Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ὕβρις

ΤΟ ΞΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ καὶ Η ΥΒΡΙΣ

Ὕβρις

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.                  Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι κάνουμε λά­θη. Ἄλλοι μικρά, ἄλλοι μεγάλα. Ἄλλοτε μεγαλύτερα, ἄλλοτε μικρότερα. Στὰ ἁρμόδια Δικαστήρια ἐκδικάζονται ὡς πταίσματα, πλημμελήματα ἢ κακουργήματα.
.                  Εἶναι ὅμως ἕνα λάθος γιὰ τὸ ὁποῖο δὲν ὑπάρχει ἀντίστοιχο Δικαστήριο νὰ τὸ ἐκδικάσει. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες τὸ ὀνόμαζαν «ὕβριν».
.                  «Ὕβρις» εἶναι τὸ νὰ ξεπεράσει ὁ ἄν­θρωπος τὰ ὅριά του καὶ νὰ αὐθαδιάσει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Νὰ ὑψώσει τὸ ἀνάστημά του καὶ νὰ ­παραβιάσει ὄχι ἀνθρώπινους νόμους ἀλλὰ τοὺς θεϊκοὺς νόμους. Τότε ἡ θεϊκὴ δικαιοσύνη τὸν παραδίδει στὴν «Ἄτην», τὴ ­θόλωση τοῦ νοῦ, τὴ σύγχυση τῆς ­σκέψεως, ὥσ­τε νὰ πράξει ἀκόμη χειρότερα καὶ ἔτσι νὰ ἐπισύρει εἰς βάρος του τὴν «Νέ­μεσιν», τὴ θεϊκὴ τιμωρία ποὺ θὰ ἐπιφέρει τελικὰ τὴν «Τίσιν», τὴν καταστροφή.
.                  Αὐτὸ ἀποφάσισε νὰ κάνει ἡ παροῦσα κυβέρνηση. Ἐπέλεξε νὰ προσχωρήσει στὸ χῶρο τῆς «ὕβρεως». Αὐτὸ ποὺ δὲν τόλμησαν ἢ δὲν ­πρόφθασαν οἱ προηγούμενες κυβερνήσεις, οἱ ὁ­­­ποῖ­ες κατερείπωσαν μὲ τοὺς νόμους τους τὸν ἱερὸ θεσμὸ τῆς οἰκογένειας, σπεύδει τώρα ἡ σημερινὴ κυβέρνηση νὰ τὸ νομοθετήσει: Στὶς 10 τοῦ μηνὸς Ἰουνίου ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κατέθεσε σχέδιο νόμου μὲ τὸ ὁποῖο τὸ περιβόητο, καταλυτικὸ τοῦ γάμου, «σύμφωνο συμβίωσης» ἐπεκτείνεται καὶ θὰ ἰσχύει καὶ γιὰ τὰ ὁμόφυλα ζευγάρια, γιὰ ἄνδρα μὲ ἄνδρα καὶ γιὰ γυναίκα μὲ ­γυναίκα.
.                  «Ἀνατροπὴ ὅλων τῶν ἀξιῶν», εἶχε κραυγάσει παλαιότερα ὁ Νίτσε. Ἀνατροπή! Νομιμοποιεῖται τὸ ἀφύσικο, ἡ ἀνωμαλία, ἡ διαστροφή! Ὕβρις!!
.                  Καὶ ἤδη ἄρχισε νὰ ἐκδηλώνεται ἡ «Ἄ­­­τη», ἡ σύγχυση τῶν φρενῶν. Τρεῖς μόλις μέρες μετὰ τὴν κατάθεση τοῦ νομοσχεδίου, στὴν προκλητικὴ «παρέλαση ὑπερηφάνειας» (Pride) τῶν ΛΟΑΤ (Λεσβίες, Ὁμοφυλόφιλοι, Ἀμφιφυλόφιλοι, Τρανσέξουαλ) στὴν Ἀθήνα, ἡ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ζωὴ Κωνσταντοπούλου ὄχι μόνο παραβρέθηκε, ἀλλὰ καὶ μίλησε καὶ ἐπήνεσε τὴ διαστροφι­κὴ ἐκδήλωση, καί, στὸ ­ἀποκορύφωμα τῆς συγχύσεως, ζήτησε ὥστε κατὰ τὸ ἑπόμενο ἔτος ἡ βρω­με­ρὴ ­παρέλαση νὰ περάσει καί… μέσα ἀπὸ τὴ Βουλή!!
.                  Ἂν θελήσει ­κανεὶς νὰ ­ἀναμετρήσει τὸ μέγεθος τῆς «ὕβρεως», θὰ ­φρίξει. Ὁ προφήτης Ἡσαΐας (κδ´ [24] 5-6) τὸ εἶ­­­χε προφητεύσει ­αἰ­­ῶνες πρὸ Χριστοῦ: Κα­τά­­ρα θὰ καταφάει τὴ γῆ καὶ «πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ», διότι «παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον»· ἄλλαξαν αὐτὰ ποὺ ἦταν ἀκατάλυτη ἀ­­λήθεια, νόμος αἰώνιος. Αὐτὰ τώρα καταπατοῦνται καὶ ­περιφρονοῦνται. Παραπάνω ἀπὸ τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἴδιους τοὺς νόμους τῆς φύσεως, σεβαστοὺς ἐπὶ τόσες χιλιετίες ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη καὶ ὅλους τοὺς λαούς, τοποθετοῦνται οἱ βαβελικές, θρασεῖες καὶ ὑβριστικὲς ἀποφάσεις τῶν μικρῶν ἀν­θρώπων, τῶν νάνων τούτης τῆς ἀ­­πο­στατημένης ἐποχῆς.
.                  Κάποια στιγμὴ καὶ τοῦτοι οἱ κυβερ­νῆτες μας, ὅπως καὶ οἱ προηγούμενοι, θὰ σταθοῦν μπροστὰ στὴν Ἱστορία. Τὸ βλέμμα της θὰ τοὺς διαπεράσει ἐταστικό. Τότε τὸ σήμερα ὑπερήφανο πρόσωπό τους, τὸ θρασύτατα ὑψωμένο κεφάλι τους, τὸ γεμάτο αὐθάδεια ὕφος τους τί θὰ κάνει; Τί θὰ τραυλίσει ἡ ἀσύστολη γλώσσα τους;
.                  Τὸ πρῶτο βῆμα τῆς προκλητικῆς «ὕ­­­βρεως» ἔγινε. Ὅ­­­μως ἡ φοβερὰ ­ὀρ­­γανωμένη καὶ ἔντεχνα ­δικτυωμένη ­ὁ­­­μάδα τῶν ­λεγό­με­νων ΛΟΑΤ δὲν θὰ σταματήσει στὸ «σύμ­φωνο συμβίωσης». Θὰ συνεχί­σει. Θὰ ἀπαιτήσει καὶ ἐνδεχομένως θὰ ἐπιβάλει τὴ νομοθέτηση καὶ πολιτικοῦ γάμου γιὰ τὰ ὁ­­­μόφυλα ζευγάρια, ἀρ­­γότερα δὲ θὰ ἐπιχειρήσει ἐπιβολὴ καὶ τοῦ θρησκευτικοῦ.
.                  Τὸ ξέρασμα τῆς κολάσεως θὰ ἐπεκ­ταθεῖ. Τὸ ἀδίστακτο συνδικάτο τῶν ὑ­­ποδουλωμένων στὸ βδελυρὸ πάθος σὰν μανιασμένη κόμπρα ἔχει καταληφθεῖ ἀπὸ λύσσα νὰ ἐκτοξεύσει τὸ θανατηφόρο δηλητήριό του σ᾿ ὅλη τὴ γῆ. «Θυμὸς αὐτοῖς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ὄφεως» (Ψαλμ. νζ´ [57] 5). Πιέζουν, ἀ­­­πειλοῦν, προκαλοῦν μὲ τὶς «παρελάσεις ὑπερηφάνειας» (pride), συκοφαν­τοῦν καὶ διασύρουν καθέναν ποὺ θὰ τολμήσει νὰ ὀνομάσει τὸ πάθος τους μὲ τὸ πραγματικό του ὄνομα· ὡς ἀνωμαλία καὶ διαστροφὴ τῆς φύσεως. (ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἤδη ἔχει ἐπισημάνει ἡ «ΧΡ. ΒΙΒΛ.» τὴν ἐργολαβικὴ προσπάθεια θεολογικῶν κύκλων  -καὶ περιορίζεται πρὸς τὸ παρὸν μόνον σὲ αὐτό, ἐπειδὴ ἡ ἀντίθεση δὲν εἶναι μὲ πρόσωπα ἀλλὰ μὲ τὶς ἀντιλήψεις- μέσῳ βιβλίων καὶ ἄρθρων νὰ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ καὶ τὸ ἀφύσικο ἢ διεστραμμένο νὰ τὸ μετονομάσουν σὲ «τάση», «στάση», ἢ «κατάσταση» βλ. σχετ.: “ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ” ΠΡΟΓΕΦΥΡΩΜΑ ΣΤΟ ΑΦΥΣΙΚΟ καὶ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ)
.                  Ἤδη τὸ βδελυρὸ πάθος σαρώνει ἀπ᾿ ἄκρου σ᾿ ἄκρο τὸν πλανήτη. Στὴν Εὐ­ρώπη οἱ χῶρες: Ἀγγλία, Γαλλία, Βέλγιο, Ἱσπανία, Πορτογαλία, Ὀλλανδία, Ἰρλανδία, Ἰσλανδία, Νορβηγία, Σουη­δία, Φινλανδία, Ἐσθονία, Δανία καὶ Λουξεμβοῦργο ἔχουν νομοθετήσει τὸν γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων. Ἄλλες: Ἑλ­βετία, Γερμανία, Τσεχία, Οὐγγαρία, Κροατία, Αὐστρία, Σλοβενία, τὸ «σύμφωνο συμβίωσης». Εἶναι καὶ 16 ποὺ δὲν ἔχουν δεχτεῖ οὔτε τὸ ἕνα οὔτε τὸ ἄλλο: Ἰταλία, Σερβία, Ρωσία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Οὐκρανία, Σλοβακία, Ἀλβανία, ΠΓΔΜ, Μολδαβία, Λευκορωσία, Πολωνία, Λιθουανία, Λετονία, Ἀρμενία, Γεωργία. (βλ. σχετ.: Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) 12 Ἰουνίου 2015).
.                  Ἡ Ἑλλάδα μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ γίνεται, δυστυχῶς, ἡ πρώτη Ὀρθόδοξη χώρα ποὺ βυθίζεται στὸ βόθρο τῆς σοδομοποιημένης Εὐρώπης.
.                  Εἶναι φανερὸ ὅτι δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἀνθρώπινη ἁπλῶς ἐπιχείρηση. Ἐδῶ βρισκόμαστε μπροστὰ σὲ φαινόμενο ὑπερφυσικό, σὲ ἔκρηξη τῆς κολάσεως! Ὁ ἴδιος ὁ σατανᾶς ἔχει ἐξαπολύσει μανιώδη ἐπίθεση ἐφ᾿ ὅλου τοῦ μετώπου.
.                  Αὐτὸ τὸ πρωτοφανὲς φαινόμενο οἱ πιστοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι φανερὸ ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουμε μὲ ἀνθρώπινα ὅπλα. Πρὶν ὁ τόπος παραδοθεῖ στὴν «Ἄτην» καὶ ἐπέλθει ἡ «Νέμεσις» καὶ ἀκολουθήσει ἡ «Τίσις», δηλαδὴ πρὶν ὁ ἐν Τριάδι Θεὸς μᾶς ἐγκαταλείψει καὶ καταστραφοῦμε, πρέπει νὰ συνέλθουμε.
.                  Ἀπαιτεῖται πρωτίστως προσευχή. Προσ­ευχὴ νὰ φωτίσει ὁ Θεὸς τοὺς κυβερνῆτες μας νὰ σταματήσουν, νὰ μὴν ἁπλώσουν τὸ πόδι τους στὸ χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ. Μὴν παρασύρουν τὴν Ἑλλάδα στὸ χάος τῆς Σοδομιτικῆς ­κολάσεως.
–Κύριε Ὑπουργὲ τῆς ­Δικαι­ο­­σύνης, βγάλ­τε τοὺς παραμορφωτικοὺς ­φακοὺς τῶν Σοδομιτῶν ἀπὸ τὰ μάτια σας καὶ ρίξτε μιὰ ματιὰ στὸ διάτρητο νομοσχέδιό σας. Ἂν κάτι ἄλλο δὲν κατανοήσετε, τουλάχιστον δεῖτε τὰ ἄρθρα 9, 10 καὶ 11. Μιλᾶτε ἐκεῖ γιὰ ἀπόκτηση τέκνου. Ἀπόκτηση τέκνου πῶς, κύριε Ὑπουργέ; Ἀσφαλῶς δὲν τὸ ἀγνοεῖτε. Γνωρίζετε ὅτι οἱ εὐνοούμενοι τοῦ νομοθετήματός σας θὰ πληρώσουν μὲ λίγα σάπια εὐρωδολάρια τὰ δυστυχισμένα πλάσματα τοῦ Νεπάλ, γιὰ νὰ «ἀποκτήσουν» τέκνα. Μπροστὰ σ᾿ αὐτὸ τὸ κραυγαλέο ἔγκλημα γιατί κλείνετε τὰ μάτια σας; Τὸ περίφημο Δικαστήριο Ἀν­θρωπίνων Δικαιωμάτων, τοῦ ὁποίου τὴν καταδικαστικὴ τῆς χώρας μας ἀπόφαση ἐπικαλεῖσθε, δὲν τὰ γνωρίζει αὐτά; Αὐτὲς οἱ ταλαίπωρες γυναῖκες τοῦ Νεπάλ, ἢ ὅποιας ἄλλης χώρας, δὲν ἔχουν ἀνθρώπινα δικαιώματα; Τί εἶναι; Δὲν εἶναι ἄνθρωποι;
.                  Ἀπευθύνουμε ἔκκληση πρὸς τὸν κύριο Πρωθυπουργὸ νὰ μὴν ἐπιτρέψει νὰ συντελεσθεῖ τὸ κυοφορούμενο ἔγκλημα. Ἡ κυβέρνησή του, ποὺ ἐπὶ μῆνες διαπραγματεύεται μὲ τοὺς εὐρωπαϊκοὺς θεσμοὺς καὶ ἀρνεῖται νὰ παραδοθεῖ ἀμαχητὶ στὶς ἐντολές τους γιὰ τὴν οἰκονομία, γιατί σπεύδει στὸ ζήτημα αὐτό, ποὺ πλήττει καίρια τὴν Παράδοσή μας, νὰ ἐφαρμόσει τὶς ἐπιταγὲς τῆς Εὐρώπης;
.                  Χρειάζεται ὅμως καὶ κινητοποίηση καὶ εἰρηνικὴ ἀντίδραση τοῦ λαοῦ τοῦ Θε­οῦ. Στὰ δικά του χέρια βρίσκεται ἡ ὑπόθεση. Ὁ καθένας ἂς ἀναλάβει πλέον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τὶς εὐθύνες του, ὥστε νὰ ὑψωθεῖ τεῖχος ἀπόρθητο στὴν κατὰ τοῦ τόπου μας ­καταστροφικὴ ἐ­­­­πέλαση.

,

Σχολιάστε

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ «ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΕΣ» ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΥΒΡΕΙΣ!

Ὕβρεις κατὰ τοῦ Κυρίου ἀπὸ Ραδιοφωνικὸ Σταθμὸ

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2067, 15.05.2013

.             Ἐνῶ  στὴν πρώην ἀθεϊστικὴ Ἀλβανία συμβαίνει τὸ «θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως» καὶ ἡ ἀναζωογόνηση τῆς Ἑκκλησίας, στὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι συνεχής. Ἔτσι θεωρεῖται πλέον φυσικὸ ὁρισμένες ραδιοφωνικὲς καὶ τηλεοπτικὲς ἐκπομπὲς ἤ, ὀρθότερα, κάποιοι δημοσιογράφοι ποὺ συμμετέχουν στὶς ἐκπομπὲς αὐτές, νὰ λένε «ἄρρητα ρήματα». Βρίσκονται δὲ δημοσιογράφοι σὲ κατεξοχὴν ἅγιες ἡμέρες ποὺ ἐκστομίζουν καὶ βλασφημίες κατὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας, γεγονὸς ποὺ καταντᾶ ἀπαράδεκτο. Ἔτσι σὲ μιὰ σατιρικὴ ἐκπομπή, ἀφόρητα φλύαρη, τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ «Σκάϊ» ἀκούσαμε στὶς 30 Ἀπριλίου, Μεγάλη Τρίτη (10-11 μ.μ.), τὸν δημοσιογράφο νὰ εἰρωνεύεται τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου, ἀντιπαραβάλλοντας τὸν Κύριο Ἰησοῦ μὲ τὸν πρώην πρωθυπουργὸ τῆς χώρας. Ἔλεγε καὶ ξανάλεγε ὁ δημοσιογράφος μὲ ὕφος κομπαστικὸ καὶ εἰρωνικὸ ὅτι τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου ἦταν ἕνα καλὰ στημένο σενάριο ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ μὲ τὸν Θεὸ Πατέρα Tου! Καὶ ὅτι ἕνα προσωρινὸ Πάθος εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ δοθεῖ στὸν Κύριο παγκόσμια ἀρχὴ καὶ ἐξουσία! Σὲ κάποια στιγμὴ εἰρωνεύθηκε καὶ τὸ ὅτι ὁ Κύριος ἀνέλαβε τὶς ἁμαρτίες ὅλων τῶν ἀνθρώπων, λέγοντας: «Γιατί νὰ μοῦ πάρει τὶς ἁμαρτίες τὶς δικές μου;»(!) Σὲ μεταγενέστερη ἐκπομπή, τὴν ἴδια ὥρα, ὁ ἴδιος δημοσιογράφος ἔκανε λόγο γιὰ «παπὰ» ποὺ κρατοῦσε «ἕνα μάτσο χόρτα» καί… ἁγίαζε!…
.             Ἂν ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι βλασφημία κατὰ τοῦ ἁγίου Θεοῦ καὶ τῆς ἁγίας Tου Ἐκκλησίας, τί εἶναι; Βεβαίως ὁ καθένας ἔχει δικαίωμα νὰ ἐκφράζει τὶς ἀπόψεις καὶ τὶς ἰδέες του. Ὅμως ἡ παράβαση τοῦ στοιχειώδους σεβασμοῦ πρὸς τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῆς πίστεώς μας δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν ἐκείνου ὁ ὁποῖος, γιὰ νὰ σατιρίσει ἢ νὰ πουλήσει πνεῦμα, δὲν σέβεται τὸ «πιστεύω» τῶν ἀκροατῶν του. Τί κάνει τελικὰ τὸ Ἐθνικὸ Συμβούλιο Ραδιοτηλεοράσεως;
.             Καλὰ εἶναι τὰ συνθήματα τοῦ «Σκάϊ» «Ὅλοι μαζὶ μποροῦμε» καὶ ἡ συνεργασία του μὲ τὴν φιλανθρωπικὴ Ὀργάνωση «Ἀποστολὴ» τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, ἀλλὰ οἱ δημοσιογράφοι του δὲν δικαιοῦνται νὰ μὴ δείχνουν τὸν πρέποντα σεβασμὸ πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ στὸ πανάγιο πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου· καὶ μάλιστα σὲ μέρες κατ᾽ ἐξοχὴν ἅγιες. Διαφορετικὰ καὶ τὸ ἐπιτελούμενο κοινωνικὸ ἔργο δὲν ἔχει ἀξία, ὅσες φορὲς τὴν ἡμέρα κι ἂν διαφημίζεται…

 ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μὰ δὲν ἔχουμε ἀντιληφθεῖ ὅτι ἡ «Νέα Ἐποχὴ» εἶναι «καλή», δὲν ἀντιστρατεύεται τὴν Ἐκκλησία. Ἀντιθέτως τὴν βοηθάει» (!), γιατὶ εἶναι ἕνας καλὸς φιλανθρωπικὸς ὀργανισμός. Ἀρκεῖ νὰ μὴ μιλάει πολὺ γιὰ… Χριστοὺς καὶ Ἁγίους!

,

1 Σχόλιο

Ο ΑΓ. ΑΝΤΙ-«ΠΑΣ», Ο ΑΝΤΙ-ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙ-ΠΑΠΑΣ

Ὁ Πάπας καὶ ὁ Ἀντί-παπας
ἅγιος ἱερομάρτυς τοῦ Χριστοῦ Ἀντίπας

Μέρος Α´https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/04/11/ἅγ-ἀντίπας-πέργαμος-καὶ-ἀνάδυσι-το/

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΝΤΙΠΑ Νωπογραφία ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος

(ἀπὸ τὴν Ἱ. Μονὴ Σταυροβουνίου)

.     Ὁ ἅγιος ἔνδοξος ἱεροµάρτυς τοῦ Χριστοῦ Ἀντίπας ὑπῆρξε ὁ περίτρανος καὶ περίλαµπρος Ἀντίποδας ἐναντίον τῆς πρώτης πρoτυπωτικῆς παρουσίας τοῦ «θηρίου-Ἀντιχρίστου», ποὺ ἐπισυνέβη στὸ χῶρο τῆς πνευµατικῆς ἐπικρατείας τῶν ἑπτὰ Μικρασιατικῶν Ἐκκλησιῶν.
.       Αὐτὴ ἡ πρoτυπωτικὴ παρουσία τοῦ Ἀντιχρίστου στὴν Πέργαµο (ποὺ ἦταν µάλιστα καρπὸς τοῦ ἐκεῖ βορβορώδους καὶ σατανικοῦ τρόπου ζωῆς) ἦταν ὁ αὐτoθεoπoιoύµεvoς ρωµαῖος αὐτοκράτορας. Αὐτὸς ἐθεωρεῖτο ὅτι ἐξουσίαζε «τ ὸ  π ᾶ ν» καὶ ὅτι τάχα ἦταν ταυτοχρόνως ὁ ἴδιος «ὁ π ᾶ ς».
Ἰδοὺ ὅµως: Σ᾽ αὐτὸν τὸν “τύπο” τοῦ ἀντιχρίστου, ἀντιπαρατίθεται «ὁ µάρτυς τοῦ Χριστοῦ, ὁ πιστός», ὁ ἅγιος Ἀντί-«π α ς». Καὶ ἐφ᾽ ὅσον πλεῖστες ἀπὸ τὶς Προφητεῖες τῆς Γραφῆς ἀνακυκλικῶς ἐπαναεπαληθεύονται µέσα στὸν ροῦ τῆς Ἱστορίας, ἰδοὺ καὶ ἡ περίπτωσι τοῦ ἐκπεσόvτoς καὶ κατολισθήσαντος, µετὰ τὸ ἀρχικὸ «Σχίσµα», στὴν ἀλαζoνική, καὶ ὑπερφίαλη του αἵρεσι, ὁ Π ά π α ς .
.     Τὸ ὁλοκληρωτικὸ σύστηµα τοῦ παπικοῦ θεσµοῦ θεωρεῖ τὸν ἀπόλυτο µονάρχη του, τὸν Πάπα, ὡς ἐκπροσωποῦντα, δῆθεν παράπαν, τὸ Πάµ-παν. Καὶ ἄρα, στὸν Πάπα, ὀφείλουν τάχα, νὰ ὑποτάσσονται δoυλικῶς τὰ  π ά ν τ α! Καὶ σ᾽ αὐτὸν ὅµως τὸν ἀλλοπρόσαλλο καὶ ἀλλότριο θεσµό, δηλαδὴ τὸν παπισµὸ (γέννηµα καὶ θρέµµα τοῦ ὁποίου εἶναι καὶ τὰ ἀπαισίoυ µνήµης ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα τοῦ “φασισµοῦ” καὶ τοῦ “ναζισµοῦ ”, κατὰ τὴν µαρτυρία τοῦ ἁγίoυ καὶ ὁµολογητοῦ τῆς Ἐκκλησίας µας, τοῦ ἑoρταζoµένoυ τῇ 14η Ἰουνίου, πατρὸς Ἰουστίνου Πόποβιτς), ἀντιπαρατίθεται διαχρονικῶς, καὶ διὰ πάντα, ὁ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ἔνδοξος ἱερoµάρτυς τῆς πόλεως τῆς Περγάµου, ὁ ἅγιος Ἀντί-«παµπας» καὶ ἄρα Ἀντί-παπας: ὁ ἅγιος Ἀντί-«πας»!!!

.       Ἐὰν ὁ αὐτοκράτορας ἐθεωρεῖτο ὅτι τάχα ἐξουσίαζε τὸ «πᾶν», καὶ ὅτι ἀκόμη ἦταν ὁ ἴδιος «ὁ πᾶς», ἰδοὺ ὅμως! Ἀντιπαρατίθεται σ’ αὐτὸν ὁ «μάρτυς τοῦ Χριστοῦ, ὁ πιστός»! Ἰδοὺ ὁ ἅγιος Ἀντί-«πας»!!! Κατ’ ἀνάλογο τρόπο, ἂς μᾶς ἐπιτραπῆ νὰ ἐκφράσουμε καὶ τὴν ἄποψι, ὅτι ὁ ἐκπεσών, μετὰ ἀπὸ τὸ ἀρχικὸ «Σχίσμα», στὴν ἀλαζονικὴ καὶ ὑπερφίαλη αἵρεσι παπικὸς θρόνος, διεστρέβλωσε τὶς πρὶν ἀπὸ τὸ «Σχίσμα» ἀρχικὲς ἔννοιες τῶν τιμητικῶν τίτλων καὶ αὐτοθεώρησε τὸν ἀπόλυτο καὶ αὐταρχικό του μονάρχη, τὸν Πάπα, ὡς ἐκπροσωποῦντα, δῆθεν παράπαν, τὸ Πάμ-παν. Καὶ ἄρα, κατὰ τὴ γνώμη τῶν ὀπαδῶν του, στὸν Πάπα ὀφείλουν τάχα νὰ ὑποτάσσωνται δουλικῶς τὰ πάντα! Ἀλλὰ καὶ σ’ αὐτὸν ὅμως τὸν ἀλλοπρόσαλλο παπικὸ θεσμό, ἀντιπαρατίθεται καὶ πάλιν ὁ ἀνὰ τοὺς αἰῶνας ἔνδοξος μάρτυς τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἅγιος Ἀντί-«πάμπας» καὶ Ἀντί-«πάπας»: ὁ ἅγιος Ἀντίπας! Ἰδοὺ λοιπὸν καὶ πάλιν ὁ ἅγιος Ἀντί-«πας»!!

.        Αὐτὴ ἀκριβῶς, ἡ ζωντανὴ πλέον, ἐμφάνισι τοῦ Ἀντιχρίστου, ἐν σπέρματι βεβαίως, καὶ προτυπωτικῶς ἀσφαλῶς, μέσα στὸν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ἐκπροσωπουμένης ἐν προκειμένῳ (καθὼς πλειστάκις προαναφέραμε) ἀπὸ τὶς ἑπτὰ Ἐκκλησίες τῆς Μικρασίας, καθιστᾶ πλήρως διαφανῆ τὴν κατονομασία τῆς Περγάμου ὡς τοῦ χώρου «ὅπου κατοικεῖ» καὶ «ὅπου θρονιάζεται» ὁ Σατανᾶς!

ΠΗΓΗ: περιοδ. «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ»,
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου (Κύπρος) , ἀρ. τ. 106-111 /2010.
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»


, , , , , ,

Σχολιάστε

ΑΓ. ΑΝΤΙΠΑΣ, ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΥΣΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

Σήμερα 11 Ἀπριλίου ἡ μνήμη τοῦ Ἁγ. Ἀντίπα, ἐπισκόπου Περγάμου.
Ἀκολουθεῖ μιὰ ἐξαίσια ἑρμηνευτικὴ προσέγγιση
σχετικὴ μὲ τὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγ. Ἀντίπα στὴν Πέργαμο
καὶ τὴν πρώτη ἔκδηλη ἐμφάνιση τοῦ Ἀντιχρίστου.

Παρουσία τοῦ Ἀντιχρίστου στὴν Πέργαμο!

(ἀπὸ τὴν Ἱ. Μονὴ Σταυροβουνίου)

.         (…) Ἂς ἀναφέρουμε καὶ ἕναν ἐπιπρόσθετο λόγο, ποὺ καθιστοῦσε τὴν Πέργαμο ὡς τὴν πόλι ὅπου «κατοικεῖ ὁ Σατανᾶς». Σ’ αὐτὴ τὴν πόλι, ὡς κέντρο τῆς ρωμαϊκῆς διοικήσεως στὴν Μικρὰ Ἀσία, ἐπεβλήθη, ἀπὸ τὴν τότε κυρίαρχη ρωμαϊκὴ κοσμοκρατορία, ἡ λατρεία τοῦ ἑκάστοτε ρωμαίου Καίσαρα σὰν θεοῦ! Καὶ ναὶ μὲν ἡ λατρεία τοῦ Καίσαρα εἶχε ὡς πρώτη ἕδρα τὴν πρωτεύουσα αὐτῆς τῆς κοσμοκρατορίας, δηλαδὴ τὴ Ρώμη, ὅμως ἡ ἀπεχθὴς αὐτὴ λατρεία καθιερώθηκε δυναμικὰ καὶ ἐπιβλήθηκε καὶ στὴν Πέργαμο, στὸ κέντρο δηλαδὴ τῆς Μικρασιατικῆς Διοικητικῆς καὶ Δικαστικῆς ἐξουσίας τοῦ τότε θεωρουμένου μόνου «πλανητάρχη», τοῦ ρωμαίου δηλαδὴ αὐτοκράτορα. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο, ὅπως προαναφέραμε, κατὰ τοὺς χρόνους ποὺ γραφόταν ἡ Ἀποκάλυψι ἡ Πέργαμος ἀπεκαλεῖτο καὶ μὲ τὴν προσωνυμία «Μικρὰ Ρώμη». Ἐκεῖ ἀνηγέρθη μάλιστα καὶ «ἱερὸ» πρὸς τιμὴν τῆς «θεᾶς Ρώμης», ὅπως ἐπίσης καὶ ναοὶ λατρείας τοῦ Καίσαρα Αὐγούστου καὶ ἀργότερα τοῦ Καίσαρα Τραϊανοῦ. Αὐτὴ δὲ ἡ θεοποίησι καὶ προσωπολατρία τῶν ἑκάστοτε ρωμαίων Αὐτοκρατόρων ἦταν ἄρρηκτα συνυφασμένη μὲ τοὺς ἀδίστακτους τότε τρομεροὺς διωγμοὺς ἐναντίον τῶν πιστῶν Χριστιανῶν. Καὶ τοῦτο, διότι οἱ Χριστιανοί, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀρνοῦνταν μέχρι θανάτου τὴν λατρεία τοῦ Καίσαρα, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐλάτρευαν μέχρι θανάτου τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεό, τὸν Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό.
.          Αὐτὰ ὅλα λοιπὸν συναποτελοῦν εὔλογη καὶ κορυφαία αἰτία τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς Περγάμου ὡς τῆς πόλεως ἐκείνης, ὅπου ὄχι μόνο λατρεύεται ὁ Σατανᾶς, ἀλλὰ καὶ ὅπου εὑρίσκεται καὶ αὐτὸς τοῦτος ὁ θρόνος του!
.       Ἡ ἀπολυτοποίησι καὶ ἡ θεοποίησι τοῦ θεωρουμένου ὡς παντοδυνάμου καθεστῶτος τῆς ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας καὶ ἡ προσωπολατρία τοῦ θεωρουμένου ὡς ἀθανάτου παντοκράτορα Καίσαρα τῆς τότε κοσμοκράτειρας Ρώμης, ἀποτελοῦσε Ὕβρι κατὰ τοῦ μόνου Ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ Του.
.       Ὕβρι γενικὰ κατὰ τοῦ Θεοῦ συνιστᾶ κάθε προσπάθεια θεοποιήσεως εἴτε αὐτοῦ τούτου τοῦ στυγνοῦ ἀπολυταρχικοῦ καθεστῶτος, εἴτε αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ προσώπου τοῦ ἀπόλυτου μονάρχη. Στὴν πόλι δὲ τῆς Περγάμου, ποὺ ἦταν διοικητικό, θρησκευτικὸ καὶ πολιτιστικὸ κέντρο τῆς τότε ἐποχῆς, αὐτὴ ἡ βλάσφημη «θεοποίησι» πῆρε ἐπίσημη μορφὴ καὶ κατέστη θεσμός.
.         Ἡ βλασφημία αὐτὴ φθάνει στὴν κορύφωσι, ὅταν τὸ ἄ-θεο καὶ προσωποπαγὲς καθεστὼς κατέστη καὶ ἀντί-θεο μὲ τὸν ἐξαπολυθέντα δριμύ, ἄτεγκτο καὶ ἀδυσώπητο διωγμὸ ἐναντίον τῶν ἐκεῖ διαβιούντων πιστῶν χριστιανῶν.
.      Στὴν πόλι τῆς Περγάμου, ὅπου ὑπῆρχε ὅλο ἐκεῖνο τὸ σατανικὸ ὑπόβαθρο, τὸ ὁποῖο περιγράφει ἐν περιλήψει στὰ προηγούμενα, ἐξαπολύεται ἱστορικὰ καὶ ὁ πρῶτος συστηματικὸς διωγμὸς τοῦ ἀντιχρίστου κράτους ἐναντίον τῶν χριστιανῶν, μέσα τὸν χῶρο τῆς πνευματικῆς ἀκτινοβολίας τῶν ἑπτὰ Ἐκκλησιῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας!
.           Ὅπως προσφυέστατα παρατηρεῖ καὶ ἐπισημαίνει ὁ μακαριστὸς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Βασίλειος Στογιάννος, οἱ χριστιανοί, δικαίως, πίσω ἀπὸ τὴ λατρεία τοῦ ἀντιθέου καθεστῶτος ὅσο καὶ τοῦ λατρευομένου ὡς θεοῦ Καίσαρα Δομιτιανοῦ (αὐτοῦ δηλαδὴ ποὺ ἐξώρισε καὶ τὸν ἅγιο ἀπόστολο καὶ Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη στὴν νῆσο Πάτμο) ἔβλεπαν τὸν ἴδιο τὸν Σατανᾶ νὰ προσπαθῆ νὰ σφετερισθῆ τὸν θρόνο τῆς θεότητος!
.         Ὅπως προαναφέραμε, στὴν Πέργαμο ὑπῆρχαν καὶ ἐκδηλώνονταν, δίκην ὁμοκέντρων καὶ ὑπερτιθεμένων «κύκλων», πολλὲς καὶ ποικίλες μορφὲς «ἀναφορᾶς» τοῦ Σατανᾶ καὶ ἀποδόσεως σ’ αὐτὸν τιμῆς καὶ λατρείας.
.       Οἱ ἐκδηλώσεις καὶ τὰ κέντρα ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ στὴν Πέργαμο συνοψίζονται κυρίως στὰ πιὸ κάτω:

  • Εἰδωλολατρικοὶ ναοί·

  • Ὑπέρλαμπρος καὶ ὑπερυψούμενος «θρόνος» τοῦ Δία στὴν ἀκρόπολι τῆς πόλεως·

  • Σατανικὲς λατρεῖες·

  • Θεοσοφικὲς «θεραπεῖες» μὲ τὰ συμπαρομαρτοῦντα παραπλανητικὰ βιβλία καὶ περγαμηνές·

  • Λατρεία τοῦ Ἀσκληπιοῦ·

  • Λατρεία τοῦ ἀσβέστου «πυρὸς-θεοῦ» στὴν κορυφὴ τῆς Ἀκροπόλεως τῆς Περγάμου·

  • Λατρεία τῆς ἀπολυτοποιημένης ρωμαϊκῆς κυριαρχίας καὶ τοῦ αὐτοθεοποιουμένου Καίσαρά της.

.      Καθὼς ἐπισημαίνει ὁ ἀνωτέρω μακαριστὸς Καθηγητὴς Βασίλειος Στογιάννος, ὅλα αὐτὰ συνέβαιναν καὶ λειτουργοῦσαν, εἴτε μεμονωμένως, εἴτε μὲ τοὺς ποικίλους συνδυασμούς τους, ὄχι μόνο στὴν Πέργαμο ἀλλὰ καὶ ἀλλαχοῦ. Καὶ διερωτᾶται: Γιατί εἰδικὰ στὴν Πέργαμο ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ὑπογραμμίζει καὶ ἐπισφραγίζει τὸ ἰδιάζον γεγονός, ὅτι σὲ αὐτὴ τὴν πόλι κατοικοῦσε ὁ Σατανᾶς καὶ ἐκεῖ μάλιστα εἶχε καὶ τὸν θρόνο του; Καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος μὲ τὴν ἰδική του προσωπικὴ εὐφυῆ ἑρμηνεία: Διότι στὴν Περγάμο ἔχομε τὸν πρῶτο συστηματικὸ διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει αἰτιώδη σύνδεσι μὲ τὴ λατρεία τοῦ Καίσαρα. Ὡς ἐκ τούτου, στὴν Πέργαμο ἀναδεικνύεται καὶ ὁ πρῶτος ἐν τῇ Μικρᾷ Ἀσίᾳ Μάρτυρας! Ὁ Κύριος τὸν ἐπικαλεῖται εὐφήμως, ὀνομάζοντάς τον ὡς τὸν «Μάρτυρά Του τὸν πιστὸν» (Ἀποκ. β΄ 15)! Αὐτὸν ποὺ ἀκολούθησε τὸ ζωντανὸ ὑπόδειγμα τοῦ ἐπισκόπου τῆς Περγάμου, πρὸς τὸν ὁποῖον δηλαδὴ ἀπευθύνει ὁ Χριστὸς τὴν «πρὸς τὸν ἄγγελον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Περγάμου» (Ἀποκ. β΄, 12), ἐπιστολή Του, καὶ τὸν ὁποῖον ἐπαινεῖ διότι· «κρατᾶ τὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καὶ δὲν ἀρνήθηκε τὴν πίστι στὸν Χριστὸ» (Ἀποκ. β΄, 13), καὶ μάλιστα, ἂν καὶ ἐζοῦσε σὲ μία τόσο σατανοκρατούμενη πόλι!
.      Μὲ τὸν μαρτυρικὸ θάνατο τοῦ Ἁγίου Ἀντίπα ἔχουμε πασιφανῆ πλέον παρουσία τοῦ «θηρίου-Ἀντιχρίστου» στὸ χῶρο τῆς πνευματικῆς ἐπικρατείας τῶν ἑπτὰ Ἐκκλησιῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Τοιουτοτρόπως ἐξηγεῖται καὶ διαφωτίζεται πλήρως ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴν Πέργαμο «ὅπου ὁ θρόνος τοῦ Σατανᾶ» καὶ «ὅπου ὁ Σατανᾶς κατοικεῖ».
.     Τὸ μαρτύριο τοῦ ἁγίου Ἀντίπα, ὁ ὁποῖος ἑορτάζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας τὴν 11η Ἀπριλίου, συνιστᾶ τὴν ἀπαρχὴ μιᾶς σειρᾶς διαδοχικῶν δεινῶν, ποὺ θὰ πλήξουν τὴν Ἐκκλησία. Καὶ αὐτὰ τὰ δεινά, ποὺ θὰ εἶναι φοβερὰ καὶ ἀπερίγραπτα, τὰ ἐπιφέρει στὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, στὴν Μίαν Ἐκκλησία, ἡ προσωρινὴ ἐπικράτησι τοῦ ἀντιθέου καὶ ἀντιχρίστου κράτους!
.        Ἤδη στὸν κόσμο λειτουργεῖ ἡ θεϊκὴ «κρίσι», ποὺ ἀπορρέει ἀπὸ τὴν κένωσι, τὴν κάθοδο, τὴν σάρκωσι καὶ τὴν παρουσία σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο τοῦ Θεοῦ Λόγου, τοῦ Σωτῆρος μας Χριστοῦ! Στὴν Πέργαμο ἔχουμε, κατ’ ἀντιπαράθεσι, τὴν ἀνάδυσι ἑνὸς ἐκδήλου πρώτου κυττάρου τῆς παρουσίας τοῦ Ἀντιχρίστου!

συνεχίζεται (https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/04/11/ὁ-ἅγ-ἀντίπας-ὁ-ἀντίχριστος-καὶ-ὁ-ἀ/)

ΠΗΓΗ: περιοδ. «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ»,
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου (Κύπρος) , ἀρ. τ. 106-111 /2010.
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

, , , ,

Σχολιάστε

ΑΓ. ΛΟΥΚΑ ΠΕΡΙ ΕΛΕΓΧΟΥ

  • Στὶς 11 Ἰουνίου ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴν μνήμη τοῦ νέου Ἁγίου Λουκᾶ, Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας. Ὁ θαυμαστὸς βίος του, ἡ μεγάλη του πίστη, ἡ ἀνυπέρβλητη καρτερία του στὶς διώξεις, ἡ ἐπιστημονική του κατάρτιση, ἡ ἰατρική-χειρουργική του μεγαλοφυΐα, ἡ ἄκρα εὐσπλαγχνία του καὶ τὰ πολλὰ θαύματά του τὸν κατέστησαν ἰδιαιτέρως ἀγαπητὸ καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ἀπὸ τὸ ἁγιασμένο στόμα του καὶ τὰ κηρύγματά του διαλέξαμε ἕνα ἀπόσπασμα, ποῦ ἀφορᾶ σὲ ἕνα παρεξηγημένο θέμα ἐξαιρετικῆς σημασίας, γιὰ τὸ ὁποῖο δίνει σαφέστατες ἐξηγήσεις. Γιὰ ποιμένες καὶ ποιμαινομένους. Γιὰ ἄρχοντες καὶ ἀρχομένους ! Σήμερα, ἐποχὴ τῆς ἰσοπεδώσεως καὶ τῆς ἀδιαφορίας ἐν ὀνόματι τῆς δῆθεν ἀνεκτικότητος, ὁ λόγος του εἶναι πρόσκληση σὲ ἄσκηση συνειδήσεως.

«Ἴσως μερικοὶ ἀπὸ σᾶς, ποὺ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφή, προβληματίζονται, ὅταν βλέπουν πὼς ὁ Κύριος ἐνῶ μᾶς ἀπαγορεύει νὰ λέμε τὸν πλησίον μας “ἀνόητε” καὶ “ἠλίθιε”, αὐτὸς ποὺ τὸ κάνει, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο του, εἶναι ἔνοχος τῆς φωτιᾶς τῆς κολάσεως, ἐνῶ λοιπὸν λέει αὐτά, ὁ ἴδιος πολλὲς φορὲς χρησιμοποιεῖ σκληρὰ λόγια γιὰ κάποιους ἀνθρώπους, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ ἀρχισυναγώγου, στὸν ὁποῖον εἶπε· “ὑποκριτά”. Ἐπίσης πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὑποκριτὲς τοὺς γραμματεῖς καὶ τοὺς φαρισαίους. Αὐτοὺς ἔλεγε ἀκόμα· “ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν” (Μτθ. κγ´, 33).
Μιὰ φορά, ὅταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν στὴν Ἰουδαία, Τὸν προειδοποίησαν ὅτι ὁ Ἡρώδης θέλει τὸ θάνατό του καὶ Τὸν συμβούλεψαν ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα νὰ φύγει ἀπὸ τὴν Ἰουδαία. Καὶ τί ἀπάντησε τότε ὁ Χριστός; Πολὺ ἤρεμα εἶπε τὸ ἑξῆς· “Πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ· ἰδοὺ ἐκβάλλω δαιμόνια καὶ ἰάσεις ἐπιτελῶ σήμερον καὶ αὔριον, καὶ τῇ τρίτῃ τελειοῦμαι” (Λκ, 13, 32). Ἀλεποὺ εἶπε τὸν Ἡρώδη.
Μιὰ φορὰ ὀνόμασε “Σατανᾶ” τὸν μεγαλύτερο ἀπόστολο καὶ τὸν πιὸ ἀγαπητὸ φίλο του, τὸν Πέτρο· “ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων” (Μτ. 16, 23).
Γνωρίζετε ὅτι μερικὲς φορὲς ὁ Κύριος ὀργιζόταν, δύο φορὲς ἔδιωξε ἐμπόρους ἀπὸ τὸ ναὸ καὶ ἀναποδογύρισε τὰ τραπέζια τῶν ἀργυραμοιβῶν. Ἐπίσης γνωρίζετε πὼς μιὰ φορὰ ἔφτιαξε μαστίγιο ἀπὸ σκοινιὰ καὶ ἔδιωξε ἀπὸ τὸ ναὸ αὐτοὺς ποὺ πουλοῦσαν ἐκεῖ ζῶα. Φοβερὴ ἦταν μερικὲς φορὲς ἡ ὀργὴ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.
Τί λοιπὸν μποροῦμε νὰ ποῦμε ἐμεῖς; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχει ἀκόμα καὶ ἴχνος ἀντίφασης σ’ αὐτὰ ποὺ ἔκανε καὶ ποὺ δίδασκε ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός; Εἶναι δυνατὸν νὰ παρέβαινε ὁ ἴδιος τὴν ἐντολὴ ποὺ μᾶς εἶχε δώσει καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία εἶναι ἁμαρτία νὰ λέμε ἀνόητο τὸν πλησίον μας;
Ἀσφαλῶς ὄχι. Στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ τὸ “ναὶ” εἶναι “ναὶ” καὶ τὸ “ὄχι” – “ὄχι” καὶ δὲν ὑπάρχει καμία ἀντίφαση. Καὶ οὔτε μπορεῖ νὰ ὑπάρχει στὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ. Τότε πῶς μποροῦν νὰ ἐξηγηθοῦν αὐτὰ τὰ λόγια καὶ οἱ πράξεις τοῦ Χριστοῦ ποὺ σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως; Ἡ ἐξήγηση εἶναι πολὺ ἁπλή· πρέπει νὰ ξεχωρίζουμε τὴ λογικὴ μὲ τὴν ὁποία τὸ ἔλεγε ἢ τὸ ἔκανε ὁ Κύριος ἀπὸ τὴ λογικὴ μὲ τὴν ὁποία τὸ κάνουμε ἐμεῖς. Ὑπάρχει διαφορά, ὅταν βρίζεις κάποιον ἢ ὅταν τὸν ἐλέγχεις. Ἐμεῖς ὅταν λέμε στὸν πλησίον μας “ἀνόητε” ἢ “ἠλίθιε”, τί ἐκφράζουμε μ’ αὐτὲς τὶς λέξεις; Τὴν περιφρόνησή μας. Τὸν προσβάλλουμε μ’αὐτὸ τὸν τρόπο καὶ τὸν βρίζουμε. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἀπαγορεύει ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ τὴν ἐντολή του.
Καὶ ποιά σημασία ἔχουν τέτοια σκληρὰ λόγια στὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ; Γιατί ἔλεγε σὲ μερικοὺς ἀνθρώπους “ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν» ἢ «πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ”; Τὸ ἔλεγε γιὰ νὰ τοὺς ἐλέγξει. Ὑπάρχει μεγάλη διαφορά, ὅταν βρίζει κανεὶς ἢ ὅταν ἐλέγχει κάποιον. Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ προσβάλλουμε τὸν πλησίον μας, ἐνῶ τὸ νὰ ἐλέγχουμε κάτι ποὺ δὲν εἶναι σωστὸ μᾶς τὸ παραγγέλλει ἡ ἴδια ἡ Ἁγία Γραφή· “μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον· δὲ καὶ ἐλέγχετε” (Ἐφ. ε´ 11).
Στὶς ἐπιστολές του πρὸς Τιμόθεον ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς δίνει τὴν ἑξῆς ἐντολή· “Τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσι» (Α´ Τιμ. ε´ 20). “Κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ” (Β´ Τιμ. δ´ 2).
Βλέπετε, τὸ νὰ ἐλέγχουμε κάτι ποὺ δὲν εἶναι σωστὸ εἶναι ἡ ἐντολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Ὄχι μόνο δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία συμμετοχὴ στὰ ἔργα τοῦ σκότους, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ ἐλέγχουμε. Δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ προσπερνᾶμε μὲ ἀδιαφορία καὶ σιωπὴ τὴν κακία καὶ τὴν ἀσέβεια, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὰ ἐλέγχουμε. Κάθε φορὰ ποὺ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἔλεγε κάποιο λόγο σκληρό, τὸν ἔλεγε, ἐπειδὴ ἤθελε νὰ ἐλέγξει τὴν κακία. Δὲν προσέβαλλε τὴν ἀξιοπρέπεια ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων τοὺς ὁποίους ὀνόμαζε ἀλεποῦδες ἢ ἀκόμα καὶ γεννήματα ἐχιδνῶν. Ἤθελε μόνο νὰ ἐλέγξει τὸ ψέμα ποὺ εἶχαν μέσα τους, διότι ἡ ὑποκρισία εἶναι ἕνα εἶδος ψέματος καὶ ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους εἶναι ὁ διάβολος.
Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν μποροῦσε νὰ μὴ ἐλέγχει τὸ ψέμα καὶ τὴν ὑποκρισία. Πάντα τὰ ἔλεγχε καὶ πολὺ ἔντονα. Διότι ὑπάρχει ὀργὴ ποὺ εἶναι θεία καὶ μία τέτοια ὀργὴ εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Αὐτὴ ἡ ὀργὴ πρέπει νὰ ἀνάβει μέσα μας κάθε φορά, ὅταν βλέπουμε πὼς προσβάλλουν ἱερὸ καὶ ὅσιο. Τέτοια ὀργὴ ἀνάγκασε τὸν μεγάλο ἱεράρχη καὶ θαυματουργό, τὸν ἅγιο Νικόλαο στὴν Α´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο νὰ χαστουκίσει τὸν Ἄρειο.
Ἀπὸ τὴν ἴδια θεία ὀργὴ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἔφτιαξε μαστίγιο ἀπὸ σκοινιὰ καὶ ἔδιωξε τοὺς ἐμπόρους ἀπὸ τὸ ναό. Ἡ φλογερή του ὀργὴ ἔκαιγε τοὺς ἀσεβεῖς. Ὑποκριτὲς ἔλεγε ἐκείνους ποὺ ἦταν τέτοιοι στὴν πραγματικότητα. Ἦταν ἀνάγκη νὰ τοὺς ἐλέγχει μπροστὰ στὸν λαό, νὰ τοὺς βγάλει τὸ προσωπεῖο τῆς εὐλαβείας, νὰ δείξει τὸ πραγματικό τους πρόσωπο, γιὰ νὰ καταλάβουν οἱ ἄλλοι πὼς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ψεῦτες. Πολὺ σωστὴ καὶ δικαιολογημένη ἦταν στὸ στόμα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἡ λέξη “ὑποκριτά”, ποὺ Αὐτὸς εἶπε γιὰ τὸν ἀρχισυνάγωγο. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ὀνομασία ποὺ ἔδωσε στοὺς Γραμματεῖς καὶ τοὺς Φαρισαίους λέγοντάς τους ὄχι μόνο ὑποκριτὲς ἀλλὰ καὶ “ὄφεις” καὶ “γεννήματα ἐχιδνῶν”.

Διαβᾶστε τὸ 23ο κεφάλαιο τοῦ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίου καὶ θὰ δεῖτε πόση ἀλήθεια ὑπάρχει στὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ γιὰ τοὺς Φαρισαίους, ὅτι πολὺ δικαιολογημένα τοὺς ἔδωσε αὐτὲς τὶς προσωνυμίες.
Δικαιολογημένα δὲν ὀνομάστηκε ὁ Ἡρώδης ἀλεπού; Γιατί τὸν εἶπε ἀλεπού ὁ Κύριος; Τί διακρίνει τὴν ἀλεπού μεταξὺ τῶν ἄλλων ζώων; Εἶναι γνωστὴ ἡ πονηριά της, πῶς ξεγελάει καὶ τὸν κυνηγὸ καὶ τὸ θῦμα της. Ὅταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἔλεγε τὸν Ἡρώδη ἀλεπού, τὸ ἔκανε γιὰ νὰ ἐλέγξει τὴν πονηριά του, τὴν τάση του γιὰ προδοσία. Αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Κύριος γιὰ τὸν Ἡρώδη δὲν ἦταν προσβολὴ ἀλλὰ δικαιολογημένος καὶ σωστὸς ἔλεγχος.
Γιατί γιὰ τὸν ἀπόστολο Πέτρο ὁ Χριστὸς χρησιμοποίησε τὴν τρομερὴ αὐτὴ λέξη “Σατανᾶ”; Γιατὶ ὅταν ἄκουσε ὁ ἀπόστολος πὼς ὁ Κύριος πρέπει νὰ προδοθεῖ, νὰ σταυρωθεῖ καὶ νὰ πεθάνει φοβερὸ θάνατο γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπινου γένους, ἄρχισε νὰ ἀντιλέγει προσπαθώντας νὰ Τὸν πείσει νὰ λυπηθεῖ τὸν ἑαυτό του.
Αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ ἔργο τοῦ Σατανᾶ; Ὁ Σατανᾶς δὲν προσπαθοῦσε νὰ ἀποτρέψει τὴν θυσία ποὺ ἤθελε νὰ προσφέρει ὁ Χριστὸς στὸν Γολγοθᾶ; Μὲ τὸ στόμα τοῦ ἀποστόλου μιλοῦσε τότε ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς γι’αὐτὸ καὶ εἶπε ὁ Κύριος τὸν σκληρὸ αὐτὸ λόγο· “ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων” ( Μτθ. ιϛ´ 23).

Βλέπετε ποιά εἶναι ἡ διαφορά μεταξύ ὕβρεως καὶ ἐλέγχου; Πρέπει νὰ ἐλέγχουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὅταν βλέπουμε κάποια σφάλματα. Καὶ οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νὰ ἐλέγχουν δημοσίως τοὺς ἁμαρτωλούς, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Καὶ μᾶλλον εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ κάνουν.»

ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας:  «ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ», τ. Γ´, σελ. 267-282, ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2003.

, , ,

Σχολιάστε