Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἱεραποστολή

«ΚΑΝΑΝΓΚΑ»: Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ (ταινία)

Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΝΑΝΓΚ

Advertisements

, ,

Σχολιάστε

O ΑΓ. ΚΟΣΜΑΣ ὁ ΑΙΤΩΛΟΣ ὡς ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ «Δέν ὑπάρχει ἄλλο παράδειγμα ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, πού νά ἐκοπίασε τόσο πολύ ἱεραποστολικά μετά τόν ἀπόστολο Παῦλο ὅσο ἐκοπίασε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς!»

Ὁ Ἅγ. Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς
ὡς Ἱεραπόστολος

(ἀπόσπασμα μελέτης ὑπὸ τὸν τίτλο:
«
Ἡ ἐσωτερική, ἡσυχαστική, ζωή
τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ»
 

Τοῦ Κωνσταντίνου Ἡρ. Δεσπότη

.            «Ἐγεώργησας ἀρότρῳ τῆς χάριτος τοῖς πρότερον ἐν ἀγνωσίᾳ Ἅγιε καί ἀπάτης προσκειμένοις»[1]. «Εὐαγγελίῳ γάρ τόν λόγον καί τά ἀγαθά τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν[2], σοφῶς ἐκήρυξε. Καί τάς καρδίας θείῳ φόβῳ ἐρρύθμισε»[3].
.            Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς δέν ἦταν διαφωτιστής, ἀλλά κυρίως καί κατ᾽ ἐξοχήν ἁγιορείτης. Ἄν διαβάσει κανείς προσεκτικά τά κείμενά του, τίς λέξεις πού χρησιμοποιεῖ, τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἐκφράζεται καί τίς πράξεις πού ἔκανε, θά δεῖ ὅτι ἐκινεῖτο ὡς ἕνας Μοναχός τοῦ Ἁγίου Ὄρους, βάδισε στό μονοπάτι τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως.Ἦταν ἐκφραστής τοῦ ὀρθοδόξου φωτισμοῦ καί δίδασκε στον λαό για τήν κάθαρση, ἀπό τά πάθη, τόν φωτισμό τοῦ νοῦ, πού εἶναι ἡ νοερά προσευχή (ἡ προσευχή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στήν καρδιά), καί τήν θέωση. Εἶναι λανθασμένη ἡ ἔκφραση ὅτι ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ἦταν ἕνας ἰδεολόγος ἠθικιστής ἱεραπόστολος, ὅπως θέλουν νά τόν χαρακτηρίσουν μερικοί.
.            Ξεκίνησε τήν ἱεραποστολή του μέσα ἀπό τήν ἡσυχαστική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καί ἔλαβε τήν διαβεβαίωση ἀπό τούς Γεροντάδες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φιλοθέου, τούς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, κατ’ ἀρχάς τόν Σεραφείμ Β΄ καί ἔπειτα τόν Σωφρόνιο. Εἶχε Ἐκκλησιαστική συνείδηση καί ἡ ὑπακοή του ἦταν Χριστομίμητη.
.            Πέρα ἀπό αὐτό, ὡς ἱεραπόστολος διέθετε μερικά ἄλλα σημαντικά στοιχεῖα. Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, ἕνας μεγάλος θεολόγος τοῦ 20ου αἰῶνος, σέ ἕνα κείμενό του γιά τήν ἱεραποστολή σημειώνει τρία ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα τοῦ γνησίου ἱεραποστόλου.
.            Πρῶτον, ὁ θεολόγος ἱεραπόστολος σέβεται τήν ἱστορία. Δέν ὡθεῖται στό παρελθόν, γι’ αὐτό ἀποφεύγει τόν φονταμενταλισμό καί οὔτε ὁδηγεῖται ἁπλῶς πρός τό μέλλον μέ μία ἐσχατοτολογική οὐτοπία. Ὁ Χριστός ἐνηνθρώπησε καί εἰσῆλθε στήν ἱστορική πραγματικότητα γιά νά τήν μεταμορφώσει. Ὅπως γράφει: «Ἡ Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει καί διακηρύσσει τήν δογματική ἀλήθεια ὡς γεγονότα τῆς ἱστορίας». Ὁ Χριστός ἔπαθε, σταυρώθηκε καί ἀναστήθηκε σέ ὁρισμένο χῶρο καί χρόνο. Σημειώνει ὁ π. Γεώργιος: «ἡ ἀδιαφορία γιά τήν ἱστορία ὁδηγεί πάντα σέ μιά αἱρετική ξηρότητα σέ μία δογματιστική διάθεση». Ἐπίσης, «ὁποιοσδήποτε εἶναι ἀναίσθητος πρός τήν ἱστορία, δύσκολα εἶναι καλός Χριστιανός». Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς, ἔβλεπε αὐτήν τήν ἱστορική πραγματικότητα, τόν στενοχωροῦσε ἡ κατάσταση τῶν Ρωμηῶν καί ἀγωνίστηκε γιά νά τήν μεταμορφώση.
.            Δεύτερον, κατά τόν π. Γεώργιο Φλωρόφσκυ ὁ ἱεραπόστολος πρέπει νά ἔχει τήν ἔμπνευση νά εἰσδύει μέσα στήν ψυχή τοῦ λαοῦ καί νά τήν κατανοεῖ. Οἱ ἱεραπόστολοι, πρέπει «νά γνωρίζουν τήν γλώσσα τοῦ λαοῦ, τήν ἱστορία τους καί τόν τρόπο ζωῆς τους, γιατί ὅλα αὐτά ὁδηγοῦν σέ μία κατανόηση τῆς ψυχῆς». Αὐτό ἔκανε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς. Γνώριζε πολύ καλά τόν λαό καί τήν γλῶσσα του, συμμετεῖχε στόν τρόπο ζωῆς του, συνέπασχε μαζί του, κατενόησε τήν ψυχή του καί μέ τό προφητικό χάρισμα πού εἶχε μιλοῦσε μέσα σέ αὐτήν, βαθειά στήν ὕπαρξή τους. Γι’ αὐτό μέχρι σήμερα ὁ λόγος του, ἡ κάθε κίνησή του βρίσκεται μέσα στήν βαθειά μνήμη τῆς Ρωμηοσύνης.
.            Τρίτον, ὁ ἱεραπόστολος, κατά τόν π. Γεώργιο Φλωρόφσκυ, ἀναπόφευκτα ἔρχεται «πρόσωπο μέ πρόσωπο» μέ τήν πολιτεῖα-ἐξουσία καί ἔχει τό δίλημμα «νά συνεργασθεῖ μαζί της ἤ τουλάχιστον νά ἐργασθεῖ παράλληλα μέ τούς ἐξαναγκαστικούς καί ὀργανωτικούς θεσμούς τῆς πολιτείας». Καί παρατηρεῖ: «Εἶναι δύσκολο νά πεῖς ποιό εἶναι τό δυσκολώτερο, νά συνεργασθεῖ ἤ νά παλαίψει μαζί της». Ἀσφαλῶς χρειάζεται διάκριση. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ἀντιμετώπισε τό ἴδιο πρόβλημα, ἀλλά τό ὑπερέβη, οὔτε συνεργάσθηκε, οὔτε συγκρούστηκε μαζί της. Ὅμως τήν ἀποδέχθηκε, τήν ὑπερέβη, χωρίς νά ταυτισθεῖ μαζί της καί δημιούργησε τίς προϋποθέσεις γιά νά τήν ἀποτινάξει. Μέ τόν λόγο του, τήν δράση του, τά θαύματά του, τίς προφητεῖες του, τό μαρτύριό του προκάλεσε τήν προσωπική ἐλευθερία καί δημιούργησε τίς προϋποθέσεις καί τῆς ἐθνικῆς ἐλευθερίας»[4].

Ἡσυχία καί ἱεραποστολή[5]

.            «Ὑπάρχει στενή σχέση μεταξύ τῆς ἱερᾶς ἡσυχίας καί τῆς ἱεραποστολῆς. Δέν μπορεῖ νά ὑπάρξη ἀληθινή ἱεραποστολή, ὅταν δέν ἐμπνέεται ἀπό τήν ἱερά ἡσυχία, μέ τήν ὀρθόδοξη σημασία τοῦ ὅρου καί, βέβαια, ἡ ἡσυχία ἐκβάλλεται κατά φυσικό τρόπο στό ρεῦμα τῆς ἱεραποστολῆς. Ὅταν ἀποδεσμευθῆ ἡ ἱεραποστολή ἀπό τήν ἱερά ἡσυχία, τότε δημιουργεῖται σοβαρό ἐκκλησιαστικό πρόβλημα. Ἡ ἱεραποστολή, ὅπως καί ἡ λέξη τό λέγει, εἶναι μία ἱερά ἀποστολή, ὅταν δηλαδή ὁ Θεός ἀποστέλλη μερικούς ἀνθρώπους γιά νά κηρύξουν τό εὐαγγέλιο τῆς Βασιλείας Του, τό εὐαγγέλιο τῆς ἀληθείας, τῆς δικαιοσύνης, τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων.
.            Ὁ ἱεραπόστολος δέν κηρύσσει μόνον, δέν εἶναι, δηλαδή, ἕνας θεωρητικός διδάσκαλος, ἀλλά ὁ πατέρας πού μεταδίδει τήν γνώση τοῦ Θεοῦ, πού αὐτός ἀπέκτησε προηγουμένως, καί γεννᾶ πνευματικά παιδιά τοῦ Θεοῦ. Καί, βέβαια, γνωρίζουμε ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Παράδοσή μας ὅτι ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ εἶναι κυρίως καί πρό παντός ἐμπειρική, ὑπαρξιακή.
.            Ἡ μετάδοση δέ αὐτῆς τῆς γνώσεως ἔχει ὡς αποτέλεσμα τήν ἀναγέννηση τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἡσυχία μέ τήν ὀρθόδοξη σημασία τοῦ ὅρου εἶναι ὁ τρόπος καί ἡ μέθοδος, τήν ὁποία παρέδωκε ὁ Χριστός στούς Ἀποστόλους καί ἐκεῖνοι στούς διαδόχους τους, διά τῆς ὁποίας μεθόδου ὁ ἄνθρωπος ἀποκτᾶ τήν ὑπαρξιακή γνώση τοῦ Θεοῦ. Ἡ μέθοδος αὐτή συνδέεται μέ τήν βίωση τῶν μακαρισμῶν τοῦ Χριστοῦ. Ἄν δοῦμε τήν σειρά πού ὁ Χριστός ἐκφώνησε τούς μακαρισμούς, θά διαπιστώσουμε πραγματικά τήν ὀρθόδοξη ἡσυχία, τήν μέθοδο τῆς θεραπείας τοῦ ἀνθρώπου καί, βεβαίως, κατάληξη αὐτῆς τῆς μεθόδου, αὐτῆς τῆς ζωής εἶναι ἡ ἱεραποστολή καί τό μαρτύριο.
.            Προηγεῖται ἡ πίστη ἐξ ἀκοῆς, τῆς ἐμπιστοσύνης πρός τόν Θεό, ἡ καλή προαίρεση σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου, καί μέ τήν βοήθεια τῆς θείας Χάρης ἔρχεται ἡ αὐτογνωσία καί δι’ αυτῆς ὁ θεῖος φόβος, ἡ κατά Χριστόν ταπείνωση, καί ἀκολουθεῖ ἡ μετάνοια, ἡ πραότητα, ἡ πεῖνα καί ἡ δίψα γιά τήν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, γιά τήν τήρηση τῶν εντολῶν τόῦ Χριστοῦ, ἡ βίωση τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ, ἡ καθαρότητα τῆς καρδίας, διά τῆς ὁποίας γεύεται ὁ ἄνθρωπος τῆς θεωρίας τοῦ Θεοῦ, ἡ μετάδοση στούς ἄλλους τῆς εἰρήνης αὐτῆς πού γεύθηκε ὁ ἴδιος, ὁ διωγμός καί τό μαρτύριο γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ, ἡ χαρά γιά τήν βίωση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ ἀπόκτηση τοῦ χαρίσματος τῆς προφητείας[6].
.            Ἕνα σύγχρονο παράδειγμα εἶναι τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἀσκήθηκε πνευματικά στό Ἅγιον Ὄρος, ὅπως ὁ ἴδιος λέγει, γιά πολλά χρόνια, ἀκολουθώντας τήν ὅλη ἡσυχαστική μέθοδο καί στήν συνέχεια, ὅταν αἰσθάνθηκε μέσα του τήν πληροφορία ἀπό τόν Θεό νά κάνη τίς περιοδεῖες του στό ὑπόδουλο Γένος, ρώτησε τούς πνευματικούς του πατέρας, ἔλαβε τήν εὐλογία τοῦ Πατριάρχου, ἀλλά λάμβανε καί τήν εὐλογία τῶν κατά τόπους ἐκκλησιαστικῶν ἀρχόντων. Καί ἐπειδή ἐκινεῖτο μέσα στά πλαίσια αὐτά, τό ἔργο του εἶχε πνευματικούς καρπούς καί ἐξασκεῖται καί διαχρονικά. Γιατί πρέπει νά ὑπογραμμισθεῖ ὅτι ἡ ἱεραποστολή δέν ἐξαντλεῖται μόνον στό κήρυγμα ἤ σέ κάποια ἄλλη ποιμαντική ἐργασία, ἀλλά εἶναι καί ἡ προσευχή, ἡ προσωπική ἐπικοινωνία μέ κάθε Χριστιανό, καί ἡ μόνη παρουσία ἑνός ἁγίου, ἡ ἀπόκτηση δογματικῆς συνείδησης, καθώς καί ἡ διατύπωση καί διαφύλαξη τῶν δογμάτων, καί τελικά ἡ ἱεραποστολή πού γίνεται καί μετά τήν ἔνδοξη κοίμηση τοῦ ἁγίου, μέ τά θαύματά του, τίς πρεσβεῖες του, ἀκόμη καί τόν τάφο του. Ἡ κατά Χάρη θέωση ἑνός ἀνθρώπου περνᾶ ἀδιόρατα καί μυστικά, μερικές δέ φορές καί φανερά, μέσα στήν ζωή καί τήν λειτουργία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος καὶ στὰ πλαίσια αὐτὰ συνδέεται ὀρθόδοξα καί ἐκκλησιαστικά ἡ ἡσυχία μέ τήν ἱεραποστολή.
.            Μιά ἱεραποστολή πού δέν ἔχει μέσα της τό στοιχεῖο τῆς ἡσυχίας, καί ἡ ὁποία ἡσυχία ἐκφράζεται μέ ὅλα τά πνευματικά χαρίσματα, τῆς ταπεινώσεως, τῆς μετανοίας, τῆς εἰρήνης, τοῦ σεβασμοῦ τῶν κανονικῶν ἐκκλησιαστικῶν θεσμῶν, δέν εἶναι γνήσια».
.            Καί γι’ αὐτόν τόν λόγο, λοιπόν, εἶναι ζηλευτός καί ἀξιομίμητος ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ ὁποῖος ἐγύρισε σχεδόν ὁλόκληρη τήν Ελλάδα. Ἐπί εἴκοσι χρόνια ἔκανε ἱεραποστολικό ἔργο! Ἱσαπόστολος, ἄλλος Παῦλος. Δέν ὑπάρχει ἄλλο παράδειγμα ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, πού νά ἐκοπίασε τόσο πολύ ἱεραποστολικά μετά τόν ἀπόστολο Παῦλο ὅσο ἐκοπίασε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς!
.            «Καί ποιό ἦταν τό ὁπλοστάσιό του τό θεολογικό; ἀναφέρει σέ μία ἀνακοίνωση συνεδρίου γιά τόν ἅγιο Κοσμᾶ, ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, καθηγητής Πανεπιστημίου. Ποιό ἦταν θά λέγαμε τό «ρεπερτόριο» τῶν ὁμιλιῶν του, τί κουβαλοῦσε μαζί του; Βιβλιοθῆκες, βιβλία, σοφίες, συγγράμματα σοφά; Ὅλο καί ὅλο εἶχε ἕνα πρόγραμμα τριῶν ὁμιλιών. Ὅλες καί ὅλες οἱ ὁμιλίες, τίς ὁποῖες μέ πολύ κόπο καί μέ πολλή σοφία εἶχε συνθέσει, ἦταν σκελετοί τριῶν μόνον ὁμιλιών. Τρεῖς Διδαχές στίς ὁποίες προσέθεσε καί ἄλλες δύο, τίς ὁποῖες ὅμως χρησιμοποιοῦσε μόνο ὅταν παρίστατο λόγος. Τόν βασικό σκελετό τῶν τριῶν ὁμιλιῶν τόν ἔκανε σχεδόν σέ κάθε μέρος πού πήγαινε. Ὡστόσο, ὅμως, ἀναλόγως μέ τό ἀκροατήριο, τίς εἰδικές συνθῆκες, οἱ ὁποῖες ἐπικρατοῦσαν, προσέθεται ἤ ἀφαιροῦσε ὁρισμένα πράγματα, καί γι’ αὐτό ὑπάρχουν παραλλαγές τῶν Διδαχῶν. Ψάχνουν οἱ κριτικοί νά βροῦν. Ἔχουμε τόσα χειρόγραφα καί κάθε χειρόγραφο παρουσιάζει μία διαφορετική μορφή τῆς Διδαχῆς τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ. Τί συμβαίνει ἐδῶ; Ὁρισμένοι μάλιστα εἶπαν ὅτι δέν εἶχε ὁ ἅγιος δομή, δέν εἶχε σχέδιο στίς ὁμιλίες του καί ὅτι τά ἔλεγε ὅλα ἀνακατεμένα, ὅπως τύχαινε! Ἀσφαλῶς καί εἶχε σχέδιο ὁ ἅγιος καί εἶχε δομή στίς ὁμιλίες του. Ποιά, λοιπόν, ἦταν αὐτή ἡ δομή τῶν ὁμιλιῶν του, ἡ γενική, ἡ βασική;
.            Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁδοιπορώντας ἔφθανε στόν τόπο, ὅπου ἐπρόκειτο νά ὁμιλήσει, συνήθως ἀπόγευμα, ὁπότε ἐπέστρεφαν ἀπό τίς δουλειές τους τίς ἀγροτικές – οἱ χωρικοί κυρίως – κατάκοποι καί κουρασμένοι. Συγκεντρωνόταν, λοιπόν, ὁ κόσμος, καί ὁ ἅγιος, ἀφοῦ ἔστηνε τό θρονί καί τόν σταυρό ἤ μέσα στόν Ναό ἔκανε τήν πρώτη του Διδαχή. Τί περιελάμβανε ἡ πρώτη Διδαχή; Ἄρχιζε ἀπό τήν Ἁγία Τριάδα «Πρῶτα ἀπό τόν Θεό θά ἀρχίσουμε» ἔλεγε. Παρουσίαζε μέ ἁπλᾶ λόγια τό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Παρουσίαζε τήν δημιουργία τῶν Ἀγγέλων, τήν πτώση τοῦ Ἑωσφόρου, προχωροῦσε στήν δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου, στήν ἁμαρτία τῶν πρωτοπλάστων καί στήν ἔξωσή τους ἀπό τόν Παράδεισο. Καί ἀφοῦ τελείωνε ἐντάσσοντας μέσα στό πλαίσιο αὐτό πολλά ἠθικά θέματα, ἀφοῦ τελείωνε ἔλεγε: «Τώρα εἶστε κουρασμένοι. Ἄν θέλετε, φεύγω αὔριο τό πρωΐ, φθάνουν αὐτά πού σᾶς εἶπα. Ἄν δέν θέλετε, θά μείνω καί αὔριο τό πρωΐ λέμε καί τά ὑπόλοιπα». Παρέμενε, λοιπόν, καί ἀφοῦ γινόταν Θ. Λειτουργία ἤ εὐχέλαιο ἤ κάτι ἄλλο ἄρχιζε τήν δεύτερη Διδαχή του, ἡ ὁποία περιελάμβανε πλέον τήν Καινή Διαθήκη. Ξεκινοῦσε ἀπό τήν γέννηση τῆς Παναγίας μας, τό ζεῦγος Ἰωακείμ καί Ἄννης, τά Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου, τόν Εὐαγγελισμό, τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ὅλα τά γεγονότα πού ἔχουν σχέση μέ τό ἔργο, τήν διδασκαλία καί τά θαύματα τοῦ Κυρίου. Ἡ δεύτερη αὐτή ὁμιλία ἔφθανε μέχρι τήν Σταύρωση, μέχρι τήν Μ. Πέμπτη. Καί ἐδῶ βέβαια ἀναπτύσσοντας αὐτά τά δόγματα, αὐτήν τήν διδασκαλία τό δόγμα καί τό ἦθος εἶναι τό ἴδιο πρᾶγμα. Δέν τά ξεχώριζε ποτέ ὁ ἅγιος Κοσμᾶς καί ὅλοι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἔβρισκε τήν εὐκαιρία νά αναπτύσσει στήν κατάλληλη συνάφεια ἠθικά θέματα.
.            Μετά ἀπό αὐτήν τήν δεύτερη ὁμιλία ἔλεγε. «Τώρα θά μείνω καί τό βράδυ νά σᾶς πῶ τά ἐπίλοιπα». Τά ἐπίλοιπα τῆς τρίτης Διδαχῆς ἦταν ἀπό τήν παράδοση τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου τό βράδυ τῆς Μ. Πέμπτης μέχρι τήν Ἀνάσταση, τήν Ἀνάληψη, τήν ἀποστολή τῶν δώδεκα ἀποστόλων καί τέλος τά περί ἐσχάτων καί τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Φυσικά πάλι μέ ενδιάμεσες ἀναφορές βασικῶν ἠθικῶν θεμάτων γιά νά «δέσουν» ἦθος καί δόγμα.
.            Ὅταν μερικές φορές συνέβαινε νά παρατείνει τήν παρουσία του σ’ ἕναν τόπο περισσότερο ἀπό δύο μέρες, εἶχε καί σχέδιο δύο ἄλλων Διδαχῶν. Τήν παρουσίαζε με ἀνάπτυξη πτωτοφανῆ καί ἐμβάθυνση, ἀλλά καί με ἁπλότητα συγχρόνως πού χαρακτηρίζουν τήν ἀνάλυση τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ. Ἡ βάση τῆς Διδαχῆς ἦταν ἡ παραβολή τοῦ Σπορέως, ἀλλά ἐμπλουτιζόταν μέ πολλές διηγήσεις ἀπό τούς βίους τῶν ἁγίων, μέ παραδείγματα μετανοίας κ.λ.π. Τέλος ἡ πέμπτη Διδαχή ἀναφερόταν σέ πολλά καί ποικίλα θέματα. Στή δύναμη τοῦ Σταυροῦ, στό κομποσχοίνι, στό ρόλο τῶν αἰσθήσεων, τήν εὐχή «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν μέ», κ. ἄ.
.            Μέ πέντε, λοιπόν, Διδαχές μόνον τρεῖς βασικές ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔκανε αὐτό πού ἔκαναν ὁ Χριστός καί οἱ Ἀπόστολοι. Ἄν πάρει κανείς ἀπό τά εὐαγγέλια τήν διδασκαλία τοῦ Κυρίου μας θά δεῖ ὅτι τόση περίπου εἶναι. «Ἔστι δέ καί ἄλλα πολλά ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐάν γράφηται καθ’ ἕν…». Εἶπε πολλά ὁ Χριστός. Καί ὁ ἅγιος Κοσμᾶς θά μποροῦσε νά πεῖ πολλά. Ἀλλά «θά σᾶς πῶ, λέγει, τά ἀναγκαιότερα». Καί σέ τρεῖς μόνον Διδαχές, μέ ἄλλες δύο συμπληρωματικές, μέ πέντε Διδαχές ἔκανε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς αὐτό τό θαῦμα τῶν Διδαχῶν, τό ὁποῖο θαυμάζουμε σήμερα….»[7].
.            «Στήν Κεφαλλονιά ἀκροατής τοῦ ἁγίου σημειώνει: «Ἡ διδασκαλία τοῦ προειρημένου κήρυκος εἶναι ἡ ἰδία ὁπού ἀναγινώσκομεν εἰς τά Θεῖα Εὐαγγέλια καί κατά διαδοχήν ἀπό τούς Ἀποστόλους εἰς τόν τετραμερῆν ἐκηρύχθη κόσμον[8], ἐξηγήθη ἀπό τούς Πατέρας τῆς Ὀρθοόξου Ἐκκλησίας, ἐστερεώθη μέ τά θεσπίσματα τῶν Γενικῶν Συνόδων. Ἐκήρυττε τόν Θεόν ὑπέρ πᾶν ἄλλο, τί νά σεβώμεσθεν καί νά ἀγαπῶμεν. Ἔλεγε τό χρέος ὁπού ἔχουν οἱ χριστιανοί νά ἀγαπῶσι τόν πλησίον, νά μήν μισοῦν τούς ἐχθρούς, νά τούς ἀγαθοποιοῦν δυνάμενοι, νά βοηθοῦν τοῖς χρειαζομένοις, νά νηστεύουν, νά εἶναι ἐγκρατεῖς οἱ γονεῖς νά ἀναθρέφουν τά τένα τους μέ μίαν ἀγαθήν καί χριστιανικήν ἀναθροφήν νά εἶναι ἀμοιβαία ἡ πίστις εἰς τούς ὑπανρεμμένους οἱ γυναῖκες νά εἶναι ὑποτεταγμένες τοῖς ἰδίοις ἀνδρᾶσιν[9]) οἱ υἱοί νά τιμοῦν τούς γονεῖς·νά πλησιάζουν συχνάκις εἰς τά θεῖα Μυστήρια[10]…οἱ λαοί νά σέβωνται τούς ἐκκλησιατικούς ἄρχοντες, οἱ ὑπήκοοι νά ἔχουν τελειωτάτην ὑποταγήν εἰς τον ἐδικόν τούς αὐθέντην καί ἡγεμόνα[11]. Τούτη εἶναι ἡ σύλληψις[12]…καί τό μυελόν[13]…ὅλης τῆς διδασκαλίας τοῦ προειρηένου κήρυκος….
Φρονῶ ἐγώ ὅτι, ὅποιος κήρυκας κηρύττει με ἁπλότητα ὁμοῦ καί καθαρότητα τήν διδασκαλίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, χρέος οἱ χριστιανοί ἔχουσιν ἀπαραίτητον νά τόν ἀκούουν, νά τόν σέβωνται, νά τόν τιμοῦν·καί ὅσοι δέ τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀποστρεφόμενοι περιγελῶσι καί καταφρονοῦν τοιούτους θεοπνεύστως ρήτορας, τό ὄνομα εἶναι χριστιανοί, ὄχι τήν πρᾶξιν…Ἀγκαλά καί ὁ ρηθείς κήρυκας δέν ἐφανερώθη τόσον ὑστερημένος ἀπό ἐπιστημονικάς εἰδήσεις. Ἤκουσα μέ προσοχήν, ὡς ἄνω εἶπα, τέσσαρας διδαχάς του. Βαρβαρισμόν δέν ἐσημείωσα[14], τόν τρόπον τοῦ λέγειν καθαρῶς ἐπαίνεσα…Ὁ ἱεροκήρυκας Κοσμᾶς κατά τό προκείμενον[15] ἐπαράσταινε[16] τές γνῶμες τῶν ἁγίων Πατέρων, δέν ἐπρόφερε τά ὀνόματα ὅμως, κατά τήν κοινήν καί ὑπερήφανον συνήθειαν[17]….Ἤκουσα ἑτέραν διδαχήν, εἰς τήν ὁποίαν ἔκαμε ἐπίδειξιν πώς δέν εἶναι ἄμοιρος τῆς Φυσικῆς ἐπιστήμης: ἀνέφερε τοῦ κόσμου τήν κτίσιν κατ’ ἐκείνην ὁπού περιγράφεται εἰς τήν Γένεσιν, ἐφανέρωσε τά διάφορα συστήματα τῶν φιλοσόφων, ὡμίλησε ἐπάνω εἰς τήν φύσιν τῶν συστατικῶν τῶν οὐρανῶν καί ἐπάνω εἰς τόν ἀριθμόν τῶν πλανητῶν καί ἀπλανῶν ἀστέρων»[18].

[1] Γερασίμου Μοναχοῦ Μικραγιαννανίτου, Ὑμ.τ.Μ.τ.Χ.Ἐκ. Ἀκολουθία τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ….ζ΄ ὠδή

[2] Γερασίμου Μοναχοῦ Μικραγιαννανίτου, Ὑμ.τ.Μ.τ.Χ.Ἐκ. Ἀκολουθία τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ…..Λιτήν, καί Οἶκος

[3] Γερασίμου Μοναχοῦ Μικραγιαννανίτου, Ὑμ.τ.Μ.τ.Χ.Ἐκ. Ἀκολουθία τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ…Λιτήν

[4]Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου, Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση Ἰούλιος 2007

[5] Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου, Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση , Αὔγουστος 2002

[6] Ματθ. ε´, 312

[7] Εἰσήγηση σέ εἰδικό συνέδριο γιά τόν ἅγιο Κοσμά τόν Αἰτωλό, πού ὀργανώθηκε ἀπό τόν Σύλλογο «Τά Πάτρια» στό χωριό Ράχη τῆς Πιερίας.

[8] στά τέσσερα μέρη τοῦ κόσμου, ἀνατολή, δύση, βοριά καί νότο

[9] Ἐφεσ. 5.22

[10] νά κοινωνοῦν συχνά, νά μεταλαβαίνουν συχνά.

[11] Να πειθαρχοῦν ἀπόλυτα στην πολιτική ἐξουσία τῶν Τούρκων και τῶν Βενετῶν.

[12] περίληψη, συγκεφαλαίωση, σύνοψη.

[13] νοῦς, οὐσία, περιεχόμενο.

[14] Εἶναι δύσκολο νά προσδιορίσει κανείς ποιές λέξεις ἐννοεῖ ὁ ἐπιστολογράφος.

[15] Κατά τήν ἀνάπτυξη τοῦ θέματός του.

[16] Περιγράφω, ἀναφέρω, λέω.

[17] ὅπως συνηθίζουν νά κάνουν οἱ ἱεροκήρυκες, μέ ὑπερηφάνεια γιά τή σοφία τους.

[18] Κεφαλληνιακά Χρονικά τόμ. 4ος, 19801982. Γ. Ἀλισανδράτου: Ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός στήν Κεφαλλονιά καί τή Ζάκυνθο, 1777, σ. 188, ἀνέκδοτη ἐπιστολή ἑνός ἀκροατή του.

, , , , ,

Σχολιάστε

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ; Ἕνα μελανὸ στίγμα «παραλογισμοῦ» στὴν ἱστορία τῆς ἱεραποστολῆς.

κδίωξη το εραποστόλου π. Θεολόγου Χρυσανθακοπούλου
π τ Κονγκό.

 Ἀποσπάσματα Ἐπιστολῆς ἀπὸ τὸ Ἱστολόγιο «Ἀναστάσιος»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Στὰ κατωτέρω ἐκτενῆ ἀποσπάσματα (γιὰ περισσότερα βλ. στὸ: anastasiosk.blogspot.gr/2013/07/blog-post_2876.html#more) ἐπιστολῆς φαίνεται ἀνάγλυφος ὁ πανομοιότυπος ἀνὰ τὴν οἰκουμένη ἐκκλησιαστικὸς «παραλογισμός», δηλ. ἡ ἐξηγήσιμη μανία ἐναντίον οἱουδήποτε καλοῦ ἔργου. Γενικὸς ὁ κανόνας: ΑΝΤΙ τῆς ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ τῆς Ἐκκλησίας ἡ ΕΞΟΥΣΙΑ καὶ ἡ ἀκύρωση κάθε καλοῦ, λόγῳ προσωπικῶν μικροτήτων καὶ ἀβάσταχτων συμπλεγμάτων πνευματικῆς κατωτερότητος. Ἀποτέλεσμα: ἡ Ἐκκλησία (διοίκηση) κατασπαράζει τὰ παιδιά της, ὅταν ἤδη ἡ Ὀρθοδοξία διώκεται ἀπηνῶς στὴν Μέση Ἀνατολή ἀλλὰ καὶ ἀλλοῦ.
.            Μὲ τὰ ντροπιαστικὰ καμώματα ποὺ ἀναφέρονται στὴν ἐνυπόγραφη κατωτέρω ἐπιστολή, καὶ ἐφ᾽ ὅσον ἰσχύουν, ἀποδεικνύεται πέραν ὅλων τῶν ἄλλων ὅτι ΒΑΘΥΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΑ δῆθεν «ΑΝΟΙΧΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΑ» ἐκκλησιαστικὰ “ρετιρέ” , τοῦ οἰκουμενισμοῦ, τῶν δημοσίων σχέσεων καὶ τῆς ὡραίας ἐκκοσμικεύσεως.
.         Πόσα τέτοια παραδείγματα δὲν περιλαμβάνει ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία! Ἀρκεῖ νὰ θυμηθεῖ μὲ φρίκη κανένας τὶς ἐκδικητικὲς καταστροφὲς ποὺ ἔγιναν σὲ κατασκηνώσεις ἐκκλησιαστικῆς ἐπαρχίας μὲ τὴν ἀλλαγὴ ἐπισκόπου, ἢ τὴν ἀκύρωση ΚΑΘΕ ποιμαντικοῦ ἔργου σὲ ἄλλη γιὰ τὸν ἴδιο λόγο.
.            Κι ἐδῶ εἶναι τὸ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ: Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὑπερνικᾶ τὶς ἀνθρώπινες μικρότητες καὶ πορεύεται μέσα στὴν ἱστορία σώζοντας τοὺς πιστούς.

  .       […] Μὲ τὴν ἐπιστολή μου αὐτὴ θέλω νὰ ἐκφράσω τὴ βαθιὰ ὀδύνη μου γιὰ ὅσα ἀπεργάζεται ὁ νέος Ἐπίσκοπος τοῦ Κονγκὸ Μπραζαβὶλ εἰς βάρος τοῦ ἱεραποστόλου π. Θεολόγου Χρυσανθακοπούλου. […].
.             Τὸν προηγούμενο χρόνο εἶχα τὴν εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ἐργασθῶ γιὰ πεντέμισι μῆνες σὲ δύο ἱεραποστολικὰ ταξίδια μου μὲ τὸν π. Θεολόγο στὴν ἱεραποστολὴ στὸ Κονγκό. Οἱ ἐμπειρίες μου ἦταν συγκλονιστικές, ὅπως τὶς καταγράφω καὶ στὸν προσωπικό μου ἰστοχῶρο, κάποιες ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἔχουν ἀναδημοσιεύσει μερικὲς ἰστοσελίδες καὶ τὸ ἱεραποστολικὸ περιοδικὸ «ΦΩΣ ΕΘΝΩΝ», τ. 135. Γνώρισα τὸν λαὸ τοῦ Κονγκὸ καὶ τοὺς νέους, ἐπισκέφθηκα μὲ τὸν π. Θεολόγο τοὺς πυγμαίους, ὅπου ὁ π. Θεολόγος ἔχει δημιουργήσει μία φωλιὰ ὀρθόδοξη. Ἐπειδὴ γνωρίζω ἀρκετὰ καλὰ τὸ ἔργο του στὸ Κονγκὸ ἔχοντας καθημερινὴ ἐπαφὴ μὲ τὴ νεολαία τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας ἀπευθύνω ἔκκληση σὲ ὅσους θέλουν νὰ βοηθήσουν νὰ λάμψει ἡ ἀλήθεια, νὰ ἀποκαλυφθοῦν ὅσα ἀπεργάζεται ὁ νέος Ἐπίσκοπος, στὴν πραγματικότητα ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας του καὶ νὰ ἀποκατασταθεῖ μία ἀδικία καὶ ἰταμὴ ἐνέργεια εἰς βάρος τοῦ πραγματικοῦ ἱεραποστόλου.
.             Ἐπὶ ἐννέα ἔτη ὡς ἱεραπόστολος, ὁ π. Θεολόγος Χρυσανθακόπουλος, ἱερομόναχος ἁγιορείτης, Ἀρχιτέκτονας τοῦ Πολυτεχνείου Ἀθήνας, μὲ μεταπτυχιακὲς σπουδὲς στὸ Παρίσι, μὲ πολλὴ ἀγάπη για  τοὺς Ἀφρικανοὺς ἀδελφούς, ἵδρυσε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Κονγκὸ-Μπραζαβὶλ ἐκ τοῦ μηδενός, κτίζοντας ὀχτὼ ἐκκλησίες, ἕνα Ἐπισκοπεῖο, ἕνα ραδιοφωνικὸ σταθμό, ἕνα Σχολεῖο (Δημοτικὸ καὶ Γυμνάσιο) μὲ 350 μαθητές, ἕνα ὀρφανοτροφεῖο μὲ 25 ὀρφανὰ σήμερα (ἦταν 27 ἀλλὰ δύο παιδιά, ἕνα δεκαεξάχρονο καὶ ἕνα δεκαπεντάχρονο ἔφυγαν καὶ πῆγαν στοὺς παπποῦδες τους μὴ ὑπομένοντας τὴν πείνα καὶ ὅσα ἔβλεπαν νὰ γίνονται σὲ βάρος τοῦ πνευματικοῦ τους πατέρα), ἕνα μοναστήρι  (τὸ μοναδικὸ στὴν Κεντρικὴ Ἀφρικὴ) μία κλινική, ἐνῶ ἀγόρασε ἕνα οἰκόπεδο γιὰ μία δεύτερη κλινική. Ὅλα αὐτὰ ἔγιναν μὲ τὴ στήριξη τῶν ἱεραποστολικῶν συλλόγων «Πρωτόκλητος» Πάτρας καὶ «Ἀδελφότης Ὀρθοδόξου Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς» Θεσσαλονίκης, καθὼς καὶ μὲ δωρεὲς δωρητῶν ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο.
.           Ὅμως ὁ νεοεκλεγεὶς ἐπίσκοπος κ. Παντελεήμων Ἀράθυμος, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ποὺ ἐνθρονίστηκε στὴν ἐπισκοπή του, ξεκίνησε ἕνα ἀγώνα κατασυκοφάντησης τοῦ ἱεραποστόλου μὲ ψεύδη καὶ κατηγορίες φανταστικές, μ μπορώντας ν πομείνει τν γάπη τς τοπικς κκλησίας πρς τν εραπόστολο κα τν φοσίωση τς νεολαίας στ πρόσωπο το πνευματικο τους πατέρα. Διαπίστωνε καθημεριν τν δυναμία του ν κάνει κάτι θετικό, να ργο, πως κανε π. Θεολόγος κα σύγκριση ταν ναπόφευκτη.
.             Γιὰ ἐννέα χρόνια ὁ π. Θεολόγος πήγαινε στὸ Κονγκὸ κάθε δύο μῆνες καὶ ἐπέστρεφε στὸ Ἅγιον Ὄρος γιὰ δύο μῆνες, γιὰ νὰ ζήσει τὴ μοναστικὴ ζωὴ καὶ νὰ ἔχει ἐπαφὲς μὲ δωρητὲς καὶ ἱεραποστολικοὺς συλλόγους, ὥστε νὰ συνεχίσει τὸ ἔργο του στὸ Κονγκό. Ἔτσι σὲ ἐννέα ἑξάμηνα δημιούργησε δεκατέσσερα οἰκοδομικὰ καὶ φιλανθρωπικὰ ἔργα (σχεδὸν δύο ἔργα ἀνὰ ἑξάμηνο), ἐνῶ ἐπὶ 5 μῆνες ὁ νέος ἐπίσκοπος δὲν μποροῦσε ὄχι μόνο νὰ συνεχίσει τὰ ἔργα ποὺ βρίσκονται πρὸς τὸ τέλος τους ἀλλὰ οὔτε νὰ φροντίσει γιὰ τὴ σίτιση τῶν ὀρφανῶν τοῦ ὀρφανοτροφείου. Ἐνῶ τὰ παιδιὰ πεινοῦν καὶ τρῶνε καθημερινὰ μόνο ρύζι καὶ μακαρόνια, ἀπαγόρευσε σὲ πρώτη φάση στὸν π. Θεολόγο νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὶς ὑλικὲς ἀνάγκες τοῦ ὀρφανοτροφείου καθὼς καὶ τοῦ σχολείου, τοῦ ὁποίου οἱ 27 ἐκπαιδευτικοί παραμένουν ἐπὶ μῆνες ἀπλήρωτοι, μὲ κίνδυνο νὰ κλείσουν τὰ ἱδρύματα αὐτά.
.             Ἐπειδὴ παρόλα αὐτὰ ὁ π. Θεολόγος μὲ ταπείνωση ἀντιμετώπιζε τὴ στάση τοῦ ἐπισκόπου καὶ δὲν ἀντιδροῦσε, ὅπως ἐκεῖνος ἐπεδίωκε, γιὰ νὰ ἔχει μία αἰτία νὰ τὸν διώξει ἀπὸ τὸ ἔργο ποὺ δημιούργησε, ἀπευθύνθηκε στὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας γιὰ νὰ δώσει λύση. Ἔτσι ὁ Πατριάρχης,  χωρὶς κατηγορία, χωρὶς αἰτία καὶ αἰτιολόγηση, ἀπέστειλε μία ἐπιστολὴ χθὲς (05.07.2013), στὴν ὁποία τοῦ γράφει: «παραγγέλλομεν ὑμῖν ὅπως ἐπανακάμψητε ὡς οἷον τάχιστα εἰς τὴν Μονὴν τῆς μετανοίας ὑμῶν ἐν τῷ Ἁγιωνύμῳ Ὄρει πρὸς ἐφησυχασμὸν καὶ προσευχήν».
.             Τυπικὰ ὁ Πατριάρχης ἔχει δικαίωμα νὰ διώξει ἀπὸ τὴν ἱεραποστολὴ ὅποιον θέλει. Ὅμως τὸ ἐρώτημα ποὺ εὔλογα ἀνακύπτει γιὰ τὸν νέο ἐπίσκοπο εἶναι: Ἐφ᾽ ὅσον εἶναι ὁ “κυριάρχης Ἐπίσκοπος”, ὅπως παντοῦ γράφει ὁ ἴδιος, γιὰ νὰ δηλώσει τὸ “εἶμαι ἐπίσκοπος, ὅ,τι θέλω κάνω”, γιατί δὲν ἄσκησε τὸ κυριαρχικό του δικαίωμα νὰ διώξει μόνος του τὸν π. Θεολόγο, ἀφοῦ δὲν τὸν ἤθελε, ἀλλὰ ἔβαλε τὸν Πατριάρχη νὰ γράψει τὴν ἐπιστολὴ καὶ νὰ κάνει, ὅπως διατύπωσε φίλος τῆς ἱεραποστολῆς, “τὴν βρώμικη δουλειά”; Ὁ λόγος εἶναι ὅτι ὁ νέος ἐπίσκοπος δὲν ἤθελε νὰ συνεργαστεῖ μὲ τὸν ἱεραπόστολο, ἀλλὰ δὲν τολμοῦσε νὰ πάρει τὴν πρωτοβουλία αὐτή, νὰ τὸν διώξει ὁ ἴδιος, γιατί ἤξερε ὅτι ὁ κόσμος στὸ Κονγκὸ καὶ ἰδιαίτερα οἱ νέοι θὰ ἐπαναστατοῦσαν. Ἤξερε ὅτι δὲν θὰ μποροῦσε νὰ σταθεῖ οὔτε στιγμὴ πλέον στὸ Κονγκό, γιατί ὁ κόσμος ἀγαπᾶ τὸν π. Θεολόγο, ἁπλὰ οἱ ἄνθρωποι εἶναι παγωμένοι καὶ δὲν γνωρίζουν πῶς νὰ ἀντιδράσουν. Ὅμως οὐσιαστικὰ πράξη ατ θ μείνει ς μελαν στίγμα στν στορία τς εραποστολς. Τ βέβαιο εναι τι πνευματικότητα, ἡ ζω κα τ ργο το π. Θεολόγου νοχλοσαν βασανιστικά, σύγκριση ταν βασανιστική.
.                 Ὁ νέος ἐπίσκοπος ἀπαγόρευσε καὶ σὲ μένα νὰ ἀποστέλλω χρήματα στὸ ὀρφανοτροφεῖο καὶ στὸ σχολεῖο,  γιατί ἔχοντας πλήρη γνώση τῆς κατάστασης, τῆς πείνας τῶν ὀρφανῶν, ποὺ ἀγάπησα πολύ, γιατί ἔμεινα στὸ ὀρφανοτροφεῖο γιὰ μεγάλο διάστημα, ἀπευθύνθηκα σὲ φίλους καὶ γνωστοὺς νὰ συνδράμουν στὸ φιλανθρωπικὸ αὐτὸ ἔργο καὶ ὑπῆρξε συγκινητικὴ ἀνταπόκριση στὴν ἔκκλησή μου. Πῆγα σὲ ναοὺς καὶ συλλόγους καὶ μίλησα γιὰ τὴν ἱεραποστολὴ μὲ σκοπὸ τὴν συλλογὴ χρημάτων γιὰ τοὺς σκοποὺς τῆς ἱεραποστολῆς. Ὁ νέος ἐπίσκοπος ὅμως μοῦ παρήγγειλε μέςῳ τοῦ π. Θεολόγου νὰ σταματήσω τὴ συλλογὴ χρημάτων γιὰ τὴν ἱεραποστολὴ καὶ διεμήνυσε ὅτι θὰ ἀπευθυνθεῖ στὸν Πατριάρχη νὰ στείλει ἐπιστολὴ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν, γιὰ νὰ ἀπαγορευτοῦν ὁμιλίες σὲ ναοὺς γιὰ τὴν συλλογὴ χρημάτων γιὰ τὴν ἱεραποστολή!!! Δὲν ἄντεχε νὰ βλέπει ἄλλους νὰ συγκεντρώνουν χρήματα καὶ ὁ ἴδιος νὰ εἶναι ἀνήμπορος καὶ ἀνίκανος νὰ συντηρήσει τὰ ἔργα ποὺ παρέλαβε ἀπὸ τὸν π. Θεολόγο, ἔστω νὰ σιτίσει τὰ ὀρφανά. Ὁ ἑπόμενος στόχος του εἶναι, ὅπως ἐκμυστηρεύθηκε ὁ ἴδιος, νὰ ὑπαγάγει τὸ σχολεῖο καὶ τὸ ὀρφανοτροφεῖο στὸ κράτος τοῦ Κονγκό, ἕνα κράτος ἄθεο, ὅπου ὅλοι οἱ κυβερνητικοὶ εἶναι ἐλευθεροτέκτονες, ὅπως οἱ ἴδιοι μὲ καμάρι ὁμολογοῦν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ σταματήσει ἡ ὀρθόδοξη θρησκευτικὴ ἀγωγὴ τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν.
.            Ὁ π. Θεολόγος εἶναι τὸ θύμα μίας τακτικῆς ποὺ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας ξεκίνησε μὲ δίωξη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. Καὶ ὁ Ἅγιος Νεκτάριος διώχθηκε χωρὶς βάσιμη κατηγορία ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας, ὅπως καὶ ὁ π. Θεολόγος διώχθηκε χωρὶς αἰτιολογία, χωρὶς ἔστω μία ψεύτικη κατηγορία. Ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται ὡς φάρσα πλέον. Κρίμα γιὰ τοὺς συμβούλους τοῦ Πατριαρχείου, ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίζουν τοὺς ἱεραποστόλους μὲ περισσότερη σύνεση. Δὲν διδάχθηκαν ἀπὸ τὴν ἱστορία τοῦ Πατριαρχείου τους.
.          Δυστυχῶς ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται καὶ αὐτὸ προκαλεῖ θλίψη. […]

Μετὰ τιμῆς
Δημήτρης Καραμάτσκος

 Γιὰ τὸ ἔργο τοῦ π. Θεολόγου μπορεῖτε νὰ πληροφορηθεῖτε (ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἱεραποστολικὰ περιοδικὰ καὶ ἀπὸ τὶς ἰστοσελίδες: http://www.orthodox-congo.com/index/home-gr/

ΠΗΓΗ: anastasiosk.blogspot.gr

Σχολιάστε

«ΓΛΩΣΣΕΣ ΕΜΑΘΕΣ, ΑΛΛΑ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ;» (ΓΕΡ. ΠΑΪΣΙΟΣ ΑΓΙΟΡ.)

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ προσφάτως ἐκδοθὲν βιβλίο:
«Γέροντας ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ»
– Μαρτυρίες προσκυνητῶν, τ. Β´
ἐκδ. «Ἁγιοτόκος Καππαδοκία»,
Θεσσαλονίκη 2012,
σελ. 122-123

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.             Ἡ δουλειὰ τοῦ μοναχοῦ εἶναι ἡ προσευχή. Ὄχι νὰ γυρίζει καὶ νὰ δίνει μανέστρα. Αὐτὰ εἶναι χαμένα, ἀσήμαντα πράγματα. Βέβαια, αὐτοὶ ποὺ τὰ κάνουν, τὰ διαφημίζουν σὰν τὸν μπακάλη ποὺ διαλαλεῖ τὰ παλιοφάσολά του γιὰ πρώτη ποιότητα καὶ ξεπουλάει. Αὐτὰ κάνουν καὶ οἱ Καθολικοί. Κάνουν φιλανθρωπίες, κάνουν ἱεραποστολές, καὶ οἱ ἱεραπόστολοί τους εἶναι ἄθεοι· ἔχουν ξεφτίσει. Μοῦ ἔλεγε κάποιος ὅτι προετοιμάστηκε γιὰ ἱεραποστολή. Καὶ τὸν ρώτησα: «Τί εἴδους προετοιμασία ἔκανες;» «῎Εμαθα», εἶπε, «ἀγγλικά, κολύμπι, ὁδήγηση» καὶ δὲν ξέρω τί ἄλλο. «Θὰ τοὺς μιλῶ γιὰ τὸν Χριστό, κι ἐκεῖ θὰ τοὺς βάλω καὶ κάτι γιὰ τὸν ἑλληνισμό». «Τί σοῦ χρειάζεται ὁ ἑλληνισμός;», τοῦ εἶπα. «Ἂν ἐσὺ εἶσαι ἅγιος, δοξάζεις καὶ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν Ἑλλάδα. Τὰ ἀγγλικὰ τὰ ἔμαθες γιὰ νὰ συνεννοεῖσαι. Ἀλλὰ ἐσὺ ὁ ἴδιος τί ἔχεις νὰ πεῖς; Ἡ Χάρη εἶναι ποὺ μιλᾶ. Τὸ κολύμπι;». «Γιὰ νὰ σωθῶ κολυμπώντας, ἂν καμιὰ φορὰ μὲ κυκλώσουν». «Μά, δὲν ζητᾶς τὴν Χάρη· ἡ Χάρη θὰ βρεῖ τρόπο νὰ σὲ περάσει στὸ ποτάμι καὶ θὰ κάνει καὶ τοὺς ἄλλους νὰ πιστέψουν. Ἄφησε τὴν Χάρη νὰ μιλήσει σὲ ἕναν ἀπ᾽ αὐτοὺς καὶ ὅταν αὐτὸς Ἁγιασθεῖ, θὰ γυρίσει νὰ ἁγιάσει καὶ τοὺς ἄλλους, ποὺ ξέρει καὶ τὴν γλῶσσα τους.

.             Ἂν δεῖς πρόγραμμα ἱεραποστολῆς Καθολικῶν καὶ πρόγραμμα τοῦ ΓΕΣ, δὲν διαφέρουν καθόλου. Εἶναι χάρτης μὲ τόξα, ποὺ ἀναφέρει μονάδες κ.λπ. Δὲν εἶναι ὅμως αὐτό. Ὁ Θεὸς ὁδηγεῖ. Πρέπει νὰ σὲ καλέσει ὁ Θεὸς γιὰ νὰ βγεῖς σὲ ἱεραποστολή, γιατὶ ἀλλιῶς ἐν τέλει κάνεις τὸ κέφι σου… Μιὰ κοπέλλα, ποὺ ἡ ἴδια πνίγεται σὲ μιὰ κουταλιὰ νερό, ἔχει παντοῦ κατηχητικά. Ἄνθρωποι ποὺ ζῆσαν καὶ μεγάλωσαν μὲ τὸ δυτικὸ πνεῦμα δυσκολεύονται νὰ ζήσουν στὴν Ὀρθοδοξία.…

, , ,

Σχολιάστε

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ…

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ…
Ἐπιστολή
ἀπό τήν πρώτη Ταϊβανέζα Ἱεραπόστολο Πελαγία Yu

 .        Εἶμαι Κινέζα, γεννήθηκα στήν Ταϊβάν καί τό χριστιανικό μου ὄνομα εἶναι Πελαγία. Ἤμουν προτεστάντισσα καί χρειάστηκαν πέντε χρόνια γιά νά γίνω Ὀρθόδοξη. Μοῦ ἀρέσει νά διαβάζω τήν Ἁγία Γραφή καί ἔχω ὅλες τίς ἐκδόσεις της στά κινεζικά.
.      Ἔχω ἐπισκεφθεῖ τήν Ἑλλάδα καί διαπίστωσα ὅτι εἶναι μία πολύ ξεχωριστή χώρα. Ταξιδεύοντας στήν πατρίδα σας, πρίν φθάσω ἀκόμα, μέσα στό ἀεροπλάνο διαπίστωσα πόσο διαφορετικοί εἶναι οἱ Ἕλληνες, πόσο ξένοιαστα μιλοῦσαν, πῶς γελοῦσαν καί πῶς χειροκροτοῦσαν τόν πιλότο κατά τήν προσγείωση, πράγμα ἀπίστευτο γιά μᾶς τούς Ἀσιάτες πού εἴμαστε συντηρητικοί καί δέν ἐκδηλώνουμε τά συναισθήματά μας. Τώρα πιά ξέρω ὅτι ἡ ἐλευθερία ἔχει μέσα της λίγο πάθος καί λίγο ἔνταση φωνῆς.
.     Στήν Ἑλλάδα ἐπισκέφθηκα πολλές ἐκκλησίες, συμμετεῖχα στή Θεία Λειτουργία καί ὅταν κοινωνοῦσα τά Ἄχραντα Μυστήρια ἔκλαιγα, παρ᾽ ὅλο πού δέν καταλάβαινα τήν ἑλληνική γλώσσα, γιατί ἡ Ὀρθόδοξη πίστη εἶναι ἴδια.
.  Θά ἤθελα νά ἤμουν Ἑλληνίδα, νά εἶχα γεννηθεῖ Ὀρθόδοξη, νά μεταλάμβανα τή Θεία Κοινωνία καί νά φιλοῦσα τίς Ἅγιες Εἰκόνες ἀπό τά βρεφικά μου χρόνια μέχρι τόν θάνατό μου.
.      Κλαίω γιά μένα καί γιά τούς συμπατριῶτες μου, γιατί ἀντί τῆς Θείας Κοινωνίας τρῶμε καί πίνουμε τά φαγητά τῶν εἰδώλων.
.    Θά ἤθελα νά ἤμουν Ἑλληνίδα, γιά νά γεμίζουν τά αὐτιά μου ἀπό Ἅγιους Ὕμνους.
.       Κλαίω γιά μένα καί γιά τούς συμπατριῶτες μου, πού τά αὐτιά μας εἶναι γεμάτα μέ ἤχους ἀπό τίς σοῦτρες καί τά οὐρλιαχτά τῶν εἰδώλων.
.      Θά ἤθελα νά ἤμουν Ἑλληνίδα, γιά νά ὀσφραίνομαι τή γλυκιά εὐωδία τοῦ λιβανιοῦ.
.       Κλαίω γιά μένα καί γιά τούς συμπατριῶτες μου, πού ἡ ὄσφρησή μας εἶναι γεμάτη ἀπό καπνούς ἀπό τίς θυσίες στά εἴδωλα.
.       Θά ἤθελα νά ἤμουν Ἑλληνίδα, ὥστε τά χέρια μου νά ἀγγίζουν τίς εἰκόνες, τά Ἅγια Λείψανα καί νά γεμίζουν ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.
.       Κλαίω γιά μένα καί γιά τούς συμπατριῶτες μου, πού τά χέρια μας ἀγγίζουν εἴδωλα, εἰδωλόθυτα καί ἀγκαλιάζουν τό τίποτα.
.        Θά ἤθελα νά ἤμουν Ἑλληνίδα, νά ἀνάβω λαμπάδες στόν Χριστό καί ὄχι ὅπως ἐδῶ πού καῖμε χρήματα γιά τά φαντάσματα.
.       Ἔψαχνα τήν ἀλήθεια, χρησιμοποιώντας περισσότερες ἀπό 30 διαφορετικές ἐκδόσεις τῆς Ἁγίας Γραφῆς, οἱ ὁποῖες δυστυχῶς ὅλες τους εἶναι γεμάτες λάθη (μεταφρασμένες ἀπό ἑτεροδόξους). [ΣΧΟΛΙΟΝ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Καὶ ἐμεῖς στὴν Ἑλλάδα κλαῖμε γιὰ τοὺς δυστυχεῖς καὶ εὐτελισμένους ἑαυτούς μας, ποὺ θέλουμε νὰ μεταφράσουμε τὰ Λειτουργικὰ κείμενα καὶ τὰ Ἀναγνώσματα στὶς Ἀκολουθίες!…]
.      Θά ἤθελα νά ἤμουν Ἑλληνίδα, ὥστε νά μπορῶ νά διαβάζω τήν Καινή Διαθήκη στό πρωτότυπο!
.     Κλαίω γιά μένα καί γιά τούς συμπατριῶτες μου, γιατί ἔχουμε μάτια κι ὅμως εἴμαστε τυφλοί.
.    Θά ἤθελα νά ἤμουν Ἑλληνίδα, γιά νά μπορῶ νά βλέπω παντοῦ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ.
.      Κλαίω γιά μένα καί γιά τούς συμπατριῶτες μου, γιατί βλέπουμε παντοῦ ναούς εἰδώλων.
.       Ναί, εἶμαι Ὀρθόδοξη, ἀλλά ὡς Ταϊβανέζα, τά Ὀρθόδοξα βιώματά μου εἶναι φτωχά.
.         Κλαίω γιά μένα, γιατί δέν ἔχω τή δυνατότητα νά δείξω στούς συμπατριῶτες μου τό μεγαλεῖο τῆς πίστης μας… Οἱ ἄνθρωποι ἐδῶ θέλουν νά δοῦν σημεῖα καί θαύματα…
.        Κλαίω γιά μένα καί γιά τούς συμπατριῶτες μου, γιατί δέν ἔχουμε τή χάρη νά βλέπουμε καί νά ἀκοῦμε τόσα θαύματα, τόσα ἅγια λόγια, πού ἔχετε δεῖ καί ἀκούσει 2000 χρόνια στήν Ἑλλάδα καί πού ἀκόμα βλέπετε… [ΣΧΟΛΙΟΝ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Καὶ ποὺ …θέλουμε νὰ τὰ ἀφανίσουμε. Εἰδικῶς δὲ μερικοὶ ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης !…] Ἡ Ταϊβάν δέν εἶναι ὀρθόδοξη χώρα, οἱ γιορτές μας δέν μοιάζουν καθόλου μέ τίς δικές σας.
.       Λυπᾶμαι πού στήν Ἑλλάδα ἔχετε τόσο ὄμορφα βουνά, πού τά καῖτε καί δέν τά φροντίζετε, ἀλλά θαυμάζω πού σχεδόν κάθε βουνό ἔχει κι ἕνα Μοναστήρι. Ἐμεῖς ἔχουμε βουνά γεμάτα ἀπό ναούς. Μοναστήρια καί εἴδωλα βουδιστικά.
.       Θά ἤθελα νά ἤμουν Ἑλληνίδα, ὥστε νά μπορῶ νά πάω νά προσευχηθῶ σέ κάποιο Μοναστήρι εὔκολα.
.       Κλαίω γιά μένα καί τούς συμπατριῶτες μου. Πρώτη φορά πῆγα σέ Μοναστήρι, στήν Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, στό Πήλιο. Ταξίδεψα ἀπό τήν Ταϊβάν στήν Ἑλλάδα 16 ὧρες μέ τό ἀεροπλάνο, μερικές ὧρες μέ τό τραῖνο ὥς τή Λάρισα καί ἄλλη μία ὥρα, μέ τό αὐτοκίνητο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, πού τό ὁδηγοῦσε μία ἀδελφή…
.       Εἶδα τά παλιά ἐρείπια τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, εἶδα τόσα ἄλλα μέρη στήν Ἑλλάδα ἐγκαταλελειμμένα καί μάτωσε ἡ καρδιά μου. Στήν Ταϊβάν δέν ἔχουμε τόσο ἀρχαῖα, Ἅγια καί ὄμορφα μέρη, ἀλλά ἐσεῖς δέν τά ἐκτιμᾶτε.
.        Κλαίω πού δέν ἔχουμε ἐδῶ ὄμορφες εἰκόνες. Κλαίω, γιατί νοιώθω τόν Χριστό ἀδύναμο, γυμνό.
.         Ἕλληνες, νομίζετε ὅτι εἶστε φτωχοί μέ τήν κρίση πού διέρχεστε, ἀλλά δέν ξέρετε πόσο πλούσιοι εἶστε.
.          Ἡ Ταϊβάν εἶναι χώρα μέ μεγάλη ἀνάπτυξη, ἀλλά βρίσκεται στό σκοτάδι τοῦ σατανᾶ καί ἡ πνευματική μας ζωή εἶναι κενή.
.        Στήν Ἑλλάδα εἶδα πολλούς Ἕλληνες, ἰδίως τίς Κυριακές, νά γλεντᾶνε, νά πίνουν καί νά μήν πηγαίνουν στήν ἐκκλησία. Ἐδῶ ὅμως στήν Ταϊβάν οἱ συμπολίτες μου ἀλλά κυρίως οἱ νέοι, ἀκόμα καί νά ἤθελαν νά ἔρθουν στήν ἐκκλησία μας εἶναι σχεδόν ἀδύνατο, διότι ἡ μόνη Ὀρθόδοξη ἐκκλησία πού ὑπάρχει εἶναι ἕνα δωμάτιο στόν 4ο ὄροφο μιᾶς πολυκατοικίας στήν ἄκρη τῆς Ταϊπέι καί πολλές φορές πολύς κόσμος μένει ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, γιατί ὁ χῶρος εἶναι μικρός.
.         Ἀδελφοί καί ἀδελφές μου στήν Ἑλλάδα, παρ᾽ ὅλο πού εἶμαι πνευματικά ἀνάπηρη, ἔχω ἀκόμα τά πόδια μου ζωντανά, ὥστε νά γονατίσω μπροστά σας καί νά ζητιανέψω.
.       Θά παρακαλέσω νά μέ θεωρήσετε σάν τόν φτωχό Λάζαρο, νά μᾶς θρέψετε μέ τά ἀπομεινάρια τοῦ πνευματικοῦ πλούτου πού ἔχετε, νά μᾶς ρίξετε μερικά ψίχουλα ἀπό τά ἀποφάγια σας, ἀπό τά ἀφιερώματα πού χαρίζετε στίς ἐκκλησίες σας, ἀπό τά πολλά ἐκκλησάκια πού ἔχετε σέ κάθε γωνιά τῆς πατρίδας σας.
.       Τό Ὀρθόδοξο ποίμνιό μας, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι μικρό, λιγότερο ἀπό ἑκατό ψυχές. Δέν εἴμαστε πλούσιοι. Δέν ἔχουμε τή δύναμη νά ἀγοράσουμε μία καλή αἴθουσα μέσα στήν πόλη, γιά νά καλύψουμε τίς λατρευτικές μας ἀνάγκες, τίς κατηχήσεις, τά μαθήματα πού παραδίδει ὁ π. Ἰωνάς καί νά προσελκύσουμε τούς νέους κυρίως καί ὅσους θέλουν νά μᾶς γνωρίσουν ἀπό κοντά. Αὐτούς πού μέχρι τώρα πληροφοροῦνται τήν ὕπαρξη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στήν Ταϊβάν μέσω διαδικτύου.
.       Δέν σᾶς ζητῶ νά χτίσουμε Ἐκκλησία. Θά κόστιζε ἑκατομμύρια. Βοηθῆστε μας μόνο νά ἀγοράσουμε ἕνα μεγαλύτερο χῶρο στό κέντρο τῆς πρωτεύουσας, τόν ὁποῖο θά μετατρέψουμε σέ Ἐκκλησία γιά χάρη τοῦ ἔθνους μου, τῶν ἀδελφῶν μου, πού δέν ἄκουσαν καί δέν γνώρισαν ποτέ τόν Χριστό μας. Εἴμαστε 23.000.000 ἄνθρωποι! Κι ὅμως σᾶς ἔχουμε ἀνάγκη…
.        Ἀδέλφια μου, ἄν χρειαστεῖ νά δουλέψω γιά σᾶς, γιά νά ξεπληρώσω λιγάκι τήν ἀγάπη σας, θά τό κάνω μέ ὅλη μου τήν καρδιά καί γιά ὅλη μου τή ζωή.
.      Εὐχαριστῶ καί νά μέ συγχωρεῖτε.

Πελαγία Yu

 ΠΗΓΗ: περιοδ. «ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ», ἀρ. τ. 84/Α´ τρίμ. 2011, σελ. 208 -213.

, , , ,

Σχολιάστε