Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἱ. Μ. Παρακλήτου Ὠρωποῦ

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ [Νέα ἔκδοση]

«Θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας στὴ Ρωσία»

ἐκδ. Ἱ . Μονῆς Παρακλήτου ,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς Ἰούλιος 2018,
σελ. 256

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ Εἰσαγωγικὸ Σημείωμα

.                  Ἡ εἰκονογραφία τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς φανερώσεις τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεώς της, ὅπως εἶναι ἐπίσης ὁ λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν θεοφόρων Πατέρων.
.                  Οἱ ἱερὲς εἰκόνες ἑπομένως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἁγίων εἶναι ἰδιόμορφα βιβλία τῆς Ἐκκλησίας, τὰ ὁποῖα θεολογοῦν μὲ τὴν σιγή τους.
.                  Γι᾽ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία, μὲ ἀπόφανση τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου παραγγέλλει νὰ τοποθετοῦμε τὶς ἱερὲς εἰκόνες στοὺς ναούς, στὰ σπίτια, ἀκόμα καὶ στοὺς δρόμους, προκειμένου ν᾽ ἀντικρίζουμε τὰ πρότυπα τῆς Ἁγιότητος ἀλλὰ καὶ νὰ ἁγιαζόμαστε μὲ τὴν χάρη τους.
.                  Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ ἀποστολικὴ παράδοση τῆς προσκυνήσεως τῶν ἱερῶν εἰκόνων.
.                  Ἂν σ᾽ ὅλους τοὺς Ἁγίους πρέπει τιμητικὴ προσκύνηση, πολὺ περισσότερο στὴν Θεομήτορα καὶ Παρθένο Μαρία. Αὐτὴ εἶναι ἁγιότερη ἀπὸ κάθε ἅγιο, εἶναι ἡ κορυφὴ καὶ ἡ τελείωση τῶν Ἁγίων, ἀλλὰ καὶ ἡ μεγαλύτερη εὐεργέτιδα τῆς ἀνθρωπότητος, καθὼς ἔγινε ἡ αἰτία τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ ἑπομένως τῆς σωτηρίας μας.
.                  Ἀναρίθμητες εἰκόνες τῆς Παναγίας ὑπάρχουν σ’ ὅλον τὸν ὀρθόδοξο κόσμο καὶ πολλές ἀπ’ αὐτὲς ἔχουν τὴν χάρη τῆς θαυματουργίας. Στὴν Ρωσία, εἰδικότερα, μόνο οἱ ἐπώνυμες εἰκόνες της, μέ πολυάριθμα ἀντίγραφα ἡ καθεμιά, ὑπολογίζονται σὲ ἑπτακόσιες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες, σύμφωνα μέ τό Ἡμερολόγιο τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, διακόσιες ὀγδόντα περίπου εἶναι θαυματουργὲς καὶ ἑορτάζονται λειτουργικά.
.                  Ἀπέραντη εἶναι ἡ εὐλάβεια τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ πρὸς τὶς εἰκόνες τῆς Θεοτόκου, ποὺ βρίσκονται διάσπαρτες στοὺς ναοὺς καὶ στὰ μοναστήρια τῆς ἀπέραντης χώρας του. Ὁρισμένες ἔπαιξαν σπουδαιότατο ρόλο στὸν ἐκκλησιαστικό, κοινωνικὸ καὶ ἐθνικὸ βίο τῶν Ρώσων. Μέσα ἀπὸ τὰ ἱστορικά τους συχνὰ παρελαύνουν γνωστά πρόσωπα καί σημαντικά γεγονότα τῆς ρωσικῆς ἱστορίας –ἡγεμόνες καί τσάροι, ἱεράρχες καί ἀσκητές, πολιορκίες καί μάχες, θεομηνίες καί καταστροφές. Σὲ κάθε περίπτωση, ὅλοι κινοῦνται καὶ ὅλα διαδραματίζονται γύρω ἀπό κάποιαν εἰκόνα τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία σὲ κρίσιμες στιγμές ἐπεμβαίνει γιὰ νὰ σώσει τὸν λαὸ τοῦ Υἱοῦ της.
.                 Στὸ μικρὸ τοῦτο βιβλίο, στό ὁποῖο παρουσιάζονται τριάντα τέσσερις θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας μας στὴν Ρωσία, διαπιστώνεται γι’ ἄλλη μιὰ φορὰ ἡ χάρη, ἡ δύναμη καὶ ἡ εὐεργετικότητα τῆς πανάχραντης Μητέρας τοῦ Χριστοῦ καὶ δικῆς μας Μητέρας.

, , , , ,

Σχολιάστε

Νέα Ἔκδοση: ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Α´ Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ [Ἔργα Ζ´]

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Ἀσκητικές Ὁμιλίες Α´

ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Δεκέμβριος 2015
Σελ. 360

(Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν Διδαχή στά λόγια: «Ἡ κακὴ φήμη τῶν Σοδόμων…»)

.           Μία ἀπό τίς μεταπτωτικές ψυχικές μας ἀσθένειες εἶναι ἡ τάση νά μή βλέπουμε ἤ νά ἀποκρύβουμε τά δικά μας ἐλαττώματα καί, ἀπεναντίας, νά βλέπουμε, νά ξεσκεπάζουμε καί νά καταδικάζουμε τά ἐλαττώματα τοῦ πλησίον. Καί ἄν δέν μποροῦμε ν᾿ἀποκαλύψουμε τά ἐλαττώματα τῶν ἄλλων ἤἄν δέν ὑπάρχουν σ᾿ αὐτούς τά ἐλαττώματα πού θά θέλαμε νά δοῦμε, τότε καταφεύγουμε σέ μυθοπλασίες, στολίζοντας καί ἐνισχύοντάς τες μέ λέξεις αἰχμηρές καί ἐντυπωσιακές. Ἕνα δικό μας ἐλάττωμα μᾶς φαίνεται μηδαμινό, ἀθῶο. Ἕνα ἐλάττωμα τοῦ πλησίον τό μεγαλοποιοῦμε, τό παρουσιάζουμε ὡς ἀξιόμεμπτο. Αὐτή ἡ ψυχική ἀσθένεια σέ ὁρισμένους ἀνθρώπους, πού δέν προσέχουν τόν ἑαυτό τους, ἐντείνεται ὑπερβολικά. Ἀλλά κι ἀπό κείνους πού ἀγωνίζονται γιά τή σωτηρία τους δέν λείπει. Γιά νά τῆς ξεφύγουμε, πρέπει νά βρισκόμαστε σέ συνεχῆ πνευματική ἐγρήγορση.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Λόγος πού ἐκφωνήθηκε στίς 5 Ἰανουαρίου 1858 στόν Καθεδρικό Ναό τῆς Σταυρουπόλεως κατά τήν ἐνθρόνιση τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου ὡς ἐπισκόπου Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας
Διδαχή στά Θεοφάνεια
Α´ Διδαχή τήν Κυριακή μετά τά Θεοφάνεια γιά τή μετάνοια
Β´ Διδαχή τήν Κυριακή μετά τά Θεοφάνεια γιά τή μετάνοια
Α´ Διδαχή τήν Κυριακή τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου γιά τόν χαρακτήρα τοῦ τελώνη καί τόν χαρακτήρα τοῦ Φαρισαίου
Β´ Διδαχή τήν Κυριακή τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου γιά τήν προσευχή καί τή μετάνοιαυ
Διδαχή τήν Κυριακή τοῦ Ἀσώτου Υἱοῦ γιά τή μετάνοια
Διδαχή τήν Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω γιά τή δεύτερη ἔλευση τοῦ Χριστοῦ
Διδαχή τήν Κυριακή τῆς Τυρινῆς γιά τήν προϋπόθεση τῆς ὀρθῆς εἰσόδου στή Μεγάλη Τεσσαρακοστή
Ὁμιλία τή Δευτέρα τῆς Α´ Ἑβδομάδας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς σχετικά μέ τήν προετοιμασία γιά τό Μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως
Διδαχή τήν Τετάρτη τῆς Α´ Ἑβδομάδας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς γιά τήν ὑποκρισία
Διδαχή τήν Παρασκευή τῆς Α´ Ἑβδομάδας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς γιά τό σῶμα ὡς ναό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
Λόγος τό Σάββατο τῆς Α´ Ἑβδομάδας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, μετά τή Μετάληψη τῶν ἁγίων Μυστηρίων τοῦ Χριστοῦ
Λόγος τήν Α´ Κυριακή τῶν Νηστειῶν γιά τήν Ὀρθοδοξία
Λόγος τή Β´ Κυριακή τῶν Νηστειῶν γιά τή σημασία τῆς νηστείας
Λόγος τήν Γ´ Κυριακή τῶν Νηστειῶν γιά τήν ἄρση τοῦ σταυροῦ
Λόγος τήν Δ´ Κυριακή τῶν Νηστειῶν γιά τήν ἐπενέργεια τῆς νηστείας στά πονηρά πνεύματα
Λόγος τήν Ε´ Κυριακή τῶν Νηστειῶν γιά τή συνένωση τῆς νηστείας μέ τήν εὐσπλαχνία καί τήν προσευχή
Λόγος Α´ τήν Κυριακή τῶν Βαΐων
Λόγος Β´ τήν Κυριακή τῶν Βαΐων
Λόγος τή Μεγάλη Πέμπτη γιά τά θεῖα Μυστήρια τοῦ Χριστοῦ
Λόγος τή Μεγάλη Παρασκευή
Διδαχή τήν Κυριακή τοῦ Ἀντίπασχα γιά τόν Χριστιανισμό
Διδαχή τήν Κυριακή τῶν Μυροφόρων Γυναικῶν γιά τή νέκρωση τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος
Διδαχή τήν Κυριακή τοῦ Παραλύτου γιά τίς τιμωρίες τοῦ Θεοῦ
Διδαχή τήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος γιά τήν πνευματική καί ἀληθινή λατρεία τοῦ Θεοῦ
Διδαχή τήν Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ γιά τήν ἔπαρση καί τήν ταπεινοφροσύνη
Διδαχή τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων γιά τό σημάδι τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ
Διδαχή τό Σάββατο τῆς Ε´ Ἑβδομάδας τοῦ Ματθαίουγιά τήν προϋπόθεση τῆς οἰκειώσεως τοῦ Χριστοῦ
Διδαχή τήν Θ´ Κυριακή τοῦ Ματθαίου γιά τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο πού θλίβεται
Διδαχή τήν Τρίτη τῆς ΙΑ´ Ἑβδομάδας τοῦ Ματθαίου γιά «τίς σπουδαιότερες ἐντολές τοῦ νόμου, τή δικαιοσύνη, τήν εὐσπλαχνία καί τήν πίστη»
Διδαχή στά λόγια: «Ἡ κακή φήμη τῶν Σοδόμων καί τῶν Γομόρρων διαδόθηκε πολύ, φτάνοντας ὥς ἐμένα, καί οἱ ἁμαρτίες τους εἶναι πάρα πολύ μεγάλες. Θά κατέβω, λοιπόν, νά διαπιστώσω, ἄν πράγματι διαπράττονται ἐκεῖ αὐτά πού φημολογοῦνται καί πού ἔφτασαν ὥς ἐμένα»
Διδαχή τή ΙΒ´ Κυριακή τοῦ Ματθαίου γιά τή σωτηρία2
ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ

 

,

Σχολιάστε

Νέα Ἔκδοση: ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ-ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ (Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ [Ἔργα Ε´])

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Λόγος γιὰ τὰ πνεύματα
– Λόγος γιὰ τὸν θάνατο


ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,

Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ὀκτώβριος 2014
Σελ. 304

       (ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Λόγο γιὰ τὰ Πνεύματα) 

ag.ignatios-5.             «Μόνο ὅποιος τηρεῖ ὅλες ἀνεξαίρετα τὶς ἐντολὲς μπορεῖ νὰ νικήσει τὸν ἐχθρό. Τὶς ὧρες τῶν σατανικῶν ἐπιθέσεων ἀναδεικνύονται καὶ ἀποδεικνύονται οἱ ἀνδρεῖοι στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ, πού, νικώντας, μεταβαίνουν ἀπὸ τὸν αἰώνιο θάνατο στὴν ἀνάσταση καὶ τὴν αἰώνια ζωὴ τῆς ψυχῆς. Τὴν πανοπλία τοῦ Θεοῦ τὴ φοροῦν οἱ ἅγιοί Του. Ὁ κανόνας τῆς ζωῆς τῶν ἁγίων εἶναι τὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ λόγος τους ―ὁ λόγος καὶ τῶν χειλιῶν καὶ τοῦ νοῦ καὶ τῆς καρδιᾶς τους― εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μ᾽ αὐτὴ τὴν πνευματικὴ μάχαιρα συντρίβουν τὰ περιστρεφόμενα πύρινα ξίφη τῶν ἐχθρῶν ―τοὺς δαιμονικοὺς λογισμοὺς καὶ τὶς δαιμονικὲς φαντασίες―, κι ἔτσι αὐτὰ δὲν μποροῦν νὰ διαπεράσουν τὶς ψυχές τους. Μὲ συνεχῆ ἐγρήγορση καὶ νήψη ἐπιτηροῦν τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά τους ὅλοι οἱ ἀληθινοὶ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ. Φωτισμένοι ἀπὸ τὴ θεία χάρη, ἀντιλαμβάνονται ἤδη ἀπὸ μακριὰ τοὺς νοητοὺς κλέφτες καὶ φονιάδες, ὅταν αὐτοὶ τοὺς πλησιάζουν, καὶ βλέπουν μέσα τους σὰν σὲ καθρέφτη τὰ μαῦρα πρόσωπα τῶν νοητῶν αἰθιόπων. Διακόπτοντας ἀπὸ τούτη τὴ ζωὴ κάθε κοινωνία μὲ τοὺς δαίμονες, στεροῦν ἀπ᾽ αὐτοὺς κάθε δικαίωμα ἢ ἐξουσία πάνω στὶς ψυχές τους. Ἔτσι, ὅταν χωρίζονται ἀπὸ τὰ σώματά τους, περνοῦν ἀνεμπόδιστα τὶς ἐξουσίες τοῦ ἀέρα, τὶς νικημένες ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρετή τους».

 

βλ. σχετ.: Νέα Ἔκδοση: ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´ (Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ)

 

, , ,

Σχολιάστε

«ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΘΕΛΗΜΑΤΑ ΜΑΣ»! (Ὅσ. Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος)

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Ὁσ. Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου
«Χειραγωγία στὴν πνευματικὴ ζωὴ»
(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν),

ἔκδ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 2003,
σελ. 142-143

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.          […] Γενικὰ καὶ σὲ κάθε περίπτωση, νὰ ἐνεργεῖτε ἀντίθετα πρὸς τὶς ἀπαιτήσεις τῆς φιλαυτίας, ἀντίθετα πρὸς τὸ φρόνημα τῆς σάρκας. Καὶ γιὰ κάθε δυσκολία, γιὰ κάθε ἀμφιβολία, γιὰ κάθε δίλημμα, νὰ συμβουλεύεστε τὸν πνευματικό σας. Ἔτσι ἡ συνείδησή σας θὰ εἶναι ἀναπαυμένη. Εἰδάλλως εὔλογα καὶ δίκαια σᾶς ταλανίζει.
.         Προκοπή, λέτε, δὲν ἔχετε κάνει στὴν πνευματικὴ ζωή. Καὶ δὲν θὰ κάνετε, ὅσο θὰ ὑπάρχει μέσα σας φιλαυτία. Αὐτὴ ἀναμφισβήτητα μαρτυρεῖ πὼς τὴν πρώτη θέση στὴν καρδιά σας κατέχει τὸ «ἐγὼ» καὶ ὄχι ὁ Κύριος. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ἑαυτό μας εἶναι ἡ ζωντανὴ «ἐντὸς ἡμῶν» ἁμαρτία, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχεται ὅλη ἡ ἁμαρτωλότητά μας. Καὶ ὅταν εἴμαστε βυθισμένοι στὴν ἁμαρτωλότητα, μᾶς πλησιάζει ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ; Ὄχι, ὅπως ἡ μέλισσα δὲν πλησιάζει ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει καπνός.
.         Ἡ παρουσία τῆς φιλαυτίας στὴν ψυχὴ μᾶς δείχνει πὼς ἡ πρώτη ἀπόφασή μας νὰ μετανοήσουμε καὶ νὰ ὑπηρετήσουμε τὸν Κύριο ἦταν ἐλλιπής, χλιαρή, ἐπιπόλαιη. Ἡ ἀπόφαση αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνταπόκριση στὴν κλήση τοῦ Ἰησοῦ: «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν… καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. ιϛ´24). Βλέπετε πὼς ἡ πεμπτουσία τῆς κλήσεως εἶναι τὸ «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν». Καὶ τοῦτο σημαίνει ὁλοκληρωτικὴ ἐξαφάνιση τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς φιλαυτίας, ἀσυγκατάβατο ἀγώνα ἐνάντια στὴν φιληδονία καὶ στὴν αὐτοϊκανοποίηση.
.         Δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ ὑποτασσόμαστε καὶ στὸν Θεὸ καὶ στὸν ἑαυτό μας. «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν» (Ματθ. ϛ´24). κύριος, λοιπόν, τῆς δικῆς σας καρδιᾶς ποιός εἶναι; Ὁ Χριστὸς ἢ ὁ ἑαυτός σας; Ἀφοῦ ἀπαντήσετε μὲ εἰλικρίνεια σ’ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, καθίστε καὶ σκεφτεῖτε στὰ σοβαρὰ τί θὰ κάνετε.
.         Μοῦ γράφετε νὰ προσευχηθῶ γιὰ τὴν ἀπαλλαγή σας ἀπὸ τὴν φιλαυτία. Ἀλλὰ γιατί νὰ προσευχηθῶ; Ὁ Θεὸς δὲν θὰ μὲ ἀκούσει. Ἀκούει μόνο τὶς προσευχὲς ποὺ γίνονται γιὰ ὅσους καὶ ἀπ᾽ ὅσους ἀγωνίζονται ἐναντίον τῆς φιλαυτίας. Ἡ “ἀφιλαυτία” δὲν χαρίζεται ἀπὸ τὸν Κύριο. Προαπαιτεῖται γιὰ τὴν ἀποστολὴ τῆς Χάριτος καὶ ὅλων τῶν ἄλλων θείων εὐεργεσιῶν.

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσανίνωφ)

ΑΓ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ 

ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆς

Πατῆστε ἐδῶ
γιὰ νὰ τὸ διαβάσετε σὲ ἐκτυπώσιμη μορφή 
FP31B
(εὐγενικὴ παραχώρηση τῆς Ἱ. Μονῆς)

, ,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΕΡΑ, ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ 2 (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσιανίνωφ)

Λόγος γιά τή νοερά, τήν καρδιακή καί τήν ψυχική προσευχή [B´]
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο 

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ἰούνιος 2012

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/06/22/λόγος-γιά-τή-νοερά-τήν-καρδιακή-καί-τήν/

.          Ἡ πλάνη ἔχει διάφορες μορφές καί κάθε μορφή διάφορες βαθμίδες. Τίς πιό πολλές φορές ἡ πλάνη εἶναι καλυμμένη· λίγες φορές εἶναι φανερή. Συχνά φέρνει τόν ἄνθρωπο σέ κατάσταση συγχύσεως τέτοιας, πού φτάνει νά γίνεται γελοῖος καί ἀξιολύπητος. Ὄχι σπάνια τόν ὁδηγεῖ στήν αὐτοκτονία καί τήν τελειωτική ψυχική καταστροφή.
.          Ἡ πλάνη, δυστυχῶς, γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τούς πολλούς πολύ ὄψιμα καί μάλιστα ἀπό τίς φανερές συνέπειές της. Πρέπει, ὅμως, νά γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό ξεκίνημά της, ἀπό τόν πλανεμένο δηλαδή συλλογισμό τοῦ νοῦ. Ὁ πλανεμένος συλλογισμός τοῦ νοῦ ἀποτελεῖ τή βάση ὅλων τῶν παρεκτροπῶν καί τῶν ὀλέθριων ψυχικῶν καταστάσεων. Σ’ αὐτόν ὑπάρχει ἤδη ὅλο τό οἰκοδόμημα τῆς πλάνης, ὅπως στόν σπόρο ὑπάρχει τό φυτό πού θά βλαστήσει μετά τή σπορά του στή γῆ.
.          Ὁ ἀββάς Ἰσαάκ ὁ Σύρος λέει: «Ἔχει γραφεῖ πώς “ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ δέν ἔρχεται φανερά”, ὅπως τήν περιμένουμε. Ὅσοι βρέθηκαν μέ τέτοιο φρόνημα, κατάντησαν σέ ὑπερηφάνεια καί πτώση. Ἀλλά ἐμεῖς ἄς κάνουμε τήν καρδιά τόπο τῶν ἔργων τῆς μετάνοιας καί τῆς θεάρεστης διαγωγῆς. Τά χαρίσματα τοῦ Κυρίου ἔρχονται μόνα τους, ἄν ὁ τόπος τῆς καρδιᾶς γίνει καθαρός καί ἀμόλυντος. Τό νά ζητᾶμε, ὅμως, τή φανερή ἀπόκτηση τῶν ὑψηλῶν θείων χαρισμάτων εἶναι ἀπαράδεκτο γιά τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ. Ὅσοι τό ἔκαναν, ἀπέκτησαν ὑπερηφάνεια κι ἔπεσαν. Κι αὐτό δέν εἶναι σημάδι ἀγάπης πρός τόν Θεό, ἀλλά ἀρρώστια τῆς ψυχῆς. Πῶς μποροῦμε ἐμεῖς νά ζητήσουμε τά ὑψηλά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, ὅταν ὁ θεῖος Παῦλος καυχιέται μέσα στίς δοκιμασίες καί θεωρεῖ ὅτι τό πιό ὑψηλό χάρισμα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ μετοχή στά παθήματα τοῦ Χριστοῦ;».
.          Τήν προσευχητική σου ἄσκηση στήριξέ την ὁλοκληρωτικά στόν Θεό, διαφορετικά δέν θά μπορέσεις νά κάνεις τήν παραμικρή πρόοδο. Σ᾿ αὐτή τήν ἄσκηση κάθε βῆμα προόδου εἶναι θεῖο δῶρο. Ἀπαρνήσου τόν ἑαυτό σου, λοιπόν, καί παραδώσου στόν Θεό. Ἄφησέ Τον νά κάνει σ᾿ ἐσένα ὅ,τι θέλει. Καί δέν θέλει, ὁ πανάγαθος, παρά νά σοῦ χαρίσει ὅσα δέν ἔχει βάλει ὁ λογισμός σου, δέν θέλει παρά νά σοῦ δώσει ἀγαθά τέτοια, πού ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά σου, στή μεταπτωτική τους κατάσταση, δέν τά γνωρίζουν.
.          Ὅποιος δέν ἀπέκτησε ψυχική καθαρότητα, δέν μπορεῖ, ὄχι, δέν μπορεῖ ν᾿ ἀποκτήσει τήν παραμικρή γνώση ἤ ἀντίληψη τῶν πνευματικῶν χαρισμάτων μέ τή φαντασία του, συγκρίνοντάς τα μέ τά γνωστά εὐχάριστα ψυχικά αἰσθήματα. Γι᾿ αὐτό «ρίξε τή φροντίδα σου στόν Κύριο» μέ ἁπλότητα καί πίστη. Μήν ἀκοῦς τίς ὑποβολές τοῦ πονηροῦ, ὁ ὁποῖος ἤδη μέσα στόν παράδεισο ἔλεγε στούς προπάτορές μας, «Θά γίνετε σάν θεοί», καί τώρα ἐμπνέει σ᾿ ἐσένα ἐγωιστική σπουδή στήν ἀπόκτηση τῶν πνευματικῶν δώρων τῆς καρδιακῆς προσευχῆς. Αὐτά τά δῶρα, ἐπαναλαμβάνω, τά δίνει μόνο ὁ Θεός στόν κατάλληλο καιρό καί στόν κατάλληλο τόπο. Καί «τόπος» κατάλληλος εἶναι ὁ σύνολος ψυχοσωματικός ἄνθρωπος πού καθαρίστηκε ἀπό τά πάθη.
.          Ἄς ἀγωνιστοῦμε, λοιπόν, νά ἀπαλλάξουμε τόν ναό μας ―τήν ψυχή καί τό σῶμα μας― ἀπό τά εἴδωλα, ἀπό τίς βδελυρές θυσίες, ἀπό τά εἰδωλόθυτα, ἀπό καθετί εἰδωλολατρικό. Ὅπως ὁ ἅγιος προφήτης Ἠλίας συγκέντρω­σε ὅλους τούς ἱερεῖς καί τούς προφῆτες τοῦ Βάαλ στόν χείμαρρο Κισσών καί ἐκεῖ τούς θανάτωσε, ἔτσι κι ἐμεῖς ἄς βυθιστοῦμε στόν θρῆνο τῆς μετάνοιας. Σ᾿ αὐτόν τόν μακάριο χείμαρρο ἄς θανατώσουμε ὅλες τίς ἀφορμές τῶν παθῶν, ὅλα ὅσα παρακινοῦν τήν καρδιά μας νά προσφέρει θυσία στήν ἁμαρτία, ὅλα ὅσα κάνουν μία τέτοια θυσία νά φαίνεται δικαιολογημένη. Ἄς καθαρίσουμε τόν ναό μας καί τόν περίβολό του μέ τά δάκρυα. Διπλά καί τριπλά ἄς κλάψουμε, γιατί ἡ ἀκαθαρσία τῆς ψυχῆς δέν φεύγει παρά μέ ἄφθονα δάκρυα. Ἄς χτίσουμε νέο ναό μέ πέτρες θεῖες, μέ αἰσθήματα εὐαγγελικά. Ἄς μήν ἀφήσουμε χῶρο γιά τά αἰσθήματα τοῦ παλαιοῦ ἁμαρτωλοῦ ἑαυτοῦ μας, ὅσο κι ἄν αὐτά φαίνονται ἀθῶα καί ὡραῖα. Τότε ὁ μεγάλος Θεός θά στείλει τήν πανίερη φωτιά Του στίς καρδιές μας καί θά τίς κάνει ναούς τῆς χαρισματικῆς προσευχῆς, ὅπως εἶπε μέ τά θεῖα Του χείλη: «Ὁ οἶκος μου θά ὀνομαστεῖ οἶκος προσευχῆς».

, ,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΕΡΑ, ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ 1 (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσιανίνωφ)

Λόγος γιά τή νοερά, τήν καρδιακή καί τήν ψυχική προσευχή [Α´]
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο 

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ἰούνιος 2012

.         Τὴν νοερά, τήν καρδιακή καί τήν ψυχική προσευχή τήν χαρίζει μέ τόν καιρό ὁ σπλαχνικός Κύριος σ’ αὐτόν πού ἀδιάλειπτα καί εὐλαβικά ἀσχολεῖται μέ τήν προσεκτική προσευχή, προφέροντάς την εἴτε μεγαλόφωνα εἴτε ψιθυριστά, ἀνάλογα μέ τήν περίσταση. Τή χαρίζει ὁ Κύριος σ᾿ αὐτόν πού, ὅταν προσεύχεται, συγκεντρώνει τόν νοῦ του στίς λέξεις τῆς προσευχῆς, ἀποδιώχνοντας ὅλες τίς σκέψεις καί φαντασιώσεις, ὄχι μόνο τίς ἐφάμαρτες καί τίς μάταιες ἀλλά ἀκόμα καί τίς φαινομενικά καλές.
.       Ἀδελφέ, δέν σέ συμφέρει νά λάβεις πρόωρα τή θεοδώρητη καρδιακή προσευχή. Δέν σέ συμφέρει νά αἰσθανθεῖς πρόωρα τήν πνευματική της γλυκύτητα. Γιατί, ἄν δέν μάθεις πρῶτα μέ πόση εὐλάβεια καί μέ πόση προσοχή πρέπει νά φυλάσσεται τό δῶρο αὐτό τοῦ Θεοῦ, μπορεῖ νά τό χρησιμοποιήσεις γιά κακό, γιά βλάβη καί καταστροφή τῆς ψυχῆς σου. Ἄλλωστε, εἶναι ἀδύνατο νά προοδεύσεις στή μακάρια νοερά καί καρδιακή προσευχή μέ τόν προσωπικό σου ἀγώνα μόνο. Ὁ Θεός εἶναι ἐκεῖνος πού μπορεῖ νά ἑνώσει τόν νοῦ μέ τήν καρδιά σου καί μ᾿ ὅλη τήν ψυχή σου, νά ἑνώσει αὐτά πού χωρίστηκαν μέ τήν προπατορική πτώση. Κι ἄν ἐμεῖς ἀσκήσουμε μέ ἀσύνετο τρόπο βία στόν ἑαυτό μας, ἐπιδιώκοντας μέ τόν προσωπικό ἀγώνα τήν ἀπόκτηση τῶν δώρων ἐκείνων πού μόνο ἀπό τόν Θεό στέλνονται, μάταια θά κοπιάσουμε. Καί καλά θά ἦταν, ἄν ἡ ζημιά περιοριζόταν στήν ἀπώλεια χρόνου καί κόπων! Γιατί συχνά, ὅσους ἐγωιστικά ἐπιζητοῦν ὑψηλές πνευματικές καταστάσεις πού ταιριάζουν μόνο στήν ἀνακαινισμένη ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀνθρώπινη φύση, τούς βρίσκει μεγαλύτερη ψυχική συμφορά: Πέφτουν σέ “πλάνη”, ὅπως αὐτή ὀνομάζεται ἀπό τούς ἁγίους πατέρες. Καί εἶναι εὔλογο. Τό ξεκίνημά τους, βλέπετε, εἶναι σφαλερό. Πῶς, λοιπόν, νά μήν εἶναι σφαλερή καί ἡ κατάληξη;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/06/25/λόγος-γιά-τήν-νοερά-τήν-καρδιακή-καί-τή/

, ,

Σχολιάστε

Νέα Ἔκδοση: ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´ (Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ)

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς Ἰούνιος 2012
Σελ. 358

.          Ἐξεδόθη καὶ τὸ τέταρτο μέρος-τόμος τῆς συλλογῆς «ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ» μὲ τὴν ἐπιμέλεια τῆς Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου. Ὁ πρῶτος τόμος εἶχε ἐκδοθεῖ τὸ 2009.
.          «Οἱ ἅγιοι Πατέρες ὅλων τῶν ἐποχῶν ἐκφράζουν τὴν σχέση τους μὲ τὴν ἀποκεκαλυμμένη θεία ἀλήθεια μὲ τὴν λέξη “πιστεύω”. Στὴν σύγχρονη κοινωνία, ποὺ καυχιέται ὑπέρμετρα γιὰ τὸ ὑψηλὸ μορφωτικό της ἐπίπεδο καὶ τὶς χριστιανικές της ἀρχές, διαρκῶς ἐξαπλώνεται ἡ χρήση τῆς λέξεως “νομίζω”. Μ᾽ αὐτὴν τὴν λέξη ἐκφράζουν πιὰ οἱ ἄνθρωποι τὴν ἐσωτερική τους σχέση μὲ τὴν θεία ἀποκάλυψη. Ποῦ ὀφείλεται, λοιπόν, ἡ ἐμφάνιση τῆς λέξεως αὐτῆς; Στὴν ἄγνοια τοῦ χριστιανισμοῦ». (Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

ΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ τοῦ βιβλίου

– Λόγος γιὰ τὴν νοερά, τὴν καρδιακὴ καὶ τὴν ψυχικὴ προσευχὴ
– Λόγος γιὰ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ,
– Ὁ Ξένος
– Μυστικὴ ἑρμηνεία τοῦ 99ου ψαλμοῦ
– Λόγος γιὰ τὴν σωτηρία καὶ τὴν χριστιανικὴ τελειότητα
– Λόγος γιὰ τὶς διάφορες καταστάσεις τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὡς πρὸς τὴν σχέση της μὲ τὸ καλὸ καὶ τὸ κακὸ

– ΕΙΣΑΓΩΓΗ

– ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ
– Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΛΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
– Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
– Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΛΥΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
– Η ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΗΣ ΛΥΤΡΩΜΕΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ, ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΒΛΑΒΗΣ ΤΗΣ, ΜΕ ΤΗΝ METANOIA
– Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ

,

1 Σχόλιο

ΠΑΣΧΑ ΣΤΑ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΑ

Πάσχα στ Καυσοκαλύβια

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
Ἀρχιμ. Χερουβείμ,
«Νοσταλγικὲς ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸ περιβόλι τῆς Παναγίας»,
σελ. 246-247,
ἐκδ. Ἱ. Μ. ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ Ὠρωποῦ, 1981

.        …Ἁπλότης καὶ ἀγάπη χαρακτήριζαν τὰ Καυσοκαλύβια. Ἐπάνω σ᾽ αὐτὴ στηριζόταν κι ἕνα ὡραῖο τους πασχαλινὸ ἔθιμο: Κάθε Πάσχα οἱ πατέρες ἐσχημάτιζαν ὁμάδες καὶ περιήρχοντο τὶς καλύβες, γιὰ νὰ χαιρετήσουν, νὰ ἀλληλοευχηθοῦν καὶ νὰ ἀνταλλάξουν τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη». Ἔτσι κι ἐκεῖνο τὸ Πάσχα, ἀπὸ τὸ ἡσυχαστήριο τῶν διδασκάλων μου, ἔβλεπα τοὺς πατέρες καθ᾽ ὁμάδας, σὰν τὰ παιδάκια ποὺ λένε τὰ κάλαντα, νὰ πηγαίνουν ἀπὸ καλύβα σὲ καλύβα καὶ νὰ ψάλλουν ὅλοι μαζὶ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», τὸ «Ὁ ἄγγελος ἐβόα» καὶ ἄλλους πασχαλινοὺς ὕμνους μ᾽ ἕνα πηγαῖο ἐνθουσιαστικὸ παλμό. Μερικὲς μάλιστα ὁμάδες συνέπεσε νὰ συναντηθοῦν στὴν καλύβη τοῦ γέροντα Μιχαήλ, τοῦ καλοκάγαθου ἐκείνου νησιώτη μοναχοῦ μὲ τὴν πλούσια καλωσύνη. Μετὰ τὰ συνήθη ἀναστάσιμα τροπάρια, κάθησαν ὅλοι γιὰ κέρασμα ἔξω στὴν αὐλὴ τῆς καλύβης. Ἀπὸ τὸ ἡσυχαστήριό μας φαίνονταν πολὺ καθαρά. Ἤσαν καθισμένοι σὲ ξύλινα παγκάκια. Ἐπάνω στὸ ὑπαίθριο τραπέζι εἶχαν παρατεθεῖ πασχαλινὰ κόκκινα αὐγά, τυρί, κρασί… Ὅταν πλέον διετράνωσαν τὴν χαρὰ καὶ τὴν νικητήρια ἰαχὴ τῆς πίστεως, τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», καὶ μὲ τὰ ἐπίγεια ἀγαθά, πῆραν στὰ χέρια τους μουσικὰ βιβλία κι ἔψαλαν μὲ ἄφθαστη χάρη. Θὰ τοὺς ζήλευαν καὶ οἱ ἄγγελοι ἀκόμη στὸν οὐρανό! Οἱ φωνές τους ἁγνές, χαρμόσυνες, πανηγυρικές, στὸ αὐθόρμητο παραλήρημα τῆς Ἀναστάσεως, ἀντιλαλοῦσαν στὴν χαράδρα, κατέβαιναν στὴν γαλανὴ θάλασσα, ὑψώνονταν ἐπάνω κι ἀπὸ τὸν Ἄθω ὣς τ’ ἀστέρια τοῦ οὐρανοῦ…

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: proskynitis.blogspot.com

, , , ,

Σχολιάστε

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ- Β´ (ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ “ΤΥΧΑΙΕΣ” ΘΛΙΨΕΙΣ)

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ- Β´

Συμβουλὲς Γέροντος σὲ χριστιανοὺς
ποὺ ζοῦν στὸν κόσμο.

[Β´]

Ἐπιμέλεια καὶ Ἔκδοση
Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ.

.           Ἀποφεύγετε τὰ λόγια καὶ τὶς πράξεις ποὺ μποροῦν νὰ σκανδαλίσουν ἢ νὰ προσβάλουν τοὺς ἀδελφούς σας. Τίς προσβολὲς ὅμως τῶν ἄλλων ἐσεῖς νὰ τὶς δέχεστε σὰν δῶρο Θεοῦ. Εἶναι τὸ ὅπλο ποὺ σᾶς προσφέρει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, γιὰ νὰ νεκρώσετε τὰ πάθη ποὺ φωλιάζουν στὴν ψυχή σας.

.           Μὴν ἀνταποδίδετε τοὺς ὀνειδισμοὺς ἢ τὶς θλίψεις ποὺ τυχὸν σᾶς προξενοῦν. Δεῖξτε ὑπομονὴ καὶ μὴ θελήσετε ποτὲ νὰ πικράνετε κανένα. Νὰ εἶστε τότε σίγουροι πὼς καὶ τὸ δικό σας ὄνομα θὰ συγκαταριθμηθεῖ στὰ ὀνόματα τῶν ἁγίων»τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίω τῆς ζωῆς» (Ἀποκ. κα´ 27)

.           Νὰ μὴ θυμάστε μὲ λύπη τὸ κακὸ ποὺ σᾶς προξένησε ὁ ἀδελφός σας, γιὰ νὰ μὴ θυμηθεῖ καὶ ὁ Κύριος τὶς δικές σας ἁμαρτίες, γιὰ τὶς ὁποῖες σᾶς συγχώρεσε. Τὸ κακὸ νὰ τὸ νικᾶτε μὲ τὸ καλό. Τὸ κακὸ δὲν διορθώνεται ποτὲ μὲ τὸ κακὸ (πρβλ. Ρωμ. ιβ´ 21)

.           Πρὶν πεῖτε ὁτιδήποτε, σκεφθεῖτε μήπως μὲ τὰ λόγια σας προσβάλετε τὸν Θεὸ ἢ τὸν πλησίον σας.

.           Προτοῦ ἐπισκεφθεῖτε τὸν ἀδελφό σας, θέστε ὡς ὅρο στὸν ἑαυτό σας νὰ διατηρήσετε καὶ μετὰ τὴν ἐπίσκεψή σας τὴν ἴδια ἀγαθὴ διάθεση καὶ ἀγάπη ποὺ τρέφετε καὶ τώρα ἀπέναντί του ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο θὰ σᾶς ὑποδεχθεῖ ἐκεῖνος.

.           Σὲ κάθε προστριβὴ μὲ τὸν πλησίον σας ἐξετάστε πρῶτα τὸν ἑαυτό σας. Ἀσκώντας αὐστηρὴ αὐτοκριτική, σχεδὸν πάντα θὰ διαπιστώσετε πὼς αἰτία τῆς δυσαρέσκειας εἶναι ὁ ἴδιος μας ὁ ἑαυτός.

.           Μὴν προβάλλετε δικαιολογίες. Ἀποφεύγετε τὶς διενέξεις. Συμπεριφερθεῖτε μὲ συγκατάβαση στὸν πλησίον σας, ἀνάλογα μὲ τὸ χαρακτήρα καὶ τὴν ἡλικία του. Φανεῖτε μὲ κάθε τρόπο παρήγοροι σὲ ὅλους καὶ στὸν καθένα χωριστά.

.           Ὑπομένετε ἀγόγγυστα τοὺς κακοὺς τρόπους τοῦ ἀδελφοῦ σας, τὴν ἀγανάκτησή του, τὴν ὀργή του, τὶς ἀπερισκεψίες του.

.           Ὅταν βλέπετε κάποια αἴσθημα ἀντιπάθειας πρὸς τὸν πλησίον ν’ ἀγγίζει τὴν ψυχή σας, ἀγωνιστεῖτε νὰ τὸ διώξετε. Ὑποχρεῶστε τὸν ἑαυτό σας νὰ ἐξυπηρετήσει καὶ νὰ διακονήσει μὲ κάθε τρόπο τὸν συγκεκριμένο ἀδελφό. Πιέστε τὸν ἑαυτό σας στὴν ἑξῆς προσευχή: «Κύριε, σῶσε τὸν δοῦλο Σου (τάδε) καὶ μὲ τὶς ἅγιες προσευχὲς του εἰρήνευσε καὶ τὴν δική μου ψυχή». Βλέποντας ὁ Κύριος αὐτὴ τὴν καλή σας προαίρεση, ὄχι μόνον θὰ ξεριζώσει ἀπὸ μέσα σας τὴν ἀντιπάθεια, μὰ καὶ θὰ σκορπίσει ἀνάμεσα σας τὴν ἁγία Του ἀγάπη.

.           Μὴ θίγετε μὲ τὰ λόγια σας τὴν τιμὴ τοῦ πλησίον. Νὰ χρησιμοποιεῖτε τὴ γλώσσα μόνο γιὰ νὰ δοξάζετε τὸν Θεὸ καὶ γιὰ νὰ λέτε λόγους ψυχωφελεῖς στοὺς ἀδελφούς σας. Ἂν θελήσετε νὰ κακολογήσετε κάποιον, θυμηθεῖτε πρῶτα τὶς δικές σας ἁμαρτίες -ὅλες ἐκεῖνες ποὺ κάνατε ἀπὸ τὰ νεανικά σας χρόνια μέχρι σήμερα- κατηγορεῖστε τὸν ἑαυτό σας γι’ αὐτὲς κὰ ἀποφύγετε ἔτσι τὴν καταλαλιά. Μὴν ξεχνᾶτε ποτὲ πὼς ἡ ἐνασχόληση μὲ τὰ σφάλματα τῶν ἄλλων ἀποτελεῖ παράπτωμα.

.           Πολεμῆστε μὲ κάθε τρόπο τὸ πάθος τοῦ θυμοῦ, καί, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, αὐτὸ θὰ ὑποχωρήσει. Ἂν τυχὸν νευριάσετε ἢ ὀργιστεῖτε, εἶναι προτιμότερο νὰ μὴν πεῖτε τίποτε. Ἀπομακρυνθεῖτε ἤ, ἂν κάτι τέτοιο δὲν εἶναι εὔκολο, κλεῖστε σφιχτὰ τὰ χείλη σας γιὰ νὰ μὴν πεταχθεῖ ἔξω ἡ ὀργισμένη φλόγα ποὺ καίει στὴν ψυχή σας καὶ ἀναστατώσει ὅλο σας τὸ περιβάλλον. Ἡ σιωπὴ καὶ ἡ προσευχὴ εἶναι τὸ καλύτερο φάρμακο γι’ αὐτὲς τὶς στιγμές. Ὅταν ἡ φλόγα τοῦ θυμοῦ σβήσει καὶ ἡ καρδιά σας γαληνέψει, τότε μόνο μπορεῖτε νὰ πεῖτε μὲ ἀσφάλεια λόγους ὠφέλιμους.

.           Ἂν ἐσεῖς γίνατε ἀφορμὴ νὰ πικραθεῖ ὁ ἀδελφός σας, χρησιμοποιῆστε κάθε τρόπο γιὰ νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὴν λύπη ποὺ τοῦ δημιουργήσατε.

.           Παρατηρεστε τν αυτό σας κα θ διαπιστώσετε πς μόνο τότε εστε ναπαυμένοι μ λα, ταν πάρχει μέσα σας πομονή, ταπεινοφροσύνη, πακοή, γάπη.

.           Ἡ σωτηρία δὲν βρίσκεται στὴν πολυλογία, ἀλλὰ στὴν σιωπὴ καὶ στὴν ἄγρυπνη προσοχὴ τοῦ ἑαυτοῦ μας.

.           Μὴν κρίνετε ποτὲ τὸν πλησίον σας, εἴτε ζεῖ ἐνάρετα εἴτε ζεῖ ἁμαρτωλά. «Σὺ τὶς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν». (Ρωμ. ιδ´ 4)

.           Σὲ κάθε περίσταση παραδοθεῖτε στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ πλέον σωτήριο γιὰ σᾶς.

.          Προσέχετε ν μ δυσανασχετετε μπροστ σ ποιαδήποτε δυσκολία. Ο θλίψεις δν παρουσιάζονται τυχαία στ ζωή μας, λλ παραχωρονται π τν πρόνοια το Θεο, μὲ σκοπὸ τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὴν σωτηρία μας. Γι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸ παραχωρήθηκε καὶ στὸν Ἀπόστολο Παῦλο νὰ βρεθεῖ μπροστὰ σὲ μυρίους κινδύνους: «Κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις ληστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κυνδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις…» ( Β΄ Κορ. ια´ 26).
.           Γνωρίζοντας αὐτὴ τὴν ἀλήθεια, μὴ ἀσχολεῖστε μὲ τὸ ποιὸς καὶ γιατὶ σᾶς ἀδίκησε. Θυμηθετε μόνο πς χωρς παραχώρηση Θεο κανες δν θ τολμοσε ν σς κουμπήσει. Καλύτερα, λοιπόν, νὰ εὐγνωμονεῖτε τὸν Κύριο, γιατί οἱ δοκιμασίες ποὺ Αὐτὸς ἐπιτρέπει ἀποδεικνύουν πὼς εἶστε δικά Του παιδιά. Αὐτὸς φροντίζει γιὰ σᾶς καὶ μὲ κάθε τρόπο σᾶς καθοδηγεῖ στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν. «Εἰ παιδείαν ὑπομένετε, ὡς υἱοῖς προσφέρεται ὁ Θεός· τὶς γάρ ἐστιν υἱὸς ὃν οὐ παιδεύει πατήρ; ( Ἑβρ. ιβ´ 7)

.           Στὶς στιγμὲς τῆς ἀπελπισίας νὰ θυμάστε πὼς δὲν σᾶς ἐγκατέλειψε ὁ Κύριος, ἀλλὰ μᾶλλον ἐσεῖς Τὸν λησμονήσατε.

.           Νὰ τὶς σᾶς συμβουλεύω γιὰ τὶς ὧρες τῆς μοναξιᾶς σας: Νὰ ἐπικαλεῖστε ἀκατάπαυστα τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ βιάζετε σὲ τοῦτο τὸ ἔργο τὸν ἑαυτό σας, ὅσο κι ἂν αὐτὸς δυσφορεῖ καὶ ἀντιδρᾶ.

 ΠΗΓΗ ἠλ. κειμένου: oparadeisos.wordpress.com
(διορθώσεις «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»)

, , , , , ,

Σχολιάστε