Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἰω. Τάτσης

ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ: «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»

Τ νέο μάθημα τν Θρησκευτικν
κα εθύνη τν θεολόγων

τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος»,
23.09.2016

.         Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ἀποφάσισε τὴν γενικευμένη ἐφαρμογὴ τῶν νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ στὰ Δημοτικά, Γυμνάσια καὶ Λύκεια τῆς χώρας. Πρόκειται γιὰ τὰ Προγράμματα Σπουδῶν ποὺ εἶχαν ξεσηκώσει τὰ προηγούμενα χρόνια θύελλα ἀντιδράσεων καὶ ἔχουν ἀπορριφθεῖ ἀπὸ τὴν Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων, τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὸ Ἅγιον Ὄρος, καθηγητὲς τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, παιδαγωγούς, κληρικούς, μοναχοὺς καὶ θεολόγους ποὺ διδάσκουν στὶς τάξεις. Παρὰ τὴν μεγάλη ἀντίδραση τὸ Ὑπουργεῖο προχώρησε στὴν ἀλλαγὴ τοῦ μαθήματος, ἔστειλε στὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τὰ νέα Προγράμματα Σπουδῶν καὶ προγραμματίζει τὶς ἀπαραίτητες ἐπιμορφώσεις γιὰ τὸ νέο μάθημα ἐντός τοῦ φθινοπώρου. Ὁ διάλογος μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς θεολόγους, ποὺ εἶχε ὑποσχεθεῖ ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας, ὁλοκληρώθηκε ἐσπευσμένα καὶ ὁ μόνος καρπός του ἦταν ἡ διαπίστωση ὅτι ὑπάρχει διαφωνία γιὰ τὸ περιεχόμενο τοῦ μαθήματος.
.         Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν δὲν συνοδεύτηκε, πρὸς τὸ παρόν, μὲ ἀλλαγὴ τῶν σχολικῶν βιβλίων, ποὺ ὡστόσο σχεδιάζεται νὰ γίνει ἄμεσα. Ἀντὶ γιὰ νέα σχολικὰ βιβλία ἀναρτήθηκε ἐπίσημα στὸ διαδίκτυο βοηθητικὸ ὑλικὸ πολλῶν κειμένων, βίντεο, ἠχητικῶν ἀρχείων καὶ εἰκόνων. Ἀπὸ ὅλο αὐτὸ τὸ ὑλικὸ οἱ διδάσκοντες καλοῦνται νὰ ἐπιλέξουν τὰ ἀπαραίτητα ἐργαλεῖα ποὺ θὰ χρησιμοποιήσουν γιὰ τὴ διδασκαλία τους, ποὺ δὲν θὰ βασίζεται πλέον στὰ παλιὰ βιβλία ἀλλὰ στὰ νέα Προγράμματα Σπουδῶν.
.         Ἐὰν τὰ Προγράμματα Σπουδῶν δημιούργησαν πλῆθος ἀντιδράσεων λόγῳ τῆς πολυθρησκευτικῆς σύγχυσης, τῆς ἄμβλυνσης τοῦ ὀρθοδόξου αἰσθητηρίου, τῆς ἐγκατάλειψης μεθοδικῆς διδασκαλίας τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῆς προώθησης τοῦ οἰκουμενισμοῦ ποὺ ἐπιχειροῦν, τὸ βοηθητικὸ ὑλικό, ποὺ τώρα συνοδεύει τὰ προγράμματα αὐτά, περιέχει χειρότερες ἐκπλήξεις. Λόγῳ τοῦ μεγάλου ὄγκου του δὲν ἔχει ἀκόμη μελετηθεῖ ἀναλυτικὰ ἀλλὰ καὶ μία μόνο ἁπλὴ ματιὰ ἀρκεῖ γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ κάποιος σὲ ποιὰ διδακτικὰ ἐργαλεῖα δομοῦν τὸ νέο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν οἱ σχεδιαστές του. Δίπλα στὰ κείμενα τῶν ἁγίων παρατίθενται οἱ διδασκαλίες τῶν ἡγετῶν τῶν ἄλλων θρησκειῶν. Μαζὶ μὲ τοὺς ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας λαϊκὰ ἄσματα καὶ μοντέρνα ξένη μουσική, χρήσιμα δῆθεν γιὰ τὴ διδασκαλία τῆς ἀξίας τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἐπικοινωνίας! Ὅλες οἱ «μεγάλες στιγμὲς» τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἀποτελοῦν ὑλικὸ γιὰ χρήση κατὰ τὴ διδασκαλία καὶ μάλιστα σὲ μορφὴ βίντεο: ἡ ἄρση τῶν ἀναθεμάτων, ἡ συμπροσευχὴ στὴν Ἀσσίζη, συναντήσεις τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μὲ τὸν Πάπα, τὸν Ἀρμένιο «Πατριάρχη», Ἀγγλικανούς, Προτεστάντες καὶ κάθε λογῆς ἀλλόθρησκους. Ἄλλωστε ἡ διαθρησκειακὴ καὶ διαχριστιανικὴ ἐπικοινωνία κατέχει ἐξέχουσα θέση σὲ ὅλο τὸ νέο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ἀκόμη καὶ ἡ προσφάτως συγκληθεῖσα Σύνοδος τῆς Κρήτης δὲν λείπει ἀπὸ τὸ ὑλικὸ αὐτό. Στὸ διαδίκτυο δημοσιεύονται ἀποσπάσματα αὐτοῦ τοῦ ὑλικοῦ προκαλώντας θυμηδία, πικρία, ἀπογοήτευση καὶ τελικὰ θυμὸ –«θυμὸν τὸν δικαιότατον»– γιὰ ὅσους σχεδίασαν τὸ νέο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, μᾶλλον δὲ τὴν ἀπαξίωσή του, τὸν ξεπεσμό του, ποὺ ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ ὁδηγήσει στὴν κατάργησή του. Ἡ μεθοδικὴ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, τῆς ὀρθόδοξης λατρείας καὶ ἠθικῆς ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ προσέγγιση τῶν θρησκειῶν μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας, ὅπως διδάσκονταν μέχρι σήμερα, ἐγκαταλείπεται καὶ τὸ θρησκευτικὸ μάθημα ὁδηγεῖται σὲ ἕνα νέο πεδίο, ὅπου δεσπόζει ἡ σύγχυση, ὁ θρησκευτικὸς συγκρητισμός, ἡ ἀπουσία σοβαροῦ ἐπιστημονικοῦ καὶ χαρισματικοῦ λόγου, ἡ ἔλλειψη παιδαγωγικοῦ σχεδιασμοῦ, ἡ μετατροπὴ τοῦ σχολικοῦ μαθήματος σὲ ἀφηρημένη συζήτηση καὶ προσέγγιση κάποιων θεμάτων μέσα ἀπὸ κείμενα καὶ ὀπτικοακουστικὸ ὑλικὸ ἀμφιβόλου ποιότητος καὶ ἐν πολλοῖς παντελῶς ξένου πρὸς τὴν ὀρθόδοξη παράδοσή μας. Ὁ πολυδιαφημιζόμενος δῆθεν ἐκσυγχρονισμὸς τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν εἶναι ἤδη παρὼν καὶ ἀνοίγει τὸ δρόμο γιὰ τὴν σταδιακὴ πλήρη ἐπιστημονικὴ καὶ παιδαγωγική του ἔκπτωση καὶ τελικὰ τὴν κατάργησή του.
.                Ἀπέναντι στὴ θλιβερὴ αὐτὴ πραγματικότητα καὶ ἔχοντας γνώση τῶν ἀνθρώπων ποὺ προώθησαν ὅλο τὸν προηγούμενο καιρὸ αὐτὴ τὴν ἀλλαγὴ καὶ τῶν μεθόδων ποὺ ἀκολούθησαν, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ὑπάρξει ἀντίσταση. Ὅσοι διδάσκουν τὸ μάθημα ἔχουν πρὸς τὸ παρὸν στὰ χέρια τοyς τὰ μέχρι σήμερα διδασκόμενα σχολικὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἔχουν μαζί τους καὶ οἱ μαθητές τους. Ἐπειδὴ τὰ προσεχῆ σχολικὰ ἔτη ἀναμένεται ἡ ἀντικατάσταση τῶν βιβλίων αὐτῶν κρίνεται πλέον ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη προμήθειας ἀντιτύπων τῆς Καινῆς Διαθήκης τὰ ὁποία θὰ ὑπάρχουν στὶς σχολικὲς μονάδες ὡς ἐργαλεῖα γιὰ τὴ διδασκαλία τοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος. Γιὰ τὸν ἐφοδιασμὸ τῶν σχολείων μὲ τέτοια ἀντίτυπα εἶναι ἀναγκαία ἡ κινητοποίηση καὶ τῶν κατὰ τόπους ἱερῶν Μητροπόλεων. Σὲ κάθε περίπτωση ἡ δημιουργία φωτοτυπημένων φυλλαδίων μὲ ἐπιλεγμένα ἁγιογραφικὰ καὶ πατερικὰ κείμενα ἀλλὰ καὶ ἀποσπάσματα τῶν σχολικῶν βιβλίων μπορεῖ νὰ ἀποτελέσει ἐργαλεῖο γιὰ ὅσους θεολόγους θὰ ἀρνηθοῦν νὰ συναινέσουν στὴν πλήρη ὑποβάθμιση τοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος καὶ τὸν θρησκευτικὸ ἀποπροσανατολισμὸ τῶν μαθητῶν τους.
.         Τὰ πράγματα δὲν εἶναι εὔκολα. Ἡ ἀμηχανία καὶ ἡ ἀγωνία τῶν θεολόγων ποὺ ἐκδηλώνεται ἤδη στὶς μεταξύ τους συζητήσεις γιὰ τὸ ποῦ πορεύεται τὸ μάθημά μας πρέπει νὰ μετατραπεῖ σὲ πρωτοβουλία εὐθύνης. Κανεὶς δὲν ἀγνοεῖ τὸ «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις» οὔτε κανεὶς εἶναι ἄβουλο στρατιωτάκι ποὺ ἐκτελεῖ ἐντολές. Ἡ εὐθύνη τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ποὺ μᾶς ἀνέθεσε ἡ ἴδια ἡ πολιτεία, δὲν ταυτίζεται μὲ τὴν τυφλὴ ἐφαρμογὴ στὴν πράξη ἐντολῶν καὶ ὁδηγιῶν μὲ συγκεχυμένο περιεχόμενο καὶ ἀσαφῆ προσανατολισμό.
.         Ἡ ἐκπαίδευση γνωρίζει τὰ τελευταῖα χρόνια μεγάλες ἀλλαγὲς ὄχι μόνο στὸ περιεχόμενο τῆς παρεχόμενης παιδείας ἀλλὰ καὶ στὸν τρόπο ποὺ λειτουργοῦν ὅσοι τὴν ὑπηρετοῦν. Ἡ μαζικὴ ἀντίσταση σὲ ἄνωθεν ἐντολὲς μπορεῖ νὰ τὶς ἀνατρέψει. Τὸ προηγούμενο διάστημα οἱ διαμαρτυρίες τῶν ἐκπαιδευτικῶν ματαίωσαν τὴν ἀξιολόγησή τους ποὺ εἶχε σχεδιαστεῖ μὲ τρόπο λανθασμένο. Παρόμοια ἀντίδραση ὁδήγησε στὴν ἐπαναπρόσληψη ἐκπαιδευτικῶν τῶν ἐπαγγελματικῶν λυκείων ποὺ εἶχαν τεθεῖ σὲ διαθεσιμότητα καὶ ὁδηγοῦνταν πρὸς τὴν ἀπόλυση. Ἑπομένως ἐὰν τώρα οἱ δάσκαλοι καὶ θεολόγοι ἀντισταθοῦν στὸ νέο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ποὺ μία ὀλιγομελὴς ὁμάδα σχεδίασε, μποροῦν νὰ πετύχουν τὴν διάσωση τοῦ χριστιανικοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν γιὰ τὸ καλὸ τῶν μαθητῶν μας.

ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.gr

 

,

Σχολιάστε

ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ καὶ ΤΗΝ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ (εἶδος “ἔμπολα”)

Σύμπλευσις ντίστασις ες τν οκουμενισμν κα τν κκοσμίκευσιν;

τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Κατωτέρω ἐπισημαίνονται πικρὲς καὶ ἀλλοπρόσαλλες πραγματικότητες τοῦ λεγομένου «ἐκκλησιαστικοῦ χώρου». Χρειάζεται ὅμως νὰ τονισθεῖ ὅτι ὁ ἐκκλησιαστικὸς χῶρος» δὲν εἶναι «Ἡ Ἐκκλησία».
.       Ἡ Ἁγία Κεφαλή Της, ὁ Χριστός, διασχίζει ὅλη αὐτὴ τὴν παθολογία μὲ τὸ Ἔλεός Του καὶ τὴν ὑπερνικᾶ. Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία εἶναι γεμάτη ἀπὸ τέτοιες “παθολογίες” καὶ “ἀσυναρτησίες” . Οἱ Ἀληθινοὶ Προφῆτες πάντα ἦταν ΛΙΓΟΙ. Ὁ δὲ Θεὸς μὲ τοὺς Λίγους κάνει τὴν “δουλειά” Του.
.         Ἂς μὴ διαφεύγει πάντως τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ ἡ Ἐκκοσμίκευση δὲν εἶναι νόσος μόνον τῶν ἀρχόντων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀρχομένων.  Μᾶλλον πρόκειται γιὰ μιὰ “ἀμφίδρομη” πανδημία. Ἕνα εἶδος “πνευματικοῦ ἔμπολα”, ποὺ κατατρώει τὰ σωθικὰ τῆς ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας, ἀπὸ κορυφῆς μέχρι ὀνύχων!
(Ἆραγε ὁ ἰὸς ἔμπολα θεραπεύεται μὲ τὴν διάδοση ἑνὸς ἄλλου ἰοῦ;…)

.           Ἱεράρχες τινὲς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εὐτυχῶς ὀλιγιστοὶ σὲ ἀριθμὸ ἀλλὰ ἰκανοποιητικῶς  θορυβοῦντες, πέραν τῶν οἰκουμενιστικῶν τους ἀπόψεων καὶ δράσεων, πέραν τῶν ἀλληλοασπασμῶν μὲ ἑτεροδόξους καὶ τῶν συμπροσευχῶν μὲ αὐτούς, ἐναλλάσσουν εὐκαίρως ἀκαίρως τὸ χρῶμα τοῦ ράσου τους ἀπὸ μαῦρο σὲ γαλάζιο, κόκκινο, λευκὸ ἢ μώβ. Καὶ δὲν εἶναι παράδοξη ἡ ἐκκοσμικευμένη ἀμφίεση τῶν ἐν λόγῳ Ἱεραρχῶν καθότι ὡς γνωστὸν τὸ ἦθος, ἡ συμπεριφορὰ καὶ ἡ βιωτὴ καθενὸς ἀκολουθεῖ τὴν πίστη καὶ τὰ πιστεύω του. Ἀλλοιωμένη οἰκουμενιστικὴ νοοτροπία καὶ πίστη ἀναπόδραστα ὁδηγεῖ σὲ ἐκκοσμικευμένη συμπεριφορὰ καὶ τρόπους.
.           Τὸ παράδοξον ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι οἱ προαναφερθέντες ἀπολαμβάνουν τῆς ἐκτιμήσεως μεγάλου ἀριθμοῦ ἄλλων Ἱεραρχῶν καὶ κληρικῶν. Καὶ ἐνῶ οἱ δεύτεροι δὲν υἱοθετοῦν στὴν καθημερινή τους ἀναστροφὴ τὴν συμπεριφορὰ καὶ τοὺς τρόπους τῶν πρώτων, μάλιστα δὲ κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι κατὰ τὰ λοιπὰ παραδοσιακοί, πολλάκις δὲ καὶ αὐστηροὶ στοὺς ἐλέγχους τῶν ἀποκλίσεων τῶν ἑτεροδόξων καὶ τῶν ἐν μέσῳ ἡμῶν φιλοπαπικῶν καὶ φιλοπροτεσταντῶν, ὡστόσο συχνὰ καλοῦν τοὺς πρώτους στὶς μητροπόλεις τους ἢ τοὺς ἐπισκέπτονται στὶς δικές τους, συλλειτουργοῦν, ἀνταλλάσσουν ἀσπασμοὺς καὶ λόγους ἐγκωμίων, γεμίζουν μὲ φωτογραφίες τὸ διαδίκτυο καὶ τὶς ἱστοσελίδες τῶν μητροπόλεών τους καὶ ἔπειτα ἐπανέρχονται εἰς τὰ ἴδια.
.         Τὰ πράγματα εἶναι πολὺ πιὸ σοβαρά, ἂν ἀναλογιστεῖ κανεὶς ὅτι παρὰ τὶς κάποιες ἀντιρρήσεις τους γιὰ ἐπιμέρους θέματα οἱ περισσότεροι τῶν Ἱεραρχῶν εἶναι ἕτοιμοι νὰ στηρίξουν ἐκλογικὰ τοὺς νεωτεριστὲς αὐτοπροβαλλομένους ὑποψηφίους σὲ ἐπικειμένη, ὅποτε κι ἂν προκύψει, ἐκλογὴ γιὰ τὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο. Οἱ ἀγῶνες κατὰ τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς καταστροφικῆς ἐκκοσμίκευσης μποροῦν νὰ περιμένουν, ὅταν ἔρχεται ἡ κρίσιμη στιγμὴ τῆς ἐκλογῆς νέων μελῶν τῆς Ἱεραρχίας, πολὺ δὲ περισσότερο τῆς ἐκλογῆς νέου Ἀρχιεπισκόπου. Παράδοξοι συνασπισμοὶ μεταξὺ νεωτεριστῶν καὶ παραδοσιακῶν, οἰκουμενιστῶν καὶ ἀντιοικουμενιστῶν ἐνώπιον τῆς κάλπης. Εἶναι πραγματικὰ λυπηρό.
.         Εὐτυχῶς –δόξα τῷ Θεῷ- κάποιοι Ἱεράρχες «ἀσημάντων» μητροπόλεων στὶς ἀκριτικὲς περιοχὲς ἢ στὶς ὀλιγάνθρωπες μητροπόλεις βαστοῦν ἀκόμη πνευματικὲς Θερμοπύλες καὶ δὲν ἐπιτρέπουν νὰ εἰσέλθει σὲ ἐκείνους τὸ πνεῦμα τῆς «ἐκκλησιαστικῆς διπλωματίας». Ἀκέραιοι στὶς θέσεις τους, τίθενται ἀπὸ τοὺς πολλοὺς στὸ περιθώριο τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐξελίξεων. Παραμένουν ὅμως στὸ ἐπίκεντρο τοῦ ἀγώνα γιὰ τὴ διαφύλαξη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας ἀπὸ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὴν ἀλλοτρίωση τῆς διάχυτης ἐκκοσμίκευσης. Δὲν συχνάζουν στὰ πολυαρχιερατικὰ συλλείτουργα τῶν ὀνομαστικῶν ἑορτῶν τῶν αὐτοπροβαλλομένων ὑποψηφίων τοῦ ἀρχιεπισκοπικοῦ θρόνου οὔτε συγκαταλέγονται στοὺς συμπανηγυριστὲς τῶν μεγάλων προσκυνημάτων ποὺ ὑπάρχουν στὶς μητροπόλεις τῶν προαναφερθέντων. Προτιμοῦν τὶς λακωνικὲς πλὴν δυναμικὲς ἀντιδράσεις ἐπὶ καιρίων ζητημάτων, κάποτε δὲ καὶ τὴν εὔλαλο σιωπὴ μπροστὰ στὴν κατηφορικὴ πορεία τῆς πλειονότητας. Τοῦτοι οἱ ὀλίγοι, «μικροὶ» κατὰ ἄνθρωπον, «γραφικοὶ» γιὰ τοὺς μοντέρνους, «συντηρητικοὶ» γιὰ τοὺς νεωτεριστές, «ἀκραῖοι» γιὰ τοὺς πρωτεργάτες τῆς «ἐκκλησιαστικῆς διπλωματίας» ἀποτελοῦν τὴ μικρὴ ζύμη τῆς Ἱεραρχίας καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ κλήρου καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ ποὺ πολλάκις παρακολουθεῖ ἄφωνος τὶς ἐξελίξεις τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου.

ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.gr

ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 26.09.2014

, ,

Σχολιάστε

Η ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ (γιὰ τὶς ἀπαλλαγὲς ἀπὸ τὰ Θρησκευτικὰ)

γκριτοι νομικο
γι
τς παλλαγς π τ Θρησκευτικ

τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

 ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Εἶναι ἡλίου φαεινότερες οἱ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ τοῦ Ὑπ. Παιδ. Οἱ δῆθεν διορθωτικὲς διατάξεις γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν μαθητῶν ἀπὸ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μόνον θυμηδία προκαλοῦν πλέον! Συνεπῶς κανεὶς πιὰ δὲν πιστεύει ὅτι πρόκειται γιὰ ζήτημα «νομικῆς ἀνεπαρκείας» τῶν συντακτῶν τῶν διορθωτικῶν Ἐγκυκλίων. Ἀντιθέτως· πρόκειται γιὰ ζήτημα «ἐπαρκοῦς “νομικῆς” κουτοπονηριᾶς» τῶν Ἐργολάβων τῆς Ἀλλοτριώσεως. Εἷναι ἕνα εἶδος ἀργοῦ «μαρτυρίου μνημονίων» εἰς βάρος τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, λίγο πρὶν τὴν ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ του ἀπὸ τὸ μενοὺ τῶν διδασκομένων μαθημάτων.

.               Ἡ νέα ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας γιὰ τὶς ἀπαλλαγὲς μαθητῶν ἀπὸ τὰ Θρησκευτικὰ (19.09.2013) δὲν ἔλυσε τὸ πρόβλημα ποὺ εἶχαν δημιουργήσει οἱ ἐγκύκλιοι Στυλιανίδη τὸ 2008. Τὸ πρόβλημα παραμένει ἐξ αἰτίας τῆς συμπερίληψης στὴν νέα αὐτὴ ἐγκύκλιο μίας διάταξης ποὺ προβλέπει ὅτι «παρέχεται ἡ δυνατότητα ἀπαλλαγῆς στοὺς μαθητὲς πού…ἐπικαλοῦνται λόγους θρησκευτικῆς συνείδησης» χωρὶς νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀναφορὰ τοῦ θρησκεύματος στὸ ὁποῖο ἀνήκουν.
.               Τὸ ὅλο ζήτημα εἶναι καθαρῶς νομικὸ ἀλλὰ οἱ συνέπειές του ἀφοροῦν τὴν καθημερινὴ σχολικὴ ζωὴ καὶ εἰδικότερα τὴ θέση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα. Θὰ ἀνέμενε κανεὶς γιὰ ζητήματα νομικὰ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας νὰ προσφεύγει σὲ νομικούς. Δυστυχῶς ὅμως ἡ ἐπίλυση τοῦ ζητήματος φαίνεται πὼς ἀνατέθηκε σὲ ἄλλα πρόσωπα, ποὺ ἂν δὲν ἐξυπηρετοῦν τοὺς στόχους τῆς μετάλλαξης τοῦ χριστιανικοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σὲ πολυθρησκευτικό, ὁπωσδήποτε πάντως ἔχουν ἄγνοια στοιχειωδῶν νομικῶν γνώσεων. Πῶς ἀλλιῶς μπορεῖ νὰ ἑρμηνεύσει κανεὶς ὅτι ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ ἀποφασίζεται ἡ ἀπόσυρση τῶν ἐγκυκλίων Στυλιανίδη, ἐπειδὴ δημιουργοῦσαν πρόβλημα μὲ τὴ χορήγηση δικαιώματος ἀπαλλαγῆς ἁπλῶς γιὰ λόγους συνείδησης, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη εἰσάγεται πάλι ἡ δυνατότητα ἀπαλλαγῆς μαθητῶν μόνο μὲ τὴν ἐπίκληση λόγων θρησκευτικῆς συνείδησης;
.               Ἡ λύση βρίσκεται σὲ ὅσα ἔγκριτοι νομικοὶ διατύπωσαν προφορικὰ ἀλλὰ καὶ γραπτὰ μετὰ τὴν ἔκδοση τῆς νέας ἐγκυκλίου. Μεταφέρουμε ἐδὼ  τὶς σχετικὲς ἀπόψεις δύο ἐξ αὐτῶν, τοῦ Δρς Συνταγματικοῦ Δικαίου κ. Γεώργιου Κρίππα καὶ τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν ἐ.τ. κ. Ἀπόστολου Βλάχου. Ὁ πρῶτος σὲ σχετική του Γνωμοδότηση ἀναφέρει ὅτι σύμφωνα μὲ τὴ σχετικὴ ἀπόφαση 115/2012 τοῦ Διοικητικοῦ Ἐφετείου Χανίων «ὁ ὀρθόδοξος μαθητὴς δὲν ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν σὲ καμμία περίπτωση καὶ βεβαίως οὔτε καὶ ἂν ὑποβάλει ὑπεύθυνη δήλωση ὅτι ἔχει λόγους συνειδήσεως νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν». Προσθέτει μάλιστα ὁ κ. Κρίππας ὅτι «ἂν ὑποβληθεῖ τέτοια δήλωση, ἡ ἐνέργεια αὐτὴ εἶναι ἀξιόποινη». Ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Βλάχος ἀνέφερε μιλώντας σὲ πρόσφατη (12.10.2013) ἡμερίδα τῆς ΠΕΘ ὅτι  ἡ διάταξη ποὺ δίνει δικαίωμα ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὰ Θρησκευτικὰ μόνο μὲ τὴν ἐπίκληση λόγων θρησκευτικῆς συνείδησης εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ παράνομη. Τόνισε μάλιστα ὄτι ὅποιος τὴν ἐφαρμόζει παρανομεῖ καὶ ἐνέχεται πειθαρχικῶς καὶ ποινικῶς. Τέλος ζήτησε ἐπιτακτικὰ τὴν ἄμεση ἀπόσυρση τῆς συγκεκριμένης διάταξης τῆς τελευταίας ἐγκυκλίου γιὰ τὶς ἀπαλλαγές. Τὰ πλήρη κείμενα τῶν ἀνωτέρω ἔγκριτων νομικῶν εἶναι ἀνηρτημένα στὸ διαδίκτυο.
.               Τὸ μόνο, ποὺ μένει, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας νὰ τὶς μελετήσει σοβαρὰ καὶ νὰ ἀναθέσει τὴν ὁριστικὴ ἐπίλυση τοῦ ὅλου ζητήματος σὲ ἔγκριτους καὶ φιλόχριστους νομικούς.

ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.gr

,

Σχολιάστε

ΗΔΗ ΒΑΠΤΕΤΑΙ ΚΑΛΑΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΑ «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ» (ἄτερ ὄχλου!)

δη βάπτεται κάλαμος ποφάσεως
 γιὰ τ μάθημα τν Θρησκευτικν

τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

.             Δυσοίωνο παρουσιάζεται τὸ μέλλον τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. Πληροφορίες ποὺ διαρρέονται ἀπὸ διάφορες πηγὲς κάνουν λόγο γιὰ γενικευμένη ἐφαρμογὴ σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα τῆς χώρας ἀπὸ τὸν ἐρχόμενο Σεπτέμβριο τοῦ νέου Προγράμματος Σπουδῶν, ποὺ ἐφαρμόστηκε δύο χρόνια πιλοτικὰ καὶ ξεσήκωσε θύελλα ἀντιδράσεων στοὺς θεολογικοὺς καὶ ἐκκλησιαστικοὺς κύκλους λόγῳ τῆς μετάλλαξης τοῦ χαρακτήρα καὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ μαθήματος ποὺ γίνεται μέσα ἀπὸ αὐτό. Ἑτοιμάζεται μάλιστα νέα ἀναμορφωμένη ἔκδοση τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν, ποὺ ὑποτίθεται πὼς βασίζεται στὶς παρατηρήσεις, ποὺ ἔγιναν κατὰ τὴν πιλοτική του ἐφαρμογή. Μόνο ποὺ καὶ ἡ ἀναθεωρημένη ἔκδοση θὰ φέρει τὴν ὑπογραφὴ τῶν ἴδιων «ἐμπειρογνωμόνων» ποὺ συνέταξαν καὶ τὴν ἀρχικὴ ἐκδοχὴ τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν. Οἱ «ἐμπειρογνώμονες» ἀφήνουν μάλιστα ἀνοιχτὸ τὸ ἐνδεχόμενο παραγωγῆς νέων διδακτικῶν βιβλίων παρὰ τὴν ἀρχική τους ἄποψη ὅτι ἡ διδασκαλία βάσει τοῦ νέου Προγράμματος Σπουδῶν θὰ γίνεται χωρὶς διδακτικὰ ἐγχειρίδια.
.             Ἐν τῷ μεταξὺ στὸν προγραμματισμὸ γιὰ τὸ «νέο ΕΣΠΑ» (2014-2020) στὴν ἐκπαίδευση ἔχει ἐνταχθεῖ, μεταξὺ ἄλλων ἔργων, καὶ ἡ γενικευμένη ἐφαρμογὴ τῶν νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης.
.           Ἐξ ἄλλου οἱ «ἐμπειρογνώμονες» θεολόγοι ποὺ ἐκπόνησαν τὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν δὲν χάνουν εὐκαιρία νὰ ἀξιοποιοῦν τὶς δύο θετικὲς γιὰ τὸ Πρόγραμμά τους εἰσηγήσεις τῶν Μητροπολιτῶν Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Μεσσηνίας στὴν Ἱεραρχία ἑρμηνεύοντας περίπου ὡς θετικὴ τὴ στάση ὅλων τῶν Ἱεραρχῶν, παρὰ τὶς δυναμικὲς ἀντιδράσεις ἀρκετῶν ἀπὸ αὐτούς, τὶς ὁποῖες ἠθελημένα παραβλέπουν. Δυστυχῶς μὲ καίρια εὐθύνη τοῦ «πρώτου», τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου, ἡ Ἱεραρχία σύρθηκε σὲ μία διαρκῆ ἀναβλητικότητα, δὲν ἔλαβε σαφῆ ἀρνητικὴ στάση ἀπέναντι στὸ Πρόγραμμα καὶ παρεῖχε ἔτσι τὴν κατάλληλη κάλυψη στὸ ἔργο τῶν «ἐμπειρογνωμόνων».
.             Διαβεβαιώσεις τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ὅτι θὰ διαφυλαχθεῖ ὁ χριστιανικὸς χαρακτήρας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν εἶναι μόνο ὑποσχέσεις, ἁπλῶς γιὰ νὰ καθησυχάζουν ὅσοι δικαιολογημένα ἀντιδροῦν στὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν.
.             Ἀνθρωπίνως οἱ ἐξελίξεις γύρω ἀπὸ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν εἶναι ἀποκαρδιωτικές. Ὁ ὀρθόδοξος χαρακτήρας του θὰ ἀποτελεῖ παρελθὸν ἀπὸ τὸ Σεπτέμβριο, ἐὰν τελικὰ ἐφαρμοστεῖ συνολικὰ τὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν. Οἱ σύγχρονοι Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ἀλλὰ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ τὸ συνέδριον συμβούλιον λαβόντες ἀποφάσισαν τὴν καταδίκη τοῦ κατηχητικοῦ ὀρθοδόξου μαθήματος ὡς δύσχρηστου γιὰ τὴ σύγχρονη παιδεία. Ἤδη βάπτεται κάλαμος τῆς ἀποφάσεως ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας γιὰ τὴν πλήρη μετάλλαξή του. Καὶ ὅλα θὰ λάβουν τέλος τὴν κατάλληλη στιγμή, ἄτερ ὄχλου, χωρὶς τὴν παρουσία τοῦ λαοῦ, πιθανότατα ἐντὸς τοῦ θέρους.

ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἆραγε ΥΠΑΡΧΕΙ ἀκόμα ὄχλος; ! ; ! Ὑπάρχει δηλ. ἀκόμα «Λαός» ἢ μόνο “ἀναμνηστικά”… λαοῦ;

 ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.gr

, ,

Σχολιάστε

ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΗΣ …“ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ” ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ»!

Μάθημα Θρησκευτικν πως τ θέλει ριστερ

τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

 ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Πρὸ ὀκταετίας περίπου ἡ ἀναφορὰ τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στὴν «δεξιὰ τοῦ Κυρίου» εἶχε ἐξοργίσει τοὺς ἀσπάλακες τῆς πολιτικῆς προόδου, τῆς «ἀριστερῆς διανόησης» καὶ τῆς ἐξαρτημένης δημοσιογραφίας.
.         Νὰ ὅμως ποὺ ἦρθε ἡ σειρὰ τῶν Θρησκευτικῶν τῆς …ἀριστερᾶς τοῦ Κυρίου. Οἱ γνωστοὶ ἄγνωστοι τῆς ἀριστερᾶς “θεολογήσεως” πρέπει πάντως νὰ αἰσθάνονται ὑπερήφανοι. Ὁ στόχος δεκαετιῶν κοντεύει νὰ ἐπιτευχθεῖ.  
.         Παρεμπιπτόντως: θὰ εἶχε σπαρταριστὸ ἐνδιαφέρον ἡ διεξαγωγὴ ἑνὸς νέου Συνεδρίου μὲ θέμα αὐτὴ τὴν φορὰ «Ἐκκλησία καὶ Δεξιά».

.              Μὲ τρεῖς διαφορετικοὺς τρόπους τὶς τελευταῖες μέρες ἦρθαν στὸ προσκήνιο οἱ ἀπόψεις τῶν πολιτικῶν κομμάτων τῆς Ἀριστερᾶς γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.
.              Πρώτη ἀφορμὴ δόθηκε κατὰ τὴν συζήτηση στὴν Ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς τροπολογίας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας γιὰ τὸν διορισμὸ ἰμάμηδων στὴν Θράκη. Ὁ Τάσος Κουράκης, βουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ ὑπεύθυνος τοῦ τομέα παιδείας τοῦ κόμματος, μετέφερε στὴν Βουλὴ τὴν πάγια θέση γιὰ «ἀντικατάσταση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν ἀπὸ μάθημα θρησκειολογίας ὅπου καθηγητές, οἱ ὁποῖοι προσλαμβάνονται μὲ διαδικασίες ΑΣΕΠ, διδάσκουν σὲ ὅλους τοὺς μαθητὲς τὸ μάθημα ποὺ ἐμβαθύνει σὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες».
.              Στὴν ἴδια συζήτηση ὁ βουλευτὴς Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Χασὰν Ζεϊμπὲκ ζήτησε τὴν «ἀντικατάσταση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν ἀπὸ τὸ μάθημα τῆς θρησκειολογίας ποὺ θὰ ἀπευθύνεται σὲ ὅλους τοὺς μαθητὲς καὶ μαθήτριες, ἀνεξαρτήτως θρησκεύματος, ἀκόμη καὶ ἄνευ θρησκεύματος, ἕνα μάθημα ποὺ θὰ ἐμβαθύνει σὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες». Ἐξ ἄλλου ἡ βουλευτὴς Μαρία Ρεπούση, ὑπεύθυνη τοῦ τομέα παιδείας τῆς ΔΗΜΑΡ, δήλωσε ὅτι «στόχος μας πρέπει νὰ εἶναι τὰ δημόσια σχολεῖα νὰ μὴ διδάσκουν τὸ δόγμα, δηλαδὴ νὰ μὴν κάνουν κατήχηση, ἀλλὰ νὰ ἐνημερώνουν τὰ παιδιά, τοὺς μαθητὲς καὶ τὶς μαθήτριες ποὺ φοιτοῦν στὰ δημόσια σχολεῖα γιὰ ὅλες τὶς θρησκεῖες, γιὰ τὴν σημασία τους, τὸν ρόλο ποὺ ἔχουν παίξει στὴν ἀνάπτυξη μίας κοινωνίας, τὶς διαφορὲς καὶ τὶς ὁμοιότητές τους». Τέλος ὁ βουλευτὴς τοῦ ΚΚΕ Ἰωάννης Γκιόκας ἰσχυρίστηκε ὅτι «δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἡ θρησκευτικὴ διδασκαλία, μαθήματα κατηχητικοῦ χαρακτήρα στὰ πλαίσια τῶν δημοσίων σχολείων καὶ τῆς δημόσιας ἐκπαίδευσης».
.              Λίγες μέρες ἀργότερα στὸ συνέδριο «Ἐκκλησία καὶ Ἀριστερὰ» καὶ κατὰ τὴν συζήτηση γιὰ τὴν θρησκευτικὴ ἐκπαίδευση οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἀριστερᾶς ἐπανέλαβαν τὶς θέσεις τους γιὰ μάθημα θρησκειολογίας, μάθημα ποὺ δὲν θὰ ἔχει χαρακτήρα ὀρθόδοξο χριστιανικό.
.              Στὶς 31 Ἰανουαρίου ἡ Μαρία Ρεπούση καὶ ἡ Μαρία Γιαννακάκη ἀπὸ τὴν ΔΗΜΑΡ κατέθεσαν Ἐρώτηση πρὸς τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας, μὲ τὴν ὁποία ζητοῦν τὴν χορήγηση δικαιώματος ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὰ Θρησκευτικὰ σὲ ὅλους τοὺς μαθητὲς καὶ ὄχι μόνο στοὺς ἑτεροδόξους ἢ ἀλλοθρήσκους. Τὴν ἑπομένη μάλιστα ἡμέρα ἡ Μαρία Ρεπούση δήλωνε ξεκάθαρα σὲ συνέντευξή της σὲ ραδιοφωνικὸ σταθμὸ ὅτι τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν εἶναι προαιρετικό!
.              Οἱ παραπάνω θέσεις τῆς Ἀριστερᾶς εἶναι γνωστὲς καὶ οἱ ἐκπρόσωποί της ἐμφανίζονται ἀμετακίνητοι ἀπὸ αὐτές. Δυστυχῶς ὑποχωρητικότητα ἐπιδεικνύουν στὸ ζήτημα ὄχι μόνο κάποιοι νεωτερίζοντες θεολόγοι ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ἐπίσκοποι. Φαίνεται πὼς οἱ βουλευτὲς τῆς Ἀριστερᾶς ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὴν ὑποχωρητικότητα αὐτὴ καὶ γι’ αὐτὸ πυκνώνουν τὶς ἐνέργειές τους, ὥστε νὰ πετύχουν περαιτέρω ὑποβάθμιση τοῦ μαθήματος εἴτε μὲ τὴν μετατροπή του σὲ προαιρετικό, μέσῳ τῶν ἀπαλλαγῶν γιὰ ὅλους, εἴτε μὲ τὴν μετατροπή του σὲ θρησκειολογικό, γιὰ νὰ γίνει δῆθεν μάθημα γιὰ ὅλους. Ἡ ἄποψη πάντως πὼς ἕνα μάθημα ἀνοιχτὸ σὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες θὰ εἶναι μάθημα γιὰ ὅλους τοὺς μαθητὲς ἀνεξαρτήτως θρησκεύματος, ἀπὸ τὸ ὁποῖο δὲν θὰ χρειάζεται νὰ ἀπαλλάσσεται κανείς, δὲν ὑποστηρίζεται μόνο ἀπὸ τὴν Ἀριστερὰ ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅσους θεολόγους βάλθηκαν νὰ πετύχουν αὐτὸ τὸν στόχο μεταλλάσσοντας τὸ θρησκευτικὸ μάθημα μέσῳ νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν. Εἶναι ἡ συνταγὴ ποὺ ὁδηγεῖ μὲ ἀκρίβεια στὸ τέλος τῆς χριστιανικῆς παιδείας στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα. Οὔτε τὸ δικαίωμα ἀλλοθρήσκων καὶ ἑτεροδόξων νὰ ἀπαλλάσσονται θὰ καταφέρουν νὰ καταργήσουν καὶ τὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν θὰ ὁδηγήσουν σὲ πανθρησκειακὴ σύγχυση.
.              Ὁ προσεκτικὸς μελετητὴς τῶν ἀπόψεων τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῶν θέσεων τῶν θεολόγων ποὺ συνέταξαν τὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ μπορεῖ νὰ ἀντιληφθεῖ ὅτι εἶναι πολὺ μικρὴ ἡ ἀπόσταση μεταξὺ τῶν δύο. Λίγα βήματα ἀπομένουν στοὺς θεολόγους αὐτοὺς νὰ κάνουν γιὰ νὰ ὁδηγηθοῦν στὴν πλήρη ταύτιση ἀπόψεων μὲ τὴν Ἀριστερά. Καὶ ὅπως ὅλα δείχνουν, κάποιοι Θεολόγοι πορεύονται ἤδη στὸν δρόμο αὐτὸ μὲ τὶς ἀριστερὲς στροφές, μὲ ταχὺ βηματισμό.

 ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.gr

, ,

Σχολιάστε

ΞΕΘΕΜΕΛΙΩΝΟΥΝ ΤΑ “ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ” ΥΒΡΙΖΟΝΤΕΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ

Ἐκθεμελιώνουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν
ὑβρίζοντες ἁγιορείτας καὶ Ὀρθοδόξους θεολόγους

  τοῦ Ἰωάννου Τάτση,
Θεολόγου

ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος»,
ἀρ. φύλ. 1950,  16 .11. 2012

βλ. σχετ.: «ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΓΙΝ» ΑΣΟΡΤΙ ΜΕ ΤΑ “ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ” («Σ’ ἕνα ἀπάνθρωπο καὶ ἄδικο περιβάλλον, ἕνας ἀπόλυτα καλὸς ἄνθρωπος ἴσως καμιὰ φορὰ νὰ χρειάζεται τὴν βοήθεια κάποιου “κακοῦ” Γιάνγκ!»)

.         Οἱ συντάκτες τοῦ νέου Προγράμματος Σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου βρίσκονται σὲ πανικὸ καὶ ἐφορμοῦν κατὰ πάντων. Δὲν εἶναι καθόλου βέβαιοι οὔτε οἱ ἴδιοι ὅτι θὰ καταφέρουν νὰ πετύχουν τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ Προγράμματός τους στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα.
.         Γιʼ αὐτὸ καθένας ποὺ τολμάει νὰ κρίνει τὸ ἔργο τους, νὰ ζητήσει ἀναθεώρηση ἢ ἀπόσυρση τοῦ Προγράμματος, ποὺ ἐκπόνησαν, μπαίνει στὸ στόχαστρό τους. Θεωρεῖται ὕβρις πρὸς τὸ πρόσωπό τους καὶ ἡ παραμικρὴ κριτική, ποὺ ἀσκεῖται ἐπὶ τοῦ πιλοτικὰ ἐφαρμοζομένου Προγράμματος, ποὺ εἰσηγήθηκαν.

.         Τὶς τελευταῖες ἡμέρες ἔχουν ἐπιδοθεῖ σὲ πραγματικὴ «ἐκστρατεία» ἀρθρογραφίας, ἐπαφῶν καὶ συναντήσεων μὲ πρόσωπα ἐκκλησιαστικὰ καὶ πολιτικὰ, προκειμένου νὰ ἀποδείξουν ὅτι τὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν, ποὺ ἐκπόνησαν, εἶναι καὶ χριστιανικὸ καὶ σύγχρονο καὶ ἀναγκαῖο γιὰ τὴν παιδεία μας καὶ παιδαγωγικὰ ὀρθὸ καὶ θεολογικὰ ὀρθόδοξο.
.         Παράλληλα προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι οἱ ἴδιοι ἔχουν πέσει θύματα συκοφαντικῆς, ψευδοῦς, ἀνεύθυνης καὶ ἀντιεπιστημονικῆς κατακρίσεως ἀπὸ ἀναχρονιστικούς, συντηρητικούς, ὀπισθοδρομικούς, φανατικούς, ζηλωτές, σκοταδιστές, φονταμενταλιστὲς θεολόγους, πανεπιστημιακοὺς καθηγητές, μοναχούς, ἱερεῖς καὶ Ἐπισκόπους.
.         Πρὸς πᾶσα κατεύθυνση διακηρύσσουν ὅτι οἱ ἀντιτιθέμενοι στὸ σωτήριο ἔργο τους «θὰ καταστρέψουν τὸ μάθημα», διότι δὲν ἔχουν οὔτε τὴν ἐπιστημοσύνη, οὔτε τὴν προνοητικότητα, ποὺ δῆθεν ἔχουν αὐτοὶ «οἱ ἐμπειρογνώμονες»!
.         Ἐκεῖνοι καὶ μόνον ἐκεῖνοι «οἱ ἐκλεκτοὶ» γνωρίζουν τί πρέπει νὰ γίνει! Ἐκεῖνοι καὶ μόνον ἐκεῖνοι «οἱ ἐπίλεκτοι» μποροῦν νὰ σώσουν τὸ μάθημα…«ἀλλάζοντάς του τὰ φῶτα»(!), φυσικὰ μὲ τὸ ἀζημίωτο, ἐφ᾽ ὅσον τὰ Προγράμματα αὐτὰ χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ ΕΣΠΑ. Δὲν λένε ὅμως ποτὲ ἀπὸ ποιοὺς θὰ τὸ σώσουν καὶ μὲ ποιὸ τρόπο, ἐφ᾽ ὅσον διατείνονται ὅτι τελικὰ τὸ μάθημα καὶ μὲ τὸ δικό τους Πρόγραμμα, παραμένει ὀρθόδοξο!

.          Ἆραγε ἔχουν λάβει ὑπ᾽ ὄψη στοὺς σχεδιασμοὺς τους «οἱ εἰδικοὶ ἐπὶ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν», τὶς δύο ἐπιστολὲς, πού ἐστάλησαν τὸ 2010 ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ πρὸς θεολόγους, ὅπου διαφαίνονται οἱ προθέσεις του γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν;
Μήπως θεωροῦν τελικά, ἀφελεῖς καὶ τοὺς «φίλους» καὶ τοὺς «ἐχθρούς» τοῦ μαθήματος;
Μήπως πιστεύουν ὅτι λέγοντας στοὺς μὲν ὅτι τὸ μάθημα εἶναι ὀρθόδοξο καὶ στοὺς ἄλλους ὅτι εἶναι «ἀνοιχτὸ»- θρησκειολογικὸ θὰ καταφέρουν νὰ τοὺς ξεγελάσουν; Μὲ αὐτὰ τὰ ὑποκριτικά, ἐπικοινωνιακὰ τερτίπια εἶναι δυνατὸν νὰ σταθεῖ τὸ μάθημα στὸ σχολεῖο;

.         Εἶναι ἀμετανόητοι καὶ ἄκαμπτοι. Γιὰ νὰ πετύχουν τὸ στόχο τους, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸ νὰ «περάσει» τὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν τους καὶ νὰ γενικευθεῖ ἡ ἐφαρμογή του σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα, τὰ «βάζουν» μὲ ὅλους:
.         Πρῶτον, μὲ τοὺς παραδοσιακοὺς ἐπισκόπους, ποὺ δὲν ἐπιτρέπουν μὲ τὶς παρεμβάσεις τους καὶ τὴ στάση τους νὰ βγεῖ μία θετικὴ, γιὰ τὸ Πρόγραμμά τους, ἀπόφαση τῆς Ἱ. Συνόδου, ἡ ὁποία θὰ τοὺς εἶναι χρήσιμη ὡς ἐπιχείρημα πρὸς τὴν Πολιτεία, ὅτι δηλαδὴ καὶ ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία εἶναι σύμφωνη μὲ τὶς προωθούμενες ἀλλαγές.
.         Εἶναι ἀνάστατοι γιατί δὲν κατάφεραν νὰ πετύχουν τὸ στόχο τους αὐτὸ, παρόλο ποὺ εἶναι γνωστὲς στοὺς «παροικοῦντες ἐν Ἱερουσαλήμ», οἱ ἐκκλησιαστικὲς διασυνδέσεις τους.

.         Δεύτερον, τοὺς φταῖνε οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ κυρίως οἱ δύο σεβάσμιοι Γέροντες, ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Γρηγορίου π. Γεώργιος καὶ ὁ Προηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Ἰβήρων π. Βασίλειος, ποὺ μὲ κείμενα – παρεμβάσεις τους ἀντιτάχθηκαν ξεκάθαρα στὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν.
.         Παραπλανήθηκαν, λένε διότι ἔπεσαν θύματα παραπληροφόρησης! Δὲν διστάζουν μάλιστα, νὰ παραδώσουν «μαθήματα μετάνοιας» καὶ ἀσκητικῆς ζωῆς στοὺς σεβάσμιους Γέροντες, ποὺ ἀνάλωσαν τὴ ζωή τους στὸ Ἅγιον Ὄρος!
.         Ἴσως ὅμως ἂν οἱ σεβαστοὶ Γεροντάδες ἀσπάζονταν τὴν «ἐμβάδα» τῶν εἰσηγητῶν τοῦ Προγράμματος, νὰ τοὺς συγχωροῦνταν τὸ τόλμημα νὰ ἐκφέρουν τὴν ἀντίθετη γνώμη τους.
.          Κάλεσαν μάλιστα, τὸν π. Βασίλειο σὲ «ἀπολογία» καὶ ἐνῶ αὐτὸς μὲ αὐθόρμητο τρόπο καὶ ἀγαθότητα καρδιᾶς τοὺς μίλησε, αὐτοὶ κατόπιν δὲν δίστασαν νὰ δημοσιοποιήσουν ὅσα λέχθηκαν σὲ αὐτὲς τὶς «κλειστὲς-ἰδιωτικὲς» συζητήσεις, ποὺ εἶχαν κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς μὲ τὸν π. Βασίλειο, παρουσιάζοντάς τα ἀπὸ τὴ δική τους σκοπιὰ καὶ μὲ δικά τους σχόλια, ὅπως ἤθελαν τὰ πράγματα.

.         Αὐτὸ εἶναι λοιπὸν τὸ ἦθος, πού φέρνει ἡ «σύγχρονη» θεολογία τους; Ὅλη αὐτὴ ἡ συμπεριφορὰ ὅμως, ἀφήνει μᾶλλον μία ὀδυνηρὴ ἐπίγευση, ποὺ μονάχα μὲ ὅρους πνευματικῆς πατροκτονίας μπορεῖ νὰ περιγραφεῖ!
.         Καλοῦνε τοὺς πάντες καὶ κυρίως τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἄνδρες νὰ διαβάσουν τὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν καὶ νὰ μὴ ἀκοῦνε τὶς φῆμες, ποὺ διασπείρουν οἱ ἀκραῖοι… Νὰ καὶ κάτι μὲ τὸ ὁποῖο συμφωνοῦμε μὲ τοὺς συντάκτες τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν!
.         Ἡ ἀνάγνωση τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν ἀπὸ κάθε ἐνδιαφερόμενο εἶναι πράγματι αὐτὸ ποὺ ζητᾶμε καὶ ἐμεῖς ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ἔχουμε τὴ βεβαιότητα ὅτι ἡ μελέτη τοῦ Προγράμματος θὰ φανερώσει στὸν καθένα τὸ μέγεθος τῆς ἀλλοίωσης τοῦ ὀρθοδόξου μαθήματος, ποὺ ἐπιχειρεῖται μὲ αὐτό.

.         Τρίτον, τοὺς φταῖνε οἱ Θεολόγοι, πανεπιστημιακοὶ καὶ καθηγητὲς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης. Σὲ αὐτοὺς σχεδὸν ἀπαγορεύουν τὴν ἔκφραση γνώμης, τὴν ἐλευθερία κινήσεων καὶ παρεμβάσεων πρὸς διάφορους φορεῖς, προκειμένου μόνον αὐτοὶ νὰ ἔχουν αὐτὸ τὸ προνόμιο.
.         Πρέπει ὅλοι νὰ μείνουμε ἀδρανεῖς καὶ νὰ ἀφήσουμε ἀνοιχτὸ τὸ πεδίο σὲ ἐκείνους μόνο, γιὰ νὰ μποροῦν ἀνενόχλητοι νὰ προχωρήσουν τὰ σχέδιά τους.
.         Αὐτὴ ἡ συμπεριφορά τους φανερώνει ὅτι διακατέχονται ἀπὸ μία ἰδιοκτησιακὴ ἀντίληψη ἀπέναντι στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.
.         Κάνουν ὅμως μεγάλο λάθος, τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν δὲν εἶναι μόνο δικό τους, ἀλλὰ εἶναι κτῆμα ὅλου τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ λαοῦ καὶ ὅλοι τὸ πονᾶμε καὶ τὸ ἀγαπᾶμε.
.         Ἤδη γράψαμε ἀρκετὰ καὶ δὲν ἀξίζει περαιτέρω ἀναλύσεως καὶ ἀπαντήσεως ἡ τακτικὴ, ποὺ ἀκολουθοῦν οἱ συντάκτες τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν, γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ οὔτε ἔχει καμία σημασία νὰ μιλάει κανεὶς σὲ ὦτα μὴ ἀκουόντων.
.         Ἕνα μόνο πρέπει νὰ γνωρίζουν: Δὲν πρόκειται νὰ παύσουμε νὰ ἐπαγρυπνοῦμε, νὰ ἀντιστεκόμαστε καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε ἐνάντια στὴν καταστροφὴ τῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς, ποὺ ἐπιφέρει τὸ Πρόγραμμά τους.
.         Ὁ ἀγώνας μας αὐτὸς θὰ συνεχισθεῖ μέχρι τὴν ἀπόσυρσή του διότι, ὅπως ἔχουν ἀποδείξει οἱ οὐκ ὀλίγες ἐμπεριστατωμένες κριτικές, αὐτὸ ἀντιβαίνει στὶς ἀρχὲς τῆς παιδαγωγικῆς ἐπιστήμης, τῆς ὀρθόδοξης Θεολογίας καὶ στὶς ἐπιταγὲς τοῦ Συντάγματος γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς ἑλληνικῆς παιδείας.

.         Καὶ κάτι τελευταῖο. Μὲ ὅλα ὅσα ἀνίερα καὶ αὐταρχικὰ λέγουν καὶ πράττουν ἔχουν ἀναιρέσει ὅλα τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀφοροῦν τὸ σεβασμό τοῦ ἄλλου, τὴν «ἀνοιχτότητα», τὸ «διάλογο», τὴν ἀποδοχὴ τῆς «ἑτερότητας» καὶ τὰ παρόμοια, ποὺ τόσο μεγαλόφωνα διακηρύσσουν.

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: anavaseis.blogspot.gr

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΤΕΡΙΚΗ Ἢ ΠΑΤΡΟΜΑΧΟΣ Η “ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ” ΘΕΟΛΟΓΙΑ;

Πατερικ πατρομάχος «μεταπατερικ θεολογία»;

Τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

.        Ἡ ἡμερίδα ποὺ διοργάνωσε στὰ μέσα Φεβρουαρίου ἡ Μητρόπολη Πειραιῶς μὲ θέμα «Πατερικὴ θεολογία καὶ μεταπατερικὴ αἵρεση» ἀποκάλυψε σὲ ὅλο του τὸ μέγεθος τὸν αἱρετικὸ χαρακτήρα τῆς λεγόμενης «μεταπατερικῆς θεολογίας». Σὲ μία προσπάθεια νὰ ἀποδείξουν ὑπερβολικὰ καὶ λανθασμένα τὰ συμπεράσματα τῆς ἡμερίδας αὐτῆς, τὶς ἑπόμενες ἡμέρες ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος Ἰγνάτιος καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος προέβησαν σὲ δύο πραγματικὰ πρωτότυπες ἑρμηνεῖες τῆς «μεταπατερικῆς θεολογίας»…
.        Ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος στὴν ἐγκύκλιό του γιὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τόνισε σχετικά: «Δὲν ὑπάρχει μεταπατερικότητα ξεκομμένη ἀπὸ τὴν διαχρονικὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, ξεκομμένη ἀπὸ τὴν αἰώνια Ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας. Αὐτό, ποὺ κάποτε καλοῦμε «μεταπατερική», δὲν εἶναι «ἀντιπατερικὴ» θεολογία, ἀλλὰ θεολογία «μετά», δηλ. μ α ζ ὶ μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες». Μία τέτοια ἑρμηνεία σύνθετης ἑλληνικῆς λέξης προφανῶς κινεῖται ἔξω ἀπὸ τὰ ὅρια τῶν κανόνων τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ εἶναι τουλάχιστον ἀτυχής. (βλ. σχετ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΜΑΖΙ» ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ )
.        Λίγες μέρες ἀργότερα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος μιλώντας στὴ Σχολὴ Εὐελπίδων εἶπε: «Ἡ ἐποχή μας ἔχει βγάλει κι αὐτὴ Πατέρες. Ἡ νεοπατερική, τὴν εἴπανε μεταπατερική, δὲν εἶναι ἄλλη θεολογία, εἶναι χρονικὸ πράγμα. Ὅπως θὰ λέγαμε ἡ σύγχρονη θεολογία, οἱ σύγχρονοι θεολόγοι».
.        Ἁπλοϊκὸς τρόπος γιὰ νὰ δικαιολογηθοῦν μεγάλα θεολογικὰ ὀλισθήματα. Ποιοὶ εἶναι ἄραγε «οἱ σύγχρονοι θεολόγοι» στοὺς ὁποίους ἀναφέρεται ὁ Ἀρχιεπίσκοπος; Οἱ θεολογοῦντες διανοητὲς τῆς «Ἀκαδημίας» τοῦ Βόλου ἢ μήπως οἱ σύγχρονοι ἅγιοι ὅπως ὁ Ὅσιος Ἰουστίνος Πόποβιτς καὶ οἱ ἅγιοι Γέροντες Παΐσιος, Πορφύριος κ.ἄ.;
.          Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ πρόβλημα δὲν βρίσκεται στὶς λέξεις ἀλλὰ στὸ περιεχόμενο ποὺ αὐτὲς ἔχουν ἢ στοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους εἰσάγεται ἡ χρήση τους. Γιὰ νὰ ἀνεύρουμε τὸ πραγματικὸ περιεχόμενο τῆς «μεταπατερικῆς θεολογίας» τῆς «Ἀκαδημίας» τοῦ Βόλου, ἀρκεῖ νὰ θυμηθοῦμε ὅσα ὑποστήριζε ὁ Διευθυντὴς τῆς «Ἀκαδημίας» Παντελὴς Καλαϊτζίδης: «Ἡ “ἐπιστροφὴ στοὺς Πατέρες” … εἶχε ὅμως καὶ ὁρισμένες ἀρνητικὲς συνέπειες ὅπως…τὴν ἔξαρση τοῦ ἀντιθετικοῦ ἄξονα Ἀνατολὴ-Δύση καὶ τὴν καλλιέργεια ἀντιδυτικοῦ, ἀντιοικουμενικοῦ πνεύματος». Ἀποφαινόταν μάλιστα ὅτι «Οἱ παραπάνω διαπιστώσεις καθιστοῦν ἐπεῖγον τὸ αἴτημα τῆς νέας σάρκωσης τοῦ λόγου καὶ τῆς συναφειακῆς ἀνάγνωσης τῶν Πατέρων, θέτοντας ταυτόχρονα τὸ ἐρώτημα τῆς δυνατότητας ὕπαρξης μίας μετα-πατερικῆς ὀρθόδοξης θεολογίας», ποὺ θὰ προχωρήσει στὴν ἀνάλυση θεμάτων ὅπως «Ἐπανεξέταση τοῦ ζεύγους καθολικότητα-αἵρεση, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ζεύγη ἑτερότητα-αἵρεση, διαφορὰ-ἑνότητα. Ἀνοχὴ καὶ καταδίωξη τῶν “αἱρετικῶν” στὰ πατερικὰ κείμενα καὶ στὴν σημερινὴ πολιτισμικὴ συνθήκη» ἀλλὰ καὶ τὴν, κατὰ Π. Καλαϊτζίδη, «ἀτελῆ ἀνθρωπολογία τῶν Πατέρων: προβληματικὲς ἀνθρωπολογικὲς ἀπόψεις τῆς πατερικῆς θεολογίας π. χ. γιὰ τὴν γυναίκα (τὸ κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἀποδίδεται σὲ αὐτὴν μόνο διὰ μέσου τοῦ ἄνδρα)… διάχυτος ἀντιφεμινισμὸς τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς πατερικῆς θεολογίας, νέες ἀνθρωπολογικὲς προκλήσεις τῆς βιοηθικῆς καὶ βιοτεχνολογίας, κλπ». Κατέληγε δὲ ὅτι «Τὰ παραπάνω θέτουν ἐπιτακτικὰ τὸ αἴτημα μιᾶς σύγχρονης ὀρθόδοξης μετα-πατερικῆς θεολογίας, καὶ ἐπανερμηνείας τῆς πιστότητας στὴν πατερικὴ παράδοση, καθὼς στὸν ἑρμηνευτικὸ ὁρίζοντα τῆς παρούσας εἰσήγησης, τὸ “ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις Πατράσιν” δὲν σημαίνει ἁπλῶς τὴν συνέχιση, τὴν ἐπικαιροποίηση ἢ καὶ τὴν ἐπανερμηνεία τῆς παράδοσης αὐτῆς, ἀλλὰ -κατὰ τὸ προηγούμενο τῆς πρωτοχριστιανικῆς καὶ τῆς πατερικῆς ὑπέρβασης- καὶ τὴν ὑπέρβασή της ὅπου καὶ ὅταν χρειάζεται».
.        Αὐτὰ καὶ ἄλλα παρόμοια ὑποστήριζε ὁ Παντελὴς Καλαϊτζίδης τὸ 2010 στὸ συνέδριο ἐκεῖνο γιὰ τὴν «μεταπατερικὴ θεολογία». Τὰ ἐπαναλάβαμε γιατί κάποιοι προσπαθοῦν νὰ ἀμνηστεύσουν τὴν «μεταπατερικὴ θεολογία» καὶ τοὺς εἰσηγητές της καὶ νὰ ἐμφανίσουν τὰ πάντα ὡς ἀποτέλεσμα παρανοήσεων. «μεταπατερικ θεολογία» το Βόλου μως δν εναι λλο τί παρ προσπάθεια πέρβασης τν γίων Πατέρων κα μφισβήτησης σων διδασκαλιν τους δν «βοηθον» τ σχέδια τς οκουμενιστικς ψευτοενότητας.
.        Λόγῳ τῶν χαρακτηριστικῶν της ἡ «μεταπατερικὴ θεολογία» εἶναι πράγματι πατρομάχος, ἀντιπατερικὴ καὶ γιὰ τοῦτο δὲν μπορεῖ νὰ τῆς ἀποδίδεται τὸ ὄνομα τῆς θεολογίας ἀλλὰ τῆς αἵρεσης. Στὸ ἑξῆς ὅσοι θέλουν νὰ εἶναι «ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατράσιν» ἂς κάνουν χρήση τοῦ δοκίμου ὅρου πατερικὴ θεολογία. Ἡ μεταπατερικότητα συνδέεται ἄρρηκτα μὲ τὸν οἰκουμενισμὸ καὶ ἀποτελοῦν μαζὶ σύμπλεγμα αἱρέσεως καὶ κακοδοξίας.

ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.com

,

Σχολιάστε

ΚΑΛΟ ΠΟΔΑΡΙΚΟ: “ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΖΟΝΤΑΙ” ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Λαὸς κοιμισμένος, ποὺ προτιμᾶ τὴν νάρκωση καὶ τὴν παραίσθηση τῆς «πολιτικῆς ἐπικοινωνίας» μὲ τεχνάσματα  (βλ. ἐπιλεγμένες προφυλακίσεις), ποὺ ἀδιαμαρτύρητα δέχεται σφαλιάρες στὴν ἰδιοπροσωπία του καὶ κολαφισμοὺς στὸν πνευματικό του τράχηλο, ἔχει μετρημένο χρόνο ζωῆς. Κι ὄχι μόνο στὴν Συναγωγὴ θὰ πάει νὰ «μάθει» θρησκευτικὰ μὰ καὶ στὸ περιθώριο τῆς ἱστορίας θὰ ἀπωθηθεῖ γιὰ… βοηθητικὰ φροντιστηριακὰ μαθήματα αὐτογνωσίας!
Καλὸ ποδαρικὸ στὸν καινούργιο χρόνο!

Μ πισκέψεις σ Συναγωγς τ μάθημα τν Θρησκευτικν
τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

.           Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας μὲ εὐθύνη τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου προχωρᾶ μὲ γοργοὺς ρυθμοὺς σὲ ριζικὴ ἀλλαγὴ τοῦ περιεχομένου τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σὲ Δημοτικὸ καὶ Γυμνάσιο. Τὰ νέα προγράμματα σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ ἐφαρμόζονται ἤδη πιλοτικὰ σὲ λίγα σχολεῖα καὶ σχεδιάζεται ἡ ἐφαρμογή τους σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα ἀπὸ τὴν ἑπόμενη σχολικὴ χρονιά. Στὰ προγράμματα αὐτὰ τὸ θρησκευτικὸ μάθημα μετατρέπεται ἀπὸ χριστιανικὸ μἐπίκεντρο τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας σὲ θρησκειολογικὸ καἱστορικό.
.           Μέχρι σήμερα ἡ διδασκαλία γιὰ τὰ ξένα θρησκεύματα γίνεται στὴν Β΄ τάξη τοῦ Λυκείου, ὅποτε οἱ μαθητὲς ἔχουν ἐν μέρει διαμορφώσει τὴν χριστιανική τους συνείδηση. Μὲ τὰ νέα προγράμματα τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν γίνεται θρησκειολογικὸ ἤδη ἀπὸ τὴν Α΄ τάξη τοῦ Γυμνασίου…
.           Οἱ μικροὶ μαθητὲς ἤδη ἀπὸ τὸ πρῶτο ἔτος τῆς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσής τους καλοῦνται νὰ μελετήσουν τὸν Ἰουδαϊσμὸ καὶ τὸ Ταλμούδ, τὸ Ἰσλὰμ καὶ τὸ μήνυμα τοῦ Ἀλλὰχ στὸ Κοράνι, τὸν Ἰνδουϊσμὸ καὶ τὶς ἱερὲς ἀγελάδες, τὸν Βουδισμὸ καὶ τὰ μοναστήρια τοῦ Θιβέτ, τὸν Ταοϊσμὸ καὶ τὸ ἄγαλμα τοῦ Λάο Τσὲ στὴν Κίνα ἀλλὰ καὶ τὴν ἠθικὴ καὶ κοινωνικὴ φιλοσοφία τοῦ Κομφούκιου. Στὰ πλαίσια μάλιστα τῶν δραστηριοτήτων προτείνεται γιὰ τοὺς μαθητὲς ἡ ἐπίσκεψη σὲ Συναγωγὴ καὶ ἡ συζήτηση μὲ τὸν ραβίνο.
.           Ἕνα μάθημα μὲ τέτοιο προσανατολισμὸ ὄχι μόνο δὲν συμβάλλει στὴν καλλιέργεια τῆς χριστιανικῆς συνείδησης τῶν μαθητῶν ἀλλὰ εἶναι καὶ παιδαγωγικὰ ἀκατάλληλο γιὰ μαθητὲς τόσο μικρῆς ἡλικίας. Ἂν τελικὰ ἐπιχειρηθεῖ ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν τῶν προγραμμάτων σπουδῶν σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα οἱ μαθητὲς θὰ βρεθοῦν ἀντιμέτωποι μὲ ἕνα θρησκευτικὸ μάθημα δυσνόητο, χωρὶς ἐνδιαφέρον γι’ αὐτούς, ἄσχετο μὲ τὶς δικές τους ἐκκλησιαστικὲς ἐμπειρίες, ξένο πρὸς τὴν χριστιανικὴ συνείδηση, ποὺ ἔχει διαμορφωθεῖ σὲ αὐτούς, ἀπὸ τοὺς γονεῖς καὶ τὸ περιβάλλον τους. Ὅσοι ἐπιχειροῦν ριζικὲς ἀλλαγὲς στὸ περιεχόμενο τῆς θρησκευτικῆς καὶ σύνολης τῆς παιδείας, ποὺ θὰ προσφέρει στὸ μέλλον τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο, πρέπει κάποτε νὰ ἀφουγκραστοῦν καὶ τὶς φωνὲς μαθητῶν, γονέων ἀλλὰ καὶ τῶν καθηγητῶν ποὺ διδάσκουμε στὶς τάξεις.

 ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.com

, ,

Σχολιάστε

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥΣ “ΚΑΙΕΙ” ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ»

.         ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Κόλαφος ἡ καταγγελία τοῦ κ. Τάτση γιὰ τὴν θεοτοκομαχία τῶν βιβλίων τῶν Θρησκευτικῶν στὰ νέα προγράμματα σπουδῶν. Ἐξορίζουν οἱανδήποτε ἀναφορά, ὅπως ἀναφέρει τὸ κατωτέρω ἄρθρο, στὴν Παναγία. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ παραξενευόμαστε. Εἶναι φυσικὸ καὶ ἀναμενόμενο: ἡ Παναγία τοὺς «καίει» καὶ τοὺς ζεματάει, γιατὶ ἡ δόξα Της εἶναι ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας Της, ἔσωθεν, ὁ Χριστός.
.        Ἡ Ἑλλάδα γκρεμοτσακίζεται στὰ βάραθρα καὶ οἱ Νεοθεολόγοι τῆς Κακοκαιρίας καὶ τῆς Συμφορᾶς συμμαχοῦν μὲ τοὺς Ἐργολάβους τῆς Ἀλλοτριώσεως.

Ἡ Θεοτόκος ἀπουσιάζει ἀπὸ τὰ Θρησκευτικὰ
ποὺ ἑτοιμάζουν γιὰ τὸ Γυμνάσιο

τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

.          Οὔτε μία φορὰ δὲν ἀναφέρεται τὸ ὄνομα Θεοτόκος ἢ Παναγία ἢ Μητέρα τοῦ Θεοῦ στὰ νέα προγράμματα σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ στὸ Γυμνάσιο. Οἱ «σύγχρονοι» Θεολόγοι ποὺ τὰ συνέταξαν θεωροῦν προφανῶς ἀρκετὴ τὴν ἀναφορὰ στὸ πρόσωπο τῆς Θεοτόκου στὶς πρῶτες τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου, ὅπου μεταξὺ ἄλλων ἐξετάζουν τὴ θεματικὴ ἑνότητα «Ἡ Παναγία στὸ Κοράνι» (Δ΄ τάξη Δημοτικοῦ). Καὶ στὶς τρεῖς τάξεις τοῦ Γυμνασίου, σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα σπουδῶν ποὺ τὙπουργεῖο ἑτοιμάζεται νἐφαρμόσει ἀπὸ τὴν ἑπόμενη σχολικὴ χρονιά, ἡ Θεοτόκος ἀπουσιάζει!
.          Μέχρι σήμερα ἡ Καινὴ Διαθήκη διδάσκεται στοὺς μαθητὲς τῆς Β΄ τάξης τοῦ Γυμνασίου. Ξεκινώντας ἀπὸ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου καὶ φτάνοντας μέχρι τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου μελετῶνται ὅλα τὰ σημαντικὰ γεγονότα τῆς Θείας Οἰκονομίας, ἡ διδασκαλία, οἱ παραβολὲς καὶ τὰ θαύματα τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴ χρήση μεταφρασμένων περικοπῶν τῆς Καινῆς Διαθήκης…
.          Τὸ θρησκευτικὸ μάθημα στὴν τάξη αὐτὴ δὲν εἶναι μόνο εὔληπτο γιὰ τοὺς μαθητὲς ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικὸ γιὰ τὴν θεολογική τους συγκρότηση.
.          Μὲ τὸ νέο πρόγραμμα σπουδῶν ἡ σὲ βάθος μελέτη τῆς Καινῆς Διαθήκης παύει πλέον νὰ ὑπάρχει. Διατηρεῖται μόνο μία μικρὴ ἀναφορὰ σὲ λίγα θαύματα καὶ διδασκαλίες τοῦ Χριστοῦ σὲ μία ἑνότητα, γιὰ τὴν ὁποία ἀφιερώνονται μόλις τέσσερα δίωρα. Στὴν ἴδια αὐτὴ ἑνότητα ἐξετάζεται καὶ «Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς στὸ Κοράνι καὶ στὴ λογοτεχνία τοῦ Ἰσλάμ», ἐνῶ στὶς δραστηριότητες προτείνεται ἡ ἐπεξεργασία τῶν ἀπόψεων «ἑνὸς Ἑβραίου (π.χ. Μποῦμπερ), ἑνὸς Ἰνδουϊστῆ (π.χ. Γκάντι) καὶ ἑνὸς ἀγνωστικιστῆ (π.χ. Μαρσὲλ Μαρσώ) γιὰ τὸν Ἰησοῦ».
.          Τὸ περιεχόμενο τοῦ μαθήματος Θρησκευτικῶν ποὺ προτείνεται μὲ τὸ νέο πρόγραμμα σπουδῶν γιὰ τὴ Β΄ Γυμνασίου ἐξετάζει ἐπίσης τὴν προβληματικὴ «Ἐμεῖς καὶ οἱ “ἄλλοι”» ποὺ μελετᾶ «τὸ πρόβλημα τῆς ἑτερότητας σήμερα» καὶ ἔχει μεταξὺ ἄλλων δραστηριοτήτων τὴν ὁμαδοσυγκεντρωτικὴ διδασκαλία «Οἱ Ἕλληνες δίπλα στοὺς Ἑβραίους συμπατριῶτες τους» καὶ «Ἑβραῖοι εἰρηνιστὲς γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν Παλαιστινίων».
.          Πέντε δίωρα ἀφιερώνονται στὸ κεφάλαιο «Διάσπαση καὶ ἀντιπαλότητα στὶς θρησκεῖες», ὅπου στὰ βασικὰ θέματα περιέχονται «Χριστιανοὶ ποὺ διώκουν Χριστιανούς», ἀναφορὰ στὸ Σχίσμα καὶ «τὰ τραύματα τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας». Σὲ μία τέτοια ἑνότητα δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀπουσιάζει ἀναφορὰ στὸ «ρόλο τῶν θρησκειῶν, τοῦ πολιτισμοῦ, τοῦ διαθρησκειακοῦ καὶ διαπολιτισμικοῦ διαλόγου στὴ διαφύλαξη τῆς εἰρήνης».
.          Ἀναφέρθηκαν μόνο μερικὰ ἀπὸ τὰ περιεχόμενα στὸ νέο μάθημα Θρησκευτικῶν ποὺ ἑτοιμάζεται γιὰ τὴ Β΄ τάξη Γυμνασίου. Καιν Διαθήκη δν ποτελε πλέον κεντρικ ξονα το μαθήματος λλ ξετάζεται μόνο κροθιγς ς να ερ βιβλίο πο μς δίνει κάποιες πληροφορίες γι τ Χριστό, κατὰ τὸν τρόπο ποὺ τὸ Κοράνι μιλάει γιὰ τὸν Ἀλλάχ. Ἀποκάλυψη Θεοῦ καὶ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας παραχωροῦν τὴ θέση τους σὲ μελέτη θρησκειῶν καὶ φιλοσοφικὲς ἀναζητήσεις γύρω ἀπὸ τὶς θρησκεῖες, τὴν ἀντιπαλότητα καὶ τὴ σχέση μεταξὺ αὐτῶν.
.          Ἡ «θεολογία τῆς ἑτερότητας» ποὺ γέννησε ἡ νεωτεριστικὴ ἑλληνικὴ ψευτοθεολογικὴ διανόηση, οἱ διαθρησκειακοὶ καὶ διαχριστιανικοὶ διάλογοι, ὅπως αὐτοὶ ποὺ καθημερινὰ διεξάγουν οἱ Οἰκουμενιστές, γίνονται τώρα ἀντικείμενο μελέτης γιὰ τοὺς μαθητὲς τῆς Β΄ τάξης Γυμνασίου. Εναι πλέον περιττ ν μαθαίνουν ατο γι τν Θεοτόκο, τν Εαγγελισμό, τ Πάθη, τ Σταύρωση κα τν νάσταση το Χριστο. Κάποιοι Θεολόγοι ἀποφάσισαν ὅτι τὰ ἑλληνόπουλα δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ τέτοια σωτηριώδη διδασκαλία ἀλλὰ πρέπει νὰ μάθουν καλὰ τὶς ἀρχὲς καὶ τοὺς κανόνες τῆς πανθρησκείας, τὴν ἀλληλοκατανόηση καὶ τὸν ἀλληλοσεβασμὸ μεταξὺ τῶν θρησκειῶν ποὺ ἐξυπηρετοῦν τὴν παγκοσμιοποιημένη Νέα Τάξη, γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς ὁποίας ἐργάζονται ἐκεῖνοι καὶ τὰ ἀφεντικά τους.

 ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.com

, , , ,

Σχολιάστε

«ΠΑΡΑΤΑ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΕ»

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:Ἔχουμε ὅ,τι ἀντιστοιχεῖ στὶς ἐσώτερες ἐπιθυμίες μας, ὅ,τι μᾶς πρέπει. Πολιτικοὺς κατὰ τὴν καρδίαν μας, Χώρα κατὰ τὴν καρδίαν μας, Οἰκονομία κατὰ τὴν καρδίαν μας, Παιδεία κατὰ τὴν καρδίαν μας, καὶ φυσικὰ Θρησκευτικὰ στὸ σχολεῖο κατὰ τὴν «τουρκικὴ» καρδίαν μας. Ἐμεῖς δὲν εἴμαστε ἄλλωστε ποὺ μεθᾶμε καθημερινὰ μὲ τὰ τουρκικὰ σήριαλ; Λοιπόν, «τουρκικὰ θρησκευτικά» μᾶς πρέπουν, χωρὶς Ἁγία Γραφή, χωρὶς Πατέρες, χωρὶς Παράδοση (ὅπως ἀναφέρει κατωτέρω ὁ μαχητής κ. Ἰω. Τάτσης). Μᾶς ἔρχονται γάντι τέτοια «τουρκικὰ θρησκευτικά». Ἢ μήπως δὲν εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ ἐπαναλαμβάνουμε μονότονα ἔργῳ καὶ λόγῳ ΕΧΕ ΜΑΣ ΠΑΡῌΤΗΜΕΝΟΥΣ. «Παράτα μας, Χριστέ, ἐσὺ καὶ τὰ Δεῖπνα σου καὶ οἱ Ἐκκλησίες σου, καὶ τὰ Εὐαγγέλιά σου καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες σου καὶ οἱ Παραδόσεις σου. Ἔχουμε ΔΟΥΛΕΙΕΣ. Μεγάλες. Σπουδαῖες. Ἐργολαβίες πολλές»!

.        Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς μόνον ὅ,τι μάθει καὶ ζήσει τὸ παιδὶ κάθε ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ, στὴν ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ ΤΟΥ. Ὄχι στὰ σπήλαια τῶν Λησταρχῶν καὶ ἐκκολαπτήρια τῶν Ἐργολάβων τὴς Ἀλλοτριώσεως.

νορθόδοξα «Νέα Θρησκευτικ» στ «Νέο Σχολεο»
τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

.           Τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο ἔχει ἐκπονήσει μὲ χρηματοδότηση τοῦ ΕΣΠΑ νέα προγράμματα σπουδῶν γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν (καὶ γιὰ ἄλλα μαθήματα) γιὰ τὸ Δημοτικὸ καὶ τὸ Γυμνάσιο, τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζονται φέτος πιλοτικὰ σὲ κάποια σχολεῖα τῆς Ἑλλάδος. Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ποὺ προβλέπουν αὐτὰ τὰ νέα προγράμματα σπουδῶν δὲν θυμίζει σὲ τίποτε τὸ μέχρι σήμερα διδασκόμενο θρησκευτικὸ μάθημα. Ἡ Ἁγία Γραφή, ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση ἐξοστρακίζονται καὶ τὴν θέση τους παίρνουν γενικόλογες ἱστορικὲς καὶ θρησκειολογικὲς ἀναλύσεις, συγκρητιστικὲς μελέτες τοῦ θρησκευτικοῦ φαινομένου καὶ μία «θεολογικὴ» παιδεία ποὺ θὰ φέρει μόνο σύγχυση στοὺς μαθητές.
.        Ὅσοι Θεολόγοι κλήθηκαν νὰ ἐφαρμόσουν τὰ παραπάνω προγράμματα πιλοτικὰ στὰ σχολεῖα τους δὲν ἔχουν στὴν διάθεσή τους τὰ βιβλία Θρησκευτικῶν ποὺ χρησιμοποιοῦν ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι Θεολόγοι στὰ σχολεῖα μας, καθὼς ἡ ἀλλαγὴ τοῦ περιεχομένου τοῦ μαθήματος εἶναι τόσο ριζική, ὥστε τὰ μέχρι σήμερα χρησιμοποιούμενα βιβλία νὰ μὴ μποροῦν νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς νέους στόχους τοῦ μαθήματος…
.       Πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ἑτοιμάζεται νὰ ἐφαρμόσει σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα τῆς χώρας τὰ νέα αὐτὰ προγράμματα σπουδῶν ἤδη ἀπὸ τὴν ἑπομένη σχολικὴ χρονιά. Ἀδιευκρίνιστο παραμένει ἂν οἱ Θεολόγοι θὰ κληθοῦν νὰ ὑποστηρίξουν τὴν θρησκευτικὴ ἐκπαίδευση τῶν μαθητῶν χωρὶς τὴν χρήση σχολικῶν ἐγχειριδίων. Αὐτὸ ποὺ εἶναι περισσότερο ἀπὸ βέβαιο ὅμως εἶναι ὅτι φαρμογ τν «Νέων Θρησκευτικν» σ λα τ σχολεα θ σημάνει τ τέλος το ρθόδοξου χριστιανικο μαθήματος. Ἡ εὐθύνη μιᾶς τέτοιας χριστομαχίας βαρύνει ἀσφαλῶς ὄχι μόνο τὴν πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀλλὰ πρωτίστως τὴν μικρὴ ὁμάδα νεωτεριστῶν Θεολόγων ποὺ συνέταξε τὰ προγράμματα αὐτά. Μέλη οἱ περισσότεροι τοῦ συνδέσμου Θεολόγων ΚΑΙΡΟΣ, ποὺ πρωτοστάτησε στὴν διάσπαση τοῦ κλάδου τῶν Θεολόγων, ὑποσχέθηκαν, ἐδῶ καὶ καιρό, σὲ ὅσους σχεδιάζουν τὴν ἀντικατάσταση τοῦ ὀρθόδοξου μαθήματος ἀπὸ ἕνα ἄχρωμο θρησκειολογικό, νὰ κάνουν τὸ πᾶν γιὰ τὴν ἐπίτευξη τοῦ στόχου αὐτοῦ.
.      Οἱ σχεδιαστὲς τοῦ «Νέου Σχολείου» δὲν φαίνεται νὰ ἐπιθυμοῦν ὀρθόδοξο χριστιανικὸ μάθημα σὲ αὐτό. Ἔτσι φτιαξαν κα τοιμάζονται ν φαρμόσουν σ λα τ σχολεα τ «Νέα Θρησκευτικά», να μάθημα θρησκειολογικό, χωρς Χριστό, χωρς Παλαι κα Καιν Διαθήκη, χωρς γίους Πατέρες. Δυστυχῶς βρῆκαν ἀπρόσμενους συμμάχους κάποιους νεωτεριστὲς Θεολόγους. Οἱ μόνοι ποὺ φαίνεται πὼς δὲν ἔχουμε λόγο σὲ τέτοιες ριζικὲς ἀλλαγὲς εἴμαστε ὅσοι διδάσκουμε τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα. Γιατί ἄραγε πιστεύουν ὅτι θὰ ἐφαρμόσουμε στὶς τάξεις ὅσα αὐτοὶ ἑτοίμασαν γιὰ μᾶς καὶ τοὺς μαθητές μας, χωρὶς ἐμᾶς;

 ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.com

, , , ,

Σχολιάστε