Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἑορτές

ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: Η ΑΡΧΗ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Μητρ. Ναυπάκτου Ἱεροθέου
«ΟΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ»
– Τὰ ἱστορικὰ καὶ θεολογικὰ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου–

ἔκδ. Ἱ. Μ. Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Πελαγίας), 2016,
σελ. 67-68

Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

.                 Ἡ ἑορτὴ τῆς γεννήσεως τῆς Θεοτόκου εἶναι, κατὰ τὸν ἅγιο Ἀνδρέα, ἀρχιεπίσκοπο Κρήτης, ἀρχή, μέση καὶ τελευταία ὅλων τῶν ἑορτῶν, ὡς πρὸς τὴν θεία Οἰκονομία. Εἶναι ἀρχὴ τῶν ἑορτῶν ὡς «ἀρχὴν ἔχουσα, τὴν τοῦ νόμου περαίωσιν· μεσότητα δέ, τὴν πρὸς τὰ ἄκρα συνάφειαν· τέλος δέ, τὴν τῆς ἀληθείας φανέρωσιν». Μὲ τὴν ἑορτὴ αὐτὴ περατώνεται ὁ νόμος, ποὺ ἔκανε λόγο γιὰ τὸν Χριστό, ἀρχίζει ἡ ἀντίστροφη μέτρηση τῆς σωτηρίας, φανερώνεται ἡ ἀλήθεια ποὺ εἶναι τέλος τοῦ νόμου, καὶ συνάπτεται ἡ Παλαιὰ μὲ τὴν Καινὴ Διαθήκη.
.                 Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς γράφει ὅτι ὁ Σεπτέμβριος μήνας εἶναι ὁ πρῶτος μήνας καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους καὶ ὅτι κατὰ τὸν μήνα αὐτὸ ἄρχισαν τὰ μυστήρια τῆς σωτηρίας. Ἡ ἑορτὴ τῆς γεννήσεως τῆς Θεοτόκου, ὡς πρώτη ἐκκλησιαστικὴ ἑορτὴ τοῦ ἔτους, εἶναι ἡ πρώτη ἑορτὴ τῆς κατὰ Χάρη «ἀνακλήσεώς τε καὶ ἀναπλάσεως». Εἶναι ἡ μέρα ποὺ ἄρχισαν τὰ πάντα νὰ γίνονται νέα καὶ νὰ εἰσάγονται ἀντὶ τῶν προσκαίρων νομίμων τὰ μόνιμα, ἀντὶ τοῦ γράμματος τὸ πνεῦμα κι ἀντὶ τῶν σκιῶν ἡ ἀλήθεια.
.                 Ἡ Ἐκκλησία μὲ τὸ ἑορτολόγιο, ποὺ ἔχει καθορίσει, θέλει νὰ δείξει στοὺς χριστιανοὺς ὅτι δὲν πρέπει νὰ βλέπουν τὸν χρόνο τῆς ζωῆς τους μέσα ἀπὸ πολιτικά, ἱστορικὰ καὶ κοινωνικὰ γεγονότα, ἀλλὰ μέσα ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς σωτηρίας, ὅπως ἐκφράζονται στὶς δεσποτικὲς καὶ θεομητορικὲς ἑορτές, ἀλλὰ καὶ στὶς ἑορτὲς τῶν ἁγίων. Ἔτσι, προσδιορίζουμε τὶς περιόδους τοῦ ἔτους (φθινόπωρο, χειμώνα, ἄνοιξη, καλοκαίρι), καθὼς καὶ τοὺς συγκεκριμένους μῆνες μέσα ἀπὸ τὸ θαυμάσιο ἑορτολόγιο τῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖο κατήρτισαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μὲ θεῖο φωτισμό.
.                 Τὰ ἀναγνώσματα τῶν ἑορτῶν καὶ τὰ τροπάρια, ποὺ ψάλλονται, δείχνουν τὸ νόημα κάθε ἑορτῆς, ἀλλά, κυρίως, κατευθύνουν τὴν σκέψη τοἀνθρώπου πρὸς τὸν σκοπὸ τῆς ὑπάρξεώς του καὶ πρὸς τὴν ἀπόκτηση γνήσιου ὀρθόδοξου ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος· εἶναι, ἑπομένως, γεγονότα πρὸς ἐκκλησιασμὸ καὶ θέωσή του.

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Φυσικὰ γιὰ τὴν τρέχουσα (ἐκκλησιαστικὴ) ἀντίληψη οἱ Ἑορτὲς καὶ οἱ ἑορτασμοὶ εἶναι κυρίως εὐκαιρίες κοσμικῆς ἐπιδείξεως, ματαιόδοξης φαντασμαγορίας, «λαμπρῶν συλλειτούργων», ἀνταλλαγῆς δώρων καὶ λιβανωτῶν, ἱερῶν δημοσίων σχέσεων, καὶ ἄλλων φαιδροτήτων ποὺ ἀσυγκράτητα ἐξαπλώνονται δίκην πανούκλας. Σ᾽ αὐτὰ τὰ πλαίσια π.χ. στὴν συνήθη ἀκολουθία ἑνὸς ἀξιοπρεποῦς μητροπολίτου πρέπει πάντα νὰ περιλαμβάνεται ἕνας ἄξιος διάκονος τῆς φωτογραφικῆς τέχνης, ποὺ θὰ ἀπαθανατίζει ἀκατάπαυστα τὶς μοναδικὲς καὶ ἀνεπανάληπτες στιγμὲς τῆς λειτουργικῆς του μεγαλωσύνης. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἐν συνεχείᾳ ἀναρτῶνται μὲ τὴν βοήθεια προθύμων διακόνων τῆς γενναιόδωρης δημοσιογραφίας στὸ Διαδίκτυο, ὥστε νὰ τὰ βλέπουν στὰ πέρατα τοῦ κόσμου καὶ νὰ καταλαβαίνουν οἱ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς πόσο ΚΕΝΟ ἔχουν οἱ Ὀρθόδοξοι.
Μετὰ θέλουμε «πράσινη θεολογία»! Πράσιν᾽ ἄλογα («Πράσσειν ἄλογα») καλύτερα.

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ ΤΗΣ ΕΥΔΟΚΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Μητρ. Ναυπάκτου Ἱεροθέου
«ΟΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ»
– Τὰ ἱστορικὰ καὶ θεολογικὰ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου,

ἔκδ. Ἱ. Μ. Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Πελαγίας), 2016,
σελ. 122-125

Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

.               Ἡ ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου στὸ ναὸ εἶναι ἡ ἀρχὴ προετοιμασίας τοῦ ἀνθρώπινου γένους γιὰ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ. Βέβαια, μὲ τὴ γέννηση τῆς Παναγίας ἀρχίζει ἡ ἀντίστροφη μέτρηση, ἀλλὰ μὲ τὴν εἴσοδό της στὸ ναὸ τὸ ἀνθρώπινο γένος εἰσέρχεται στὴν τελικὴ εὐθεία τῆς σωτηρίας του. Μετὰ ἀπὸ δώδεκα χρόνια θὰ ἀκολουθήσει τὸ γεγονὸς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.
.             Στὸ ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς τῶν Εἰσοδίων παρατίθεται ὅλη ἡ θεολογία τῆς Ἐκκλησίας πάνω σὲ αὐτὸ τὸ μεγάλο γεγονός. «Σήμερον τῆς εὐδοκίας θεοῦ τὸ προοίμιον καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις. Ἐν ναῷ τοῦ Θεοῦ τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν· χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις».
.         Ἡ ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων εἶναι προοίμιο τῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ, προκήρυξη τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐκπλήρωση τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου. Φαίνεται ἔντονα ὅτι ὁ ἱερὸς κειμενογράφος ὑπογραμμίζει τὴν ὅλη θεολογία τῆς ἑορτῆς.
.             Προοίμιο εἶναι ἡ ἀρχή, ὁ πρόλογος ἑνὸς βιβλίου καὶ ἀπὸ τὸν πρόλογο μποροῦμε νὰ καταλάβουμε τὸ περιεχόμενο καὶ τὴν ἀξία τοῦ βιβλίου. Ἡ Παναγία εἶναι ἡ ἀρχὴ καὶ ὁ πρόλογος τοῦ βιβλίου τῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ. Εὐδοκία εἶναι ἡ εὔνοια, ἡ εὐαρέσκεια. Ὁ Θεὸς ἀγαπᾶ τὸ ἀνθρώπινο γένος καὶ δὲν μποροῦσε νὰ τὸ βλέπη νὰ βρίσκεται στὸ σκοτάδι τῆς ἀγνωσίας, ὁπότε ἀπὸ ἀγάπη θέλησε νὰ ἐνανθρωπήση. Εὐδοκία τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, διὰ τοῦ Ὁποίου πραγματοποιήθηκε ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Ἄλλωστε, αὐτὴ εἶναι ἡ μαρτυρία τοῦ Πατρὸς ποὺ τὴν ἔδωσε δύο φορές, ἤτοι κατὰ τὴν Βάπτιση τοῦ Υἱοῦ στὸν Ἰορδάνη ποταμὸ καὶ κατὰ τὴν Μεταμόρφωσή Του στὸ ὄρος Θαβώρ: «Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς ἐν ᾧ εὐδόκησα» (Ματθ. γ΄,17, Μάτθ. ιζ΄, 5). Ἡ Παναγία μὲ τὴν εἴσοδό της στὸ νὰ προετοιμάζει τὴν ἔλευση τῆς πραγματικῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο.
.               Προκήρυξη εἶναι ἡ δημόσια ἀγγελία καὶ μάλιστα ἡ ἀγγελία διὰ τοῦ κήρυκος. Οἱ προφῆτες ἀνέμεναν τὸν λυτρωτή, ἀλλὰ μὲ τὴν εἴσοδο τῆς Παναγίας στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων ἀναγγέλλεται δημοσίως αὐτὴ ἡ ἔλευση. Εἶναι μία προκήρυξη, ποὺ ἔγινε ἀντιληπτὴ ἀπὸ μερικούς, ἀπὸ ἐκείνους ποὺ εἶχαν προφητικὴ ἐνόραση καὶ τὴν ὁδήγησαν στὰ Ἅγια τῶν Ἅγίων. Ἦταν παράδοξο πράγμα νὰ ὁδηγηθῆ μία μικρὴ κόρη μέσα στὸν ἄδυτο αὐτὸν χῶρο, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἔγινε μόνον μέσα ἀπὸ τὴν ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ συναντήση τὸν μόνον ἀληθινὸ Ἀρχιερέα, τὸν Χριστό.
.               Προκήρυξη, λοιπόν, ἦταν τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία δὲν θὰ μποροῦσε νὰ πραγματοποιηθῆ διαφορετικὰ παρὰ μόνον μὲ τὴν εὐδοκία, τὴν ἀγάπη, τὴν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ. Σωτηρία δὲν εἶναι ἡ ἀπελευθέρωση ἀπὸ κάτι, ἀλλὰ ἡ κοινωνία μὲ κάποιον, δηλαδὴ τὸν Χριστό. Σωτηρία δὲν εἶναι ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀλλὰ ἡ κοινωνία μὲ τὸν Χριστὸ μέσα στὴν ἱστορία. Ἡ λέξη σωτηρία προέρχεται ἀπὸ τὶς λέξεις σῶον καὶ τηρῶ, ποὺ σημαίνει ὅτι διατηρεῖται ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ ψυχὴ καὶ σῶμα, ἀλλὰ συγχρόνως ἔχει καὶ μὲ τὸ πνεῦμα του κοινωνία μὲ τὸν Χριστό.
.           Ἡ Παρθένος εἰσέρχεται στὸν ναὸ καὶ προκαταγγέλλεται σὲ ὅλους ὁ Χριστός. Ἡ Θεοτοκολογία συνδέεται στενὰ μὲ τὴν Χριστολογία, ἀφοῦ ἡ δόξα τῆς Παναγίας εἶναι ὁ καρπὸς τῆς κοιλιᾶς της, εἶναι ἡ δόξα τοῦ Υἱοῦ της. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς πολὺ λίγοι ἄνθρωποι τὸ κατάλαβαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ἀλλὰ ἐμεῖς σήμερα, γιορτάζοντας τὸ γεγονὸς τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου στὸ ναό, προετοιμαζόμαστε γιὰ τὴν ἔλευση τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων. Γιὰ αὐτὸ αὐτὴν τὴν ἡμέρα ψάλλονται γιὰ πρώτη φορὰ οἱ καταβασίες τῶν Χριστουγέννων, ποὺ ἀρχίζουν μὲ τὸ «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε…».
.             Βλέποντας τὸ εὐλογημένο κοράσιο νὰ εἰσέρχεται στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων γιὰ νὰ συναντήση τὸν ἀρχιερέα Χριστὸ κράζουμε μὲ μεγάλη φωνὴ ὅτι αὐτὸ εἶναι ἡ ἐκπλήρωση τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου. Οἰκονομία χαρακτηρίζεται ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, γιατί μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο οἰκονόμησε ὁ Θεὸς τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Ἡ πτώση τοῦ ἀνθρώπου ἦταν τόσο βαθιά, ὥστε μόνος του δὲν μποροῦσε νὰ ἀνυψωθῆ, ἀλλὰ ἔπρεπε ἐκεῖνος νὰ ταπεινωθῆ, νὰ κενωθῆ γιὰ νὰ ἀνεβάση τὸν ἄνθρωπο στὸ ὕψος. Βέβαια, ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴ συνέργεια Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου. Ἔτσι, γιὰ νὰ πραγματοποιηθῆ ἡ γέννηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, Ἔπρεπε νὰ εὑρεθῆ τὸ κατάλληλο πρόσωπο, ποὺ νὰ διαθέτη ὅλη τὴν ψυχοσωματικὴ καθαρότητα.
.           Ἡ ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων εἶναι προοίμιο τῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ, προκήρυξη τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, προκαταγγελία τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐκπλήρωση τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο Πρόσωπο μέσα στὴν ἱστορία, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ μεγάλο ἔργο, τὸ ὁποῖο ἐπιτέλεσε.

, , , , , ,

Σχολιάστε

OI ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

Οἱ πειρασμοὶ τῶν ἑορτῶν

.             Πλησιάζουν Χριστούγεννα. Γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ θὰ ἀξιωθοῦμε νὰ ζήσουμε τὸ μεγάλο καὶ κοσμοσωτήριο γεγονὸς τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ μας.
.             Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία μέρες τώρα μᾶς προετοιμάζει μὲ τὴ νηστεία, τὶς Ἀκολουθίες, τ᾿ ἀναγνώσματα, τὴ συμμετοχή μας στὰ ἱερὰ Mυστήρια. Ὅλα μ᾿ ἕνα σκοπό: τὴν πνευματική μας ἀνύψωση, τὴ βαθύτερη καὶ οὐσιαστικότερη μετοχή μας στὸ μυστήριο τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως.
Καὶ ἐνῶ ὅλα μᾶς βοηθοῦν καὶ μᾶς ἀνεβάζουν, ὁ πόλεμος τοῦ πονηροῦ γίνεται ἐντονότερος. Δὲν σταματᾶ ὁ διάβολος νὰ μᾶς ἐνοχλεῖ, νὰ στήνει παγίδες, νὰ μᾶς δημιουργεῖ πειρασμοὺς τὶς ἅγιες αὐτὲς ἡμέρες. Φρυάττει καὶ προσ­παθεῖ λυσσαλέα μὲ κάθε ­τρόπο καὶ μέσο νὰ χαλάσει τὴ διάθεσή μας, τὴν πνευματικὴ ἀτμόσφαιρα τῶν ἡμερῶν, ὥστε νὰ μὴν κατορθώσουμε νὰ βιώσουμε τὰ μεγάλα γεγονότα.
.             Εἶναι παρατηρημένο πὼς αὐτὸ συμβαίνει σ᾿ ὅλες τὶς ἑορτές. Στὶς προεόρτιες ἱερὲς στιγμὲς ἐμφανίζονται πει­ρασμοὶ ποὺ σκοτίζουν τὶς ψυχὲς τῶν πι­στῶν. Πειρασμοὶ ποὺ προέρχονται εἴ­τε ἀπὸ δημοσιεύματα ­ἀντιχριστιανικοῦ περιεχομένου, εἴτε ἀπὸ προβολὲς καὶ σχόλια μὲ βέλη ἐναντίον τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας, εἴτε ἀπὸ παρουσιάσεις ψευδε­πίγραφων κειμένων ποὺ προσ­βάλ­λουν τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀλ­λοι­ώνουν τὴν ἀλήθεια, εἴτε ἀπὸ σκάνδαλα ἐκπροσώπων τῆς Ἐκκλησίας κ.ο.κ.
.             Ἀλλὰ καὶ μέσα στὴν ἐργασία μας, στὸ περιβάλλον μας, στὴν οἰκογένειά μας παρουσιάζονται ξαφνικὰ πειρασμοί: παρεξηγήσεις, διαφωνίες, ­θυμοί, μαλώ­­ματα ἀπὸ ἀσήμαντες ἀφορμές, ἀποστάσεις ψυχῶν. Καὶ ἐνῶ ἡ ἐπιθυμία ὅ­­­λων μας ἦταν νὰ περάσουμε πνευματικὰ καὶ ἅγια τὶς ἡμέρες αὐτές, στὸ τέλος χαλάει ἡ διάθεσή μας καὶ μένει ἡ στενοχώρια, ἡ πικρία ποὺ τσακίζει ψυχικὰ καὶ σωματικὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἐπιτυγχάνει ὁ πονηρὸς τὸ σχέδιό του καὶ δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ ὠφεληθοῦμε ἀπὸ τὴ γιορτὴ μὲ τὸν χαρούμενο τρόπο τῆς δοξολογίας, ἀλλὰ καταφέρνει καὶ ἀμαυρώνει τὴν ὅλη ἑορταστικὴ ἀτμόσφαιρα.
.             Ρώτησαν κάποτε τὸν ἁγιορείτη γέ­ρον­τα Παΐσιο, γιατί νὰ συμβαίνουν τέτοιοι πειρασμοὶ σὲ τόσο ἅγιες ἡμέρες;
Καὶ ὁ ὅσιος Γέροντας ἀπάντησε: «Στὶς γιορτὲς ὁ Χριστός, ἡ Παναγία, οἱ Ἅ­­­γιοι ἔχουν χαρὰ καὶ κερνοῦν, ­δίνουν εὐλογίες, δῶρα πνευματικὰ στοὺς ἀν­θρώπους. Ἐδῶ οἱ γονεῖς κερνοῦν ὅταν γιορτάζουν τὰ παιδιά τους, ἢ οἱ ­βασιλεῖς χαρίζουν ποινὲς ὅταν ­γεννιέται καν­ένα βασιλόπουλο· οἱ Ἅγιοι γιατί νὰ μὴν κεράσουν; Μάλιστα ἡ χαρὰ ποὺ δίνουν κρατάει πολὺ καὶ βοηθιοῦνται πολὺ οἱ ψυχές. Γι᾿ αὐτὸ ὁ διάβολος, ἐπειδὴ τὸ ξέρει αὐτό, δημιουργεῖ πειρασμοὺς γιὰ νὰ στερηθοῦν οἱ ἄνθρωποι τὰ θεῖα δῶρα καὶ νὰ μὴ χαροῦν οὔτε νὰ ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὴ γιορτή»1.
.             Πῶς πρέπει νὰ σταθοῦμε μπροστὰ σ᾿ αὐτὴ τὴν κατάσταση;
Πρωτίστως, νὰ περιμένουμε τοὺς πειρασμοὺς νὰ ἔλθουν. Νὰ ­καταλάβουμε τὴν ἱερότητα τῆς περιόδου, τὸν φθόνο τοῦ πονηροῦ καὶ ν᾿ ἀναμένουμε τὶς ἐπιθέσεις του. Μὴν ξαφνιαζόμαστε, μὴ θορυβούμαστε οὔτε νὰ πανικοβαλλόμαστε. Μὴν ἀφήνουμε νὰ φεύγει ἀπὸ τὴν ψυχή μας ἡ εἰρήνη καὶ ἡ χαρὰ ποὺ μᾶς προσφέρουν οἱ ἑορτὲς μὲ τὰ μηνύματά τους. Στὶς δύσκολες ὧρες τῶν πειρασμῶν νὰ ἐμβαθύνουμε περισσότερο στὰ γεγονότα ποὺ ἑορτάζουμε καὶ μὲ τὰ πνευματικὰ μέσα – τὴν προσευχή, τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν Πνευματικό μας, τοὺς ἀδελφούς μας – ν᾿ ἀντιμετωπίζουμε τὰ «πεπυρωμένα» αὐτὰ βέλη τοῦ πονηροῦ.
Ἔπειτα, νὰ συντελοῦμε ὥστε νὰ ξεπερνοῦν τοὺς πειρασμοὺς καὶ οἱ ἄλλοι γύρω μας. Νὰ γινόμαστε οἱ εἰρηνο­ποιοί, ὅπως μᾶς παραγγέλλει ὁ Κύριος. Νὰ ρίχνουμε γέφυρες ἐπικοινωνίας στοὺς πληγωμένους συνανθρώπους μας.
Ἀλλὰ καὶ νὰ ὁπλιζόμαστε μὲ τὰ πνευματικὰ ὅπλα, «τὴν πανοπλίαν τοῦ Θε­οῦ» (Ἐφ. ς΄ 13), καὶ νὰ ἐντείνουμε τὶς πνευματικές μας δυνάμεις ἐναντίον τοῦ πονηροῦ.
.             Ἂς ἔχουμε ὅμως καὶ πλήρη ἐμπιστοσύνη στὴ λύση καὶ βοήθεια ποὺ θὰ δώσει ὁ Θεός. Διότι ὁ ἅγιος Θεός, ὅταν δεῖ ὅτι δὲν δώσαμε ἐμεῖς ἀφορμὴ γιὰ τὸν πειρασμό, ἀλλὰ αὐτὸ ἔγινε μόνο ἀπὸ φθόνο τοῦ πονηροῦ, μᾶς βοηθάει. Καὶ ἀκόμη πιὸ θετικὰ μᾶς ὠφελεῖ, ὅταν ἐμεῖς παίρνουμε ταπεινὰ τὸ σφάλμα ἐπάνω μας καὶ δὲν κατηγοροῦμε κανέναν.
Τέλος, ἂς μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ μᾶς λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος: «Κάθε πειρασμός, κάθε θλίψη, κάθε ἐπίθεση τοῦ διαβόλου, ἂν εἴμαστε προσεκτικοὶ καὶ ὑπομονετικοί, μπορεῖ νὰ μᾶς προξενήσει μεγάλη ὠφέλεια. Ὁ νοητὸς ἐχθρὸς ἐπιτέθηκε μὲ τόση μανία ἐναντίον τοῦ Ἰώβ. Ἀλλὰ σὲ τί τὸν ζημίωσε τελικά; Σὲ τίποτα. Ἀπεναντίας, τοῦ ­ἐξασφάλισε μεγαλύτερη ἁγιότητα καὶ λαμπρότερη δόξα. Ὅταν ἐμεῖς εἴμαστε ἄγρυπνοι, ὁ διάβολος δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς βλάψει. Μπορεῖ ὅμως, ἄθελά του, νὰ μᾶς ὠφελήσει, νὰ μᾶς αὐξήσει τὴν ἀρετή»2.
.             Ἂς χαροῦμε καὶ φέτος τὰ Χριστούγεννα μὲ τὸν ἀγώνα ποὺ θὰ κάνουμε νὰ ζήσουμε ἀληθινὰ τὴ μεγάλη ἑορτὴ ἀντιμετωπίζοντας πνευματικὰ τὸν ὁποιονδήποτε πειρασμὸ τοῦ πονηροῦ!

  1. Γέρ. Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι, τόμ. Δ´: Οἰκογενειακὴ ζωή, σελ. 163. 2. Θέματα ζωῆς, τόμ. Α΄, Ἱ. Μ. «Παρακλήτου», Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 2003, σελ. 35.

ΠΗΓΗ: ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ “Ο ΣΩΤΗΡ”

,

Σχολιάστε

ANTI – ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (Ἡ… «μεγάλη γιορτὴ τοῦ Δεκεμβρίου»!)

ANTI – ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2099, 15.11.14

Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Τὸ πάντων καινῶν καινότατον, τὸ μόνον καινὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον, τὸ μοναδικὸ καὶ ἀνεπανάληπτο στὴν ἱστορία γεγονὸς τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ («εἰς συγκεκριμένην ἱστορικὴν στιγμήν, ἐπὶ τοῦ Αὐτοκράτορος Ὀκταβιανοῦ Αὐγούστου, ἐν μέσῳ συγκεκριμένου λαοῦ, τοῦ Ἰουδαϊκοῦ, «ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαβίδ», εἰς συγκεκριμένον τόπον, τὴν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, καὶ μὲ πολὺ συγκεκριμένον σκοπόν: «Αὐτὸς ἐνηνθρώπησεν ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν», κατὰ τὴν ἐπιγραμματικὴν ἔκφρασιν τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου) τοὺς καίει καὶ τοὺς ζεματάει. Γι᾽ αὐτὸ καὶ λυσσωδῶς ἐπεδίωξαν καὶ σχεδὸν πέτυχαν οἱ Βρυκόλακες τὴν «ἀπόκρυψή» του. Ἤδη καὶ ἐν Ἑλλάδι ἀναφέρονται στὴν «μεγάλη γιορτὴ τοῦ Δεκεμβρίου». Ἔτσι χωρὶς ὄνομα. Χωρὶς τὸ Μέγα Ὄνομα.

.           Kάποτε ὁ κόσμος γιόρταζε Χριστούγεννα! Κάποτε!
.           Τότε ποὺ εἶχε ἡ ζωὴ σκοπό, καὶ νόημα ὁ ἀγώνας.
.           Τότε ποὺ οἱ Χριστιανοὶ λαχταροῦσαν τὰ Χριστούγεννα, ἑτοιμάζονταν γιὰ τὰ Χριστούγεννα: Νήστευαν τὴν Σαρακοστή, προσεύχονταν, ἐξομολογοῦνταν, πρόσμεναν…
.           Τότε ποὺ ἡ δασκάλα, ὁ δάσκαλος κρεμοῦσαν ἀπ᾽ τὰ χείλη τους τὰ μάτια τῶν παιδιῶν καὶ στάλαζαν μὲς στὴν ψυχὴ τὸ ὄνειρο: Νά ᾽μουν κι ἐγὼ ἐκεῖ· νά ᾽μουν ἐκεῖ, στὴ Βηθλεέμ, στὸν στάβλο· νά ᾽μουν τοῦ στάβλου ἕν᾽ ἄχυρο»!
.           Τότε ποὺ τὰ παιδιὰ ἦταν παιδιὰ καὶ μελωδοῦσαν μὲ τοὺς βοσκοὺς τὰ κάλαντα μὲς στὴ νυχτιὰ καὶ περπατοῦσαν δρόμους καὶ στενὰ πάνω στῶν Μάγων τ᾽ ἄλογα.
.           Τότε ποὺ μάζευ᾽ ἡ γιορτὴ τὰ πλοῖα στὴν Πατρίδα ἀπ᾽ τοὺς λωτοὺς τῆς ξενιτειᾶς κι ἔφερνε σπίτι τὸν πατέρα, στὴ μαύρη μάνα τὸ παιδί, τὸν ἄντρα στὴ γυναίκα.
.           Κάποτε…τότε… γιόρταζαν Χριστούγεννα.
.           Ἔπειτα ἦρθε λίβας δυτικός, τὸ ἐμπόριο, καὶ τά ᾽καψε· ἔκανε στάχτη τὴ γιορτή, τὰ ὄνειρα κουρέλι. Ἔδιωξε ἀπὸ τὴν Φάτνη τὸν Χριστὸ κι ἔβαλε τὸν χρυσὸ στὴν θέση του.
.           Τὰ δῶρα, τὰ ψώνια, τὰ ταξίδια σὲ ἄλλους τόπους µακρινοὺς ἔγιναν τῆς γιορτῆς ὁ µόνος κι ἄχαρος σκοπός. Ἔγινε ἡ γιορτὴ ἀπόδραση, λὲς σὰν φυλακισµένων, πρὸς τὰ βουνά, στὰ χιόνια, σ᾽ ἄλλους λαοὺς καὶ τόπους. Στοὺς πέντε ἀνέµους σκόρπισε ἡ Φάτνη τῆς Βηθλεέµ, κι ἡ φαµελιὰ κατάντησε «τὸ σπίτι τῶν ἀνέµων».
.           Τώρα ἡ ἱστορία αὐτὴ φτάνει στὸ τέλος της. Μετὰ τὴν ὕπουλη ὑπονόµευσή της τόσων δεκαετιῶν, ἡ ἑορτὴ δέχεται πιὰ τὸ χτύπηµα κατάστηθα: Ἡ δυτικὴ δαιµονολατρία, τὴν ὥρα ποὺ τὸ ἀντίπαλο παρανοϊκὸ σύστηµα ἀντικαθιστοῦσε τὰ Χριστούγεννα µὲ τὰ Σταλινούγεννα, µετέτρεψε τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ σὲ γέννηση τοῦ ὁποιουδήποτε· τὰ “Christmas” (=Χριστούγεννα) σὲ “Xmas” (=γέννηση τοῦ «Χ»), τάχα χάριν συντοµογραφίας. Σήµερα δὲ ἡ βρυκολακιασµένη Εὐρώπη, δῆθεν γιὰ νὰ µὴν ἐνοχλοῦνται οἱ ἀλλόθρησκοι, ἀπαγορεύει ἤδη σὲ µιὰ µετὰ τὴν ἄλλη τὶς µεγάλες πόλεις της ἑορταστικὸ διάκοσµο ποὺ νὰ ὑπενθυµίζει τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ. Φῶτα µόνο, χωρὶς τὸ Ἄστρο τῶν Μάγων, χωρὶς Φάτνη, ἀγγέλους καὶ βοσκούς. Ἑορτάζει τὰ γενέθλια ὅλων καὶ καταργεῖ σταδιακὰ τὴν Γέννηση τοῦ Σωτῆρος. Καθιερώνει παγκόσµιες ἠµέρες γιὰ τὰ πιὸ γελοῖα πράγµατα: ὕπνου, χοροῦ, κέικ, µπύρας, γέλιου, ὁμοφυλοφοβίας, ἀριστερόχειρων κ.τ.λ., σβήνει δὲ τὴ µόνη ἄξια τιµῆς ἡµέρα τοῦ Χριστοῦ.
.           Θαρρεῖ κανεὶς πὼς ἀκούει ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων τὴν µανιακὴ κραυγὴ τῶν ἀφρόνων: «δεῦτε καὶ καταπαύσωµεν πάσας τὰς ἑορτὰς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς» (Ψαλμ. Ογ´ [73] 8).
.           Ἐκ πρώτης ὄψεως αὐτὴ ἡ ἐξέλιξη φαντάζει ἀρνητική. Καὶ ἀναµφιβόλως εἶναι θλιβερή, ἀφοῦ ὁ κόσµος µας χάνει καὶ τὸ ἐλάχιστο χριστουγεννιάτικο χρῶµα ποὺ τοῦ εἶχε ἀποµείνει. Γεγονὸς ποὺ δὲν µπορεῖ παρὰ νὰ προκαλεῖ πόνο καί θλίψη. Στὴν πραγµατικότητα ὅµως ἡ ραγδαίως ἐξελισσόµενη αὐτὴ ἀρνητικὴ ἀτµόσφαιρα ἀποτελεῖ τὸ καταλληλότερο περιβάλλον γιὰ νὰ ἀνακαλύψουµε τὰ ἀληθινὰ Χριστούγεννα. Εναι πλεονέκτηµα κα προνόµιο ν ζε κανες σ᾽ ατ τν δραµατικ καµπ τς στορίας.
.           Πλεονέκτηµα καὶ προνόµιο, διότι δυσκολοτέρα σ᾽ αὐτὲς τὶς συνθῆκες θὰ ἀποπροσανατολισθοῦµε, καὶ φυσικότερα θὰ κινηθοῦµε στὸ βάθος καὶ τὴν οὐσία τῆς Ἑορτῆς. Εὐκολότερα πλέον θὰ µπορέσουµε νὰ ἁπαλλαγοῦµε ἀπὸ τὸν ἐπιδερµικὸ ἑορτασµὸ τῶν φωταψιῶν καὶ τῶν ἐδεσµάτων, καὶ θὰ ἀναζητήσουµε τὸ ἀληθινὸ «φῶς τὸ τῆς γνώσεως» ποὺ ἀνατέλλει ἀπὸ τὸ Σπήλαιο τῆς Βηθλεέµ· θὰ ποθήσουµε τὴν «τροφὴν τοῦ παντὸς κόσµου», τὸν ἐνανθρωπήσαντα Θεό.
.           Ἡ πρόκληση εἰδικὰ ἐφέτος, µετὰ τὶς τόσες δραµατικὲς ἐξελίξεις στὴν Πατρίδα µας µὲ τὴν ψήφιση ἀντιχριστιανικῶν νόµων, εἶναι µεγάλη. Πρόκληση νὰ ζήσουµε ἀληθινὰ Χριστούγεννα. Τὸ στάδιο εἶναι µπροστά µας ἀνοιχτὸ µὲ τὴν τεσσαρακονθήµερη νηστεία.
.               Εἰς πεῖσµα τῶν ἀντιθέων δυνάµεων, νὰ ζήσουµε ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

 

βλ. σχετ.: 1. […] Εἶναι ὀφθαλομφανὲς ὅτι δαιμονικὰ κέντρα ρουφοῦν μέχρι τῆς τελευταίας ρανίδος τὸ αἷμα μας. Δὲν θέλουν ΝΟΗΜΑ στοὺς ἀνθρώπους. Δὲν θέλουν ΕΟΡΤΕΣ, θέλουν ΑΡΓΙΕΣ. Ἡ Ἑορτὴ εἶναι νόημα ζωῆς καὶ ἔχει μέλλον, ἔχει ζωή, ἔχει ἐνθουσιασμό, ἔχει περιεχόμενο, ἔχει ἀλήθεια. Κι αὐτὰ ΔΕΝ ΤΑ ΘΕΛΟΥΝ. Καὶ μὲ κάθε τρόπο, μὲ ψιλοβελονιὰ καὶ χειρουργικὲς ἐπεμβάσεις μὲ ἢ χωρὶς ἀναισθητικὸ μᾶς τὸ λένε καὶ μᾶς τὸ ἐφαρμόζουν. (ΜΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΟΡΤΕΣ. ΘΕΛΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΑΡΓΙΕΣ. Ρουφοῦν τὸ μεδούλι μας.)
2«ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΑΡΔΕΛΛΑΣ…!» (Οἱ ἑορτὲς τῆς γῆς)
3
. ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ …ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

, ,

Σχολιάστε

ΜΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΟΡΤΕΣ. ΘΕΛΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΑΡΓΙΕΣ. Ρουφοῦν τὸ μεδούλι μας.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Δ.Ι.Σ. ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:  Εἶναι πραγματικὰ ἀξιοθαύμαστο τὸ πῶς τὰ σκοτεινὰ κέντρα ἐπεμβαίνουν στὸ μεδούλι τῆς αὐτοσυνειδησίας καὶ τῆς ὑπάρξεώς μας καὶ ἀξιέπαινη ἡ μεθόδευσή τους.
.             Ὁ δόλιος τρόπος τους δὲν καταργεῖ τὴν Ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἀλλὰ τί κάνει; Τὴν μετονομάζει σὲ «ἀργία», ὥστε νὰ «ἀπονεκρώσει» καὶ νὰ ἀδειάσει τὸ μέσα νόημά της. Εἷναι ὀφθαλομφανὲς ὅτι δαιμονικὰ κέντρα ρουφοῦν μέχρι τῆς τελευταίας ρανίδος τὸ αἷμα μας. Δὲν θέλουν ΝΟΗΜΑ στοὺς ἀνθρώπους. Δὲν θέλουν ΕΟΡΤΕΣ, θέλουν ΑΡΓΙΕΣ. Ἡ Ἑορτὴ εἶναι νόημα ζωῆς καὶ ἔχει μέλλον, ἔχει ζωή, ἔχει ἐνθουσιασμό, ἔχει περιεχόμενο, ἔχει ἀλήθεια. Κι αὐτὰ ΔΕΝ ΤΑ ΘΕΛΟΥΝ . Καὶ μὲ κάθε τρόπο, μὲ ψιλοβελονιὰ καὶ χειρουργικὲς ἐπεμβάσεις μὲ ἢ χωρὶς ἀναισθητικὸ μᾶς τὸ λένε καὶ μᾶς τὸ ἐφαρμόζουν.

Πρς τν ξιότιμο κ. Κωνσταντνο ρβανιτόπουλο
πουργ Παιδείας, Θρησκευμάτων,
Πολιτισμο
κα θλητισμο

Ἀθήνησι 15η Ὀκτωβρίου 2013

Ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ,

.             Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατὰ τὴν Συνεδρία Αὐτῆς τῆς 11ης μηνὸς Ὀκτωβρίου ἐ.ε., ἔλαβε τὴν ἀπόφαση νὰ ἀπευθυνθεῖ πρὸς τὸ πρόσωπό σας σχετικὰ μὲ τὴν Ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν.
.             Συγκεκριμένα, ἐπιθυμεῖ νὰ ἐκφράσει τὴν ἔντονη πικρία της, διότι, σύμφωνα μὲ ὑπουργικὸ ἔγγραφο, τὸ ὁποῖο ἀπεστάλη τὴν 27η Ἰανουαρίου π.ἔ. πρὸς τοὺς Διευθυντὲς Γυμνασίων καὶ Λυκείων, ΕΠΑ.Λ. καὶ ΕΠΑ.Σ., ἡ ὡς ἄνω σχολικὴ ἑορτὴ χαρακτηρίζεται πλέον «ἀργία», μὲ ἁπλὴ δυνατότητα «συμμετοχῆς σὲ ἐκκλησιασμὸ» ἢ «σὲ ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις».
.             Καθίσταται σαφὲς δι’ αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου ὅτι ἐπέρχεται πλήρης ἀλλοίωση τοῦ νοήματος τῆς ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ὡς προστατῶν τῆς παιδείας μας. Κατὰ πρῶτον, διαχωρίζεται ὁ ἑορτασμὸς μεταξὺ πρωτοβαθμίου καὶ δευτεροβαθμίου ἐκπαιδεύσεως, καὶ κατὰ δεύτερον, γιὰ τὴν τελευταία κατηγορία προσδιορίζεται πλέον ὡς ἀργία καὶ ὄχι ὡς σχολικὴ ἑορτή, συνοδευόμενη ἀπὸ ἐκκλησιασμό· θεωρεῖται δηλαδὴ μία ἀκόμη κοσμικὴ ἀργία χωρὶς ἐκκλησιαστικὸ χαρακτήρα, χωρὶς καμμία ἀναφορὰ στοὺς τρεῖς σπουδαίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, κατ’ ἐξοχὴν προστάτες τῆς παιδείας καὶ ὑπερμάχους τῶν ἑλληνικῶν (δηλαδὴ τῶν κοσμικῶν, ἐξωχριστιανικῶν, στὴν ἐποχή τους) γραμμάτων.
.             Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐνέχει τὸν κίνδυνο νὰ φτάσουμε στὸ σημεῖο, ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν, τὰ παιδιά μας ν χουν ργία τν 30η ανουαρίου, χωρς ν γνωρίζουν τν λόγο. Ἐὰν εἶναι νὰ λάβει τέτοιον χαρακτήρα ἡ ἑορτή, φρονοῦμε ὅτι εἶναι προτιμότερο νὰ καταργηθεῖ καὶ ἀπὸ ἀργία. Τὸ ζήτημα δὲν ἀφορᾶ στὸ γεγονὸς ὅτι ἐλάχιστοι μαθητὲς καὶ μαθήτριες πλέον ἐκκλησιάζονται κατὰ τὴν συγκεκριμένη ἡμέρα, ἀλλὰ κυρίως στὸ ὅτι χάνεται βαθμηδὸν τόσο ἡ ἐκκλησιαστικὴ ὅσο καὶ ἡ κοσμικὴ σημασία τῆς ἑορτῆς αὐτῆς.
.             Ὅπως ἀσφαλῶς γνωρίζετε, στὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καὶ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἡ Ἐκκλησία μας –καὶ ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη– ἀναγνωρίζει τοὺς ἐπιφανέστερους ἐκπροσώπους μίας πλειάδας ἐμπνευσμένων πρώιμων Πατέρων καὶ διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἀναδείχθηκαν φωτεινὰ ὁρόσημα τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τῶν Γραμμάτων, μὲ παγκόσμια ἀκτινοβολία. Κορυφαῖα πνευματικὰ ἀναστήματα, ποὺ μᾶς κληροδότησαν ἕνα κολοσσιαῖο συγγραφικὸ καὶ ὁμιλητικὸ ἔργο, πραγματικὰ ἀδαπάνητο θησαυρὸ γλώσσας, παιδείας καὶ ἐπιστήμης, τὸ ὁποῖο ἐξακολουθεῖ νὰ μελετᾶται, νὰ ἐκδίδεται, νὰ ὑπομνηματίζεται καὶ νὰ ἐμπνέει σὲ οἰκουμενικὴ κλίμακα.
.             Οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἰσότιμοι καὶ ὑπερφυεῖς Ἱεράρχες, ἀξιοποίησαν δημιουργικὰ τοὺς πνευματικοὺς θησαυροὺς τῆς ἀρχαιότητας, συνδυάζοντας ἁρμονικὰ τὴν ἀνθρώπινη γνώση μὲ τὴν χριστιανικὴ πίστη καὶ εἶχαν τὸ θεῖο χάρισμα νὰ ἀποτελέσουν, μὲ τὴν ἀνοιχτὴ καὶ διαυγῆ σκέψη τους, τοὺς θεμελιωτὲς τῆς θαυμαστῆς συζεύξεως τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς σοφίας μὲ τὴν χριστιανικὴ ἀλήθεια. Ὑπῆρξαν ἔνθερμοι φορεῖς ἑλληνικῆς παιδείας, τὴν ἀξία τῆς ὁποίας ὑποστήριξαν καὶ καλλιέργησαν σὲ ὕψιστο βαθμό. Ἐνδεικτικὸ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἐξεγέρθηκαν μὲ πνευματικὸ ζῆλο κατὰ τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουλιανοῦ, ὅταν αὐτὸς ἀπαγόρευσε στοὺς Χριστιανοὺς νὰ διδάσκουν τὰ ἑλληνικὰ γράμματα. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε συμφοιτητὴς μὲ τὸν ἀδελφικό του φίλο, Μεγάλο Βασίλειο, στὴν φιλοσοφικὴ σχολὴ τῶν Ἀθηνῶν, ἐξαίρει τὴ σημασία τῆς παιδείας, λέγοντας χαρακτηριστικὰ ὅτι «εἶναι τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ ἀγαθὰ ποὺ διαθέτουμε. Καὶ ὄχι μόνο ἡ χριστιανική μας παιδεία, ποὺ εἶναι ἡ εὐγενέστερη καὶ ἐπιδιώκει τὴν σωτηρία […], ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξωχριστιανική, τὴν ὁποία πολλοὶ Χριστιανοί, κρίνοντας ἐσφαλμένα, ἀποστρέφονται ὡς ἐπίβουλη καὶ ἐπικίνδυνη» (Εἰς τὸν μέγαν Βασίλειον, ἐπίσκοπον Καισαρείας Καππαδοκίας, ἐπιτάφιος = Λόγος μγ , 12· PG 36, 508Β). Δύσκολα ἀνιχνεύεται στὴν παγκόσμια γραμματεία ἐνθερμότερη διακήρυξη ὑπὲρ τῆς ἀξίας τῆς παιδείας.
.             Μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι τυγχάνει τῆς κατανοήσεώς σας ἡ βαρύτητα τοῦ ὡς ἄνω ἐκτεθέντος ζητήματος, καὶ εὐελπιστοῦντες ὅτι στὸν σχεδιασμὸ καὶ στὶς ἀποφάσεις σας θὰ συνυπολογίσετε τὶς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἀποκατάσταση τῆς σπουδαιότητος τῆς Ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, εὐχόμεθα ὁ Κύριος νὰ σᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ σᾶς ἐνισχύει στὸ δύσκολο ἔργο σας.

† Ὁ Ἀθηνῶν ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, Πρόεδρος

 Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς
† Ὁ Διαυλείας Γαβριὴλ

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

,

Σχολιάστε

«ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΑΡΔΕΛΛΑΣ…!» (Οἱ ἑορτὲς τῆς γῆς)

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ “ΠΕΡΙ ΕΟΡΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ”

  Τοῦ Μητροπολ. Δράμας Παύλου

 .                Ὑπακούοντας στήν προτροπή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρός τόν μαθητή του Τίτο πού λέγει «Ἐσύ, ὅμως νά διδάσκεις ὅ,τι συμφωνεῖ μέ τή σωστή διδασκαλία», σᾶς παρακαλῶ νά ἀκούσετε μέ προσοχή τά ἑπόμενα γιατί μέ πολλούς τρόπους ἐπιχειρεῖται στά χρόνια μας ἡ ἀποστασία ἀπό τήν ὀρθόδοξη πίστη τῶν πατέρων μας, ἡ κατάργηση τῶν ἑορτῶν τοῦ ἑορτολογίου μας καί ἡ ἀντικατάστασή τους μέ νέες, πού ἐκφράζουν τό πνεῦμα τῆς λεγομένης «Νέας Ἐποχῆς».

«ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠ’ ΤΙΣ ΛΕΓΟΜΕΝΕΣ “ΕΟΡΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ”» ;

.                Ἐξωτερικά μοιάζουν ἀθῶες. Ἐνδιαφέρονται γιά τή φύση καί τό περιβάλλον, προβάλλονται ὡς πολιτιστικές, ἔχουν διασκεδαστικό καί συνάμα οἰκολογικό χαρακτήρα. Συνηθίζουν δέ νά ἀποκαλοῦνται «φεστιβάλ» ἤ καί «ἐναλλακτικά φεστιβάλ»! Στό βάθος τους ὅμως κρύβεται ἡ προσπάθεια ἀναβίωσης ἀρχαίων εἰδωλολατρικῶν… μεγαλείων!
.                Τό 6ο ἀπ’ τά 10 ἄρθρα τοῦ «Πιστεύω» τῆς «Νέας Ἐποχῆς» ἀναφέρει: «Τή θεά Γαία θά τήν λατρεύεις μέ πίστη»!
.                Ἀκριβῶς σ’ αὐτή τήν κατεύθυνση, δηλαδή τῆς λατρείας τῆς «θεᾶς Γαίας», εἶναι δρομολογημένες διάφορες ἑορτές οἱ ὁποῖες καί ἀποκαλοῦνται «Ἑορτές τῆς γῆς», οἱ ὁποῖες συνήθως διοργανώνονται, ὑποστηρίζονται καί προβάλλονται ἀπό οἰκολογικές ὀργανώσεις, τό μέγα μέρος τῶν ὁποίων (ἄν ὄχι ὅλες) ἐκεῖ ἀποβλέπουν: Στή λατρεία τῆς Γαίας – Γῆς, τῆς … μητέρας πάντων τῶν θεῶν καί τῶν ἀνθρώπων καί τροφοῦ τους! Οἱ παγανιστές μάλιστα τήν ἐκλαμβάνουν ὡς ζωντανή ὕπαρξη, ἡ ὁποία καί ἀπαιτεῖ λατρεία! Ὑπόψη, ὅτι ὁ παγανισμός εἶναι κατά βάση λατρεία τῆς ἴδιας τῆς φύσης. Οἱ ἴδιοι λένε πώς εἶναι οἱ πλέον θερμοί οἰκολόγοι καί ἐκεῖνοι πού ἐνδιαφέρονται μέ πάθος γιά τή σωτηρία τοῦ πλανήτη, ἐπειδή θεωροῦν τή φύση «θεία» καί ὡς τέτοια τή λατρεύουν. Ὅλες δέ οἱ ἑορτές τους ἀποβλέπουν στήν ἑδραίωση τῆς λατρείας τῆς φύσης. Ἑορτάζουν ἐπιπλέον μέ ἔμφαση τά ἡλιοστάσια καί τίς πανσελήνους καί προσεύχονται στόν ἥλιο καί τή σελήνη, γνωστή καί ὡς θεά Ἑκάτη, ὅπως ὁ Ἰουλιανός ὁ Παραβάτης! Μάλιστα διάφοροι φορεῖς, ἰδιαίτερα τόν μῆνα Αὔγουστο, ἑορτάζουν τήν πανσέληνο γλεντώντας ὅλη τή νύχτα! Ὁπότε ἡ οἰκολογική εὐαισθησία πολλῶν ἀνθρώπων, γίνεται στόχος τῶν νεοπαγανιστῶν. Στελέχη τους δέ, ἔχουν εἰσχωρήσει, ὡς δῆθεν οἰκολόγοι, σέ διάφορες ὀργανώσεις, συλλόγους καί σωματεῖα προκειμένου νά προωθοῦν ἀπό ἐκεῖ καλύτερα τίς θέσεις τους.
.                Ὅλα αὐτά ὑπάγονται στίς «σύγχρονες» ἀντιλήψεις τοῦ Νεοπαγανισμοῦ πού μέ διαφόρους τρόπους καί διαδικασίες, θέλει νά τίς προωθήσει στήν παγκόσμια κοινωνία καί ἰδιαίτερα στή δική μας, ὡς Ὀρθόδοξη πού εἶναι.
.                Αὐτό προέκυψε ἀπ’ τήν δεκαετία τοῦ ’90 κι’ ὕστερα, κι’ εἶναι ἀλήθεια πώς ἔχει αὐξανόμενους ρυθμούς. Μιλοῦν γιά τό περιβάλλον, τήν ἁγνότητα τῆς φύσης, τά τοπικά γεωργικά προϊόντα, τά ὁποῖα καί λένε πώς προωθοῦν! Μέ βάση αὐτά, διοργανώνεται ἡ ἑορτή, ἤ τό ἀποκαλούμενο «φεστιβάλ», στό ὁποῖο περιλαμβάνονται ἔκθεση τῶν προϊόντων αὐτῶν, μουσικές ἐκδηλώσεις, θεατρικές παραστάσεις.
.                 Ἐπιπλέον παίρνουν κι’ ἕνα τοπικό καί τάχα παραδοσιακό χαρακτήρα, γιά νά ξεγελιοῦνται οἱ πολλοί καί νά συμμετέχουν σ’ αὐτά. Μέ τόν τρόπο αὐτό, κάθε τόπος προσπαθεῖ νά μιμηθεῖ τόν ἄλλο, καί δεδομένης καί τῆς ἄγνοιας, σιγά – σιγά ριζώνουν στίς ἑορτές καί τίς πανηγύρεις του!  
.                Μέ τήν μεγαλύτερη δυνατή καθιέρωσή τους, εἶναι βέβαιο πώς θά κάνουν τά πάντα, ὥστε νά ἐκτοπίσουν τίς θρησκευτικές καί ἄλλες ἑορτές μας, νά ἀνατρέψουν τίς γνήσιες Ἑλληνορθόδοξες παραδόσεις μας, νά μᾶς γαλουχοῦν μέ τό δικό τους ἀλλιώτικο γάλα γιά νά μᾶς ὁδηγήσουν ἐκεῖ πού πραγματικά θέλουν καί σκοπεύουν, ὁπότε καί θά ἀποκαλυφθεῖ πλήρως τό πραγματικό τους πρόσωπο. Ἀλλά τότε θά εἶναι μᾶλλον ἀργά, ὁπότε καί οἱ ἀντιδράσεις θά εἶναι χλιαρές καί ἀσήμαντες, ἄν ὑπάρξουν κι’ αὐτές!
.                Φορεῖς τους εἶναι διάφοροι τοπικοί πολιτιστικοί σύλλογοι, πού κινητοποιοῦν τίς τοπικές ἀρχές καί κοινωνίες, ὁπότε ἔχουν πλέον ἕναν ἐπίσημο καί ἀκόμη πιό ἀθῶο χαρακτήρα!
.                Οἱ ἑορτές αὐτές τῆς γῆς, προβάλλονται ὡς «ἡ ἄλλη πρόταση τοῦ καλοκαιριοῦ» καί ἡ ἀνάδειξη τοῦ «ἐναλλακτικοῦ» καί τοῦ «διαφορετικοῦ» στίς διακοπές, τή διατροφή καί τήν ἐν γένει ζωή μας! Γι’ αὐτό καί εἶναι «κατάμεστες ὄχι μόνον ἀπό πολιτιστικές ἀλλά καί ἀπό περιβαλλοντικές δραστηριότητες».
.                Θέλουν νά εἶναι σαφῶς «πολυπολιτισμική ἑορτή», «μέ πρόγραμμα πολυπολιτισμικό» γι’ αὐτό κι’ ἔχουν ὡς σύνθημά τους τό «ἡ συνύπαρξη τῶν πολιτισμῶν μόνο γιορτή μπορεῖ νά εἶναι»! Ἐξ ἄλλου πολύ εὔκολα τό διακρίνει αὐτό κανείς στό πρόγραμμα τῶν συναυλιῶν τους, τό ὁποῖο εἶναι πάντοτε «πολυσυλλεκτικό καί ποικιλόχρωμο», προκειμένου νά βρίσκεται σ’ αὐτό ἀκριβῶς  τό λεγόμενο «κοσμοπολίτικο πνεῦμα» τῆς παγκοσμιοποίησης καί τῆς «Νέας Ἐποχῆς»!
.                Μόνο πού σ’ αὐτόν τόν πολυπολιτισμό ἀπουσιάζει τελείως ἤ μόλις διακρίνεται ἡ παραδοσιακή μας Ἑλληνική μουσική, ὅπως τό δημοτικό τραγοῦδι, γιά παράδειγμα. Αὐτό πού κυριαρχεῖ εἶναι ἡ ρόκ, τζάζ καί πόπ μουσική, ἡ λεγόμενη ἔθνικ. Γι’ αὐτό καί οἱ μουσικοί καλλιτέχνες εἶναι ἀπό κάθε μέρος τῆς γῆς. Ἐξ ἄλλου σκοπός τους εἶναι, ὅπως λένε, νά «ἀναμειγνύουν μουσικές ἀπό διαφορετικούς πολιτισμούς, νά ξεπερνοῦν πατρίδες καί σύνορα».
.                Ἀλλά οἱ «Γιορτές τῆς Γῆς» ἐξελίχθηκαν καί σέ… «Γιορτές Ἑλληνικῆς Γῆς», πού δέν εἶναι ἄλλες ἀπό τή… γιορτή τῆς σαρδέλας, τοῦ σκόρδου, τοῦ ροδάκινου, τῆς πατάτας, τοῦ κρασιοῦ πού αὐξάνονται καθημερινά σάν… ἐπιδημία!  
.                 Ὅπως πληροφορούμαστε, αὐτές οἱ «Γιορτές τῆς Γῆς», ἔχουν καί μιά ἄλλη διάσταση. Πρόκειται γιά τά μουσικά φεστιβάλ πού γίνονται σέ πανέμορφα τοπία καί δάση! Διαβάζουμε λοιπόν γι’ αὐτά σέ σχετικές ἱστοσελίδες :
.                «Στά βουνά καί στά ποτάμια συχνάζουν, σύμφωνα μέ τούς θρύλους καί τίς παραδόσεις, νύφες καί ξωτικά. Τά τελευταῖα χρόνια ὅμως, φαίνεται ὅτι συχνάζουν καί ἄλλες “φυλές”. Κατασκηνωτές πού θέλουν νά ἀπολαύσουν τή φύση, νά κοιμηθοῦν σέ σκηνές, νά ἀκούσουν μουσική, νά συμμετάσχουν σέ ποικίλες δραστηριότητες καί, τέλος πάντων, νά κάνουν κάτι διαφορετικό ἀπό τά συνηθισμένα…»!
.                Ὁπότε ἐκεῖ πού ὁ συγκεκριμένος τόπος ἑόρταζε τόν Ἅγιο Γεώργιο, τόν Ἅγιο Παντελεήμονα, τήν Ἁγία Παρασκευή, τήν Ἁγία Μαρίνα, τήν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου, τώρα καλεῖται νά ἑορτάζει τήν ἑορτή τῆς πατάτας, τοῦ σκόρδου καί τῆς σαρδέλας.
.               
Ἔπειτα, τούς γίνεται μεγάλη προβολή καί διαφήμιση, ἐνισχύονται καί οἰκονομικά, ἔχουν τήν συμπαράσταση ὅλων τῶν παραγόντων, πλαισιώνονται καί μέ καλλιτεχνικές καί ἄλλες ἐκδηλώσεις. Εἰδικά ἕνα χωριό, μέ ἐλάχιστους κατοίκους, πότε εἶδε τέτοια… μεγαλεία ;
.                Τελικά τί γίνεται ; Μέ τόν τρόπο αὐτό καταργοῦνται, ἤ ἔστω περιθωριοποιοῦνται οἱ Ἐκκλησιαστικές μας ἑορτές καί μάλιστα μέ τρόπους καί διαδικασίες πού δέν τούς ἀντιλαμβανόμαστε καί πολύ, μέ ὅ,τι αὐτό σημαίνει.
.                Κι’ ἐμεῖς θά τούς ἀκολουθοῦμε… ἄδοντες ;
.                 “Σήμερα Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων ἄς παρακαλέσουμε τούς Ἁγίους Μάρτυρες νά μᾶς ἐνισχύουν ὥστε νά παραμένουμε γαντζωμένοι στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία καί στήν ὁμολογία τῆς πίστεως στόν Λυτρωτή καί Σωτῆρα τοῦ κόσμου τόν Κύριο  ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.‘    ΑΜΗΝ.

 Διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 † Ο ΔΡΑΜΑΣ   Π Α Υ Λ Ο Σ

  ΠΗΓΗ: imdramas.gr 

, , ,

Σχολιάστε

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΜΠΑΡΟΖΟ

Ἐπιστολὴ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου στὸν Πρόεδρο Μπαρόζο (
21.01.2011)

(βλ. σχετ. https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/01/15/εὐρωπαϊκὴ-ἄγνοια-τῶν-χριστιανικῶν/)

Ἐξοχώτατε κ. Πρόεδρε,

.      Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ δυσάρεστη ἔκπληξη πληροφορήθηκε ὅτι μέ χρηματοδότηση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἐξεδόθη καί κυκλοφορεῖ ἕνα νέο Ἡμερολόγιο ἀπευθυνόμενο σέ παιδιά, τό ὁποῖο παραθέτει ὅλες τίς ἑορτές τοῦ Ἰσλάμ, τοῦ Ἰνδουισμοῦ καί ἄλλων θρησκειῶν, ἀλλά δέν ἀναφέρει τίς Χριστιανικές ἑορτές.
.     

Τοῦτο προκαλεῖ πολλά ἐρωτηματικά δεδομένου ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν πολιτῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἀνήκει στίς μεγάλες Χριστιανικές ὁμολογίες. Πῶς εἶναι δυνατόν σέ ἐκδόσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως νά ὑποτιμᾶται καί νά παραθεωρεῖται ἡ πίστη καί ἡ παράδοση ἑκατοντάδων ἐκατομμυρίων Εὐρωπαίων;
.      Ὁ ρόλος τοῦ Χριστιανισμοῦ στήν διαμόρφωση τῆς Εὐρώπης εἶναι ἕνα ἀναμφισβήτητο γεγονός. Στό Ἡμερολόγιο ἀναφέρεται, ὅτι εἶναι «μία ἀστείρευτη πηγή πληροφοριῶν γιά τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση» καί παρά τήν δήλωση αὐτή παραλείπεται κάθε ἀναφορά στόν Χριστιανισμό. Πῶς μποροῦμε νά διεκδικήσουμε τήν ἐκπαίδευση τῆς νεολαίας γιά τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ἀρνούμενοι μιά θρησκεία πού ἔχει συμβάλει στήν οἰκοδόμηση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί τήν ἑνότητά της ;
.       

Ἡ Χριστιανική θρησκεία κατέχει τήν πρώτη θέση ἀνάμεσα στίς θρησκεῖες τῆς Εὐρώπης. Εἶναι ἀδιανόητο νά ἀμφισβητεῖται ἡ τόση μεγάλη σημασία πού ἔχει στίς ζωές τῶν Εὐρωπαίων πολιτῶν καί ἡ κοινή πίστη στίς εὐαγγελικές ἀξίες καί ἀρχές.
.       Ἡ Χριστιανική θρησκεία, περισσότερο ἀπό ἕνα θρησκευτικό γεγονός εἶναι ἐπίσης ὁ συντελεστής καί διαμορφωτής μιᾶς πολιτιστικῆς ἱστορίας καί πνευματικῆς ταυτότητας τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τῶν πολιτῶν τῶν Κρατῶν Μελῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.
.       

Ἐπιπλέον ὀφείλουμε νά ὑπενθυμίσουμε τίς Χριστιανικές ρίζες τῆς Εὐρώπης, ὅπως καταγράφονται στήν Ἱστορία καί ὅπως τίς παραδέχονται κορυφαῖοι Εὐρωπαῖοι διανοητές, ὅπως ὁ Τόμας Ἔλλιοτ, ὁ Πώλ Βαλερύ κ.ἄ. Ἄλλωστε καί οἱ πρῶτοι ἱδρυτές τῆς τότε Ε.Ο.Κ. (Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος) καί συγκεκριμένα ὁ Ἀντενάουερ, ὁ Μονέ, ὁ Σπάακ, ὁ Ντέ Γκάσπερι κ.ἄ. εἶχαν θέσει ὡς σαφῆ στόχο τους τή δημιουργία μιᾶς εἰρηνικῆς καί δημοκρατικῆς ἑνώσεως Κρατῶν μέ βάση τίς ἀρχές τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ Χριστιανισμός μαζί μέ τόν κλασσικό ἑλληνικό πολιτισμό καί τό ρωμαϊκό (ὀρθότερα βυζαντινορωμαϊκό) Δίκαιο ὑπῆρξαν οἱ δεξαμενές ἀπό τίς ὁποῖες ἡ Εὐρώπη ἄντλησε τίς ἀξίες τῆς δημοκρατίας, τοῦ κράτους δικαίου, τοῦ σεβασμοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καί τῆς ἀνεκτικότητος.
.        Οἱ Χριστιανικές ἑορτές ὅπως τά Χριστούγεννα καί τό Πάσχα, πού τίς παραλείπει τό Ἡμερολόγιο, ἑορτάζονται σ’ ὅλη τήν Εὐρώπη ἀπό πολλούς ἀνθρώπους ἀκόμη καί μή χριστιανούς.
.      Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θά προβεῖτε στίς δέουσες ἐνέργειες νά ἐπανορθωθεῖ αὐτό τό σοβαρό σφάλμα καί ὅτι θά δώσετε τίς κατάλληλες ὁδηγίες ὥστε νά μήν διανεμηθεῖ τό Ἡμερολόγιο αὐτό, ἀλλά νά ἐκτυπωθεῖ ἄλλο στό ὁποῖο θά ἀναφέρονται ρητά καί οἱ Χριστιανικές ἑορτές. Τοῦτο θά εἶναι συμβατό καί μέ τό ἄρθρο 17 τῆς Συνθήκης τῆς Λισσαβῶνος, μέ τό ὁποῖο ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ἀναγνωρίζει τόν ρόλο τῶν Ἐκκλησιῶν στήν κοινωνία καί τόν πολιτισμό καί καλεῖ τίς μεγάλες θρησκευτικές κοινότητες σέ συνεχῆ καί ἀνοικτό διάλογο.
.       
Μέ τήν εὐκαιρία αὐτή σᾶς εὐχόμεθα ὑγεία καί εὐόδωση ἀπό τό Θεό τῶν ἔργων σας κατά τό Νέον Ἔτος 2011 καί διατελοῦμε μέ ἰδιαίτερη ἐκτίμηση.

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ἀρχιμ. Μᾶρκος Βασιλάκης

ΠΗΓΗ: http://www.ecclesia.gr/greeknews/default.asp

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ …ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

  • (Δελτίο Τύπου τοῦ Phillipe Juvin καὶ τῆς Constance Le Grip, Γάλλων εὐρωβουλευτῶν UMP,PPE)

.     Ὁ Phillipe Juvin καὶ ἡ Constance Le Grip ζητοῦν ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἀποσύρει τὸ ἡμερολόγιο ποὺ μοίρασε στοὺς μαθητές, τὸ ὁποῖο ἀγνοεῖ τὶς Χριστιανικὲς γιορτές.
.     Ἡ Ἐπιτροπὴ τύπωσε πράγματι πάνω ἀπό… τρία ἑκατομμύρια ἀντίτυπα ἑνὸς ἡμερολογίου μὲ τὰ χρώματα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, ποὺ ἀναφέρει τὶς ἰουδαϊκές, ἰνδουϊστικές, σιχικὲς καὶ μουσουλμανικὲς γιορτὲς ἀλλὰ καμμιὰ χριστιανική. Τὰ Χριστούγεννα, μία γιορτὴ ποὺ γιορτάζεται σ᾽ ὅλη τὴν Εὐρώπη, ἀπουσιάζει ἀπ᾽τὸ ἡμερολόγιο!
.      «Οἱ χριστιανικὲς ρίζες τῆς Εὐρώπης εἶναι μία πραγματικότητα. Ἡ Εὐρώπη εἶναι ὁ καρπὸς μίας μακρόχρονης διαδικασίας ὡρίμανσης ποὺ ἔχει τὶς ρίζες της στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴ Ρώμη καὶ βεβαίως μέσα στὸ Χριστιανισμό. Ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἰσότητα καὶ ἡ ἀδελφοσύνη εἶναι ἀξίες χριστιανικές. Τὸ λίκνο ὅλης τῆς ἱστορίας στηρίζεται στὴ συνάντηση τῶν ἀνθρώπων μὲ τὶς χριστιανικὲς ἀξίες. Ἡ Εὐρώπη δημιουργήθηκε μέσα στὸν Χριστιανισμό. Ἂν τὸ ξεχνᾶμε αὐτό, εἶναι σὰν νὰ ἀρνούμαστε αὐτὸ ποὺ εἴμαστε», ὑποστηρίζουν μὲ ἀνησυχία οἱ Phillipe Juvin καὶ Constance Le Grip.
.       Οἱ εὐρωβουλευτὲς ἀπαιτοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴ τὴν ἀπόσυρση αὐτοῦ τοῦ σχολικοῦ ἡμερολογίου καὶ ζητοῦν ἐξηγήσεις στὸ ὄνομα τῶν 2000 ἐτῶν ἱστορίας ποὺ δημιούργησαν τὴν Εὐρώπη.

Γιὰ περισσότερες πληροφορίες:

Philippe Juvin, εὐρωβουλευτής, τηλ. : 0032-2-284-7199
Constance Le Grip, εὐρωβουλευτής, τηλ. : 0032-2-284-7120
Ὑπηρεσία τύπου τοῦ EΛΚ, Marion Jeanne, κιν. τηλ.: 0032-479-84-02-93
Ἱστοσελίδα τῆς γαλλικῆς ἀντιπροσωπείας τοῦ ΕΛΚ : http://www.majoritepresidentielle.eu

ΠΗΓΗ: http://vatopaidi.wordpress.com/

ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν …“ἀντικειμενικότητα” καὶ ἐπιλεκτικὴ “οὐδετερότητα” ἐπιδιώκουν νὰ ἐγκαθιδρύσουν παντὶ τρόπῳ καὶ οἱ Ἐγχώριοι Ἀλάστορες καὶ Φρανκεστάϊν τῆς Αὐτοσυνειδησίας μας. Ὁ Χριστός, ἡ Ἀλήθεια καὶ τὸ Φῶς, εἶναι διαρκῶς μέσα στὴν ἱστορία ἕνα σκάνδαλο καὶ μία πρόκληση σὲ κείνους ποὺ μᾶλλον ἠγάπησαν τὸ σκότος.

,

Σχολιάστε

ΕΙΣΟΔΙΑ: ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΟΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΧΡΟΝΟ (ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΥ ΧΡΟΝΟΥ)

(…) Τώρα, αὐτὸς ὁ «ἀγρὸς» ποὺ καλλιεργήθηκε ἀροτριώθηκε καὶ πρέπει νὰ πέσει ὁ μεγάλος σπόρος, ἑτοιμάζεται –καὶ ἀναφέρομαι στὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας. Δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἕνας ἀγρὸς ἁπλὸς τῆς ἱστορίας, πρέπει νὰ γίνει ἕνας «ἀγρὸς» τῆς ἱερῆς ἱστορίας, γι’ αὐτὸ λίγο πρὶν μᾶς δώσει τὸν βλαστό της, πρέπει νὰ μπεῖ στὸν ναὸ τοῦ Κυρίου, νὰ ἱεροποιηθεῖ αὐτὸς ὁ ἀγρός. Ἔτσι στὰ μέσα περίπου Νοεμβρίου ἔχουμε τὴν εἴσοδο τῆς Θεοτόκου στὸ ναὸ, τὰ «Εἰσόδιά» της. Αὐτὴ ἡ κόρη μπαίνει στὸ ναὸ γιὰ νὰ μᾶς δείξει ὅτι ἐνῷ εἶναι ἕνας ἀπό ἐμᾶς, συγχρόνως κάνει τὸ ἅλμα νὰ εἶναι καὶ ὁ ἕτερος.

Γιὰ νὰ διαβάσετε ὅλο τὸ κείμενο σὲ καλὴ ἐκτυπώσιμη μορφή, πατῆστε ἐδῶ: ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

,

Σχολιάστε