Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου

ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 5. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΩΓΩΝ ΙΩΣΗΦ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 5. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΩΓΩΝ ΙΩΣΗΦ
Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Βλ. σχετ.:

ΜΟΡΦΕΣ TOY 1821 – 1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 2. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 3. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 4. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 6. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ E΄ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.               Ἀνήμερα τῶν Βαΐων, στὶς 10 Ἀπριλίου τοῦ 1826, οἱ ἐλεύθεροι πολιορκημένοι τοῦ Μεσολογγίου προβαίνουν στὴν ἐπικὴ ἔξοδο. Λίγοι σώθηκαν. Οἱ περισσότεροι ἔχασαν τὴν ζωή τους. Μεταξὺ αὐτῶν ὁ Ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ, ὁ ἐθνομάρτυρας. Ἡ Ἔξοδος ἦταν ἕνα βροντερὸ μήνυμα ἐλευθερίας πρὸς τοὺς πολιτισμένους λαούς, ποὺ ἐνίσχυσε ἀποφασιστικὰ τὸ κίνημα ὑπὲρ τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνεξάρτητου Ἑλληνικοῦ Κράτους.
.               Ὁ Σπυρίδων Τρικούπης στὴν «Ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως» γράφει σχετικά: «Ἡ πόλις τοῦ Μεσολογγίου, ἡ δοξάσασα τὴν Ἑλλάδα ζῶσα, ἔμελλε νὰ τὴν ἀναστήση καὶ πεσοῦσα». Ὁ Βίκτωρ Οὐγκὸ μετὰ τὴν Ἔξοδο ζητάει ἐπέμβαση τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καὶ βάζει στὸ στόμα τοῦ Ἐπισκόπου Ρωγῶν Ἰωσὴφ στὰ «Tetes du Serail» (Τὰ κεφάλια τοῦ Σαραγιοῦ) νὰ ἐπικαλεῖται τὴν Γαλλία γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσή Της. (Roger Milliex «Ἑλληνογαλλικά», Ἔκδ. Γαλλικοῦ Ἰνστιτούτου Ἀθηνῶν, Ἰανουάριος 1953, κέφ. «Ὁ Βίκτωρ Οὐγκὼ πιστὸς φίλος τῆς Ἑλλάδας», σελ. 35).
.               Ὁ Ρωγῶν Ἰωσὴφ γεννήθηκε στὰ Ἀμπελάκια Θεσσαλίας τὸ 1776. Τὰ πρῶτα γράμματα τὰ διδάχθηκε ἀπὸ τὸν ἐκ Τρικάλων ἱερέα Πολυζώη, τὸν ἐθνομάρτυρα. Στὰ Ἀμπελάκια ἦταν μαθητὴς τοῦ δασκάλου τοῦ Γένους ἱεροδιακόνου Γρηγορίου Κωνσταντᾶ καὶ στὴν Τσαρίτσανη τοῦ Κωνσταντίνου Κούμα. Γιὰ τὴν ἐθνική του δράση τὸ 1814 συλλαμβάνεται, ἀπάγεται στὰ Ἰωάννινα καὶ κλείνεται στὴ φυλακή, μὲ σκοπὸ νὰ θανατωθεῖ. Ἡ ποινὴ δὲν ἐκτελεῖται, ἀποφυλακίζεται καὶ καταφεύγει στὴν Ἄρτα. Ἐκεῖ χειροτονεῖται διάκονος καὶ ἱερέας καὶ ὑπηρετεῖ ὑπὸ τὸν ἀγωνιστὴ Μητροπολίτη Ἄρτης καὶ Ναυπάκτου Πορφύριο. Τὸ 1818 μυεῖται στὴ Φιλικὴ Ἑταιρεία. Τὸ 1820 χειροτονεῖται Ἐπίσκοπος Ρωγῶν, πρὶν ὁ Πορφύριος ἐξοριστεῖ στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ ἐγκαθίσταται στὸ Μεσολόγγι ἕως τὸν μαρτυρικό του θάνατο. Ὁ Σπυρίδων Τρικούπης γράφει σχετικά: «Ὁ Ρωγῶν Ἰωσήφ, ὁ καθ’ ὅλην τὴν πολιορκίαν διακριθεὶς διὰ τὸν ἔνθερμον πατριωτισμόν του, δὲν ἐπρόφθασε νὰ ἐξέλθει καὶ φθάσας ἐπὶ τοῦ τείχους καθ᾽ ἣν ὥραν εἰσήρχοντο οἱ ἐχθροί, ἔρριψε δαυλὸν εἴς τινα παρακείμενον φυσεκιφόρον πίθον, ἐρρίφθη εἰς αὐτὸν καιόμενον, ἡμιεκάη καὶ ἡμίκαυστος ἀπεκεφαλίσθη».

       ΑΝΘΟΛΟΓΗΣΗ

.               Προτροπὴ πρὸς τοὺς ἐλεύθερους πολιορκημένους: Ὅταν ἡ κατάσταση ἦταν πλέον τραγικὴ γιὰ τοὺς ἐλεύθερους πολιορκημένους τοῦ Μεσολογγίου ὁ Ρωγῶν Ἰωσὴφ ἔγραψε ἐγκύκλιο πρὸς αὐτούς, στὶς 22 Δεκεμβρίου 1825. Αὐτὴ δημοσιεύθηκε τὴν 1η Ἰανουαρίου 1826, στὴν ἐφημερίδα τοῦ Μεσολογγίου «Ἑλληνικὰ Χρονικά», τῆς ὁποίας ἰδιοκτήτης καὶ διευθυντὴς ἦταν   ὁ ἥρωας Ἑλβετὸς φιλέλληνας, Ἰωάννης Ἰάκωβος Μάγερ:
.               «Εὐλαβέστατοι ἱερεῖς, ἐντόπιοι καὶ ξένοι, ἱερομόναχοι καὶ μοναχοί, εὐγενέστατοι πρόκριτοι ἐντόπιοι καὶ ξένοι καὶ λοιποὶ πάντες εὐλογημένοι χριστιανοὶ τῆς θεοσώστου ταύτης πόλεως, χάρις εἴη πᾶσιν ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ….Ὅλοι κοινῶς γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν κατάστασιν ὁπού εἶναι τὸ φρούριόν μας κατὰ τὸ παρὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀντιπαραταχθῇ καὶ νὰ ἀνθέξῆ εἰς πρώτην καὶ μόνην ὁρμὴν τοῦ ἐχθροῦ, ὅστις ἐνεδυναμώθη πολὺ τώρα μὲ τὸν ἐρχομὸν τῶν Ἀράβων…. Ὅθεν, ὡς ἀρχιερεὺς ταπεινός, ὁπού εὑρέθην ἐδῶ καὶ ἐκινδύνευσα μαζί σας, ὡς τὸ ἠξεύρετε, κατὰ χρέος σᾶς συμβουλεύω, αὔριον μετὰ τὸ τέλος τῆς θείας Λειτουργίας, οἱ μὲν ἱερεῖς, ἱερομόναχοι καὶ μοναχοὶ νὰ συναχθῆτε εἰς τὴν κατοικίαν μου ὅλοι, διὰ νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὴν μεγάλην τάμπιαν, οἱ δὲ πρόκριτοι, ἐντόπιοι καὶ ξένοι, μαζὶ μὲ ὅλον τὸν λαόν, χωρὶς νὰ φροντίσουν καφέδες καὶ ρακία, νὰ τρέξουν εἰς τὴν ἰδίαν τάμπιαν μὲ ὅλην τὴν προθυμίαν ὁ μὲν μὲ τσαπί, ὁ δὲ μὲ φτυάρι καὶ ἄλλος μὲ καλάθι, ὅποιος ἔχει, καὶ νὰ δουλεύσωμεν ὅλοι μὲ πατριωτισμόν….
Ἂν ὅμως δὲν ἀκούσητε τὴν ἀρχιερατικὴν συμβουλήν μου καὶ μερικοὶ μὲν πηγαίνουν εἰς τὴν τάμπιαν χωρὶς ὄρεξιν ὡς εἰς ἀγγαρείαν, ἄλλοι δὲ κρυφθοῦν εἰς τὰ ὀσπίτια των καὶ ἄλλοι πηγαίνουν εἰς ἐδικά των ἰντερέσια, μηδὲν λογιζόμενοι τὸν προφανῆ της πατρίδος κίνδυνον, ἐκείνους ὁπού ἀκούσουν τὴν συμβουλήν μου, ὁ Θεὸς νὰ εὐλογήση αὐτοὺς τὲ καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν, ἐκείνους δὲ ὁπού κάμουν παρακοὴν καὶ δὲν πηγαίνουν εἰς τὴν τάμπιαν εὐθὺς μετὰ τὴν λειτουργίαν, τοὺς καταρῶμαι ἐκ βάθους ψυχῆς αὐτοὺς καὶ τὰ οἰκογενείας τῶν (ἐκτὸς γερόντων, γραιῶν, γυναικὼν ἀδυνάτων, παρθένων καὶ ἀνηλίκων παίδων) ὡς ἀναξίους της ἐλπιζομένης ἐλευθερίας καὶ ἀναισθήτους τῆς περιστάσεως αὐτῆς τῆς φρικώδους. Ἀκούσατε λοιπὸν ἅπαντες τὴν συμβουλήν μου τὴν ἀρχιερατικήν, διὰ νὰ λάβητε εὐλογίαν καὶ ὄχι κατάραν, νὰ λάβητε καὶ τὸν ἔπαινον τῶν ἀνθρώπων». («Ὁ Τύπος στὸν Ἀγώνα», Ἐκδόσεις Ἑρμῆς, Τόμος Β΄ σελ. 329).

.               Ἡ ἀπόφαση γιὰ τὴν Ἔξοδο.
Οἱ πρόκριτοι καὶ οἱ στρατιωτικοί τοῦ Μεσολογγίου ὑπέγραψαν σύμφωνο γιὰ τὴν Ἔξοδο. Αὐτὸ τὸ ὑπαγόρευσε ὁ Ρωγῶν Ἰωσὴφ στὸν Κασομούλη. Σὲ αὐτὸ περιγράφεται ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο θὰ γίνει ἡ ἔξοδος στὶς 10 Ἀπριλίου 1826, ξημερώνοντας τῶν Βαΐων. Ἡ ἀρχὴ τοῦ σχεδίου εἶναι ἡ ἀκόλουθη:
.               «Ἐν ὀνόματι τῆς Ἁγίας Τριάδος, βλέποντες τὸν ἑαυτόν μας, τὸ στράτευμα καὶ τοὺς πολίτας ἐν γένει μικροὺς καὶ μεγάλους παρ’ ἐλπίδα ἐστερημένους ἀπὸ ὅλα τὰ κατεπείγοντα ἀναγκαῖα τῆς ζωῆς πρὸ 40 ἡμέρας καὶ ὅτι ἐκπληρώσαμεν τὰ χρέη μας ὡς πιστοὶ στρατιῶται τῆς πατρίδος εἰς τὴν στενὴν πολιορκίαν ταύτην καὶ ὅτι ἐὰν μίαν ἡμέραν ὑπομείνωμεν περισσότερο, θέλομεν ἀποθάνει ὄρθιοι εἰς τοὺς δρόμους ὅλοι…». (Ἀρχιμ. Θεοφίλου Σιμοπούλου «Μάρτυρες καὶ ἀγωνισταὶ Ἱεράρχαι τῆς Ἑλληνικῆς Ἐθνεγερσίας 1821 – 1829», ἐκδ. Δημ. Λ. Θεοφιλοπούλου, Δημοσιογράφου, Ἀθῆναι, 1971, σελ. 425).

.                Προστασία τῶν γυναικῶν καὶ παιδιῶν.
.           Ὅταν ἀποφασίστηκε ἡ Ἔξοδος, ἄρχισαν νὰ ἐκτυλίσσονται τραγικὲς σκηνές. Μητέρες πέσανε μὲ τὰ παιδιά τους σὲ πηγάδια, ὁ Πετρόχειλος σκότωσε μὲ τὸ μαχαίρι του τὴ γυναίκα του, ὁ Προφίλης τὴ μνηστή του. Ὅταν ἔπεσε ἡ πρόταση νὰ σφαγοῦν ἀπὸ τοὺς ἴδιους ὅλα τὰ γυναικόπαιδα, γιὰ νὰ μὴν ἀτιμαστοῦν καὶ πουληθοῦν στὰ σκλαβοπάζαρα παρενέβη ὁ Ρωγῶν Ἰωσήφ. Ὕψωσε τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ ἀποσόβησε τὴν ἐκτέλεση, μὲ αὐτὰ τὰ λόγια: Τὰ παιδιὰ καὶ οἱ γυναῖκες ἀνήκουν στὸν Θεὸ καὶ ἐκεῖνος θὰ φρόντιζε διὰ τὴν τύχην των. Ἐν ὀνόματι τῆς Ἁγίας τριάδος. Εἶμαι Ἀρχιερεύς. Ἂν τολμήσετε νὰ πράξετε τοῦτο, ΠΡΩΤΟΝ θυσιάσατε ἐμένα. Καὶ σᾶς ἀφήνω τὴν κατάραν τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Παναγίας καὶ ὅλων τῶν Ἁγίων. Καὶ τὸ αἷμα τῶν ἀθώων νὰ πέσσ ἐπάνω σας» (Ἀπὸ ὁμιλία τοῦ Γ. Ἀθανασιάδη – Νόβα στὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, στὶς 15 Ἀπριλίου 1976).-

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ καὶ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Μεσολόγγι καὶ ἡ ταυτότητα τῶν Ἑλλήνων

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων ὁ Ἑλληνισμὸς μνημονεύει τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου. Πρόκειται γιὰ ἕνα ἀπὸ τὰ συγκλονιστικότερα γεγονότα τοῦ Ἀγώνα τῆς Ἀνεξαρτησίας τῶν Ἑλλήνων καὶ ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὴν ταυτότητά μας, ποὺ ἐξουσία, σὲ σύμπνοια μὲ τὴν μαρξιστικὴ καὶ νεοφιλελεύθερη διανόηση ἐπιχειροῦν νὰ ἀποδομήσουν.
.             Ὁ ἐθνικός μας ποιητὴς Διονύσιος Σολωμὸς στὸ ἀριστούργημά του «Οἱ ἐλεύθεροι πολιορκημένοι» καὶ στοὺς «Στοχασμοὺς τοῦ Ποιητῆ» λέγει στὸν ἑαυτό του καὶ στὸν καθένα μας: «Σκέψου βαθιὰ καὶ σταθερὰ (μία φορὰ γιὰ πάντα) τὴ φύση τῆς Ἰδέας, πρὶν πραγματοποιήσης τὸ ποίημα. Εἰς αὐτὸ θὰ ἐνσαρκωθῆ τὸ οὐσιαστικότερο καὶ ὑψηλότερο περιεχόμενο τῆς ἀληθινῆς ἀνθρώπινης φύσης, ἡ Πατρίδα καὶ ἡ Πίστις». Γιὰ τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Πίστη θυσιάστηκαν οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι. Αὐτὰ τὰ ἰδανικὰ τοὺς κατέστησαν ἥρωες καὶ ἐθνομάρτυρες. Ἔγραψε ὁ Μεσολογγίτης ποιητής μας Κωστὴς Παλαμᾶς: «Δὲν ὑπάρχουσι πλέον ἐντὸς τῶν τειχῶν οὔτε ἄνδρες, οὔτε γυναῖκες, οὔτε γέροντες, οὔτε παιδία, οὔτε ἀσθενεῖς, οὔτε πληγωμένοι. Ὑπάρχουσι μόνον ἥρωες».
.             Ἡ Ἀγάπη καὶ ἡ Πίστη πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Πατρίδα ἔκαμαν τοὺς πολιορκημένους νὰ ἀρνηθοῦν κάθε διαπραγμάτευση μὲ τοὺς τουρκοαιγυπτίους, νὰ μὴν ὑποχωρήσουν στὶς ἀπειλές τους, νὰ μὴν δελεασθοῦν ἀπὸ τὶς ὑποσχέσεις τους. Ἡ Φιλοπατρία καὶ ἡ Πίστη τοὺς ἔκαμαν νὰ προτιμήσουν νὰ ὑποφέρουν καὶ νὰ πεθάνουν παρὰ νὰ ἀτιμασθοῦν. Ὁ Ἐθνικός μας Ποιητὴς περιγράφει ἐπιγραμματικὰ τὴν κατάσταση τῶν Ἐλεύθερων Πολιορκημένων σὲ δύο σκηνές: Ἡ μία εἶναι μὲ τὴν πεινασμένη μάνα: «Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπὴ στὸν κάμπο βασιλεύει, λαλεῖ πουλί, παίρνει σπυρὶ κι ἡ μάνα τὸ ζηλεύει» καὶ ἡ ἄλλη μὲ τὸν Σουλιώτη στρατιώτη, ποὺ στέκει παράμερα καὶ κλαίγοντας λέγει στὸ τουφέκι του: «Ἔρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ ἔχω ᾽γὼ στὸ χέρι; Ὁπού σὺ μοῦ ᾽γινες βαρὺ κι ὁ Ἀγαρηνὸς τὸ ξέρει…».
.             Στὴν ἐποχή μας ἡ κρατικὴ ἐξουσία, μαζὶ μὲ τὶς νεομαρξιστικὴ καὶ νεοφιλελεύθερη ἰντελιγκέντσιες ἀρνοῦνται τὴν Πίστη καὶ τὴν Ἀγάπη στὴν Πατρίδα καὶ ἐπιδιώκουν νὰ ξεριζώσουν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες τὴν ταυτότητά τους. Ἀντικατέστησαν τὴ φιλοπατρία μὲ τὸν «ρεαλισμό», μὲ τὸ χειροκρότημα τῶν «Ἀγαρηνῶν» καὶ τῶν «Φράγκων», μὲ τὴν καλοπέραση. Τοὺς ἐνδιαφέρει νὰ τοὺς θαυμάζουν οἱ ἰσχυροὶ τῆς Γῆς ὄχι γιὰ τὸν ἡρωισμό τους, ἀλλὰ ποὺ τοὺς εἶναι τόσο βολικοί…
.             Ποῦ κατάντησε ἡ Νέα Ἀριστερά… Ἀπὸ τὰ πομπώδη συνθήματα γιὰ «ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία» καὶ γιὰ «νταούλια» καὶ ἀπὸ τὶς κατηγόριες σὲ βάρος τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων Της γιὰ «ἐθνικὴ μειοδοσία», ἔφτασε στὶς πομπὲς τῶν Πρεσπῶν καὶ τῶν Μνημονίων…
.             Εἶναι ἀπορίας ἄξιο γιατί οἱ ἐκπρόσωποί Της πηγαίνουν στὶς ἐκδηλώσεις μνήμης ἡρωικῶν πράξεων τῶν προγόνων μας, ὅταν δὲν τὶς πιστεύουν, ὅταν τὶς θεωροῦν «μύθους», ὅταν ἐπιδιώκουν αὐτὲς νὰ «διορθωθοῦν» ἢ καὶ νὰ ξεχαστοῦν. Ἕνα ὅμως νὰ θυμοῦνται. Αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ μέγας ἰταλὸς ἀρχιμουσικὸς Ρικάρντο Μούτι: «Ἡ Ἑλλάδα χωρὶς τὴν ταυτότητά της δὲν εἶναι πιὰ Ἑλλάδα». Γι’ αὐτὸ καὶ γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἡ ταυτότητά τους εἶναι ἡ ζωή τους.-

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΓΕΝΟΣΗΜΟ ΤΗΣ κ. «ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ» ΚΑΙ Ο ΨΑΡΑΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ

Ἡ Ρεπούση καὶ ὁ ψαρὰς τῆς λιμνοθάλασσας

Νάσος Λαναρᾶς @madata.gr

Κυρία Μαρία Ρεπούση…

.          Ὁ «συνωστισμός», εἶναι μία λέξη, ποὺ σᾶς πάει πολύ. Μετὰ τὸν συνωστισμὸ τῆς Σμύρνης ἐπανήλθατε μὲ …συνωστισμὸ ἰδεῶν καὶ προτάσεων, ποὺ ἀσφυκτιοῦν ἐγκλωβισμένες στὴν «φαιὰ οὐσία» σας, ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ἕνας κολλητὸς τῆς Ἀγκάθα Κρίστι.
.          Καὶ καλὰ γιὰ τὸν «συνωστισμὸ» τῆς Σμύρνης, σᾶς πρόλαβε ὁ Ἔρνεστ Χέμινγουει τὸ 1925, ποὺ στὸ διήγημά του «Στὴν προκυμαία τῆς Σμύρνης», περιγράφει τὶς φρικαλεότητες, ποὺ ἔζησε ὡς δημοσιογράφος-πολεμικὸς ἀνταποκριτὴς τῆς καναδικῆς ἐφημερίδας «Toronto star» στὴν περιοχή, τρία χρόνια πρίν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐπιλέξω τὴν ἄποψη τοῦ νομπελίστα καὶ ὄχι τὴ δική σας ἐπὶ τοῦ θέματος.
.          Ἐπανήλθατε ὄμως  μὲ τὸ «κὶτς» τῶν ἀναπαραστάσεων ἱστορικῶν γεγονότων στὴ χώρα μας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ «Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου» καὶ ζητήσατε νὰ καταργηθοῦν γιατί ἐνισχύουν ἐθνικιστικὰ ἀκραῖα συναισθήματα καὶ συμπεριφορὲς .
.          Κατ᾽ ἀρχήν, νὰ σᾶς θυμήσω ὅτι ἐκπροσωπεῖτε 1627 νοματαίους, ποὺ σᾶς ψήφισαν καὶ μὲ τὸ ζόρι γεμίζουν ταβέρνα. Ὄχι  11 ἑκατομμύρια Ἕλληνες  ὥστε νὰ ἀποφασίζετε ἐσεῖς γιὰ πάρτη τους.
.          Δεύτερον, ἀφοῦ μιλᾶμε μὲ ὅρους αἰσθητικῆς καὶ τέχνης, νὰ σᾶς θυμίσω ἐπίσης ὅτι, οἱ λέξεις  «κίτς», «κιτσαριό», «κιτσάτο», ποὺ ἔχουν ἐπικρατήσει ὡς νεολογισμοί, εἶναι ἄκρως προσβλητικές, ὅταν χαρακτηρίζουν καλλιτεχνικὴ δραστηριότητα, ἰδιαίτερα δέ, ὅταν αὐτὴ ἔχει ἱστορικὰ στοιχεῖα ἀναφορᾶς. Ξέρετε σίγουρα ὅτι ὁ ὅρος «kitsch» εἶναι Γερμανικός, ποὺ ἐμφανίστηκε στοὺς καλλιτεχνικοὺς κύκλους τοῦ Μονάχου περὶ τὰ 1870, γιὰ νὰ περιγράψει τὴν «εὐτέλεια», τὸ «στερούμενο ἀξίας», τὸ «ψεύτικο», τὸ «καλλιτεχνικὸ σκουπίδι». Κατὰ πᾶσα πιθανότητα προέρχεται ἀπὸ τὸ ρῆμα «kitschen», ποὺ σημαίνει «μαζεύω λάσπη» ἢ  «πασαλείβω».
.          Εὐτέλεια, λάσπη, σκουπίδι, πασάλειμμα…Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔχει ἡ ἀναπαράσταση τῆς «ἐξόδου τοῦ Μεσολογγίου»; Ὁ μονόλογος τοῦ «Χρήστου Καψάλη», ποὺ βάζει φωτιὰ στὰ πυρομαχικὰ καὶ αὐτοκτονεῖ μὲ τὰ  γυναικόπαιδα γιὰ νὰ μὴν πέσουν στὰ χέρια τῶν Τούρκων; Δρώμενο κακόγουστο, κατὰ τὴν ἄποψή σας, ποὺ μπορεῖ νὰ συγκινεῖ ὡστόσο χιλιάδες Μεσολογγίτες, ὅταν βλέπουν ταυτόχρονα μὲ τὴν ἀναπαράσταση τὰ ὀνόματα τῶν προγόνων τους χαραγμένα στὸν «τύμβο τῶν ἡρώων»;
.          Δὲν θὰ πρέπει νὰ συγκινηθεῖ καὶ νὰ αἰσθανθεῖ περήφανος ὁ ψαρὰς τῆς λιμνοθάλασσας μὲ αὐτὴ τὴν εἰκόνα; Γιατί θὰ πρέπει νὰ ἔχει τὸ δικό σας «κριτήριο ποιότητας»;
.          Εἶστε ἐκπαιδευτικὸς καὶ ὅμως ξεχνᾶτε ἕνα βασικὸ στοιχεῖο. Δὲν ἔχουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τὴν ἴδια πρόσβαση στὴν γνώση, τὴν ποιότητα καὶ τὴν αἰσθητικὴ καὶ κυρίως… ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟ. Γιατί ἡ καλαισθησία δὲν εἶναι ἔμφυτη ἱκανότητα, ἀποκτᾶται μὲ τὸν χρόνο, τὴν παιδεία, τὴν ἐμπειρία, τὴν ἐξάσκηση.
.          Ἀσφαλῶς γνωρίζετε τὸν μηχανισμὸ τῆς «παραστατικῆς συγκίνησης», ποὺ λειτουργεῖ μέσα ἀπὸ ὅλες τὶς μορφὲς τέχνης καὶ πολλὲς φορὲς εἶναι τὸ ζητούμενο. Ἀναπαράγεται καλλιτεχνικὰ ἕνα γεγονὸς γιὰ νὰ μεταβιβάσει μηνύματα καὶ πληροφορίες.
.          Δὲν εἶναι λοιπὸν ρατσισμός, κυρία Ρεπούση, νὰ ἀπορρίπτετε τὶς αἰσθητικὲς προσλαμβάνουσες, ποὺ ἔχει ὁ ψαρὰς τῆς λιμνοθάλασσας, ἐπειδὴ συγκινεῖται μὲ ἕνα παραδοσιακὸ Μεσολογγίτικο μοιρολόι τῆς ἐξόδου ὅπως «Τὸν Μάρκο πᾶν᾽ στὴν ἐκκλησιά…» καὶ καμαρώνει μὲ τὸν λεβέντη, ντυμένο μὲ φουστανέλα γιό του, ποὺ διασχίζει, τὸν δρόμο τῆς «θυσίας» σὲ μία πένθιμη λιτανεία καὶ ὄχι παρέλαση, πρὸς τὸν «κῆπο τῶν ἡρώων»;
.          Γιατί θὰ πρέπει αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος νὰ εἶναι ἐξοικειωμένος μὲ τὴ δική σας ἄποψη περὶ τέχνης , ν’ ἀκούει «Σιμπέλιους», νὰ διακρίνει ἀπὸ μακριὰ ἕναν «Καντίνσκι» καὶ νὰ διαβάζει «Ντεριντά»; ΓΙΑΤΙ;
.          Δὲν εἶναι φασισμὸς ἡ ἀπαγόρευση αὐτῶν τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων;
.          πίσης, δν θυμμαι ν διαμαρτύρεστε γι τ δημόσια κδήλωση μνήμης τν Σιιτν Μουσουλμάνων, πο πραγματοποιεται στὴν χώρα μας, γι τν θάνατο τοῦ γγονο το Μωάμεθ, μάμη Χουσεΐν. Ἑκατοντάδες ἀφιονισμένοι μουσουλμάνοι, αὐτομαστιγώνονται μὲ λεπίδες καὶ ξυράφια στὸ κέντρο τοῦ Πειραιᾶ καὶ περιφέρονται αἱμόφυρτοι ἀνάμεσα σὲ ἔντρομους περαστικούς  πολίτες καὶ παιδιά. κεῖ  ασθητική σας δν προσβάλλεται; Δὲν ἀντιδρᾶ; Δὲν προκαλεῖται;

.          Θὰ κλείσω μὲ μιὰ προσωπικὴ ἐμπειρία. Πρὶν πολλὰ χρόνια, ἕνα Σάββατο βράδυ, παραμονὴ τῶν Βαΐων, μαθητὴς πρώτης δημοτικοῦ, στὸν «Κῆπο τῶν ἡρώων», αὐτὴ ἡ «ἀναπαράσταση» ποὺ τὴν σνομπάρετε, ἔγινε ἀφορμὴ νὰ ρωτήσω ἀθῶα τὸν πατέρα μου: «Μπαμπὰ γιατὶ  αὐτὸς ὁ γέρος  (ΚΑΨΑΛΗΣ)  ἔβαλε φωτιά;» Καὶ ἡ ἀπάντηση τοῦ πατέρα μου ἔγινε ἀφορμὴ γιὰ νὰ διαβάσω. Νὰ διαβάσω πολὺ καὶ …πολλά.
.          Καὶ γιὰ νὰ μιλήσουμε μὲ ὅρους ὑψηλῆς  αἰσθητικῆς, ποὺ κατανοεῖτε ἐπαρκῶς …Ναί!!! Αἰσθάνθηκα δέος μπροστὰ στὸν «Las Meninas» τοῦ Βελάσκεθ γιὰ τὴν ἐπαναστατικὴ νεωτερικότητα, ποὺ ἔφερε στὴν Τέχνη. Ἀνατρίχιασα ἕνα βράδυ μὲ πανσέληνο στὸ Ἡρώδειο μὲ τὶς ἄριες τῆς Μονσερὰ Καμπαγιέ. Ἔμεινα ἄφωνος μὲ τὸν λυρισμὸ τῆς «Μήδειας» τοῦ Δημήτρη Παπαϊωάννου, ἀλλὰ δακρύζω κάθε φορὰ πού, παραμονὴ τῶν Βαΐων, ἀκούω τὴ μπαρούτη νὰ σκάει στὰ χέρια τοῦ «Καψάλη» σὲ αὐτὴ τὴν «φτηνὴ» ἀναπαράσταση.

Υ.Γ. Ἐπειδὴ μιλᾶμε γιὰ ποιότητα καὶ αὐθεντικότητα, νὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ ὅτι ὡς πρὸς τὴν ἐπιστήμη τῆς ἱστορίας, προτιμῶ τὴν αὐθεντικὴ Ἑλένη Γλύκατζη – Ἀρβελὲρ καὶ ὄχι κάτι ἄλλα …γενόσημα.

Ἕνας Μεσολογγίτης

ΝΑΣΟΣ ΛΑΝΑΡΑΣ (@Facebook)

, ,

Σχολιάστε

ΤΑ “ΟΧΙ” ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Τ ΟΧΙ το λληνισμο

Κωνσταντῖνος Χολέβας-Πολιτικὸς Ἐπιστήμων

.       Τώρα ποὺ διερχόμαστε μία μείζονα κρίση, οἰκονομική, ἠθική, πνευματική, ἀκριβῶς τώρα καθίσταται ἀκόμη πιὸ ἐπίκαιρο τὸ μήνυμα ἀπὸ τὸ ΟΧΙ τοῦ 1940. Τὸ ΟΧΙ ποὺ βεβαίως εἶπε ὁ Κυβερνήτης Ἰωάννης Μεταξὰς ἐκφράζοντας τὴν ἄποψη τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ μας. Ἦταν ἕνα ΟΧΙ κατὰ τῆς ξένης εἰσβολῆς καὶ ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρέπειας. Οἱ φράσεις τοῦ Μεταξὰ πρὸς τὸν Ἰταλὸ Πρέσβυ Γκράτσι ἦταν: “Alors c’ est la guerre”, ποὺ σημαίνει στὰ γαλλικά: Λοιπόν, ἔχουμε πόλεμο. Καὶ τὸ ΟΧΙ αὐτὸ ἐπαναλήφθηκε χιλιάδες φορὲς ἀπὸ ἁπλοὺς φαντάρους καὶ ἀξιωματικούς, ἀπὸ κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ἀπὸ ἐπιστήμονες καὶ ὀλιγογράμματους μαχητές. Ἀπὸ ἄνδρες καὶ γυναῖκες ποὺ αἰσθάνθηκαν ὅτι προσεβλήθη ἡ Παναγία κατὰ τὸν τορπιλλισμὸ τῆς ΕΛΛΗΣ ἀπὸ ἰταλικὸ ὑποβρύχιο στὶς 15 Αὐγούστου 1940. Ὁ πόλεμος ἔγινε μὲ ὑψηλὰ ἰδανικά. Τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὴν Πατρίδα. Εἶχε ὁ ἁπλὸς Ἕλληνας ἰσχυροὺς προστάτες. Τὴν Παναγία καὶ τὴν διαχρονικὴ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τοὺς ἥρωες καὶ τοὺς μάρτυρες τοῦ Γένους.
.       Ἔγραψε σχετικὰ ὁ σπουδαῖος λόγιος καὶ δημοσιογράφος Σπύρος Μελάς: «Ἀπὸ αὐτὸ τὸ καμπαναριὸ τῆς Μεγαλόχαρης ἀντιλάλησε ὣς τὰ πέρατα τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἡ καμπάνα τοῦ ἐθνικοῦ συναγερμοῦ, ὅταν ὁ Ἰταλός, ἀφήνοντας τὸν ἀκήρυχτο πόλεμο, ἦρθε στὶς φανερὲς ἐχθροπραξίες. Ὁ σεπτὸς ναὸς τῆς παρθένου στάθηκε τὸ ψυχικὸ στρατηγεῖο τοῦ ἔθνους. Μία θεία κόρη στρατηγεύει πάντα στοὺς μεγάλους πολέμους τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Ἀθηνᾶ παράστεκε τοὺς ἥρωες στὴν Ἰλιάδα. Τὰ στρατεύματα καὶ τὰ καράβια μας, στὸ ἀγώνα τοῦτο τῆς λευτεριᾶς, ἡ Μεγαλόχαρη τῆς Τήνου…».
.       Ὁ Ἐμμανουέλε Γκράτσι, ὁ Ἰταλὸς Πρέσβυς ποὺ ἐπέδωσε στὸν Ἰωάννη Μεταξὰ τὸ ἐπαίσχυντο τελεσίγραφο τὰ ξημερώματα τῆς 28.10.1940, παραδέχεται ὅτι: «Τὸ ἔγκλημα τῆς Τήνου εἶχε γι’ ἀποτέλεσμα, νὰ μὴν πῶ ἔκαμε τὸ θαῦμα, νὰ δημιουργηθεῖ σ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα μία ἀπόλυτη ἑνότητα ψυχῶν. Μοναρχικοὶ καὶ Βενιζελικοί, ὀπαδοὶ καὶ ἀντίπαλοί της 4ης Αὐγούστου, πείστηκαν πὼς ἕναν μόνο ἀδυσώπητο ἐχθρὸ εἶχε ἡ Ἑλλάδα: Τὴν Ἰταλία. Καὶ πὼς ἂν δὲν γινόταν νὰ ἀποφευχθεῖ μιὰ σύγκρουση μὲ τὴν Ἰταλία, θὰ ἦταν προτιμότερο ν’ ἀντιμετωπισθεῖ ὁ ἐχθρὸς μὲ ἀνδρισμό, παρὰ νὰ ὑποχωρήσει τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος μπροστὰ σ’ ἕναν ἐχθρό, ποὺ δὲν δίσταζε νὰ μεταχειρίζεται τέτοια μέσα…».
.       Δὲν μποροῦσε νὰ ἦταν διαφορετικὴ ἡ ἀπάντηση τῶν Ἑλλήνων στὴν εἰσβολὴ τοῦ Μουσσολίνι. Ὁ Ἑλληνισμὸς καταγράφηκε μὲ χρυσὰ γράμματα στὶς δέλτους τῆς παγκόσμιας ἱστορίας κυρίως μὲ τὰ ΟΧΙ του. ντίσταση τν Πανελλήνων κατ τς Περσικς εσβολς τ 490-479 π.Χ. σωσε τν Ερώπη π τν σιατικ βαρβαρότητα. Σήμερα ἑκατομμύρια ἄνθρωποι σὲ ὅλον τὸν κόσμο διδάσκονται μὲ θαυμασμὸ τ ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ το Λεωνίδα καὶ τὸ «Ἴτε παῖδες Ἑλλήνων», ποὺ διέσωσε ὁ Αἰσχύλος. Τ ΟΧΙ το Κωνσταντίνου Παλαιολόγου τὸ 1453 διέσωσε τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπερηφάνεια τῶν Ἑλλήνων καὶ κράτησε ἄσβεστη τὴ φλόγα τῆς Μεγάλης Ἰδέας. Εἶχε προηγηθεῖ, λίγα χρόνια πρίν, τ ΟΧΙ το Μάρκου Εγενικο, Ἐπισκόπου Ἐφέσου, πρὸς τὸν Πάπα, ὁ ὁποῖος ζητοῦσε τὴν πλήρη ὑποδούλωση τῆς Ὀρθοδοξίας στὴ Λατινικὴ Δύση. Ὁ ἀείμνηστος Βρετανὸς Βυζαντινολόγος Σὲρ Στῆβεν Ράνσιμαν παραδέχεται ὅτι αὐτὸ τὸ ΟΧΙ διαφύλαξε τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ ταν κκλησία πιβιώνει, τότε πιβιώνει κα λληνισμός. Τ ΟΧΙ τν Σουλιωτν καὶ Σουλιωτισσῶν πρὸς τὸν Ἀλῆ Πασὰ ἀποτέλεσαν τὸν πρόλογο τοῦ 1821. Τ ΟΧΙ το Παπαφλέσσα θαυμάσθηκε ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν σκληρὸ ἀντίπαλό του, τὸν Αἰγύπτιο Ἰμπραήμ. ΤΟ ΟΧΙ τν Μεσολογγιτν καὶ ἡ συγκινητικὴ Ἔξοδός τους παρακίνησαν διαδηλώσεις φοιτητῶν στὴν Ἀγγλία καὶ στὴ Γαλλία καὶ θυελλώδεις συζητήσεις ὑπὲρ τοῦ ἑλληνικοῦ Ἀγώνα στὰ εὐρωπαϊκὰ Κοινοβούλια.
.       ΤΟ ΟΧΙ κατὰ τῶν Γερμανῶν Ναζὶ στὸ Ροῦπελ θαυμάσθηκε ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν Χίτλερ καὶ ἀπὸ τοὺς ἀλαζόνες στρατηγούς του. Τὸ ΟΧΙ κατὰ τῶν βρετανῶν ἀποικιοκρατῶν ποὺ δήλωσαν οἱ Ἕλληνες Κύπριοι τὸ 1955-59 ταπείνωσε μία ὁλόκληρη αὐτοκρατορία καὶ ἀναπτέρωσε τὸ ἠθικό του ἁπανταχοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τὰ μεγάλα συλλαλητήρια τῶν Ἑλλήνων τὸ 1992-94 ἐμπόδισαν τοὺς ἐνδοτικοὺς νὰ παραχωρήσουν τὸ ὄνομα καὶ τὸν πολιτισμὸ τῆς Μακεδονίας στὸ θνησιγενὲς κρατίδιο τῶν Σκοπίων. Τὸ ΟΧΙ αὐτὸ ἐλήφθη σοβαρὰ ὑπ’ὄψιν ἀπὸ φίλους καὶ ἑταίρους, ὅπως δήλωσε πρὸ ἐτῶν στὴν Ἀθήνα ὁ ὑπεύθυνός της Εὐρ. Ἑνώσεως γιὰ τὰ Βαλκάνια, Ντέϊβιντ Ὄουεν. Οἱ Κύπριοι ἀδελφοί μας ξαναεῖπαν τὸ ΟΧΙ τοὺς στὸ κρίσιμο δημοψήφισμα τοῦ 2004. Ἔσωσαν τὸ νησί τους ἀπὸ τὸ σχέδιο Ἀνὰν ποὺ θὰ ἔφερνε πλήρη Τουρκοκρατία στὸν βορρᾶ καὶ μερικὴ τουρκοκρατία στὸν νότο. Καὶ τὰ ΟΧΙ πρέπει νὰ ἔχουν συνέχεια. Τώρα ποὺ ὑπὸ τὴν πίεση τῶν οἰκονομικῶν μας προβλημάτων καλούμεθα νὰ δηλώσουμε πλήρη ὑποταγὴ σὲ ξένες ἀποφάσεις καὶ νὰ παραχωρήσουμε σὲ ἐπικίνδυνο βαθμὸ τὴν ἐθνική μας κυριαρχία.
.       Τὴν 28η Ὀκτωβρίου 1940 ὁ μεγάλος ποιητής μας Κωστὴς Παλαμᾶς πρότεινε νὰ μεθύσουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τὸ ἀθάνατο κρασὶ τοῦ 1821. Ἡ πίστη στὸν Θεὸ καὶ στὴν Παναγία, ἡ συνείδηση τῆς ἱστορικῆς συνέχειας, ἡ αἴσθηση τοῦ χρέους ἀπέναντι στὴν πατρίδα, στοὺς προγόνους καὶ στοὺς ἐπιγόνους, αὐτὰ ἦσαν πρωτίστως τὰ ἰδανικὰ ποὺ ἐνέπνευσαν τὴν ἐποποιία τῶν βορειοηπειρωτικῶν βουνῶν. Γιὰ νὰ μπορέσουμε σήμερα νὰ ἐπιβιώσουμε ὡς ἔθνος καὶ ὡς ἀξιοπρεπεῖς Ἕλληνες εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἀναβαπτισθοῦμε στὶς σταθερὲς ἀρχὲς καὶ ἀξίες τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Γιὰ νὰ συνεχίσουμε τὰ ΟΧΙ τοῦ Ἑλληνισμοῦ!

 Κ.Χ. 23.10.2011

 ΠΗΓΗ: «ΑΝΤΙΒΑΡΟ»

, , , , , , ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡΟΠ. ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ: «ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ»

ξοδος το Μεσολογγίου καρπὸς το λληνορθοδόξου θους

Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Τηλεοπτικὸ Σταθμὸ «Σκάι» ἀπέστειλε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Κοσμᾶς, μὲ τὴν ὁποία ἐκφράζει τὴν λύπη του καὶ τὴν ἔντονη διαμαρτυρία του, γιατὶ στὸ ἕκτο (6ο) ἐπεισόδιο τῆς σειρᾶς «1821», μὲ τίτλο «Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι» ἀποσιωπᾶται πλήρως ἡ προσφορὰ καὶ ἡ θυσία τοῦ ἱεροῦ κλήρου μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Ἐπίσκοπο Ρωγῶν Ἰωσήφ.

Τὸ κείμενο τῆς ἐπιστολῆς εἶναι τὸ ἀκόλουθο:

Κύριε Διευθυντά,

.           Τὴν Τρίτη 01-03-2011 προεβλήθη ἀπὸ τὸν Τηλεοπτικὸ Σταθμὸ «ΣΚΑΪ» ἕνα ἐπεισόδιο τῆς σειρᾶς «1821», τὸ ὁποῖο ἀνεφέρετο μεταξὺ ἄλλων καὶ στὴν Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου.
.           Ὡς ἐπίσκοπος τῆς Ἱερᾶς καὶ ἡρωϊκῆς Πόλεως τοῦ Μεσολογγίου καὶ τῆς ἱστορικῆς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας, ἐκτὸς ἀπὸ πολλὲς ἀπορίες γιὰ τὴν ἱστορικὴ γνησιότητα γεγονότων καὶ λεχθέντων κατὰ τὴν παρουσίασι τοῦ ἐπεισοδίου, ἐκφράζω τὴν λύπη μου καὶ τὴν ἔντονη διαμαρτυρία μου, διότι ἀπεσιωπήθη πλήρως ἡ προσφορὰ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας ὅπως καἡ προσφορὰ καἡ θυσία τοὀρθοδόξου ἱεροῦ κλήρου μἐπικεφαλῆς τὸν Ἐπίσκοπο Ρωγῶν Ἰωσήφ.
.           Ζοῦμε στὸ Μεσολόγγι, πατᾶμε τὸ ἴδιο χῶμα ποὺ ἐκεῖνοι ἔβαψαν μὲ τὸ μαρτυρικό τους αἷμα, βλέπουμε τὶς ντάπιες, στὶς ὁποῖες ἔστεκαν ὄρθιοι, ἀλύγιστοι, γενναῖοι καὶ ἐμψύχωναν τοὺς μαρτυρικοὺς ἀγωνιστὲς τῆς Ἐξόδου.
.           Ὑπάρχουν οἱ Ἱεροὶ Ναοὶ στοὺς ὁποίους συγκέντρωναν τοὺς ὑπερασπιστὲς τοῦ Μεσολογγίου, διασώζονται ὁ Τίμιος Σταυρός, μὲ τὸν ὁποῖο εὐλογοῦσε ὁ Ρωγῶν Ἰωσὴφ τοὺς ἐξοδίτες καὶ τὰ ἅγια Ποτήρια, μὲ τὰ ὁποῖα τοὺς κοινωνοῦσε.
.          Ὁ Ἰωσήφ, Ἐπίσκοπος Ρωγῶν καὶ Κοζύλης, ἦταν ἡ ψυχὴ τοῦ Ἀγῶνος. Λειτουργοῦσε, ἐξομολογοῦσε καὶ μετέδιδε τὰ Ἄχραντα Μυστήρια στοὺς Ἐλεύθερους Πολιορκημένους μαζὶ μὲ τοὺς ἀγωνιστὲς κληρικοὺς καὶ συμμάρτυρές του. Αὐτὸς κατέστρωσε τὸ ἀναλυτικὸ σχέδιο τῆς Ἐξόδου, ὅπως μαρτυρεῖ ὁ αὐτόπτης μάρτυς Νικόλαος Κασομούλης.
.           Ὁ ἐπίσκοπος Ἰωσὴφ ἀνατινάχθηκε ἡρωικὰ στὸν Ἀνεμόμυλο κατὰ τὴν εἴσοδο τῶν Τουρκοαιγυπτίων. Οἱ εἰσβολεῖς τὸν βρῆκαν ἡμιθανῆ μετὰ τὴν ἔκρηξη καὶ τὸν θανάτωσαν μὲ μαρτυρικὸ τρόπο.
.           Ἐλᾶτε νὰ δεῖτε τὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου του, ἀλλὰ καὶ τὸν τόπο τῆς θυσίας τοῦ μεγάλου ἐθνομάρτυρος τοῦ Μεσολογγίου Χρήστου Καψάλη.
.           Τέτοιες μορφὲς καὶ τόσο μεγάλη θυσία, θὰ ἔπρεπε νὰ προβάλλονται στὴν ἐποχή μας, κατὰ τὴν ὁποία ἠθελημένα ἀθέλητα, στεροῦμε τοὺς νέους μας ἀπἀληθινὰ πρότυπα, ἀξίες καἰδανικά.
.           Γιατί ἄραγε οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ ΣΚΑΪ καὶ μάλιστα πανεπιστημιακοὶ διδάσκαλοι δὲν βρῆκαν οὔτε μία λέξη νὰ ποῦν γιὰ τὶς μαρτυρικὲς μορφὲς τοῦ Ρωγῶν Ἰωσὴφ καὶ τῶν ἄλλων κληρικῶν;
.           Ἡ ἡρωικὴ ἀντίσταση τῶν Ἐλευθέρων Πολιορκημένων καὶ ἡ Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου ἦταν ἀποτέλεσμα τοῦ ἑλληνορθοδόξου ἤθους, τὸ ὁποῖο καλλιέργησαν κατὰ τὴν διάρκεια τῆς τουρκοκρατίας ὁ μεγάλος μας συντοπίτης Ἰσαπόστολος, Ἐθναπόστολος καὶ Ἱερομάρτυς Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ κληρικοὶ καὶ μοναχοὶ τοῦ δούλου Γένους μας.
.           Δόξα τῷ Θεῶ. Μιλᾶνε γιὰ τὴν ἀλήθεια αὐτὴ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδος.
.           Ἐθνικός μας ποιητὴς Διονύσιος Σολωμός, στὸ δοκίμιο, τὁποῖο συνοδεύει τὸ ποίημά του «Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι», γράφει ἐμπνεόμενος ἀπὸ τὸ Μεσολόγγι ὅτι τὰ δύο μεγάλα ἰδανικὰ γιὰ κάθε ἄνθρωπο εἶναι ἡ Πίστη στὸν Χριστὸ καἡ Πατρίδα.
. Ατ χρειάζεται λαός μας γι ν ρθοποδήσει σ περίοδο πνευματικς κρίσεως, πάντα κα σήμερα.

Κύριε Διευθυντά,

.           Ἡ ἄρνηση τῆς πίστεως στὸν Σωτήρα Χριστό, ἡ ἄρνηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ περιφρόνηση τῶν ἰδανικῶν καὶ τῶν ἀξιῶν, ἡ διαστρέβλωση τῆς γνησίας Ἱστορίας καὶ τῆς γνησίας φιλοπατρίας, βλέπουμε ποῦ μᾶς ὁδηγεῖ.
.           Ἂς μὴ ἐθελοτυφλοῦν μερικοί…
.           Ἂς ἀφήσουν τὸ ἡρωικὸ Μεσολόγγι νὰ ζῆ τὴν γάργαρη Ἱστορία του, νὰ κρατάει ἀνόθευτη τὴν ὀρθόδοξη καὶ τὴν ἐθνική του Παράδοση, νὰ διδάσκει καὶ νὰ μεταλαμπαδεύει τὰ γεγονότα τῆς Ἐξόδου, ὅπως ἀκριβῶς ἔγιναν, στοὺς νέους βλαστούς μας, νὰ εὐγνωμονεῖ τὸν ἐλευθερωτὴ Κύριο καὶ Θεό μας καὶ νὰ δέχεται τὴν Χάρι Του.

Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ διατελῶν,

Μετ᾽ εὐχῶν
† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

ΠΗΓΗ: http://kosmasaitolos.blogspot.com

 

, , , , , , ,

Σχολιάστε