«ΕΜΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ. Δὲν μπορεῖ νὰ περάσει τὸ σχέδιο ποὺ ἔχει ἐκπονήσει ἡ κυβέρνηση» (Ι.Σ.Κ.Ε.)

Ἀμετακίνητοι οἱ κληρικοὶ γιὰ τὴ μισθοδοσία τους:
Ἔρχονται καὶ ἐκλογές, «ὑπενθυμίζουν» στὸν Γαβρόγλου

Ἰσμήνη Χαραλαμποπούλου, «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ»

21.02.2019

.             «Ὅσον ἀφορᾶ στὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας, ἐμμένουμε στὶς θέσεις μας καὶ στὶς ἀποφάσεις μας. Δὲν θὰ κάνουμε πίσω σὲ καμία περίπτωση», εἶπε ὁ ἐκπρόσωπος τῶν κληρικῶν, πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου
.             Ἀμετακίνητοι εἶναι οἱ κληρικοὶ στὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας τους, ἐπιμένοντας ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ περάσει τὸ σχέδιο ποὺ ἔχει ἐκπονήσει ἡ κυβέρνηση. Αὐτὸ προέκυψε καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴ γενικὴ συνέλευση τοῦ Ἱεροῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδος, μὲ τὴ συμμετοχὴ περίπου 500 κληρικῶν ἀπ’ ὅλη τὴ χώρα.
.             Ὁ ἐκπρόσωπος τῶν κληρικῶν, πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου, δήλωσε ὅτι ἡ ἀπόφασή τους, ἐν ὄψει καὶ τῆς σύγκλησης τῆς Ἱεραρχίας, εἶναι νὰ παραμείνει στὸ Δημόσιο ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου.
.             «Ὁμόφωνα ἀποφασίσαμε νὰ μὴν δεχτοῦμε καμία ἀλλαγὴ στὰ θέματα τῆς μισθοδοσίας. Μία ἀπόφαση ποὺ εἴχαμε πάρει ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ καὶ ἔκανε ὁμόφωνα ἀπόφασή της καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος στὶς 16 Νοεμβρίου τοῦ 2018 καὶ ἡ ὁποία εἶναι δεσμευτικὴ γιὰ ὅλη τὴν Ἐκκλησία», τόνισαν οἱ κληρικοί, ἐπιβεβαιώνοντας τὴν ἀρχική τους ἀπόφαση.
.             Οἱ ἱερεῖς ἀπορρίπτουν τὴν πρόταση τῆς κυβέρνησης, ἐνῶ τὴν ἀπόφαση τοῦ κλήρου γνωστοποίησε ὁ ἐκπρόσωπος τῶν κληρικῶν, πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου, μετὰ τὴ γενικὴ συνέλευση τοῦ ΙΣΚΕ καὶ ἐν ὄψει καὶ τῆς σύγκλησης τῆς Ἱεραρχίας, στὰ τέλη Μαρτίου.
.             «Ὁλοκληρώθηκε ἡ τακτική μας συνέλευση. Ὅσον ἀφορᾶ στὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας, ἐμμένουμε στὶς θέσεις μας καὶ στὶς ἀποφάσεις μας. Δὲν θὰ κάνουμε πίσω σὲ καμία περίπτωση» τόνισε ὁ πρωτοπρεσβύτερος.
.             Σὲ ἐρώτηση γιὰ τὸ πῶς θὰ ἀντιδράσουν σὲ περίπτωση ποὺ ἡ κυβέρνηση προχωρήσει μονομερῶς στὸ σχέδιο τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας, Κώστα Γαβρόγλου, ἀπάντησε μὲ νόημα: «Ὑπάρχουν καὶ οἱ εἰρηνικὲς κινητοποιήσεις καὶ ἔρχονται καὶ ἐκλογές»…

 

 

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

«ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» (Βέλγος Φιλέλληνας)

Σχολιάστε

ΠΟΣΟΣΤΑ «ΠΙΣΤΕΩΣ» ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Πι θρησκευόμενοι ρμένιοι κα Γεωργιανοί, πι θεοι ο Τσέχοι
– Πο
βρίσκεται
λλάδα

20.02.2019

.         Ἡ Ἀρμενία (79%) καὶ ἡ Γεωργία (72%) βρίσκονται στὴν κορυφὴ τῆς λίστας μὲ τὴ μεγάλη πλειοψηφία τῶν ἐνηλίκων νὰ δηλώνουν ὅτι πιστεύουν στὸν Θεὸ μὲ ἀπόλυτη βεβαιότητα, ἐνῶ ἡ Γαλλία (11%), ἡ Ἑλβετία (11%) καὶ ἡ Γερμανία (10%) ἦταν οἱ συμμετέχουσες στὴν ἔρευνα χῶρες μὲ τὴ μικρότερη βεβαιότητα ἀναφορικὰ μὲ τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ Σύμφωνα μὲ ἔρευνα τοῦ Pew Research Center στὴν Οὐάσιγκτον, οἱ Δυτικοευρωπαῖοι ἐκφράζουν τὴν πίστη σὲ ἕναν χριστιανικὸ Θεὸ σὲ χαμηλότερα ἐπίπεδα ἀπὸ ὅ,τι οἱ ἄνθρωποι στὴν Κεντρικὴ καὶ Ἀνατολικὴ Εὐρώπη.
.         Αὐτὸ ἀναφέρει στὴν ἱστοσελίδα του τὸ δίκτυο Euronews.
.         Μεταξὺ τῶν χωρῶν τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης ποὺ συμμετεῖχαν στὴν ἔρευνα, μόνο στὴν Πορτογαλία (44%) πάνω ἀπὸ τοὺς τρεῖς στοὺς 10 δηλώνουν ὅτι εἶναι ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι ὁ Θεὸς ὑπάρχει.
.         Οἱ ἄνθρωποι σὲ πολλὲς ἀπὸ τὶς χῶρες τῆς Κεντρικῆς καὶ Ἀνατολικῆς Εὐρώπης ποὺ συμμετεῖχαν στὴν ἔρευνα ἐξέφρασαν μεγαλύτερη βεβαιότητα γιὰ τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, συμπεριλαμβανομένης τῆς Ρουμανίας (64%), τῆς Ἑλλάδας (59%) καὶ τῆς Κροατίας (57%).
.         Ἡ ἔρευνα τοῦ Pew Research Center ἔδειξε ἐπίσης ὅτι τὸ ἥμισυ καὶ πλέον τῶν ἐνηλίκων στὴν Ἑλλάδα, τὴ Βοσνία, τὴν Ἀρμενία, τὴ Γεωργία καὶ τὴ Ρουμανία, δήλωσαν ὅτι ἡ θρησκεία ἦταν πολὺ σημαντικὴ στὴ ζωή τους, σὲ σύγκριση μὲ περίπου ἕναν στοὺς 10 ἐνήλικες ποὺ τόνισε τὴ σημασία τῆς θρησκείας στὴ Γαλλία, τὴ Γερμανία καὶ τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο.
.         Οἱ χῶρες μὲ τὰ ὑψηλότερα ποσοστὰ πολιτῶν νὰ δηλώνουν ἀνοικτὰ ὅτι δὲν πιστεύουν στὸ Θεὸ ἦταν ἡ Τσεχικὴ Δημοκρατία (66%), ἡ Σουηδία (60%), τὸ Βέλγιο (54%) καὶ ἡ Ὀλλανδία (53%).

ΠΗΓΗ: protothema.gr

 

 

Σχολιάστε

“ΝΑΙ” ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ – “ΟΧΙ” ΣΤΟΝ μηχανικὸ ΙΣΟΚΡΑΤΗ – ΦΕΙΔΩΛΗ ΧΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝ. ΣΥΣΚΕΥΩΝ

Ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
«Περί τῆς χρήσεως ἠλεκτρονικῶν μέσων
ἐν τῷ ἱερῷ ἀναλογίῳ κατά τήν Θείαν Λατρείαν»

βλ. σχετ.: «ΟΧΙ» ΗΛΕΚΤΡΟΝ. ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ στὰ Ἀναλόγια τῶν Ναῶν

Πρωτ. 5080/2018
Ἀθήνῃσι 14ῃ Φεβρουαρίου 2019

Πρός
τήν Ἱεράν Ἀρχιεπισκοπήν Ἀθηνῶν καί
τάς Ἱεράς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

.             Ἐκ Συνοδικῆς Ἀποφάσεως, ληφθείσης ἐν τῇ Συνεδρίᾳ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 5ης μηνός Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, ἐν τῇ ῥηθείσῃ Συνεδρίᾳ Αὐτῆς, διεξελθοῦσα τό ὑπ᾽ ἀριθ. πρωτ. 59/11.12.2018 ἔγγραφον τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Θείας Λατρείας καί Ποιμαντικοῦ Ἔργου, ἀπεφάσισεν ὅπως γνωρίσῃ ὑμῖν τά ὡς κάτωθι ἀφορῶντα εἰς τήν χρῆσιν ἠλεκτρονικῶν μέσων ὑπό τῶν ἱεροψαλτῶν ἐν τῷ ἱερῷ ἀναλογίῳ, κατά τήν Θείαν Λατρείαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
.            Κατά τά τελευταῖα ἔτη παρατηρεῖται, ὅλο ἕν καί περισσότερον, ἡ χρῆσις ὑπό τινων ἱεροψαλτῶν ἠλεκτρονικῆς συσκευῆς ὑπό τήν ὀνομασίαν «ψηφιακός ἰσοκράτης» ἤ «μηχανικός ἰσοκράτης», ἡ ὁποία παράγει ἦχον προσομοιάζοντα εἰς τήν ἀνθρωπίνην φωνήν, καί τοῦτο προκειμένου νά ἀναπληρώσουν τό κενόν τῆς παρουσίας βοηθοῦ, ὁ ὁποῖος θά ἐκτελέσῃ τό ἴσον. Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐγκαίρως, ἀπό τοῦ ἔτους 1992, διά τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1630/726/11.5.1992 Ἐγκυκλίου Σημειώματος αὐτῆς, κατεδίκασεν «τήν ἐν τοῖς Ἱεροῖς Ναοῖς καινοφανῆ χρῆσιν “μηχανικοῦ ἰσοκράτου” ὡς μή συνᾴδουσαν πρός τε τήν ζῶσαν λατρείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν ἔκπαλαι καθεστηκυῖαν ἐκκλησιαστικήν παράδοσιν καί τάξιν καί ὡς ὀλισθηράν ἀπαρχήν εἰσαγωγῆς ὀργάνων ἐν ταῖς ἱεραῖς τῆς Ἐκκλησίας ἀκολουθίαις».
.              Ἐπί πλέον, ἡ κατά τά τελευταῖα ἔτη παρατηρουμένη αὔξησις τῆς χρήσεως ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν καί δή εἰς τήν μορφήν τῶν φορητῶν αὐτῆς ὑλοποιήσεων (κυρίως smartphones καί tablets), ἔχει ὁδηγήσει ἀρκετούς ἱεροψάλτας, κυρίως νέους εἰς τήν ἡλικίαν, εἰς τήν χρῆσιν τοιούτων συσκευῶν, καί τοῦτο πρός διευκόλυνσιν αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον, εἰς μίαν καί μόνον συσκευήν, δύνανται νά περιληφθοῦν ἅπαντα τά λειτουργικά καί μουσικά κείμενα μιᾶς ἡμέρας, ἐνῷ εἰς τό ἱερόν ἀναλόγιον ὑπάρχει ἀνάγκη παραλλήλου χρήσεως πολλαπλῶν βιβλίων.
.               Τά ὡς ἄνω ζητήματα, ἀνήκοντα εἰς τό πεδίον τῆς Θείας Λατρείας, διά τήν ὁποίαν ἡ ποιμαίνουσα Ἐκκλησία μεριμνᾷ ἰδιαιτέρως, ὡδήγησαν τήν Διαρκῆ Ἱεράν Σύνοδον νά λάβῃ τάς ὡς κάτωθι ἀποφάσεις:

1) Ἀνανεώνει τήν κατά τά ὡς ἄνω Συνοδικήν ἀπαγόρευσιν (ὑπ’ ἀριθ. 1630/726/11.5.1992 Ἐγκύκλιον Σημείωμα) τῆς χρήσεως τῶν ἠλεκτρονικῶν ἰσοκρατῶν (μηχανικῶν ἤ ψηφιακῶν) εἰς ὅλους τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ καινοτομία αὕτη δέν συνάδει πρός τόν ΟΕ΄ Κανόνα τῆς Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου συνιστῶντα: «Τούς ἐπί τῷ ψάλλειν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις παραγινομένους, βουλόμεθα… μήτε τι ἐπιλέγειν τῶν μή τῇ ἐκκλησίᾳ ἁρμοδίων τε καί οἰκείων…». Ἀντί τῆς χρήσεως ἠλεκτρονικῶν ἰσοκρατῶν, ἡ Ἱερά Σύνοδος προτρέπεται ὅπως, μερίμνῃ τῶν ἐνοριῶν καί τῶν ἱεροψαλτῶν, ἐκπαιδευθοῦν νέοι μαθηταί τῆς πατρῴας Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς, ὥστε νά ἐπιλυθῇ φυσικῶς καί οὐχί τεχνικῶς τό πρόβλημα τῆς ἐλλείψεώς των.

2) Ἐπειδή τά λειτουργικά βιβλία, ὅπως καί ὅλα τά ὑπόλοιπα ἱερά ἀντικείμενα τά χρησιμοποιούμενα εἰς τήν Θείαν Λατρείαν, θεωροῦνται ὡς ἀντικείμενα ἔχοντα ἱερότητα, ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐμμένει εἰς τήν χρῆσιν αὐτῶν ὑπό τῶν ἱεροψαλτῶν εἰς τά ἱερά ἀναλόγια. Ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐπ᾽ οὐδενί ἐρείδεται εἰς μανιχαΐζουσαν ἀπόρριψιν τῶν ἠλεκτρονικῶν μέσων, λόγῳ τῆς διαφορετικῆς ὑλικῆς συστάσεώς των, ἀφοῦ ἄλλωστε εἰς τήν μακραίωνα ἱστορικήν πορείαν Της, ἡ Ἐκκλησία ἐχρησιμοποίησε ἅπαντα τά διαθέσιμα μέσα γραφῆς καί ἀναγνώσεως (χειρόγραφα ἤ ἔντυπα). Διά τοῦτο καί δύναται νά ὑπάρξῃ κατ᾽ οἰκονομίαν ἡ λελογισμένη καί μετά φειδοῦς χρῆσις τῶν ἠλεκτρονικῶν μέσων ἐν τοῖς ἱεροῖς ἀναλογίοις κατά τήν Θείαν Λατρείαν, δίχως νά ὑποκαθίστανται ἐπ’ οὐδενί τά λειτουργικά βιβλία. Εἰς τοιαύτας δέ περιπτώσεις, δέον ὅπως αἱ ἐν λόγῳ συσκευαί τοποθετοῦνται ἐπί τῷ ἀναλογίῳ ἀποκλειστικῶς, ὥστε νά μήν κρατοῦνται ἤ καί περιφέρονται ἀνά χεῖρας ὑπό τῶν ψαλλόντων ἤ ἀναγιγνωσκόντων, μέ ἀποτέλεσμα τόν σκανδαλισμόν ἔστω καί ἑνός ἐκ τῶν πιστῶν. Ταυτοχρόνως, θεωρεῖται ἀπολύτως ἀπαραίτητον, ὅπως αἱ ἐν λόγῳ συσκευαί χρησιμοποιοῦνται ἀποκλειστικῶς διά τήν Θείαν Λατρείαν καί οὐχί διά διαφόρους χρήσεις, αἱ ὁποῖαι μάλιστα ἀπάδουν εἰς τήν λειτουργικήν διακονίαν, ὡς λ.χ. κοσμική μουσική, συλλογή προσωπικῶν καί ἄλλων φωτογραφιῶν, ἀναζήτησις εἰς τό διαδίκτυον κ.λπ. καί δή κατά τήν ὥραν τῆς Θείας Λατρείας, ὅπερ συνιστᾷ ἐκκοσμίκευσιν, ἥτις προκαλεῖ μέγιστον σκανδαλισμόν εἰς τάς συνειδήσεις τῶν πιστῶν.

.             Ταῦτα πάντα γνωρίζοντες ὑμῖν, παρακαλοῦμεν διά τά καθ’ ὑμᾶς.

Ἐντολῇ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου
Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Μεθώνης Κλήμης

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

 

Σχολιάστε

ΣΟΥΤ! Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Σούτ! Ἡ Ἱεραρχία κοιμᾶται…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ κυβέρνηση ἐπιτίθεται μὲ ὅλα τὰ μέσα σὲ βάρος τῆς ἰδιοπροσωπίας τῶν Ἑλλήνων, ἐνῶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ τὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος σιωποῦν, λὲς καὶ ἀπολαμβάνουν νήδυμο ὕπνο καὶ δὲν ἀντιλαμβάνονται τὰ συμβαίνοντα. Ἤδη, χωρὶς καμία ἀντίδρασή τους, τὰ Σκόπια ἐπισήμως ὀνομάζονται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα «Βόρεια Μακεδονία», τὸ ἄρθρο 3 ψηφίστηκε ὡς ἀναθεωρητέο καὶ μὲ τὴν πρόταση ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Δημοκρατία εἶναι «θρησκευτικὰ οὐδέτερο κράτος» καὶ ἐπίσης ὅτι καθίσταται ὑποχρεωτικὸς καὶ ἀποκλειστικὸς ὁ πολιτικὸς ὅρκος σὲ ὅλους τοὺς κρατικοὺς ἀξιωματούχους καὶ στοὺς δημοσίους λειτουργοὺς καὶ ὑπαλλήλους. Ἐξ ἄλλου ἀπὸ καιρὸ ἔχει ἀρχίσει, πάντα χωρὶς καμία οὐσιαστικὴ ἀντίδραση τῆς Ἱεραρχίας, ἡ συστηματικὴ ἀποδόμηση τῆς Παιδείας τῶν Ἑλληνοπαίδων, μὲ τὴν εἰσαγωγὴ τῶν νεωτερικῶν ἀντιλήψεων τῆς παγκοσμιοποίησης στὰ βασικὰ στοιχεῖα ποὺ δομοῦν τὴν ταυτότητα, Γλώσσα, Ἱστορία, Θρησκευτικά.
.           Στὸ θέμα τῆς ἀναθεώρησης τοῦ Συντάγματος ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος (ΔΙΣ) τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὶς 8 Φεβρουαρίου 2019 ἀπέστειλε τὶς θέσεις Της στοὺς Προέδρους τῶν Κοινοβουλευτικῶν Κομμάτων καὶ στοὺς ἀνεξάρτητους Βουλευτές. Σὲ αὐτές, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἐκφράζονται οἱ ἀντιρρήσεις της στὴν ἀναθεώρηση τοῦ ἄρθρου 3. Ἀντιρρήσεις ἐξέφρασε καὶ ἡ ἀντιπροσωπεία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου κατὰ τὴ συνάντησή της μὲ τὸν κ. Γαβρόγλου στὴν Ἀθήνα, στὶς 13 Φεβρουαρίου. Στὶς 14 Φεβρουαρίου ἡ Κυβέρνηση, μὲ 151 ψήφους, πέρασε ἀπὸ τὴ Βουλὴ ὡς ἀναθεωρητέο τὸ ἄρθρο 3 καὶ μὲ τὸ κείμενο ποὺ περιέχει ὅλα στὰ ὁποῖα ἔχουν ἀντιρρήσεις τὸ Φανάρι καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς ἐκ μέρους τους νὰ ὑπάρξει κάποιο σχόλιο.
.           Στὰ θέματα τῆς μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν καὶ τῆς ἀναθεώρησης τοῦ Συντάγματος ἡ Κυβέρνηση ἐπιμένει καὶ προωθεῖ τὴ συμφωνία Τσίπρα – Ἱερώνυμου, παρὰ τὸ ὅτι αὐτὴ ἔχει ἀπορριφθεῖ ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία τοῦ Νοεμβρίου. Στὸ σχέδιο «ὑλοποίησης τῆς Συμφωνίας Πολιτείας – Ἐκκλησίας», ποὺ ἔδωσε ἡ Κυβέρνηση στὴν Ἐπιτροπὴ Διαλόγου τῆς ΔΙΣ στὶς 12 Φεβρουαρίου, ἀναφέρεται σαφῶς ὅτι μὲ αὐτὸ «ἀναιροῦνται ὅλες οἱ ἀνησυχίες ποὺ εἶχαν ἐκφραστεῖ εἴτε λόγῳ ἐλλιποῦς ἐνημέρωσης εἴτε λόγῳ παρανόησης μετὰ τὴν κοινὴ ἀνακοίνωση ἀπὸ τὸν Πρωθυπουργὸ καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο τοῦ σχεδίου Συμφωνίας Πολιτείας – Ἐκκλησίας τῆς 6ης Νοεμβρίου 2018». Καὶ συνεχίζει: «Στὸ σχέδιο καταγράφονται οἱ σημαντικοὶ λόγοι γιὰ τοὺς ὁποίους αὐτὴ ἡ ἱστορικῆς σημασίας συμφωνία θὰ εἶναι ἀμοιβαία ἐπωφελὴς καὶ γιὰ τὰ δύο μέρη, καθὼς καὶ γιὰ τὸν ἐφημεριακὸ κλῆρο». Δηλαδὴ ἀπὸ ἄγνοια ἢ παρανόηση οἱ 82 Ἱεράρχες ἀπέρριψαν τὴ συμφωνία Τσίπρα – Ἱερωνύμου καὶ τώρα θὰ ἀντιληφθοῦν τὸ λάθος τους καὶ θὰ προσχωρήσουν σὲ αὐτήν…
.           Οἱ ἀλλαγὲς ὡς πρὸς τὴν μισθοδοσία τῶν κληρικῶν εἶναι λεκτικές. Μετὰ τὴν ἀπόλυση ἀπὸ τὸ Δημόσιο τῶν 10.000 κληρικῶν, ἡ «ἐπιδότηση» γιὰ τοὺς μισθούς τους τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸ Κράτος, τὴν ὁποία ἀναφέρει ἡ συμφωνία Τσίπρα – Ἱερώνυμου, μετονομάζεται σὲ «ἀφηρημένη ἀποζημίωση» καὶ τὸ «Εἰδικὸ Ταμεῖο τῆς Ἐκκλησίας», ποὺ θὰ πληρώνει τοὺς μισθούς, μετονομάζεται σὲ «Ταμεῖο Μισθοδοσίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος»… Στὴ συμφωνία ἀναφέρεται ὅτι «δὲν ἐπηρεάζονται οἱ συνταξιοῦχοι κληρικοί», χωρὶς νὰ διευκρινίζεται τί αὐτὸ σημαίνει καὶ ἀπὸ ποῦ θὰ πληρώνονται οἱ παλαιοὶ καὶ οἱ νέοι συνταξιοῦχοι κληρικοί.
.           Τὰ ὀφέλη γιὰ τὸ Κράτος, ποὺ ἀναφέρονται στὸ κυβερνητικὸ σχέδιο συμφωνίας εἶναι ἐνδεικτικὰ τοῦ τί ὑποκρύπτεται σὲ αὐτό. Ἀναφέρει, πρῶτον ὅτι «δὲν ἐπιβαρύνεται εὐθέως μὲ τὴ μισθοδοσία τῶν κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Δηλαδὴ ἔχει σημασία ἂν δίδονται εὐθέως ἢ ἐμμέσως τὰ χρήματα… Ποιὸς κοροϊδεύει ποιόν; Εἶναι σοβαρὸ τὸ θέμα μόνο ἂν ἡ «ἀφηρημένη ἀποζημίωση» εἶναι προσωρινή, ἐνῶ ἡ μισθοδοσία ἦταν μόνιμη… Δεύτερο ποὺ ἀναφέρει εἶναι ὅτι «ἀποσείει κάθε ὑπόνοια προνομιακῆς μεταχείρισης σὲ σχέση μὲ ἄλλες θρησκευτικὲς κοινότητες…». Δηλαδὴ μὲ τὸ ὅτι θὰ δίδονται τὰ χρήματα στοὺς κληρικοὺς διὰ μέσου τῆς Ἐκκλησίας, τὸ Κράτος βρῆκε τρόπο νὰ κοροϊδέψει τὶς ἄλλες θρησκευτικὲς κοινότητες… Τὸ τρίτο εἶναι ὅτι «τακτοποιεῖ ὁριστικὰ τὴν ἐκκρεμότητα ἀπὸ ἀπαλλοτριώσεις ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας μέχρι τὸ 1939, μὲ τὴν παραίτηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ὁποιεσδήποτε ἀξιώσεις πέραν τῆς συμφωνημένης ἐτήσιας καταβολῆς ποὺ προορίζεται γιὰ τὴ δαπάνη μισθοδοσίας». Ἡ Ἐκκλησία δηλαδὴ καλεῖται νὰ παραδεχθεῖ ὅτι ἡ μισθοδοσία δὲν εἶναι οὔτε γιὰ τὴν περιουσία Της, ποὺ ἤδη κατέχει τὸ Δημόσιο, οὔτε γιὰ τὶς ὑπηρεσίες ποὺ προσφέρει στὸ Ἔθνος ὁ Ὀρθόδοξος κληρικός, καὶ νὰ παραιτηθεῖ Αὐτῆς χωρὶς κάποια ἀποτίμηση. Τὸ τέταρτο εἶναι καὶ τὸ καίριο. Ἡ Κυβέρνηση παραδέχεται ὅτι τὸ Κράτος «ἀποκτᾶ πόρους ἀπὸ τὴν ἀξιοποίηση τῆς (ἐκκλησιαστικῆς) περιουσίας, μέχρι σήμερα διαφιλονικούμενης καὶ λιμνάζουσας». Δηλαδὴ παρέχει δωρεὰν ἡ Σύνοδος στὸ Κράτος τὴ μισή Της ἐκκλησιαστικὴ περιουσία, ἂν βεβαίως συναινέσουν καὶ τὰ ΝΠΔΔ, ποὺ εἶναι οἱ Μονές, στὶς ὁποῖες καὶ ἀνήκει τὸ μέγιστο μέρος αὐτῆς τῆς περιουσίας, ἐπειδὴ ἀποδέχεται τὸν ἐκβιασμὸ ὅτι ἀλλιῶς δὲν θὰ ἀφεθεῖ νὰ τὴν ἀξιοποιήσει μόνη Της! Καὶ αὐτὸ συμβαίνει σὲ Κράτος ποὺ θέλει νὰ λέγεται «δημοκρατικὸ» καὶ «προοδευτικό»…
.         Ἡ ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἐπιτροπὴ συνεδρίασε στὶς 14 Φεβρουαρίου. Κατὰ τὸ Δελτίο Τύπου, τὸ ὁποῖο ἐξέδωσε, «μελέτησε ἐνδελεχῶς» τὸ σχέδιο συμφωνίας ποὺ τῆς ἐπέδωσε ὁ ὑπουργὸς κ. Γαβρόγλου, τὰ μέλη της κατέθεσαν γραπτῶς καὶ προφορικῶς τὶς ἀπόψεις τους καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ διατυπώσει τὶς θέσεις της στὴ συνάντηση ποὺ θὰ ἔχει τὴν Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου στὴν Ἱερὰ Σύνοδο μὲ τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας καὶ τοὺς συνεργάτες του. Στὴ συνέχεια θὰ δοθεῖ στὴν ΔΙΣ ἡ τελικὴ ἔκθεση καὶ θὰ ἀναμένεται τὸ πότε θὰ εὐδοκήσει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νὰ συγκαλέσει τὴν Ἱεραρχία…
.         Ὁρισμένοι Ἀρχιερεῖς θέλησαν νὰ συγκληθεῖ ἡ Ἱεραρχία ἐντὸς τοῦ Ἰανουαρίου καὶ πρὶν περάσει στὴ Βουλὴ ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Ἡ μαγιὰ ὑπῆρξε. Ἦσαν οἱ 22 Μητροπολίτες τῆς Μακεδονίας καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα. Γιὰ τὴν σύγκληση χρειάζονταν 27 ὑπογραφές, ποὺ ὑπῆρχαν. Δὲν συνεκλήθη. Αἰτία; Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δὲν θέλει νὰ συγκληθεῖ… Οὐδὲν ἑπομένως κινεῖται γιὰ Ἱεραρχία, ἕως ὅτου ἀποφασίσει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος…
.           Μητροπολίτης τῆς Ἀττικῆς, ποὺ εἶναι κοντὰ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο ἐκτιμᾶ, ὄχι ὡς πρόβλεψη ἀλλὰ ὡς βεβαιότητα, ὅτι θὰ περάσει ἡ συμφωνία Τσίπρα – Ἱερώνυμου, παρὰ τὴν ὁμόφωνη ἀντίδραση τῆς Ἱεραρχίας, καὶ μετὰ ὁ Τσίπρας θὰ συμπεριφερθεῖ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο ὅπως σὲ ὅλους ποὺ ἐξυπηρέτησαν τὸν ἴδιο καὶ τὰ σχέδιά του, ἀπὸ τὸν Ἀλαβάνο ἕως τὸν Καμμένο…-

,

Σχολιάστε

ΑΟΡΙΣΤΗ, ΑΣΑΦΗΣ καὶ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΗ Η «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ» ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ (Μητροπ. Μάνης Χρυσόστομος Γ´)

Ἡ θρησκευτικὴ οὐδετερότητα στὸ Σύνταγμα

Τοῦ Μητροπολίτου Μάνης Χρυσοστόμου Γ´

.             Κατ’ αὐτάς, ἦλθε στό προσκήνιο, ὡς μή ὤφελε, ἡ ἔννοια τῆς οὐδετεροθρησκείας. Εἰσήχθη στήν πρώτη παράγραφο τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, ὡς πρόταση στήν ἀναθεώρηση τοῦ ὅλου ἄρθρου, τό ὁποῖο, ὡς γνωστόν, καθορίζει τίς σχέσεις Ἑκκλησίας καί Πολιτείας.
.             Ὡστόσο ἡ ἔννοια, τῆς οὐδετεροθρησκείας εἶναι μία ἀόριστη καί ἀσαφής ἔννοια, ἡ ὁποία στό διεθνές ἐκκλησιαστικό δίκαιο ἔχει ποικίλες ἑρμηνεῖες.
.             Ὁ ὅρος «θρησκευτική οὐδετερότητα» ἤ «οὐδετεροθρησκεία» ἔχει βαθειά τήν ρίζα του στόν ταραγμένο 16ο αἰῶνα στήν Εὐρώπη, μέ τά γεγονότα τῆς Μεταρρύθμισης καί τούς θρησκευτικούς πολέμους. Τό ἰδεολογικό αὐτό μόρφωμα εἶναι γέννημα τῆς ἀπολυτοποίησης τοῦ ὀρθοῦ λόγου καί τοῦ δόγματος Deus Creator, sed non Gubernator, παραποιήσεις τοῦ χριστιανισμοῦ.
.             Στό βάθος κρύβεται μία πεπλανημένη ἀντίληψη γιά λύτρωση ἀπό τόν «σκοταδισμό τῆς θρησκείας», δηλαδή ἀθεϊσμός. Ὁ Διαφωτισμός, στή συνέχεια, τόν 18ο αἰῶνα, φάνηκε ὡς πανάκεια γιά τήν εἰρήνευση τῶν κοινωνιῶν, χωρίς βέβαια νά ἐπιλύσει τά βασικά ὀντολογικά προβλήματα τοῦ ἁνθρώπινου βίου.
.             Μερικά κράτη υἱοθέτησαν τόν ὅρο οὐδετεροθρησκεία γιά νά σταματήσουν οἱ διενέξεις καί ἀντιπαραθέσεις τῆς διχασμένης χριστιανωσύνης κυρίως μεταξύ Καθολικισμοῦ καί Προτεσταντισμοῦ. Ἰδίως τό πολίτευμα τῶν ΗΠΑ χρησιμοποίησε τά μέγιστα τήν οὐδετεροθρησκεία γιά νά ἐξασφαλίσει τήν ἀμεροληψία του ἔναντι τῶν πολυαρίθμων θρησκευμάτων καί αἱρέσεων πού ἐμφανίστηκαν στή χώρα.
.             Ἀλλά γεννᾶται τό εὔλογο ἐρώτημα: Στήν δική μας χώρα πρός τί ἡ υἱοθέτηση τῆς οὐδετεροθρησκείας, ἑνός ξένου δηλαδή προτάγματος στό Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος; Εἴχαμε στόν ἑλλαδικό χῶρο θρησκευτικούς πολέμους; Ὑφίσταται στενός ἐναγκαλισμός Ἐκκλησίας καί Κράτους; Δέν ἀσκεῖ τήν νομοθετική, ἐκτελεστική καί δικαστική λειτουργία τό Κράτος μέ τά θεσμικά ὄργανά του; (Πρόεδρος Δημοκρατίας-Βουλή-Κυβέρνηση-Δικαστήρια).
.            Ἔπειτα τί προσθέτει ἡ ρήτρα τῆς οὐδετεροθρησκείας, ἄν προσθέτει, τήν στιγμή πού ὑπάρχει τό ἄρθρο 13 τοῦ Συντάγματος, τό ὁποῖο κατοχυρώνει πληρέστατα τό δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς ἑλευθερίας μέ ὅλα τά θετικά ἐπακόλουθα τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ;
.             Ἄλλωστε δέν θα μποροῦσε νά εἶναι καί διαφορετικά, ἀφοῦ ἡ ἐθνική ἔννομη τάξη ἔχει ἄρρηκτο σύνδεσμο μέ τήν Εὐρωπαϊκή Σύμβαση Ἁνθρωπίνων Δικαιωμάτων καί εἰδικότερα, μέ τό ὅλο περιεχόμενο τοῦ ἄρθρου 9 καί τήν νομολογία τοῦ ἀντίστοιχου Δικαστηρίου τοῦ Στρασβούργου.
.             Ἐξ ἄλλου, ἀείποτε ἡ ὀρθόδοξη Ἑκκλησία σέβεται τά ἀνθρώπινα, ἀτομικά δικαιώματα καί διδάσκει παγίως ὅτι «ὅπου ἡ τῆς πίστεως εὐγένεια, οὐδείς βάρβαρος, οὐδείς Ἕλλην, οὐδείς ξένος, οὐδείς πολίτης, ἀλλ’ εἰς μίαν ἅπαντες ἀξιώματος ἀναβαίνουσιν ὑπεροχήν» (Ἰω. Χρυσοστόμου PG. 60,406). Στό ἰσχῦον Σύνταγμα θετικότατα συνυπάρχουν τά ἄρθρα 3 και 13 καί οὐδόλως διαταράσσει τό ἕνα τό ἄλλο.

*

.             Ἡ ἀοριστολογία τῆς ρήτρας αὐτῆς φέρει συνάμα καί ἕναν ἄλλο προβληματισμό.
.             Τίθεται τό μεῖζον ἐρώτημα: Γνωρίζουμε, μέ συγκεκριμένη ἑπάρκεια, τό σκεπτικό τοῦ συνταγματικοῦ νομοθέτη, τό βούλημα, καθορίζον σαφέστατα τήν ἔννοια, τό περιεχόμενο, τήν αἰτία καί τόν σκοπό τῆς εἰσαγωγῆς τῆς ρήτρας αὐτῆς στό ὑπό ἀναθεώρηση Σύνταγμα; Ποιό εἶναι τό back-ground, καί ποιός θά τό ἑρμηνεύσει;
.             Θά προσθέσουμε στά ἑκάστοτε Δικαστήρια τήν ἐπίλυση τῶν διαφορῶν πού θα προκύψουν καί ἁντί τῆς συνοχῆς καί ἠρεμίας τῆς κοινωνίας θά ἐπικρατεῖ ἡ ἀβεβαιότητα καί ἡ ἀστάθεια μέχρι τήν ἔκδοση τῆς δικαστικῆς ἀπόφασης;
.             Ἀκόμη μία σειρά ζητημάτων, ὡς ἑορτολόγιο, ἐπίσημες ἀργίες καί τελετές, ἱερά σύμβολα, καί ἄλλες θρησκευτικές ἐκδηλώσεις, πώς θά ἀντιμετωπισθοῦν ὅλα αὐτά μέ τήν ἑφαρμογή τῆς οὐδετεροθρησκείας;
.             Τά ζητήματα αὐτά δέν εἶναι οὐδόλως δευτερεύουσας σημασίας γιά τόν ἑλληνικό λαό πού στήν συντριπτική πλειοψηφία του ἀποδέχεται τήν ὀρθόδοξη χριστιανική διδασκαλία. Γι’ αὐτό καί προχειρότητα στόν ὑπέρτατο νόμο δέν συγχωρεῖται. Ἰσχύει ἑν προκειμένῳ ὁ βιβλικός λόγος κατ’ ἀναλογίαν, «ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι, ἰδού ἔρχομαι ταχύ καί ὁ μισθός μου μετ’ ἐμοῦ , ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τό ἔργον ἔσται αὐτοῦ». (Ἀποκ. κβ´ 11-12).
.             Στό σημεῖο αὐτό ἀξίζει νά ὑπογραμμίσουμε ὅτι ἡ ρήτρα αὐτή δέν ἔχει καί γιά ἕνα ἀκόμη λόγο, θέση στό ἄρθρο 3 καί μάλιστα ἑμφαντικά ὡς πρώτη παράγραφος. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι ἔρχεται σέ εὐθεία ἀντίφαση μέ τό ἀμέσως παρακάτω κείμενο, τό ὁποῖο ὁμιλεῖ γιά «ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα, τήν Ὀρθόδοξη Ἑκκλησία». Δηλαδή, ἀπό τό ἕνα μέρος οὐδετεροθρησκεία καί ἀπό τό ἄλλο ἐπικρατοῦσα θρησκεία, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἐξαρτᾶται βεβαίως ποία ἑρμηνεία δίδεται ἑκάστοτε στόν ὅρο «ἐπικρατοῦσα θρησκεία» πού ἔχει καί διαπιστωτικό καί κανονιστικό χαρακτήρα.
.             Ὅπως ἐπίσης ἀπαράδεκτη κρίνεται ἡ ἀπάλειψη τῆς λέξεως «Ἀνατολικῆς» Ὁρθόδοξης Ἑκκλησίας, τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ ὡς καί ἡ ἐν συνεχείᾳ φράση, «ἡ ὀρθόδοξη Ἑκκλησία, πού γνωρίζει κεφαλή της τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό».
.             Ἐν προκειμένῳ δημιουργεῖται σύγχυση καί ἀκόμη περισσότερη ἀοριστολογία, καθ’ ὅτι ἔχει πάντοτε σημασία ἡ ἀκρίβεια τῆς ὁρολογίας καί μάλιστα σέ νομικά κείμενα ὡς καί ἡ ἀντίστοιχη θεολογική καί ἑκκλησιολογική. Ποιανοῦ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἑκκλησία; Δέν εἶναι τοῦ Χριστοῦ; Τί μᾶς φοβίζει ἡ ἐπίκληση τοῦ θείου Ὀνόματος; Τί ἐμποδίζει νά ἀναγράφεται τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ; Γιατί ἄραγε αὐτός ὁ ἐξοβελισμός τοῦ Χριστοῦ, ὑπενθυμίζοντας ἐν προκειμένῳ τήν γνωστή φράση τῶν Γαδαρηνῶν τοῦ Εὐαγγελίου: «Καί ἤρξαντο παρακαλεῖν (τόν Χριστόν) ἀπελθεῖν ἁπό τῶν ὁρίων αὐτῶν» (Μαρκ. ε´17).

*

.             Γιά νά γίνει ὅμως κατανοητό αὐτό χρειάζεται μιά ὁλόκληρη παιδεία μέ τήν εὑρύτερη ἔννοια τοῦ ὅρου. Παιδεία στό τί εἶναι τελικά Ἑκκλησία; Καθ’ ὅτι ἐπικρατεῖ ἄγνοια ἢ ἡμιμάθεια. Ἔχουμε ἕνα σοβαρό ἔλλειμμα ἐκκλησιολογίας.
.             Ὁμιλοῦν πολλοί περί Ἐκκλησίας χωρίς γνώση γιά τήν φύση, τήν οὐσία, καί τό περιεχόμενό της. Αὐτός εἶναι στό βάθος ὁ λόγος καί ἡ αἰτία τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν ἀπόψεων, τοῦ ἀρνητισμοῦ γιά τήν Ἐκκλησία, τῆς παρεξηγημένης εἰκόνας της καί τοῦ λόγου της.
.             Θεωροῦν πολλοί ὅτι Ἐκκλησία εἶναι μία καλή ἔστω ΜΚΟ, ἕνα σωματεῖο, ἕνα σύστημα πού φτιάχνει ὀπαδούς. Γι’αὐτό φθάνουν ἄλλοι νά διαχωρίζουν Χριστό καί Ἐκκλησία καί ἄλλοι νά θέλουν, νά «ἐπιδιορθώσουν» καί «σώσουν» τήν Ἐκκλησία.
Βέβαια εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὡς θεοΐδρυτο καθίδρυμα καί μυστήριο μέ τήν θεολογική ἔννοια τοῦ ὅρου, ὡς «σῶμα» καί «πλήρωμα» Χριστοῦ θά συνεχίζει νά συναντᾶ στά πρόσωπα τῶν ἀνθρώπων τήν ἀρνηση καί τήν περιφρόνηση, ἀλλά συνάμα καί τήν κατάφαση καί βίωση τοῦ μυστηρίου αὐτῆς, τῆς ἄλλης πραγματικότητος.
.             Καί φυσικά ἡ Ἐκκλησία διά μέσου τῶν αἰώνων θά πορεύεται καί θά ἀναγεννᾶ τόν κόσμον «οὐ τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου μεταβαλλομένης, ἀλλά τῆς κακίας ἐλαυνομένης».

*

.             Ἀπό τά παραπάνω καθίσταται ἑνεργέστατο ὅτι ἡ μεταφύτευση μιᾶς ὀθνείας ρήτρας γιά τήν ἑλληνική ἱστορία καί τήν πραγματικότητα ὁμοιάζει ὡς φύτευμα σέ ἄγονη γῆ. Τοῦτος ὁ τόπος ἀείποτε στηρίζεται στήν ἑλληνορθόδοξη πίστη. Ἔτσι προχώρησε καί μεγαλούργησε.
.             Εἰδικῶς δέ, τό ὀρθῶς διατυπωμένο καί ἐν ἰσχύι ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος 1975 δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνα νομικό κείμενο, ἀλλά ἕνα μνημειῶδες ρῆμα, ἐμβληματικό τοῦ Ἑλληνικοῦ Γένους καί τῆς μακραίωνης ἱστορίας του.
.             Ἡ Ὀρθοδοξία καί περαιτέρω ἡ Ὀρθόδοξη Ἑκκλησία μέ τήν οὐδετεροθρησκεία δέν φοβᾶται, οὔτε μειώνεται, οὔτε ἔχει ἀνάγκη ἐξωτερικοῦ γοήτρου.
.             Ἡ Πολιτεία μέ μία τέτοια υἱοθέτηση, τῆς οὐδετεροθρησκείας, δηλαδή ἀποστασιοποιημένη ἁπό τίς προγονικές ρίζες της, θά πορεύεται συνεχῶς, μέ ἀντιφάσεις, μέ ἐγκλωβισμούς σέ ἰδεολογικά μορφώματα, σέ παρακμιακές ἠθικές καταστάσεις, τελικά σέ βλάβη τοῦ συνόλου τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας.
.             Ἡ Πολιτεία ἔχει ἀνάγκη τήν Ἐκκλησία καί ὄχι ἀντιθέτως. Γιά νά μιλήσουμε ἑνδοκοσμικῶς αὐτό ἀπαιτεῖ τό ἐθνικό συμφέρον, ὁ ρεαλισμός γιά τήν συντήρηση τῆς ὑπόστασης τοῦ Ἔθνους μέσα στή δίνη τῆς συνεχῶς αὐξανόμενης παγκοσμιοποίησης καί ἀστάθειας λαῶν καί κρατῶν ἡ μή καταγραφή τῆς ρήτρας αὐτῆς.
.             Κοντολογίς, μέ τήν ψυχοσύνθεση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, δέν συνάδει ἡ οὐδετεροθρησκεία οὔτε καί ἐπικροτεῖται.
.             Ἐν τέλει, ἄραγε, ἔχουμε σκεφθεῖ ἑκείνους, τούς πρώτους συντάκτες τῶν Συνταγμάτων τῆς Ἑλλάδος ἀμέσως μετά τήν ἀνεξαρτησία τοῦ Ἔθνους μέ ποῖο πνεῦμα διετύπωσαν τά νομοθετικά ἐκεῖνα κείμενα;
.             Ὑπάρχει σήμερα, αὐτή ἡ σοφία τους γιά τήν ὀρθοδοξία καί τόν ἑλληνισμό; Αὐτό ὅμως εἶναι θέμα πρωτίστως συνείδησης.

ΠΗΓΗ: im-manis.gr

 

, , ,

Σχολιάστε

ΣΤΗΡΙΞΗ ΟΙΚΟΥΜ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ στὸ Οὐκρανικό

Στήριξη σ Φανάρι μ πιφυλάξεις
π τν κκλησία Κύπρου σ Οκρανικ

.           Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, συζήτησε σήμερα ἐκτενῶς τὸ θέμα τοῦ Αὐτοκεφάλου της Ἐκκλησίας Οὐκρανίας, ποὺ ὅπως ἀναφέρεται σὲ σχετικὴ ἀνακοίνωση «ἅπτεται τῆς ἑνότητος στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας».
.             Στὴν ἀνακοίνωση ἀναφέρεται ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος φρονεῖ, ὅτι ἡ ἐξαγγελία τῆς παραχώρησης τῆς αὐτοκεφαλίας στὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἔγινε «μὲ σκοπὸ τὴν εἰρήνευση καὶ τὴν ἐπίτευξη τῆς ἑνότητας τῆς ἐκεῖ Ἐκκλησίας», ἀλλὰ εἶναι φυσικὸ – προστίθεται – νὰ δοθεῖ κάποιο εὔλογο χρονικὸ διάστημα γιὰ νὰ φανεῖ τὸ ἀποτέλεσμα.
.           «Ἂν ὁ στόχος αὐτὸς δὲν ἐπιτευχθεῖ, ἀναμένουμε ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, χρησιμοποιώντας τὸν ρυθμιστικό του ρόλο, τὸν ὁποῖο τοῦ παρέχει ἡ θέση του ὡς Πρώτου στὴν Ὀρθοδοξία, νὰ συγκαλέσει, εἴτε πανορθόδοξη Σύνοδο, εἴτε Σύναξη τῶν Προκαθημένων, γιὰ νὰ ἐπιληφθεῖ τοῦ θέματος», ἀναφέρεται στὴν ἀνακοίνωση.
.           Ἐπίσης, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ὑποστηρίζει ὅτι καὶ στὴν περίπτωση ἐπίτευξης ἑνότητας γύρω ἀπὸ τὴν νέα ἡγεσία, «θὰ πρέπει καὶ πάλι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο νὰ βρεῖ τρόπο καθησύχασης τῆς συνείδησης τῶν πιστῶν, γιὰ τὴν ἐγκυρότητα τῆς χειροτονίας καὶ τῶν μυστηρίων ποὺ τελοῦνται ἀπὸ τὴν Ἡγεσία αὐτή».
.           Στὴν ἀνακοίνωσή της, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἐπισημαίνει ὅτι ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου ἑνὸς Προκαθημένου ἀπὸ ἄλλη Ἐκκλησία (δηλαδὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη ἀπὸ τὴν Μόσχα) «γιὰ ὁποιοδήποτε διοικητικὸ ἢ δικαιοδοσιακὸ λόγο, δὲν μαρτυρεῖ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος τῆς ταπείνωσης». Ἐπίσης, γίνεται ἀναφορὰ στὸ θέμα τῆς ὁμοφωνίας καὶ ἀφήνεται νὰ νοηθεῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Μόσχας δὲν τὸ τηρεῖ.
.           Ἐξ ἄλλου, σημειώνεται ὅτι «κάθε ἔθνος δικαιοῦται, μὲ τὴν ἀπόκτηση τῆς ἐθνικῆς του ἀνεξαρτησίας, νὰ ἐπιζητήσει καὶ τὴν ἐκκλησιαστική του αὐτοκεφαλία».

 

ΠΗΓΗ: skai.gr

 

, ,

Σχολιάστε