«ΜΠΛΟΚΟ» ΣΕ ΝΟΝΑ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΑΜΟ

Ρόδος: «Μπλόκο» σὲ νονά,
ἐπειδὴ εἶχε κάνει πολιτικὸ γάμο

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἕνας λαὸς σὲ πλήρη σύγχυση καὶ πνευματικὴ παραζάλη, ἀκατήχητος καὶ ἕρμαιο τῆς προπαγάνδας. Δὲν ξέρει τί θέλει καὶ γιατί θέλει αὐτὸ ποὺ νομίζει ὅτι θέλει.

.                       Σύμφωνα μὲ τὸ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας «Δημοκρατική» τῆς Ρόδου οἱ γονεῖς τοῦ μωροῦ, ὅταν ἔσπευσαν γιὰ τὰ διαδικαστικά, ἐνημερώθηκαν ὅτι ἂν θέλουν νὰ τελέσουν τὸ μυστήριο γιὰ τὴν βάπτιση τοῦ παιδιοῦ τους, θὰ πρέπει νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν μία νονά, διότι ἔχει παντρευτεῖ μὲ πολιτικὸ γάμο καὶ ὄχι μὲ θρησκευτικό. Αιτία γιὰ τὸ ἐμπάργκο στὴ νονὰ ἦταν οἰ αυστηρὲς ὁδηγίες ποὺ δόθηκαν ἀπὸ τὸ Φανάρι στὴν Μητρόπολη Ρόδου, σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες σὲ τέτοιες περιπτώσεις δὲν θὰ ἐπιτρέπεται ἡ τέλεση τοῦ μυστηρίου. Θορυβημένοι οἱ γονεῖς, ἐξήγησαν ὅτι ἡ κοπέλα, ποὺ εἶναι καὶ ἀδελφή τῆς μητέρας τοῦ παιδιοῦ, ἔχει τελέσει πολιτικὸ γάμο καὶ σκοπεύει νὰ τελέσει μέσα στὸ ἑπόμενο ἔτος καὶ θρησκευτικό, ὅμως οὔτε αὐτὸ ἔδωσε λύση καθὼς πλέον, ἀπαγορεύεται ρητὰ ἀπὸ τὸ Φανάρι οἱ νονοὶ νὰ ἔχουν τελέσει πολιτικὸ γάμο.
.                       Ἀξιοσημείωτο εἶναι πὼς καὶ οἱ γονεῖς τοῦ παιδιοῦ ἔχουν τελέσει πολιτικὸ γάμο, ὅμως αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἐμπόδιο ἐφ᾽ ὅσον οἱ γονεῖς δὲν λαμβάνουν μέρος στὸ μυστήριο.
.                       Σύμφωνα μὲ ὅσα δήλωσε στὴν «Δημοκρατικὴ» ἡ γιαγιὰ τοῦ παιδιοῦ, σὲ ἐπικοινωνία ποὺ εἶχε ἡ ἴδια μὲ τὸν μητροπολίτη Ρόδου κ. Κύριλλο, τῆς ἐξήγησε πὼς πρόκειται γιὰ αὐστηρὲς ὁδηγίες ἀπὸ τὸ Φανάρι, ποὺ δὲν μποροῦν οἱ ἱερωμένοι νὰ παραβλέψουν, διότι διαφορετικὰ θὰ ὑποστοῦν κυρώσεις, ὑπερτονίζοντας τὴν σπουδαιότητα τοῦ μυστηρίου τόσο γιὰ τοὺς νονούς, ὅσο καὶ γιὰ τὸ παιδί.
.             Ἡ μητέρα τῶν δύο κοριτσιῶν, τῆς μητέρας καὶ τῆς νονᾶς, ἐξήγησε πὼς καὶ τὰ δύο της παιδιὰ εἶναι βαθιὰ θρησκευόμενα [ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Τόσο βαθειὰ ὥστε συνῆψαν γάμο (πολιτικό -δικαίωμά τους, φυσικά-) ἀλλὰ σκέφτηκαν πὼς δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ ΒΑΛΟΥΝ ἀμέσως ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ! Τόσο βαθειά!], ὅμως οἱ συνθῆκες, δὲν ἐπέτρεψαν τὴν τέλεση θρησκευτικοῦ γάμου, λόγῳ καὶ τῆς οἰκονομικῆς συγκυρίας, καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ προγραμματίστηκε γιὰ τοῦ χρόνου. Στὴ συνέχεια, ἡ γιαγιά, ἐπικοινώνησε μὲ τὴν Ἀθήνα προκειμένου νὰ ἐνημερωθεῖ γιὰ τὸ τί ἰσχύει ἐκεῖ καὶ διαπίστωσε πὼς σὲ πολλὲς ἐνορίες τῆς πρωτεύουσας δὲν ἰσχύουν τέτοιοι περιορισμοί [ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μεγάλη ἀνακρίβεια)
.                       «Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω πῶς τίθενται τέτοιοι περιορισμοὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ δὲν ἔχει γίνει διαχωρισμὸς κράτους-Ἐκκλησίας. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ δὲν ἔχει γίνει διαχωρισμός, καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ ἱερεῖς πληρώνονται ἀπὸ τὸ κράτος, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, πῶς μποροῦν νὰ ἀγνοοῦν τὸν νόμο τῆς Πολιτείας ποὺ ἀφορᾶ στὴν τέλεση τῶν πολιτικῶν γάμων;», δήλωσε ἡ γιαγιὰ τοῦ παιδιοῦ.
.             Οἱ γονεῖς τοῦ παιδιοῦ, ἐπειδὴ δὲν θέλουν νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν νονά, ἀποφάσισαν νὰ περιμένουν μέχρι τοῦ χρόνου, ὥστε νὰ παντρευτεῖ θρησκευτικὰ ἡ μελλοντικὴ πνευματικὴ μητέρα τοῦ παιδιοῦ τους καὶ στὴν συνέχεια, νὰ τελέσουν τὸ μυστήριο τῆς βάπτισης, ὅταν πιὰ τὸ παιδὶ θὰ εἶναι 2,5 ἐτῶν.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr (ἀπὸ dimokratiki.gr)

,

Σχολιάστε

«ΓΙΑΤΙ ΜΑΥΡΙΖΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ…;» (Δὲν ξεσηκώνεται κανένας. Τὰ λέμε μεταξύ μας καὶ δὲν κάνουμε τίποτε…)

«ΓΙΑΤΙ ΜΑΥΡΙΖΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ
ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ…;»

τῆς «Χριστιανικῆς Ἑστίας Λαμίας»

.             «Πάνω ἀπὸ 25.000 κεραυνοὶ» ἔπεσαν» σὲ διάστημα 12 ὡρῶν, πρόσφατα, στὴ Βόρεια Ἑλλάδα καὶ συγκεκριμένα 17.000 ἀπὸ αὐτοὺς ἔπληξαν τὴν Κεντρικὴ καὶ Δυτικὴ Μακεδονία! Ἡ Βόρεια Ἑλλάδα ἔνιωσε γιὰ τὰ καλὰ τὴν ἀπότομη ἀλλαγὴ τοῦ καιροῦ, μέσα στὸ καλοκαίρι…», εἶπαν τὰ δελτία καιροῦ.
.               Αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτε ὅμως μπροστὰ στὶς «25 χιλιάδες» νομοσχέδια, νόμους, παλαιὲς καὶ ἐρχόμενες νομοθετικὲς ρυθμίσεις, ἰσχύουσες φορολογικὲς ἐπιβαρύνσεις, περικοπὲς συντάξεων, ἐπιδόματα γιὰ κλάματα…
.                   Μερικοὶ βέβαια στὶς ἀστραπὲς γελᾶνε κιόλας, νομίζοντας ὅτι τοὺς βγάζουν φωτογραφία. Ἄλλοι θαυμάζουν τὸ ἐκπληκτικὸ θέαμα τοῦ σχιζομένου οὐρανοῦ… Κανένας ὅμως δὲν χαίρεται γιὰ τὴν οἰκονομικὴ πορεία τῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας, τῆς νεολαίας, τῆς κοινωνίας καὶ τῆς πατρίδας…
.                   Μαύρισαν οἱ ψυχές, οἱ αὐλές, οἱ γειτονιές, τὰ σπίτια…
«Γιατί μαυρίζει ὁ οὐρανός, κι ἂς εἶναι καλοκαίρι;..», λέει ἕνα κυπριακὸ τραγούδι, γιὰ τὸν Ἀττίλα καὶ τὴν ἐπιδρομὴ τῶν Τούρκων στὸ νησί μας τὸ 1974…
.                   Στὴν περίπτωσή μας ὅμως ἔχουμε ἄλλου εἴδους ἐπιδρομή… Λαίλαπα μειώσεων… Φοροεπιδρομή. Καταιγίδα περικοπῶν… Μόλις ἀνοίξει ὁ παραμικρὸς διάλογος γιὰ τὰ οἰκονομικά, ὅλοι ἐκφράζουν τὴν ἀπελπισία τους, τὴν πικρὴ γεύση τοῦ ψέματος, τὴ δυσάρεστη ἔκπληξη τῆς ἀπρόοπτης περικοπῆς, τὸν ἀπαράδεκτο σχολιασμὸ ποὺ συνοδεύει τὴ μετάβαση ἀπὸ τὰ 751 στὸ 384 €, τὴν ἀδιόρθωτη ἀνεργία καὶ τὴ συναφῆ ἀπόγνωση…
.                   Κυρίως αὐτὸ γίνεται χειροπιαστό… μόλις ἀρχίσουν καὶ μιλᾶνε οἱ νέοι…: «Μία δουλειὰ δὲν ὑπάρχει, τί νὰ κάνω, πῶς θὰ ἀνοίξω οἰκογένεια, πότε θὰ γίνω μάνα; (Ὅταν εἶναι ἡ νέα, ποὺ μιλάει, καὶ ἡ ἡλικία προχωράει ἀπελπισμένα, μετράει ἀπειλητικὰ καὶ ὁ χρόνος)… Ἔχω βουλιάξει, εἶμαι 32 μὲ πτυχίο καὶ δὲν ἔχω φύγει ἀκόμη ἀπὸ τὸ σπίτι… Πάει, ἔτσι θὰ μείνω… Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχει καὶ ἡ σύνταξη τοῦ πατέρα… Μοῦ δίνει κάτι ψιλὰ ποῦ καὶ ποῦ, γιὰ νὰ βγαίνω ἔξω… Ὅπου καὶ νὰ ρώτησα γιὰ δουλειά “μηδὲν εἰς τὸ πηλίκον”… Ἔχω στείλει τὸ βιογραφικό μου παντοῦ… Μόνο μὲ «βύσμα» μπορεῖ νὰ γίνει κάτι… Αὐτοὶ γνωρίζονται μεταξύ τους… Πρέπει νὰ βροῦμε νὰ μιλήσουμε σὲ κάποιον. Δὲ θέλω νὰ φύγω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα…»
.                   «Ἀπ’ ἔξω μαυροφόρα ἀπελπισιά, πικρῆς ἀναδουλειᾶς χειροπιαστὸ σκοτάδι, καὶ μέσα στὴν οἰκογενειακὴ φωλιὰ (ἂς μᾶς συγχωρέσει ὁ ποιητὴς Ἰωάννης Πολέμης γιὰ τὴν παραλλαγὴ) τὸ φοβισμένο χέρι τοῦ γονιοῦ τρεμάμενο τὸ ἄδειο πορτοφόλι ἀναδεύει καὶ ἐλάχιστα εὐρώπουλα μαζεύει».
.           Καὶ συνεχίζεται «ὁ δωδεκάλογος τοῦ φτωχοῦ καὶ τοῦ ἀνέργου: «Μοῦ κόψαν ἀπροειδοποίητα τὸ ἐπίδομα σίτισης… Ἔστω 130 €… Ἔπαιρνα τὰ βασικὰ ἀπὸ τὸ Super Market… Χρωστῶ καὶ τὸ ρεῦμα… Εἶπαν θὰ κάνει black out ἡ ΔΕΗ στοὺς κακοπληρωτές… Πῆγα καὶ στὸ Νοσοκομεῖο γιὰ φάρμακα, μὲ τὸ νόμο Σαμαρᾶ γιὰ τοὺς ἀνασφάλιστους, δὲν μοῦ ἔδωσαν… Τὰ παιδιά μου ἔχουν μπουχτίσει στὰ μακαρόνια καὶ στὰ ὄσπρια ποὺ μᾶς δίνουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μὲ ἐλάχιστο λάδι… Στεροῦνται βασικῶν βιταμινῶν καὶ τροφῶν. Φροῦτα δὲν παίρνουμε. Κρέας ἔχουμε πολὺ καιρὸ νὰ φᾶμε. Δὲν βγαίνουμε ἀπὸ τὸ σπίτι. Δὲν ἔχουμε χρήματα νὰ πᾶμε πουθενά. Τώρα θὰ ἀρχίσουν καὶ τὰ σχολεῖα… Πῶς θὰ τὰ ξεκινήσω; Ἡ κυρία τῶν Ἀγγλικῶν μᾶς εἶπε νὰ πάρουμε αὐτὰ τὰ βιβλία… Μὲ τί λεφτά; Ὁ μεγαλύτερος θέλει φροντιστήριο τώρα… Ὅλο μὲ τὰ πόδια κυκλοφοροῦμε, γιὰ οἰκονομία… Οἱ παπποῦδες δὲν ἔχουν γιὰ νὰ γυρίσουν οἱ ἴδιοι καλὰ καλά… Ντρέπομαι κιόλας νὰ τοὺς ζητάω συνεχῶς… Παρακαλῶ τὸν Θεὸ νὰ μὴ πεθάνουν τώρα… Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἀκούω γιὰ κάτι μισθοὺς καὶ συντάξεις ἐπωνύμων, ἀνθρώπων τῆς νυχτερινῆς ζωῆς, πολιτικῶν καὶ παρατρεχάμενων, ὑψηλόβαθμων στελεχῶν ἑταιρειῶν… καὶ κυριολεκτικὰ συγχύζομαι καὶ ἀγανακτῶ… Ἐκεῖνο δὲ ποὺ μὲ λιώνει καὶ μὲ σβήνει κυριολεκτικά, εἶναι ποὺ δὲν μιλάει κανένας. Δὲν ξεσηκώνεται κανένας. Τὰ λέμε μεταξύ μας καὶ δὲν κάνουμε τίποτε…».
.                   Ἀξίζει ἐδῶ νὰ θυμηθοῦμε καὶ τὸν Κωστὴ Παλαμᾶ στὸ «Δωδεκάλογο τοῦ Γύφτου» (Μόνο ἡ ποίηση μᾶς ἔμεινε, γιὰ νὰ ἐκφραστοῦμε καὶ νὰ μιλήσουμε γιὰ τὴ ζοφερότητα τῆς καταστάσεως):
«Καὶ θὰ σβήσεις καθὼς σβήνουνε λιβάδια
ἀπὸ μάϊσσες φυτρωμένα μὲ γητειές·…
θὰ σὲ κλαῖν’ τὰ κλαψοπούλια στ’ ἀχνὰ βράδια
καὶ στὰ μνήματα οἱ κλωνόγυρτες ἰτιές.
……………………………
Ὅσο νὰ σὲ λυπηθεῖ
τῆς ἀγάπης ὁ Θεός,
καὶ νὰ ξημερώσει μίαν αὐγή,
καὶ νὰ σὲ καλέσει ὁ λυτρωμός…»
.                   Δηλαδή, τώρα μόνο ὁ Θεός! Ἡ ἐπιστήμη σηκώνει ψηλὰ τὰ χέρια… Ἡ κοινωνιολογία καὶ ἡ ψυχολογία ἀδυνατοῦν νὰ δώσουν λύση… Τὰ παρηγορητικὰ λόγια τῶν ποιμένων καὶ τὰ συσσίτια τῆς Ἐκκλησίας ἀρχίζουν νὰ λιγοστεύουν κι αὐτά…
.                     Εἶναι πολὺ παράξενο τὸ φαινόμενο… Διότι μὲ τόσα πολιτικὰ καὶ οἰκονομικὰ ψέματα καὶ ἀνακολουθίες στὰ προγράμματα καὶ ἀντιφάσεις καὶ ὑποσχέσεις αὐτοανατρεπόμενες καὶ μέτρα ἀπάνθρωπα καὶ πολυετῆ μνημόνια, ἕνας τόσο ἔξυπνος καὶ ἠρωϊκὸς λαός, ὁ ἑλληνικός, νὰ μένει ἀπαθὴς καὶ ἠττοπαθής, «νὰ τὸν τηγανίζουν κι αὐτὸς νὰ σφυρίζει ἀνέμελα», ὄντως εἶναι ἀκατανόητο… Κάτι δὲν πάει καλά…
.                   Κάτι δὲν κάνουμε καλὰ καὶ κάποιο κρίμα μᾶς βαραίνει…
.               Δὲν ἐξηγεῖται ἀλλιῶς…

Σχολιάστε

ΔΕN ΘΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΤΙΠΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ

ΔΕΝ ΘΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΤΙΠΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ

τῆς «Χριστιανικῆς Ἑστίας Λαμίας»

.                 Δὲν ἔχουμε καταλάβει ἀκόμη τί προσέφερε στὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸ Ἔθνος ὁ Πατροκοσμᾶς…
.                 Δὲν θὰ ἤμασταν οὔτε Ἕλληνες οὔτε Ὀρθόδοξοι χωρὶς τὸν ἅγιο Κοσμᾶ.
.                 Αὐτὸς ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ τὴν Παιδεία τοῦ Ἔθνους. Ποτὲ Ὑπουργεῖο Παιδείας δὲν ἔκανε ὅσα ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς καὶ μάλιστα σὲ περίοδο Τουρκοκρατίας. Ἔχτισε σχολεῖα καὶ ὀργάνωσε πάνω σὲ Ἑλληνοορθόδοξες βάσεις τὴν ἐκπαίδευση καὶ μόρφωση τῶν Ἑλληνοπαίδων μὲ κοινὴ συμμετοχὴ καὶ φροντίδα Γονέων καὶ Κηδεμόνων, Ἐκκλησίας καὶ Κοινότητος.
.                 Μὲ τὰ κηρύγματά του, τὶς Κατηχήσεις του, τὶς κολυμβῆθρες καὶ τὶς βαπτίσεις, τὶς περιοδεῖες του, τὴν μετάθεση τοῦ παζαριοῦ τῶν Ἑβραίων ἀπὸ Κυριακὴ στὸ Σάββατο καὶ τὴν ἀνάδειξη τῆς Κυριακῆς ἀργίας καὶ τῆς πίστης τῶν Ὀρθοδόξων, πρόλαβε τὴν ἐπέκταση τοῦ ἐξισλαμισμοῦ.
.                 Ἕνωσε μάλιστα σχολεῖο καὶ Ἐκκλησία καὶ καθόρισε τὸν σκοπὸ τῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων γιὰ τοὺς Ἕλληνες καὶ ὀρθόδοξους μαθητές.
.                 Τώρα καταλαβαίνουμε τὴν προσφορὰ τοῦ Μεγάλου Διδασκάλου τῶν Σκλάβων, ἰδίως σήμερα, ποὺ ἀποδομεῖται ἡ ἑλληνορθόδοξη παιδεία καὶ ὅλη ἡ Εὐρώπη κατακλύζεται ἀπὸ κύματα μουσουλμάνων καὶ βιώνει τὸν ἀποχριστιανισμό της καὶ τὸν ἐξισλαμισμό της.
.                 Εἶναι τελείως ἀσύμβατο μὲ τὴ διδασκαλία τοῦ Πατροκοσμᾶ ἕνα σχολεῖο χωρὶς προσευχή, διδαχὴ τῆς ὀρθόδοξης πίστης, ἑλληνικὴ γλώσσα καὶ ἱστορία, ἐκκλησιασμὸ καὶ χριστιανικὴ πνοὴ καὶ κατεύθυνση. Καὶ μιλᾶμε γιὰ ἑλληνορθόδοξο σχολεῖο. Γιὰ μαθητὲς βαπτισμένους καὶ ἐντεταγμένους στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.
.                 Τὸ χαρακτηριστικότερο ὅλων εἶναι ὅτι ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ἔκανε διάλογο καὶ διαβούλευση μὲ τὶς τοπικὲς κοινωνίες τῶν χριστιανῶν καὶ αὐτὲς τελικὰ ἀναλάμβαναν τὴ Σχολικὴ Ἐφορία καὶ ἀποτελοῦσαν τὴ σχολικὴ ἐπιτροπή.
.                 Τὸ θλιβερὸ στὶς εἰσηγήσεις τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργείου Παιδείας εἶναι ὅτι ἀποφασίζει ἢ εἰσηγεῖται ἐρήμην τῶν γονέων, ἀκόμη καὶ τῶν ἀλλοδαπῶν γονέων. Πολλοὶ γονεῖς ἀπὸ τοὺς πρόσφυγες καὶ μετανάστες, γιὰ δικούς τους λόγους, πιθανὸν ὄχι ὅλοι, ἀφήνουν, σιωπηλὰ ἴσως, τὰ παιδιά τους νὰ παρακολουθοῦν ὀρθόδοξα θρησκευτικά.
.                 Τελευταῖα, μόλις ἐλέχθη ὑποτονικὰ ἀπὸ ἐπίσημα χείλη ὅτι οἱ ἀλλαγὲς στὸ σχολικὸ σύστημα θά ᾽ναι τῆς ἔγκρισης τῆς ἐκπαιδευτικῆς κοινότητος καὶ τοῦ συλλόγου γονέων καὶ κηδεμόνων.
.                 Ἡ ὅλη ὅμως φιλοσοφία τῶν ἐκσυγχρονιστῶν βασίζεται σὲ μία ἀπόφαση ἐκ τῶν προτέρων παγιωμένη ὅτι τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο πρέπει νὰ γίνει σὰν τὸ γαλλικό, οὐδετερόθρησκο, ἄχρωμο, ἄοσμο καὶ ἄγευστο. Μὲ ποιό δικαίωμα ὅμως; Ρωτήθηκαν οἱ γονεῖς;
.                 Ἀσφαλῶς οἱ ζηλωτὲς τῆς ἀθεΐας καὶ τοῦ μαρξισμοῦ ὡς ἄγευστοι τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας καὶ τοῦ ὀρθοδόξου βιώματος, δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν τὴν ὑπαρξιακὴ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου γιὰ ἐπικοινωνία καὶ σχέση μὲ τὸν Θεό. Αὐτοὶ πιθανὸν νὰ ὀργανώνουν αὐτὴ τὴ σχέση τους πρὸς τὸ θεῖον μὲ ἀντίδραση πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν ἐπικρατοῦσα θρησκεία.
.                 Ναί, ἀλλά, δὲν μποροῦν νὰ ἀποφασίζουν γιὰ τὰ βαπτισμένα παιδιὰ τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν νομοθετοῦν στὸ κενὸ καὶ σὲ δηλωμένες ἄθεες οἰκογένειες. Ἐδῶ εἴμαστε Ὀρθόδοξοι. Κάποιοι λίγοι ἄθεοι, βαπτισμένοι κι αὐτοί, νὰ ἀποφασίζουν γιὰ τὰ παιδιὰ τῶν Ἑλληνοορθοδόξων Οἰκογενειῶν!!!
.                 Αὐτὸ ποὺ γίνεται εἶναι ἐξωφρενικό, δηλαδὴ τρελό. Τουλάχιστον ἂς διασώσουν τὴν εὐαισθησία στὴ δημοκρατία καὶ τὸ σεβασμὸ στὴν ἑλληνορθόδοξη οἰκογένεια ποὺ εἶναι καὶ ἡ πλειοψηφία.
.                 Νὰ ἐρωτηθοῦν λοιπὸν οἱ γονεῖς.
.                 Τουλάχιστον ἂς δείξουν τὸν ἴδιο σεβασμὸ πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ Κοινωνία, ποὺ δείχνουν στὶς Μουφτεῖες, στὴν Ἑβραϊκὴ Κοινότητα καὶ στοὺς Καθολικούς τῆς Ἑλλάδος.
.                 Σημειωτέον ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος σεβάστηκε πάντοτε τὴν ἐλευθερία τοῦ προσώπου καὶ οἱ Μεγάλοι Διδάσκαλοι τοῦ Γένους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ὁ ἁγιώτερος ὑπῆρξε ὁ Πατροκοσμᾶς, ὄχι μόνο προσέφεραν πνεῦμα, χρῆμα καὶ αἷμα στὸ δοῦλο Γένος τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ ἔφεραν καὶ τὶς θετικὲς ἐπιστῆμες στὴ χώρα μας μὲ ἀνοιχτοσύνη πνεύματος καὶ διάκριση σπάνια συναντώμενη σὲ ἄλλες ὁμολογίες.
.                 Βρῆκαν τώρα αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εὐκαιρία νὰ κάνουν τί; Νὰ ἀλλάξουν τὰ πνευματικὰ φῶτα τῶν ἑλληνοπαίδων καὶ νὰ μείνουν τὰ παιδιὰ στὸ σκοτάδι… Πιθανὸν νὰ πετύχουν κάτι… Ὅ,τι πέτυχαν καὶ στὴν ἀθεϊστικὴ Ρωσία: ἀντὶ τῆς ὑγιοῦς πίστεως: ὑπαρξιακὸ κενό, προσωπολατρεία καὶ θεοποίηση τοῦ κόμματος, προλήψεις καὶ δεισιδαιμονίες, μαγεία καὶ ἀποκρυφισμό, παραθρησκεία καὶ αἱρέσεις…
Στὴν οὐσία ἔβλαψαν τὸν ἄνθρωπο.
Τὸ ποτάμι ὅμως τῆς πίστεως δὲν χάθηκε…
Ἐμφανίστηκε πάλι καὶ ξεχείλισε…
Ματαιοπονον λοιπν ο δυστυχες
Ξεχνοῦν τὸ διαχρονικὸ ἀπόφθεγμα, ποὺ ἀποδεικνύει τὸ ἔμφυτο καὶ ἀνεξάλειπτο τῆς πίστεως, τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Πλουτάρχου:
ΚΕΙΜΕΝΟ:
«Εὕροις δ’ ἂν ἐπιὼν πόλεις ἀτειχίστους, ἀγραμμάτους, ἀβασιλεύτους, ἀοίκους, ἀχρημάτους, νομίσματος μὴ δεομένας, ἀπείρους θεάτρων καὶ γυμνασίων, ἀνιέρου δὲ πόλεως καὶ ἀθέου, μὴ χρωμένης εὐχαῖς μηδ’ ὅρκοις μηδὲ μαντείαις μηδὲ θυσίαις ἐπ’ ἀγαθοῖς μηδ’ ἀποτροπαῖς κακῶν οὐδεὶς ἔστιν οὐδ’ ἔσται γεγονὼς θεατής. Ἀλλὰ πόλις ἄν μοι δοκεῖ μᾶλλον ἐδάφους χωρὶς ἡ πολιτεία τῆς περὶ θεῶν δόξης ὑφαιρεθείσης παντάπασι σύστασιν λαβεῖν ἢ λαβοῦσα τηρῆσαι. Τοῦτο μέντοι τὸ συνεκτικὸν ἁπάσης κοινωνίας καὶ νομοθεσίας ἔρεισμα καὶ βάθρον οὐ κύκλῳ περιιόντες οὐδὲ κρύφα καὶ δι’ αἰνιγμάτων, ἀλλὰ τὴν πρώτην τῶν κυριωτάτων δοξῶν προσβαλόντες εὐθὺς ἀνατρέπουσιν».
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ – ΠΡΟΣ ΚΩΛΩΤΗΝ 1125Ε
(ΑΠΟΔΟΣΗ στὴν Νέα Ἑλληνική) «Στὶς περιπλανήσεις σου μπορεῖ νὰ συναντήσεις πόλεις ἀτείχιστες, χωρὶς γραφή, χωρὶς βασιλιάδες, χωρὶς σπίτια, χωρὶς ἰδιοκτησίες, ποὺ δὲν χρειάζονται νόμισμα, ποὺ δὲν γνωρίζουν θέατρα καὶ γυμναστήρια. Πόλη ὅμως χωρὶς ἱερὰ καὶ θεούς, ποὺ δὲν καταφεύγει σὲ προσευχές, ὅρκους, μαντεῖες, θυσίες γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῶν ἀγαθῶν οὔτε γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῶν κακῶν, δὲν ὑπῆρξε ποτὲ κανεὶς ποὺ νὰ εἶδε οὔτε θὰ ὑπάρξει ποτέ. Ἀντίθετα, μοῦ φαίνεται πὼς περισσότερο μπορεῖ μία πόλη χωρὶς ἔδαφος νὰ λάβει σύσταση καί, ἀφοῦ τὴ λάβει, νὰ τὴ διατηρήσει παρὰ πολίτευμα, ἂν ὑποσκαφθεῖ ἡ ἀντίληψη γιὰ τοὺς θεούς. Τοῦτο λοιπὸν τὸ βάθρο καὶ ἔρεισμα, ποὺ συνέχει κάθε κοινωνία καὶ νομοθεσία, ἀνατρέπουν (οἱ Ἐπικούρειοι), ὄχι κάνοντας κύκλους οὔτε κρυφὰ καὶ μὲ αἰνίγματα, ἀλλὰ ρίχνοντας καταπάνω του τὴν πρώτη ἀπὸ τὶς πιὸ κύριες δόξες τους».
.                 Αὐτὸ τὸ κομμάτι τὸ ἀφιερώνουμε μὲ πολὺ πόνο ψυχῆς στοὺς διαχειριζομένους τὶς τύχες τοῦ Ἔθνους μας αὐτὸ τὸν καιρό, μήπως καὶ ἀποφύγουν κάποιες πρόσθετες ἀναποτελεσματικὲς ἐνέργειες καὶ καταλάβουν ἐπιτέλους τὸ λαθεμένο δρόμο ποὺ ἀκολουθοῦν.
.                 Ἐπίσης νὰ μὴ ξεχάσουν ποτέ, κι αὐτοὶ κι ἐμεῖς, ὅτι κάποιος κρεμάστηκε στὴ Β. Ἤπειρο γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ὀρθοδοξία.
Κι αὐτὸς εἶναι ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ πρῶτος καὶ μοναδικὸς καὶ ἀναντικατάστατος οὐσιαστικὸς ἐκπαιδευτικὸς Μεταρρυθμιστὴς τοῦ Γένους μας, ποὺ ἀγνοοῦν τὰ βιβλία τους καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ στόχοι τους.
Νά ᾽χουμε τὴν εὐχή Του.

, , ,

Σχολιάστε

“ΣΕΙΣΜΙΚΗ” ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΟΚΤΑΧΡΟΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΡΑΧΡΟΝΗ ΑΔΕΛΦΟΥΛΑ ΤΗΣ

Σεισμὸς στὴν Ἰταλία:
Ἡ συγκλονιστικὴ αὐτοθυσία μίας 8χρονης
γιὰ νὰ σώσει τὴν ἀδελφούλα της

.              Τὰ σωστικὰ συνεργεῖα ποὺ δίνουν ἀπὸ τὶς πρῶτες ὧρες τοῦ σεισμοῦ μάχη γιὰ νὰ ἀπεγκλωβίζουν ζωντανοὺς ὅσους περισσότερους ἀνθρώπους μποροῦν μετὰ τὸ φονικὸ χτύπημα τῶν 6,2 Ρίχτερ στὴ γειτονικὴ Ἰταλία, δὲν πίστευαν στὰ μάτια τους, ὅταν βρῆκαν δύο κοριτσάκια ἡλικίας 8 καὶ 4 ἐτῶν θαμμένα κάτω ἀπὸ τὰ χαλάσματα. Παρὰ τὶς προσπάθειές τους δυστυχῶς γιὰ τὴ μεγαλύτερη τὴν 8χρονη Giulia Renaldo ἦταν ἤδη ἀργά. Κάτω ὅμως ἀπὸ τὴν 8χρονη, ἡ μικρότερη 4χρονη ἀδερφή της Giorgia, δὲν εἶχε ὑποστεῖ οὔτε γρατζουνιά, χάρη στὴν αὐτοθυσία τῆς ἀδερφῆς της, ποὺ μπῆκε ἀσπίδα καὶ τὴν προστάτεψε μὲ τὸ σῶμα της, θυσιάζοντας τὴν ἴδια της τὴν ζωή.
.                    Τὰ δύο κορίτσια βρίσκονταν στὸ χωριὸ Pescara del Tronto μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειά τους, κάνοντας τὶς τελευταῖες μέρες τῶν διακοπῶν τους. Συντετριμμένη, ἀπαρηγόρητη καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια ἡ 64χρονη γιαγιὰ τῶν κοριτσιῶν Angela Cafini, διηγεῖται τὴ συγκλονιστικὴ ἱστορία.
.               «Ἡ Τζούλια πέθανε γιὰ νὰ σώσει τὴν ἀδερφή της. Ξάπλωσε πάνω της. Οἱ διασῶστες τὶς βρῆκαν μαζί. Ἡ Τζόρτζια δὲν ἔχει χτυπήσει καθόλου, δὲν ἔχει τραυματιστεῖ. Εἶναι θαῦμα ποὺ εἶναι ζωντανή. Ἔχασα μία ἐγγονούλα ἀλλὰ ἔζησε ἡ ἄλλη, εἶμαι διαλυμένη», ἦταν τὰ λόγια της 64χρονης, μὲ φίλους, συγγενεῖς καὶ διασῶστες νὰ προσπαθοῦν νὰ τὴν παρηγορήσουν. Ἡ κόρη της καὶ ὁ γαμπρός της κατάφεραν νὰ βγοῦν ζωντανὴ ἀπὸ τὸ σπίτι καὶ νοσηλεύονται στὸ νοσοκομεῖο.

 

ΠΗΓΗ: news247 (ἀπὸ DailyMail)

Σχολιάστε

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ! (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Οἱ κυβερνητικὲς ἰδεολογικὲς ἐμπάθειες καὶ αὐταρχικὲς ἐνέργειες ὁδηγοῦν τὸν λαὸ ὄχι στὴν ἑνότητα, ἀλλὰ στὴν πικρία καὶ στὴν ἀγανάκτηση».

Στῶμεν καλῶς!

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Μὲ σφιγμένη τὴν καρδιὰ ἡ διεθνὴς κοινὴ γνώμη παρακολουθεῖ τὸν Ταγὶπ Ἐρντογὰν νὰ ἐπιβάλλει μὲ γοργὸ ρυθμὸ τὴν πλήρη κυριαρχία του στὴ γείτονα χώρα. Ἡ ἀποτυχημένη, «μπουνταλάδικη», σὲ βάρος του ἀπόπειρα πραξικοπήματος, τοῦ δίνει τὴν εὐκαιρία νὰ προχωρήσει σὲ ἕνα, μὲ δημοκρατικὸ μανδύα, ἀκόμη πιὸ αὐταρχικὸ μουσουλμανικὸ καθεστώς.
.             Ἡ γαλλικὴ ἐφημερίδα «Liberation», στὶς 18.08.2016, σημειώνει πὼς ὁ ἴδιος ὁ Ἐρντογὰν στὶς 15 Ἰουλίου χαρακτήρισε «δῶρο Θεοῦ» τὴ σὲ βάρος του ἀπόπειρα πραξικοπήματος, γιατί τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἐξουδετερώσει κάθε ἀριστερὴ καὶ κεμαλικὴ ἀντιπολίτευση καὶ νὰ φιμώσει κάθε ἀνεξάρτητο ΜΜΕ. Τοῦ ἐπιτρέπει νὰ φυλακίσει καὶ πιθανὸν αὔριο νὰ ἐκτελέσει –ἂν ἐπανέλθει ἡ θανατικὴ ποινή– χιλιάδες ἀνωτάτων καὶ ἀνωτέρων στελεχῶν τοῦ στρατεύματος, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἐκπαίδευσης, τῆς γραφειοκρατίας καὶ τῶν ΜΜΕ, ποὺ τοὺς χαρακτηρίζει «ἐχθροὺς τῆς Τουρκίας». Δαιμονοποιημένος ἐχθρὸς τοῦ Ἐρντογὰν ὁ εὐρισκόμενος στὶς ΗΠΑ Τοῦρκος πολιτικο- θρησκευτικὸς ἡγέτης Γκιουλὲν καὶ ὅποιος εἶχε καὶ ἔχει ἐπαφὲς μαζί του…
.             Σήμερα ὁ τουρκικὸς λαὸς βρίσκεται ὑπὸ μία παραζάλη. Δέχεται πὼς ἀπὸ τὴ μία εἶναι οἱ «προδότες πραξικοπηματίες» καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ Ἐρντογάν, ποὺ ἐνσαρκώνει «τὴ δημοκρατικὴ ἀντίσταση, τὴ μουσουλμανικὴ πίστη καὶ περηφάνεια καὶ τὴν ἀναβίωση τῆς ὀθωμανικῆς ἰσχύος». Tὸ μαζικὸ παραλήρημα ὑπὲρ τοῦ Ἐρντογὰν ἐνισχύεται μὲ τὶς ἐθνικιστικὲς καὶ ἀντιδυτικὲς – ἀντιαμερικανικὲς κορόνες του… Αὐτὸ ἂν καὶ σήμερα, 24 Αὐγούστου, δέχεται στὴν Ἄγκυρα τὸν Ἀντιπρόεδρο τῶν ΗΠΑ Τζὸ Μπάϊντεν…
.             Ἡ χώρα μας ἀντιμετωπίζει τὸ ἀπὸ τὴν Τουρκία προερχόμενο μεταναστευτικὸ ρεῦμα καὶ τὴν ἐπιθετικότητά της στὴ Δυτικὴ Θράκη καὶ στὴν Κύπρο. Μετανάστες καὶ πρόσφυγες ἀποτελοῦν τὸν ἐκ μέρους της μοχλὸ πίεσης πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ΕΕ. Οὐδεὶς μπορεῖ νὰ προβλέψει τὸ πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ πράγματα στὴν Τουρκία καὶ οἱ σχέσεις της μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Ἡ στάση τοῦ Ἐρντογὰν θὰ καθοριστεῖ ἀπὸ τὶς ἐξελίξεις στὸ Κουρδικό, τὶς ἐπιπτώσεις στὴν Τουρκία ἀπὸ τὴν ἀνάμιξή της στὸν πόλεμο κατὰ τοῦ Ἄσαντ στὴ Συρία, καὶ τὴ διαμόρφωση τῶν ἐσωτερικῶν οἰκονομικῶν, πολιτικῶν κοινωνικῶν καὶ θρησκευτικῶν καταστάσεων στὴ γειτονικὴ χώρα.
.             Στὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Τουρκία «στῶμεν καλῶς». Ἡ κυβέρνηση ἔχει τὴν εὐθύνη νὰ ἀντιμετωπίσει τὴ στάση τῆς γείτονος μὲ ἑνωμένο τὸ λαό. Αὐτὴ τὴν ὥρα δὲν χρειάζονται διχαστικὲς ἐνέργειες καὶ ἀποδόμηση τῆς ἐθνικῆς μας συνείδησης. Ἀπαιτεῖται ἡ καλλιέργεια τῆς ἐγρήγορσης ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ ἡ φροντίδα γιὰ τὴ διατήρηση τῆς ἰδιοπροσωπίας μας. Οἱ νέοι στὴν ἡλικία Ὀλυμπιονίκες μας στὸ Ρίο, μὲ τὴν Πίστη τους καὶ τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὴν Πατρίδα δείχνουν τὸ δρόμο τῆς ἐλπίδας στοὺς κυβερνῶντες.
.             Ἡ ἑνότητα τοῦ λαοῦ βεβαίως δὲν καλλιεργεῖται μὲ τὴ δίωξη τῆς ἄλλης ἄποψης. Συγκεκριμένα στὸ ἐθνικὸ πρόβλημα τῆς παράνομης εἰσόδου μεταναστῶν καὶ τοῦ ὑπαρκτοῦ κινδύνου ἀλλοίωσης τῆς πληθυσμιακῆς σύνθεσης, κυρίως στὰ ἀκριτικά μας νησιά, μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται γιὰ τὸν ἑλληνικὸ πληθυσμό τους, ὁ Μητροπολίτης Χίου κ. Μάρκος ἐξέφρασε τὴν ποιμαντικὴ ἀγωνία του. ντ κυβέρνηση ν δώσει προσοχ στ σα κριτικς εράρχης βιώνει, το στειλε τν εσαγγελέα… Τέτοιες δεολογικς μπάθειες κα αταρχικς νέργειες δηγον τ λα χι στν νότητα, λλ στν πικρία κα στν γανάκτηση.-

 

Σχολιάστε

ΘΛΙΨΗ καὶ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

ΘΛΙΨΗ καὶ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

Ψαλμὸς ΡΙΘ´ (119)

   .             Τὸν Ψαλμὸ αὐτὸ ἀναπέμπει στὸ Θεὸ ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς ποὺ βρίσκεται αἰχμάλωτος στὴ Βαβυλώνα. Εἶναι αἰχμάλωτος, διότι εἶχε ἀποστατήσει ἀπὸ τὸν Θεὸ τῶν πατέρων του. Ὁ αἰχμάλωτος λοιπὸν λαὸς ἀνησυχεῖ καὶ λυπεῖται διότι παρατείνεται ἡ δουλεία του, καὶ παρακαλεῖ τὸν Κύριο νὰ τὸν ἐλευθερώσει: «Πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα καὶ εἰσήκουσέ μου» (στίχ. 1). Ζώντας ὁ εὐ­σεβὴς Ἰσραηλίτης μέσα στὴ θλίψη τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τῆς κακοπαθείας, συν­αισθάνεται τὴν ἁμαρτωλότητά του καὶ ἀ­φήνει κραυγὴ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του. Μιᾶς ψυχῆς κυριευμένης ἀπὸ πόνο, συντριβὴ καὶ ἀγωνία. Ἀφήνει κραυγὴ πρὸς τὸν μόνο Δυνατό, νὰ τὸν ἐλευθερώσει ἀπὸ τὴ στυγνὴ τυραννία τῶν Βαβυλωνίων.
.             Ὤ! ἡ θλίψη! Στενοχωρεῖ καὶ πιέζει τὴν ψυχή. Ἀλλὰ εἶναι εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο, «ἐπειδὴ συμμαζώνουσα τὸν νοῦν ἀπὸ τὰ ἔξω τοῦ κόσμου πρά­γματα καὶ συνθλίβουσα κατὰ τὸ ὄνομά της, ἤτοι συσφίγγουσα, καθὼς καὶ τὸ σωληνάρι συσφίγγει τὸ νερόν, κάμνει αὐτόν, ἤτοι τὸν νοῦν, νὰ ἀναβαίνῃ εἰς τὸν οὐρανόν»1. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος χρησιμοποιεῖ τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Ὅπως τὰ νερά, ὅταν κυλοῦν σὲ πλατιὰ κοίτη καὶ ἔχουν ἄνεση καὶ κάθε εὐρυχωρία, δὲν ἀνεβαίνουν ψηλά· ὅταν ὅμως τὰ περιορίσουν καὶ τὰ πιέσουν ἀπὸ κάτω μὲ τὰ μηχανήματά τους οἱ ὑδραυλικοί, ἐξακοντίζονται στὰ ὕψη ταχύτερα καὶ ἀπὸ βέλος λόγῳ τῆς πιέσεως, ἔτσι καὶ ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου· ὅσο βρίσκεται σὲ ἄνεση, σκορπίζεται καὶ τρέχει ἐδῶ κι ἐκεῖ, ὅταν ὅμως τὴν πιέσει δυνατὰ καὶ τὴν στενοχωρήσει κάποια θλίψη καὶ ἀγωνία, ἀναπέμπει πρὸς τὰ ὕψη προσ­ευχὴ ἁγία καὶ θερμή. Καὶ γιὰ νὰ πεισθεῖς ὅτι εἰσακούονται οἱ προσευχὲς ποὺ γί­νονται μέσα στὴ θλίψη, ἄκουσε τί λέγει ὁ προφήτης: «Πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα καὶ εἰσήκουσέ μου»2. Ἀλλοῦ πάλι ὁ Δαβίδ, γιὰ νὰ φανερώσει τὸ κέρδος καὶ τὴν ψυχικὴ ἀνακούφιση ποὺ γεννῶνται ἀπὸ τὴ θλίψη, ἔλεγε· «Κύριε, ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με» (Ψαλμ. δ´ 1)· Κύριε, ὅταν βρέθηκα μέσα στὴ θλίψη καὶ στενοχώρια, μὲ παρηγόρησες χαρίζον­τας ἀνακούφιση στὴν πιεσμένη καρδιά μου. Ἀλλὰ καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας ἀναφωνεῖ: «Κύριε, ἐν θλίψει ἐμνήσθην σου» (Ἡσ. κϛ´ [26] 16)· στὴ θλίψη Σὲ θυμήθηκα!
.             Ἑπομένως, ὅπως οἱ τότε αἰχμάλωτοι λόγῳ τῶν ἁμαρτιῶν τους ἔχασαν τὴν ἐλευθερία τους καὶ τώρα δοκίμαζαν θλίψη μεγάλη στὴ Βαβυλώνα, κατὰ παρόμοιο τρόπο, ὅταν καὶ σὲ μᾶς συμβεῖ κάποια θλίψη εἴτε ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ τὴν κακότητα τοῦ Πονηροῦ, εἴτε ἀπὸ κάποια ἀρρώστια, ἂς μὴ γογγύζουμε· οὔτε νὰ κατηγοροῦμε τὸν ἕνα καὶ τὸν ἄλλο ὅτι εἶναι αἴτιοι τῆς θλίψεώς μας, ἀλλὰ νὰ ἀνακρίνουμε τὸν ἑαυτό μας μήπως ἡ θλίψη εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν ἁμαρτιῶν μας. Καὶ κυρίως νὰ στρεφόμαστε πρὸς τὸν φιλάνθρωπο Θεὸ μὲ θερμὴ προσευχὴ ἱκεσίας. Καὶ ταυτόχρονα νὰ ἐπαναλαμβάνουμε τὸν λόγο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος ἔλεγε: «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν»· δηλαδή, ἂς εἶναι δοξασμένο τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ θλίψη ποὺ μοῦ παρεχώρησε καὶ γιὰ ὅ,τι ἄλλο τυχὸν ἐπακολουθήσει. Ἂν μὲ τέτοια εὐχαριστιακὴ διάθεση ἀπευθυνόμαστε στὸν ἅγιο Θεό, ἂς γνωρίζουμε ὅτι ἡ ὅποια θλίψη ἔχει νὰ μᾶς προσφέρει πολὺ μεγάλο κέρδος. Στὴ θλίψη οἱ προσευχὲς εἶναι καθαρότερες καὶ ἡ συμπάθεια τοῦ Θεοῦ μεγαλύτερη. Δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνεβοῦμε στὸν οὐρανὸ ἀκολουθώντας τὴν ἄνετη καὶ χωρὶς λύπες καὶ δοκιμασίες ζωὴ τοῦ κόσμου.
.             Στὴ συνέχεια ὁ Ψαλμωδὸς παρακαλεῖ τὸν Θεό: «Ρῦσαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ χειλέων ἀδίκων καὶ ἀπὸ γλώσσης δολίας» (στίχ. 2)· γλύτωσε τὴν ψυχή μου ἀπὸ ἄδικα καὶ συκοφαντικὰ χείλη καὶ ἀπὸ γλώσσα ποὺ στήνει δολοπλοκίες. Χείλη ἄδικα ἦταν τὰ χείλη τῶν Βαβυλωνίων, κατὰ τὸν Μέγα Ἀθανάσιο, διότι προσέφεραν λατρεία στὰ εἴδωλα. Ἡ ἴδια γλώσσα, συνεχίζει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, πρέπει νὰ θεωρηθεῖ καὶ ὡς δολία, ἐπειδὴ δὲν λέει τίποτε ὀρθὸ σχετικὰ μὲ τὸν ἅγιο Θεό. Ὅμως χείλη ἄδικα καὶ δόλια εἶναι καὶ ἐκεῖνα τῶν συκοφαντῶν καὶ γενικῶς τῶν παρανόμων καὶ ὅλων ὅσοι ἐπιβουλεύον­ται τὴ ζωή, τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπόληψη τῶν ἄλλων.
.             Πρόσεξε, διδάσκει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος· ἐδῶ εἶναι φανερὴ ἡ εὐαγγελικὴ ἐκείνη προτροπή, «προσευχηθεῖτε καὶ παρακαλεῖτε τὸν Θεὸ νὰ σᾶς προφυλάξει γιὰ νὰ μὴν πέσετε σὲ πειρασμό» (Λουκ. κβ΄ [22] 40). Διότι τίποτε δὲν εἶναι ὅμοιο μὲ αὐτὸ τὸν πειρασμό, τὸ νὰ συναντήσεις δηλαδὴ ὕπουλο ἄνθρωπο. Ὁ ὕπουλος ἄνθρωπος εἶναι φοβερότερος καὶ ἀπὸ τὸ θηρίο. Διότι τὸ θηρίο εἶναι αὐτὸ ποὺ φαίνεται· ἐνῶ ὁ ὕπουλος καὶ δολερὸς ἄνθρωπος ἀποκρύπτει τὸ δηλητήριό του μὲ τὸ πρόσχημα τῆς καλοσύνης (…). Κυρίως δέ, προσθέτει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ὀνομάσει ἄδικα τὰ χείλη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα βλάπτουν τὴν ἀρετὴ καὶ ὁδηγοῦν στὴν κακία3.
.             «Πληγώνει τὴν καρδίαν ὡς ὀξὺ καὶ φαρ­μακερὸν ὄργανον ἡ δολία γλῶσσα», παρατηρεῖ ὁ Π. Ν. Τρεμπέλας. «Διότι, ἀφοῦ διὰ λόγων φιλικῶν καὶ κολακευ­τικῶν ἑλκυσθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ πληττομένου, εἰς ὥραν ποὺ αὐτὸς εἶναι ἀμέριμνος καὶ μόνον ἐκδηλώσεις ἀγάπης καὶ φιλίας περιμένει ἐκ μέρους τοῦ καιροφυλακτοῦντος νὰ τὸν κτυπήσῃ, δέχεται αἰφνιδίως τὸ ὀδυνηρὸν καὶ δηλητηριῶδες κτύπημα», τὸ ὁποῖο «εἶναι καὶ φαρμακερόν, διότι συνοδεύεται ἀπὸ ἄτιμον προδοσίαν»4.
.             Ἦταν πολὺ φυσικὸ ὁ εὐσεβὴς αἰχμάλωτος Ἰσραηλίτης ἐπάνω στὸν πόνο καὶ τὴν ἀπελπισία του νὰ καταφύγει στὸ Θεὸ καὶ νὰ Τὸν ἱκετεύσει: «Κύριε, ρῦσαι με ἀπὸ χειλέων ἀδίκων καὶ ἀπὸ γλώσσης δολίας». Διότι μόνο ὁ Θεὸς ἐλέγχει τὶς καρδιὲς καὶ τὶς συνειδήσεις τῶν ἀνθρώπων καὶ μόνο Αὐτὸς μπορεῖ, ὅταν θέλει, νὰ χαλιναγωγήσει καὶ νὰ ἐλέγξει τὴ γλώσσα τους. Ὁ Ψαλμωδός, ποὺ ἐμίσησε καὶ σιχάθηκε κάθε ἀδικία (βλ. Ψαλ. ριη΄ [118] 163), εἶναι φυσικὸ νὰ ζητεῖ ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ τὸν φυλάξει ἀπὸ τὴ δολιότητα τῶν ἄλλων καὶ τὶς φοβερὲς συνέπειές της.

 1. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, Νέα Κλῖμαξ, ἐκδ. Σωτ. Ν. Σχοινᾶ, ἐν Βόλῳ 1956, σελ. 32.
2. ΙΩ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Περί Ἀκαταλήπτου Λόγ. Ε΄, PG 48, 744.
3. ΙΩ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εἰς Ψαλ. ριθ΄ [119], PG 55, 340.
4. Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ, Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη μετὰ συντόμου ἑρμηνείας, τόμ. 10ος: Ψαλμοί, ἐκδ. «Ὁ Σωτήρ», Ἀθῆναι 20025, σελ. 511.

 

ΠΗΓΗ: osotir.org

 

, , , ,

Σχολιάστε

ΚΟΛΑΚΟΦΩΡΟΚΛΕΙΔΗΣ

Κολακοφωροκλείδης

τοῦ Σαρ. Καργάκου

.           Ἡ λέξη εἶναι πολυσύνθετη καὶ ἀπαντᾶται –ἄν δὲν ἀπατῶμαι– δύο φορὲς στὰ ἀρχαῖα κείμενα. Κέντρο ἀναφορᾶς κάποιος Ἱεροκλείδης ποὺ ἦταν κόλακας καὶ γυιὸς κλέφτη (φὼρ, γεν. φωρὸς = κλέφτης) ὄχι στὰ βουνὰ ἀλλὰ στὰ λεφτά. Συνεπῶς, μὲ τὸν ὅρο «Κολακοφωροκλείδης» οἱ εὑρηματικοὶ πρόγονοί μας ὑποδήλωναν ἄνθρωπο μὲ ἱκανὲς ἐπιδόσεις σὲ δύο «ἀθλήματα»: τὴν κολακεία καὶ τὴν κλοπή. Ἡ κολακεία εἶναι κι αὐτὴ μιὰ ἄλλου εἴδους κλοπή. Πρῶτα μὲ τὶς λεκτικὲς θωπεῖες κλέβεις τὴ σκέψη τοῦ κολακευόμενου καὶ μετὰ τοῦ κλέβεις τὴν τσέπη. Ἀκόμη καὶ οἱ πλέον σημαντικοὶ ἄνθρωποι τῆς ἱστορίας γονάτισαν μπρὸς στὸ «ἄπιστον θυμίαμα τῆς κολακείας», ὅπως τὸ λέει ὁ Κάλβος.
.           Γι’ αὐτὸ καὶ κατὰ τὴν ἀρχαιότητα λεγόταν τὸ παροιμιακό: «Κρεῖττον εἰς κόρακας ἢ εἰς κόλακας ἐμπεσεῖν», δηλαδή, καλύτερα νὰ πέσεις στὰ νύχια τῶν κοράκων παρὰ στὰ λόγια τῶν κολάκων. Καὶ ἐξηγοῦσαν τὸ «γιατί»: Οἱ κόρακες κατασπαράζουν τὸ σῶμα τῶν νεκρῶν, ἐνῶ οἱ κόλακες λυμαίνονται τὴν ψυχὴ τῶν ζωντανῶν («Οἱ μὲν γὰρ άποθανόντων διαφθείρουσι τὸ σῶμα, οἱ δὲ τὴν ψυχὴν λυμαίνονται»).
.           Ἐξυπακούεται ὅτι, ὡς ἀπόγονοι τοῦ Ἱεροκλείδη, ἔχουμε ἐξαιρετικὲς ἐπιδόσεις καὶ στὴν κολακεία καὶ στὴν φωρά, δηλαδή στὴν κλοπή. Ποτὲ ἄλλοτε στὴν ἱστορία μας δὲν εἴχαμε τόσους μεγάλους ὅσο στὸν παρόντα καιρό. Τὸ ἐπιφώνημα «Μεγάλε» ἀνταγωνίζεται δημοσκοπικὰ τὴ λέξη μὲ τὰ τρία ἄλφα ποὺ κάνει τοὺς νέους μας (κι ὄχι μόνον αὐτοὺς) συνονόματους. Σὲ ὅλη τὴ μακρὰ της ἱστορία ἡ Ἀθήνα, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Σόλωνος ὡς τὸ 529 μ.Χ., ὅπου ὁ Ἰουστινιανὸς ἔκλεισε τὴν Ἀκαδήμεια, δὲν ἀνέδειξε τόσους σοφούς, ὅσους χρησιμοποιήσαμε ἐμεῖς κατὰ τὴν τελευταῖα δεκαετία ὡς συμβούλους («Ἐπιτροπὲς σοφῶν») σὲ διάφορα ὑπουργεῖα. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄσοφοι σοφοὶ ποὺ ἔκαναν τὸ ἑλλαδικὸ κράτος «τσαρδὶ ρημάδι», μοῦ θυμίζουν τὸν παπαγάλο τοῦ Ζαχ. Παπαντωνίου, ποὺ «σὰν ἔμαθε τὴ λέξη καλημέρα εἶπε. “εἶμαι σοφὸς καὶ θὰ πὰω στὸ συνέδριο τῶν σοφῶν”», πιθανὸν, σὰν αὐτὸ ποὺ πρόκειται νὰ γίνει μελλοντικῶς στὸν ἱερὸ χῶρο τῶν Δελφῶν, ὅπου θὰ καταναλωθοῦν σουβλάκια καὶ κοκορέτσια σωρηδὸν γιὰ νὰ παραχθεῖ… ἀέρας κοπανιστός! Δυστυχῶς, στὴ χῶρα μας ἀνθεῖ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κολακεία, καὶ ἡ αὐτοκολακεία. Καὶ δὲν αἰσχύνονται ἄνθρωποι μετρίας εὐφυΐας νὰ ὀνομάζονται σοφοί, ὅταν ὁ φουκαρὰς ὁ Σωκράτης περιοριζόταν στὸν ὅρο «φιλόσοφος». Ὄχι ὅτι μᾶς λείπει καὶ τὸ εἶδος αὐτὸ στὸν παρόντα καιρό.
.           Ἐρχόμαστε τώρα στὴ «φωρὰ» καὶ στὸ ρῆμα «φωράω». Ἡ ἔκφραση «συνελήφθη ἐπ’ αὐτοφώρῳ», δηλαδὴ «πιάστηκε στὰ πράσα» χρησιμοποιεῖται συχνά. Ἀλλὰ κατὰ τὴν τελευταία πενταετία, ἐπειδὴ πολλοὶ «φῶρες» ἔβγαλαν τὰ χρήματά τους –μὴν τοὺς τὰ κλέψουν ἐδῶ!– στὸ ἐξωτερικό, μοῦ ἔρχεται στὴ μνήμη μιὰ ἄλλη ἀρχαία φράση: «Ἐφωράθη ἀργύριον ἐξαγόμενον». Ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν δὲν ἔχει ἰσχύσει τὸ «φωραθῆναι τὰ ψευδῆ μεμαρτηρυ­κώς». Κανεὶς δὲν ἔχει πιαστεῖ καὶ νὰ ἔχει καταμαρτυρήσει τὰ ψέματά του, δηλαδὴ τὶς ψευδεῖς φορολογικὲς δηλώσεις, τὰ ψευδῆ «πόθεν ἔσχες» καὶ τὶς καταληστεύσεις τοῦ δημοσίου κορβανᾶ. Οἱ συλληπτικὲς περιπτώσεις μετριοῦνται στὰ δάκτυλα τοῦ ἑνὸς χεριοῦ. Συνεπῶς, τὸ κλέπτειν ἀφόβως ἔγινε θεσμός. Καὶ σήμερα, ἡ κλοπὴ ἔχει ἀναχθεῖ σὲ ἐπάγγελμα περιωπῆς. Ἀκοῦμε συνεχῶς στὸ «Μετρὸ» καὶ στὸν «Ἠλεκτρικὸ» τὴν προτροπὴ/συμβουλή: οἱ κύριοι ἐπιβάτες νὰ προσέχουν τὰ προσωπικὰ τους ἀντικείμενα. Καὶ τὰ πιὸ λαχταριστὰ ἀπὸ τὰ ἀντικείμενα αὐτὰ εἶναι τὰ… λεφτὰ. Δυὸ φορὲς στὸν «Ἠλεκτρικὸ» μοῦ ἔκλεψαν τὴ μισὴ σύνταξη. Καὶ τὸ πιὸ θλιβερό: Οἱ λοιποὶ ἐπιβάτες ἔβλεπαν ἀλλὰ δὲν τόλμησε νὰ μιλήσει κανείς!
.           Αὐτὰ ποὺ κλέβονται –καὶ μόνον ἀπὸ ληστεῖες σπιτιῶν καὶ αὐτοκινήτων– ὑπερβαίνουν σὲ μέγεθος τὰ ποσὰ ποὺ μᾶς κλέβει κατ’ ἔτος ἡ ἐφορὶα καὶ τὰ κάνει «σπερνοκόλυβα». Κάποτε ἕνας κλέφτης μοῦ εἶχε πεῖ: «Αὐτὰ ποὺ κλέβω, ξέρω νὰ τὰ διαχειριστῶ καλύτερα ἀπὸ τὸ κράτος». Τοῦ εἶπα ὅτι εἶναι ἀνέντιμο, ἀλλὰ αὐτὸς, ὡς ἀπόφοιτος τῆς Ἀνώτατης Κλεπτικῆς, μὲ ἀποστόμωσε: «Ὁ  Ροΐδης ἀναφέρει κάποιον ποὺ συνέγραψε διατριβὴ μὲ τὴν ὁποία ὑποδεικνύει 20 τρόπους γιὰ νὰ γίνει κανεὶς πλούσιος καὶ ὅτι ὁ ἐντιμώτερος ὅλων εἶναι ἡ… κλοπή». Ἐτήρησα σιωπή.

ΠΗΓΗ: sarantoskargakos.gr

Σχολιάστε

Παρακολουθῆστε

Νὰ ἔρχεται κάθε νέο ἄρθρο στὰ εἰσερχόμενά σας.

Ὑπάρχουν ἤδη 120 συνδρομητές. Ἐγγραφῆτε καὶ σεῖς.