christian-vivliografia

Αὐτὸς ὁ χρήστης δὲν ἔχει δημοσιοποιήσει βιογραφικὲς του πληροφορίες

Ἀρχικὴ σελίδα: http://lagouros.wordpress.com

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ: ΑΝΡΘΩΠΟΣ ΓΕΝΝΑΙΑΣ ΨΥΧΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἀναστάσιος Πολυζωίδης:
Ἄνθρωπος γενναίας ψυχῆς

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                 Ὁ Ἀναστάσιος Πολυζωίδης (1802-1873) χαρακτηρίστηκε «ἄνθρωπος γενναίας ψυχῆς» ἀπὸ τὸν φίλο του Γεώργιο Τερτσέτη (1800-1874). Νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ Τερτσέτης χαρακτήρισε ἔτσι τὸν Πολυζωίδη στὴν πανηγυρικὴ ὁμιλία, ποὺ θὰ ἐκφωνοῦσε στὴν Βουλὴ τῶνἙλλήνων γιὰ τὴν ἐπέτειο τῆς 25ης Μαρτίου, στὶς 15 Ἀπριλίου 1874. Ὅμως τὸ πρωὶ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἀπεβίωσε. Ἀναγγέλλοντας αὐθημερὸν τὸν θάνατο τοῦ Τερτσέτη στὴ Βουλὴ ὁ τότε Πρόεδρος Θρασ. Ζαΐμης εἶπε μεταξὺ ἄλλων: «Προπαρασκευάζων δὲ τὸν ἐτήσιον αὐτοῦ λόγον (Σημ. γρ. Ὁ Τερτσέτης μιλοῦσε κάθε χρόνο σὲ αἴθουσα τῆς  Βουλῆς  ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς 25ης Μαρτίου 1821) κατελήφθη ὑπὸ ἐγκεφαλικῆς ἀποπληξίας καὶ ἐγκατέλειψε τὸν προσωρινὸν τοῦτον βίον σήμερον τὴν πρωίαν…» (Ντίνου Κονόμου «Γεώργιος Τερτσέτης – Ἀνέκδοτα Κείμενα», Ἔκδ. Συλλόγου πρὸς Διάδοσιν Ὠφελίμων Βιβλίων, Ἀθῆναι, 1959, σελ. 111).
.                 Ὁ Τερτσέτης στὸ κύκνειο ἄσμα του ὀνομάζει τὸν Πολυζωίδη «ἄνθρωπο γενναίας ψυχῆς». Γιατί «ἄνθρωπο» καὶ ὄχι μὲ κάποια ἀπὸ τὶς πολλὲς ἰδιότητές του; Ὁ Πολυζωίδης ἦταν νομικός, δικαστικός, πολιτικός, δημοσιογράφος, συγγραφέας. Διότι, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Τερτσέτης ἐξηγεῖ, πάνω ἀπὸ ὅλες τὶς ἰδιότητες καὶ τὶς κρατικὲς θέσεις ποὺ ἀνέλαβε, ἦταν ἄνθρωπος. Ναί, ἄνθρωπος μὲ ἐλαττώματα καὶ  ἀδυναμίες, ἀλλὰ καὶ μὲ διάθεση μετανοίας καὶ μὲ πιστότητα σὲἀρχές, ποὺ δὲν ἐπηρεάζονταν ἀπὸ ταπεινὰ ἐλατήρια καὶ προκαταλήψεις.
.                  Ἡ Ἱστορία ἔχει καταγράψει ὅτι ὁ Πολυζωίδης ἔχει σημαντικὴ εὐθύνη γιὰ τὴν πρόκληση πολεμικῆς ἀτμόσφαιρας σὲ βάρος τοῦ κυβερνήτη Ἰωάννου Καποδίστρια, μὲ τὴνἐφημερίδα «Ἀπόλλων» ποὺ ἐξέδιδε, πρῶτα στὸ Ναύπλιο καὶ μετὰ στὴν Ὕδρα. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸν πολέμησε μὲ μίσος, ἀνάξιο μορφωμένου ἀνθρώπου καὶ ἦταν λυπηρὸ ποὺ πανηγύρισε γιὰ τὴν δολοφονία του. Αὐτὰ τὰ καταγράφει ὁ Τερτσέτης, ποὺ ἦταν ὑπὲρ τοῦ Καποδίστρια καὶ τῆς προσπάθειάς του νὰ δημιουργηθεῖ ἕνα ἐλεύθερο καὶ εὐνομούμενο κράτος καὶ ποὺ «τὸ βίαιον τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἔδωσε ἀφορμὴ εἰς τὴν διχόνοια, νὰ σχηματίσῃ τὸ ἀξιοθρήνητο ἀποτέλεσμα τῆς παραδόσεως τῶν ἑλληνικῶν δικαιωμάτων εἰς τοὺς Βαυαροὺς ἐξουσιαστές». (Αὐτ. σελ. 114).   
.                 Βάζοντας ὁ Τερτσέτης στὴ ζυγαριὰ τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἐγκληματικὴ στάση τοῦΠολυζωίδη ἔναντι τοῦ Καποδίστρια μὲ τὴν ἡρωικὴ ποὺ τήρησε ὡς πρόεδρος τοῦ δικαστηρίου στὴδίκη τῶν Θεοδώρου Κολοκοτρώνη καὶ Δημητρίου Πλαπούτα ἐκτιμᾶ ὅτι ἡ στάση του στὴ δίκη τὸνἐξιλέωσε στὰ μάτια τοῦ λαοῦ. Ἐξηγεῖ ὁ Τερτσέτης: «Μὰ τὴν ἀλήθεια, ἂν εἶχε συμβεῖ νὰ προεδρεύη τὸ δικαστήριον ἐκεῖνο ἄνθρωπος ναὶ μὲν νομικός, ἀλλὰ δουλικῶν φρονημάτων, ἢ κυματιζόμενος εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου, ἢ ἄμοιρος ἀνδρείας καὶ γενναιότητος, βεβαιωθῆτε, τὸ ἄσπλαχνο σίδερο τῆς γκιλοτίνας θὰ ἄχνιζεν ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν δύο ἀθώων στρατηγῶν». (Αὐτ. σελ. 115).
.                 Στὴν τελευταία ὁμιλία τῆς ζωῆς του ὁ Τερτσέτης αἰσθάνθηκε τὴν ἀνάγκη νὰκάνει τὸ μνημόσυνο τοῦ πρὶν ἀπὸ λίγους μῆνες καὶ συγκεκριμένα τὸν Ἰούλιο τοῦ 1873 ἀποθανόντος Πολυζωίδη, περιγράφοντας μὲ ἀκρίβεια καὶ γλαφυρότητα τὰ τῆς δίκης τῶν Κολοκοτρώνη καὶ Πλαπούτα. Περιγράφει τὴν ἀντίσταση ποὺ προέβαλαν οἱ δύο τους καὶ κυρίως ὁΠολυζωίδης στὴ στημένη ἀπόφαση τῶν ἄλλων τριῶν δικαστῶν καὶ στὴν πίεση ποὺ ἄσκησε ἡΒαυαρικὴ Ἀντιβασιλεία μὲ τὰ ὄργανά της (Μάσον, Σχινᾶ, Κωλέττη).
.                 Εἶναι πολὺ σημαντικὴ ἡ μαρτυρία τοῦ Τερτσέτη ὅτι «οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν Ἑλλήνων δὲν εἶδαν τὸ ἀνόσιον ἁμάρτημα τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ τῶν Κολοκοτρώνη καὶ Πλαπούτα, χάρις εἰς τὸν Πολυζωίδην… Ἡ ἁψιὰ ἀντίστασίς του, ἀντίστασις Προέδρου καὶ ὄχι ἁπλοῦ δικαστοῦ, τοῦ πρὸὀλίγων μηνῶν ἐχθροῦ θανασίμου τῶν Κολοκοτρώνη καὶ Πλαπούτα, ἀδυνάτισε τὸ κύρος τῆςἀποφάσεως τῶν τριῶν ἄλλων δικαστῶν (Σημ. γρ. Τῆς πλειοψηφίας δηλαδή), καὶ ἔδωσε λαβὴν εἰς τοὺς πρέσβεις τῶν ξένων δυνάμεων νὰ ἐννοήσουν τὴν ἀθωότητα τῶν κατηγορουμένων, νὰ κάμουν παρατηρήσεις εἰς τὴν Ἀντιβασιλείαν, νὰ γράψουν εἰς τὰς αὐλάς των. Βεβαιωθῆτε ὅτι ἂν ὁ Πολυζωίδης ἤθελε κλίνει εἰς τὴν ἀπόφασιν τῶν τριῶν, ἢ ἐν σιγῇ νὰ τὴν ὑπογράψη, ὁ θάνατος τῶν Κολοκοτρώνη καὶ Πλαπούτα ἦτον ἄφευκτος». (Αὔτ. σέλ. 121).
.                 Ἡ Ἀντιβασιλεία καὶ ὁ Κωλέττης διόρισαν τὸν Πολυζωίδη Πρόεδρο τοῦΔικαστηρίου, ἔχοντας γνώση τῆς ἀντιπάθειάς του πρὸς τὸν Κολοκοτρώνη. Πίστεψαν ὅτι θὰἀκολουθοῦσε τὸ πάθος του καὶ ὄχι τὶς Ἀρχές του. Στὴ δική του δίκη, πού, κατὰ παραγγελία τῶν Μάουερ καὶ Ἔϊντεκ, ἦταν κατηγορούμενος μαζὶ μὲ τὸν Τερτσέτη γιὰ τὸ ὅτι δὲν ὑπέκυψαν στὴνἀπόφαση τῆς πλειονοψηφίας τοῦ δικαστηρίου περὶ τῆς καταδίκης εἰς θάνατον τῶν Κολοκοτρώνη καὶ Πλαπούτα, ὁ Πολυζωίδης παραδέχτηκε ὅτι ἔκλαψε ἐνώπιον τῶν τριῶν δικαστῶν καὶ ἐξήγησε: «Ἡ ἐντολὴ “οὐ φονεύσης” μ’ ἐφόβιζεν ἀπαρηγόρητα, ἐπειδὴ φόνος ἀσυγχώρητος εἶναι ὁ ἄδικοςἀποκεφαλισμὸς ἀνθρώπου. Ναί! Σχεδὸν ἐγονάτισα φιλώντας τὰ χέρια τῶν τριῶν». (Τερτσέτη Ἅπαντα, τόμ. Α΄, Ἀθήνα, 1958, σελ. 303-304). Ὅταν οἱ τρεῖς ἐπέμειναν στὴ θανατικὴ καταδίκη τῶν ἡρώων, ὁ Πολυζωίδης ὀργισμένος τοὺς εἶπε: «Μὲ τέτοια ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα οὔτε δύο γάτοι δὲν καταδικάζονται εἰς θάνατον!». Γιὰ τὴν Ἱστορία νὰ σημειωθεῖ ὅτι οἱ Πολυζωίδης καὶ Τερτσέτης ἀθωώθηκαν στὴ δίκη τους, παρὰ τὴν σὲ βάρος τους προκατάληψη τῶν Βαυαρῶν. Ἡ ἀθωωτικὴἀπόφαση συνοδεύθηκε ἀπὸ τὶς ὑπέρ τους ἐνθουσιώδεις ἐκδηλώσεις τοῦ λαοῦ.
.                  Ἡ οἰκογένεια τοῦ Πολυζωίδη ἦταν εὔπορη τοῦ Μελενίκου καὶ τηροῦσε τὶς Παραδόσεις τοῦ Γένους.  Ἀπὸ τοὺς κόλπους της ἀναδείχθηκε ὁ ἐκεῖ Μητροπολίτης Λεόντιος (1769-1796), ὁ ὁποῖος ἀργότερα ἐξελέγη Μητροπολίτης Καισαρείας. Ὁ δάσκαλος τοῦ Πολυζωίδη Χριστόφορος Φιλητᾶς, ποὺ τὸν ἐπηρέασε, ἦταν ἰατρὸς καὶ ἔγραψε τὴν πραγματεία: «Ἡ ὑπεράσπισις τῆς Γραικικῆς Ἐκκλησίας ἐσχάτως προσβληθείσης ὑπὸ Δομινίκου Τεϊξέιρα». Ὁ ἴδιος ὁ Πολυζωίδης γράφει εὐγνωμόνως γιὰ τὸν ἄλλο διδάσκαλό του στὸ Μελένικο Ἀδὰμ Ζαπέκο, ὅτι τὸν ὠφέλησε ὄχι μόνο μὲ τὴν ἀπὸ καθέδρας διδασκαλία του, ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ παραδείγματος, τοῦ ἀληθοῦς Σωκρατικοῦ βίου καὶ τῆς ἐνδελεχοῦς κηρύξεως τοῦ Θείου Λόγου.
.                 Ὁ Πολυζωίδης κατηγορεῖ τοὺς Γάλλους τῆς ἐποχῆς του ὅτι χωρὶς τὸν παραμικρὸγογγυσμὸ καὶ σχεδὸν μὲ εὐχαρίστηση στερήθηκαν τὴν ἀτομική τους  ἐλευθερία καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ Τύπου ἀπὸ τοὺς ἐπαναστάτες καὶ ἀνέχθηκαν τὴν παντοδυναμία τῆς ἐξουσίας τοῦ Ναπολέοντα, «κάτι ποὺ καθιστοῦσε δυσκολότατο νὰ ἐμποδιστοῦν οἱ σφετερισμοὶ καὶ οἱ καταχρήσεις». (Ἀναστασίου Πολυζωίδη «Κείμενα γιὰ τὴ Δημοκρατία 1824-1825», Ἐκδόσεις Ὀκτώ,  Ἀθήνα, 2011, σελ. 72-73).
.                 Ὁ Πολυζωίδης διαφωνοῦσε μὲ τὴν ἀθεΐα τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης. Στὴ«Γενικὴ Θεωρία περὶ τῶν διαφόρων Διοικητικῶν Συστημάτων καὶ ἐξαιρέτως περὶ τοῦΚοινοβουλευτικοῦ…», ποὺ ἔγραψε τὸ 1825 στὸ Μεσολόγγι, προέβαλε τὴν ἔνθεη Διακήρυξη τῆς Ἀνεξαρτησίας τῶν ΗΠΑ, τοῦ 1776, ἡ ὁποία, μεταξὺ ἄλλων,  τονίζει: «Ὅλοι οἱ ἄνθρωποιἐδημιουργήθησαν ἴσοι καὶ ἐπροικίσθησαν ἐπίσης ἀπὸ τὸν Δημιουργόν τοῦ παντὸς μὲ δίκαια ἀναπαλλοτρίωτα, μεταξὺ τῶν ὁποίων πρῶτα εἶναι ἡ Ζωή, ἡ Ἐλευθερία καὶ ἡ Εὐδαιμονία» (Τύποις καὶ Ἀναλώμασι Δ. Μεσθενέως, Ἐν Μεσολογγίῳ, 1825. Ἀντιγρ. Εἰς «Κείμενα γιὰ τὴ Δημοκρατία», σελ. 101).-

, ,

Σχολιάστε

ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΙΣ ΕΘΝΟΪΕΡΟΜΑΡΤΥΡΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἁγιοκατατάξεις Ἐθνοϊερομαρτύρων

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                     Τὴν περασμένη ἑβδομάδα ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος (ΔΙΣ) στὰ πλαίσια τῶν ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἑορτασμῶν γιὰ τὰ διακόσια χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πατρίδας μᾶς ἀποφάσισε νὰ ἀναγράψει στὶς Ἁγιολογικὲς Δέλτους τῆς Ἐκκλησίας τοὺς Ἐθνοϊερομάρτυρες Μητροπολίτες Ἀγχιάλου Εὐγένιο, Θεσσαλονίκης Ἰωσήφ, Δέρκων Γρηγόριο, Ἐφέσου Διονύσιο, Ἀδριανουπόλεως Δωρόθεο, Νικομηδείας Ἀθανάσιο καὶΤυρνόβου Ἰωαννίκιο.
.                     Στὸ σχετικὸ δελτίο Τύπου τῆς ΔΙΣ ἀναγράφεται ὅτι ἡ ἀπόφαση ἐλήφθη μετὰ ἀπὸπρόταση τῶν Μητροπολιτῶν Πατρῶν κ. Χρυσοστόμου, Λευκάδος κ. Θεοφίλου καὶ Χίου κ. Μάρκου καὶ εἰσήγηση τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοκανονικῶν καὶ Δογματικῶν Ζητημάτων (ΕΝΔΖ). Οἱμαρτυρήσαντες Ἀρχιερεῖς ἦσαν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅταν μὲ τὴν ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 ξέσπασε ἐκεῖ ὁ διωγμὸς σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων. Συνελήφθησαν καὶ φυλακίστηκαν τὴν ἴδια ἡμέρα μὲ τὸν Ἐθνοϊερομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄, καί, ὅπως Ἐκεῖνος, ἀπαγχονίστηκαν ἀπὸτοὺς Τούρκους.
.                     Ἡ ἁγιοκατάταξη τοῦ Πατριάρχη Ἁγίου Γρηγορίου Ε΄ ἔγινε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆςἘκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὸ 1921, ἑκατὸ χρόνια μετὰ τὴν δι’ ἀπαγχονισμοῦ δολοφονία Του. Μετὰ ἀπὸ ἑκατὸ χρόνια ἔγινε ἐφέτος ἡ ἁγιοκατάταξη τῶν  ἑπτὰ ἀναφερθέντων Ἀρχιερέων. Ἐλπίζεται ὅτι δὲν θὰ χρειαστοῦν ἄλλα ἑκατὸ χρόνια γιὰ νὰ ἁγιοκαταταγοῦν οἱ ὑπόλοιποι Ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς καὶ λαϊκοί, οἱ ὁποῖοι ἀπαγχονίστηκαν ἢ ἐσφάγησαν ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς στὴ Θράκη, μὲ ἀφορμὴ τὴνἘπανάσταση. Μεταξὺ τῶν ἐν λόγῳ Ἀρχιερέων εἶναι ὁ πρώην Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Κύριλλος Ϛ΄, καὶ οἱ Μητροπολίτες Σωζοπόλεως Παΐσιος, Γάνου καὶ Χώρας Γεράσιμος καὶ Μυριοφύτου καὶΠεριστάσεως Νεόφυτος.
.                     Ἐθνοϊερομάρτυρες εἶναι καὶ οἱ Μητροπολίτες τῆς Πελοποννήσου Μονεμβασίας Χρύσανθος, Δημητσάνας Φιλόθεος, Ναυπλίου καὶ Ἄργους Γρηγόριος, Χριστιανουπόλεως Γερμανὸς καὶ Ὠλένης Φιλάρετος, οἱ ὁποῖοι ὁδηγήθηκαν στὶς φυλακὲς  ἀπὸ τοὺς Τούρκους στὴν Τρίπολη καὶἐκεῖ πέθαναν ἀπὸ τὶς ἀπάνθρωπες συνθῆκες καὶ τὶς κακουχίες. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, ἐπώνυμοι καὶἀνώνυμοι κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί, ποὺ θυσιάστηκαν «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν Ἁγία καὶτῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερία», ἢ ποὺ προσέφεραν πολλὰ στὴ διατήρηση τῆς ἰδιοπροσωπίας μας, μὲτοὺς ὁποίους ὀφείλουν νὰ ἀσχοληθοῦν οἱ Μητροπολίτες στῶν ὁποίων τὶς Ἐπαρχίες γεννήθηκαν ἢ/καὶ ἔδρασαν καὶ τὰ μέλη τῆς ἁρμόδιας Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἰσηγηθοῦν τὴν ἁγιοκατάταξή τους, ὡς μία ὀφειλόμενη πράξη δικαιοσύνης καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς αὐτοὺς καὶ ὡς ἐνέργεια ἀνταποκρινόμενη στὸ αἴσθημα τοῦ πιστοῦ λαοῦ.
.                     Σημειώνεται ὅτι μετὰ ἀπὸ πρόταση τοῦ Μητροπολίτου Χίου καὶ εἰσήγηση τῆς ΣΕΝΔΖ ἡ ΔΙΣ ἀποφάσισε τὴν Ἁγιοκατάταξη καὶ τῶν στὸ ἔτος 1822 μαρτυρησάντων κατὰ τὴ σφαγὴ τῆς Χίου Μητροπολίτου Χίου Πλάτωνος καὶ τῶν μαζί του ἀναιρεθέντων κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν.  Οἱ ἄλλοι φονευθέντες Ἕλληνες κατὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, φαίνεται ὅτι δὲν ἔχουν Μητροπολίτες ποὺ νὰ εἰσηγηθοῦν σχετικῶς στὴν ἁρμόδια Ἐπιτροπή, ὁπότε μένουν στὴν ἀφάνεια καὶ ἀφήνεται ἀναπάντητη ἡ ἀντιεκκλησιαστικὴ προπαγάνδα ποὺ διαστρέφει τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια, ὡς πρὸς τὴ συμμετοχὴ τῆς Ἐκκλησίας στὴ διατήρηση τῆς ἰδιοπροσωπίας τῶνἙλλήνων καὶ στὴν Ἐθνεγερσία τοῦ 1821. Μεταξὺ τῶν μαρτύρων κατὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ πρὶν συγκαταλέγονται οἱ παπὰ Θύμιος  Βλαχάβας, Ἀθανάσιος Διάκος, Σαλώνων Ἠσαΐας, ΡωγῶνἸωσήφ,  μοναχὸς Σαμουὴλ τοῦ Σουλίου καὶ Ἀρχιμ. Γρηγόριος Δικαῖος (Παπαφλέσσας). Ἐπίσης οἱ Σουλιώτισσες τοῦ Ζαλόγγου καὶ τῆς Νάουσας καὶ ὁ Ρήγας ὁ Βελεστινλὴς μὲ τοὺς συντρόφους του.
.                     Ἔγινε μία ἀκόμη ἁγιοκατάταξη ἀπὸ τὴν ΔΙΣ, τοῦ Διδασκάλου τοῦ Γένους Ἀναστασίου Γορδίου (1654 – 1729), μετὰ ἀπὸ πρόταση τοῦ Μητροπολίτου Καρπενησίου κ. Γεωργίου, ποὺ ἐνήργησε ὅπως ὁ Μητροπολίτης Χίου, καὶ εἰσήγηση τῆς ΣΕΝΔΖ. Ἡ Ἐκκλησία δὲνἔχει ἀκόμη ἀναγνωρίσει καὶ ἄλλους σπουδαίους διδασκάλους τοῦ Γένους, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, μὲ Ὀρθόδοξη πνευματικότητα καὶ μὲ μεγάλη προσφορὰ στὸν φωτισμὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ στὴδιατήρηση τῆς ταυτότητάς τους. Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι οἱ Ἀρχιεπίσκοποι Εὐγένιος Βούλγαρης καὶΝικηφόρος Θεοτόκης καὶ ὁ ἱερομόναχος Νεκτάριος Τέρπος.-   

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ- ΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΣ

Τὸ κράτος – σκαντζόχοιρος…

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                      Ἡ λέξη σκαντζόχοιρος παράγεται ἐτυμολογικῶς ἀπὸ τὴν «ἄκανθα», τὸ ἀγκάθι καὶ τὸν «χοῖρο». Ἂν τὸν πιάσεις, πληγώνεσαι καὶ πονᾶς. Εἶναι σχεδὸν ἄτρωτος. Ἐχθρός του τρομερὸς εἶναι ἡ πονηρὴ ἀλεποῦ. Πῶς κατορθώνει ὅμως καὶ  τὸν καταβροχθίζει; Διαβάζω στὴν ὡραία καὶ στρωτὴ «καθαρεύουσα» τοῦ ἐγκυκλοπαιδικοῦ λεξικοῦ τοῦ«Ἡλίου» τοῦ 1948: «Ὅταν συναντήση ἀκανθόχοιρον πλησίον ὕδατος, ὠθεῖ αὐτὸν διὰ τῶν ποδῶν της καὶ τὸν ρίπτει ἐντὸς ὕδατος, ὅπου οὗτος κινδυνεύων ἀπὸ ἀσφυξίαν ἀνοίγει καὶ τότε ἡ ἀλώπηξ τὸν συλλαμβάνει ἀπὸ τοῦ ρύγχους καὶτὸν κατατρώγει». Ὡραία μέχρι ἐδῶ. Ἂν δὲν ὑπάρχει ὕδωρ κοντὰ τότε τί γίνεται; Ἡ λύση εἶναι πολὺ ἔξυπνη καὶ νόστιμη. «Τὸν ραντίζει ἡ ἀλώπηξ μὲ τὸ οὖρος της, ὅπερ (=τὸ ὁποῖο), ἔχει τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα».
.                      (Ἂς μοῦ συγχωρεθεῖ τὸ φαιδρὸ ὕφος, ἀλλὰ πῶς ἀλλιῶς νὰ ἑρμηνεύσεις τὴν περιρρέουσα παράνοια; «Κάνε μία κρούστα τρέλας γύρω ἀπὸ τὸ μυαλό σου, ἀλλιῶς δὲν θὰ ἀντέξεις», λέει ὁ ποιητής).
.                      Ἡ ἱστορία τοῦ ἀκανθόχοιρου εἶναι διδακτικότατη. Θὰ μποροῦσε τὸ νεοελληνικὸ κράτος νὰ ἔχει ὡς ἔμβλημα τὸ συμπαθὲς τετράποδο. Ζοῦμε σὲ κράτος «σκαντζόχοιρο». Ὅπου καὶ νὰ τὸ ἀκουμπήσεις, πονᾶς καὶπληγώνεσαι. Ἕνα κράτος γεμάτο φαρμακερὲς ἄκανθες.
.                      Ἀγκάθι δηλητηριῶδες ἡ παιδεία του. Φέρνει νομοσχέδια ὁ σκαντζόχοιρος, μὲ κεντρικὸ σύνθημα τὴν «ἀξιολόγηση τῶν ἐκπαιδευτικῶν», ποὺ καταπῶς ὑποστηρίζει, θὰ λύσει τὰ προβλήματα. Μάλιστα προβλέπονται συνέπειες γιὰ ὅποιον δὲν συμμετέχει, οἱ ὁποῖες θὰ εἶναι, κατὰ τὴν χαριτόβρυτο κ. ὑπουργὸ «ἡ μὴ μισθολογικὴ ἐξέλιξη καὶ ἡ παρακράτηση τοῦ μισθοῦ γιὰ περίοδο ἕως καὶ ἑνὸς μηνός». Ἡ ἀξιολόγηση, κατ’ ἐμέ, εἶναι τὸ δελεαστικὸ καρύκευμα γιὰ νὰ «κρυφτεῖ» τὸ ἀληθινὸ καὶ μόνιμο πρόβλημα τῆς Παιδείας. Ὑπὲρ τῆς ἀξιολόγησης –μνημονιακὴ ἐξ ἄλλου ἀπαίτηση– εἶναι ὅλη ἡ κοινωνία καὶ οἱ ὅποιες ἀντιδράσεις μόνο τὴν περιφρόνηση τοῦ κόσμου ἐπιφέρει εἰς βάρος ἡμῶν τῶν δασκάλων. Οἱ δὲ ἀπειλὲς γιὰ ὅσους τὴν ἀρνηθοῦν εἶναι ἡ «νέα μορφὴ διακυβέρνησης». Ὁ σκαντζόχοιρος ἐπιτίθεται σὲ ὅλα τὰ μέτωπα, ἐξαπολύει τὰ ἀγκάθια του: Ἀνεμβολίαστος; μετάταξη ἢ ἀπόλυση. Ἀρνεῖσαι τὴν ἀξιολόγηση; Παρακράτηση μισθοῦ. Καὶ ἕπονται καὶ ἄλλα… Ὡραία δημοκρατία, ἀγγελικὰ πλασμένη. Τὸ πρόβλημα στὴν Παιδεία, γιὰ νὰ ἐπανέλθω, ποὺ οὐδεὶς ὑπουργὸς τὸ θίγει, εἶναι ἕνα: ὅτι δὲν ἔχει ἰθαγένεια, εἶναι ἐθνομηδενιστική, ποὺ τρανεύει παιδιὰ χωρὶς τὶς ἀνοξείδωτες ἀρετές μας. Εἶναι μία παιδεία ποὺ δὲν συναντᾶς στὰ βιβλία της λέξεις ριζιμιές, ὅπως πατρίδα, ἔθνος, Παναγία, φιλότιμο, λεβεντιά, θυσία. Παιδεία ποὺ ἀπροκάλυπτα τὴν ὀνομάζω σύγχρονο παιδομάζωμα.  Θὰ τὸ ξαναγράψω κι ἂς γίνομαι κουραστικός. Μόνο ἡ Παιδεία ποὺ ἀρδεύεται ἀπὸ τὴν Παράδοση τοῦ Γένους μπορεῖ νὰ μᾶς σώσει!! Αὐτὴ ἡ Παιδεία θὰ ὁδηγήσει στὸν ἐπαναγνισμό μας. Ὅμως δὲν θέλουμε ἀνθρώπους μὲἦθος καὶ ἀρετή. Θέλουμε μάζες ἱκανὲς γιὰ κάθε παλιανθρωπιά. νθρώπους χωρς μνήμη. Καὶ χωρὶς μνήμη, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὸν Ὅμηρο, μεταμορφώνεσαι σὲ χοῖρο, λησμονεῖς τὴν πατρίδα, ξεχνᾶς ποιὸς εἶσαι. Ἡ Κίρκη εἶναι παροῦσα στὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο…
.                      Κεντρὶ φαρμακωμένο τοῦ κράτους-σκαντζόχοιρου εἶναι ἡ ἐθνική του ἄμυνα. Στὴν Κύπρο, ὁ μεμέτης «γκρίζος λύκος», σταμάτησε τὸν χρόνο καὶ ἐπαναλαμβάνει, συνεχίζει τὸ ἔργο τοῦ «Ἀττίλα» τὸν Ἰούλιο τοῦ 1974. Πῶς ἀντιδρᾶ ὁ σκαντζόχοιρος; κρύβει τὸ κεφάλι του, «συσφαιροῦται», ὅπως λέει τὸ λεξικό. (Ἕτοιμος εἶμαι νὰ γράψω κάτι γιὰ τὸ «οὖρος» καὶ τὶς συνέπειές του, ἀλλὰ σέβομαι τοὺς ἀναγνῶστες). Νὰ θυμίσω ποιὰ χώματα καὶ ἱερὰ κόκαλα εἶναι θαμμένα σ’ αὐτά, ποὺ ἀπειλεῖ ἀνατολίτικη κτηνωδία. Στὰ «Φυλακισμένα Μνήματα» εἶναι θαμμένος ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικός τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ στὸ χωριὸ Ἀκρίτας τοῦ Κιλκὶς γύρω στὸ 1952. Προσπάθησε νὰ μπεῖ στὴ σχολὴ Εὐελπίδων, ἀλλὰ ἀπορρίφθηκε λόγῳ… ὀρθογραφίας! Δὲν γνώριζε τὴν καθαρεύουσα γλῶσσα. Ἤξερε ἄλλη γλῶσσα… Δὲν φωτίζει μὲ τὸν λόγο του, ἀλλὰ μὲ τὸ κορμί του. Δὲν λέει λόγια ἐμπρηστικά, γίνεται ὁ ἴδιος λαμπάδα. «Βγὲς ἔξω, παραδώσου νὰ σωθεῖς», τοῦ φώναζαν 1000 Ἄγγλοι ἔξω ἀπὸ τὸκρησφύγετό του κοντὰ στὴ Μονὴ Μαχαιρᾶ. «Μολὼν λαβὲ» ἀποκρινόταν. Τὸν ἔκαψαν καὶ ἔγινε ὁλοκαύτωμα. ΟἱἌγγλοι δολοφόνοι καὶ κατακτητές, καλοῦν τὸν Πιερὴ Αὐξεντίου – τὸν πατέρα τοῦ Γρηγόρη Αὐξεντίου, τοῦ θρυλικοῦἀητοῦ τοῦ Μαχαιρᾶ– στὶς Κεντρικὲς Φυλακὲς τῆς Λευκωσίας, γιὰ νὰ ἀναγνωρίσει δῆθεν τὸν νεκρὸ γιό του. Ἤθελαν νὰ τὸν δοῦν νὰ λυγίζει. Ὁ τραγικὸς πατέρας δὲν λύγισε. Ἀντικρίζει ἀγέρωχα τὸ λαμπαδιασμένο λείψανο τοῦμοναχογιοῦ του καὶ ἀπαγγέλει τοὺς παρακάτω αὐτοσχέδιους στίχους, ποὺ μοσχοβολοῦν καὶ κρύβουν στὶς φυλλωσιές τους ὅλες τὶς ἡρωικὲς σελίδες τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας:

Δὲν κλαίω ποὺ σὲ ἔχασα
ποὺ σ’ εἶχα γιὰ καμάρι
Κλαίω ποὺ δὲν ἔχω ἄλλο γιὸ
τὴ θέση σου νὰ πάρει!

.                      Γιορτὴ Δημοκρατίας (ἢ Δειμοκρατίας, «δεῖμος» σημαίνει φόβος στὰ ἀρχαιοελληνικά), γιόρτασε τὸκράτος-σκαντζόχοιρος τὶς προάλλες. Κάλεσε καὶ «πρόσφυγες καὶ μετανάστες» ἡ κεφαλή. Σαφὲς τὸ μήνυμα, τὸφαρμακερὸ ἀγκάθι ποὺ μᾶς ματώνει: «Τούτη τὴν πατρίδα δὲν τὴν ἔχομεν ὅλοι μαζὶ» οἱ Ἕλληνες. Τὴν μοιραζόμαστε πιὰ μὲ τοὺς μωαμεθανούς. Ἀχνίζει ἀκόμη τὸ αἷμα τῶν ἀγωνιστῶν ποὺ θυσιάστηκαν νὰ γλιτώσουμε ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ. Ἔδιωξε τὸ κράτος-σκαντζόχοιρος ἴσως καὶ 800.000 «Ἑλληνάκια», ποὺ λέει καὶ ὁ Ἐλύτης, καὶ τὰ ἀντικαθιστᾶ μὲἑκατομμύρια ὀπαδῶν τῆς σαρίας καὶ τοῦ «ἱεροῦ πολέμου».  (Ἂν δὲν ἀπαλλαχθοῦμε ἀπὸ τοὺς προσκυνημένους σκαντζόχοιρους, νὰ ἑτοιμαζόμαστε γιὰ ἱστορικὴ εὐθανασία. Ἔφυγε ὁ ἀνθὸς τῆς πατρίδας, μία κανονικὴ «λεηλασία ἐγκεφάλων», ποὺ μὲ αἷμα καὶ δάκρυα σπούδασαν οἱ γονιοί τους καὶ μᾶς ἦρθαν Σομαλοί, Ἀλγερινοί, Πακιστανοὶ καὶ Ἀφγανοὶ ποὺ τὰ κράτη τους, εἶναι ἐχθρικά, μᾶς μισοῦν καὶ συμμαχοῦν μὲ τὴν Τουρκιά. Ἔρχονται δηλητηριασμένοι, χωρὶς ἴχνος εὐγνωμοσύνης γιὰ τὴν φιλοξενία. Παράνοια ἀπερίγραπτη. Ἐσχάτη ὥρα ἐστι!!).
.                     Ὁ στόχος, ὅσοι Ἕλληνες ἀπομείναμε στὸ ἁλίκτυπο αὐτὸ γαλάζιο ἀκρωτήρι τῆς Μεσογείου, πρέπει νὰ εἶναι ἕνας: «Νὰ βουλιάξουμε»  τὸν σκαντζόχοιρο, νὰ «φαγωθεῖ» ἡ κεφαλή του. Τὰ διλήμματα ἀριστεροὶ ἢ δεξιοὶσκαντζόχοιροι εἶναι γιὰ τοὺς ἀφελεῖς ἢ τοὺς ἰδιοτελεῖς.
.                      Μόνο ἔτσι θὰ γιορτάσει ὁ Ἑλληνισμὸς τὴν ΝΙΚΗ του.

, , ,

Σχολιάστε

ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΦ. ΗΛΙΑ

1.

H ΘΕΟΛΟΓIΑ ΤΩΝ ΔΙΗΓΗΣΕΩΝ ΤΗΣ Π. ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΑ-1 «Ὁ προφήτης αὐτός ἀνέλαβε σκληρό καί ἐπίμονο ἀγώνα γιά νά διαχωρίσει τόν Γιαχβέ ἀπό τόν μή ὑπάρχοντα Βάαλ καί νά ἀπαλλάξει τόν Ἰσραήλ ἀπό τόν φοβερό τότε συγκρητισμό» (Μητρ. Γόρτυνος Ἰερεμίας).

2.

 H ΘΕΟΛΟΓIΑ ΤΩΝ ΔΙΗΓΗΣΕΩΝ ΤΗΣ Π. ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΑ-2 «Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Θεοῦ ὄχι στήν θύελλα, οὔτε στόν σεισμό, καί οὔτε στήν φωτιά, ἀλλά στήν ἐλαφρά καί γλυκειά αὔρα, θέλει νά διδάξει τόν Ἠλία νά εἶναι ἠπιώτερος στόν ἀγώνα του, γιατί ἡ θρησκεία δέν ἐπιβάλλεται μέ σκληρά μέσα, ἀλλά μέ ἤπια μέσα.» (Μητρ. Γόρτυνος Ἰερεμίας).

3.

«

Σχολιάστε

OI ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΡΩΤΟΥΝ καὶ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΑΝΤΟΥΝ (Ἡ Ἱ. Σύνοδος «Πρὸς τὸν Λαό» ἀρ. 53)

 

 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛAΟ 53

 

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

, ,

Σχολιάστε

«ΤΟ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΕ Ο ΘΕΟΣ»

Ἀθήνησι τῇ 14ῃ Ἰουλίου 2021

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 3045

Πρός
τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Θέμα: «Ἐκκλησία καί ἐπιστήμη στόν ἀγῶνα κατά τῆς πανδημίας»

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

.                        Τό τελειότερο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος πλάστηκε γιά νά ζεῖ αἰώνια. Ὁ ἐγωισμός ὁδήγησε τόν ἄνθρωπο στήν πτώση καί ἡ πτώση ἔφερε ὡς συνέπεια τίς ἀσθένειες καί τόν θάνατο.
.                        Ὁ Δημιουργός μας, γιά νά ἁπαλύνει τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων ἀπό τίς ἀσθένειες, μᾶς χάρισε τήν ἰατρική ἐπιστήμη καί τά φάρμακα. Στήν Παλαιά Διαθήκη ὁ Προφήτης Ἠσαΐας μέ τήν βοήθεια τῆς τότε ἰατρικῆς, ἐθεράπευσε τόν Ἐζεκία.
.                        Στήν Καινή Διαθήκη ἐξ ἄλλου, ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας τονίζει τήν ἀναγκαιότητα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης λέγοντας: «οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες» (Ματθ. 9, 12), πού σημαίνει πώς ὅταν τό σῶμα ἀσθενεῖ, ὑπάρχει ἀνάγκη τῆς συνδρομῆς τῶν ἰατρῶν.
.                        Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἐπίσης, λίγο πρίν ἀπό τόν θάνατό του, μή ἀντέχοντας τούς πόνους τῆς ἀσθενείας του, ζήτησε ἰατρική φροντίδα στό Ἀρεταίειο Νοσοκομεῖο, ὅπου καί ἐκοιμήθη.
.                        Ἀλλά καί ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός, πρωτοπόρος σέ ἰατρικά ἐπιστημονικά ἐπιτεύγματα, χάριζε καί ἐξακολουθεῖ καί μετά τήν κοίμησή του νά χαρίζει, μέ τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στούς ἀνθρώπους τήν ὑγεία τοῦ σώματος, ἀλλά καί τῆς ψυχῆς.
.                        Στήν ἐποχή μας, ὁ Ὅσιος Πορφύριος ἀνεδείχθη ὁ κατ’ ἐξοχήν Ἅγιος τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καί, γνωρίζοντας ὅσο κανείς ἄλλος τόν πόνο τῶν ἀσθενῶν, ζητοῦσε ἀπό τούς ἀνθρώπους νά προσεύχονται γιά τόν φωτισμό τῶν ἰατρῶν καί ὅταν τούς ἐπισκέπτεται ἡ ἀρρώστια νά ἀπευθύνονται σέ αὐτούς γιά βοήθεια.
.                        Ἔτσι καί σήμερα, ἡ Ἐκκλησία ἐμπιστεύεται τήν ἐπιστημονική κοινότητα τῶν ἰατρῶν, ἡ ὁποία νυχθημερόν ἀγωνίζεται γιά τήν ἀπαλλαγή τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν θανατηφόρο πανδημία. Μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐπίπονη προσπάθεια τῶν ἐπιστημόνων ἐρευνητῶν, ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει πλέον στήν διάθεσή της τό ἐμβόλιο, τό ὁποῖο εἶναι ἱκανό νά ὑψώσει τεῖχος στήν ἐξάπλωση τῆς πανδημίας. Ἡ ἐλπίδα ἔχει ἀνατείλει γιά ἐπιστροφή στήν κανονικότητα, ἀλλά, κυρίως, γιά τήν ἀνεμπόδιστη συμμετοχή στά Θεῖα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, μέ κορύφωση τήν Κοινωνία ὅλων μας κατά τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
.                        Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γνωρίζοντας πώς ὁ ἐμβολιασμός ἀποτελεῖ μέγιστη πράξη εὐθύνης ἀπέναντι στόν συνάνθρωπο, συνιστᾶ σέ ὅλους, σέ συνεννόηση μέ τόν ἰατρό τους, νά ἀξιοποιήσουν τό δῶρο αὐτό πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός, προκειμένου νά προστατεύσουμε τούς ἑαυτούς μας, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο «ὑπέρ οὗ Χριστός ἀπέθανε» (Ρωμ. 14, 15). Καί θέλει αὐθεντικῶς νά διαβεβαιώσει πώς αὐτό τό ἐμβόλιο δέν ἔρχεται σέ καμία ἀντίθεση μέ τήν Ἁγιογραφική, Πατερική καί Κανονική διδασκαλία τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.
.                        Ὁ φόβος γιά ὁτιδήποτε εἶναι πρωτόγνωρο συχνά δημιουργεῖ ἀντιδράσεις ἤ καχυποψία μέ ἀποτέλεσμα, πολλές φορές, νά ἀκούγονται φωνές, πού προκαλοῦν σύγχυση καί διαχωρισμό. Αὐτό ὅμως ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τό αἴτημα τοῦ Κυρίου μας, κατά τήν Ἀρχιερατική Του Προσευχή, «ἵνα πάντες ἕν ὦσι» (Ἰω. 17, 21).
.                        Στήν δύσκολη αὐτή συγκυρία χρειάζεται πίστη, σύνεση, ταπείνωση, ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης, ἀλληλεγγύη, ἀγάπη πρός τόν Θεό καί πρός τόν πλησίον διότι ἐάν αὐτά ἐκλείψουν, ὁ φόβος κυριεύει τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων καί κατά τόν Προφήτη Δαβίδ «ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ, οὗ οὐκ ἦν φόβος» (Ψαλμ. 13, 5).

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

.                        Σᾶς καλοῦμε νά ἀκοῦτε τήν φωνή τῆς ἐπιστήμης καί τῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι πάντοτε μέ ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης ἐνημερώνουν τούς πολίτες, προτείνοντας ἐνδεδειγμένες λύσεις προσαρμοσμένες στήν ἀντιμετώπιση τῶν δυσχερειῶν, πού κάθε φορά προκύπτουν.
.                        Πολλές φορές, στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως προβάλλονται ἀβασάνιστα ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες στεροῦνται ἐπιστημονικότητος, ἀλλά καί ἐκκλησιαστικοῦ πνεύματος. Γι’ αὐτό ἐφιστοῦμε τήν προσοχή, ὑπενθυμίζοντας τά λόγια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ τῆς Ἀγάπης Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου «μή παντί πνεύματι πιστεύετε, ἀλλά δοκιμάζετε τά πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν» (Ἰω. Α΄, 4, 1).

Παιδιά μας,

.                        Καλοῦμε ὅλους σέ πανστρατιά προσευχῆς, ἡ ὁποία ἄλλωστε ἀποτελεῖ καί τό κατ’ ἐξοχήν ὅπλο τῶν Χριστιανῶν, ὥστε μαζί καί μέ τήν τήρηση τῶν ἰατρικῶν ὁδηγιῶν καί μέ τήν βοήθεια τῶν ἐπιστημονικῶν ἐπιτευγμάτων, νά ἐκλείψει ἡ πανδημία καί ἡ ὀσμή θανάτου ἀπό τήν ἀνθρωπότητα καί ὅλοι ἑνωμένοι νά δοξάζουμε τόν Ἀρχηγό τῆς Πίστεώς μας, Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἦλθε σέ αὐτόν τόν κόσμο «ἵνα ζωήν ἔχωμεν καί περισσόν ἔχωμεν» (Ἰω. 10, 10).

Μετά τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης καί πολλῶν πατρικῶν εὐχῶν.

† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος
† Ὁ Μυτιλήνης, Ἐρεσσοῦ καί Πλωμαρίου Ἰάκωβος
† Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος
† Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων
† Ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δαμασκηνός
† Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης Ἀνδρέας
† Ὁ Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων
† Ὁ Ἄρτης Καλλίνικος
† Ὁ Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως Ἀθηναγόρας
† Ὁ Ζακύνθου Διονύσιος
† Ὁ Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ Κύριλλος
† Ὁ Νέας Ἰωνίας, Φιλαδελφείας, Ἡρακλείου καί Χαλκηδόνος Γαβριήλ
† Ὁ Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ, Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης Ἀντώνιος

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς
† Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

, ,

Σχολιάστε

ΣΑΜΟΥΕΛ ΧΑΟΥ: Ὁ φιλέλληνας φιλάνθρωπος γιατρός (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Σάμουελ Χάου:
ὁ φιλέλληνας φιλάνθρωπος γιατρὸς

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                   Μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες προσωπικότητες φιλέλληνα εἶναι ὁ ἀμερικανὸς γιατρὸς Σάμουελ Χάου. Ἡ προσφορά του δὲν περιορίστηκε μόνο στοὺς Ἕλληνες μὲ τὶς ἰατρικὲς καὶ φιλανθρωπικὲς ὑπηρεσίες ποὺ προσέφερε. Ἦταν μεγάλη καὶ στὴν Πατρίδα του, τὶς ΗΠΑ, ὅπου ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν κατάργηση τῆς δουλείας καὶ γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα τῶν νέγρων. Στὸ πλαίσιο τοῦ ἀγώνα τοῦ ἐπισκέφθηκε καὶ συζήτησε μὲ τὸν Πρόεδρο Λίνκολν. Ἐπίσης ἦταν ὁ δημιουργὸς στὶς ΗΠΑ τοῦ Ἱδρύματος Περκινς γιὰ τυφλοὺς καὶ κωφαλάλους, τὸ ὁποῖο σήμερα εἶναι ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα καὶ καλύτερα παγκοσμίως. Στὸ σχολεῖο τοῦ Ἱδρύματος φοίτησε ἡ περίφημη Ἔλεν Κέλερ καὶ ἡ δασκάλα τῆς Ἄννα Σάλιβαν ἦταν ἀπόφοιτη αὐτοῦ τοῦ σχολείου. Ὁ Ντίκενς τὸ 1842 ἐπισκέφθηκε τὸ Περκινς καὶ ἐντυπωσιάστηκε ἀπὸ τὴ δουλειὰ ποὺ γινόταν σὲ αὐτό. Τὶς ἄριστες ἐντυπώσεις του τὶς κατέγραψε στὸ βιβλίο – ἡμερολόγιο τοῦ «American Notes».
.                Αὐτὸς ὁ ἐξαίρετος ἄνθρωπος καὶ ἐπιστήμονας ἦρθε στὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ προσφέρει τὶς ὑπηρεσίες του στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία της. Στὶς 28 Μαρτίου τοῦ 1825 ἔγραψε, στὸν ἐπιστήθιο φίλο του William S. Sampson, στὶς ΗΠΑ: «Εἶμαι στὴν Ἑλλάδα. Συμβάλλω κατ’ ἐλάχιστον στὴν ὑπόθεση τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς Ἀνθρωπότητας. Εἶμαι ἀνεξάρτητος καί, ὅσο εἶναι δυνατὸ γιὰ μένα, εἶμαι εὐτυχισμένος». (Σάμουελ Χάου «Ἡμερολόγιο ἀπὸ τὸν Ἀγώνα 1825-1829», Βιβλιοπωλεῖο Νότη Καραβία, Ἀθήνα, 1971, σελ. θ΄»).  Ὅσον ἀφορᾶ στὴν ἀφοσίωσή του στὴν θεραπεία τῶν ἀγωνιστῶν γράφει: «Εἶμαι τόσο ἀπορροφημένος ἀπὸ τοὺς τραυματίες, ὥστε οἱ ἡμέρες πετοῦν σὰν τὸν ἄνεμο καὶ μόλις μοῦ ἀφήνουν μία στιγμὴ νὰ σκεφτῶ…». (Αὐτ. σελ. ιη΄).
.              Ὅταν ἦρθε ὁ Χάου στὴν Ἑλλάδα, τὸν παρέλαβε ἡ φράξια Μαυροκορδάτου καὶ εἶχε μονομερῆ καὶ στρεβλὴ εἰκόνα τῶν ὅσων συνέβαιναν καὶ γιὰ τὶς προσωπικότητες τοῦ Ἀγώνα. Ἔτσι τὸν Μαυροκορδάτο τὸν θεωρεῖ ὡς  «τὸν ἰκανότερο υἱὸ τῆς Ἑλλάδας καὶ τὸ ἰσχυρότερο στήριγμά της…». (Αὐτ. μα΄). Ἐπίσης εἶχε ἀρίστη ἰδέα γιὰ τὸν Μάσον, τὸν ἐμπαθῆ ἀλαζόνα καὶ ἕως θανάτου διώκτη τοῦ Κολοκοτρώνη, γιὰ τὸν ὁποῖο, φυσικά, ὁ Χάου  δὲν εἶχε καλὴ ἰδέα…
.                  Τοὺς φιλέλληνες ὁ Χάου τοὺς χωρίζει σὲ δύο κατηγορίες. Στὴν πρώτη βάζει ἐκείνους ποὺ «πλάκωσαν στὴν Ἑλλάδα κοπαδιαστὰ μὲ τὴν προσδοκία νὰ δρέψουν δάφνες καὶ δολάρια, ἀλλὰ ὅταν παρουσιάστηκαν τὰ πρῶτα ἀγκάθια…. σιχάθηκαν τὴν Ἑλλάδα καὶ μαζὶ καὶ τοὺς Ἕλληνες… Πῆγαν σπίτια τους καὶ ἔδωσαν διέξοδο στὴν κακεντρέχειά τους συκοφαντώντας την». Στὴ δεύτερη κατηγορία κατατάσσει ὅσους πλήρωσαν μὲ τὸ αἷμα τους τὴ συμμετοχή τους στὸν Ἀγώνα τῶν Ἑλλήνων. Μεταξὺ αὐτῶν ὀνομάζει τοὺς Βύρωνα, λόρδο Μάρεϊ, στρατηγὸ Νόρμαν «καὶ  ἄλλους γενναίους Γερμανοὺς καὶ Πολωνούς». Ἰδιαιτέρως μνημονεύει τὸν Ἰταλὸ κόμη Σανταρόζα, τὴ μεγάλη αὐτὴ στρατιωτικὴ προσωπικότητα, ποὺ ὡς ἁπλὸς ἀγωνιστὴς σκοτώθηκε στὴ μάχη τῆς Σφακτηρίας.
.             Γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἔγραψε διάφορα, πολλὲς φορὲς ἀλληλοσυγκρουόμενα. Ὅμως τὸ καταστάλαγμά του εἶναι ἕνας ὕμνος γιὰ τοὺς Ἕλληνες καὶ μία καταγγελία σὲ βάρος ἐκείνων – Ἑλλήνων καὶ ξένων – οἱ ὁποῖοι «ἔζησαν στὴν Εὐρώπη καὶ ἀπέκτησαν καὶ τὰ εὐρωπαϊκὰ ἐλαττώματα». Γράφει ὅτι οἱ συκοφαντοῦντες τοὺς Ἕλληνες, «δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν τους ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ τετρακόσια ἔτη διετέλει ὑπὸ τὸ βάρος τοῦ φρικτοτέρου δεσποτισμοῦ, ἀπανθρωποτέρου τῆς δουλεμπορίας ἀκόμη καὶ τῶν Ἰνδιάνων. Ἐγὼ τολμῶ νὰ εἴπω ἄνευ φόβου διαψεύσεως, ὅτι ὁ νεώτερος Ἕλλην, παρ’ ὅλην τὴν καταθλιπτικὴν δουλείαν του, εἶναι πλέον ἐναρέτου καὶ εὐχαρίστου χαρακτῆρος ἢ ὁ Σικελός, ὁ Ἰταλός, ὁ Ἰσπανὸς καὶ ὁ Ρῶσος. Εἶναι ἐξυπνότερος, δραστηριώτερος, μὲ μεγαλυτέραν ἰδιοφυίαν, ὡς ὁ κάτοικος πάσης εὐρωπαϊκῆς χώρας». (Αὐτ. σελ. 119).
.               Ὁ Χάου ἦταν γόνος πολὺ πλούσιας οἰκογένειας τῶν ΗΠΑ. Ὁ πατέρας του ἦταν πλοικτήτης καὶ βιομήχανος. Ὅμως φόρεσε τὴ φουστανέλα καὶ συμμετέχοντας στὶς ἐκστρατεῖες καὶ στὶς μάχες ὡς γιατρὸς προσαρμόστηκε στὶς ἐξαιρετικὰ δύσκολες συνθῆκες, τὶς ὁποῖες καὶ περιγράφει στὸ Ἡμερολόγιό του: «Ὁ Ἕλλην στρατιώτης εἶναι νοήμων, δραστήριος, σκληραγωγημένος καὶ λιτοδίαιτος. Ὁδεύει ἢ μᾶλλον σκιστὰ ἐπὶ τῶν βράχων, ἀρκούμενος εἰς μίαν γαλέταν, εἰς ὀλίγας ἐλαίας ἢ ὠμὸν κρεμμύδι. Τὴ νύκτα κατακλίνεται εὐχαριστημένος ἐπὶ τοῦ ἐδάφους, ὡς προσκεφάλαιον ἔχων ὁμαλόν τινα λίθον καὶ ὡς κάλυμμα τὴν καπόταν, ποὺ φέρει μαζί του χειμώνα καλοκαίρι…Οἱ Ἕλληνες στρατιῶται δὲν εἶχον σκευὰς καὶ 0ησαν ἀπηλλαγμένοι ἀποσκευῶν… Ἡ φουστανέλα του εἶναι τὸ μανδήλιό του, τὸ τραπεζομάντηλό του καὶ ἡ πετσέτα του..» (Αὐτ. σελ. 11-12).
.               Ἀπευθυνόμενος στοὺς καλοζωισμένους ἀμερικανοὺς φίλους του ὁ Χάου γράφει γιὰ τὴν προσωπική του ἐμπειρία: «Εἶμαι βέβαιος ὅτι ποτὲ δὲν ἐδοκιμάσατε τὸ πραγματικὸν συναίσθημα τῆς διαβρωτικῆς πείνης. Σεῖς γνωρίζετε μόνον τί θὰ πῆ καλὴ ὄρεξις. Ἐπέρασα ὁλοκλήρους μήνας μὲ σαλιγκάρια τοῦ βουνοῦ μόνον καὶ μὲ ψημένα ἔντομα, ἑβδομάδας χωρὶς ψωμὶ καὶ ἡμέρας χωρὶς μπουκιὰ εἰς τὸ στόμα…» (Αὐτ. σελ. 12).
.              Πέρα ἀπὸ τὸ ἐπιστημονικὸ καὶ φιλελληνικό του ἔργο ὁ Χάου προσέφερε καὶ κοινωνικὸ ἔργο στὴν Ἑλλάδα. Ἑλληνόπουλα προσφυγόπουλα καὶ ὀρφανά, περίπου σαράντα, ποὺ τὰ περισσότερα  ζοῦσαν στὸ ὀρφανοτροφεῖο τῆς Αἴγινας καὶ ὅλα εἶχαν ἔφεση νὰ σπουδάσουν ὁ Χάου τὰ πῆρε μαζί του στὶς ΗΠΑ. Τὰ περισσότερα  ἀποκαταστάθηκαν καλά, παντρεύτηκαν ἀμερικανίδες, ἀλλὰ χάθηκαν γιὰ τὸν Ἑλληνισμό.
.              Χαρακτηριστικὴ ἡ περίπτωση τοῦ Ἰωάννη Σελιβέργου Ζάχου (1820-1898). Ἀναδείχθηκε στὶς ΗΠΑ πολύπλευρη καὶ ἀξιόλογη προσωπικότητα. Καταγράφεται ὡς «ἰατρός, λόγιος, πανεπιστημιακός, ἐφευρέτης, θρησκευτικὸς ρήτορας…». Ἀγωνίστηκε γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν νέγρων καὶ τῶν γυναικῶν. Ὅμως ξέχασε τὴν Ἑλλάδα. Ἐγκατέλειψε τὴν Ὀρθοδοξία, ἔγινε «πάστορας» τῆς Σέχτας τοῦ Ἀντιτριαδιτισμοῦ (Unitarianism). Πιθανὸν ἐπειδή, ὅταν ἦταν 4 ἐτῶν, ὁ Κωνσταντινουπολίτης πατέρας του σκοτώθηκε σὲ μάχη κατὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ ἡ μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε, τὸν ἄφησε νὰ φύγει στὶς ΗΠΑ μὲ τὸν Χάου καὶ κάποια στιγμή, ὅταν ἦταν μόλις 13 ἐτῶν, σταμάτησε νὰ τὸν ἐνισχύει οἰκονομικά…
.              Κάπως διαφορετικὴ ἡ περίπτωση τοῦ Χριστόφορου Καστάνη (1814-1866), ποὺ καὶ αὐτὸν πῆρε ὁ Χάου στὶς ΗΠΑ, γιὰ νὰ σπουδάσει. Ἦταν ἀπὸ τὴ Χίο καὶ κατὰ τὴν καταστροφή της ἔχασε καὶ τοὺς δύο γονεῖς του. Ὁ ἴδιος γλύτωσε καὶ ἔφτασε στὸ Ναύπλιο κατὰ θαυματουργικὸ τρόπο. Εὐρισκόμενος στὴν Ἀμερικὴ ἔγινε πανεπιστημιακὸς καὶ συγγραφέας. Περιέγραψε τὶς περιπέτειές του σὲ δύο βιβλία, ποὺ κυκλοφορήθηκαν τὸ 1851 καὶ ἔγιναν μπεστ σέλερς. Σὲ αὐτὰ ἀναφέρει εὐφήμως τοὺς Χάου καὶ Ζάχο. Παντρεύτηκε ἀμερικανίδα καὶ ἀπεβίωσε στὰ 52 του χρόνια, χωρὶς νὰ προσφέρει κάτι στὸν Ἑλληνισμὸ τῶν ΗΠΑ. Μία τρίτη περίπτωση εἶναι τοῦ Μιχαὴλ Ἀνάγνου (Ἀναγνωστόπουλου, 1837-1906). Σπούδασε στὴν Ἑλλάδα καὶ ἔμαθε καλὰ ξένες γλῶσσες. Γνωρίστηκε μὲ τὸν Χάου, ποὺ τὸν προσέλαβε γραμματέα του καὶ τὸν πῆρε μαζί του στὶς ΗΠΑ. Τὸν ἔκανε ἀναπληρωτή του στὸ Ἵδρυμα Πέρκινς γιὰ τοὺς τυφλούς, παντρεύτηκε τὴν κόρη του καὶ ἀνέλαβε τὸ Ἵδρυμα μετὰ τὸν θάνατό του.-

, ,

Σχολιάστε

Η ΑΪΤΗ καὶ Η ΕΛΛΑΔΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος

Ἡ Ἀϊτὴ καὶ ἡ Ἑλλάδα.

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                     Ἡ Ἀϊτὴ εἶναι μία βασανισμένη χώρα τῆς Καραϊβικῆς. Οἱ κάτοικοί της στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰώνα κήρυξαν τὴν ἀνεξαρτησία τους ἀπὸ τὴν ἀποικιοκρατικὴ Γαλλία καὶ ἀπὸ τότε λίγες εἶναι οἱ εὐτυχισμένες ἡμέρες ποὺ ἔχουν περάσει. Ἡ Ἀϊτὴ τὸ 1822 ἀναγνώρισε τὴν Ἑλλάδα ὡς ἀνεξάρτητο κράτος. Ἦταν σημαντικὴ ἡ ἐνέργειά της, γιατί ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση ἦταν στὴν ἀρχή της καὶ οὐδεμία ἄλλη χώρα εἶχε διανοηθεῖ τότε νὰ προχωρήσει στὴν ἀναγνώρισή της.
.                     Τὸ τελευταῖο κροῦσμα τῆς ἐνδημικῆς πολιτικῆς ἀστάθειας, ἀνεξέλεγκτης βίας, καταθλιπτικῆς φτώχειας, διαφθορᾶς, καὶ κοινωνικῆς ἀδικίας στὴν Ἀϊτὴ ἦταν ἡ πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες δολοφονία τοῦ προέδρου τῆς χώρας Ζοβενὲλ Μοΐζ στὴν ἰδιωτική του κατοικία. Εἶναι λυπηρὸ ποὺ ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνηση δὲν ἐξέφρασε τὴ συμπάθειά της πρὸς τὸν φίλο λαὸ τῆς Ἀϊτῆς. Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς 200ῆς ἐπετείου ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς Ἐπανάστασής μας ὀφείλουμε νὰ προσφέρουμε ἀνθρωπιστικὴ βοήθεια πρὸς τὴν Ἀϊτὴ καὶ νὰ μεσολαβήσουμε νὰ τὸ πράξουν καὶ οἱ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Νὰ θυμίσουμε ὅτι τὸ 1822 ὁ πρόεδρος τῆς Ἀϊτῆς Ζὰν Πιὲρ Μπουαγιὲ ἔγραψε σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀδαμάντιο Κοραὴ ὅτι τοῦ ἀποστέλλει 25 τόνους καφέ, γιὰ νὰ ἐκποιηθοῦν καὶ μὲ τὰ χρήματα ποὺ θὰ συγκεντρωθοῦν νὰ ἀγοραστοῦν ὅπλα καὶ πυρομαχικά.
.                     Ἡ Ἀϊτὴ στὰ 200 χρόνια, ποὺ πέρασαν, δὲν ἔχει γνωρίσει ὁμαλὴ πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ζωή. Οἱ περισσότεροι κυβερνῆτες της ἀνετράπησαν ἢ/καὶ δολοφονήθηκαν, συνήθως ἀπὸ χοῦντες, ὅσοι δὲ ἔμειναν γιὰ καιρό, ὅπως οἱ Ντυβαλιέ, πατὴρ καὶ υἱός, κυβέρνησαν ἀπολυταρχικὰ σὲ διεφθαρμένο καθεστώς. Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰώνα καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ 1910 ἕως τὸ 1915 τέσσερις πρόεδροι ἀνετράπησαν, λυντσαρίστηκαν, ἢ δολοφονήθηκαν. Τὸ 1915 οἱ ΗΠΑ ἐπενέβησαν καὶ κατέστησαν προτεκτοράτο τους τὴν Ἀϊτή, καθεστὼς ποὺ διατηρήθηκε ἕως τὸ 1934. Ἐπὶ πλέον ὅλων τῶν δεινῶν ποὺ πέρασε μὲ τὶς κυβερνήσεις της ἡ Ἀϊτὴ τὸ 2010 ἐπλήγη ἀπὸ σεισμὸ ἑπτὰ Ρίχτερ, μὲ θύματα ἄνω τῶν 200.000 ἀνθρώπων καὶ ἀνυπολόγιστες ζημίες.
.                     Ἀπὸ τὸ 1822, ὡς ἀνεξάρτητη χώρα, ἡ Ἀϊτὴ εἶχε τὶς ἴδιες προοπτικὲς μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Δομινικανὴ Δημοκρατία, ὅμορη χώρα στὸ ἴδιο νησί. Σήμερα ἡ Ἀϊτὴ ἔχει πληθυσμὸ 11,5 ἑκατομμύρια καὶ κατὰ κεφαλὴ ΑΕΠ 1.784 $, τὸ χαμηλότερο σὲ ὅλο τὸ δυτικὸ ἠμισφαίριο. Γιὰ σύγκριση, ἡ Δομινικανὴ Δημοκρατία ἔχει πληθυσμὸ 10,5 ἑκατομμύρια καὶ κατὰ κεφαλὴ ΑΕΠ 16.049 $ καὶ ἡ Ἑλλάδα μὲ πληθυσμὸ 10, 8 ἑκατομμύρια ἔχει κατὰ κεφαλὴ ΑΕΠ 31.736 $ (Σημ. Στοιχεῖα 2019).
.                     Ὅλες οἱ χῶρες ὀφείλουν νὰ βοηθήσουν τὴν Ἀϊτή, γιατί πρωτοστάτησε στὴν κατάργηση τῆς δουλείας. Ὁ Τουσὲν Λουβερτίρ, ἐπικεφαλῆς τῶν Ἀϊτινῶν ἐπαναστατῶν κατὰ τῶν Γάλλων, τὸ 1801 κήρυξε τὴν ἀνεξαρτησία τῆς χώρας καὶ τὴν κατάργηση κάθε φυλετικῆς ἢ ἄλλης διάκρισης. Τὸ 1802 ὁ Ναπολέων ἐπανέφερε τὸν θεσμὸ τῆς δουλείας, ἔστειλε στρατὸ στὴν Ἀϊτή, νίκησε τὸ στρατό της, αἰχμαλώτισε τὸν Λουβερτίρ, τὸν μετέφερε σιδηροδέσμιο στὴν Μπεζανσόν, ὅπου καὶ πέθανε ἀπὸ τὰ βασανιστήρια.-

Σχολιάστε

«ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ»!

«Δρο Θεο τ μβόλιο»
Τί
ναφέρει γκύκλιος τς ερς Συνόδου

Μαρία Ἀντωνιάδου
ἐφημ. «ΤΟ ΒΗΜΑ», tovima.gr
15.07.2021

.            Τὸ κείμενο τῆς Ἐγκυκλίου ποὺ ἐγκρίθηκε σήμερα ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο ἀναμένεται νὰ ἀποσταλεῖ τὴν Δευτέρα σὲ ὅλες τὶς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἀναγνωστεῖ τὴν μεθεπόμενη Κυριακὴ στοὺς Ναούς.
.                             Δῶρο Θεοῦ χαρακτηρίζει σύμφωνα μὲ πληροφορίες ἡ 12μελής ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὸ ἐμβόλιο.

Τὸ κείμενο τῆς ἐγκυκλίου ποὺ ἐγκρίθηκε σήμερα ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο ἀναμένεται νὰ ἀποσταλεῖ τὴν Δευτέρα σὲ ὅλες τὶς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἀναγνωστεῖ τὴν μεθεπόμενη Κυριακὴ στοὺς Ναούς.
.                           « Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γνωρίζοντας, πὼς ὁ ἐμβολιασμὸς ἀποτελεῖ μέγιστη πράξη εὐθύνης ἀπέναντι στὸν συνάνθρωπο, συνιστᾶ σὲ ὅλους, νὰ ἀξιοποιήσουν τὸ δῶρο αὐτό, ποὺ μᾶς χάρισε ὁ Θεός, προκειμένου, νὰ προστατεύσουμε τοὺς ἑαυτούς μας, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄνθρωπο», τονίζεται σύμφωνα μὲ πληροφορίες. Ὅπως ἀναφέρεται, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀπαντᾶ σὲ ὅλα τὰ ζητήματα ποὺ προκύπτουν ἐξ αἰτίας τῆς πανδημίας μέσα ἀπὸ ἐδάφια τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τὸν βίο τῶν Ἁγίων δηλώνοντας ξεκάθαρα τὴν ἐμπιστοσύνη της στὴν ἐπιστημονικὴ κοινότητα. Μάλιστα καλεῖ τοὺς πιστοὺς σὲ πανστρατιὰ προσευχῆς ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ κατ’ ἐξοχὴν ὅπλο τῶν χριστιανῶν.
.            «Πίστη. Σύνεση καὶ ἀγάπη πρὸς τὸ Θεὸ καὶ τὸν συνάνθρωπο» εἶναι τὸ μήνυμα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.

,

Σχολιάστε

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΦΘΑΡΤΟΤΗΤΑ

Τά ἐμβόλια στήν φθαρτότητα τοῦ ἀνθρώπου
τοῦ Μητροπολ. Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου
Ἐφημ. «ΤΑ ΝΕΑ», 12.07.21

.                  Εἶναι κοινός τόπος καί ἀναμφισβήτητος ὅτι ὁ ἄνθρωπος γεννιέται μέ τήν φθαρτότητα καί τήν θνητότητα, δηλαδή ὁ ὀργανισμός του διακρίνεται ἀπό τήν φθορά, πού ὁδηγεῖ στόν θάνατο. Ἡ φύση συνδέεται μέ τήν φθίση, δηλαδή τόν μαρασμό, τήν παρακμή, γι’ αὐτό ἀμέσως μέ τήν γέννησή του δέχεται τήν ἐπιμέλεια τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης.
.                      Ἄλλωστε, ἡ σύγχρονη μοριακή βιολογία ἔχει ἀποδείξει ὅτι μεταξύ τῶν 25.000 γονιδίων πού ὑπάρχουν στό DNA τοῦ ἀνθρώπινου κυττάρου ὑπάρχουν καί τά γονίδια τῆς γηράνσεως, δηλαδή τοῦ θανάτου, καί τά γονίδια τῶν σωματικῶν ἀσθενειῶν. Δηλαδή, ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς συλλήψεώς μας, ἔχουμε μέσα μας τήν φθαρτότητα καί τήν θνητότητα.
.                       Ἡ ἰατρική ἐπιστήμη μέ τήν φώτιση ἀπό τόν Θεό ἀντιμετωπίζει τήν φθαρτότητα, ἀκόμη πολεμᾶ καί τόν θάνατο, χωρίς νά μπορῆ νά τόν νικήση, ἀλλά σίγουρα δημιουργεῖ ποιότητα ζωῆς στόν ἄνθρωπο, ὥστε αὐτός νά ἐργάζεται, νά ζῆ κατά τό δυνατόν σέ μιά σωματική εὐεξία.
.                              Αὐτό γίνεται μέ τά φάρμακα καί τά ἐμβόλια. Ἕως τώρα πολλές ἀσθένειες ἀντιμετωπίσθηκαν μέ τά ἐμβόλια, πού ὅλοι μας ἀπό τήν βρεφική μας ἡλικία ἔχουμε κάνει καί ἔτσι διατηρούμαστε στήν ζωή.
.                        Δέν πρέπει νά γίνεται σύγχυση μεταξύ θεολογίας καί ἐπιστήμης, γιατί διαφορετικό εἶναι τό ἔργο τῆς καθεμιᾶς, οὔτε μεταξύ Ἐκκλησίας καί ἐπιστημονικῆς κοινότητας. Οἱ ἅγιοι δέχθηκαν τίς εὐεργετικές ἀνακαλύψεις τῆς ἐπιστήμης, ἀλλά καί οἱ ἐπιστήμονες δέχθηκαν τίς εὐεργετικές ἐνέργειες τῆς Ἐκκλησίας στήν ἐσωτερική τους ψυχική εἰρήνη.
.                           Αὐτό σημαίνει ὅτι ἄλλο εἶναι τό ἔργο τῶν Ἱερέων καί τῶν ἐξομολόγων καί ἄλλο εἶναι τό ἔργο τῶν ἰατρῶν. Φυσικά καί πρέπει νά συνεργάζονται μεταξύ τους, γιατί διαφορετικά θά φθάσουμε σέ ἀντιλήψεις πού ἐπικρατοῦσαν στόν Μεσαίωνα, τότε πού ταυτιζόταν ἡ κλασική μεταφυσική μέ τήν δυτική σχολαστική θεολογία.

.                           Γιά τά ἐμβόλια παρατηρῶ ὅτι ὑπάρχει ἕνας σκεπτικισμός καί σέ αὐτούς πού ἔχουν ἐμβολιαστεῖ στό παρελθόν γιά ἄλλες ἀσθένειες ἀπό τήν μικρή τους ἡλικία καί γι’ αὐτό ζοῦν, ἀλλά καί σέ αὐτούς πού λαμβάνουν καθημερινά φάρμακα καί ἔχουν σχεδόν τήν πλήρη ἀναφορά τους στούς ἰατρούς κάθε εἰδικότητας. Πρόκειται γιά μιά καθαρά ἀντιφατική νοοτροπία.
.                      Ὑπάρχει καί ἕνας «ἀθεολόγητος σκεπτικισμός» γιά τό θέμα αὐτό, ὅτι δῆθεν τά ἐμβόλια ἀναιροῦν τήν Χάρη τοῦ Βαπτίσματος, πού εἶναι πέρα ὡς πέρα βλάσφημη καί δείχνει ἔλλειμμα ὀρθοδόξου θεολογίας.
.                            Στά ἰατρικά θέματα ἰσχύουν οἱ ἀποφάσεις τῶν ἰατρικῶν συλλογικῶν ὀργάνων. Βεβαίως ὑπάρχουν καί μεμονωμένες διαφορετικές ἀπόψεις, ἀλλά τελικά θά δεχθοῦμε τίς ἀπόψεις τῶν ἐπιστημονικῶν συλλογικῶν ὀργάνων ὡς περισσότερο αὐθεντικές.
.                    Τό ἴδιο γίνεται καί στόν ἐκκλησιαστικό χῶρο. Δεχόμαστε τίς ἀποφάσεις τῶν Συνόδων, στίς ὁποῖες συνεργάζονται πολλοί Ἐπίσκοποι καί παραθεωροῦμε τίς μεμονωμένες φωνές. Τό ἴδιο ἰσχύει καί στά δογματικά θεολογικά θέματα. Γιά παράδειγμα, σέ Χριστολογικά θέματα ἀποφάνθησαν οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι, τίς ὁποῖες δεχόμαστε, παρά τό ὅτι ὑπάρχουν μεμονωμένοι Ἐπίσκοποι καί θεολόγοι πού διαφωνοῦν.
.                           Τελικά, τά ἐμβόλια πού χρησιμοποιοῦνται γιά τήν ἀσθένειεα covid-19 εἶναι εὐεργετικά, σώζουν ἀνθρώπινες ζωές, παρά τίς μικρές παρενέργειες, καί ἔτσι πρέπει νά τά δεχόμαστε. Ὅσα ἀντίθετα ἐπιχειρήματα ἄκουσα μέχρι τώρα δέν μέ ἔχουν πείσει.
.                         Καί βέβαια δέν μπορεῖ κανείς νά ἀρνῆται τήν ὠφελιμότητα τῶν ἐμβολίων, ὅταν παράλληλα χρησιμοποιῆ τά σύγχρονα ἐπιτεύγματα τῆς τεχνολογίας, ὅταν καθημερινά χρησιμοποιεῖ ποικίλα φάρμακα, ἔχοντας τόν φόβο τοῦ θανάτου, ὅταν ἔχη ἀναφορά στήν φιλαυτία του. Ἐπί τέλους, χρειάζεται σοβαρότητα.

Σχολιάστε