ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ POS ΚΑΙ ΣΤΕΛΝΕΙ ΕΞΩΔΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ

ΚΑΛΑΜΑΤΑ: ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ
ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ POS
ΚΑΙ ΣΤΕΛΝΕΙ ΕΞΩΔΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ

.               Ἄναυδοι ἔμειναν χθὲς (26 Ἰουλίου 2017) οἱ ὑπάλληλοι τῆς ἐφορίας στὴν Καλαμάτα, ὅταν ἕνας ἐλεύθερος ἐπαγγελματίας τῆς περιοχῆς τοὺς παρέδωσε μὲ κάθε ἐπισημότητα «Ἐξώδικη δήλωση πρόσκληση συμμορφώσεως» γιὰ τοὺς λόγους ποὺ δὲν ἀποδέχεται νὰ ἐγκαταστήσει στὴν ἐπιχείρησή του ΡΟS.
.               Ἐξηγεῖ τοὺς λόγους καὶ τὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος, μὲ τὰ ὁποῖα θεωρεῖ ὅτι ἔχει δικαίωμα νὰ ἀρνηθεῖ, ἐνῶ κάνει μία μικρὴ ὑποχώρηση νὰ δεχτεῖ τὴν ἐγκατάσταση τοῦ μηχανήματος, ἂν καὶ ἡ τράπεζα δεχτεῖ νὰ τοῦ δίνει τό… ἀντίστοιχο ποσοστὸ τοῦ τζίρου της.
.               Τὸ ἐξώδικο πρωτοκολλήθηκε καὶ παρελήφθη κανονικὰ ἀπὸ τὴν Οἰκονομικὴ Ὑπηρεσία τῆς Καλαμάτας.

Ἐξώδικη δήλωση

Ἡ ἐξώδικη δήλωση τοῦ ἐλεύθερου ἐπαγγελματία ποὺ κατατέθηκε στὴν ἐφορία, σύμφωνα μὲ τὸ tharrosnews.gr ἔχει ὡς ἑξῆς:
«Μὲ τὴν παροῦσα δήλωση σᾶς κάνω γνωστὸ ὅτι στὴν ἐπιχείρησή μου δὲν πρόκειται νὰ τοποθετήσω μηχάνημα ΡΟS γιὰ τοὺς κάτωθι λόγους:
1) Μὲ τὴν τοποθέτηση τοῦ μηχανήματος ΡΟS αὐτόματα γίνεται συνέταιρος καὶ δικαιοῦχος στὶς εἰσπράξεις μου ἕνα τρίτο πρόσωπο, ἡ τράπεζα, ἡ ὁποία ἁρπάζει μέρος τοῦ τζίρου μου, δηλαδὴ μὲ ἁπλὰ λόγια μέρος τῆς ἐργασίας καὶ τῶν κόπων μου, χωρὶς νὰ ἔχει συμβάλει καθόλου στὰ ἔξοδα λειτουργίας τῆς ἐπιχειρήσεώς μου. Οὐσιαστικὰ ἐξαναγκάζεται ἕνα μεγάλο κομμάτι τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἐν μέσῳ τῆς τεράστιας οἰκονομικῆς ὕφεσης, ποὺ διανύει ἡ χώρα ἐξ αἰτίας τῆς ἀπάτης εἰς βάρος μας ἀπὸ τοὺς κυβερνῶντες καὶ τοὺς τραπεζίτες, νὰ προσθέσει ἕνα ἐπιπλέον ἔξοδο στὴν ἐπιχείρησή του, ἀφοῦ τὰ μηχανήματα POS ἐνοικιάζονται ἀπὸ τὶς τράπεζες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μειώνεται ἀκόμα περισσότερο ὁ τζίρος τῆς κάθε ἐπιχείρησης, καθὼς ὑπάρχουν προμήθειες γιὰ κάθε συναλλαγὴ ποὺ διενεργεῖται. Ὅλα αὐτὰ ὑποχρεωτικά, ἀποστερώντας μου οἱανδήποτε οἰκονομικὴ πρωτοβουλία.
Δὲν ὑπάρχει καμία περίπτωση νὰ ἀποδεχτῶ αὐτό, καθὼς ὑπάρχει εὐθεία προσβολὴ τοῦ ἄρθρου 5 πάρ. 1 τοῦ Συντάγματος, ὅσον ἀφορᾶ στὴν οἰκονομική μου ἐλευθερία, ἡ ὁποία περιορίζεται. Ὅποιος μὲ ὑποχρεώσει, συμμετέχει σὲ ἐκβίαση καὶ ὑπεξαίρεση εἰς βάρος μου. Ἀδικήματα κακουργηματικοῦ χαρακτήρα ποὺ ἀντιμετωπίζονται καὶ μὲ τὴν αὐτόφωρη διαδικασία.

2) Μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴ χρησιμοποίηση τῶν καρτῶν καὶ τοῦ μηχανήματος ΡΟS, αὐτόματα γνωρίζει ἕνα τρίτο πρόσωπο (ἡ τράπεζα), δηλαδὴ ἕνας ἰδιώτης, τὶς καταναλωτικὲς καὶ ὄχι μόνο συνήθειες τοῦ χρήστη τῶν καρτῶν, ἀποστερώντας του τὴν ὁποιαδήποτε ἰδιωτικότητα στὴν προσωπική του ζωή, προσβάλλοντας τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας του σὰν οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ὀντότητα. Εὐθεία παραβίαση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων ποὺ εἶναι σύμφωνοι μὲ αὐτό.

3) Ἡ ἀναφερόμενη εἰς τὸ ΦΕΚ 1445/2017 τεῦχος δεύτερο Α.Α.Δ.Ε., σύμφωνα μὲ τὸ Φ.Ε.Κ. ἱδρύσεώς της [Φ.Ε.Κ. 94/27-05-2016. ν.4389], στερεῖται νομικῆς προσωπικότητας καί, ἑπομένως, δὲν εἶναι νομικὸ πρόσωπο. Δὲν δικαιοῦται νὰ πραγματοποιήσει οὐδεμία οἰκονομικὴ ἢ συμβολαιογραφικὴ πράξη, οὔτε νὰ παραστεῖ σὲ δικαστήριο, λόγῳ ἐλλείψεως νομικῆς προσωπικότητάς της.
Ἐπίσης, τὸ ὅτι δὲ δίνει λογαριασμὸ σὲ καμία δημόσια κρατικὴ ὑπηρεσία, τί κάνει τὰ χρήματα ποὺ εἰσπράττει καὶ ποῦ τὰ διαθέτει, εἶναι ἀπόδειξη τῆς ὑπεξαιρέσεως δημοσίου χρήματος καὶ ἀρνοῦμαι νὰ γίνω συνεργὸς στὴ διαρκῆ αὐτὴ ἀπάτη.
.               Παρ᾽ ὅλα αὐτά, δείχνοντας καλὴ θέληση, δύναμαι νὰ ἀποδεχτῶ τὴν τοποθέτηση τοῦ μηχανήματος POS εἰς τὴν ἐπιχείρησή μου, μόνο μὲ τὴν προϋπόθεση ὅτι καὶ ἡ τράπεζα θὰ μοῦ δίνει τὸ ἀντίστοιχο ποσοστὸ τοῦ τζίρου της. Καὶ αὐτὸ δὲν τὸ λέω ἁπλὰ ἐγώ. Τὸ ἐπιβάλλει τὸ ἄρθρο 4 τοῦ Συντάγματος».

 

ΠΗΓΗ: tharrosnews.gr

 

 

 

 

,

Σχολιάστε

Η (ἀντικανονικὴ) ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑ τῆς Κυριακῆς ΣΗΜΕΙΟ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΕΥΣΕΒΕΙΑ καὶ ΤΟΝ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΠΙΕΤΙΣΜΟ

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ νέο βιβλίο

Ἀρχιμ. Γρηγορίου Δ. Παπαθωμᾶ
Καθηγ. Κανονικοῦ Δικαίου Πανεπ. Ἀθηνῶν
Η ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
(Πατερικὴ καὶ Κανονικὴ μαρτυρία)
ἐκδ. «Ἐπέκταση», Κατερίνη 2017,
σελ. 78-80
Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»

.                 […] Οἱ ἱεροὶ Κανόνες, ποὺ παρουσιάσαμε, ἀντανακλώντας τὴν ἀρχέγονη καὶ διαχρονικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας, προτείνουν –ἢ μᾶλλον ἀπαιτοῦν– ἡ μαρτυρία καὶ ἡ ὁμολογία τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν τεθνεώτων, καθὼς καὶ τῆς προσδοκίας τοῦ Μέλλοντος Αἰῶνος, νὰ ἐκφράζωνται μὲ τὴν ἄρνηση τῆς γονυκλισίας κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ τῶν ἀναστάσιμων στιγμῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ μὲ τὴν ὀρθοστασία. Ἔτσι, ἡ γονυκλισία ἔγινε τὸ σημεῖο-κλειδὶ τῆς διάκρισης ἀνάμεσα στὴν πραγματικὴ εὐσέβεια καὶ τὸν πιετισμό. Ἡ εὐσέβεια παραμένει πάντα «ἑπομένη τοῖς ἁγίοις πατράσιν» («ἀκολουθεῖ πάντοτε τοὺς Ἁγίους Πατέρες»), ἐνῶ ὁ πιετισμὸς αὐτονομεῖται, σύμφωνα μὲ τὸ ἰδανικὸ τοῦ ἀφηρημένου θρησκευτικοῦ ἀτομικισμοῦ, ποὺ δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὸν Χριστό… Πρόκειται γιὰ ἕνα πνεῦμα ἀτομικῆς προσέγγισης ἢ μᾶλλον γιὰ ἕνα πρόσχημα ἀτομικῆς εὐσέβειας, ποὺ ἀγωνίζεται νὰ ἐπιβληθεῖ στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησιακῆς ζωῆς, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα γίνεται «ἀντι-ευσέβεια», γιατί ἀντιτίθεται στὴν ἐκκλησιακὴ παράδοση, στὴν ἐκκλησιακὴ ἐμπειρία, ἀλλὰ καὶ στὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία. Ἡ Θεία Εὐχαριστία, διατηρώντας τὴν κεντρική της θέση στὴν ζωὴ τοῦ πιστοῦ, εἶναι στὴν πραγματικότητα μία πράξη τῆς Ἐκκλησιακῆς κοινότητας στὸ σύνολό της. Δὲν εἶναι μία ἀτομικὴ πράξη. Ἡ Θεία Λειτουργία ἐκτείνεται πέρα ἀπὸ τὴν προσωπική μας εὐσέβεια, διότι στὴν πραγματικότητα εἶναι μία ἑορτὴ τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν εἶναι τὸ ἄτομο, ἀλλὰ ἡ Ἐκκλησία συνολικὰ ποὺ ἑνώνεται μὲ τὸν Θεό. Τέλος, ἡ Θεία Λειτουργία πρέπει νὰ προστατεύσει τοὺς χριστιανοὺς ἀπὸ τὸν ἐγκλωβισμό τους στὰ ἀτομικὰ θρησκευτικά τους αἰσθήματα. Ἡ Ἐκκλησία συνιστᾶ μία κοινὴ ζωὴ καὶ μία μαρτυρία διαρκῆ, ἐπίσης κοινή, τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ, τῆς μέλλουσας ἀνάστασης
.             Γιὰ τὴν Κανονικὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, τὸ ζήτημα εἶναι ξεκάθαρο καὶ πρὸ πολλοῦ λυμένο. Αὐτὴ ἡ παράδοση παρέμεινε μοναδική, κοινὴ καὶ ὁμόφωνη καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τῶν εἴκοσι (-20-) αἰώνων τῆς χριστιανικῆς ἐποχῆς: μὴ γονυκλισία κατὰ τὶς ἡμέρες ποὺ ὑποδεικνύει ἡ Ἐκκλησία, «οὐδεὶς ἀντερεῖ, ὅστις γε κἂν κατὰ μικρὸν γοῦν θεσμῶν ἐκκλησιαστικῶν πεπείραται», μᾶς λέει ὁ Μέγας Βασίλειος στὸν προαναφερόμενο κανόνα. Ζητήματα ὅπως τὸ ἐξεταζόμενο, ἐνῶ λύθηκαν καὶ μάλιστα ἀπὸ πολὺ ἐνωρὶς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, τίθενται ἐκ νέου σήμερα ἐξ αἰτίας μίας ἑτερο-κεντρικῆς θεολογικῆς προβληματικῆς, κυρίως στὸ ἐπίπεδο τῆς καθημερινῆς πράξης τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ διαπιστώνεται μὲ ἔκδηλο τρόπο κατὰ τὴν ἐνεργῆ ἔκφραση τῆς πίστεως διὰ μέσου τῆς πράξεως τῆς Ἐκκλησίας καὶ συγκεκριμένα τῆς στάσης τῶν πιστῶν. Προσωπικά, «ἑπόμενος τοῖς ἁγίοις πατράσιν», ἀκολουθῶ τὰ ἴχνη ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς Ἐκκλησίας, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα ἀνέφερα παραπάνω, καὶ παρακαλῶ ἀπὸ τὰ μύχια τῆς καρδιᾶς μου ὅλους τοὺς φοιτητές μου, ποὺ μὲ ὑποδέχθηκαν ὡς μάρτυρα τῆς Κανονικῆς Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας, νὰ κάνουν τὸ ἴδιο. Αὐτοὶ ἀντιπροσωπεύουν τὴν νέα γενιὰ τοῦ Ἐκκλησιακοῦ σώματος στὴν αὐγὴ αὐτῆς τῆς 3ης χιλιετίας, ἡ ὁποία θὰ ἀποδειχθεῖ καθοριστική, καὶ θὰ ἔχουν, καὶ αὐτοὶ ἐπίσης, «ἑπόμενοι τῆς ἁγίοις πατράσιν», τὴν σταθερὴ βούληση νὰ ξεπεράσουν ὅλες ἐκεῖνες τὶς κανονικὲς πλάνες, ποὺ παρουσιάζονται στοὺς κόλπους τῶν Ἐκκλησιακῶν κοινοτήτων, ἀκόμη καὶ ἂν ἐμφανίζωνται μὲ τὴν δύναμη μιᾶς «ἀποστολικῆς παραδόσεως» (sic), ἰδιαίτερα πιετιστικῆς καὶ προφανῶς ὑπερ-ὀρθόδοξης (sic). Σύμφωνα μὲ ὅσα μελετήσαμε παραπάνω στοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὅσοι ἀκουμποῦν τὸ γόνυ στὴν γῆ κατὰ τὶς ἡμέρες ποὺ προαναφέραμε, πράγματι δίνουν τὴν ἐντύπωση ὅτι δὲν κατανοοῦν τὴν ἐκκλησιακὴ εὐαισθησία τῆς πατερικῆς καὶ κανονικῆς ἐμπειρίας –εἴτε δὲν μποροῦν εἴτε δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ τὴν κατανοήσουν–, καὶ ἐπίσης δίνουν τὴν ἐντύπωση ὅτι δὲν πιστεύουν στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καὶ οὔτε περιμένουν πραγματικὰ τὴν ἐσχατολογικὴ Ἔλευσή Του. Ἡ δισχιλιετὴς κανονικὴ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἔχει μόνον ἐξαλείψει τὴν ἄθεη ἄρνηση ἢ τὸν προτεσταντισμό· ἔχει ἐπίσης ἐξαλείψει καὶ τὴν χριστιανικὴ ἀτομικιστικὴ ἢ ἀτομικοποιοῦσα εὐσέβεια… Ὁ καθένας ἐνεργεῖ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο γιὰ διαφορετικὸ λόγο, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα παραμένει ἴδιο!…
.                   Στὴν ἔρευνα ποὺ μόλις πραγματοποιήσαμε, ἂς μᾶς ἐπιτραπεῖ νὰ ὑπογραμμίσουμε μία σημαντικὴ λεπτομέρεια: κανεὶς δὲν εἶχε ἐπικαλεσθεῖ ἕως σήμερα τὸν κανόνα 5 τῆς Τοπικῆς Συνόδου τῆς Νεο-Καισαρείας (319), πιθανῶς γιατί δὲν εἶχε ἐπιχειρηθεῖ καμμία ἀνάγνωσή του ἀρκετὰ προσεκτική. Ὡστόσο, αὐτὸς ὁ κανόνας ἀποτελεῖ τὸ κλειδὶ γιὰ τὴν ἐρώτησή μας, χωρὶς νὰ ἀφήνει κανένα περιθώριο γιὰ ἑρμηνεῖες ἐλεύθερες καὶ ἀποκλίνουσες, οὔτε γιὰ προσωπικὴ ἐπιλογή, δηλαδὴ τῆς γονυκλισίας ἢ τῆς μὴ γονυκλισίας ἢ γιὰ τὸν συνδυασμὸ τῶν δύο στάσεων (sic): εἴτε γονατίζουμε εἴτε δὲν γονατίζουμε: κατ’ ἐπιλογή! Ἀποκλείει κάθε ἔννοια γονυκλισίας κατὰ τὶς ἀναστάσιμες καὶ ἐσχατολογικὲς στιγμὲς τῆς ἐκκλησιακῆς ζωῆς μὲ ἀντίκρυσμα «τὴν ἐκδίωξη ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία». Πράγματι, σύμφωνα μὲ τὸν παραπάνω κανόνα, «ἡ ὄρθια στάση» κατὰ τὶς συγκεκριμένες ἀναστάσιμες στιγμὲς ἦταν τὸ προνόμιο ὅλων ἐκείνων ποὺ ἦταν σὲ πλήρη κοινωνία μὲ τὴν Ἐκκλησία, δηλαδὴ τῶν πιστῶν. Ἀλλὰ καὶ οἱ κατηχούμενοι, ὅπως καὶ οἱ διάφορες κατηγορίες τῶν μετανοούντων, ἐπίσης δὲν ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν ἀπαγόρευση τῆς γονυκλισίας κατὰ τὶς ἡμέρες αὐτὲς καὶ ὑποβάλλονται στὸ κανονικὸ ἐπιτίμιο τοῦ ἀποκλεισμοῦ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

, , ,

Σχολιάστε

«ΜΕΘ᾽ ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ» -132 ἀξιόπιστα θαυμαστὰ ἱστορικὰ γεγονότα [Ἅγ. Νικόλ. Βελιμίροβιτς]

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἁγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

«ΜΕΘ᾽ ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ (“Ἐμμανουὴλ”)
-132 ἀξιόπιστα θαυμαστὰ ἱστορικὰ γεγονότα-

ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη»,
Θεσσαλονίκη 2017 (Ἰούνιος),
σελ. 190

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»

.                 «Οἱ ἱστoρίες ποὺ δημoσιεύoνται στὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι μόνον ἕνα δεμάτι σταριῶν ἀπὸ τὸ ἀνθρώπινο χωράφι τῆς ζωῆς. Κάποιες ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀκούσαμε ἐξ ἰδίων καὶ ἄλλες τὶς πληροφορηθήκαμε μέσῳ τρίτων ἀτόμων. Δημοσιεύουμε ὅμως μόνον ἐκεῖνες ποὺ εἶναι χαρακτηριστικὲς καὶ ἀξιόπιστες. Μερικὲς εἶναι σχεδὸν ἴδιες μὲ τὰ θαύματα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἐνῶ ἄλλες παρουσιάζουν ὀμoιότητα μὲ θαύματα ποὺ ἔχουν καταγραφεῖ σὲ παλαιότερες ἐποχὲς στὴν ἐκκλησιαστική μας παράδοση.
.             Ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ ἡ ἐκκλησιαστική μας Παράδοση ἀπoτελoῦν τὰ πλέον κατάλληλα μέσα γιὰ τὴν ἑρμηνεία αὐτῶν τῶν θαυμάσιων γεγονότων, ποὺ συνέβησαν στὸν κόσμο καὶ ἐπηρέασαν τὶς ἀνθρώπινες ζωές. Ἀποτελοῦν ὁδηγὸ γιὰ ὅποιον προσπαθήσει νὰ τὰ ἐκτιμήσει, ὁδηγὸ ποὺ μειώνει τὴν πιθανότητα τῆς πνευματικῆς πλάνης. Συμβάλλουν στὴ διάκριση τῆς ἀλήθειας ἀπὸ τὴν πλάνη, τοῦ φωτὸς ἀπὸ τὸ σκοτάδι καὶ τῆς πραγματικότητας ἀπὸ τὰ σύμβολα.
.                 Ποιό ὅμως εἶναι τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖο συνάγεται ἀπὸ τέτoιoυ εἴδους βιώματα; Πιθανὸν εἶναι μόνον ἕνα καὶ μοναδικό: Ὁ Θεὸς εἶναι Αὐτὸς ποὺ ὁδηγεῖ τὸν κόσμο καὶ κυβερνᾶ τὴν κάθε ἀνθρώπινη ζωή. Ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ µἐ ἀπείρους τρόπους, γιὰ νὰ φέρει τοὺς ἀνθρώπους κoντά Του, κοντὰ στὴν Ἀλήθεια, κοντὰ στὴν σωτηρία τους.»

.                 Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίρoβιτς μὲ τὸ βιβλίο τoυ «Ἐμμανουὴλ» ἀποδεικνύει τὴν ἀγάπη του γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα.
.                 Τὸ κοινὸ στοιχεῖο ὅλων αὐτῶν τῶν ἱστοριῶν εἶναι ἕνα: πὼς ὁ Θεὸς εἶναι δίπλα μας καὶ ἀόρατα κινεῖ τὰ νήματα τῆς ζωῆς ὅλων μας.
.                 Ὑπάρχει τὸ πνευματικὸ βασίλειο, τὸ βασίλειο τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖο εἶναι γεμάτo ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν Δικαίων. Ὑπάρχει μόνον ἕνας νόμος, ὁ νόμος τῆς Δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ, ὁ νόμος τῆς ἠθικῆς. Ὁτιδήποτε ἄλλo ὀνομάζεται νόμος, εἶναι σκιὰ καὶ σύμβολο αὐτοῦ τoῦ μεγάλου καὶ αἰώνιου νόμου τοῦ Θεοῦ.
.                 Μὲ λίγα λόγια, ἐμεῖς οἱ ταξιδιῶτες αὐτοῦ τοῦ κόσμου δὲν εἴμαστε μόνοι στὸν δρόμο μας. Μαζί μας εἶναι ὁ Θεὸς καὶ ὅλος ὁ οὐράνιος στρατός. Ἐμμανουήλ: «Μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός»: Μαζί μας εἶναι ὁ Κύριος.

 

 

 

Σχολιάστε

«ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΟΙ ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ ΝΑ ΦΤΥΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;» [Ἅγ. Παΐσιος Ἁγιορ.]

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ νέο βιβλίο
τοῦ ἱερομονάχου Γρηγορίου
«Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος»
ἔκδ. Ἱ. Κουτλουμουσιανοῦ Κελλίου
Ἁγ. Ἰωάννου Θεολόγου,
Ἅγιον Ὄρος 2017
σελ. 110-111
Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιαν. Βιβλιογρ.»

.                 […] Ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος μεταξὺ ἄλλων γράφει: Ἐνέπτυσαν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. Καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἐκφράζει μὲ θλίψη τὴν ἀγάπη του στὸν Κύριο: «Τί μπορεῖ νὰ ἐξισωθῆ μὲ αὐτὴ τὴν ὕβρη». Ἔφτυναν καὶ ράπιζαν τὸ πρόσωπο ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖο ἡ θάλασσα σεβάστηκε, ὅταν τὸ εἶδε (καὶ γαλήνεψε), τὸ ὁποῖο ὁ ἥλιος ἀντίκρυσε πάνω στὸν Σταυρό καὶ ἔκρυψε τὶς ἀκτῖνες του».
.              Γιὰ τὸν ἐμπτυσμὸ αὐτὸ τοῦ θείου Προσώπου, πονοῦσε πολὺ καὶ ἕνας ἄλλος ἅγιος, ὁ ὅσιος Παΐσιος ὁ ἁγιορείτης. Ὅταν ἀξιώθηκε νὰ ἀντικρύση τὸν Χριστό, μὲ πόνο ἐξέφρασε τὴν ἀπορία: «Πῶς μπόρεσαν –οἱ ἀθεόφοβοι– νὰ φτύσουν αὐτὴ τὴν παρθενικὴ ὀμορφιά;»

, , ,

Σχολιάστε

KATAΡ, ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ καὶ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Κατάρ, Γεωστρατηγικὴ καὶ Ἐκκλησία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο ἐκτυλίσσεται μία ἀντιπαράθεση γεωστρατηγικῆς ἰσχύος, ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν εἰρήνη τῆς περιοχῆς τοῦ Περσικοῦ Κόλπου καὶ γενικότερά της Μέσης Ἀνατολῆς. Ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ τῆς ἀντιπαράθεσης εἶναι ἡ βαχαμπιτικὴ σουνιτικὴ Σαουδικὴ Ἀραβία μὲ τοὺς δορυφόρους της – Μπαχρέϊν καὶ Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα – καὶ τὴν ἐξαρτώμενη οἰκονομικὰ ἀπὸ αὐτὴν σουνιτικὴ Αἴγυπτο, τοῦ ὑπὸ τὸν στρατηγὸ Σίσι καθεστῶτος. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ εἶναι τὸ βαχαμπιτικὸ σουνιτικὸ Κατὰρ καὶ ἡ σουνιτικὴ Τουρκία. Ἐνδιαφέρον γιὰ τὶς ἐξελίξεις στὴν περιοχὴ τοῦ Κόλπου καὶ στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο δείχνουν, γιὰ οἰκονομικοὺς καὶ γεωστρατηγικοὺς λόγους, οἱ ΗΠΑ, ἡ Γαλλία καί, ἐμμέσως, ἡ Ρωσία. Ἐπίσης τὸ σιιτικὸ Ἰράν, γιὰ λόγους ἡγετικῆς θέσεως στὸν μουσουλμανικὸ κόσμο καὶ οἰκονομικούς.
.         Τὸ Κατὰρ εἶναι μία μικρὴ σὲ ἔκταση καὶ πληθυσμὸ χώρα. Ἔχει ἔκταση περίπου τῆς μισῆς Πελοποννήσου καὶ ὁ πληθυσμός του ὑπολογίζεται στὰ 2,5 ἑκατομμύρια. Οἱ γνήσιοι Καταρανοὶ εἶναι τὸ 15% καὶ οἱ γυναῖκες τὸ 25% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸ γιατί τὸ 85% περίπου τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ξένοι. Οἱ περισσότεροι ἐργάτες μουσουλμάνοι καὶ Εὐρωπαῖοι στελέχη ἐπιχειρήσεων.
.         Μὲ τὸν πλοῦτο του τὸ Κατὰρ θέλησε νὰ παίξει γεωστρατηγικὰ παιχνίδια δυσανάλογα τοῦ μεγέθους του, ὡς χώρας. Συμμετέσχε οἰκονομικὰ καὶ στρατιωτικὰ στὴν «ἀραβικὴ ἄνοιξη»: στὴν Αἴγυπτο, ὅπου βοήθησε τοὺς Ἀδελφοὺς Μουσουλμάνους, στὴ Λιβύη, ὅπου εἶχε ἐνεργὸ συμμετοχὴ στὴν πτώση τοῦ Καντάφι καὶ στὴ Συρία, ὅπου βοηθάει τοὺς σουνίτες ἀντάρτες κατὰ τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἀλαουίτη (ὁ ἀλαουτισμὸς εἶναι κλάδος τοῦ σιιτισμοῦ) Ἄσαντ. Ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία ἐνοχλήθηκε σφόδρα ἀπὸ τὶς ἐνέργειες τοῦ Κατὰρ νὰ αὐτονομηθεῖ πολιτικὰ καὶ γεωστρατηγικὰ ἀπὸ αὐτήν, νὰ ἔχει τὴ δική του ἄποψη στὰ διεθνῆ πολιτικὰ πράγματα, μὲ τὸ παγκόσμιας ἐμβέλειας τηλεοπτικὸ σταθμὸ «Ἂλ Ζαζίρα» καὶ νὰ ἀποκτήσει ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν μεγάλο ἐχθρό της, τὴν Τουρκία, ἡ ὁποία ἐγκατέστησε σ’ αὐτὸ στρατιωτικὴ βάση. Ἀποτέλεσμα τὸ ἐμπάργκο, ποὺ ἐπέβαλε μὲ τοὺς συμμάχους της στὸ Κατάρ, γιὰ νὰ τὸ κάμψει καὶ νὰ ἀποδεχθεῖ νὰ παραμείνει ὑπὸ τὴν ἐπιρροή της.
.         Μὲ τὸ Κατὰρ ἀπέκτησαν ἄμεση ἢ ἔμμεση σχέση τὰ πρεσβυγενῆ Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν σημερινὸ Μητροπολίτη Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριὴλ καὶ οἰκονομικοὺς παράγοντες ἐπισκέφθηκε τὴ Ντόχα καὶ εἶχε συνομιλίες μὲ ἀνώτατους παράγοντες τοῦ Κατὰρ γιὰ ἐπενδύσεις σὲ ἐκκλησιαστικὲς ἐκτάσεις τῆς Βουλιαγμένης. Ἡ συγκεκριμένη ἐνέργεια καὶ ἡ φιλοσοφία τοῦ «business is business» καὶ ὅτι ἡ Ἐκκλησία συζητάει μὲ ὁποιονδήποτε ἐπενδυτή, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴ θρησκεία του καὶ τὶς πιθανὲς σκοπιμότητες τῆς ἐπένδυσης, εἶναι μία νοοτροπία ποὺ μπορεῖ νὰ προκαλέσει ζημία ὄχι μόνο στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ σὲ ὅλο τὸν Ἑλληνισμό.
.         Στενὴ σχέση μὲ τὸ Κατὰρ ἔχει ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος. Ὅταν ὑπηρέτησε ἐκεῖ, ὡς Ἔξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου, ἀνέπτυξε σχέσεις μὲ τὴν οἰκογένεια Ἂλ Θάνι, ποὺ μὲ τὸ Νόμο τῆς Σαρία ἡγεμονεύει αὐταρχικὰ τοῦ Κατάρ. Ἐπίσης ἀπέκτησε θερμὴ σχέση μὲ τὸν ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἐκεῖ τότε πρέσβη τῶν ΗΠΑ Πάτρικ Θέρος. Ἡ σχέση του μὲ τὸν Ἐμίρη τοῦ Κατὰρ καὶ μὲ ἀξιωματούχους τῶν ΗΠΑ ὤθησαν τὸν κ. Θεόφιλο νὰ «εἰσπηδήσει» στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ἀντιοχείας, ποὺ ἑδρεύει στὴ Δαμασκὸ τοῦ μεγάλου ἐχθροῦ τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ Κατὰρ Μπασὰρ Χαβὲζ ἂλ Ἄσαντ καὶ νὰ ἱδρύσει στὸ Κατὰρ τὴν «Ἀρχιεπισκοπὴ Καττάρων», μὲ ἕδρα τὴ Ντόχα…. Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἀντέδρασε ἔντονα καὶ διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων. Αὐτὸς ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἀπέσχε τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη. Σημειώνεται ὅτι τὸ μονοφυσιτικὸ «Συρορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας», μὲ ἕδρα τὴ Δαμασκό, διαθέτει «Πατριαρχικὸ Βικαριάτο» γιὰ ὅλα τὰ κράτη τοῦ Κόλπου, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Κατάρ….
.           Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης ἐμμέσως ἔχει ἐμπλακεῖ στὸ θέμα τοῦ Κατάρ, ἀφοῦ, μὲ τὶς ἐνέργειές του, ὑποστηρίζει τὴν ἐνέργεια τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων σὲ βάρος τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας. Σημειώνεται ὅτι τὸ Φανάρι βρίσκεται σὲ λεπτὴ σχέση μὲ τὴν κυβέρνηση τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος στηρίζει τὸ καθεστὼς τοῦ Κατὰρ στὴ διαμάχη του μὲ τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ τοὺς συμμάχους της. Ἐπίσης γραμμὴ τοῦ Φαναρίου εἶναι νὰ διατηρεῖ ἄριστες σχέσεις μὲ τὴν ἑκάστοτε κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ. Μετὰ τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη καὶ ἕως σήμερα καὶ παρὰ τὴ σχετικὴ Συνοδικὴ ἀπόφαση καὶ δέσμευσή του, τὸ Φανάρι δὲν ἔχει προχωρήσει στὴν προσπάθεια ἐπίλυσης τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ προβλήματος στὸ Κατάρ. Ἀφήνει ἔτσι νὰ διαιωνίζεται ἡ κατάσταση, ποὺ εὐνοεῖ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων καὶ τὴν βλέπουν θετικὰ οἱ ΗΠΑ καὶ τὸ Κατάρ, γιὰ λόγους γεωπολιτικῆς.-

Σχολιάστε

«ΕΞΑΓΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ καὶ ΑΧΑΛΙΝΩΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΟΠΛΗΞΙΑ»!

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Ἀρχιμ. Γαβριὴλ Διονυσιάτου (†)
«Λαυσαϊκὸν τοῦ Ἁγίου Ὄρους»,
Δ´ ἔκδ., ἔκδ. Ἱ. Μ. Ἁγ. Διονυσίου, 
Ἅγιον Ὄρος 2011, σελ. 27-29.
Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιαν. Βιβλιογρ.»

.               Νέαν ζωὴν βλέπομεν καὶ αὖθις ἀναθάλλουσαν ἀπὸ τὸ 1850 διὰ τῆς εἰσροῆς ρωσσικῶν κεφαλαίων ἐν Ἁγίῳ Ὄρει εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον ὑλικόν. Ἀφειδεῖς δωρεαὶ κατ᾽ ἀρχὴν εἰς χρῆμα, ἱερὰ ἄμφια καὶ σκεύη, διὰ μνημόσυνα τῶν Τσάρων καὶ Μεγιστάνων τῆς αὐλῆς, πλούσιαι προσφοραὶ εἶτα πρὸς ἐξαγορὰν ἠρειπωμένων Κελλίων μετὰ τῶν περιοχῶν των, ἐξαγοραὶ συνειδήσεων καὶ κάμψεις ἀντιστάσεων διὰ τῆς χρήσεως «ἀργυρέων βελῶν». Καὶ τὰ ἐκ τούτων, ἐπάνοδος αὖθις εἰς τὸ ὑλιστικὸν πνεῦμα, εἰσαγωγὴ τῆς πολυτελείας, ἅμιλλα οἰκοδομικῆς ρωσσικοῦ ρυθμοῦ καὶ μετατροπὴ τῆς «Σκήτης τῶν Καρυῶν» εἰς πολύβοον παζάρι, μὲ τὰ ἀπαραίτητα οὐζοπωλεῖα.
.               Τὰ ταπεινὰ οἰκήματα, τὰ παρεκκλήσια τοῦ Βυζαντινοῦ ρυθμοῦ ἀντικατέστησαν ὀγκώδη μέγαρα πολυώροφα καὶ τρούλλοι μετὰ ξυστῶν γοτθικοῦ ἢ καὶ ἀκατανοήτου ρυθμοῦ. Κατ᾽ ἀρχὴν τὸ πρᾶγμα δὲν ἐθεωρεῖτο καὶ τόσον σοβαρὸν ἀλλ᾽ ὅτε τὰ ἀγορασθέντα ταπεινὰ Κελλία ὑψούμενα ἔναντι τῶν κυριάρχων Μονῶν εἰς μεγαλυτέραν ἐμφάνισιν ἤρχισαν νὰ ἐπισκιάζουν αὐτὰς καὶ εἰς ἀριθμὸν εἰσέτι Μοναχῶν, τότε συνῆλθον οἱ ἐν αὐταῖς καὶ ἐτέθησαν ἀντιμέτωποι, καὶ κατηναλώθη τὸ ἥμισυ τοῦ αἰῶνος εἰς ἀκαιρον ἀνταγωνισμόν, ἐξαφανίσαντα πᾶσαν ἰκμάδα πρὸς πνευματικὴν παραγωγήν. Ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν ἀσκητῶν εἰσεχώρησαν τὰ κακὰ τοῦ εἰσρεύσαντος πλούτου. Τὰ ἐργόχειρά των ἠγοράζοντο προθυμότατα, ἡ ζωγραφικὴ ἀπέβη πηγὴ πλούτου καὶ αἱ εὐλογίαι ἐδίδοντο ἀβραμιαίως μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ δύναται καὶ σήμερον ὁ ἐπισκέπτης νὰ διακρίνῃ τὸ Κυριακὸν τῶν Σκήτεων, ἔν τισιν ἐξ αὐτῶν, διότι οἱ τροῦλλοι τῶν Καλυβῶν τὸ ἀποκρύπτουσιν. Ἡ περίοδος αὕτη δύναται νὰ ὀνομασθῇ «τῆς ἀχαλινώτου φαντασιοπληξίας καὶ ἐπιδείξεως», ἐποχὴ παραμορφώσεως τῆς σεμνῆς ἁγιορειτικῆς Πολιτείας καὶ τοιαύτη οὐχὶ μόνον εἰς τὴν οἰκοδομικήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν καλλιτεχνίαν διόλου. Τὰς σεμνὰς εἰκόνας τῆς τέχνης τοῦ Πανσελήνου καὶ τῶν Κρητῶν ἀντικατέστησαν νέαι τοιαῦται ρωσσικῆς ἐμφανίσεως, ἵνα καὶ ἐν τούτῳ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἐπίδειξις τοῦ νεοπλουτισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ ματαιοδοξίᾳ του δὲν δύναται νὰ διακρίνῃ στοιχειωδῶς κἂν τὴν Ραχὴλ ἀπὸ τῆς Λείας, καὶ νομίζει ὅτι ἡ ἀξία τῆς τἐχνης ἐγκειται εἰς τὸν ὄγκον τῶν ἀργυρεπιχρύσων ἐπικαλυμμάτων.

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πιθανὲς ἀντιστοιχίες μὲ τὴν τρέχουσα ὑπερπαραγωγὴ «ἱερῶν ἀντιγράφων», παρελάσεων σεπτῶν κειμηλίων, ἱερῶν ζητειῶν καὶ «ἅμιλλα οἰκοδομικῆς ρωσσικοῦ ρυθμοῦ» ἀξιολογοῦνται κατὰ τὴν κρίσιν ἑκάστου καὶ ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην! 

, ,

Σχολιάστε

«ΟΠΟΤΕ Η ΝΥΜΦΗ ΓΥΡΙΣΕΙ, Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΗ»

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ νέο βιβλίο
τοῦ Δημ. Μαυρόπουλου:
«Σχόλια στὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο»
κδ. «Δόμος», Ἀθῆναι 2017,
σελ. 116-117
Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιαν. Βιβλιογρ.»

[…] Νὰ τὸ πῶ μὲ ἕναν διαφορετικὸ λόγο χρησιμοποιώντας αὐτὸ ποὺ λέει ὁ ἅγιος Μάξιμος: ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ δικαίωση, τί θὰ προκύψει ἀπὸ τὴν ἐσχάτη Κρίση; Αὐτὸ ποὺ θὰ προκύψει εἶναι ὅτι θὰ ἀναγνωρίσουμε τὸ πρόσωπο τοῦ Νυμφίου. Ἂν τὸ ἀναγνωρίσουμε, εἴμαστε μὲ τὸν Νυμφίο, ἂν δὲν τὸ ἀναγνωρίσουμε, ὁ Νυμφίος γίνεται πηγὴ βασάνου, ἡ παρουσία του γίνεται πηγὴ βασάνου. Αὐτὸ μᾶς λέει καὶ τὸ συναξάρι τῆς Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω: τρυφὴν μὲν καὶ βασιλείαν οὐρανῶν εἶναι, τὴν μετὰ Θεοῦ τῶν ἁγίων συνδιαγωγήν, βάσανον δὲ τὸν ἀπὸ Θεοῦ μακρυσμόν. Ἄραγε θὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε; Θὰ προετοιμάσουμε τὴ ζωή μας, ὥστε νὰ ἀναγνωρίσουμε ὡς ἔκπληξη τὴν παρουσία τοῦ Νυμφίου;
.               Ποιά προετοιμασία κάνει ὁ ἄνθρωπος γιὰ νὰ γνωρίσει τὸ πρόσωπο τοῦ Νυμφίου, γιὰ νὰ παραδοθεῖ σὲ αὐτόν; Θὰ πῶ ἕνα παράδειγμα, ἐνδεχομένως ἀφελές, ἐὰν ἔχω παγιδευτεῖ στὴν ἀντίληψη ἑνὸς τιμωροῦ Θεοῦ, ὀργισμένου Θεοῦ, δικαιοκρίτη– ὅπως τὸν λένε– Θεοῦ, ἀλλὰ μὲ δικανικὸ περιεχόμενο, ὁ ὁποῖος, γιὰ νὰ ἐπιβάλει κοσμικὴ τάξη καὶ ἁρμονία, βραβεύει τὸν δίκαιο καὶ τιμωρεῖ τὸν ἄδικο, κινδυνεύω νὰ μὴν ἀναγνωρίσω τὸ πρόσωπο ἑνὸς ἐλεήμονα Νυμφίου. Δὲν θὰ ἀποδεχτῶ αὐτὴν τὴν ἐλεήμονα καρδία, ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτουν καὶ οἱ Προφῆτες καὶ τὰ Εὐαγγέλια καὶ οἱ Πατέρες. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι τιμωρός, ἀλλὰ ἔλεος καὶ ἀγάπη.
.               Ἂν χτίσω τὴ ζωή μου μὲ μία ἀντίληψη ἑνὸς τέτοιου Θεοῦ, δὲν θὰ ἀναγνωρίσω τὸ πρόσωπό του, καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ κόλασή μου· αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ βασανισμός μου, νὰ μὴν ἀναγνωρίσω τὸν ἐλεήμονα Κύριο. Σὲ ὅλες τὶς ἀποκαλύψεις τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅποτε ἀποκαλύφθηκε ὁ Θεὸς καὶ εἶπε: «ἐδῶ εἶμαι», πάντα προσέθετε: Κύριος πολυέλεος καὶ πολυεύσπλαγχνος καὶ ἀληθινός. Σχεδὸν ἀμνήμων γιὰ τὰ ἁμαρτήματα, ξεχνάει τὶς ἁμαρτίες μας συνεχῶς. Ἕνα νυμφίο ποὺ λαχταράει τὴν νύμφη, ὁ Μέγας Βασίλειος τὸν ὀνομάζει «μανικὸ ἐραστή», δηλαδὴ τρελαμένο γιὰ τὴν νύμφη. Φεύγει ἡ νύμφη; πάει μὲ ἄλλους ἄνδρες; Γίνεται εἰδωλολάτρισσα μὲ τὸν ἕναν, μὲ τὸν ἄλλον; Αὐτὸς παραμένει μὲ τὴ λαχτάρα τῆς νύμφης καὶ ὅποτε ἡ νύμφη γυρίσει, ἀγκαλιὰ εἶναι ἀνοιχτή, χωρὶς κρίση.

, , , , , , ,

Σχολιάστε