christian-vivliografia

Αὐτὸς ὁ χρήστης δὲν ἔχει δημοσιοποιήσει βιογραφικὲς του πληροφορίες

Ἀρχικὴ σελίδα: http://lagouros.wordpress.com

ΟΣΤΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΛΟΥΤΕΝΗΣ!… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὄστια ἐλεύθερη γλουτένης!…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἑβδομήντα χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος ἀπὸ τὴν ἵδρυση τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ). Σὲ αὐτὸ συμμετέχουν οἱ δώδεκα ἀπὸ τὶς δεκατέσσερις κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Δὲν συμμετέχουν τὰ Πατριαρχεῖα τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς Γεωργίας. Ἀποτελοῦν, σὲ ἀριθμό, μικρὴ μειοψηφία στὶς 338 παραφυάδες τοῦ Προτεσταντισμοῦ, ποὺ εἶναι μέλη του.
.           Ὅταν τὸ ΠΣΕ ξεκίνησε τὸ 1948, ἦσαν πολλοὶ οἱ Ὀρθόδοξοι Θεολόγοι, ποὺ ὑποστήριξαν τὴ συμμετοχὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας σὲ αὐτό. Βάσισαν τὴν ἄποψή τους στὸ ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι καθολική, ἑπομένως οἰκουμενικὴ καὶ βασικὸ στοιχεῖο Της εἶναι ἡ ἱεραποστολή. Πίστευαν ὅτι ἡ συναναστροφὴ τῶν Προτεσταντῶν μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους θὰ τοὺς κάνει νὰ γνωρίσουν τὴν Ἀλήθεια καὶ νὰ τοὺς ἀπελευθερώσει ἀπὸ τὶς πλάνες τους. Ἑβδομήντα χρόνια οἱ Προτεστάντες οὐδεμία θετικὴ ἐπίδραση ἔχουν δεχθεῖ ἀπό τοὺς Ὀρθοδόξους. Ἀντιθέτως συνεχῶς «ἐκσυγχρονίζουν» καὶ ἐκλογικεύουν τὴν Πίστη τους…
.         Μία ἀπὸ τὶς «ἐξελίξεις» εἶναι ἡ ἀνακοίνωση τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῶν Ἀγγλικανῶν, στὸ Μπέλφαστ τῆς Βόρειας Ἰρλανδίας, ὅτι ὅποιος ἀπὸ τοὺς πιστοὺς ἐπιθυμεῖ νὰ λάβει τὴν ὄστια ἐλεύθερη γλουτένης νὰ τὸ δηλώσει ἐγκαίρως στὸ ναό!…  Οἱ Ἀγγλικανοὶ ἔχουν τὸ «μυστήριο» τῆς Μεταλήψεως ὡς ἀνάμνηση τοῦ γεγονότος τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου καὶ ὄχι ὡς Ἱερὸ Μυστήριο, ποὺ διὰ τοῦ Ἀρχιερέως καὶ τοῦ ἱερέως ὁ πιστὸς κοινωνεῖ τοῦ ἀληθοῦς Σώματος καὶ τοῦ ἀληθινοῦ Αἵματος τοῦ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ Προτεστάντες πιστεύοντας ὅτι λαμβάνουν ἁπλὸ ἄζυμο ψωμὶ «ἐκσυγχρονίζονται» καὶ προσφέρουν αὐτὸ καὶ ἐλεύθερο γλουτένης! Αὔριο, γιατί ὄχι, νὰ προσφερθεῖ καὶ οἶνος ἐλεύθερος ἀλκοόλης…
.         Τὸ θέμα εἶναι πῶς οἱ Ὀρθόδοξοι ἀντιμετωπίζουν αὐτὲς τὶς «καινοτομίες» τῶν Προτεσταντῶν. Ἡ «ἐλεύθερη γλουτένης» ὄστια εἶναι μία πρόσφατη ἐξέλιξη. Ἡ χειροτονία τῶν γυναικῶν, οἱ ἐξελίξεις σὲ θέματα βιοηθικῆς καὶ ἠθικῆς καὶ ἡ μετατροπὴ τῆς Πίστης σὲ τυπικότητα καὶ συναισθηματισμὸ εἶναι τὰ σημαντικότερα ποὺ ἔχουν ἀπομακρύνει ἀκόμη περισσότερο τοὺς Προτεστάντες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.
.         Οἱ Ὀρθόδοξοι κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, ποὺ συμμετέχουν στὰ ὄργανα τοῦ ΠΣΕ ἀνέχονται ἢ συμμετέχουν στὶς ἐνέργειες τοῦ ΠΣΕ. Π.χ. πανηγύρισαν ὡς πτωχοὶ συγγενεῖς πέρσι τὰ 500 χρόνια ἀπὸ τὴ θυροκόλληση στὴ Βιτεμβέργη τῶν 95 θέσεων τοῦ Λουθήρου (31.10.1517)! Συνήθως οἱ ἀποστελλόμενοι ἀπὸ τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες στὶς συνελεύσεις καὶ στὶς Ἐπιτροπὲς τοῦ ΠΣΕ δὲν εἶναι σημαντικὲς θεολογικὲς προσωπικότητες καὶ πολλοὶ δὲν γνωρίζουν κἂν ἄριστα μία ξένη γλώσσα. Ἔτσι δὲν ἔχουν τὴ δυνατότητα νὰ ἀρθρώσουν λόγο, ποὺ νὰ ἀκουστεῖ καὶ νὰ εἰσακουστεῖ. Οἱ πολλοὶ ἐκπρόσωποι πηγαίνουν στὸ ΠΣΕ περισσότερο γιὰ τὸ ταξίδι καὶ καθόλου ἕτοιμοι γιὰ ὁμολογιακὲς παρεμβάσεις.
.         Ἀπόδειξη τῆς ἀνοχῆς, τουλάχιστον, τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ὅτι στὸ ἐκθετήριο τοῦ ΠΣΕ, στὴ Γενεύη, ὑπάρχει πίνακας, ποὺ ἔχει τίτλο «Τὸ γενεαλογικὸ δένδρο τοῦ προτεσταντισμοῦ». Δείχνει σὲ πίνακα τὴ θεωρία τῶν κλάδων. Ὅτι στὸ «γενεαλογικὸ δένδρο τοῦ Χριστιανισμοῦ» ὅλα ξεκίνησαν μὲ τὴν ἀρχαϊκὴ Ἐκκλησία καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ξεκίνησαν οἱ «κλάδοι», ποὺ ἀναπτύχθηκαν στὰ 2000 αὐτὰ χρόνια… Ὅλοι εἶναι ἰσότιμοι κλάδοι τῆς Μίας Ἐκκλησίας… Ἔτσι «κλάδοι» τοῦ ἰδίου δένδρου εἶναι οἱ Κουάκεροι, οἱ Ἀντβεντιστές, ὁ Στρατὸς Σωτηρίας, οἱ ἄλλες προτεσταντικὲς παραφυάδες καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι. Ἀλλὰ καὶ τοὺς Ὀρθοδόξους ὁ πίνακας τοὺς δείχνει διασπασμένους σὲ τρεῖς κλάδους: Στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας καὶ στὶς ἄλλες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες…
.         Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐπιδιώκει καὶ μεθοδεύει τὴ διαιώνιση τῆς παρουσίας τῶν Ὀρθοδόξων στὸ ΠΣΕ. Αὐτὸ ἀποδείχθηκε περίτρανα στὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη*. Στὴν οὐσία οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει γιὰ τὴν παρουσία τους στὸ ΠΣΕ. Τὸ ΠΣΕ εἶναι σὲ παρακμή. Κρατιέται στὴ ζωὴ ἀπὸ τοὺς Προτεστάντες, γιατί θέλουν ἕνα τέτοιο θεσμὸ ὡς ἀντίβαρο στὸν οἰκουμενισμὸ τοῦ Βατικανοῦ. Οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν ἔχουν καμία θέση στὰ γεωπολιτικὰ παιχνίδια Ρωμαιοκαθολικῶν καὶ Προτεσταντῶν. Στὸν ἐκκοσμικευμένο ἀνταγωνισμό τους, ἀφοῦ δὲν μποροῦν νὰ παρέμβουν, τουλάχιστον ἂς ἀπέχουν. Ἔτσι θὰ δείξουν ὅτι δὲν νοθεύουν τὴν Ἀλήθεια καὶ πὼς διατηροῦν τὴν ἀξιοπρέπειά τους.-

 

* Βλ.σχ. Γ.Ν. Παπαθανασόπουλου «Ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη, Ἐκκλησία – Προκαθήμενοι – Γεωπολιτικὴ» Ἔκδ. «Τῆνος», Ἀθῆναι, 2017.  

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΕΞΙ καὶ ΜΙΑ ΛΙΡΕΣ

ΕΞΙ καὶ ΜΙΑ ΛΙΡΕΣ

Τοῦ Μητροπολ. Γόρτυνος Ἰερεμία

.             Ἦταν κάποτε ἕνας ζητιάνος. Καθόταν στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου καὶ ζήταγε βοήθεια. Περνοῦσαν οἱ ἄνθρωποι καὶ τοῦ ἔδιναν βοήθεια, ἄλλος μικρὴ καὶ ἄλλος μεγαλύτερη βοήθεια. Πέρασε ὅμως κάποιος μία ἡμέρα καὶ τοῦ ἔδωσε ἕξι λίρες. Ξαφνιάστηκε ὁ ζητιάνος. Ἕξι λίρες! Πεῖτε μου, χριστιανοί, τί ἔπρεπε νὰ κάνει στὸν φιλάνθρωπο ἄγνωστο κύριο, ποὺ τοῦ ἔδωσε μία τόση μεγάλη βοήθεια; Τὸ λιγώτερο ποὺ ἔπρεπε νὰ κάνει ἦταν νὰ πεῖ ἕνα μεγάλο «εὐχαριστῶ» γιὰ τὴν τόση μεγάλη προσφορά του σ᾽ αὐτόν. Ὅμως, ἀκοῦστε.
.             Ὁ ζητιάνος σκέφτηκε καὶ εἶπε: Γιὰ νὰ μοῦ δώσει ἐμένα αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος τόσα πολλὰ χρήματα, γιὰ φαντάσου πόσα ἔχει!. Δὲν εἶναι καλὰ νὰ τὸν σκοτώσω, γιὰ νὰ τοῦ πάρω καὶ τὰ ὑπόλοιπα; Αὐτὸ σκέφτηκε καὶ αὐτὸ ἔκανε. Ἐκεῖ στὴν ἄκρη, ποὺ ἦταν μόνοι τους, μὲ μία πέτρα στὸ κεφάλι ὁ ζητιάνος ξάπλωσε κατὰ γῆς τὸν φιλάνθρωπο κύριο καὶ τὸν ἔψαξε καὶ τοῦ βρῆκε μία λίρα. Δηλαδή, ὁ καλὸς αὐτὸς κύριος εἶχε ἑπτὰ λίρες, ἔδωσε ἕξι τοῦ ζητιάνου καὶ κράτησε γιὰ τὸν ἑαυτό του μία λίρα. Ἀγνώμονας καὶ κακὸς ποὺ φάνηκε ὁ ζητιάνος!…
.             Χριστιανοί μου, τὸ ἴδιο ἀγνώμονες στὸν Θεὸ εἴμαστε καὶ ἐμεῖς, ὅταν δὲν ἐκκλησιαζόμαστε. Ἀκοῦστε:
.             Ζητιάνος εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι. «Δεηθῶμεν», λέμε. Δηλαδή, ὅλο ζητιανεύουμε ἀπὸ τὸν Θεό! Καὶ μᾶς δίνει ὁ καλὸς Θεός μας τὸν ἀέρα ποὺ ἀναπνέουμε, τὸ νερὸ ποὺ πίνουμε, μᾶς δίνει ὅλα τὰ ἀγαθά, μᾶς δίνει τὰ χρόνια της ζωῆς μας, τὶς ἡμέρες τῆς ἑβδομάδος. Καὶ οἱ ἡμέρες καὶ ὁ χρόνος εἶναι χρῆμα. Μᾶς δίνει, λοιπόν, ὁ Θεὸς ἕξι λίρες. Ἡ Δευτέρα εἶναι ἡ μία λίρα. Ἡ Τρίτη, δύο. Τετάρτη τρεῖς λίρες. Πέμπτη τέσσερις. Παρασκευὴ πέντε, Σάββατο ἕξι λίρες. Καὶ κρατάει ὁ Θεὸς γιὰ τὸν Ἑαυτὸ Τοῦ μόνο μία λίρα, τὴν Κυριακὴ ἡμέρα! Ἐμεῖς, σὰν τὸ κακὸ ζητιάνο, ἀντὶ νὰ ποῦμε εὐχαριστῶ στὸν Θεὸ γιὰ τὶς ἕξι λίρες, τὶς ἕξι ἡμέρες τῆς ἑβδομάδος, παίρνουμε ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὴν μία λίρα, καὶ τὴν Κυριακὴ ἡμέρα καὶ τὴν δίνουμε σὲ κοσμικὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πολλὲς φορὲς ἐκδηλώσεις.
.             Χριστιανοί μου! Σεβασμὸς στὴν Κυριακή.

 

ΠΗΓΗ: imgortmeg.gr

 

,

Σχολιάστε

ΕΚΚΛΗΣΙΑ: ΔΕΛΦΙΝΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἐκκλησία: Δελφινολογίας τὸ ἀνάγνωσμα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ἡ ἀρχιεπισκοπικὴ δελφινολογία φούντωσε στὸν Τύπο τὸν τελευταῖο καιρό. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ τίθεται μὲ τόση ἔνταση τὸ θέμα τῆς διαδοχῆς τοῦ κ. Ἱερωνύμου. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔχει ἐνοχληθεῖ ἰδιαίτερα ἀπὸ Μητροπολίτες, ποὺ φέρονται ὡς «δελφίνοι» καὶ ποὺ ἀντέδρασαν ἔντονα στὴ συμφωνία του μὲ τὸν Ἀλ. Τσίπρα Μετὰ τὴ συνάντησή του μὲ τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας Κ. Γαβρόγλου, στὶς 23 Νοεμβρίου 2018, διατύπωσε αἰχμὲς σὲ βάρος τους, λέγοντας: «Ἀποκλείετε ἐσεῖς ὅτι ὑπάρχουν ἐπιδιώξεις, ἢ ἄλλες σκέψεις;» Βεβαίως τὸ ρητορικὸ καὶ δηκτικὸ ἐρώτημά του εἶναι πλήρως ἀποδυναμωμένο ἀπὸ τὴν ὁμόφωνη ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς δικῆς του ψήφου, κατὰ τῆς συμφωνίας του μὲ τὸν Ἀλ. Τσίπρα.
.         Ἀναμφίβολα εἶναι ἐνοχλητικὸ καὶ καθόλου χριστιανικὸ καὶ ἀνθρώπινο νὰ μαθαίνει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ κάποιας ἡλικίας Μητροπολίτες ὅτι στὴν πλάτη τους κληρικοὶ κινοῦνται, συζητοῦν καὶ περιμένουν τὸ πότε θὰ ἀποθάνουν, γιὰ νὰ κληρονομήσουν τὸν θρόνο τους. Ὅμως καὶ ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς «δελφίνους» ἐπὶ τῶν   Ἀρχιεπισκόπων Σεραφεὶμ καὶ Χριστοδούλου καὶ μάλιστα πολὺ πρὶν ἀσθενήσουν…
.         Στὴν ἐφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», στὶς 18 Μαΐου 1993, πέντε δηλαδὴ χρόνια πρὸ τοῦ θανάτου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφεὶμ γράφεται πὼς στὸ «δελφινάριο κολυμπᾶνε οἱ μητροπολίτες Θηβῶν Ἱερώνυμος, Δημητριάδος Χριστόδουλος, Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος καὶ Νέας Σμύρνης Ἀγαθάγγελος…».
.         Ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου καὶ ἑνάμισι χρόνο μετὰ τὴν ἐκλογή του ἡ ἐφημερίδα «Ἐπενδυτής», στὶς 27-28 Νοεμβρίου 1999 (σέλ. 24), ἔχει ὁλοσέλιδο θέμα μὲ τίτλο «Οἱ ἐπίδοξοι διάδοχοι τοῦ Χριστοδούλου». Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος τότε ἑξήντα ἐτῶν, ὄχι ὀγδόντα. Τὸ «ρεπορτὰζ» προβλέπει πὼς «ἡ ὑγεία του μπορεῖ νὰ ἐπιβαρυνθεῖ, ἐφόσον συνεχίσει νὰ κινεῖται μὲ τοὺς ἴδιους ἐξαντλητικοὺς ρυθμούς». Ὁ συντάκτης τοῦ «ρεπορτὰζ» συνεργάζεται σήμερα σὲ διεύθυνση τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς. Καὶ δὲν ἦταν τὸ μόνο «ρεπορτάζ»…
.         Ἡ δράση τῶν «δελφίνων» καὶ ἡ διαδοχολογία συνεχίζονται λοιπὸν καὶ ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Εἶναι ἡ πρώτη φορά, μετὰ ἀπὸ δέκα χρόνια, ποὺ τὰ ΜΜΕ δίνουν τόσο μεγάλη ἔκταση στὸ θέμα. Τὸ ἐκκλησιαστικὸ ρεπορτὰζ ξύπνησε ἀπὸ τὴν διάρκειας δέκα ἐτῶν χειμερία νάρκη του. Οἱ παλαιοὶ ἐκκλησιαστικοὶ συντάκτες, ποὺ ἑτεροαπασχολοῦνταν, γίνονται πάλι χρήσιμοι…
.         Οἱ λεγόμενοι «δελφίνοι» εἶναι γνωστοὶ στοὺς παροικοῦντας στὴν Ἱερουσαλήμ. Εἶναι τόσο μικρὴ ἡ συγκεκριμένη κοινότητα τῶν Ἱεραρχῶν, ποὺ ὅλα γίνονται ἀντιληπτά. Στὸ ἐκκοσμικευμένο πλαίσιο ποὺ ἡ Ἐκκλησία πορεύεται, ὅσοι ἔχουν τὴ φιλοδοξία νὰ ψηφιστοῦν Ἀρχιεπίσκοποι κάνουν αἰσθητὴ τὴν παρουσία τους μὲ διάφορους τρόπους. Ἡ ἕως τώρα δράση τους εἶναι σὲ ἐπίπεδο ἄρθρων, συνεντεύξεων, ὁμιλιῶν στὴν Ἱεραρχία, καὶ κοινωνικῶν ἐπισκέψεων σὲ Μητροπολίτες, μὲ διάφορες αἰτίες. Ὅμως ἡ μεγάλη εὐκαιρία τοὺς δόθηκε μὲ τὸ λάθος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου νὰ συμφωνήσει μὲ τὸν Πρωθυπουργὸ σὲ θέματα ποὺ πλήττουν τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.
.         Μὲ τὴν συμφωνία Τσίπρα – Ἱερωνύμου δόθηκε ἡ οὐσιαστικὴ ἐκκίνηση τοῦ ἀγώνα δρόμου, ποὺ ἔχει ἔπαθλο τὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο. Μερικοὶ ὑποψήφιοι ἀναπτύσσουν ἤδη μεγάλη ταχύτητα καὶ δείχνουν βιασύνη νὰ προηγηθοῦν στὴν κούρσα. Κάνουν λάθος. Ὁ ἀγώνας δὲν εἶναι ταχύτητος, ἀλλὰ μαραθώνιος. Σὲ αὐτὸν ἡ ἀντοχὴ μετράει, ἡ ταχύτητα χρειάζεται λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ τέρμα.
.         Ὅσοι περιορίζονται στὶς δημόσιες σχέσεις ἐπίσης κάνουν λάθος. Τὸ κριτήριο τῶν Μητροπολιτῶν ποὺ θὰ ψηφίσουν δὲν θὰ εἶναι πόσα χιλιόμετρα διήνυσε ὁ κάθε ὑποψήφιος, ἢ πόσα μέσα μεταφορᾶς χρησιμοποίησε. Τὸ κριτήριο τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἑπόμενου Ἀρχιεπισκόπου θὰ πρέπει νὰ εἶναι ποιὸς θὰ ἔχει κύρος, γνώση, ἐντιμότητα, γενναιότητα καὶ ἱκανότητα νὰ ἀντέξει στὸν κλύδωνα καὶ νὰ ἀντιμετωπίσει τὶς προκλήσεις τῆς ἐποχῆς καὶ τὶς ἐπιθέσεις κατὰ τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Ὑποσχέσεις οἱ ἄλλοι Μητροπολίτες, ὅτι θὰ τοὺς ψηφίσουν γιὰ Ἀρχιεπισκόπους, δίδουν στοὺς «δελφίνους», ἀλλὰ οἱ σωφρονέστεροι ἀπὸ αὐτοὺς γνωρίζουν ὅτι δὲν ἔχουν βάση. Ἡ πικρὴ ἐμπειρία τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου στὴν πρὸ δεκαετίας ἀρχιεπισκοπικὴ ἐκλογὴ ἀποτελεῖ ἁπτὴ ἀπόδειξη τῆς ἀξίας τῶν ὑποσχέσεων τῶν Μητροπολιτῶν.
.         Γιὰ τὴν προσεχῆ ἀρχιεπισκοπικὴ ἐκλογὴ εἶναι πάντως λυπηρὸ ὅτι ἡ Ἱεραρχία δὲν ἔχει πολλὲς γενικοῦ κύρους καὶ καθολικῆς ἀναγνώρισης προσωπικότητες. Εἶναι λυπηρὸ γιὰ τὴν Ἐκκλησία ὅτι ὁρισμένοι Ἱεράρχες μὲ πολλὰ τυπικὰ προσόντα ἔχουν ἀπογοητεύσει στὰ ποιμαντικὰ καὶ ἐκκλησιαστικά τους καθήκοντα. Ἡ ἔλλειψη σημαντικῶν προσωπικοτήτων στὴν Ἐκκλησία ὀφείλεται στὸ ὅτι οἱ ἐκλόγιμοι γιὰ Μητροπολίτες κληρικοὶ δὲν εἶναι ἀρκούντως ὑψηλοῦ ἐπιπέδου καὶ ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἐκλέγονται οἱ καλύτεροι. Τὰ παραδείγματα πολλά. Ἡ εὐθύνη γιὰ τὸ ἐπίπεδο τῶν Μητροπολιτῶν βαρύνει τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τὰ ἄλλα μέλη τῆς Ἱεραρχίας, ποὺ τοὺς ψηφίζουν.
.         Ἡ πρόσφατη ὁμόφωνη ἀντίθεση τῆς Ἱεραρχίας στὴ συμφωνία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ τὸν πρωθυπουργὸ Ἀλ. Τσίπρα εἶναι μία ἀχτίδα ἐλπίδας. Ἡ δοκιμασία μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει τοὺς Ἱεράρχες σὲ μίαν ἐκκλησιαστικὴ ὑπέρβαση. Ὅμως ἡ ἐπιδειχθεῖσα ἀποφασιστικότητά τους θὰ δοκιμασθεῖ πραγματικὰ σὲ μίαν ἁπτὴ ἐνέργεια σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν κυβέρνηση ἢ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.
.         Τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι παρὰ τὸ ὅτι δημοσιογραφικὰ ὑπάρχει δίψα γιὰ ἱστορίες μὲ ἀρχιεπισκοπικοὺς «δελφίνους», ἀκόμη εἶναι πολὺ νωρὶς γιὰ τὸν ὀνοματικὸ προσδιορισμό τους. Πέραν τῶν προβαλλομένων σήμερα θὰ ὑπάρξουν καὶ ἄλλοι, ποὺ οἱ ἐξελίξεις θὰ τοὺς ἀναδείξουν. Ὁ ἀρχιεπισκοπικὸς θρόνος ἔχει γόητρο καὶ κύρος, ἀλλὰ ἔχει καὶ πολλὲς σκοτοῦρες. Ὅσο οἱ δοκιμασίες θὰ αὐξάνονται τόσο καὶ τὰ κριτήρια γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἐλπίζεται ὅτι θὰ γίνονται αὐστηρότερα. Βεβαίως τὸ γεγονὸς παραμένει ὅτι ἡ δελφινολογία ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶναι κενὴ περιεχομένου.-

Σχολιάστε

MIΑ ΑΚΤΙΝΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ

Φοιτητς καθαρίζουν τν Θεολογικ Σχολ το Α.Π.Θ.

Μάγδα Πετροπούλου, 10.12.18

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ»: Εὖγε στοὺς φοιτητὲς ποὺ μὲ κοινωνικὴ συνείδηση ἔρχονται νὰ προβάλλουν μιὰ “πνευματικὴ” ἀντίσταση στὴν κρατικὴ ἀθλιότητα, ἀνικανότητα καὶ παράνοια, ἡ ὁποία ἀφήνει ἐπὶ δεκαετίες συστηματικὰ ἀνεξέλεγκτες τὶς «προοδευτικὲς δυνάμεις» νὰ βανδαλίζουν τὴν δημόσια περιουσία καὶ εἰδικότερα τὰ Πανεπιστημιακὰ Ἱδρύματα.

.           Στὸ κάλεσμα τοῦ κοσμήτορα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, Θεόδωρου Γιάγκου ἀνταποκρίθηκαν φοιτητὲς τῆς Σχολῆς, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν σήμερα στὸ χῶρο τῆς Κοσμητείας, προκειμένου νὰ βοηθήσουν στὴν ἀποκατάσταση τῶν ζημιῶν, ποὺ ὑπέστη τὸ κτίριο τῆς Θεολογικῆς, μετὰ τὰ ἐκτεταμένα ἐπεισόδια τῆς περασμένης Πέμπτης.
.           Δεκάδες φοιτητὲς συγκεντρώθηκαν ἀπὸ τὸ πρωὶ στὸ ἀμφιθέατρο Δ τῆς Σχολῆς καὶ σὲ συνεργασία μὲ τοὺς προέδρους τῶν δύο τμημάτων τῆς Σχολῆς χωρίστηκαν σὲ ὁμάδες. Φοιτητές, μεταπτυχιακοί, καὶ ὑποψήφιοι διδάκτορες φόρεσαν γάντια καὶ πῆραν πανιὰ στὰ χέρια γιὰ νὰ καθαρίσουν τὰ θρανία, νὰ σβήσουν συνθήματα ποὺ ἦταν γραμμένα στοὺς τοίχους καὶ νὰ βοηθήσουν σὲ συνεργασία μὲ τὸ προσωπικὸ τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν στὴν ἀποκατάσταση τῶν ζημιῶν.
.           «Εἶναι πολὺ παρήγορο ὅτι ἔχουν ἐκδηλώσει τὸ ἐνδιαφέρον τους οἱ φοιτητές μας καὶ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς βρίσκονται σήμερα ἐδῶ θεωρώντας ὅτι ἡ σχολὴ εἶναι δεύτερο σπίτι τους», δήλωσε ὁ ἀναπληρωτὴς κοσμήτορας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, Συμεὼν Πασχαλίδης.
.           «Θὰ κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε, γιὰ νὰ ἀνοίξει ἡ Σχολὴ πιὸ γρήγορα. Βλέπουμε ὅτι τὸ Πανεπιστήμιο γίνεται ἕνας χῶρος, ποὺ εἶναι ἄνδρο παρανομίας καὶ ἐγκληματικότητας καὶ ἴσως γιὰ αὐτὸ πολλοὶ νὰ ἀδιαφοροῦν», τόνισε ὁ μεταπτυχιακὸς φοιτητὴς τῆς Θεολογικῆς, Γιῶργος Δαγκλῆς.
.           Σημειώνεται ὅτι μετὰ τὶς φθορὲς ποὺ προκλήθηκαν στὴ Θεολογική, ἡ Σχολὴ θὰ παραμείνει κλειστὴ μέχρι τὴν Τετάρτη, ἐνῶ σήμερα θὰ γίνει συνεδρίαση προκειμένου νὰ ἀποφασιστεῖ ἂν θὰ ἀνοίξει Πέμπτη ἢ Παρασκευή.

 

ΠΗΓΗ: thestival.gr

 

 

Σχολιάστε

«ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΝΟΝΕΣ (ΠΕΖΟΣ καὶ ΙΑΜΒΙΚΟΣ) τῆς ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ μὲ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ στὴν ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚH» [Νέα ἔκδοση]

Πρωτ. Ἀθανασίου Στ. Λαγουροῦ

ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΝΟΝΕΣ
(ΠΕΖΟΣ καὶ ΙΑΜΒΙΚΟΣ)
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ
ΜΕ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
ΣΤHN ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚH
ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἑρμηνείας
τοῦ ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου

Ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ»
ΑΘΗΝΑΙ 2017

.            Μιὰ ἐνδιαφέρουσα, πρωτότυπη καὶ χρήσιμη ἔκδοση. Ἀπὸ τὸν Πρόλογο παρατίθεται κατωτέρω μικρὸ ἀπόσπασμα:

.             «…Τὴν πίστη, τὴν ἐμπειρία, τὴν θεολογία καὶ τὴν εὐφρόσυνη ἐξύμνηση αὐτῆς τῆς πραγματικότητας, τοῦ Μυστηρίου δηλαδὴ τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως, περιέχουν οἱ δύο Ἀσματικοὶ Κανόνες τῶν Χριστουγέννων. Μαζὶ μὲ ὅλο τὸ σῶμα τῆς προχριστουγεννιάτικης ὑμνογραφίας, ποὺ ἔχει παραγάγει ὁ ἄφθαστος ποιητικὸς κάλαμος καὶ ὁ βαθὺς θεολογικὸς στοχασμὸς τῶν ἱερῶν Ὑμνο­γράφων, οἱ δύο Κανόνες τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως βοηθοῦν στὴν καλύτερη προσοικείωση τῶν δωρεῶν τῆς Σαρκώσεως.
Ὁ ἕνας Κανὼν εἶναι ὁ πεζός, ποίημα τοῦ Ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Μελωδοῦ (685-750 περ.), ὁ ὁποῖος ἔχει γράψει ὅλους τοὺς Κανόνες τῆς Μ. Ἑβδομάδος καὶ ἑπτὰ Κανόνες σὲ ἰσάριθμες Δεσποτικὲς ἑορτές. Καὶ ὁ ἄλλος Κανὼν εἶναι ὁ ἰαμβικός, ποίημα τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ (680-754 περ.) μεγάλου θεολόγου καὶ οἰκουμενικοῦ Διδασκάλου, ὁ ὁποῖος ἐκτὸς τῶν θεολογικῶν ἔργων του συνέθεσε 14 Κανόνες -ἄλλωστε εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς εἰσηγητὲς τοῦ ποιητικοῦ εἴδους τῶν Κανόνων- καὶ θεωρεῖται ὁ κατ᾽ ἐξοχὴν συντάκτης τῆς Ὀκτωήχου (ὕμνοι τῶν Ἑσπερινῶν καὶ Ὄρθρων τῶν Κυριακῶν στὸ βιβλίο τῆς Παρακλητικῆς).
.               Γι᾽ αὐτοὺς τοὺς Κανόνες τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως ὁ Φώτης Κόντογλου γράφει: “… Διάβαζα τ᾿ ἀρχαῖα τροπάρια, καὶ βρισκόμουνα σὲ μιὰ κατάσταση ποὺ δὲν μπορῶ νὰ τὴ μεταδώσω στὸν ἄλλον. Πρὸ πάντων ὁ ἰαμβικὸς Κανόνας ‘Ἔσωσε λαόν’, μὲ κεῖνες τὶς παράξενες καὶ μυστηριώδεις λέξεις, μ᾿ ἔκανε νὰ θαρρῶ πὼς βρίσκουμαι στὶς πρῶτες μέρες τῆς δημιουργίας, ὅπως ἦταν πρωτόγονη ἡ φύση ποὺ μ᾿ ἔζωνε, ὁ θεόρατος βράχος, ποὺ κρεμότανε ἀπάνω ἀπὸ τὴ μικρὴ ἐκκλησιά, ἡ θάλασσα, τ᾿ ἄγρια δέντρα καὶ τὰ χορτάρια, οἱ καθαρὲς πέτρες, τὰ ρημονήσια ποὺ φαινότανε πέρα στὸ πέλαγο, ὁ παγωμένος βοριὰς ποὺ φυσοῦσε κ᾿ ἔκανε νὰ φαίνουνται ὅλα κατακάθαρα, τ᾿ ἀρνιὰ ποὺ βελάζανε, οἱ τσομπάνηδες ντυμένοι μὲ προβιές, τ᾿ ἄστρα ποὺ λάμπανε σὰν παγωμένες δροσοσταλίδες τὴ νύχτα! Ὅλα τά ᾽βλεπα μέσ᾿ ἀπὸ τοὺς χριστουγεννιάτικους ὕμνους, μέσ᾿ ἀπὸ τὰ ἰαμβικὰ ἐκεῖνα ἀποκαλυπτικὰ λόγια, σὰν καὶ τοῦτα: ‘Ἄγων ἅπαντας, πρὸς σέλας ζωηφόρον Θεὸς πεφυκώς, ἐκ πυλῶν ἀνηλίων’, ‘ἥκεις πλανῆτιν, πρὸν νομὴν ἐπιστρέφων τὴν ἀνθοποιόν, ἐξ ἐρημαίων λόφων’. Αὐτοὶ οἱ ἐρημαῖοι λόφοι, σὰν τὸ βουνὸ ποὺ ζοῦσα πάνω του, τί μυστικὸ ἀντίλαλο εἴχανε μέσα στὴν ψυχή μου! Ὤ, τί εἶναι αὐτὴ ἡ γλῶσσα! Λόγια εἶναι αὐτὰ ἢ ἀντιφεγγίσματα ἀπὸ ἕναν ἄλλον κόσμο, γεμάτον ἀπὸ τὴ μυστικὴ φωτοχυσία τῆς ἀθανασίας! … Πῶς νὰ μεταφράσω αὐτὰ τὰ ἀμετάφραστα;”.
.                 Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ἀρχαῖα τροπάρια μὲ τὶς μυστηριώδεις λέξεις κρύβουν τὸ μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπήσεως καὶ χρειάζεται ὑποβοηθητικὴ ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση, ὥστε τὸ περιεχόμενό τους νὰ καταστεῖ προσιτὸ σὲ ὅσους δυσκολεύονται. Χρειάζεται ἑρμηνεία, ὄχι μετάφραση, γιατί ἡ μετάφραση «σκέτη» ἀδυνατεῖ νὰ μεταδώσει τὸ νόημά τους. Ὅπως παλιότερα ἔχουμε ὑποστηρίξει, “χρειάζεται πρωτίστως ἑρμηνεία θεολογική, ἱστορική, πραγματολογικὴ τὶς περισσότερες φορές, στὰ λειτουργικὰ κείμενα. Ἀπαιτεῖται γιὰ ἕνα τεράστιο ὄγκο δεδομένων διερμηνεία καὶ ἐξήγηση, ὥστε ἀκόμα καὶ οἱ ‘κατανοητές’, ἤδη μεταφρασμένες, λέξεις νὰ μεταδίδουν πραγματικὰ ἕνα κατανοητὸ μήνυμα”.
.               Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης (1749-1809), ὁ “θεόπνους διδάσκαλος τῆς εὐσεβείας” ἔχει ἑρμηνεύσει μὲ ἐκτενῆ θεολογικὴ καὶ φιλολογικὴ ἑρμηνεία ὅλους τοὺς ἀσματικοὺς Κανόνες τῶν Δεσποτικῶν καὶ Θεομητορικῶν ἑορτῶν. Καὶ μάλιστα γιὰ τοὺς δύο τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως σημειώνει χαρακτηριστικά: “Καθὼς γὰρ οἱ Ἄγγελοι πρότερον κατ’ αὐτὴν τὴν νύκτα τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου, ἐξήγησαν εἰς τοὺς ποιμένας καὶ ἀγροίκους ἀνθρώπους τὸ παράδοξον τοῦτο Μυστήριον, οὕτω καὶ ἡμεῖς θέλομεν ἐξηγήση εἰς τοὺς Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀγροικότεροι εἰς τὴν κατανόησιν τῶν γλαφυροτέρων ρημάτων καὶ νοημάτων”.
.                 Ἡ ἐξήγηση καὶ ἑρμηνεία αὐτὴ εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν πρόσ­βαση στὰ νοήματα ἀλλὰ δὲν ταυτίζεται μὲ τὴν «μετάφραση τῶν λειτουργικῶν κειμένων», ποὺ μερίδα θεολόγων ἀθεολογήτως ἐπιδιώκει καὶ μὲ ἰδιότυπο πεῖσμα προωθεῖ. Ἡ ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση χρησιμοποιεῖται γιὰ βοήθημα. Δὲν ἀντικαθιστᾶ οὔτε ἐκτοπίζει τὰ παραδεδομένα λειτουργικὰ καὶ ὑμνολογικὰ κείμενα. Κι ὅταν ἐπιτελέσει τὸ ἔργο της, δηλαδὴ νὰ ἐξηγήσει, ἐπιστρέφει ἥσυχα καὶ ταπεινὰ στὴν θέση της χωρὶς ἄλλες διεκδικήσεις» […]

Σχολιάστε

ΕΚΚΛΗΣΙΑ καὶ ΕΘΝΟΣ «Αὐτός πού θεσμοθέτησε “οὐδέτερο” γένος στοὺς ἀνθρώπους, ὁ ἴδιος θέλει συνταγματικά νά κάνη “οὐδέτερη” πνευματικά καί τή χώρα μας»

Ἐκκλησία καί Ἔθνος

τοῦ Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη

.           Ἐκκλησία καί Ἔθνος. Ἐκκλησία καί Γένος. Μᾶλλον οἱ δύο αὐτοί συνδυασμοί ταιριάζουν καλύτερα στή συνοχή καί τή συνύπαρξι τῶν δύο θεσμῶν στόν τόπο μας. Ἐκκλησία καί κράτος! Εἶναι συνδυασμός πού κρατικοποιεῖ τήν Ἐκκλησία ἤ ἱεροποιεῖ τό κράτος.
.           Στήν πατρίδα μας ὑπάρχει καί ἡ Ἐκκλησία. Δέν εἶναι «κράτος ἐν κράτει». Εἶναι ἡ καρδιά τοῦ σώματος. Χωρίς τήν καρδιά τό σῶμα δέν λειτουργεῖ. Χωρίς τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχει κράτος, ἀλλ᾽ ὄχι Ἑλληνικό κράτος. Ἡ Ἐκκλησία χωρίς τήν Ἑλλάδα θά ζήση. Θά πορεύεται πρός τά ἔθνη (Πράξ. κη´ 28). Ἡ Ἑλλάδα χωρίς τήν Ἐκκλησία δέν θά ζήση.
.           Δέν ἔχει ἀνάγκη ἡ Ἐκκλησία ἀπό τά «δεκανίκια» τοῦ κράτους. Κάποτε ἡ δέσμευσίς της ἀπό τό κράτος τήν βλάπτει κιόλας. Τό κράτος ὅμως ὀφείλει σεβασμό πρός τήν Ἐκκλησία. Καί ὅταν λέμε Ἐκκλησία, ἐννοοῦμε τόν Ἰησοῦ Χριστό καί τό Εὐαγγέλιό Του. Ἐννοοῦμε τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ὅλους τούς πιστούς Ὀρθοδόξους, πού δέχονται καί προσδέχονται τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
.           Ἡ Ἐκκλησία δέν ὀφείλει τήν ὑπόστασί της στό κράτος. Τό ἔχει ἀποδείξει ἐπανειλημμένως ἐπί εἴκοσι αἰῶνες. Ἔζησε, ὄχι γαντζωμένη στήν κρατική ἐξουσία, ἀλλά διωγμένη ἀπό τόν ἑκάστοτε «Καίσαρα».
.           Εἰδικά τό ἑλληνικό ἔθνος ὅμως, ὀφείλει τήν ὑπόστασί του στήν Ἐκκλησία. Καί κατά τοῦτο ἡ Ἐκκλησία δέν ἐπιτρέπει στόν ὁποιονδήποτε περαστικό ἀπό τόν κυβερνητικό θῶκο νά ξερριζώνη ἀσύστολα θεσμούς καί δεσμούς ἱερούς, πού τούς παραγγέλλει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι πολύ μικροί ὅσοι νομίζουν ὅτι θά γκρεμίσουν τίς αἰώνιες ἀλήθειες ἤ ὅτι θά μετακινήσουν το βράχο τῶν αἰώνων τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, τοῦ Χριστιανισμοῦ.
.           Γιά τό Ἑλληνικό κράτος εἶναι τιμή νά ἀρχίζει τό Σύνταγμά του μέ τήν εὐλογία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ἀλλοίμονο δέ, ἄν νομίζουν ὅτι τούς χρωστάει ὁ Θεός εὐεργεσία Του, ἐπειδή Τόν ἔχουν προμετωπίδα στό Σύνταγμα!
.           Πάντως, οἱ πιστοί χριστιανοί, δέν θά θέλαμε τήν προμετωπίδα «Εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος» σέ ἕνα Σύνταγμα πού νομιμοποιεῖ ὅλα τά ἐξαμβλώματα τῆς ἀνηθικότητας καί ἐκπαραθυρώνει τήν ἐλληνορθόδοξη ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων. Ἕνα τέτοιο Σύνταγμα, πού στό ὄνομα τοῦ Θεοῦ ἱδρύεται οὐσιαστικά ἕνα… ἄθεο κράτος, μοιάζει μέ συνταγή γιατροῦ, πού ἔχει τό «cum Deo», ἀλλά προσφέρει… δηλητήριο!
.             Ἄς μήν ἐπιζητῆ ὁ ἄθεος πρωθυπουργός συμφωνία μέ τήν Ἐκκλησία. Και ἄς μήν σπεύδη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νά εὐχαριστῆ (!) τόν ἄθεο συνομιλητή του.
Ἡ Ἐκκλησία βλέπει τήν Ἑλλάδα ὡς εὐλογημένο χῶρο. Καί φυσικά ὅσοι διάκονοι τοῦ Εὐαγγελίου, ἱερεῖς, σπέρνουν τήν Ἀλήθεια, ὅσοι ἀγωνίζονται γιά τή φιλανθρωπία καί τήν ἀγάπη καί καλοῦν τό λαό στήν ἀρετή καί τήν εὐσέβεια, αὐτοί εἶναι «ἄξιοι τοῦ μισθοῦ αὐτῶν» (Λουκ. ι´ 17). Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, γιά τόν ἑαυτό του, δέν ἤθελε τίποτε! Ἀλλά γιά τούς ἐργάτες, γενικῶς, τῆς Ἐκκλησίας λέγει: «Εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τά πνευματικά ἐσπείραμεν, μέγα εἰ τά σαρκικά θερίσομεν;» (Α´ Κορ. θ´ 11).
.           Ἀκούγεται, ἄλλοτε ὑπόκωφα, ἄλλοτε ἀναιδέστατα, ὅτι θά κοπῆ ἡ μισθοδοσία τοῦ Κλήρου. Λησμονοῦν ἄραγε ὅτι οἱ περισσότεροι κληρικοί εἶναι τίμιοι, πολύτεκνοι συνήθως, οἰκογενειάρχες καί ὅτι τό λειτούργημά τους εἶναι χωρίς «ὀκτάωρα» καί «ὡράρια»;
.           Ἀλλ᾽ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἄν ὁ ἄθεος πρωθυπουργός καί ἡ συμμοριακή παρέα του καταδικάσουν τόν κλῆρο τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Πατρίδα θά θρηνήση. Αὐτός πού θεσμοθέτησε «οὐδέτερο» γένος στό ἀνθρώπινο πρόσωπο, ὁ ἴδιος θέλει συνταγματικά νά κάνη «οὐδέτερη» πνευματικά καί τή χώρα μας! Μόνο πού ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ δέν ὑφίσταται «οὐδετερότητα»: «Ὁ μὴ ὢν μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ ἐστι…» (Ματθ. ιβ´ 30).

, ,

Σχολιάστε

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ τῆς Θεοτόκου (Ἑορτὴ τῆς Ἁγ. Ἄννης);

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΟΡΤΗ
ΤΗΣ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ τῆς Θεοτόκου

(Ἑορτὴ τῆς Ἁγ. Ἄννης);

 Βλ. σχετ.:
ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΓΕΝΕΣΙΟΥ τῆς Θεοτόκου;
ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ τῆς Θεοτόκου;
ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ τῆς Θεοτόκου;
ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ τῆς Θεοτόκου; (παρὰ τὴν παντελῆ ἀπουσία καινοδιαθηκικῶν μαρτυριῶν)
ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ τῆς Θεοτόκου; (παρὰ τὴν παντελῆ ἀπουσία καινοδιαθηκικῶν μαρτυριῶν)-2

Ἡ ἑορτὴ τῆς Συλλήψεως

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
Γεωργίου Ν. Φίλια, καθηγ. Πανεπ. Ἀθηνῶν:
«Οἱ Θεομητορικὲς Ἑορτὲς στὴ Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας»,
ἐκδ. «Γρηγόρη», Ἀθῆναι, 2004,
σελ. 27-29

Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»

.              Στὶς 9 Δεκεμβρίου ἑορτάζεται ἡ «Σύλληψις τῆς Θεοτόκου» (ἑορτὴ τῆς ἁγίας Ἄννης, μητέρας τῆς Θεοτόκου). Τὸ μηνολόγιο τῆς ἡμέρας ἐκθέτει τὰ ἑορταζόμενα γεγονότα: πρὸς τὸν Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄννα, ὁ Θεὸς προεμήνυσε τὴ σύλληψη τῆς ἀγόνου καὶ στείρας, ἵνα βεβαιώσῃ τῆς Παρθένου τὴν γέννησιν. Ὅθεν συνελήφθη ἡ ἁγία παρθένος…ἐξ ἐπαγγελίας μέν, ἐξ ἀνδρὸς δὲ συναφείας [1]. Ἀπὸ τὸ ἑορτολογικὸ περιεχόμενο ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἡ βαρύτητα εὑρίσκεται στὸ γεγονός, τὸ ὁποῖο θὰ ἐπακολουθήσει καὶ στὸ ὁποῖο εἰσάγει ἡ Σύλληψη: στὴν γέννηση τῆς Παρθένου. Γι᾿αὐτὸ οἱ δύο ἑορτὲς (Σύλληψη καὶ Γενέσιον) εὑρίσκονται σὲ συνάφεια περιεχομένου, τοῦτο δὲ φαίνεται καὶ στοὺς ἐγκωμιαστικοὺς λόγους τῶν ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων.
.             Τὰ αἴτια καὶ οἱ χρονικὲς παράμετροι τοῦ ἡμερολογιακοῦ καθορισμοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ διερευνηθοῦν πλήρως. Θὰ ἀναμείνουμε, μᾶλλον, τὰ δεδομένα καθορισμοῦ τῆς ἑορτῆς τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου), ἐκ τῆς ὁποίας προφανῶς καθορίστηκε ἡ κατὰ ἐννέα μῆνες ἐνωρίτερον (περίοδος κυήσεως) ἡμερομηνία τῆς 9ης Δεκεμβρίου. Γι᾽ αὐτὸ ἡ ἑορτὴ τῆς Συλλήψεως δὲν ἀπετέλεσε ἀντικείμενο κάποιας ἰδιαίτερης σύγχρονης μελέτης, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀπησχόλησε εὐρέως τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς συγγραφεῖς. Ὅπως θὰ ἐπισημάνουμε κατωτέρω, ἐλάχιστοι ἐκκλησιαστικοὶ συγγραφεῖς ἀσχολήθηκαν μὲ τὴν ἑορτή, κυρίως δὲ μετὰ τὸν 8ο αἰ.
.             Οἱ πρῶτες μαρτυρίες τελέσεως τῆς ἑορτῆς τῆς Συλλήψεως ἀνάγονται στὰ τέλη τοῦ 7ου- ἀρχὲς τοῦ 8ου αἰ. [2] Ἔκτοτε, ἡ ἑορτὴ διαδόθηκε εὐρύτατα, μὲ ἀποκορύφωμα τὸν 12ο αἰ., ὅταν ἐπὶ αὐτοκράτορος Μανουὴλ Κομνηνοῦ ἔλαβε ἐπίσημο κρατικὸ χαρακτήρα[3]. Εἶναι προφανές –μὲ βάση τὰ προεκτεθέντα εἰσαγωγικὰ περὶ χρονολογικῆς ἐμφανίσεως τῶν θεομητορικῶν ἑορτῶν– ὅτι ἡ ἑορτὴ τῆς Συλλήψεως εἶναι σχετικῶς μεταγενέστερη τῶν πρώτων θεομητορικῶν ἑορτῶν. Οἱ πηγὲς τῶν γεγονότων τῆς ἑορτῆς εἶναι μὲν τὰ ἀπόκρυφα κείμενα ἀλλὰ ἡ ἑορτολογικὴ παράδοση φαόινεται ὄτι ὑπῆρξε διστακτικὴ ἀπέναντι σὲ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐγκυμονοῦσαν κινδύνους συγχύσεως μὲ εἰδωλολατρικὰ παράλληλα.
.             Δὲν ὑπάρχουν ἐρωτηματικὰ ἱστορικῆς φύσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἑορτὴ τῆς Συλλήψεως. Οἱ πτυχὲς τῆς πανηγύρεως, ὅπως θὰ ἀποκαλυφθοῦν στὶς ἐλάχιστες συναφεῖς Ὁμιλίες τῶν ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων, φρονοῦμε ὅτι περισσότερο μᾶς εἰσάγουν στὸ θαυμαστὸ γεγονὸς τῆς γεννήσεως τῆς Θεοτόκου ὡς μητέρας τοῦ Σωτήρα, καὶ ὀλιγότερο μᾶς ἐμποιοῦν τὴν ἐντύπωση ἑνὸς ἑορτασμοῦ μὲ θεολογικὲς ἰδιαιτερότητες. Ἡ ἑορτὴ τῆς Συλλήψεως, βεβαίως, ἐμπίπτει στὶς θεομητορικὲς ἑορτὲς καὶ ὡς ἐκ τούτου θεωρεῖται ἡ ἐναρκτήριος ὅλων τῶν ὑπολοίπων. Ἐδῶ εὑρίσκεται καὶ ἡ σημασία της, καθὼς καὶ ἡ ἀξία τῶν Ἐγκωμιαστικῶν Ὁμιλιῶν.
.         Τὸ ἀρχαιότερο ἐγκώμιο τῆς ἑορτῆς εἶναι ὁ Λόγος εἰς τὴν Σύλληψιν τῆς Ἁγίας Ἄννης τοῦ Ἰωάννου μοναχοῦ καὶ πρεσβυτέρου Εὐβοίας (8ος αἰ.)[4].

[…]

1. Μηναῖο τοῦ Δεκεμβρίου, Ἀθῆναι, Ἀποστολικὴ Διακονία, 1963, σ.66.
2. Βλ. Περισσότερα ἐν M. Jugie, «Homélies mariales byzantines», ἐν P.Graffin, Patrologia Orientalis 16(3), 1921, σ. 483.
3. Ἰω. Καλογήρου, «Μαρία», Θρησκευτικὴ καὶ Ἠθικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία, 8, 1966, στ. 664.
4. PG 96, 1459C- 1500B.

, , ,

Σχολιάστε