Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἱ. Κλῆρος

ΤΟΥΡΚΙΑ: Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τουρκία: Ἡ ἐξόντωση τῶν Ποντίων κληρικῶν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                       Ἡ τραγικὴ ἐπέτειος τῆς Γενοκτονίας τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ τιμήθηκε στὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων. Κοινὴ ἦταν ἡ ἀπόφαση τῶν κοινοβουλευτικῶν Κομμάτων νὰ ἀναληφθεῖ ἐθνικὴ προσπάθεια, γιὰ νὰ ὑπάρξει διεθνὴς ἀναγνώριση τῆς Γενοκτονίας. Βεβαίως ἡ προσπάθεια αὐτὴ γίνεται ἐδῶ καὶ δεκαετίες, μὲ πενιχρὰ ἀποτελέσματα. Οἱ Ἀρμένιοι, ἂν καὶ λιγότεροι τῶν Ἑλλήνων, ἀποδεικνύονται ἱκανότεροί τους…
 .                       Ἕνας ἀπὸ τοὺς κύριους στόχους τῆς βαρβαρότητας τοῦ Κεμὰλ ἦταν ἡ Ὀρθοδοξία.Ἐκκλησιὲς καὶ μοναστήρια κάηκαν, γκρεμίστηκαν, πετάχτηκαν εἰκόνες, ἄλλα κειμήλια, ἱερὰ λείψανα. Οἱ πιὸ ὄμορφες ἐκκλησιὲς μιάνθηκαν, μὲ τὴν μετατροπή τους σὲ τζαμιὰ καὶ κάποια μοναστήρια κατάντησαν φυλακές, ἢ αἴθουσες πολλαπλῶν χρήσεων…
.                        Ὁ Κεμὰλ γνώριζε ὅτι ἐπὶ 400 χρόνια ὁ Ὀρθόδοξος κλῆρος κράτησε ὄρθια τὴνἐθνικὴ συνείδηση. Μπορεῖ νὰ χάνανε οἱ Ἕλληνες τὴ γλῶσσα τους, ἀλλὰ μόνο ὅταν ἔχαναν τὴ θρησκευτική τους συνείδηση, τότε γίνονταν ἐξωμότες. Ἄκουσα ὁ ἴδιος Τοῦρκο καθηγητὴ νὰδηλώνει ὅτι ζηλεύει τοὺς Ἕλληνες, ποὺ εἶχαν κληρικούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ζυμωμένοι μὲ τὸ λαό τους καὶ ὄχι μόνο τοῦ διατήρησαν τὴν ταυτότητα, ἀλλὰ ἦσαν καὶ μπροστάρηδες, σὲ κάθε πρωτοποριακὴ πρωτοβουλία καί, πρὸ πάντων, στὴν Παιδεία. Αὐτοὺς τοὺς κληρικοὺς καὶ μοναχοὺς ἐξόντωσε μὲ ναζιστικὲς μεθόδους  ὁ Κεμάλ. Τοὺς ἐξόρισε, τοὺς βασάνισε, τοὺς ἀτίμωσε, τοὺς ἔσφαξε, τοὺς ἐσταύρωσε, τοὺς κρέμασε ζωντανούς, τοὺς ξυλοφόρτωσε μέχρι θανάτου.
.                       Γιὰ τὴν ἐξόντωση τῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν του Πόντου ἐκδόθηκε πρόσφατα τὸβιβλίο τῆς Θεοδώρας Ἰωαννίδου – Καρακουσόγλου «Ἡ ἐξόντωση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Πόντου» (Ἐκδόσεις Τραπεζούς). Πρόκειται γιὰ πολύτιμο ἱστορικὸ πόνημα, προϊὸν πολύχρονου κόπου καὶ ἐντατικῆς ἔρευνας στὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κέντρου Μικρασιατικῶν Σπουδῶν, τῆς Ἐπιτροπῆς Ποντιακῶν Μελετῶν, τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης καὶ τῆς Ἑστίας Νέας Σμύρνης. Τὸ ἐξαίρετο ἀποτέλεσμα στηρίζεται  καὶ στὶς μαρτυρίες, τὶς ὁποῖες συγκέντρωσε ἡ κα Ἰωαννίδου ἀπὸ ἀπογόνους κληρικῶν, ποὺ ἀπὸ τοὺς Τούρκους βασανίστηκαν καὶ ἐκτελέστηκαν στὸν Πόντο.
.                        Στὸ βιβλίο ἀναδεικνύονται οἱ ὑπηρεσίες ποὺ προσέφεραν οἱ κληρικοὶ στὸν Ποντιακὸ Ἑλληνισμὸ κατὰ τὴ Γενοκτονία. Μὲ αὐτοθυσία προστάτευσαν ἀμάχους, κοντὰ στοὺς ἄλλους Ποντίους ἀντιστάθηκαν στὴ βία τοῦ Κεμάλ, μπῆκαν μπροστὰ στὴν ἄμυνα κατὰ τῶν Τσετῶν. Ὅσοι ἐπέζησαν ἦσαν ἡ πνευματικὴ παρηγοριά, ἡ ἐνίσχυση καὶ ὁ συνεκτικὸς κρίκος τῶν Ποντίων κατὰ τὴν πορεία τους πρὸς τὴν ἐξορία καὶ στὴ νέα τους κατοίκηση.
.                        Μέσα στὶς δεκάδες περιπτώσεις, ποὺ ἀναφέρονται στὸ βιβλίο ἀναφέρω μόνο μία, τὴν περίπτωση τοῦ παπα-Στέφανου, ἱερέα τῆς Ἀργυρούπολης. Ἦταν χῆρος μὲ τέσσερα παιδιά. Ὅταν τὸ χωριὸ ἀποφάσισε νὰ ἐξοριστεῖ πηγαίνοντας πρὸς τὴ Γεωργία, ὁ  ἴδιος λειτούργησε γιὰ τελευταία φορά, μὲ  παρὸν ὅλο τὸ χωριό. Ὅταν τελείωσε, τὸν περίμεναν ἀπέξω οἱ Τοῦρκοι, ποὺ τοῦ ἔκοψαν τὰ δάκτυλα τοῦ δεξιοῦ του χεριοῦ, γιὰ νὰ μὴν ξαναλειτουργήσει… Ἀκρωτηριασμένος ἔφτασε στὴν Ἑλλάδα καὶ ὁ Θεὸς τὸν βοήθησε, παρὰ τὴν ἀναπηρία του, νὰ μείνει σὲ ὅλο τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς του ἐφημέριος στὰ Ἀμάραντα καὶ σὲ ἄλλα χωριὰ τοῦ Κιλκίς… Αἰωνία ἡ μνήμη ὅλων τῶν Ποντίων, κλήρου καὶ λαοῦ, ποὺ ὑπέστησαν τὴ Γενοκτονία τῶν Τούρκων.-

, , ,

Σχολιάστε

ΜΝΗΜΗ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ 1821 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μνήμη κληρικῶν ἡρώων τοῦ 1821

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                    Ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1821 ξεχωρίζει ἔναντι τῶν ἄλλων Ἐπαναστάσεων στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἀμερικὴ ἀπὸ τὸ ὅτι προετοιμάστηκε, πραγματοποιήθηκε καὶ ὁλοκληρώθηκε μὲ πρωταγωνιστὲς κληρικούς, μοναχοὺς καὶ πιστὰ μέλη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Μεταξὺπολλῶν ἄλλων οἱ Ἠλίας Μηνιάτης, Κύριλλος Λούκαρης, Εὐγένιος Βούλγαρης, Νεκτάριος Τέρπος, Ρήγας, Σαμουὴλ τοῦ Σουλίου, παπα-Θύμιος Βλαχάβας, Φιλικὴ Ἑταιρεία, Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης, Π. Πατρῶν Γερμανός, Παπαφλέσσας, Ἀθανάσιος Διάκος, μοναχοὶ Μεγάλου Σπηλαίου, Ἁγιορεῖτες Μοναχοί, Σαλώνων Ἠσαΐας, Ρωγῶν Ἰωσήφ, Κολοκοτρώνης, Νικηταρᾶς, Μπότσαρης, Μακρυγιάννης, Καραϊσκάκης, Κανάρης, Καποδίστριας, εἶναι λίγοι ἀπὸ ἐκείνους στοὺς ὁποίουςὀφείλουμε τιμὴ καὶ εὐγνωμοσύνη.
.                    Κάποιοι Συνέλληνες, λόγῳ ἰδεοληπτικῶν ἐμμονῶν, ἀδυνατοῦν νὰ  δεχθοῦν τὴνἱστορικὴ αὐτὴ πραγματικότητα. Ὑπάρχουν καὶ κάποιοι ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι κακῶς κληρικοὶσυμμετέσχον στὸν ἔνοπλο ἀγώνα τοῦ 1821 καὶ πὼς οἱ σημερινοὶ κληρικοὶ δὲν πρέπει νὰ τοὺςἐπαινοῦν! Ὡς τεκμήριο ἐπικαλοῦνται τὸ πονημάτιο τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κων. Καλλινίκου «Χριστιανισμὸς καὶ Πόλεμος» (ἐκδ. «Ἡ Περιστερά», Ἐν Ἀθήναις, 1963), ποὺ γράφει μεταξὺ ἄλλων:
«…Εἰς τοὺς Ὀρθοδόξους ἱερωμένους δὲν ἐπιτρέπεται – θεωρητικῶς τουλάχιστον – τὸμαχαιροφρονεῖν καὶ αἷμα ἀνθρώπινον ἐκχύνειν εἰς τὰς μάχας… Οἱ Παπαφλέσσας, Βρεσθένης Θεοδώρητος,  Σαλώνων Ἠσαΐας,  Ἀνδρούσης Ἰωσήφ, Ταλαντίου Νεόφυτος, Καρύστου Νεόφυτος, αὐτὸς ὁ μαρτυρικώτατος ἐν τῇ πλήρει ἀνδρικῇ του βλαστήσει Ἀθανάσιος Διάκος, ὁ ὠμότατα ὑπὸτῶν κτηνωδῶν δημίων του σουβλισθείς, ἀλλὰ μὲ ἐσπασμένον τὸ ξίφος εἰς τὴν τεθραυσμένην χείρα του καὶ αἱμοστάζουσαν τὴν φουστανέλλαν, ὅλοι ἐκεῖνοι ρασοφόροι τῶν τελευταίων μας χρόνων οἱ φορέσαντες εἰς τὸ σελάχι τὸ γιαταγάνιον καὶ ἀτρομήτως τὸν Τοῦρκον ἀντιμετωπίσαντες, δὲν δύναται νὰ τεθῶσιν εἰς τὴν αὐτὴν ἀκριβῶς μοίραν μὲ ἕναν ἀπόστολον Ἰάκωβον… μὲ ἕνα πρωτομάρτυρα Στέφανον, μὲ ἕνα Πατριάρχην Γρηγόριον Ε΄ καὶ τοὺς συναρχιερεῖς του, οἵτινες ἀπῆλθον τοῦ κόσμου τούτου τελειωθέντες ἐν τῷ ἰδίῳ καὶ ὄχι τῷ ἀλλοτρίῳ αἵματι».
.                    Σημειώνεται ὅτι ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος μὲἐμπεριστατωμένη ἀναφορά του πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο ζήτησε τὴν ἀναγνώριση ὡς Ἁγίου τοῦ Ἀθανασίου Διάκου, διότι ὅταν τοῦ ζητήθηκε νὰ γίνει μουσουλμάνος, γιὰ νὰ μὴν ἐκτελεσθεῖ, ἐκεῖνος ὁμολόγησε τὴν Πίστη του καὶ ἑκουσίως δέχθηκε τὸ φρικτὸ μαρτύριο τοῦ ἀνασκολοπισμοῦ. ἩὈρθόδοξη Ἐκκλησία, στὰ 2000 χρόνια ἱστορίας Της, ἀναγνώρισε ὡς Ἁγίους πολεμιστὲς στρατιωτικοὺς καὶ πολέμαρχους αὐτοκράτορες, μεταξὺ τῶν ὁποίων τοὺς Μέγα Θεοδόσιο (17/1), Ἰουστινιανὸ (2/8), Βασίλειο τὸν Μακεδόνα (29/8), Ἰωάννη Βατάτζη (4/11) καὶ Νικηφόρο Φωκᾶ(11/12).
.                    Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ Χριστὸς δίδαξε τὴν κατάργηση τῆς βίας καὶ βεβαίως τοῦφόνου. Εἶναι ἀλήθεια πὼς ἡ Ἐκκλησία ἄνθισε διὰ τοῦ αἵματος τῶν Μαρτύρων καὶ ὄχι μὲ πολέμους καὶ κατακτήσεις. Ὅμως, ὅπως ὁ Κωνσταντῖνος Οἰκονόμος ὁ ἐξ Οἰκονόμων εἶπε στὸν ἐπιτάφιο λόγο του στὸν Ἐπίσκοπο Σελασσίας (Βρεσθένης) Θεοδώρητο, «στὴν κατὰ πάντα παράδοξη ἀνάσταση τῆς Ἑλλάδος ἔγινε καὶ τοῦτο τὸ παράδοξο. Συμμετέσχον τοῦ ἀγῶνος καὶ κληρικοί, οἱ υἱοὶ τῆς εἰρήνης, καὶ οἱ “πράοι ἔγιναν μαχητές”, προσφέροντες θυσίαν τὶς ψυχές τους γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀδελφῶν, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἄκοντες παρέβησαν τὴ νόμιμη καὶ κανονική τους κλήση».-

, , ,

Σχολιάστε

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ἡ πρόταση τῆς κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία πιθανότατα.

«Ο κληρικο δν κβιάζουν ποτ κανένα»

Ρεπορτὰζ
Ἀντώνης Τριανταφύλλου
ἐφημ. «Δημοκρατία», 27.02.2019

.             Ἐνόχληση στοὺς κληρικοὺς προκάλεσαν οἱ δηλώσεις τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου, κυρίως ἡ εὐθεία ἀναφορὰ ποὺ ἔκανε περὶ προσπάθειας τοῦ ὀργάνου τῶν κληρικῶν, τοῦ Ἱεροῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδος (ΙΣΚΕ), νὰ ἐκβιάσει, προκειμένου νὰ μὴν ὑπάρξουν ἀλλαγὲς στὸν τρόπο μισθοδοσίας. «Οἱ κληρικοὶ δὲν ἐκβιάζουν κανένα καὶ ποτέ, δὲν συνάδει μὲ τὴν ἰδιότητά τους καὶ τὴν ἀποστολή τους», ἀπάντησε χθὲς ὁ ΙΣΚΕ ἐγκαλώντας τὸν ὑπουργὸ Παιδείας ὅτι λανθασμένα κατηγορεῖ τοὺς ἱερεῖς ὅτι δὲν κατέθεσαν προτάσεις.
.             Σύμφωνα μὲ τὴν ἀνακοίνωσή του, ὁ Ἱερὸς Σύνδεσμος κατέθεσε γραπτὰ ὑπομνήματα μὲ τὶς θέσεις καὶ τὶς ἀπόψεις του, σημειώνοντας ὅτι ἂν ἔχουν λησμονηθεῖ ἢ χαθεῖ ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου Παιδείας, δὲν φέρει εὐθύνη ὁ ΙΣΚΕ.
.             Παράλληλα ἀντικρούουν καὶ τὴ νομικὴ ἐπιχειρηματολογία τῆς κυβέρνησης ὅτι οἱ κληρικοὶ δὲν εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι. «Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπικαλεῖται τὶς δύο ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ γιὰ τὴν ἰδιότητά μας κατὰ τὸ ἥμισυ, διατὶ τάχα; Εἴμαστε θρησκευτικοὶ λειτουργοί, ἐξομοιωμένοι (πλάσματι δικαίου) μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Γιατί αὐτὴν τὴ λεπτομέρεια τὴν ἀποφεύγει ὁ κ. ὑπουργός;», διερωτῶνται στὸν ΙΣΚΕ.
.             Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος συντάσσει τὸ πόρισμα ποὺ θὰ κατατεθεῖ τὴν ἐρχόμενη ἑβδομάδα στὴ Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο, ἡ ὁποία μὲ τὴ σειρά της θὰ παραπέμψει, ὡς ἀναρμόδια, τὸ θέμα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν συνομιλιῶν τῆς ἐπιτροπῆς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μὲ τὴν κυβέρνηση, σύμφωνα μὲ ἀσφαλεῖς πληροφορίες τῆς «Δημοκρατίας», δὲν ἱκανοποιοῦν καθόλου τὴν πλευρὰ τῆς Ἐκκλησίας.

  • Πρῶτον, ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἔλαβε τὸ νομοσχέδιο, ἑπομένως δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφέρει ἄποψη.

  • Δεύτερον, τὸ γενικόλογο «φιλολογικὸ» κείμενο, ποὺ βρίθει λανθασμένων διατυπώσεων καὶ νομικὰ καὶ ἐκφραστικά, δὲν ἀπαντᾶ σὲ κανένα ἀπὸ τὰ κρίσιμα ἐρωτήματα τῆς Ἐκκλησίας.

  • Τρίτον καὶ κρισιμότερον, ἡ κυβέρνηση, μέχρι στιγμῆς τουλάχιστον, δὲν δείχνει οὐσιαστικὴ διάθεση νὰ ὑποχωρήσει ἀπὸ τὴν ἀπαίτησή της νὰ ἀλλάξει τὸ μισθολογικὸ καθεστὼς τοῦ κλήρου, θέση ποὺ ἤδη ἔχει ἀπορρίψει ἡ Ἐκκλησία.

.             Μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα καὶ ἂν δὲν ὑπάρξει κάποια θεαματικὴ ἀλλαγὴ στὴ στάση τῆς κυβέρνησης, ἡ Ἱεραρχία μᾶλλον θὰ ἀπορρίψει τὴν πρόταση τῆς κυβέρνησης.

 

ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr

,

Σχολιάστε

«ΕΜΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ. Δὲν μπορεῖ νὰ περάσει τὸ σχέδιο ποὺ ἔχει ἐκπονήσει ἡ κυβέρνηση» (Ι.Σ.Κ.Ε.)

Ἀμετακίνητοι οἱ κληρικοὶ γιὰ τὴ μισθοδοσία τους:
Ἔρχονται καὶ ἐκλογές, «ὑπενθυμίζουν» στὸν Γαβρόγλου

Ἰσμήνη Χαραλαμποπούλου, «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ»

21.02.2019

.             «Ὅσον ἀφορᾶ στὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας, ἐμμένουμε στὶς θέσεις μας καὶ στὶς ἀποφάσεις μας. Δὲν θὰ κάνουμε πίσω σὲ καμία περίπτωση», εἶπε ὁ ἐκπρόσωπος τῶν κληρικῶν, πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου
.             Ἀμετακίνητοι εἶναι οἱ κληρικοὶ στὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας τους, ἐπιμένοντας ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ περάσει τὸ σχέδιο ποὺ ἔχει ἐκπονήσει ἡ κυβέρνηση. Αὐτὸ προέκυψε καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴ γενικὴ συνέλευση τοῦ Ἱεροῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδος, μὲ τὴ συμμετοχὴ περίπου 500 κληρικῶν ἀπ’ ὅλη τὴ χώρα.
.             Ὁ ἐκπρόσωπος τῶν κληρικῶν, πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου, δήλωσε ὅτι ἡ ἀπόφασή τους, ἐν ὄψει καὶ τῆς σύγκλησης τῆς Ἱεραρχίας, εἶναι νὰ παραμείνει στὸ Δημόσιο ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου.
.             «Ὁμόφωνα ἀποφασίσαμε νὰ μὴν δεχτοῦμε καμία ἀλλαγὴ στὰ θέματα τῆς μισθοδοσίας. Μία ἀπόφαση ποὺ εἴχαμε πάρει ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ καὶ ἔκανε ὁμόφωνα ἀπόφασή της καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος στὶς 16 Νοεμβρίου τοῦ 2018 καὶ ἡ ὁποία εἶναι δεσμευτικὴ γιὰ ὅλη τὴν Ἐκκλησία», τόνισαν οἱ κληρικοί, ἐπιβεβαιώνοντας τὴν ἀρχική τους ἀπόφαση.
.             Οἱ ἱερεῖς ἀπορρίπτουν τὴν πρόταση τῆς κυβέρνησης, ἐνῶ τὴν ἀπόφαση τοῦ κλήρου γνωστοποίησε ὁ ἐκπρόσωπος τῶν κληρικῶν, πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου, μετὰ τὴ γενικὴ συνέλευση τοῦ ΙΣΚΕ καὶ ἐν ὄψει καὶ τῆς σύγκλησης τῆς Ἱεραρχίας, στὰ τέλη Μαρτίου.
.             «Ὁλοκληρώθηκε ἡ τακτική μας συνέλευση. Ὅσον ἀφορᾶ στὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας, ἐμμένουμε στὶς θέσεις μας καὶ στὶς ἀποφάσεις μας. Δὲν θὰ κάνουμε πίσω σὲ καμία περίπτωση» τόνισε ὁ πρωτοπρεσβύτερος.
.             Σὲ ἐρώτηση γιὰ τὸ πῶς θὰ ἀντιδράσουν σὲ περίπτωση ποὺ ἡ κυβέρνηση προχωρήσει μονομερῶς στὸ σχέδιο τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας, Κώστα Γαβρόγλου, ἀπάντησε μὲ νόημα: «Ὑπάρχουν καὶ οἱ εἰρηνικὲς κινητοποιήσεις καὶ ἔρχονται καὶ ἐκλογές»…

 

 

 

,

Σχολιάστε

ΣΕ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Σὲ ἑτοιμότητα οἱ κληρικοὶ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ὅλοι οἱ ἱερεῖς, μαζὶ μὲ τοὺς Μητροπολίτες τους, εἶναι σὲ κατάσταση ἑτοιμότητας, γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀπολύσεώς τους ἀπὸ τὸ Δημόσιο, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἀμοίβονταν ἔναντι τῆς περιουσίας, τὴν ὁποία ἔχει προσφέρει ἡ Ἐκκλησία ἢ ἔχει δημεύσει τὸ κράτος. Στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς κυκλοφορήθηκε ἡ φήμη ὅτι μεταξὺ τῶν Νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ φέρει ἡ Κυβέρνηση στὴ Βουλὴ πρὸς ψήφιση τὶς ἀμέσως προσεχεῖς ἡμέρες εἶναι καὶ αὐτὸ γιὰ τὴ μισθοδοσία τῶν κληρικῶν.
.         Οἱ αἰτίες ποὺ δίδονται γιὰ τὴ βεβιασμένη αὐτὴ κίνηση τῆς Κυβέρνησης εἶναι πρῶτον ἡ δέσμευσή της ἔναντι τῶν ἰσχυρῶν ἐξωτερικῶν παραγόντων νὰ κλείσει, μετὰ τὸ Μακεδονικό, τὸ θέμα τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας – Πολιτείας, δεύτερον ὁ ἰδεολογικὸς σταλινικὸς ἀντιεκκλησιαστικὸς φανατισμὸς τοῦ λόμπι τῆς ἄθεης ἰντελιγκέντσιας καὶ τῶν ἄθεων ἐπίσης στελεχῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τρίτον τὸ ὠφελιμιστικὸ σχέδιο τοῦ κυβερνητικοῦ Κόμματος, ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν νὰ ἀδειάσει 10.000 θέσεις ἀπὸ τὸ Δημόσιο γιὰ νὰ τὶς γεμίσει μὲ «ἡμετέρους»…
.         Ἂν πράγματι προχωρήσει ἡ Κυβέρνηση στὴν ἀπόλυση τῶν ἱερέων, προφανῶς θὰ ὑπάρξει ἀντίδραση ἀπὸ αὐτούς, ἀπὸ τὰ πολυπληθῆ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τους καί, γενικότερα, ἀπὸ τὴν κοινὴ γνώμη, ποὺ εἶναι στὸ πλευρό τους. Ὁ Ἀλ. Τσίπρας ἔχει σοβαροὺς λόγους, γιὰ νὰ προκαλεῖ νέα ἀναστάτωση στὴν κοινωνία. Προφανῶς κυριαρχεῖται ἀπὸ τὴν ἀριστερὴ ἰδεολογία, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ὁ λαὸς ταυτίζεται μὲ τὸ Κόμμα καὶ ὅσοι διαφωνοῦν μὲ Αὐτὸ εἶναι ἢ φασίστες ἢ μειωμένης ἀντίληψης πολίτες, ποὺ χρήζουν ἐπανεκπαίδευσης….
.         Σημειώνεται ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Ἀλ. Τσίπρας ἔχει δεσμευθεῖ, ὅτι πρὶν νὰ καταθέσει τὸ Νομοσχέδιο γιὰ τὴν ἀπόλυση τῶν κληρικῶν στὴ Βουλή, θὰ ἐνημερώσει τὴν Ἐκκλησία. Σὲ ἀνακοίνωση τοῦ περασμένου Νοεμβρίου τοῦ Γραφείου Τύπου τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἀναφέρεται: «Τὸ Σχέδιο Νόμου θὰ τεθεῖ σὲ γνώση τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, πρὶν κατατεθεῖ στὴ Βουλή». Ὁμοίως κατὰ τὴ συνεδρίαση τῆς συγκροτηθείσης μικτῆς ἐπιτροπῆς Κράτους – Ἐκκλησίας ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας κ. Κ. Γαβρόγλου διαβεβαίωσε τὰ μέλη της ὅτι «τὸ Νομοσχέδιο θὰ τεθεῖ ὑπ᾽ ὄψη τῶν μελῶν της, πρὶν νὰ κατατεθεῖ στὴ Βουλή». Ὅταν ἀναφέρθηκε σὲ μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ἐκκλησίας ἡ πιθανὴ κατάθεση τοῦ Σχεδίου Νόμου, χωρὶς ἐνημέρωσή της, κούνησε τὸ κεφάλι καὶ σχολίασε ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ Ἀλ. Τσίπρας θὰ εἶναι ἀσυνεπὴς καὶ ὄχι μόνο ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας.
.         Πέραν τῶν πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν ἐπιπτώσεων, ποὺ εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ ἔχει ἡ ἐνδεχόμενη ἀπόλυση τῶν 10.000 ἱερέων ἀπὸ τὸ Δημόσιο, θὰ προκύψουν σοβαρὰ νομικὰ καὶ ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα, στὰ ὁποῖα θὰ ἐμπλακεῖ ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία. Ἔγκυροι νομικοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι μία ἀπόφαση περὶ ἀπολύσεως ἀπὸ τὸ Δημόσιο καὶ μετατροπῆς τοῦ μισθοῦ τῶν ἱερέων σὲ ἐπιδότηση ἢ ἀποζημίωση εἶναι νομικὰ ἀκυρώσιμη καὶ πρακτικὰ ἀντίθετη πρὸς τὴ νομολογία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἡ βουλευτὴς κα Σοφία Βούλτεψη διαβεβαίωσε τὸν ΤτΚ ὅτι ἂν ὁ ΣΥΡΙΖΑ προχωρήσει στὴν ἀλλαγὴ τοῦ καθεστῶτος μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν, ἡ ΝΔ ὡς κυβέρνηση θὰ τὸ ἐπαναφέρει στὴ σημερινὴ κατάσταση. Σημειώνεται ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἐκκλησίας κρατάει σταθερὰ ἀρνητικὴ στάση στὸ νὰ ἀπολυθοῦν ἀπὸ τὸ Δημόσιο οἱ κληρικοί, σύμφωνα μὲ τὴν ὁμόφωνη ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τοῦ περασμένου Νοεμβρίου.
.         Ἡ Κυβέρνηση θὰ ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσει καὶ τὴν ἀντίδραση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, στὸ ὁποῖο ἀνήκουν οἱ κληρικοὶ τῆς Κρήτης καὶ τῆς Δωδεκανήσου. Αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα ἀναμένεται νὰ ἀφιχθεῖ ἀπὸ τὸ Φανάρι ἀντιπροσωπεία, γιὰ νὰ διατυπώσει στὴν κυβέρνηση τὶς ἀντιρρήσεις τοῦ Πατριαρχείου στὴν ἀλλαγὴ τοῦ καθεστῶτος μισθοδοσίας τῶν ἱερέων, ἀντιρρήσεις ποὺ ἤδη διατυπώθηκαν ὁμοφώνως ἀπὸ τὴν Ἐπαρχιακὴ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης.
.         Τὸ πρόβλημα ποὺ ἀπασχολεῖ ἐπὶ πλέον σήμερα κλῆρο καὶ λαὸ εἶναι ἡ στάση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου. Ἡ ἀρχικὴ συμφωνία του μὲ τὸν Ἀλ. Τσίπρα καὶ ἡ στὴ συνέχεια σιωπή του πρὸς τὰ τεκταινόμενα σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Πατρίδας ἐκλαμβάνονται ὡς ἔμμεση ἀλλὰ σαφὴς ὑποστήριξη πρὸς τὸν πρωθυπουργὸ καὶ τὶς ἐνέργειές του.-

, , ,

Σχολιάστε

«ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ» (παραβίαση τῶν Ἀρχῶν τῆς Ἰσότητος καὶ τῆς Λαϊκῆς Κυριαρχίας)

ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡ᾽ ΑΡΕΙῼ ΠΑΓῼ

ΕΥΒΟΙΑΣ 36Β΄ Α΄ ΟΡΟΦΟΣ –
ΑΘΗΝΑΙ ΤΗΛ. 690 77 27 088

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΙΣ

Ἐπί τῆς ἀτύπου συμφωνίας μεταξύ
Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος καί Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως
διά τήν ἀπόλυσιν ἁπάντων τῶν ἐν Ἑλλάδι ὑπηρετούντων Ἱερέων καί Λειτουργῶν

τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας
καί τήν ἐντεῦθεν ἐπιδοματικήν των ἐνίσχυσιν.

ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ:

Ὑπό τοῦ Ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ.κ. Σαράντου Σαράντου ἐτέθη ἡμῖν τό ζήτημα τῆς νομικῆς ἀξιολογήσεως καί ἐγκυρότητος τῆς ἀνωτέρω ἀτύπου συμφωνίας καί ἡ ἐπίδρασίς της τόσον ἐπί τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, ὅσον καί ἐπί τοῦ Χριστεπωνύμου Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἐκ τῆς ἐν θέματι συμφωνίας παραβιάζονται ἀμέσως αἱ ἀρχαί τῆς ἰσότητος, τῆς ἰσονομίας καί τῆς Δημοκρατίας κατά παράβασιν τῶν ἑξῆς διατάξεων τοῦ Συντάγματος καί τοῦ Νόμου.

1) ΠΑΡΑΒΙΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΟΣ

.               Ἡ ἀνωτέρω ἄτυπος συμφωνία παραβιάζει πρωτίστως τάς δικαϊκάς ἀρχάς τῆς ἰσότητος καί τῆς ἰσονομίας καί παραβαίνει τάς διατάξεις τῶν παραγράφων 1 καί 2 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Συντάγματος, ὡς καί τάς ὑπερνομοθετικῆς ἰσχύος διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐξ ἴσου κατοχυροῦν τάς δικαϊκάς ἀρχάς τῆς ἰσότητος καί τῆς μή διακρίσεως ἀμέσως ἰσχύουσαι 2 δυνάμει τοῦ ἄρθρου 28 παρ. 1 τοῦ Συντάγματος, ἤτοι τῶν ἄρθρων 2 καί 6 παρ. 1 ἐδάφιον πρῶτον τῆς Συνθήκης περί Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, 7 ἐδάφιον πρῶτον τῆς Οἰκουμενικῆς Διακηρύξεως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν περί Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, 20 τοῦ Χάρτου θεμελιωδῶν δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί 26 ΔΣΑΠΔ. Συγκεκριμένως, κατ’ ἄρθρον 4 παράγραφοι 1 καί 2 Σ. ὁρίζεται ὅτι “1. Οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι ἐνώπιον τοῦ Νόμου. 2. Οἱ Ἕλληνες καί αἱ Ἑλληνίδες ἔχουν ἴσα δικαίωματα καί ὑποχρεώσεις”. Δυνάμει δέ τοῦ ἄρθρου 2 τῆς Συνθήκης περί τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως προβλέπονται τά ἑξῆς: “Ἡ Ἕνωση βασίζεται στίς ἀξίες τοῦ σεβασμοῦ (…) τῆς ἰσότητας, τοῦ κράτους δικαίου, καθώς καί τοῦ σεβασμοῦ τῶν ἀνθρώπινων δικαιωμάτων, (…) Οἱ ἀξίες αὐτές εἶναι κοινές στά κράτη μέλη ἐντός κοινωνίας πού χαρακτηρίζεται ἀπό τόν πλουραλισμό, τήν ἀπαγόρευση τῶν διακρίσεων, τήν ἀνοχή, τή δικαιοσύνη, τήν ἀλληλεγγύη (…)”. Δυνάμει δέ τοῦ ἄρθρου 6 παρ. 1 ἐδάφιον πρῶτον τῆς Συνθήκης περί τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως προβλέπεται ὅτι: “Ἡ Ἕνωση ἀναγνωρίζει τά δικαιώματα, τίς ἐλευθερίες καί τίς ἀρχές πού περιέχονται στόν Χάρτη τῶν Θεμελιωδῶν Δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης τῆς 7ης Δεκεμβρίου 2000, ὅπως προσαρμόσθηκε στίς 12 Δεκεμβρίου 2007, στό Στρασβοῦργο, ὁ ὁποῖος ἔχει τό ἴδιο νομικό κῦρος μέ τίς Συνθῆκες”.
.               Κατά τό ἄρθρον δέ 20 τοῦ Χάρτου θεμελιωδῶν δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ὁρίζεται ὅτι “ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἴσοι ἐνώπιον τοῦ Νόμου”. Προσέτι δυνάμει τοῦ ἄρθρου 7 ἐδάφιον πρῶτον τῆς Οἰκουμενικῆς Διακηρύξεως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν υἱοθετηθείσης διά τῆς ἀπό 10-12-1948 καί ὑπ᾽ ἀριθ. 217 Α(ΙΙΙ) ἀποφάσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ὁρίζονται τά ἑξῆς: “Ὅλοι εἶναι ἴσοι απέναντι στόν Νόμο καί ἔχουν δικαίωμα σέ ἴση προστασία τοῦ Νόμου, χωρίς καμμία διάκριση”. Ἀκόμη συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 26 ἐδάφιον πρῶτον τοῦ ΔΣΑΠΔ κυρωθέντος διά τοῦ Ν. 2462/1997 (ΦΕΚ Α΄-25/26-2-1997): “ὅλα τά πρόσωπα εἶναι ἴσα ἐνώπιον τοῦ Νόμου καί ἔχουν δικαίωμα, χωρίς καμία διάκριση, σέ ἴση προστασία τοῦ Νόμου”. Ἡ ἀρχή τῆς ἰσότητος, τῆς ἰσονομίας καί μή διακρίσεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ θεμελιώδη κανόνα τοῦ Συντάγματος, ἀλλά καί τοῦ ἀναγκαστικοῦ διεθνοῦς καί τοῦ ἑνωσιακοῦ δικαίου, ἐπιτάσσει τήν ἰδίαν ρύθμισιν τῶν ὁμοειδῶν περιπτώσεων, ὅπως γίνεται δεκτόν κατά παγιωτάτην Νομολογίαν τόσον τοῦ παρ’ ἡμῖν Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (ΟλΣτΕ 660/2018, 926/2018, ΣτΕ 686/2018), ὅσον καί πάντων τῶν διεθνῶν Δικαστηρίων, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Δικαστηρίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως (mutatis mutandis ἀπόφασις ΔΕΚ τῆς 8ης-9-2005 ἐπί τῆς ὑποθέσεως ὑπ’ αριθ. C-191/03, North Western Health Board κατά Margaret McKenna). Ἐν προκειμένῳ συντελεῖται μαζική κατά τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου τῶν Λειτουργῶν τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας παραβίασις τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος διά μέσου τῆς ὡς ἄνω ἀτύπου συμφωνίας καί τῆς διά ταύτης ἐξαγγελθείσης ἀπολύσεως τῶν καί τῆς περαιτέρω ἐπιδοματικῆς των ἐνισχύσεως, καθ᾽ ὅσον τοιαύτη μεταχείρισις δέν ἐπιφυλάσσεται ὑπό τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους διά τούς Λειτουργούς τῶν ἑτέρων θρησκειῶν, ἤτοι διά τούς Μουφτῆδες, τούς παπικούς ἱερεῖς καί τούς Ραββίνους, οἱ ὁποῖοι ἐξ ἴσου ὑπάλληλοι ὄντες τοῦ κράτους καί ἀμειβόμενοι διά τάς ὑπηρεσίας των πρός τούς πιστούς τῆς οἰκείας θρησκείας των, ἐν τούτοις οὐδόλως ἐξήγγελται καί δι᾽ αὐτούς ἀνάλογος ἀντιμετώπισις μαζικῆς ἀπολύσεως ἐπί τῇ βάσει τοῦ συγκεκριμένου κριτηρίου τῆς ἰδιότητός των. Ἐπί πλέον, ἡ ὡς ἄνω ἀντισυνταγματική καί παράνομος διάκρισις, τήν ὁποίαν ὑφίστανται οἱ Ὀρθόδοξοι Ἱερεῖς καί ὁ ἰδιότυπος οὗτος ἐργασιακός διωγμός, ἡ χαρακτηριστική μαζικότης τῶν ἐξαγγελλομένων ἀπολύσεων ἁπάντων ὅσων τυγχάνουν Λειτουργοί τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ἐπί τῇ βάσει τῆς συγκεκριμένης των ἐργασιακῆς ἰδιότητος, συνεπάγεται ἄρδην κατάργησιν μιᾶς ὁλοκλήρου κοινωνικῆς τάξεως καί ἐργασιακῆς ὁμάδος ἀποτελουμένης ἐκ χιλιάδων ἀνθρώπων καί συνάμα συνιστᾶ μείζονα προσβολήν τῆς ἀξίας τῶν ὡς ἀνθρωπίνων ὄντων θίγουσα τήν προσωπικήν των ἀξιοπρέπειαν καί προσωπικότητα κατά παράβασιν τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 2 παρ. 1 καί 5 παρ. 1 τοῦ Συντάγματος, ἀκριβῶς ὁριζόντων ἀντιστοίχως τά ἑξῆς: “Ὁ σεβασμός καί ἡ προστασία τῆς ἀξίας τοῦ ἀνθρώπου ἀποτελοῦν τήν πρωταρχικήν ὑποχρέωσιν τῆς Πολιτείας”. “Ἕκαστος δικαιοῦται νά ἀναπτύσση ἐλευθέρως τήν προσωπικότητά του καί νά συμμετέχη εἰς τήν κοινωνικήν, οἰκονομικήν καί πολιτικήν ζωήν τῆς Χώρας, ἐφ’ ὅσον δέν προσβάλλει τά δικαιώματα τῶν ἄλλων καί δέν παραβιάζει τό Σύνταγμα ἤ τά χρηστά ἤθη”. Προσέτι, ἡ νομική ὑποχρέωσις πάντων καί δή τῶν κρατικῶν ἀρχῶν νά σέβωνται καί νά προστατεύουν τήν ἀνθρωπίνην ἀξίαν καί προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου, ὡς καί τό ἀντίστοιχον δικαίωμα τῶν θιγομένων προσώπων κατοχυροῦται εἰς τάς ἑξῆς διατάξεις τοῦ Νόμου. Δυνάμει τοῦ προοιμίου τῆς Οἰκουμενικῆς Διακηρύξεως Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων διευκρινίζεται ὅτι: “(…) ἡ ἀναγνώριση τῆς ἀξιοπρέπειας, πού εἶναι σύμφυτη σέ ὅλα τά μέλη τῆς ἀνθρώπινης οἰκογένειας, καθώς καί τῶν ἴσων καί ἀναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους ἀποτελεῖ τό θεμέλιο τῆς ἐλευθερίας, τῆς δικαιοσύνης καί τῆς εἰρήνης στόν κόσμο. (…)
.               Ἐπειδή ἔχει οὐσιαστική σημασία νά προστατεύονται τά ἀνθρώπινα δικαιώματα ἀπό ἕνα καθεστώς δικαίου, ὥστε ὁ ἄνθρωπος νά μήν ἀναγκάζεται να προσφεύγει, ὡς ἔσχατο καταφύγιο, στήν ἐξέγερση κατά τῆς τυραννίας καί τῆς καταπίεσης (…). Ἐπειδή μέ τόν Καταστατικό Χάρτη, οἱ λαοί τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν διακήρυξαν καί πάλι τήν πίστη τους στά θεμελιακά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου, στήν ἀξιοπρέπεια καί τήν ἀξία τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας (…). Ἐπειδή τά κράτη μέλη ἀνέλαβαν τήν ὑποχρέωση νά ἐξασφαλίσουν, σέ συνεργασία μέ τόν Ὀργανισμό τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τόν ἀποτελεσματικό σεβασμό τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καί τῶν θεμελιακῶν ἐλευθεριῶν σέ ὅλο τόν κόσμο”. Επίσης κατά τό ἄρθρον 1 τοῦ Χάρτου θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, προβλέπεται ὅτι: “Ἡ ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια εἶναι ἀπαραβίαστη. Πρέπει νά εἶναι σεβαστή καί νά προστατεύεται”. Ἡ ἀνθρωπίνη ἀξία καί ἡ προσωπικότης εἶναι δικαίωμα μή περιουσιακόν, τό ὁποῖον ἐνδιαφέρει τήν δημοσίαν τάξιν, ἀσκούμενον παρ’ ἑκάστου ἀνθρώπου, ἀπαράγραπτον, ἀπολύτως προσωπικόν καί ἀπόλυτον ὑπό τήν ἔννοιαν ὅτι οὐδεμία συγχωρεῖται προσβολή καί παραβίασίς του, ἐξ οὗ καί ὡς ἀπαραβίαστον προστατευόμενον δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Χάρτου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Ἐπίσης τυγχάνει ἀγώγιμον, ὥστε ἡ παραβίασίς του γεννᾶ ἀξίωσιν ἀποζημιώσεως ἔναντι παντός προσβάλλοντος τοῦτο.

2) ΠΑΡΑΒΙΑΣΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

.               Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Συντάγματος ὁρίζονται τά ἑξῆς:
“1. Τό πολίτευμα τῆς Ἑλλάδος εἶναι προεδρευομένη κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2. Θεμέλιον τοῦ πολιτεύματος εἶναι ἡ λαϊκή κυριαρχία.
3. Ἅπασαι αἱ ἐξουσίαι πηγάζουν ἐκ τοῦ λαοῦ καί ὑπάρχουν ὑπέρ αὐτοῦ καί τοῦ Ἔθνους, ἀσκοῦνται δέ καθ᾽ ὅν τρόπον ὁρίζει τό Σύνταγμα”. Δυνάμει δέ τοῦ ἄρθρου 2 τῆς Συνθήκης περί τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως προβλέπονται τά ἑξῆς: “Ἡ Ἕνωση βασίζεται στίς ἀξίες τοῦ σεβασμοῦ (…) τῆς δημοκρατίας, τῆς ἰσότητας, τοῦ κράτους δικαίου, καθώς καί τοῦ σεβασμοῦ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, (…). Οἱ ἀξίες αὐτές εἶναι κοινές στά κράτη μέλη (…)”. Ἡ ἐν λόγῳ διάταξις τοῦ ἑνωσιακοῦ δικαίου ἀποτελεῖ ὡσαύτως ἀναπόσπαστον μέρος τοῦ ἑλληνικοῦ δικαίου δυνάμει τοῦ ἄρθρου 28 παρ. 1 τοῦ Συντάγματος ἐν συνδυασμῷ πρός τάς διατάξεις τοῦ Νόμου 6945/1979 περί κυρώσεως τῆς Συνθήκης προσχωρήσεως τῆς Ελλάδος εἰς τάς Συνθήκας τῆς ΕΟΚ καί τῆς ΕΚΑΕ. Αἱ ἀνωτέρω συνταγματικαί διατάξεις καί δικαϊκαί ἀρχαί ἐπιτάσσουν τήν πλήρως δεσμευτικήν νομικήν ὑποχρέωσιν πάντων τῶν Ἑλλήνων καί ὡσαύτως πάντων τῶν μελῶν τῆς ἑκάστοτε ἑλληνικῆς κυβερνήσεως νά ὑλοποιῇ τήν ἐφ’ ἑκάστου ζητήματος νομίμως ἐκπεφρασμένην ἤ γνωστήν εἰς τόν Νομοθέτην θέλησιν τοῦ λαοῦ καί μάλιστα μετ’ ἀφοσιώσεως πρός τήν Πατρίδα καί τήν Δημοκρατίαν, ἀλλά καί μετά σεβασμοῦ πρός τό Σύνταγμα καί τούς συνάδοντας πρός αὐτό Νόμους, ὅπως ρητῶς ἐπιτάσσει ἡ διάταξις τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 120 τοῦ Συντάγματος, ἥτις ἐξ ἴσου παρεβιάσθη ἐκ τῆς ὡς ἄνω ἀτύπου συμφωνίας. Ἄλλωστε ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Συντάγματος ὁρίζουσα ὅτι “ἅπασαι αἱ ἐξουσίαι πηγάζουν ἐκ τοῦ λαοῦ” συνοδεύεται καί ἀπό τάς λέξεις “καί ὑπάρχουν ὑπέρ αὐτοῦ καί τοῦ Ἔθνους”, εἰς τρόπον, ὥστε οὐδεμία ἀμφιβολία ὑφίσταται ὡς πρός τό ὅτι ναί μέν ἡ νομιμοποίησις τῆς ἐξουσίας τῶν ὀργάνων τῆς ἐκτελεστικῆς λειτουργίας ἄρχεται κατά τήν χρονικήν στιγμήν τῆς δημοκρατικῆς ἐκλογῆς των ὑπό τοῦ λαοῦ, πλήν ὅμως ἡ νομιμοποίησις τῆς ἐν συνεχείᾳ ἐξακολουθήσεως τῆς ἐκ μέρους των τετραετοῦς διακυβερνήσεως τελεῖ ὑπό τήν συνταγματικήν αἵρεσιν τῆς διαρκοῦς καί ἀδιασπάστου συμφωνίας της πρός τήν κυρίαρχον λαϊκήν βούλησιν, εἰς ἥν καί ὑπήκει, ἀφοῦ ἡ συγκεκριμένη ἀκριβῶς ἐξουσία ὑπάρχει –ὀφείλουσα διαρκῶς νά λειτουργῇ– ὑπέρ τοῦ λαοῦ καί σύμπαντος τοῦ Ἔθνους. Ὡς προείρηται, κατά τήν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Συντάγματος ἡ δικαϊκή κανονιστική ἀρχή τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας κατοχυροῦται ὡς “Θεμέλιον τοῦ πολιτεύματος”.
.               Ἐξ ἴσου δέ κατ’ ἄρθρον 2 τῆς Συνθήκης περί τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ὁρίζεται ὅτι ἡ Ἕνωσις βασίζεται ἐπί τῆς ἀξίας “τοῦ σεβασμοῦ (…) τῆς δημοκρατίας”. Ὁ σεβασμός οὗτος τῆς δημοκρατικῆς ἀρχῆς εἶναι τόσον δεδομένος καί αὐτονόητος εἰς τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν, ὥστε δέν δύναται νά καταστῇ μέλος της κράτος μή δημοκρατικῶς διακυβερνώμενον ἤ μή σεβόμενον τάς ἀρχάς ἀκριβῶς τῆς Δημοκρατίας, τῆς ἰσότητος, τοῦ κράτους δικαίου καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἀφοῦ ρητῶς δυνάμει τῆς αὐτῆς ἐν λόγῳ διατάξεως ἡ ἀξία τῆς Δημοκρατίας, ὅπως καί αἱ λοιπαί ὡς ἄνω ἀρχαί, ἀναγνωρίζονται ὡς «κοινές στά κράτη μέλη».
.               Κινητήριος δέ, κατά κυριολεξίαν, δύναμις τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος εἶναι ἡ ἀρχή τῆς πλειονοψηφίας, ἡ κάμψις δηλαδή τῆς βουλήσεως τῶν ὀλίγων ἔναντι τῆς βουλήσεως τῶν πολλῶν. Δημοκρατία συνοπτικῶς κέκληται ὁ ἐντός καθεστῶτος πλήρους ἰσότητος καί ἰσονομίας σεβασμός καί ἡ ὑποταγή πάντων εἰς τήν βούλησιν τῆς πλειονοψηφίας τοῦ λαοῦ. Δημοκρατία ἐπ’ οὐδενί σημαίνει τήν ἐπιβολήν εἰς τήν πλειονοψηφίαν τοῦ λαοῦ τῆς βουλήσεως ὄχι ἁπλῶς τῆς μειονοφηφίας, δηλαδή τῶν ὀλίγων, ἀλλά δύο ανθρώπων ή ἔστω μιᾶς ἐντελῶς ἰσχνοτάτης μερίδος ἀτόμων καί δή ἐνίων ἐκ τῶν φορέων τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Οὔτε ἡ γνώμη, ἡ ψῆφος καί ἡ ἀπόφασις τοῦ πρωθυπουργοῦ καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἔχει ex officio ἤ ἀριστίνδην μείζονα ἀξίαν καί βαρύτητα ἤ ἑνός ἑκάστου τῶν λοιπῶν Ἑλλήνων. Ἐν προκειμένῳ ἡ ὡς ἄνω ἄτυπος συμφωνία, δι᾽ ἧς ἐξήγγελται ὅτι θά ἀπολυθοῦν ἀπαξιούμενοι καί δή ἐπιδοματικῶς ἐνισχυόμενοι ΑΠΑΝΤΕΣ οἱ Λειτουργοί τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δυνάμει ἀντισυνταγματικῆς διακρίσεως ἐπί τῇ βάσει τοῦ κριτηρίου τῆς συγκεκριμένης ἰδιότητός των, παραβιάζει ὠμῶς τάς δικαϊκάς κανονιστικάς ἀρχάς τῆς Δημοκρατίας καί τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας, ἀλλά καί τῆς ἰσότητος εἰς βάρος τῆς συντριπτικῆς πλειονοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ κατά παράβασιν τῶν ἀνωτέρω διατάξεων. Τοῦθ᾽ ὅπερ ἐπειδή οἱ ταύτην συνομολογήσαντες παρεῖδον τό γεγονός ὅτι ὁ Ἑλληνικός Λαός, ὁ ὁποῖος κατά συντριπτικόν ποσοστόν – μεῖζον τοῦ 98% – πρεσβεύει τήν Ὀρθόδοξον Χριστιανικήν Πίστιν καί θρησκεύει καί λατρεύει τόν ἐν Τριάδι Θεόν εἰς τούς Ἱερούς του Ναούς, ὅπερ προϋποθέτει τήν λειτουργίαν τῶν Ναῶν τούτων καί ὡσαύτως τήν ὕπαρξιν – καί δή τήν ἐπιβίωσιν – τῶν Λειτουργῶν τῆς Πίστεώς του ἐπί τῇ βάσει κανονικῶν καί πλήρων σχέσεων ἐργασίας καί πλήρων παροχῶν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καί ἐπ’ οὐδενί ἐπί τῇ βάσει ἐπιδοματικῶν ἐνισχύσεων. Ἡ μαζική ἀπόλυσις ἁπάντων τῶν μελῶν τοῦ Ὀρθοδόξου κλήρου ὄχι μόνον δέν συνάδει πρός τήν βούλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἀλλά συγκρούεται μετωπικῶς πρός αὐτήν, καθ’ ὅσον μάλιστα πλήττει ἀμέσως πρωτίστως τόν ἴδιον τόν Ἑλληνικόν Λαόν – ὄχι μόνον τούς Ὀρθοδόξους Ἱερεῖς – κατά τοῦ συνόλου τοῦ Χριστεπωνύμου Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, διότι εἶναι ἀνέκαθεν γνωστόν εἰς τόν ἑκάστοτε συνταγματικόν Νομοθέτην ἀπό τῆς συστάσεως τοῦ συγχρόνου ἑλληνικοῦ κράτους ἄχρι τοῦδε τό ἀνωτέρω γεγονός, ὅτι ἡ συντριπτική δηλαδή πλειονοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ πρεσβεύει τήν Ὀρθόδοξον Χριστιανικήν Πίστιν, ἐξ οὗ καί ἡ ἐπίκλησις τοῦ ἑλληνικοῦ Συντάγματος εἰς τήν Μίαν, Ἁγίαν καί Ὁμοούσιον Τριάδα. Αὕτη δέ ἡ Πίστις τῶν Ἑλλήνων, ἀποτελεῖ γνωστόν τοῖς πᾶσι συστατικόν στοιχεῖον τῆς ἰδιοπροσωπείας τοῦ Ἔθνους καί συνιστᾶ ἀληθῶς ζήτημα ὑπαρξιακόν διά τούς Ἕλληνας καί οὐδείς δικαιοῦται νά τήν θίγει. Διά τοῦτο ἄλλωστε τό ἄρθρον 3 παρ. 1 ἐδάφια πρῶτον καί δεύτερον τοῦ Συντάγματος ἐπί λέξει καί ἐπιτακτικῶς ὁρίζει καί ρητῶς ἀναγνωρίζει τό πανθομολογούμενον γεγονός ὅτι “Ἐπικρατοῦσα θρησκεία ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἡ τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, κεφαλήν γνωρίζουσα τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὑπάρχει ἀναποσπάστως ἡνωμένη δογματικῶς μετά τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλης καί πάσης ὁμοδόξου του Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τηροῦσα ἀπαρασαλεύτως, ὡς ἐκεῖναι, τούς ἱερούς ἀποστολικούς καί συνοδικούς κανόνας καί τᾶς ἱεράς παραδόσεις”. Σύμπας ὁ Ἑλληνικός Λαός πλήττεται καί πᾶς Ἕλλην Ὀρθόδοξος προσβάλλεται εἰς τό δυνάμει τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Συντάγματος κατοχυρούμενον ἀτομικό δικαίωμά του διά τήν θρησκευτικήν του ἐλευθερίαν καί διά τήν ἄσκησιν τῆς λατρείας τοῦ ἐκ τῆς ὑπό κρίσιν ἐπαπειλουμένης περιπτώσεως μαζικῶν ἀπολύσεων καί ἐκ τῆς ἐπιδοματικῆς τοῦ λοιποῦ ἐνισχύσεως τῶν Ἱερέων, διότι αὔτη θά λειτουργεῖ ἀποτρεπτικῶς διά τούς νέους ἀνθρώπους ἐπί τῷ ἱερατεύεσθαι. Τοῦτο θά ἔχει ὡς ἄμεσον καί πρακτικόν ἀποτέλεσμα ὅλοι οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί νά στεροῦνται Ἱερέων καί ἐφημερίων εἰς τούς πλείστους Ἱερούς ἀνά τήν Χώρα Ναούς καί εἰς τά πλεῖστα μέρη τῆς Ἑλλάδος καί ἄρα (οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί) θά ἐμποδίζονται ἐξ ἀντικειμένου εἰς τήν ἐκδήλωσιν τῆς θρησκευτικῆς των Πίστεως καί εἰς τήν ἄσκησιν τῆς λατρείας των εἰς τούς Ἱερούς ἀνά τήν Ἑλλάδα Ναούς κατά παράβασιν ἁπασῶν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων τοῦ Συντάγματος καί τοῦ Νόμου. Καί πάντα ταῦτα ἐντός μίας πολιτείας, ἡ ὁποία θέλει νά ὀνομάζεται δημοκρατική καί εὐνομουμένη καί λειτουργοῦσα ἐντός τοῦ πλαισίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως…

Ἀθῆναι, 11 Νοεμβρίου 2018
Ὁ γνωμοδοτῶν Δικηγόρος
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

 

Σχολιάστε

ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΙΕΡΕΩΝ

ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΙΕΡΕΩΝ

Τοῦ πρωτοπρ. π. Διονυσίου Τάτση

ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 19. 07.2013 

.              Οἱ μικρὲς παραμεθόριες ἐνορίες τῆς Πατρίδας μας γιὰ ἕξι μῆνες τὸν χρόνο εἶναι ἐρημωμένες, βρίσκονται θὰ ἔλεγα σὲ παρατεταμένη χειμερία νάρκη. Ἡ κατάσταση αὐτὴ ἀλλάζει τὸν Ἀπρίλιο, ὅταν ἐπιστέφουν μερικοὶ κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι βάζουν ἕνα κηπάκο καὶ ἐπιδιορθώνουν τὰ σπίτια τους. Συνήθως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι μεγάλης ἡλικίας καὶ οἱ δυνατότητές τους εἶναι μικρές.
Γιὰ νὰ ξεπεράσουν τὶς δυσκολίες τους πληρώνουν μερικοὺς ἀλλοδαπούς, οἱ ὁποῖοι συνήθως εἶναι μόνιμοι κάτοικοι ἢ ἔρχονται καθημερινὰ ἀπὸ τὶς γειτονικὲς χῶρες. Ἔτσι παρατηρεῖται μιὰ μικρὴ δραστηριότητα, ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιο μέχρι τὸ Φθινόπωρο.
.              Παράλληλα διαπιστώνει κανεὶς τὴν ἔλλειψη ἱερέων στὶς ἐνορίες αὐτές, γεγονὸς ποὺ ἀπογοητεύει τοὺς ἀνθρώπους, ἀφοῦ δὲν μποροῦν νὰ ἐκκλησιαστοῦν. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτούς, στὶς πόλεις ποὺ μένουν, δὲν πηγαίνουν στὴν Ἐκκλησία, περιμένουν ὅμως νὰ πᾶνε στὸ χωριό τους, γιὰ νὰ ἐκκλησιαστοῦν. Πρόκειται γιὰ ἕνα πρόβλημα, ποὺ πρέπει νὰ ἀντιμετωπιστεῖ μὲ προσοχὴ καὶ διάκριση. Δὲν λέω νὰ λυθεῖ, γιατὶ κάτι τέτοιο δὲν εἶναι εὔκολο. Εἶναι σχεδὸν ἀδύνατο. Δὲν ὑπάρχουν πιὰ νέοι ἄνθρωποι στὴν ἐπαρχία, ποὺ νὰ ἔχουν ἱερὸ ζῆλο καὶ νὰ ἐπιθυμοῦν τὴν ἱερωσύνη. Προφανῶς δὲν θέλω νὰ βλέπω νέους ἱερεῖς ἀθεόφοβους καὶ σκανδαλοποιούς. Δὲν θέλω ἐπαγγελματίες ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν παρουσία τους καὶ τὴν ἀπαράδεκτη συμπεριφορά τους διώχνουν τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Εἶναι προτιμότερο νὰ μὴ ὑπάρχουν, παρὰ νὰ ἁλωνίζουν στὰ χωριὰ καὶ νὰ γίνονται πρωταγωνιστὲς σκανδάλων.
.              Μερικοὶ Μητροπολίτες προκειμένου νὰ καλύψουν τὰ ἐφημεριακὰ κενά, χειροτονοῦν χωρὶς νὰ ἐξετάζουν τοὺς ὑποψηφίους καὶ τοποθετοῦν στὶς ἐνορίες λύκους καὶ ὄχι ποιμένες. Καὶ τότε δὲν ὑπάρχουν λόγια, γιὰ νὰ περιγράψεις τὸ θράσος, τὴν ἀθεοφοβία, τὴν πλεονεξία καὶ τὸ σκανδαλώδη βίο τους. Αἰσθάνομαι βαθιὰ θλίψη κάθε φορά, ποὺ τοὺς συναντῶ καὶ ἀπογοητεύομαι, γιατὶ καμιὰ ὑπόδειξη δὲν γίνεται δεκτή. Δὲν μιλῶ γιὰ συμβουλές, γιατὶ τότε ἀντιδροῦν μὲ πολλὰ «ἐπιχειρήματα» καὶ διαπιστώνεις ὅτι μάταια κοπιάζεις. Τοὺς ἀφήνεις στὸ ἔλεος τοῦς Θεοῦ καὶ συμπάσχεις μὲ τοὺς ἐνορίτες τους, οἱ ὁποῖοι βρίσκονται πρὸ ἀδιεξόδου.
.              Ὅμως δὲν εἶναι ὅλα μαῦρα. Ὑπάρχουν ἀκόμα στὶς ἀκριτικὲς καὶ παραμεθόριες περιοχὲς ἄξιοι κληρικοί, ποὺ ἀναλίσκονται, ἐξυπηρετώντας δύο, τρεῖς καὶ τέσσερις ἐνορίες, διανύοντας δεκάδες χιλιόμετρα σὲ δύκολες καὶ ὀρεινὲς τοποθεσίες, ὅπου τὸ χειμώνα ἡ πρόσβαση εἶναι καὶ ἐπικίνδυνη. Οἱ εὐαίσθητοι αὐτοὶ κληρικοὶ ἀνησυχοῦν γιὰ τὶς ὀλιγάνθρωπες ἐνορίες τους καὶ πικραίνονται γιὰ τὴν ἀδυναμία τους νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς ἀνθρώπους κάπως καλύτερα. Καὶ νὰ σκεφτεῖ κανείς ὅτι ὅλες οἱ ἐνορίες ἔχουν καὶ ἐξωκκλήσια, ποὺ πρέπει νὰ λειτουργοῦνται τὰ ἐξωκκλήσια τους πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ προσοχὴ καὶ διάκριση ἐκ μέρους τῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ ἔχουν οἰκονομικὲς ἀπαιτήσεις, ἀλλὰ μὲ προθυμία νὰ λειτουργοῦν καὶ νὰ χαίρονται τὸ ἱερὸ μυστήριο.
.              Τὰ ἐξωκκλήσια –ποὺ εἶναι χτισμένα σὲ ὡραῖες καὶ ἐντυπωσιακὲς τοποθεσίες– ἔχουν τὴν ἱστορία τους καὶ τὴ χάρη τους. Ἡ θ. Λειτουργία σὲ αὐτὰ τελεῖται κατανυκτικότερα καὶ αὐτὸ εἶναι σπουδαῖο πράγμα, ποὺ ἂν τὸ ἐκτιμήσουν οἱ ἱερεῖς, θὰ ἀποκομίσουν μεγάλη πνευματικὴ ὠφέλεια.
.              Κλείνοντας τοῦτο τὸ ἄρθρο, θέλω νὰ διατυπώσω μιὰ εὐχή. Γρήγορα νὰ καλυφθοῦν τὰ ἐφημεριακὰ κενὰ στὶς ἀκριτικὲς ἐνορίες, γιὰ νὰ μὴ κοπεῖ ὁριστικὰ ἡ ἁλυσίδα τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης!

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: thriskeftika.blogspot.gr 

, ,

Σχολιάστε

ΣΤΟ “ΜΑΤΙ” ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ Ο Ι. ΚΛΗΡΟΣ

EIΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: χι πο θ τὸν φηναν ο καλο νθρωποι.

.             Τοὺς μισθοὺς τῶν περίπου 9.500 κληρικῶν τῆς Ἑλλάδας ἔχει βάλει «στὸ μάτι» ἡ τρόϊκα ποὺ φαίνεται ἀποφασισμένη νὰ ἀνοίξει γιὰ τὰ καλὰ τὸ κεφάλαιο τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας – Κράτους.
.           Ὅπως σημειώνεται σὲ ρεπορτὰζ τῆς ἐφημερίδας «Παραπολιτικά», τὴν προηγούμενη ἑβδομάδα, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν δανειστῶν, ἐπανέφεραν τὴν πρόταση ποὺ εἶχαν θέσει καὶ τὸ 2011 στὴν Κυβέρνηση Παπανδρέου, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία, τὸ κράτος θὰ πρέπει νὰ σταματήσει νὰ πληρώνει τὴ μισθοδοσία τῶν ἱερέων ἢ στὴν καλύτερη περίπτωση νὰ τὴν μοιραστεῖ μὲ τὴν Ἐκκλησία.
.              Σὲ ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο, τὰ ταμεῖα τοῦ Κράτους θὰ ἐξασφαλίσουν τουλάχιστον 200 ἑκατομμύρια εὐρώ, ἀφοῦ θὰ «ἀπολύσει» οὐσιαστικὰ τοὺς περίπου 9.500 κληρικοὺς ὅλων τῶν βαθμίδων ποὺ ὑπηρετοῦν στὴν χώρα μας.

ΠΗΓΗ: newsit.gr

, ,

Σχολιάστε

ΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΡΑΣΑ ΚΑΙ ΤΟ 1821

Τὰ ματωμένα ράσα καὶ τὸ 1821

Γράφει ὁ Κων. Χολέβας

ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 23.03.13

.            Χωρὶς τὸν Ὀρθόδοξο Κλῆρο δὲν θὰ πετύχαινε ἡ μεγάλη ἐθνικὴ ἐξόρμηση τοῦ 1821. Ὁρισμένοι προπαγανδιστὲς ξεπερασμένων ἰδεολογιῶν ἀρνοῦνται τὸν ρόλο τῶν ἐπισκόπων καὶ μιλοῦν μόνο γιὰ τὸν «κατώτερο κλῆρο». Κάνουν λάθος καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ὁρολογίας καὶ ἀπὸ ἱστορικῆς ἀπόψεως. Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀνώτερος κλῆρος εἶναι οἱ ἐπίσκοποι, οἱ πρεσβύτεροι (ἱερεῖς) καὶ οἱ διάκονοι, ἐνῶ στὸν κατώτερο κλῆρο ἀνήκουν ὁ ὑποδιάκονος καὶ ὁ ἀναγνώστης, οἱ ὁποῖοι εἶναι λαϊκοί.
.            Ὁ Γάλλος πρόξενος Πουκεβὶλ γράφει ὅτι 100 Πατριάρχες καὶ ἐπίσκοποι θανατώθηκαν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας καὶ τοῦ Ἀγῶνος. Ὀγδόντα κινήματα ἔκαναν οἱ Ἕλληνες πρὶν ἀπὸ τὸ 1821 καὶ στὰ περισσότερα πρωτοστατοῦσαν ἐπίσκοποι. Θυμίζω ὅτι ἀπὸ τὸ 1680 ἕως τὸ 1700 ἡ Ἀνατολικὴ Στερεὰ ἦταν ἐλεύθερη μετὰ τὴν ἐξέγερση δύο ἐπισκόπων, τοῦ Θηβῶν Ἱεροθέου καὶ τοῦ Σαλώνων Φιλοθέου.
.            Τὸ 1821 βάφεται μὲ τὸ αἷμα τοῦ Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ καὶ τοῦ Πατριάρχη Κυρίλλου Ϛ´, τοῦ ἀπὸ Ἀνδριανουπόλεως. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο τῆς Πάτρας Γερμανό, ποὺ εὐλόγησε τὸ λάβαρο στὴν Ἁγία Λαύρα καὶ στὴν Πάτρα, ὁ Σαλώνων Ἠσαΐας κηρύσσει τὴν ἐπανάσταση στὴ Φωκίδα. Στὴν Πάτμο ἔρχεται γι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸ ὁ Πάτμιος Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Θεόφιλος Παγκώστας καὶ ὑψώνει καὶ αὐτὸς λάβαρο ἐπαναστατικό. Ἀπὸ τότε δὲν ξαναγύρισε στὸν θρόνο του.
.            Οἱ περισσότεροι ἐπίσκοποι τῆς Πελοποννήσου κλείστηκαν στὴ φυλακὴ τοῦ πασᾶ τῆς Τριπολιτσᾶς ἀπὸ τὶς ἀρχὲς Μαρτίου 1821 καὶ μόνο δύο βρέθηκαν ζωντανοί, ὅταν μπῆκαν οἱ Ἕλληνες ἔπειτα ἀπὸ 6,5 μῆνες. Αὐτὴ τὴ θυσία τῶν ποιμένων ἂς μὴν τὴ λησμονοῦμε.
.            Στὴν Κύπρο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κυπριανὸς εἶχε μυηθεῖ στὴ Φιλικὴ Ἑταιρεία. Οἱ Τοῦρκοι τὸ πληροφορήθηκαν καὶ στὶς 9 Ἰουλίου 1821 ἔγινε ἡ μεγάλη σφαγὴ στὴ Λευκωσία. Θανατώθηκε ὁ Κυπριανὸς καὶ ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἀρχιμανδρίτες τοῦ νησιοῦ μαζὶ μὲ τοὺς προκρίτους.
.            Πολλοὶ ἄλλοι ἐπίσκοποι ἔπαιξαν σημαντικὸ ρόλο στὸν Ἀγώνα ὅπως ὁ Ἕλους Ἄνθιμος, ὁ Βρεσθένης Θεοδώρητος, ὁ Ἀνδρούσης Ἰωσήφ, ὁ Ταλαντίου Νεόφυτος. Καὶ στὴ μεγαλειώδη Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου ὁ ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ, βοηθὸς τοῦ μητροπολίτη Ἄρτης Πορφυρίου, θυσιάζεται ἀνατινάζοντας τὸν ἀνεμόμυλο.
.            Ὅσοι ἔζησαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη τὸ ὁμολογοῦν: Ἐπίσκοποι, ἱερεῖς, ἁπλοὶ μοναχοί, ὅλοι ἔδωσαν τὸ «παρών». Τὴν ἐλευθερία μας τὴν ὀφείλουμε πρωτίστως στὰ Ματωμένα Ράσα.

, , ,

Σχολιάστε

ΔΙΑΦΑΝΑ ΡΑΣΑ (μον. Μωυσῆς Ἁγιορ.) «Ράσα ἀνεμίζοντα, ποὺ μυρίζουν λιβάνι, ποὺ μεταφέρουν παρηγοριὰ εὐαγγελική».

Διάφανα ράσα

 Γράφει Μοναχς ΜΩΥΣΗΣ, γιορείτης

ἐφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

.             Τὸν τελευταῖο καιρὸ γίνεται πολὺς λόγος γιὰ κληρικοὺς ποὺ λησμόνησαν τὴν ἀποστολή τους ἢ κηρύττουν καὶ ἀσχολοῦνται μὲ ἀλλότρια ἔργα. Καταδικάζουν δικαίως τὴν ἀκροδεξιά, ἀλλὰ καὶ ἐρωτοτροποῦν μὲ τὴ γνωστὴ ἀριστερά. Ἡ πρώτη ὑποστηρίζει τὴ βία, τὸν ρατσισμὸ καὶ τὴν ἀνελευθερία. Ἡ ἀριστερὰ διατηρεῖ τὴν ἐκκλησιομαχία καὶ ἀθεΐα της. Θέλει μεγάλη προσοχὴ ὁ μοντερνισμὸς καὶ ὁ προοδευτισμός. Οἱ ἀριστεροὶ κάνουν χάρη στὴν Ἐκκλησία, τῆς ἐπιτρέπουν καὶ ἀναγνωρίζουν μόνο τὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο. Ἡ ἀριστερὰ ἐργάζεται συστηματικὰ γιὰ τὴν τοποθέτηση τῆς Ἐκκλησίας στὸ περιθώριο, γιὰ τὸν περιορισμό της, τὴ συκοφάντησή της καὶ τὴν παρεξήγησή της.
.             Ὑπάρχει ἡ ὁδὸς τοῦ «νὰ περνᾶ καλὰ ὁ καιρός», «νὰ μὴ δημιουργοῦμε ἐντάσεις», «νὰ τὰ ἔχουμε μὲ ὅλους καλά». Ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη ὁδός, ποὺ δὲν φοβᾶται τὴν ἀλήθεια, ὁμολογεῖ τὴ δικαιοσύνη, ὑπεραμύνεται τῆς πίστεως, δίχως κορόνες, φανατισμοὺς καὶ ἀρές. Οἱ κληρικοὶ αὐτοὶ δὲν πτοοῦνται ἀπὸ τὸ ὅποιο μαρτύριο. Οἱ ἄλλοι ἀρκοῦνται στὰ τυπικά τους καθήκοντα ὡς ποιμένων.
.             Γιὰ μία ἀκόμη φορὰ γίνεται λόγος γιὰ Ἕλληνες κληρικοὺς τέκτονες-μασόνους. Ἡ μασονία εἶναι ἐπίσημα καταδικασμένη ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Οἱ κληρικοὶ ὀφείλουν νὰ ἐνημερώνουν σχετικὰ τὸ ποίμνιό τους καὶ οἱ τεκτονικὲς στοὲς νὰ ἔχουν διαφάνεια. Δὲν μπορεῖ ἐπ’ οὐδενὶ νὰ ταυτιστεῖ ἡ χριστιανικὴ ἰδιότητα μὲ τὴ μασονική, καὶ μάλιστα ἑνὸς ἱερωμένου.
.             Χρειάζεται ἐνημέρωση, ἐπανατοποθέτηση καὶ κάθαρση. Κάθαρση θέλει καὶ ἡ πολιτεία καὶ ἡ Ἐκκλησία. Περισσότερο φῶς. Ὁ Ραοὺλ Φολερὸ ἔλεγε: «Στὸ ὑπάρχον σκοτάδι μπορεῖς νὰ ἀνάψεις ἕνα κερὶ καὶ κάτι θὰ γκριζάνει». Εἶναι πολλὰ ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἰδωθοῦν βαθύτερα.
.             Ὁ Χριστὸς δὲν ὑπάκουσε στὸν δαίμονα νὰ κάνει τὶς πέτρες ψωμιὰ καὶ νὰ χορτάσει τοὺς πεινασμένους. Φθάνουν κληρικοὶ κάποτε νὰ διορθώνουν τὸν Χριστὸ καὶ νὰ ἐξαντλοῦν τὴν προσφορά τους μὲ τὸ νὰ μοιράζουν φαγητό. Δὲν λέμε ὅτι δὲν χρειάζεται ἡ φιλανθρωπία καὶ ἡ φιλοπτωχία, καὶ μάλιστα σήμερα, ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ ἅπαν καὶ τὸ πρώτιστο. Ἡ Ἐκκλησία δίνει αὐτὸ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ σοὺ δώσει κανένας ἄλλος. Αὐτὸ φαίνεται νὰ τὸ λησμόνησαν ἀκόμη καὶ ὁρισμένοι ρασοφόροι, ποὺ ἀκούγεται νὰ φυλάγουν πολλὰ χρήματα.

.             Ἡ Ἐκκλησία μιλᾶ γιὰ τὴν ἱερότητα καὶ μοναδικότητα τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου, γιὰ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, τὴν ἀφοβία τοῦ θανάτου, τὸν πλοῦτο τῆς πενίας, τὴ χαρὰ τῆς ἀκτημοσύνης, τὴν ἄνεση τῆς ἐγκράτειας. Οἱ καιροί μας θέλουν φωτεινὰ καὶ διάφανα ράσα. Ὑπάρχουν μοναχοί, διάκονοι, ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς ποὺ ἀγρυπνοῦν, ὀρθοστατοῦν, γρηγοροῦν, δέονται, ὑπομένουν, ἐργάζονται πνευματικά, μυστικὰ καὶ ἀποδοτικά. Δὲν γράφει κανεὶς γι’ αὐτούς. Ζοῦν σεμνά, σιωπηλά, ἀδιαφήμιστα. Ράσα ἁπλά, λιτά, μελανά, ὡς πτέρυγες. Ράσα ἀνεμίζοντα, ποὺ μυρίζουν λιβάνι, ποὺ μεταφέρουν παρηγοριὰ εὐαγγελική. Βιώνουν τὴν ἀλήθεια καὶ χαίρονται, ἔχουν ἐμπειρία καὶ διάκριση καὶ συνδράμουν ψυχὲς λαβωμένες ἀπὸ τὰ βέλη τῆς πονηρίας. Οἱ 9.000 ἱερεῖς τῆς πατρίδας μας στὴ συντριπτική τους πλειοψηφία εἶναι ἀγωνιστές, ὀρθοδοξότατοι καὶ καλοκάγαθοι.

,

Σχολιάστε