Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἔκτρωση

ΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΦΟΝΟΣ

Ναί, εἶναι φόνος!

τοῦ Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.              Δέν εἶναι ἁπλῶς φόνος. Εἶναι ὁ ἐγκληματικώτερος φόνος, ὁ ἀπαισιώτερος φόνος, ὁ πιὸ κτηνώδης φόνος.
.             Φυσικὰ καταλάβατε, ὅτι πρόκειται γιὰ τὴ θανάτωσι τοῦ παιδιοῦ τῆς κυήσεως, πού τελεῖται μὲ τὴ διαδικασία τῆς ἀμβλώσεως (ἐκτρώσεως).
.            Τόλμησε ἡ Ἰ. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ν’ ἀποκαλέση, γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, φόνο τὴν ἔκτρωσι καὶ ξεσηκώθηκαν ὅλοι σχεδὸν οἱ δημοσιογράφοι νὰ κατηγορήσουν τὴν ἠγεσία τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὸν χαρακτηρισμὸ αὐτόν!
.              Δηλαδή, τί θέλετε, κύριοι, νὰ μᾶς πῆτε, ὅτι εἶναι «χάδι στοργῆς» ἡ ἐπέμβασις τοῦ ἐκτρωσιολόγου, πού μὲ τὰ ἐργαλεῖα του κατασφάζει τὸν ζωντανὸ ἄνθρωπο, τὸ μικρὸ παιδί, τὸ ζωντανὸ ἔμβρυο; Τόση διαστροφὴ ἔχετε ὑποστεῖ; Οὔτε οἱ δήμιοι, ποὺ κατέσφαζαν τοὺς χριστιανούς, δὲν ἀμφισβητοῦσαν ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔκαναν ἦταν φόνος! Ἐσεῖς εἶστε καὶ δημίων ἀγριώτεροι!

  • Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις. Διότι ἀφαιρεῖ βίαια ζωὴ ἀνθρώπου. Ὅταν ὁ ἐκτρωσιολόγος κόβει τὸ χεράκι καὶ τὸ ποδαράκι τοῦ ἐμβρύου, ὅταν σπάη τὸ κεφαλάκι του, ὅταν τὸ πολτοποιῆ, ἐσεῖς λέτε ὅτι δὲν πρόκειται γιά φόνο;

  • Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις. Διότι τὸ θῦμα κατανοεῖ ὅτι ὁ ἐχθρός του ἐπέρχεται και συσπειρώνεται στὴν ἄκρη τοῦ σάκκου τῆς κυοφορίας! Ζητάει ἀπεγνωσμένα προστασία.

  • Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις, καὶ μάλιστα ὁ πιὸ ἀπάνθρωπος. Διότι τὸ θῦμα εἶναι ἀνυπεράσπιστο. Κι ὁ πιὸ εἰδεχθὴς ἐγκληματίας ἔχει δικαίωμα ὑπερασπίσεως, συνηγόρου. Καὶ σεῖς ἀπαγορεύετε καὶ σὲ μᾶς νὰ ὑπερασπιζώμαστε τὸ ΑΘΩΟ βρέφος!

  • Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις! Καὶ μάλιστα ἐκ προμελέτης φόνος. Καὶ δὴ μὲ πολλοὺς φυσικοὺς καὶ ἠθικοὺς αὐτουργούς.

  • Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις. Καὶ συντελεῖται χωρὶς φόβο. Πωρωμένες ὑπάρξεις ὅσοι συνεργοῦν στὴν ἔκτρωσι. Καὶ περνάει στὸ κοινωνικὸ σύνολο χωρὶς πόνο. Δὲν πονᾶμε γιά τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἔγκλημα, γιά τὸ δημογραφικὸ ἔγκλημα, γιὰ τὸ βρεφοκτόνο ἔγκλημα.

Κύριε, λυπήσου μας γιά τὴν ἀπύθμενη σκληρότητά μας.

, ,

1 Σχόλιο

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΕΝΝΑ ΘΑΝΑΤΟ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΕΝΝΑ ΘΑΝΑΤΟ

τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

.             Ἄκρως διαλυτικὸ τῆς οἰκογένειας στοιχεῖο εἶναι οἱ Ἐκτρώσεις. Συχνὰ ξεχνᾶμε ὅτι Δημιουργὸς καὶ Ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Θεός, ἐξ ἀρχῆς, ἀπὸ τὸν Παράδεισο. Γήινα, σωματικὰ καὶ οἰκονομικὰ κριτήρια κυριαρχοῦν στὴ σκέψη καὶ τὴν ἀπόφασή μας καὶ ἀντὶ νὰ σώσουμε μία ζωή, ὑπηρετοῦμε τὸν θάνατο. Ὅμως μὲ τὴν ἐντολὴ Τοῦ Θεοῦ «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε» καὶ μὲ τὴ δύναμή Του οἱ γονεῖς γίνονται συνδημιουργοί τοῦ Θεοῦ καὶ μεταδίδουν κι αὐτοὶ μὲ τὴ σειρά τους τὴ ζωὴ στὰ τέκνα τους. Δὲν εἶναι δική τους ἡ ζωή, ἀλλὰ πηγάζει ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ φτάνει διαδοχικὰ σ΄αὐτοὺς διὰ μέσου τῶν γονέων τους. Τὰ παιδιά μας στὴν οὐσία δὲν εἶναι δικά μας, ἀλλὰ δικά Του, τὰ ὁποία καὶ τὰ ἐμπιστεύεται ὁ Θεὸς στοὺς γεννήτορες γιὰ νὰ ζήσουν, νὰ δοῦν τὸ φῶς τῆς ζωῆς καὶ νὰ ἀνατραφοῦν «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου», νὰ εἰσέλθουν διὰ τοῦ βαπτίσματος στὴν Ἐκκλησία καὶ διὰ τῶν Μυστηρίων στὴν ἄνω Βασιλεία.
.               Ἡ ζωὴ συνεπῶς καὶ ὁ θάνατος βρίσκονται ἀποκλειστικὰ στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ. Καὶ τὰ δύο γεγονότα ἀποτελοῦν ἕνα μυστήριο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ. Γιὰ παράδειγμα, ὁ Θεὸς δίνει ἕνα παιδὶ στὸν Ἀβραάμ, δύο παιδιὰ στὸν Ἰσαάκ, δώδεκα στὸν Ἰακώβ. Σὲ ἄλλα ζεύγη δίνει ἀπὸ νωρὶς τέκνα, σὲ ἄλλους ἀργεῖ, σὲ ἄλλους κάνει θαύματα καὶ ἔκτακτες ἐπεμβάσεις, ἐκπληρώνει τάματα καὶ πολυχρόνιους πόθους καρδιῶν… Ὁ προγραμματισμός, ἀκόμη καὶ σήμερα ποὺ ἡ ἐπιστήμη ἔχει φτάσει στὸ ἀποκορύφωμά της, ἀνήκει κυρίως στὸν Θεὸ καὶ ὄχι στὸν ἄνθρωπο.
.               Πῶς λοιπὸν ἔρχονται κρατικοὶ φορεῖς καὶ ποικίλοι ἄνθρωποι καὶ ἐπεμβαίνουν στὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ, στὸ ὁποῖο οὔτε οἱ γονεῖς ἔχουν καθοριστικὸ ρόλο; Οἱ ἐκτρώσεις εἶναι μία εὐθεία παρέμβαση γονέων καὶ γιατρῶν στὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ὑποσχέθηκαν νὰ ὑπηρετοῦν τὴ ζωή. Οἱ γιατροὶ σύμφωνα μὲ τὸν ὅρκο τοῦ Ἱπποκράτη δήλωσαν ὅτι δὲ θὰ δίνουν στὶς ἔγκυες γυναῖκες ἐκτρωτικὰ φάρμακα καὶ δὲν θὰ κάνουν τὴ λεγόμενη διακοπὴ κυήσεως, δηλαδὴ ἕνα φόνο ἐν ψυχρῷ. Ἡ ἔκτρωση ἔχει ἀσύλληπτα ψυχοσωματικὰ τραύματα γιὰ τὴ μητέρα (ἀξεπέραστες τύψεις, βλέπουν ἐφιάλτες μὲ βρέφη καὶ ἀγγέλους, δὲν μποροῦν νὰ ξανακάνουν παιδιά, γιατί πληγώνεται ἀνεπανόρθωτα ἡ ὑγεία καὶ ἡ ἀκεραιότητα τοῦ σώματός τους, τὸ πρῶτο λίκνο τῆς ζωῆς). Δῆθεν θέλουν νὰ κάνουν καλὸ οἱ γιατροὶ καὶ τὸ κακὸ ποὺ κάνουν στὸ μητρικὸ σῶμα καὶ στὴ μητρικὴ ψυχὴ εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτερα. Εἰδικοὶ γιατροὶ ὁμολογοῦν ὅτι ἡ ἔκτρωση ξυπνᾶ τὸν καρκίνο στὸ σῶμα τῆς γυναίκας. Ἂν μποροῦσαν νὰ μιλήσουν τὰ ἐξομολογητήρια, θὰ πνιγόταν ὁ κόσμος ἀπὸ τὰ δάκρυα τῶν μετανοιωμένων μητέρων…
.               Γιὰ νὰ μὴ βγοῦνε στὸ φῶς ἀνάπηρα παιδιὰ λοιπόν, καθιστοῦν διὰ βίου ἀνάπηρες τὶς μητέρες. Οἱ ὑποκριτὲς τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς, ποὺ κόπτονται γιὰ τὴ διάσωση τοῦ γορίλλα στὸ Κογκό, γιὰ τὴ διάσωση τῆς χελώνας καρέτα-καρέτα καὶ τῆς φώκιας μονάχους-μονάχους, καὶ οἱ καλύτεροι ποὺ κλαῖνε γιὰ τὰ παιδιὰ τῆς Ἀφρικῆς καὶ γι᾽ αὐτὰ ποὺ πνίγονται στὴ Μεσόγειο, δὲν τόχουν σὲ τίποτε νὰ βάλουν βαθιὰ τὸ μαχαίρι στὰ σπλάγχνα τῆς κυοφορούσης γυναικὸς καὶ νὰ καταστρέψουν ἐκεῖ τὸ ἀνυπεράσπιστο ἔμβρυο, τὸ ὁποῖο οὔτε ζήτησε ποτὲ εὐθανασία, οὔτε μπορεῖ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὰ δικαιώματά του καί, ἂν τυχὸν πεθάνει ὁ πατέρας του, καὶ τὸ ἔμβρυο ζήσει, αὐτεπάγγελτα τὸν κληρονομεῖ.
.               Αὐτὸν ὅμως τὸν σύγχρονο κρυπτορατσιστικὸ καιάδα τους γιατί δὲν τολμοῦν νὰ τὸν ἐφαρμόσουν στὰ ὑπάρχοντα ἀνάπηρα παιδιά, ἐφόσον θέλουν μία κοινωνία μὲ ἀρίους καὶ χωρὶς προβλήματα; Ἐπίσης, ποιός ρώτησε τὰ σήμερα ζωντανὰ καὶ κινούμενα ἀνάμεσά μας ἀνάπηρα παιδιά, ἂν δὲν θέλουν τὴ ζωή, ἢ ποιός ρώτησε τοὺς γονεῖς τους ἂν δὲν τὰ θέλουν; Ἐξ ἄλλου τὸ κάθε ἔμβρυο εἶναι πλήρης καὶ τέλειος ἄνθρωπος ἐν ἐξελίξει «ἐξ ἄκρας συλλήψεως αὐτοῦ». Δὲν εἶναι ἕνα κομμάτι κρέας στὸ ἔλεος τῆς δικαιοδοσίας τῶν γονέων καὶ τῶν γιατρῶν. Παράδειγμα τρανταχτὸ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ὁ ὁποῖος, ὄντας στὴν κοιλιὰ τῆς ἁγίας μητέρας τοῦ Ἐλισάβετ, «ἐσκίρτησε ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς, ὡς ἤκουσε τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας ἡ Ἐλισάβετ» (Λουκ. α´ 41) Ἡ ἔκτρωση εἶναι ἕνα θανάσιμο ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖο συγχωρεῖται, ἀλλὰ δὲν διορθώνεται, δὲν ἀναπληρώνεται. Ὁ καθένας μας εἶναι μοναδικὴ καὶ ἀνεπανάληπτη προσωπικότητα καὶ δὲν ἀντικαθίσταται.
.               Δυστυχῶς ἀγνοοῦμε ὅτι αὐτὸ τὸ ἀγέννητο παιδί, ποὺ φονεύουμε μὲ τὴν ἔκτρωση, τὸ στέλνουμε τυφλὸ καὶ ἀβάπτιστο στὴν ἄλλη ζωή! Ἂν εἴμαστε χριστιανοί, ἐκεῖνο ποὺ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ βάλουμε σὰ στόχο εἶναι τὸ κυοφορούμενο νὰ ζήση καὶ νὰ βαπτισθεῖ τὸ συντομότερο…Ὅλες δὲ οἱ χριστιανικὲς ὁμολογίες συγκλίνουν στὸ γεγονὸς καὶ στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ ἔκτρωση εἶναι καθαρὰ φόνος καὶ δὲν ἔχει καμμιὰ δικαιολογία, οὔτε οἰκονομικῆς οὔτε ἰατρικῆς φύσεως. Ἡ νοοτροπία αὐτή, ποὺ προτείνει σὰν λύση τὴν ἔκτρωση, φανερώνει μία φίλαυτη ἄποψη γιὰ τὴ ζωή, ὅπου καλὰ περνᾶνε, ὅσοι εἶναι καλὰ στὸ σῶμα, δὲν ἔχουν κινητικὰ προβλήματα, καὶ παραθεωρεῖται ὁ ψυχικὸς παράγοντας, ἡ ἔννοια τοῦ Σταυροῦ καὶ ἡ δυνατότητα μέσα ἀπὸ τὴν ἀρρώστια νὰ βλέπει κάποιος τὸν οὐρανό. Συνιστᾶ μία πάρα πολὺ στενὴ καὶ ρατσιστικὴ ἀντίληψη, ἡ ὁποία θέτει πάνω ἀπὸ ὅλα τὴν ὑγεία. Ζωὴ ὅμως χωρὶς σταυρό, ἀσφαλῶς δὲν ὁδηγεῖ στὴν Ἀνάσταση.
.               Ἀλλὰ ἔστω κι ἂν γεννηθεῖ ἕνα παιδὶ μὲ πρόβλημα, τί σημαίνει, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα στὴ ζωή; Τότε τὴν μπαλαρίνα χωρὶς χέρια, ποὺ παρουσίασε πρὸ καιροῦ στὴν ἐκπομπή της ἡ Στεφανίδου, θὰ τὴν εἴχαμε καταδικάσει, τὴν τυφλοκωφάλαλη Ἕλεν Κέλλερ ἐπίσης, τὸν Στὴβ Χώκινς τὸ ἴδιο, τὸν νάνο Τόμας Χόφμαν στὴν Ὀλλανδία ποὺ ἑρμήνευε Βιβάλντι, τὸν δικό μας τετραπληγικὸ Στέλιο ποὺ βράβευσε ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, τὸν ἠθοποιὸ μὲ τὸ σύνδρομο Ντάουν ποὺ πῆρε βραβεῖο ἀνδρικοῦ ρόλου πρὸ ἐτῶν, τοὺς ἀθλητὲς τῆς παραολυμπιάδος… Δὲν θὰ εἴχαμε σήμερα τὸν ἀρχιεπίσκοπο Ἀλβανίας Ἀναστάσιο, ἂν εἶχε γίνει ἡ ὀλέθρια πράξη τῆς ἐκτρώσεως, (ὅπως δήλωσε ὁ ἴδιος).
.               Ὕστερα, τὰ γεγονότα πάντοτε δὲν ἀκολουθοῦν εὐθεία νομοτελειακὴ διαδρομή. Γίνονται καὶ θαύματα. Τρομερὰ θαύματα, ποὺ καὶ οἱ ἄπιστοι τρίβουν τὰ μάτια τους. Ἡ πίστη καὶ ἡ προσευχή, ἡ Παναγία καὶ οἱ Ἅγιοι κάνουν θαύματα καὶ ἀνατρέπουν τὰ προγνωστικὰ τῶν γιατρῶν. Τόσα καὶ τόσα ἔχουν καταγραφεῖ κατὰ καιρούς…
.             Εἶναι ἀπορίας ἄξιον ἀκόμη πῶς ἔρχονται σήμερα γιατροὶ καὶ κρατικοὶ – καὶ μὲ ποιὰ συνείδηση – μὲ ματοβαμμένα τὰ χέρια ἀπὸ τὶς χιλιάδες ἀμβλώσεις καὶ μιλᾶνε γιὰ τὴν ἔκτρωση! Ξεχνᾶνε τὴν πρὸ καιροῦ ἀποκάλυψη ὅτι τὰ πεταμένα στὶς σακκοῦλες τῶν χειρουργείων ἀπὸ τὸν σύγχρονο αἱμοσταγῆ Ἡρώδη βρέφη καταλήγουν στὶς βιομηχανίες καλλυντικῶν γιὰ κρέμες τῆς γυναικείας ἐπιδερμίδας; Ἡ ζωὴ χάνεται στὸ βωμὸ τῆς ἐμφάνισης!!!.
.               Πῶς μιλᾶνε γιὰ ἔκτρωση σήμερα ποὺ ἕνα πλῆθος ὀργανώσεων, φορέων, προγραμμάτων καὶ κηρυγμάτων, ἐξομολογήσεων καὶ ψυχαναλύσεων ἐκφράζονται ἐναντίον τῶν ἐκτρώσεων! Ὁ παγκόσμιας φήμης γυναικολόγος Νάθανσον, ὁ ὁποῖος προτοῦ ἐφευρεθοῦν τὰ σύγχρονα μηχανήματα ἔκανε χιλιάδες ἐκτρώσεις, μὲ τρόμο διεπίστωσε μέσῳ τῶν ὑπερήχων τὴν ἀγωνία τοῦ μελλοθανάτου ἐμβρύου, τὸ ὁποῖο προσπαθεῖ νὰ ἀποφύγει τὸ νυστέρι τοῦ φονέα γιατροῦ καὶ ὀπισθοχωρεῖ στὰ τοιχώματα τῆς φιλοξενούσης μήτρας. Αὐτὸς ἐξέδωσε μία βιντεοκασσέτα, τὴν κυκλοφόρησε παντοῦ, μὲ τίτλο « Ἡ σιωπηλὴ κραυγή», καὶ ἔκτοτε δὲν ξανάκανε ἔκτρωση.
.               Ἐδῶ ἡ Ἑλλάδα ἔγινε χώρα γερόντων καὶ φαντασμάτων καὶ κινδυνεύουμε νὰ σβήσουμε ἀπὸ τὸν χάρτη λόγω τῶν 200 χιλιάδων ἐκτρώσεων ἐτησίως καὶ τῆς ὑπογεννητικότητας κι αὐτοὶ μιλᾶνε ξανὰ γιὰ τὴν ἔκτρωση… Ἄλλοι παρακαλοῦν χρόνια γιὰ νὰ τοὺς χαρίσει ὁ Θεὸς ἕνα παιδάκι καὶ ἄλλοι «ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ» τὰ ρίχνουν στὸν ὑπόνομο!
.               Ἀλλὰ ὅλα γίνονται ἕνεκα τῆς Εὐρώπης. Σ᾽ ἕνα νοσοκομεῖο τοῦ Λονδίνου ὑπάρχει μία μεγάλη ἐπιγραφή: «Ἄμβλωση: Προγραμματίστε τὴ ζωή σας». Μὲ τὴν ἄμβλωση ὅμως ἀποπρογραμματίζεται ἡ ζωὴ τῆς Μητέρας, ἡ ζωὴ ὅλης τῆς Οἰκογένειας, τῆς Κοινωνίας, τῆς Πατρίδας.
.               Κάποτε, πρὸ ἐτῶν, στὸ Χάρβαρντ, ὁ καθηγητὴς τῆς Χειρουργικῆς ἔθεσε στοὺς φοιτητὲς τῆς Ἰατρικῆς ἕνα ἰατρικὸ καὶ ἠθικὸ δίλημμα, ἐὰν θὰ προέβαιναν σὲ διακοπὴ κυήσεως ἑνὸς ἐμβρύου, ὅπου εἶχε ὅλες τὶς ἀρνητικὲς μικροβιολογικὲς καὶ ἐργαστηριακὲς ἐνδείξεις… Οἱ φοιτητές, ὅπως ἦταν φυσικό, ἀπήντησαν θετικὰ ὑπὲρ τῆς ἄμβλωσης. Τότε ὁ καθηγητὴς ἀπάντησε πρὸς γενικὴ κατάπληξη ὅλων: «Κύριοι, μόλις τώρα φονεύσατε τὸν Μπετόβεν!!». Ὁ μεγάλος αὐτὸς μουσικός, ὅπως φάνηκε καὶ μετά, εἶχε ἀπὸ ἔμβρυο ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα σὲ βάρος τῆς μελλοντικῆς του πορείας. Κι ὅμως μέσα ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς βιολογικῆς του καταστάσεως ἀναδύθηκε μία μουσικὴ μεγαλοφυιϊα!
.               Λοιπόν, «Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω καὶ ὁ νοῶν νοείτω» καὶ μὴ λησμονείτω, ὅτι, «ἀνέλεως ἡ κρίσις τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος» (Ἰακ. β´ 13)

,

Σχολιάστε

ΠΟΛΙΟΡΚΗΣΑΝ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ «Δὲν ἔχεις κανένα δικαίωμα πάνω στὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ». Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ λόγια, ἡ Ντανιέλα καὶ ὁ Richard βίωσαν ἕνα “μεγάλο βάρος” νὰ σηκώνεται ἀπὸ τοὺς ὤμους τους καὶ νὰ “μεταφέρεται στοὺς ὤμους τοῦ Θεοῦ”.

« Θες δν θ σοῦ στελνε ατ τ μωρ γι ν σὲ φήσει ν χαθες»:
τ
θαμα στν γκυμοσύνη μίας Ρουμάνας μητέρας

 LifeSiteNews.com / «ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

.          Ὁ σύζυγος τῆς Daniela Popa (Ντανιέλα Πόπα) ἦταν μακριὰ σὲ ἕνα πνευματικὸ καταφύγιο στὸ Ἅγιον Ὄρος στὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἐκείνη ξαφνικὰ ἄρχισε νὰ ἀνεβάζει ὑψηλὸ πυρετὸ ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ θέσει ὑπὸ ἔλεγχο. Ἦταν Μάιος τοῦ 2005. Οἱ ἀνησυχίες τῆς Daniela αὐξήθηκαν ἐπίσης, ὅταν ἄρχισε νὰ ἀντιμετωπίζει βαριὰ κούραση, ἔντονη ἐφίδρωση, καὶ πρησμένους ἀδένες στὸ λαιμό. Ὅταν ὁ σύζυγος τῆς Ντανιέλας, Ρίτσαρντ, ἐπέστρεψε τελικά, μία ἔκτακτης ἀνάγκης βιοψία ἀποκάλυψε στάδιο 2 λέμφωμα Hodgkin ἢ καρκίνο τοῦ λεμφικοῦ συστήματος.
.          Ἡ θεραπεία ἀποδείχθηκε ἀναποτελεσματικὴ καὶ μέσα σὲ λίγους μῆνες, ἡ Daniela πάλευε γιὰ τὴν ζωή της ἐναντίον τῆς πιὸ ἐπιθετικῆς μορφῆς καρκίνου (στάδιο 4). «Ὁ πυρετὸς ἦταν ὑψηλότερος, οἱ ἀδένες μου εἶχαν διογκωθεῖ καὶ εἶχα φαγούρα σὲ ὅλο τὸ σῶμα μου», θυμᾶται ἡ Daniela σὲ συνέντευξή της στὸ περιοδικὸ with Familia Ortodoxa (Ὀρθόδοξη Οἰκογένεια).
.          Μέχρι τὸν Σεπτέμβριο, ἡ Ντανιέλα δὲν ἦταν καθόλου σὲ θέση νὰ περπατήσει πιά. Οἱ πρησμένοι ἀδένες της ἔκαναν διπλὸ τὸν λαιμό της σὲ μέγεθος. Ὁ πόνος καὶ ἡ ἄφθονη ἐφίδρωση κατέστησαν σχεδὸν ἀδύνατο γιὰ ἐκείνη νὰ κοιμᾶται τὴ νύχτα. “Ἄλλαζα τὰ ροῦχα μου μία ντουζίνα φορὲς κάθε νύχτα, καὶ ὁ πυρετός μου δὲν κατέβαινε κάτω ἀπὸ 38 ° C”, διηγεῖται.
.              Ἡ Daniela ἄρχισε ἕνα ἀπελπισμένο κύκλο μὲ χημειοθεραπεῖες, καὶ μετὰ μὲ ἀκτινοβολίες, ἀλλὰ ἀναγκάστηκε νὰ σταματήσει, ὅταν τὸ σῶμα της ἀρνιόταν πλέον νὰ συνεργαστεῖ μὲ τὴν ἐξαντλητικὴ θεραπεία. Μεταγενέστερες δοκιμὲς ἀποκάλυψαν τὸ γιατί. Ἡ Daniela εἶχε προσβληθεῖ ἀπὸ φυματίωση. Τὸ σῶμα τῆς ἄρρωστης γυναίκας ἦταν πλέον κορεσμένο ἀπὸ τὸν συνδυασμὸ τῶν χημειοθεραπευτικῶν φαρμάκων καὶ ἐννέα ἀντιβιοτικῶν ποὺ εἶχε πάρει γιὰ ἔξι ἑβδομάδες γιὰ τὴν καταπολέμηση τῆς φυματίωσης. Μία τομογραφία εἶχε προγραμματιστεῖ νὰ καθορίσει πόσο μεγάλη ζημιὰ εἶχε προκαλέσει ἡ φυματίωση στοὺς πνεύμονες τῆς Daniela.

 Δύο ζωὲς σὲ ἰσορροπία

.               Ἡ Ντανιέλα ἐπρόκειτο νὰ πάρει τὴν πιὸ προκλητικὴ εἴδηση τῆς ζωῆς της. “Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς τομογραφίας, συνειδητοποίησα ὅτι κάτι δὲν πήγαινε καλά. Ἡ μηχανὴ σταμάτησε. Στὴ συνέχεια ἀκολούθησε μία παύση, καὶ στὴ συνέχεια ἐπανεκκίνηση.” Αὐτὸ ποὺ ἡ Ντανιέλα δὲν ἤξερε ἦταν ὅτι ὁ γιατρὸς εἶχε σταματήσει τὸ μηχάνημα, ὅταν παρατήρησε ὅτι ὁ ἀσθενής του δὲν ἦταν ὁ μόνος ποὺ σαρωνόταν. Ἡ Ντανιέλα ἦταν ἔγκυος. Ὁ γιατρὸς ξαναρχίζει τὴ σάρωση μόνο μετὰ ἀπὸ διαβούλευση μὲ τὸν σύζυγό τῆς Daniela Richard.

 .               «Βασικά, εἶχα ἀκτινοβοληθεῖ δύο φορές», λέει ἡ Daniela. Ἐκεῖνο ποὺ μόλις τώρα ἀνακαλύφθηκε στὴ μήτρα τῆς Daniela εἶχε δεχτεῖ τρεῖς ἐπιθέσεις ἐναντίον του. Τὸ μικρὸ ὄχι μόνο βρέθηκε μέσα στὸ τοξικὸ περιβάλλον τῶν χημειοθεραπευτικῶν φαρμάκων καὶ τῶν ἀντιβιοτικῶν γιὰ τὴν φυματίωση, ἀλλὰ ἐπίσης μόλις εἶχε λάβει μία διπλὴ δόση ἀκτινοβολίας, ποὺ εἶναι γνωστὸ ὅτι προκαλεῖ σοβαρὲς βλάβες στὴν ὑγεία τῶν ἀγέννητων μωρῶν. Οἱ γιατροὶ παρότρυναν ἔντονα τοὺς γονεῖς νὰ τερματίσουν τὴν κύηση. “Ἐκείνη τὴ στιγμὴ εἶχα πολὺ λίγη πίστη”, δήλωσε ὁ Ρίτσαρντ στὸ LifeSiteNews. “Τὸ μόνο ποὺ σκέφτηκα ἦταν ἡ ὑγεία τῆς συζύγου μου καὶ τίποτα γιὰ τὸν Θεό. Ἤμουν σίγουρος ὅτι ἡ ἄμβλωση ἦταν ἡ καλύτερη λύση. “Μετὰ ἀπὸ τὴν τομογραφία, μόνο ἕνας γιατρὸς εἶχε ἐνθαρρυντικὰ λόγια νὰ πεῖ στὴν ταραγμένη Daniela. “Νομίζεις ὅτι ὁ Θεὸς σοῦ ἔχει στείλει αὐτὸ τὸ μωρὸ γιὰ νὰ σὲ ἀφήσει νὰ χαθεῖς;”

 «Δὲν ἔχεις κανένα δικαίωμα πάνω στὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ»

.               Ἡ Ντανιέλα καὶ ὁ Richard πῆγαν στὸν πνευματικὸ πατέρα τους, τὸν ὀρθόδοξο ἱερέα Ἰωνᾶ Ποπέσκου, καὶ ρώτησαν ἂν θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν τὶς συμβουλὲς τῶν γιατρῶν. «Δὲν ἔχετε κανένα δικαίωμα πάνω στὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ», ἀπάντησε ἤρεμα ὁ ἱερέας. Μετὰ π ατὰ τ λόγια, Ντανιέλα κα Richard βίωσαν να «μεγάλο βάρος» ν σηκώνεται π τος μους τους κα ν «μεταφέρεται στος μους το Θεο».
.               Μὲ νέες καρδιές, τὸ ζευγάρι στράφηκε τώρα στὴν πίστη, ὡς μία ξεχασμένη καὶ ἀνεκμετάλλευτη πηγὴ θάρρους, ἐλπίδας καὶ δύναμης. Μέχρι τώρα εἶχαν τοποθετήσει τὴν ἐμπιστοσύνη τους σὲ γιατροὺς καὶ φάρμακα γιὰ νὰ ξεπεράσουν τὴν ἀσθένεια. Τώρα, μὲ ἕνα μωρὸ στὸ προσκήνιο καὶ μὲ τὴν εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ τους πατέρα, ἀποφάσισαν νὰ ἐναποθέσουν ὅλη τὴν ἐμπιστοσύνη τους στὸν Θεό.
.               Μὲ πίστη τώρα, ἡ Daniela ἀποφάσισε νὰ διακόψει ὅλες τὶς θεραπεῖες καὶ νὰ μὴν σκέφτεται πλέον τὴν ἀσθένεια. ρχισε νὰ στιάζεται ποκλειστικ στὴν ζω το παιδιο στ μήτρα της.
.               Ἡ Ντανιέλα καὶ ὁ Richard ἀφιέρωσαν τὸ ἀγέννητο παιδί τους στὴν Ἁγία Θεοτόκο προσευχόμενοι, «Παναγία, σὲ παρακαλοῦμε φρόντισε αὐτὸ τὸ παιδί. Τὸ δίνουμε σὲ ἐσένα. Εἶναι δικό σου. Ἂς γίνει τὸ θέλημά σου. “
.               Τ ζευγάρι παρακαλοσε ν προσευχηθον γι ατος νθρωποι γεμάτοι μ πίστη πο ζοσαν στν περιοχή τους. Ἡ δοκιμασία  τους ἐνέπνευσε ἕνα ὁλόκληρο μοναστήρι, στὸ ὁποῖο ὁ ἀδελφὸς τῆς Daniela εἶναι μοναχός, ν πολιορκήσει τν Οραν μ προσευχς γιὰ τὴν προστασία τῆς μητέρας καὶ τοῦ παιδιοῦ καὶ γιὰ τὴν ἀσφαλῆ γέννα.
.               Ἡ Daniela στράφηκε πρὸς τὰ Ἱερὰ Μυστήρια τῆς πίστης της, γιὰ δύναμη καὶ θεραπεία. Κάθε ἑβδομάδα λάμβανε τὸ Εὐχέλαιο. Συχνὰ συμμετεῖχε στὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως, γιὰ νὰ εἶναι ἡ ψυχὴ τῆς ἐντάξει μὲ τὸν Θεό. Ἔκανε κάθε δυνατὴ προσπάθεια γιὰ νὰ λαμβάνει τακτικὰ τὸν Χριστὸ στὸ προβληματικὸ σῶμα της μὲ τὴν Θεία Κοινωνία.
.               Ἕνας γυναικολόγος, ὡστόσο, συνέχισε νὰ ἐπιμένει ὅτι ἡ Daniela ἔπρεπε νὰ κάνει ἔκτρωση, ἐπισημαίνοντας ὅτι «δὲν μπορεῖς νὰ τὰ ἔχεις ὅλα: νὰ θεραπευτεῖς, νὰ δεῖς τὸ παιδί σου ζωντανὸ καὶ νὰ τὸ δεῖς χωρὶς δυσπλασία».

 Ἕνα θαῦμα

.               Στὶς 17 Ἰανουαρίου 2007, τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου, ὁ μικρὸς Ἀντώνης ἦρθε στὸν κόσμο. Πρὸς μεγάλη ἔκπληξη ὅλων τῶν γιατρῶν, πολλὲς ἐξετάσεις ἔδειξαν ὅτι τὸ παιδὶ ἦταν ἀπολύτως ὑγιές. «Θεωροῦμε ὅτι αὐτὸ εἶναι θαῦμα, ἕνας καρπὸς τῶν προσευχῶν πολλῶν ἀδελφῶν μας – μοναχῶν, ἱερέων καὶ λαϊκῶν», λένε οἱ γονεῖς.
.               Οἱ γιατροὶ ἦταν ἀκόμη πιὸ ἔκπληκτοι ἀπὸ τὴ βελτιωμένη κατάσταση τῆς ὑγείας τῆς Daniela. Μία ἀκτινογραφία μετὰ τὴ γέννηση τοῦ μωροῦ παρουσίασε πλήρη ἀπουσία τῆς φυματίωσης. “Ὁ γιατρός μου ἔκανε δύο ἀκτινογραφίες Χ – μία πρὶν καὶ μία μετὰ τὴν γέννηση τοῦ παιδιοῦ – καὶ ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ πιστέψει ὅτι ἀνῆκαν στὸ ἴδιο πρόσωπο, ποὺ ἦταν τόσο ἄρρωστο καὶ δὲν εἶχε λάβει καμία συμβατικὴ θεραπεία κατὰ τοὺς προηγούμενους μῆνες. Περαιτέρω ἐξετάσεις ἔδειξαν ὅτι ἀκόμη καὶ ὁ καρκίνος τῆς Daniela ἦταν σὲ ὕφεση.
.               «Αὐτὸ ποὺ συνέβη μὲ τὴν Daniela εἶναι ἁπλὰ ἕνα θαῦμα», δήλωσε ὁ Ρίτσαρντ στὸ LifeSiteNews. “Πιστεύουμε ὅτι ἐπειδὴ ἐναποθέσαμε τὴν ἐλπίδα μας στὸν Θεό, αὐτὸ εἶναι ποὺ θεράπευσε τὴν γυναίκα μου. Ἡ κατάστασή της ἦταν ἀπελπιστική. Καὶ τέτοιες ἀπελπιστικὲς περιπτώσεις δὲν μποροῦν νὰ λυθοῦν μόνο ἀπὸ τὴν ἰατρική, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν προσευχή, πολλὴ προσευχή. “
.               Ἡ Ντανιέλα, ἡ ὁποία εἶναι πλέον ἐλεύθερη ἀπὸ τὸν καρκίνο καὶ ἀπολαμβάνει μία καλὴ ὑγεία, θεωρεῖ ὅτι πέρασε μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴν δοκιμασία, ἔτσι ὥστε νὰ φανερωθεῖ ἡ «δύναμη τοῦ Θεοῦ». “Μέσα ἀπὸ τὸ θαῦμα ποὺ ζήσαμε, φάνηκε ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ”.
.               Τὸ ζευγάρι ἔμαθε νὰ «εὐχαριστεῖ τὸν Θεὸ γιὰ αὐτὴ τὴ δοκιμασία”, λέγοντας ὅτι ἔχει βάλει μία «φωτιὰ στὶς καρδιές μας γιὰ τὸν Θεό». Θὰ εἶναι γιὰ πάντα εὐγνώμονες γιὰ τὰ λόγια του «πνευματικοῦ τους πατέρα», τὰ λόγια ποὺ λένε ὅτι ἦταν ἡ “ἀρχὴ τοῦ θαύματος”. “Μπορεῖτε νὰ φανταστεῖτε ποῦ θὰ ἤμασταν ἂν δὲν εἴχαμε τὸν πατέρα Ἰωνᾶ Ποπέσκου νὰ μᾶς ἔδινε ἅγιες συμβουλές;”, δήλωσε ὁ Richard. “Ἴσως ἡ Ντανιέλα καὶ ὁ Ἀντώνης νὰ μὴν ἦταν μαζί μου σήμερα.”

  Σημείωση συντάκτη: Ὁ Richard εἶπε ὅτι LifeSiteNews ὅτι ὁ Ἀντώνης, εἶναι τώρα 6 ἐτῶν καὶ εἶναι ἕνα “ἔξυπνο, ὄμορφο, ὑπάκουο παιδὶ” μὲ “πολλὴ ἐνέργεια” ποὺ “ἀγαπήθηκε ἀπὸ ὅλους”. Ἡ Daniela συνεχίζει νὰ ἀπολαμβάνει τὴν καλὴ ὑγεία καὶ τὴν εὐλογία νὰ περιβάλλεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη τῆς οἰκογένειάς της, συμπεριλαμβανομένων τῶν ἄλλων παιδιῶν της, τῆς Mihaela, 17 ἐτῶν καὶ τοῦ Ἀντρέι, 16 ἐτῶν.

ΠΗΓΗ: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

, ,

Σχολιάστε

Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ (Μιὰ ἐπίκαιρη καὶ σπουδαία ἐπιστολὴ τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεωδοροπούλου)

 Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ

Τοῦ περιοδ. «ΖΩΗ»,
ἀρ. τ. 4259, Ἰούλ. –Αὔγ. 2012

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἀναγνώστης τῆς «ΧΡ. ΒΙΒΛ.» διερωτήθηκε τί ἐννοεῖ προηγούμενο σχόλιο τῆς «ΧΡ. ΒΙΒΛ.» περὶ «ἐθνικῆς Μετανοίας». Νά λοιπόν, ἀγαπητέ φίλε, τί ἐννοεῖ τὸ σχόλιο: Ἂς ἀφήσει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τὰ τεχνοκρατικὰ καὶ πολιτικάντικα μπαλώματα γιὰ τὴν Οἰκονομία κι ἂς προωθήσει κατεπειγόντως νομοσχέδιο γιὰ τὴν (ἐπανα-) ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ τῶν ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ, δηλ. ΤΟΥ ΦΟΝΟΥ (ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ). Ὅσο δὲν τὸ κάνει καὶ ἀφήνει νὰ συνεχίζεται τὸ ΕΘΝΙΚΟ (καὶ κρατικὸ) αὐτὸ ΕΓΚΛΗΜΑ μὲ τὶς ὑποκριτικὲς καὶ διεστραμμένες «δικαιολογίες» καὶ ὅσο τὸ ΑΘΩΟ ΑΙΜΑ θὰ τρέχει ποταμηδόν, ἂς μὴ τρέφουμε ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.!

.           Εἶπαν καὶ εἶναι σωστό, πὼς µιὰ κοινωνία ποὺ δὲν δέχεται πιὰ τὰ παιδιὰ δὲν εἶναι ἄξια νὰ ἐπιζήσει. Δὲν εἶναι κοινωνία ἀνθρώπων. Εἶναι ζούγκλα. Αὐτὸ δυστυχῶς συµβαίνει καὶ µἐ τὶς ἐκτρώσεις, τὸ ἔγκληµα τῶν ἐγκληµάτων, τὴν πιὸ µεγάλη ἐγκληµατικὴ διαστροφή. Χαρακτηριστικὴ καὶ µἐ διαρκῆ ἐπικαιρότητα ἡ ἐπιστολὴ ἀπὸ τὸν ἀείµνηστο π. Ἐπιφάνια Θεοδωρόπουλο. Ἀναφέρει περίπτωση ποὺ ὑπογραµµίζει τὴν ἀνευθυνότητα µὲ τὴν ὁποία δολοφονεῖται συχνὰ ἡ ἀθώα κυοφορούµενη ζωή.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 29.2.1978

Φίλτατε κ. Διευθυντὰ τῆς «Ζωῆς»
χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε.

.          Ἀνέγνων σήµερον τὰ κατὰ τῆς ἐκτρώσεως ὡραῖα σχόλια τοῦ φύλλου τῆς 16ης τρ. µηνός. Αἱ θέσεις τοῦ β´ σχολίου –τὸ ἀναδηµοσιεύουµε ἐν συνεχείᾳ– (ἂν λόγοι κοινωνικοί, οἰκονοµικοὶ ἢ ὑγείας δύνανται νὰ ἐπιτρέπουν τὴν θανάτωσιν τοῦ ἐµβρύου, τότε διατὶ οἱ αὐτοὶ λόγοι νὰ µὴ ἐπιτρέπουν καὶ τὴν θανάτωσιν τοῦ νεογνοῦ ἢ καὶ τοῦ νηπίου;) φέρουν εἰς τὴν µνήµην µου τὸ ἀκόλουθον περιστατικόν: Παλαιότερον ἦλθε νὰ µὲ «συµβουλευθῆ» µία ἄγνωστος εἰς ἐµὲ κυρία. Κατείχετο ὑπὸ ἐντόνου ἄγχους καὶ ἐκδήλου ταραχῆς. Ὡς µοί εἶπεν, εἶχε συλλάβει καθ᾽ ὃν χρόνον ὁ σύζυγος ὑπεβάλλετο εἰς θεραπείαν διὰ ραδιενεργοῦ ἰωδίου καὶ οἱ ἰατροὶ συνέστησαν κατηγορηµατικῶς διακοπὴν κυήσεως. Ἐφαίνετο δὲ ὅτι εἶχεν ἀποδεχθῆ τὴν λύσιν αὐτήν, ἂν καὶ διετήρει δισταγµούς τινας. «Καὶ εἰς ἐµὲ διατὶ ἤλθατε;», ἠρώτησα. «Διὰ νὰ σᾶς δώσω ἄδειαν διαπράξεως φόνου, ὥστε νὰ κατασιγάσετε τὰς τύψεις σας;». «Μά, πάτερ, νὰ γεννήσω ἕνα ἀνάπηρο παιδί;» «Πρῶτον, αὐτὸ δὲν εἶναι βέβαιον. Εἶναι ἁπλῶς ἐνδεχόµενον. Καὶ δεύτερον, ἂν γεννηθῆ ἀνάπηρον τὸ κυοφορούµενον, θὰ πρόκειται περὶ σταυροῦ, τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε πρὸς τελείωσίν σας. Θὰ τὸν βαστάσετε ἀγογγύστως καὶ τὸ ἔπαθλον θὰ εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεoῦ. Ἔχετε ἄλλα τέκνα;» «Ἔχω ἕνα ἀγοράκι 2,5 ἐτῶν». «Ἂν αὐτό, λόγῳ πτώσεώς τινος ἢ ἄλλου ἀτυχήµατος, καταστῆ ἀνάπηρον σωµατικῶς ἢ διανοητικῶς ἢ καὶ ἀµφότερα, θὰ τὸ φονεύσετε;» «Ὄχι, ὄχι! Τὸ παιδί µου θὰ σκοτώσω;» «Αὐτὸ ποὺ φέρετε ἐντός σας δὲν εἶναι παιδί σας; Διατὶ αὐτὸ τὸ σκοτώνετε; Ἐπειδὴ ἀκόµη δὲν τὸ εἴδατε, δὲν τὸ ἐθωπεύσατε, δὲν τὸ ἐθηλάσατε, δὲν τὸ ἐκρατήσατε εἰς τὴν ἀγκάλην σας, παύει νὰ εἶναι παιδί σας; Εἴτε αὐτὸ σκοτώσετε εἴτε τὸ ἄλλο, θὰ εἶσθε ἐξ ἴσου παιδοκτόνος!… Μετὰ πάροδον 6-7 µηνῶν ἐδεχόµην τηλεφώνηµα ἔκ τινος κλινικῆς καὶ ἡ κυρία, τῆς ὁποίας τὴν ὑπόθεσιν εἶχον ἐν τῷ µεταξὺ λησµονήσει καθὼς καὶ τὴν ἰδίαν, ἀφοῦ ὑπενεθύµισε τὸ περιστατικὸν τῆς ἐπισκέψεώς της, µὲ ἐπληροφόρει περιχαρὴς καὶ εὐγνωµονοῦσα ὅτι «ἐγενήθη ἕνα ὑγιέστατο καὶ ἀρτιµελέστατο ἀγοράκι». Καὶ προσέθεσε: «Πάω νὰ τρελλαθῶ, ὅταν σκέπτωµαι ὅτι αὐτὸ τὸ χαριτωµένο πλασµατάκι παρ᾽ ὀλίγον νὰ εἶχε πεταχθῆ σὲ κάποιον ὑπόνοµο ἀπὸ ἐµὲ τὴν ἰδίαν, ἀπὸ τὴν µητέρα του! Εἶχα ἀποφασίσει νὰ δεχθῶ ὅ,τι ὁ Θεὸς ἐπέτρεπεν, ἔστω καὶ ἰσόβιον. Ἂς ἔχη δόξαν, διότι µἐ ἐφύλαξεν ἀπὸ τὸ τροµερὸν ἔγκληµα τῆς παιδοκτονίας … »

Μετὰ τιµῆς καὶ ἀγάπης ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ,
Ἐπιφάνιος Ι. Θεοδωρόπουλος
Πρεσβύτερος.

Μήπως νὰ νοµιµοποιηθῆ ὁ φόνος;
(«ΖΩΗ»)

…. Θὰ θέλαµε ἁπλᾶ καὶ καθαρὰ νὰ ρωτήσουμε γιὰ τὴν κυοφορούµενη ζωή: Πρόκειται γιὰ ἀνθρώπινη ζωή, ναὶ ἢ ὄχι; Ἂν δεχθουµε, ὅτι τὸ γονιµοποιηµένο ὠάριο εἶναι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ µία ἀνθρώπινη ὕπαρξις, τότε ἡ κοινὴ λογικὴ µᾶς λέει, ὅτι ἄµβλωσις µεταφράζεται σὲ δολοφονία τοῦ ἐµβρύου, δηλαδὴ εἶναι φόνος ἀνθρώπου. Καὶ ἐποµένως ὅσοι ζητοῦν τὴν νοµιµοποίησι τῶν ἀµβλώσεων, ζητοῦν τὴν νοµιµοποίησιν τοῦ φόνου καὶ τῶν δολοφόνων. Μὰ ὑπάρχουν λόγοι κοινωνικοὶ κλπ., ποὺ ἐπιβάλλουν κάτι τέτοιο, µᾶς λένε. Τότε θὰ ἔπρεπε, µὲ τὴν λογικὴ αὐτή, νὰ ἰσχύουν τὰ ἴδια µέτρα, καὶ γιὰ τὰ νεογέννητα, τὰ νήπια κλπ. Ἐφ᾽ ὅσον συντρέχουν, καὶ στὶς περιπτώσεις αὐτές, λόγοι κοικωνικοί, οἰκονοµικοί, ὑγείας, γιατί νὰ µὴν ὑπάρχη καὶ ἐδῶ ἡ δυνατότης τῆς ἐν ψυχρῷ δολοφονίας; Φρικιοῦµε, ἀλήθεια, ἀπὸ µία τέτοια θηριωδία. Γιατί ὅµως δὲν φρικιοῦν τὸ ἴδιο καὶ µὲ τὶς ἐκτρώσεις; Ποιὰ οὐσιαστικὴ διαφορὰ ἂν δολoφoνηθῆ τῶν τριῶν µηνῶν ἔµβρυο ἢ τὸ τριῶν µηνῶν βρέφος;.

,

Σχολιάστε

ΕΡΝΤΟΓΑΝ: «Η ΑΜΒΛΩΣΗ ΦΟΝΟΣ» (Μάλιστα, ὁ Ἐρντογάν!)

Κατὰ τῶν ἀμβλώσεων ὁ Ἐρντογάν

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μάλιστα. Ποιός τὸ περίμενε, ὁ Ἐρντογὰν νὰ λέει ἀλήθειες ποὺ τὶς ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝ οἱ ἐγχώριοι Ἐργολάβοι τῆς Ἀλλοτριώσεως. Καὶ μετὰ ψάχνουν νὰ βροῦν τὴν λύση στὰ Μνημόνια καὶ τὰ Ἀντιμνημόνια!

.             Ὁ Τοῦρκος πρωθυπουργὸς Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογὰν δήλωσε ὅτι θεωρεῖ τὴν ἄμβλωση φόνο. «Εἶμαι ἕνας πρωθυπουργὸς ποὺ θεωρεῖ τὴν ἄμβλωση ὡς ἕνα φόνο», ἀνέφερε ὁ Ἐρντογάν, σύμφωνα μὲ τὶς δηλώσεις του ποὺ μεταδόθηκαν ἀπὸ τὸ πρακτορεῖο εἰδήσεων Ἀνατολή. «Κανεὶς δὲν θὰ πρέπει νὰ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἐπιτρέπει. Εἴτε σκοτώνετε τὸ μωρὸ μέσα στὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας του εἴτε τὸ σκοτώνετε μετὰ τὴν γέννησή του, δὲν ὑπάρχει καμία διαφορά», σημείωσε.

ΠΗΓΗ: real.gr

Σχολιάστε

ΦΡΙΚΗ: «ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΑ ΝΕΟΓΝΑ. ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ! ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΕΚΤΡΩΣΗ!»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ὁ δαιμονισμὸς τῆς ἐποχῆς μας σὲ ὅλη του τὴν μεγαλοπρέπεια. Κάθε φράση τοῦ κατωτέρω φρικτοῦ δημοσιεύματος προκαλεῖ μὲ τὴν “περιτυλιγμένη” ὠμότητα καὶ τὴν καλοσερβιρισμένη μέσα σὲ σελοφὰν διεστραμμένων “ἐπιστημονικῶν” ἐπινοήσεων ἀνθρωποκτονία. Ἐπιβεβαιώνεται ἄλλη μιὰ φορὰ ὅτι:  «Mία παγκόσμια μετάλλαξη εὑρίσκεται σὲ πλήρη ἀνάπτυξη. Ἕνας διαφορετικὸς κόσμος ἀναδύεται μέσα ἀπὸ τὴν πυρακτωμένη λάβα κατευθυνομένων “ἐπαναπροσδιορισμῶν”. Δυὸ μόνον ἐνδεικτικὰ παραδείγματα δείχνουν ἀνάγλυφα τὸ μέγεθος τοῦ χαλασμοῦ. […] 2. Παλαιότερα, ἡ ἰατρικὴ ἠθικὴ ἦταν σαφῶς τοποθετημένη ὑπὲρ τῆς ζωῆς, ἐνῶ σήμερα ἡ ἰατρικὴ πρακτική, μὲ αὐξανόμενο ρυθμό, ἐμπλέκεται στὴν “νόμιμη” ἀφαίρεση τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Ἡ τάση γιὰ ἐπαναπροσδιορισμὸ τοῦ θανάτου εἶναι ἐπιταχυνομένη. (…) Ἡ γραμμὴ ποὺ χωρίζει τὴν ζωὴ ἀπὸ τὸν θάνατο ἔχει μετατεθεῖ», ὥστε νὰ διευκολυνθοῦν οἱ πωλήσεις ὀργάνων, ἡ εὐθανασία καὶ οἱ ἐκτρώσεις. Mὲ ἔμφαση διαμορφώνεται ἕνα νέο πολιτισμικὸ κλῖμα (…)  (Ἐμμ. Παναγόπουλος, ἐπ. καθ. Xειρουργικῆς, περ. «Ἡ Δρᾶσις μας»,  Ἀπρίλ. 2010).»
(ἀποκαλυπτικότατο ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν τόμο «ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ» ποὺ ἐξέδωσε ὁ Ἱ. Ναὸς Ἁγ. Παρασκευῆς (βλ. σχετ.: https://christianvivliografia.wordpress.com/2010/12/09/ἐξεδόθησαν-τὰ-πρακτικὰ-τῆς-ἡμερίδο/ Εἰσήγηση ὑπὸ τὸν τίτλο «Ναὶ ἢ ὄχι στὴν “μετάφραση” τῶν λειτουργικῶν κειμένων».) 

«Δν πειράζει ν σκοτώσεις τ μωρό, φο γεννηθε.
Ε
ναι τ διο μ τν κτρωση»,
λένε ‘ε
δικο’ σ πιστημονικ περιοδικ

.         Τὸ ἄρθρο, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ ‘Journal of Medical Ethics’, λέει ὅτι τὰ νεογέννητα μωρὰ δὲν εἶναι «πραγματικὰ πρόσωπα» καὶ δὲν ἔχουν «ἠθικὸ δικαίωμα στὴ ζωή». Οἱ εἰδικοὶ ὑποστηρίζουν ἐπίσης ὅτι οἱ γονεῖς πρέπει νὰ εἶναι σὲ θέση νὰ σκοτώσουν τὸ μωρό τους (!!!) ἐὰν βγεῖ ἀνάπηρο, ὅταν γεννηθεῖ.
.          Ὁ συντάκτης τοῦ περιοδικοῦ, καθηγητὴς Julian Savulescu, διευθυντὴς τοῦ Κέντρου Uehiro τῆς Ὀξφόρδης γιὰ τὴν Πρακτικὴ Ἠθική, εἶπε ὅτι οἱ συγγραφεῖς τοῦ ἄρθρου εἶχαν δεχθεῖ ἀπειλὲς θανάτου ἀπὸ τὴ δημοσίευση τοῦ ἄρθρου. Εἶπε ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ ἔκαναν προσβλητικὰ καὶ ἀπειλητικὰ μηνύματα γιὰ τὴ μελέτη ἦταν «φανατικοὶ ποὺ εἶναι ἀντίθετοι στὶς μεγάλες ἀξίες μίας φιλελεύθερης κοινωνίας».
.          Τὸ ἄρθρο, μὲ τίτλο «Ἡ Ἄμβλωση Μετὰ τὴν Γέννηση: Γιατί Θὰ Πρέπει Νὰ Ζήσει Τὸ Μωρό;», γράφτηκε ἀπὸ δύο πρώην συνεργάτες τοῦ καθηγητῆ Savulescu, τὸν Alberto Giubilini καὶ τὴν Francesca Minerva. Προέβαλαν τὸ ἐπιχείρημα: «Ἡ ἠθικὴ ὑπόσταση ἑνὸς βρέφους εἶναι ἰσοδύναμη μὲ ἐκείνη ἑνὸς ἐμβρύου, ὑπὸ τὴν ἔννοια ὅτι καὶ στὰ δύο λείπουν ατς ο διότητες πο δικαιολογον τν πόδοση το δικαιώματος στ ζω σ να τομο. Ἀντὶ γιὰ “πραγματικὰ πρόσωπα”, τὰ νεογέννητα εἶναι “ἐν δυνάμει πρόσωπα”. Ἐξήγησαν: «Τόσο τὸ ἔμβρυο ὅσο καὶ τὸ νεογέννητο μωρὸ σίγουρα εἶναι ἀνθρώπινα ὄντα καὶ ἐν δυνάμει πρόσωπα, ἀλλὰ δὲν ἀποτελοῦν “πρόσωπο” κατὰ τὴν ἔννοια τοῦ “ἀντικειμένου ἑνὸς ἠθικοῦ δικαιώματος στὴ ζωή”». «‘Πρόσωπο’ γιὰ ἐμᾶς σημαίνει ἕνα ἄτομο ποὺ εἶναι σὲ θέση νὰ ἔχει κάποια χαρακτηριστικά, γιὰ τὴν ἴδια του τὴν ὕπαρξη, κάποιες (τουλάχιστον) βασικὲς ἀξίες τέτοιες ὥστε, ἂν τὶς στερηθεῖ, αὐτὸ νὰ ἀποτελεῖ μία ἀπώλεια». Ὡς ἐκ τούτου, ἰσχυρίστηκαν ὅτι «δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βλάψεις ἕνα νεογνὸ μὲ τὴν πρόληψη τῆς ἀνάπτυξης ἀπὸ τὴν δυνατότητα νὰ γίνει ἕνα πρόσωπο στὴν ἠθικὰ σχετικὴ ἔννοια». Οἱ συγγραφεῖς λοιπὸν κατέληξαν στὸ συμπέρασμα ὅτι «αὐτὸ ποὺ λέμε «ἔκτρωση μετὰ τὴν γέννηση» (δολοφονία ἑνὸς νεογέννητου) θὰ πρέπει νὰ ἐπιτρέπεται σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις ὅπου ἡ ἄμβλωση ἐπιτρέπεται, συμπεριλαμβανομένων τῶν περιπτώσεων ὅπου τὸ νεογέννητο δὲν εἶναι ἀνάπηρο». […]
.          Ἰσχυρίστηκαν ἐπίσης ὅτι ο γονες πρέπει ν εναι σ θέση ν σκοτώσουν τ μωρ ἐὰν ποδεικνυόταν τι εναι νάπηρο χωρς ν τ γνώριζαν πρὶν ἀπὸ τὴν γέννηση, γιὰ παράδειγμα, ἀναφέροντας ὅτι «μόνο τὸ 64 τοῖς ἑκατὸ τῶν περιπτώσεων συνδρόμου Down» στὴν Εὐρώπη ἔχουν διαγνωσθεῖ μὲ προγεννητικὸ ἔλεγχο. Μόλις αὐτὰ τὰ παιδιὰ γεννηθοῦν, δὲν ὑπάρχει «καμία ἐπιλογὴ γιὰ τοὺς γονεῖς, παρὰ μόνο νὰ κρατήσουν τὸ παιδί», ἔγραψαν. «Νὰ κρατήσουν τὰ παιδιὰ αὐτὰ μπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα ἀβάσταχτο βάρος γιὰ τὴν οἰκογένεια καὶ τὴν κοινωνία στὸ σύνολό της, ὅταν τὸ κράτος δαπανᾶ γιὰ τὴ φροντίδα τους».

ΠΗΓΗ: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (The Telegraph)

, ,

Σχολιάστε

«ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΙΝ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἀναζήτηση σχέσεων ἀνάμεσα στὴν «Νόμιμη» ἐκ προμελέτης ἀνθρωποκτονία τῶν ἀθώων βρεφῶν καὶ τὴν δεινὴ οἰκονομικὴ κρίση πιθανὸν νὰ ἐντάσσεται στὴν λεγομένη συνωμοσιολογία, τὴν ὁποία οἱ περισσότεροι ἐννοοῦν μὲ ὅρους ἐξωτερικῆς προσβολῆς. Δὲν λαμβάνουν ὑπ᾽ ὄψιν τους ὅτι ἡ μεγαλύτερη συνωμοσία εἶναι αὐτὴ ποὺ στήνει κάθε ἀμετανόητος –ἄνθρωπος ἢ λαός– ἐναντίον τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ του. Κατὰ τοῦτο ἡ «νομιμοποίηση» τῶν ἀμβλώσεων στὰ χρόνια τῆς περιβόητης «Ἀλλαγῆς» καὶ ἡ εὐρεία κοινωνικὴ ἀποδοχὴ ἐνὸς τέτοιου ἐγκλήματος συνιστᾶ μιὰ ὀλέθρια αὐτοσυνωμοσία. Σκάψαμε μόνοι μας τὸν λάκκο μας. Τί τοὺς χρειαζόμαστε τοὺς ἐξωτερικούς …συνεργάτες, ἀφοῦ μόνοι μας μποροῦμε καὶ βγάζουμε τὰ μάτια μας;

 Τ τελειωτικ κτύπημα

Ἀπὸ τὸ βιβλίο  τοῦ Γέροντος Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτου
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ,

ἔκδ. Ἱερᾶς Μ. Φιλοθέου, Ἅγιον Ὄρος

Ἀγαπητά μου παιδιά,

.          Σήμερα ἡ γῆ μας ποτίζεται συνεχῶς ἀπὸ πολὺ αἷμα, ἀπὸ τοὺς πολέμους καὶ τόσα ἄλλα ποὺ συμβαίνουν. Ποτίζεται ὅμως καὶ μὲ ἀθωότερο αἷμα ἀπὸ αὐτὸ τοῦ Ἄβελ, καὶ τὸ αἷμα αὐτὸ εἶναι τῆς βρεφοκτονίας. Εἶναι τὸ αἷμα τῶν ἀθώων βρεφῶν, τῶν ἀπροστάτευτων ὑπάρξεων, τὸ ὁποῖον χύνεται ἀπὸ τὶς ἴδιες τὶς μητέρες των. Ὅλα τὰ ἰατρεῖα κι ὅλα τὰ μαιευτήρια ἔχουν γίνει σφαγεῖα τοῦ Ἡρώδου. Ἑκατομμύρια, ἑκατομμύρια βρέφη σ᾽ ὅλον τὸν κόσμο ἔχουν πεταχθῆ στοὺς ντενεκέδες τῶν σκουπιδιῶν καὶ στοὺς ὑπονόμους. Μήτε τὰ γατάκια δὲν πετοῦν ἔτσι. Ὅπως γνωρίζουμε, αὐτὸς ὁ φονιάς, ὁ γιατρός, ὁ μαιευτὴρ μὲ τὸ νυστέρι του σκοτώνει τὸ βρέφος μέσα στὴν μήτρα -ὅπως ἔχουμε δῆ σὲ ταινία- καὶ μετὰ μὲ τὸ ἐργαλεῖο του σπάζει, θραύει τὸ κεφαλάκι τοῦ παιδιοῦ καὶ τὸ βγάζει. Καὶ ἡ μητέρα δὲν βλέπει τίποτε καὶ πολὺ ἥσυχη ἀναχωρεῖ γιὰ τὸ σπίτι της….
.          …Βλέπετε πόσο τραγικὴ εἶναι ἡ ἔκτρωσις, πόσο μεγάλο ἔγκλημα εἶναι! Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ σταματήση. Οἱ ἀθῶες αὐτὲς ὑπάρξεις δὲν πρέπει νὰ σκοτώνωνται τόσο τραγικὰ καὶ χωρὶς ἔλεγχο συνειδήσεως, Ἔτσι μὲ τὸν ἁπλὸ λογισμό, ὅτι δὲν μπορεῖς νὰ θρέψης ἄλλο παιδί. Κανονίζουμε δηλαδὴ ἐμεῖς, πῶς θὰ μᾶς φερθῆ ὁ Θεός; Κανονίζουμε ἐμεῖς, ἂν θὰ μπορέσουμε ἢ ὄχι νὰ φέρουμε εἰς πέρας ὅσα παιδιὰ μᾶς δώση ὁ Θεὸς μέσα στὴν οἰκογένεια; Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι κανοναρχοῦμε τὸν Θεὸ πῶς θὰ μᾶς φερθῆ;
.          Τὸ ἔγκλημα αὐτὸ παίρνει ὁλοένα καὶ μεγαλύτερες διαστάσεις, ἐπικίνδυνες καὶ πρέπει ἐπιτέλους νὰ συνειδητοποιήσουν οἱ γυναῖκες πόσο φοβερὸ εἶναι καὶ νὰ κάνουν ἕναν ἀγώνα νὰ τὸ σταματήσουν ἢ νὰ ἐμποδίσουν ἄλλες γυναῖκες, ποὺ πρόκειται κατὰ διαβολικὴ ἐνέργεια νὰ τὸ διαπράξουν. Γιατί συνήθως φθάνουν στὸ ἔγκλημα αὐτὸ εἴτε ἀπὸ ἄγνοια εἴτε ἀπὸ πίεσι εἴτε ἀπὸ πάλη ἐσωτερική. Κυρίως συμβάλλει ἡ συνεργεία τοῦ διαβόλου μὲ αἰτίες καὶ ἀστήρικτες δικαιολογίες καὶ προφάσεις καὶ ἀδυναμίες, ὅπως π.χ. δὲν φθάνουν τὰ οἰκονομικά, μὲ πιέζει ὁ ἄντρας μου, μοῦ ἦλθε ἡ ἀσθένεια κλπ. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ εἶναι καὶ ἡ ἄγνοια καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐκμεταλλεύεται ὁ διάβολος καὶ κατορθώνει νὰ παρασύρη τὶς μητέρες σ᾽ αὐτὸ τὸ τραγικὸ ἁμάρτημα.
.        Δὲν ξέρω, ἂν γνωρίζετε ὅτι αὐτὰ τὰ παιδάκια, αὐτὰ τὰ ἔμβρυα, αὐτὲς οἱ ὑπάρξεις δὲν καταλήγουν στὴν ἀνυπαρξία μὲ τὴν ἔκτρωσι, ἀλλὰ τ κάθε μβρυο εναι κι νας τέλειος νθρωπος, κα μάλιστα στν ψυχή. Ατ τ παιδάκια ζον στν λλο κόσμο, κι πως καταλαβαίνετε τόσα κατομμύρια παιδι χουν ποτελέσει ναν λόκληρο στρατ στν ορανό. λα ατ διαμαρτύρονται· τ θο αμα τους βο πρς τν Θε τι δικοσκοτώθηκαν κα τι δν λαβαν τ γιον Βάπτισμα, τι δν εναι Χριστιανο ρθόδοξοι. Καὶ ἡ εὐθύνη σὲ ποιοὺς πηγαίνει; Τὰ εὐκόλως ἐννοούμενα παραλείπονται· δίπλα στὸ αἷμα αὐτὸ ποὺ χύνεται, στὸ «κομπιοῦτερ» τοῦ Θεοῦ, γράφεται «ἔγκλημα». Καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα πῶς θὰ ξεπλυθῆ; Ὅταν λερώνεται κάποιος μὲ τί καθαρίζεται; Μὲ τὸ ὕδωρ, μὲ τὸ νεράκι τὸ καθαρό. Κι ἐδῶ χρειάζεται ὕδωρ νὰ βγαίνη συνεχῶς ἀπὸ δύο βρύσες, ποὺ εἶναι τὰ δύο μάτια. Ἡ μετάνοια ἡ ἐσωτερικὴ νὰ ἐξωτερικεύεται μὲ μία ἀκένωτη πηγὴ δακρύων ἐφ’ ὄρου ζωῆς!
.          Βέβαια τὸ ἁμάρτημα συγχωρεῖται, ἀφ᾽ ἧς στιγμῆς κατατεθῆ στὴν Ἱερά, στὴν παντοδύναμη Ἐξομολόγησι, ὅπου δὲν μένει τίποτε ἀσυγχώρητο. Ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη καὶ «ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Α´ Ἰωαν. δ´ 17). Εἶναι ὅμως καὶ δικαιοσύνη. Γι᾽ αὐτὸ οἱ γυναῖκες ποὺ ἔχουν κάνει αὐτὸ τὸ ἁμάρτημα, ἂς μὴν ἐπαναπαύωνται ὅτι ἐξομολογήθηκαν τὶς ἐκτρώσεις, ποὺ ἔχουν ἤδη κάνει. Θὰ πρέπει σὲ ὅλη τους τὴν ζωὴ νὰ χύνουν δάκρυα μετανοίας. Πολλὲς ἀπ᾽ αὐτὲς νοιώθουν ἀνικανοποίητες καίτοι ἐξομολογήθηκαν. Γιατί; Διότι ἀκόμη δὲν μετενόησαν ἐσωτερικά, δὲν ἔχυσαν τὸ ἀναλογοῦν δάκρυον, τὸ ὁποῖον θὰ ξεπλύνη τὸ αἷμα τῆς ἐκτρώσεως ἢ τῶν ἐκτρώσεων. Ἡ μετάνοια εἶναι πολὺ μεγάλη, ἀπέραντη. Ἀπόδειξις τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εὐσπλαχνίας τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτὸ τὸ «ζῆν», τὸ ὅτι ζεῖ ὁ ἄνθρωπος καὶ μετὰ τὸ ἔγκλημα. Ζεῖ καὶ αὐτὸ σημαίνει ὅτι τὸν περιμένει ὁ Θεός, κι ἀφοῦ τὸν περιμένει, δὲν πρέπει νὰ χάση τὴν εὐκαιρία, πρέπει νὰ τὴν ἐκμεταλλευθῆ.
.       Καὶ ὁ κανόνας τοῦ πνευματικοῦ συγκριτικὰ μὲ τὸ πολὺ σοβαρὸ αὐτὸ ἁμάρτημα καὶ εἰδικὸ ἔγκλημα, χρήζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Ὁ κανόνας βοηθάει στὴν θεραπεία τῆς ψυχῆς, ἀλλά, ὅπως εἴπαμε, θὰ πρέπει νὰ ἀνοίξουν καὶ οἱ βρύσες τῶν δακρύων, ποὺ θὰ ξεπλύνουν τὰ αἵματα τῆς ἐκτρώσεως, γιὰ νὰ μπορέση κατόπιν ὁ ἄνθρωπος νὰ αἰσθανθῆ κοινωνία μὲ τὸν Θεό. Δὲν φθάνει, λοιπόν, μόνον ἡ ἐξομολόγησις. Αὐτὸ ποὺ μετρᾶ, αὐτὸ ποὺ θὰ ἀλλάξη, ποὺ θὰ ἀλλοιώση τὴν καρδιὰ τοῦ Θεοῦ, τὴν πικραμένη καὶ φαρμακωμένη, ποὺ θὰ τὴν ἐπαναφέρη, ὅπως ἦταν πρὶν ἁμαρτήση ὁ ἄνθρωπος, εἶναι οἱ δύο βρύσες τῶν ματιῶν του, ποὺ θὰ ρέουν δάκρυα μετανοίας. Θ πρέπει, πρν φύγουμε π᾽ ατν τν ζωή, ν χουμε λλάξει τν καρδι το Θεο.
.          Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα ἁπλὸ παράδειγμα: Ἂς ὑποθέσουμε ὅτι ἕνα παιδὶ λύπησε τὴν μητέρα του μὲ μία παρακοή, μία ἀσέβεια. Ὅταν ἐπιστρέψη αὐτὸ τὸ παιδί, καὶ τῆς πῆ: «Συγγνώμη, μητέρα, γι’ αὐτὸ ποὺ ἔκανα· δὲν θὰ τὸ ξανακάνω», ἡ μητέρα θὰ ἀπαντήση: «Συγχωρεμένο νὰ εἶσαι καὶ μὴν τὸ ξανακάνης». Τὴν συγχώρεσι τὴν πῆρε. Ἂν ὅμως πέση στὴν ἀγκαλιά της κι ἀρχίση νὰ κλαίη, νὰ ὀδύρεται, νὰ τὴν παρακαλῆ καὶ νὰ τὴν ἱκετεύη νὰ τοῦ δώση ἀπὸ καρδιᾶς τὴν συγγνώμη, τότε δὲν θὰ μείνη ἡ ἐλάχιστη λύπη καὶ πικρία μέσα της γιὰ τὸ σφάλμα τοῦ παιδιοῦ. Αὐτὸ ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ μὲ τὸν ἄνθρωπο, ποὺ μετανοεῖ καὶ ἐπιστρέφει στὸν Θεὸ μετὰ ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἁμάρτημα…
.          σον περισσότερον μετανοε νθρωπος, κι σον περισσότερον χύνει δάκρυα μετανοίας, τόσον περισσότερον καρδι το Θεο λλοιώνεται. Εἰς βάθος γίνεται ἡ καταλλαγὴ τοῦ Θεοῦ μετὰ τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἰδιαίτερα στὴν περίπτωσι αὐτοῦ τοῦ ἐγκλήματος τῆς ἐκτρώσεως, ὅπου ἐπιβάλλεται ἡ ροὴ τῶν δακρύων νὰ μὴ σταματήση τὸ δάκρυ μέχρι τελευταίας ἀναπνοῆς….
.          Γι᾽ αὐτὸ κι ἐμεῖς δεχόμεθα τοὺς πάντες σ᾽ αὐτὸ τὸ σωτήριο λουτρό, σ᾽ αὐτὸ τὸ λιμάνι ποὺ λέγεται ἐξομολόγησις. Κι ἐκεῖ ἀράζει τὸ κάθε τσακισμένο καράβι ἀπὸ τὶς φουρτοῦνες τοῦ ὠκεανοῦ. Εἴτε τὸ ἔχουν δείρει ἄνεμοι ἢ φουρτοῦνες ἢ ληστές, ὀ,τιδήποτε κι ἂν εἶναι αὐτό, ἔρχεται καὶ γωνιάζει σιγὰ – σιγά. Τοῦ ἔχουν φύγει τὰ κατάρτια, τὰ πανιὰ καὶ τὸ μόνο ποὺ περισώζεται εἶναι τὸ σκάφος, ὁ σκελετός. Καὶ μπαίνει μέσα στὰ συνεργεῖα τὰ διορθωτικά, διορθώνονται ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ γίνεται πάλι καινούργιο τὸ καράβι αὐτό.
.          Ἔτσι μία ἡμέρα ἦλθε ἕνα τέτοιο καραβοτσακισμένο πλάσμα· ἦλθε μία γυναίκα στὸ μυστήριο -ἐγὼ βέβαια τὴ λυπήθηκα τρομερὰ- καὶ μοῦ παρουσιάζει ἡ καημένη πενήντα ἐκτρώσεις! Βάλε τώρα τὸ γεγονὸς αὐτὸ νὰ τίθεται στὴν κρίσι τοῦ πνευματικοῦ· πενήντα φόνοι παιδιῶν! Φυσικὰ ἐφ᾽ ὅσον ὁ Θεὸς τὴν ἔχει στὴν ζωὴ ἀκόμη, εἶναι ἐγγύησις τοῦ Θεοῦ ὅτι τὴν ἀνέχεται καὶ τὴν περιμένει, ὀπότε ποιὸς πνευματικὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τῆς φερθῆ κατ᾽ ἄλλον τρόπον; Τὴν πῆρα βέβαια μὲ πολλὴ στοργή, μὲ πολλὴ ἀγάπη, προσπάθησα νὰ τὴν βολέψω καὶ τῆς ἔδωσα ἐκεῖνο τὸ φάρμακο ποὺ τῆς χρειαζότανε.
.          Σκεφθῆτε πόσα χρόνια περάσανε· τὴν βασάνιζε τὸ ἁμάρτημα αὐτὸ καὶ δὲν εἶχε τὴν τόλμη νὰ τὸ πῆ! Καὶ γύρισε πίσω μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας. Πόσο τρομερὴ εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ! Ἀλλὰ καὶ ἡ χαρὰ τῶν Ἀγγέλων! «Ἐπὶ ἐνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι μεγάλη χαρὰ γίνεται ἐν τῷ οὐρανῷ» (Λουκ. ιε´ 7). Δὲν εἶναι μόνον τὸ ὅτι μετανοεῖ ὁ ἄνθρωπος καὶ κλαίει καὶ ὀδύρεται τὴν κατάντια του καὶ ὁ Θεὸς τὸν σώζει, ἀλλὰ καὶ ὅτι παραχρῆμα γίνεται καὶ στὸν οὐρανὸ χαρά. Ὁλόκληρος ὁ οὐρανὸς πανηγυρίζει καὶ οἱ Ἄγγελοι ὑμνοῦν καὶ αἰνοῦν τὸν Θεὸ γιὰ τὴν σωτηρία μιᾶς ἀθανάτου ψυχῆς!
.          «Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι» (Ψαλμ. λα´ 32) · δηλαδὴ εἶναι εὐτυχὴς ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἀξιώθηκε νὰ συγχωρηθοῦν οἱ ἁμαρτίες του. Τί εὐχαριστία νὰ ἀποδώση κανεὶς στὸν Θεό! Σκέψου· ἐγὼ νὰ ἔχω ζήσει χίλια χρόνια, νὰ ἔχω κάνει ὅλα τὰ ἐγκλήματα τοῦ μεγαλύτερου ἐγκληματία καὶ τελικὰ νὰ μὲ φωτίση τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, νὰ ἐπιστρέψω, γιὰ μία στιγμὴ νὰ τὰ καταθέσω ὅλα καὶ μέσα σὲ δύο λεπτά, σὲ λίγη ὥρα νὰ βρεθῶ δίκαιος, νὰ βρεθῶ λουσμένος, νὰ βρεθῶ στοὺς οὐρανούς! Μὰ ἐκεῖνα τὰ χίλια χρόνια τί γίνονται; Πᾶνε ἐκεῖνα· μὴν τὰ λογαριάζεις, δὲν ὑπάρχουν τώρα, ἔχουν σβήσει, δὲν ζητοῦνται αὐτὰ πλέον, βγῆκαν ἀπὸ τὰ κατάστιχα τῶν δαιμόνων ἀμέσως, πάραυτα! Εἶναι διαταγὴ τοῦ Θεοῦ! Μὲ τὸ κάθε ἁμάρτημα ποὺ καταθέτεις, πατάει τὸ κουμπάκι τοῦ «κομπιοῦτερ», τάκ, ἄφεσις! Τάκ, ἄφεσις! Ἄφεσις! Μὲ ἄθροισμα ἀπὸ κάτω «μηδέν». Λευκὸ μητρῶο! Ὕστερα, εἶναι νὰ μὴν προσκυνᾶς αὐτὸν τὸν Θεό, νὰ μὴν πέσης κάτω καὶ νὰ κλαῖς ἀπὸ ἀγάπη καὶ ἔρωτα καὶ πόθον Θεοῦ;…

 Εὔχομαι ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νὰ μᾶς ἐπισκιάζη ὅλους καὶ νὰ μᾶς διατηρῆ ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.

ΠΗΓΗ (Διαδικτύου): anavaseis.blogspot.com

, , , , ,

Σχολιάστε