Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἑλλάς

«Η ΕΛΛΑΔΑ καὶ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΔΕΝ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ»

Ἑλλάδα καὶ Ὀρθοδοξία δὲν πωλοῦνται

 

Σεπτέμβριος, 30, 2016

.                 «Πρέπει νὰ ἀγαπᾶμε τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Εἶναι μερικοὶ ποὺ δὲν ἀγαπᾶνε τὴν πατρίδα καὶ θέλουν νὰ κάνουν ἀφελληνισμὸ καὶ κάποιοι ποὺ δὲν ἀγαπᾶνε τὴν Ἐκκλησία καὶ θέλουν ἀποχριστιανισμό», τόνισε ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμος πρὸς μαθητὲς ἀπὸ τὴν Ὀρεστιάδα ποὺ φιλοξενοῦνται στὶς ἐγκαταστάσεις τῶν κατασκηνώσεων τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν στὸν Αὐλώνα καὶ οἱ ὁποῖοι τὸν ἐπισκέφθηκαν σήμερα τὸ πρωὶ στὴν Ἀρχιεπισκοπή.
.                 «Ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν πωλοῦνται. Εἶναι δικά μας. Μᾶς ἀνήκουν καὶ θὰ τὰ κρατήσουμε», τόνισε ὁ ἀρχιεπίσκοπος γιὰ νὰ προσθέσει πὼς «ὅ,τι παραλάβαμε ἀπὸ τοὺς πατέρες μας εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ παραδώσουμε στὶς ἑπόμενες γενιές, εἴτε εἶναι ἀπὸ τὴν πατρίδα εἴτε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία. Νὰ ξέρετε, ἀπὸ τὴν Ἱστορία, ὅτι ὅσοι τὰ ἔβαλαν μὲ τοὺς δύο αὐτοὺς θεσμοὺς ἔχασαν».
.               Σὲ ἄλλο σημεῖο τοῦ λόγου του, ἐπισήμανε ὅτι εἶναι κρίσιμα τὰ χρόνια καὶ ὅτι μᾶς ζηλεύουν.
.              Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κατὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὴν Ὀρεστιάδα τὸν περασμένο Ἀπρίλιο εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὸ 2ο Γυμνάσιο καὶ εἶχε προσκαλέσει τοὺς μαθητὲς νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν Ἀθήνα. Ὅπερ καὶ ἐγένετο. Ἀπὸ χθές, περίπου ἑκατὸ μαθητὲς τῆς β´ καὶ γ´ τάξεως τοῦ 2ου Γυμνασίου Ὀρεστιάδος φιλοξενοῦνται στὶς ἐγκαταστάσεις τῶν κατασκηνώσεων τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν στὸν Αὐλώνα, ὅπου θὰ παραμείνουν μέχρι τὴν Κυριακή. Στὸ πλαίσιο τῆς ἐκπαιδευτικῆς ἐκδρομῆς θὰ ἐπισκεφθοῦν καὶ θὰ ξεναγηθοῦν σὲ ἀρχαιολογικοὺς χώρους, ἀλλὰ καὶ σὲ ἱστορικὲς ἱερὲς μονές. Σήμερα τὸ πρωὶ ἐπισκέφθηκαν τὸν ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο προκειμένου νὰ τοῦ ἐκφράσουν τὴν εὐγνωμοσύνη τους γιὰ τὴν φιλοξενία καὶ νὰ λάβουν τὴν εὐχή του. Τὴ φιλοξενία, τὴ σίτιση καὶ τὶς ἐπισκέψεις στοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους καὶ στὶς ἱερὲς μονὲς τῶν μαθητῶν ἔχει ἀναλάβει τὸ Κέντρο Παιδείας Πολιτισμοῦ καὶ Ἐθελοντισμοὺ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν.

ΠΗΓΗ: news247

, ,

Σχολιάστε

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΔΥΟ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ ἀποδόμηση τῆς Ἑλλάδας
– Δύο ἐνδεικτικὰ γεγονότα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Ἐφημ. «ΕΣΤΙΑ»,
Πέμπτη, 7 Ἀπριλίου 2016

.             Δύο γεγονότα, ποὺ δὲν εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας, δείχνουν ὅτι, σὺν τῷ χρόνω, προχωρεῖ μεθοδικὰ ἡ ἀποδόμηση τῆς Ἑλλάδας. Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ ἀπὸ τὴν 1η Ἀπριλίου κατάργηση τῆς Κυριακῆς Προσευχῆς, δηλαδὴ τοῦ «Πάτερ ἡμῶν…», στὶς 7 τὸ πρωὶ καὶ στὴν ἔναρξη τοῦ προγράμματος τοῦ Τρίτου προγράμματος τῆς ΕΡΑ. Ἕως τὶς 31 Μαρτίου ἕνα παιδὶ ἔλεγε πολὺ ὄμορφα τὴν προσευχὴ καὶ ἀκολουθοῦσαν ἀπὸ χορωδία οἱ τέσσερις πρῶτοι στίχοι τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου. Τώρα ἔμεινε μόνο ἡ χορωδία καὶ ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος. Προφανῶς ἡ προσευχὴ δὲν ταιριάζει στοὺς σημερινοὺς ὑπεύθυνους τῆς ΕΡΑ… Ὁ ἀείμνηστος Γιῶργος Τσαγκάρης, ὡς διευθυντὴς τοῦ Τρίτου Προγράμματος (1994-2002) εἶχε καθιερώσει τὸ «Πάτερ ἡμῶν…» καὶ τὸν Ἐθνικό μας Ὕμνο μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἀκουγόταν ἕως τὶς 31 Μαρτίου στὴν ἔναρξη τοῦ προγράμματος. Σὲ συζήτηση ποὺ εἶχα μαζί του γιὰ τὴ συγκεκριμένη του ἐπιλογὴ μοῦ εἶχε ἐξηγήσει ὅτι τὸ Τρίτο πρόγραμμα διδάσκει πολιτισμὸ καὶ αὐτὸς στὴν Ἑλλάδα εἶναι συνυφασμένος μὲ τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Ἐκκλησία. Ὁ Τσαγκάρης ἔβλεπε τὰ 3 – 4 λεπτά, ποὺ ἡ προσευχὴ καὶ ὁ ὕμνος διαρκοῦσαν στὸ 24ωρο πρόγραμμα τοῦ Τρίτου, τὸ συμβολικὸ μήνυμα τοῦ πολιτισμοῦ μας, μήνυμα ποὺ εἶναι διαχρονικὸ καὶ ὑπεράνω Κομμάτων, σὰν τὴ Σημαία μας.
.             Τὸ ἄλλο σοβαρὸ περιστατικό, ποὺ δείχνει τὴν ἐπιχείρηση ἀποδόμησης τῆς Ἑλλάδας, ποὺ γνωρίζομε, συνέβη στὰ Διοικητικὰ Δικαστήρια τῶν Ἀθηνῶν, μπορεῖ καὶ ἀλλοῦ. Ὅπως μᾶς καταγγέλθηκε, στὶς ἐπετείους τῶν Ἐθνικῶν Ἑορτῶν μίαν ὥρα πρὶν ἀπὸ τὴν ἀποχώρηση τῶν ὑπαλλήλων, λόγῳ λήξης τοῦ ὡραρίου ἐργασίας τους, ἦταν καθιερωμένο δικαστὲς καὶ ὑπάλληλοι νὰ συγκεντρώνονται στὴν αἴθουσα πολλαπλῶν χρήσεων, ποὺ διαθέτει τὸ Δικαστήριο, κάποιος νὰ ἐκφωνεῖ ἕνα ἱστορικὸ – θρησκευτικὸ κείμενο σχετικὸ μὲ τὴν ἑορτὴ καὶ μετὰ ἔψαλλαν ὅλοι μαζὶ τὸν Ἐθνικὸ Ὕμνο καὶ ἀποχωροῦσαν. Στὴν περυσινὴ ἐπέτειο τῆς 28ης Ὀκτωβρίου καὶ μὲ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ἡ καθιερωμένη ἑορτὴ δὲν πραγματοποιήθηκε. Σὲ τηλεφώνημα ποὺ ἔγινε στὴν Γενικὴ Ἐπίτροπο τῆς Ἐπικρατείας τῶν τακτικῶν Διοικητικῶν Δικαστηρίων ἐκείνη δικαιολόγησε τὴν κατάσταση λέγοντας ὅτι οἱ δικαστὲς ἦσαν πολὺ ἀπασχολημένοι καὶ δὲν εἶχαν χρόνο νὰ ἑτοιμάσουν τὴ σχετικὴ ὁμιλία… Τῆς ἐλέχθη ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ ἀναλάβει τὴν ὁμιλία ἕνας διοικητικὸς ὑπάλληλος, ἀλλὰ ἐκείνη δὲν ἀπάντησε. Πρὸ ἡμερῶν ἡ ἐπέτειος τῆς 25ης Μαρτίου πέρασε χωρὶς καμία μνεία τοῦ ἱστορικοῦ γεγονότος, σὰν μία κοινὴ ἡμέρα…
.             Καὶ τὰ δύο γεγονότα δείχνουν ὅτι ἡ σημερινὴ ἐξουσία ἐπιβάλλει τὴν ἀποδόμηση τῆς ἐθνικῆς μας παράδοσης καὶ ἐφαρμόζει τὴν τακτικὴ ὅ,τι τὸ ἐθνικὸ καὶ ἐκκλησιαστικὸ νὰ περιορίζεται στὴν ἰδιωτικὴ σφαίρα, μέσα στοὺς τέσσερις τοίχους τῶν ναῶν ἢ τῶν οἰκημάτων. Ἂν στὰ γεγονότα αὐτὰ προσθέσουμε ὅτι ὁ μηχανικός, πρ. καθηγητὴς τοῦ ΕΜΠ ὀπαδὸς τῆς «ἀποδόμησης» τοῦ Ντεριντά, ποὺ ἐκτιμᾶ τὴν ψυχανάλυση τοῦ Φρόϊντ, καὶ συμπαθεῖ τὸν Μάο κ. Ἀρ. Μπαλτὰς ὁρίζει τὰ τοῦ πολιτισμοῦ μας, ὅτι Ὑπουργὸς Παιδείας εἶναι ὁ κ. Φίλης, ὅτι πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐθνικοῦ Διαλόγου γιὰ τὴν Παιδεία εἶναι ὁ καθηγητὴς καὶ ἄλλοτε συνεργάτης τοῦ Κ. Σημίτη Ἀντώνης Λιάκος, ἔχουμε μίαν εἰκόνα τῆς πορείας τῆς Παιδείας καὶ τοῦ Πολιτισμοῦ στὶς ἡμέρες ἐξουσίας τῆς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Καὶ οἱ μὲν ἄνθρωποι τῆς Ἀριστερᾶς ἐφαρμόζουν τὴν ἰδεολογία τους. Οἱ ἄνθρωποι τῶν ΑΝΕΛ δὲν αἰσθάνονται ντροπὴ γιὰ τὰ συμβαίνοντα; Ἐν ὀνόματι τῆς ἐξουσίας ξέχασαν τὶς ἀρχές τους, τὶς ὑποσχέσεις τους, τὶς «κόκκινες γραμμές τους»; Δὲν αἰσθάνονται ὡς χριστιανοί, ποὺ ἀλλαξοπίστησαν, ὡς στρατιῶτες ποὺ λιποτάκτησαν;…
.             Ἡ σημερινὴ κατάσταση θυμίζει τὰ λόγια του Μακρυγιάννη, ὅπως τά ᾽γραψε στὰ «Ἀπομνημονεύματά» του: « …Ἀπὸ τοὺς τοιούτους λαϊκούς, στρατιωτικοὺς καὶ πολιτικούς, ἀφοῦ χύσαμεν ποταμοὺς αἵματα, κιντυνεύομεν νὰ χάσωμεν καὶ τὴν πατρίδα μας καὶ τὴν θρησκεία μας».-

, ,

Σχολιάστε

«ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΕΛΛΑΣ, ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ! ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ. [Μακρυγιάννης]» (Δημ. Νατσιός) «Τὸ κράτος αὐτό, τὸ ψευτορωμαίικο, καταρρέει».

«Δυστυχισμένη λλάς, δυστυχισμένοι λληνες!
ναθεματισμένοι κυβερν
τες»
(Μακρυγιάννης)

 

«Πάψετε πιὰ νὰ ἐκπέμπετε τὸ σῆμα τοῦ κινδύνου
τοὺς γόους τῆς ὑστερικῆς σειρήνας σταματῆστε
κι ἀφῆστε τὸ πηδάλιο σ᾽τῆς τρικυμίας τὰ χέρια:
τὸ πιὸ φρικτὸ ναυάγιο θὰ ἦταν νὰ σωθοῦμε»

Κ. Οὐράνης

.             Τὸ νεοελληνικὸ κράτος τὸ ἐλευθέρωσαν οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ τὸ ἔστησαν οἱ Βαυαροὶ καὶ τὸ κυβερνοῦν 10-15 οἰκογένειες, δυναστεῖες πολιτικῶν. Τὸ κράτος αὐτό, ἀντὶ νὰ ἀναδείξει τὶς ἀρετὲς τοῦ λαοῦ, τὴν ἀντοχή, τὴν καρτερία, τὸ πνεῦμα θυσίας καὶ αὐταπάρνησης, ποὺ τὸ κράτησαν ὄρθιο στὰ χρόνια της πολυαίωνης σκλαβιᾶς, «φρόντισε» νὰ ἐκλύσει τὶς χειρότερες ροπές του καὶ νὰ ὑποσκάψει τὸν ἐσώτερο χαρακτήρα του, τὸ φιλότιμό του.
.             Ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα τοῦ ἐλεύθερου βίου του, οἱ δαίμονες τῆς πατρίδας, οἱ πολιτικοί του, κατακερμάτισαν τὸν λαὸ σὲ κομματικὰ σουλτανάτα. «Οἱ πολιτικοί μας καὶ οἱ ξένοι τρώγονταν καὶ καθένας κοίταζε νὰ περισκύση ἡ δική του φατρία. Ἄλλος ἤθελε Ἀγγλικόν, ἄλλος Ρούσικον, ἄλλος Γαλλικόν… τήραγαν νὰ πάρουν κάνα λεπτό, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ηὗραν ἁλώνι ν’ ἁλωνίσουν». (Μακρυγιάννης, «Ἀπομνημονεύματα»). Τὸ κράτος αὐτὸ τὸ ἀνέστησε τὸ αἷμα τοῦ λαοῦ του, μὲ τοὺς πολέμους τοῦ ’12-’13, γιὰ νὰ ἔρθουν νὰ τὸ βυθίσουν στὸ Διχασμὸ καὶ νὰ τὸ ὁδηγήσουν στὸ μικρασιατικὸ σφαγεῖο. Τὸ κράτος αὐτὸ εἶδε τὸν ἀνθό του νὰ πολεμᾶ μὲ ἡρωισμὸ στὰ βουνὰ τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς Μακεδονίας αὐτοκρατορίες ὁλάκερες, γιὰ νὰ βρεθεῖ μετὰ ἀπὸ ἕξι χρόνια ἐμφυλίου αἱματοκυλίσματος, ντροπιασμένο, ἐρειπωμένο «παλιοψάθα τῶν ἐθνῶν». Γιατί; Γιὰ τὸ ποιὰ «φατρία θὰ περισκύση».
.             «Ἄ, ναί, πόσες ἀνόητες μάχες, ἡρωισμοὶ καὶ θυσίες καὶ ἧττες κι ἄλλες μάχες, γιὰ πράγματα ποὺ κιόλας/ ἦταν ἀπὸ ἄλλους ἀποφασισμένα», θρηνεῖ ὁ Ρίτσος στὴν «Ἑλένη». Τὸ κράτος αὐτὸ ἐδίωξε τὰ καλύτερα παιδιά του στὰ ξένα καὶ στοίβαξε τὰ ὑπόλοιπα σὲ τρισάθλιες τερατουπόλεις, μεταβάλλοντας τὰ σὲ κομματικὰ ὑποζύγια τυχοδιωκτῶν καὶ ἀπατεώνων. Τὸ κράτος αὐτὸ μὲ ἐκφυλιστικὴ ἀπάθεια καὶ δειλία ἀνέχτηκε ἕνα σφύζον καὶ θαυμαστὸ κομμάτι τοῦ Ἑλληνισμοῦ, νὰ ποδοπατεῖται καὶ νὰ δηώνεται ἀπὸ τὶς ὀρδὲς τοῦ Ἀττίλα. Τὸ κράτος αὐτό, ἀντὶ νὰ συνέλθει ἀπὸ τὴν καταστροφὴ ἐπανέφερε τοὺς ἴδιους ἐθνοσωτῆρες καὶ τὰ ἐκγονά τους, γιὰ νὰ συνεχίσουν ἀπτόητοι τὸ ψεύτισμα τῶν ψυχῶν καὶ τὴν διάλυση τῆς πατρίδας. Καὶ βαπτίζει τοὺς διαγουμιστὲς τῆς Κύπρου φίλους καὶ τοὺς στηρίζει ἀναίσχυντα στὴν ἐπέλασή τους πρὸς τὴν Δύση. Τὸ κράτος αὐτὸ ἀνέχθηκε μία δράκα σλαβοτουρκόγυφτων νὰ μαγαρίζει τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας καὶ νὰ τοὺς ἐκλιπαρεῖ ψοφοδεῶς γιὰ συνεννόηση. (Νὰ ἔρθουν, ὅσοι προδίδουν τὸ ὄνομά μας, τὴν Μακεδονία μας, ἐδῶ στὸ Κιλκίς, νὰ ἀνεβοῦν στὸ ἡρῶον τῆς μάχης καὶ ἐκεῖ ποὺ κάποτε, τὸ 1928, ὁ Παλαμᾶς, ἔψελνε «…στοῦ Κιλκὶς τὴν ἐκκλησιὰ τὴν πλάστρα/ πνοὲς κι ἂν πλανάστε σ’ ἄλλη ζωή, λείψανα κι ἂν κοιμάστε,/ σᾶς λειτουργῶ στὴ δόξα μου. Μακαρισμένοι νὰ εἶστε», νὰ ποῦν στὰ 8.500 λαμπρὰ παλληκάρια, στὸν Καμπάνη καὶ στὸν Παπακυριαζῆ, ὅτι ἔκαναν λάθος… Θὰ τρίξουν τὰ κόκκαλα τὰ ἱερὰ καὶ θὰ βροντοφωνάξουν: Χαμένοι ἄνθρωποι, «ὅ,τι κερδήθηκε μὲ αἷμα, δὲν μπορεῖτε νὰ τὸ ξεπουλήσετε μὲ τὸ μελάνι μίας ὑπογραφῆς»).
.             Τὸ κράτος αὐτὸ ἐπέτρεψε σὲ μία ὀλιγομελῆ ἄνομη ὁμάδα καλαναρχῶν, νὰ μετατρέψει τὴ διασκέδαση καὶ τὴν ἐνημέρωσή του, σὲ διδασκαλεῖο ἠθικῆς παραλυσίας καὶ διαφθορᾶς. Τὴν παιδεία σὲ ἀναξιοκρατικὸ ἄντρο, μπουκώνοντας τὰ παιδιὰ μὲ ἄχρηστες γνώσεις καὶ γεμίζοντάς τα «μὲ μία ἀρρωστιάρικη ἀνησυχία, γιὰ τὸ πῶς θὰ βγάλουν τὸ ψωμί τους μονάχα». Τὸ κράτος αὐτὸ καταμόλυνε ἀκόμα καὶ τὴν Δικαιοσύνη – «πράγμα πολλῶν χρυσίων τιμιώτερον» κατὰ τὸν Πλάτωνα. Οἱ ἀνεπάγγελτοι ἐπαγγελματίες πολιτικοί, ὅταν κρίνονται γιὰ ἀτασθαλίες παράγοντες τοῦ ἀντίπαλου κόμματος, ἐκθειάζουν τὴν ἀνεξαρτησία τῆς Δικαιοσύνης. Ὅταν λογοδοτοῦν οἱ ἴδιοι, προπηλακίζουν τὴ Δικαιοσύνη καὶ διαπομπεύουν τοὺς λειτουργούς της ἐκτοξεύοντας ὕβρεις καὶ ὀνειδισμούς. Τὸ κράτος αὐτὸ κομματικοποίησε τὶς «ἔνστολες» δυνάμεις τοῦ τόπου, διαβρώνοντας τὴν ἐπαγγελματική τους συνείδηση. Τὸ κράτος αὐτὸ ἐμπορευματοποίησε τὸν ἔξοχο πολιτισμό μας. Ἡ ἑλληνικὴ μουσικὴ παράδοση ψυχομαχεῖ. Τὴν περιφρονοῦν οἱ ἑλληνόπαιδες, τὴν μυκτηρίζουν ὑποτονθορίζοντας (=μουρμουρίζοντας) τὶς «μουσικὲς δημιουργίες» τῶν διαφημιστῶν. Κατάντησε τὴν νεολαία νευρόσπαστο, λικνιζόμενο στοὺς ρυθμοὺς τοῦ κάθε μασκαρᾶ, ποὺ ὑποδύεται τὸν καλλιτέχνη. Τὸ ἀνίκανο κομματικὸ κράτος διέφθειρε τὴν γλώσσα μας – «ἐργαλεῖο μαγείας καὶ φορέα ἠθικῶν ἀξιῶν» (Ἐλύτης). Ἀπὸ τὸν 19ο αἰ. ἀκόμη ὁ συγγραφέας Χουρμούζης διεκτραγωδεῖ καὶ γράφει γιὰ τὰ ἐκτρώματα τῆς γλωσσικῆς ξενομανίας τῶν Ἑλλήνων: «Συμπεριφορὰ γελοιωδεστάτη… ξιπασμένων ὀψιπλούτων ἀηδεστάτη ἐπίδειξις! Πτωχοαλαζονεία ἀξία οἴκτου, γλώσσα παρδαλή!».
.             Τὸ κομματικὸ αὐτὸ κράτος νοικιάζει μισθοφόρους «ψευτοδιανοούμενους», γιὰ εὐνουχισμὸ τῆς κοινωνίας καὶ ἅλωση τῶν ψυχῶν. «Γνωρίζω μερικοὺς ὁπού σχεδὸν ἐντρέπονται νὰ λέγωσιν ὅτι εἶναι Ἕλληνες!», ἔγραφε ὁ Ἀνώνυμος τῆς «Ἑλληνικῆς Νομαρχίας». Ντρέπονται γιὰ τὴν καταγωγή τους, ὅμως δὲν ντρέπονται ποὺ γίνονται σκουλήκια καὶ ὀλετῆρες τῆς Πατρίδας. Τοὺς περιγράφει ἐξαίσια ὁ Βάρναλης:
«Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου
κι ἀπ’ τὸν ἀφέντη πιάσου.
Κι ἅμα σὲ φτύσει αὐτὸς
νὰ κάθεσαι σκυφτός.
Καὶ θά ᾽χεις τὰ μεγαλεῖα
στὴ σάπια πολιτεία»
.             Χρόνια ὁλόκληρα κρατοῦν αἰχμάλωτα τὰ πανεπιστημιακὰ ἀμφιθέατρα δηλητηριάζοντας καὶ μαγαρίζοντας μὲ τὰ ἐθνομηδενιστικά τους παραληρήματα γενιὲς Ἑλλήνων.
.             Τὸ κράτος αὐτό, τὸ ψευτορωμαίικο, καταρρέει. Θὰ χρειαστεῖ νὰ στηθεῖ πάλι ἀπ’ τὴν ἀρχή. Ὅπως τότε, τὸ ’21, μᾶς «κληροδοτοῦν» οἱ «ἀναθεματισμένοι κυβερνῶντες» τὸ Ἰσλάμ. Εἶναι ἕτοιμοι νὰ ξεπουλήσουν καὶ τὸ ἱερὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας μας. Ξεφτιλίζουν καὶ μᾶς τοὺς δασκάλους. Τί θὰ πῶ στοὺς μαθητές μου, ὅτι «σᾶς ἔλεγα ψέματα τόσα χρόνια!!». Ντροπὴ νὰ ντροπιαστοῦμε!
.             Νὰ κλείσω μὲ ἕνα κείμενο ἀπὸ κάποιον ποὺ ἔζησε τὰ παιδικά του χρόνια στὸ Κιλκίς, λίγο μετὰ τὴν τριήμερη ἐποποιΐα τοῦ 1913.
.             «Ἕνα ἀπέραντο «Ἐθνικὸ Νεκροταφεῖο», ποὺ κρύβει στὰ σπλάχνα του τὰ κορμιὰ χιλιάδων παλληκαριῶν, εἶναι ὁ τόπος μας, τὸ Κιλκίς. Καὶ πάνω στὰ κορμιὰ αὐτὰ στήθηκαν τὰ θεμέλια αὐτῆς τῆς πόλης. Καὶ τὸ σιτάρι, ποὺ φτιάχνει τὸ ψωμί μας, θεριεύει καὶ μεστώνει ρουφώντας ἀπὸ τὴ γῆ αἷμα ἀντὶ γιὰ νερό.
.             Κάθε λόφος γύρω μας κι ἕνας «κρανίου τόπος». Κάθε χωράφι κι ἕνας «ἀγρὸς αἵματος» γιὰ νὰ χρησιμοποιήσω τοὺς χαρακτηρισμοὺς τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ τόσο ταιριάζουν στὴν περίπτωση.
.             Τὰ πρῶτα χρόνια, τ’ ἀλέτρια ποὺ ὄργωναν τὴ γῆ, ἔφερναν στὴν ἐπιφάνεια λευκὰ κόκκαλα, «κόκκαλα Ἑλλήνων ἱερά», ἀντάμα μὲ σκουριασμένες ξιφολόγχες καὶ δερμάτινες παλάσκες περασμένες σὲ ζωστῆρες ποὺ ἔζωναν, κάποτε, λυγερὰ σώματα παλληκαριῶν. Κι ὅλοι μας, λίγο-πολύ, ἔχουμε νὰ θυμόμαστε πὼς κάποτε, σκάβοντας τὶς αὐλὲς τῶν σπιτιῶν μας εἴχαμε βρεῖ σκουριασμένα ὅπλα κι ἀνθρώπινα κρανία.
.             Σὰν στοιχειωμένος ἔμοιαζε ὁ τόπος μας καὶ τὰ παιδιὰ φοβόνταν νὰ βγοῦν τὸ βράδυ ἀπὸ τὰ σπίτια τους.
.             Θυμᾶμαι τοὺς πρώτους περιπάτους ποὺ κάναμε μὲ τὸ νηπιαγωγεῖο, ἐκεῖ κοντὰ στοὺς πρόποδες τοῦ Ἅη-Γιώργη. Ἡ δασκάλα μας ἔλεγε ὅτι οἱ παπαροῦνες στὸν τόπο μας εἶναι πιὸ κόκκινες ἀπὸ ἀλλοῦ “γιατί παίρνουν τὸ χρῶμα τους ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν σκοτωμένων παλληκαριῶν”. Κι ἐμεῖς διστάζαμε νὰ τὶς κόψουμε, ἀπὸ φόβο, μήπως καὶ ματώσουμε τὰ χέρια μας». (Στ. Λίβα «Ἡ παλιά, μικρή μας πόλη, σελ. 179).

, ,

Σχολιάστε

ΘA AΦΑΝΙΣΘΕI H ΠΑΤΡIΔΑ ΜΑΣ;

Θὰ ἀφανισθεῖ ἡ πατρίδα μας;

.       Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς πορείας του στὴν ἔρημο ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραὴλ στάθμευε σὲ ὁρισμένα σημεῖα τῆς ἐρήμου. Τελευταῖα ἦρθαν κοντὰ στὸν Ἰορδάνη ποταμό, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν πόλη Ἱεριχώ, καὶ στρατοπέδευσαν ἐκεῖ. Τὸ μέρος αὐτὸ συνόρευε μὲ τὴ γῆ τῶν Μωαβιτῶν.
.         Ὁ Βαλάκ, βασιλιὰς τῶν Μωαβιτῶν, ἀντὶ νὰ ἐπιδιώξει νὰ ρυθμίσει εἰρηνικὰ τὶς σχέσεις τους, συμμαχεῖ μὲ τοὺς Μαδιανίτες, καὶ μαζὶ πλέον ἀντιμετωπίζουν τοὺς Ἰσραηλίτες ὡς κοινὸ ἐχθρό. Ὁ Βαλὰκ θέλει μὲ κάθε τρόπο νὰ τοὺς ἐξοντώσει. Δὲν ἀνέχεται νὰ ζοῦν δίπλα τους. Γι’ αὐτὸ κάνει καὶ κάτι ἄλλο. Στέλνει ἀνθρώπους του νὰ βροῦν τὸν Βαλαάμ, τὸν «υἱὸν τοῦ Βεώρ» (Ἀριθ. κ´ [20] 5), καὶ τὸν παρακαλοῦν νὰ βοηθήσει. «Ἦρθε ἕνας λαὸς ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ πλημμύρισε τὴ γῆ. Ἐγκαταστάθηκε κοντά μου. Σὲ παρακαλῶ, ἔλα νὰ τοὺς καταραστεῖς… Γιατὶ ξέρω καλὰ ὅτι ἡ εὐλογία σου καὶ ἡ κατάρα σου πιάνουν». Αὐτὰ παρήγγειλε ὁ Βαλάκ.
.         Παρόλο ποὺ ὁ Βαλαὰμ ἦταν εἰδωλολάτρης μάντης, ὁ Θεὸς τὸν χρησιμοποίησε. «Πρόσεξε», τοῦ εἶπε.. «Δὲν θὰ πᾶς μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οὔτε θὰ καταρασθεῖς τὸν λαό μου, γιατὶ εἶναι εὐλογημένος» (κβ´ [22] 12). «Ἀποτρέχετε πρὸς τὸν κύριον ὑμῶν. οὐκ ἀφίησί με ὁ Θεὸς πορεύεσθαι μεθ’ ὑμῶν» (κβ´ [22] 13), ἦταν ἡ ἀπάντηση τοῦ Βαλαὰμ στοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ Βαλάκ. Μάλιστα, ἀντὶ νὰ καταραστεῖ, εὐλόγησε τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραὴλ ἀπὸ τὸ βουνὸ στὸ ὁποῖο τὸν ἀνέβασε ὁ Βαλάκ.
.         Ὅμως ὁ Βαλαὰμ δὲν στάθηκε σ’ αὐτὸ ποὺ τοῦ παρήγγειλε ὁ Θεός. Ἀφοῦ δὲν τοῦ ἐπιτρεπόταν νὰ καταραστεῖ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, τελικῶς ἔδωσε στὸ βασιλιὰ Βαλὰκ μία καταλυτικὴ συμβουλή. Ὅπως ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης μᾶς πληροφορεῖ, «ὁ Βαλαὰμ ἐδίδαξε τὸν Βαλὰκ βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ φαγεῖν εἰδωλόθυτα καὶ πορνεῦσαι» (Ἀποκ. β´ 14). Δασκάλεψε καὶ παρότρυνε τὸν Βαλὰκ νὰ στήσει παγίδα στοὺς Ἰσραηλίτες καὶ νὰ τοὺς παρασύρει νὰ φᾶνε εἰδωλόθυτα καὶ νὰ πορνεύσουν. Ἦταν ὁ μοναδικὸς τρόπος γιὰ νὰ τοὺς ἀποστραφεῖ ὁ Θεὸς καὶ νὰ ἀποσύρει τὴν εὐλογία καὶ τὴν προστασία Του.
.         Καὶ τὸ κακὸ δὲν ἄργησε νὰ γίνει. «Ἐβεβηλώθη ὁ λαὸς ἐκπορνεῦσαι εἰς τὰς θυγατέρας Μωάβ» (Ἀριθ. κε´ [25] 1). Μολύνθηκε ὁ λαός, διότι ἔπεσε στὴν πορνεία μὲ τὶς θυγατέρες τῶν Μωαβιτῶν. Μετὰ τὶς πορνικὲς αὐτὲς σχέσεις οἱ Μωαβίτες κάλεσαν τοὺς Ἰσραηλίτες στὰ πανηγύρια καὶ στὶς εἰδωλολατρικές τους θυσίες. Καὶ πολλοὶ ἔφαγαν ἀπὸ τὶς θυσίες τους καὶ προσκύνησαν τὰ εἴδωλά τους. Ἔλαβαν μέρος στὰ αἰσχρὰ πανηγύρια καὶ στὶς ὀργιώδεις εἰδωλολατρικὲς τελετὲς τοῦ θεοῦ τῶν Μωαβιτῶν Βεελφεγώρ. Ἐκεῖνο ποὺ δὲν κατόρθωσαν οἱ Αἰγύπτιοι στὰ 400 χρόνια ποὺ εἶχαν ὑπόδουλους τοὺς Ἑβραίους, τὸ πέτυχε ὁ Βαλὰκ μὲ τὶς Μαδιανίτισσες. Οἱ γυναῖκες τῶν Μαδιανιτῶν ἔγιναν οἱ κατακτητὲς τῶν Ἰσραηλιτῶν. Τοὺς ταπείνωσαν καὶ τοὺς παρέλυσαν οἱ ἀνηθικότητες, τὰ ἐρωτικὰ θέλγητρα τῶν γυναικῶν. Γιὰ τὴ φοβερὴ αὐτὴ παρεκτροπὴ τῆς πορνείας καὶ τῆς εἰδωλολατρίας ξέσπασε ἡ θεία ὀργὴ ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν. «Ὠργίσθη θυμῷ Κύριος τῷ Ἰσραήλ» (κε´ [25] 3). Εἰκοσιτέσσερις χιλιάδες θανατώθηκαν ἐξαιτίας ἐκείνης τῆς ἐκτροπῆς (κε´ [25] 6-9).
.         Σήμερα ζοῦμε παρόμοιες καταστάσεις. Αὐτὸ ποὺ δὲν κατόρθωσαν οἱ Τοῦρκοι σὲ 400 χρόνια σκλαβιᾶς καὶ οἱ Γερμανοϊταλοὶ τό ’40, διατρέχουμε τὸν κίνδυνο νὰ τὸ πάθουμε τώρα μὲ τὴ διαφθορὰ ποὺ εἰσέβαλε καὶ πλημμυρίζει τὴν Ἑλλάδα μας. Ὁ ἀντίθεος τρόπος ζωῆς τῆς Δύσεως προωθήθηκε ὕπουλα καὶ στὸν τόπο μας. Αὐτὴ τὴν περίοδο μάλιστα προωθοῦνται πρὸς ψήφιση ἐπαίσχυντα νομοθετήματα ποὺ ἐνθαρρύνουν τὴν ἀνηθικότητα.
.         Ζοῦμε σὲ καιροὺς κρίσιμους καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ μείνουμε ὡς συνειδητοὶ πιστοὶ Χριστιανοί, στερεοὶ καὶ ἀμετακίνητοι στὸν ἅγιο νόμο τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου. Εἶναι βέβαια μακρόθυμος ὁ Θεός, ἀλλὰ εἶναι καὶ δίκαιος. Ἂν Τὸν ἐγκαταλείψουμε, θὰ μᾶς ἀφήσει. Καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀποστασίας μας δὲν θὰ ἀργήσουν νὰ ξεσπάσουν ἐναντίον μας γιὰ τὶς φοβερὲς αὐτὲς παρεκτροπές μας. Ἐκτὸς ἂν μετανοήσουμε. Τὸ πάθημα τῶν Ἰσραηλιτῶν ἂς μᾶς καθοδηγεῖ σὲ σωστὴ πορεία.
.         Ἂς ὑψώσουμε ὅλοι μας κραυγὴ ἱκεσίας πρὸς τὸν φιλάνθρωπο Κύριό μας μὲ βαθιὰ συντριβὴ καὶ μὲ εἰλικρινὴ μετάνοια, ὥστε νὰ ἐλεήσει ὅλους μας καὶ τὴν πατρίδα μας. Νὰ παρακαλέσουμε καὶ τὴν προστάτιδα τοῦ Ἔθνους μας, τὴν ὑπέρμαχο Στρατηγό μας, μὲ τὴ θερμὴ προσευχὴ τοῦ Ἠλία Μηνιάτη: «Ἐνθυμήσου, Παναγία μας, πὼς εἰς τὴν Ἑλλάδα πρότερον παρὰ εἰς ἄλλον τόπον ἔλαμψε τὸ φῶς τῆς ἀληθινῆς πίστεως. Τὸ Ἑλληνικὸν γένος ἐστάθη τὸ πρῶτον ὅπου ἄνοιξε τὰς ἀγκάλας καὶ ἐδέχθη τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Μονογενοῦς Σου Υἱοῦ… Καὶ ἂν αὐτὲς οἱ φωνὲς δὲν σὲ παρακινοῦσιν εἰς σπλάγχνος, ἂς σὲ παρακινήσωσιν… τὰ δάκρυά μας… Ἀλλὰ ἀνίσως καὶ τοῦτα τὰ δάκρυά μας δὲν φθάνουσιν, ἂς σὲ παρακινήσωσιν αἱ φωναὶ καὶ αἱ παρακλήσεις τῶν Ἁγίων σου, ποὺ ἀκατάπαυστα φωνάζουν ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος».

.         Τώρα, περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά, ἂς ἐπαναλαμβάνουμε συνεχῶς μέσα ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μας: «Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε ὁ Θεός, ὁ Πατὴρ ὁ παντοκράτωρ».

Σχολιάστε

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΙΑ: ΕΞΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ καὶ ΕΙΣΔΟΧΗ ΤΩΝ “ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ”

Ἀπόσπασμα τοῦ κυρίου ἄρθρου τῆς ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»,
ὑπὸ τὸν τίτλο: ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
15.11.15

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Φιλόξενοι στοὺς “ξένους” καὶ ἐντελῶς ἀφιλόξενοι στοὺς δικούς! Πάλι μιὰ ἑλληνικὴ πρωτιά!

.         […] Ἡ πολιτικὴ τάξη, γιὰ νὰ διατηρήσει τὰ προνόμιά της, παρέδωσε σημαντικὸ κομμάτι τῆς ἐξουσίας στοὺς δανειστές.

.         Ἑκατοντάδες χιλιάδες νέοι ἐπιστήμονες ἀποκόπηκαν ἀπὸ τὴν πατρογονικὴ ἑστία γιὰ νὰ βροῦν ἕνα μεροκάματο στὴν ἀλλοδαπή. Ἑκατοντάδες χιλιάδες ἀλλοδαποί, ποὺ δὲν ἔχουν τὴν παραμικρὴ σχέση μὲ τὸ ἔθνος, τὶς παραδόσεις καὶ τὸν πολιτισμό μας, εἰσρέουν ἀνεξέλεγκτα στὰ νησιὰ καὶ στὶς μεγάλες πόλεις. Ταυτόχρονα, ὅπως ἤδη ἔχει δημοσιοποιήσει ἡ Ἑλληνικὴ Στατιστικὴ Ἀρχή, ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδας γιὰ τὸ ἔτος 2014 μειώθηκε κατὰ 21.592 ἄτομα. Ἡ μείωση αὐτὴ ἐξηγεῖται ἀπὸ τὴ διαφορὰ θανάτων καὶ γεννήσεων στὴν ἐπικράτεια. Ἡ ζωὴ τῶν Ἑλλήνων χάνει ἔδαφος καὶ ὁ θάνατος προελαύνει. Φυσικά, ἐφ᾽ ὅσον ἐπιδεινώνεται ὁ δείκτης γεννήσεων σὲ σχέση μὲ τοὺς θανάτους, αὐξάνεται καὶ ἡ μέση ἡλικία τῶν πολιτῶν. Μετατρεπόμαστε σὲ μία χώρα γερόντων.
.         Αὐτὴ εἶναι ἡ σύνοψη τῶν ἔργων καὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ὀλετήρων ποὺ κατὰ καιροὺς ὑπόσχονται πὼς θά… σώσουν τοὺς Ἕλληνες. Μόλις νικήσουν στὶς ἐκλογές, ἀρχίζουν πυρετωδῶς τὸ ἔργο τῆς θανάτωσης τοῦ λαοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ μόνο ποὺ καταφέρνουν: ὁ ἀποπληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδας.
.         Τὸ πρῶτο μέλημα κάθε ὀντότητας, ἀτομικῆς ἢ συλλογικῆς εἶναι ἡ ἐπιβίωσή της. Στὴν πατρίδα μας τὸν τελευταῖο καιρὸ δὲν ἐξυπηρετεῖται αὐτὸς ὁ αὐτονόητος στόχος ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ὀφείλουν νὰ τὸ κάνουν. Δὲν ὑπάρχει κάποιο νόημα νὰ βελτιωθοῦν λογιστικὰ ὁρισμένοι δεῖκτες τῆς οἰκονομίας, ὅταν δὲν θὰ ἔχει Ἕλληνες στὴν ἐπικράτεια.
.         Γιὰ νὰ ἀντιστραφεῖ τὸ ἀρνητικὸ κλίμα καὶ νὰ ἀποφευχθοῦν ἀκόμα χειρότερες ἐξελίξεις ἀπὸ τὶς σημερινές, πρέπει νὰ σταματήσει ἄμεσα, μὲ κάθε δυνατὸ τρόπο καὶ μὲ γενναῖες κυβερνητικὲς πρωτοβουλίες, ἡ «διαρροὴ ἐγκεφάλων». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν περισσέψει χρήματα γιὰ κάθε εἴδους ἀνίκανους, ἀπατεῶνες καὶ κηφῆνες, ποὺ ἐξέθρεψαν κατὰ καιροὺς οἱ κομματικοὶ μηχανισμοὶ τῆς μεταπολιτευτικῆς παρακμῆς, καὶ νὰ μὴ βρίσκεται τρόπος νὰ θρέψει τὰ παιδιά της ἡ πλούσια καὶ εὐλογημένη πατρίδα μας.
.         Οὔτε εἶναι ἐπιτρεπτὸ νὰ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν ὑπογεννητικότητα οἱ πολιτικοὶ ποὺ ὑποτίθεται ὅτι κόπτονται γιὰ τὸ μέλλον τοῦ ἔθνους. Ὁ πολιτικὸς κόσμος σὲ αὐτὰ ὀφείλει νὰ δώσει ἄμεσες καὶ πειστικὲς ἀπαντήσεις, καθὼς καὶ μετρήσιμα ἀποτελέσματα.
.         Τὰ ὑπόλοιπα ἕπονται.

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ὁ πλοῦτος τῆς Ἑλλάδος

   .             Ἡ Ἑλλάδα τὰ τελευταῖα χρόνια διέρχεται μεγάλη οἰκονομικὴ κρίση. Ὅμως, ὁσοδήποτε μεγάλη κι ἂν εἶναι αὐτὴ καὶ ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων, οἱ Ἕλληνες δὲν πρέπει ποτὲ νὰ λησμονοῦμε ὅτι εἴμαστε «ἀπίστευτα πλούσιοι»!
.             Αὐτὴ εἶναι χαρακτηριστικὴ φράση τῆς δημοσιογράφου Μπίργκιτ Μπράουνρατ σὲ πρωτοσέλιδο ἄρθρο της τὴν 26η Ἰουνίου στὴ μεγάλης κυκλοφορίας αὐστριακὴ ἐφημερίδα «Kurier», στὸ ὁποῖο «ξετυλίγει» ὅλη τὴν ἀγάπη της γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν τρυφερὴ ἡλικία τῶν 12 χρόνων μέχρι σήμερα.
.             «Στὰ δώδεκά μου εἶχε ἔλθει ἐπιτέλους ἡ ὥρα ποὺ ἐπιτρεπόταν πλέον νὰ ταξιδέψω γιὰ πρώτη φορὰ μόνη μου στὸ ἀεροπλάνο, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀγωνία μὲ ἔπιασαν πόνοι στὸ στομάχι. Ὅμως ἡ χώρα ὅπου μὲ κατέβασε ἁπαλὰ τὸ ἀεροπλάνο, μοῦ θεράπευσε ἀστραπιαῖα τοὺς πόνους. Ἡ Ἀθήνα καὶ οἱ ἄνθρωποί της, αὐτὸ ἦταν τὸ σκηνικὸ τῶν ὀμορφότερων ὀνείρων μου»
.             Ἡ δημοσιογράφος σημειώνει ἀκόμη ὅτι ἔτριβε τὰ μάτια της, ὅταν συνειδητοποίησε ὅτι εἶχε βρεθεῖ πραγματικὰ ἐκεῖ, στὸ ζωντανὸ βιβλίο τῆς ἱστορίας, ποὺ βρίσκεται πάντα στὰ πόδια της σὲ κάθε γωνιὰ καὶ τῆς δείχνει τὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας, ἀπὸ τὶς Μυκῆνες, τὴν Ἐπίδαυρο μέχρι τὸν Ἰσθμὸ τῆς Κορίνθου, σὰν νὰ ἦταν μιὰ «μηχανὴ τοῦ χρόνου».
.             Καὶ ρωτάει: «Πόσο πλούσιος εἶναι ἄραγε κάθε ἄνθρωπος, ποὺ μπορεῖ νὰ ζεῖ σὲ αὐτὴ τὴ χώρα, πόσο ἀπίστευτα πλούσιος;» Κι αὐτό, παρόλο πού, ὅπως καὶ ἡ ἴδια διαπιστώνει, «σήμερα οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι εἶναι φτωχοί, καὶ γίνονται φτωχότεροι. Γίνονται ὅμως μόνον οἰκονομικὰ φτωχότεροι», τονίζει, «γιατὶ αὐτὸ ποὺ εἶναι ἡ Ἑλλάδα καὶ οἱ Ἕλληνες στὴν καρδιά, κανένας δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς τὸ ἀφαιρέσει».
.             Τὰ γράφει αὐτὰ ἡ Μπράουνρατ χωρίς, ὅπως φαίνεται, νὰ ἔχει γνωρίσει τὸν μέγιστο πλοῦτο τῆς Ἑλλάδος, ποὺ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μας.
.             Ἂς κρατήσουν λοιπὸν οἱ ἄλλοι λαοὶ τὰ εὐρωδολάριά τους. Τὸν ἀσύλληπτο πλοῦτο τῆς Ἑλλάδος δὲν θὰ τὸν φθάσουν ποτέ. Δὲν θὰ ἀποκτήσουν ποτὲ τὴ μοναδικὴ ἱστορία της, τὸν κορυφαῖο πολιτισμό της. Μποροῦν ὅμως, ἂν θελήσουν, νὰ χαροῦν κι αὐτοὶ τὸν μέγιστο θησαυρό της: τὴν Ὀρθόδοξη πίστη!
.             Κι αὐτὸν θὰ θέλαμε μὲ ὅλη μας τὴν καρδιὰ νὰ τοὺς τὸν χαρίσουμε! Χωρὶς μάλιστα ἀνταλλάγματα, ποὺ ἄλλωστε οὔτε καὶ μποροῦν νὰ ὑπάρξουν.

ΠΗΓΗ: osotir.org

, ,

Σχολιάστε

«ΚΑΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ…» (Δ. Νατσιός) «Εἶναι ντροπή μας, νὰ κυβερνοῦν τὸν τόπο καὶ νὰ παρελαύνουν κάθε βράδυ ἀπὸ τὰ συνένοχα κοπροκάναλα, οἱ ἀφανιστὲς τῆς πατρίδας μας».

«Κάνε κουράγιο λλάδα μου…»

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Ὅτι μᾶς ἔφαγαν οἱ ξένοι ὡς γλάροι»
Μακρυγιάννης

«Ποιὸς τὸ περίμενε στ’ ἀλήθεια
νὰ βγοῦν ψευτιὲς καὶ παραμύθια
καὶ νὰ ξεχάσουν τώρα πιὰ τὰ λόγια ἐκεῖνα τους,
ποὺ μᾶς τὰ ᾽λέγαν κάθε βράδυ ἀπ’ τὰ Λονδίνα τους.

Μὰ δὲν πειράζει, δὲν πειράζει,
δὲ θὰ τὸ βάλουμε μαράζι
καὶ δὲ θὰ κλάψουμε ποὺ πάλι μᾶς ξεχάσατε,
γιατί δὲν εἶν’ πρώτη φορὰ ποὺ μᾶς τὴ σκάσατε
καὶ στὴν ὑγειά σας μία ὀκαδούλα ἐμεῖς θὰ πιοῦμε
καὶ στὴ μικρὴ τὴν Ἑλλαδούλα μας θὰ ποῦμε:

Κάνε κουράγιο Ἑλλάδα μου
κι ὅσο μπορεῖς κρατήσου
καὶ στὰ παλιὰ παπούτσια σου,
γράψε ὅσα λὲν οἱ ἐχθροί σου.

Κι ἂν μᾶς τὴ σκάσανε μὲ μπαμπεσιά,
οἱ σύμμαχοι στὴ μοιρασιά,
κάνε κουράγιο Ἑλλάδα μου, νὰ μὴ μᾶς ἀρρωστήσεις,
γιατί τὸ θέλει ὁ Θεὸς νὰ ζήσεις καὶ θὰ ζήσεις.

Σὲ κάθε χιονισμένη ράχη,
σὰν πολεμούσαμε μονάχοι,
ὅλοι λαγοὺς μὲ πετραχήλια μᾶς ἐτάζατε
καὶ μεσ’ στὰ μάτια μὲ λατρεία μᾶς κοιτάζατε.

Μὰ ξεχάστηκαν ὅλα ἐκεῖνα,
ἡ Πίνδος καὶ ἡ Τρεμπεσίνα,
ἴσως μία μέρα ἐμᾶς, ποὺ τόσο αἷμα ἐχύσαμε,
νὰ μᾶς καθίσουν στὸ σκαμνί, γιατί νικήσαμε.

Μὰ φυσικὸ θὰ μᾶς φανεῖ κι αὐτὸ ἀκόμα
καὶ στὴν Ἑλλάδα μας θὰ ποῦμε μ’ ἕνα στόμα:
Κάνε κουράγιο Ἑλλάδα μου
κι ὅσο μπορεῖς κρατήσου
καὶ στὰ παλιὰ παπούτσια σου,
γράψε ὅσα λὲν οἱ ἐχθροί σου.

Κι ἂν μᾶς τὴ σκάσανε μὲ μπαμπεσιά,
οἱ σύμμαχοι στὴ μοιρασιά,
κάνε κουράγιο Ἑλλάδα μου, νὰ μὴ μᾶς ἀρρωστήσεις,
γιατί τὸ θέλει ὁ Θεὸς νὰ ζήσεις καὶ θὰ ζήσεις».

.                 Καὶ πάλι, ὅπως τότε ποὺ ζοῦσε, ἡ τραγουδίστρια τῆς νίκης, ἡ Σοφία Βέμπο, μᾶς παρηγορεῖ καὶ μᾶς ἐμψυχώνει. Γιατί καὶ σήμερα «πάλιν Ἡρωδιάς, μαίνεται πάλιν ταράσσεται, πάλιν ὀρχεῖται, πάλιν ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλήν»… τοῦ Γένους μας «ζητεῖ λαβεῖν». Αὐτὴ εἶναι ἡ Εὐρώπη, «Ἡρωδιάς», καὶ ἔλαβε τὴν κεφαλή μας «ἐπὶ πίνακι» (=στὸ πιάτο) γιατί οἱ δήμιοι, οἱ νεκροθάφτες τοῦ λαοῦ, οἱ ὑποδηματολεῖκτες τῶν ξένων, εἶναι ἐντὸς τῶν συνόρων.
.             Ἔπεσαν πλέον καὶ τὰ φωτοστέφανα, τὰ ψεύτικα τὰ λόγια τὰ μεγάλα, τῆς Ἀριστερᾶς. Ὡσὰν ξεραμένο φιδόδερμα ἐγκατέλειψε, κυριολεκτικὰ ἐν μιᾷ… βρυξελλικῇ νυκτί, τὶς σαπουνόφουσκες περὶ ἀγώνων καὶ θυσιῶν. Τόσα χρόνια τάιζε τὸν λαὸ μὲ τὸ γρασίδι τῆς δῆθεν ἀνυπότακτης ἀντίστασης, τοῦ ἀκαταδάμαστου πρόμαχου τῶν δικαίων τοῦ λαοῦ καὶ ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα, ἡ μεγάλη ἱστορικὴ στιγμή, ἀνθοστρώνει τὸ δρόμο, τῆς ὑποτέλειας, χειρότερης τῆς προηγούμενης «Καὶ ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης». Τὸ ποιὰ εἶναι αὐτὴ ἡ Ἀριστερὰ καὶ ποιὸς ὁ γενέθλιος χῶρος της, ἀφήνω ἕναν, μακαρίτη πιά, ἀριστερὸ νὰ μᾶς τὸ ἑρμηνεύσει: «Στὴν πραγματικότητα δὲν ὑπῆρξε σοβαρὴ ἀντίσταση κατὰ τῆς χούντας. Τὸ πράγμα περιορίστηκε σὲ μία τουριστικοῦ τύπου ἀντίσταση ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, ὅπου πρωταγωνιστοῦσε, ὅπως καὶ στὸ κυρίως εἰπεῖν θέατρο, ἡ πληθωρικὴ Μελίνα Μερκούρη, ποὺ τό ᾽παιζε Πασιονάρια…
.             Ποτὲ δὲν κατάλαβα γιατί ἡ ἐξέγερση τοῦ Πολυτεχνείου ὀνομάστηκε ἔπος. Ἡ σημαντικότερη συνέπεια τοῦ “ἔπους” τοῦ Πολυτεχνείου, εἶναι τὸ γεγονὸς πὼς ἡ ἡμέρα τῆς πτώσης του, ἡ 17 τοῦ Νοέμβρη, χάρισε τὸ ὄνομά της στὴν ὀργάνωση “17 Νοέμβρη”. Ἐπίσης, τὸ “ἔπος” δημιούργησε ἐντελῶς κατὰ λάθος μία “ἠρωίδα”, τὴ Μαρία Δαμανάκη, τῆς ὁποίας ὁ ἡρωισμὸς συνίσταται στὴν ἐκφώνηση ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο τῶν φοιτητῶν τῶν συνθημάτων καὶ τῶν ἀνακοινώσεων τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς. Πάντως, πολλοὶ εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ βάλουν ὑποψηφιότητα γιὰ πολιτικοὶ ἐκεῖ μέσα στὸ Πολυτεχνεῖο. Γιὰ τὸν Μίμη Ἀνδρουλάκη, τὸν Κώστα Λαλιώτη καὶ τὸν Στέφανο Τζουμάκα, ἡγετικὰ στελέχη τῆς ἐξέγερσης, ὁ δρόμος πρὸς τὴ βουλή, τὴν πολιτικὴ σκηνή, τὸ πολιτικὸ παρασκήνιο καὶ τὴν ἐν γένει ἑλληνικὴ πολιτικὴ ἀθλιότητα ξεκινάει ἀπὸ κεῖ.
.             Ὅπως καὶ νά ᾽ναι, τὸ “ἔπος τοῦ Πολυτεχνείου” ἔγινε ἕνα ἰσχυρὸ ἀντιστασιακὸ ἄλλοθι γιὰ κείνους ποὺ γιὰ ἑφτὰ χρόνια λούφαζαν, καὶ ξαφνικὰ ἔγιναν ἀντιστασιακοὶ ἐν μιᾷ νυκτί, καλὰ προφυλαγμένοι οἱ περισσότεροι ἀπ’ τὴν πολυκέφαλη μάζα ποὺ τοὺς περιέβαλλε πανταχόθεν. Εὐτυχῶς ποὺ ἡ οἴηση καὶ ὁ κομπασμὸς γιὰ ἕνα ἔπος ἐλάχιστα ἐπικό, ἄρχισε νὰ ξεφουσκώνει σιγὰ-σιγά». (Βασ. Ραφαηλίδη, «Ἱστορία –κωμικοτραγική- του Νεοελληνικοῦ Κράτους 1830-1974», ἔκδ. τοῦ «Εἰκοστοῦ Πρώτου»).
.             Τέλος πάντων. Τώρα τί γίνεται; Τὰ πράγματα πιὰ ἔχουν ξεδιαλύνει. Τούτη τὴν στιγμὴ ἔχουμε δύο παρατάξεις στὴν πατρίδα. Ἀπὸ τὴ μιὰ οἱ ἐθελόδουλοι πολιτικοί, πρῶτoν οἱ παλαιοκομματικοὶ καταστροφεῖς, ἀνίκανοι καὶ τυχοδιῶκτες καί, δεύτερον, οἱ νεοφανεῖς, ἄτολμοι «τοῖς κείνων ρήμασι πειθόμενοι». (Καλὰ λέει ἡ παροιμία «νὰ σὲ φυλάει ὁ Θεὸς ἀπὸ παλιὸ διακονιάρη καὶ νέο ἄρχοντα»). Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ δυστυχὴς λαός, ἐγκλωβισμένος στὰ δεσμά τους, τοὺς ὁποίους σιχαίνεται, ἀπεγνωσμένος, διότι δὲν βλέπει ἐλπίδα μεταβολῆς. («Μεγίστη ἐπικουρία τοῖς ἀτυχοῦσι ἐλπὶς μεταβολῆς», λέει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος). Τὰ δεινὰ τῆς πατρίδας αὐξάνονται, ἡ φτώχεια, γιὰ τὸ σύνολο τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ, εἶναι πρὸ τῶν πυλῶν. Τί θὰ γίνει;
.                 «Ἡ πενία στάσιν ἐμποιεῖ καὶ κακουργίαν», ἔλεγε ὁ Ἀριστοτέλης (Πολιτικά, 1256β). Ἡ πενία ὁδηγεῖ σὲ ἐπανάσταση καὶ «κακουργίαν». Ἂν φτάσουμε ὣς τὸν χειμώνα, ὅταν τὰ ἔξοδα πληθαίνουν, τότε δὲν θὰ βλέπουμε ἀγανακτισμένους, ἐν πολλοῖς χασομέρηδες, νὰ διαδηλώνουν στὴν πλατεία Συντάγματος, ἀλλὰ οἰκογενειάρχες ὀργισμένους γιὰ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐμετικὰ ποὺ βιώνουν τὰ τελευταῖα χρόνια, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ περιοριστοῦν μόνο σὲ ἀερόπλαστα συνθήματα. Καὶ αὐτὸ λέγεται «στάσις», δηλαδὴ ἐξέγερση, ἐπανάσταση.
.           Ἂς τὸ καταλάβουμε. Μὲ τὰ ὅσα ὑπέγραψαν τὰ τελευταῖα μνημονιακὰ χρόνια, μὲ χέρια καὶ ποδάρια, οἱ κομματικές… συν-μωρίες, ἀκυρώθηκε ἡ Ἐπανάσταση τοῦ ’21. Ἐθνικὴ κυριαρχία, εἰπώθηκε αὐτό, δὲν ὑπάρχει πιά. Δηλαδὴ εἴμαστε πάλι, μετὰ ἀπὸ 195 χρόνια, ὑπὸ Κατοχὴ καὶ αἰχμαλωσία, σκλάβοι. Σὲ μία νέα Γερμανοκρατία πιά. Κάποιοι «φρόνιμοι» μᾶς λένε νὰ κάτσουμε φρόνιμα, τὰ μνημόνια, ἡ συμφορά, μᾶς σώζουν. «Ὅταν ἡ συμφορὰ συμφέρει, λογάριαζέ την γιὰ πόρνη», ἔλεγε ὁ Ἐλύτης. Τὰ μνημόνια ὑποστηρίζονται, κυρίως, ἀπὸ τοὺς κλεφτοκατσικάδες, αὐτοὺς ποὺ βογγοῦν οἱ ξένες τράπεζες ἀπὸ τὰ ἐμβάσματά τους, τὸν ἱδρώτα τοῦ λαοῦ. Τοὺς περιγράφει ἐξόχως ὁ Βάρναλης: «Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου/κι ἀπ’ τὸν ἀφέντη πιάσου/κι ἅμα σὲ φτύσει αὐτὸς/νὰ κάθεσαι σκυφτὸς/καὶ θὰ ᾽χεις τὰ μεγαλεῖα,/ στὴν σάπια πολιτεία». Δὲν ἔχουν ἱερὸ καὶ ὅσιο, φτάνει μόνο νὰ κατέχουν τὴν ἐξουσία καὶ τὶς ἀπολαβές της. Εἶναι ντροπή μας, νὰ κυβερνοῦν τὸν τόπο καὶ νὰ παρελαύνουν κάθε βράδυ ἀπὸ τὰ συνένοχα κοπροκάναλα, οἱ ἀφανιστὲς τῆς πατρίδας μας. Δν μπορον ν σώσουν τν τόπο, εναι διεφθαρμένοι μέχρι μυελο στέων. Θέλω νὰ γράψω κι ἄλλα, ἀλλὰ θὰ παραβῶ ὅλο τὸ Σύνταγμα (ἢ σύντριμμα), καὶ σταματῶ. Ἂς μὴν ἀπελπιζόμαστε, ἀδελφοί!! Τὸ πιὸ πηχτό, ψηλαφητὸ σκοτάδι εἶναι πρὶν ξημερώσει. Κάντε κουράγιο Ἕλληνες…

,

Σχολιάστε