Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἠθικισμός

ΟΙ ΤΕΡΑΤΟΓΕΝΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ-Ἡ ἐξάπλωση τοῦ Ἰσλὰμ στὸν σημερινὸ κόσμο εἶναι ἔκπληξη, μαζὶ καὶ αἴνιγμα. «Ὅσο μεγαλύτερος ὁ πανικὸς ἀπὸ τὸν ἐφιάλτη τοῦ κυρίαρχου στἠ Δύση μηδενισμοῦ “νοήματος” τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης, τόσο πιὸ τυφλὴ ἡ “πίστη”».

Μηδενισμο τερατογενέσεις

 Χρῆστος Γιανναρᾶς

ἐφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 16.11.14

.               Ἡ ἐξάπλωση τοῦ Ἰσλὰμ στὸν σημερινὸ κόσμο εἶναι ἔκπληξη, μαζὶ καὶ αἴνιγμα. Ἔκπληξη, γιὰ τὴ δυναμικὴ τῆς ἐξάπλωσης, τὴν ταχύτητα καὶ τὶς γεωγραφικές της διαστάσεις, τὴν ἰκμάδα ποὺ ἐμφανίζει αὐτὴ ἡ θρησκεία στὰ πλαίσια ἑνὸς παγκοσμιοποιημένου πολιτισμοῦ ριζικὰ ἀντιμεταφυσικοῦ.
.               Αἴνιγμα, γιατί ἡ θρησκεία ἡ ἰσλαμική, χωρὶς νὰ τὸ ἐπιδιώξει, ἔχει φτάσει νὰ λειτουργεῖ σὰν πόλος συσπείρωσης σὲ μία διεθνῆ στράτευση ἐνάντια στὴ Δύση χρησιμοποιώντας τοὺς τρόπους καὶ τὶς πρακτικὲς τῆς Δύσης.
.               Τὸ σκάνδαλο ὀξύνεται ἀπὸ τὸν ἀριθμὸ τῶν θαυμαστῶν ποὺ ἀποκτᾶ τὸ Ἰσλὰμ στοὺς κόλπους τῶν ἴδιων τῶν κοινωνιῶν τῆς Δύσης: Γηγενεῖς Δυτικοὶ γοητεύονται ἀπὸ τὴν ἰσλαμικὴ θρησκεία, σπεύδουν νὰ προσχωρήσουν σὲ αὐτήν, νὰ παραδοθοῦν μὲ ὁλοκληρωτικὴ ἀφοσίωση στὸν φανατισμένο ἀντίπαλο. Ὁ Βρετανὸς μασκοφόρος, ποὺ ἀποκεφαλίζει μπροστὰ στὴν κάμερα «ἀπίστους» μὲ τὴν ἄνεση ποὺ θὰ ἔλιωνε πατώντας την μία κατσαρίδα, εἶναι φανερὸ ὅτι μισεῖ μὲ πάθος τὸν πολιτισμὸ τῶν πατέρων του, τὴν πίστη τῆς μάνας του. Παιδιά, ἀγόρια – κορίτσια ἀπὸ τὶς πιὸ ἀνεπτυγμένες κοινωνίες τῆς Δύσης, μηχανεύονται χίλια-δύο τεχνάσματα γιὰ νὰ δραπετεύσουν ἀπὸ τοὺς καταναλωτικοὺς «παραδείσους» καὶ νὰ φτάσουν στὸ κράτος τῶν Τζιχαντιστῶν στὸ Ἰράκ: νὰ θυσιαστοῦν στὸν «ἱερὸ πόλεμο» ἐνάντια στὴ Δύση. Ποιά κίνητρα ἔχουν, τί τὰ συνεπαίρνει σὲ αὐτὴ τὴ μέθη;
.               Δὲν πρόκειται γιὰ μία μεταφυσικὴ πίστη, ποὺ μάχεται ἕνα ἀντιμεταφυσικὸ «παράδειγμα», ὄχι. Τὸ Ἰσλὰμ εἶναι μία θρησκεία χωρὶς μεταφυσική, δὲν φιλοδόξησε ποτὲ νὰ κομίσει ἀπαντήσεις σὲ ἐρωτήματα ὑπαρξιακά: ἐρωτήματα γιὰ τὴν αἰτία καὶ τὸν σκοπὸ (τὸ «νόημα») τῆς ζωῆς, τοῦ κόσμου, τῆς Ἱστορίας, νὰ μᾶς πεῖ: γιατί τὸ κάλλος, γιατί ἡ ἑτερότητα, γιατί ὁ ἔρωτας, νὰ δώσει μία ἐξήγηση στὸ σκάνδαλο τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου, τοῦ «κακοῦ» ποὺ κυριαρχεῖ στὸν κόσμο. Τὸ ἱερὸ βιβλίο τοῦ Ἰσλὰμ εἶναι ἕνα ἐγχειρίδιο κανόνων συμπεριφορᾶς γιὰ τὴν πρακτικὴ τῆς καθημερινότητας, μαζὶ καὶ μία ψυχολογικὴ ἐμμονὴ σὲ «αὐτονόητα» στερεότυπα γιὰ ἀμοιβὴ τῶν πιστῶν καὶ ἐξολοθρεμὸ τῶν ἀπίστων. Ἡ προσδοκία τῶν εὐσεβῶν μουσουλμάνων εἶναι μία ἀτέρμονη παράταση τῆς ὕπαρξης μετὰ τὸν θάνατο, μὲ ἀπολαύσεις ὑλικές, σὰν αὐτὲς ποὺ ὀνειρεύεται ἐπὶ γῆς κάθε στερημένος.
.               Τὸ κίνητρο ποὺ μπορεῖ νὰ ὑποθέσει κανεὶς ὅτι ὠθεῖ νέους ἀνθρώπους σήμερα νὰ ἀποδράσουν ἀπὸ τοὺς καταναλωτικοὺς παραδείσους τῆς Δύσης καὶ νὰ στρατευθοῦν στὸ μαχόμενο τὴ Δύση Ἰσλάμ, εἶναι ἴσως ὁ τρόμος τοῦ κενοῦ, παράγωγο τοῦ θεωρητικοῦ καὶ ἔμπρακτου μηδενισμοῦ, κυρίαρχου στὶς δυτικὲς κοινωνίες. Τὸ παγκοσμιοποιημένο δυτικὸ «παράδειγμα» ἔχει μεταβάλει τὸν πλανήτη σὲ πεδίο, ὅπου κυρίαρχος εἶναι ὁ νόμος τῆς ζούγκλας: Ἕνας ὁλοκληρωτικὰ ἐπιβαλλόμενος ἀμοραλισμός, ἡ ἠθικὴ τῆς δύναμης τοῦ ἰσχυροτέρου, ἡ ἀδυσώπητη, στυγνὴ ἀπολυταρχία τῶν «ἀγορῶν». Τηροῦνται ὅλα τὰ προσχήματα τῶν «φιλελεύθερων», δημοκρατικῶν ἰδεωδῶν τῆς Δύσης: Γίνονται ἐκλογές, λειτουργοῦν κοινοβούλια, θεσμοὶ Δικαιοσύνης, αὐτονομημένα ἀπὸ τὸ κράτος ΜΜΕ. Καὶ πίσω ἀπὸ τὴν παντομίμα, ἡ ἀόρατη ἀλλὰ παντοδύναμη ἐξουσία τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων καθορίζει τὰ πάντα: Σὲ ποιὸν θὰ δοθοῦν τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια προεκλογικῶν δαπανῶν, ὥστε νὰ εἶναι νομοτελειακὰ δεδομένη ἡ ἐκλογή του (στὴν προεδρία τῶν ΗΠΑ ἤ… στὴν Β´ Ἀθηνῶν!) – ἀφοῦ τὸ χρῆμα ἐξασφαλίζει τὴ διαφημιστικὴ πλύση ἐγκεφάλου τῶν μαζῶν, δηλαδὴ τὴ νομιμοποίηση τῆς ἀπόλυτης ἐξουσιαστικῆς αὐθαιρεσίας.
.               Τὸ 4% τοῦ γήινου πληθυσμοῦ ἀπολαμβάνει, χάρη στὴν ἐξαπάτηση ἢ στὸν ἐξανδραποδισμὸ τοῦ ὑπόλοιπου 96%, παραδείσους χλιδῆς, ἡδονῆς καὶ δύναμης, ποὺ καμιὰ ἀφελὴς θρησκευτικὴ ἐπαγγελία δὲν θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ φαντασιωθεῖ. Ἰδιωτικοὶ «οἶκοι» ἀξιολογοῦν κρατικὲς οἰκονομίες, ἀποφασίζουν (πέρα ἀπὸ κάθε πολιτικὸ ἔλεγχο) ποιὰ κοινωνία θὰ λιμοκτονήσει καὶ ποιὰ θὰ δανειοδοτηθεῖ. Πολεμικὲς βιομηχανίες καὶ ὁ ὑπόκοσμος τῆς λαθρεμπορίας τῶν ὅπλων ἐπιλέγουν ποιὰ χώρα θὰ μακελευτεῖ καὶ μὲ ποιὸ πρόσχημα. Καὶ πάει λέγοντας.
.               Ἀπέναντι σὲ αὐτὸν τὸν ἐφιάλτη τοῦ κυρίαρχου στὸ δυτικὸ «παράδειγμα» μηδενισμοῦ (μηδενισμοῦ κάθε «νοήματος» τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης καὶ συνύπαρξης – τοῦ κάλλους, τῆς ἑτερότητας καὶ μοναδικότητας, τῶν σχέσεων κοινωνίας), κάποιοι Δυτικοὶ ζητᾶνε νὰ ἁρπαχτοῦν ἀπὸ μία συνεπέστερη «πίστη». Καὶ ὅσο μεγαλύτερος ὁ πανικὸς ἀπὸ τὸν ἐφιάλτη, τόσο πιὸ τυφλὴ ἡ πίστη ποὺ τοὺς ντοπάρει. Ὁ Βρετανὸς ποὺ ἀποκεφαλίζει ἀνθρώπους ἐπιδεικτικὰ μπροστὰ στὴν κάμερα, «πιστεύει», ἴσως, ὅτι ἔτσι ἀντιστέκεται στὶς πετρελαϊκὲς ἑταιρεῖες ποὺ βάσισαν στὴν παραπληροφόρηση τὴν εἰσβολὴ στὸ Ἰρὰκ (πιθανὸν καὶ τὸν ἀφανισμὸ τριῶν χιλιάδων ἀνθρώπων στοὺς Δίδυμους Πύργους). μηδενισμς γεννάει τόσο τ τυφλ συμφέρον σο κα τν τυφλ «πίστη».
.               Τὸ 1887 ὁ Νίτσε ἔγραφε γιὰ τὸν εὐρωπαϊκὸ μηδενισμό: «Αὐτὸ ποὺ σᾶς ἀφηγοῦμαι, εἶναι ἡ ἱστορία τῶν ἑπομένων δύο αἰώνων. Περιγράφω αὐτὸ ποὺ ἔρχεται, αὐτὸ ποὺ δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ μὴ συμβεῖ: τὴν ἀνάδυση τοῦ μηδενισμοῦ». Ἀπίστευτα εὐθύβολη πρόβλεψη. Ποὺ τὴ συνόδευε καὶ ἡ ἀπερίφραστη αἰτιολόγησή της: «Ὁ μηδενισμός, ὁ πιὸ ἀνησυχητικὸς ἀπὸ τοὺς ἐπισκέπτες, στέκεται στὸ κατώφλι τῆς πόρτας», ἐπειδὴ «ὁ Θεὸς πέθανε καὶ τὸν σκοτώσαμε ἐμεῖς – ἐσεῖς καὶ ἐγώ! Ἐμεῖς ὅλοι εἴμαστε οἱ φονιάδες του!.. Τί ἄλλο εἶναι πιὰ αὐτὲς οἱ ἐκκλησίες, παρὰ οἱ τάφοι καὶ τὰ μνήματα τοῦ Θεοῦ;».
.               νοησιαρχία, πο μεταβάλλει τ θλημα τς πίστης – μπιστοσύνης σ πακέτο δεολογικν «πεποιθήσεων», νομικισμς κα θικισμός, πο χουν λλοτριώσει τ κκλησιαστικ γεγονς σ ἱδρυματικ κατοχύρωση τς «νάρετης» γωπάθειας κα τς ναρκισσιστικς ατασφάλισης, ἡ ἀσφυκτικὰ ἀτομοκεντρικὴ «σωτηρία», ἐξαγορασμένη δικαιωματικὰ μὲ ἀξιόμισθες πράξεις γιὰ τὴν αἰώνια ἐπιβίωση τοῦ ἐγὼ – αὐτὰ ὅλα εἶναι ὁ «θάνατος τοῦ Θεοῦ», ἡ ἀποθέωση τοῦ μηδενισμοῦ. Καὶ δὲν συμβαίνουν κάπου στὴν «παραστρατημένη» Δύση ὅλα αὐτά, Δύση εἴμαστε πιὰ ὅλοι μας. Ἀκοῦστε τὰ κηρύγματα τῶν ἑλλαδιτῶν ἐπισκόπων, ἀναζητῆστε ἐξήγηση: γιατί χειροτονοῦνται ἐπίσκοποι, σχεδὸν κατ’ ἀποκλειστικότητα, μόνο σοι κφέρουν πεθαμένο λόγο γι μία δεοληψία Θεο, γιατί νθρώπινη ποιότητα, μέσα στν κκλησία, εναι ν διωγμ. Παρακολουθῆστε στὸ διαδίκτυο νὰ ἐνθρονίζονται σὲ μητροπολιτικοὺς θρόνους παιδάρια τέτοιων δεξιοτήτων «διαπλοκῆς», ὥστε νὰ ἔχουν θεατὲς τοῦ «θριάμβου» τους τὸν πρωθυπουργὸ μὲ τὸ μισὸ ὑπουργικό του συμβούλιο καὶ περίπου ὅλους τοὺς ἀνώτατους κρατικοὺς ἀξιωματούχους.
.             ταν πεθαμένοι νθρωποι διαχειρίζονται τ μαρτυρία γι τ ζω πο νικάει τν θάνατο, τ πόμενο (λογικ) πλάνο εναι τζιχαντιστς Βρετανός, πο κηρύττει κόβοντας κεφάλια.

 

 

, , , , , , ,

Σχολιάστε

Η ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΗΘΙΚΙΣΤΩΝ

νηθικότητα τν θικιστν

ἀρχιμ. Παῦλος Παπαδόπουλος

.             Ὁ ἠθικισμὸς εἶναι τὸ καρκίνωμα τῆς ἠθικῆς γενικότερα. Τὸ «γράμμα» τῆς ἠθικολογίας νεκρώνει τὸ «πνεῦμα» τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων. Ἔτσι ὁ ἠθικισμὸς σκοτώνει τὸ ἦθος, ἐπειδὴ ἀπολιθώνει τὴ ζωή. Γι’ αὐτὸ τελικὰ ἡ ἠθικολογία ἀναιρεῖ τὴν ἠθική. Ἄλλο εἶναι τὸ ἠθικὸ γενικότερα καὶ ἐντελῶς ἄλλο εἶναι τὸ ἠθικιστικὸ ἢ ἠθικολογικό.
.             Δυστυχῶς τέτοια φαινόμενα παρατηροῦνται κυρίως μέσα στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου οἱ ἄνθρωποι μπερδεύουν τὴν χριστιανικὴ ζωὴ μὲ τὴν “ἠθικὴ” ζωή, ὅπως τὴν ἐννοοῦν οἱ ἴδιοι. Ἄνθρωποι ποὺ θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς τους χριστιανοὺς κινοῦνται μέσα στὸν χριστιανισμὸ ὡς θιασῶτες τοῦ ἤθους τοῦ Χριστοῦ, χωρὶς ὅμως νὰ πλησιάζουν οὔτε λίγο σ’ Αὐτόν. Χωρὶς νὰ Τὸν γνωρίσουν ποτέ τους.
.             Ἠθικιστὲς μὲ βλέμματα ἕτοιμα νὰ ἐλέγξουν τοὺς ὑπόλοιπους, ἄνθρωποι μὲ πλήρη τὴν ἀπουσία τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς αὐτομεμψίας, ψάχνουν τὰ ἑπόμενά τους «θύματα», ὥστε νὰ ἐπιβεβαιώσουν πάνω στὴν καταδίκη τῶν ἄλλων τὴν δική τους ἀμόλυντη ἠθική.
.             Ἡ ἠθικὴ θεοποιεῖται. Τὸ πῶς θὰ ντυθεῖς παίζει μεγαλύτερο ρόλο ἀπὸ τὸ ἂν μιλᾶς καὶ λὲς «καλημέρα» στὸν συνάνθρωπό σου. Τὸ πῶς θὰ ἔχεις τὸ μαλλί σου εἶναι σημαντικότερο ἀπὸ τὴν συναίσθηση τῶν ἁμαρτιῶν σου. Τὸ πῶς θὰ εἶναι ἡ ἐξωτερική σου ἐμφάνιση καταντᾶ σημαντικότερο ἀπὸ τὴν ἐσωτερική σου κατάσταση. Γίνεται λόγος γιὰ «σεμνὰ» ροῦχα καὶ ἐλάχιστα γιὰ τὴν προσευχή, τὴν μετάνοια, τὴν νήψη. Δίνεται προσοχὴ στοὺς τρόπους, στὴν βιτρίνα τῶν διαπροσωπικῶν σχέσεων χωρὶς καθόλου βάθος καὶ οὐσία.
.             Ἡ ἠθικότητα τῶν ἠθικιστῶν εἶναι πολὺ πιὸ ἀνήθικη ἀπὸ τὴν ἀνηθικότητα τῶν θεωρούμενων ἀνήθικων.
.             Τὰ «πρέπει» τὰ «μὴ» δίνουν καὶ παίρνουν στὶς οἰκογένειες τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ποῦ ἔχουν θεοποιήσει τὴν «ἔξωθεν καλὴ μαρτυρία», ὄχι γιὰ κανέναν ἄλλο λόγο, παρὰ διότι «τί θὰ πεῖ ὁ κόσμος»;

.             Οἱ λόγοι περὶ ἁμαρτιῶν εἶναι ἔντονοι. Ἁμαρτίες παντοῦ. Πράξεις ποὺ ὁδηγοῦν στὴν κόλαση. Ζωὲς καταδικάστηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ λόγῳ τῆς ἀθέτησης κάποιων δικῶν τους ἀπαραβίαστων ἠθικῶν κανόνων ὅπως ὑποστηρίζουν καὶ καλλιεργοῦν στοὺς νεότερους.
.             Λόγος περὶ ἀρετῶν; Σχεδὸν ἀνύπαρκτος. Οἱ ἀρετὲς γι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους φτάνουν μέχρι τὸ μάκρος τῆς φούστας τους (γιὰ τὶς γυναῖκες) καὶ τὸ σιδερωμένο τους σακάκι (γιὰ τοὺς ἄνδρες).
.             Ἡ πίστη τῶν ἠθικιστῶν στὸν Θεὸ στηρίζεται κυρίως στὸν φόβο τοῦ θανάτου καὶ ὄχι στὴν ἀγάπη γιὰ τὸν Θεό…καὶ τὸ νὰ λὲς ὅτι πιστεύεις κάπου ἢ σὲ κάποιον ἐπειδὴ φοβᾶσαι τὰ χειρότερα, εἶναι ἀνήθικο.
.             Τὰ παραλέω; Μπορεῖ. Πάντως ἕνα εἶναι σίγουρο ὅτι ἡ ποιότητα τῶν ἀνθρώπων- τῶν χριστιανῶν- δὲν φαίνεται ἀπὸ τὸ ἂν εἶναι παρθένοι στὸ σῶμα διότι στὴν ψυχὴ τοὺς μπορεῖ νὰ εἶναι πόρνοι. Δὲν φαίνεται ἐὰν στοὺς τρόπους τοὺς εἶναι εὐγενικοί, διότι ἡ καρδιά τους μπορεῖ νὰ ὄζει ἐμπάθεια. Δὲν φαίνεται ἀπὸ τὸ ἀμακιγιάριστο πρόσωπο ἀλλὰ ἀπὸ τὰ δακρυσμένα μάτια ποὺ ζητοῦν ἔλεος καὶ συγχώρεση.
.             Τὰ παραλέω; Μπορεῖ. Πάντως ἕνα εἶναι τὸ σίγουρο ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἔχει ἠθική. Ἔχει ἀγάπη…μᾶλλον εἶναι ἡ Ἀγάπη.
.             Χριστιανὸς δὲν εἶναι κάποιος ὁ ὁποῖος ἁπλὰ διαβάζει τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν ξέρει ἀπ’ ἔξω κάνοντας μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία ἐπίδειξη γνώσεων στοὺς ἄλλους, διότι καὶ ὁ διάβολος τὴν ξέρει ἀπ’ ἔξω καὶ ἀνακατωτά. Χριστιανὸς δὲν εἶναι ὁ κομπλεξικὸς ἄνθρωπος μὲ τὸ ἕτερο φύλο. Χριστιανὸς δὲν εἶναι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κάνει ἱεραποστολὲς σὲ μακρινὲς χῶρες καὶ δὲν συγχωρεῖ τὸν ἀδελφό του γιὰ κάποιο λάθος του. Χριστιανὸς εἶναι ὁ ἐρωτευμένος μὲ τὸν Ἕναν καὶ ὄχι ὁ ξενέρωτος ποὺ κόλλησε σὲ τύπους καὶ σχήματα. Εἶναι τὸ ἀνθισμένο τριαντάφυλλο ποὺ ποτίζεται καὶ θρέφεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐλευθερία ποὺ τοῦ προσφέρει ὁ Θεός του. Χριστιανὴ εἶναι ἡ «ἀνήθικη πόρνη»  ποὺ ἔπλυνε τὰ πόδια τοῦ Κυρίου μὲ μύρο καὶ τὰ δάκρυα τῆς μετανοίας της. Χριστιανὸς εἶναι ὁ «ἀνήθικος ληστὴς» ποὺ λήστεψε τὸν παράδεισο πάνω στὸν σταυρὸ λέγοντας τὸ «Μνήσθητί μου Κύριε…» Χριστιανὸς εἶναι ὁ ἁμαρτωλὸς ποὺ ζεῖ ἐν μετανοίᾳ καὶ ταπεινώσει, κινούμενος μέσα στὴν ἀσφάλεια τῆς ὑπακοῆς στὸν πνευματικό του πατέρα. Ὁ χριστιανὸς ζεῖ μέσα στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὡς μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Ὡς μέλος ποὺ θέλει θεραπεία. Καὶ βρίσκει θεραπεία ὄχι ἔξω ἀπ᾽ αὐτὸ ἀλλὰ μέσα σ’ αὐτό. Μὲ τὴν συνεργία ὅλου τοῦ Σώματος, μὲ τὴν βοήθεια τῆς Χάρης τοῦ Παρακλήτου, ἡ ὁποία «τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροί».
.             Ἡ ἠθικὴ τοῦ χριστιανοῦ εἶναι ἡ ἐλευθερία τῆς ἀγάπης καὶ τῆς συγχώρεσης καὶ ὄχι ἡ νόθα ἠθική τοῦ ἀνήθικου ἠθικισμοῦ.

 

ΠΗΓΗ: agiameteora.net

,

Σχολιάστε