Ἀρχεῖο κατηγορίας "Uncategorized"

«ΘΑ ΠΕΣΕΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ»

Ἡ πτώση

Tοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.              Ἀνέβηκε!
.              Ἔστησε τὸν θρόνο του σχε­δὸν ἐπάνω στ᾿ ἄστρα. Σ᾿ ἕνα του νεῦμα ἔτρεμαν λαοί, φυλὲς καὶ γλῶσ­σες. Χτυποῦσε σὰν κριάρι μὲ τὰ κέρατά του κατὰ θάλασσα καὶ πρὸς Βορρᾶ καὶ Νότο. Ἔστελνε τὰ στρατεύματά του καὶ ἀφάνιζε χῶρες καὶ λαούς. Ἡ αὐτοκρατορία του φαινόταν ἀνίκητη. Ἡ πρωτεύουσά του πάνω στὶς ὄχθες τοῦ Εὐφράτη, ἀπόρθητη. Ἦταν θαῦμα θαυμάτων. Ἔπειτα κατέρρευσε… μέσα σὲ μιὰ νύχτα. Ἀργότερα ἐξαφανίσθηκε ἐντελῶς. Σήμερα ἡ Βαβυλώνα εἶναι θαμμένη στὴν ἄμμο.
.              Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἱστορία. Ἀνεβάζει καὶ κατεβάζει αὐτοκρατορίες καὶ αὐτοκράτορες. Γιὰ μιὰ περίοδο τοὺς προβάλλει μὲ δύναμη. Ἔπειτα τοὺς πετάει σὲ λήθη καὶ ἀφανισμό. Ἔτσι ἔκανε στὴ Βαβυλώνα, ἔτσι σὲ ὅλες τὶς ἄλλες ποὺ ἀκολούθησαν.
.              Ἔτσι καὶ στοὺς καιρούς μας. Γιὰ 70 χρόνια ἡ σοβιετικὴ κοσμοκρατορία ἔ­κανε τὸν πλανήτη νὰ τρέμει· μέχρι ποὺ κατέρρευσε σὰν χάρτινος πύργος. Κάπου στὸ ἐνδιάμεσο ὁ Γερμανὸς τύραννος προκαλοῦσε τὴν Ἱστορία: Θὰ σὲ ἀλλάξω γιὰ χίλια χρόνια! τῆς ἔλεγε. Λίγα χρόνια ἀργότερα τὸν σήκωσε ψηλὰ καὶ τὸν χτύπησε κάτω σὰν χταπόδι. Σκόρπισε τὶς στάχτες του στοὺς πέντε ἀνέμους, τὸν κατέστησε βδέλυγμα αἰώνιο.
.              Ἰδιαίτερα ἡ Ἱστορία ταπεινώνει καὶ ἐξ­ευτελίζει τοὺς πολέμιους τῆς πίστεως. Καὶ δὲν ὑπῆρξαν λίγοι αὐτοί. Ἀπὸ τὸν Νέρωνα καὶ τὸν Διοκλητιανὸ μέχρι τὸν Ἰουλιανὸ τὸν παραβάτη καὶ μέχρι τὸν Χίτλερ καὶ τὰ τέρατα τῆς Σοβιετίας τὰ ὁποῖα ἀπειλοῦσαν: «Ἐμεῖς θὰ διορθώσουμε τὰ λάθη τοῦ Διοκλητιανοῦ»!
.              Δίπλα μας ὁ δικτατορίσκος τῆς Ἀλ­βανίας φρένιασε λυσσασμένος. Ὅρμησε σὰν λύκος στὴν Ἐκκλησία, γκρέμισε, κατέστρεψε, ἀφάνισε. Ὥσπου ἀφανίσθηκε ὁ ἴδιος.
.              Τόσες χιλιάδες χρόνια, τόσα – ἀμέτρητα – παραδείγματα! Κι ὅμως οἱ ἅρπαγες τῆς ἐξουσίας δὲν ἐννοοῦν νὰ παρα­δειγματισθοῦν. Ὅταν σκαρφαλώσουν στὸν θρόνο της, μεθοῦν, ἀποθρασύνον­ται, ὑψώνουν τὸ σπιθαμιαῖο ἀνάστημά τους, προκαλοῦν. Τὴν προκαλοῦν! Τὴν Ἱστορία.
.              Μέχρι τὴν πτώση! Ποὺ ἀναπόφευκτα θὰ ἔρθει.
.              Ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ ἐγωισμοῦ τους περιφρονοῦν τὴν Ἐκκλησία. Τῆς κουνοῦν αὐστηρὰ τὸ δάχτυλο: Μὴν κουνιέσαι! Μὴ μιλᾶς! Σιώπα! Ἐμεῖς εἴμαστε οἱ φίλοι καὶ προστάτες τοῦ λαοῦ. Ἐσὺ δὲν εἶσαι παρὰ κακὴ μητριά.
.              Ἔτσι παραφρονοῦσαν στὴ δεκαετία τοῦ ᾿80… μήπως καὶ σήμερα;
.              Κι ἀπὸ πίσω ἕνας σκοτεινὸς ἀόρατος κόσμος. Μυστικὲς ὀργανώσεις τύπου Μασονίας καὶ Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Αὐτοὶ ποὺ κινοῦν τὰ νήματα ἀφανῶς καὶ δίνουν ἐντολὲς στὶς ποικίλες ἡγεσίες. Αὐτοὶ οὐσιαστικὰ εἶναι οἱ κυβερνῆτες τοῦ κόσμου. Ἀόρατοι, ἀλλὰ τόσο πραγματικοί. Κι αὐτοὶ κυρίως εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ μισοῦν τὴν Ἐκκλησία καὶ ἐπιδιώκουν μὲ κάθε τρόπο νὰ τὴν ἀφανίσουν. Σχεδιάζουν ἀντίθεους νόμους γιὰ νὰ διαφθείρουν τὴν κοινωνία, ἐπιβάλλουν στοὺς πολιτικοὺς τὴν ψήφισή τους, χρηματοδοτοῦν μὲ πακτωλὸ χρημάτων τὰ Μέσα Ἐνημερώσεως γιὰ νὰ παραπληροφοροῦν τὸν λαὸ καὶ νὰ ἐξαφανίζουν κάθε ἀντίθετη γνώμη, καὶ δὲν διστάζουν νὰ χρησιμοποιήσουν τὴ συκοφαντία καὶ τὸν διασυρμό, προκειμένου νὰ πετύχουν τοὺς σκοτεινοὺς σκοπούς τους.
Τὸ ἔκαναν τόσο ἄθλια τοῦτο τὸ διά­στημα. Δὲν εἶναι μόνο ὅτι εὐτέλισαν τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας μας… Δὲν εἶναι μόνο ὅτι ἔδωσαν ἐντολὴ νὰ σφραγισθοῦν στεγανὰ οἱ ἱεροὶ ναοί… Δὲν εἶναι μόνο ὅτι ἀπαγόρευσαν νὰ χτυποῦν οἱ καμπάνες… Δὲν εἶναι μόνο ὅτι ἔκλεισαν καὶ τὰ μεγάφωνα τῶν ἱερῶν ναῶν…
.              Εἶναι κυρίως ὅτι, ἐνεργώντας ὡς ὄρ­γανα συνειδητὰ ἢ μὴ τοῦ διαβόλου, κυνήγησαν ἱερεῖς καὶ Ἐπισκόπους ὡς κοινοὺς ἐπικίνδυνους ἐγ­κληματίες.
.              Ἀλλά, ὦ ταλαίπωροι! Ἡ Ἐκκλησία ποὺ πολεμᾶτε καὶ εὐτελίζετε δὲν εἶναι σημερινή· οὔτε χθεσινή. Ἔχει ἱστορία δύο χιλιετιῶν· καὶ κατέχει τὴ σοφία ὅλων αὐτῶν τῶν αἰώνων. Τί χτυπᾶτε μὲ τόση μανία τὸ ἀμόνι ποὺ ἔχει χαλάσει χιλιάδες σφυριά;
.              Ζηλέψατε τὴ «δόξα» τοῦ Ἰουλια­­νοῦ; Τί πάθατε; Τί παθαίνετε; Συνέλθετε!
.              Γιατὶ ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ πέσε­τε…
.              Θὰ πέσετε στὰ χέρια τοῦ ζῶντος Θεοῦ!

 

Σχολιάστε

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ (Μητροπολ. Μάνης Χρυσόστομος)

Πνευματικὰ συμπεράσματα ἀπὸ τὴν δοκιμασία τοῦ κορωνοϊοῦ

 Τοῦ Μητροπολίτου Μάνης Χρυσοστόμου Γ´

     .                 Ἐκτός ἀπό τά διοικητικῆς καί ὀργανωτικῆς φύσεως συμπεράσματα, ἡ πρόσφατη δοκιμασία τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ φέρει στό κοινωνικό καί δή ἐκκλησιαστικό γίγνεσθαι καί πνευματικά συμπεράσματα. Δέν ἐπιτρέπεται, ἄλλωστε, ἡ ὅλη αὐτή ὑγειονομική κρίση καί περιπέτεια στή ζωή ὅλων τῶν ἀνθρώπων νά μᾶς ἀφήσει ἀδιάφορους, νωθρούς καί ὀκνηρούς, ἐξ ἐπόψεως πνευματικῆς, χριστιανικῆς παιδαγωγίας καί θρησκευτικῆς ἐν γένει καταστάσεως. Πάντοτε, ἕνας αὐτοέλεγχος, μία αὐτεπίγνωση καί μία μελέτη τῶν δεδομένων τά ὁποῖα παρουσιάζονται ἐνώπιον μας εἴτε ἀπό τήν προσωπική μας ἐμπειρία εἴτε μέσῳ τοῦ ἔντυπου καί προφορικοῦ λόγου δίδουν, ὅλα αὐτά, τήν εὐκαιρία μιᾶς πνευματικῆς ἀποτίμησης. Κατά τήν ταπεινή μας, λοιπόν, ἄποψη, τέσσερα θέματα, μεταξύ ἄλλων βεβαίως ἐξόχως σημαντικῶν, παρουσιάζουμε ὡς πνευματικά συμπεράσματα στίς παρακάτω γραμμές, τά ὁποῖα ἔρχονται στό προσκήνιο:

     1ον. Ἡ Ἐκκλησία.

     .                Στίς ἡμέρες μας τό πρῶτο θέμα εἶναι τό ἐρώτημα: Τί εἶναι Ἐκκλησία; Καί τοῦτο, γιατί παρουσιάζεται μία λανθασμένη ἀντίληψη περί τῆς Ἐκκλησίας. Ἄλλοι θεωροῦν ὅτι Ἐκκλησία εἶναι ἡ διοίκηση, οἱ κληρικοί μόνον. Ἄλλοι ἔχουν τήν ἄποψη ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἁπλῶς ἕνα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, μία ΜΚΟ, ἕνα κοινωφελές ἵδρυμα, ἕνα σωματεῖο ἀστικοῦ δικαίου, μία ὀργάνωση, ὅπως ὅλες οἱ ἄλλες κοινωνικές ὀργανώσεις. Μία ὀργάνωση γιά νά στηρίζει ψυχολογικά τούς ἀνθρώπους μέ τίς ποικίλες ἐκδηλώσεις της. Ἔπειτα ἄλλοι θεωροῦν ὅτι εἶναι μία κρατική ὑπόσταση ἤ ἕνα ὀργανικό τμῆμα τοῦ κράτους. Μέ τίς παραπάνω ὅμως ἀντιλήψεις, φθάνουμε ἐπακριβῶς σέ μία ἄλλης φύσεως ἰδέα καί εἰκόνα γιά τήν Ἐκκλησία. Ἔτσι ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖται καλή γιά ἐκδηλώσεις, ὥστε ἀπασχολεῖ τούς ἀνθρώπους ἤ γιά νά προσφέρει κοινωνική ὑλική βοήθεια ἀλλά μέχρις ἐκεῖ. Ὡς ἐπίσης καλή εἶναι καί χρήσιμη γιά τήν συνοχή καί ἠρεμία τῆς κοινωνίας καί τήν ἱστορική συνέχεια τοῦ Ἔθνους. Ἀλλά καί ἀπό ἄλλους φθάνουμε στό σημεῖο νά θεωρεῖται ἡ Ἐκκλησία ὅτι ἔχει μία ὄψη σκοταδιστική, ὀπισθοδρομική, ἐχθρική πρός τόν σύγχρονο ἄνθρωπο καί φυσικά ἀκατανόητη. Καί ἄλλοι βέβαια διατείνονται ὅτι δέν ἐκσυγχρονίζεται καί ὅτι ζεῖ στόν μεσαίωνα.
.             Τό ζήτημα ὅμως τί εἶναι Ἐκκλησία δέν εἶναι ἁπλό καί εὔκολο. Δέν μπορεῖς μέ ἐπιπόλαιες σκέψεις ἤ ἀνθρώπινα διανοήματα νά τό προσεγγίσεις. Ὅπως ἀκριβῶς στό χῶρο τῆς ἐπιστήμης ὑπάρχει ἡ ἄβυσσος τῶν μυστηρίων της, τοιουτοτρόπως καί στή πνευματική ζωή, ὅπου ἀνήκει τό γεγονός τῆς Ἐκκλησίας, ὑπάρχει τό μυστήριον. Ἀλλά ὅταν λέγουμε μυστήριο, δέν ἐννοοῦμε κάτι τό κρυφό καί μυστηριῶδες, ἀλλά μυστήριον εἶναι τό ἰδιάζον χαρακτηριστικό πού συνθέτει τήν παρουσία τοῦ ἀχρόνου καί ἀπείρου Θεοῦ μέσα στό χρόνο καί τόπο, ὡς θεία ἀγάπη ἐκχεομένη πρός τό ἀνθρώπινο γένος. Καί τοῦτο συντελεῖται μέ τήν ἐνανθρώπηση καί τό σταυρό καί τόν θάνατο καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί συνάμα, ἔνδον στό μέγα μυστήριο τήν Ἐκκλησία. Ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι δυνατόν μέ τόν νοῦ του νά εἰσδύσει στό βάθος τοῦ περιεχομένου τῆς ἔννοιας τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἀδυναμία αὐτή τοῦ ἀνθρώπου ὀφείλεται στό ὅτι ἡ Ἐκκλησία συνάπτεται πρός αὐτόν τόν Θεόν. Ποῖος μπορεῖ νά εἰσδύσει, νά πλησιάσει, νά ἀποδείξει καί νά καταλάβει τί εἶναι ὁ Θεός! Καί ὅταν λέμε Θεός, ἐννοοῦμε τόν Τριαδικόν Θεόν. Καί ποιός εἶναι ἱκανός νά εἰσδύσει στό μέγα μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος; Γι’ αὐτό καί δέν ὑπάρχει πλήρης ὁρισμός γιά τήν Ἐκκλησία καί μόνον μέ εἰκόνες εἶναι δυνατόν νά προσεγγίσουμε τόν μυστηριακό χαρακτῆρα τῆς Ἐκκλησίας, τόν θεανθρώπινο χαρακτῆρα της.
.                       Ἔτσι τό μυστήριο Ἐκκλησία δέν σταματᾶ στή λογική. Τήν ὑπερβαίνει. Δέν εἶναι κάτι τό παράλογο ἀλλά εἶναι κάτι τό ὑπέρλογο πού ἀνήκει στούς πνευματικούς νόμους. Τό Μυστήριο μένει πάντα μυστήριο καί ὅταν ἐπιχειρήσεις νά τό ἀπομυστηριοποιήσεις τότε παύει νά εἶναι τό ἀπόρρητο σχέδιο τοῦ Θεοῦ, ἡ παρουσία καί ἡ Χάρις Του στόν κόσμο καί καθίσταται ἐντελῶς γήϊνο καί ἀνθρώπινο. Ἔτσι μόνον μέ τούς ὀφθαλμούς τῆς ψυχῆς προσεγγίζεται τό Μυστήριον Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτό ἡ Ἐκκλησία, εἶναι ἄλλη πραγματικότητα πού σ’ αὐτή ἐνεργεῖ ἀδιάκοπα τό Ἅγιο Πνεῦμα καί δέν εἶναι πρόσκαιρη ἀλλά αἰώνια. Ἐπί πλέον γιά νά καταλάβεις ἔστω ἀμυδρῶς τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία καί τί ἐπιτελεῖ εἶναι ἐπάναγκες νά γνωρίσεις τόν Χριστό. Ποῖος εἶναι ὁ Χριστός; Εἶναι μῦθος; Εἶναι ἕνας ἰδεολόγος ἐπαναστάτης, ἀρχηγός μιᾶς θρησκείας, ἕνας θαυματοποιός; Τί σημαίνουν οἱ φράσεις «Υἱός Θεοῦ», Λυτρωτής καί Σωτήρ τοῦ κόσμου, «Ἐγώ εἰμί τό φῶς τοῦ κόσμου», «Ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή»; Τί σημαίνουν αὐτά τά: ὁ Σαρκωθείς, ὁ Παθών, ὁ Σταυρωθείς, ὁ Ἀναστάς ἐκ νεκρῶν; Τί εἶναι γιά τόν ἄνθρωπο ὁ Χριστός; Ἔτσι χωρίς, λοιπόν, τόν Χριστό δέν κατανοεῖς τίποτα καί ἀπό Ἐκκλησία. Ἅμα δέν ξέρεις τί εἶναι ὁ Χριστός καί δέν πιστεύεις στή θεότητα τοῦ Χριστοῦ, ἑπόμενον εἶναι, νά μή γνωρίζεις καί τό τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Ὡραιότατα τό διατυπώνει αὐτό ὁ Τερτυλλιανός (2ος αἰ.) «Ecclesia vero Christus» καί ὁ λόγιος Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεύς θά γράψει: «Συμπάσης Ἐκκλησίας στέφανος ὁ Χριστός».
.                 Ἀλλά ἡ ἐποχή μας φέρει τά στίγματα τῆς τυραννίας τοῦ ὀρθοῦ λόγου, τοῦ θετικισμοῦ καί τῆς ἄρνησης καί Χριστός-Ἐκκλησία εἶναι ζητήματα ἀκατανόητα. Ὁ ὀρθός λόγος δέν σέ ἀφήνει νά βιώσεις τό μυστήριο, δέν σοῦ προσφέρει διείσδυση στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου ὁ Χριστός. Ὁ ὀρθολογισμός, ἔπειτα δέν σέ συγκινεῖ ἐσωτερικά. Παραμένεις ἔξω ἀπό τό μυστήριο, ἀμύητος, ἄγευστος, ἀπληροφόρητος, ψυχρός. Τελικά ἡ ψυχή δέν τροφοδοτεῖται, δέν ἐμπνέεται, δέν διδάσκεται, δέν μεταρσιώνεται, δέν ἀποκτᾶ θεογνωσία. Γι’ αὐτό καί κουβαλᾶς μιά παρεξηγημένη εἰκόνα γιά τήν Ἐκκλησία καί ἔχεις ἕνα ἀρνητισμό γι’ αὐτήν. Κατ’ ἀκολουθίαν, ὅταν ὁ Ἀπ. Παῦλος ἐξεικονίζει τήν Ἐκκλησία ὡς «Σῶμα Χριστοῦ», ἔχον κεφαλήν αὐτόν τόν Κύριον καί μέλη τούς πιστούς καί καλεῖ τήν Ἐκκλησία «σῶμα Χριστοῦ» (Κολ. 1, 26) αὐτό ὅλο εἶναι ἐντελῶς ἀκατανόητο. Κατά συνέπειαν, ὅλα τά τελούμενα μυστήρια στήν Ἐκκλησία εἶναι ἀκατανόητα, ἀπλησίαστα, πολύ μακρινά ἀπό τόν τεχνοκράτη ἄνθρωπο. Δέν τόν συνέχει τίποτα ἀπολύτως. Πῶς ἔπειτα νά προσεγγίσει καί τό κορυφαῖο Μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας, τήν καρδιά τῆς Ἐκκλησίας, γιατί ὅπως γράφει ὁ Ν. Καβάσιλας: «Ἡ Ἐκκλησία διά τῆς Θείας Εὐχαριστίας σημαίνεται» (PG, 150,452). Τό ὑπερκόσμιο τοῦ Μυστηρίου ἔχει γίνει πλέον ἐγκόσμιο. Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι μία ὡραία τελετή. Ἡ Θεία Κοινωνία ἕνα ἁπλό ἔθιμο. Ὁ ὀρθολογιστής, ὁ ἀμύητος δέν ξέρει τί εἶναι. Θέλει νά κάνει χημική ἀνάλυση. Ἀποϊεροποίηση. Θεωρεῖ ὅτι μπορεῖ νά τήν ἐνσωματώσει σέ κάποια νομική διάταξη, ἕνα θέμα πού εἶναι ἀμιγῶς πνευματικῆς φύσεως, ἄλλης τάξεως, πού ἐκφεύγει, ὑπερβαίνει τά ρευστά ἐπιστημονικά πορίσματα. Βρίσκεται στά interna corporis τῆς Ἐκκλησίας. Πώς τότε μ’ αὐτό τό σκεπτικό ὁ λογικοκράτης μπορεῖ νά προσεγγίσει τό Ἅγιο Ποτήριο; Καί γιά ποιό λόγο νά τό προσεγγίσει; Ἀδυνατεῖ νά ἀπαντήσει στή πρόσκληση: «Μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης προσέλθετε».
.                   Ἀλλ᾽ ἡ Ἐκκλησία, ἀπό τό βράδυ ἐκεῖνο τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, στό ὑπερῶο, αἰῶνες τώρα, μ’ αὐτή τήν Θεία Κοινωνία, πού εἶναι Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ ἁγιάζει τούς μετέχοντας ἀληθῶς, καί ἀναγεννᾶ καί προσφέρει τήν «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ» ζωή καί καθιστᾶ τούς πιστούς «κοινωνούς θείας φύσεως» (Β’ Πέτρ. 1,4). Στό Ἅγιο Ποτήριο εἶναι ὁ Χριστός, τό «φάρμακον ἀθανασίας» κατά τόν θεοφόρον Ἰγνάτιον (2ος αἰ.), εἶναι τό Ποτήριον τῆς ζωῆς καί ὁ Χριστός οὔτε μολύνει οὔτε μολύνεται. Γι’ αὐτό καί σ’ αὐτόν πρῶτον τόν οἰκονόμο τοῦ θείου Μυστηρίου, τόν λειτουργό ἱερέα, παραγγέλλεται: «Βλέψον ἱερεῦ τόν θυόμενον ἄρτον˙ οὗτος φλόξ ἐστιν οὐχ ποτέ ἐν βάτῳ ἀλλά φλόξ φλογός καί φλογίνη ρομφαία ἅπτοντ’ ἀναιδῶς φλέγγουσα ἱερέα». (Ἀνωνύμου).
.                 Ἔπειτα ἡ Ἐκκλησία, πάντοτε εἶχε κατά νοῦν τούς λόγους τοῦ Ἀπ. Παύλου: « Δοκιμαζέτω ἄνθρωπος ἑαυτόν καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω, ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου» (Α’ Κορ. 11, 28-29) καί ἐπιπροσθέτως, σέ κάθε Θεία Λειτουργία ἀκούγεται τό: «Τάς θύρας, τάς θύρας ἐν σοφίᾳ, πρόσχωμεν» μέ μεγάλη θεολογική – λειτουργική καί ἱστορική σημασία.
.                  Κατ᾽ ἀναλογίαν, λοιπόν, καί μ᾽ ὅλα τά ἄλλα ἱερά μυστήρια, τά ὁποῖα ὡς ἑπτά στῦλοι ὑποβαστάζουν τήν ἐν Χριστῷ ζωή μας μεταδίδεται ἡ θεία χάρις. Ἄλλο μεγάλο πνευματικό κεφάλαιο. Ἡ θεία Χάρις! Ἀλλά καί τό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας ὡς συνοδικό, καθ᾽ ὅτι κατά τούς σοφούς καί θεοφόρους Πατέρες «Ἐκκλησία συνόδου ὄνομα», ἀποτελεῖ θεόσδοτο ἱερό καταφύγιο πρός ἀσφάλεια κλήρου καί λαοῦ, ὥστε ἀπολύτως νά ἰσχύει τό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «ἕκαστος ἐν ᾧ ἐκλήθη» (Α´ Κορ. 7,24) καί «πάντα εὐσχημόνως καί κατά τάξιν γινέσθω» (Α´ Κορ. 14,40).
.                     Τό πρῶτο, ἑπομένως, συμπέρασμα εἶναι ὅτι ἡ ἐποχή μας ἔχει ἀπόλυτη ἀνάγκη νά αἰσθανθεῖ βαθύτερα καί οὐσιαστικότερα τό νόημα τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος κουρασμένος ἀπό διάφορες ἄγονες θεωρίες καί ἀπό πολλά ψυχρά τεχνοκρατικά καί ὑλιστικά συστήματα ἐπιζητεῖ στό βάθος τοῦ εἶναι του νά λύσει τούς ὑπαρξιακούς του προβληματισμούς καί ἐπιθυμεῖ νά ζεσταθεῖ πνευματικῶς στούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας. Ἴσως δέν τό λέγει, ἀλλά αὐτός εἶναι ὁ μύχιος πόθος του, καθ’ ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἔμφυτη ἀναφορά στό Θεό, ἐκζητεῖ τόν Θεό καί «αἴρει τήν ψυχή του» πρός Αὐτόν.

2ον. Ἡ ἐπικαιρότητα τῆς Ἀπολογητικῆς

.                     Πρόκειται γιά μία λησμονησμένη πτυχή τῆς ποιμαντικῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ἀκριβῶς, ἐπειδή ἔχουμε φθάσει σ’ ἕνα σημεῖο ἀρνητισμοῦ, ἰσχυρῶν ἀμφισβητήσεων, προκαταλήψεων, ἐπιφανειακῆς γνώσεως τῶν πνευματικῶν θεμάτων καί τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας ὡς καί τοῦ τελετουργικοῦ αὐτῆς, ἡ χριστιανική Ἀπολογητική ἔρχεται ὡς διακόνημα τῆς μέριμνας καί δεοντολογίας τῆς ζώσης Ἐκκλησίας. Πρόκειται γιά περισπούδαστο ἔργο τό ὁποῖο ἔχει τίς ρίζες του στή Ἐκκλησία τῶν πρώτων αἰώνων.
.                   Πράγματι, μετά τούς Ἀποστολικούς χρόνους ὑπῆρξε ἡ ἱερά ἐκείνη ὁμάδα τῶν χριστιανῶν ἀπολογητῶν, ἡ ὁποία ὑπερασπίστηκε τήν χριστιανική διδασκαλία, ἑρμήνευσε τά ρήματα τοῦ Ἱ. Εὐαγγελίου, ἔδωκε ἀπαντήσεις στά ἐρωτήματα τῶν ἐθνικῶν καί τῶν Ἰουδαίων, διεσαφήνισε παρερμηνεῖες τους, ἀντέκρουσε τίς κατηγορίες καί διαβολές κατά τῶν χριστιανῶν καί ὑπερασπίστηκε τά θεῖα δόγματα. Ἰδιαίτερα, οἱ ἀπολογητές ἀντέκρουσαν τίς διαστροφές καί συκοφαντίες γιά τό Μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας τῶν χριστιανῶν τό ὁποῖο οἱ παρεξηγοῦντες, οἱ ἀρνητές τοῦ χριστιανισμοῦ, τό ἀπέδιδαν σέ Θυέστεια δεῖπνα καί Οἰδιποδείους μίξεις, ὡς ἀναγράφει ἡ ἐκκλησιαστική ἱστορία. Ὑπῆρξε, πράγματι, μία ἐκ τοῦ συστάδην πνευματική πάλη μέ τούς ποικίλους πολεμίους τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας. Ἔτσι ἀνεδείχθησαν σπουδαῖες προσωπικότητες, οἱ χριστιανοί Ἀπολογητές, ὡς ὁ Ἰουστῖνος φιλόσοφος καί μάρτυς, ὁ Κοδρᾶτος, ὁ Ἀριστείδης, ὁ Κλαύδιος Ἀπολλινάριος, ὁ Μιλτιάδης, ὁ Ἀθηναῖος Ἀθηναγόρας, ὁ Μελίτων, ὁ Ἡγήσιππος, ἄριστοι γνῶστες τῆς θύραθεν καί τῆς χριστιανικῆς γραμματείας. Βέβαια, ὅπως παρατηρεῖ ὁ Ὠριγένης ἐκτός τῆς μεγάλης παιδείας τῶν Ἀπολογητῶν καί ὁ καθόλου ἄμεμπτος βίος τῶν χριστιανῶν ὑπῆρξε ἡ ὡραιοτέρα καί πειστικοτέρα ἀπολογία στίς πολυειδεῖς κατηγορίες κατά τοῦ χριστιανισμοῦ.
.                       Οἱ Ἀπολογητές αὐτοί δέν πρόσθεσαν τι στή θεία Διδασκαλία, ἀλλά ἀπέκρουσαν κατ’ αὐτῆς τίς ἐπιβουλές τῶν ἐθνικῶν καί μάλιστα μέ ἐπιχειρηματολογία ἀπό τήν ἴδια φιλοσοφία τοῦ ὀρθοῦ λόγου. Ἀφετηρία τους εἶχαν τήν ἴδια τήν ἑλληνική φιλοσοφία. Δέν τήν ἀπέρριπταν ἀλλά τήν παρέπεμπον στό κριτήριο καί τήν βάσανο τῆς ἀποκεκαλυμμένης θείας διδασκαλίας μέ Πλατωνική διαλεκτική τέχνη. Ἄλλωστε ἡ σύνθεση χριστιανισμοῦ καί ἑλληνισμοῦ ἔδωκε σ’ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα τόν πλούσιο καρπό της ὡς ὑψηλό εὐεργέτημα γιά ὅλο τόν πολιτισμό.
.                  Ἔτσι καί στίς ἡμέρες μας, μ’ ὅλα αὐτά πού ἀκούγονται καί γράφονται, τά ὁποῖα πόρρω ἀπέχουν ἀπό τήν ἀλήθεια τοῦ χριστιανισμοῦ καί τήν διδασκαλία καί παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ἀπολογητική ἐντάσσεται πλέον στό ἱερό χρέος τῶν χριστιανῶν. Προκύπτει, συνεπῶς, ὁπωσδήποτε, ἡ ἀνάγκη νά ἐξηγήσουμε καί βέβαια νά μή δίδουμε, ὡς ἀναφέρει ὁ Ἀπ. Παῦλος, σέ κανένα οὐδεμία ἀφορμή προσκόμματος γιά νά μή γίνει κατά κανένα τρόπο θέμα μομφῆς καί ἐμπαιγμοῦ τό ἔργο τῆς Ἀπολογητικῆς. «Ἵνα μή μωμηθῇ ἡ διακονία» (Β´ Κορ. 6,3). Ἔπειτα, ὁ βιβλικός λόγος εἶναι σαφής ἐν προκειμένῳ: «Ἕτοιμοι ἀεί πρός ἀπολογίαν παντί τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περί τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος» (Α´ Πέτρ. 3,15). Ἀξίζει νά ἀποδεικνύουμε ὡς ἔλεγε ὁ Ἰουστῖνος, ὅτι «οὐ κενοῖς ἐπιστεύσαμεν μύθοις, οὐδέ ἀναποδείκτοις λόγοις, ἀλλά μεστοῖς πνεύματος θείου» (Πρός Τρύφ. κεφ. 9). Ὀφείλουμε νά δίδουμε τήν δέουσα ἀπάντηση μέ σύνεση, διάκριση καί πραότητα, νά διορθώνουμε τήν ἀμάθεια καί ἡμιμάθεια, νά ἀποτρέπουμε τήν ἀνευλάβεια καί τήν εὐτραπελία, νά προβάλλουμε τήν σώζουσα ἀλήθεια τῆς χριστιανικῆς ὀρθοδόξου πίστεως, νά ἀναβιβάζουμε τό πνευματικό καί πολιτιστικό ἐπίπεδο καί ἐν τέλει νά ἀφήνουμε τήν προκλητική βέβηλη ἀνάμειξη ἱερῶν μετ’ ἀνιέρων στήν δικαία κρίση τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖνος «πανθ’ ὁρᾶ», γιά νά χρησιμοποιήσουμε «κατ᾽ ἀναλογίαν» καί «κατ᾽ οἰκονομίαν» τήν τοῦ Μενάνδρου φράση. Ὁ Κύριος εἶναι «ὁ ὤν, καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος» (Ἀποκ. 1,4), ζεῖ στό αἰώνιον παρόν καί ὅλα τά βλέπει, καθ᾽ ὅτι «ὀφθαλμοί Κυρίου μυριοπλασίως ἡλίου φωτεινότεροι ἐπιβλέποντες πάσας ὁδούς ἀνθρώπων καί κατανοοῦντες εἰς ἀπόκρυφα μέρη» (Σοφία Σειράχ 23,19). Καί ἄν δυσκολευόμαστε νά προφέρουμε τήν λέξη «Ἀπολογητική», ὁ ὅρος μαρτυρία, ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική μαρτυρία δηλώνει τό ἴδιο.

3ον. Ἡ ἀνάγκη ἐπανακατήχησης τοῦ λαοῦ.

.                       Αὐτό εἶναι τό τρίτο πνευματικό συμπέρασμα, καθ’ ὅτι ὅπως διαπιστώνεται ἡ θρησκευτική καί εἰδικότερα ἡ χριστιανική ἀπαιδευσία ὁδηγεῖ ἀναπόφευκτα στήν ἀνάγκη καί πάλιν νά κατηχηθεῖ ὁ λαός. Ἡ κατήχηση δέν ἀφορᾶ μόνον τήν παιδική ἡλικία. Ἄν στήν ἀρχαία Ἐκκλησία, ἡ κατήχηση τῶν ἐνηλίκων πρό τοῦ βαπτίσματος καί τῆς εἰσόδου στήν Ἐκκλησία διαρκοῦσε ἐπί μία τριετία, πόσο καί μεῖς σήμερα ὀφείλουμε νά λάβουμε σοβαρά ὑπ’ ὄψιν μας τό θέμα Κατήχηση.
.                     Βασικό σημεῖο ἐκκίνησης τῆς Κατήχησης εἶναι ἡ ἐκμάθηση τῶν θεολογικῶν ὅρων καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς ὁρολογίας, καθ᾽ ὅτι παρουσιάζεται ἕνα μεγάλο ἔλλειμμα ἀκόμη καί στοιχειώδους γνώσεως τῶν λέξεων τῆς Ἐκκλησίας. Ὅταν ἡ Ἁγία Γραφή παραμένει κλειστή, ὅταν τά συγγράμματα τῶν θεοφόρων Πατέρων ἀγνοοῦνται, ὅταν δέν ὑπάρχει ἑρμηνευτική προσέγγιση τῶν λειτουργικῶν ὕμνων καί δέν ἐννοοῦμε ἑρμηνεία σέ ἄλλο γλωσσικό ἰδίωμα, ὅταν ἡ σχολική ἐκπαίδευση μακραίνει ἀπό τήν ὀρθόδοξη χριστιανική κατήχηση, τότε, πῶς νά μήν πληθαίνουν καί οἱ ἕωλες διατυπώσεις γιά ζητήματα πίστεως; Χωρίς τήν στοιχειώδη γνώση θεολογίας δέν μπορεῖ νά διεξαχθεῖ σοβαρή συζήτηση γιά θέματα πίστεως καί Ἐκκλησίας, καθ’ ὅτι «οὐδέν γάρ πτωχότερον διανοίας ἐκτός Θεοῦ, φιλοσοφούσης τά τοῦ Θεοῦ» (Διάδοχος Φωτικῆς).
.                  Ἔπειτα σήμερα τίποτα δέν εἶναι αὐτονόητο. Ὅλα πρέπει νά διδαχθοῦν ἐξ ἀρχῆς καί πρέπει νά διεξάγεται συζήτηση οὐσίας πλέον καί ὄχι φληναφημάτων. Εὐνόητη καθίσταται λοιπόν ἡ μείζων σοβαρότητα τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τῆς ἐπανακατήχησης τοῦ λαοῦ μας. Καί ἀπό τήν ἄλλη, εἶναι λάθος νά λέγεται ὅτι χριστιανική κατήχηση ταυτίζεται μέ τήν ὀπισθοδρομικότητα καί ὅτι μόνον θρησκευτική οὐδετερότητα εἶναι πρόοδος. Τοὐναντίον, ὁ χριστιανισμός καταφάσκει τήν πρόοδο, εἶναι ἡ ἀληθής πρόοδος, ἐπευλογεῖ τήν ἀνάπτυξη τῆς τεχνολογίας καί κάθε ἐπιστήμης. Ὁ σοβαρός ἐπιστήμονας σεμνύνεται τήν χριστιανική διδασκαλία καί ἐπιθυμεῖ τό φῶς τοῦ Εὐαγγελίου ἀντί τοῦ σκότους τῆς ἄρνησης. Ἔπειτα οἱ ἀρχές τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας εἶναι οἱ βάσεις τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν πού πολύ ἀργότερα θεσπίστηκαν σ’ ὅλα τά Συντάγματα τῶν ἐλευθέρων κρατῶν. Ὡς εἶναι γνωστόν βέβαια, μία ἐμμονή σ’ ἕνα ἄκριτο διαφωτισμό καί νέο ὀρθολογισμό δέν εὐνοεῖ προφανῶς τήν χριστιανική κατήχηση, ἀλλά χωρίς χριστιανική παιδεία κτίζουμε ἀπανθρωπία καί ἐξαχρείωση.
.                        Ὡς περιεχόμενο δέ τῆς Κατήχησης θεωροῦμε τήν ἀνάπτυξη καί διασάφηση τῶν ὕψιστων θείων ἀληθειῶν. Κέντρον τῆς Κατήχησης εἶναι ὁ Χριστός, τά ἄλλα ἕπονται. Βασικά θέματα στήν Κατήχηση εἶναι τό θέμα ἄνθρωπος ὡς δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, τό διφυές αὐτοῦ, ἡ ψυχή καί τό σῶμα. Ἔπειτα τά ζητήματα, τί σημαίνει σωτηρία τῆς ψυχῆς, διάβολος, ἁμαρτία, θάνατος, ἀνάσταση, μετά θάνατον ζωή, ποῖος ὁ σκοπός καί τό νόημα τῆς ὕπαρξής μας. Αὐτά ὅλα ἐντάσσονται ἐπακριβῶς στόν ἐπανευαγγελισμό τοῦ λαοῦ μας καί ἔχουν ἄμεση σχέση μέ τήν Χριστολογία, Ἐκκλησιολογία, Σωτηριολογία καί Ἐσχατολογία. Τό θεολογικό κενό πού παρουσιάζεται πρέπει νά καλυφθεῖ. Πρόκειται γιά κεντρικό θέμα καί μάλιστα σέ τέτοιους καιρούς ἄκριτης παγκοσμιοποίησης καί πολυπολιτισμικότητας.

καί 4ον. Ὁ προφητικός λόγος.

.                    Τό τελευταῖο πνευματικό συμπέρασμα εἶναι ἡ θύμηση τοῦ προφητικοῦ λόγου. Ἀλήθεια, γνωρίζει ὁ σύγχρονος ἐκκοσμικευμένος ἄνθρωπος τί σημαίνει προφητικός λόγος; Γνωρίζει ὅτι δέν εἶναι μόνον, ὡς συνήθως νομίζεται, ἡ ἐξαγγελία κάποιου μελλοντικοῦ γεγονότος, ἀλλά ἡ δύναμη τοῦ προφητικοῦ λόγου εἶναι ἡ παροῦσα «ἐν τοῖς πράγμασιν» ἐξαγγελία πνευματικῶν μηνυμάτων, καθ’ ὅτι ὁ προφήτης ἔρχεται μέ τόν λόγο του καί κηρύττει, διδάσκει, διαφωτίζει, συμβουλεύει καί «λαλεῖ εἰς οἰκοδομήν καί παράκλησιν καί παραμυθίαν». Ἔτσι ὁ προφήτης παρίσταται ὡς «ἐκριζοῦν καί κατασκάπτειν καί ἀπολλύειν καί ἀνοικοδομεῖν καί καταφυτεύειν» (Ἱερεμ. 1,10). Γι’ αὐτό καί ὁ προφητικός λόγος καθίσταται δυσχερής «εἰς ἀκοήν καί ἐφαρμογήν». Δέν προτίθεται νά τόν ἀκούσει ὁ σημερινός ἄνθρωπος. Δέν τόν ἐπιζητεῖ, δέν τόν γνωρίζει ἀλλά καί δέν τόν θέλει. Ὡστόσο, ἡ θύμηση καί στό σημερινό κοινωνικό γίγνεσθαι μ’ ὅλη αὐτή τήν περιπέτεια τοῦ φαινομένου τοῦ κορωνοϊοῦ ἔχει τήν σπουδαιότητά της.
.                     Κατ᾽ ἐξοχήν, ὁ προφητικός λόγος, ἔχει μέσα του τήν ἀρχή πού ἀποκαλεῖται «κατ᾽ ἀναλογίαν». Δηλαδή, συνδέει τό παρελθόν μέ τό παρόν καί τό παρόν μέ τό μέλλον. Ὅπως τότε, ἔτσι καί τώρα, «κατ’ ἀναλογίαν». Γι’ αὐτό καί μία παραπομπή, μία ἀναφορά στόν λόγο τῶν προφητῶν ἔχει ἀξία. Φέρουμε στό προσκήνιο τέσσερις προφητικούς λόγους: α).Ὁ μεγαλοφωνότατος προφήτης Ἡσαΐας στό 24ο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου του γράφει: «Ἰδού Κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτὴν καὶ ἀνακαλύψει τὸ πρόσωπον αὐτῆς καὶ διασπερεῖ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ… φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ… πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι… καί πέπαυται εὐφροσύνη… καθ’ ὅτι ἡ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν ὅτι παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα». Καί ὅλα αὐτά εἶναι θεϊκή ἀπόφαση, «τό γάρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα». Ὅμως, παρά τήν ἀνομία καί τήν ἀποστασία ἀπό τό Θεό, συνεχίζει ὁ προφήτης στόν στίχο 16 καί γράφει ὅτι ὑπάρχει «ἐλπίς τῷ εὐσεβεῖ», μέ ὅποια εὐεργετικά ἀποτελέσματα ἔχει τοῦτος ὁ λόγος. β). Ὁ ἄλλος προφητικός λόγος εἶναι ἀπό τόν Ὠσηέ. Γράφει πολύ χαρακτηριστικά: «Ἀκούσατε λόγον Κυρίου, υἱοί Ἰσραήλ, ὅτι κρίσις τῷ Κυρίῳ πρός τούς κατοικοῦντας τήν γῆν διότι ὄντι ἐστιν ἀλήθεια, οὐδέ ἔλεος, οὐδέ ἐπίγνωσις Θεοῦ ἐπί τῆς γῆς…. ἀκούσατε ταῦτα ἱερεῖς καί προσέχετε οἶκος Ἰσραήλ καί οἶκος τοῦ βασιλέως, ἐνωτίζεσθε διότι πρός ὑμᾶς ἐστι τό κρῖμα… καθ’ ὅτι «Κύριον ἐγκατέλιπον» (κεφ. δ´ καί ε´).
.                Στόν λόγο αὐτό εἶναι πολύ ἐμφαντικά ἀπό τήν μία πλευρά ἡ διαπίστωση γιά τήν μή κατανόηση τοῦ θείου θελήματος καί ἐγκατάλειψη τοῦ Θεοῦ καί ἀπό τήν ἄλλη, ἡ σπουδαία προτροπή τοῦ προφήτου γιά τήν προσεκτική ἀκρόαση καί ἀποδοχή τοῦ λόγου του. Ἐν προκειμένῳ, τό ρῆμα «ἐνωτίζεσθε» εἶναι πολύ δυνατό.
.                      Οἱ ἑπόμενοι προφητικοί λόγοι ἐπακριβῶς ὁμιλοῦν γι᾽ αὐτή τήν περιφρόνηση τῶν θείων ἐντολῶν, τήν ἀπομάκρυνση ἀπό τήν ἀλήθεια, τήν ἀσέβεια, καί ἠθική διαστροφή τῶν ἀνθρώπων μέ συνέπεια τήν ἐρήμωση καί τήν θλίψη ὡς παιδαγωγία Θεοῦ. γ). Ὁ προφήτης Ἰεζεκιήλ γράφει: «Ἐρημίαν αἰώνιον θήσομαί σε καί αἱ πόλεις σου οὐ μή κατακοιθῶσιν ἔτι καί ποιήσω σοί κατά τήν ἔχθραν σου» (κεφ. λε´). δ). Ὁ δέ προφήτης Ἱερεμίας τονίζει: «Τί εὕροσαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν ἐμοί πλημμέλημα, λέγει Κύριος, ὅτι ἀπέστησαν μακράν ἀπ’ ἐμοῦ καί ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ματαίων καί ἐματαιώθησαν… πάντες ὑμεῖς ἠσεβήσατε καί πάντες ὑμεῖς ἠνομήσατε… καί ἐλάλησα πρός ὑμᾶς καί οὐκ ἠκούσατέ μου καί ἐκάλεσα ὑμᾶς καί οὐκ ἀπεκρίθητε… καί ἀπορρίψω ὑμᾶς ἀπό προσώπου ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται πᾶσα ἡ γῆ». (κεφ. β´, ζ´). Ἀλλά καί συμβουλεύει: «Ἐπιστράφητε, υἱοί, ἐπιστρέφοντες καί ἰάσομαι τά συντρίμματα ὑμῶν, ἰδού δοῦλοι ἡμεῖς ἐσόμεθά σου ὅτι σύ Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν εἶ… καί εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος, ὅς πέποιθεν ἐπί τῷ Κυρίῳ» (κεφ. γ´ καί ιζ´).
.                      Θύμηση, λοιπόν, τοῦ προφητικοῦ λόγου γιά τήν ἀπεμπόληση τοῦ Θεοῦ, τήν ἐρημία καί τόν θρῆνο ἀλλά καί τήν δυναμική τῆς μετάνοιας καί ἐπιστροφῆς στήν παιδαγωγοῦσα φιλανθρωπία Του. Καί τό ζήτημα σήμερα εἶναι ὅτι ἀποφεύγουμε νά μιλᾶμε ἱκανῶς γιά ἁμαρτία καί γιά μετάνοια. Ἀλλ’ οἱ προφητικοί λόγοι ὑπάρχουν καί ἀσφαλῶς καί οἱ πνευματικοί νόμοι λειτουργοῦν.

*

.                    Συνελόντ᾽ εἰπεῖν, αὐτά τά τέσσερα πνευματικά συμπεράσματα ἤτοι: Τό ἐρώτημα τί εἶναι Ἐκκλησία, ἡ ἐπικαιρότητα τῆς χριστιανικῆς Ἀπολογητικῆς, ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπανακατήχησης τοῦ λαοῦ καί ἡ ἐπικαιρότητα τοῦ προφητικοῦ λόγου φέρουν ἐνώπιον ὅλων μας, τήν προτροπή τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου γιά ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος «ἐν πάσῃ σοφίᾳ καί συνέσει» (Κολ. 1,9). Ἰσχύει ἀπόλυτα ἡ βιβλική παρότρυνση: «Ἀλήθειαν κτῆσαι καί μή ἀπώσει σοφίαν καί παιδείαν καί σύνεσιν» (Παροιμ. 23,23) καί τέλος μή λησμονηθεῖ τό ρῆμα Κυρίου: «Τά ἀδύνατα παρ’ ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστίν» (Λουκ. 18,27).
.                    Ἴσως, στούς καιρούς μας, οἱ λόγοι τοῦ τελευταίου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς νά εἶναι ἐξαιρετικά ἐπίκαιροι: «Ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι καί ὁ ρυπαρός ρυπαρευθήτω ἔτι καί ὁ δίκαιος δικαιοσύνη ποιησάτω ἔτι. Ἰδού ἔρχομαι ταχύ… καί μακάριοι οἱ ποιοῦντες τάς ἐντολάς» (Ἀποκ. κβ’, 11-12, 14).

 

 

,

Σχολιάστε

ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ἐκ τῶν ὑστέρων ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ καὶ ΟΣΟΙ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΝ ἢ ΒΑΠΤΙΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ. «ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ, δὲν ἔγιναν λειτουργίες τοῦ Πάσχα, ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ (δηλ. τὴν Θ. Μετάληψη)» !!!.

Στοχευμένες κρατικς διώξεις
κατ
κκλησίας κα χριστιανν

τῆς ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 18.05.19

.                    Ἀπαράδεκτη ἐντολὴ πρὸς τὰ ληξιαρχεῖα: Στέλνουν στὸν εἰσαγγελέα, ἐκ τῶν ὑστέρων, τοὺς ἱερεῖς καὶ ὅσους παντρεύτηκαν ἢ ἔκαναν βάπτιση
.                    Σὲ ἕνα ἀπαράδεκτο ὅσο καὶ προκλητικὸ «κυνήγι μαγισσῶν» ἐπιδίδεται τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, τὸ ὁποῖο ζητᾶ νὰ ὁδηγηθοῦν στὸν εἰσαγγελέα ὅσοι παντρεύτηκαν ἢ βάφτισαν τὰ παιδιὰ τοὺς κατὰ τὴν περίοδο τῆς καραντίνας! Ἡ ἐντολὴ αὐτή, ὅμως, ἀφορᾶ μόνο τὰ ἱερὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι στοὺς πολιτικοὺς γάμους, γιὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει μία ἀδιάντροπη ἀνοχή! Γι’ αὐτὸ ὑπάρχει ἡ πεποίθηση ὅτι πρόκειται γιὰ ἕναν στοχευμένο πόλεμο ἀπὸ τὴν Πολιτεία πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς πιστούς της.
.                    Οἱ σφοδρὲς ἐπιθέσεις τῆς δεξιᾶς -κατὰ τ’ ἄλλα- κυβέρνησης ἐπιβεβαιώνονται καθημερινὰ μὲ κινήσεις ποὺ δηλώνουν ἐμπάθεια, προκατάληψη καὶ ὀργανωμένο ἔγκλημα κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ κυβέρνηση τοῦ κ. Μητσοτάκη ἐπιδιώκει νὰ μετατρέψει τοὺς πολίτες σὲ κουκουλοφόρους μίας ἄλλης ἐποχῆς, ὅπως ἀποδεικνύουν περίτρανα τὰ ἔγγραφα ποὺ φέρνει στὸ φῶς τῆς δημοσιότητας ἡ «δημοκρατία».
.                    Στὴν ἀρχὴ εἴχαμε τὴν ἀναστολὴ τῶν θείων λειτουργιῶν, μετὰ τὴν ἀπαγόρευση εἰσόδου τῶν πιστῶν στοὺς ναοὺς γιὰ νὰ ἀνάψουν ἕνα κερὶ καὶ στὴ συνέχεια τὴν προσαγωγὴ στὸν εἰσαγγελέα ἱερέων καὶ ἀρχιερέων ποὺ ἐκτελοῦσαν τὰ ποιμαντικά τους καθήκοντα. Προέτρεπαν, μάλιστα, τοὺς πολίτες νὰ «καταδώσουν» τοὺς ἱερεῖς ποὺ δὲν συμμορφώνονταν, κατὰ τὰ λεγόμενά τους.
.                    Καὶ τώρα, μὲ ἐπίσημο ἔγγραφο, τὸ ὁποῖο φέρνει σήμερα στὸ φῶς ἡ ἐφημερίδα «δημοκρατία», τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας ζητᾶ -μέσῳ τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν- ἀπὸ ὅλα τὰ ληξιαρχεῖα τῆς χώρας νὰ «ρουφιανέψουν» ἄμεσα τοὺς συμπολίτες ἀδελφούς μας ποὺ παντρεύτηκαν ἢ βάφτισαν τὸ παιδί τους κατὰ τὴ διάρκεια τῆς καραντίνας! Ἡ Γενικὴ Γραμματεία Θρησκευμάτων καλεῖ τοὺς ληξιάρχους νὰ ἀποστείλουν ὅλα τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα τῶν πολιτῶν, ὥστε στὴ συνέχεια τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων νὰ τὰ διαβιβάσει στὴν ἁρμόδια εἰσαγγελικὴ Ἀρχὴ γιὰ τὴν ποινικὴ διερεύνησή τους, σύμφωνα μὲ τὶς κείμενες διατάξεις! Μάλιστα, τοὺς καλεῖ νὰ ἔχουν τὸν νοῦ τους γιὰ τὶς περιπτώσεις ποὺ ὑποβάλλονται αἰτήματα καταχώρισης τῶν σχετικῶν ληξιαρχικῶν γεγονότων, εἴτε σὲ μεταγενέστερο χρόνο ἢ ἀκόμη καὶ ἐκπρόθεσμα, ἐφ᾽ ὅσον ἔχουν τελεστεῖ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἐν λόγῳ χρονικοῦ διαστήματος.
.                    Αἴσθηση προκαλεῖ, ὡστόσο, τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ γενικὸς γραμματέας Θρησκευμάτων Γεώργιος Καλαντζὴς δὲν ἐπέδειξε τὴν ἴδια εὐαισθησία καὶ συνέπεια γιὰ τοὺς μουσουλμάνους κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Ραμαζανιοῦ, ὅπως ἐπίσης δὲν ἔγινε καθόλου λόγος γιὰ τοὺς πολιτικοὺς γάμους, οἱ ὁποῖοι ἐπιτρέπονται μὲ τὸν ἴδιο ἀριθμὸ παρισταμένων!
.                    Γιὰ ἀκόμη μία φορά, λοιπόν, μιλᾶμε γιὰ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, γιὰ ἕναν εὐθὺ πόλεμο κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Ἁπλῶς, τίθεται τὸ ἐρώτημα ἂν ὁ κ. Καλαντζὴς ἐνημέρωσε χθὲς τὸ πρωὶ γιὰ τὸ συγκεκριμένο θέμα τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, κατὰ τὴ συνάντηση ποὺ εἶχαν μετὰ τὴ θεία Λειτουργία… Δὲν εἶναι τυχαῖο, ἐξ ἄλλου, ὅτι ὁ γενικὸς γραμματέας ἔχει καταφέρει νὰ διατηρήσει τὴ θέση του μὲ ὅλες τὶς πολιτικὲς ἡγεσίες τῶν τελευταίων δέκα ἐτῶν!
.                    Τὴν ὥρα, λοιπόν, ποὺ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας δὲν παραλείπει μὲ κάθε εὐκαιρία νὰ εὐχαριστήσει τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση γιὰ τὴν ἄριστη συνεργασία, τὰ ὑπουργεῖα Παιδείας καὶ Ἐσωτερικῶν φροντίζουν γιὰ τὸν ἀποδεκατισμό της! Ἀναμένεται, πλέον, ἂν σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωση ἡ Ἐκκλησία θὰ ζητήσει ἐπιτέλους τὴν παραίτηση τῶν πολέμιών της ἢ ἂν θὰ συνεχίσει νὰ τοὺς στηρίζει.

Σεβάστηκαν τὰ μέτρα οἱ πιστοὶ

.                    Μὲ τήρηση τῶν μέτρων ὑγειονομικῆς προστασίας -ὅπως ἔχουν ὁριστεῖ ἀπὸ τὴν Πολιτεία καὶ τὴν ἐπιστημονικὴ ὁμάδα ἀντιμετώπισης τοῦ κορονοϊοῦ- καὶ μὲ τὴν παρουσία πλήθους χριστιανῶν τελέστηκε χθὲς (Κυριακὴ 17.05.19) τὸ πρωὶ ἡ κυριακάτικη θεία Λειτουργία σὲ ὅλες τὶς Ἐκκλησίες τῆς χώρας.
.                    Μὲ βαθιὰ συγκίνηση, οἱ πιστοὶ πῆγαν ἀπὸ νωρὶς στοὺς ἱεροὺς ναοὺς γιὰ νὰ συμμετάσχουν στὴ θεία λειτουργία. Ἀνδρὸς καὶ γυναῖκες κάθε ἡλικίας προσῆλθαν στὶς ἐκκλησίες μὲ ὑποδειγματικὴ ὑπευθυνότητα καὶ σεβασμὸ πρὸς τὶς συστάσεις ποὺ ἔχουν ἐπιβληθεῖ καὶ δὲν δίστασαν νὰ ἀσπαστοῦν τὶς εἰκόνες, νὰ μεταλάβουν τῶν ἀχράντων μυστηρίων καὶ νὰ πάρουν ἀντίδωρο ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ ἱερέα.
.                    Σὲ ὅλους τοὺς ναοὺς τηροῦνταν τὰ μέτρα, ὅπως σύστημα ἐλεγχόμενης ἀναμονῆς, σχολαστικὴ καὶ τακτικὴ καθαριότητα, ἀποστάσεις μεταξὺ τῶν πιστῶν κατὰ τὴν προσέλευση στὴ θεία μετάληψη καὶ σταθμὸς μὲ ἀντισηπτικὸ στὶς εἰσόδους. Ἐσωτερικὰ ὑπῆρχαν μόνο οἱ ἀπαραίτητες θέσεις, ἐνῶ σὲ ὅσους ναοὺς τὸ ἐπέτρεπε ὁ χῶρος εἶχαν τοποθετηθεῖ καθίσματα στὸ προαύλιο – πάντοτε μὲ τὴν προβλεπόμενη ἀπόσταση.
.                    Ἐπίσης, δὲν ἦταν λίγοι οἱ κληρικοὶ ποὺ εἶχαν προβλέψει νὰ ὑπάρχουν ἐξωτερικά τοῦ ναοῦ γιγαντοοθόνες, οἱ ὁποῖες μετέδιδαν τὴ θεία λειτουργία. Μάλιστα, σὲ ἀρκετὲς ἐκκλησίες τελέστηκαν δύο ἢ καὶ τρεῖς λειτουργίες, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ συμμετάσχουν ὅλοι οἱ πιστοὶ στὸ μυστήριο τῆς θείας εὐχαριστίας, ὕστερα ἀπὸ δύο μῆνες ἀποχῆς.

[…]

Προκαλοῦν Κύρτσος καὶ Σαντορινιὸς

.                    Συνεχίζονται οἱ ὕβρεις καὶ οἱ προσβολὲς πρὸς τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ μερίδα ἀνθρώπων, ποὺ προσπαθοῦν μὲ ἄκομψες δηλώσεις νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις. Μεταξὺ αὐτῶν, εἶναι ὁ εὐρωβουλευτὴς τῆς Ν.Δ. Γιῶργος Κύρτσος καὶ ὁ βουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Νεκτάριος Σαντορινιός, ποὺ θεώρησαν ὅτι εἶναι σὲ θέση νὰ ἀποφανθοῦν γιὰ τὸ ζήτημα τῆς θείας κοινωνίας, τὴν ὥρα ποὺ καταξιωμένοι καὶ κορυφαῖοι ἐπιστήμονες ἀποφεύγουν νὰ σχολιάσουν θέματα πίστης ἢ δηλώνουν πὼς θὰ κοινωνοῦσαν.
.                    Ὁ κ. Κύρτσος σχολίασε θετικὰ τὴν ἀπαγόρευση τῆς θείας κοινωνίας στὴ Γερμανία, τονίζοντας μάλιστα, μιλώντας στὸν Σκάι, πὼς ὁ ἴδιος δὲν θὰ πήγαινε μὲ τίποτα νὰ μεταλάβει τῶν ἀχράντων μυστηρίων. «Αὐτοὶ ποὺ τὸ κάνουν ἀναλαμβάνουν περιττὸ ρίσκο» ἰσχυρίστηκε ὁ εὐρωβουλευτής, ποὺ προφανῶς ἀγνοεῖ τὸν ρόλο, τὸν σκοπὸ καὶ τὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, καθὼς συμπλήρωσε ὅτι «ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ προστατεύσει τοὺς πιστούς της». Ἀλλὰ καὶ ὁ βουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ὑπογράμμισε μὲ ἔμφαση, μιλώντας στὴν ἴδια ἐκπομπή, πὼς χρειάζεται τροποποίηση τῆς μετάληψης!
.                    «Εἶναι κατανοητὸ ὅτι κάποιοι θέλουν νὰ μεταλάβουν, ἀλλὰ μποροῦν νὰ ὑπάρξουν καὶ μέτρα στὴ μετάληψη, θὰ μποροῦσε νὰ γίνεται μὲ πλαστικὸ κουταλάκι!» πρότεινε καὶ πρόσθεσε: «Ο κκλησίες κλεισαν, δν γιναν λειτουργίες το Πάσχα, γι ν ποφύγουμε λο ατό. Τώρα, ἕνα περιττὸ ρίσκο δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ληφθεῖ». Οἱ δύο πολιτικοί, λοιπόν, καλοῦν τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς πιστοὺς νὰ ἀρνηθοῦν τὴν παράδοση 2.000 ἐτῶν καὶ τὸ ζωντανὸ θαῦμα τῆς πίστης, ποὺ εἶναι ἡ θεία κοινωνία. Αἴσθηση προκαλεῖ, ὡστόσο, τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἐκκλησία σὲ ἀντίστοιχες θέσεις καὶ προσβολὲς ἀρκεῖται μόνο στὴ λιτὴ δήλωση: «Τὸ ζήτημα τῆς θείας κοινωνίας εἶναι ἀδιαπραγμάτευτο».

Ἐπὶ τῆς οὐσίας: Νὰ ἀνακαλέσουν

.                    Ἰώβειο ὑπομονὴ ἔδειξαν κλῆρος καὶ χριστεπώνυμο πλήρωμα σὲ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς καραντίνας, ἀκόμη καὶ τὶς ἅγιες μέρες τοῦ Πάσχα. Παρότι ἡ Ἐκκλησία ἀντιμετωπίστηκε μὲ ἀδικαιολόγητη σκληρότητα, οἱ πιστοὶ πειθάρχησαν. Τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες οἱ παραβάτες αὐξάνονται στὶς πλατεῖες καὶ στὶς παραλίες. Ὅμως οἱ Ἀρχὲς παρατηροῦν ἀτάραχες, ἀποφεύγοντας ἀκόμα καὶ τὶς συστάσεις. Τὴν ἴδια ὥρα, δύο κορυφαῖοι ὑπουργοὶ στέλνουν στὸν εἰσαγγελέα τοὺς ἱερεῖς ἀλλὰ καὶ ὅσους παντρεύτηκαν ἢ ἔκαναν βάπτιση αὐτὲς τὶς ἡμέρες!
.                    Τὸ κράτος, ἐνῶ κάνει γιὰ τοὺς παραβάτες τὰ στραβὰ μάτια, βγάζει ἀπαράδεκτο ἐκδικητικὸ μένος ἀποκλειστικὰ ἐναντίον τῶν χριστιανῶν. Ὅσοι τέλεσαν πολιτικοὺς γάμους, ἀντιθέτως, οὐδὲν πρόβλημα ἀντιμετωπίζουν…
.                    Ἡ κυβέρνηση εἶναι βαριὰ ἐκτεθειμένη. Ἀκόμη κι ἂν ἡ εὐθιξία τῶν παραιτήσεων ἔχει χαθεῖ, ἡ Ν. Κεραμέως καὶ ὁ Τ. Θεοδωρικάκος ὀφείλουν τουλάχιστον νὰ ἀνακαλέσουν ἀμέσως τὴν ἐπαίσχυντη ἐντολή τους!

 

ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr

 

 

 

 

 

1 Σχόλιο

«ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ (οὗτος ἡμᾶς σώσει)»

Αὐτὸς θὰ μᾶς σώσει!

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.              Στὰ τέλη τοῦ 8ου π.Χ. αἰώνα οἱ Ἰουδαῖοι ἐπανεστάτησαν κατὰ τῶν Ἀσσυρίων, οἱ ὁποῖοι τοὺς εἶχαν φόρου ὑποτελεῖς. Γιὰ νὰ ἐνισχυθοῦν στὸ ἐγχείρημά τους καὶ προστατευθοῦν ἀπὸ τὴν ἐπίθεση τῶν Ἀσσυρίων, ζήτησαν τὴ συμμαχία τῶν Αἰγυπτίων, ποὺ εἶχαν πολὺ ἰσχυρὸ ἱππικὸ καὶ ἅρματα πολλά. Βασιλιὰς τῶν Ἰουδαίων ἦταν τότε ὁ Ἐζεκίας.
.                Αὐτὴ ὅμως ἡ ἐνέργειά τους προκάλεσε τὴν ἀντίδραση τοῦ μεγάλου Προφήτη, τοῦ Ἡσαΐα. Αὐτός, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Θεοῦ, θεώρησε τὴν καταφυγὴ στὴ βοήθεια τῶν Αἰγυπτίων ὡς προσβολὴ κατὰ τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε βοηθήσει καὶ σώσει ἀπὸ πολλὲς δεινὲς περιστάσεις τὸν λαό Του.. «Οὐαὶ οἱ καταβαίνοντες εἰς Αἴγυπτον ἐπὶ βοήθειαν, οἱ ἐφ’ ἵπποις πεποιθότες καὶ ἐφ’ ἅρμασι» (Ἡσ. λα΄ 1). Ἀλίμονο σ’ ἐκείνους ποὺ κατεβαίνουν στὴν Αἴγυπτο γιὰ νὰ ζητήσουν βοήθεια, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὴν πεποίθησή τους στοὺς ἵππους καὶ στὰ πολεμικὰ ἅρματα. Ἀλίμονό τους, διότι «οὐκ ἦσαν πεποιθότες ἐπὶ τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐζήτησαν». Δὲν στήριξαν τὴν πεποίθησή τους στὸν ἅγιο Θεὸ τοῦ Ἰσραὴλ καὶ δὲν ζήτησαν ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ τοὺς βοηθήσει καὶ προστατεύσει.
.                 Στὴ συνέχεια ὁ θεόπνευστος Προφήτης παρουσιάζει δύο εἰκόνες ποὺ τοῦ ἀποκάλυψε ὁ Θεὸς καὶ οἱ ὁποῖες φανερώνουν τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο προστατεύει τὸν λαό Του:
.              Ἡ πρώτη εἰκόνα δείχνει ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι τρομερὸς καὶ ἀκαταγώνιστος, ὅ­ταν προστατεύει τὸν λαό Του. Ὅπως βρυχᾶται δυνατὰ τὸ λιοντάρι ἢ ὁ σκύμνος γιὰ τὸ θήραμα ποὺ συνέλαβε, καὶ φωνάζει ὥστε νὰ ἀντηχοῦν τὰ βουνὰ ἀπὸ τοὺς βρυχηθμούς του καὶ νὰ πανικοβάλλονται καὶ πτοοῦνται ἐκεῖνοι ποὺ θέλουν νὰ ἀπελευθερώσουν τὸ θήραμα, «οὕτως καταβήσεται Κύριος σαβαώθ», ἔτσι θὰ σπεύσει ὁ Κύριος τῶν Δυνάμεων, γιὰ νὰ πολεμήσει κατὰ τῶν ἐχθρῶν τοῦ λαοῦ Του.
.                Ἡ δεύτερη εἰκόνα εἶναι ἤρεμη καὶ τρυ­φε­ρή: Ὅπως τὰ πτηνὰ πετοῦν γύρω ἀπὸ τὶς φωλιές τους γιὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τοὺς νεοσσούς τους, «οὕτως ὑ­περασπιεῖ Κύριος σαβαὼθ ὑπὲρ Ἱερουσαλήμ». Ὁ Κύριος τῶν Δυνάμεων θὰ ἁπλώσει σὰν ἄλλα φτερὰ τὴν προστα­σία Του πάνω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. «Ὑ­περασπιεῖ καὶ ἐξελεῖται καὶ περιποιή­σεται καὶ σώσει». Τέσσερα ρήματα, τέσσερις διαβεβαιώσεις: «Ὑπερασπιεῖ», θὰ ὑπερασπίσει, γιὰ νὰ φαίνεται ἡ πατρικὴ φιλοστοργία Του, ὅπως λέ­νε οἱ ἱεροὶ ἑρμηνευτές. «Ἐξελεῖται», θὰ ἐ­λευθερώσει ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, γιὰ νὰ φανερώσει τὴν πολλὴ φιλανθρωπία Του. «Περιποιήσεται», θὰ προστατεύ­σει, γιὰ νὰ δείξει τὴν κηδεμονία, τὴν ἀνύστακτη φροντίδα Του. Καὶ «σώσει», γιὰ νὰ ἀποδεικνύεται ἀκαταγώνιστη ἡ δύναμή Του.. Μὲ φιλοστοργία, μὲ φιλανθρωπία, μὲ διαρκὴ φροντίδα καὶ δύναμη ὑπερ­ασπίζεται, ἐλευθερώνει, προστατεύει καὶ σώζει τὴν Ἱερουσαλήμ, σώζει δὲ καὶ τὴ νοητὴ Σιών, τὴν ἁγία Του Ἐκκλησία ὁ παντοδύναμος καὶ πανάγαθος Θεός.. Πόσο ἐπίκαιρη ἀκούγεται, ὕστερα ἀπ’ αὐτὰ ἡ προτροπὴ τοῦ Προφήτη: «Ἐπιστράφητε, οἱ τὴν βαθεῖαν βουλὴν βουλευόμενοι καὶ ἄνομον». Ἐπιστρέψτε πρὸς τὸν Κύριο μὲ μετάνοια ἐσεῖς, ποὺ σκέπτεστε καὶ συζητεῖτε τὶς βαθιές, ὅπως νομίζετε, σκέψεις καὶ ἀποφάσεις, ποὺ ὅμως εἶναι καὶ παράνομες, διότι ἀγνοοῦν τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεὸ καὶ στηρίζονται ἀποκλειστικὰ στὶς ἀνθρώπινες δυνάμεις (βλ. λα΄ 1-6).
. Μῆνες τώρα ταλαιπωρεῖται ἡ πατρί­δα μας καὶ ὅλος ὁ κόσμος ἀπὸ τὴν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ. Ἐπιστημονικὲς μελέτες τῶν εἰδικῶν ἰατρῶν, συσκέψεις τῶν ὑπευθύνων πολιτικῶν, στατιστικές, προγράμματα, σχέδια, προ­­ο­πτικές, συστηματικὲς προσπάθειες νὰ βρεθεῖ τὸ κατάλληλο ἐμβόλιο γιὰ τὴν πρόληψη τοῦ κακοῦ καὶ τὸ φάρμακο γιὰ τὴν ἀποτελεσματικὴ ἀντιμετώπισή του. Ὁπωσδήποτε φιλότιμες προσπάθειες· ἀλλὰ ἀνθρώπινες προσπάθειες· μικρὲς καὶ χωρὶς βέβαιο ἀποτέλεσμα. Ἐπίσης ἐνημερώσεις, δηλώσεις καὶ ἀλλεπάλληλα διαγγέλματα. Πουθενὰ λόγος περὶ Θεοῦ. Ποτὲ δὲν ἀκούσθηκε ἡ μικρὴ πρόταση: «μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ». Ὁ Θεὸς ἀγνοήθηκε πλήρως. Αὐτὸς ποὺ «ἰᾶται πάσας τὰς νόσους», Αὐτὸς ποὺ συνέτριψε καὶ τὸ κράτος τοῦ θανάτου, δὲν γιορτάσθηκε στὴ μεγαλύτερη γιορτὴ τοῦ χρόνου, τὸ Πάσχα. Ὅλοι ὑποχρεωτικὰ κλεισμένοι στὰ σπίτια τους. Κανεὶς στὸ σπίτι τοῦ Θεοῦ! Ἡ Ἐκκλησία Του, τὸ μοναδικὸ ἰατρεῖο ψυχῶν καὶ σωμάτων, μὲ πάμπολλα περιστατικὰ θαυμαστῶν ἰάσεων μέσα στὴ μακρὰ ἱστορία της, ὄχι μόνο δὲν ἔγινε καταφύγιο ὅλων, ὄχι μόνο δὲν τῆς ἐπετράπη νὰ προσφέρει τὰ ἱερὰ Μυστήριά της «εἰς ἴασιν ψυχῆς καὶ σώματος», ἀλλὰ ἀντιμετωπίσθηκε ὡς χῶρος ἐπικίνδυνος, ποὺ θὰ ἔδινε ἔκταση στὸν μολυσμό! Ἔτσι ἔκλεισαν γιὰ μῆνες οἱ ναοί, καὶ ὑποτιμήθηκαν μὲ περισσὴ ἀπιστία καὶ πρωτοφανὴ ἀσέβεια τὰ θειότατα Μυστήρια.
.                Ἡ φωνὴ τοῦ μεγάλου Προφήτου ἔρ­χεται ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων, φθάνει ἐλεγκτικὴ καὶ ἀφυπνιστικὴ μέχρι ἐμᾶς καὶ ἀκούγεται ἰδιαίτερα ἐπίκαιρη σήμερα: «Οὐαὶ οἱ καταβαίνοντες εἰς Αἴγυπτον ἐπὶ βοήθειαν, οἱ ἐφ’ ἵπποις πεποιθότες καὶ ἐφ’ ἅρμασι… καὶ οὐκ ἦσαν πεποιθότες ἐπὶ τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐζήτησαν».
.                 Σὲ παλαιότερες ἐποχές, σὲ περιπτώ­σεις μεγάλων δοκιμασιῶν, ἀκόμη καὶ οἱ πολιτικοὶ ἄρχοντες προέτρεπαν τὸν λαὸ νὰ καταφεύγει στὸν Θεό, στὴν Παναγία καὶ τοὺς Ἁγίους καὶ τὸν καλοῦσαν στὴν ἐκκλησία. Στὴν ἐποχή μας ὑπῆρξαν καὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἄνδρες ποὺ ἀπέτρεψαν τὸν λαὸ ἀπὸ τὴν ἐκκλησία!. Ἡ φωνὴ τοῦ προφήτου Ἡσαΐου ἂς ἀκουσθεῖ στὰ βάθη τῆς ψυχῆς μας καὶ στὰ πέρατα τοῦ κόσμου: «Ὁ Θεός μου μέγας ἐστίν, οὐ παρελεύσεταί με Κύριος· κριτὴς ἡμῶν Κύριος, ἄρχων ἡμῶν Κύριος, βασιλεὺς ἡμῶν Κύριος, οὗτος ἡμᾶς σώσει». Ὁ Θεός μου εἶναι μέγας· δὲν θὰ μὲ παραβλέψει, οὔτε θὰ μὲ παρατρέξει ἀδιάφορος ὁ Κύριος. Ὁ Κύριος εἶναι Κριτής μας, ὁ Κύριος εἶναι ἄρχων καὶ νομοθέτης μας, ὁ Κύριος εἶναι Βασιλιάς μας· Αὐτὸς θὰ μᾶς σώσει (λγ΄ 22)!

, ,

Σχολιάστε

Ο ΑΕΝΑΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ μέ Πεδίον Μάχης τήν Παραδοσιακήν Ἑλλάδα (Ἰω. Καλλιανιώτης)

Ὁ Ἀέναος Πόλεμος κατά τῆς Ὀρθοδοξίας
μέ Πεδίον Μάχης τήν Παραδοσιακήν Ἑλλάδα

ὑπό
Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου
Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Scranton

«Ἐπεφάνη γάρ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις, παιδεύουσα ἡμᾶς, ἵνα ἀρνησάμενοι τήν ἀσέβειαν καί τάς κοσμικάς ἐπιθυμίας σωφρόνως καί δικαίως καί εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, προσδεχόμενοι τήν μακαρίαν ἐλπίδα καί ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεφάλου Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅς ἔδωκεν ἑαυτόν ὑπέρ ἡμῶν, ἵνα λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπό πάσης ἀνομίας καί καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαόν περιούσιον, ζηλωτήν καλῶν ἔργων. Ταῦτα λάλει καί παρακάλει καί ἔλεγχε μετά πάσης ἐπιταγῆς˙ μηδείς σου περιφρονείτω.»  [Τίτον β΄ 11-15]

.                  Ὁ πόλεμος κατά τοῦ ἱδρυτοῦ τοῦ Χριστιανισμοῦ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί συνεπῶς, καί κατά τῆς Ὄρθοδοξίας, ἤρχισε τό ἔτος 30 μ. Χ. Καί θά συνεχισθῇ ἕως τήν ἐσχάτην τῶν ἡμερῶν. Τό ψεῦδος συγκρούεται μέ τήν Ἀλήθειαν, ἡ ἄγνοια πολεμεῖ τήν γνῶσιν, αἱ αἱρέσεις καί τά σχίσματα ὑποτάσσονται εἰς τόν Καίσαρα, οἱ πολιτικοί ἡγέται κατέστησαν ἀκόλουθοι τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, τῶν ἐχθρῶν τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ἑλλάδος. Οἱ πολιτισμένοι λαοί ὑπέκυψαν εἰς τάς πλάνας, ψευδολογίας καί νοθείας τῶν ὑπαναπτύκτων καί ἀπολιτίστων. Ἡ προτέρα των ἐπινόησις (2008) ἦτο ἡ παγκοσμία οἰκονομική κρίσις καί ἡ καταστροφή τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλάδος (ὑπερχρέωσις, ὑφαρπαγή δημοσίου πλούτου, κατάσχεσις κατοικιῶν, ὑπερφορολόγησις, ἀνεργία, ὑποταγή εἰς τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν, στέρησις τῆς Ἐθνικῆς κυριαρχίας, κ.λπ.). Κατόπιν, μέ τήν ἐποίκησιν τῆς χώρας ὑπό Μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν, προσπαθοῦν ὥστε νά ἀλλοιωθῇ ἡ ὁμοιογένεια τοῦ Ἑλληνορθοδόξου λαοῦ˙ ἐν συνεχείᾳ, συνωμοτοῦν διά τήν προδοσίαν τῆς Μακεδονίας[1] καί πλεῖστα ἄλλα δεινά ἐπιβληθέντα εἰς τήν χώραν. Ἐσχάτως (2020), ἡ τερατολογία τοῦ κορωνοϊοῦ καί ἡ ἀπαγόρευσις τῆς κυκλοφορίας τῶν ἀνθρώπων, ὡς καί αὐτός μάλιστα ὁ ἐκκλησιασμός τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων ἐν μέσῳ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί Ἁγίου Πάσχα μέ τό κλείσιμον τῶν ἐκκλησιῶν.[2]

.                 Τοιούτου εἴδους περιοριστικά μέτρα, ἐπιβολή οἰκονομικῆς καταστροφῆς καί πολιορκίας τῆς χώρας, τά ὁποῖα εἶναι ὅλα σχεδιασμοί τῶν ἐχθρῶν τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῶν «συμμάχων» τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ ἐχθρῶν αὐτῆς, δέν ἔχουν ἐπιβληθῆ εἰς οὐδέν ἄλλο κράτος. Τό σχέδιον τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων (τῶν ἐγκληματιῶν τῆς ἀνθρωπότητος) ἐπετεύχθη˙ ἡ παγκόσμιος δουλεία εἶναι πλέον ἐπιβεβλημένη. Τό ἑπόμενον βῆμα εἶναι τό σφράγισμα τῶν ἀνθρώπων διά νά ἠμποροῦν νά κυκλοφωροῦν καί νά συναλλάσωνται, νά ἐργάζωνται καί νά λαμβάνουν τόν μισθόν των ἤ τήν σύνταξίν των. Ἡ εὐθύνη τῆς ἀνθελληνικῆς καί ἀθέου πολιτείας μας ἄπειρος.[3] Οἱ ἄνθρωποι οὗτοι οἱ ψευδο-πολιτικοί ἀπό τό 1974 καί ἐντεῦθεν θά πρέπει νά καταψηφισθοῦν ἄνευ τῆς παραμικρᾶς ἐξαιρέσεως. Ἀπέτυχον παταγωδῶς ἅπαντες. Δέν ἠμποροῦν τοιοῦτοι νᾶνοι νά ἐκπροσωποῦν Ἑλληνισμόν, Ἱστορίαν, Πολιτισμόν, μεγαλεῖον καί δόξαν τοῦ μακραίωνος Ἑλληνισμοῦ. Οἱ πνευματικοί ἡγέται εὑρίσκονται ὑπό τάς ἐπιταγάς τοῦ Καίσαρος καί τῶν ξένων μυστικῶν ὑπηρεσιῶν (τῆς Ἑβραιο-μασονίας) ἀπό τό 1920.[4] Ὁ θεοσεβής Ἕλληνας Ὀρθόδοξος ἀπορρίπτει ὅλα αὐτά τά Προτεσταντικά ἀτοπήματα καί τάς συνεχεῖς ὑποχωρήσεις τῆς ἱεραρχίας. Ἀπεδέχθησαν τό κλείσιμον τῶν ἐκκλησιῶν. Ἀπαράδεκτον, ἀνεπίτρεπτον καί ἀπίστευτον διά τήν Μητέρα τῆς Ὀρθοδοξίας. Θά πρέπει καί οὗτοι νά εἴπουν ΟΧΙ εἰς τούς καθοδηγητάς των καί νά ἐπιστρέψουν ἐν μετανοίᾳ εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν ἤ εἰς κάποιαν Ἱεράν Μονήν.

 .                    Τέλος, ὁ μεγαλύτερος πολιτισμός εἶναι ὁ Ἑλληνικός καί διά τοῦτο ἔχει καί τόσους πολλούς ἐχθρούς˙ ἀκολουθοῦν δέ τά πνευματικά τῆς Ἑλλάδος τέκνα, Ρωσία καί λοιπαί Ὀρθόδοξοι χῶραι. Ἡ Δύσις εὑρίσκεται εἰς δουλείαν ἀπό τό 1640 (Ἀγγλικήν Ἐπανάστασιν).[5] Ἡ Ἀσία εἶναι ἐντελῶς ὑπανάπτυκτη (ἄθεοι, ἀντίχριστοι, σατανισταί, ἐξ οὗ καί ἀθεόφοβοι). Ἡ Κίνα ἤδη ἀπέδειξε τί μέγιστον κακόν, πέραν τῆς οἰκονομικῆς ὑποταγῆς ὑπό ταύτης ὁλοκλήρου τοῦ πλανήτου,[6] ἐπεφύλασσε διά τήν ἀνθρωπότητα. Τώρα, εἶναι ἡ σειρά τῆς Ἰνδίας καί τῶν λοιπῶν Μουσουλμάνων τῆς Ἀσίας. Δέν ἠμποροῦν οἱ λαοί αὐτοί νά ἀντιληφθοῦν καί βεβαίως, νά ἀνεχθοῦν ἕν τόσον μεῖζον μεγαλεῖον, ὡς τήν Ἀλήθειαν τῆς Παραδοσιακῆς Ἑλληνορθοδοξίας. Ὁ θεοσεβής λαός μας ἔχει ἀνάγκην ἀπό πραγματικούς ἡγέτας. Ὁ Ἅγιος ἐκ τῶν πολιτῶν μας, ἄς γίνῃ πνευματικός ἡγέτης καί ὁ ἄριστος έκ τῶν πολιτῶν μας, νά γίνῃ πολιτικός ἡγέτης. Ὁ γενναῖος νά γίνῃ ἀγιωματικός. Ὁ μέν σοφός Ἑλληνορθόδοξος, ἄς γίνῃ δάσκαλος. Ὁ δέ θεοφύλακτος ὑπόλοιπος λαός μας, μέ τοιαῦτα πρότυπα, νά τείνῃ καί οὗτος πρός τήν τελείωσιν. Εὐχόμεθα καί ἐλπίζομεν. Χριστός Ἀνέστη!..

 

[1] Ὅρα, John N. Kallianiotis, Political History and Economic Policy of the Greek Civilizer Alexander the Great, Hauppauge, N.Y.: Nova Science Publishers, May 2020.

[2] Εἴμεθα εὐγνώμονες καί δοξάζομεν τόν Θεόν διότι ἡ ἐκκλησία μας (Ρωσική Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία), ἐδῶ εἰς τήν Ἀμερικήν, οὐδέποτε ἔκλεισεν. Πηγαίνομε κανονικά καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῆς Τεσσαρακοστῆς, τοῦ Πάσχα καί φυσικά καί τώρα. Εἴχομεν καί ἔχομεν ἐκκλησιασμόν, ἐξομολόγησιν, θείαν κοινωνίαν καί ἁπάσας τάς ἀκολουθίας. Αὕτη εἶναι ἡ ἐλπίς ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων, ἡ Ἁγία μας Παγκόσμιος Παραδοσιακή Ἐκκλησία καί τά πνευματικά τέκνα τῆς Ἑλλάδος.

[3] Ὅρα, ΜΑΣΩΝΙΚΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ!

orthodoxostypos.gr/%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%83-%CE%B2%CE%BF%CF%85/

[4] Ὅρα, «Ὁ Ἕλλην Ἀρχιεπίσκοπος εἰς τόν προ- τῆς CIA: “Οἱ ὁδηγίες σας θά ἐκτελεσθοῦν πιστῶς”.» Μετεμορφώθης, December 27, 2019, pp. 1-4. metemorfothis.blogspot.com/2019/12/cia.html. Ἐπίσης, «Ἡ Ἀποπομπή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου: Ἡ Ἀπομάκρυνσις τοῦ Μαξίμου Ε΄ συμφώνως τῶν στοιχείων τῆς CIA», Μέρος Α΄, Μετεμορφώθης, 13 Φεβρουαρίου 2020, σσ. 1-4. metemorfothis.blogspot.com/2020/02/cia.html. Ἀκόμη, «Ἡ Ἀποπομπή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου: Ἡ Ἀπομάκρυνσις τοῦ Μαξίμου Ε΄ συμφώνως τῶν στοιχείων τῆς CIA», Μέρος Β΄, Μετεμορφώθης, 17 Φεβρουαρίου 2020, σσ. 1-6.

metemorfothis.blogspot.com/2020/02/cia1.html . Περαιτέρω, «Ἡ Ἀποπομπή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου: Ἡ Ἀπομάκρυνσις τοῦ Μαξίμου Ε΄ συμφώνως τῶν στοιχείων τῆς CIA», Μέρος Γ΄, Μετεμορφώθης, 20 Φεβρουαρίου 2020, σσ. 1-6. metemorfothis.blogspot.com/ .Ἐπί πλέον, π. Σεραφείμ Ζήσης, Οι Μασόνοι Πατριάρχες Ιωακείμ Γ΄ και Μελέτιος Μεταξάκης (Α΄) [ΒΙΝΤΕΟ 2019], ww.youtube.com/watch?v=3fOTANiQ6eo . Ἀκόμη, eleytheroi-ellines.blogspot.com/2013/08/blog-post_1227.html

[5] Ὅρα, en.wikipedia.org/wiki/Talk%3ANathan_Mayer_Rothschild . Ἐπίσης, en.wikipedia.org/wiki/English_Revolution . Ἀκόμη, https://books.google.com/books?id=zKFBPKa8vxoC&pg=PA146&lpg=PA146&dq=Rothschild+said+that+%22we+made+the+British+Revolution+in+1640&source=bl&ots=cWi6lwc2QU&sig=ACfU3U0wEcUcvPofep8QwAlO1rND223xVQ&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjzkqXH35DpAhX-mHIEHX0WA1cQ6AEwCnoECAoQAQ#v=onepage&q=Rothschild%20said%20that%20%22we%20made%20the%20British%20Revolution%20in%201640&f=false . Περαιτέρω, file:///C:/Users/JK/AppData/Local/Microsoft/Windows/Temporary%20Internet%20Files/Content.IE5/U5CSIOWY/History-English-Revolution_Guizot.pdf

[6] “A brief coronavirus postscript: It’s presently (mid-March) too soon to tell whether we’re wildly overreacting to this or not, but if this version of the zombie apocalypse teaches us nothing else, it’s that we are too reliant on China for supply of many things, most especially including pharmaceuticals. Between 80 percent and 90 percent of U.S. antibiotics, 70 percent of acetaminophen and about 40 percent of heparin now come from China, and the majority of the key ingredients and raw materials used to manufacture essential drugs are supplied by China. America produces zero percent of its own penicillin! China’s threat to withhold drugs from the U.S. in this pandemic is maybe the stupidest thing they could do, drawing even more attention to this potentially fatal dependency. Free market or no, we’ve got to bring manufacture of critical supplies (including electronics and chips, as Ghost Fleet warned fictionally) back under domestic location and control, and diversify the supply chains. That can’t happen overnight, but if we don’t do it, we’re even more suicidal than usual.” Clifford McMurray (one of my graduate students, μεταπτυχιακός φοιτητής μου).

 

,

Σχολιάστε

H ΠΑΝΔΗΜΙΑ καὶ Η Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ [«Μῆνες τὸ ζαλίζανε, τελικῶς τὸ ξεστόμισαν»]

Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος:
πανδημία τς γρίπης κα Θεία Κοινωνία…

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

.                 Ἡ Ἐκκλησία μας δυὸ χιλιάδες χρόνια μεταδίδει τὴ Χάρη τῶν μυστηρίων της μὲ τὸν γνωστὸ τόσο ἀνθρώπινο καὶ ταυτόχρονα εὐλογημένο τρόπο πρὸς «ἴασιν καὶ θεραπείαν ψυχῆς καὶ σώματος».
.                 Ποτὲ δὲν προβληματίστηκε μὲ τὴ σύγχρονη λογική της ἀσεβοῦς ἀμφισβήτησης, ἀλλὰ καθημερινὰ ζεῖ μὲ τὴν ἐμπειρία τῆς ἐπιβεβαίωσης ἑνὸς μεγάλου θαύματος.
.                 Εἶναι δυνατὸν ἡ κοινωνία τοῦ Θεοῦ νὰ γίνει αἰτία ἀσθένειας ἢ παραμικρῆς βλάβης;
.                 Εἶναι δυνατὸν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας νὰ μολύνει τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα μας;
.                 Εἶναι δυνατὸν καθημερινὴ ἐμπειρία δυὸ χιλιάδων χρόνων νὰ συντριβεῖ ἀπὸ τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ τὴν ψυχρὴ ρηχότητα τῆς ἐποχῆς μας;
.                 Ἀπὸ αἰῶνες μεταλαμβάνουν οἱ πιστοί, ὑγιεῖς καὶ ἀσθενεῖς, ἀπὸ τὸ ἴδιο ἅγιο ποτήριο καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια ἁγία λαβίδα, ποὺ ποτὲ δὲν πλένουμε, ποὺ ποτὲ δὲν ἀπολυμαίνουμε, καὶ ποτὲ δὲν παρατηρήθηκε κάτι.
.                 Οἱ ἱερεῖς τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ἀκόμη καὶ τῶν λοιμωδῶν, μεταλαμβάνουν τοὺς πιστοὺς καὶ μὲ εὐλάβεια καταλύουν τὴ Θεία Κοινωνία καὶ μακροζωοῦν.
.                 Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι ὅ,τι ἱερώτερο ὡς Ἐκκλησία καὶ ἄνθρωποι ἔχουμε, τὸ μεγαλύτερο φάρμακο ψυχῆς καὶ σώματος. Αὐτὸ εἶναι καὶ διδασκαλία καὶ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας.
.                 Ὅσοι δυσπιστοῦν στὸ θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ὅσοι εἰρωνεύονται τὴν ἐκ παρθένου γέννησή Του, ὅσοι ἀρνοῦνται τὴν εὐωδία τῶν ἁγίων λειψάνων, ὅσοι περιφρονοῦν τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια, ὅσοι βυσσοδομοῦν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅσοι ζητοῦν νὰ ἐξαφανίσουν καὶ τὸ ἐλάχιστο ἴχνος πίστης ἀπὸ τὶς ψυχές μας φυσικὸ εἶναι νὰ προσπαθοῦν νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὴν εὐκαιρία νὰ προσβάλουν καὶ τὸ ἱερώτατο μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
.                 Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἀγγλικανοὶ καὶ οἱ Καθολικοὶ ἀποφάσισαν, γιὰ προληπτικοὺς λόγους, τὴ διακοπὴ τῆς μετάδοσης τῆς θείας κοινωνίας στὴν Ἀγγλία καὶ τὴ Νέα Ζηλανδία ἀντίστοιχα, ἂν ἀληθεύει, δὲν φανερώνει, ὅπως μερικοὶ ὑποστηρίζουν, σύνεση καὶ ἐλευθερία, ἀλλὰ καταδεικνύει μὲ τὸν καλύτερο τρόπο τὴν τεράστια ἀπόσταση τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ εἶναι Εὐχαριστιακὴ στὴ θεολογία καὶ ζωή της, ποὺ ζεῖ, πιστεύει καὶ κηρύττει τὸ Μυστήριο, ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες χριστιανικὲς ὁμάδες, ποὺ ἔμμεσα ὁμολογοῦν τὴν ἀπουσία τῆς χάριτος καὶ τῶν σημείων τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὰ λεγόμενα μυστήριά τους καὶ τὴν ἀπώλεια τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταυτότητάς τους.
.                 Ζωὴ χωρὶς Μυστήριο μοιάζει μὲ σοβαρὴ ἀσθένεια χωρὶς φάρμακο.
.                 Δυστυχῶς, τὸ μεγάλο πρόβλημα δὲν εἶναι ὁ ἰὸς τῆς γρίπης -ὅπως διατείνονται τὰ ΜΜΕ- οὔτε ὁ ἰὸς τοῦ παγκόσμιου πανικοῦ -ὅπως ὑποστηρίζουν οἱ ἰατρικοὶ σύλλογοι- ἀλλὰ ὁ ἰὸς τῆς ἀσεβείας καὶ τὸ μικρόβιο τῆς ὀλιγοπιστίας.
.                 Καὶ τὸ καλύτερο ἐμβόλιο εἶναι ἡ «μετὰ καθαροῦ συνειδότος» καὶ «ἀκατάκριτος» συχνὴ συμμετοχή μας στὸ μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας.
.                 Ἡ ἀπάντησή μας στὴν ἀνίερη αὐτὴ πρόκληση τῶν ἡμερῶν εἶναι ἡ δική μας ζωή.
.                 Καλὸ θὰ εἶναι οἱ πνευματικοί μας, μετὰ διακρίσεως, ὅπου κρίνουν ὅτι δὲν ὑπάρχουν πνευματικὰ κωλύματα, νὰ προτρέπουν τοὺς πιστοὺς νὰ μεταλαμβάνουν συχνότερα τοῦτες τὶς δύσκολες μέρες, ὅσοι δὲ ἔχουμε τὴν εὐλογία τους νὰ προσερχόμαστε συχνὰ στὸ ποτήριο τῆς ζωῆς, πάντοτε ὅμως «μετὰ φόβου Θεοῦ, πολλῆς πίστεως καὶ εἰλικρινοῦς ἀγάπης».

ΠΗΓΗ: sportime.gr

ΣΧΟΛΙΟ «Σ. Χ. Β.»:

Τὸ ζαλίζανε μῆνες τώρα, τελικῶς δὲν ἀντέξανε καὶ τὸ ξεστόμισαν: «Ἀποφυγὴ τῆς Θ. Κοινωνίας μέχρι νὰ βγεῖ τὸ ἐμβόλιο».
Ἦταν ἡλίου φαεινότερον ὅτι ἐκεῖ θὰ κατέληγαν. Μετὰ τὴν προετοιμασία, τὸ «σιγανὸ ψήσιμο», τοὺς δύο τελευταίους μῆνες, εἶπαν αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦσαν ὅλο τὸν καιρό.
Χωρὶς περιστροφὲς καὶ χωρὶς συζητήσεις «ἀποδεικτικές» θαυμάτων σὲ «δεινοὺς συζητητὲς» τὸ καλύτερο θὰ ἦταν: Ὅσοι τοποθετοῦνται δημόσια μὲ τέτοιο τρόπο, νὰ διαγράφονται ἀπὸ τὴν βίβλο ζωῆς στὴν ὁποία γράφτηκαν ὅταν βαφτίστηκαν. Σεμνά, ταπεινὰ καὶ καθαρά!

 

, ,

Σχολιάστε

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Χριστός, ἡ προδοσία καὶ ἡ ἀγνωμοσύνη

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.              Παρακολουθώντας στὴν κρατικὴ τηλεόραση τὶς Ἀκολουθίες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας σκέφθηκα τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ τὴν ἀγνωμοσύνη, ποὺ τοῦ ἔδειξαν οἱ ἄνθρωποι. Δὲν ἦταν μόνον ὁ προδότης Ἰούδας, ἦταν καὶ ὁ λαός, τὸν ὁποῖο ποικιλοτρόπως εὐεργέτησε καὶ ἐκεῖνος τὸν πότισε ἀντὶ τοῦ μάννα ξύδι. Ἀγνώμονες εἴμαστε καὶ ὅσοι δὲν ἐφαρμόζουμε τὶς ἐντολές Του. Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης εἶναι σαφής: «Ὅποιος λέει πὼς μένει σταθερὰ ἑνωμένος μαζί Του ὀφείλει νὰ ζεῖ ὅπως ἀκριβῶς ἔζησε Ἐκεῖνος» (Α΄ Ἰωάν. β΄ στ) καὶ «ἂν κάποιος πεῖ πὼς ἀγαπᾶ τὸν Θεὸ καὶ μισεῖ τὸν ἀδελφό του εἶναι ψεύτης» (Α΄ Ἰωάν. δ΄ 20).
.              Χειρότερος ἀπὸ ψεύτης εἶναι ὁ ἀγνώμων, εἶναι προδότης, ὅταν ἀφοῦ ἐκμεταλλεύεται τὴν εὔνοια σημαντικοῦ στὴν κοινωνία ἀνθρώπου καὶ ἀποκτᾶ μία καλὴ θέση, στὴ συνέχεια προσκολλᾶται καὶ ὑπηρετεῖ τὸν ἄνθρωπο, ποὺ ἦταν θανάσιμος ἐχθρός του εὐεργέτη του… Τὰ παραδείγματα πολλὰ στὴν Ἱστορία καὶ θεατρικὰ τὰ ἔχει περιγράψει μὲ ἐνάργεια ὁ Οὐίλιαμ Σαίξπηρ στὸν «Βασιλιὰ Λὴρ» καὶ στὸν «Μάκβεθ».
.       Ὁ Νικολὸ Μακιαβέλι, ὡς πραγματιστής, στὸν «Ἡγεμόνα» του γράφει ὅτι «γενικὰ οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀγνώμονες, ἀσταθεῖς, ὑποκριτὲς καὶ εἶναι ἀχόρταγοι στὸ κέρδος», στὸ ὁποιοδήποτε κέρδος, θὰ προσέθετα, χρηματικό, θέσεως στὴν κοινωνία, ἀκόμη καὶ ματαιοδοξίας. Ὁ Φάουστ τοῦ Γκαῖτε λ.χ. δὲν θέλει χρήματα ἢ θέση, ἀλλὰ πουλάει τὴν ψυχή του στὸν Μεφιστοφελὴ γιὰ νὰ ξαναγίνει νέος…
.      Ἡ ἀγνωμοσύνη στὸν ἄνθρωπο εἶναι ἡ ὁδός, ποὺ συνδέει τὴν ψυχή του μὲ τὴ ματαιοδοξία, τὴν ὑποκρισία, τὸ ψεῦδος. Ἡ ἀγνωμοσύνη συνδέεται καὶ μὲ τὴν κενοδοξία. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος γράφει πὼς «ἡ κενοδοξία εἶναι ὡς πρὸς μὲν τὴν μορφή, μεταβολὴ τῆς φυσικῆς τάξεως καὶ διαστροφὴ τῶν καλῶν ἠθῶν». Ἡ κενοδοξία, κατὰ τὸν Σιναΐτη Ἅγιο, «πολλὲς φορὲς ἀντὶ γιὰ τιμὴ προξενεῖ ἀτιμία» καὶ ἐπισημαίνει πὼς «αὐτὸς ποὺ πουλήθηκε στὴν κενοδοξία ζεῖ διπλὴ ζωή. Ἐξωτερικὰ καὶ μὲ τὸ σχῆμα του ζεῖ ὡς μοναχός, μὲ τὶς ἐσωτερικές του ὅμως σκέψεις καὶ διαθέσεις ὡς κοσμικός».
.               Κατὰ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο «οἱ ἀγνώμονες εἶναι κατώτεροι καὶ ἀπὸ τὰ ζῶα» καὶ ἐξηγεῖ ὅτι τὰ ζῶα, ὅταν τὰ περιποιούμεθα, ἀνταποδίδουν τὴν εὐεργεσία ποὺ δέχονται. Ἂς σκεφθοῦμε τὸν Ἀνδροκλῆ καὶ τὸ λιοντάρι… Στὶς ἡμέρες μας συνήθως οἱ ἀγνώμονες εἶναι καριερίστες. Πάνω ἀπὸ τὴ συνείδησή τους βάζουν τὴν καριέρα τους. Μάλιστα ἐπειδὴ εἶναι βαριὰ ψυχικὰ ἄρρωστοι ἀπὸ τὴν ἐγωπάθειά τους δικαιολογοῦν τὴν ἀνόσια πράξη τους τῆς ἀγνωμοσύνης, καὶ μποροῦν νὰ κάνουν καὶ κήρυγμα περὶ …εὐγνωμοσύνης. Ἄλλοι ἁπλῶς ρίχνουν στὴ λήθη τὶς εὐεργεσίες ποὺ δέχθηκαν, θεωροῦν, οἱ ἀνόητοι, ὅτι τὶς ἄξιζαν καὶ ὅτι ἀξίζουν γιὰ πολὺ περισσότερα καὶ προχωροῦν ἔχοντας διαγράψει τὸ παρελθόν τους. Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέγει, κατὰ τὸν Ἰρλανδὸ ποιητὴ Τόμας Μούρ, ὁ ἀγνώμονας – προδότης: «Περίμενε νὰ ξεριζώσω πρῶτα τὴν καρδιά μου, γιατί αὐτὴ ποτὲ δὲν προδίδει»…
.               Οἱ ἀγνώμονες – προδότες γίνονται καὶ κόλακες. Πιστεύουν ὅτι ἡ ἀπώλεια τῆς μνήμης γιὰ τοὺς εὐεργέτες τους εὐχαριστεῖ τοὺς νέους κυρίους τους καὶ ὅτι αὐτοὶ θὰ τὸ ἐκτιμήσουν καὶ θὰ τοὺς δώσουν σὲ ἀντάλλαγμα αὐτό, ποὺ ἀγωνίζονται νὰ ἀποκτήσουν. Λόγῳ τῆς ματαιοδοξίας τους, πιστεύουν ὅτι γι’ αὐτοὺς δὲν ἰσχύει ὁ κανόνας, πὼς «τὴν προδοσία πολλοὶ ἀγάπησαν, τὸν προδότη οὐδείς»…..
.               Ἡ ἀγνωμοσύνη συγγενεύει μὲ τὴν προδοσία, γιατί, κατὰ τὸν ὁρισμό της, προδοσία εἶναι «ἡ ἐγκατάλειψη τοῦ εὐεργέτου καὶ ἡ προσχώρηση στὸν ἀντίπαλο, στὸν ἐχθρό». Στὴν ἱστορία πολλὲς φορὲς ἡ ὅποια ἐξουσία (κρατική, πολιτική, ἐκκλησιαστική, κοινωνική, ἐπιχειρηματικὴ) ἐπιχειρεῖ νὰ ἐξαγοράσει ἢ νὰ ἐξαναγκάσει τὴ συνείδηση κληρικῶν ἢ/καὶ λαϊκῶν καὶ νὰ τοὺς μετατρέψει σὲ ὄργανά της. Στὸ καμίνι τῆς πώλησης τῆς συνείδησης δοκιμάζεται τὸ ἦθος καὶ ἦθος δὲν ἔχει ὅποιος ὑποχωρεῖ στὴν ἐξαγορὰ ἢ στὴ βία. Δύο παραδείγματα ἀνδρῶν στὴν Ἀγγλία σκέπτομαι, ποὺ ἀρνήθηκαν τὰ προνόμια, ποὺ τοὺς πρότεινε ἡ κρατικὴ ἐξουσία, γιὰ νὰ τοὺς ἐξαγοράσει καὶ τελικὰ ἀντιστάθηκαν στὰ κελεύσματά της, μὲ συνέπεια νὰ ἐκτελεσθοῦν. Πρόκειται γιὰ τὸν κληρικὸ Τόμας Μπέκετ, θύμα τοῦ βασιλιᾶ Ἐρρίκου τοῦ Β΄ καὶ τὸν λαϊκὸ Τόμας Μόρ, θύμα τοῦ βασιλιᾶ Ἐρρίκου τοῦ Η΄. Στὸν Ἑλληνισμὸ ἀναφέρουμε ὡς χαρακτηριστικὰ παραδείγματα τὸν Πατριάρχη Κύριλλο Λούκαρη καὶ τὸν Ἀθανάσιο Διάκο. Καὶ οἱ δύο ἀντιστάθηκαν στὶς δελεαστικὲς προτάσεις τῶν κατακτητῶν Ὀθωμανῶν καὶ ἐκτελέστηκαν, ἀφοῦ ὑπέστησαν φρικτὰ βασανιστήρια. Ματαιοδοξία, ἀγνωμοσύνη, κενοδοξία, ὠφελιμισμὸς εἶναι ψυχικὲς ἀσθένειες, μὲ τὴν ἴδια πηγή: τὸν ἐγωισμό. Αὐτὴ ἡ ψυχικὴ ἀσθένεια δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μὲ τὴν διδασκαλία Του.
.               Οἱ ἀγνώμονες δὲν λείπουν καὶ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Σεραφεὶμ πάνω στὸ γραφεῖο του καὶ σὲ εὐδιάκριτο σημεῖο εἶχε τὴν ἐπιγραφὴ «Οὐδεὶς ἀσφαλέστερος ἐχθρὸς τοῦ εὐεργετηθέντος ἀγνώμονος». Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στὸ γραφεῖο του δὲν εἶχε μίαν ἀνάλογη ἐπιγραφή, ἀλλὰ τὸ παρὸν δείχνει ὅτι δὲν λείπουν οἱ ἀπὸ αὐτὸν γαλουχηθέντες, εὐεργετηθέντες καὶ ἀναδειχθέντες ἀγνώμονες… –

Σχολιάστε