«ΣΩΖΟΥ καὶ εἶναι ἀρκετὸ γιὰ μία ζωή. Τί σοῦ χρησιμεύει νὰ πηγαίνεις στὴν Ἐκκλησία καὶ ἡ καρδιά σου νὰ εἶναι ἄδεια; Χωρὶς μία χριστιανικὴ πράξη. Μπορεῖ ἐσὺ νὰ ἐπισκεφτεῖς ὅλα τὰ Ἅγια Ὄρη καὶ νὰ προσκυνήσεις ὅλα τὰ λείψανα. Τσάμπα. (Μία ὑπέροχη συνέντευξη ἑνὸς ἠθοποιοῦ μὲ ΗΘΟΣ)

Μία ὑπέροχη συνέντευξη ἑνὸς ἠθοποιοῦ μὲ ΗΘΟΣ

.                 Τὸ καλοκαίρι τοῦ 2006 ὁ Πέτρος Μαμόνωφ “κήρυξε” στὸ Σότσι στὴ Μαύρη Θάλασσα. Ἦταν ἀμέσως μετὰ τὴν πρεμιέρα τῆς ταινίας “Ostrov”. Αὐτὸ τὸ κείμενο ἀποδεικνύει ὅτι ὁ τεράστιος αὐτὸς ἠθοποιὸς καὶ μουσικός, καταλαβαίνει πολὺ καλὰ τί εἶναι πνευματικὴ ζωὴ καὶ ὅτι ὁ ρόλος του στὸ ἔργο μόνο τυχαῖος δὲν ἦταν.

– “Πόσο διεστραμμένα εἶναι ὅλα σήμερα! Οἱ κριτικοὶ συζητοῦσαν πρόσφατα γιὰ τὴν ταινία “Ostrov” τοῦ Pavel Lunghin καὶ μιλοῦσαν γιὰ τὴν ἐκκλησία σὰν νὰ εἶναι κάτι μυθικό, σὰν νὰ εἶναι ὁ Ilya Murometz (πρόσωπο τῆς παλαιᾶς ρωσικῆς παράδοσης σ.σ.)
.             Πῶς νὰ ζήσεις ἐὰν δὲν πιστεύεις τίποτα; Τριγυρίζω συγχυσμένος δεξιὰ καὶ ἀριστερά. Ἐνῶ ὅταν ἔχεις πίστη, ὅσο κουρασμένος καὶ νὰ εἶσαι, θὰ δώσεις τὴ θέση σου σὲ μία γριούλα στὸ λεωφορεῖο. Κι αὐτὸ εἶναι χριστιανισμός. Τρέχεις νὰ πλύνεις τὰ πιάτα χωρὶς νὰ σοῦ τὸ ζητήσουν. Εἶναι αὐτὸ μία χριστιανικὴ πράξη; Εἶναι.
.                 Μὴν ἐπιμένεις συνεχῶς ὅτι ἔχεις δίκιο. Μὴ φωνάζεις “Τὸ φαγητὸ εἶναι κρύο”. Κᾶνε ὑπομονὴ δύο λεπτὰ νὰ στὸ ξαναζεστάνουν. Ἡ καημένη ἡ γυναίκα σου θὰ τὸ κάνει γρήγορα. Εἶναι καὶ αὐτὴ κουρασμένη. Ὁ καθένας μὲ τὸ ρυθμό του καὶ τὶς ἔννοιές του. Γιατί ὅλο ἐπιμένετε, «ἡ γυναίκα εἶναι ὑποχρεωμένη.», «ὁ ἄντρας πρέπει.» κ.τ.λ.
.                 Ἀγάπη εἶναι νὰ πορεύεσαι μὲ κάποιον καὶ νὰ τὸν ὑποφέρεις. Νά, βλέπεις κάποιον πεσμένο μὲ τὰ μοῦτρα στὸ χιόνι (συνηθισμένο στὴ Ρωσία σ.σ.).Ἐμεῖς γρήγορα θὰ σκεφτοῦμε ὅτι εἶναι μεθυσμένος. Κι ἂν ἔχει πάθει ἀνακοπὴ καρδιᾶς; Τί κι ἂν εἶναι μεθυσμένος. Βοήθησε τὸν νὰ σηκωθεῖ, βάλε τὸν σ’ ἕνα παραπέτο νὰ μὴν παγώσει. Ἀλλὰ ὄχι. Ἐμεῖς συνεχίζουμε τὸ δρόμο μας. Ξεφεύγουμε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας. Πρέπει νὰ ζοῦμε ὄχι λέγοντας: “Δῶσε μου”, ἀλλὰ “πάρε ἀπὸ ἐμένα”. Πολλοὶ δὲν καταλαβαίνουν πῶς εἶναι νὰ δώσεις τὸ πουκάμισο ποὺ φορᾶς. Ἔχουμε συνηθίσει νὰ ζοῦμε ἀνάποδα. Ὅσα εἶναι εὐάρεστα στὸ Θεὸ τὰ ἀπορρίπτουμε.
.                 Τὸ κυριότερο, μὴ διστάζεις νὰ βοηθήσεις τὸν ἀδύνατο. Γιὰ μᾶς ἰσχύει τὸ ἀντίθετο – “κατάπιε τον”. Ὁ πλούσιος παίρνει ἀπὸ τὸ φτωχὸ κι αὐτὸ τὸ λίγο. Κλέβει ὅσο πιὸ πολὺ γίνεται καὶ μετὰ κρύβεται πίσω ἀπὸ ψηλοὺς φράχτες, γιὰ νὰ μὴν τοῦ τὰ πάρουν ἄλλοι.
.                 Ἔχουμε μία στρεβλὴ ἀντίληψη γιὰ τὸν χριστιανισμό. Ἀλλὰ τὰ πράγματα εἶναι ἁπλά. Πόσο αἷμα μπορεῖς νὰ δώσεις στὸν ἄλλο; Εἶναι γραμμένο: “ὅσα κάνεις γιὰ τοὺς ἀδελφούς μου τοὺς ἐλαχίστους, σ’ Ἐμένα τὸ κάνεις”.
.                 Νὰ μπορεῖς νὰ καθίσεις ὅσο πιὸ πολὺ μπορεῖς στὸ προσκέφαλο τῆς μάνας του, ποὺ ὑποφέρει ἀπὸ τὰ χρόνια καὶ τὶς ἀρρώστιες. Νὰ ποῦ καὶ πῶς πρέπει νὰ πεθαίνουμε κάθε μέρα!
.                 Ὅπως τὰ παιδιὰ ποὺ ἔστειλαν στὴν Τσετσενία. Ἕνας κρετίνος πετάει μία χειροβομβίδα καὶ ἕνας ἀντισυνταγματάρχης ἔπεσε πάνω της. Δὲ δίστασε καὶ σκοτώθηκε. Ἔσωσε ὀχτὼ ἄτομα. Ἦταν κομμουνιστής. Ἀβάπτιστος. Σκέφτηκε ὅμως χριστιανικά.
.                 Γιατί τί σοῦ χρησιμεύει νὰ πηγαίνεις στὴν Ἐκκλησία καὶ ἡ καρδιά σου νὰ εἶναι ἄδεια; Χωρὶς μία χριστιανικὴ πράξη. Μπορεῖ ἐσὺ νὰ ἐπισκεφτεῖς ὅλα τὰ Ἅγια Ὄρη καὶ νὰ προσκυνήσεις ὅλα τὰ λείψανα. Τσάμπα. Βλέπεις ἕνα φτωχό, κακομοίρη καὶ σκέφτεσαι “θὰ εἶναι ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ἀπατεῶνες ποὺ δείχνει ἡ τηλεόραση”. – “Δῶσε τοῦ 50 καπίκια. Δὲ θὰ φτωχύνεις”. Ἡ ἀληθινὴ μαφία εἶναι αὐτοὶ οἱ πέντε-ἔξι ποὺ χειραγωγοῦν τὰ πλήθη ἀπὸ τὴν τηλεόραση..
.                 Δὲν διακόπτω τοὺς ἄλλους, ὅταν μιλοῦν. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς μαθαίνουν νὰ στεκόμαστε μπροστὰ στοὺς ἄλλους σὰν νὰ εἴμαστε μπροστὰ σὲ μία παλιὰ εἰκόνα. Τί σημαίνει ν μν κρίνεις; Ν μ βγάζεις καταδικαστικς ποφάσεις. Γνώμη εμαστε ποχρεωμένοι ν χουμε. Ὁ Χριστὸς προσπάθησε νὰ κάνει κάποιες διευκρινήσεις στοὺς Φαρισαίους, ἐνῶ ὁ θυμός του ἦταν δίκαιος. Ἔχεις δίκιο, ὅταν θυμώνεις μὲ τὸν ἑαυτό σου, ἐπειδὴ π.χ. χτὲς βράδυ μέθυσες. Νὰ μισεῖς τὴν ἁμαρτία σου, τὰ πάθη σου, αὐτὰ ποὺ σὲ βασανίζουν καὶ δὲν βρίσκεις γιατρικό. Μόνο ἂν μισήσεις τὴν ἁμαρτία βαθιά, θὰ γευτεῖς τὸ ἄρωμα τῆς νίκης. Ἂν καὶ μεγάλος, κάθε μέρα προσπαθῶ νὰ μαθαίνω. Νά, πηγαίνω συχνὰ μὲ τὸ λεωφορεῖο μέχρι τὴν Μόσχα. Δύο ὧρες χωρὶς στάση. Μπροστά μου κάθονταν δύο νεαροί, μεθυσμένοι. Ἔβριζαν, μιλοῦσαν πάρα πολὺ ἄσχημα. Ἔτρεμα καὶ μόνο στὴν σκέψη ὅτι πρέπει νὰ τοὺς ὑποστῶ γιὰ δύο ὧρες. Μετὰ ὅμως σκέφτηκα. Γιὰ νὰ δοῦμε. Ποιοί εἶναι αὐτοὶ οἱ νεαροί; Μεγάλωσαν σὲ χωριό. Τί εἶδαν ἐκεῖ; Τὸν πατέρα μεθυσμένο, τὴ μάνα νὰ τοὺς δίνει σφαλιάρες, βρισιές. Ἡ τηλεόραση συνεχῶς ἀνοιχτή. Αὐτὴ εἶναι ἡ νέα γενιά. Τί νὰ τοὺς ζητήσεις. γ προσωπικ τος μαθα κάτι; Πέρασα τὸ κατώφλι τοῦ σπιτιοῦ τους; Τοὺς διάβασα κάποιο βιβλίο; Βγαίνω ἀπὸ τὸ λαβύρινθο τῶν σκέψεών μου καὶ διαπιστώνω ὅτι φθάσαμε…
.                 Ὅλα εἶναι στὰ χέρια μας: τὸ πῶς ἀκοῦμε, τὸ ἂν τὰ μάτια μας εἶναι καθαρά, τὸ ἐὰν τὰ αὐτιὰ μᾶς εἶναι κλεισμένα, τὸ ἐὰν ἡ ψυχὴ μᾶς εἶναι ξεκλειδωμένη, τὸ ἂν ἡ συνείδησή μας εἶναι καθαρή. Μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα πρέπει νὰ ἀσχοληθοῦμε. Οἱ ἅγιοι μᾶς μαθαίνουν: σώσου καὶ εἶναι ἀρκετὸ γιὰ μία ζωή. Τρόπος δράσης; Φτιάξε τὸν ἑαυτό σου. Ἕνα χιλιοστόμετρο. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ χιλιοστόμετρο θὰ φέρει πιὸ πολὺ φῶς. Ἐὰν μείνουμε ὅμως μόνο σὲ διαπιστώσεις, τίποτα δὲν θ’ ἀλλάξει. Μόνο τὸ κακό, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἔχουμε ἀρκετό, θὰ πολλαπλασιαστεῖ. Νὰ ἐλαττώσουμε τὴν κακία. Αὐτὸ προσπαθήσαμε καὶ μὲ τὴν ταπεινὴ ταινία μας τὸ “Ostrov”.
.                 Ἴσως κάποιοι κριτικοὶ ἔχουν δίκιο. Ἴσως ὑπάρχει πολὺ “φλυαρία” στὶς κινήσεις. Προσπάθησα νὰ τὶς ἐξηγήσω. Βρισκόμασταν σὲ μία περίεργη κατάσταση, μία ἀδυναμία ἀπὸ τὴν ὁποία προσπαθήσαμε Μ’ ὅλες μας τὶς δυνάμεις νὰ βγοῦμε. Ὅπως τὰ παιδιά, δὲν προσπαθούσαμε νὰ καταλάβουμε, ἀλλὰ νὰ συγκρατήσουμε τί συμβαίνει μὲ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἀρχίζει νὰ πιστεύει, καὶ προσπαθεῖ νὰ γνωρίσει τὸ Θεό, ὅπως ἦταν ὁ ἥρωάς μου…
.                 Ἐπειδὴ ξεχνᾶμε ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶναι ἔλλειψη φωτός, ἐμεῖς τῆς δίνουμε μορφή, τὴν κάνουμε χειροπιαστή… Μὲ τοὺς ἐρεθισμούς μας. Μὲ τὴν ἔλλειψη σεβασμοῦ στὸν ἄλλο. Τί εἶναι παράδεισος καὶ τί εἶναι κόλαση; Οἱ Πατέρες μᾶς μαθαίνουν ὅτι παντοῦ ὑπάρχει ἕνας ὠκεανὸς θεϊκῆς ἀγάπης. Ὅσους λαθεύουν τοὺς τιμωρεῖ μὲ τὸ μαστίγιο τῆς ἀγάπης. Σκεφτεῖτε – ἕναν ὠκεανὸ ἀγάπης, ὅπου ὅλος ὁ κόσμος ἀγαπιέται. Αὐτὸ μᾶς λείπει σ’ αὐτὴ τὴ ζωή, ἡ ἀγάπη. Νὰ λοιπὸν ἡ κόλαση, ἡ ἔλλειψη ἀγάπης. Καὶ ἂν τὸ σκοτάδι εἶναι ἔλλειψη φωτός, ἡ σκοτεινὴ ψυχή, ὅταν βγαίνει στὸ φῶς, λειώνει.
.                 Τὸ μόνο, ποὺ θέλω, εἶναι νὰ μεταδώσω κάτι ἀπὸ τὴν προσωπική μου ἐμπειρία. Εἶμαι σὰν ὅλους τοὺς ἄλλους – ἀδύνατος. Ἀλλὰ αἰσθάνθηκα μία ἀνάγκη. Αἰσθάνομαι τὴν Ἀλήθεια σὰν κάτι τὸ ἐπεῖγον, σὰν ἕναν κόμπο στὸ λαιμό. Μία ἀπὸ τὶς ὀνομασίες τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ Ἥλιος τῆς Ἀλήθειας. Πρὸς αὐτὸν τὸν ἥλιο κατευθύνομαι. Μ’ ὅλες μου τὶς πενιχρὲς δυνάμεις.
.                 Διαβάζω: «Δὲν ζοῦμε ποτὲ τὴ στιγμή. Ἀκόμη καὶ τότε ποὺ καθόμαστε στὸ τραπέζι, οἱ σκέψεις μας πετᾶνε, πότε στὰ ἀγγουράκια, πότε στὸ κβάς, πότε στὴ σούπα. Δοκιμάστε στω ν λεπτ τν μέρα, ταν δν χετε κάτι ν κάνετε, ν συγκεντρωθετε στν αυτό σας, γι ν ζήσετε τ τώρα. Σ’ κενο κριβς τ λεπτό. Εναι πολ δύσκολο. ποτέλεσμα ατς τς προσπάθειας θ εναι ν ασθανθετε τν παρουσία το Θεο».
.                 Αἰσθάνομαι ἠθοποιός; Ἐγὼ εἶμαι ὁ Μαμόνωφ Πέτρος Νικολάεβιτς. Προσπαθῶ νὰ κάνω τὴ δουλειά μου ὅσο καλύτερα μπορῶ. Δίνω κάθε στιγμὴ ὅλες μου τὶς δυνάμεις. Ὅταν μετὰ ἀπὸ πέντε χρόνια θὰ κοιτάξω πίσω καὶ θὰ πῶ: «Πῶς μπόρεσες νὰ παίξεις τόσο χάλια;», θὰ ἔχω τὴ συνείδησή μου ἥσυχη, ἐπειδὴ ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἔκανα ὅ,τι μποροῦσα.
.                 Ἔτσι ἦταν καὶ μὲ τὴν ταινία “Ostrov”. Πέτυχε ἔτσι; Θὰ ἐντυπωσιάσει. Προσπάθησα νὰ βοηθήσω τὸν ἑαυτό μου καὶ τοὺς γύρω μου. Ὅταν ὁ Χριστὸς μπῆκε στὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ πώλου ὄνου, τὸν ἔρραναν μὲ λουλούδια καὶ τὸν ὑποδέχθηκαν μὲ ἐπευφημίες. Τὸ ζωάκι πίστευε ὅτι σ’ αὐτό, ἀπευθύνονται ὅλα αὐτά. Ἔτσι εἴμαστε καὶ ἐμεῖς σὰν τὸν ὄνο ποὺ ἔφερε τὸν Χριστό. Ἐγὼ ἔχω πολλὰ ταλέντα, ἀλλὰ τὰ ἔχω μὲ τὴν ἀξία μου; Ἕνα γενναιόδωρο χέρι τὰ ἔσπειρε. Ζῶ μ’ αὐτά. Προσπαθῶ νὰ μὴν τὰ διαψεύσω, νὰ μὴν τὰ προδώσω. Δὲν ἔχω ὀργασμοὺς μὲ τὸ “ἐγώ” μου. Καταλαβαίνω ὅτι ἐγώ, ὁ Πέτρος Μαμμόνωφ δὲν ἔκανα κάτι μὲ τὴν ἀξία μου. Ἔχω μὲ τί νὰ περηφανευτῶ; Σ’ ὅσους ὁ Θεὸς δίνει, τοὺς τὸ ζητάει. Πρέπει νὰ ζήσουμε ὅσο πιὸ καθαρὰ μποροῦμε. Ὅλα εἶναι τόσο εὔθραυστα, ἀπροστάτευτα.

ΠΗΓΗ: paraklisi.blogspot.gr

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

«ΟΧΙ» ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Αὐστραλίας ἐν ὄψει τοῦ προαιρετικοῦ δημοψηφίσματος

Ὄχι στὸν γάμο ὁμοφυλοφίλων ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Αὐστραλίας

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.                  Σὲ σκληρὸ ἀγώνα γιὰ τὴν ἐνημέρωση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος ἔχει ἀποδυθεῖ ἡ Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Αὐστραλίας, ἐν ὄψει τοῦ προαιρετικοῦ (γιὰ προφανεῖς λόγους) δημοψηφίσματος ποὺ διενεργεῖ ἡ Κυβέρνηση ἀπὸ 12 Σεπτεμβρίου ἕως 7 Νοεμβρίου σχετικὰ μὲ τὸν γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων. Ἡ Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ ἔχει κυκλοφορήσει σὲ εὐρεία διάδοση φυλλάδιο, μὲ τὸ ὁποῖο καλεῖ τοὺς Αὐστραλοὺς πολίτες νὰ ψηφίσουν «ΟΧΙ» στὸ δημοψήφισμα, ἐκθέτοντας τὶς σοβαρὲς καὶ συνάμα λυπηρὲς συνέπειες τῆς θεσπίσεως διαφορετικοῦ νομικοῦ πλαισίου γιὰ τὸν γάμο. Τὸ φυλλάδιο εἶναι τυπωμένο στὶς δύο γλῶσσες – Ἑλληνικὰ καὶ Ἀγγλικά – καὶ παρουσιάζει εὐσύνοπτα τρεῖς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους οἱ πολίτες πρέπει νὰ ψηφίσουν «ΟΧΙ»:

1. Ὑπεράσπιση τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου: «Ἂν δὲν ψηφίσουμε ΟΧΙ, θὰ χάσουμε τὴν ἐλευθερία τοῦ λόγου. Θ᾿ ἀλλάξει ὁ νόμος, κι οἱ πιστοὶ θὰ ἀπειλοῦνται, ὅταν θὰ ὑποστηρίζουν τὸν παραδοσιακὸ Γάμο μεταξὺ ἀνδρὸς καὶ γυναικός». Τὸ ἀγγλικὸ κείμενο προσθέτει ὅτι σὲ χῶρες ποὺ ὁ γάμος ἔχει ἀναπροσδιορισθεῖ, ἔχουν ὁδηγηθεῖ πολίτες σὲ δίκη ἢ ἔχασαν τὶς δουλειές τους, ἐπειδὴ ἀντέδρασαν στὸν νέου τύπου γάμο.

2. Ὑπεράσπιση τῆς ἐλευθερίας τῆς θρησκείας: «Ἂν δὲν ψηφίσουμε ΟΧΙ, θὰ χάσουμε τὴν ἐλευθερία τῆς θρησκείας.(…) Τόσο οἱ κληρικοὶ ὅσο καὶ οἱ διδάσκαλοι δὲν θὰ μποροῦν νὰ διδάσκουν ἐλεύθερα τὴ θρησκεία μας». Στὸ ἀγγλικὸ κείμενο προστίθεται ὅτι στὴν περίπτωση αὐτὴ δὲν θὰ μποροῦν οἱ πολίτες οὔτε τὶς δουλειές τους νὰ διευθύνουν σύμφωνα μὲ τὶς θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.

3. Ὑπεράσπιση τοῦ μέλλοντος τῶν παιδιῶν: «Ἂν δὲν ψηφίσουμε ΟΧΙ, θὰ χάσουμε δικαιώματα στὰ σχολεῖα. Θ᾿ ἀλλάξει ὁ νόμος, καὶ ὑποχρεωτικὰ θὰ διδάσκουν ὑπὲρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ ἄλλα ἀνήθικα μαθήματα. Οἱ γονεῖς δὲν θὰ μποροῦν νὰ διαμαρτυρηθοῦν οὔτε νὰ ἀποσύρουν τὰ παιδιά τους ἀπὸ τέτοιου εἴδους μαθήματα.

.               Τὸ φυλλάδιο καταλήγει μὲ τὰ ἑξῆς: «Ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ.κ. Στυλιανὸς ζητᾶ ἀπ᾿ ὅλους ἐμᾶς τοὺς Ὀρθοδό­ξους Χριστιανοὺς νὰ παρακαλοῦμε τὴν Παναγία μας νὰ προστατεύει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ αὐτὴ τὴν παραπλάνηση τῆς ἀλήθειας καὶ νὰ ψηφίσουμε ΟΧΙ (“ΝΟ”) στὸ ψηφοδέλτιο ποὺ θὰ λάβουμε ταχυδρομικῶς».
.            Ξεκάθαρος λόγος ἀπὸ τὴν προϊσταμένη ἐκκλησιαστικὴ Ἀρχὴ τῆς Αὐστραλίας. Ἀπόλυτα συνειδητοποιημένη ποιμαντικὴ εὐθύνη γιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ πλήρωμα καὶ γενικότερα γιὰ τὸ κοινὸ τῶν πολιτῶν τῆς Χώρας. Ἐπιπλέον θαρραλέο ξεσκέπασμα καὶ πλήρης ἀποσαφήνιση τῶν σκοτεινῶν σκοπῶν αὐτῆς τῆς πρακτικῆς, ἡ ὁποία τείνει νὰ καλύψει τὸ πρόσωπο ὅλου τοῦ πλανήτη. Σκοπῶν, ποὺ συνδέονται ἄμεσα μὲ τὴ στέρηση βασικῶν ἐλευθεριῶν τοῦ πολίτη καὶ τὴ σταδιακὴ ἐπιβολὴ στυγνῆς δικτατορίας ἐπάνω στοὺς κα­­τοίκους ὅλης τῆς γῆς. Ἄραγε θὰ ἀφυπνισθοῦ­με ἀπὸ τὴ φωνὴ αὐτὴ καὶ ἐμεῖς ἐδῶ, τὴ στιγμὴ ποὺ βλέπουμε ξεκάθαρα νὰ ἐπιβάλλεται σταδιακὰ τὸ καθεστὼς αὐτὸ καὶ στὴν πατρίδα μας, καὶ μάλιστα στὸν τόσο εὐαίσθητο χῶρο τῆς Παιδείας, μὲ τὴ διδασκαλία αὐτῶν τῶν δια­στροφῶν στὰ παιδιά μας ἡλικίας 12-15 ἐτῶν; Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θὰ ἐκφρασθεῖ δημοσίως πρὸς ἐνημέρωση σχετικὴ τοῦ δικοῦ της ποιμνίου; Οἱ στιγμὲς καθίστανται ἱστορικές. Κρινόμαστε οἱ πάντες!

Σχολιάστε

H «ΝΕΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ»: ΑΠΟ … ΒΡΑΣΙΔΑΣ ΚΑΡΑΝΤΑΟΥΛΗΣ ΣΕ “ΤΖΕΣΙΚΑ”

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

Τοῦ Παναγιώτη Λιάκου
ἐφημ. «Δημοκρατία», 19.09.17

 .                 ραία πικοινωνιακ ντρίμπλα στν κατάμαυρη φτώχεια, τ μαζοτ το Σαρωνικο κα τ φορομπήξιμο: ναίμακτος λλαγ φύλου
[…]
.           Μία ἐπιπλέον τραγικὴ εἰρωνεία στὸν λόγο τοῦ Τσίπρα εἶναι ἡ φράση «ἐπιστροφὴ στὴν κανονικότητα». Τί εἶναι κατ’ ἐκεῖνον… κανονικό; Σίγουρα κάτι τὸ ὁποῖο θὰ ἔφερνε στὴ Βουλὴ καὶ θὰ ψήφιζε ὁ ἴδιος. Κανονικό, λοιπόν, γιὰ τὸν Τσίπρα καὶ τοὺς ὁμονοοῦντες μὲ ἐκεῖνον εἶναι νὰ ἀλλάζεις φύλο μὲ μία ἁπλὴ δήλωση! Ἀπὸ Βρασίδας Καρανταούλης νὰ γίνεσαι Τζέσικα Καρανταούλη μὲ μία ἁπλὴ ἐπίσκεψη στὸ ληξιαρχεῖο.
.           Στὸ νομοσχέδιο τοῦ ὑπουργείου… Δικαιοσύνης (ἄλλο ἀκούσιο ἀστεῖο ἡ χρήση τῆς λέξεως δικαιοσύνη γιὰ τοιαῦτες καταστάσεις) ἀναφέρεται ὅτι: «Ὡς ταυτότητα φύλου νοεῖται ὁ ἐσωτερικὸς καὶ προσωπικὸς τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο τὸ ἴδιο τὸ πρόσωπο βιώνει τὸ φύλο του, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ φύλο ποὺ καταχωρίστηκε κατὰ τὴ γέννησή του μὲ βάση τὰ βιολογικά του χαρακτηριστικά. […] Ὁρίζεται ὅτι σὲ περίπτωση ἀσυμφωνίας μεταξὺ ταυτότητας φύλου καὶ καταχωρισμένου φύλου, τὸ πρόσωπο μπορεῖ νὰ ζητήσει τὴ διόρθωση τοῦ καταχωρισμένου φύλου του ὥστε αὐτὸ νὰ ἀντιστοιχεῖ στὴ βούληση, τὴν προσωπικὴ αἴσθηση τοῦ σώματος καὶ τὴν ἐξωτερική του εἰκόνα. […] Ἡ διαδικασία γιὰ τὴ διόρθωση καταχωρισμένου φύλου, ἡ ὁποία γίνεται μὲ δικαστικὴ ἀπόφαση καὶ δὲν ἀπαιτεῖται ὁποιαδήποτε προηγούμενη ἰατρικὴ ἀγωγὴ ἢ ἐπέμβαση».
.             Αὐτὴ εἶναι ἡ νέα «κανονικότητα» στὴν ὁποία θέλουν νὰ μᾶς ἐπιστρέψουν!

 

 

Σχολιάστε

ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Τὰ κλεμμένα Εὐαγγέλια τοῦ Ἁγίου Ὄρους

Ἀγώνας δρόμου ἀπὸ τὶς ἑλληνικὲς Ἀρχὲς
γιὰ τὴν ἐπιστροφή τους στὴν Ἱερὰ Μονὴ Διονυσίου.
Εἶχαν ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ Γερμανοὺς προσκυνητὲς τὸ 1960

news247, Σεπτεμβρίου 21 2017
Τοῦ Βασίλη Παπαναστασούλη

.               Ἕνα σπάνιο χειρόγραφο Εὐαγγέλιο τοῦ 16ου αἰώνα, ποὺ κλάπηκε τὸ 1960 μαζὶ μὲ ἄλλα τέσσερα κειμήλια ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Διονυσίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, βρέθηκε στὴν κατοχὴ πανεπιστημιακοῦ ἱδρύματος τῶν ΗΠΑ καὶ οἱ ἑλληνικὲς Ἀρχὲς δίνουν ἀγώνα δρόμου προκειμένου νὰ ἀποδείξουν τὴν κυριότητά του καὶ νὰ τὸ ἐπαναπατρίσουν. Λίγους μῆνες πρίν, εἶχε ἐπιστραφεῖ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Εἰκοσιφοίνισσας στὴ Δράμα, ἕνα ἄλλο μοναδικὸ κειμήλιο, ἡ χειρόγραφη Καινὴ Διαθήκη «Κῶδιξ 1424» τοῦ 9ου αἰώνα, ποὺ εἶχε κλαπεῖ ἀπὸ τὶς βουλγαρικὲς δυνάμεις κατοχῆς τὸ 1917 καὶ βρέθηκε ἐπίσης στὴν κατοχὴ ἀμερικανικοῦ πανεπιστημίου.
.                Τὸ ἐπίμαχο Εὐαγγέλιο τῆς Ἱ. Μ. Διονυσίου ἐντοπίστηκε στὸν διαδικτυακὸ κατάλογο τοῦ Duke University στὶς ΗΠΑ, ὅμως ὁ ἐπαναπατρισμός του συναντᾶ γραφειοκρατικὰ ἐμπόδια, καθὼς δὲν βρίσκονται ἐπαρκεῖς ἔγγραφες ἀποδείξεις στὰ ἑλληνικὰ ἀρχεῖα γιὰ τὴν κυριότητά του. Τὸ ἀμερικανικὸ πανεπιστήμιο ζήτησε νὰ ἀκολουθηθεῖ ἡ νόμιμη διαδικασία, μέσῳ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν τῶν δύο χωρῶν καὶ τῆς Interpol, καὶ νὰ προσκομιστοῦν νομιμοποιητικὰ ἔγγραφα ποὺ νὰ ἀποδεικνύουν ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο ἀνήκει στὸ μοναστήρι, προκειμένου νὰ τὸ ἐπιστρέψουν. Σημειώνεται πὼς τὸ ἴδιο πανεπιστήμιο κατεῖχε καὶ ἐπέστρεψε οἰκειοθελῶς στὸ Ἅγιο Ὄρος ἕνα δεύτερο χειρόγραφο, ἀπὸ τὴν ἴδια ὁμάδα κειμηλίων ποὺ εἶχε κλαπεῖ ἀπὸ τὸ ἁγιορείτικο μοναστήρι.
.               Στὶς ἀρχὲς τοῦ ἔτους, σύμφωνα μὲ πληροφορίες τοῦ «Ἔθνους», ἐνημερώθηκε ἡ Εἰσαγγελία Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης καὶ διεξήχθη ἐνδελεχής  ἔρευνα γιὰ τὴν ἀναζήτηση νομιμοποιητικῶν ἐγγράφων, ἡ ὁποία τελικῶς ἀπέβη ἄκαρπη. Ὅπως προέκυψε ἀπὸ τὴν ἔρευνα τοῦ εἰσαγγελέα Ἀπόστολου Τζαμαλῆ, ὁ ὁποῖος παρέδωσε τὴν σχετικὴ ἀναφορὰ στὴν Εἰσαγγελία, δὲν βρέθηκαν ἀρχεῖα ἀπὸ καταγγελία σὲ  ἀστυνομικὸ τμῆμα, γιὰ τὴν κλοπὴ ποὺ πραγματοποιήθηκε πρὶν ἀπὸ 57 ὁλόκληρα χρόνια! Οὔτε ἔγινε σύλληψη γιὰ νὰ  ὁδηγηθεῖ στὸ ἀκροατήριο ὁ δράστης καὶ νὰ καταχωρηθεῖ στὰ δικαστικὰ ἀρχεῖα ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς ἄρχισαν νὰ τηροῦνται μετὰ τὸ 1970. Ἐπίσης, δὲν ὑπάρχουν φωτογραφίες τοῦ χειρογράφου. Προηγουμένως, στὴν προσπάθειά της νὰ ἀνακτήσει τὸ Εὐαγγέλιο, ἡ Ἱ. Μ  Μονὴ Διονυσίου εἶχε ἀποστείλει ὡς ἀποδεικτικὸ στοιχεῖο στὴν Εἰσαγγελία Θεσσαλονίκης τὸ γράμμα ἀπώλειας ποὺ εἶχε ἀπευθύνει τὸ μοναστήρι τὸ 1960 πρὸς τὸν τότε Πολιτικὸ Διοικητὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἐπίσης προσκόμισε καὶ ἀντίγραφο μὲ τὴν  καταχώρηση τοῦ χειρογράφου στὸν διαδικτυακὸ  κατάλογο τοῦ Duke University, στὸν ὁποῖον ἀναφέρεται ὅτι τὸ πανεπιστήμιο κατέχει τὸ ἐν λόγῳ χειρόγραφο καὶ ὅτι αὐτὸ προέρχεται ἀπὸ τὴ Μονὴ Ἁγίου Διονυσίου Ἁγίου Ὄρους.
.               Τὸ κειμήλιο, ποὺ μετὰ ἀπὸ μία περιπλάνηση στὴν Εὐρώπη βρέθηκε στὴν κατοχὴ τοῦ Duke University, εἶναι τὸ ὑπ᾽ ἀριθμὸν 307 χειρόγραφο τῆς Ἱ. Μ. Διονυσίου, σύμφωνα μὲ τὴν ἀρίθμηση τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ καθηγητῆ Ἱστορίας Σπυρίδωνος Λάμπρου στὸν «Κατάλογο τῶν ἐν ταῖς βιβλιοθήκαις τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἑλληνικῶν κωδίκων (1895-1900)» καὶ περιλαμβάνεται στὰ πέντε μοναδικὰ χειρόγραφα ποὺ κλάπηκαν ἀπὸ τὴν συγκεκριμένη ἁγιορείτικη Μονὴ τὴ Μεγάλη Πέμπτη τοῦ 1960, κατὰ τὴν ἐπίσκεψη Γερμανῶν προσκυνητῶν στὴ βιβλιοθήκη τοῦ μοναστηριοῦ. Τὰ ὑπόλοιπα εἶναι τὰ ὑπ’ ἀριθμὸν 1, 8, 49 καὶ 302, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ δύο ἔχουν ἤδη ἐπαναπατριστεῖ, ἐνῶ ἡ τύχη τῶν ἄλλων δύο ἀγνοεῖται.

Τὰ τέσσερα Εὐαγγέλια

.               Τὰ τρία ἀπὸ τὰ πέντε κλεμμένα χειρόγραφα εἶναι περγαμηνὰ καὶ δύο κατασκευασμένα ἀπὸ χαρτί. Τὰ τέσσερα εἶναι Εὐαγγέλια καὶ ἀπὸ αὐτὰ τὰ δύο εἶναι ἰδιαίτερου κάλλους, καθὼς κοσμοῦνται μὲ εἰκόνες Ἁγίων καὶ ἄλλα θρησκευτικὰ σχέδια. Τὸ παλαιότερο, τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1, χρονολογεῖται ἀπὸ τὸν 7ο αἰώνα, ἄλλα δύο, τὰ ὑπ’ ἀριθμὸν 8 καὶ 49, εἶναι τοῦ 12ου αἰώνα καὶ τὰ ὑπόλοιπα δύο, νούμερο 302 καὶ 307, δημιουργήθηκαν τὸν 17ο καὶ 16ο αἰώνα ἀντίστοιχα.
.               Σύμφωνα μὲ τοὺς μοναχούς, τὴ δεκαετία τοῦ 1980, 20 χρόνια μετὰ τὴν κλοπή τους ἀπὸ τὴ Μονή, τὰ ἔγγραφα ἐμφανίστηκαν στὴ γερμανικὴ ἰδιωτικὴ συλλογὴ Schoyen, ἡ ὁποία περιλαμβάνει  χειρόγραφα τῶν τελευταίων πέντε χιλιετιῶν ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμο. Ἐκεῖ φαίνεται ὅτι κατέληξαν ἀρχικά, μετὰ τὴν ἁρπαγή τους ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος.
.               Τὸ 2014 ξεκίνησε ἡ ἀντίστροφη μέτρηση γιὰ τὸν ἐπαναπατρισμό τους καθὼς τὸ ἔγγραφο ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐντοπίστηκε στὴν Οὐάσιγκτον σὲ μεγάλη βυζαντινὴ ἔκθεση  τοῦ Μουσείου Getty, ποὺ δήλωσε  ὅτι τὸ ἀπέκτησε τὸ 1983. Τὴ διαπίστωση ὅτι πρόκειται γιὰ κλεμμένο κειμήλιο ἔκανε ἡ Διεύθυνση Τεκμηρίωσης τοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ, ποὺ στηρίχτηκε σὲ μία μικρογραφία τοῦ ἐν λόγῳ χειρογράφου, ποὺ εἶχε δημοσιεύσει στὸ βιβλίο «Moenchsland Athos» ὁ Γερμανὸς βυζαντινολόγος Φράντς Ντόλγκερ .
.               Ὁ τελευταῖος ὡς ἐπικεφαλῆς μικτῆς ἀποστολῆς ἀπὸ Γερμανοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἐπιστήμονες ἔφθασε στὸν Ἄθω κατὰ τὴ διάρκεια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς, πραγματοποιώντας  1.900 φωτογραφικὲς λήψεις χειρογράφων, μικρογραφιῶν, εἰκόνων καὶ ἄλλων κειμηλίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἔτσι δὲν μποροῦσε νὰ ἀμφισβητηθεῖ ὅτι τὸ ἐν λόγῳ χειρόγραφο (Νο 8) ἀνῆκε στὴ Μονὴ Ἁγίου Διονυσίου καὶ εἶχε κλαπεῖ, μαζὶ μὲ τὰ ὑπόλοιπα ἔγγραφα, τὸ 1960.
.               Τὸ κειμήλιο ἐπαναπατρίσθηκε, τὸ καλοκαίρι τοῦ 2014. Πρόκειται για  περγαμηνὸ κώδικα (Τετραευάγγελο), ποὺ δημιουργήθηκε τὸ 1.133 ἀπὸ ἐργαστήριο τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ ἀρχικῶς δημοσιεύθηκε στὸν κατάλογο τοῦ Λάμπρου. Ἀκολούθως ἐμφανίστηκαν τὸ  δεύτερο καὶ τὸ τρίτο κειμήλιο. Ἀπὸ ἀνάρτηση στὸ Διαδίκτυο, προέκυψε ὅτι τὸ Duke University, ποὺ σχετίζεται καὶ μὲ προγράμματα βυζαντινῶν μελετῶν καὶ σπουδῶν, κατεῖχε  τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 49 χειρόγραφο ἀναφέροντας  μάλιστα καὶ ἀπὸ ποῦ τὸ ἀπέκτησε. Τὸ ἀμερικανικὸ πανεπιστήμιο, ἀπέστειλε  σχετικὸ ἔγγραφο πρὸς τὶς ἑλληνικὲς ἀρχές, κάνοντας ἐπίσημα γνωστὴ τὴν ὕπαρξη τοῦ χειρογράφου.
.               Στὴ συνέχεια, ἀκολουθώντας συνοπτικὲς διαδικασίες, τὸ ἐπέστρεψε οἰκειοθελῶς στὴν Ἱ. Μ. Ἁγίου Διονυσίου. Τὸ 49 δημιουργήθηκε τὸν 12ο αἰώνα καὶ  εἶναι τὸ μοναδικὸ ἀπὸ τὰ πέντε χαμένα βιβλία ποὺ δὲν εἶναι Εὐαγγέλιο.
.               Ἄγνωστο παραμένει ποῦ βρίσκονται τὰ ὑπόλοιπα δύο εὐαγγέλια. Γιὰ τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1 Εὐαγγέλιο, ὑπάρχει φωτογραφία τῆς πρώτης σελίδας του στὸ βιβλίο «Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἐν ἔτει 1930» τοῦ Γαλλοελβετοῦ περιηγητῆ Φρὲντ Μπουασονά. Ἡ πληροφορία γιὰ τὴν ὕπαρξη τοῦ συγκεκριμένου χειρογράφου στὸ Dubarton Oaks δὲν ἐπαληθεύτηκε. Σύμφωνα μὲ τὴν καταγραφὴ τοῦ Λάμπρου, τὸ ἐν λόγῳ χειρόγραφο εἶναι περγαμηνὸ μεγαλογράμματο Εὐαγγελιστάριο τοῦ 7ου αἰώνα μὲ περικοπὲς Εὐαγγελίων ἀπὸ τὶς ἀκολουθίες τοῦ Πάσχα, τῶν Χριστουγέννων καὶ ἄλλων μεγάλων ἑορτῶν.
.               Ὅσο γιὰ τὸ τελευταῖο χειρόγραφο ὑπ᾽ ἀριθμὸν 302, μέχρι σήμερα δὲν ὑπάρχει καμία πληροφορία γιὰ τὴν κατάληξή του. Κανεὶς δὲν γνωρίζει ποῦ βρίσκεται τὸ χάρτινο Εὐαγγέλιο τοῦ 17ου αἰώνα ποὺ κατέγραψε ὁ Λάμπρος, παραθέτοντας αὐτολεξεὶ μία φράση ἀπὸ τὸ συγκεκριμένο ἔγγραφο ποὺ φανερώνει καὶ τὴ χρονολογία του: «Ἐν τέλει Θεοῦ τὸ δῶρον καὶ Ἰωάσαφ πόνος ἐγράφη ἐπὶ ἔτους ζρξγ´ [1655]».

Ο ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ «ΚΩΔΙΚΑ 1424»

.               Μετὰ ἀπὸ κοπιαστικὴ προσπάθεια πολλῶν ἐτῶν, τὸν περασμένο Δεκέμβριο ἐπιστράφηκε στὴν Ἱ. Μ. Παναγίας Εἰκοσιφοινίσσης στὴν Ἀνατολικὴ Μακεδονία ἕνα ἀνεκτίμητης ἀξίας θρησκευτικὸ καὶ ἱστορικὸ κειμήλιο, ποὺ κλάπηκε μαζὶ μὲ ἄλλα τὸ 1917 ἀπὸ τὰ βουλγαρικὰ στρατεύματα κατοχῆς καὶ ἕναν αἰώνα μετὰ βρέθηκε στὴν κατοχὴ ἑνὸς ἐπίσης ἀμερικανικοῦ πανεπιστημιακοῦ ἱδρύματος.
.               Πρόκειται γιὰ τὸν «Κώδικα 1424», ἕνα βυζαντινὸ ἀριστούργημα τοῦ 9ου αἰώνα, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ παλιότερο στὸν κόσμο πλῆρες χειρόγραφο τῆς Καινῆς Διαθήκης. Εἶχε πουληθεῖ στὶς ΗΠΑ τὸ 1920 ἀπὸ ἕναν Εὐρωπαῖο βιβλιοπώλη καὶ ἀπὸ ἐκεῖ πέρασε στὴν κατοχὴ τῆς Λουθηρανικῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Σικάγο. Ἡ διοίκηση τῆς Σχολῆς ἀπάντησε θετικὰ στὸ αἴτημα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς καὶ παρέδωσε τὸ κειμήλιο στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Δημήτριο, ἐνῶ συνόδευσε τὸν ἴδιο στὴν ἐπίσκεψη στὴν Ἑλλάδα γιὰ τὴν πανηγυρικὴ ἐκδήλωση παράδοσής του στὸν Μητροπολίτη Δράμας Παῦλο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὴν ἡγουμένη τῆς ἱστορικῆς Μονῆς Εἰκοσιφοινίσσης.

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Σχολιάστε

ΑΝΤΙΣΤΑΥΡΙΚΗ ΜΑΝΙΑ

Ἀντισταυρικὴ μανία

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.             Ἡ γερμανικὴ ἑταιρεία σοῦπερ-μάρκετ Lidl ἀφήρεσε τοὺς σταυροὺς ἀπὸ τοὺς ναοὺς τῆς Σαντορίνης, ἀπὸ φωτογραφία ἡ ὁποία ἀπεικονίζεται σὲ κάποιο προϊόν της. Ὅμως δὲν εἶναι μόνο ἡ Lidl ἀλλὰ καὶ ἡ ΜΕΒΓΑΛ καὶ ἡ Nestle καὶ ἡ Danone καὶ ἡ Carrefour ἔσβησαν τοὺς σταυροὺς ἀπὸ τοὺς ναοὺς τῆς Σαν­τορίνης. Τὸ θέμα τὸ ἀνέδειξε τὸ δίκτυο RTL, τὸ ὁποῖο ρώτησε σχετικὰ ἐκπρόσωπο τῶν Lidl.
.             Ἐκεῖνος, σύμφωνα μὲ τὸ ρεπορτάζ, ἀπάν­τησε μὲ τὰ ἑξῆς λόγια: «Ἀποφεύγουμε νὰ χρησιμοποιοῦμε θρησκευτικὰ σύμβολα γιατὶ δὲν θέλουμε νὰ ἀποκλείουμε καμία θρησκευτικὴ πεποίθηση. Εἴμαστε μία ἑταιρεία ποὺ σέβεται τὴν πολυπολιτισμικότητα καὶ αὐτὴ ἡ ἀρχὴ εἶναι ποὺ ἐπεξηγεῖ τὸ “σχέδιο” πάνω στὴ συσκευασία».
Οἱ ἀντιδράσεις ποὺ προκλήθηκαν ὑποχρέωσαν τελικὰ τὰ Lidl νὰ ζητήσουν συγγνώμη, δηλώνοντας πὼς ἡ πρόθεσή τους δὲν ἦταν νὰ σοκάρουν. «Ἀποφεύγουμε», εἶπαν, «τὴ χρή­ση θρησκευτικῶν συμβόλων στὶς συσκευασίες μας γιὰ νὰ διατηροῦμε οὐδέτερη στάση ἀπέναντι σὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες, καὶ ἂν αὐτὸ ἔγινε ἀντιληπτὸ διαφορετικά, τότε ζη­τᾶμε συγγνώμη ἀπὸ ὅσους σοκαρίστηκαν».
.             Τὸ καίριο ἐρώτημα ὅμως ποὺ ἔπρεπε νὰ τεθεῖ καὶ παραμένει ἐκκρεμὲς εἶναι τὸ γιατί χρησιμοποίησαν τέτοια φωτογραφία, τὴν ὁποία ἀναγκάστηκαν νὰ παραποιήσουν, καὶ δὲν ἔπαιρναν μιὰ ἄλλη ἀπὸ τὶς ἀμέτρητες ποὺ ὑπάρχουν, στὴν ὁποία νὰ μὴν ἀπεικονίζεται Ναός.
.             Εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ πράγμα δὲν εἶναι ἁπλό. Δὲν πρόκειται μόνο γιὰ πολιτικὴ θρησκευτικῆς οὐδετερότητας. Ὑπάρχει δόλος πίσω ἀπ᾿ αὐτὴ τὴν ἐνέργεια, κάτι ποὺ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὸ ὅτι τὰ Lidl τὸ 2016 εἶχαν ἀφαιρέσει τὸν σταυρὸ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ σημαία πάνω στὰ προϊόντα τους.
.             Πρόκειται γιὰ σκόπιμες σατανοκίνητες ἐν­έργειες ἀνθρώπων ποὺ μισοῦν τὸν Σταυρό, μισοῦν τὶς εἰκόνες, μισοῦν τὸ Εὐαγγέλιο, τὴ Χριστιανικὴ Πίστη. Αὐτὴ δυστυχῶς εἶναι ἡ ση­μερινὴ Εὐρώπη. Ἀρνήθηκε τὸν Χριστό, Τὸν πρόδωσε γιὰ τὰ «τριάκοντα ἀργύρια» τοῦ παγκοσμιοποιημένου ἐμπορίου. Καὶ ποῦ πορεύεται; Διαβάστε τὴν πρόσφατη εἴδηση:
.             «Τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔδωσε στὴ δημοσιότητα ἡ Γερμανικὴ Διάσκεψη τῶν Ἐπισκόπων (σ.σ. Καθολικῶν) γιὰ τοὺς πιστοὺς τοῦ Χριστιανισμοῦ στὴ Γερμανία τὸ 2016 εἶναι συγ­κλονιστικά… Σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα αὐτά, οἱ Χριστιανοὶ στὴ Γερμανία θὰ ἔχουν γίνει μειονότητα μέσα στὰ ἑπόμενα 20 χρόνια!… Ἐνδεικτικά, στὴ μητρόπολη τοῦ Τρίρ, τοποθεσία τῆς παλαιότερης καθολικῆς κοινότητας καὶ γενέτειρα τοῦ Κὰρλ Μάρξ, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνοριῶν θὰ μειωθεῖ ἀπὸ 903 σὲ 35 ἕως τὸ 2020, σύμφωνα μὲ τὸν ἐπίσκοπο Στέφαν Ἄκερμαν – μείωση ἄνω τοῦ 90%». Μάλιστα! Ἕως τὸ 2020! Σὲ τρία μόλις χρόνια ἀπὸ τώρα. Τὴν ἴδια ὥρα τὰ Μουσουλμανικὰ Τεμένη καὶ ὁ μουσουλμανικὸς πληθυσμὸς αὐξάνον­ται μὲ γεωμετρικὴ πρόοδο.
.             Ἡ Εὐρώπη πεθαίνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ πορεία της. Καὶ θὰ πληρώσει πολὺ ἀκριβὰ τὸ τίμημα τῆς ἀντισταυρικῆς της μανίας καὶ τῆς ἀποστασίας της ἀπὸ τὴν ἁγιασμένη πίστη τοῦ Χριστοῦ…

 

Σχολιάστε

ΤO ΚIΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ καὶ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑ (μαγνητοσκοπημένη συζήτηση μὲ τὸν π. Γ. Μεταλληνό)

,

Σχολιάστε

ΜΑΜΑ καὶ ΓΙΑΓΙΑ. Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥΣ.

Μαμά καί Γιαγιά

Τοῦ N. I.
περιοδ. «Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση»
(Ἱ. Μητρ. Ναυπάκτου),

ἀρ. 253, Αὔγ. 2017

.               Σέ ἄρθρο τῆς Λίνας Γιάνναρου στήν Ἐφημερίδα «Καθημερινή», μέ τίτλο «Οἱ γιαγιάδες σώζουν ἀκόμα τήν οἰκογένεια», γίνεται ἀναφορά στήν βοήθεια τῶν γιαγιάδων καί τῶν παππούδων στήν οἰκονομική βοήθεια τῶν οἰκογενειῶν τῶν παιδιῶν τους. Μεταξύ ἄλλων γράφεται ὅτι «τό νά εἶσαι μαμά, λένε, εἶναι ἡ ὀμορφότερη καί ταυτόχρονα ἡ δυσκολότερη δουλειά τοῦ κόσμου».
.               Αὐτό εἶναι μιά μεγάλη ἀλήθεια, ὅταν σκεφθῆ κανείς ὅτι μία γυναίκα περνᾶ ἐννέα μῆνες ἐγκυμοσύνης μέ τίς πολλές δυσκολίες της καί στήν συνέχεια πολύ χρόνο γιά νά μεγαλώση τά παιδιά της καί νά τά προσαρμόση στήν ζωή καί πολλά χρόνια γιά νά ἀποκτήσουν τήν στοιχειώδη γνώση. Εἶναι ὄμορφο νά βλέπη κανείς νά μεγαλώνη τό παιδί του, ἀλλά αὐτό ἀπαιτεῖ πολύ κόπο. Ἄλλωστε, ὅλα τά γεγονότα στήν ζωή ἔχουν τήν ἡδονή καί τήν ὀδύνη. Ἔτσι, ἡ μητρότητα εἶναι «ἡ ὀμορφότερη», ἀλλά καί ἡ «δυσκολότερη δουλειά» στόν κόσμο. Ὅμως, στήν συνέχεια ἡ ἀρθρογράφος τονίζει ὅτι «τό νά εἶσαι γιαγιά στήν Ἑλλάδα, πάντως, εἶναι κανονικό “ἐπάγγελμα” μέ αὐστηρά ὡράρια καί συγκεκριμένα ρεπό». Καί αὐτό, γιατί φροντίζουν νά ἀναπληρώνουν τά παιδιά τους στήν ἀνάπτυξη τῶν παιδιῶν, ὅταν ἐκεῖνες πρέπει νά ἐργασθοῦν. Ἔτσι, ἀναλαμβάνουν ἕνα καθημερινό ὡράριο ἐργασίας, πολλές φορές ταξιδεύουν σέ ἄλλες πόλεις καί χῶρες γιά νά βοηθήσουν τά ἐγγόνια τους, καί τά ἐγγόνια τους τίς ἀποκαλοῦν μαμάδες, γιατί μπερδεύουν τούς ρόλους μαμᾶς καί γιαγιᾶς.
.               Ἡ ἀρθρογράφος χρησιμοποιεῖ τά στατιστικά δεδομένα γιά νά ἀποδείξη τήν προσφορά τῶν γιαγιάδων στίς οἰκογένειες τῶν παιδιῶν τους, ἐπειδή στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει ἔλλειψη κρατικῶν δομῶν, δηλαδή βρεφονηπιακῶν καί παιδικῶν σταθμῶν, ἀλλά ὑπάρχει καί «οἰκονομική στενότητα πού περιορίζει τήν πρόσβαση σέ ἰδιωτικές ὑπηρεσίες φύλαξης καί φροντίδας».
.               Τό γεγονός εἶναι ὅτι ἀπό στατιστικούς προσδιορισμούς στήν Ἑλλάδα περίπου τό 13% τῶν παιδιῶν κάτω τῶν τριῶν ἐτῶν πηγαίνουν σέ δημόσιους ἤ ἰδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, τό 37% τῶν παιδιῶν αὐτῶν παρακολουθοῦνται ἀποκλειστικά ἀπό τούς γονεῖς, καί τά ὑπόλοιπα παιδιά, περίπου τό 50% φροντίζονται ἀπό ἄλλους ἀνθρώπους, κυρίως ἀπό τίς γιαγιάδες τους.
.               Εἶναι ἀλήθεια ὅτι στούς βρεφονηπιακούς σταθμούς προσφέρεται φροντίδα καί ἀγωγή μέ ἐπιστημονικό τρόπο καί σύγχρονη γνώση, ἀλλά οἱ γιαγιάδες μεταδίδουν ἀγάπη, στοργή, κυρίως παράδοση. Πόσοι ἄνθρωποι δέν ὀφείλουν τά πάντα στίς γιαγιάδες τους, οἱ ὁποῖες ἔχουν πείρα, ὑπομονή, ἀγάπη, κατά τόν λόγο τοῦ λαοῦ: «τῶν παιδιῶν μου τά παιδιά εἶναι δυό φορές παιδιά μου», ἀλλά καί πίστη στόν Θεό καί ἀγάπη στήν Ἐκκλησία. Τούς μαθαίνουν νά κάνουν τόν σταυρό τους, νά ἀσπάζονται τίς εἰκόνες, νά λένε προσευχές καί ἄλλα.
.               Εἶναι ἡ «ὀμορφότερη», ἀλλά καί «δυσκολότερη» δουλειά στόν κόσμο νά εἶναι κάποια γυναίκα μητέρα, ἀλλά σπουδαιότερο νά εἶναι κάποια γυναίκα γιαγιά. Ἔτσι, ἡ οἰκονομική κρίση ἔχει καί τά θετικά σημεῖα, ἀφοῦ ἐνεργοποιεῖται ὁ πολιτιστικός καί πνευματικός συναγερμός τῆς παρουσίας τῶν γιαγιάδων, πού καί αὐτές κουράζονται, ἀλλά τελικά μέ αὐτές ἐνεργοποιεῖται ἡ δυναμικότητα τῆς παραδόσεως.
.               Εἶναι γνωστόν ὅτι στήν ἀγωγή τῶν παιδιῶν δέν συντελοῦν μόνον οἱ γονεῖς καί οἱ δάσκαλοι, ἀλλά ἕνας ὁλόκληρος περίγυρος, ἡ γειτονιά, τό συγγενικό περιβάλλον, ἡ πόλη, ἡ κοινωνία, κυρίως οἱ γιαγιάδες καί οἱ παπποῦδες. Τούς ἀξίζει ὁ σεβασμός καί ἡ τιμή.

 

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

Σχολιάστε