christian-vivliografia

Αὐτὸς ὁ χρήστης δὲν ἔχει δημοσιοποιήσει βιογραφικὲς του πληροφορίες

Ἀρχικὴ σελίδα: http://lagouros.wordpress.com

ΕΞΩ Η ΘΥΕΛΛΑ ΜΑΙΝΕΤΑΙ…

ΕΞΩ Η ΘΥΕΛΛΑ ΜΑΙΝΕΤΑΙ…

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2193, 15.02.2019
ἠλ. στοιχ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»

.           Ὁ κόσμος ἀνήσυχος. Ἀρκετοὶ λιποψυχοῦν. Ἐρωτήματα πνίγουν τὶς ψυχὲς ὅλων μας. Ποῦ πλέει τὸ πλοῖο τῆς Πατρίδας μας; Πόσο ἀκόμη θὰ τὸ μαστιγώνει ἀλύπητα ἡ θύελλα;
.           Τί θύελλα! Σαρωτική. Ὅσο περνοῦν οἱ μέρες ἀντὶ νὰ ἠρεμήσει, δυναμώνει. Μετατρέπεται σὲ κυκλώνα καταστρoφικό. Ἕνα-ἕνα διαλύει τὰ στηρίγματα τοῦ κόσμου. Ἡ διαφθορὰ διδάσκεται στὰ ἴδια τὰ Σχολεῖα. Ἡ Βουλὴ καταλύει νόμους αἰώνιους καὶ νομοθετεῖ ὡς νόμιμη τὴν ἀνομία καὶ τὴν ἀσέλγεια. Τὸ χειρότερο, ἡ σκέψη πολλῶν, ἀκόμη καὶ μέσα στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο, ὑφίσταται κακοήθη μετάλλαξη, συμβιβαζόμενη μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀποστατημένου κόσμου.
.           Μέσα σ᾽ αὐτη τὴ μαινόμενη πνευματικὴ κακοκαιρία ἡ Ἐκκλησία ἀνοίγει γιὰ μιὰ ἀκόμη χρονιὰ τὸν Παράδεισό της. Μᾶς εἰσάγει στὸν ἅγιο κόσμο τοῦ ΤΡΙΩΔΙΟΥ καὶ τῆς ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ.
.           Μᾶς λέει: Ἀρκετά, παιδιά μου, χτυπηθήκατε ἀπὸ τὴν κοσμικὴ θύελλα. Ἀρκετὰ περιπλανηθήκατε στοὺς δρόμους τοῦ κόσμου. Ἐλᾶτε… γυρίστε στὸ σπίτι σας. Ἐλᾶτε… βαδίστε τὸν δρόμο τῆς ζωῆς. Φωνὴ στοργικὴ τῆς ἀληθινῆς μας μητέρας. Νὰ βαδίσουμε τὸν δρόμο τῆς ζωῆς καὶ νὰ γυρίσουμε στὸ σπίτι μας.
.            Τί σημαίνει ὅμως ἐπιστροφὴ στὸ σπίτι; Τί ἄλλο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ τόσο δυνατά μᾶς ἔδειξε ὁ Κύριος μὲ τὴ μορφὴ τοῦ Ἀσώτου. Νὰ ἔρθουμε στὸ σπίτι μας, σημαίνει νὰ μετανοήσουμε, νὰ συμμαζευθοῦμε στὸν ἑαυτό μας, γιὰ νὰ συναντήσουμε τὸν Πατέρα μας. Ἀκριβῶς ὅπως ὁ Ἄσωτος ἔπραξε, ὁ ὁποῖος μόλις ἦρθε στὸν ἑαυτό του, «εἰς ἑαυτὸν ἐλθών», τότε εἶπε: «Πορεύσομαι πρὸς τὸν Πατέρα μου». Ὁ ἄνθρωπος βρίσκει τὸν Πατέρα του, συναντάει τὸν Θεό του, ὅταν μετανοεῖ καὶ ἔρχεται στὸν ἑαυτό του. Ὅσο παραμένει ἐκτὸς ἑαυτοῦ, εἴτε ζώντας ζωὴ ἀσωτίας εἴτε αἰχμαλωτιζόμενος ἀπὸ τοὺς ἀναρίθμητους περισπασμούς, βασανίζεται ἀπὸ τὶς θύελλες τοῦ κόσμου καὶ βρίσκεται μακριὰ ἀπὸ τὸν Πατέρα, χωρὶς Θεό, χωρὶς χαρὰ καὶ νόημα ζωῆς.
.           Ὁ μεγάλος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς τὴν Παραβολὴ τοῦ κρυμμένου θησαυροῦ τοῦ Χριστοῦ μας τὴν ἐφαρμόζει ἀκριβῶς σ᾽ αὐτὴ τὴ στροφὴ στὸν ἑαυτό μας. «Οὗτός ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ κεκρυμμένος τῆς καρδίας σου, ὃν οὔπω εὗρες διὰ τὴν ἀργίαν· εἰ γὰρ εὗρες, ἄρα ἂν πέπρακας πάντα καὶ ἐκτήσω τὸν ἀγρὸν τοῦτον. Νῦν δὲ τὸν ἀγρὸν ἀφεὶς τὰ περὶ τὸν ἀγρὸν περιέπεις, ἐν οἷς οὐδὲν ἄλλο εὑρίσκεται πλὴν ἀκανθῶν καὶ τριβόλων» (Κεφάλαια Περὶ Ἀγάπης, Δ´ Ἑκατοντάς, ΞΘ´- ΟΒ´, PG 90,1064, 5). Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ θησαυρός, λέει ὁ Ἅγιος. Κι αὐτὸς ὁ θησαυρὸς βρίσκεται κρυμμένος μέσα σου, στὸ χωράφι τῆς καρδιᾶς σου. Πρέπει νὰ τὰ πουλήσεις ὅλα, νὰ ἀφήσεις δηλαδὴ τὶς ἀτέλειωτες ἐξωτερικὲς δραστηριότητές σου καὶ νὰ σκάψεις στὸ χωράφι τῆς καρδιᾶς σου γιὰ νὰ βρεῖς τὸν θησαυρό, τὸν Χριστό. Ἂν ὅμως ἀμελεῖς καὶ ἀσχολεῖσαι συνέχεια μὲ τὰ ἐξωτερικά, τὰ «περὶ τὸν ἀγρόν», τότε θὰ ταλαιπωρεῖσαι ἀνώφελα, διότι ἐκεῖ δὲν βρίσκεται τίποτε ἄλλο παρὰ μόνο ἀγκάθια καὶ τριβόλια.
.           Νὰ γυρίσουμε λοιπὸν στὸ σπίτι μας. Ἕνα σημαντικὸ βῆμα ἐπιστροφῆς εἶναι νὰ μποῦμε πρόθυμα στὴν ἀτμόσφαιρα τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Νὰ μετέχουμε στὶς θαυμαστὲς ἱερὲς Ἀκολουθίες της, τὰ Μεγάλα Ἀπόδειπνα, τοὺς Κατανυκτικοὺς Ἑσπερινούς, τοὺς Χαιρετισμούς, τὶς Προηγιασμένες θεῖες Λειτουργίες. Νὰ ἀποδυθοῦμε, κατὰ δύναμιν, καὶ στὸ ἄθλημα τῆς ἁγίας Νηστείας, ἡ ὁποία «ἐκτέμνει ἀπὸ καρδίας πᾶσαν κακίαν».
.           Καὶ ὅλα αὐτὰ καὶ καθετὶ ἄλλο μὲ ἀποφασιστικὴ στροφὴ στὸν ἑαυτό μας καὶ μὲ καλλιέργεια βαθύτερου πνεύματος μετανοίας.
.           Διότι ἡ βαθιὰ μετάνοια εἶναι τὸ ζητούμενο. Καὶ ἡ μόνη ὁδὸς σωτηρίας.
.           Ἔξω μαίνεται ἡ θύελλα.
.           Μέσα στὴν Ἐκκλησία ἡ χαρὰ τοῦ Θεοῦ.
.           Μακάριοι «οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν»

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

«ΧΑΛΚΗ»: ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΑΔΕΙΑΝΟ

Σχολ τς Χάλκης: Διπλωματία γι να πουκάμισο δειανό!

Τοῦ Χρήστου Ἰακώβου*

.               Ἡ Ἱερὰ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Χάλκης, ἀπὸ τὴν ἵδρυσή της τὸ 1844 ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο στὴν ἐκπαιδευτικὴ παράδοση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας γενικότερα. Ἀπὸ τὸ 1971, χρονιὰ ποὺ τὸ τουρκικὸ κράτος διέταξε τὴν ἀναστολὴ τῆς λειτουργίας της μὲ μία σειρὰ μέτρων, τὸ ζήτημα τοῦ ἀνοίγματος τῆς Σχολῆς ἔχει καταστεῖ μία σημαντικὴ παράμετρος τῆς διπλωματικῆς ἀτζέντας τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων καὶ τὰ τελευταῖα χρόνια αὐτὴ ἡ προσπάθεια ἐνσωματώθηκε στὴν διαδικασία ἐξευρωπαϊσμοῦ τῆς Τουρκίας, μὲ τὴν προσδοκία ὅτι τὸ τουρκικὸ κράτος θὰ ἐπιτρέψει ἐπιτέλους τὴν ἐφαρμογὴ τῶν δικαιωμάτων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς Ἑλληνικῆς μειονότητας τῆς Κωνσταντινούπολης.
.               Ἡ διπλωματικὴ διάσταση τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἔγκειται στὸ ὅτι τόσο τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ὅσο καὶ ἡ Ἑλλάδα ἔχουν ταυτίσει τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς μὲ τὴν ἐπιβίωση τοῦ Πατριαρχείου. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ Τουρκία μὲ τὴν ἐπιμονή της νὰ διατηρεῖ τὴ Σχολὴ τῆς Χάλκης κλειστὴ ἔχει καταφέρει νὰ μετατρέψει τὸ πρόβλημα σὲ μεῖζον ἐθνικὸ θέμα γιὰ τὴν ἑλληνικὴ διπλωματία καὶ τὴν ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη, τὸ ὁποῖο μάλιστα παραμένει ἐπὶ μακρὸν στὴν κορυφὴ τῆς διπλωματικῆς ἀτζέντας. Στὴν οὐσία, ὅμως, ἡ ἑλληνικὴ διπλωματία ἔπεσε στὴν παγίδα τῆς Τουρκικῆς πολιτικῆς.
.               Τὸ Πατριαρχεῖο ἀντλεῖ τὴ δύναμη καὶ τὴν ἐπιρροὴ στὴν Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὸν οἰκουμενικό του χαρακτήρα, ἀφοῦ οἱ ὀρθόδοξες ἐκκλησίες τοῦ ἀναγνωρίζουν αὐτὸ τὸν προνομιακὸ ρόλο. Αὐτὸς ἄλλωστε εἶναι καὶ ὁ βασικὸς λόγος, ποὺ ἡ Τουρκία ἀρνεῖται νὰ τοῦ ἀναγνωρίσει τὸν οἰκουμενικό του χαρακτήρα καὶ συνεχῶς τὸ ὑποβιβάζει σὲ τοπικὴ ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινούπολης. Τὸ ζήτημα τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης, ὅπως καὶ ἄλλα συναφῆ ζητήματα ποὺ σχετίζονται μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, εἶναι θέματα ποὺ ἀφοροῦν ξεκάθαρα τὸ κεφάλαιο ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ ὡς τέτοια θὰ πρέπει ἡ Ἑλλὰς νὰ τὰ θέτει στὴν ἑλληνοτουρκικὴ καὶ εὐρωτουρκικὴ ἀτζέντα. Αὐτό, ὅμως, ποὺ σήμερα κάνει ἡ Ἑλληνικὴ διπλωματία εἶναι ὅτι ἔχει ἀποδεχθεῖ τὸ θέμα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ὡς μέρος ἑνὸς παζαριοῦ.
.               Ἀντὶ νὰ ἀπαιτήσει ἄμεσα τὸ ἄνοιγμα τῆς Σχολῆς ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ ἀκόμη περισσότερο νὰ προχωρήσει τὸ Πατριαρχεῖο μονομερῶς στὴ λειτουργία τῆς Σχολῆς, ἐκθέτοντας τὰ σοβαρὰ ἐλλείμματα δημοκρατίας στὴν Τουρκία σὲ περίπτωση ποὺ ἡ κυβέρνηση Ἐρντογὰν ἀντιδράσει, ἡ ἑλληνικὴ πλευρὰ μπῆκε σὲ ἕνα παιγνίδι διαπραγμάτευσης ὅπου ἡ Τουρκία παζαρεύει σκληρά, προκειμένου νὰ ἀποσπάσει ἀνταλλάγματα γιὰ τὴ μειονότητα τῆς Θράκης. Αὐτὸς ἄλλωστε ἦταν πάγιος τακτικὸς στόχος τῆς Ἄγκυρας ἐδῶ καὶ χρόνια, νὰ συνδέσει δηλαδὴ τὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦσαν τὸ Πατριαρχεῖο καὶ τὴ δήμευση Ἑλληνικῶν περιουσιῶν στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τὴ μουσουλμανικὴ μειονότητα στὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἐπιτυχία αὐτοῦ τοῦ στόχου γιὰ τὴν Ἄγκυρα τῆς ἐξασφαλίζει τὴν ἐξισορρόπηση τῶν πιέσεων ποὺ δέχεται διεθνῶς γιὰ τὴν παραβίαση τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν.
.               Στὴν οὐσία, ἡ Τουρκία δὲν ἔχει τίποτα νὰ χάσει ἀπὸ τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς. Ἐπιπλέον, αὐτὴ ἡ στόχευσή της ἐνισχύεται σὲ μεγάλο βαθμὸ ἀπὸ τὶς ἀμερικανικὲς πιέσεις πρὸς τὴν Τουρκία νὰ ἐπιτρέψει τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς. Γιὰ τὶς ΗΠΑ ἔχει ἰδιαίτερη πολιτικὴ σημασία τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο γιατί τὸ βλέπουν ὡς ἀνάχωμα πρὸς τὶς ἀξιώσεις τὶς Ρωσίας νὰ ἀναλάβει τὴν πρωτοκαθεδρία στὸν ὀρθόδοξο κόσμο καὶ νὰ αὐξήσει τὴν ἐπιρροή της στὴν περιοχὴ μέσῳ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας.
.               Ἐπειδή, ὅμως, ἡ ἀμερικανικὴ πίεση στὴν Τουρκία αὐτὴ τὴν περίοδο εἶναι ὁριοθετημένη, τὸ ρόλο διευκόλυνσης ἀνέλαβε ἡ Ἑλληνικὴ διπλωματία ποὺ ἤδη ἔπεσε στὴν παγίδα μεγιστοποιώντας τὴ σημασία τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης μπαίνοντας στὸ παζάρι τῆς διαπραγμάτευσης. Ἡ Τουρκία θέλοντας νὰ ἐξαγάγει κάποια θετικὴ εἰκόνα στὸ δυτικὸ κόσμο, μετὰ τὶς διαδοχικὲς πολιτικοδιπλωματικὲς συγκρούσεις. ἐπείγεται περισσότερο γιὰ μία ἐπικοινωνιακὴ ἐκμετάλλευση κάποιας «παραχώρησης» στὰ ἑλληνοτουρκικά. Αὐτὴ ἡ «παραχώρηση» ἀναμένεται νὰ εἶναι ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς, ἀφοῦ λάβει σοβαρὰ ἀνταλλάγματα γιὰ τὴ μουσουλμανικὴ μειονότητα τῆς Θράκης, ἐνῶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ Ἀθήνα θὰ πανηγυρίσει μία κατασκευασμένη ἐθνικὴ «ἐπιτυχία», ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ λιγότερο τὰ πραγματικὰ ἐθνικὰ συμφέροντα.

* Ὁ Χρῆστος Ἰακώβου εἶναι Γεωστρατηγικὸς Ἐρευνητὴς καὶ Ἀναλυτῆς καὶ Διευθυντὴς τοῦ Κυπριακοῦ Κέντρου Μελετῶν

ΠΗΓΗ: LIBERAL–ἐλεύθερη ἐνημέρωση

 

 

 

Σχολιάστε

«ΟΠΙΣΘΕΝ» ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ Ι. ΚΛΗΡΟΥ

«Ὄπισθεν» Πρωθυπουργοῦ μέ τήν μισθοδοσία κληρικῶν

τῆς ἐφημ. «ΕΣΤΙΑ»,
14.02.2019

.             ΑΝΕΚΡΟΥΣΕ πρύμναν ἡ Κυβέρνησις στό θέμα τῆς μισθοδοσίας τῶν 10.000 κληρικῶν, ἡ ὁποία εἶχε προκαλέσει πόλεμο ἀνακοινώσεων ἀπό τήν Ἐκκλησία καί τό Φανάρι κατά τοῦ Μεγάρου Μαξίμου. Τελικῶς, οἱ κληρικοί θά διαγραφοῦν ἀπό τό μητρῶο μισθοδοτουμένων τοῦ Δημοσίου ἀλλά θά παραμείνουν στήν Ἑνιαία Ἀρχή Πληρωμῶν, καί δέν κινδυνεύει ἡ μονιμότης τους. Μέ αὐτό τόν τρόπο ὡστόσο, ἀνοίγει ὁ δρόμος γιά τήν πρόσληψη 10.000 ὑπαλλήλων στό Δημόσιο, κάτι πού ἦταν πρωταρχικός στόχος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἐν ὄψει τῶν ἐθνικῶν ἐκλογῶν. Μόλις ψηφισθεῖ τό νομοσχέδιο, θά ἀρχίσουν οἱ ρουσφετολογικές προσλήψεις, γιά νά καλυφθοῦν τά αἰτήματα τῶν «δικῶν τους παιδιῶν». Χθές στό Ὑπουργεῖο Παιδείας πραγματοποιήθηκε ἡ δεύτερη συνάντησις τῆς ἐπιτροπῆς διαλόγου τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ τήν ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου. Στήν ἐπιτροπή διαλόγου τῆς ΔΙΣ ἐδόθη τό δεκασέλιδο σχέδιο ὑλοποιήσεως τῆς Συμφωνίας Πολιτείας – Ἐκκλησίας. Βάσει αὐτοῦ τοῦ σχεδίου, ὅπως ἀναφέρει τό Ὑπουργεῖο, «ὡς πρός τή μισθοδοσία τοῦ κλήρου, ἡ προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση ὄχι μόνο δέν θίγει τό ὑφιστάμενο καθεστώς, ἀλλά ἀντιθέτως τό βελτιώνει οὐσιωδῶς, καθώς ἡ νομική θέση καί τά δικαιώματα (ὑπηρεσιακά, μισθολογικά, ἀσφαλιστικά, συνταξιοδοτικά κ.ἄ.) τῶν κληρικῶν γιά πρώτη φορά κατοχυρώνονται μέ τίς θεσμικές ἐγγυήσεις πού παρέχει ἡ κύρωση διμεροῦς Συμφωνίας».
.          Συμφώνως πρός τήν προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση, δέν θίγεται ἡ μονιμότης τῶν κληρικῶν ὡς θρησκευτικῶν λειτουργῶν καί ὑπαλλήλων ΝΠΔΔ. Ἐπίσης, παραμένουν ἀμετάβλητες οἱ ἀποδοχές τῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖες ἐξακολουθοῦν νά καθορίζονται ἀπό τό ἑνιαῖο μισθολόγιο, ὅπως ἐξ ἄλλου συμβαίνει μέ ὅλους τούς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἐξαλείφεται καί ὁ φόβος τῶν κληρικῶν γιά τόν τρόπο καί τόν χρόνο καταβολῆς τῶν μισθῶν τους, ἀφοῦ θά ἐξακολουθήσει νά ἐνεργεῖται ἀπό τήν Ἑνιαία Ἀρχή Πληρωμῆς.
.           Τό Ὑπουργεῖο Παιδείας ἐξήγησε στά μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι ἡ μισθοδοσία τῶν κληρικῶν «θωρακίζεται» ἀκόμη περισσότερο σέ σχέση μέ τό ὑφιστάμενο καθεστώς. Ἱδρύεται Ταμεῖο Μισθοδοσίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στό ὁποῖο θά καταβάλλεται ἐτησίως ἀπό τό κράτος, σέ ἀναγνώριση ὑποχρεώσεως πού θά ἀπορρέει ἀπό κυρωθεῖσα μέ νόμο Συμφωνία, ἡ δαπάνη μισθοδοσίας τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν ἐνεργεία μισθοδοτουμένων κληρικῶν. Τά σχετικά ποσά δεσμεύονται, ὑπό τόν αὐστηρό ἔλεγχο τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, κατ’ ἀποκλειστικότητα γιά τήν μισθοδοσία τοῦ κλήρου, ἡ ὁποία θά ἐνεργεῖται ἀπό τήν ἀνωτέρω Ἀρχή. Ἤδη ἔχει νομοθετηθεῖ καί πλέον συνίσταται Μητρῶο Κληρικῶν καί Λαϊκῶν Ὑπαλλήλων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στό ὁποῖο ἐγγράφεται τό σύνολο ὅσων μισθοδοτοῦνται μέ πόρους τοῦ Ταμείου Μισθοδοσίας καί ὑπέρ τῶν ὁποίων κατοχυρώνονται ὅλα τά δικαιώματα πού σήμερα ἀπολαμβάνουν οἱ κληρικοί (ὑπαγωγή στό ἑνιαῖο μισθολόγιο, καταβολή μισθοῦ ἀπό τήν Ἑνιαία Ἀρχή Πληρωμῆς κ.λπ.). Ὁ ὑπουργός Κώστας Γαβρόγλου ἐξήγησε στήν ἀντιπροσωπεία τῆς ΔΙΣ ὅτι γιά πρώτη φορά ὅλα τά ἀνωτέρω κατοχυρώνονται μέ τρόπο πού δέν ἐπιτρέπει τήν μονομερῆ ἀνατροπή τους ἀπό τήν Πολιτεία. Μέ τό ὑφιστάμενο καθεστώς, τόσο ἡ μισθοδοσία ὅσο καί τό ὑπηρεσιακό καθεστώς καί τά δικαιώματα τῶν κληρικῶν εὑρίσκονται σέ ἐπισφάλεια, ἀφοῦ ἔχουν παραχωρηθεῖ μέ κοινό νόμο, δηλαδή ἐπαφίενται μονομερῶς στήν βούληση τῆς Πολιτείας καί, ἀνά πᾶσα στιγμή, μποροῦν νά μεταβληθοῦν πρός τό δυσμενέστερο μέ νεώτερο νόμο.
.            Ὅμως, μέ τό προτεινόμενο νομοσχέδιο προβλέπεται ἡ κύρωσις τῆς Συμφωνίας μέ νόμο, μέ συνέπεια τά συμφωνηθέντα καί κυρωθέντα μέ νόμο νά μήν εἶναι πλέον δυνατόν νά τροποποιηθοῦν στό μέλλον μονομερῶς, μέ νόμο τοῦ κράτους. Ὁποιαδήποτε μεταβολή μπορεῖ νά γίνει μόνο μέ νεώτερη τροποποιητική Συμφωνία τῶν δύο μερῶν.
.           Τέλος, μέ τό Ταμεῖο Ἀξιοποιήσεως Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας, κατά τό Ὑπουργεῖο, προκύπτουν σημαντικά οἰκονομικά ὀφέλη τόσο γιά τό Δημόσιο ὅσο καί γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, «ἀπό τήν ἀξιοποίηση περιουσίας διαμφισβητούμενης καί, ἆρα, μέχρι σήμερα ἀδρανοῦς καί λιμνάζουσας». Οἱ τελικές θέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖες ταυτίζονται μέ ἐκεῖνες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τόσο γιά τήν Συνταγματική Ἀναθεώρηση ὅσο καί γιά τήν μισθοδοσία, ἀναμένονται νά γνωστοποιηθοῦν μετά τίς προσεχεῖς συνεδριάσεις τῆς ΔΙΣ.

Σχολιάστε

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΓΕΝΟΣ ΕΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙᾼ (τοῦ Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ, στὶς 13.2.2019) [μαγνητοσκόπημα]

,

Σχολιάστε

ΘΕΣΕΙΣ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ τῆς ΕΛΛΑΔΟΣ γιὰ τὴν ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

Θέσεις τς κκλησίας τς λλάδος
γι
τν Συνταγματικ
ναθεώρηση

12.2.2019

Πρὸς τοὺς κ.κ. Προέδρους
τῶν Κοινοβουλευτικῶν Κομμάτων
καὶ τοὺς ἀνεξάρτητους Βουλευτὲς

Ἀξιότιμοι,

.             Συνοδικῇ Ἀποφάσει, ληφθείσῃ ἐν τῇ Συνεδρίᾳ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 7ης μηνὸς Φεβρουαρίου ἐ.ε., σᾶς γνωρίζουμε ὅτι ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, ἐν τῇ ρηθείσῃ Συνεδρίᾳ Αὐτῆς, ἀπεφάσισε τὴν διὰ τοῦ παρόντος ἀποστολὴ τῶν κατωτέρω θέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐκκρεμῆ διαδικασία ἀναθεωρήσεως τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος ἐπὶ τῶν ζητημάτων ἐνδιαφέροντός Της καὶ παρακαλοῦμε νὰ συνεκτιμηθοῦν κατὰ τὶς συζητήσεις καὶ ψηφοφορίες στὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων.

.             Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θεωρεῖ ὅτι:

1.Ἡ προμετωπίδα τοῦ Συντάγματος, ποὺ ἐπικαλεῖται τὴν Ἁγία Τριάδα, ἀποτελεῖ βασικὸ στοιχεῖο ἱστορικῆς συνδέσεως τοῦ παρόντος Συντάγματος μὲ τὴν ἐπαναστατικὴ προέλευση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἡ προμετωπίδα αὐτὴ ὑπῆρχε σὲ ὅλα τὰ ἐπαναστατικὰ Συντάγματα καὶ ἡ διατήρησή της τεκμηριώνει τὴν διαρκῆ πεποίθηση τοῦ συντακτικοῦ νομοθέτη, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀσκοῦσε πρωτογενῆ συντακτικὴ ἐξουσία καὶ πρὶν τὴν 3η Φεβρουαρίου 1830 (Πρωτόκολλο Λονδίνου), ὁπότε ἔλαβε χώρα ἡ διεθνὴς ἀναγνώριση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Τὸ Ἑλληνικὸ Κράτος δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα δημιούργημα τῶν συμφωνιῶν τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, ἀλλὰ ἐρείδεται στὴ βάση ἑνὸς Ἔθνους μὲ συγκεκριμένη πολιτιστικὴ καὶ θρησκευτικὴ ταυτότητα. Δὲν εἶναι τυχαῖο, ὅτι ὁ πατριωτικὸς αὐτὸς συμβολισμὸς τῆς προμετωπίδας καὶ ἡ ἀναγωγή της στὴν Ἁγία Τριάδα ξεκίνησε μὲ τὶς Ἐθνοσυνελεύσεις τῆς ἐποχῆς τῆς Ἐπανάστασης ὡς πολιτικὴ ἐπιλογὴ τῶν χριστιανῶν ἱδρυτῶν τοῦ νέου Κράτους. Ἡ παραμονὴ τῆς προμετωπίδας τῶν ἐπαναστατικῶν Συνταγμάτων στὸ ἰσχῦον Σύνταγμα, ἀποδεικνύει ὡς σταθερὴ τὴν ἄποψη τῆς Πολιτείας μας ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, μέσα ἀπὸ ἀγώνα γιὰ ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία ἀπέναντι στὴν ἀλλόθρησκη ἐξουσία, δημιούργησε τὸ νέο κράτος.

2. Τὸ ἄρθρο 3 ἀποτελεῖ θεμέλιο νομικῆς ὀργανώσεως τῶν σχέσεων τόσο τοῦ Κράτους καὶ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅσο καὶ τῆς τελευταίας μὲ τὴν Μεγάλη του Χριστοῦ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἀποτελεῖ ἀμετάβλητο στοιχεῖο πάγιας συνταγματικῆς παραδόσεως, ἔτυχε ἐπιμελοῦς ἑρμηνευτικῆς ἐπεξεργασίας ἀπὸ τὰ δικαστήρια καὶ δὴ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας, χωρὶς ποτὲ νὰ προκαλέσει προβλήματα στὴν πράξη, ἐνῶ, ὅταν ἀπαιτήθηκε, συνερμηνεύθηκε ἀπὸ τὰ δικαστήρια μὲ τὸ ἄρθρο 13 Συντ. περὶ θρησκευτικῆς ἐλευθερίας. Ὁ ὅρος «ἐπικρατοῦσα θρησκεία» ἔχει περιεχόμενο ἱστορικὸ καὶ πολιτισμικό, πληθυσμιακὸ καὶ διαπιστωτικό τῆς ἱστορικῆς, ἀλλὰ καὶ ἐνεργοῦ σχέσης τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους μὲ τὴν ὀρθόδοξη παράδοση. Ἀπὸ τὸ ἄρθρο 3 παρ. 1 τοῦ Συντάγματος δὲν προκύπτει κανένας περιορισμὸς τῶν δικαιωμάτων πλήρους θρησκευτικῆς ἐλευθερίας τῶν μὴ ὀρθόδοξων θρησκευτικῶν κοινοτήτων ἢ κατοίκων τῆς Ἐπικράτειας. Σὲ κάθε περίπτωση ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στηρίζει κάθε ἰδιαίτερη συνταγματικὴ ἀναφορὰ καὶ προστασία πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, τὴν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης καὶ τὶς Ἱερὲς Μητροπόλεις τῆς Δωδεκανήσου.

3. Ἡ προτεινόμενη τροποποίηση τοῦ ἄρθρου 3 Συντ. εἰσάγει στὸ ἀνωτέρω σύστημα ρυθμίσεως παράγοντα νοηματικὰ ἀόριστο, ὁ ὁποῖος εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ προκαλέσει ἑρμηνευτικὰ προβλήματα καὶ παραδοχὲς ἐπικίνδυνες στὶς σχέσεις τῶν δύο ἐγχωρίων θεσμῶν (Κράτους – Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος) καὶ περαιτέρω καὶ στὶς σχέσεις αὐτῶν μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως.
.             Ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ρήτρας περὶ θρησκευτικὰ οὐδέτερου κράτους, εἰδικὰ στὴν πρώτη παράγραφο τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, ποὺ ἀναγνωρίζει τὸν ρόλο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, δίνει τὴν ἐντύπωση ὅτι ἀποσκοπεῖ νὰ ἀνταγωνισθεῖ, καὶ στὴν πράξη νὰ ἀκυρώσει, τὴν ὑφιστάμενη στὸ ἴδιο ἄρθρο ἀναγνώριση τῆς πλειοψηφούσας ὀρθόδοξης χριστιανικῆς κοινότητας τῆς χώρας. Ἡ εἰσαγωγὴ στὸ Σύνταγμα τῆς ρήτρας ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι «θρησκευτικὰ οὐδέτερο κράτος» εἶναι πολιτικά, νομικὰ καὶ ἐν γένει ἐπιστημονικὰ ἀόριστη. Δὲν μπορεῖ νὰ γίνει καμία συζήτηση, ἐὰν δὲν διευκρινίζεται ποιὸ μοντέλο θρησκευτικῆς οὐδετερότητας ὑπονοεῖται, διότι ὑπάρχουν διεθνῶς τόσα μοντέλα θρησκευτικῆς οὐδετερότητας, ὅσα καὶ τὰ κράτη, ποὺ δηλώνουν θρησκευτικῶς οὐδέτερα, εἴτε μέσῳ τῆς καθιερώσεώς τους ρητῶς στὰ οἰκεῖα Συντάγματα, εἴτε μέσῳ τῆς σχετικῆς νομοθεσίας καὶ τῆς ἱστορικῆς τους παραδόσεως. Εἶναι προβληματικὴ καὶ ἐπικίνδυνη ἡ εἰσαγωγὴ μίας ρήτρας συνθηματικῆς συντομίας, ἡ ὁποία διεθνῶς ἔχει πολύσημο περιεχόμενο. Θὰ πρέπει νὰ διευκρινίζεται, ἐὰν πρόκειται γιὰ μία δυσμενῆ οὐδετερότητα (θρησκευτικὰ ἀδιάφορο κράτος) ἢ γιὰ μία εὐμενῆ οὐδετερότητα (μὴ παρεμβατικὸ κράτος, τὸ ὁποῖο ἐνισχύει τὰ θρησκεύματα καὶ ἀναγνωρίζει ἰδιαίτερο καθεστὼς γιὰ τὴ διευκόλυνση τῆς ἀποστολῆς τους). Δὲν εἶναι τυχαῖο ἐξ ἄλλου ὅτι κράτη, θρησκευτικῶς οὐδέτερα, ἔχουν ἐπιλέξει στὰ Συντάγματά τους περιφραστικὴ περιγραφὴ τοῦ εἴδους τῆς οὐδετερότητας, ποὺ υἱοθετοῦν (π.χ. «δὲν ὑπάρχει ἐπίσημη θρησκεία», «τὸ κράτος δὲν παρεμβαίνει στὶς θρησκευτικὲς κοινότητες» κ.λπ.), ὥστε νὰ εἶναι σαφὲς τὸ περιεχόμενο τῆς οὐδετερότητας, ποὺ ἐννοοῦν καὶ δὲν μεταχειρίζονται αὐτὸν τὸν ὄρο, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νὰ ἐπιστηρίξει ἀκόμα καὶ νομοθετικὲς πολιτικὲς ἐχθρικὲς πρὸς τὸ θρησκευτικὸ φαινόμενο. Φυσικὰ ὁ ἀναθεωρητικὸς ζῆλος περὶ τὶς συνταγματικὲς σχέσεις Κράτους καὶ Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, στὸ μέτρο ποὺ ἐπιχειρεῖ νὰ παρουσιάσει ὡς μείζονες θεσμικὲς ἀλλαγὲς καὶ ὡς νέες ἀξιακὲς κατακτήσεις, νομικὲς ἀρχὲς ποὺ εἶναι ἀπὸ καιροῦ δεδομένες στὴν νομολογία τῶν ἑλληνικῶν δικαστηρίων, ἀποβλέπει ἁπλῶς στὴν παραγωγὴ ἐντυπώσεων ὅτι ὁ δημόσιος χῶρος στὴν Ἑλλάδα δῆθεν «θεοκρατεῖται» καὶ ἐπέρχεται θεσμικὸς ἐκσυγχρονισμὸς τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Ὡστόσο ὁ κοσμικὸς χαρακτήρας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἐπαρκῶς προκύπτει ἀπὸ τρεῖς ἰσχυρὲς ρῆτρες (ἄρθρα 1 παρ. 2-3, 87 παρ. 2, 13 παρ. 4 Συντ.).

4. Ἡ τυχὸν ἐπιβολὴ ἀποκλειστικὰ πολιτικοῦ ὅρκου σὲ ὅλους τοὺς κρατικοὺς ἀξιωματούχους καὶ δημόσιους λειτουργοὺς καὶ ὑπαλλήλους, ἀντὶ τῆς δυνατότητας ἐπιλογῆς μεταξὺ πολιτικῆς ἢ θρησκευτικῆς ὁρκοδοσίας, συνιστᾶ μία μορφὴ ἀπόλυτης ἀπαγόρευσης ἐκδήλωσης θρησκευτικῶν πεποιθήσεων, ἀλλὰ ταυτόχρονα, συνδυαζόμενη μὲ τὴν ρήτρα περὶ θρησκευτικῆς οὐδετερότητας, ἀποκαλύπτει ὅτι τὸ νόημα τῆς τελευταίας ρήτρας ἀποσκοπεῖ στὴ θεμελίωση τοῦ θρησκευτικὰ ἀδιάφορου κράτους.

5. Ἡ συνταγματικὴ ἀναφορὰ καὶ προστασία τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας ὡς «θεμελίου συντήρησης καὶ προαγωγῆς τοῦ Ἔθνους» πρέπει νὰ διατηρηθεῖ. Τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐκκλησίας πηγάζει ἀπὸ τὴν ὅλη διδασκαλία της, ἰδιαίτερα ἀπὸ τὰ κείμενα τῶν Εὐαγγελίων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ ρόλο τῆς παραδοσιακῆς οἰκογένειας στὴν ἐπιβίωση τοῦ Ἔθνους. Ἡ σχετικὴ διάταξη περὶ ἀναγνώρισης τῆς οἰκογένειας, ὡς βασικοῦ κυττάρου τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, δὲν πρέπει νὰ ἀπαλειφθεῖ ἢ νὰ δώσει τὴν θέση τῆς μέσα στὸ κείμενο τοῦ Συντάγματος σὲ ἄλλες μορφὲς συμβίωσης, οἱ ὁποῖες δὲν ἔχουν καμία παράδοση στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, ἀλλὰ οὔτε ἐξασφαλίζουν καὶ τὴν προοπτικὴ ἱστορικῆς ἐπιβίωσης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἢ ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς συνοχῆς τῆς χώρας.

6. Τέλος παρατίθενται καὶ οἱ κατωτέρω συνοπτικὲς παρατηρήσεις, ὥστε νὰ καταστεῖ σαφὲς ποιὰ ζητήματα σχέσεων Κράτους καὶ Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν ἀφοροῦν οἱ ὑφιστάμενες συνταγματικὲς διατάξεις:

α. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ κρατικὴ μισθοδοσία τοῦ Κλήρου καὶ ἐπιχορήγηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὸ ἄρθρο 3 πάρ. 1 ἐδαφ. α´ Συντ. (δηλαδὴ τὴν ρήτρα περὶ ἐπικρατούσας θρησκείας).

β. Ἡ νομικὴ μορφὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν φορέων Της ὡς «νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου» δὲν προκύπτει ἀπὸ τὸ ἄρθρο 3 Συντ. Εἶναι ζήτημα τοῦ νομοθέτη ὁ καθορισμὸς τῆς νομικῆς προσωπικότητας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν φορέων Της.

γ. Ἐπιπλέον, μετὰ τὸ 2010 δὲν ὑπάρχει στὴν νομοθεσία κανένα φορολογικὸ προνόμιο εἰδικὰ προβλεπόμενο γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι οὐδεμία σχέση ἔχει τὸ ἄρθρο 3 Συντ. μὲ τὴν φορολογία τῶν φορέων τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ὅτι οὐδεμία προνομιακὴ φορολογικὴ μεταχείρισή Της ἐπιβάλλει.

δ. Τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν δὲν ὑφίσταται στὴν ἐκπαίδευση λόγῳ τοῦ ἄρθρου 3 Συντ. Τὸ μάθημα ὑφίσταται λόγῳ τοῦ ἄρθρου 16 παρ. 2 Σύντ., ποὺ ἐπιβάλλει τὴν θρησκευτικὴ ἀγωγὴ τῶν νέων. Ἀκόμα καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ ἄρθρο 3 Συντ., ποὺ τεκμαίρει τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων εἶναι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καὶ πάλι θὰ εἶχε πλειοψηφία ὕλης ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Ὀρθοδοξία, ἀφοῦ τὸ ἀνωτέρω ἀντικειμενικὸ γεγονὸς συντρέχει εἴτε τὸ τεκμαίρει τὸ ἄρθρο 3 Συντ., εἴτε ὄχι. Τὸ μάθημα πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται στὶς μορφωτικὲς ἀνάγκες τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία κατὰ πλειοψηφία ἀνήκει στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀγνοεῖ τὴν ἱστορικὴ πορεία καὶ κοινωνικὴ πραγματικότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Αὐτὰ ὅμως δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὸ ἄρθρο 3 Συντ.

ε. Τὸ ἄρθρο 3 Συντ. ἐγγυᾶται ὅτι τὸ Κράτος ἀναγνωρίζει ὡς Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς φορέα τῆς ἐπικρατούσας θρησκείας τῶν Ἑλλήνων ἐκείνη τὴν Ἐκκλησία ποὺ διοικεῖται μὲ βάση τὰ Πατριαρχικὰ ἔγγραφα (Τόμος 1850, Πράξη 1928) καὶ ἔχει «κοινωνία» μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν μποροῦν νὰ διεκδικήσουν τὴν θρησκευτικὴ ἐκπροσώπηση τῶν ἐν Ἑλλάδι ὀρθόδοξων χριστιανῶν ἔναντι τοῦ Κράτους ἄλλες θρησκευτικὲς κοινότητες καὶ ὁμάδες, ποὺ δὲν πληροῦν τὰ παραπάνω κριτήρια. Τὸ ἄρθρο 3 Συντ. ἀποτελεῖ ἕνα χρήσιμο κανόνα ἀναγνώρισης ἀπὸ τὸ Κράτος ποιὰ Ἐκκλησία εἶναι αὐτή, ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὴν πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων.

.            Συνεπῶς, ὑπὸ τὴν ἰσχὺ τοῦ ἄρθρου 3 Συντ. καὶ τῶν ὁρισμῶν, ποὺ αὐτὸ εἰσάγει (= ὁρίζει ποιὰ Ἐκκλησία εἶναι ὁ φορέας τῆς ἐπικρατούσας θρησκείας τῆς χώρας), οἱ σχέσεις Κράτους καὶ Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μποροῦν νὰ τροποποιοῦνται μὲ κοινοὺς νόμους, χωρὶς τὴν ἀνάγκη ἀναθεωρήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος. Πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔχει ζητήσει νομοθετικὲς ἀλλαγές, ἤτοι πρὸς τὴν κατεύθυνση τῆς μεγαλύτερης αὐτονομίας Της ἀπὸ τὸ Κράτος, ποὺ ἐκκρεμοῦν καὶ δὲν προϋποθέτουν καμία συνταγματικὴ ἀναθεώρηση.
.           Ἐπὶ δὲ τούτοις, εὐελπιστοῦντες ὅτι θέλετε κατανοήσει τὴν σημασία τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων καὶ ὅτι θὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν τὶς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐπικαλούμεθα ἐφ’ ὑμᾶς πλούσια τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ διατελοῦμε μετ᾽ εὐχῶν καὶ τιμῆς.

 

Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς
† Ὁ Μεθώνης Κλήμης

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

, , ,

Σχολιάστε

ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Ἀθάνατη ἑλληνικὴ γλῶσσα

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.             Στὶς 9 Φεβρουαρίου γιορτάσθηκε «γιὰ μόλις δεύτερη φορὰ ἡ “Παγκόσμια Ἡμέρα Ἑλληνικῆς Γλώσσας”, ἡ ὁποία καθιερώθηκε τὸ 2017 μὲ κοινὴ ἀπόφαση τῶν ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν, Ἐξωτερικῶν καὶ Παιδείας, Ἔρευνας καὶ Θρησκευμάτων.
.             Τὰ Ἑλληνικὰ εἶναι ἡ ἐπίσημη γλῶσσα τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Κύπρου, καθὼς καὶ μία ἀπὸ τὶς 23 ἐπίσημες γλῶσσες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Παράλληλα, εἶναι ἐπίσημα ἀναγνωρισμένη μειονοτικὴ γλῶσσα στὴν Ἀλβανία, τὴν Ἀρμενία, τὴν Ἰταλία, τὴν Οὑγγαρία, τὴ Ρουμανία, τὴν Οὐκρανία καὶ τὴν Τουρκία» («in.gr» 9-2-2019).
.             Ὅπως γράφει ὁ κ. Ἰωάννης Καζάζης, πρόεδρος Δ.Σ. τοῦ «Κέντρου Ἑλληνικῆς Γλώσσας» καὶ καθηγητὴς τοῦ ΑΠΘ, «τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀξίζει κανεὶς καὶ νὰ τὴ μάθει καὶ νὰ τὴν ἀγαπήσει. Γιὰ τὶς ἀρετές της, ἀλλὰ κυρίως διότι ἔχει ἐκφράσει ἕναν μεγάλο πολιτισμό, ὁ ὁποῖος στὴν ἀρχὴ τῆς μακρᾶς διάρκειάς του διαμόρφωσε καὶ κωδικοποίησε τὴν πρώτη καὶ καταστατικὴ στρώση τοῦ ἀνώτερου λεξιλογίου καὶ τοῦ ἐννοιολογίου τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ καὶ ποὺ δὲν ἔπαψε ἔκτοτε, σὲ ὅλη τὴν ἱστορικὴ συνέχειά του, νὰ ζυμώνεται μὲ τὶς μεγάλες ἱστορικὲς στιγμὲς τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσης. Ἀξίζει ὄντως νὰ τιμᾶται μιὰ γλῶσσα πολύτιμη ὡς παρακαταθήκη γιὰ τὴ Δύση καὶ ἀναντικατάστατη ὡς θεμέλιο γιὰ τὴν ἐθνικὴ ταυτότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ» («Καθημερινὴ» 9-2-2019).
.             Πάνω στὸ ἴδιο θέμα εἶχε γράψει πρὸ καιροῦ ἡ ἐφημερίδα «Ἑστία» ὅτι πολλὰ στελέχη τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως «ἔχουν κατ᾿ ἐπανάληψη ἀπαξιώσει τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικά, συντασσόμενα μὲ τὴν ἄποψη ὅτι πρόκειται γιὰ “νεκρὴ” γλῶσσα.
.             Τὴν ἴδια ὥρα τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ διδάσκονται σὲ σχεδὸν 30 εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ἀπὸ τὴν Πορτογαλία ἕως τὴν Ρωσσικὴ Ὁμοσπονδία καὶ ἀπὸ τὴν Ἀγγλία ἕως τὴν Ἰταλία. Τὰ πρωτεῖα κατέχει ἡ Ἰταλία, μὲ τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ νὰ διδάσκονται σὲ 783 κλασσικὰ λύκεια κατανεμημένα σὲ ὅλη τὴν χώρα, στὰ ὁποῖα φοιτοῦν περισσότεροι ἀπὸ 320 χιλιάδες μαθητές. Τὰ Ἀρχαῖα διδάσκονται καὶ στὶς πέντε τάξεις τῶν κλασσικῶν λυκείων, περίπου πέντε ὧρες ἀνὰ ἑβδομάδα. (…)
.             Πέραν τῆς χρηστικῆς ἀξίας τῆς γλώσσας, ἀδιαμφισβήτητο γεγο­νὸς ἀποτελεῖ ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γραμματεία, ἀρχαία καὶ νέα, ἔχει νὰ ἐπιδείξει ἀριστουργήματα, ποὺ ἡ διδασκαλία τους βελτιώνει τὸν ἄνθρωπο κάθε χώρας ὡς πολίτη τοῦ κόσμου».
.             Πάμπολλα ἐπιχειρήματα ἐπιστημόνων διεθνοῦς κύρους εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαρι­θμήσει κάθε σοβαρὸς μελετητὴς τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας γιὰ τὴν ὠφελιμότητα τῆς σπουδῆς της. Καὶ ἐνῶ σὲ παγκόσμια κλίμακα ἐπεκτείνεται συνεχῶς ἡ ἀναγνώριση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ὡς κορυφαίου παράγοντα τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ, ἐδῶ στὴν κοιτίδα της ἀπὸ πολλοὺς περιφρονεῖται καὶ ἀπό μερικοὺς κακοποιεῖται. Ἐπιτέλους πότε θὰ ξυπνήσουμε ὡς λαὸς καὶ θὰ ἀπαιτήσουμε ἀπὸ τοὺς ἄρχοντές μας τόν σεβασμὸ καὶ τὴν καλλιέργεια τῆς παν­άρχαιας αὐτῆς ἐθνικῆς κληρονομιᾶς; Ἡ εὐθύνη ὅλων μας ἀπέναντι στὶς ἐρχόμενες γενιὲς εἶναι τεράστια!

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μεγαλύτερη εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Ἐκκλησίας, ὄχι ὡς Διοικήσεως ἀλλὰ ὡς μελῶν μὲ συνείδηση. Καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἐπιπόλαιων καὶ ἐν τέλει ἀνευθύνων κληρικῶν, ποὺ ἐπηρεασμένοι ἀπὸ ἰδεολογίες ἐρωτοτροποῦν μὲ τὴν ἀντικατάσταση τῶν λειτουργικῶν κειμένων ἀπὸ μεταφρασμένα στὰ νέα ἐλληνικά.Καὶ τελοῦν ἀκολουθίες καὶ Θ. Λειτουργίες διαβάζοντας εὐχὲς στὰ νέα ἑλληνικά!

, , ,

Σχολιάστε

«ΑΝΑΜΑΣΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ» (Ι.Σ.Κ.Ε.)

Ι.Σ.Κ.Ε. γι τ σχέδιο τς κυβέρνησης,
πο
δόθηκε χθς στ
δημοσιότητα.

ΑΘΗΝΑ 13.02.2019 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ 

.           Τὸ “σχέδιο ὑλοποίησης τῆς Συμφωνίας Πολιτείας-Ἐκκλησίας” ποὺ ἔδωσε χθὲς (12/2/2019) στὴ δημοσιότητα ἡ ἡγεσία τοῦ ὑπουργείου Παιδείας ἀπορρίπτεται ὡς ἀπαράδεκτο. Εἶναι σχέδιο ἀπαξίωσης τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας γενικότερα. Πρόκειται περὶ ἁπλῆς ἀναδιατύπωσης μὲ περισσότερες καὶ ἀνούσιες θεσμολάγνες φράσεις τοῦ ἀρχικοῦ σχεδίου, ποὺ εἶχε ἀπορριφθεῖ πρὸ μηνῶν ἀπὸ τὸν Ι.Σ.Κ.Ε. μὲ τὸ ἀπὸ 4-1-2019 ἐμπεριστατωμένο, ὁλοκληρωμένο καὶ τεκμηριωμένο ὑπόμνημα, ποὺ εἶχε στείλει ὁ Ι.Σ.Κ.Ε. πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο.
.               Μὲ τὴ “νέα” πρόταση τῆς κυβέρνησης ὁ ἱερὸς κλῆρος ἀποκόπτεται ὀργανικὰ ἀπὸ τὴν Ἑνιαία Ἀρχὴ Πληρωμῶν, ἡ ὁποία ἐφεξῆς θὰ ἀναφέρεται ὡς ἁπλῶς μεταβιβάζουσα τὰ χρήματα μισθοδοσίας τῶν Κληρικῶν στὸν ὑπὸ σύσταση Λογαριασμό(!!) μὲ τὴν ἐπωνυμία “Ταμεῖο Μισθοδοσίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος”, στὸ ὁποῖο ἐφεξῆς θὰ ὑπαγόμαστε καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἐφεξῆς θὰ μισθοδοτούμαστε σύμφωνα μὲ τὸ ἀπαράδεκτο αὐτὸ σχέδιο. Ἑπομένως, σύμφωνα μὲ τὸ προτεινόμενο ἀπὸ τὴν κυβέρνηση σχέδιο, οἱ Κληρικοὶ διαγράφονται ἀπὸ τὰ Μητρῶα τοῦ κοινοῦ μισθολογίου (Κληρικοὶ) καὶ τοῦ Εἰδικοῦ Μισθολογίου (Ἀρχιερεῖς), ἀφοῦ ἡ Ἑνιαία Ἀρχὴ Πληρωμῶν ἀπεκδύεται κάθε ἄλλης εὐθύνης μετὰ τὴν ἐπιχορήγηση γενικὰ τοῦ ποσοῦ μισθοδοσίας τῶν Κληρικῶν ἀπὸ τὸ κράτος πρὸς τὸ ὑπὸ σύσταση Ταμεῖο-Λογαριασμό. Πρόκειται γιὰ δῆθεν νέο σχέδιο μὲ φραστικὲς εἰκονικὲς ἀλλαγὲς πρὸς δημιουργία ἐντυπώσεων στὸ εὐρὺ κοινό. Περιλαμβάνει ἀνόητα ἀναμασήματα πρὸς παραπλάνηση τῶν κληρικῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν τους.
.             Ὁ Ι.Σ.Κ.Ε. βεβαίως ἐμμένει στὶς σταθερὲς ἀρχικές του θέσεις καὶ ὡς πρὸς τὸ μισθολογικὸ καθεστὼς τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καὶ ὡς πρὸς τὰ ἄλλα θέματα ποὺ περιλαμβάνονται στὸ ἀπαράδεκτο καὶ γι’ αὐτὸ ἀπορριπτέο σχέδιο, ποὺ ἔδωσε χθὲς στὴ δημοσιότητα ἡ ἡγεσία τοῦ ὑπουργείου Παιδείας. Ὁ Ι.Σ.Κ.Ε. δεσμεύεται νὰ δώσει περαιτέρω προφορικὲς καὶ γραπτὲς ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ ἀπαράδεκτου καὶ ἀπορριπτέου σχεδίου τῆς κυβέρνησης, ὅταν καὶ ὅπου κληθεῖ, μαζὶ μὲ τὸν Νομικό του Σύμβουλο Ἀλέξη Μητρόπουλο καὶ τοὺς ἐξειδικευμένους συνεργάτες του, τόσο γιὰ τὸ μισθολογικό τοῦ ἱεροῦ Κλήρου ὅσο καὶ γιὰ τὸ μεῖζον καὶ ἐθνικὸ ζήτημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.

ΕΚ ΤΟΥ Ι.Σ.Κ.Ε.

ΠΗΓΗ: iersynklellados.blogspot.com

 

 

Σχολιάστε