Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ὑγεία

ΥΓΙΕΙΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙΑΔΑΣ (Ὑποχρεωτικὲς ἐξετάσεις γιὰ τέσσερις μορφὲς καρκίνου ἀλλιῶς… πρόστιμο)

ποχρεωτικς ξετάσεις γι τέσσερις μορφς καρκίνου λλις πρόστιμο

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Τί ὡραῖος καὶ προσχηματικὸς σχεδιασμός! Μὲ πρόσχημα τὸ…«ἐνδιαφέρον» τοῦ ὑπουργείου γιὰ τὴν ὑγεία τῶν πολιτῶν στήνονται τὰ καλούπια ἑνὸς νέου σύγχρονου ὑγιειονομικοῦ Καιάδα, ποὺ θὰ καταλήξει σὲ κοινωνικὸ ἀποκλεισμὸ καὶ ρατσισμὸ μεγάλων διαστάσεων. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰατρικῶν δεδομένων αὐτοῦ τοῦ σχεδιασμοῦ θὰ γίνεται ἡ ἐπιλογὴ τῶν «ἀναλωσίμων»… ἀνταλλακτικῶν! Ὅσοι ὑπὸ κάποια ἀκαθόριστη πρόβλεψη θὰ ἔχουν πιθανότητες νὰ νοσήσουν, θὰ παροπλίζονται ἐργασιακῶς, ἀσφαλιστικῶς καὶ τελικῶς κοινωνικῶς.

.                 Ὑποχρεωτικὲς σκοπεύει νὰ καταστήσει γιὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνες καὶ τὶς Ἑλληνίδες τὶς προληπτικὲς ἐξετάσεις γιὰ τέσσερις διαδεδομένες μορφὲς καρκίνου ὁ ὑπουργὸς Ὑγείας κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής, ἐπιφυλάσσοντας τσουχτερὸ penalty στοὺς ἀμελεῖς πολίτες, οἱ ὁποῖοι θὰ παραλείπουν νὰ κάνουν τὰ ἐπιβεβλημένα τσὲκ-ἄπ.
.                 Τὸ σχέδιο ποὺ ἐπεξεργάζεται τὸ ὑπουργεῖο Ὑγείας καὶ θὰ θέσει σὲ διαβούλευση στοὺς ἁρμόδιους φορεῖς ἀφορᾶ τὴ μαστογραφία καὶ τὸ τέστ pap γιὰ τὶς γυναῖκες, τὸ PSA (προστατικὸ ἀντιγόνο) καὶ τὴν κλινικὴ ἐξέταση τοῦ προστάτη γιὰ τοὺς ἄνδρες, ἐνῶ καὶ γιὰ τὰ δύο φύλα θὰ ἐπιβληθεῖ ἡ διενέργεια κολονοσκόπησης καὶ τέστ κοπράνων. Μὲ τὶς ἐξετάσεις αὐτὲς -ποὺ ξεκινοῦν σὲ συγκεκριμένη ἡλικία καὶ ἐπαναλαμβάνονται μὲ συγκεκριμένη συχνότητα (ποὺ θὰ καθοριστεῖ βάσει τῶν ἐπιστημονικῶν ὁδηγιῶν)- ἐπιτυγχάνεται πρώιμη διάγνωση τεσσάρων νεοπλασματικῶν νοσημάτων τὰ ὁποία ἔχουν ἤδη ὑψηλὴ συχνότητα ἐμφάνισης στὴν πατρίδα μας.
.                 Πρόκειται γιὰ τοὺς καρκίνους τοῦ μαστοῦ, τοῦ τραχήλου τῆς μήτρας, τοῦ προστάτη καὶ τοῦ παχέος ἐντέρου γιὰ τοὺς ὁποίους οἱ ἐπιδημιολογικὲς μελέτες φανερώνουν πὼς ἐπίκειται μεγάλη αὔξηση ἐντὸς τῆς προσεχοῦς 20ετίας, ἐξ αἰτίας τοῦ καπνίσματος καὶ τῆς κακῆς διατροφῆς.
.                 Ὅπως ἐξηγεῖ ὁ ὑπουργὸς Ὑγείας μιλώντας στὸν «Ἐλεύθερο Τύπο», ἡ πρόληψη τοῦ καρκίνου πρέπει νὰ γίνει συνείδηση ὅλων τῶν πολιτῶν-κάτι ποὺ δὲν ἰσχύει μέχρι σήμερα. «Σὰν λαὸς εἴμαστε ἀμελεῖς σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν ὑγεία μας. Τὸ ἀποδεικνύει τὸ γεγονὸς πὼς πρόσφατα ὑλοποιήθηκε πρόγραμμα ἀντικαρκινικῶν ἐξετάσεων γιὰ 60.000 ὠφελούμενους στὸ ὁποῖο προσῆλθαν νὰ ἐξεταστοῦν μόλις 7.000 ἄτομα» λέει ὁ κ. Κουρουμπλής.
.                 Καὶ συνεχίζει: «Προσανατολιζόμαστε στὸ νὰ θεσπίσουμε ὡς ὑποχρεωτικὲς τὶς προαναφερθεῖσες ἐξετάσεις καὶ ὅσοι δὲν εἶναι συνεπεῖς θὰ ἀντιμετωπίζουν ὡς ποινὴ τὴν ὑποχρέωση νὰ συμμετέχουν στὸ κόστος τῆς νόσου, ἐφόσον ἀρρωστήσουν». Ὑπάρχει σκέψη νὰ ἐπωμίζεται ὁ ἀμελὴς πολίτης τὸ 50% τοῦ κόστους τῆς νόσου. Σημειώνεται πὼς ἡ θεραπεία τοῦ καρκίνου ἀνέρχεται σέ… χιλιάδες εὐρὼ μηνιαίως.

 

ΠΗΓΗ: medicalnews.gr

, ,

Σχολιάστε

ΥΨΗΛΟΙ ΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ λόγῳ διατροφῆς

ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΥΨΗΛΟΙ ΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Μᾶς σώζει ἡ μεσογειακὴ διατροφὴ

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἀκριβέστερα Η ΝΗΣΤΕΙΑ (ἀντὶ τῆς «μεσογειακῆς διατροφῆς»). Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα ὅμως ἡ ἁγία παραδοσιακὴ αὐτὴ «συνήθεια» “κόβεται” (ὑπὸ τοὺς παιάνες τῆς ἀντιχριστιανικῆς προπαγἀνδας καὶ τῆς ἐκκλησιομαχίας).  Καὶ οἱ δεῖκτες ὑγείας θὰ ἔχει ἐνδιαφέρον νὰ μελετηθοῦν σὲ 10 χρόνια.
Τότε ποὺ θὰ ἔχουμε πλήρως «ἐκπολιτισθεῖ» ἀπὸ τὴν Δύση. Πρὸς μεγάλην χαρὰν φυσικὰ ἐκτὸς τῶν «φίλων» μας στὴν ἑσπερία (!) καὶ ὅλων τῶν “οἰκείων: οἰκουμενιστῶν, νεοπατερικῶν, “μεταφραστῶν” καὶ ἄλλων μεταπρατῶν.  

.             Τὸ καλό μας γονίδιο καὶ ἡ ἀρκετὰ ὑψηλὴ κατανάλωση λαχανικῶν μᾶς κρατοῦν ὡς λαὸ ἀρκετὰ ψηλὰ στὴν παγκόσμια κατάταξη ἀπὸ πλευρᾶς δεικτῶν ὑγείας.
.           Ἡ Ἑλλάδα, βέβαια, ἔχει ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν πρώτη εὐρωπαϊκὴ θέση στὸ προσδόκιμο ἐπιβίωσης, καθὼς υἱοθετοῦνται ἐπικίνδυνες συνήθειες, ὅπως τὸ κάπνισμα καὶ ἡ κακὴ διατροφή. Ἡ χώρα μας βρίσκεται στὴν τελευταία θέση σὲ ἐπενδύσεις στὴν πρόληψη τῶν παθήσεων καὶ ἀντιλαμβάνεται κανεὶς πὼς τίποτε δὲν εἶναι τυχαῖο…
.             Τὰ συμπεράσματα αὐτὰ προκύπτουν ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση πρόσφατης μελέτης εἰδικῶν του Ὀργανισμοῦ Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ Ἀνάπτυξης (ΟΟΣΑ), ἡ ὁποία ἀφορᾶ 35 χῶρες – μέλη τοῦ Ὀργανισμοῦ.
.              Στοὺς πίνακες τοῦ ΟΟΣΑ, ἡ Ἑλλάδα ἔχει πολὺ καλὴ ἕως ἀξιοπρεπῆ κατάταξη στὴν κατανάλωση ἀλκοόλ, στὴ συχνότητα διαβήτη σὲ παιδιὰ καὶ ἐνηλίκους, στὴν καθημερινὴ κατανάλωση λαχανικῶν καὶ στὴ θνησιμότητα ἀπὸ καρκίνο καὶ ἐμφράγματα. Ἔχει καλύτερους δεῖκτες θνησιμότητας καρκίνου ἀπὸ 29 ἄλλες χῶρες καὶ τὴν ἕκτη καλύτερη θέση σὲ θανάτους ἀπὸ ἰσχαιμικὴ καρδιοπάθεια.
.               Στὸν ἀντίποδα, κατέχει τὴ χειρότερη θέση σὲ καπνιστὲς καὶ συνταγογράφηση ἀντιβιοτικῶν. Τὸ μεγάλο ποσοστὸ καπνιστῶν (38,9% τοῦ γενικοῦ πληθυσμοῦ) σπρώχνει πρὸς τὰ πάνω καὶ τοὺς θανάτους ἀπὸ καρκίνο τοῦ πνεύμονα, στοὺς ὁποίους ἡ Ἑλλάδα ἔχει τὴ 19η χειρότερη θέση, μὲ 60 θανάτους ἀνὰ 100.000 ἀνθρώπους στὸν γενικὸ πληθυσμό.
Ἀξιοπρεπὴς πρὸς ὑψηλὴ μπορεῖ νὰ χαρακτηριστεῖ ἡ θέση ποὺ κατέχουμε στὸ προσδόκιμο ἐπιβίωσης. Οἱ Ἕλληνες ἐκτιμᾶται ὅτι θὰ ζήσουν 80,7 ἔτη, ξεπερνώντας αἰσθητὰ τὸν μέσο ὄρο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης τῶν 28 (79,2 ἔτη). Τὰ περισσότερα χρόνια ζωῆς ἐμφανίζονται νὰ ἔχουν οἱ Ἰσπανοὶ (82,5) καὶ οἱ Ἰταλοὶ (82,5), ἐνῶ πάνω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα εἶναι καὶ ἡ Γερμανία, μὲ προσδόκιμο τὰ 81 ἔτη.

Λιγότερο ποιοτικὴ

.             Προβληματισμὸ προκαλοῦν τὰ στοιχεῖα γιὰ τὴν ποιότητα τῆς ζωῆς τῶν ἡλικιωμένων. Στὴν ἡλικία τῶν 65 ἐτῶν, οἱ Ἑλληνίδες ἐκτιμᾶται ὅτι θὰ ζήσουν 21 χρόνια ἀκόμη καὶ οἱ Ἕλληνες 18,1. Ἀπὸ αὐτά, ὅμως, ὑγιῆ χρόνια εἶναι μόλις τὰ 7, καθὼς στὰ ὑπόλοιπα ἐκτιμᾶται ὅτι θὰ ὑπάρχουν διάφορα προβλήματα.
.             Διπλάσια ἀναμενόμενα χρόνια ὑγιοῦς ζωῆς ἔχουν ἄλλες χῶρες, ὅπως ἡ Σουηδία. Πολὺ ψηλὰ βρίσκονται στὸν συγκεκριμένο δείκτη οἱ περισσότερες σκανδιναβικὲς χῶρες, στοιχεῖο τὸ ὁποῖο δείχνει ὅτι ἡ ποιότητα ζωῆς στὴν τρίτη ἡλικία σχετίζεται ἄμεσα μὲ τὴν ἀποδοτικότητα τοῦ συστήματος Ὑγείας.
.             Ἡ Ἑλλάδα φαίνεται πὼς ὑστερεῖ σημαντικὰ στὴν ἀποτύπωση τῶν ποιοτικῶν δεικτῶν τοῦ συστήματος. Διαθέτει, μέν, στοιχεῖα γιὰ νοσηλεῖες καὶ κόστη, ἀλλὰ δὲν περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν χωρῶν οἱ ὁποῖες ἔχουν δώσει στὸν ΟΟΣΑ στοιχεῖα γιὰ τὴν ἔκβαση τῆς νοσηλείας: ἐάν, δηλαδή, ὑπῆρξαν ἐπιπλοκὲς μετὰ τὴν ἐπέμβαση ἢ τὴ θεραπεία, στὴν ὁποία ὑποβλήθηκε ὁ ἀσθενής.
.               Δὲν διαθέτουμε ὡς χώρα ἐπίσημα στοιχεῖα γιὰ τὴ θνησιμότητα τῶν ἐπεμβάσεων ἀνοικτῆς καρδιᾶς, ὅπως πράττουν χῶρες, ὅπως ἡ Τουρκία, ἡ Οὐγγαρία, ἡ Μάλτα καὶ ἡ Ἱσπανία. Δὲν γνωρίζουμε δέ πόσοι ἀσθενεῖς μὲ ἔμφραγμα ἢ ἐγκεφαλικὸ ἐπεισόδιο ἔχασαν τὴ ζωή τους ἕναν μήνα μετὰ τὴν εἰσαγωγή τους γιὰ νοσηλεία.
.             Τὸ ἔλλειμμα στοιχείων δὲν δικαιολογεῖται ἀπὸ τὸν «νοσοκομειοκεντρικὸ» χαρακτήρα ποὺ ἔχει τὸ ἑλληνικὸ ΕΣΥ. Σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τοῦ ΟΟΣΑ, τὸ 47% τῶν συνολικῶν δαπανῶν Ὑγείας στὴ χώρα μᾶς διατίθεται γιὰ νοσοκομειακὴ περίθαλψη, ποσοστὸ ποὺ ξεπερνάει κατὰ πολὺ τὴ δεύτερη Γαλλία (38%).
.         Ἀντιστρόφως ἀνάλογη εἶναι ἡ εἰκόνα στὶς δαπάνες γιὰ πρόληψη, στὶς ὁποῖες ἡ Ἑλλάδα κατέχει τὴν τελευταία θέση (μόλις 3% τῶν συνολικῶν δαπανῶν), ὅταν χῶρες ὅπως ἡ Ρουμανία, Ὀλλανδία καὶ Γερμανία διαθέτουν γιὰ πρόληψη τὸ 9% τῶν δαπανῶν τους. Τὸ ἴδιο (χαμηλὸ) ποσοστὸ μὲ τὴ χώρα μᾶς ἔχουν ἡ Κύπρος, ἡ Πολωνία καὶ ἡ Λιθουανία.
.          Μὲ τόσο χαμηλὲς δαπάνες γιὰ πρόληψη, εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένες οἱ ἀρνητικὲς πρωτιὲς τῆς Ἑλλάδας στὸ κάπνισμα καὶ στὴν κατανάλωση ἀντιβιοτικῶν. Πρωτιὲς ἀναμένονται τὰ ἑπόμενα χρόνια καὶ στὴν παχυσαρκία τῶν ἐνηλίκων, μὲ τὰ παιδιὰ νὰ ἔχουν ἤδη πιάσει τὴν εὐρωπαϊκὴ κορυφή.

Δημήτρης Καραγιῶργος

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

, ,

Σχολιάστε

ΦΡΟΥΤΟ “ΔΙΑΛΥΕΙ” ΤΟΥΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΟΥΣ ΟΓΚΟΥΣ

Φροτο «διαλύει» τος καρκινικος γκους

.             Αὐστραλοὶ ἐπιστήμονες διαπίστωσαν ὅτι ἕνας ἄγριος καρπὸς ἀπὸ τὰ τροπικὰ δάση τοῦ Κουίνσλαντ κρατᾶ πιθανῶς τὸ μυστικὸ γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ καρκίνου.
.             Οἱ πρῶτες δοκιμὲς εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐλπιδοφόρες, καθὼς κατέδειξαν ὅτι ἡ ἀποτελεσματικότητα τοῦ φυσικοῦ συστατικοῦ ἀγγίζει τὸ 70% στὴν ἐξάλειψη τῶν καρκινικῶν ὄγκων. Πειραματικὸ φάρμακο ποὺ παρασκευάστηκε ἀπὸ τὸν καρπὸ εἶχε ἐξαιρετικὰ εὐεργετικὴ δράση σὲ κατοικίδια μὲ καρκίνο. Οἱ ἐρευνητὲς ἀπὸ τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἰατρικῶν Ἐρευνῶν QIMR Berghofer ἀνακάλυψαν ἐπίσης πὼς μία μόνο ἔνεση τοῦ φαρμάκου EBC-46 ἦταν ἀρκετὴ γιὰ τὴν ταχύτατη καταστροφὴ τοῦ καρκινικοῦ ὄγκου σὲ εὐρὺ φάσμα δειγμάτων ἀνθρώπινων ἱστῶν ποὺ δοκιμάστηκαν στὸ ἐργαστήριο.
.             Τὸ EBC-46 εἶναι μία σύνθετη οὐσία ποὺ παρασκευάστηκε ἀπὸ τὰ ἄγρια μοῦρα τοῦ δέντρου Blushwood, τὸ ὁποῖο εὐδοκιμεῖ στὰ τροπικὰ δάση τοῦ Βόρειου Κουίνσλαντ στὴν Αὐστραλία. Ἡ σχετικὴ μελέτη ποὺ δημοσιεύεται στὴν ἐπιθεώρηση PLOS One ἀναφέρει πὼς χρησιμοποιήθηκαν δείγματα καρκίνου τοῦ δέρματος, τοῦ ἐγκεφάλου, τοῦ λάρυγγα καὶ τοῦ παχέος ἐντέρου. Στὰ περισσότερα δείγματα ποὺ χρησιμοποιήθηκαν, ἡ ἔνεση εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴ τῶν καρκινικῶν κυττάρων μέσα σὲ λίγες ὧρες καὶ ἐν τέλει τὴν ὁλικὴ διάλυση τοῦ ὄγκου. Ἡ ἀποτελεσματικότητα τοῦ EBC-46 ὀφείλεται ἐν μέρει στὴν κυτταρικὴ ἀντίδραση ποὺ πυροδοτεῖ, ἡ ὁποία ἔχει σὰν ἀποτέλεσμα τὴ διακοπὴ τῆς παροχῆς αἵματος στὸν καρκινικὸ ὄγκο.
.             Σὲ ποσοστὸ πάνω ἀπὸ 70% τῶν προ-κλινικῶν δοκιμῶν, ἡ θετικὴ ἐπίδραση ἦταν διαρκὴς σὲ βάθος χρόνου, μὲ ἐλάχιστες πιθανότητες ὑποτροπῆς σὲ διάστημα 12 μηνῶν. Τὸ πειραματικὸ φάρμακο ἔχει ὣς τώρα χρησιμοποιηθεῖ ἀπὸ κτηνιάτρους, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίζονται οἱ καρκινικοὶ ὄγκοι σὲ κατοικίδια. Ἐπίσημες δοκιμὲς πραγματοποιοῦνται ἐπὶ τοῦ παρόντος σὲ κατοικίδια σὲ Αὐστραλία καὶ ΗΠΑ ὥστε νὰ ἐπιβεβαιωθεῖ ἡ ἀποτελεσματικότητα τοῦ EBC-46. Ἀπαιτεῖται ὡστόσο ἔγκριση γιὰ νὰ ξεκινήσουν οἱ δοκιμὲς πρώτης φάσης σὲ ἀνθρώπους.

 

ΠΗΓΗ: onmed.gr

 

 

,

Σχολιάστε

ΤΑΧΙΝΙ: “ΥΠΕΡ”-ΤΡΟΦΙΜΟ! Συμβάλλει πολλαπλῶς στὴν θωράκιση τῆς ὑγείας.

ΤΑΧΙΝΙ: “ΥΠΕΡ”-ΤΡΟΦΙΜΟ!
Συμβάλλει πολλαπλῶς στὴν θωράκιση τῆς ὑγείας.

Homemade-Tahini-paste-recipe-300x225.             Τ ταχίνι εναι μία τροφ πόλυτα ντεταγμένη στ μεσογειακ διατροφ κα τ τελευταῖα χρόνια χει συμπεριληφθε στ σοπερ τρόφιμα, καθς κατανάλωσή του ποδεδειγμένα μπορε ν συμβάλει στν προαγωγ τς γείας κα τν ντιμετώπιση χρονίων νόσων.
.             Σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις, ἡ δράση τοῦ σουσαμιοῦ, ἀπὸ τὸ ὁποῖο προέρχεται καὶ τὸ ταχίνι, συγκρίνεται μὲ ἐκείνη τῶν φαρμάκων στὴν ἀντιμετώπιση συμπτωμάτων συγκεκριμένων παθολογικῶν καταστάσεων.
.             Τὸ ταχίνι εἶναι 100% ἀλεσμένο σουσάμι καὶ γιὰ τὶς ἰδιαίτερες γεύσεις του προστίθεται κακάο, πορτοκάλι ἢ μέλι. Περιέχει σημαντικὲς ποσότητες μικροστοιχείων ἀπαραίτητων στὴν καθημερινὴ διατροφὴ τοῦ ἀνθρώπου.
.             Ἀρκετὲς ἔρευνες συσχετίζουν τὴν τακτικ κατανάλωση ταχινιο μ δεκτες κα βιοχημικς διεργασίες πο μειώνουν τν κίνδυνο γι καρδιαγγειακς νόσους. Πιὸ συγκεκριμένα, ἡ καθημερινὴ κατανάλωσή του αὐξάνει τὴν πρόσληψη φυτοστερολῶν. Οἱ φυτοστερόλες εἶναι στοιχεῖα μὲ δομὴ παρόμοια τῆς χοληστερόλης, ποὺ μειώνουν ὅμως τὴν ἀπορρόφησή της στὸ πεπτικὸ σύστημα. Μάλιστα χρησιμοποιοῦνται γιὰ τὸν ἐμπλουτισμὸ ἄλλων τροφίμων, μὲ σκοπὸ τὴν μείωση τῆς χοληστερόλης. Τὸ σουσάμι, σύμφωνα μὲ ἔρευνα ποὺ δημοσιεύθηκε σὲ ἐπιστημονικὸ περιοδικό, εἶναι ὁ ξηρὸς καρπὸς μὲ τὴν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σὲ φυτοστερόλες.
.             Ἐπιπλέον, τὸ σουσάμι εἶναι πηγὴ δύο ἀντιοξειδωτικῶν συστατικῶν, τῆς σησαμίνης καὶ τῆς σεσαμολίνης. Ἡ πρόσληψή τους φαίνεται νὰ μειώνει τὸν ρυθμὸ ὀξείδωσης τῆς LDL στὸ ἐσωτερικὸ τῶν ἀγγείων, μειώνοντας ἔτσι καὶ τὸν κίνδυνο δημιουργίας ἀθηρωματικῆς πλάκας. Τέλος, ἔρευνα ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ ἐπιστημονικὸ περιοδικὸ Hypertension πρὶν ἀπὸ 2 χρόνια, καταλήγει στὸ συμπέρασμα ὅτι τὰ λιπαρὰ ὀξέα τοῦ σουσαμιοῦ συμβάλλουν σημαντικὰ στὴ μείωση τῆς ἀρτηριακῆς πίεσης σὲ ὑπερτασικὰ ἄτομα.
.             Συνοψίζοντας, κατανάλωση ταχινιο μπορε ν μειώσει τν λικ κα τν κακ χοληστερίνη αματος, ν μειώσει τν κίνδυνο δημιουργίας θηρωματικς πλάκας κα ν συμβάλει στν ντιμετώπιση τς πέρτασης. Συμβάλλει, δηλαδή, σὲ πολλαπλὰ ἐπίπεδα στὴν θωράκιση τῆς ὑγείας ὅσων τὸ καταναλώνουν, προσθέτοντάς το στὶς σαλάτες τους, στὶς συνταγές τους ἢ ἁπλὰ ἀλείφοντας μερικὲς φρυγανιὲς ἢ φέτες ψωμὶ καθημερινά.

Γιάννης Χρύσου

Κλινικὸς Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

ΠΗΓΗ: invitromagazine.gr

, , , ,

Σχολιάστε

ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ: ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ –5 («Ἤθελαν νὰ σκοτώσουν τὸν Χριστό, ἐπειδὴ ὁ Κύριος ἦταν ὁ μοναδικὸς ἄνθρωπος ποὺ ἔδωσε μεγαλύτερη σημασία στὴν ζωὴ ἑνὸς ἀνθρώπου, ἀπὸ τὴν τυπολατρία τῶν Ἰουδαίων».)

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

«ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ»
(Ἰωάν. ε´ 1-16)


[Ε´ Μέρος] 

ἀπὸ τὸ βιβλίο
 «Ἀναστάσεως ἡμέρα»
–Ὁμιλίες Γ´-
Ἀπὸ τὴν Κυριακή του Πάσχα ὣς τὴν Πεντηκοστή
,
Ἀθῆναι 2011, μετάφρ. Π. Μπότση,
σελ. 83-106

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/24/ὁμιλία-στὴν-κυριακή-του-παραλύτου-1/

Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/24/ὁμιλία-στὴν-κυριακή-του-παραλύτου-2/

Γ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/25/ὁμιλία-στὴν-κυριακὴ-τοῦ-παραλύτου-3/


Δ´ Μέρος: 
https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/25/ὁμιλία-στὴν-κυριακὴ-τοῦ-παραλύτου-4/

Θαῦμα τοῦ Παραλυτ.               «Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἴνα μὴ χεῖρον σοὶ τί γένηται» (Ἰωάν. ε´ 14). Ὁ Κύριος θεράπευσε τὸ σῶμα καὶ τώρα ἀναβιβάζει τὸ γεγονὸς αὐτὸ σὲ ἀνώτερη σφαίρα, στὴν πνευματική του διάσταση. Κάνει τὸν θεραπευμένο νὰ συνειδητοποιήσει ὅτι ἡ πηγὴ κι ἡ αἰτία τῆς φοβερῆς του ἀρρώστιας ἦταν ἡ ἁμαρτία. Καὶ τὸν προειδοποιεῖ νὰ πάψει ν’ ἁμαρτάνει, «ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται».
.               Δὲν εἶναι γνωστὸ σὲ τί εἶδος ἁμαρτίας εἶχε πέσει ὁ ἄνθρωπος αὐτός, μὰ οὔτε καὶ μᾶς βοηθάει ἡ γνώση αὐτή. Ξέρουμε πὼς ὁ Θεὸς ἀποστρέφεται κάθε ἁμαρτία, πὼς ἡ ἁμαρτία μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ κοντά Του. Γνωρίζουμε πς κάθε μαρτία, γι τν ποία δν χουμε μετανοήσει, ργ γρήγορα θ προκαλέσει πόνο, θ φέρει βάσανα. Μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. Τώρα ὁ Θεός σοῦ ἔδειξε τὸ ἔλεός Του, ἡ ἁμαρτία σου συχωρέθηκε. Μὴν ἐξακολουθεῖς νὰ πειράζεις τὸν Θεὸ ὅμως, μὴ τὸν προκαλεῖς. Γιατί τότε, ἀντὶ γιὰ τὴν εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ, ἴσως συναντήσεις τὴ δικαιοκρισία Του. Ἂν κατόρθωσες νὰ δικαιωθεῖς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν προηγούμενη ἁμαρτία σου, μὲ μία ἀνεπαρκῆ γνώση γιὰ τὴν δύναμή Του, μετὰ ἀπ’ αὐτὸ ποὺ ἔγινε δὲν θὰ μπορέσεις νὰ βρεῖς δικαιολογία.
.               Αὐτὴ εἶναι μία θαυμάσια ἀλλὰ καὶ φοβερὴ προειδοποίηση πρὸς ὅλους μας, πὼς ἂν γιὰ μία φορὰ νιώσαμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ πάνω μας, δὲν πρέπει νὰ ξαναμαρτήσουμε, μήπως μᾶς βρεῖ κάτι χειρότερο ἀπ’ αὐτὸ ποὺ μᾶς λύτρωσε ὁ Θεός.
.               «Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ» (Ἰωάν. ε´ 15). Εἶδε ὅτι ὠφελήθηκε ὁ ἄνθρωπος κι εἶπε στοὺς Ἰουδαίους πὼς τὸν ἔκανε καλὰ ὁ Ἰησοῦς. Τὸ ἔκανε αὐτὸ μὲ καλὴ πίστη, μὲ καλὲς προθέσεις. Τὸν ρωτήσανε γιὰ τὸν Ἰησοῦ κι αὐτὸς νόμισε πὼς ἦταν καλὸ νὰ τὸ πεῖ. Κι ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ ἔνιωσε πὼς τὸ ὄφειλε αὐτὸ στὸν εὐεργέτη του, ἔπρεπε νὰ γνωρίσει τὸ ὄνομά του στοὺς ἄλλους, νὰ τὸ μάθουν ὅλοι, καὶ μάλιστα ἐκεῖνοι ποὺ τὸν ρώτησαν. Βρισκόταν ξαπλωμένος στὸ κρεβάτι του τριάντα ὀκτὼ χρόνια. Τὸ μόνο, ποὺ σκεφτόταν ὅλ’ αὐτὰ τὰ χρόνια ὁ φτωχὸς ἄνθρωπος, ἦταν οἱ πόνοι του. Οὔτε νὰ φανταστεῖ δὲν μποροῦσε πόσο πονηρὲς ἦταν οἱ καρδιὲς ἐκείνων ποὺ ρωτοῦσαν γιὰ τὸν Ἰησοῦ. Πῶς θὰ μποροῦσε νὰ ὑποψιαστεῖ πὼς ἐκεῖνοι δὲν ρωτοῦσαν γιὰ νὰ δοξάσουν τὸν Ἰησοῦ σὰν θαυματουργό, μὰ γιὰ νὰ τὸν θανατώσουν, ἐπειδὴ δὲν τήρησε τὴν ἀργία τοῦ Σαββάτου;
.               Πρέπει νὰ προσέξουμε ἰδιαίτερα τὸ σημεῖο αὐτό. Πηγαίνει καὶ λέει στοὺς Ἰουδαίους πὼς ὁ Ἰησοῦς ἦταν ποὺ τὸν θεράπευσε. Κατέχεται ὁλόκληρος ἀπὸ τὴν σκέψη τῆς θεραπείας καὶ τοῦ θεραπευτῆ του. Οἱ Ἰουδαῖοι, ἀντίθετα, κατέχονταν ἀπὸ τὴν σκέψη τοῦ σαββατισμοῦ, τῆς μὴ τήρησης τοῦ Σαββάτου. Σ’ αὐτὲς τὶς περίεργες στιγμές, ἐκεῖνος ἴσως δὲν καταλάβαινε τὴν διαφορὰ τοῦ τρόπου ποὺ σκέφτονταν γιὰ τὸν Ἰησοῦ, ἀπὸ τὴ μιὰ αὐτὸς κι ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ Ἰουδαῖοι. Συνεπαρμένος ἀπὸ τὸ θαῦμα τοὺς μεταδίδει τὴν δική του ἐκδοχή, τὶς μεγάλες καὶ εὐχαριστήριες σκέψεις γιὰ τὴν ἐπίσκεψη ποὺ δέχτηκε ἀπὸ τὸν Θεό, γιὰ τὸ καλὸ ποὺ τοῦ ἔκανε ὁ Θεός. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρατηρήσει τὴν στενομυαλιὰ καὶ τὶς πονηρὲς διαθέσεις τους, ποὺ κρύβονταν ὅπως τὰ φίδια κάτω ἀπὸ τὰ φυλλώματα. Ἡ σκέψη κι ἡ διάθεσή του ἦταν νὰ δοξολογήσει τὸν Κύριο Ἰησοῦ, τὸν εὐεργέτη του. Ἡ σκέψη κι ἡ διάθεση τῶν Ἰουδαίων ἦταν νὰ τὸν θανατώσουν. «Οἱ Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι», γράφει ὁ εὐαγγελιστὴς (Ἰωάν. ε´ 16). Γιατί θελαν ν τν σκοτώσουν; Μήπως πειδ ταν μοναδικς νθρωπος πο πρόσεξε τὸν δυστυχ παράλυτο τ τριάντα κτ ατ χρόνια; Μάλιστα, γι’ ατό. λλ κα γι ναν λλο λόγο. πειδ Κύριος ταν μοναδικς νθρωπος πο δωσε μεγαλύτερη σημασία στὴν ζω νς νθρώπου, π τν τυπολατρία το σαββατισμο τν ουδαίων.
.               Ὁ Κύριος πέρασε ἀπαρατήρητος ἀνάμεσα ἀπὸ τὶς παγίδες καὶ τὶς ἐνέδρες τῆς κακίας τῶν Ἰουδαίων, σκορπίζοντας μὲ λόγο καὶ ἔργα τὸ εὐαγγέλιο τῆς ἀγάπης γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, ὣς τὴν στιγμὴ ποὺ ἀποφάσισε πὼς ἦρθε ἡ ὥρα νὰ παραδοθεῖ στὰ χέρια τῶν Ἰουδαίων. Γιὰ νὰ δείξει τὴν μεγαλωσύνη Του μὲ τὴν ταπείνωσή Του, νὰ νικήσει τὸν θάνατο μὲ τὸν θάνατό Του. Αὐτῷ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, τῇ ὁμοουσίῳ καὶ ἀδιαιρέτῳ Τριάδι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοῦς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: alopsis.gr

, , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ: ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ –4 («Ἡ ἱερατικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ζῶντος Θεοῦ ἔγινε μιὰ ἀστυνομικὴ ἐγρήγορση καὶ παρακολούθηση τῆς τάξεως τῆς θεᾶς ποὺ ὀνομάζεται “Σάββατο”».)

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

«ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ»
(Ἰωάν. ε´ 1-16)


[Δ´ Μέρος] 

ἀπὸ τὸ βιβλίο
 «Ἀναστάσεως ἡμέρα»
–Ὁμιλίες Γ´-
Ἀπὸ τὴν Κυριακή του Πάσχα ὣς τὴν Πεντηκοστή
,
Ἀθῆναι 2011, μετάφρ. Π. Μπότση,
σελ. 83-106

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/24/ὁμιλία-στὴν-κυριακή-του-παραλύτου-1/

Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/24/ὁμιλία-στὴν-κυριακή-του-παραλύτου-2/

Γ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/25/ὁμιλία-στὴν-κυριακὴ-τοῦ-παραλύτου-3/

.              Ἴσως ρωτήσει κάποιος: Γιατί ὁ Κύριος δὲν ἔκανε στὸν ἄρρωστο ἄνθρωπο τὴν συνηθισμένη ἐρώτηση: Πιστεύεις; Γιατί δὲν ἐρεύνησε νὰ δεῖ ἂν ὑπῆρχε πίστη μέσα του, ὅπως ἔκανε μὲ πολλοὺς ἄλλους; Μ πίστη το νθρώπου ατο δν ταν λοφάνερη; Τριάντα κτ χρόνια κειτόταν πομονετικ σ’ να συγκεκριμένο τόπο, μ τν λπίδα πς θ λάβει βοήθεια π τν ορανό. Δὲν πιστεύει μόνο στὴν θαυματουργικὴ ἐνέργεια τοῦ ἀγγέλου τοῦ Θεοῦ. Κατὰ κάποιο τρόπο πιστεύει καὶ στὸν Κύριο Ἰησοῦ, μ’ ὅλο ποὺ δὲν τὸν ἀποκαλεῖ Κύριο. Δὲν εἶπε, «Ναί, Κύριε, θέλω νὰ γίνω καλά, μὰ ἄνθρωπον οὐκ ἔχω». Θὰ πρέπει μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτὴ νὰ θυμηθοῦμε πὼς ὁ Κύριος θεράπευσε πολλοὺς δαιμονισμένους καὶ κωφαλάλους, χωρὶς νὰ τοὺς ρωτήσει γιὰ τὴν πίστη τους. Τοὺς θεράπευσε ἁπλὰ ἀπὸ ἀγάπη. Ἔτσι καὶ στὴν Βηθεσδὰ τότε ὁ Κύριος ἐνήργησε ἀπὸ τὴ μιὰ ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὸν ἄνθρωπο ποὺ ὑπέφερε γιὰ τόσο μακρὺ διάστημα, σ’ ἕνα περιβάλλον ἐλεεινό. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ τώρα, ἔδρασε ἔτσι καὶ μ’ ἕνα σκοπό· γι ν καταδείξει τν λλειψη γάπης χι μόνο τν κατοίκων τς ερουσαλήμ, λλ λων τν νθρώπων τς ποχς, πο βλεπαν τν συνάνθρωπό τους ν ποφέρει κα δν κουνάγανε τ δαχτυλάκι τους γι ν βοηθήσουν. Καὶ τέλος, ὁ Κύριος σκόπιμα θεράπευσε τὸν παραλυτικὸ ἡμέρα Σάββατο, ἂν καὶ θὰ μποροῦσε νὰ τὸ κάνει αὐτὸ καὶ Παρασκευή, ἂν ἤθελε. Τ κανε ατ γι ν καταγγείλει τν εδωλολατρικ προσκύνηση τν ουδαίων στν μέρα το Σαββάτου. Ν δείξει πς νθρωπος ξίζει περισσότερο π τ Σάββατο, πς γάπη ξίζει περισσότερο π ποιοδήποτε εδος νομικς τυπολατρείας. Ἡ πράξη αὐτὴ τοῦ Χριστοῦ ἔχει τὴ μοναδικὴ σφραγίδα τοῦ τρόπου ποὺ ἐνεργεῖ ὁ Θεός: νὰ στοχεύσει σὲ πολλοὺς στόχους ταυτόχρονα.
.              «Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον» (Ἰωάν. ε´ 9-10). Τί στρεψόδικες ψυχς ἔχουμε ἐδῶ! Πόσο κλεισμένες καρδιές! Ἀντὶ νὰ χαροῦν ποὺ ἕνα σερνάμενο σκουλήκι στάθηκε ὄρθιο καὶ ξανά ’γινε ἄνθρωπος, ἀντὶ νὰ τὸν συγχαροῦν ποὺ ἀποκαταστάθηκε ἡ ὑγεία του, ἀντὶ νὰ ξεσηκώσουν τὴν πόλη ὁλόκληρη, νὰ τοὺς καλέσουν ὅλους γιὰ νὰ δοξάσουν τὸν ζωντανὸ καὶ στοργικὸ Θεό, ἀντὶ γιὰ ὅλ’ αὐτὰ ἐξοργίστηκαν μὲ τὸν ἄνθρωπο, ἐπειδὴ κουβαλοῦσε στοὺς ὤμους του τὸ κρεβάτι του καὶ ξαναγύριζε ὑγιὴς στὸ σπίτι του. Ἂν μπροστὰ στὰ μάτια τους εἶχε ἀναστηθεῖ κάποιος νεκρὸς ἄνθρωπος ἡμέρα Σάββατο, δὲν θὰ εἶχαν θαυμάσει γιὰ τὴν ἀνάστασή του ἀλλὰ θὰ τὸν ρωτοῦσαν: «Γιατί εἶσαι σκονισμένος καὶ λερωμένος σήμερα, που εἶναι Σάββατο;»
.              «Ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. ἠρώτησαν οὖν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;» (Ἰωάν. ζ´ 11,12). Ἐδῶ ἔχουμε μία ἀκόμα ἀπόδειξη τῆς τυφλότητας τῶν Ἰουδαίων, τῆς τυπολατρικῆς καὶ μαγικῆς ἀντίληψης ποὺ εἶχαν γιὰ τὸ Σάββατο. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ θεραπεύτηκε μιλάει πρώτη φορὰ γιὰ τὴν θεραπεία του, τὴν ὁμολογεῖ ὡς τὸ πιὸ σπουδαῖο πράγμα, καὶ δεύτερο γιὰ τὸ κρεβάτι ποὺ κουβαλάει στοὺς ὤμους του. Οἱ Ἰουδαῖοι δὲν ἐνδιαφέρονται καθόλου γιὰ τὴν θεραπεία του, γιὰ τὴν ἴδια τὴν ζωή του, ποὺ ἄλλαξε. Ἀφοῦ ἄκουσαν τὴν ἀπάντησή του, θὰ ἦταν φυσικὸ νὰ τὸν ρωτήσουν μετά: «Ποιός εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ σὲ θεράπευσε;». Μὰ ὄχι. κενο πο ρωτον εναι τ λλο, τ δευτερεον κα συμπτωματικό: Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;
.              Πόσο διεφθαρμένος κατάντησε ὁ περιούσιος λαός! Δεῖτε τί καρποὶ βλάστησαν στὴ γῆ ποὺ ἐξέθρεψε τὸν Μωυσῆ, τὸν Ἠσαΐα, τὸν Δαβίδ! λλοτε γνωστ ελάβεια τν σραηλιτν ξελίχθηκε σ μία σαββατολατρία. ερατικ πηρεσία το Ζντος Θεο γινε μιὰ στυνομικ γρήγορση κα παρακολούθηση τς τάξεως τς θες πο νομάζεται «Σάββατο»!
.              «Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ἤδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ» (Ἰωάν. ε´ 13). Ὁ θεραπευμένος ἄνθρωπος εἶχε κοιτάξει ἀπὸ τὸ κρεβάτι του τὰ μάτια τοῦ Κυρίου. Εἶχε νιώσει τὴν ζωοποιὸ ἀνάσα Του, εἶχε γνωρίσει τὴν θαυματουργική Του δύναμη. Παρ’ ὂλ’ αὐτὰ ὅμως δὲν μποροῦσε νὰ τοὺς δώσει τὸ ὄνομα τοῦ θεραπευτῆ του ἢ νὰ τοὺς πεῖ ἀπὸ ποῦ ἐρχόταν. Ὁ Κύριος μὲ τὸ ποὺ πραγματοποίησε τὴν θεραπεία χάθηκε μέσα στὸ πλῆθος κι ἄφησε τὰ πράγματα νὰ ἐξελιχθοῦν μόνα τους. Ἐκεῖνος εἶναι ὁ σπορέας. Σπέρνει τὸν καλὸ σπόρο καὶ τὸν ἀφήνει ν’ ἀναπτυχθεῖ καὶ μὲ τὸν καιρὸ νὰ καρποφορήσει, ἀνάλογα μὲ τὸν τόπο ὅπου ἔπεσε. Ὁ Κύριος ἔκανε τὸ καλὸ ἔργο, τὸ θεϊκό, τόσο σὲ δύναμη ὅσο καὶ σὲ ἀγάπη, κι ἀποσύρθηκε γιὰ νὰ γλιτώσει τὸν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων, ὅπως εἶπε λίγο ἀργότερα: «Δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω» (Ἰωάν. ε´ 41). Φεύγει μακριὰ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, γιὰ νὰ μὴ τὸν φθονήσουν, ὅπως γίνεται συνήθως. Φεύγει μως γι ν δώσει παράδειγμα κα σ’ λους μς πο λεγόμαστε χριστιανοί. Τ καλ ργο τελειοποιεται κα δικαιώνεται, ταν γίνεται μόνο π γάπη γι τν νθρωπο κα γι τὴν δόξα το Θεο. Ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ κάνουν καλὰ ἔργα, ἂς μὴ τὰ κάνουν ἀπὸ ματαιότητα, γιὰ νὰ προσελκύσουν τὸν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιος ἐπιδεικνύει τὰ καλά του ἔργα σὲ κοινὴ θέα, μοιάζει μὲ τὸν ἄνθρωπο ποὺ βάζει τὰ πρόβατα ἀνάμεσα στοὺς λύκους. Γι’ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ προσέχουμε πολὺ τὰ καλά μας ἔργα, ν’ ἀποφεύγουμε νὰ προκαλοῦμε τὸν ἔπαινο ἢ τὸν φθόνο τῶν ἄλλων. Ὅποιος γυρεύει σκόπιμα τὸν ἔπαινο τῶν ἄλλων, ξέχωρα ἀπὸ τὸ καλό του ἔργο, θὰ κάνει καὶ δύο κακά: Τὸν ἔπαινο, ποὺ θὰ βλάψει τὸν ἴδιο προσωπικά, καὶ τὸν φθόνο, ποὺ θὰ βλάψει τοὺς ἄλλους.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/26/ὁμιλία-στὴν-κυριακὴ-τοῦ-παραλύτου-5/

, , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ: ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ –3 («Ἦρθε, ὥστε μὲ τὰ ἔργα Του, κι ὄχι μὲ λόγια, νὰ καταγγείλει τὴν φοβερὴ ἔλλειψη ἀγάπης ἑνὸς λαοῦ ποὺ τὰ αἰσθητήριά του ἔχουν ἀμβλυνθεῖ. Ὁ Ἄνθρωπος ἦρθε γιὰ χάρη τοῦ ἀνθρώπου.»)

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

«ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ»
(Ἰωάν. ε´ 1-16)


[Γ´ Μέρος] 

ἀπὸ τὸ βιβλίο
 «Ἀναστάσεως ἡμέρα»
–Ὁμιλίες Γ´-
Ἀπὸ τὴν Κυριακή του Πάσχα ὣς τὴν Πεντηκοστή
,
Ἀθῆναι 2011, μετάφρ. Π. Μπότση,
σελ. 83-106

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/24/ὁμιλία-στὴν-κυριακή-του-παραλύτου-1/

Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/24/ὁμιλία-στὴν-κυριακή-του-παραλύτου-2/

.                  Τί ἀξία ἔχει ἡ ὑγεία γιὰ σᾶς; θὰ τοὺς ρωτοῦσε κανείς. Μήπως γιὰ χάρη τῆς παγκόσμιας αὐτῆς κωμωδίας, ψυχικῆς καὶ σωματικῆς, ποὺ παίζεται γύρω σας; Δὲν εἶναι ἀρκετὴ αὐτὴ ποὺ παίζεται παντοῦ, χωρὶς τὴν δική σας συμμετοχή; Ἢ μήπως γιὰ νὰ ὑπηρετήσετε τὸν Θεό; Μὰ δὲν ὑπηρετοῦν τὸν Θεὸ ἐκεῖνοι ποὺ ὑπομένουν τὰ πάντα γιὰ χάρη Του μὲ ὑπομονὴ κι ἐλπίδα; Ἢ μήπως ἀναζητεῖτε τὴν ὑγεία μόνο γιὰ τὴν ὑγεία καὶ τὴν ζωὴ μόνο γιὰ τὴν ζωή; Μὰ ὁ σκοπὸς δὲν ἁγιάζει τὰ μέσα. Ὅταν ὁ Θεὸς σᾶς ἔστειλε στὸν κόσμο αὐτόν, τό ’κανε γιὰ κάποιο σκοπό. Ὅταν σᾶς ἔδωσε τὴν ὑγεία, εἶχε κάποιο σκοπό. Λέει ὁ Ἰώβ: «Οὐχὶ πειρατήριόν ἐστιν ὁ βίος ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὥσπερ μισθίου αὐθημερινοῦ ἡ ζωὴ αὐτοῦ;» (Ἰὼβ ζ´ 1). Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ὑπηρετεῖ στὸν στρατὸ πρέπει νὰ ἐκπαιδεύεται γιὰ νὰ μάχεται καὶ νὰ νικᾶ. Ἂν εἶναι μισθοφόρος, περιμένει τὴν ἀμοιβή του, ὅταν τελειώσει ἡ ὑπηρεσία του. Ζω μως γι χάρη τς ζως, πίγεια ζω γι χάρη τς πίγειας ζως κα γεία γι χάρη τς γείας, σημαίνουν ζω σκοπη κα γεία σκοπη. Στν οσία μιλμε γι ζω κα γεία γι χάρη τς κωμωδίας τς μαρτίας. Κι ατ εναι σν δίκοπο μαχαίρι πο μπήγεται στ στομάχι.
.                  Πέντε στοὲς γεμάτες μὲ ἀνάπηρους· τί περίεργος χῶρος γιὰ τὴν ἄσκηση τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς ἐλπίδας στὸν Θεό! Τί περίεργη, τί ζωντανὴ εἰκόνα! Τί παράδοξη καὶ ψηλαφητὴ ἀπεικόνιση τῆς κατάστασης, ὅπου δαπανοῦν τὴν ζωὴ καὶ τὴν ὑγεία τους ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς πόλης! Καὶ γιὰ ποιό σκοπό; Γιὰ ν’ ἀγοράσουν ἁμαρτία, νὰ μαζέψουν ἁμαρτία.
.                  Οἱ πέντε στοὲς στὴν Προβατικὴ Κολυμβήθρα ἔχουν καταρρεύσει ἐδῶ καὶ πολλά, πάρα πολλὰ χρόνια. Μὴ νομίζετε ὅμως πὼς ἡ ἱστορία τῆς ἀνθρώπινης θλίψης καὶ τῆς φτώχειας ποὺ κείτεται θαμμένη στὰ ἐρείπιά της ἔχει τελειώσει. Μὴ νομίζετε πὼς αὐτὴ εἶναι μία μεμονωμένη ἱστορία, πὼς βρίσκεται μακριὰ ἀπὸ σᾶς καὶ πὼς δὲν ἔχει τίποτα κοινὸ μὲ τὴν δική σας ζωή. Δὲν ἔχει ὑποπέσει στὶς αἰσθήσεις σας συγκεντρωμένος πόνος καὶ θλίψη, δάκρυα καὶ στεναγμοί, ἁμαρτία κι ἀνομία, πονηρὲς καὶ κακὲς σκέψεις, τυφλὲς ἐπιθυμίες καὶ ἄνομα πάθη, ἀτελέσφορες προσπάθειες καὶ φροῦδες ἐλπίδες; Ἂχ Βηθεσδά, Βηθεσδά, πόσο παγκόσμια εἶσαι! Σὲ σένα ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ λειτουργοῦσε σὰν τὸν ποιμένα ποὺ σώζει ἕνα ἕνα τὰ χαμένα πρόβατά του, ὡσότου ἐμφανιστεῖ ὁ Ποιμὴν τῶν πάντων, ἀγγέλων κι ἀνθρώπων. Ἕνας σιωπηλὸς ἄγγελος, ὑπηρέτης τοῦ Δημιουργοῦ του, τάραζε τὸ νερὸ γιὰ νὰ πλύνει τὸ ἄρρωστο πρόβατο ἀπὸ τὴ μόλυνση τῆς ἁμαρτίας. Κι ὅταν κατέβηκε σὲ σένα ὁ καλὸς Ποιμένας, ὁ σαρκωμένος Λόγος τοῦ Θεοῦ, μὲ τὸν δημιουργικὸ λόγο Του ἀπομάκρυνε τὴν ἁμαρτωλὴ μόλυνση καὶ σὲ ἄδειασε. Αὐτὸς ἦταν ὁ Καλὸς Ποιμένας. Γι’ αὐτὸ τὸν λόγο ἡ κολυμβήθρα αὐτὴ προφητικὰ εἶχε ὀνομαστεῖ προβατική. «Τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ᾽ ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά… καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασι τὴν φωνὴν αὐτοῦ» (Ἰωάν. ι´ 3, 4). Τὰ πρόβατα ἀκοῦνε τὴν φωνὴ τοῦ Καλοῦ Ποιμένα.

 .                «Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει» (Ἰωάν. ε´ 5-7). Ὁ παντογνώστης Κύριος εἶχε δεῖ ἀπὸ πρὶν κι ἀπὸ μακριὰ ποιὸς τὸν ζητοῦσε, ποιὸς τὸν εἶχε ἀνάγκη. Δὲν πέρασε τυχαία ἀπὸ τὴ λίμνη, γιὰ νὰ πάει στὴ χώρα τῶν Γαδαρηνῶν, γιὰ παράδειγμα, ὅπως ἴσως νόμιζαν οἱ σύντροφοί Του. Ἐκεῖνος γνώριζε πὼς ἐκεῖ βρίσκονταν δύο ἄνθρωποι δαιμονισμένοι ποὺ ἔπρεπε νὰ τοὺς θεραπεύσει. Οὔτε βρέθηκε τυχαία στὴν πόλη τῆς Ναΐν, τὴν ὥρα ποὺ μετέφεραν τὸν νεκρὸ γιὸ τῆς χήρας. Ἐκεῖνος προγνώριζε πὼς ἐκεῖ τὸν περίμενε ἕνα μεγάλο ἔργο, σ’ ἐκεῖνον τὸν τόπο κι ἐκείνη τὴν ὥρα. Μὲ τὸν ἴδιο τρόπο δὲν βρέθηκε τυχαία στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὴν γιορτή, ὅποια κι ἂν ἦταν αὐτή, οὔτε καὶ βρέθηκε πάλι ἀπὸ τύχη ἢ ἀπὸ περιέργεια στὸν χῶρο τῶν πέντε στοῶν, στὸν χῶρο τοῦ πόνου καὶ τῆς θλίψεως. Ὅλα ἔγιναν σύμφωνα μὲ τὴν ἀκριβῆ προόρασή Του γιὰ τὸν τόπο καὶ τὸν χρόνο. Εἶναι φανερὸ πὼς στὴν Ἱερουσαλὴμ δὲν ἦρθε γιὰ τὴν γιορτή, ὅπως νόμιζαν οἱ μαθητές Του, ἀλλὰ γιὰ τὸν ἄρρωστο ἄνθρωπο, γι’ αὐτὸ ποὺ ἔμελλε νὰ τοῦ προσφέρει.
.              Ὁ συγκεκριμένος παράλυτος ἄνθρωπος ἦταν πολὺ-πολὺ ἄρρωστος. Μιὰ ἀρρώστια ποὺ κρατάει τριάντα ὀκτὼ μέρες, στοὺς ἀνθρώπους μοιάζει ἀτέλειωτη. Τί νὰ ποῦμε τώρα γιὰ μιὰ ἀρρώστια ποὺ κρατάει τριάντα ὀκτὼ χρόνια; Τὸ πόσο γρήγορα ἢ ἀργὰ περνάει ἡ ἀρρώστια, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν δική μας στάση, ἀπὸ τὴν δική μας διάθεση. Οἱ χαρούμενες ὧρες ἔχουν φτερά, περνᾶνε γρήγορα. Οἱ ὧρες τοῦ πόνου ὅμως εἶναι ἄπτερες, συχνὰ δὲν ἔχουν οὔτε πόδια καὶ περνᾶνε πολὺ ἀργά. Γιὰ ἕναν παράλυτο ἄνθρωπο, φαίνεται νά ᾽χει παραλύσει κι ὁ ἴδιος ὁ χρόνος. Ὁ χρόνος γιὰ ἐκεῖνον μοιάζει ἀκίνητος, ὅπως εἶναι κι ὁ ἴδιος. Ἂν τὸν χρόνο αὐτὸ τῶν τριάντα ὀκτὼ ἐτῶν τὸν πολλαπλασιάσεις τουλάχιστον μὲ τὸ τρία, θὰ πλησιάσεις περίπου τὸν χρόνο τοῦ ἀνθρώπου ποὺ εἶναι ὑγιής, κινητικός, δημιουργικὸς καὶ χαρούμενος. Ὁ παραλυτικὸς εἶχε ζήσει τόσο ὅσο ζεῖ ὁ ὑγιὴς ἄνθρωπος, γιὰ ἕναν αἰώνα, καὶ μάλιστα κατάκοιτος, στὸ κρεβάτι του. Ἀντὶ νὰ τὸν κυνηγάει ὁ χρόνος, τὸν κυνηγοῦσε αὐτός, τὸν ἔσπρωχνε.
.              Τί ἡρωικὴ ὑπομονὴ εἶχε ὁ ἄνθρωπος αὐτός! Τί ὑπεράνθρωπες προσπάθειες θὰ κατέβαλε γιὰ νὰ συρθεῖ ὣς τὴν κολυμβήθρα τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ τάραζε τὸ νερό! Τί σταθερὴ ἐλπίδα εἶχε στὴν θεραπεία του ἀπὸ μέρα σὲ μέρα, ἀπὸ χρόνο σὲ χρόνο, ἀκόμα κι ἀπὸ δεκαετία σὲ δεκαετία! Μ’ ὅλο ποὺ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὑπέφερε τόσο πολὺ γιὰ τὶς ἁμαρτίες του, δὲν μποροῦμε παρὰ νὰ τὸν θαυμάζουμε. Ὅταν τὸν φέρνουμε στὸν νοῦ μας, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ σκεφτόμαστε τόσους ἀδύναμους χαρακτῆρες -ἄνδρες καὶ γυναῖκες, νέους καὶ νέες- στὶς μέρες μας πού, ἂν καὶ ὑφίστανται πολὺ λιγότερη πίεση, σηκώνουν τὰ χέρια τους, παραιτοῦνται ἀπὸ τὴν ζωὴ κι ἀναχωροῦν γιὰ τὴν ἄλλη αὐτόχειρες.
.              «Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;», τὸν ρώτησε μοναδικς φίλος πο σκυψε ποτ κοντά του, στὸ κρεβάτι του, τὰ τριάντα ὀκτὼ αὐτὰ χρόνια. «Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω», τοῦ ἀπάντησε ὁ ἄρρωστος. Ὁ τυφλὸς ἔχει κάποιον ὁδηγό, ὁ ἀνάπηρος ἔχει συγγενεῖς, ὁ ἀδύνατος ἔχει φίλους. Ἐγὼ δὲν ἔχω κανέναν στὸν κόσμο ὁλόκληρο νὰ μὲ λυπηθεῖ καὶ νὰ μὲ βάλει στὸ νερὸ τὴν στιγμὴ ποὺ παίρνει τὴν θεραπευτικὴ δύναμη. Τὴν ὥρα ποὺ προσπαθῶ νὰ συρθῶ στὸ νερό, ἄλλος προλαβαίνει, μπαίνει πρῶτος καὶ θεραπεύεται κι ἐγὼ πρέπει νὰ ξανακάνω τὴν ἴδια ἐπώδυνη προσπάθεια γιὰ νὰ γυρίσω στὸ κρεβάτι μου. Κι αὐτὸ γίνεται γιὰ τριάντα ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια τώρα. Δὲν ἔχω οὔτε χρήματα οὔτε ὑπηρέτη.
.              Ἀνάμεσα σὲ τόσους ἀνθρώπους στὴν Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ τοὺς ἄνεργους ὣς τοὺς πλούσιους καὶ δυνατούς, δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας καὶ μοναδικὸς γιὰ ν’ ἁπλώσει τὸ χέρι του καὶ νὰ σὲ βοηθήσει γιὰ χάρη τῆς ψυχῆς του; Δὲν μποροῦσε τουλάχιστο νὰ στείλει τὸν ὑπηρέτη του καὶ νὰ σὲ βοηθήσει; Ὄχι, οτε νας. πρεπε νά ᾽ρθει κάποιος νθρωπος π τὴν Γαλιλαία, ν κάνει να τριήμερο κα κουραστικ ταξίδι, τν ρα πο πολλο νεργοι κα χασομέρηδες γυρνον νέμελα στν πόλη μέρα νύχτα, λίγα μόλις μέτρα μακρι π τ κρεβάτι σου; Ὑπάρχουν, Κύριε, πολλοὶ περπατοῦν κοντά μου, μὰ ἐγὼ «ἄνθρωπον οὐκ ἔχω». Κι ὑπάρχουν τόσο πολλοὶ ἱερεῖς! Δὲς τὸ ναό, ἀπέναντι ἀκριβῶς ἀπὸ τὸν δρόμο. Ἀμέτρητοι ἱερεῖς διαβάζουν τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ καὶ διδάσκουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ δίνουν ἐλεημοσύνες. Καὶ δὲν βρέθηκε κανένας τους νὰ ἔρθει ἢ ἔστω νὰ στείλει κάποιον γιὰ νὰ σὲ βοηθήσει; Ἔτσι εἶναι, Κύριε. Ἐκεῖ στὸν ναὸ ὑπάρχουν πολλοὶ ἱερεῖς. Ἐγὼ ὅμως «ἄνθρωπον οὐκ ἔχω». Ὑπάρχουν πολλοὶ Ἰουδαῖοι, χιλιάδες χιλιάδων, ποὺ συνάχτηκαν στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὴν γιορτή. Κανένας τους μως δν νδιαφέρεται γι ναν πονεμένο κα συχο νθρωπο. νδιαφέρονται γι τ Σάββατο. Χιλιάδες χιλιάδων ἀπ’ αὐτοὺς ἦρθαν μόνο γιὰ νὰ προσευχηθοῦν καὶ νὰ προσκυνήσουν τὸ Σάββατο, ὅπως οἱ πατέρες τους προσκύνησαν τὴν χρυσὴ ἀγελάδα στὴν ἔρημο. Χιλιάδες χιλιάδων Ἰουδαῖοι, μὰ ἐγὼ «ἄνθρωπον οὐκ ἔχω».
.              δ βρέθηκε νας νθρωπος, μοναδικς νθρωπος! δ εναι Κύριος, πο γαπ περισσότερο π τὸν συγγεν κα τὸν φίλο, πο πηρετε πι πιστ π τν πηρέτη. Δὲν ἔκανε τὸ μακρὺ καὶ κουραστικὸ ταξίδι ἀπὸ τὴν Γαλιλαία ὣς τὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὸ Σάββατο καὶ τὴν γιορτή, ἀλλὰ γιὰ χάρη ἑνὸς πονεμένου ἄνθρωπου. ρθε, στε μ τ ργα του, κι χι μ λόγια, ν καταγγείλει τὴν φοβερ λλειψη γάπης νς λαο πο τ ασθητήριά του χουν μβλυνθε. νθρωπος ρθε γι χάρη το νθρώπου. «Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει, καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ᾖρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει» (Ἰωάν. ε´ 8-9). Ἀπὸ τὴν στιγμὴ αὐτὴ καὶ προφανῶς γιὰ πάντα, ὁ ἄγγελος σταμάτησε νὰ ἔρχεται καὶ νὰ ταράζει τὸ νερὸ στὴν Προβατικὴ Κολυμβήθρα, ἐπειδὴ ἐμφανίστηκε ὁ Μεσσίας, ὁ Κύριος τῶν ἀγγέλων, ποὺ θεραπεύει χωρὶς μεσάζοντες. Ἐν ὅσῳ οἱ ἄνθρωποι βρίσκονταν κάτω ἀπὸ τὸν Νόμο, ὑπηρέτες τοῦ Νόμου, ὁ Κύριος χρησιμοποιοῦσε τοὺς δούλους του. Τώρα ποὺ ἦρθε ἡ χάρη κι ὁ Νόμος ἀτόνησε, ἔρχεται ὁ ἴδιος ὁ Κύριος κοντὰ στὸν ἄνθρωπο, ὅπως ὁ πατέρας στὰ παιδιά του. διος, μ τ δια του τ χέρια, τος προσφέρει τς δωρεές του.

ΣYNEXIZETAI: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/25/ὁμιλία-στὴν-κυριακὴ-τοῦ-παραλύτου-4/

, , , , , , ,

Σχολιάστε

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ: ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ-3 «Ἡ πράξη τῆς Μαρίας εἶναι καὶ θυσία καὶ ἔργο ἐλεημοσύνης πρὸς τὸν μεγαλύτερο Φτωχὸ ποὺ περπάτησε ποτὲ πάνω στὴν γῆ».

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
(Ἰωάν. ιβ´ 1-18)
[Γ´ Μέρος] 

ἀπὸ τὸ βιβλίο «Καιρὸς μετανοίας»,
β´ ἔκδ., Ἀθῆναι 2012, μετάφρ. Π. Μπότση, σελ. 226-232

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/27/ὁμιλία-στὴν-κυρ-βαΐων-1/

Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/27/ὁμιλία-στὴν-κυρ-βαΐων-2/

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ–3

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙhttps://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/28/ὁμιλία-στὴν-κυρ-βαΐων-4/

, , , , ,

Σχολιάστε

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ: ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ-2 « Ὁ Κύριος κάθεται στὸ τραπέζι μαζί μὲ δυὸ ἀνθρώπους στοὺς ὁποίους εἶχε χαρίσει κάτι, ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς δώσει ἡ οἰκουμένη ὁλόκληρη».

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
(Ἰωάν. ιβ´ 1-18)
[Β´ Μέρος] 

ἀπὸ τὸ βιβλίο «Καιρὸς μετανοίας»,
β´ ἔκδ., Ἀθῆναι 2012, μετάφρ. Π. Μπότση, σελ. 224-226

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/27/ὁμιλία-στὴν-κυρ-βαΐων-1/

.            Ἕξι μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Πάσχα ὁ Κύριος γύρισε στὴν Βηθανία ὅπου ζοῦσε ὁ φίλος Του Λάζαρος, αὐτὸς ποὺ ὁ ἴδιος εἶχε νεκραναστήσει. Ἐκεῖ τὸν περίμενε ἕνα δεῖπνο. «Ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ» (Ἰωάν. ιβ´ 2). Ἐκεῖ, στὴν Βηθανία, τοῦ ἑτοίμασαν δεῖπνο καὶ ἡ Μάρθα ἦταν καταπιασμένη μὲ τὴν ἑτοιμασία. Ἕνας ἀπὸ ἐκείνους ποὺ καθόταν κοντά Του ἦταν κι ὁ Λάζαρος. Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης δὲν ἀναφέρει σὲ ποιὸ σπίτι τοῦ παρέθεσαν τὸ γεῦμα. Ἀπὸ μιὰ πρώτη ματιὰ φαίνεται πὼς ἦταν τὸ σπίτι τοῦ Λαζάρου. Σύμφωνα ὅμως μὲ τὸν Ματθαῖο (κϛ´ 6) καὶ τὸν Μάρκο (ιδ´ 3), ποὺ ἀναφέρουν ἐπίσης τὸ γεγονός, φαίνεται καθαρὰ πὼς ἦταν στὸ σπίτι τοῦ Σίμωνος τοῦ Λεπροῦ. Διαφορετικὰ θά ᾽βγαζε κανεὶς τὸ συμπέρασμα πὼς τὸ συγκεκριμένο γεγονὸς ἔγινε δυὸ φορὲς στὴν Βηθανία, μέσα σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα: μιὰ φορὰ στὸ σπίτι τοῦ Λαζάρου, καὶ μιὰ στὸ σπίτι τοῦ Σίμωνος τοῦ Λεπροῦ, κάτι ὅμως ποὺ δὲν φαίνεται πιθανό. Ἀναμφισβήτητα ὁ Σίμων ὑποδέχτηκε τὸν Κύριο, ἐπειδὴ Ἐκεῖνος τὸν εἶχε θεραπεύσει ἀπὸ τὴν λέπρα. Διαφορετικὰ θὰ ἦταν ἀπερίσκεπτο νὰ τὸ κάνει, ὅταν λάβει κανεὶς ὑπ᾽ ὄψιν πὼς ὁ Μωσαϊκὸς νόμος ἀπαγορεύει αὐστηρὰ τὴν ἑτοιμασία φαγητοῦ καὶ τὴν ὑποδοχὴ καλεσμένων, ἀφοῦ μαζί του δὲν ἐπιτρεπόταν νὰ ἔχουν ἐπαφὴ οὔτε κι οἱ στενότεροι συγγενεῖς του.
.          Ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. Ὁ εὐαγγελιστὴς τὸ ἐπισημαίνει μὲ ἔμφαση αὐτό, γιὰ νὰ καταδείξει τὴν ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου. Ὁ νεκρὸς ἄνθρωπος ποὺ ἀναστήθηκε ζοῦσε κανονικὰ ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Κυκλοφοροῦσε, ἐπισκεπτόταν τοὺς ἄλλους, ἔτρωγε κι ἔπινε. Δὲν ἦταν κάποια ἄυλη σκιὰ ποὺ ἀπὸ κάποια παραίσθηση ἐμφανίστηκε στοὺς ἀνθρώπους κι ὕστερα ἐξαφανίστηκε. Ἦταν ἕνας ζωντανός, ὑγιὴς καὶ κανονικὸς ἄνθρωπος, ὅπως ἦταν καὶ προτοῦ ἀρρωστήσει καὶ πεθάνει. Ὁ Κύριος τὸν ἀνέστησε, τοῦ χάριστε ζωὴ κι ὕστερα ἀποσύρθηκε γιὰ λίγες μέρες ἀπὸ τὴν Βηθανία στὴν πόλη Ἐφραίμ. Ὁ Λάζαρος παρέμενε ζωντανὸς ὅσο κοντά του ἦταν ὁ Χριστός, ὅπως καὶ μετά. Δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχυριστεῖ κανεὶς πὼς ὁ Λάζαρος ἦταν ζωντανὸς μόνο ὅσο βρισκόταν κοντὰ στὸν Χριστό.
.          Προσέξτε τώρα. Ὅταν ὁ Κύριος γυρίζει στὴν Βηθανία, ὁ Λάζαρος κάθεται μαζί Του στὸ τραπέζι, εἶναι καλεσμένος τοῦ Σίμωνα, ποὺ ἦταν γείτονάς του, ἴσως καὶ συγγενής του. Τί θαυμάσιο θέαμα! Ὁ Κύριος κάθεται στὸ τραπέζι μαζί μὲ δυὸ ἀνθρώπους στοὺς ὁποίους εἶχε χαρίσει κάτι, ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς δώσει ἡ οἰκουμένη ὁλόκληρη. Τὸν ἕνα εἶχε νεκραναστήσει καὶ τὸν ἄλλον εἶχε θεραπεύσει ἀπὸ τὴ λέπρα. Τὰ σώματα καὶ τῶν δυὸ εἶχαν φθαρεῖ, τοῦ ἑνὸς στὸν τάφο καὶ τοῦ ἄλλου ἀπὸ τὴ λέπρα. Μὲ τὴν θαυματουργικὴ δύναμή Του ὁ Κύριος ἔδωσε στὸν ἕνα τὴ ζωὴ καὶ στὸν ἄλλον τὴν ὑγεία. Καὶ τώρα, λίγο προτοῦ πάρει τὸν δρόμο γιὰ τὴν σταύρωση, πῆγε νὰ τοὺς δεῖ καὶ τοὺς συνάντησε σὰν δυὸ εὐγνώμονες φίλους. Ἂχ, καὶ νὰ ξέραμε ὅλοι μας πὼς μᾶς σώζει ὁ Χριστὸς κάθε μέρα ἀπὸ τὴν φθορὰ κι ἀπὸ τὴν λέπρα αὐτῆς τῆς γῆς, ποὺ προκαλοῦνται ἀπὸ τὰ πάθη! Τότε θὰ τὸν ὑποδεχόμασταν διαρκῶς μέσα στὴν καρδιά μας καὶ δὲν θὰ τὸν ἀφήναμε ποτὲ νὰ φύγει ἀπὸ τὸν οἶκο τῆς ψυχῆς μας.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/27/ὁμιλία-στὴν-κυρ-βαΐων-3/

, , , , ,

Σχολιάστε

ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Γ´] (Nηστεία πού τήν… «χαίρεται» καί ὁ Θεός) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

H NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Γ´]

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἀθανασίου Ἀβραμίδη,
καρδιολόγου, καθηγ. Παθολογίας Πανεπ. Ἀθηνῶν

«Η ΝΗΣΤΕΙΑ, Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ»

ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Α´]

Μέρος Β´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Β´] (Kάποιοι φοβοῦνται ὅτι ἡ νηστεία, «ἡ πολλή νηστεία πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία», μπορεῖ καί νά τούς βλάψει.) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

5. Nηστεία πού τήν… «χαίρεται» καί ὁ Θεός

.            Ἀπό τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ἑρμᾶς στόν «Ποιμένα» του, συνιστᾶ στούς νηστεύοντες «νά ὑπολογίζουν τά χρήματα πού ἐξοικονομοῦν μέ τήν λιτή δίαιτα τῆς νηστείας καί νά τά δίνουν σέ κάποια χήρα ἢ κάποιο ὀρφανό ἢ ἄλλον ὑστερούμενο… Ἔτσι θά ταπεινοφρονεῖς -ἔλεγε- ὥστε ἀπό τήν ταπεινοφροσύνη σου τό πρόσωπο πού ἔλαβε τήν βοήθεια νά εὐφραίνεται πνευματικῶς καί νά προσεύχεται γιά σένα πρός τόν Kύριον».
.            Ὅταν λοιπόν διάβασα αὐτό τοῦ Ἑρμᾶ, θυμήθηκα τήν μάνα μου, ἡ ὁποία εἶχε μείνει ὀρφανή ἀπό μητέρα σέ ἡλικία μόλις 10 ἐτῶν, ἔχοντας καί ἕναν ἀδελφό μικρότερο κατά δύο χρόνια. Kαί ὁ πατέρας της, τήν «σταμάτησε» ἀπό τό σχολεῖο διότι ἡ Kατερίνα «ἔγινε πλέον νοικοκυρά». Kαί νοικοκυρά «μέ τά ὅλα της»: Mαγείρεμα, μπουγάδα, ζύμωμα καί ψήσιμο στόν σπιτικό φοῦρνο, χωρίς ἕνα «δεύτερο χέρι» στό σπιτικό. Tουρκοκρατία τότε στή Mακεδονία. Ἀργότερα, ἀπό τόν γάμο της ἀπέκτησε ἑπτά παιδιά. Στό τέλος λοιπόν κάθε μεγάλης νηστείας -Xριστούγεννα καί Πάσχα- ἑτοίμαζε τά καλάθια της, τά ὁποῖα σύμφωνα μέ τίς ὁδηγίες της, ἐμεῖς τά μικρότερά της ἀνά δύο, μόλις νύχτωνε ἀρκετά «γιά νά μή μᾶς βλέπει ὁ κόσμος», τά ἀφήναμε ἔξω ἀπό τήν πόρτα τοῦ κάθε συγκεκριμένου σπιτιοῦ, ἀφοῦ βεβαιωνόμασταν ὅτι οἱ ἀπό μέσα ἄκουσαν τά κτυπήματά μας στήν πόρτα ἢ τό παράθυρο. Kαί τότε τρέχαμε γιά νά κρυφτοῦμε στή γωνιά τοῦ δρόμου γιά νά  μή μᾶς δοῦνε ποιοί εἴ­μασταν. Ὅταν δέ ἐπιστρέφαμε στό σπίτι μας, καί ἀναγγέλναμε τήν ἐπιτυχία τῆς «ἐπιχείρησης», παίρναμε τό ἑπόμενο καλάθι. Kαί τέτοια ὑπῆρχαν ἀρκετά. Σήμερα λοιπόν πού τά ξαναφέρνω ὅλα αὐτά στό μυαλό μου, εἶναι δυνατόν νά μή μέ συγκινεῖ ἡ θύμηση τῆς μάνας ἐκείνης; Ἤ, νά μή θαυμάζω γιά τά ὅσα ἀθόρυβα, μέ τό παράδειγμά της καί μόνον, διδαχθήκαμε «ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων»!
.            Tέτοιες βεβαίως περιπτώσεις σάν τοῦ σπιτιοῦ μας, φαίνεται ὅτι δέν ἦσαν μεμονωμένες σέ ἄλλες ἐποχές, ὅταν μάλιστα καί οἱ κοινωνικές συνθῆκες ζωῆς ἦσαν διαφορετικές. Διότι πάντοτε ὑπῆρχαν οἱ μανάδες καί οἱ γιαγιάδες πού ἔτσι γαλουχοῦσαν τά τρυφερά βλαστάρια τους στό οἰκογενειακό περιβάλλον. Mαθαίνοντάς τα νά συνδυάζουν τή νηστεία μέ τή φιλανθρωπία.
.            Nά ὅμως καί κάτι ἀπό τά «τωρινά». Ὁ Δημητράκης, μέ τά λεφτά του στή τσέπη ἀπό τόν πήλινο κουμπαρά του, ὅπου τά μάζευε ἀπό χαρτζιλίκι καί δῶρα πού τοῦ ἔκαναν, ἢ ἀπό τά «κάλαντα», στερούμενος ἕνα «γλειφιτζοῦρι» καί ἄλλα, βρίσκεται μέ τόν μπαμπά του στό κατάστημα παιχνιδιῶν γιά τά Xριστουγεννιάτικα δῶρα -κάποια καί τῆς ἀπολύτου δικῆς του ἐπιλογῆς, ἀφοῦ θά ἦταν καί… «ἀπό δικά του λεφτά». Ὅμως, τήν ὥρα τῆς πληρωμῆς… «ἀλληθωρίζει» καί πρός ἕνα ἀκόμη παιχνίδι καί ρωτᾶ τόν πατέρα του:  «Mπαμπά… νά πάρουμε καί αὐτό ἐκεῖ γιά τόν Nικολάκη (τόν γείτονα δηλαδή καί συμπαίκτη του) πού αὐτός δέν ἔχει μπαμπά νά τοῦ πάρει παιχνίδια γιά τά Xριστούγενα;»
.            Ποιός λοιπόν δίδαξε αὐτό τό μάθημα στήν παιδική ψυχούλα τοῦ Δημητράκη; Kαί, δέν εἶναι καί αὐτό ἀπό ἐκεῖνα γιά τά ὁποῖα… χαίρεται καί ὁ Θεός;

, ,

Σχολιάστε