ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 9. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821–ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ
Ὁ ἀκραία ἀδικημένος ἥρωας τοῦ 21

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Βλ. σχετ.:

ΜΟΡΦΕΣ TOY 1821 – 1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 2. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 3. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 4. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 5. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΩΓΩΝ ΙΩΣΗΦ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 6. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ E΄ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 7. ΛΟΡΔΟΣ ΜΠΑΪΡΟΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 8. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.         Ὁ Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος (Ἰθάκη ἢ Πρέβεζα 1788 – Ἀθήνα 5 Ἰουνίου 1825) ὀνομάστηκε «σταυραετὸς τῆς Ρούμελης» καὶ θεωρεῖται ὁ ἀκραία ἀδικημένος ἥρωας τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821. Τὰ 37 χρόνια της ζωῆς του, ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ ἕως τὴν δολοφονία του ἀπὸ ἑλληνικὰ χέρια, ἤσαν συγκλονιστικὰ περιπετειώδη. Ἡρωικὰ κατορθώματα ἀναμεμιγμένα μὲ ἴντριγκες, πάθη, μίση, ἐκτελέσεις, κυνηγητὰ γιὰ δολοφονίες, ψεύτικες φῆμες, κατασκευασμένες εἰδήσεις, μεθοδεύσεις γυναικῶν γιὰ ἐκδίκηση, συνθέτουν τὸν καμβὰ τῆς ζωῆς τοῦ Ὀδυσσέα.
.         Ὁ Ἀνδροῦτσος γεννήθηκε στὴν Ἰθάκη (ἀπὸ ὅπου καὶ τὸ ὄνομα Ὀδυσσέας) ἢ στὴν Πρέβεζα, γενέτειρα τῆς μητέρας του. Ὁ πατέρας του Ἀνδρέας καταγόταν ἀπὸ τοὺς Λιβανάτες τῆς Λοκρίδας. Διαβόητος κλέφτης, μὲ μεγάλες ἐπιτυχίες ἐπὶ τῶν Τούρκων, συμμετέσχε στὸ κίνημα τοῦ Λάμπρου Κατσώνη, ὁ ὁποῖος ἔγινε καὶ νονὸς τοῦ Ὀδυσσέα. Τεσσάρων ἐτῶν ὁ Ὀδυσσέας ἔχασε τὸν πατέρα του. Τὸ 1792 συνελήφθη ἀπὸ τοὺς Βενετοὺς καὶ παραδόθηκε στοὺς Ὀθωμανούς. Αὐτοὶ τὸν μετέφεραν στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸν φυλάκισαν, τὸν βασάνισαν καὶ τὸν ἐκτέλεσαν τὸ 1797, σὲ ἡλικία 47 ἐτῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ στὴν Ἤπειρο εἶχαν ἀρχίσει οἱ διωγμοὶ σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων καὶ ἡ μητέρα του ὑποχρεώθηκε νὰ τὸν πάρει ἀπὸ τὴν Πρέβεζα καὶ νὰ καταφύγουν στὴ Λευκάδα. Ἐκεῖ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ζεῖ μὲ τὴν ἐπιθυμία τῆς ἐκδίκησης σὲ βάρος τῶν Ὀθωμανῶν, γιὰ τὴν δολοφονία τοῦ πατέρα του. Καθὼς μεγαλώνει, ἂν καὶ φοιτᾶ στὴ στρατιωτικὴ σχολὴ τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ καὶ εἶναι στὴν προσωπικὴ σωματοφυλακή του, ζεῖ μὲ τὴ λαχτάρα τῆς ἐλευθερίας τῆς Ἑλλάδος. Τὸ 1818 μυεῖται στὴ Φιλικὴ Ἑταιρεία, τὸ 1819 διορίζεται ἀπὸ τὸν Ἀλὴ δερβέναγας στὴν ἀνατολικὴ Στερεὰ Ἑλλάδα, μυεῖ τὸν Ἀθανάσιο Διάκο στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία καὶ τοῦ ἐμπιστεύεται τὴ ὁπλαρχηγία. Στὶς 22 Μαρτίου 1821 ἀνακοινώνει στοὺς Γαλαξειδιῶτες ὅτι μὲ τὰ παλληκάρια του ξεκινάει τὴν Ἐπανάσταση κατὰ τῶν Ὀθωμανῶν. Στὶς 8 Μαΐου 1821 στὸ πλινθόκτιστο Χάνι τῆς Γραβιᾶς μὲ τοὺς 100 ἄνδρες του πετυχαίνει νὰ ἀνακόψει τὴν πρὸς τὴν Πελοπόννησο πορεία τοῦ Ὀμὲρ Βρυώνη καὶ τῶν 8.000 ἀνδρῶν του. Εἶναι μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες στρατιωτικὲς ἐπιτυχίες τῆς Ἐπανάστασης. Προβλέποντας ὅτι θὰ ἔρθουν τὴν ἑπόμενη ἡμέρα ἐνισχύσεις μὲ κανόνια, ὁ Ἀνδροῦτσος μὲ τὰ παλληκάρια του ἐπιχειρεῖ αἰφνιδιαστικὴ ἐπίθεση τὴ νύχτα καὶ ἀπομακρύνονται μὲ ἐπιτυχία. Οἱ ἀπώλειες γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἦσαν ἕξι νεκροὶ καὶ δύο τραυματίες, γιὰ τοὺς Ὀθωμανοὺς 300 νεκροὶ καὶ 600 τραυματίες.
.         Μετὰ τὴν ἐπιτυχία του στὴ Γραβιὰ ἀρχίζει τὸ μαρτύριό του. Ὁ Ἰωάννης Κωλέττης τὸν γνωρίζει ἀπὸ τὴν αὐλὴ τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ καὶ ἔχει ἔρθει σὲ ὀξεία σύγκρουση μαζί του. Γιὰ τὸν χαρακτήρα τοῦ Κωλέττη εἶναι χαρακτηριστικό, μετὰ τὸν ἐπισυμβάντα θάνατό του στὶς 31 Αὐγούστου τοῦ 1847, τὸ σχόλιο τῆς ἐφημερίδας «Αἰὼν» τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 1847 πὼς στὴ ζωή του ὑπῆρξε «κρυψίνους καὶ δόλιος». Ὁ Κωλέττης λοιπὸν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἤθελε νὰ ταπεινώσει καὶ νὰ ἐξοντώσει τὸν Ἀνδροῦτσο. Πέραν τῆς διαφορᾶς χαρακτήρα εἶχε καὶ φθόνο ὅτι ὁ ἴδιος ἀπέτυχε ὡς στρατιωτικός, ἀντίθετα ἀπὸ τὸν Ὀδυσσέα. Στὸ μίσος τοῦ Κωλέττη προστέθηκε αὐτὸ τοῦ Φαναριώτη Θεόδωρου Νέγρη. Ὁ συγκεκριμένος εἶχε τὴν ἰδέα ὅτι ἀρχιστράτηγοι πρέπει νὰ εἶναι οἱ πολιτικοὶ καὶ ἂς μὴν ἔχουν ἰδέα ἀπὸ πόλεμο…
.         Ὅπως γράφει ὁ λοχαγὸς Κάρπος Παπαδόπουλος ἡ τότε Διοίκηση, συνεργοῦντος τοῦ Νέγρη, δὲν δίδει στὸν Ὀδυσσέα ὁποιαδήποτε οἰκονομικὴ ἐνίσχυση, τὸν καθαιρεῖ ἀπὸ ἀρχιστράτηγο τῆς Ἀνατολικῆς Ἑλλάδας καὶ τοῦ στέλνει τοὺς Νοῦτζο καὶ Παλάσκα νὰ τὸν ἀντικαταστήσουν, μὲ τὴν ἐντολὴ ἂν ἀρνηθεῖ τὴν παράδοση τοῦ στρατοῦ του, νὰ τὸν συλλάβουν ἢ νὰ τὸν φονεύσουν. Ὁ Ἀνδροῦτσος τοὺς δέχεται καὶ τοὺς παρουσιάζει στοὺς ἄνδρες του λέγοντας: «Ἰδοὺ οἱ δύο νέοι στρατηγοί, τοὺς ὁποίους σᾶς ἔστειλε ἡ Διοίκηση. Ἐκλέξατε σεῖς λοιπὸν διὰ ἀρχηγοὺς σας αὐτοὺς ἢ ἐμέ». Τότε αὐτοὶ ἐπευφημοῦν τὸν Ἀνδροῦτσο καὶ ὁρμοῦν καὶ λυντσάρουν τοὺς δύο… Καὶ προσθέτει ὁ Κάρπος Παπαδόπουλος: «Ὁ θάνατος τῶν Νούτζου καὶ Παλάσκα ἔγινεν αἰτία του νὰ αὐξηθοῦν οἱ ἐχθροί τοῦ Ὀδυσσέως, ἐπειδὴ προσκολληθεῖσα ἡ σύζυγος τοῦ Παλάσκα εἰς τὸν Κωλέττην ὡς παλλακίς, ἐζήτει καθ’ ἑκάστην ἀπὸ τὸν ἐραστήν της ἐκδίκησιν τοῦ χυθέντος αἵματος τοῦ ἀνδρός της μὲ τὴν χύσιν τοῦ αἵματος τοῦ ἰδίου τοῦ Ὀδυσσέως».
.         Ἡ μέθοδος ποὺ ἀκολουθεῖται γιὰ τὴν ἐξόντωση τοῦ Ἀνδρούτσου εἶναι τῆς φυσικῆς του ἐξόντωσης νὰ προηγηθεῖ ὁ ἠθικός του ἐξευτελισμός. Αὐτὸς ἐπιτυγχάνεται μὲ κατασκευασμένες εἰδήσεις καὶ μὲ πλαστὰ ἔγγραφα. Πρὸς τοῦτο χρησιμοποιεῖται ἡ «Ἐφημερὶς τῶν Ἀθηνῶν». Ὁ Ἀνδροῦτσος εἶναι ἀπολύτως στενεμένος. Τὸ ἀπόσπασμά του φυλλοροεῖ, ἡ ἀρνητικὴ προπαγάνδα ἀρχίζει νὰ πιάνει καὶ ὁ κλοιὸς τῶν ἐχθρῶν του τὸν πλησιάζει ὅλο καὶ περισσότερο, μὲ σκοπὸ νὰ τὸν σκοτώσει. Στενεμένος ἀπὸ παντοῦ ἀναζητεῖ λύση καὶ πρὸς στιγμὴν καταφεύγει στοὺς ἄσπονδους ἐχθρούς του, στοὺς Ὀθωμανούς. Μετανοεῖ ἀμέσως καὶ μετὰ ἀπὸ στρατιωτικὴ ἐνέργειά του στὴ Χαλκίδα ἐναντίον τῶν Ὀθωμανῶν ἀρχίζουν καὶ αὐτοὶ νὰ τὸν κυνηγᾶνε. Κυνηγημένος πλέον ἀπὸ ὅλους καὶ στερημένος ἀπὸ τοὺς φίλους του ἀποφασίζει νὰ παραδοθεῖ στὸ πρωτοπαλλήκαρό του τὸν Γκούρα, ὄργανο τοῦ Κωλέττη. Πιστεύει ὅτι ἂν τὸν περάσουν ἀπὸ δίκη, θὰ ἀποδείξει τὴν ἀθωότητά του… Τὸν παραπλανᾶ ὁ Γκούρας, ποὺ τοῦ ὁρκίζεται στὴν Πίστη, στὴν Πατρίδα καὶ στὸ κεφάλι του ὅτι θὰ τὸν προστατεύσει….
.         Ἀπὸ τὴ Μονὴ ὁσίου Σεραφεὶμ Δομβοῦς ὁ Ὀδυσσέας μεταφέρεται σιδηροδέσμιος στὴν Ἀθήνα καὶ φυλακίζεται στὸν ἐπὶ τῆς Ἀκροπόλεως ὑψηλὸ φράγκικο πύργο. Προαισθάνεται τί πρόκειται νὰ τοῦ κάνουν καὶ ἐπίμονα ζητεῖ νὰ δικασθεῖ. Οἱ ἐχθροί του ὅμως δὲν κρατοῦν προσχήματα. Καθόλου δὲν σέβονται τὴν μεγάλη προσφορά του στὴν Πατρίδα καὶ τὶς εὐεργεσίες ποὺ εἶχε προσφέρει στὸν Γκούρα καὶ τοὺς συντρόφους του. Ἀπεναντίας εὐχαριστιοῦνται νὰ τὸν βλέπουν κατησχυμένο καὶ συντετριμμένο ἀπὸ τὶς βρισιὲς καὶ τοὺς ἐμπτυσμοὺς τοῦ ὄχλου. Πρὸ τοῦ φόνου του ὁ Ὀδυσσέας ὑφίσταται φρικτὰ βασανιστήρια. Ἀπὸ μίσος καὶ γιὰ νὰ τοῦ ἀποσπάσουν τὸ «μυστικὸ» ποῦ εἶχε τὸν κρυμμένο «θησαυρό» του… Ἔτσι πίστευαν γιὰ τὸν πενόμενο εὐεργέτη τους.
.         Τὴν 4η πρὸς 5η Ἰουνίου 1825 ὁ ἥρωας Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος δολοφονεῖται μὲ ἐντολὴ τοῦ Γκούρα, ποὺ γιὰ τὶς «ὑπηρεσίες του εἶχε καταστεῖ φρούραρχος τῆς Ἀθήνας καὶ καθ᾽ ὑπόδειξη τοῦ Κωλέττη. –

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: