Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἰσλάμ

ΡΩΜΗΟΙ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ

Ρωμηοί καί Μουσουλμάνοι

τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

.            Ἡ τρίτη Ἅλωση τῆς «Ἁγια-Σοφιᾶς», μέ τήν μετατροπή της ἀπό Μουσεῖο σέ Τζαμί, στίς 24 Ἰουλίου 2020, μέ τήν ἀνοχή, δυστυχῶς, ἡγετῶν μεγάλων Χριστιανικῶν καί Ὀρθοδόξων Κρατῶν, ἀποτελεῖ μιά πρόκληση ἐναντίον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας κέντρο εἶναι ἡ Ἁγία Σοφία καί, δευτερευόντως, ἐναντίον ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος.
.                   Ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος τόν τελευταῖο καιρό ἔκανε συνεχῶς λόγο γιά τόν Μωάμεθ τόν Πορθητή καί καθόλου γιά τόν ἱδρυτή τοῦ Ἰσλάμ, Μωάμεθ, ὁ ὁποῖος, παρά τίς θρησκευτικές του ἰδέες, ἔδειχνε μιά ἄλλη συμπεριφορά ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων Ρωμηῶν, ὅπως θά δοῦμε στήν συνέχεια.
.                Μέχρι τόν 16ο αἰώνα ἡ Αὐτοκρατορία μέ ἕδρα τήν Κωνσταντινούπολη λεγόταν Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία ἤ Ρωμανία, οἱ δέ κάτοικοί της λέγονταν Ρωμαῖοι ἤ Ρωμηοί. Κείμενα τοῦ 14ου αἰῶνος, πού ἔχω ὑπ᾿ ὄψη μου ἀπό τήν αἰχμαλωσία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ στήν Μικρά Ἀσία, χαρακτηρίζουν τούς Ὀρθοδόξους ὡς Ρωμαίους. Τό δέ γένος δέν λεγόταν Ἑλληνικό ἤ Βυζαντινό, ἀλλά γένος τῶν Ρωμαίων. Πρώτη φορά στήν ἱστορία ὀνομάσθηκε ἡ Αὐτοκρατορία Βυζαντινή τόν 16ο αἰώνα καί ἐκεῖνος πού τήν «βάπτισε» μέ αὐτό τό ὄνομα εἶναι ὁ Ἱερώνυμος Βόλφ τό 1562 μ.Χ.
.           Ἡ Χριστιανική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς ἱστορικῆς της διαδρομῆς εἶχε νά ἀντιμετωπίση διάφορα προβλήματα ἀπό τούς Πέρσες κατ’ ἀρχάς καί τούς Ἄραβες στήν συνέχεια καί τελικά ἀπό τούς Ὀθωμανούς.

1. Ἄραβες, Μωάμεθ καί Χριστιανισμός

.                      Ἄραβες λέγονται οἱ κάτοικοι τῆς Ἀραβικῆς χερσονήσου πού εἶναι ἡ πλέον ἐκτεταμένη χερσόνησος στόν κόσμο καί περιλαμβάνει σήμερα τά Κράτη: Σαουδική Ἀραβία, Ὑεμένη, Ὀμάν, Ἀσκάτ, Κουβέϊτ, Κατάρ, Ἀκτή Πειρατῶν, Νήσους Μπαχρέϊν καί Ἄντεν. Ἐπίσης Ἄραβες λέγονται γενικότερα ὅσοι προέρχονται ἀπό τόν λαό αὐτό ἤ ὅσοι φέρουν τήν σφραγίδα τοῦ πολιτισμοῦ τῶν λεγομένων σήμερα Ἀραβικῶν Χωρῶν πού βρίσκονται στήν Ἐγγύς Ἀνατολή καί τήν Βόρειο Ἀφρική. Στούς Ἄραβες συγκαταλέγονται καί οἱ ἐξαραβισθέντες πού ἀνήκουν σέ ἄλλους λαούς.
.                     Ἡ ἀραβική ἱστορία χωρίζεται στήν προϊσλαμική περίοδο, ἡ ὁποία συνήθως ἀπό μουσουλμανικά κείμενα τιτλοφορεῖται ὡς «Χρόνος ἀγνωσίας», «Ἀμαθείας», «Βαρβαρότητας», καί τήν ἰσλαμική περίοδο. Στήν Ἀραβία κατά τήν προϊσλαμική περίοδο παρατηροῦμε πολυθεϊστικά στοιχεῖα, καθώς καί διείσδυση τοῦ Χριστιανισμοῦ μέ τήν μορφή τοῦ Ἀρειανισμοῦ, Νεστοριανισμοῦ καί Μονοφυσιτισμοῦ. Ὁ Μωάμεθ ἐπέτυχε τήν ἑνότητα τῶν Ἀράβων καί ἀπό αὐτόν ἀρχίζει ἡ ἔναρξη καί ἡ ἐπέκταση τῆς Ἀραβικῆς Αὐτοκρατορίας (Ἀριστείδης Πανώτης).
.                     Κατά συνέπεια, ὁ Μωαμεθανισμός πού ἐμφανίσθηκε τόν 7ο μ.Χ. αἰώνα στά ἀνατολικά μέρη τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, στήν Ἀραβία, εἶχε ἐπηρεασθῆ σημαντικά ἀπό παραδόσεις ἰουδαϊκές, χριστιανικές –κυρίως ἀρειανικές, νεστοριανικές– καί ἀπό διάφορα γηγενῆ στοιχεῖα. Ἔτσι, ὅταν ἐμφανίσθηκε ὁ Μωαμεθανισμός, θεωρήθηκε ἀπό τούς θεολόγους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς μιά αἵρεση χριστιανική, ἀκριβῶς γιατί εἶχε προσλάβει μερικά χριστιανικά στοιχεῖα, ἔστω καί μέ αἱρετική μορφή.
.                     Ὁ Καθηγητής Δημήτριος Πάλλας παρατηρεῖ ὅτι ἡ ὀρθόδοξη πίστη συνδέθηκε μέ τήν Ρωμαϊκή Αὐτοκρατατορία, τό λεγόμενο Βυζάντιο, ἐνῶ οἱ αἱρετικές ἀποκλίσεις ἀπό τήν Ὀρθοδοξία ὁδηγήθηκαν πρός τήν περιφέρεια τῆς Αὐτοκρατορίας. Ἔτσι, ὁ ἀρειανισμός περιορίσθηκε στούς Γότθους καί βγῆκε ἀπό τά ὅρια τοῦ Βυζαντίου, πρός δυσμάς, ἐνῶ οἱ μονοφυσιτικές τάσεις ἐπικράτησαν στίς ἀνατολικές περιφέρειες τῆς Αὐτοκρατορίας «καί τελικά τό μεγαλύτερο μέρος ἀπό τούς μονοφυσίτες προσχώρησε στό Ἰσλάμ», καί ὅπως παρατηρεῖ «τό ἰσλαμικό «Ἴλ Ἀλλάχ» – «Ἕνας Θεός»- ἦταν ὁ ἀλαλαγμός «Εἷς Θεός» τῶν μονοφυσιτῶν».
.                     Αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός στό ἔργο του «Περί αἱρέσεων» κατέταξε τόν Μουσουλμανισμό –τούς ὀνομάζει Ἰσμαηλίτες– στίς αἱρέσεις τοῦ Χριστιανισμοῦ, μαζί μέ τούς Μονοθελῆτες καί γράφει: «Ἔστι δέ καί ἡ μέχρι τοῦ νῦν κρατοῦσα λαοπλάνος θρησκεία τῶν Ἰσμαηλιτῶν, πρόδρομος οὖσα τοῦ Ἀντιχρίστου. Κατάγεται δέ ἀπό Ἰσμαήλ, τοῦ ἐκ τῆς Ἄγαρ τεχθέντος τῷ Ἀβραάμ, διόπερ Ἀγαρηνοί καί Ἰσμαηλῖται προσαγορεύονται. Σαρρακηνούς δέ αὐτούς καλοῦσιν, ὡς ἐκ τῆς Σάρρας κενούς. . .».
.                     Στήν συνέχεια γράφει ὅτι αὐτοί οἱ Ἀγαρηνοί –ἐννοεῖ προφανῶς τούς Ἄραβες– ἔγιναν εἰδωλολάτρες και προσκύνησαν τό φωτεινό ἀστέρι Ἀφροδίτη, ὁπότε «ἕως μέν, οὖν τῶν Ἡρακλείου χρόνων προφανῶς εἰδωλολάτρουν», μετά ὅμως τήν ἐμφάνιση τοῦ «Μαμέδ», δηλαδή τοῦ Μωάμεθ, ὁ ὁποῖος μελέτησε τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη «ὁμοίως δῆθεν Ἀρειανῷ προσομιλήσας μοναχῷ, ἰδίαν συνεστήσατο αἵρεσιν». Στήν συνέχεια ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός ἀναφέρεται στήν διδασκαλία τοῦ Κορανίου γιά τόν Θεό, τόν Χριστό, τήν Μαρία, τήν ἀδελφή τοῦ Μωϋσῆ, τόν Ἀαρών καί τήν Παναγία καί σχολιάζει καί ἄλλες ἀπόψεις τοῦ Κορανίου.
.                     Εἶναι γνωστόν ὅτι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (675-740 μ.Χ.) ἔζησε τήν περίοδο τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Μωαμεθανισμοῦ καί ἐπειδή ζοῦσε στήν Δαμασκό ἦλθε σέ ἄμεση ἐπαφή μέ τούς Ἄραβες καί γνώρισε τό Κοράνιο, γι’ αὐτό καί χρησιμοποιεῖ τμήματά του.
.                         Ἀργότερα δέ τόν 9ο αἰώνα μ.Χ. ὁ Μωαμεθανισμός, πού προσέλαβε μέ τόν σουφισμό ἀρχαιοελληνικά καί ὀρθόδοξα μοναχικά στοιχεῖα, πλησίασε περισσότερο πρός τόν Χριστιανισμό.
.                        Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων κ. Ἀναστάσιος στό εἰδικό σύγγραμμά του γιά τό Ἰσλάμ καταλήγει στήν διαπίστωση, ἀπό διάφορες μελέτες, ὅτι οἱ ρίζες τοῦ Ἰσλάμ βρίσκονται σέ τρία βασικά θρησκευτικά στρώματα τά ὁποῖα ἔπαιξαν σημαντικό ρόλο στήν διαμόρφωση τοῦ Ἰσλαμισμοῦ.
.                       Τό πρῶτο στρῶμα ἀπό τό ὁποῖο ἀντλήθηκαν στοιχεῖα ἦταν ἡ ἀραβική θρησκεία πού ὑπῆρχε στόν χῶρο τῆς Ἀραβίας καί διακρίνονταν ἀπό τά πολυθεϊστικά στοιχεῖα μέ μερικές «ἑνοθεϊστικές καί μονοθεϊστικές τάσεις». Τό δεύτερο βασικό θρησκευτικό στρῶμα ἦταν ἡ Ἰου δαϊκή θρησκεία καί παράδοση καί προέρχονταν ἀπό τούς Ἰουδαίους πού δραστηριοποιοῦνταν στήν χερσόνησο τῆς Ἀραβίας. Τό τρίτο βασικό θρησκευτικό στρῶμα πού ἐπηρέασε τόν Ἰσλαμισμό ἦταν, ὅπως ὑποστηρίχθηκε καί πιό πάνω, «ὁ χριστιανισμός εἰς παρεφθαρμένην κυρίως μορφήν», καί ἐννοοῦνται οἱ Χριστιανικοί πληθυσμοί τῆς Συρίας καί τῆς Μεσοποταμίας πού εἶχαν ἐπηρεασθῆ ἀπό τόν μονοφυσιτισμό καί τόν νεστοριανισμό, ἀφοῦ στούς Ἄραβες ἀνέπτυξαν ἱεραποστολική δραστηριότητα οἱ Μονοφυσίτες καί οἱ Νεστοριανοί.
.                         Μάλιστα τόν 6ο αἰώνα μ.Χ. στό νότιο τμῆμα τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας ὁλόκληρες ἀραβικές φυλές ἀσπάσθηκαν τόν Χριστιανισμό «καί ἵδρυσαν δύο χριστιανικά ἀραβικά κράτη». Τό ἕνα ἦταν τό κράτος τῶν Γασανιδῶν πού βρισκόταν ἀνατολικά τῆς Παλαιστίνης καί δέχθηκε τόν μονοφυσιτισμό, καί τό ἄλλο ἦταν τό κράτος τῶν Λαχμιδῶν, πού βρισκόταν κοντά στόν Εὐφράτη καί προσχώρησε στόν νεστοριανισμό.

2. Τό Κοράνιο γιά τούς Ρωμηούς

.                         Τό ἐνδιαφέρον εἶναι ὅτι ὁ Μωάμεθ εἶχε καλή ἄποψη γιά τούς Ρωμηούς, δηλαδή τούς Χριστιανούς τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας – Βυζαντίου. Μάλιστα στό Κοράνιο καί συγκεκριμένα στό 30ό κεφάλαιο ὁ Μωάμεθ γράφει γιά τήν προσωρινή πτώση τῶν Ρωμαίων στούς Πέρσες, στήν Μέση Ἀνατολή, καί «προφητεύει» τόν τελικό θρίαμβό τους, γιά τόν ὁποῖον θά χαροῦν οἱ ὀπαδοί του. Στό συγκεκριμένο κεφάλαιο γράφεται:
.                      «Ἐν ὀνόματι τοῦ οἰκτίρμονος καί ἐλεήμονος Θεοῦ. Ἀλέφ, Λάμ, Μίμ. Ἐνικήθησαν οἱ Ἕλληνες (ὁ Γεράσιμος Πεντάκης τήν φράση τοῦ Κορανίου «Γούλιπατ- ἐρ-῾Ρούμ», δηλαδή «Ἐνικήθησαν οἱ Ρωμαῖοι- Ρωμηοί», τήν μεταφράζει ὡς «Ἐνικήθησαν οἱ Ἕλληνες»). Ἔν τινι χώρᾳ ἐγγύς τῆς ἡμετέρας. Πλήν μετά τήν ἧτταν ταύτην, καί οὗτοι θά νικήσωσιν, ἐντός ὀλίγων ἐτῶν. Τά πράγματα, εἴτε πρίν, εἴτε μετά, ἐξαρτῶνται παρά τοῦ Θεοῦ. Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οἱ πιστοί ἀγαλλιάσονται, διά τήν νίκην, ἥτις τελεσθήσεται τῇ βοηθείᾳ τοῦ Θεοῦ. Οὗτος συντρέχει ὅν βούλεται, ὤν κραταιός καί πολυέλεος. Αὕτη ἐστιν ἡ ἐπαγγελία τοῦ Θεοῦ, οὗτος δέν ἀρ  νεῖται τάς ἑαυτοῦ ἐπαγγελίας, ἀλλ’ οἱ πιστοί οὐκ οἴδασι τοῦτο. Κατανοοῦσιν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ ὅ,τι ὑποπίπτει εἰς τάς αἰσθήσεις, πλήν δέν σκέπτονται περί τῆς μελλούσης ζωῆς» (Κοράνιον, κεφ. Λ΄, στ. 1-6).
.                       Σημαντικά εἶναι τά ὅσα ὑποστηρίζει ὁ Ἀλύ Νούρ στήν διδακτορική διατριβή του μέ τίτλο «Τό Κοράνιο καί τό Βυζάντιο». Ἑρμηνεύοντας αὐτό τό κεφάλαιο τοῦ Κορανίου πού ἀναφέρεται στούς Ρούμ, συγκριτικά μέ τό πρωτότυπο Κοράνιο στήν ἀραβική γλώσσα καί τήν ὅλη ἀτμόσφαιρα στήν ὁποία γράφηκε, ἀναλύει γιατί γράφηκε ἀπό τόν Μωάμεθ αὐτό τό κεφάλαιο καί κυρίως σέ ποιούς πιστούς ἀναφέρεται, δηλαδή ποιοί εἶναι οἱ πιστοί. Θά δοῦμε συνοπτικά μερικές ἑρμηνευτικές ἀπόψεις του.
.                          Κατ’ ἀρχάς ἡ ἐπικεφαλίδα τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ τοῦ Κορανίου εἶναι «Ἀρρούμ». Τό «ἀρ» προέρχεται ἀπό τό ἀραβικό ἄρθρο «ἀλ» καί τό «Ρούμ» ἀναφέρεται στούς Ρωμηούς, ὁπότε «Ἀρρούμ» σημαίνει οἱ Ρωμηοί. Σημειώνεται ὅτι οἱ Ἄραβες, καί πρίν τό Ἰσλάμ, γιά νά δηλώσουν τούς κατοίκους τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, χρησιμοποιοῦσαν τήν λέξη Ρούμ καί γιά νά δηλώσουν ὅλην τήν Αὐτοκρατορία χρησιμοποιοῦσαν τήν λέξη Ρωμανία. Ὁ Μασουντί (10ος αἰών) θεωρεῖται ὅτι εἶναι ὁ πρῶτος Ἄραβας ἱστορικός πού διέκρινε τούς Ρωμαίους σέ «Ἰουνάν» (ἐθνικοί, Ἕλληνες) καί «Ρούμ» (Ρωμαῖοι ἤ βυζαντινοί Χριστιανοί).
.                    Ἀκόμη, ὅπως σημειώνει ὁ Ἀλύ Νούρ, ἡ μετάφραση τοῦ Κορανίου ἀπό τόν Πεντάκη δέν ἀποδίδει πλήρως τό ἀρχικό κείμενο τοῦ Κορανίου, ἀφοῦ ὑπάρχουν λεπτά σημεῖα τά ὁποῖα συγχέονται στήν μετάφραση.
.                   Πάντως, τό σημαντικό εἶναι ὅτι μέ τό κεφάλαιο αὐτό τοῦ Κορανίου δηλώνεται ὅτι νικήθηκαν μέν οἱ Ρωμηοί, ἀλλά σέ λίγο θά νικήσουν πάλι μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί τήν ἡμέρα ἐκείνη οἱ πιστοί θά χαροῦν. Μέ τόν ὅρο πιστοί ἐννοοῦνται οἱ Ἄραβες Μουσουλμάνοι.
.                    Γιά νά ἑρμηνευθῆ τό κορανικό αὐτό χωρίο, θά πρέπη νά κατανοηθῆ ὅτι ἀναφέρεται στίς πολεμικές διενέξεις μεταξύ Ρωμηῶν καί Περσῶν καί οἱ Ἄραβες διάκεινται εὐμενῶς μέ τούς Ρωμηούς.
.                       Σέ ἄλλο κεφάλαιο τοῦ Κορανίου, καί συγκεκριμένα στό 106ο κεφάλαιο, γίνεται λόγος γιά τούς Κορεϊχίτες τῆς Μέκκας. Πρόκειται γιά τήν ἡγετική ἀραβική φυλή πού εἶχε πολλές σχέσεις μέ τό Βυζάντιο. Ἀπό τήν ἀραβική αὐτή φυλή προερχόταν καί ὁ Μωάμεθ, ὁ ὁποῖος ἐπισκεπτόταν τήν Συρία, ἡ ὁποία βρισκόταν κάτω ἀπό τήν Ρωμαϊκή – Βυζαντινή διοίκηση, καί ἄλλα μέρη τοῦ Βυζαντίου. Ὅταν, λοιπόν, οἱ Πέρσες ἀπειλοῦσαν τήν Κωνσταντινούπολη, οἱ Κορεϊχίτες εἶχαν στενές σχέσεις μέ τό Βυζάντιο καί διατηροῦσαν τήν γραμμή Συρία – Ὑεμένης, μεταφέροντας τά ἀγαθά τῆς Ἀνατολῆς στό Βυζάντιο. Οἱ Κορεϊχίτες, κάτοικοι τῆς Μέκκας, παρέμειναν εἰδωλολάτρες γιά νά ἐξασφαλίσουν τήν οὐδετερότητα ἔναντι τῶν ὑποστηρικτῶν τῶν Νεστοριανῶν Περσῶν καί τοῦ Ὀρθοδόξου Βυζαντίου.
.                       Στήν Μέκκα ζοῦσαν πολλοί ξένοι, ἤτοι Ρωμαῖοι – Βυζαντινοί, Πέρσες, Αἰθίοπες καί πολλές φυλές Ἀράβων. Τόσο οἱ Ρωμαῖοι – Βυζαντινοί ὅσο καί οἱ Πέρσες ἀνέπτυξαν στήν Μέκκα ἐλεύθερα τούς κοινωνικούς καί οἰκονομικούς στόχους τους. Ὅμως, οἱ Κορεϊχίτες τῆς Μέκκας εἶχαν περισσότερες σχέσεις μέ τούς Ρωμηούς – Βυζαντινούς καί «ἀπετέλουν τότε τόν κύριον φορέα τοῦ βυζαντινοῦ ἐμπορίου ἀλλά καί ἐπεῖχον τήν θέσιν τοῦ φορέως τοῦ βυζαντινοῦ πνεύματος». Ὁ Μωάμεθ συμπαθοῦσε τούς Χριστιανούς Αἰθίοπες τῆς Μέκκας καί πολλοί μέ ὀνόματα ἑλληνικά ἦταν φίλοι τοῦ Μωάμεθ. Μάλιστα λέγεται ὅτι ὁ διδάσκαλος τοῦ Μωάμεθ ἦταν ὁ βυζαντινός δοῦλος τῆς Μέκκας Γκάμπρ (πιθανῶς Γαβριήλ).
.                       Ἡ ἧττα τῶν Ρωμηῶν θά σήμαινε καί ριζική ἀλλαγή στήν τύχη τῆς Μέκκας, ἡ ὁποία ἀσκοῦσε τό ἐμπόριο τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας πρός ἀνατολάς. Καί παρά τό ὅτι ἡ Μέκκα ὡς ἐμπορικό κέντρο, μετά τήν ἧττα τῶν Ρωμηῶν καί τήν ἅλωση τῆς Ἀλεξάνδρειας ἀπό τούς Πέρσες, δέχθηκε περσική ἐπίδραση, ἐν τούτοις ὁ Μωάμεθ διά τοῦ Κορανίου δήλωνε διά τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ κεφαλαίου τήν στάση του ὑπέρ τῶν Ρωμηῶν. Ἄλλωστε, ὁ Μωάμεθ μέ τό Κοράνιο κατέπνιξε τήν ἀραβική εἰδωλολατρία.
.                     Στό ἐρώτημα, λοιπόν, ποιοί ἦταν οἱ πιστοί, οἱ ὁποῖοι θά χαίρονταν γιά τήν νέα νίκη τῶν Ρωμηῶν, ἡ ἀπάντηση εἶναι ὅτι οἱ Ἄραβες Μουσουλμάνοι. Ἀσφαλῶς οἱ πιστοί δέν ἦταν οἱ Κορεϊχίτες εἰδωλολάτρες, οὔτε ὅσοι ἦταν ὑπέρ τῶν Περσῶν. Ἄλλωστε, στήν κοινωνία τῆς Μέκκας ἐχθροί τοῦ Βυζαντίου – Ρωμανίας θεωροῦνταν «οἱ Πέρσαι, οἱ Ἑβραῖοι, οἱ Νεστοριανοί καί ἄλλοι ἀσήμαντοι, εἴτε εἰδωλολάτραι εἴτε πιστοί εἰς ἀντίθετα συμφέροντα». «Μόνον οἱ Ὀρθόδοξοι, οἱ Αἰθίοπες, οἱ Μουσουλμάνοι καί ἄλλοι τινές πιστοί ἄνθρωποι ἦσαν πράγματι ὑπέρ τοῦ Βυζαντίου». Ἑπομένως, οἱ πιστοί Μουσουλμάνοι Ἄραβες ἐννοεῖται ὅτι θά χαροῦν μέ τήν νίκη τῶν Ρωμαίων ἐναντίον τῶν Περσῶν. Ὅπως σημειώνεται ἀπό τόν Ἀλύ Νούρ, ἐπαληθεύθηκε ἡ «προφητεία», ἀφοῦ «ὁ μέν Ἡράκλειος νικήσας τούς Πέρσας ἔστησεν τόν τίμιον Σταυρόν, ὁ δέ Μωάμεθ νικήσας τούς Ἄραβας εἰδωλολάτρας μετέτρεψε τήν Καάβαν εἰς Ναόν τοῦ Θεοῦ».
.                     Εἶναι φανερόν ὅτι τό κεφάλαιο αὐτό τοῦ Κορανίου δείχνει τήν σχέση τήν ὁποία εἶχαν ὁ Μωάμεθ καί οἱ ὀπαδοί του μέ τούς Ρωμηούς καί τήν Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία καί ὄχι μέ τούς Πέρσες.
.                     Γενικά, οἱ Ἄραβες Μουσουλμάνοι ἔτρεφαν ἕναν θαυμασμό πρός τούς Ρωμηούς, τούς κατοίκους τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας καί ἤθελαν νά τούς μιμοῦνται καί ἐπεδίωκαν ἀπό θαυμασμό νά κατακτήσουν τήν περιοχή τους. Προσέλαβαν τόν πολιτιστικό τρόπο ζωῆς τους, πῆραν ἀπό τούς Ρωμηούς τήν μουσική, τά τραγούδια, τούς χορούς καί ἄλλες πολιτιστικές παραδόσεις. Γι᾿ αὐτό παρατηροῦμε ὅτι ὑπάρχουν κοινά πολιτιστικά  στοιχεῖα μεταξύ τῶν Ρωμηῶν καί τῶν Μουσουλμάνων. Ὅποιος ἐπισκέπτεται τίς μουσουλμανικές χῶρες τῆς Ἀνατολῆς θά διαπιστώση ὅτι οἱ Μουσουλμάνοι τρέφουν μιά συμπάθεια πρός τούς Ρωμηούς καί Γιουνάν (Ἴωνες).
.                     Ὅμως, στήν πορεία τοῦ χρόνου εἰσῆλθε μέσα σέ μερικούς Ἄραβες Μουσουλμάνους μιά ἐχθρότητα ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ. Πῶς ἐξηγεῖται αὐτό;

3. Ἡ ἐχθρότητα τῶν Μουσουλμάνων πρός τόν Χριστιανισμό

.                 Ἡ Nadia Maria El Cheikh σέ μελέτη της μέ τίτλο «Τό Βυζάντιο θεωρούμενο ἀπό τούς Ἄραβες», μεταξύ τῶν σημαντικῶν σημείων πού ἀναπτύσσει, εἶναι καί τό πῶς ἄλλαξε ἡ στάση τῶν Ἀράβων ἔναντι τῶν Ρωμηῶν, δηλαδή πῶς ἀναπτύχθηκε ἡ ἐχθρότητα τῶν Μουσουλμάνων πρός τόν Χριστιανισμό.
.             Προηγουμένως εἶχα ἀναφερθῆ στό 30ό κεφάλαιο τοῦ Κορανίου, στό ὁποῖο γίνεται λόγος γιά τήν ἧττα καί τήν ἐκ νέου νίκη τῶν Ρωμηῶν, γιά τήν ὁποία νίκη θά χαροῦν οἱ πιστοί. Ἡ Nadia Maria El Cheikh παραθέτει τό χωρίο αὐτό καί καταγράφει τίς δύο ἑρμηνεῖες πού δόθηκαν ἀπό ἑρμηνευτές τοῦ Κορανίου στό χωρίο αὐτό σέ διάφορες ἐποχές.
.                Ἡ πρώτη ἑρμηνεία, πού εἴδαμε προηγουμένως, θεωρεῖται αὐθεντική καί κυριαρχοῦσε μέχρι τόν 11ο αἰώνα. Σύμφωνα μέ αὐτήν στό κεφάλαιο αὐτό τοῦ Κορανίου ὁ Μωάμεθ ἀναφέρεται στούς Βυζαντινο-Περσικούς πολέμους τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἡρακλείου. Σέ αὐτό φαίνεται ὅτι οἱ Πέρσες νίκησαν τούς Ρούμ καί οἱ πιστοί Μουσουλμάνοι εἶναι στενοχωρημένοι, γι’ αὐτό ἐπειδή ἀγαποῦσαν τούς Ρωμηούς. Ἀντίθετα οἱ πολυθεϊστές στήν Μέκκα (οἱ Κορεϊχίτες) χαίρονταν ἐπειδή οἱ Πέρσες λατρεύουν τά εἴδωλα. Ἔτσι, «οἱ Μουσουλμάνοι ἔκλιναν πρός τούς Ρούμ διότι εἶναι καί αὐτοί λαός τῆς Βίβλου». Σύμφωνα μέ τήν ἑρμηνεία αὐτή οἱ Ρωμηοί καί οἱ Μουσουλμάνοι βρίσκονταν στήν ἴδια πλευρά ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρῶν Περσῶν.
.                Ἡ δεύτερη ἑρμηνεία πού ἐπικράτησε στήν διάρκεια τοῦ 11ου αἰῶνος εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετη ἀπό τήν πρώτη. Σύμφωνα μέ αὐτήν οἱ Μουσουλμάνοι εἶναι μέ τό μέρος τῶν Περσῶν καί ὄχι μέ τό μέρος τῶν Ρούμ καί ὅτι οἱ πιστοί Μουσουλμάνοι θά χαροῦν γιά τήν νίκη τῶν Περσῶν ἐναντίον τῶν Ρούμ. Ἡ δεύτερη αὐτή ἑρμηνεία δέν μπορεῖ νά ἀναιρέση καί νά ἀντικαταστήση τήν πρώτη, μάλιστα γιά ἕνα διάστημα καί οἱ δύο αὐτές ἑρμηνεῖες συνυπάρχουν. Ἡ δεύτερη αὐτή ἑρμηνεία πού μετέτρεψε τούς Ρούμ σέ ἐχθρούς ὀφείλεται στήν ἀνταγωνιστική δράση τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας – Βυζαντίου πρός τό Ἰσλαμικό Κράτος στήν Ἀραβία καί στήν ἄμυνα τῶν Μουσουλμάνων κατά τόν 10ο καί 11ο αἰώνα.
.                      Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι στήν ἀλλαγή αὐτῆς τῆς ἐξηγηματικῆς ἑρμηνείας τοῦ 30οῦ κεφαλαίου τοῦ Κορανίου ἔπαιξε μεγαλύτερο ρόλο τό ὅτι οἱ Πέρσες ἐξισλαμίσθηκαν καί ἔτσι τό ἐθνικό μίσος τῶν Περσῶν ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων καί Ρωμηῶν εἰσῆλθε μέσα στό Ἰσλάμ. Μέ αὐτήν τήν προοπτική μποροῦμε νά δοῦμε τήν ἀλλαγή ἑρμηνείας τοῦ χωρίου αὐτοῦ τοῦ Κορανίου τόν 11ον αἰώνα, χωρίς βέβαια, νά παραμερίση τήν πρώτη αὐθεντική καί γνήσια ἑρμηνεία τῶν προηγουμένων αἰώνων.
.                  Ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης ἀποδέχεται αὐτήν τήν ἄποψη γιά τό πῶς εἰσῆλθε τό μίσος τῶν Ἰσλαμιστῶν ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν, γι’ αὐτό ἰσχυρίζεται ὅτι οἱ πρῶτοι Ἄραβες ὀπαδοί τοῦ Μωάμεθ εἶχαν μεγάλο σεβασμό στόν ἑλληνικό πολιτισμό τους. Μάλιστα προσέλαβαν πολλά στοιχεῖα ἀπό τόν πολιτισμό τῶν Ρωμαίων καί ἀναδείχθηκαν ἐφάμιλλοι στόν πολιτισμό μέ αὐτούς. Στό Κοράνιο ἀνευρίσκονται πολλά στοιχεῖα γιά τόν Χριστό, τήν Παναγία καί τούς Προφῆτες.
.                    Διερωτώμενος, πῶς μπορεῖ νά ἐξηγηθῆ ἡ μετατροπή τῆς ἀγάπης τῶν Ἀράβων πρός τούς Ρωμαίους σέ ἔχθρα, γράφει ὅτι μέρος τῆς ἀπαντήσεως αὐτῆς φαίνεται νά εἶναι ὅτι αὐτό ὀφείλεται στούς συνεχεῖς πολέμους μεταξύ τῶν Ρωμαίων καί τῶν Ἀράβων. Ὅμως, δέν μποροῦν νά ἐξηγηθοῦν δύο σημεῖα: πρῶτον, ἡ θρησκευτική καί θεολογική στροφή τῶν Ἀράβων ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Ρωμαίων καί δεύτερον ἡ ἐγκατάλειψη ἀπό τούς Ἄραβες τῶν ἀπόψεων τοῦ Μωάμεθ γιά τήν Ρωμηοσύνη.
.                   Ὁ ἴδιος ἰσχυρίζεται ὅτι γιά νά ἀπαντηθῆ τό ἐρώτημα αὐτό πρέπει νά ἐρευνηθῆ ἡ «ἐπίδραση τῶν ἐξισλαμισθέντων Περσῶν εἰς τήν καλλιέργειαν τῆς ἀντιρωμαϊκῆς στροφῆς τῶν Ἀράβων, ἀφοῦ εἶναι γνωστόν ὅτι οἱ Πέρσαι εἶχαν ἔντονον μῖσος διά τούς ἑλληνοφώνους Ρωμαίους ἐξ αἰτίας 1) τῶν κατακτήσεων τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, 2) τῶν συνεχῶν πολέμων μέ τούς Ρωμαίους καί 3) κυρίως τῆς ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς τοῦ κράτους των ὑπό τοῦ βασιλέως τῶν Ρωμαίων Ἡρακλείου ὡς προεφήτευσεν ὁ Μωάμεθ».
.                     Ἐπίσης, ἰσχυρίζεται ὅτι πρέπει νά ἐρευνηθῆ ἡ ὅλη ἐπίδραση τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ρωμαίων στούς Ἄραβες καί τούς Τούρκους. Γράφει: «Δέν εἶναι τυχαῖον τό γεγονός ὅτι ἡ ρωμαίϊκη γλῶσσα παρέμεινεν ἐπί 100 ἔτη ἡ διοικητική γλῶσσα τῶν Ἀράβων μετά  τήν ὑπ’ αὐτῶν κατάκτησιν τῆς συριακῆς καί τῆς αἰγυπτιακῆς Ρωμανίας. Ὑπάρχουν πάμπολλα τά μαρτυροῦντα τήν ἐπίδρασιν αὐτήν ἀπό τούς ἰδίους ἀρχαιοτέρους Ἄραβας ἱστορικούς. Ἡ ἀραβική καί τουρκική μουσική π.χ. βασίζεται ἐπί τό πλεῖστον ἐπί τῆς ρωμαίϊκης ὀκτωήχου, ἡ ὁποία διατηρεῖται μέχρι σήμερον εἰς τά τραγούδια καί τούς χορούς τῶν Ἀράβων καί Τούρκων».
.                      Ὅλα αὐτά, ὅπως γράφει, καθώς ἐπίσης καί οἱ ἀπόψεις τοῦ Μωάμεθ γιά τούς Ρούμ, «δύνανται νά ἀποτελέσουν μίαν σταθεράν βάσιν εἰς τάς σχέσεις μεταξύ τῶν δύο λαῶν (Ρωμαίων- Ἑλλήνων καί Ἀράβων). Τό ἴδιον ὅμως ἰσχύει διά τάς σχέσεις μεταξύ Τούρκων καί Ρωμαίων».
.                          Ἑπομένως, ἡ ἔνταση μεταξύ Ἀράβων καί Ρωμαίων δέν ὀφείλεται πρωτίστως σέ θρησκευτικά καί πολιτιστικά αἴτια, ἀλλά κυρίως καί πρό παντός σέ ἐθνικά καί πολιτικά αἴτια, ἀφοῦ, ὅταν ἐξισλαμίσθηκαν οἱ Πέρσες, τότε τό διαχρονικό ἐθνικό μίσος τῶν Περσῶν ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων καί τῶν Ρωμαίων πέρασε καί στούς Μουσουλμάνους. Δυστυχῶς, τό ἐθνικό μίσος ἐπηρεάζει τίς πολιτιστικές καί θρησκευτικές σχέσεις μεταξύ τῶν δύο λαῶν. Δέν εὐθύνονται οἱ θρησκεῖες γιά ὅλες τίς διαφορές καί ἐντάσεις μεταξύ τῶν λαῶν.
.                     Σέ κείμενα ἱστορικῶν παρουσιάζεται αὐτή ἡ σχέση μεταξύ Βυζαντίου, Περσῶν καί Ἀράβων (Βλ. «Βυζάντιο-Ἰράν-Ἄραβες», εἰς «Ἑπτά Ἡμέρες», ἐφημ. Καθημερινή, 30-1-2005).
.                        Οἱ Πέρσες ἦταν ἕνας ἰνδοευρωπαϊκός λαός πού προέρχονταν ἀπό τήν Νότια Ρωσία καί τόν Καύκασο καί ἐγκατεστάθηκαν στά ἀνατολικά τοῦ Περσικοῦ κόλπου τόν 8ο αἰώνα π.Χ.15 καί μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου ἀναδείχθηκαν σέ μεγάλη στρατιωτική καί πολιτική δύναμη στήν περιοχή. Ὁ Ζωροαστρισμός ἦταν ἡ ἐπίσημη θρησκεία τῆς Περσίας. Ἡ διάδοση τοῦ Μανιχαϊσμοῦ  καί τοῦ Βουδισμοῦ προσέκρουε «στίς ἰσχυρές κοινωνικές καί διοικητικές δομές τῆς ζωροαστρικῆς θρησκείας». Στήν Περσία διαδόθηκε καί ὁ Χριστιανισμός ἀπό τά πρῶτα χρόνια, ἀλλά οἱ Χριστιανοί δέχθηκαν τόν διωγμό ἐκ μέρους τοῦ θρησκευτικοῦ καί πολιτικοῦ κατεστημένου τῆς Περσίας καί κατέφυγαν σέ περιοχές κοντά στά σύνορα μέ τήν ρωμαϊκή ἐπικράτεια. «Οἱ περισσότεροι Πέρσες Χριστιανοί ἀσπάσθηκαν τόν Νεστοριανισμό καί ἐπῆλθε ὁριστική ρήξη μέ τήν γραμμή τῆς Κωνσταντινούπολης» (Κατερίνα Καραπλῆ – Χρήστος Σπανουδάκης).
.                       Οἱ Ἕλληνες ἀντιμετώπισαν τήν ἐπιθετικότητα τῶν Περσῶν καί εἶναι γνωστές οἱ μάχες στήν Σαλαμίνα, τίς Πλαταιές καί τόν Μαραθώνα. Εἶναι ἀκόμη γνωστή ἡ νικηφόρα πορεία τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου πρός τήν Περσία καί ἡ κατάκτησή της. Οἱ Βυζαντινοί – Ρωμαῖοι εἶχαν πολλά συμφέροντα στήν περιοχή αὐτή, γι’ αὐτό καί συνεχεῖς ἦταν οἱ ἐχθροπραξίες μεταξύ Βυζαντινῶν καί Περσῶν. «Ἡ ἐγκαθίδρυση μιᾶς ἰσχυρῆς συγκεντρωτικῆς ἐξουσίας μέ αὐστηρή ἱεραρχική τάξη καί ἐχθρικῆς πρός τόν ἑλληνορωμαϊκό κόσμο, ἡ δημιουργία ἑνός καλά ἐκπαιδευμένου στρατοῦ, ἡ προσήλωση στήν ἀρχαία θρησκεία (μαζδαϊσμό- ζωροαστρισμό), ἐπέτρεψαν στήν ἀναγεννημένη Περσία νά ἀποβεῖ ἰσχυρός ἀντίπαλος τῶν Ρωμαίων καί τοῦ Βυζαντίου στή συνέχεια».
.                         Μεταξύ Ρωμαίων- Βυζαντινῶν καί Περσῶν ὑπῆρξαν συνεχεῖς ἐχθροπραξίες, ἀλλά κατά διαστήματα ἐπικρατοῦσαν καί ἀγαθές σχέσεις μεταξύ τους. Ἔτσι, ὑπῆρξαν καί ἀμοιβαῖες ἐπιρροές. Οἱ ἀνώτερες τάξεις τοῦ Βυζαντίου πού ἔρρεπαν στήν πολυτέλεια ἐπηρεάσθηκαν ἀπό τόν περσικό πολιτισμικό πλοῦτο, ἀλλά καί οἱ Βυζαντινοί ἐπηρέασαν τήν Περσία στά γράμματα καί τίς τέχνες (Εὐάγγελος Βενέτης).
.                      Στίς ἀρχές τοῦ 7ου αἰῶνος μ.Χ. ἐμφανίσθηκαν στό προσκήνιο οἱ Ἄραβες. Τήν 31η Μαΐου τοῦ ἔτους 637 «οἱ Ἄραβες τοῦ χαλίφη  Ὀμάρ συνέτριψαν τόν περσικό στρατό στήν Καδεσία». Οἱ Ἄραβες κατέλαβαν τήν Περσία καί ἄρχισε ὁ ἐξισλαμισμός. Στήν ἀρχή οἱ Ἄραβες ἀντιμετώπισαν τούς Χριστιανούς καί τούς Ἰουδαίους, πού συνάντησαν στήν Περσία, ὡς «ἀνθρώπους τῆς Βίβλου», ὅμως ἀργότερα ἐπέβαλαν περιορισμούς καί διακρίσεις.
.                    Τό σημαντικό εἶναι ὅτι οἱ Πέρσες εἶχαν μιά πολιτιστική ὑπεροχή ἔναντι τῶν Ἀράβων, γι’ αὐτό καί «ἄσκησαν καταλυτική ἐπίδραση στόν σχηματισμό τοῦ ἰσλαμικοῦ κόσμου ἀπό τή στιγμή πού αὐτός εἶχε πλέον ὁριστικοποιηθεῖ ἐδαφικά». Ἀκόμη σταδιακά ἐπικράτησε καί ἡ «νεοπερσική γλώσσα» πού «ἀντικατέστησε τήν ἀραβική ὡς ἐπίσημο γλωσσικό ὄργανο στά ἐδάφη πού κατακτοῦνταν ἀπό Πέρσες καί εὐρύτερα Ἰρανίους, δηλ. ἀπό τόν Τίγρη μέχρι τήν Κεντρική Ἀσία καί τόν Ἰνδό ποταμό» (Γεώργιος Κουρπαλίδης).

4. Συμπέρασμα

.                Ἀπό τήν σύντομη αὐτή παρουσίαση ἐξηγεῖται πῶς οἱ Ἄραβες ἐστράφησαν ἐναντίον τῶν Βυζαντινῶν-Ρωμηῶν. Φαίνεται ὅτι ἡ καλή διάθεση πού εἶχαν οἱ Ἄραβες ἔναντι τῶν Ρωμηῶν Χριστιανῶν μετατράπηκε σέ μίσος καί ἐπιθετικότητα ἀπό τήν ἐπίδραση τῶν Περσῶν, ὅταν οἱ Πέρσες ἐξισλαμίστηκαν, ὁπότε τό ἐθνικό μίσος τῶν Περσῶν ἐναντίον τῶν Ρωμηῶν εἰσῆλθε καί στήν θρησκεία καί ἐπηρέασε τούς λαούς. Ἔτσι ἐξηγεῖται καί ἡ ἀλλαγή ἑρμηνείας τοῦ 30οῦ κεφαλαίου ἀπό τόν 11ο αἰώνα, πού ἀναφέρεται στούς Ρωμηούς, ὅπως παρουσιάσθηκε προηγουμένως.
.                   Μέσα ἀπό μιά τέτοια ἑρμηνεία μποροῦμε νά δοῦμε γιατί μερικοί Μουσουλμάνοι διάκεινται εὐμενῶς πρός τούς Ρωμηούς, ἐνῶ μερικοί ἄλλοι ἔχουν διαφορετική στάση. Ἄλλωστε, μέσα στόν Ἰσλαμισμό ὑπάρχουν διάφορες τάσεις, ὅπως καί σέ ὅλες τίς θρησκεῖες. Σέ αὐτό δέν ἔχουν εὐθύνη τόσο οἱ θρησκεῖες, ὅσο οἱ ἐθνικές καταβολές, ἀλλά καί οἱ πολιτικές σκοπιμότητες. Δυστυχῶς τό ἐθνικό μίσος εἰσέρχεται μέσα στίς θρησκεῖες καί προσλαμβάνει ἕνα θρησκευτικό προσωπεῖο.
.                    Βεβαίως, μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου αὐτό τό μίσος τῶν Ἀράβων- Μουσουλμάνων πρός τόν Χριστιανισμό αὐξήθηκε λόγῳ τῶν Σταυροφοριῶν, ἀφοῦ οἱ δυτικοί Χριστιανοί μέ τίς Σταυροφορίες τους ἔκαναν μεγάλα ἐγκλήματα καί ἐναντίον τῶν Ρωμηῶν καί ἐναντίον τῶν Μουσουλμάνων. Αὐτό φαίνεται ἀπό τό  ὅτι οἱ Μουσουλμάνοι τῶν περιοχῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς κάνουν τήν διάκριση μεταξύ δυτικῶν Χριστιανῶν καί Ρωμηῶν.
.                       Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας καί Ἱεροσολύμων ὀνομάζονται τουρκιστί καί ἀραβιστί ἀκόμη καί σήμερα Ρούμ Πατρίκ, δηλαδή Πατριάρχες τῶν Ρωμαίων, ἐνῶ οἱ λεγόμενοι στήν Ἑλλάδα Ρωμαιοκαθολικοί ἐκεῖ λέγονται Λατίνοι καί Φράγκοι.
.                     Ἐπίσης, στήν συνέχεια οἱ Σελτζοῦκοι Τοῦρκοι, μιά Μογγολική φυλή, ὅταν πῆγαν στήν Περσία, υἱοθέτησαν τόν περσικό τρόπο ζωῆς καί τόν πολιτισμό τους, καί μετά εἰσέρρευσαν στήν Μικρά Ἀσία, ὕστερα ἀπό τήν μάχη τοῦ Ματζικέρτ (1071 μ.Χ.). Ἡ Ὀθωμανική Αὐτοκρατορία, πού ἱδρύθηκε ἀπό τό Τοῦρκο φύλαρχο Ὀσμάν Α΄, μέ τόν Μωάμεθ τόν Πορθητή κατέλυσε τήν Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία, πού τότε εἶχε συρρικνωθῆ σημαντικά, κατέλαβε τήν Κωνσταντινούπολη καί τήν Ἁγία Σοφία καί στήν συνέχεια πέρασε στήν Εὐρώπη μέ τήν κατάκτηση τῶν Βαλκανίων.
.                      Ὅλα αὐτά δείχνουν πόσο κακό εἶναι ὅταν τό ἐθνικό μίσος, ἀλλά καί οἱ πολιτικές σκοπιμότητες εἰσέρχωνται μέσα στόν ἱερό χῶρο τῆς θρησκείας, καί πόσο κακό εἶναι ὅταν ἡ θρησκεία μετατρέπεται σέ ἕνα δεκανίκι τοῦ κάθε ἐθνικισμοῦ, ὅπως τό βλέπουμε σήμερα ἐντονώτερα σέ διάφορα Κράτη ὅπου κυριαρχεῖ ὁ Ἰσλαμισμός-Μουσουλμανισμός. Ἔτσι πρέπει νά ἑρμηνευθοῦν καί ὅσα συμβαίνουν σήμερα στήν Τουρκία.–

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ καὶ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ

ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Χρυσοστ. Σελαχβάρτζι
«ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»
-Ἀπὸ τὸ ἰσλαμικὸ Ἰρὰν στὴν Ὀρθοδοξία
Ἱ. Μ. Χρυσοπηγῆς, Χανιά 2016
σελ. 92-94

ἠλ. στοιχ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»

.                 Δύο χρόνια πέρασαν καὶ δὲν συνάντησα κανένα Πεντηκοστιανὸ ποὺ νὰ εἶναι σὲ θέση νὰ κατανοήσει τὸ εἶδος καὶ τὴν ἔνταση τοῦ ψυχικοῦ μαρτυρίου ποὺ περνοῦσα. Δὲν συνάντησα κανένα σὲ ὅλο τὸν πεντηκοστιανό μου περίγυρο, ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ καταλάβει, ὅσο καὶ ἂν προσπάθησε, τὴν γλῶσσα ἑνὸς πονεμένου ἀνθρώπου. Ὁ πόνος ποὺ καλλιεργεῖ τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, ὁ πόνος ποὺ ἐξυψώνει καὶ ὡριμάζει τὴν καρδιά, ὁ πόνος ποὺ ἐκλεπτύνει τὸ πνεῦμα στὸ καμίνι τῆς καθημερινότητας τῶν δοκιμασιῶν, ἀπουσίαζε ἐντελῶς ἀπὸ τὸ λεξιλόγιο τῆς πεντηκοστιανῆς ἐκκλησίας. Γι’ αὐτοὺς ἡ ζωὴ ἦταν «μὲς τὰ ρόδα», σύμφωνα μὲ τὴ νορβηγικὴ ἔκφραση. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ δὲν ὑπέφεραν, μόνο εὐημεροῦσαν, καὶ μάλιστα μὲ τρόπο κοσμικό. Ἡ ζωὴ τῆς χάριτος ἦταν εὐτυχισμένη, εὔκολη καὶ ἐπιτυχημένη. Τὸ μαρτύριο ἦταν παρὰ φύση, ἔργο τοῦ διαβόλου, καὶ μποροῦσε νὰ ἐξαφανισθεῖ μόνο μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ. Ἐπικαλέστηκα πολλὲς φορὲς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ὅμως τὸ μαρτύριό μου μεγάλωνε… Μόνο ἐγώ, ἀνάμεσα σὲ αὐτοὺς τοὺς εὐνοημένους ἀπὸ τὴν τύχη χριστιανούς, ἤμουν μία ψυχὴ συντετριμμένη ἀπὸ ἕνα χρόνιο ὑπαρξιακὸ πόνο.
.                 Ἡ πάντοτε θετικὴ καὶ αἰσιόδοξη ὀπτική τῆς θεολογίας τῶν Πεντηκοστιανῶν βρισκόταν σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν δραματικὴ θέαση τῆς σιιτικῆς θεολογίας τοῦ Ἰσλάμ, μὲ τὴν ὁποία εἶχα μεγαλώσει. Τώρα ποὺ εἶχα αὐτὴν τὴν ἐμπειρία, θεωροῦσα ὅτι τὸ σιιτικὸ Ἰσλὰμ εἶναι ἀνώτερο καὶ πιὸ αὐθεντικὸ ἀπὸ τὸν πεντηκοστιανὸ Χριστιανισμό· ὅτι ἡ τραγικότητα τῆς θεολογίας τοῦ σιιτικοῦ Ἰσλὰμ εἶναι πιὸ κοντὰ στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ ὅ,τι ἡ μακαριότητα τοῦ «χαρισματικοῦ» χριστιανισμοῦ τῆς Δύσης.
.               Ἡ κατάσταση τοῦ κόσμου εἶναι τραγική. Οἱ ἄνθρωποι ὑποφέρουν. Κάποιοι διώκονται, ἄλλοι φυλακίζονται καὶ βασανίζονται, ἄλλοι τραυματίζονται σὲ πολέμους καὶ βιαιοπραγίες, πολλοὶ ὑποφέρουν ἀπὸ ἀκραία φτώχεια καὶ παλεύουν μὲ ἀδυσώπητες φυσικὲς καταστροφές… Αὐτὴ εἶναι ἡ τραγικὴ πραγματικότητα στὴν ὁποία ζοῦν οἱ ἄνθρωποι τοῦ τρίτου κόσμου. Ἀλλὰ καὶ στὴν ὑλικὰ εὐημεροῦσα Δύση, οἱ περισσότεροι ὑποφέρουν ψυχολογικά. Πολλὲς οἰκογένειες διαλύονται. Οἱ ἄνθρωποι συνεχῶς ἀλλάζουν τοὺς συντρόφους τῆς ζωῆς τους σὲ ἀναζήτηση τοῦ ἰδανικοῦ ἔρωτα, τῆς ἁρμονικῆς σχέσης καὶ τῆς ἀνθρώπινης ζεστασιᾶς. Κάποιοι δὲν καταφέρνουν ποτὲ νὰ βροῦν ἕνα σύντροφο, γιὰ νὰ μοιραστοῦν τὴ ζωή τους. Τὰ παιδιὰ συχνὰ μεγαλώνουν μόνο μὲ τὸν ἕνα γονέα καὶ στεροῦνται τὴν ἀγάπη τοῦ ἄλλου. Οἱ ἄνθρωποι πιέζονται στὴν ἐργασία, καθώς, μὲ τὴν ραγδαία ἐξέλιξη τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνολογίας, ἀπαιτοῦνται ὅλο καὶ ὑψηλότερες δεξιότητες ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους. Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι στὴ Δύση, ὅπως καὶ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο, φέρουν δυσβάστακτα φορτία στοὺς ἀσθενεῖς ὤμους τους.
.               Μέσα σὲ αὐτὴν τὴν πραγματικότητα, οἱ πεντηκοστιανοὶ εἶναι ἀποξενωμένοι ἀπὸ τοὺς ἀληθινοὺς ἀνθρώπους καὶ ἡ μακαριότητά τους ἀποτελεῖ προσβολὴ γιὰ ὅσους ὑποφέρουν.
.           Παραδόξως, λοιπόν, ἡ πεντηκοστιανὴ ἐκκλησία μὲ εἶχε ἐπιστρέψει στὸ ἰσλαμικό μου παρελθόν. Ὑπῆρχαν πολλὰ κείμενα στὸ εὐαγγέλιο ποὺ δὲν καταλάβαινα. Στὴν πραγματικότητα, τὸ βάθος καὶ τὸ μυστήριο τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, ποὺ τόσο μὲ εἶχε γοητεύσει, ἀπουσίαζε ἐντελῶς ἀπὸ τὴν πνευματικότητα τὶς πεντηκοστιανῆς ἐκκλησίας.

, , , ,

Σχολιάστε

Η ΕΥΡΩΠΗ, ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΚΑΙ Ο ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Εὐρώπη, τὸ Ἰσλὰμ καὶ ὁ Ἡράκλειος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἐλεημοσύνη πονόψυχου χρεωκόπου, χαρακτήρισε ὁ πρ. Ὑπουργὸς κ. Ἀλέκος Παπαδόπουλος τὸ μοίρασμα κοινωνικοῦ μερίσματος ἀπὸ τὴν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Θυμίζει τὸ «Τσοβόλα δῶσ’ τα ὅλα», καὶ τὸ «λεφτὰ ὑπάρχουν», ὁρόσημα τῆς κρίσης ποὺ διέρχεται ἡ χώρα μας καὶ ποὺ ἐπιτείνεται μὲ τὸ προσφυγικό.
.           Στὴν Τουρκία, στὴ Λιβύη, στὸ Μαρόκο καὶ στὴν Τυνησία πάνω ἀπὸ ἕνα ἑκατομμύριο μουσουλμάνοι ἀφρικανοὶ καὶ ἀσιάτες περιμένουν τὴν εὐκαιρία νὰ περάσουν στὴν Εὐρώπη. Γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ ρισκάρουν τὴ ζωή τους καὶ πληρώνουν τεράστια ναῦλα στοὺς διακινητές τους. Τόποι – στόχοι τους ἡ Ἰταλικὴ νῆσος Λαμπεντούζα, οἱ ἱσπανικὲς κτήσεις ἐπὶ τῆς Ἀφρικανικῆς ἀκτῆς Θέουτα καὶ Μελίγια καὶ τὰ εὐάλωτα, λόγῳ ἀπόστασης ἀπὸ Τουρκία καὶ πολιτικῆς τῆς κυβέρνησης Τσίπρα, ἑλληνικὰ νησιά. Ἡ Λαμπεντούζα ἀπέχει 68 μίλια ἀπὸ τὴν Τυνησία καὶ 120 ἀπὸ τὴ Λιβύη, ἐνῶ ἡ Χίος τέσσερα, ἡ Λέσβος ἕξι καὶ ἡ Σάμος 0,9 ἀπὸ τὶς ἀκτὲς τῆς Τουρκίας.
.           Ἕως σήμερα ἡ ἀποτροπὴ ἀθρόας εἰσόδου στὴν Εὐρώπη εἶναι ἀναποτελεσματικὴ καὶ ἡ διαχείριση τοῦ προβλήματος ἀτελέσφορη. Κατὰ τὸν Economist (4-5-2005) οἱ μετανάστες φεύγουν ἀπὸ τὶς χῶρες τους λόγῳ τῶν καταπιεστικῶν καθεστώτων, τῶν ἐσωτερικῶν κοινωνικῶν ταραχῶν καὶ τῆς φτώχειας. Ἂν καὶ μουσουλμάνοι δὲν καταφεύγουν στὶς πλούσιες ἰσλαμικὲς χῶρες, Σαουδικὴ Ἀραβία, χῶρες τοῦ Περσικοῦ Κόλπου, Τουρκία κ.ἄ., ἀλλὰ προτιμοῦν τὴν Εὐρώπη, στὴν ὁποία πάντως δὲν ἐκτιμᾶνε ὅσα στεροῦνταν στὶς χῶρες τους…
.           Στὴ χώρα, ποὺ ἐγκαταστάθηκαν, συνεχίζουν νὰ ζοῦν μὲ βάση τὴ Σαρία, ἀπομονωμένοι ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Οἱ ἀνύπανδροι παντρεύονται μὲ κοπέλες ἀπὸ τὶς χῶρες τους. Αὐτές, λόγῳ θρησκείας, σπάνια βγαίνουν ἀπὸ τὸ σπίτι καὶ δὲν γνωρίζουν, οὔτε μαθαίνουν, τὴ γλώσσα τῆς χώρας ποὺ τοὺς φιλοξενεῖ. Στὴ Βρετανία, σύμφωνα μὲ φετινὴ ἔρευνα τοῦ Ἰνστιτούτου ICM, τὸ 43% τῶν ἐρωτηθέντων μουσουλμάνων τῆς χώρας δήλωσαν ὅτι θὰ εὔχονταν νὰ καθιδρυθεῖ σ’ αὐτὴν ἡ Σαρία!…
.           Οἱ Χριστιανοὶ στὴν Εὐρώπη συνεχῶς μειώνονται. Ἀπὸ 553 ἑκατομμύρια, ποὺ εἶναι σήμερα, τὸ 2050 θὰ εἶναι 454. Τότε θὰ ἀποτελοῦν τὸ 60% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ, ἐνῶ οἱ ἄθρησκοι – ἀδιάφοροι τὸ 23% καὶ οἱ Μουσουλμάνοι τὸ 10%, ἀπὸ τὸ 2% ποὺ εἶναι σήμερα. Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι στὴ Γαλλία ὁ ἰδιόρρυθμος πολιτικὸς καὶ συγγραφέας Philippe De Villiers ἐξέδωσε βιβλίο μὲ τίτλο «Οἱ καμπάνες θὰ κτυπήσουν πάλι αὔριο;»…
.           Ὁ Ἡράκλειος ἔζησε τὴν ἐξάπλωση τῶν Ἀράβων στὰ ἐδάφη τῆς αὐτοκρατορίας. Τοὺς θεώρησε ἀπολίτιστους καὶ ἀνίσχυρους καὶ δὲν ἔδωσε τὴ δέουσα σημασία στὸ γεγονός. Ἡ ἀλαζονεία τῆς ἀνωτερότητας τοῦ πολιτισμοῦ του δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ ἀντιμετωπίσει ἀποτελεσματικὰ τὸ πρόβλημα. Τὸ ἀντιλήφθηκε μὲ πολὺ πικρὸ τρόπο, μὲ τὶς ἧττες τοῦ στρατοῦ του ἀπὸ τοὺς Ἄραβες στὸ Ἀϊνανταΐν (634) καὶ κυρίως στὸ Γιαρμοὺκ (636). Ἐλπίζεται ὅτι ἡ Εὐρώπη καὶ εἰδικότερα ἡ Ἑλλάδα θὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ ζήτημα τῆς συστηματικῆς μετανάστευσης τῶν μουσουλμάνων ὄχι ὅπως ὁ Ἡράκλειος.-

 

,

Σχολιάστε

ΛΙΘΟΒΟΛΙΣΜΟΣ ΙΕΡΕΑ

Λιθοβολισμὸς ἱερέα στὴ Γερμανία

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.               Ἡ εἴδηση εἶναι συνταρακτικὴ καὶ ταυτόχρονα ἀποκαλυπτική: «Μικρῆς ἡλικίας μουσουλμάνοι εἰσβολεῖς λιθοβόλησαν ἕναν Χριστιανὸ Αἰθίοπα ἱερέα (…) ἔξω ἀπὸ τὴν Φρανκφούρτη τῆς Γερμανίας δείχνοντας γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, μὲ τὸν πλέον σαφῆ τρόπο, ποιὰ θὰ εἶναι ἡ Εὐρώπη ἀπὸ ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς, μὲ τὴν συνεχιζόμενη εἰσβολὴ τριτοκοσμικῶν μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν. (…) Ὁ ἱερέας 47 ἐτῶν βάδιζε πρὸς τὴ Ρωσικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Frankfurter Strasse, ὅταν μιὰ ὁμάδα μουσουλμάνων ἀγοριῶν, ἡλικίας ἀπό 10 ἕως 12 ἐτῶν, τοῦ πέταξε πέτρες, φωνάζοντας “Allahu Akbar” (= Ὁ Ἀλλὰχ εἶναι μεγάλος). (…) Φυσικὰ τὸ περιστατικὸ δὲν εἶναι μεμονωμένο, καθὼς ὑπάρχει ἕνας αὐξανόμενος ἀριθμὸς τέτοιων ἐπιθέσεων, ἀκόμα καὶ μέσα στὰ “κέντρα προσφύγων” στὴ Γερμανία». Μία ἔκθεση, «ποὺ ἐκδόθηκε ἀπὸ τὴν ὁμάδα ‟Open Doors Germany” (= Ἀνοιχτὲς πόρτες στὴ Γερμανία), (…) ἀποκάλυψε ὅτι ὑπῆρξαν ὄχι λιγότερες ἀπὸ 743 ἀναφερόμενες ἐπιθέσεις ἀπὸ μουσουλμάνους κατὰ χριστιανῶν σὲ τέτοια κέντρα στὴ Γερμανία. ‟Οἱ τεκμηριωμένες περιπτώσεις ἐπιβεβαιώνουν ὅτι ἡ κατάσταση τῶν χριστιανῶν προσφύγων στὰ γερμανικὰ καταφύγια προσφύγων ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἀφόρητη”, ἀναφέρει ἡ ἔκθεση» καὶ προσθέτει: «Ὡς μειονότητα ὑφίστανται διακρίσεις, ξυλοδαρμοὺς καὶ λαμβάνουν ἀπειλὲς θανάτου ἀπὸ μουσουλμάνους πρόσφυγες καὶ ἐν μέρει ἀπὸ τὸ μουσουλμανικὸ προσωπικό (ἀσφάλεια, διερμηνεῖς, ἐθελοντές) γιὰ θρησκευτικοὺς λόγους» («Κόκκινος οὐρανὸς» 4-11-2016).
.                 Τὰ γεγονότα μιλοῦν μόνα τους. Μόνο ἄτομα μὲ «νοητικὴ ὑστέρηση» δὲν κατανοοῦν ποῦ μᾶς ὁδηγοῦν οἱ σύγχρονοι «μάγοι» τῆς διεθνοῦς διπλωματίας. Αὐτοὶ ἀδιαφοροῦν προκλητικὰ γιὰ τὰ στοιχειώδη ἀνθρώπινα δικαιώματα τῶν λαῶν καὶ ὑποκινοῦν τὶς πολεμικὲς συγκρούσεις προκειμένου νὰ ἐξυπηρετοῦνται μόνο τὰ στυγνὰ συμφέροντα ποὺ ἐπιβάλλει ἡ σκοταδιστικὴ «Νέα τάξη πραγμάτων» στὸν ταλαίπωρο πλανήτη μας. «Ὁ νοῶν νοείτω»!

, ,

Σχολιάστε

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΙΣΛΑΜΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ Η ΤΟΥΡΚΙΑ (σύμφωνα μὲ γερμανικὸ ἀπόρρητο ἔγγραφο)

Γερμανικὴ βόμβα: Ἡ Τουρκία στηρίζει ἐνεργὰ
ἰσλαμιστικὲς καὶ τρομοκρατικὲς ὀργανώσεις –
Τρομοκράτης ὁ Ταγὶπ Ἐρντογάν

.                 Ὡς «πλατφόρμα δράσης» γιὰ ἰσλαμιστὲς περιγράφει τὴν Τουρκία ἡ γερμανικὴ κυβέρνηση σὲ ἀπόρρητο ἔγγραφό της καὶ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ Ἄγκυρα στηρίζει ἐνεργὰ ἰσλαμιστικὲς καὶ τρομοκρατικὲς ὀργανώσεις.
.               Σύμφωνα μὲ τὸ ἔγγραφο, τὸ ὁποῖο ἔχει στὴν κατοχή του τὸ πρῶτο κανάλι τῆς γερμανικῆς δημόσιας τηλεόρασης ARD, ἡ Τουρκία ἔχει ἐξελιχθεῖ σὲ κεντρικὴ πλατφόρμα δράσης γιὰ ἰσλαμιστικὲς καὶ τρομοκρατικὲς ὁμάδες, ἐνῶ ὁ ἴδιος ὁ πρόεδρος Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογὰν στηρίζει τέτοιες ὀργανώσεις σὲ ὅλη τὴν Ἐγγὺς καὶ Μέση Ἀνατολή. Τὸ ἔγγραφο ἀποτελεῖ ἀπάντηση τοῦ γερμανικοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν σὲ κοινοβουλευτικὴ ἐρώτηση τῆς Ἀριστερᾶς (Die Linke), ἡ ὁποία ἔχει διαβαθμιστεῖ ὡς ἀπόρρητη.
.               Σύμφωνα μὲ τὸ ἔγγραφο, ἡ Ἄγκυρα συνεργάζεται ἐδῶ καὶ χρόνια μὲ ἰσλαμιστές. «Ὡς ἀποτέλεσμα τῆς εἰδικὰ ἀπὸ τὸ 2011 βῆμα-βῆμα ἰσλαμοποιημένης ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἄγκυρας, ἡ Τουρκία ἐξελίχθηκε σὲ κεντρικὴ πλατφόρμα δράσης γιὰ ἰσλαμιστικὲς ὁμάδες τῆς περιοχῆς τῆς Ἐγγὺς καὶ Μέσης Ἀνατολῆς. Οἱ πολυάριθμες ἐκφράσεις ἀλληλεγγύης καὶ δράσεις ὑποστήριξης ἀπὸ τὸ κυβερνητικὸ κόμμα ΑΚΡ καὶ τὸν πρόεδρο Ἐρντογὰν γιὰ τὴν αἰγυπτιακὴ “Μουσουλμανικὴ Ἀδελφότητα”, τὴ Χαμὰς καὶ ὁμάδες τῆς ἔνοπλης ἰσλαμιστικῆς ἀντιπολίτευσης στὴν Συρία ὑπογραμμίζουν τὴν ἰδεολογικὴ συγγένειά τους μὲ τοὺς ἀδελφοὺς μουσουλμάνους», ἀναφέρεται στὸ κυβερνητικὸ ἔγγραφο ποὺ ἐπικαλεῖται τὸ ARD, ὅπου ἐπισημαίνεται ἀκόμη ὅτι αὐτὲς οἱ ἐκτιμήσεις δὲν μποροῦν, «γιὰ τὸ καλό τοῦ κράτους», νὰ συμπεριληφθοῦν στὸ ἀνοιχτό, γιὰ δημόσια χρήση, μέρος τῆς ἀπάντησης.
.             Ἡ γερμανικὴ κυβέρνηση, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὸ ἔγγραφο, συνδέει, σύμφωνα μὲ τὸ ARD, γιὰ πρώτη φορὰ ἐπισήμως τὸν Τοῦρκο πρόεδρο Ἐρντογὰν μὲ μία τρομοκρατικὴ ὀργάνωση – διότι, τουλάχιστον σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν Χαμάς, πρόκειται γιὰ ὀργάνωση ἡ ὁποία ἔχει χαρακτηριστεῖ ὡς τέτοια ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἤδη ἀπὸ τὸ 2003, ἀντίθετα μὲ ὅ,τι συμβαίνει στὴν Τουρκία. Αὐτὴ ἡ τοποθέτηση τῆς γερμανικῆς κυβέρνησης βασίζεται σὲ ἐκτιμήσεις τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν.
.                 «Μὲ τὴν ἔναρξη τῆς προσφυγικῆς κρίσης, ἰδιαίτερα ἡ καγκελάριος Ἄγγελα Μέρκελ καὶ ὁ ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν Φρὰνκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ τήρησαν ἐπιφυλακτικὴ στάση, ὅσον ἀφορᾶ στὴν κριτικὴ ἀπέναντι στὴν τουρκικὴ πολιτική. Κατὰ τὴν ἐπεξεργασία τῆς ἀπάντησης τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐρώτησης, τὸ ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν δὲν εἶχε συντονιστεῖ μὲ τὸ ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν, τὸ ὁποῖο κανονικὰ εἶναι ἁρμόδιο γιὰ τέτοιες ἐρωτήσεις», ἀνέφερε στὸ ρεπορτὰζ του τὸ γερμανικὸ κανάλι καὶ ἐπισήμανε ὅτι τὸ κείμενο ἀπάντησης, τὸ ὁποῖο ἐστάλη στὴν Ἀριστερά, δὲν βρισκόταν ὣς τώρα ἐν γνώσει τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν.
.               «Λόγῳ μίας γραφειοκρατικῆς παραλείψεως στὸ ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν, δὲν ὑπῆρξε συμμετοχὴ τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν στὴν τελικὴ ἐκδοχὴ τοῦ κειμένου», διευκρίνισε νωρίτερα ἀπόψε τὸ ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν καὶ προσέθεσε ὅτι, ἐπειδὴ τὰ συγκεκριμένα ἀποσπάσματα τῆς ἀπάντησης ἔχουν χαρακτηριστεῖ «ἀπόρρητα», δὲν μπορεῖ νὰ πάρει θέση δημοσίως γιὰ τὰ ζητήματα οὐσίας.
.                 Τὸ ARD ὡστόσο ἐπισήμανε ἀπὸ τὴν πλευρά του ὅτι τυπικὰ ἡ ἀπάντηση τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν πρὸς τὴν Ὁμοσπονδιακὴ Βουλὴ ἰσχύει ὡς ἐπίσημη θέση τῆς κυβέρνησης, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν δόθηκε ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν.

 […]

ΠΗΓΗ: imerisia.gr (ἀπὸ ΑΠΕ)

, ,

Σχολιάστε

ΣΚΙΑ ΗΜΙΣΕΛΗΝΟΥ

Σκι μισελήνου στν ττικ γ

ἐφημ. «Δημοκρατία» (04.08.2016)

.               Ἡ ἀνεξαρτησία τῆς πατρίδας μας πληρώθηκε μὲ αἷμα. Πολὺ αἷμα. Ἥρωες καὶ μάρτυρες θυσίασαν τὶς ζωές τους, ἄφησαν τὰ νιάτα τους σὰν προσφορὰ στὸν βωμὸ τῆς ἐλευθερίας. Παρέδωσαν στὶς ἑπόμενες γενιὲς τὸ παράδειγμα τῆς ἀρετῆς τους καὶ μία γωνιὰ τῆς γῆς ποὺ εἶχαν ξεχερσώσει ἀπὸ τὰ σελτζουκικὰ παράσιτα. Σὲ αὐτὸ τὸ νέο καὶ συνάμα πανάρχαιο σπίτι, ὁ λαός μας θὰ μποροῦσε νὰ ζήσει, νὰ προοδεύσει, νὰ συνεχίσει τὴν πολιτισμικὴ σκυταλοδρομία τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ νὰ λατρέψει ἀνεμπόδιστα τὸν Χριστό, χωρὶς νὰ τὸν σκιάζει ἡ ὀθωμανικὴ φοβέρα καὶ δίχως νὰ τὸν πλακώνει ἡ ἰσλαμικὴ σκλαβιά.
.             Καὶ τώρα, οἱ ἐκλεγμένοι ἀντιπρόσωποι τῶν ἐκλογέων ἑτοιμάζονται νὰ ἰσλαμοποιήσουν τὴν πατρίδα, ξεκινώντας ἀπὸ τὴν ἱερὴ πρωτεύουσα τοῦ ἔθνους, τὴν Ἀθήνα. Βιάζονται, μάλιστα, τόσο πολὺ νὰ ἀκυρώσουν τὰ ἀποτελέσματα τῆς Ἐθνεγερσίας τοῦ 1821, ποὺ φέρνουν σήμερα πρὸς ψήφιση στὴ Βουλή, μὲ τὴ διαδικασία τοῦ κατεπείγοντος (!!!), τὸ νομοσχέδιο ποὺ προβλέπει τὴν ἀνέγερση ἰσλαμικοῦ τεμένους στὸν Βοτανικὸ – σὲ ἔκταση ποὺ παραχώρησε τὸ Πολεμικὸ Ναυτικό!
.               Ἡ εἰρωνεία τῆς ὑπόθεσης εἶναι ὅτι ο διοι ο ραγιάδες θ πληρώσουν τ ξοδα γι τ ζοφερ σκι τς μισελήνου πο θ πλωθε πάνω στν ττικ γ. Ἐκεῖ ποὺ δυσκολεύονται νὰ βροῦν ἔστω καὶ λίγα εὐρὼ γιὰ νὰ ἀγοράσουν γάζες γιὰ τὰ διαλυμένα νοσοκομεῖα τῆς χώρας, ἐνέκριναν δαπάνη 946.000 εὐρὼ γιὰ τὸ τέμενος ποὺ θὰ χτίσουν στὴν περιοχὴ τοῦ Ἐλαιώνα. Αὐτὸ τὸ κονδύλι θὰ καλυφθεῖ ἀπὸ τὶς πιστώσεις τοῦ ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων). Τὸ τέμενος, λοιπόν, εἶναι μία ἐπένδυση ποὺ ἔφερε στὴν Ἑλλάδα ἡ κυβέρνηση Τσίπρα, μὲ τὴν ἀνοχὴ καὶ τὴ συνενοχὴ τῆς πλειονότητας τῶν κοινοβουλευτικῶν κομμάτων.
.             Ἐνῶ ὁλόκληρη ἡ Δύση ἔχει συνειδητοποιήσει ὅτι βρίσκεται στὸ μάτι τοῦ κυκλώνα τῆς ἰσλαμικῆς ἐπεκτατικότητας καὶ πὼς ἤδη διεξάγεται ἕνας ἀνελέητος θρησκευτικὸς πόλεμος μεταξὺ τοῦ μουσουλμανισμοῦ ἀπὸ τὴ μία μεριὰ καὶ ὅλων τῶν ὑπόλοιπων θρησκειῶν ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὅσοι ἀσκοῦν πολιτικὴ ἡγεμονία στὴν Ἑλλάδα βιάζονται νὰ μᾶς ἐξισλαμίσουν!

Σχολιάστε

ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ;

Πόλεμος πολιτισμῶν;

τῆς ἐφημ. «ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ»

 

“Δύο ἔνοπλοι ἀλγερινῆς καταγωγῆς εἰσέβαλαν σὲ ἐκκλησία κοντά στήν Ρουέν τῆς Νορμανδίας σκοτώνοντας τὀν ὐπέργηρο ἱερέα καί κρατώντας ὁμήρους τίς μοναχές. Οἱ δράστες ἔπεσαν νεκροί κατά τήν ἐπέμβαση τῆς Ἀστυνομίας. 
Ἀστυνομική πηγή ἀνέφερε πὠς οἱ δράστες ἔκοψαν τόν λαιμό τοῦ ἱερέα μέ μαχαίρι.”

.           Εἶναι πιά ἀρίδηλο, ὁ ἰσλαμικός φανατισμός ἔχει ἐξαπολύσει κατά τῆς χριστιανικῶν καταβολῶν Δύσης τόν “πολιτισμικό” πόλεμο πού τόσα χρόνια καλλιεργοῦσαν κάποιοι μεθοδικά. Μόνο μιά βαρειά νοητική διαστροφή, τοῦ τύπου “πολιτική ὀρθότητα”, μπορεῖ νά συσκοτίσει τόν νοῦ καί νά μήν δεῖ κάτι τέτοιο στήν εὐρωπαϊκή καθημερινότητα.
.        Στόν “Ἀντιφωνητή” γιά χρόνια χλευάζουμε τά παραμύθια γιά τίς Ἀλκάιντες καί καταγράφουμε τίς κραυγαλέες προβοκάτσιες τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν, κυρίως στίς ΗΠΑ, ὅπου στήνονταν ὑποθέσεις γιά νά παγιδέψουν ἀφελεῖς μουσουλμάνους σέ τρομοϋποθέσεις.
Προσπαθήσαμε νά δείξουμε τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον τά ἀφεντικά ἐπεδίωκαν μιά ἰσλαμοχριστιανική σύγκρουση, γιά νά παραμείνουν αὐτοί ἥσυχοι στό ταμεῖο.
.              Δυστυχῶς, μιάμιση δεκαετία μετά τήν ἱστορική ἀπάτη τῆς 11ης Σεπτεμβρίου, φαίνεται νά ἐπετεύχθη ὁ στόχος τους. Ὁ φανατισμός τοῦ πολιτικοῦ ἰσλάμ, ὁ πρωτογονισμός τῶν ἀφροασιατικῶν ἐθνῶν, ἡ νατοϊκή ὕβρις τῶν εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων, ὁ ἐποικισμός τῆς γηραιᾶς ἠπείρου ἀπό λαθρομετανάστες, ἡ ἐπιβεβλημένη πολυπολιτισμικότητα κι ὁ ἐθνοθρησκευτικός ἀποχρωματισμός στίς κοινωνίες μας, ἡ παραίτηση τοῦ τρυφηλοῦ Εὐρωπαίου ἀπό τήν ταυτότητά του καί κάθε διάθεση ὑπεράσπισής της ἔχουν διαμορφώσει τό πεδίο τῆς μάχης.
.             Τό πλεονέκτημα ΔΕΝ τό ἔχει ἡ πλούσια Εὐρώπη, γιατί δέν ἔχει ἠθικό, δέν θέλει κἄν νά βλέπει τόν ἐχθρό, δέν διαθέτει ἡγεσία πού θά τήν διασώσει. Καθοδηγεῖται ἀπό πράκτορες τοῦ γκλομπαλισμοῦ, ὁ ὁποῖος φοβᾶται τόν Εὐρωπαῖο πολίτη ἀκόμα καί σήμερα, πολύ περισσότερο πάντως ἀπό τήν ἀσιατική κοινωνία τῆς μάζας.
.         Ὅταν οἱ κάφροι τοῦ Ἀλλάχου Ἀκμπάρ διαλύσουν – σέ ἀγαστή συνέργεια μέ τίς ἡμέτερες ἐλίτ – τίς κοινωνίες μας κι ἐξαλείψουν τίς ἐλευθερίες καί τά δικαιώματά μας, τότε θά ἔρθουν οἱ σκηνοθέτες τοῦ πολέμου νά δρέψουν τούς καρπούς τῶν μεθοδεύσεών τους.

ΠΗΓΗ: « Ἀντιφωνητής»

,

Σχολιάστε

ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ’21; (Δ. Νατσιός) «Τὸ 2020 ἡ Ἑλλάδα θὰ ἔχει πληθυσμὸ γύρω στὰ 20 ἑκατομμύρια, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 12 περίπου θὰ εἶναι μουσουλμάνοι.»

Ἀκυρώνεται ἡ Ἐπανάσταση τοῦ ’21;

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιὀς

«Τὰ χέρια εἶναι παράλυτα καὶ τὰ σφυριὰ δεμένα/
καὶ δὲν σφυροκοπᾶ κανεὶς τ’ ἅρματα καὶ τ’ ἀλέτρια/
σβησμένες ὅλες οἱ φωτιὲς οἱ πλάστρες μὲς στὴ χώρα»
Κωστῆς Παλαμᾶς

.                   Θὰ ξεκινήσω, ὅπως κάθε βράδυ πράττουν τὰ γνωστὰ κοπροκάναλα, μὲ μία «συγκινητικὴ» ἱστορία, τὴν ὁποία, ἴσως, πολὺ σύντομα, θὰ ζήσουμε στὸ μέλλον. Ἕλληνες, οἰκογένειες, παιδιὰ καὶ ἡλικιωμένοι κάτοικοι ἀκριτικῶν περιοχῶν, ὅπως τὸ Κιλκίς, παίρνοντας στὴν ἀγκαλιά τους τὰ λιγοστά τους ὑπάρχοντα, ἀναγκάστηκαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ σπίτια τους καὶ τὰ χωριά τους, διότι ἐξαθλιωμένες ὁμάδες Ἀφγανῶν, Μαροκινῶν, Πακιστανῶν καὶ ἄλλων μουσουλμάνων, «προσφύγων», περιφέρονται στὰ χωριά τους ἀπειλώντας …
.                   Ἤδη οἱ πρῶτες «ροὲς» Ἑλλήνων «μεταναστῶν» ἐμφανίστηκαν στὴν Θεσσαλονίκη, στὴν Λάρισα, στὴν Ἀθήνα καὶ σὲ ἄλλες πόλεις τῆς Ἐπικράτειας. Τὰ 5 περίπου ἑκατομμύρια τῶν «προσφύγων», ποὺ βρίσκονται στὴν Ἑλλάδα, δηλώνουν πώς, ἐφ’ ὅσον ἡ Εὐρώπη ἔκλεισε τὶς πύλες της, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστρέψουν στὴν φρίκη, τὸν πόλεμο καὶ τὴν πείνα τῶν χωρῶν καταγωγῆς τους, οἱ ὁποῖες, βέβαια, δὲν τοὺς δέχονται.
.                   Ἐκπρόσωποι τῶν προσφύγων, ἀντιμετωπίζουν μὲ κατανόηση τὸ ἐνδεχόμενο νὰ ριζώσουν στὴν Ἑλλάδα, μία χώρα μὲ πλούσιο μουσουλμανικὸ παρελθόν. Παραπέμπουν δὲ καὶ σὲ σχετικὲς μελέτες «Ἑλλήνων» ἱστορικῶν -Ρεπούση, Λιάκος, Βερέμης- ὅπου ἐξαίρεται ἡ ἀγαστὴ συνοίκηση καὶ συμβίωση Ρωμιῶν καὶ Τούρκων. Τὸ δὲ ὑπουργεῖο Παιδείας μελετᾶ σοβαρὰ τὸ ἐνδεχόμενο νὰ ἀνοίξουν καὶ πάλι τὰ παρατημένα σχολειὰ στὰ χωριὰ νησιῶν καὶ ἀπομακρυσμένων περιοχῶν, νὰ προσλάβει καὶ μουσουλμάνους δασκάλους, γιὰ νὰ μὴν στερηθοῦν τὰ προσφυγόπουλα τὸ πανανθρώπινο ἀγαθὸ τῆς Παιδείας.
.                   Ταυτόχρονα οἱ ροὲς ἀπὸ τὴν Τουρκία συνεχίζονται μὲ αὐξανόμενο ρυθμὸ καὶ σύμφωνα μὲ τὶς πιὸ αἰσιόδοξες προβλέψεις, ἐνδέχεται τὸ 2020 ἡ Ἑλλάδα νὰ ἔχει πληθυσμὸ γύρω στὰ 20 ἑκατομμύρια, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 12 περίπου θὰ εἶναι μουσουλμάνοι. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ οἱ θεσμοί, ἐνώπιον αὐτῆς τῆς θετικῆς ἐξέλιξης καὶ στάσης τῆς χώρας μας, ποὺ δέχτηκε νὰ θυσιαστεῖ φιλοξενώντας, μόνο αὐτή, τοὺς πρόσφυγες, χαλάρωσε τὰ μνημονιακὰ μέτρα καὶ προβλέπει φρενήρη ἀνάπτυξη τὰ ἑπόμενα χρόνια. Ὁ δὲ καγκελάριος Β. Σόιμπλε δήλωσε ἔμπλεως χαρᾶς καὶ ἱκανοποίησης, ὅτι ἀπομακρύνθηκε ὁριστικὰ τὸ ἐνδεχόμενο ἑνὸς Grexit καὶ προσβλέπει στὴν συνεργασία τῶν δύο χωρῶν. Ὁ Ἕλληνας πρωθυπουργὸς ἐξέφρασε τὴν ἱκανοποίησή του καὶ δήλωσε ὅτι ἡ ἑλληνικὴ πολιτεία θὰ κάνει τὰ πάντα, ὥστε οἱ μουσουλμάνοι φίλοι μας νὰ ἐνσωματωθοῦν στὸν ἐθνικὸ κορμὸ καὶ θὰ πατάξει ἀμείλικτα τὶς ἀκροδεξιές, φασιστικές, ρατσιστικὲς ὁμάδες ποὺ ἀντιδροῦν σ’ αὐτὸ τὸ ἐνδεχόμενο.
.                   Διαβάζω ἀπὸ τὴν Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους τῆς Ἐκδοτικῆς Ἀθηνῶν (σελ. 39, τόμ. ΙΓ), τὸ κείμενο, ὄχι ἑνὸς «φανατικοῦ» θεολόγου, ἀλλὰ ἑνὸς πανθομολογουμένως ἐθνικοῦ ἱστορικοῦ, ποὺ κανεὶς ἐχέφρων δὲν ἀμφισβητεῖ τὸ κύρος καὶ τὴν ἀξιοπιστία του, τοῦ Ἀπόστολου Βακαλόπουλου.
.               «Σύμφωνα μὲ τὴν βασικὴ ἀρχὴ τῆς ἰσλαμικῆς θρησκείας ὁ κόσμος διαιρεῖται σὲ δύο μέρη, στὴν ἐπικράτεια τοῦ Ἰσλὰμ (Dar el Islam) καὶ στὴν ἐπικράτεια τῶν ἀπίστων (Dar el Harb), δηλαδὴ τοῦ πολέμου. Ὁ ἱερὸς πόλεμος (Gihad) ἐναντίον τῶν ἀπίστων γιὰ τὴν συνεχῆ ἐπέκταση τῆς ἐπικράτειας τοῦ Ἰσλὰμ ἀποτελεῖ, μαζὶ μὲ τὸ καθῆκον τῆς προσευχῆς, τὴν οὐσία τῆς μωαμεθανικῆς θρησκείας.
.                   Σύμφωνα μὲ τὸ ἴδιο τὸ Κοράνι, οἱ ἄπιστοι εἶναι μιαρὰ ὄντα, ἐναντίον τῶν ὁποίων πρέπει νὰ μάχεται ὁ πιστός, ὥσπου νὰ ὁμολογήσουν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος θεὸς ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἀλλάχ. Ὁ πόλεμος ἐναντίον τῶν ἀπίστων εἶναι ἑπομένως κατάσταση μόνιμη καὶ φυσική, ἡ εἰρήνη ἀντίθετα παροδικὴ ἀνάπαυλα ποὺ ἐπιτρέπεται γιὰ περιορισμένο χρονικὸ διάστημα (10 χρόνια), ὅταν γιὰ λόγους ἀνώτερης βίας ἡ νικηφόρα συνέχιση τοῦ πολέμου καθίσταται ἀδύνατη. Μόλις ὅμως οἱ συνθῆκες τὸ ἐπιτρέπουν, ἡ ἐπανάληψη τοῦ πολέμου ἀποτελεῖ ὑποχρέωση, γιατί ὁ προφήτης διδάσκει: “μὴν ἐπικαλεῖσθε τὴν εἰρήνη, ὅταν εἶσθε ἰσχυρότεροι”. Ὁ πόλεμος ἐναντίον τῶν ἀπίστων πρέπει νὰ συνεχίζεται μὲ σκοπὸ τὴν πλήρη ἐξολόθρευσή τους καὶ μόνο οἱ γυναῖκες, τὰ παιδιὰ καὶ οἱ γέροντες ἑξαιροῦνται ἀπὸ τὴ σφαγή… Οἱ περιουσίες τῶν ἀπίστων περιέρχονται στοὺς πιστούς…». Ὅποιος τὰ ἀμφισβητεῖ αὐτὰ ἐθελοτυφλεῖ. Ἂν συνεχιστεῖ ἡ εἰσβολὴ -γιατί δὲν πηγαίνουν πρὸς τὶς χῶρες τῶν ὁμοθρήσκων τους; τὸ ἐρώτημα παραμένει- ἂν ἐμεῖς οἱ λιγοστοὶ Ἕλληνες συνεχίσουμε νὰ ἀνεχόμαστε τοὺς μηρυκασμοὺς καὶ τὶς γελοιότητες περὶ φιλοξενίας, ἂς ἑτοιμαστοῦμε γιὰ τό…Dar el Islam.
.                   Πρὸς τὸ παρὸν ὁδεύουμε στὴν «ἐπικράτεια πολέμου». Ὅταν θὰ μείνουν μόνιμα, θὰ θυμηθοῦν, ἀκούγοντας καμπάνες καὶ βλέποντας σταυρούς, τὸ καθῆκον τους οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ἰσλάμ.
.                   Ἐξολόθρευση τῶν «μιαρῶν ὄντων», ἡμῶν τῶν ἀπίστων. Τότε θὰ δοῦμε τί συγκινητικὲς ἱστορίες καταδιωκόμενων Ἑλλήνων, θὰ διασκεδάζουν τοὺς «ἑταίρους» μας , γιατί εἴμαστε τὰ μεγαλύτερα κορόιδα τῆς οἰκουμένης. Αὐτοκτονοῦμε ἐν θριάμβῳ…
.                   Ἄξιοι τῆς μοίρας μας, γιατί ἀφήνουμε τοὺς ποικιλώνυμους Γραικύλους νὰ διαχειρίζονται τὸ κρισιμότερο – θέμα ζωῆς ἢ θανάτου – πρόβλημα ἀπὸ ἱδρύσεως τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους.
.                   Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ ’21 ἀκυρώνεται. Κατασκοτώθηκαν οἱ Κολοκοτρωναῖοι νὰ διώξουν τὸ γενοκτόνο Ἰσλὰμ ἀπὸ τοῦτο τὸν εὐλογημένο τόπο, καί, μέσα σὲ μία δεκαετία ἑκατομμύρια 25άρηδες μουσουλμάνοι ἀπὸ Μαρόκο, Μπαγκλαντὲς καὶ Ἀφγανιστάν, εἰσέρχονται δόξῃ καὶ τιμῇ.
.                   «Θυμήθηκα τὸ μύθο τοῦ Χότζα: Ἦταν, λέει, ἕνας Ἀνατολίτης πολυφαμελίτης ποὺ ζοῦσε στενόχωρα στὸ μικρό του σπίτι. Παραπονέθηκε στὸ Χότζα καὶ ζήτησε τὴ συμβουλή του.
-Ἄ, εἶναι ἁπλό, τοῦ ἀποκρίνεται. Θὰ μπάσεις στὸ σπίτι καὶ τὶς κότες σου.
-Μὰ Χότζα μου δὲ χωρᾶμε ᾽μεῖς καὶ θὰ χωρέσουμε μὲ τὶς κότες;
-Κάμε αὐτὸ ποὺ σοῦ λέω καὶ θὰ δεῖς.
-Ἄκου, νὰ μπάσεις στὸ σπίτι σου καὶ τὸ γάϊδαρό σου, τοῦ λέει ὁ Χότζας.
-Μά…
-Τίποτα. Αὐτὸ θὰ κάμεις.
.                 Ἡ ἱστορία συνεχίστηκε καὶ μ’ ἄλλα “ζωντανά”, ὁπότε ὁ πολυφαμελίτης ἔγινε ἔξω φρενῶν.
-Μὴ θυμώνεις, ἄνθρωπέ μου. Βγάλε τώρα τὶς κότες καὶ τὸ πρωὶ τὰ λέμε.
.                   Πραγματικά, ὁ ἄνθρωπός μας ἦταν εὐχαριστημένος. Κι ὅταν ἕνα-ἕνα ἔβγαλε ἔξω ὅλα τὰ «ζωντανά», κατενθουσιασμένος.
-Χότζα μου, εἶσαι, ἀληθινά, σοφὸς ἄνθρωπος! Ἀναφώνησε.
.                   Ἡ δική μας περίπτωση εἶναι πιὸ κωμικὴ (κωμικὴ-τραγικὴ τὸ ἴδιο εἶναι).
.                   Πάει ἡ Ἀνατολικὴ Ρωμυλία, πάει ἡ Β. Ἤπειρος, πάει ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Ἀνατολῆς, πάει ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Πόλης, πάει ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Ἀλεξάνδρειας, ὅλης τῆς Αἰγύπτου, τῆς Μ.
Ἀνατολῆς… μισοπάει ἡ Κύπρος καὶ ποιὸς ξέρει ἀκόμα. Καὶ μεῖς, κάθε φορά, εἴμαστε ὅλο καὶ περισσότερο εὐχαριστημένοι.
-Χότζα μου, εἶσαι, ἀληθινά, σοφὸς ἄνθρωπος!…». To ἑπόμενο ποὺ θὰ πάει, ποιὸ εἶναι… (Κ. Σαρδελῆ, «Ἡ Ρωμιοσύνη καὶ ὁ Φώτης Κόντογλου», σελ. 15-16, ἐκδ. «ΑΣΤΗΡ»).
.                   Στὴν κατάσταση ποὺ βρισκόμαστε δὲν χρειάζεται συμβούλιο πολιτικῶν ἀρχηγῶν, ἀλλά… ὁπλαρχηγῶν. Καὶ ὁ νοῶν νοείτω…

, , , ,

Σχολιάστε

ΙΣΛΑΜ ΚΑΙ ΔΥΣΗ: ΟΙ ΔΥΟ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΚΑΙ ΖΟΦΩΔΕΙΣ ΣΥΝΝΕΦΙΕΣ (Δ. Νατσιός) «Ἂς τὸ καταλάβουμε: εἴμαστε σὲ κατάσταση πολιορκίας».

Ἰσλὰμ καὶ Δύση: οἱ δύο σκοτεινὲς καὶ ζοφώδεις συννεφίες

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος – Κιλκίς

.               «Λόγιασαι πὼς εὑρισκόμεθα ἡμεῖς οἱ τῆς ἀνατολικῆς ἐκκλησίας ὀρθόδοξοι, ὡσὰν νὰ ἤμεθα εἰς δύο μεγάλας συννεφίας καὶ ἀπὸ τὸ μέρος τῆς μεσημβρίας καὶ τῆς ἀνατολῆς νὰ εἶναι ἕνα μεγάλον σύννεφον, μαῦρον καὶ σκοτεινόν, ὡσὰν τὸ ψηλαφητὸν σκότος τῆς Αἰγύπτου, ἡ παντελὴς ἀσέβεια τοῦ Μωάμεθ, ὅπου περιέλαβε καὶ ἐσκέπασε σχεδὸν τὰ τρία μέρη τῆς γῆς καὶ τὰ ἐζόφωσε τελείως μὲ τὴν ἐσχάτην ἀσέβειαν». (Κων. Κούρκουλα, «Λεύκωμα τῶν Δασκάλων τοῦ Γένους», Ἀθήνα 1971, σελ. 33).
.           Εἶναι λόγια τοῦ ἁγίου Δασκάλου τοῦ Γένους Ἀναστασίου Γορδίου (1654-1729). Ἂς παραθέσουμε ὅμως καὶ τὴν συνέχεια τοῦ κειμένου τὴν ἀναφορὰ τοῦ ἁγίου στὴν «ἄλλην ζοφερὰν συννεφίαν», τῆς Δύσεως αὐτὴ τὴ φορά.
.               «Ἀπὸ δὲ τὸ μέρος τῆς Δύσεως νὰ εἶναι ἄλλο σύννεφον μεγάλον, νὰ φθάνη ἕως εἰς αὐτὸν τὸν αἰθέρα εἰς τὸ ὕψος καὶ εἰς τὸ πλάτος, νὰ σκεπάζη ὅλην τὴν Δύσιν καὶ τὸ ἥμισυ, τοῦ βορείου κλίματος, σκοτεινὸν καὶ αὐτὸ καὶ ζοφῶδες, ἔχον μέντοι ὀλίγην διαύγειαν, πάνυ ὁμιχλώδη, πολὺ τὸ πλάνον ἐμφερομένην. Αὔτη ἐστὶν ἡ τῶν λατίνων δοκοῦσα καὶ ὀνομαζομένη χριστιανοσύνη ἐμπεπλησμένη (=γεμάτη) δὲ οὖσα πάσης αἱρέσεως καὶ καινοτομίας καὶ σμίγμα πασῶν τῶν πάλαι αἱρέσεων… Πήγαινε εἰς τὴν Ἀνατολὴν καὶ νὰ ἰδῆς ὅτι δὲν θέλεις εὕρει νὰ ὀνομάζεται Χριστός, ὁπού εἶναι ὁ νοητὸς τῆς δικαιοσύνης ἥλιος, ἀλλ’ ὁ Μωάμεθ ὁπού εἶναι υἱὸς τοῦ ἀντιθέου σκότους, ὁ ὁποῖος ἐδίωξεν ἀπὸ ἐκεῖ τὸν Χριστόν, ὁμοὺ μὲ τὴν ἐκκλησίαν του, καὶ ἔμεινε ἡ ἀνατολὴ ὅλως διόλου σκότος ζοφερὸν καὶ ἐνάδιον (=ἐν+ἅδης). Ὕπαγε εἰς τὰ μέρη τῆς Δύσεως καὶ δὲν θέλεις εὕρει καὶ ἐκεῖ τὸν Χριστόν, διότι τὸν ἐδίωξεν ὁ Πάπας. Καὶ λόγῳ μὲν λέγουν οἱ λατίνοι πὼς πιστεύουν τὸν Χριστόν, ἔργῳ δὲ πιστεύουν καὶ τιμοῦν τὸν πάπα τους ὑπὲρ τὸν Χριστὸν καὶ δὲν κάμνουν κανένα ἀπὸ ἐκεῖνα, ὁπού λέγει ὁ Χριστός, ἀλλ’ ὅλως διόλου», (σ.σ. «ὅλως διαόλου» ἔλεγε ὁ Μακρυγιάννης μὲ τὴν ἀγράμματη εὐθυβολία του) -«ἐκεῖνα ὁπού ἐνομοθέτησεν ὁ πάπας. Καὶ ὁ Χριστὸς εἰς τοιούτους προσκυνητὰς δὲν ἀναπαύεται…».
.             Ἔτσι ὁμιλοῦν οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ὁμολογητὲς τῆς πίστεως. Χωρὶς ἁβροφροσύνες καὶ ψευδοαγάπες στοὺς «ἀδελφούς» τους, τοὺς «πεφιλημένους» αἱρεσιάρχες. Τὴν ἴδια ἀφτιασίδωτη καὶ χωρὶς «γλυκατζοῦρες» καὶ ἐμετώδη καρυκεύματα, γλῶσσα, χρησιμοποιοῦσαν καὶ γιὰ τὸ «ζοφερὸν καὶ ἐνάδιον» Ἰσλάμ. Οτε μετριοπαθές, πομετριοπαθς κα λοιπς πονηρολογίες χρησιμοποιον, γι ν καλύψουν τν φόβο κα τν δουλοπρέπειά τους.
.             «Ὅστις δὲ ἑτέρους δέδοικεν δοῦλος ὧν λέληθεν», ὅποιος φοβᾶται τοὺς ἄλλους, καταντᾶ «ἀνεπαισθήτως» -τοῦ γίνεται συνήθεια- δοῦλος τους, ἐπιμαρτυρεῖ καὶ ὁ προγονικὸς λόγος, διὰ στόματος Ἀντισθένους.
.           Ζοῦμε τὴν ἀπόλυτη παράνοια. Ἡ δυτικὴ «ζοφώδης συννεφία», τὰ ὑπερφίαλα παπικὰ καὶ προτεσταντικὰ κατακάθια, χρησιμοποιώντας, τὸ κρατίδιο γελωτοποιῶν, τὰ Σκόπια, στήνουν τεῖχος, γιὰ νὰ ἐγκλωβίσουν τοὺς μουσουλμάνους στὴν πατρίδα μας.
.               Στὴν ἀνατολή, ἡ ἄλλη ζοφερὰ συννεφία, τὸ κράτος-συμμορία, ἐκβιάζει, ἀπειλεῖ, δολοφονεῖ, γιὰ νὰ κερδίσει… τί ἄλλο; Ἄσπρα, πουγκιὰ εὐρωπαϊκά.
.            ς τ καταλάβουμε: εμαστε σ κατάσταση πολιορκίας.
«Ἀραπιᾶς ἄτι, Γάλλου νοῦς, Βόλι Τουρκιᾶς, τόπ’ Ἄγγλου! / Πέλαγο μέγα πολεμᾶ, βαρεῖ τὸ καλυβάκι». Καὶ πάλι τὸ Μεσολόγγι χτυπιέται. Ὁ χρεωκοπημένος πνευματικὰ νοῦς τῶν Φράγκων καὶ τὰ βόλια τῆς λυσσασμένης Τουρκιᾶς, βαροῦν τὸ ἔνδοξο – πάλαι ποτὲ – καλυβάκι.
.               Ποιά εἶναι ἡ λύση. Ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν Εὐρώπη.
.             «Φεύγετε ὅσον δύνασθε τὴν Εὐρώπην. Καὶ ἀκόμη καὶ ἐκείνους ὁπού ἔρχονται ἀπὸ τὴν Εὐρώπην. Ὅτι οἱ λόγοι τους ρέουσι ἀπὸ τὰ χείλη τους γλυκύτεροι ἀπὸ τὸ μέλι. Μὰ ἀλοίμονον, αὐτοὶ ἀπαραλλάκτως εἶναι ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ὁ προφήτης λέγει τάδε: ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἀλήθεια, ἡ καρδία αὐτῶν ματαία. Ἐγὼ κατὰ ἀλήθειαν φρίττω καὶ ἀμηχανῶ, ὅταν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος στοχάζομαι τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῆς Εὐρώπης, καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος βλέπω τούτους τοὺς ἡμετέρους, ὁπού ἔτσι ἀκρατῶς φέρονται εἰς τὴν ἀπόλαυσιν τῶν δῆθεν καλῶν αὐτῆς. Οἱ μὲν γὰρ ἐμπορίας χάριν, οἱ δὲ φιλοσοφίας, ἐκεῖ τρέχουσι. Φρίττω λέγω καὶ ἀπορῶ». (ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος). [π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, «Τουρκοκρατία», σελ. 246, ἐκδ. «Ἀκρίτας»].
.           Φτάνει πιὰ μὲ τὶς τσιρίδες τῶν δειλῶν Γραικύλων. Ἂς ἀκούσουμε τί μᾶς λένε οἱ ἅγιοι καὶ οἱ δάσκαλοι τοῦ Γένους. Τὸ ἡμέτερο πνευματικὸ κηφηναριό, προδίδει καθημερινῶς τὴν πατρίδα. Οἱ κομματικὲς μετριότητες δὲν μποροῦν νὰ βαστάξουν τὸ βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Εἶναι νάνοι μὲ πήλινα πόδια. Καὶ οἱ δύο ζοφερὲς συννεφίες, Δύσης καὶ Ἀνατολῆς, γνωρίζουν ὅτι ἀπευθύνονται σὲ τετρομαγμένες ἀσημαντότητες. Γι’ αὐτὸ μᾶς ποδοπατοῦν. «Ἡ πολυτέλεια καὶ ἡ διαφθορά τους… παύουν τὸ αἴσθημα τοῦ πατριωτισμοῦ καὶ τὸν ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος ζῆλον καὶ φέρουν ἀναποφεύκτως …τὴν ἰδιοτέλειαν καὶ (καθιστοῦν τοὺς πολιτικοὺς) ἐπιρρεπεῖς εἰς τὰς κοινὰς προδοσίας». (Κ. Φλαμιάτος, «Ἡ προδομένη παράδοση», σελ. 15, ἐκδ. «Τῆνος»).
.             Ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς, ὁ λαός, σαπίσαμε πάνω στὸ κλαδὶ ποὺ καθόμαστε καὶ τὸ ροκανίζουμε. Ὅταν πέσει θὰ γκρεμιστοῦμε ὅλοι μας.
.             Θὰ τελειώσω μὲ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ μία ἐπιστολὴ τοῦ Μακρυγιάννη, ποὺ δημοσιεύτηκε στὴν ἐφημερίδα «Φίλος τοῦ Νόμου» στὶς 20 Ἀπριλίου 1844, πρὶν ἀπὸ 172 χρόνια ἀκριβῶς. (Δὲν εἶναι στὴν γλῶσσα του, ἀλλὰ τὴν ὑπαγόρευσε σὲ καλαμαρά, γραμματικό). Τὸ παραθέτω: «Ὅταν τὰ ἔθνη δοξάζωσι τὸν Θεόν, σέβωνται τὴν θρησκείαν των καὶ ἀγαπῶσι τὴν πατρίδα των, τότε καὶ ὁ Θεὸς λαμπρύνει αὐτὰ καὶ τὰ ἀποκαθιστᾶ εὐτυχῆ. Ὅταν ἐξεναντίας λησμονῶσι τὸν Θεόν, λησμονεῖ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὰ καὶ τὰ καταβασανίζει. Παρόμοιον συνέβη καὶ εἰς ἡμᾶς, οἵτινες ἐστενάζαμεν τόσους αἰῶνας ὑπὸ τὴν τυραννίαν τῶν Τούρκων. Μολοντοῦτο, ὅταν ἡμεῖς ἐπεκαλέσθημεν ἀπὸ καρδίας τὴν θείαν ἀντίληψιν, ἀνυψώσαμεν τὴν σημαίαν τοῦ σταυροῦ, καὶ συνωμολογήσαμεν τὸ κοινὸν σύνθημα, ἢ ἐλευθερία ἢ θάνατος, καὶ ἐζητήσαμεν τὴν συνδρομὴν τῶν δυνατῶν καὶ φιλανθρώπων εὐεργετῶν μας, ἀπεκατέστημεν ἐλεύθεροι, ἔχοντες πατρίδα καὶ βασιλέα ἀνεξάρτητον. Ἀλλ’ ἐν τοσούτῳ δὲν ἀπέρασεν ὀλίγος καιρός, πάλιν ἐλησμονήσαμεν τὸν σωτήρα καὶ λυτρωτήν μας Θεόν, τοὺς ἀγῶνας καὶ θυσίας μας, τὰ αἵματα τῶν συναδέλφων μας, οἱ ὁποῖοι ἀπέθανον ἐνδόξως διὰ τὴν ἐλευθερίαν μας, καὶ πρῶτον ἀπ’ ὅλα καταφρονοῦμεν τὴν θρησκείαν μας, διαλύομεν τοὺς ἱεροὺς ναούς μας καὶ μὲ μεγάλην προθυμίαν ἐγκολπώθημεν τὸν λεγόμενον ἐξευγενισμὸν τῆς πλουσίας καὶ φωτισμένης Εὐρώπης, ἐκ τούτου ἡ σπατάλη τόσων ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὰ ὁποῖα ἦσαν προωρισμένα διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς μας, ἡ ὁποία ἐχερσώθη, διὰ τὸ νενεκρωμένον ἐμπόριόν μας, διὰ τὴν βιομηχανίαν μας καὶ διὰ τὸν φωτισμὸν τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας. Καὶ τέλος πάντων εἰσεχώρησαν εἰς ἡμᾶς τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀπόρους αὕτη ἡ ὀλεθρία πολυτέλεια, ἤτις κατέφαγε καὶ τὰ μικρὰ ἐκεῖνα λείψανα, τὰ ὁποῖα ἡ ἐπανάστασις μᾶς ἄφησε, κατηντήσαμεν νὰ γίνωμεν χαμερπεῖς, κόλακες καὶ ἐν γένει ποταποὶ πολίται, νὰ διαβάλλωμεν τὸν συνάδελφόν μας, νὰ τὸν συκοφαντῶμεν, συσταίνοντες μὲ τὸν ἄτιμον τοῦτον τρόπον τὸν ἑαυτόν μας καὶ τοὺς συντρόφους μας. Λαμβάνομεν καὶ καμμίαν δημοσίαν θέσιν, προσπαθοῦμεν ὄχι πῶς νὰ ἐνεργήσωμεν εἰς τὴν εὐτυχίαν τῆς μὲ τὰ αἵματά μας ζυμωμένης πατρίδος μας, ἀλλὰ πῶς νὰ ὠφεληθῶμεν ἀπὸ τὴν περίστασιν αὐτήν, πῶς νὰ ὠφελήσωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μᾶς κολακεύουν…». (Κ. Σαρδελῆ, «Ἡ προδομένη παράδοση», σελ. 219, ἐκδ. «Τῆνος»).

 

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΝΑ ΜΑΣ ΓΙΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑ

Τὸ πάθημα τῆς Εὐρώπης νὰ μᾶς γίνει μάθημα

    .             Οἱ μόνοι ποὺ δὲν πρέπει νὰ ἀποροῦν ἢ νὰ ἐκπλήττονται γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν σήμερα στὴν Εὐρώπη εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ Εὐρωπαῖοι, διότι ἀποστάτησαν ἀπὸ τὸν ἅγιο νόμο τοῦ Θεοῦ, νομοθέτησαν νόμους κραυγαλέα ἀντι­χριστιανικούς, διέλυσαν τὴν οἰκογένεια, νομιμοποίησαν καὶ μάλιστα μὲ αἴσθημα ὑπερ­ηφανείας τὸ βδελυρὸ ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας κλπ. Ἡ Γαλλία, ἡ ὁποία σήμερα δέχθηκε καὶ δέχεται φοβερὰ κτυπήματα ἀπὸ τοὺς Ἰσλαμιστές, λόγῳ τῆς μεγάλης μειώσεως τοῦ ἀνδρικοῦ της πληθυσμοῦ κατὰ τὸν Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο ἔκανε «εἰσαγωγὴ» ἀρρένων ἀπὸ τὶς ἀφρικανικές της ἀποικίες.
.             Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο τὰ σύνορα τῆς Εὐρώπης ἦταν ὀρθάνοιχτα. Μάλιστα στὴν πλούσια Σκανδιναβία στὶς ἀρχὲς τοῦ 1970 ὑπῆρχε «μόδα» νὰ υἱοθετοῦν ὀρ­φανὰ παιδιὰ ἀπὸ τὸ Βιετνὰμ καὶ τὴν Καμπότζη, διότι στὴ χώρα αὐτὴ ὑπῆρχε φοβερὴ ὀλιγοτεκνία. Ὅπως δὲ ἔχει γραφεῖ ἀπὸ Ἕλληνα δημοσιογράφο, κάποιοι φίλοι του ἀπὸ τὸ Ὄσλο χαριτολογώντας τοῦ λένε ὅτι «σὲ λίγο θὰ ἔχουν Πακιστανὸ δήμαρχο»!
.             Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἀγγλία δὲν ὑστερεῖ στὸ ζήτημα αὐτό. Ὀρθῶς ἔχει γραφεῖ ὅτι «σήμερα δὲν βρίσκεις Ἄγγλο στὸ Λονδίνο. Ὅλο μαντήλα καὶ σαρίκι! Λὲς καὶ βρίσκεσαι σὲ μουσουλμανικὴ χώρα! Καὶ τώρα πᾶνε νὰ καταργήσουν τὰ Χριστούγεννα!». Παράλληλα ἔχει γεμίσει ἡ Ἀγγλία ἀπὸ τζαμιὰ καὶ τεμένη…
.             Ἔχει παρατηρηθεῖ ὅτι σὲ ὅποια χώρα τὸ μουσουλμανικὸ στοιχεῖο ὑπερβαίνει τὸ 5% τοῦ πληθυσμοῦ, παρατηροῦνται διεκδικήσεις, ταραχὲς καὶ ἐπιθέσεις κατὰ τοῦ ἐντόπιου πληθυσμοῦ. Ἤδη δὲ ἐκφράζονται βάσιμοι φόβοι ὅτι καταστάσεις ὅπως αὐτὲς ποὺ δημιουργήθηκαν ἀπὸ «τζιχαντιστὲς» στὴ Γαλ­­λία θὰ δημιουργηθοῦν στὸ Ἡνωμένο Βασίλειο, τὴν Ἱσπανία καὶ τὸ Βέλγιο, χῶρες στὶς ὁποῖες ὁ μουσουλμανικὸς πληθυσμὸς ἔχει διπλασιασθεῖ τὰ τελευταῖα 30 χρόνια. Ἔτσι φθάσαμε στὸ σημεῖο στὴν ἄλλοτε χριστιανικὴ Εὐρώπη ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρίου, «ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας, τὸ στήριγμα τῶν πιστῶν, ἡ δόξα τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα», νὰ θεωρεῖται… «πρόκληση» γιὰ τοὺς μουσουλμάνους, καὶ ἡ μεγάλη γιορτὴ τῆς χριστιανοσύνης, τὰ Χριστούγεννα, ἡ μητρόπολη τῶν ἑορτῶν, νὰ θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς «ἐνόχληση» καὶ νὰ ἐπιμένουν νὰ καταργηθεῖ!…
.             Ἐκεῖ ὁδηγεῖ ἡ ἀποστασία ἀπὸ τὸν Θεό. Μὴ λησμονοῦμε δὲ ὅτι οἱ καρποὶ τῆς ἁμαρτίας, ὁ μισθὸς μὲ τὸν ὁποῖο ἡ ἁμαρτία πληρώνει τοὺς δούλους της, εἶναι ὁ θάνατος (βλ. Ρωμ. ϛ´ 23). Τὸ τραγικὸ πάθημα τῆς Εὐρώπης, ἡ ὁποία «γηράσκει ἐν ἁμαρτίαις», ἂς γίνει μάθημα καὶ στὴν πατρίδα μας, ποὺ δοκιμάζεται καὶ μὲ ποικίλα ἄλλα προβλήματα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ὀλιγοτεκνία, τελευταῖα δὲ καὶ μὲ τὴν ἀθεΐα.

 ΠΗΓΗ: osotir.org

, ,

Σχολιάστε