«ΤΙ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΠΕΙΡΑΞΕΙ; ΜΗΠΩΣ Η ΘΕΟΣΕΒΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ, ΜΗΠΩΣ Η ΕΝΝΟΙΑ “ΘΕΟΣ” ἢ ΜΗΠΩΣ Η ΕΝΝΟΙΑ “ΠΑΤΡΙΔΑ”»; (ΑΜΕΣΑ καὶ ΘΑΡΡΑΛΕΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ

 ΑΜΕΣΑ καὶ ΘΑΡΡΑΛΕΑ ἐρωτήματα
τοῦ Σεβ. Καλαβαρύτων κ. Ἀμβροσίου

πρὸς τὸν ἀρχηγὸ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐν σχέσει πρὸς τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους

(βλ. ὁλόκληρη τὴν ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΞΙΟΤΙΜΟΝ
κ. ΚΥΡΙΑΚΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΝ
ΑΡΧΗΓΟΝ ΤΗΣ Ν.Δ.
http://mkka.blogspot.gr/2017/02/blog-post_20.html)

  1. Ἀληθεύει ἡ πληροφορία ὅτι ἐξεδώσατε ἐντολὴ στοὺς 16 Βουλευτές σας, ὅπως ἀποσύρουν τὶς ὑπογραφές των ἀπὸ τὴν Ἐπερώτηση περὶ τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους…;

  2. Ἐάν, ναί, τί Σᾶς ἔχει πειράξει; Ἡ ἀνέγερσις τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν παραγόντων τῆς Ἀπριλιανῆς Κυβερνήσεως μὲ Πρωθυπουργὸν τὸν Γεώργιον Παπαδόπουλον! Εἶναι μία παληὰ ὑπόσχεσις τῶν Ἡρώων Ἀγωνιστῶν τοῦ 1821. Ὑπόσχεσις τοῦ Ἔθνους διὰ νὰ ἐκφράσουμε ἐμπράκτως τὴν εὐγνωμοσύνην μας πρὸς τὸν Πανάγαθον Θεόν, ὁ Ὁποῖος μᾶς ἀνέστησε ἀπὸ τὴν τέφραν μας!

  3. Τί Σᾶς ἔχει πειράξει; Μήπως ἡ θεοσέβεια τῶν Ἡρώων Προγόνων μας; Σεῖς, λοιπόν, δὲν ἀναγνωρίζετε τὸ Τάμα; Δὲν εἶναι Τάμα τοῦ Ἔθνους; Τὸ θεωρεῖτε παράλογο ἢ καὶ ὑπερβολικό; Ἀρνεῖσθε τὴν ὑλοποίησίν του; Ἐὰν “ΝΑΙ”, παρακαλῶ νὰ μᾶς τὸ δηλώσετε, ὥστε νὰ γνωρίζουμε τὰ βαθύτερα πατριωτικά Σας αἰσθήματα.

  4. Τί Σᾶς ἔχει πειράξει; Μήπως ἡ ἔννοια Θεός; Ἐξ ὅσων δυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν, Σεῖς προέρχεσθε ἀπὸ μίαν οἰκογένειαν θεοσεβῶν ἀνθρώπων! …!

  5. Θὰ τὸ ἐπαναλάβω: Τί, λοιπόν, Σᾶς ἔχει πειράξει; Μήπως ἡ ἔννοια τῆς Πατρίδος; … Ἡ στάσις Σας παραμένει ἀνεξήγητη!

Ἀγαπητὲ κ. Πρόεδρε τῆς Νέας Δημοκρατίας,

.           Ὡς Ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Σᾶς παρακαλῶ νὰ ξεκαθαρίσετε τὰ πράγματα! Νὰ μᾶς εἴπετε τί πιστεύετε καὶ τί φρονεῖτε! Καὶ τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνη, πρὶν φθάσουμε στὶς ἐκλογές.
.          Γύρω ἀπὸ τὸ πρόσωπό Σας ὑπάρχει μία «ἀχλὺς» δηλ. μία θολούρα! Ἀμέσως μόλις ἐξελέγητε Ἀργηγὸς τῆς Ν.Δ., χωρὶς κάποιο δισταγμό, χωρὶς κάποια ἀνάγκη καὶ χωρὶς κάποια δικαιολογία, παριστάμενος στὴ Βουλή, δὲν ἐδιστάσατε νὰ ψηφίσετε τὸ κατάπτυστο «Σύμφωνο Συμβίωσης τῶν Ὁμοφυλοφίλων»! Στὴ συνέχεια, δυστυχῶς, ἐψηφίσατε τὸν Νόμο, ὁ ὁποῖος δίδει τὸ δικαίωμα στὰ Ὁμοφυλόφιλα «ζευγάρια» νὰ υἱοθετοῦν παιδάκια! Ἔπειτα οὐδόλως ἀντιδράσατε στὸ Νομοσχέδιο, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο ἕνα ζευγάρι μπορεῖ νὰ χωρίση μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες, κάνοντας δηλ. μία Δήλωση στὸν Συμβολαιογράφο! Ὅλα αὐτὰ μας ἔχουν προβληματίσει.
.          Τελικὰ πιστεύετε στὸ θεσμὸ τῆς οἰκογενείας;

ΣΥΜΠΛ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἐπίσης νὰ ἀπαντήσει σχετικῶς πρὸς τὴν «Θεματικὴ ἑβδομάδα» καὶ τὴν «Ἀποδόμηση τῶν Ἐμφύλων στερεοτύπων». Γιατί μέχρι στιγμῆς ποιεῖ τὴν νήσσαν!

 

Σχολιάστε

Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-5 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Δαρβίνος, πιστήμη κα Χριστιανισμς

[5]

Μελέτη Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Χημικοῦ, Δημοσιογράφου καὶ Συγγραφέα

 Μέρος Α´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ἡ ἐπιχείρηση τῶν ἀθέων, ἐνῶ ὑποτίθεται πὼς εἶναι ἐναντίον τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, οὐσιαστικὰ δρᾶ μόνον ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ».

Μέρος Β´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Γ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-3 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

 Μέρος Δ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-4 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

     Γ´ ΜΕΡΟΣ

                  Ὁ Δαρβινισμὸς καὶ ἡ ἄθεη ἰντελιγκέντσια

.           Τὴ θεωρία τοῦ Δαρβίνου περὶ τῆς ἐξελίξεως καὶ τῆς καταγωγῆς τῶν εἰδῶν καὶ τοῦ ἀνθρώπου ἐπιδίωξαν καὶ ἐπιδιώκουν νὰ ἀξιοποιήσουν ἄθεοι διανοούμενοι καὶ ἐπιστήμονες. δια θεωρία δν χει ντιθρησκευτικ χαρακτήρα, οτε ταν τν γραφε, στν ρχ τουλάχιστον, Δαρβίνος ταν θεος. Στὸ πρῶτο του μάλιστα βιβλίο «Ἡ καταγωγὴ τῶν εἰδῶν» καὶ στὸ τέλος του ὁ Δαρβίνος ἀναφέρει: «Ὑπάρχει μεγαλεῖο σὲ αὐτὴ τὴν ἄποψη τῆς ζωῆς (Σημ. Τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς), μὲ τὶς διάφορες δυνάμεις της, ποὺ ἐμφυσήθηκαν ἀρχικὰ ἀπὸ τὸν Δημιουργὸ σὲ λίγες μορφὲς ἢ μόνο σὲ μία, καὶ πού, ἐνῶ αὐτὸς ὁ πλανήτης συνεχίζει νὰ περιστρέφεται σύμφωνα μὲ τὸν σταθερὸ Νόμο τῆς βαρύτητας, ἀπὸ μία τόσο ἁπλὴ ἀρχὴ ἔχουν ἐξελιχθεῖ καὶ ἐξελίσσονται ἀτέλειωτες μορφές, ὁλοένα πιὸ ὡραῖες καὶ πιὸ θαυμαστὲς» (Καρόλου Δαρβίνου «Ἡ καταγωγὴ τῶν εἰδῶν», ἐκδ. «ΤΟ ΒΗΜΑ», Ἀθήνα, 2009, Β΄ Τόμος σρλ. 207. Ὁ τονισμὸς τοῦ γράφ.). Ἀπόδειξη τῆς οὐδετερότητας τῆς θεωρίας τοῦ Δαρβίνου εἶναι ὅτι καὶ στὶς ἡμέρες μας ὑπάρχουν πολλοὶ Χριστιανοὶ καὶ ὀπαδοὶ ἄλλων θρησκειῶν, ποὺ πιστεύουν στὴ θεωρία τῆς ἐξέλιξης ὡς μία πράξη τῆς βούλησης τοῦ Θεοῦ.
.           Τὸ Pew Research Center (Σημ. Παγκοσμίου ἐμβελείας κέντρο ἔρευνας καὶ δημοσκοπήσεων) τὸ 2014 διενήργησε ἔρευνα στὶς ΗΠΑ, μὲ τὸ ἐρώτημα ἂν οἱ ἐρωτώμενοι πιστεύουν στὴ θεωρία τῆς ἐξέλιξης ὡς τῆς καλύτερης ἐξήγησης γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου στὴ Γῆ. Στὸ ἐρώτημα τῆς ἔρευνας ἀπάντησαν θετικά: Τὸ 54% τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, τὸ 58% τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν, τὸ 51% τῶν συγγενῶν πρὸς τὸν Λούθηρο Προτεσταντῶν, τὸ 24% τῶν πρὸς τὸν Καλβίνο συγγενικῶν προτεσταντικῶν δοξασιῶν, τὸ 45% τῶν Μουσουλμάνων, τὸ 77% τῶν Ἑβραίων, τὸ 81% τῶν Βουδιστῶν, τὸ 80% τῶν Ἰνδουιστῶν, καὶ τὸ 72% τῶν ἀγνωστικιστῶν. Ὡς πρὸς τοὺς ἐπιστήμονες τῶν σχετικῶν μὲ τὴν ἐξέλιξη ἐπιστημῶν ἡ ἔρευνα ἔδειξε ὅτι τὸ 99,85% πιστεύουν σὲ μία ὁποιασδήποτε μορφῆς ἐξέλιξη. Μεταξὺ αὐτῶν πολλοὶ δήλωσαν πιστοὶ Χριστιανοί.
.           Ὁ ἴδιος ὁ Δαρβίνος πέντε μῆνες πρὶν ἀπὸ τὴ δημοσίευση τοῦ βιβλίου του γιὰ τὴν ἐξέλιξη καὶ συγκεκριμένα τὸν Ἰούνιο τοῦ 1859 σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν φίλο του Τόμας Χένρι Χάξλεϊ (1825-1895) ἀνοικτὰ παραδέχτηκε ὅτι «ἡ θεωρία μου γιὰ τὴν ἐξέλιξη εἶναι ἕνα ἁπλὸ πέπλο μίας ὑπόθεσης, ἡ ὁποία ἔχει πολλὰ ψεγάδια καὶ πολλὲς τρύπες». Βεβαίως ὁ Δαρβίνος δὲν ἦταν ἰδεολόγος ὑλιστής, οὔτε ὀπαδὸς τοῦ Μάρξ. Εἶναι ἐνδεικτικὸ τῶν ἀπόψεών του πὼς ὅταν τὸ «Κεφάλαιο» μεταφράστηκε στὰ ἀγγλικὰ καὶ ὁ Μὰρξ τοῦ ζήτησε νὰ τοῦ ἀφιερώσει ἕνα ἀντίτυπο, ὁ Δαρβίνος τὸ ἀρνήθηκε, διαμηνύοντάς του ὅτι δὲν συμφωνεῖ μὲ τὶς ἐπιθέσεις του κατὰ τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως… Ὅπως γράφει ὁ Ζὰκ Μπαρζέν, ὁ Μὰρξ καὶ οἱ Μαρξιστὲς πολὺ ἐνοχλήθηκαν τότε ἀπὸ τὴν ἄρνηση τοῦ Δαρβίνου, ἀλλὰ στὶς ἀρνητικὲς κριτικές τους δὲν ἔπαυσαν νὰ τὸν χαρακτηρίζουν «δυνατὸ στοχαστή».
.           Οἱ βιογράφοι τοῦ Δαρβίνου τὸν χαρακτηρίζουν συμβιβαστικό, ὡς χαρακτήρα, καὶ σημειώνουν ὅτι δὲν τοῦ ἄρεσαν οἱ ἐντάσεις… Ποῦ νὰ ἤξερε τὶς ἐντάσεις, τὴν πολεμικὴ καὶ τὸν φανατισμὸ ποὺ καλλιεργοῦνται στὸ ὄνομά του… Ἐπίσης ἀναφέρουν ὅτι ἦταν ἕνας τυπικὸς Ἄγγλος ἀστός, συντηρητικὸς στὶς ἀρχές του. Σὲ γράμμα του πρὸς τὸν H.A. Gaskell λ.χ. ἐκφράζει τὸν φόβο του ὅτι ὁ Νόμος γιὰ τὸν ἔλεγχο τῶν γεννήσεων θὰ ὁδηγήσει στὴν ἀνηθικότητα τὶς ἄγαμες γυναῖκες καὶ θὰ περιορίσει τὴν ἀποικιοκρατικὴ ἰσχὺ τῆς Ἀγγλίας, ἂν ὁ πληθυσμὸς σκέφτεται πὼς θὰ περιορίσει τὸν ἀριθμό του… (Σημείωση 34 ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Jacques Barzun «Darwin, Marx, Wagner: Critique of a heritage», The University of Chicago Press, Chicago and London, 2nd Edition, 1981, page 85).
.           Ἐπίσης, ὡς τυπικὸς Ἄγγλος, ποτὲ δὲν ἀντέδρασε στὴν ἀποικιοκρατικὴ πολιτικὴ τῆς χώρας του καὶ στὸ ὅτι κυβερνοῦσε τὶς ἀποικίες μὲ τὴ βία, παρὰ μὲ τὴ λαϊκὴ συγκατάθεση, θεωρώντας τὴν ἀξιοπρέπεια τῶν Ἰνδῶν καὶ ὅλων τῶν ἄλλων κατώτερη ἀπὸ τὴ δική της…(Φράνσις Φουκουγιάμα «Τὸ τέλος τῆς ἱστορίας καὶ ὁ τελευταῖος ἄνθρωπος», Νέα Σύνορα, Α.Α. Λιβάνη, Ἀθήνα, 1993, σελ. 354). Μᾶλλον ταιρίαζε ἡ ἀποικιοκρατικὴ πολιτικὴ τῆς Ἀγγλίας στὴ θεωρία τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς καὶ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν εἰδῶν…
.           Στὴν ἴδια περίοδο, ποὺ ξεκινάει ἡ ἰδεολογικὴ ἐκμετάλλευση τῆς θεωρίας τοῦ Δαρβίνου ἀπὸ τοὺς ἀθέους, διάσημοι ἐπιστήμονες, ποὺ ἄφησαν τὴ σφραγίδα τους στὴ Φυσικὴ καὶ σὲ ἄλλες θετικὲς ἐπιστῆμες, ἐκφράζουν τὴν ἄποψη ὅτι οὐδεμία ἀντίθεση ὑπάρχει μεταξὺ θρησκείας καὶ ἐπιστήμης. Μεταξὺ αὐτῶν οἱ James Joule (1818-1889), Balfour Stewart (1828-1887), James Clerk Maxwell (1831-1879), George Gabriel Stokes (1819-1903) καὶ William Thomson (1824-1907).
.           Ὁ Μάξγουελ εἶναι ἐκ τῶν σκαπανέων τῆς σύγχρονης Φυσικῆς. Μὲ τὶς ἐργασίες του στὴν ἠλεκτρομαγνητικὴ ἀκτινοβολία τοποθετεῖται στὸ ἴδιο ἐπίπεδο μὲ τοὺς Νεύτωνα καὶ Ἀϊνστάιν. Στὸ τέλος τῆς ζωῆς του εἶπε σὲ φίλο του: «Σκέφτομαι τὸ πόσο εὐεργετήθηκα στὴ ζωή μου… Ἡ μόνη μου τώρα ἐπιθυμία εἶναι ὅπως ὁ Δαυὶδ νὰ ὑπηρετήσω τὴ γενιά μου κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ…».
.            Στὸν τάφο τοῦ Τζάουλ, τοῦ φυσικοῦ, ὁ ὁποῖος διατύπωσε τὸν 1ο Νόμο τῆς Θερμοδυναμικῆς, περὶ τῆς διατήρησης τῆς ἐνεργείας, ὅπως ἐπίσης, μαζὶ μὲ τὸν Κέλβιν, προσδιόρισε τὸ ἀπόλυτο μηδέν, εἶναι γραμμένο, κατὰ τὴ θέλησή του, τὸ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου: «Ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν. Ἔρχεται νὺξ ὄτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι» (θ΄ 4).
.           Ὁ Στόουκς, γνωστὸς γιὰ τὶς ἐργασίες του, μεταξὺ τῶν ἄλλων, στὸν φθορισμό, ἔγραψε: «Ὅλοι ἀποδεχόμαστε ὅτι τὸ βιβλίο τῆς φύσης καὶ τὸ βιβλίο τῆς Ἀποκάλυψης προέρχονται καὶ τὰ δύο ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἑπομένως δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ὁποιαδήποτε ἀσυμφωνία μεταξύ τους, ἂν ὀρθῶς ἑρμηνευθοῦν».
.           Ὁ Οὐίλιαμ Τόμσον, Α Βαρῶνος Κέλβιν, γνωστὸς ἀπὸ τὶς ἐργασίες του στὴ θερμότητα, στὶς μονώσεις καὶ στὴν ἐφεύρεση τῶν ὑποβρυχίων καλωδίων τηλεγράφου, ἐπινόησε τὴν κλίμακα μετρήσεως τῆς θερμοκρασίας ποὺ φέρει τὸ ὄνομά του, γιὰ τὴ μέτρηση τῆς ἀπόλυτης θερμοκρασίας τῶν σωμάτων, μὲ ἀρχὴ τὸ ἀπόλυτο μηδέν, ποὺ ὑπολόγισε σὲ -273,15Ο Κελσίου. Ὁ Κέλβιν ἔγραψε: «Ἡ Χριστιανική μου Πίστη μὲ βοηθάει καὶ μὲ ἐνισχύει στὴν ἔρευνά μου. Δέχομαι τὴν ἐξέλιξη, ἀλλὰ ἡ Ἀρχὴ καὶ ἡ κατεύθυνση εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό….Δὲν βρίσκω ὁποιαδήποτε διαφορὰ πίστης καὶ ἐπιστήμης». (Σημ. Οἱ πληροφορίες προέρχονται ἀπὸ τὸ διαδίκτυο στὰ οἰκεῖα λήμματα).
.           Ὁ Δαρβινισμὸς ἀναμιγνύεται καὶ γίνεται ἕνα μὲ τὸν Μαρξισμὸ καὶ τὸν Φροϋδισμό, μὲ ἄλλα λόγια μὲ τὸν Ὑλισμό, τὸν Ἡδονισμὸ καὶ τὴν Ἀθεΐα. Κατὰ τὸν Ἕλληνα ποιητὴ καὶ στοχαστὴ Γιῶργο Σαραντάρη (1908-1941) «ὁ Μαρξισμὸς καὶ ὁ Φροϋδισμὸς εἶναι θεωρίες ποὺ θυσιάζουν τὸν ἄνθρωπο στὸν θάνατο, καὶ δὲν τὸ γνωρίζουν. Εἶναι διαστροφὲς ποὺ γεννήθηκαν ἀπὸ ἕναν ἀχαλίνωτο ἡδονισμό. Στὴν ἐπιφάνεια χαρίζουν τὸ μίσος, στὸ βάθος τὴν πεποίθηση τοῦ θανάτου. Ἡ ἡδονὴ τοῦ θανάτου, τοῦ θανάτου ὅλου του κόσμου τὶς διατρέχει…». (Γιώργου Σαραντάρη «Δοκίμια γιὰ τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου», ἐκδ. «Εὐθύνη», Ἀθῆναι, 1999,σελ. 33).

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

, ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΦΑΣΟΥΛΗΔΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΟΙ ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΙ ΠΙΘΗΚΟΙ καὶ ΤΑ ΤΙΜΑΛΦΗ (Δημ. Νατσιός)

Tὰ τιμαλφῆ τοῦ Γένους

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός

«Εἴμαστε ἀπὸ καλὴ γενιὰ»
Ἐλύτης

.           Ὁ Καποδίστριας «δύο χρόνια κοντὰ μᾶς κυβέρνησε ἀγγελικά. Καὶ μᾶς γύμναζε καὶ στὴν οἰκονομίαν. Ὅτι καὶ ὁ Κυβερνήτης μας μίαν κότα ἔτρωγε τέσσερις ἡμέρες» (Μακρυγιάννης, «Ἀπομνημονεύματα»).
.           «Πολιτεία τροφὴ ἀνθρώπων ἐστίν, καλὴ μὲν ἀγαθῶν, ἢ δὲ ἐναντία κακῶν». Ἡ πολιτεία, εἶναι ἀνατροφή, διαπαιδαγώγηση ἀνθρώπων. Ἡ καλὴ πολιτεία, τὸ καλὸ πολίτευμα, κάνει τοὺς πολίτες ἀγαθούς, τὸ κακὸ πολίτευμα καὶ τὸ κακὸ κράτος, ἐκφαυλίζει τοὺς πολίτες (Πλάτωνας). «Ὁ γὰρ ἀληθῶς ἄρχων οὐκ ἐκ τῶν ἔξωθεν συμβόλων γνωρίζεται, οἷον πορφύρας, χλανίδος καὶ διαδήματος, ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ ἔχειν τὴν ἀρχικὴ ἀρετήν». Ὁ ἀληθινός, ὁ σωστὸς ἡγέτης δὲν ξεχωρίζει ἀπὸ τὰ ἐξωτερικὰ μεγαλεῖα (πολυτελεῖς καὶ ἀπαστράπτουσες λιμουζίνες, παρατρεχάμενοι καὶ λοιποὶ ζητωκραυγαστές), ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἀρετή. (Μέγας Βασίλειος, «Περὶ ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας», Λόγος ΙΕ´, ΒΕΠΕΣ, τ. 57, σελ. 290).
.           «Ἡ γενεαλογία τῆς πολιτικῆς εἶναι συνεχὴς καὶ γνήσια κατὰ τοὺς προγόνους. Ἡ ἀργία ἐγέννησε τὴν πενίαν. Ἡ πενία ἔτεκε τὴν πείναν. Ἡ πείνα τὴν αὐθαιρεσίαν. Ἡ αὐθαιρεσία ἐγέννησε τὴν ληστείαν. Ἡ ληστεία ἐγέννησε τὴν πολιτικήν. Ἰδοὺ ἡ αὐθεντικὴ καταγωγὴ τοῦ τέρατος τούτου. Τότε καὶ τώρα, πάντοτε ἡ αὐτή. Τότε διὰ τῆς βίας, τώρα διὰ τοῦ δόλου καὶ διὰ τῆς βίας… Πάντοτε ἀμετάβλητοι, οἱ σχοινοβάται οὗτοι, οἱ Ἀθίγγανοι, οἱ γελωτοποιοὶ οὗτοι πίθηκοι (καλῶ δ᾽ οὕτω τοὺς λεγομένους πολιτικούς). (Α. Παπαδιαμάντης, «Οἱ ἔμποροι τῶν ἐθνῶν»).
.           «Ἔσκαψα» τὰ χρυσοφόρα κοιτάσματα, τὰ τιμαλφῆ τοῦ ἑλληνικοῦ λόγου, στὴν διαχρονική του διάσταση, καὶ βρῆκα τὰ παραπάνω τέσσερα λαμπρὰ σπαράγματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται στὸν πολιτικὸ βίο καὶ στὸν βίο τῶν πολιτικῶν. Στὸ πρῶτο κείμενο ὁ Μακρυγιάννης ὑμνεῖ τὴν ὀλιγοδεΐα, τὸν ἀσκητικὸ τρόπο ζωῆς τοῦ Καποδίστρια. Τὸν παρουσιάζει ὡς παράδειγμα πρὸς μίμηση. Δίδασκε ὁ Κυβερνήτης τὴν «οἰκονομίαν» ὄχι μὲ λόγια παχιὰ καὶ φαρισαϊκὲς παροτρύνσεις γιὰ «λιτότητα», ἀλλά, μὲ τὸ παράδειγμά του. Ὁ Ν. Δραγούμης στὶς «Ἱστορικὲς Ἀναμνήσεις» διασώζει τὸ ἑξῆς εὔθυμο ἐπεισόδιο. Συνήθιζε ὁ Κυβερνήτης νὰ κάνει συχνὰ περιοδεῖες, γιὰ νὰ εἶναι κοντὰ στὸ λαὸ καὶ στὰ προβλήματά του. Σὲ μία ἀπ’αὐτὲς τὸν συνόδευε καὶ ὁ Κολοκοτρώνης.
.           Προπορευόταν ἕνας ταχυδρόμος, καβάλα σ’ ἕνα περήφανο ἄλογο, ντυμένος μὲ τὴ χρυσοστόλιστη στολὴ ποὺ φοροῦσαν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ κράτους. Ὁ Καποδίστριας πιὸ πίσω, ἁπλός, μὲ φτωχικὰ ροῦχα, καθόταν πάνω σ’ ἕνα ἄλογο, τὸ ὁποῖο ἔμοιαζε περισσότερο μὲ τὸ γαϊδουράκι ποὺ μετέφερε τὸν Χριστὸ στὰ Ἱεροσόλυμα. Οἱ ἁγνοὶ Ἕλληνες, ἀκούγοντας ὅτι ἔρχεται ὁ Κυβερνήτης, ἔσπευδαν νὰ τὸν προϋπαντήσουν μὲ δάκρυα στὰ μάτια, ἔκαναν τὸν σταυρό τους, ἔκαιγαν λιβάνι καὶ δόξαζαν τὸν Θεὸ ποὺ τοὺς ἔσωσε ἀπὸ τὴν δουλεία. Ὅμως ἀντὶ τὸν Κυβερνήτη, χαιρετοῦσαν τὸν κορδωμένο ταχυδρόμο. Ὁ Κολοκοτρώνης, βλέποντας τί γίνεται, λέει στὸν Καποδίστρια.
-Ἐξοχώτατε, πρέπει ὁ κόσμος νὰ γνωρίσει τὸν Κυβερνήτη του.
-Καὶ τί θέλεις νὰ κάμω; Ρωτᾶ ἐκεῖνος μὲ ἀπορία.
-Νὰ φορέσει ἡ ἐξοχότητά σου τὴν ἐπίσημο στολή, ἀπαντᾶ ὁ Γέρος.
Ξεπέζεψε ὁ Κυβερνήτης πιὸ κάτω καὶ φόρεσε τὴν ἐπίσημο στολή. Ἦταν καὶ αὐτὴ τὸ ἴδιο ἁπλὴ καὶ φτωχική. (Τὸ κείμενο περιεχόταν καὶ στὸ παλιὸ βιβλίο ἱστορίας τῆς Ϛ´Δημοτικοῦ – πρὸ τοῦ 2006. Κόπηκε. Γιατί; Προφανῶς, τέτοια κείμενα ἐλέγχουν τὰ τωρινὰ φιλάργυρα ναυάγια τοῦ κομματισμοῦ καὶ εἶναι «ἐπικίνδυνα» γιὰ τοὺς νέους. Ἴσως προβοῦν σὲ συγκρίσεις ἀνεπίτρεπτες…).
.           Αὐτὸς ἦταν ὁ Καποδίστριας. Ἐν τῇ ἁπλότητι ἡ μεγαλοπρέπεια, πράγμα ἀδύνατο γιὰ τοὺς τωρινούς, τοὺς παραφουσκωμένους ἀπὸ ἔπαρση καὶ ἐντυπωσιοθηρία. «Τοὺς νοσοῦντας ἐξ ἐλαφρότητος καὶ ρεκλαμομανίας», καταπῶς γράφει ὁ Παπαδιαμάντης. Ὁ Καποδίστριας εἶναι αὐτὸς ποὺ μὲ θαυμαστὴ διαύγεια καὶ προόραση ἔλεγε ὅτι «ἂν ἡ παροῦσα γενεὰ δὲν ἐνδυναμωθεῖ ἀπὸ ἀνθρώπους μορφωμένους ἐν καλῇ διδασκαλίᾳ καὶ μάλιστα πρὸς τὸν κανόνα τῆς ἁγίας ἡμῶν πίστεως καὶ τῶν ἠθῶν μας, θὰ εἶναι δυσοίωνο τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ διακυβέρνησή της ἀδύνατη». (Ἰω. Τσάγκα, «Ἡ Ὀρθόδοξη ἀγωγὴ στὸ ἔργο τοῦ Καποδίστρια», ἔκδ. Κυριακίδη, σελ. 174).
.           Στὸ δεύτερο παράθεμα ὁ μέγας «πολιτικὸς ἀναλυτής», ὁ Πλάτων, μᾶς λέει τὴν αὐτονόητη ἀλήθεια. «Τὸ τῆς πόλεως ἦθος ὁμοιοῦται τοῖς ἄρχουσι». Ὅταν οἱ «ἄρχοντες» κυλιοῦνται στὸ βόρβορο καὶ τὴ διαφθορά, ἡ πόλις, ἡ κοινωνία, φθείρεται καὶ διαφθείρεται. Τὰ τελευταῖα χρόνια (τὰ μεταπολιτευτικὰ) ἡ κεφαλὴ (οἱ ἄρχοντες) καλλιέργησε τὰ ἐλαττώματα τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι τὶς ἀρετές του. Αὐτὸ ποὺ ἐπλήγη καίρια εἶναι τὸ βαθύτερο ἦθος τοῦ λαοῦ μας ποὺ λέγεται φιλότιμο. Ὁ λαὸς φιλοτιμεῖται, ὅταν ὑπάρχει τὸ πρότυπο. Ἔτρωγε ὁ Κυβερνήτης μία κότα στὶς τέσσερις μέρες, τὸ ἄκουγε ὁ λαός, καὶ φιλοτιμοῦνταν. Ὑπέμεινε ἀγόγγυστα καὶ μὲ καρτερία τὶς θυσίες. Τὸ μάτι τῶν σημερινῶν γυαλίζει ἀπὸ τὴν ἀπληστία καὶ τὴν δοξομανία.
.           Στὸ τρίτο κείμενο ὁ ταπεινὸς γέροντας τῆς Καισαρείας στηλιτεύει τὴν μεγαλομανία, τὴν ξιπασιὰ καὶ τὴν οἴηση τῶν ἀρχόντων. Κυρίως οἱ μεγάλες ἐθνικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἑορτὲς εὐτελίζονται ἀπὸ τὴν κούφια ἐξουσία ποὺ χρησιμοποιεῖ ἀναιδῶς τὸ περίλαμπρο τελετουργικὸ καὶ τὴ φανταχτερὴ σκηνογραφία ὡς διαφημιστικὸ πλαίσιο τῆς μεγαλομανίας της. Λιμουζίνες, τάπητες, ἀγήματα, φιλαρμονικὲς ποὺ παιανίζουν ἔξω ἀπὸ τὸ ναό. Γελοιοποίηση ἱερῶν καὶ ὁσίων, ἐνῶ τὸ μόνο ποὺ πρέπει νὰ ἀκούγεται εἶναι ἡ ἀρετή τους. Ὁ Καποδίστριας δολοφονήθηκε στὶς ἑπτὰ τὸ πρωί, ἔξω ἀπὸ τὸν ναό. Οἱ τωρινοὶ ἔρχονται ἐν θριάμβῳ στὸ τέλος, στὴν δοξολογία.
.           Προφανῶς νομίζουν ὅτι ψάλλεται πρὸς τιμήν τους… (Καὶ σὲ λοιπὲς κοσμικὲς ἐκδηλώσεις ἔρχονται συνήθως καθυστερημένοι, ὄχι γιατί πνίγονται στὴ δουλειά, ἀλλὰ ἀπὸ ἐπιδειξιομανία. Ἡ ἐκδήλωση θὰ σταματήσει, θὰ διατυμπανιστεῖ ὁ ἐρχομός του, καὶ ὁ πτωχοαλαζὼν θὰ καθήσει στὰ μπροστινὰ ἕδρανα, ἱκανοποιημένος γιατί δὲν πέρασε ἀπαρατήρητος. Εἶναι γνωστοὶ αὐτοὶ οἱ φανφαρονισμοὶ ἀπὸ «τοὺς φασουλῆδες τῆς πολιτικῆς», ὅπως τοὺς ὀνόμαζε ὁ Παλαμᾶς.
.           Στὸ τέταρτο κείμενο ὁ ὀξυδερκὴς Σκιαθίτης παραθέτει τὴν γενεαλογία τῆς πολιτικῆς. «Πάντοτε ἡ αὐτή». Γενέθλιος χῶρος ἡ πενία. Ὁ Παπαδιαμάντης βέβαια βίωνε μὲ ἀνδρείαν τὴν «ἔντιμον πενίαν» του. «Τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια». Ὁ ἀρχαῖος συγγραφέας Στοβαῖος ἔλεγε: «Δεῖ τὸν ἀγαθὸν ἄρχοντα παυόμενον τῆς ἀρχῆς, μὴ πλουσιώτερον ἀλλ’ ἐνδοξότερον γεγονέναι», ὅταν ἀποχωρεῖ ἀπὸ τὴν «ἐνεργὸ δράση» ὁ ἄρχοντας, δὲν πρέπει νὰ εἶναι πλουσιότερος ἀλλὰ ἐνδοξότερος. Οἱ σημερινοί, παυόμενοι τῆς ἀρχῆς, ἐξέρχονται πλουσιότατοι καὶ μᾶς βγάζουν κοροϊδευτικὰ τὴν γλῶσσα λέγοντας ὅτι «μαζὶ τὰ φάγαμε».

 

,

Σχολιάστε

«ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΟΔΟΜΙΤΩΝ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» !

Ὁ ΟΗΕ ἰσχυρίζεται ὅτι τὰ δικαιώματα τῶν LGBT
εἶναι πιὸ σημαντικὰ ἀπὸ τὰ θρησκευτικὰ δικαιώματα

.           Ὁ ἀπεσταλμένος τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τὰ «δικαιώματα τῶν ὁμοφυλοφίλων» δήλωσε ὅτι ὅταν ὑπάρχει σύγκρουση μεταξὺ τῶν δικαιωμάτων τῶν ὁμοφυλoφίλων καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, πρέπει νὰ γίνει ξεκάθαρο ὅτι «ἡ ἐλευθερία τῆς ἔκφρασης καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας δὲν εἶναι ἀπόλυτα δικαιώματα καὶ μποροῦν νὰ περιοριστοῦν, ἐὰν εἶναι ἀπαραίτητο».
.           Σὲ μία πρόσφατη δημόσια διαβούλευση, ὁ νεοδιορισθεὶς «ἀνεξάρτητος ἐμπειρογνώμονας» τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν «δικαιωμάτων τῶν LGTB», Vitit Muntarbhorn, εἶπε ὅτι οἱ ἀρνητικὲς ἠθικὲς κρίσεις γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλικὴ δραστηριότητα εἶναι ἕνα πρόσφατο φαινόμενο, ποὺ ἀπορρέει ἀπὸ τὴν “ἀποικιακὴ νομοθεσία”. Ὅταν ὑπάρχει σύγκρουση μεταξὺ τῶν δικαιωμάτων τῶν ΛΟΑΤ καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, ὁ Muntarbhorn εἶπε, ὅτι ἡ θρησκευτικὴ ἐλευθερία δὲν εἶναι ἀπόλυτη καὶ θὰ πρέπει νὰ δώσει τὴν προτεραιότητα στὰ δικαιώματα τῶν ὁμοφυλοφίλων. «Ὑπάρχουν κάποια ἀπόλυτα δικαιώματα», εἶπε σὲ μία προφανῆ ἀναφορὰ στὰ δικαιώματα τῶν ΛΟΑΤ, «ἀλλὰ ὑπάρχουν μερικὰ ποὺ δὲν εἶναι ἀπόλυτα». Καὶ ἐξήγησε ὅτι «ἡ ἐλευθερία τῆς ἔκφρασης καὶ ἡ ἔκφραση τῆς θρησκείας» δὲν εἶναι ἀπόλυτα δικαιώματα καὶ ὅτι μποροῦν νὰ περιοριστοῦν, ὅταν εἶναι ἀπαραίτητο.
.         Ὁ ἀνεξάρτητος ἐμπειρογνώμονας τόνισε ἐπίσης τὸ ρόλο τῆς ἐκπαίδευσης, ὥστε τὰ παιδιὰ μποροῦν νὰ «γεννιοῦνται καὶ νὰ ἀνατρέφονται ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία» μὲ τὶς σωστὲς στάσεις ἀπέναντι στὸν «σεξουαλικὸ προσανατολισμὸ καὶ τὴν ταυτότητα τοῦ φύλου», μία πρακτικὴ ποὺ ὁρισμένοι ἔχουν καταγγείλει ὅτι ἀποτελεῖ κατήχηση ἢ ἀκόμα καὶ «ἰδεολογία τοῦ φύλου» ἢ «ἰδεολογικὴ ἀποικιοκρατία».
.         Τὸ περασμένο καλοκαίρι, τὸ Συμβούλιο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἐνέκρινε τὸ διορισμὸ ἑνὸς ἀνεξάρτητου ἐμπειρογνώμονα σχετικὰ μὲ τὴν ὑπεράσπιση τῶν LGTB, καὶ τὸν Ὀκτώβριο, τὸ Συμβούλιο ἐπέλεξε τὸν Vitit Muntarbhorn ἀπὸ τὴν Ταϊλάνδη γιὰ τὴν πλήρωση τῆς θέσης.
.         Τὸν ἑπόμενο μήνα, ἕνας συνασπισμὸς 54 ἀφρικανικῶν κρατῶν ἀμφισβήτησε τὴ νομιμότητα τοῦ διορισμοῦ, ζητώντας ὁ διορισμός του νὰ τεθεῖ σὲ ἀναμονή. Ὑπέβαλαν ἕνα ψήφισμα ζητώντας τὴν ἀναστολὴ τοῦ ἐμπειρογνώμονα τῶν ΛΟΑΤ στὸν ΟΗΕ, σημειώνοντας ὅτι ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου καὶ ὁ σεξουαλικὸς προσανατολισμὸς δὲν ἔχουν θέση στὶς διεθνεῖς πράξεις γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα.
.         Πολλοὶ κριτικοὶ προτείνουν ὅτι ὁ διορισμός του θὰ ἀποτελέσει παρέμβαση στοὺς νόμους πολλῶν χωρῶν τοῦ ΟΗΕ. Ἑβδομήντα τρεῖς χῶρες σὲ ὅλο τὸν κόσμο, καὶ σχεδὸν τὸ 40 τοῖς ἑκατὸ ὅλων τῶν κρατῶν μελῶν τοῦ ΟΗΕ, σήμερα ἔχουν νόμους κατὰ τοῦ σοδομισμοῦ. Μόνο στὴν Ἀφρική, 33 κράτη ἔχουν νόμους ὅπου οἱ ὁμοφυλοφιλικὲς πράξεις ἀποτελοῦν ἔγκλημα, συμπεριλαμβανομένης τῆς Οὐγκάντας, τῆς Νιγηρίας, τοῦ Σουδὰν καὶ τῆς Μαυριτανίας.
.         Μιλώντας ἐκ μέρους τῶν ἀφρικανικῶν ἐθνῶν, ὁ πρέσβης τῆς Μποτσουάνα δήλωσε σὲ μία ἐπιτροπὴ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῆς Γενικῆς Συνέλευσης τὸ Νοέμβριο ὅτι τὰ ἀφρικανικὰ ἔθνη «ἀνησυχοῦν» ὅτι τὸ Συμβούλιο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων θὰ χωθεῖ στὰ ἐθνικὰ θέματα. Ὁ Πρέσβης Charles Ntwaagae εἶπε ὅτι τὸ Συμβούλιο δὲν ἔχει καμιὰ δουλειὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ «τὸν σεξουαλικὸ προσανατολισμὸ καὶ τὴν ταυτότητα φύλου», κάτι ποὺ ἀπουσιάζει ἐμφανῶς ἀπὸ τὸ ἔγγραφο τοῦ Χάρτη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τὴν Οἰκουμενικὴ Διακήρυξη τῶν Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου.
.         Ὁ ΟΗΕ δὲν ἔχει υἱοθετήσει μία ἐπίσημη θέση σχετικὰ μὲ τὰ ὑποτιθέμενα δικαιώματα τῆς ταυτότητας φύλου ἢ τοῦ γενετήσιου προσανατολισμοῦ, ἂν καὶ ἐγγυᾶται τὰ δικαιώματα τῆς ζωῆς, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀσφάλειας, τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τῆς ἴσης προστασίας σὲ ὅλα τὰ πρόσωπα χωρὶς διάκριση.

Σημείωση Συντάκτη «Κ.Ο»: Τὸ παρακάτω εἶναι ἕνα ἐξαιρετικὸ σχόλιο ἀπὸ ἕνα σχετικὸ ἄρθρο στὸ Katehon.

.         Αὐτὴ εἶναι μία τυπικὴ περίπτωση ἀτζέντας “Πολιτιστικοῦ μαρξισμοῦ” τῶν λίμπεραλ παγκοσμιοποιητῶν ποὺ προωθεῖται στὸν ΟΗΕ. Ὁ Donald Trump μὲ τὸ ποὺ ἔγινε πρόεδρος τῶν ΗΠΑ διέταξε νὰ ἀποσυρθοῦν τὰ τόσο εὐνοημένα ἀπὸ τοὺς παγκοσμιοποιητὲς τμήματα γιὰ τὰ «δικαιώματα τῶν ΛΟΑΤ» καὶ τὸν «ἔλεγχο τοῦ κλίματος» ἀπὸ τὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Λευκοῦ Οἴκου. Ὡστόσο, οἱ παγκοσμιοποιητὲς συνεχίζουν τὴν ἐκστρατεία τους γιὰ τὴν ἄσκηση πίεσης τοῦ LGBT-ὁλοκληρωτισμοῦ στὸν ΟΗΕ. Ἡ ἀτζέντα τους ἔχει δύο βασικοὺς στόχους. Τν καταστροφ τν παραδοσιακν ξιν κα τν ντικατάστασή τους μ τν λίμπεραλ διαφθορά, καθς κα τν διασφάλιση τι ο παραδοσιακς οκογενειακς ξίες κα ο ρόλοι τν δύο φύλων θ ξασθενίσουν προκειμένου ν πιτευχθε τεχνητ μείωση το παγκόσμιου πληθυσμο, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ ὀνομαστεῖ γενοκτονία.

ΠΗΓΗ: «ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

, ,

Σχολιάστε

ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ; ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΛΑΝΟΥΝ;

Δὲν κατάλαβε, τὸν παραπλανοῦν;

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.         Δὲν κατάλαβε ἢ τὸν παραπλανοῦν; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μὲ συνεχεῖς συνεντεύξεις, δηλώσεις καὶ ἀναφορὲς ἐπιχειρεῖ νὰ παρουσιάσει ὡς ἄνευ περιεχομένου τὶς ἀντιδράσεις γιὰ τὴν περίφημη θεματικὴ ἑβδομάδα «Σῶμα καὶ Ταυτότητα» στὰ Γυμνάσια τῆς χώρας.
.         Κι αὐτό, διότι, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργό, ὁ τρίτος ἄξονας τῆς θεματικῆς ἑβδομάδας μὲ τὸν τίτλο «Ἔμφυλες Ταυτότητες», ποὺ προκάλεσε τὶς ἀντιδράσεις, ἀναφέρεται ἁπλῶς στὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων καὶ ἀποσκοπεῖ στὴν ἐνημέρωση τῶν παιδιῶν γιὰ τοὺς κινδύνους ποὺ διατρέχουν στὶς πολυήμερες ἐκδρομές, οἱ ὁποῖες, ὅπως εἶπε, συχνὰ συνοδεύονται ἀπὸ ἀρκετὲς ἀνεπιθύμητες ἐγκυμοσύνες.
.         Πράγματι ἔτσι κατέληξε ἡ ὑπόθεση. Ἀφοῦ τὸ Ὑπουργεῖο ἀντιμετώπισε τὴν ὀργίλη ἀντίδραση γονέων καὶ ἄλλων φορέων, ἀναγκάσθηκε ὑποχωρώντας τάχα νὰ «διευκρινίσει» ὅτι στὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων θὰ ἑστιασθεῖ τὸ περιεχόμενο τοῦ τρίτου θεματικοῦ ἄξονα.
.         Ὅμως ἀρκεῖ μιὰ ἁπλὴ ἀναζήτηση στὸ Διαδίκτυο γιὰ νὰ διαπιστώσει κανεὶς τί σημαίνει π.χ. «Βιολογικὸ καὶ κοινωνικὸ φύλο», ποὺ ἀποτελεῖ μέρος τοῦ τρίτου ἄξονα καὶ ἀπευθύνεται στὰ παιδιά. Σὲ ἐρωτηματολόγιο ποὺ δόθηκε σὲ παιδιὰ ἡλικίας 13-18 ἐτῶν στὴν Ἀγγλία, ἀρι­θμοῦντο 23 εἴδη κοινωνικοῦ φύλου γιὰ νὰ ἐπιλέξουν τί νομίζουν ὅτι εἶναι. Ἰδού μερικά: ἀγόρι, κορίτσι, ἀγοροκόριτσο, τράνς-ἀγόρι, τράνς-κορίτσι, ρευστὸ φύλο, ἄφυλο, δίφυλο, μὴ δυαδικό, ἡμιαγόρι, ἡμικορίτσι, ἀλλόκοτο φύλο, μὴ φύλο, τρίφυλο, πάνφυλο, ἀνάμεσα ἀγόρι καὶ κορίτσι, ἑρμαφρόδιτο, ἀβέβαιο, ἀνέκφραστο…
.         Ὁ κ. Ὑπουργός, πιστεύουμε, θὰ στενοχωρηθεῖ, ἂν δεῖ τὸν ἐνθουσιασμὸ ποὺ προκάλεσε ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου του στὶς ὁμάδες τῶν λεγόμενων ΛΟΑΤ (Λεσβιακῶν, Ὁμοφυλόφιλων, Ἀμφισεξουαλικῶν καὶ Τρανσεξουαλικῶν ἀτόμων). Καὶ θὰ καταλάβει ἢ ὅτι τὸν ἔχουν ἐξαπατήσει μὲ τὸ προκάλυμμα τῆς Διατροφῆς, τῶν Ἐθισμῶν καὶ τῶν τάχα Σχέσεων τῶν δύο φύλων… ἢ ὅτι δὲν ἔχει ἐπαρκῶς σταθμίσει ποῦ στὸ τέλος θὰ ὁδηγήσει τὴν Παιδεία τοῦ τόπου ἡ κερκόπορτα ποὺ ἄνοιξε στὰ Σχολεῖα μὲ τὴ θεματικὴ αὐτὴ ἑβδομάδα.
.         Ἄλλωστε καὶ μόνο τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ φορέας ποὺ σχεδίασε τὸ ὅλο Πρόγραμμα δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὴν Μὴ Κυβερνητικὴ Ὀργάνωση μὲ τὸν τίτλο «ΑΝΤΙΓΟΝΗ», ποὺ αὐτοχαρακτηρίζεται ὡς «Κέντρο Πληροφόρησης καὶ Τεκμηρίωσης γιὰ τὸ Ρατσισμό, τὴν Οἰκολογία, τὴν Εἰρήνη καὶ τὴ Μὴ Βία», ἀρκεῖ γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ καν­εὶς ποῦ στοχεύει τὸ ἐγχείρημα. Οἱ δὲ διασυνδέσεις τῆς συγκεκριμένης Ὀργανώσεως μὲ αὐτὲς τῶν ΛΟΑΤ φανερώνουν τὸν προσανατολισμό της.
Βέβαια πολὺ σημαντικὸ ἐρώτημα εἶναι καὶ τὸ ἀπὸ ποῦ χρηματοδοτεῖται καὶ αὐτὴ καὶ οἱ ΛΟΑΤ ὀργανώσεις· οἱ ὁποῖες γνώριζαν ἀπὸ πρὶν γιὰ τὴ θεματικὴ ἑβδομάδα καὶ ἦταν ἤδη ἕτοιμες μὲ ὑλικὸ ποὺ ἐντέχνως τώρα διοχετεύουν στὰ Σχολεῖα μέσῳ δῆθεν οὐδέτερων φορέων.
.         Ἐπιπλέον οἱ πολίτες διερωτώμεθα τί σημαίνει αὐτὸ τὸ μυστηριῶδες τάχα «διευκρινιστικὸ ἔγγραφο», ποὺ φαίνεται νὰ ἐστάλη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο στὴν Ἱερὰ Σύν­οδο καὶ ἐκείνη ἔσπευσε νὰ τὸ κοινοποιήσει σὲ ὅλες τὶς Μητροπόλεις. Γιατί τὸ ἔστειλε τὸ Ὑπουργεῖο; Γιὰ νὰ τὴν παραπλανήσει; Νὰ τῆς κλείσει τὸ στόμα; Νὰ φιμώσει καὶ τοὺς ἄλλους ἐπισκόπους;
.         Τί εἴδους συμπαιγνίες τέλος πάντων ἔχουν σχεδιασθεῖ καὶ ἐξυφαίνονται μ᾿ αὐ­τὲς τὶς κινήσεις; Καὶ μέχρι πότε οἱ φύλακες θὰ ὑπνώττουν ὕπνο θανατηφόρο;

 

Σχολιάστε

Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ «ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ» ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

κφραση εγνωμοσύνης καταπολεμ τν κατάθλιψη

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἄλλη μιὰ ἐπιστημονικὴ «ἐπιβεβαίωση» τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως. Ἡ Θ. Λειτουργία (Θ. Εὐχαριστία) –ποὺ πολλοὶ τὴν θεωροῦν “θρησκευτικὸ καθῆκον” ἢ τὴν καταφρονοῦν ὡς “τυπικὴ θρησκευτικότητα”– εἶναι ἡ λειτουργικὴ ἔκφραση τῆς εὐχαριστίας, τῆς εὐγνωμοσύνης τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεό γιὰ ὅλες τὶς εὐεργεσίες Του. Καὶ ἐκτὸς τῶν πνευματικῶν καὶ αἰωνίων εὐεργετημάτων, νά ποὺ ἡ ἐπιστημονικὴ ἔρευνα δείχνει πὼς αὐτὴ ἡ εὐγνωμοσύνη καὶ μιὰ ἄλλη πλευρά: ἔχει ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, εὐεργετήματα στὴν ὑγεία τῶν ἀνθρώπων (Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν).
.          «Ἄξιον καὶ δίκαιον σὲ ὑμνεῖν, σὲ εὐλογεῖν, σὲ αἰνεῖν, σοὶ εὐχαριστεῖν, σὲ προσκυνεῖν ἐν παντὶ τόπῳ τῆς δεσποτείας σου. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἀνέκφραστος, ἀπερινόητος, ἀόρατος, ἀκατάληπτος, ἀεὶ ὤν, ὡσαύτως ὤν, σὺ καὶ ὁ μονογενής σου Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον. Σὺ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς παρήγαγες, καὶ παραπεσόντας ἀνέστησας πάλιν, καὶ οὐκ ἀπέστης πάντα ποιῶν, ἕως ἡμᾶς εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνήγαγες καὶ τὴν βασιλείαν σου ἐχαρίσω τὴν μέλλουσαν. Ὑπὲρ τούτων ἁπάντων εὐχαριστοῦμέν σοι καὶ τῷ μονογενεῖ σου Υἱῷ καὶ τῷ Πνεύματί σου τῷ Ἁγίῳ, ὑπὲρ πάντων ὧν ἴσμεν καὶ ὧν οὐκ ἴσμεν, τῶν φανερῶν καὶ ἀφανῶν εὐεργεσιῶν τῶν εἰς ἡμᾶς γεγενημένων».  (Εὐχὴ τῆς Ἁγίας Ἀναφορᾶς Ἁγ. Ἰω. Χρυσοστόμου)

.               Νέα ἔρευνα ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ἔκφραση εὐγνωμοσύνης πρὸς τοὺς ἄλλους μπορεῖ νὰ εἶναι τὸ κλειδὶ ποὺ θὰ νικήσει τὴν κατάθλιψη.
.               Αὐτὴ ἡ βασικὴ ἔκφραση εὐγνωμοσύνης – τὸ «σ’ εὐχαριστῶ» – μπορεῖ νὰ κρατήσει μακριὰ μας τὴ θλίψη καθὼς μᾶς κάνει νὰ ἐκτιμήσουμε τὰ μικρὰ καθημερινὰ πράγματα τῆς ζωῆς.
.               Ἀμερικανοὶ ἐρευνητὲς ἀπὸ τὰ πανεπιστήμια τοῦ Χιοῦστον, τοῦ Τέξας καὶ τῆς Πενσιλβάνια διεξήγαγαν ἔρευνα μὲ ἐρωτηματολόγια σὲ 352 ἄνδρες καὶ γυναῖκες 18-58 ἐτῶν γιὰ τὸν τύπο τῆς προσωπικότητάς τους. Διαπίστωσαν ὅτι ἡ κατάθλιψη ἦταν περισσότερο κυρίαρχη μεταξὺ ἐκείνων ποὺ φοβοῦνταν νὰ ἐκφράσουν στοὺς ἄλλους τὰ πραγματικά τους συναισθήματα. Οἱ ἐρευνητὲς παρατήρησαν ὅτι τὸ νὰ εἶναι κάποιος εὐγνώμων συνδέεται μὲ τὴν ἱκανότητά του νὰ ἐπανεκτιμήσει μία δύσκολη κατάσταση καὶ νὰ δεῖ τὶς θετικές της πλευρές. Αὐτὴ ἡ ἐπαναπλαισίωση τῆς κατάστασης μπορεῖ νὰ ἀποδειχθεῖ πολύτιμο τονωτικὸ τῆς διάθεσης.
.               Στὴν ἔρευνα ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἐπιθεώρηση Personality and Individual Differences ἐκφράζεται ἡ διαπίστωση τῶν εἰδικῶν ὅτι ἡ ἔκφραση εὐγνωμοσύνης γιὰ μικρὲς πράξεις εὐγένειας τῶν ἄλλων θὰ μποροῦσε νὰ ἔχει εὐεργετικὸ ἀντίκτυπο στὴν σωματικὴ ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχικὴ ὑγεία.

ΠΗΓΗ: medicalnews.gr

 

,

Σχολιάστε

Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-4 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Δαρβίνος, πιστήμη κα Χριστιανισμς

[4]

Μελέτη Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Χημικοῦ, Δημοσιογράφου καὶ Συγγραφέα

 Μέρος Α´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ἡ ἐπιχείρηση τῶν ἀθέων, ἐνῶ ὑποτίθεται πὼς εἶναι ἐναντίον τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, οὐσιαστικὰ δρᾶ μόνον ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ».

Μέρος Β´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Γ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-3 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.             Παράδειγμα ὁ Μέγας Βασίλειος, τοῦ ὁποίου διασώθηκε τὸ ἐξαιρετικὸ ἔργο «Ἑξαήμερος». Εἶναι ὁμιλίες πρὸς τοὺς πιστοὺς τῆς Καισαρείας, καὶ ἔχουν μὲν ποιμαντικὸ χαρακτήρα, ἀλλὰ σ’ αὐτὲς ἀποκαλύπτονται ἡ εὐρύτητα τῆς σκέψης Του, ἡ ἰδιοφυία Του καὶ ἡ βαθιὰ γνώση τῆς Φιλοσοφίας καὶ τῶν Ἐπιστημῶν, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Θαλῆ ἕως τὶς ἡμέρες του. Γιὰ τὴ Δημιουργία ὁ Μέγας Βασίλειος σημειώνει: «Πολλὰ διαπραγματεύθηκαν γιὰ τὴ δημιουργία τῆς φύσεως οἱ σοφοὶ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ καμία θεωρία τους δὲν ἔμεινε χωρὶς νὰ ἀνατραπεῖ. Πάντοτε ὁ ἑπόμενος ἀνέτρεπε τὴ θεωρία τοῦ προηγουμένου. Ἔτσι ἐμεῖς δὲν ἔχομε καμία ἀνάγκη νὰ ἐλέγξουμε τὸ ἔργο τους. Ἀρκοῦν τὰ ὅσα λένε μεταξύ τους, γιὰ νὰ ἀνατρέψει ὁ ἕνας τὴ θεωρία τοῦ ἄλλου. Διότι ὅσοι ἀγνόησαν τὸν Θεὸ δὲν παραδέχθηκαν τὴν ὕπαρξη λογικῆς αἰτίας γενέσεως τῶν πάντων, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὴν ἐξ ἀρχῆς ἄγνοιά τους ἔβγαλαν τὰ συμπεράσματά τους. Γι’ αὐτὸ οἱ μὲν κατέφυγαν σὲ ὑλικὲς ὑποθέσεις, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ ὕλη εἶναι ἡ αἰτία τοῦ παντός. Ἄλλοι δὲ φαντάσθηκαν ὅτι ἡ φύση ἀποτελεῖται ἀπὸ ἄτομα καὶ μὴ διαιρούμενα σώματα, τὰ ὁποῖα ἐρχόμενα σὲ ἕνωση ἢ σὲ διαχωρισμὸ συντελοῦν στὶς γενέσεις καὶ στὶς φθορὲς στὴ φύση…Ὅλοι τους ἀπατήθηκαν ἀπὸ τὴν ἀθεΐα τους καὶ δὲν ἤξεραν νὰ ποῦν “Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν», ἀλλὰ ὑποστήριξαν ὅτι τὰ σύμπαντα εἶναι ἀκυβέρνητα, ἀδιοίκητα καὶ φερόμενα ὅπως τύχει…». (Μεγ. Βασιλείου Α΄ Ὁμιλία, στίχ. 6-9).
.               Κατὰ βιογράφους του ὁ Μέγας Βασίλειος εἶχε ὑπόψη του τὶς περὶ τῆς δημιουργίας ἀπόψεις τῶν Θαλῆ, Ἀναξιμάνδρου, Ἀναξιμένη, Πυθαγόρα, Ἐμπεδοκλῆ, Ξενοφάνη, Ἠρακλείτου, Λευκίππου, Δημοκρίτου καί, πρὸ πάντων, τοῦ Ἀριστοτέλη. Τὰ ὅσα ἀναφέρει ὁ Μέγας Βασίλειος γιὰ τὰ φυτά, τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ ζῶα, καθὼς καὶ γιὰ τοὺς ἀστέρες δείχνουν τὴ θαυμαστὴ καὶ σὲ βάθος γνώση του σὲ θέματα βοτανικῆς, φυτολογίας, ζωολογίας καὶ ἀστρονομίας.
.             Ἄλλοι Πατέρες ποὺ ἔγραψαν γιὰ τὴ Δημιουργία εἶναι οἱ Γρηγόριος ὁ Νύσσης, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ ἐπίσκοπος Πόρτου Ἰππόλυτος, ὁ Γαβάλων Σεβηριανός, ὁ Γεώργιος Πισίδης, ὁ Ἀμβρόσιος ὁ Μεδιολάνων καὶ ἄλλοι. Ὅλες αὐτὲς οἱ ἐργασίες τῶν Πατέρων γιὰ τὴ Δημιουργία ἐπιστημονικὰ μπορεῖ νὰ ἀνήκουν στὴν Ἱστορία, ὅμως δείχνουν τὴν ἐκ μέρους τους χρήση τῆς κοσμικῆς γνώσης τῶν συγχρόνων τους καὶ παλαιοτέρων φιλοσόφων καὶ τὸν ἄριστο καὶ χωρὶς φανατισμὸ τρόπο ἀντιμετώπισης τῶν ἀθέων τῆς ἐποχῆς τους.
.             Γιὰ τὸν ἱερὸ Αὐγουστίνο ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Παν. Τρεμπέλας γράφει πὼς γιὰ τὴ Δημιουργία παραδεχόταν ὅτι ὁ Θεὸς δημιούργησε συγχρόνως ὅλα τὰ εἴδη, τὰ ζωικὰ καὶ τὰ φυτικά. Ἐπειδὴ ὅμως ὅλα δὲν ἐμφανίστηκαν ἀμέσως ἀλλὰ διαδοχικῶς, ὑποστήριξε ὁ Αὐγουστίνος, ὅτι ὁ Θεὸς τὰ δημιούργησε στὴν ἀρχὴ «ἐν σπέρματι καὶ δυνάμει» καὶ ὅτι ἡ ξηρὰ καὶ ἡ θάλασσα ἔλαβαν τὴ δύναμη ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ παράγουν τὰ φυτά, τὰ δένδρα καὶ τὰ ζῶα, ἐντεθεισῶν σ’ αὐτὰ ἰδιοτήτων, τὶς ὁποῖες ὁ ἱερὸς συγγραφέας ὀνομάζει causales rationes (αἰτιώδεις λόγους). Ἔτσι ἀφοῦ δημιουργήθηκαν τὰ πάντα ἐξ ἀρχῆς καὶ μὲ κάποιο εἶδος συνθέσεως καὶ συμπήξεως στοιχείων, ἐμφανίζονται καθένα ἀπὸ αὐτά, ὅταν ὑπάρξουν οἱ κατάλληλες περιστάσεις. Μὲ τὴ σκέψη του αὐτὴ ὁ ἱερὸς Αὐγουστίνος, κατὰ τὸν καθηγητὴ Τρεμπέλα, ἀποδέχεται ἕνα εἶδος ἐξέλιξης τῶν εἰδῶν καὶ ἀναγνωρίζει ὅτι τὴν περὶ Δημιουργίας τῶν ὄντων ἀφήγηση τῆς Ἁγίας Γραφῆς «οὐδαμόθεν εἴμεθα δεσμευμένοι νὰ ἐκλάβωμεν κατὰ γράμμα». (Παν. Ν. Τρεμπέλα «Ἀπολογητικαὶ Μελέται» Ἔκδ. Ἀδελφότητος Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ», Ἀθῆναι, 1969, Β΄ Τόμος, σελ. 167-168).
.         Σὲ ἄλλο σημεῖο τῆς μελέτης του ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Τρεμπέλας σημειώνει: «Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ὅτι καταντοῦν εἰς ὑπερβολὴν διατεινόμενοι ὅτι ὁ Αὐγουστίνος προεμάντευσε τὴν θεωρίαν τῆς ἐξελίξεως καὶ ἐγένετο πρῶτος εἰσηγητὴς αὐτῆς. Παρὰ ταῦτα ὅμως παραμένει ἀδιαμφισβήτητον γεγονός, ὅτι δι’ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος καὶ ὁ Αὐγουστίνος λέγουν περὶ τῆς Δημιουργίας τῶν φυτῶν καὶ τῶν ζώων, μάλιστα δὲ Γρηγόριος ὁ Νύσσης περὶ τῆς δημιουργίας τῆς γῆς καὶ τῶν οὐρανίων σωμάτων, ἀναγνωρίζεται, ὅτι περὶ τὸν τρόπον τῆς δημιουργίας καὶ τοῦ σχηματισμοῦ τῶν ὄντων ἔχει τις ἐλευθερίαν νὰ φιλοσοφῆ καὶ δὲν δεσμεύεται πρὸς τοῦτο οὔτε ὑπὸ τοῦ γράμματος τῆς Ἁγίας Γραφῆς, οὔτε ὑπὸ ἄλλου τινὸς στοιχείου τῆς κατὰ θείαν ἀποκάλυψιν ἀληθείας. Ὡς δὲ παρατηρεῖ ὁ καθολικὸς ἱερεὺς de Dordolot, καθηγητὴς τῆς γεωλογίας καὶ τῆς παλαιοντολογίας ἐν τῷ πανεπιστημίῳ τῆς Louvain “ἡ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων (τοῦ ἁγίου Βασιλείου, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Νύσσης, τοῦ ἁγίου Αὐγουστίνου καὶ ἄλλων) εἶναι εὐνοϊκωτάτη πρὸς τὴν φυσικὴν ἐξέλιξιν, διότι παρεδέχθησαν, ὅτι ἡ δημιουργία ἐγένετο ἐν μιᾷ στιγμῇ καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ αὐτόματος γένεσις παντὸς ἀνεξαιρέτως ζῶντος ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν φυσικῶν αἰτίων”». (ὅ.π. σελ. 351).
.             Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νύσσης στὸν «Ἀπολογητικὸ περὶ τῆς Ἑξαημέρου» σημειώνει: «Σύμφωνα μὲ τὴ δική μου ἀντίληψη, στὸν Θεὸ ὁ λόγος εἶναι ἔργο. Γιατί κάθε τί ποὺ γίνεται, γίνεται μὲ τὸν Λόγο (διὰ τοῦ Λόγου). Τίποτα δὲν εἶναι καὶ δὲν νοεῖται ἄλογο, τίποτα τυχαῖο καὶ αὐτόματο ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ὀφείλουν τὴν ὕπαρξή τους στὸν Θεό. Καὶ ἂν ἀκόμα κάτι ὑπερβαίνει τὴν ἀντιληπτική μας ἱκανότητα, πρέπει νὰ πιστεύουμε, ὅτι σὲ κάθε ὂν ἔχει ἐναποτεθεῖ κάποιου εἴδους λόγος (λογικότητα), ποὺ φανερώνει τὴν Τέχνη καὶ τὴ Σοφία τοῦ Δημιουργοῦ». (Γρηγορίου Νύσσης «Πνεῦμα καὶ Λόγος», Ἔκδ. «Τέρτιος», Κατερίνη, 1997, σελ. 149).
.           Γιὰ τὸν Θωμᾶ Ἀκινάτη ὁ καθηγητὴς Τρεμπέλας γράφει πὼς ἀσπάσθηκε τὴ διδασκαλία τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου καὶ ὑποστήριξε πὼς τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῶα παρήχθησαν μὲ τὴ βοήθεια ὑλικῶν ποὺ προϋπῆρχαν καὶ ἀναπτύχθηκαν βαθμιαίως «διὰ τῆς ἐνεργείας αἰτιῶν φυσικῶν ὑπὸ τὴν ὑπερτάτην κυβέρνησιν τοῦ Θεοῦ». (ὅ.π. σελ. 169). Τὴ λογική του Ἀκινάτη ἀκολουθοῦν καὶ σήμερα πολλοὶ στὴ Δύση, ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴ Δημιουργία.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-5 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

, , ,

Σχολιάστε