Ἄρθρα σημειωμένα ὡς «ὁμοφοβία»

Η “ΟΜΟΦΟΒΙΑ”, Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, Ο ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΣ καὶ Ο ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑΤΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΛΙΒΕΡΟΥ Βουλευτοῦ

Περί Ὁμοφοβίας ἤ περί Ὑποκρισίας 

τοῦ Μητροπ. Σισανίου καὶ Σιατίστης  Παύλου

.           Νά λοιπόν πού μιά καινούργια λέξη πέρασε στό ἑλληνικό λεξιλόγιο. Μιά λέξη γεμάτη δυναμισμό καί μέ τήν ἀπειλή νά ἐκτοπίσει πολλές ἄλλες λέξεις πού τώρα πιά πρέπει νά πεταχτοῦν στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων. Πρόκειται γιά τίς λέξεις ὁμοφοβία καί ὁμοφοβικός. Τώρα πιά οἰ λέξεις καλό καί κακό, ἁμαρτία καί ἁγνότητα, ἀρετή καί κακία, ἀλλά καί πολλές ἄλλες εἶναι περιττές καί ἴσως καί ἐπικίνδυνες γιατί προκαλοῦν διακρίσεις. Θαυμᾶστε λοιπόν καί ὑποδεχθεῖτε τήν καινούρια λέξη, μιά λέξη πού μπορεῖς νά τήν κολλήσεις σέ ὁποιονδήποτε δέν σοῦ ἀρέσει καί νά τόν ἐξοντώσεις. Μιά λέξη στιλέτο. Ὁ ἐκφασισμός πλέον τῆς δημόσιας ζωῆς ἀλλά καί ἡ καλλιέργεια τοῦ φόβου γιά νά ἐκφράσεις τήν γνώμη σου καί τήν ἀποψή σου εἶναι σέ ἐξέλιξη.
.           Ἐπί τῇ εὐκαιρία ὅμως νά ἐρωτήσω τόν κ.Πρωθυπουργό καί τόν κ. Ὑπουργό τῆς Δικαιοσύνης, τό παραλήρημα ἐκείνου τοῦ θλιβεροῦ προσώπου, τοῦ βουλευτή τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Καραγιαννίδη ἐναντίον μιᾶς ἀπό τίς πλέον πολύτιμες ὁμάδες τοῦ λαοῦ μας, αὐτῆς τῶν Πολυτέκνων ἐντάσσεται ἤ ὄχι στήν ὁμοφοβία; Αὐτές οἰ λέξεις «ἀπεχθάνομαι» καί «βδελύσσομαι» τούς Πολυτέκνους δέν θεωροῦνται ρατσιστικές; δέν προκαλοῦν τήν ἐχθρότητα καί τό μῖσος; Μήπως ὁ ἐν λόγῳ κύριος ἀνεκλήθη ἀπό τόν Πρόεδρο τῆς Βουλῆς στήν τάξη, μήπως τόν ἐπέπληξε δημοσίως ὁ κ. Πρωθυπουργός (μιά καί τόν δημοσίως ἁμαρτάνοντα, δημοσίως δεῖ καί ἐλέγχεσθαι) ἤ μήπως ἀπεδοκιμάσθη δημοσίως ἀπό τό κόμμα του καί δέν τό ἀντελήφθην; Μήπως συνῆλθε ἡ κοινοβουλευτική ὁμάδα τοῦ κυβερνῶντος κόμματος καί διέγραψε αὐτόν τόν κύριο πού ἐκφράζει τόσο μίσος ἀπέναντι στά παιδιά; Γιατί προφανῶς ἡ ὀργή τοῦ ἀπαράδεκτου αὐτοῦ κυρίου ἀπέναντι στούς Πολυτέκνους εἶναι ἀκριβῶς γιατί ἔχουν πολλά τέκνα, πολλά παιδιά τά ὁποῖα ἀσφαλῶς καί θέλουν νά ζήσουν.
.           Μήπως λοιπόν ἑτοιμάζεται ἕνα προγκρόμ ἐναντίον τοῦ κάθε ἐλεύθερου πολίτη πού ἔχει δικαίωμα στήν γνώμη, τήν ἄποψη, τήν διαφορά μέ στόχο τήν ἀπόλυτη ἐπιβολή καί τόν ἀπόλυτο ἐκφοβισμό; Μἠπως ἐν μέσῳ δημοκρατίας ἐπανερχόμεθα σέ ἀλήστου μνήμης σταλινικές πρακτικές;
.           Προσπάθησα νά βρῶ μιά ἑρμηνεία γιά τήν λέξη ὁμοφοβία καί τουλάχιστον στό διαδίκτυο δέν βρῆκα. Ἡ μόνη ἑρμηνεία ἀφορᾶ τήν ἀπόρριψη τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Δέν νομίζω ὅμως ὅτι ταιριάζει μιά τέτοια λέξη σέ ἕνα τέτοιο θέμα. Ἔχει ὁ κάθε πολίτης τό δικαίωμα καί τήν ἐλευθερία νά διαφωνεῖ μέ τήν ὁμοφυλοφιλία σάν τρόπο ζωῆς καί σάν σχέση καί νά τήν ἀπορρίπτει. Καμμιά διαφωνία δέν καλλιεργεῖ τό μῖσος. Τότε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι θά ἔπρεπε νά εἴμαστε τό ἀποτέλεσμα ἑνός καρμπόν. Ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων εἶχε, ἔχει καί θά ἔχει ξεκάθαρη ἄποψη, ἄποψη διαχρονική διά τήν φυσιολογία τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων. Ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων ἐπίσης σέβεται τό δικαίωμα τοῦ καθενός νά ζεῖ μέ τό δικό του τρόπο τήν ἰδιωτική του ζωή. Τό ἐρώτημα εἶναι γιατί ἡ Πολιτεία μιά προσωπική σχέση καί ἐπιλογή τήν ἀνάγει σέ δημόσιο ἀγαθό καί τήν ἐξισώνει μέ τόν εὐλογημένο θεσμό τῆς Οἰκογένειας.
.           Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κουμουνιστικοῦ κόμματος στήν ἁρμόδια ἐπιτροπή τῆς Βουλῆς ἀπεκάλυψε, αὐτό μέ τό ὁποῖο ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός ἐπεχείρησε νά ἐξαπατήσει τόν ἑλληνικό λαό. Μᾶς εἶπε: Ψηφίζουμε τό νομοσχέδιο γιατί καταδικασθήκαμε ἀπό τό εὐρωπαϊκό Δικαστήριο. Ἀλλά ἀπό τό εὐρωπαϊκό δικαστήριο καταδικασθήκαμε ὄχι γιατί δέν ψηφίσαμε αὐτό καθ’ ἑαυτό τό νομοσχέδιο, ἀλλά γιατί νομοθετήσαμε ἤδη τό σύμφωνο συμβίωσης τῶν ἑτερόφυλων καί ἄρα κάναμε διάκριση εἰς βάρος τῶν ὁμοφυλόφιλων. Ἐτόνισε λοιπόν ὅτι ἄν δέν εἴχαμε ψηφίσει τό πρῶτο, ΔΕΝ θά καταδικαζόμασταν γιά τίποτα. Διερωτήθηκε δέ καί δικαίως, σέ τί χρειάζεται τό σύμφωνο συμβίωσης, τήν στιγμή πού ὑπάρχει ὁ πολιτικός Γάμος;
.           Ἀπό ὅλα αὐτά ὅμως ἀποδεικνύεται ἀκόμη ἕνα κρίσιμο σημεῖο τό ὁποῖο προσεπάθησε νά διασκεδάσει ὁ κ. Ὑπουργός τῆς Δικαιοσύνης καί νά ἀποκρύψει τήν παγίδα πού κρύβει. Ἐνῶ λοιπόν μᾶς εἶπε ὅτι νομοθετεῖ τίμια, βαρειά ἡ λέξη κ. Ὑπουργέ, καί ὅτι δέν νομοθετεῖται ἡ τεκνοθεσία παιδῶν σέ ὁμόφυλα ζευγάρια, κάνει πώς δέν καταλαβαίνει ὅτι θά τό νομοθετήσει καί αὐτό, ἀφοῦ αὐτό ἐπιτρέπεται σέ ἑτερόφυλα ζευγάρια; Ἀφήνει δηλαδή νά προκύψει ἡ τεκνοθεσία πάλι ὡς καταδίκη ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς διάκρισης. Ἀπό τό νομοσχέδιο λοιπόν αὐτό, ἐφ᾽ ὅσον ψηφισθεῖ, ἡ τεκνοθεσία εἶναι δεδομένη. Ἄς τό ἔχουν καλά ὑπ’ ὄψη τους οἱ κ. Βουλευτές καί ἄς μή παριστάνουν μετά τόν ἐξαπατημένο. Τό μόνο πού θέλω νά συγχαρῶ τόν κ. Ὑπουργό εἶναι γιά τήν ἐπιλογή τῆς λέξης «τεκνοθεσία» ἀντί γιά τήν λέξη «υἱοθεσία». Ἡ υἱοθεσία προϋποθέτει ἀνδρόγυνη σχέση. Ἡ λέξη ὅμως «τεκνοθεσία» σημαίνει τοποθέτηση παιδιοῦ καί αὐτό σημαίνει ὅτι τό παιδί τοποθετεῖται σέ μιά τέτοια σχέση, ὅπως τοποθετεῖται ἕνα ἔπιπλο σέ ἕνα δωμάτιο. Νά λοιπόν πού ξαναζοῦμε τήν ἱστορία τῶν Χριστουγέννων μέ ἕνα ἀλλόκοτο τρόπο. «Φωνή ἐν Ραμᾶ ἠκούσθη. Θρῆνος, κλαυθμός καί ὀδυρμός. Ραχήλ κλαίουσα τά τέκνα αὐτῆς καί οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι ὅτι οὐκ εἰσί».

 

ΠΗΓΗ: siatistaagiosnikolaos.gr

Advertisements

, , ,

Σχολιάστε

ΧΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΑΝΤΡΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ (Δ. Νατσιός) «Λίγο ἀπέχουμε ἀπὸ τὸ νὰ κηρυχτεῖ παράνομο τὸ ἀνδρικὸ φύλο»!

Χάνεται τὸ ἀντρικὸ πρότυπο, ὁ δάσκαλος στὰ σχολεῖα

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος -Κιλκίς

.               Στὸ ἐξαιρετικὸ βιβλίο του «Πίνδος» ὁ συγγραφέας Χρῆστος Ζαλοκώστας, διασώζει ἕνα ἡρωικὸ ἐπεισόδιο ἀπὸ τὴν γιγαντιμαχία τοῦ Σαράντα, στὸ ὁποῖο πρωταγωνιστεῖ ἕνας δάσκαλος. Ἀντιγράφω:
.               «Ἡ ἐχθρικὴ ἀντεπίθεση τῶν Ἰταλῶν, τοῦ Μαρτίου τοῦ 1941 ἔχει ἐκδηλωθεῖ. Τὸ ὕψωμα 731 (σ.σ. τὸ ὁποῖο δικαίως χαρακτηρίστηκε «Θερμοπύλες τῆς Πίνδου») ἔχει μεταβληθεῖ σὲ ἡφαίστειο. Οἱ φαντάροι μας, πεσμένοι μὲ τὴν κοιλιὰ στοὺς λάκκους τῶν ὀβίδων, πυροβολοῦν, χωρὶς διακοπή, γιὰ νὰ συγκρατήσουν τὸ ἐχθρικὸ πεζικό. Ὁ δάσκαλος -ἔτσι ἔχει βαφτίσει τὸν διοικητή του ὁ λόχος, γιατί δημοδιδάσκαλος εἶναι τὸ ἐπάγγελμά του- μὲ προβιὲς καὶ ἐπιδέσμους, γύρω ἀπὸ τὰ κρυοπαγημένα πόδια του, ἀντὶ γιὰ παπούτσια, χωρὶς νὰ προφυλάγεται, τρέχει ἀπὸ διμοιρία σὲ διμοιρία καὶ δίνει ὁδηγίες. Μὴν πυροβολεῖτε στὰ στραβά, παιδιά! Μὴν ξοδεύετε ἄσκοπα τὶς χειροβομβίδες σας, τοὺς λέει.
.               Κι ὅταν ὁ ταγματάρχης διοικητής του, τοῦ φωνάζει νὰ μὴν ἐκθέτει τόσο τὸ ἑαυτό του, ὁ δάσκαλος τοῦ ἀπαντάει: Φοβᾶμαι μήπως χάσουμε τὸ ὕψωμα, καὶ τί θὰ δικαιολογηθῶ ὕστερα ἐγὼ στοὺς μαθητές μου, ἅμα γυρίσω στὸ σχολεῖο;» (ἔκδ. «ΕΣΤΙΑ», σελ. 194).
.           Τέτοιοι δάσκαλοι ποὺ «ντρέπονταν νὰ ντροπιαστοῦν ἀνάγκασαν σοφό τῆς ἐποχῆς νὰ ἀναφωνήσει «βγάλτε τὸ στεφάνι τῆς νίκης ἀπὸ τὰ κεφάλια τῶν στρατιωτῶν μας καὶ φορέστε το στὰ κεφάλια τῶν δασκάλων τους». Τέτοιοι ἄνδρες μόρφωσαν τὴν γενιὰ τῆς νίκης, τὴν γενιὰ τοῦ ’40.
.               Αὐτὰ τῷ καιρῷ ἐκείνῳ. Τῷ καιρῷ ἐτούτῳ, τὸν σακατεμένο καὶ αὐχμηρό, τὸ νὰ μιλήσεις γιὰ ἡρωισμὸ καὶ γιὰ ἀνδρεία, γιά… ἀνδρικὴ ἀνδρεία, ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος νὰ κατηγορηθεῖς γιὰ ρατσισμό. Θυμίζω ὅτι στὰ σεμινάρια ποὺ διοργανώνουν οἱ ποικιλώνυμοι καὶ κατ’ ἐπάγγελμα ἀντιρατσιστὲς μεταξὺ τῶν θεμάτων ποὺ εἰσηγοῦνται εἶναι καὶ μία «νέα ἀντίληψη γιὰ τὸν ἀνδρισμό». (Ἀκριβῶς ἔτσι εἶναι διατυπωμένο στὸ Δελτίο Τύπου ποὺ ἐξέδωσε δημοτικὸ σχολεῖο τῶν Ἀθηνῶν μὲ θέμα «Ὁμοφοβία καὶ τρανσφοβία στὴν ἐκπαίδευση». Ὁμοφοβίες, τρανσφοβίες, ἰσλαμοφοβίες, ὅ,τι ὀνειροφαντάζεται ὁ νοῦς τοῦ κάθε «περίεργου» γίνεται μόδα. («Ἕκαστος κρίνει τὰ πράγματα κατὰ τὸ ἴδιον νόσημα», λέει πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὁ νοῶν νοείτω…).
.               Λίγο ἀπέχουμε ἀπὸ τὸ νὰ κηρυχτεῖ παράνομο τὸ ἀνδρικὸ φύλο. Προφανῶς ἐπειδὴ «ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας ἐπιπλέουσιν, ἐν εἴδει ἑξαφρίσματος» (σὰν ἀφρὸς) τὰ ἀκαθαρτότερα στοιχεῖα. Ὁ τοιοῦτος ἀφρὸς κατέχων, κατὰ τοὺς νόμους τῆς φυσικῆς, τὰ ἀνώτερα στρώματα, θέλει κυβερνᾶ, φλυαρεῖ» ἐπιβάλλει καὶ νομιμοποιεῖ τὰς «παρεκκλίσεις» του, ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ὁ Ροΐδης.
.               Τὸ ὅτι ἐκβορβορώνονται ἠθικὲς ἀξίες αὐτὸ οὐδόλως ἐνοχλεῖ. Ἠθική; Τί εἶναι αὐτό; Τρώγεται; Ὁ κόσμος βαδίζει μπροστά, ὅπως διατείνεται ὁ κάθε σκουπιδοτενεκές. Ἀπὸ τὸ πολὺ «προχώρημα» καὶ τὴν πρόοδο φτάσαμε καὶ στὸ χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ, ἕτοιμοι καὶ γιὰ τὸ ἑπόμενο, μεγάλο βῆμα…
.               Τέλος πάντων. Σὲ συνάφεια μὲ τὰ προηγούμενα θέλω νὰ ἀναφερθῶ σὲ κάτι ποὺ ζῶ μὲς στὰ σχολεῖα καὶ δὴ τὰ δημοτικά. Ἴσως κάνω καὶ λάθος, ὁ ἀναγνώστης θὰ κρίνει.
.           Τὴν τελευταία περίπου εἰκοσαετία ὅποιος παρακολουθήσει τὸ φύλο τῶν ἐπιτυχόντων στὰ παιδαγωγικὰ τμήματα διαπιστώνει ὅτι πάνω ἀπὸ ποσοστὸ 90% εἶναι γυναῖκες. Ἐλάχιστοι νέοι ἄνδρες, καὶ λόγῳ κυριολεκτικὰ λειψανδρίας, ἐπιλέγουν νὰ γίνουν δάσκαλοι. (Φταῖμε κι ἐμεῖς οἱ ἐν ἐνεργείᾳ, γιὰ τὴν ἀπαξίωση). Ἤδη στὰ δημοτικὰ σχολεῖα ὑπάρχει «συνωστισμός», ποὺ θά ᾽λεγε καὶ ἡ «χαριτόβρυτος» κυρία τῆς μακαρίτισσας ΔΗΜΑΡ, γυναικῶν δασκάλων, ἐνῶ οἱ ἄνδρες εἶναι ὑπὸ ἐξαφάνιση. (Στὸ σχολεῖο μου 4 δάσκαλοι ἐν μέσῳ 25 γυναικῶν, μαζὶ μὲ τὶς εἰδικότητες. Ξένες γλῶσσες ἰδίως διδάσκουν σχεδὸν μόνο γυναῖκες). Χωρὶς νὰ θέλω νὰ ὑποτιμήσω συναδέλφους, δασκάλες -ἄπαγε τῆς βλασφημίας-ἀναφύονται κάποια ἐρωτήματα.

.               Πρῶτον: Εἶναι γνωστὸ ὅτι οἱ μεγάλες τάξεις, Ε´-ϛ´ εἶναι δύσκολες. Ξύπνημα τῆς εὐολίσθου καὶ δυστιθασεύτου ἐφηβείας, κυρίως τῶν ἀγοριῶν πρὸς ἐντυπωσιασμὸ τῶν κοριτσιῶν. Ἂς προσθέσουμε ἐδῶ καὶ τὴν ἀπειθαρχία καὶ ἀτιμωρησία ποὺ φέρνουν ἀπὸ τὸ σπίτι, οἱ συνήθως «καλομαθημένοι» μοναχογιοὶ καὶ μοναχοκόρες σὺν τὸ πολυάριθμο τῶν τάξεων. Νέες ἰδίως δασκάλες, ἄπειρες καὶ ἐνθουσιώδεις, ἔχοντας ὡς ἐφόδια τὶς ἀνεφάρμοστες συνήθως γνώσεις τῶν σχολῶν τους, συναντοῦν μεγάλα προβλήματα πειθαρχίας. Ἐνῶ παλαιότερα ποὺ ὑπῆρχε κάποια ἰσορροπία στὴν ἐκπροσώπηση τῶν φύλων, οἱ δασκάλες, ἔπαιρναν μικρότερες τάξεις, εὐχειραγώγητες σὲ θέματα πειθαρχίας -ἡ δασκάλα εἶναι δεύτερη «μαμὰ» γιὰ τὰ πρωτάκια- τώρα ἀναγκάζονται νὰ «ἀνέβουν» καὶ σὲ μεγάλες τάξεις, ὅπου ὑπάρχουν προβλήματα.

.               Δεύτερον καὶ κατ’ ἐμὲ σημαντικότερον. Χάνεται τ νδρικ πρότυπο π τς σχολικς αθουσες. Μαθητὲς τελειώνουν τὸ δημοτικὸ σχολεῖο, στὴν κρίσιμη, ἐξοπλιστικὴ ἡλικία τῶν 6-12 ἐτῶν, χωρὶς νὰ «σκοντάφτουν» σὲ ἄνδρα-δάσκαλο. Τὸ ὁποῖο ἀντρικὸ πρότυπο, δυστυχῶς, ἀπουσιάζει καὶ ἀπὸ τὸ πάλαι ποτὲ «εὐλογημένο καταφύγιο» τὸ σπίτι. Ἐκεῖ κυριαρχεῖ ὁ «τρίτος γονέας», τὸ βδελυρὸ πρόσωπο τῆς τηλεόρασης. Νυχθημερόν, δίως στς λεγόμενες ζνες ψηλς τηλεθέασης, διάφορα παρδαλοειδ ντα, προσδιορίστου φύλου, πιδίδονται σ προστυχολόγο κουτσομπολι κα λοιπς χυδαιότητες, διότι, ς γνωστόν, τ λικ γι ν ποκομίσεις ψηλ τηλεθέαση εναι μείγματα λάσπης κα σπέρματος, ναθυμιάσεις πονόμων. Οἱ κερδέμποροι τοῦ κοπροθεάματος γνωρίζοντας τὴν «ψυχολογία τῆς μάζας» -ὅπως προσφυῶς γράφτηκε, «γαλαρία ποὺ τὸ γλεντάει φαιδρολογώντας, μικρολογώντας καὶ ἐπιχαίροντας»- φροντίζουν σὲ κάθε ἐκπομπὴ ἢ τηλεταινία νὰ πρωταγωνιστεῖ καὶ ἕνας ὁμοφυλόφιλος. Τὸ κακὸ ὅμως γίνεται. Ἂν συνδυαστεῖ αὐτὸ καὶ μὲ τὴν ἀπουσία τοῦ πατέρα ἀπὸ τὸ σπίτι, λόγῳ ἐργασίας ἢ ἐνδιαίτησης καθημερινῆς στὸ καφενεῖο, τότε τὰ παιδιὰ πολὺ λίγο ἀντικρίζουν τὸ ἀντρικὸ πρότυπο.
.               Ὁ κόσμος τους εἶναι γυναικοκρατούμενος, μὲ τὴν φυσιολογικὴ ἢ τὴν «ἄλλη» μορφή. Καὶ ἐπειδὴ τὸ παιδὶ εἶναι τὸ «μιμητικώτατον τῶν ὄντων» (Ἀριστοτέλης) κατανοοῦμε τὶς συνέπειες. (Κάτι σχετικὸ ἔλεγε ὁ Κώστας Ταχτσής).

.                Νὰ κλείσω μ’ ἕνα πάλι ἱστορικὸ γεγονὸς ἀνδρείας. Κάποτε νέοι, μαθητὲς καὶ φοιτητές, ποὺ λάμβαναν ἄλλου εἴδους ἀγωγὴ καὶ παιδεία, στὸ σπίτι καὶ τὸ σχολεῖο, ὅταν τὰ φράγκικα δηλητήρια δὲν εἶχαν φτάσει ἀκόμη στὴν πατρίδα μας, παρήλαυναν καὶ διαδήλωναν γιὰ πολὺ σπουδαῖα πράγματα. Στὶς 25 Μαρτίου 1942 ἔγινε στὴν Ἀθήνα μεγάλη πανεθνικὴ ἐκδήλωση διαμαρτυρίας, γιὰ τὴν ἀπαγόρευση τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 25ης Μαρτίου. Πρωτοπορία φοιτητὲς καὶ μαθητές. Ἀπὸ τὸ πρωὶ γέμισε ἑορταστικὰ ἡ Ἀθήνα μὲ πλῆθος κόσμου. Σκοπός, τὸ στεφάνωμα τῶν προτομῶν τῶν ἡρώων τῆς Ἐπαναστάσεως καὶ τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου. Οἱ ἀρχὲς τῆς Κατοχῆς ἔστειλαν ἱππικὸ καὶ μηχανοκίνητα καὶ κτύπησαν «στὸ ψαχνό». Ἡ ἐκδήλωση αὐτὴ ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ὁμαδικὲς ἐκδηλώσεις σ’ ὁλόκληρη τὴ γερμανοκρατούμενη Εὐρώπη καὶ ὑπῆρξε δίδαγμα γιὰ ὅλο τὸν κόσμο τῆς καθολικῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπὸ κείνη τὴν ἡμέρα ἄρχισαν συστηματικὰ οἱ ὁμηρίες καὶ οἱ ὁμαδικὲς ἐκτελέσεις. Τώρα παρελαύνουν κάποιοι καὶ γράφουν προστυχιὲς στὶς προτομὲς τῶν ἡρώων…

, , , , , ,

Σχολιάστε

ΟΜΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΝΣΦΟΒΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ; «ΘΕ ΜΟΥ ΤΙ ΛΕΠΟΜΕΝ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ»!! (Δ. Νατσιός)

Ὁμοφοβία καὶ τρανσφοβία στὸ Δημοτικὸ σχολεῖο;
«Θέ μου τί λέπομεν στὶς μέρες μας»!!

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

 “Πάντα ἄνω καὶ κάτω γέγονε, πάντα συγκέχυται καὶ διέφθαρται”. Ὅλα ἔχουν γίνει ἄνω κάτω, ὅλα βρίσκονται σὲ σύγχυση καὶ ἔχουν διαφθαρεῖ. (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)

.             Ἐν πρώτοις μία παραπομπὴ στὸ ἄρθρο 16,2 τοῦ ἐν ἰσχύι Συντάγματος, τὸ ὁποῖο οἱ ποικιλώνυμοι “ἀναθεωρητές” ἔχουν θέσει στὸ στόχαστρό τους. Μεταξὺ τῶν ὅσων διαλαμβάνει γιὰ τὴν παιδεία ὡς “βασικὴ ἀποστολὴ τοῦ Κράτους” ἔχει καὶ ὡς σκοπὸ καὶ τὴν ἠθικὴ ἀγωγὴ τῶν Ἑλλήνων. Ὁ σεβαστὸς Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐ.τ., Βασίλειος Νικόπουλος, στὸ τελευταῖο του ἐξαιρετικὸ πόνημα μὲ τίτλο “Ἀγαπημένο μου Σύνταγμα ἢ ἀντιΣυνταγματικοὶ παραΛογισμοὶ” – βιβλίο ποὺ ἀποδομεῖ τοὺς …ἀποδομητὲς τοῦ Ἔθνους – σημειώνει τὰ ἑξῆς σπουδαῖα: “Τὸ Σύνταγμα ἀναφέρεται στὴν παιδεία τῶν Ἑλλήνων. Στοὺς Ἕλληνες ἀναφέρονται οἱ συνταγματικοὶ στόχοι τῆς παιδείας… Ἡ παιδεία, τὴν ὁποία παρέχει τὸ ἑλληνικὸ Κράτος, πρέπει κατὰ τὸ Σύνταγμα νὰ εἶναι ἀποκλειστικῶς ἑλληνική…”. (ἐκδ. “Ἁρμός”, σελ. 322). Ἄρα ὅ,τι εἰσέρχεται στὸ σχολεῖο, κάθε γνωστικὸ ἀντικείμενο, πρέπει νὰ σέβεται τὴν ταυτότητά μας, τὶς παραδόσεις μας, τὴν ἰδιαιτερότητα τοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων.
.             Τὴν “ἠθικὴ” ὅλοι τὴν κατανοοῦμε. “Ἡ ἠθικὴ εἶναι κείνη ποὺ σηκώνει τὸν ἄνθρωπο ἀπάνω ἀπὸ τὸ κτῆνος καὶ τὸν ντύνει μὲ μίαν ἄφθαρτη στολὴ κεντημένη μὲ κάθε εὐγένεια, μὲ κάθε σοβαρὸ καὶ ὑψηλὸ αἴσθημα καὶ πλουμισμένη μὲ τὰ ἀθάνατα διαμάντια ποὺ λέγονται φρονιμάδα, σεμνότητα, γενναιότητα τῆς καρδιᾶς, εὐαισθησία καὶ εὐγένεια τῆς ψυχῆς καὶ μὲ ὅσα κάνουνε τὸν ἄνθρωπο, ἀπὸ ἕνα σιχαμερὸ καὶ ἐξευτελισμένο ζῶο, ἕνα πλάσμα πολὺ σπουδαῖο καὶ θαυμαστό”, γράφει ὁ Φ. Κόντογλου στὰ “Μυστικὰ Ἄνθη”. (σελ. 25). Ἐρωτῶ: προάγεται ἡ ἠθικὴ ἀγωγὴ στὸ σχολεῖο μ’ αὐτὸ ποὺ διάβασα καὶ ἀμέσως παραθέτω; Εἶναι «Δελτίο Τύπου»: «Ἡ ὁμάδα Ὁμοφοβία καὶ Τρανσφοβία στὴν Ἐκπαίδευση, σὲ συνεργασία μὲ τὸ Σχολεῖο Παιχνιδιοῦ – Ἐργαστήρι Πολιτιστικῆς Ἐκπαίδευσης, τὴ Ζωντανὴ Βιβλιοθήκη – Human Library Greece καὶ τὸ Σύλλογο Διδασκόντων 66ου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἀθηνῶν, διοργανώνει τὴν Παρασκευὴ 2 Μαΐου 2014 στὶς 16:45, στὸ 66ο Δημοτικὸ Σχολεῖο Ἀθηνῶν, ἡμερίδα μὲ θέμα “Ὁμοφοβία καὶ Τρανσφοβία στὴν Ἐκπαίδευση, παιδιὰ – γονεῖς – ἐκπαιδευτικοί”… Στόχος τῆς ἡμερίδας εἶναι νὰ ἀνοίξει γόνιμο διάλογο γιὰ τὸ θέμα τοῦ ὁμοφοβικοῦ καὶ τρανσφοβικοῦ ἐκφοβισμοῦ στὴν ἐκπαίδευση καὶ νὰ ἐπισημάνει τὴν ἀναγκαιότητα ἀνάληψης συστηματικῶν καὶ πολυεπίπεδων δράσεων γιὰ τὴ δημιουργία ἑνὸς κλίματος ἀσφάλειας γιὰ ὅλα τὰ μέλη του, δηλαδὴ τὰ παιδιά, τοὺς γονεῖς καὶ τοὺς/ τὶς ἐκπαιδευτικοὺς – ὅπως γίνεται σὲ ἀρκετὰ κράτη τῆς ΕΕ. Στὴν ἡμερίδα θὰ γίνει παρουσίαση τῆς καταγραφῆς τῶν ὁμοφοβικῶν καὶ τρανσφοβικῶν περιστατικῶν στὴ σχολικὴ ζωὴ μὲ βάση τὰ δεδομένα τῆς ἔρευνάς μας ποὺ διεξήχθη μέσῳ διαδικτύου ἀπὸ τὸ 2010 ἕως τὸ 2013 καὶ θὰ γίνει ἐνημέρωση γιὰ τὴ νομοθεσία τῆς ΕΕ καὶ τῆς Ἑλλάδας σχετικὰ μὲ τὴν ἴση μεταχείριση σὲ θέματα σεξουαλικοῦ προσανατολισμοῦ καὶ ταυτότητας φύλου. Στὴ συνέχεια, θὰ προταθοῦν ὅροι βελτίωσης τῶν προγραμμάτων σεξουαλικῆς ἀγωγῆς – διαφυλικῶν σχέσεων καὶ καλὲς πρακτικὲς γιὰ τὴν πρόληψη καὶ ἀντιμετώπιση τοῦ ὁμοφοβικοῦ / τρανσφοβικοῦ ἐκφοβισμοῦ στὴν ἐκπαίδευση καὶ θὰ τονιστεῖ ἡ ἀναγκαιότητα μίας ἀντισεξιστικῆς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς – μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση στὴν προώθηση μίας νέας ἀντίληψης γιὰ τὸν ἀνδρισμό, καθὼς αὐτὸ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴ μείωση τῆς ὁμοφοβίας καὶ τῆς τρανσφοβίας. Τέλος, θὰ παρουσιασθεῖ, ὡς παράδειγμα, ἕνα παιδικὸ βιβλίο ποὺ σέβεται τὴν οἰκογενειακὴ ποικιλομορφία καὶ μπορεῖ νὰ συμβάλει στὴν ἄρση ὁρισμένων ἐμποδίων ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν ὁμοφοβία, τὴν ὕπαρξη προκαταλήψεων καὶ τὴν ἔλλειψη ἀνάλογων παραδειγμάτων στὸ παιδαγωγικὸ ὑλικό».

.         Ἐρωτῶ: τί ἀκριβῶς σημαίνει “ὁμοφοβία” καὶ “τρανσφοβία”; ποιός φοβᾶται ποιόν ἢ τί; Ὑπάρχουν μεταξὺ τῶν παιδιῶν τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου τέτοια φαινόμενα; Δηλαδὴ φοβᾶται ἢ ἀντιμετωπίζει μὲ ρατσισμὸ ἕνα παιδάκι 6-7 χρονῶν μία …λεσβία; Θὰ σταθεῖ δάσκαλος ἐνώπιον τῶν μικρῶν παιδιῶν καὶ θὰ τοὺς ἀναλύει τέτοιες διαστροφές; (Οἱ γονεῖς θὰ τὸν καταγγείλουν ὡς σχιζοφρενῆ καὶ θὰ τὸν στείλουν γιὰ τὰ περαιτέρω). Τί σημαίνει “νέα ἀντίληψη γιὰ τὸν ἀνδρισμό”; Γιατί εἰδικὰ γιὰ τὸν “ἀνδρισμό”; Ὁ “παραδοσιακός”, “ὁ ἀνδρικός” ἀνδρισμὸς ἔχει ξεπεραστεῖ; (“Θέ μου τί λέπομεν στὶς μέρες μας”, ποὺ ἔλεγε καὶ ὁ Μακρυγιάννης. Δὲν ξέρω πῶς νὰ ἐκφραστῶ! Ἔγιναν οἱ ἀξίες σκουπίδια καὶ τὰ σκουπίδια “ἀξίες”. “Τὸ κακὸ θὰ σᾶς ἔρθει ἀπὸ τοὺς διαβασμένους”, ἔλεγε ὁ Πατροκοσμᾶς. Τὸ “κακὸ” ἦρθε καὶ ἔχει ὄνομα “ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διαβολος”).
.             Τί ἐννοοῦν μὲ τὴν φράση “οἰκογενειακὴ ποικιλομορφία”; Μήπως τὶς διαστροφικὲς συμβιώσεις, ποὺ ἐξευτελίζουν τὸν θεσμὸ τῆς ἀληθινῆς οἰκογένειας; Θὰ ἐξηγοῦν στὰ παιδιά μας αὐτὲς “τὶς ποικιλίες” δηλητηριάζοντάς τα διὰ βίου; (Μεταξὺ τῶν εἰσηγητῶν εἶναι καθηγητὲς πανεπιστημίου, σχολικοὶ σύμβουλοι, δάσκαλοι καὶ λοιποί… φοβισμένοι. Τὸν μόνο “φόβο” ποὺ δὲν ἔχουν εἶναι “φόβο Θεοῦ”. Καὶ χωρὶς Θεὸ ὅλα ἐπιτρέπονται κατὰ τὸν ἀείχλωρο λόγο τοῦ Ντοστογιέφσκι).
.             Τί θὰ πεῖ, συνεχίζω μὲ ἐρωτήματα, ὅτι αὐτὸ “γίνεται σὲ ἀρκετὰ κράτη τῆς Ε.Ε”; Δόξα τῷ Θεῷ ἔχουμε (εἴχαμε) μείνει πίσω ἀπὸ τὴν Εὐρώπη σὲ κάποια πράγματα. Ἡ Εὐρώπη, πτῶμα ἄταφο, τυμπανιαίας ἀποφορᾶς, εἶναι ἡ χώρα τῶν Γαδαρηνῶν. Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς ἔγραφε: “Ὁ Χριστὸς ἐπῆρε τὸν Σταυρόν Του καὶ τὴν εὐλογίαν Του καὶ ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὴν Εὐρώπην. Ἔμεινε ζόφος καὶ δυσωδία. Καὶ σεῖς τώρα ἀποφασίστε μὲ ποῖον θὰ ὑπάγετε, ποῖον θὰ ἀκολουθήσετε: τὴν σκοτεινὴν καὶ δυσώδη Εὐρώπην ἢ τὸν Χριστόν;”. (ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, “Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καὶ Οἰκουμενισμός”, ἔκδ. “Ὀρθόδοξος Κυψέλη”, σελ. 252). (Εἴδαμε τὶς “προκοπές” τῆς Εὐρώπης, αὐτὲς τὶς ἡμέρες, στὸ τρισάθλιο κοπροθέαμα ποὺ ὀνομάζεται Γιουροβίζιον. Προφανῶς τὸ ἀλλόκοτο αὐτὸ πλάσμα ἀπὸ τὴν Αὐστρία, ἐκπροσωπεῖ “τὴν νέα ἀντίληψη γιὰ τὸν ἀνδρισμὸ” ποὺ ὀνειροφαντάζονται οἱ ἡμέτεροι προοδομανεῖς).
.             Πίσω ὅμως ἀπ’ ὅλα αὐτὰ τὰ παρδαλὰ καρυκεύματα, περὶ ἀντιμετώπισης τῶν διαφόρων “προκαταλήψεων” στὸ σχολεῖο, κρύβεται ὁ ἀνομολόγητος στόχος ἀποσύνθεσης, σπίλωσης καὶ κατασυκοφάντησης τοῦ οἰκογενειακοῦ θεσμοῦ. Ἡ οἰκογένεια, τὸ εὐλογημένο καταφύγιο, ἡ Μεγάλη του Γένους Σχολή, εἶναι τὸ τελευταῖο, τὸ ἔσχατο ὀχυρό της πατρίδας μας. Μέσῳ τῆς τηλεόρασης, τοῦ τρίτου γονέα, τὰ παιδιὰ εἰσπνέουν ὅλες τὶς ἀναθυμιάσεις τῆς κοινωνίας. Οὔτε γιὰ δεῖγμα, ἔστω γιὰ κάποια ἰσορροπία ἐντυπώσεων, δὲν συναντᾶς μία ὁμαλὴ καὶ εὐτυχισμένη οἰκογένεια. Στὰ σχολικὰ βιβλία γλώσσας “διαφημίζεται” τὸ διαζύγιο. (“Ἀπ’ ὅλες τὶς μορφὲς πόνου καὶ ἀπώλειας τίποτε δὲν συγκρίνεται μὲ τὸ διαζύγιο” ἔλεγε ὁ Ἴγ. Μπέργκμαν). Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα κείμενο στὸ ὁποῖο νὰ προβάλλεται ἡ φυσιολογικὴ οἰκογένεια. Ὑπάρχει ὅμως θέση, ὅπως ἔχω ξαναγράψει, σὲ σχολικὸ βιβλίο, στὸ τετράδιο ἐργασιῶν Α´ Γυμνασίου (σὲ 12-13χρονα παιδιά), γιὰ κείμενο – ἐξέρασμα στὸ ὁποῖο ἐξυμνεῖται τὸ βδελυρότατο τῶν ἐγκλημάτων: ἡ παιδεραστία (σελ. 16). Ὁ δεσμὸς 25χρονου μὲ 13χρονη μαθήτρια. Ἔτσι γινόμαστε κι ἐμεῖς σιγὰ σιγὰ “Εὐρωπαῖοι”, ἕνας ἀνθρώπινος πολτός, ποὺ θὰ καταναλώνει τὰ ξυλοκέρατα, τὶς γουρουνοτροφές, μὲ τὶς ὁποῖες θὰ μᾶς ἐλεοῦν οἱ Φράγκοι καὶ οἱ μνημονιακοὶ λακέδες ποὺ τοὺς δορυφοροῦν.

.             Γι’ αὐτὸ “ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι”.
.             Ἡ πατρίδα καταστρέφεται, ἡ παιδεία κατεδαφίζεται, ἡ οἰκογένεια μαγαρίζεται. Οἱ πολιτικοὶ νάνοι καὶ ἀρλεκίνοι, ἀντὶ νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ προβλήματα τοῦ λαοῦ ἀσχολούμαστε ἐμεῖς μὲ τὰ δικά τους. Ἂν θὰ ἐπιβιώσει ἡ Ἐλιά, ἡ Ποταμιὰ καὶ κάθε συμφορὰ τοῦ τόπου. Οἱ γονεῖς «νὰ ταράξουν» στὶς μηνύσεις ὅσους βρομίζουν τὰ παιδιά τους. Γιὰ τὰ βιβλία καὶ τὶς καντιποτένιες ἡμερίδες. Οἱ δάσκαλοι νὰ διδάσκουν “ψυχὴ καὶ Χριστὸ” καὶ νὰ μὴν φοβοῦνται. Νὰ τρέμουν ὅσοι ὑπηρετοῦν τὰ σκοτάδια καὶ τὸν ἄρχοντά τους. Ζοῦμε τὴν ἀπόλυτη παράνοια. Ὅσοι ἀντιστεκόμαστε μᾶς λένε τρελλούς.
.             “Ἔρχεται καιρός”, ἔλεγε ὁ Μέγας Ἀντώνιος, “ἵνα οἱ ἄνθρωποι μανῶσιν· ἐπὰν δὲ ἴδωσι τινὰ μὴ μαινόμενον, ἐπαναστατήσονται αὐτῷ, λέγοντες: σὺ μαίνῃ, διὰ τὸ μὴ εἶναι ὅμοιον αὐτοῖς”: Θὰ ἔλθει καιρὸς ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ τρελλαθοῦν, θὰ παραφρονήσουν. Ἐὰν δοῦν κάποιον λογικό, θὰ ἐπαναστατήσουν ἐναντίον του, λέγοντες: ἐσὺ εἶσαι παρανοϊκός, γιατί δὲν θὰ εἶναι ὅμοιός τους.

, , ,

1 Σχόλιο

«ΒΓΑΛ’ ΤΟΥΣ ΕΞΩ, ΙΝΑ ΣΥΓΓΕΝΩΜΕΘΑ ΑΥΤΟΙΣ»! (Γ. Γραμ. Ν. Γενιᾶς)

«ΒΓΑΛ’ ΤΟΥΣ ΕΞΩ, ΙΝΑ ΣΥΓΓΕΝΩΜΕΘΑ ΑΥΤΟΙΣ»

.         ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἰδοὺ ἀνάγλυφο δεῖγμα ἀπὸ τὶς ὑπέροχες πρωτοβουλίες τῆς Γ. Γραμματείας Ν. Γενιᾶς γιὰ τὴν προώθηση τῶν ὑπέροχων ὁραματισμῶν («ἵνα συγγενώμεθα αὐτοῖς», Γεν. ΙΘ´ 5) γιὰ τὸν ὑπέροχο κόσμο τοῦ ὑπέροχου αὔριο. Φυσικὰ σὲ τέτοιες ὑπέροχες πρωτοβουλίες πρωτοστατοῦν ὑπέροχοι ὁμιλητὲς προερχόμενοι ἀπὸ τὸν «χῶρο τῆς ψυχολογίας», οἱ ὁποῖοι εἰσηγοῦνται ὑπέροχες θεωρίες.
.       Πυρήνας τῆς κατωτέρω ἐκδηλώσεως: ἡ καταπολέμηση τῆς «ὁμοφοβίας».  Ἕνα καθαρόαιμο ἐργαλεῖο τῆς Νέας  Ἐποχῆς, μὲ ἰδεοληπτικὰ χαρακτηριστικά, κατασκευασμένο γιὰ νὰ ἀνατινάξει τὴν φυσικὴ συνείδηση καὶ νὰ ἀφανίσει τὴν φυσικὴ ἀπέχθεια πρὸς τὸ ἀφύσικο. Πλήρης ἐξαλλαγὴ τοῦ ἀνθρώπου.
.          Τέτοιες ὑπέροχες  Ἐργολαβίες  ἐγγυῶνται τὴν ἄμεση ἔξοδο ἀπὸ τὴν Κρίση καὶ τὴν εἴσοδο στὸ «θεῖον καὶ τὸ πῦρ»!

Ἡ Γενικὴ Γραμματεία Νέας Γενιᾶς κάνει καμπάνια
γιὰ τὴν προώθηση τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς συντροφικότητας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΓΝΓ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ ΜΕ ΘΕΜΑ:
«Ἡ σεξουαλικὴ διαφορετικότητα τῶν νέων
& οἱ δυνατότητες προώθησής της» (!)

.          Τὸ Σάββατο 21 Γενάρη, στὸ Ἵδρυμα Θρακικῆς Τέχνης καὶ Παράδοσης τῆς Ξάνθης, σᾶς προσκαλοῦμε σὲ ἀνοιχτὴ συζήτηση μὲ θέμα: Ἡ σεξουαλικὴ διαφορετικότητα τῶν νέων στὴν οἰκογένεια καὶ τὸ σχολεῖο.
.          Ἡ ἐκδήλωση ἀποσκοπεῖ στὸ νὰ ἀναδείξει τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ ἔφηβοι (κορίτσια καὶ ἀγόρια) – μὲ ἀφορμὴ τὴν… σεξουαλική τους διαφορετικότητα – στὴν οἰκογένεια καὶ τὸ σχολεῖο καθὼς καὶ νὰ προβληματίσει ἀναφορικὰ μὲ τὸ φαινόμενο τῆς ὁμοφοβίας, ἑστιάζοντας στὴν ἀνεύρεση τρόπων ἀντιμετώπισης καὶ ἄμβλυνσης τῶν ἀνωτέρω καταστάσεων. Ἡ οἰκογενειακὴ καὶ κοινωνικὴ συνοχὴ καὶ ἡ ἁρμονικὴ συμβίωση τῶν νέων εἶναι ὁ στόχος. Ὁ φόβος, ἡ περιθωριοποίηση καὶ ἡ ἐκδήλωση βίαιων συμπεριφορῶν, ποὺ καταγράφονται κατὰ καιρούς, εἶναι τὰ ἐμπόδια στὴν ἐπίτευξη αὐτοῦ τοῦ στόχου δημιουργώντας προβλήματα στὴν ἀνάπτυξη τῆς προσωπικότητας τῶν ἐφήβων.
.          Πρόκειται γιὰ μία πρωτοβουλία τῆς Γενικῆς Γραμματείας Νέας Γενιᾶς μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς μὴ κυβερνητικῆς ὀργάνωσης Θετικὴ Φωνὴ καὶ τοῦ ΛΟΑΤ περιοδικοῦ City Uncovered, ὑπὸ τὸ πλαίσιο τῆς ἐκστρατείας γιὰ τὴ σεξουαλικὴ διαφορετικότητα τῶν νέων ποὺ πραγματοποιοῦν οἱ παραπάνω συνεργαζόμενοι φορεῖς μὲ τίτλο «Ζοῦμε ὅπως κι ἐσύ».
.          Οἱ ὁμιλητὲς/τριές μας προέρχονται ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς ψυχολογίας, τῆς ἐκπαίδευσης καὶ τὸν ἀκαδημαϊκὸ χῶρο.

[…]

ΠΗΓΗ: ksipnistere.blogspot.com

, ,

Σχολιάστε