«ΛΕΜΕ “ΟΧΙ” ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ» [Κυριακὴ 04.03.18]

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΙΒΑΝ ΚΑΡΑΜΑΖΟΦ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ σύγχρονοι Ἰβὰν Καραμάζοφ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὅταν διαβάζω ἢ/καὶ ἀκούω μεγάλο μέρος τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας καὶ τοὺς προβαλλόμενους ἐκπροσώπους τῆς ἐπικρατούσας διανόησης, ὅλοι τους μοῦ θυμίζουν τὸν Ἰβὰν Καραμάζοφ. Τοὺς βρίσκω κοινὰ χαρακτηριστικὰ ζωῆς καὶ ἰδεολογίας καὶ μία διαφορά.
.           Τὸ πρῶτο κοινὸ χαρακτηριστικό τους εἶναι πώς, ὅπως ὁ Ἰβάν, μεγάλωσαν σὲ πλούσιες οἰκογένειες. Ἄλλες ἄγονες πνευματικὰ καὶ μὲ ἀρχοντοχωριάτες προγόνους, ὅπως τοῦ Ἰβάν, ἄλλες μὲ μίαν παράδοση εὐπατριδῶν προγόνων, ποὺ σὺν τῷ χρόνῳ αὐτὴ ἑξασθένισε, ἄλλες ποὺ διατηροῦν αὐτή τους τὴν παράδοση, ἀλλὰ ἕνας ἢ περισσότεροι βλαστοὶ τῆς οἰκογένειας τὴν ἀπέρριψαν καί, τέλος ἄλλες, μὲ τὸ παράδοξο, ὅτι ἐνῶ εἶναι μὲ μίαν παράδοση ἄθεη καὶ μαρξιστική, κοινωνικὰ ἀνήκουν στὴν μπουρζουαζία.
.           Τὸ δεύτερο κοινὸ μὲ τὸν Ἰβὰν εἶναι ὅτι διαθέτουν ἐξυπνάδα καὶ κάποιες γνώσεις, συνήθως προϊόντα της λογικοκρατίας. Ἐπίσης, ὅπως ἐκεῖνος, ἔχουν ἕναν τρόπο νὰ ἐντυπωσιάζουν τὸ περιβάλλον, στὸ ὁποῖο ἀπευθύνονται. Μὲ αὐτὲς τοὺς τὶς ἱκανότητες ἐπιτυγχάνουν νὰ καταστοῦν καθοδηγητὲς στὴν κοινωνία.
.           Τὸ τρίτο κοινό τους μὲ τὸν Ἰβὰν Καραμάζοφ εἶναι ὁ ἐγωισμός. Ὁ πλοῦτος μαζὶ μὲ τὴν ἀθεϊστική τους ἰδεολογία, τοὺς προκαλοῦν σύγχυση προσανατολισμοῦ καὶ τοὺς ὁδηγοῦν σὲ λάθη ἐκτιμήσεων, λάθη ἀντιμετώπισης τῆς ζωῆς τῶν ἰδίων καὶ τῶν συμπολιτῶν τους, λάθη τρόπου συμπεριφορᾶς. Καὶ ἂν αὐτὰ τὰ λάθη εἶχαν ἐπίπτωση μόνο στοὺς ἴδιους ἢ στὶς οἰκογένειές τους, ὅπως συνέβη στὸν Ἰβὰν, περιορισμένο τὸ κακό. Ὅταν ὅμως καταλαμβάνουν μίαν ὑπεύθυνη θέση στὴν κοινωνία αὐτὰ τὰ λάθη ἔχουν σοβαρὲς συνέπειες σὲ ὅλους μας, συνέπειες οἰκονομικές, ἐθνικὲς καὶ κοινωνικές. Τὸ πάθος τοῦ ἐγωισμοῦ μετατρέπει τὴν ἐξυπνάδα σὲ ἐξυπνακισμὸ καὶ τὶς ἱκανότητες σὲ ρίσκα.
.           Τὸ τέταρτο κοινό τους χαρακτηριστικὸ εἶναι ὁ κοσμοπολιτισμὸς καὶ ἡ ἀθεΐα. Ἡ θεωρία τοῦ Ἰβὰν πὼς «χωρὶς Θεὸ ὅλα ἐπιτρέπονται» βρίσκει ἐκ μέρους τους πλήρη ἀποδοχή. Ὅπως ἐκεῖνος, καταρρίπτουν ὅλους τοὺς ἠθικοὺς φραγμούς, ὡς ξεπερασμένους, ὅπως ἐπίσης καταρρίπτουν ἀξίες καὶ ἀρχὲς ποὺ στηρίζουν τὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ τὸν κρατοῦν σὲ ἁρμονία μὲ τὸ περιβάλλον του.
.           Ἡ διαφορά τους μὲ τὸν Ἰβὰν εἶναι ὅτι αὐτὸς παρέμεινε στὴ θεωρία. Ὡς ἄθεος καὶ μηδενιστὴς ἐξέφρασε, μὲ τὸν «Ἱεροεξεταστή», τὴν ἰδεολογία του στὸν ἀδελφό του Ἀλιόσα. Τὸ ὅραμά του – ἐφιάλτης γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα-, εἶναι ἡ κατάργηση τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀγάπης, ποὺ προσέφερε σὲ αὐτὴν ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς, ὡς κύριο στοιχεῖο τῆς ψυχοσωματικῆς της ὀντότητας καὶ ὡς μοναδικοῦ παράγοντος συνοχῆς καὶ ἐπιβίωσής της. Ὁ Ἰβὰν δὲν ἐφάρμοσε τὸ ὅραμά του, ἀλλὰ τὸ ἐμφύσησε στὸν Σμερντιακόφ, νόθο γιὸ τοῦ πατέρα του Φιοντόρ.
.           Οἱ σύγχρονοι Ἰβὰν, μὲ τὶς θέσεις ποὺ καταλαμβάνουν στὴν κοινωνία – ὑπουργοί, δήμαρχοι, διανοητές, δημοσιογραφοῦντες κ.λ.π. -, ἐνσυνειδήτως ἢ ἀσυνείδητα, μοιάζουν μὲ τὸν Σμερντιακόφ, ποὺ ἔφτασε ἐμπράκτως νὰ μισήσει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν πατρίδα του. Ὁ μηδενισμός, στὸν ὁποῖο πιστεύουν, ὁδηγεῖ τὴν πατρίδα μας σὲ μία πλαστὴ ἐλευθερία καὶ στὴν ἐξόντωση τῆς ἰδιοπροσωπίας τῶν πολιτῶν της.-

 

 

, ,

Σχολιάστε

Ο ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ, ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ, ΤΟ ΚΡΑΣΙ καὶ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ («ὑπερμεγέθεις κοτσάνες»!)

Μπουτάρης, τ εροδρόμιο,
τ
κρασ κα
Μακεδονία.
(
«πς ν καταλάβει διος Μπουτάρης
τι λέει νοησίες»)

Γράφει ὁ Ἀνδρέας Σταλίδης.

.             Ὁ Μπουτάρης λέει ὅτι θὰ μπορούσαμε νὰ ἀλλάξουμε τὸ ὄνομα τοῦ ἀεροδρομίου τῆς Θεσσαλονίκης “Μακεδονία” καὶ τοῦ σταθμοῦ ΚΤΕΛ, ἐπειδὴ μπερδεύονται οἱ τουρίστες νομίζοντας ὅτι πηγαίνουν στὴν “Μακεδονία”. Μάλιστα. Δηλαδὴ ποῦ πηγαίνουν ρὲ μεγάλε; στὴν Αἴγυπτο;
.             Γιατί δὲν ἀλλάζεις, Δήμαρχε, τὸ ὄνομα τῆς πόλης; τὸ Θεσσαλονίκη εἶναι ἑλληνικὴ λέξη. Νίκη μετὰ τῶν Θεσσαλῶν (ἐναντίον τῶν Φερῶν καὶ τῶν Φωκέων). Οἱ “Μακεδόνες” δὲν τὴν καταλαβαίνουν τὴν λέξη, καὶ γι᾽ αὐτὸν τὸν λόγο τὴν ὀνομάζουν “Σολούν”. Ἂς τὴν ὀνομάσουμε καὶ τὴν πόλη Σολούν, γιὰ νὰ πάψει πιὰ ἡ «ἑλληνικὴ προπαγάνδα» ὅτι ἡ «Μακεδονία εἶναι ἑλληνική». Ὅπως ὅλος ὁ κόσμος γνωρίζει, ἡ «Μακεδονία εἶναι μακεδονική».
.             Ἔτσι δὲν εἶναι, ρὲ Δήμαρχε; μὲ τὴν εὐκαιρία, μιὰ ποὺ τὸ ἐπώνυμό σου εἶναι καὶ ὄνομα ἑνὸς προϊόντος, ἴσως καταλάβεις πόσο ὑπερμεγέθεις κοτσάνες λὲς καὶ κάνεις στὸ θέμα αὐτό, θὰ σοῦ πῶ τὸ ἑξῆς.

Πῶς θὰ καταλάβει μέχρι καὶ ὁ Μπουτάρης ποιὸ εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ὀνομασίας.

.             Γιάννη Μπουτάρη, ἂς ὑποθέσουμε ὅτι ἕνας γείτονάς σου, ὁ Σλάβωφ βγάζει κι αὐτὸς κρασί. Καὶ μία ὡραία ἡμέρα ἀλλάζει ὄνομα στὸ κρασί του καὶ τὸ ὀνομάζει “Μπουτάρης”. Μὲ τὴ δικαιολογία ὅτι τέσσερα τετραγωνικὰ μέτρα ἀπὸ τὸ οἰνοποιεῖο τοῦ ἀνῆκαν πρὶν 350 χρόνια στὴν ἄκρη τῆς αὐλῆς τοῦ κτήματος τοῦ πρὸ-πρὸ-πρό… πάππου σου, ἐκεῖ ποὺ ἔχεις ἐσὺ τώρα τὸ δικό σου οἰνοποιεῖο.
.             Τὰ βγάζει λοιπὸν στὴν ἀγορὰ καὶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς. Ἐσὺ Μπουτάρη, ἔχεις μπεῖ σὲ ἕναν συναιτερισμὸ μὲ τὸ ὄνομα «Ἑλλάδιον» κρασί. Τὸ Ἑλλάδιον κρασὶ εἶναι μεγάλη φίρμα καὶ διαθέτει πολλοὺς τύπους, τὸ «Μπουτάρης» εἶναι ἕνα ἀπὸ αὐτά. Ἔχει κι ἄλλους τύπους: «Μακεδονικὸ» καὶ ἄλλα. Ἂς ἐπικεντρωθοῦμε στὰ δικά σου. Ἐσὺ λοιπὸν συνεχίζεις νὰ παράγεις κρασὶ Μπουτάρη, ἀλλὰ κάτω ἀπὸ τὴν ἐπωνυμία «Ἑλλάδιον».
.             Ὁ γείτονάς σου ὅμως βγάζει κρασὶ «Μπουτάρης», ὅπως εἴπαμε. Ἔτσι παντοῦ στὸν κόσμο, σὲ ἐκθέσεις κρασιοῦ κλπ, ὅλοι ξέρουν ὅτι τὸ κρασὶ Μπουτάρης τὸ βγάζει ὁ φίλος σου καὶ γείτονας, ὁ Σλάβωφ. Συχνὰ σὲ ρωτᾶνε ἂν ἔχεις σχέση μὲ τὰ κρασιὰ Μπουτάρης. Ἐσύ, γνωρίζοντας τί ἔχεις συμβεῖ, δὲν ἀπαντᾶς «ναί, δικά μου εἶναι» θεωρώντας ὅτι μιλᾶς γιὰ τὰ δικά σου κρασιά, ἀλλὰ εἶσαι ὑποχρεωμένος ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ κάνεις τὰ ἑξῆς:
.             Κάθεσαι γιὰ κανένα πεντάλεπτο καὶ τοὺς ἐξηγεῖς ὅλη τὴν ἱστορία, ὅτι ἐσὺ εἶσαι ὁ μόνος Μπουτάρης, ὅτι ὁ ἄλλος ἔχει ἄλλο ὄνομα καὶ ἔχει ὑφαρπάξει τὸ ὄνομά σου μὲ ἀνεδαφικὲς ἀφορμές, ὅτι κακῶς ἐκμεταλλεύεται τὸ ὄνομά σου στὴν ἀγορά, ὅτι ὑπάρχει κρασὶ «Μπουτάρης» κάτω ἀπὸ τὴν ἐπωνυμία «Ἑλλάδιον», ποὺ τὸ γνωρίζουν βέβαια οἱ συνομιλητές σου. Ἐξηγώντας ὅλα αὐτά, οἱ ἄλλοι βαριοῦνται στὸ δευτερόλεπτο καὶ σκέφτονται «τί ἄτομο κι αὐτός! βγάζει κρασὶ σὲ μία τόσο μεγάλη φίρμα καὶ θέλει νὰ ἐξαφανίσει ἀπὸ τὸν χάρτη τοῦ κρασιοῦ τὸν γείτονά του, θὰ πρέπει νὰ εἶναι πολὺ διεστραμμένος».
.             Αὐτὰ λοιπὸν συμβαίνουν γιὰ χρόνια. Μία ἡμέρα ὅμως: Ἔρχεται ἕνας συγγενής σου, Δήμαρχος μάλιστα, καὶ σοῦ λέει «ρὲ σὺ Γιάννη, ἐγὼ τοὺς ἀποκαλῶ Μπουτάρη, δὲ μὲ νοιάζει». Καλεῖ μάλιστα καὶ τὸν Δήμαρχο τοῦ Σλάβωφ καὶ τὸν ἀποκαλεῖ μπροστὰ σὲ ὅλους Μπουτάρη. Τὸ κάνει συχνὰ ἔκτοτε.
.             Μία ἄλλη φορά, ὅταν εἶχες βγεῖ στὸν δρόμο νὰ φωνάξεις «ἐγὼ εἶμαι ὁ Μπουτάρης!», ὁ συγγενής σου ἀποκάλεσε «κατάπτυστη» τὴν πράξη σου.
.             Τὶς προάλλες, ὁ ἴδιος συγγενής σου λέει «θὰ ἦταν ὡραία ἰδέα νὰ ἀλλάξουμε τὸ ὄνομα στὸ θυροτηλέφωνο, διότι τὸ Μπουτάρης μπερδεύει τοὺς ἐπισκέπτες νομίζοντας ὅτι τὸ σπίτι εἶναι τοῦ Μπουτάρη» (λὲς καὶ δὲν εἶναι τοῦ Μπουτάρη!).
.             Λέει ἐπίσης, νὰ ἀποδεχθεῖς τὸ ὄνομα «Ἄνω Μπουτάρης» γιὰ τὰ κρασιὰ τοῦ γείτονα. Μὰ ἔτσι, δὲν θὰ ὑπάρχει μπέρδεμα! Τύπος Μπουτάρης στὴν μάρκα Ἑλλάδιον ἐσύ, Ἄνω Μπουτάρης οἱ γείτονες! Τὸν κοιτάζεις ἄφωνος ποὺ δὲν καταλαβαίνει τὸ προφανές, ὅτι τὸ «Ἄνω» δὲν θὰ ἀλλάξει τίποτα καὶ θὰ ξεχαστεῖ.
.             Καὶ τέλος, ἔρχεται ὁ φίλος σου ὁ Δήμαρχος καὶ σοῦ λέει νὰ ἀλλάξεις μέχρι καὶ ταυτότητα. Νὰ γίνεις «Κάτω Μπουτάρης».
.             Πῶς σοῦ φαίνεται ρὲ Γιάννη Μπουτάρη;
.             Καλὴ ἰδέα;

 

 

,

Σχολιάστε

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ [Χαρ. Μπούσιας]

 Ὁ Ἅγιος τῶν ἀνέργων,
Γέροντας Ἰάκωβος τῆς Βίτσας

Τὴν μνήμη του τιμᾶμε στὶς 15 Φεβρουαρίου.

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

.           Ὁ Ἅγιος τῆς Βίτσας Ζαγορίου, μακαριστὸς Γέροντας Ἰάκωβος Βαλαδῆμος (+ 15 Φεβρουαρίου 1960), ὑπῆρξε πρότυπο ἐργατικότητος, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸν ἀξίωσε νὰ βοηθᾶ τοὺς ἀνέργους σὲ ἐξεύρεση ἐργασίας. Ὅταν ἐγκαταστάθηκε στὸ Μονοδένδρι, στὸ ἐρειπωμένο τότε, ὅπως, δυστυχῶς, καὶ σήμερα, Μοναστήρι τοῦ Προφήτη Ἠλία, ἐπιδόθηκε μὲ ζῆλο τόσο στὴν ἀνακαίνισή του ὅσο καὶ στὴν ἀνακαίνιση ψυχῶν τῆς γύρω περιοχῆς μέσα ἀπὸ τὴν ἐξομολόγηση καὶ τὴν καθαρὴ μυστηριακὴ ζωή. Ἐρείπιο βρῆκε τὸ Μοναστήρι ἀπὸ τὶς φθορὲς καὶ τὶς λεηλασίες, ἐρείπια καὶ τὶς ἀκατήχητες ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων τῆς γύρω περιοχῆς, ποὺ τὶς ἀγαποῦσε σὰν κάτι ἀτίμητο, ἀφοῦ καὶ αὐτές, ὅπως ὅλων μας, ἦσαν ψυχὲς «ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε» (Ῥωμ. ιδ´ 15). Μὲ τὴν φιλεργατικότητα του ὁ Γέροντας ἀνακαίνισε τὰ κτίρια καὶ μὲ τὴν ἀγάπη του προσείλκυε τὶς ψυχὲς σὰν μαγνήτης, γιὰ νὰ τὶς πλύνει καὶ νὰ τὶς θεραπεύσει σταδιακὰ ἀπὸ τὰ γήϊνα πάθη τους.
.           Ἡ ἐργασία ἀποτελεῖ εὐλογία Θεοῦ, χαροποιεῖ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν κάνει συνδημιουργὸ τοῦ Θεοῦ, ἀρκεῖ κάθε ἐργαζόμενος, ὅπως ἡ ὄρνιθα, ποὺ ὅταν πίνει νερὸ στρέφει τὸ βλέμμα της δοξολογικὰ πρὸς τὸν οὐρανό, νὰ ἐπιζητεῖ καθημερινῶς τὴν θεία βοήθεια γνωρίζοντας ὅτι χωρὶς ἐκείνη τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιτύχει. Αὐτὸς ποὺ δὲν ἐργάζεται σκέπτεται πονηρά, περιπατεῖ ἄτακτα περιεργαζόμενος τοὺς ἐργαζομένους, ὅπως γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Θεσ. γ´ 12), καὶ γίνεται βάρος στὸν κοινωνικό του περίγυρο. Ὁ ἄνεργος ὅμως διαφέρει ἀπὸ τὸν ἄεργο, γιατί, ἐνῶ αὐτὸς ἐπιθυμεῖ νὰ ἐργάζεται, οἱ συνθῆκες τῆς κάθε ἐποχῆς δὲν τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ βρεῖ ἐργασία.
.           Γιὰ τὸ πολυσχιδὲς ἔργο τοῦ Γέροντος Ἰακώβου στὰ Ζαγοροχώρια ὁ τότε ἐπιχώριος Μητροπολίτης τοῦ ἔδωσε τὸ ὀφίκιο τοῦ Ἀρχιμανδρίτη. Αὐτός, ὅμως, ἦταν τόσο ταπεινός, ποὺ ποτέ του δὲν φόρεσε τὸ ἐπανωκαλύμαυχο καὶ τὸν σταυρό, τὰ διακριτικὰ τοῦ βαθμοῦ του. Τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ δὲν τὸν θεωροῦσε κόσμημα ἐπιδείξεως. Τὸν φοροῦσε μέσα του διακριτικὰ καὶ τὸν σήκωνε στοὺ ὤμους του ἀγόγγυστα. Ἦταν ἕνας σταυροφόρος Κυρηναῖος ψυχῶν. Γνώριζε ὅτι κανεὶς δὲν θὰ μπορέσει νὰ πλησιάσει τὸν Κύριο χωρὶς νὰ σηκώσει μὲ χαρὰ τὸν σταυρό του. Κανεὶς δὲν θὰ δεχθεῖ τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν καρδιά του χωρὶς νὰ πλέξει γύρω ἀπὸ τὸν σταυρό του τὰ τριαντάφυλλα τῶν ἔργων τῆς ἀγάπης. Κανεὶς δὲν καθαρίζεται καὶ δὲν σώζεται χωρὶς παστρικὴ ἐξομολόγηση. Κανεὶς δὲν ὁδηγεῖται στὴν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν μόνο μὲ γλέντια καὶ πανηγύρια. Χρειάζεται νὰ ἀκολουθήσει καὶ τὰ βήματα τοῦ Ἐσταυρωμένου στὸν ἀνηφορικὸ Γολγοθᾶ τῆς ζωῆς. Τὰ φίδια, ἔλεγε ὁ Γέροντας, στὰ πνευματικά του παιδιά, ὅταν βγοῦν ἀπὸ τὶς τρῦπες τους οἱ ἄνθρωποι τὰ σκοτώνουν. Ὅταν κάθονται μέσα χοντραίνουν. Οἱ ἁμαρτίες μας μοιάζουν μὲ φίδια. Ὅταν τὶς ἐξομολογούμαστε βγαίνουν ἀπὸ μέσα μας καὶ ψωφοῦν. Ὅταν, ὅμως, δὲν τὶς βγάζουμε μένουν μέσα μας καὶ μεγαλώνοντας μᾶς τσιμποῦν καὶ μᾶς ρίχνουν τὸ δηλητήριο τοῦ θανάτου.
.           Ἐντύπωση προξενοῦσε τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῶ ὁ Γέροντας Ἰάκωβος ἦταν αὐστηρὸς ἀσκητὴς ἀπομονωμένος ἀπὸ τὸν κόσμο, ὅμως, δὲν παρουσίαζε φαινόμενα ἄκρατης αὐστηρότητος καὶ φανατισμοῦ. Ἐξυπηρετώντας ὡς ἐφημέριος καὶ πνευματικὸς τὰ γύρω του χωριὰ ἐκ περιτροπῆς ἐφάρμοζε τὸ τοῦ Παύλου: «Τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις» (Φιλιπ. δ´ 5) καί, ἐνῶ ἦταν πολὺ αὐστηρὸς στὸν ἑαυτό του, ἦταν ἐπιεικὴς στοὺς ἄλλους.
.           Ὁ Γέροντας Ἰάκωβος ἦταν ἀναγεννημένος πνευματικὰ καὶ δὲν θύμωνε, δὲν ἐπέπληττε, οὔτε κατέκρινε αὐτοὺς ποὺ τὸν πλησίαζαν ὅσο ἁμαρτωλοὶ καὶ ἂν ἦσαν. Μόνο ὅταν ἐπρόκειτο γιὰ θέματα πίστεως ἢ κινδύνου τοῦ ποιμνίου του ἀντιδροῦσε ἔντονα καὶ πάλι τότε μετὰ ἀπὸ πολλὲς νουθεσίες καὶ παραινέσεις.
.           Γνώριζε πολὺ καλὰ ὁ Γέροντας ὅτι ἡ ἐργασία, τόσο ἡ σωματικὴ ὅσο καὶ ἡ πνευματική, ἀποτελεῖ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ καὶ δῶρο Tου πρὸς τὸν ἄνθρωπο. Ἡ ἐργασία εἶναι πάντοτε εὐχάριστη, ἀφοῦ ὁ σκοπός της δὲν εἶναι νὰ δυσαρεστεῖ τοὺς ἀνθρώπους, ἄσχετα ἂν πολλοὶ λέγουν ὅτι ἡ δουλειὰ εἶναι δουλεία, ἀλλὰ νὰ τοὺς προξενεῖ εὐχαρίστηση. Γράφει ὁ Ἐκκλησιαστής, ὅτι τὸ νὰ τρώγει ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ ἀπολαμβάνει τὰ ἀγαθὰ τοῦ μόχθου του εἶναι χάρισμα Θεοῦ, «καί γε πᾶς ἄνθρωπος, ὃς φάγεται καὶ πίεται καὶ ἴδῃ ἀγαθὸν ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ, δόμα Θεοῦ ἐστιν» (Ἐκκλ. γ´ 13).
.            Ἄλλο, ὅμως, πράγμα, νὰ μὴ θέλει κάποιος νὰ ἐργασθεῖ, καὶ ἄλλο νὰ ἐπιζητεῖ ἐργασία καὶ νὰ μὴν βρίσκει. Σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ἡ ἀεργία γίνεται ἀνεργία καὶ εἶναι ἔμπονη. Ἀποτελεῖ μάστιγα τῆς σύγχρονης κοινωνίας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῆς δύσμοιρης πατρίδος μας. Μάστιγα, ποὺ σὰν τὶς ἀσθένειες, τὴν φτώχεια καὶ τὴν δυστυχία ἐνσκύπτει στοὺς ἀνθρώπους μὲ τὴν Θεία παραχώρηση.
.           Γιὰ θεραπεία τῆς κοινωνικῆς αὐτῆς μάστιγας τῆς ἀνεργίας ὁ καλὸς Θεὸς ἔδωσε τὴν χάρη στὸν φίλεργο Γέροντα Ἰάκωβο, νὰ μεριμνᾶ γιὰ τὴν καταπολέμησή της καὶ οἱ προσευχές του νὰ εἰσακούονται ἀπὸ Αὐτόν. Ἔτσι, ὅσοι ἄνεργοι τὸν ἐπικαλοῦνται μὲ πίστη, λὲς καὶ ἀπευθύνονται σὲ γραφεῖο ἐξευρέσεως ἐργασίας, βρίσκουν ἐργασία γιὰ νὰ μποροῦν ἀξιοπρεπῶς νὰ διανύσουν τὸν δόλιχο τῆς παρούσας ζωῆς. Πολλὲς μαρτυρίες καὶ πολλὰ περιστατικὰ ἔχουμε καταγεγραμμένα, ἀλλὰ καὶ πολλὰ μᾶς ἔχουν διηγηθεῖ σοβαρὰ πρόσωπα γιὰ τὴν ταχεῖα ἐπέμβαση τοῦ πανοσίου Γέροντος Ἰακώβου σὲ Ἀθήνα, Καλαμπάκα, Ἰωάννινα, Κύπρο, ὅπου ἀντίγραφα τῆς μορφῆς του ἔχουν διαδοθεῖ καὶ ὅπου ἡ ἐπίκληση τοῦ ὀνόματός του ἔχει ἐπιφέρει αἴσια ἀποτελέσματα. Ὅταν κάποτε ρωτήθηκε ὁ Γέροντας Γαβιὴλ ἀπὸ τὴν Κύπρο πότε θαυματουργοῦν οἱ Ἅγιοι μᾶς εἶπε:
-Εὑρισκόμενος πρὶν ἀπὸ χρόνια σὲ ἕνα Μοναστήρι τοῦ Ναυπλίου, ὁ τότε Μητροπολίτης Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος, μορφὴ ἁγία, ρωτήθηκε ποιοί Ἄγιοι θαυματουργοῦν; Ἡ ἀπάντησή του ἦταν ὅτι θαυματουργοῦν ἐκεῖνοι οἱ Ἅγιοι ἐκεῖνοι ποὺ δέχονται πολλὲς προσευχές. Οἱ Ἅγιοι ποὺ οἱ πιστοὶ τοὺς ἐπικαλοῦνται μὲ θερμὲς προσευχές, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὸν ὅσιο Γέροντα Ἰάκωβο τῆς Βίτσας, ὁ ὁποῖος πρόθυμα καὶ γρήγορα ἐξευρίσκει ἐργασία στοὺς ἀνέργους ποὺ θερμὰ προστρέχουν στὴν χάρη του.

 

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΚΑΙ Ο ΣΟΡΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Σκοπιανὸ καὶ ὁ Σόρος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ 87χρονος ἑβραιοουγγρικῆς καταγωγῆς καὶ ἄθεος μεγιστάνας τοῦ πλούτου Τζὸρτζ Σόρος, διὰ μέσου «τῶν ἱδρυμάτων ἀνοικτῆς κοινωνίας», τὰ ὁποῖα χρηματοδοτεῖ καὶ ἐλέγχει, ἐπιδιώκει νὰ προωθήσει τὴν παγκοσμιοποίηση καὶ μία παγκόσμια κυβέρνηση, στὴν ὁποία ὅλοι νὰ πειθαρχοῦν. Πρὸς τοῦτο ἐπιδιώκει νὰ καταργηθοῦν οἱ ἐπὶ μέρους ἐθνικὲς ταυτότητες καὶ νὰ συμβεῖ ἐκεῖνο, ποὺ ἔλεγε ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: ἕνας τεράστιος κιμάς, ὁ ὁποῖος νὰ πλάθεται καὶ νὰ διαπλάθεται κατὰ τὶς ἐντολὲς ὅσων θὰ ἔχουν τὴν παγκόσμια ἐξουσία.
.           Αὐτὴ ἡ παγκόσμια κοινωνία, ποὺ ἐπιδιώκει ὁ Σόρος, θὰ εἶναι, κατὰ τὴν ἄποψή του, ἕνας παράδεισος… Αὐτὸς ὁ «παράδεισος» εἶναι ὁ σύγχρονος ἐφιάλτης, ποὺ προκαλεῖ τρόμο σὲ κάθε ἐλεύθερο καὶ δημοκράτη πολίτη. Μέσα ἀπὸ τὰ ὡραιοποιημένα λόγια «ἀποστολῆς καὶ ἀξιῶν» τῶν ἱδρυμάτων τοῦ Σόρος ἐπανέρχεται ὁ ἐφιάλτης τοῦ σοβιετικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ καὶ τοῦ «μεγάλου ἀδελφοῦ». «Πιστεύουμε στὴν κατάργηση τῶν διαχωριστικῶν γραμμῶν, ποὺ περιλαμβάνουν φυλές, τάξεις, γένη, σεξουαλικὸ προσανατολισμὸ καὶ πολιτικὰ δικαιώματα», γράφουν στὶς «Ἀξίες» του. Γιὰ τὸν σκοπό τους ἔχουν κατασκευάσει ἕναν ἰδεολογικὸ καὶ ἐπικοινωνιακὸ μηχανισμὸ – ὁδοστρωτήρα. Μὲ αὐτὸν ἐπιδιώκουν νὰ ἀναμίξουν τοὺς λαούς, νὰ ἰσοπεδώσουν τὶς ἐθνικὲς ταυτότητές τους, νὰ διαγράψουν τὸ ἱστορικὸ παρελθόν τους καὶ νὰ ἐπιβάλουν μίαν ἄθεη καὶ χωρὶς διαφορὲς φυλῶν, καὶ φύλων παγκόσμια ὁλοκληρωτικὴ κοινωνία…
.           Γιὰ νὰ ἐπιτύχει τὸν σκοπό του ὁ Σόρος ἔχει ἐπενδύσει 32 δισεκατομμύρια δολάρια στὰ ἱδρύματά του, ποὺ δραστηριοποιοῦνται σὲ 140 χῶρες! Στὴν περίπτωση τῶν Σκοπίων οἱ ὀργανώσεις τοῦ Σόρος κατηγοροῦνται ὅτι ἐνεπλάκησαν στὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ ἐθνικιστικοῦ Κόμματος VMRO καὶ στὴν ἄνοδο τῆς σημερινῆς «μετριοπαθοῦς» σκοπιανῆς κυβέρνησης. Σκοπός, νὰ προωθηθεῖ συμφωνία γιὰ τὸ ὄνομα μὲ τὴν «συνεργάσιμη» κυβέρνηση Τσίπρα…
.           Ὡς πρὸς τὴν Ἑλλάδα σὲ ρεπορτὰζ τῶν ἰδίων τῶν ὀργανώσεων τοῦ Σόρος (Q&A: The Open Society Foundations in a Changing Europe, November 8, 2017) ἀναφέρεται ὅτι ἐνεπλάκησαν στὰ θέματα τῆς Ἑλλάδας. Γράφεται σχετικά: «Ἡ πρώτη μεγάλης ἔκτασης πρωτοβουλία ποὺ ἀνέλαβε ἡ μόλις ἱδρυθεῖσα Ἀνοικτῆς Κοινωνίας Πρωτοβουλία γιὰ τὴν Εὐρώπη ἦταν στὴν Ἑλλάδα, στὴν ὁποία, ἐπειδὴ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς κρίσης παραβιάσθηκαν θεμελιώδη δικαιώματα καὶ ἐλευθερίες, χρηματοδοτήσαμε ὀργανώσεις στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖες προστατεύουν αὐτὰ τὰ δικαιώματα – καὶ συνεχίζουμε νὰ τὸ κάνουμε». Δεδομένων τῶν κολοσσιαίων ποσῶν ποὺ ἐπενδύει γιὰ τὴν πραγμάτωση τῶν σκοπῶν του ὁ Σόρος, ὀφείλει ἡ κυβέρνηση νὰ ἀποκαλύψει ποιὲς ὀργανώσεις πῆραν καὶ παίρνουν ποσὰ ἀπὸ τὰ ἱδρύματά του καὶ πόσα.
.           Ὁ σχεδιασμὸς τῶν ἱδρυμάτων τοῦ Σόρος εἶναι οἱ Ἕλληνες τῆς Μακεδονίας, μαζὶ μὲ τοὺς Σλαύους τῶν Σκοπίων νὰ θεωρηθοῦν «Μακεδόνες». Ἔτσι πιστεύει ὅτι θὰ σβήσει ἡ ταυτότητά μας. Ὁ Σόρος μπορεῖ νὰ σχεδιάζει ὅ,τι θέλει καὶ νὰ βρίσκει εὐήκοα ὦτα καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ὅμως δὲν θὰ εἶναι καθόλου εὔκολο νὰ πετύχει στὰ σχέδιά του. Τὸ συλλαλητήριο τῆς Ἀθήνας τὸ ἀπέδειξε.  

,

Σχολιάστε

«ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑΙ ΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ» ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΟΠΙΑΝΗ σχισματικὴ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ἀνακοινωθέν 09.02.2018  

.            Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρείαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς τακτικάς αὐτῆς συνεδρίας ἀπό τῆς Τετάρτης, 7ης, μέχρι καί τῆς Παρασκευῆς, 9ης τ. μ. Φεβρουαρίου 2018.
.            Κατά τάς συνεδρίας ταύτας, […] Ἐξητάσθησαν ἐπίσης καί αἱ ἐπ᾿ ἐσχάτων ἐκδηλούμεναι ἀντικανονικαί ἐνέργειαι τῆς Ἐκκλησίας Βουλγαρίας ἐπί τοῦ θέματος τῆς ἐν τῷ κράτει τῆς FYROM Ἐκκλησίας.

 

ΠΗΓΗ: ec-patr.org

 

Σχολιάστε

«ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» (Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος)

Παρέμβαση Ἱερώνυμου:
Τὰ βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νὰ φέρουν τὴ σφραγίδα τῆς Ἐκκλησίας

ΠΗΓΗ: protothema.gr,
Ἰσμήνη Χαραλαμποπούλου 12.02. 2018, 14:34

.            Αἰχμές κατὰ τῆς πολιτείας -«Μᾶς παραβλέπει καὶ βιάζεται, ἤδη κυκλοφοροῦν τὰ νέα βιβλία», ἀνέφερε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος  Τὰ βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νὰ φέρουν τὴ σφραγίδα τῆς Ἐκκλησίας», δήλωσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ἀναφερόμενος στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.
.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὑπενθύμισε πρὸς τὴν ἡγεσία τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς καὶ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας τὴν πρόβλεψη τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἐλέγχει τὰ βιβλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ὡς πρὸς τὸ δογματικό τους περιεχόμενο κατὰ τὴ διάρκεια κοινῆς σύσκεψης τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μὲ τοὺς καθηγητὲς τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν.
.               Ἡ σύσκεψη ἔγινε στὸ Διορθόδοξο Κέντρο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ συμμετεῖχε ἐκπροσωπώντας τὸ ΙΕΠ ὁ σύμβουλος τοῦ ΙΕΠ Εὐστράτιος Ψάλτου.
.             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀναφέρθηκε στὶς διατάξεις τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τῆς Ἐκκλησίας, σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες «αὐτὸ τὸ κείμενο ποὺ θὰ διδαχθεῖ στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νὰ φέρει τὴ σφραγίδα τῆς Ἐκκλησίας ὅτι δὲν εἶναι ἀνορθόδοξο καὶ ἀντιχριστιανικό. Αὐτὸ εἶναι βασικὸ πράγμα ποὺ πρέπει νὰ τὸ λάβουμε ὑπόψη».
.             Προσέθεσε μάλιστα ὅτι «ἐδῶ πρέπει νὰ παραδεχτοῦμε ὅτι μᾶς παραβλέπει ἡ πλευρὰ τῆς Πολιτείας. Τὰ συζητᾶμε ὅμως αὐτὰ καὶ πρέπει νὰ πῶ ὅτι ὑπάρχει προαίρεσις».
.               Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, κάνοντας παρέμβαση στὸ θέμα τῶν Θρησκευτικῶν ἑστίασε στὴν στάση τῆς Συνόδου ἀπέναντι στὶς τρέχουσες ἐξελίξεις γύρω ἀπὸ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ἐμεῖς ὡς Ἐκκλησία, ὡς Ἱερὰ Σύνοδος μολονότι μᾶς ἐπιτίθενται, μᾶς πληγώνουν, μᾶς καταλογίζουν ὅτι εἴμαστε ἀδιάφοροι κλπ, ἔχουμε ὑπομονή. Καὶ περιμένουμε. Καὶ θὰ περιμένουμε νὰ δοῦμε αὐτὰ τὰ τετράδια. Καὶ θὰ συμβουλευτοῦμε τοὺς καθηγητὲς πανεπιστημίου, τοὺς θεολόγους ὥστε ἡ κρίσις μας νὰ εἶναι αὐτὴ ποὺ πρέπει νὰ εἶναι. Καὶ ἐκεῖ θὰ δοῦμε ἂν συμφωνοῦμε ἢ δὲν συμφωνοῦμε γιὰ τὰ περαιτέρω. Ὅμως ἐνῶ ἐμεῖς ἔχουμε ὑπομονὴ σὰν Σύνοδος, βλέπουμε ἀπὸ πλευρᾶς πολιτείας βιασύνη. Γιατί ἤδη κυκλοφοροῦν τὰ νέα τετράδια (βιβλία Θρησκευτικῶν) καὶ γίνεται τὸ μάθημα στὰ σχολεῖα. Αὐτὸ πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι μᾶς ἀνησυχεῖ λίγο».
.               Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κάλεσε τὸν σύμβουλο νὰ μεταφέρει στὸ ΙΕΠ τὴν ἀγωνία τῆς Συνόδου καὶ συγκεκριμένα ὅτι: «Πρῶτον, ὁ Καταστατικός μας Χάρτης, ποὺ βασίζεται στὸ Σύνταγμα, λέει ὅτι ἔχουμε ἁρμοδιότητα ἐμεῖς -καλῶς ἢ κακῶς, τὸ ἔχουμε – νὰ ποῦμε τὴ γνώμη μας ἂν τὰ βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν εἶναι σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ὄχι μὲ τὴ δική μας γνώμη. Καὶ τὸ δεύτερο, ἀφοῦ τέθηκε γιὰ κάποιο χρόνο σὲ δοκιμασία τὸ νέο αὐτὸ ὑλικό, νὰ ἔχουμε ὑπομονὴ ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρές, ὥστε νὰ τὰ δοῦμε μὲ ἠρεμία καὶ νὰ ἀποφασίσουμε. Καὶ ἡ Σύνοδος αὐτὸ κάνει. Καὶ τελικὰ τότε θὰ φανεῖ ξάστερα τί ἐπιδιώκουμε ἐμεῖς καὶ τί ἐπιδιώκει κάποιος ἄλλος χῶρος. Γι’ αὐτὸ πιστεύω ὅτι εἶναι ἕνας ἀγώνας ποὺ πρέπει μὲ τιμιότητα καὶ συνέπεια νὰ τὸν συνεχίσουμε».

,

Σχολιάστε