Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἐπανάσταση τοῦ 1821

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΑΣ ΤΟΥ 1821 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς πεντηκονταετηρίδας τοῦ 1821

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                 Ὁ Ἑλληνισμὸς τὸ 1871 ἑόρτασε μὲ μεγαλοπρέπεια τὰ πενήντα χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης. Ὁ φιλέλληνας Κάρολος Τάκερμαν, πρώην πρεσβευτὴς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς στὴν Ἀθήνα περιέγραψε τὸν ἑορτασμὸ στὸ βιβλίο τοῦ «Οἱ Ἕλληνες τῆς σήμερον»[1]. Ὁ ἑορτασμὸς ἐγένετο ἐπισήμως τὴν 25η Ἀπριλίου 1871. Ὁ λόγος ὅτι ἡ 25η Μαρτίου τοῦ 1871 συνέπεσε μὲ τὴ Μεγάλη Πέμπτη καὶ ἀποφασίστηκε νὰ συνεορτασθεῖ μὲ τὴν ἐπίσημη ὑποδοχὴ στὴν Ἀθήνα τοῦ Σκηνώματος τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγορίου τοῦ Ε΄.
.                 Πράγματι, τὸ κύριο στοιχεῖο τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς πεντηκονταετηρίδας ἀπὸ τὴν ἔκρηξη τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 ἦταν ἡ ἐπίσημη ὑποδοχὴ τοῦ Λειψάνου τοῦ Ἕλληνα, ἐκ Δημητσάνης Ἀρκαδίας, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου τοῦ Ε΄. Μετὰ ἀπὸ πρωτοβουλία τοῦ τότε Μητροπολίτου Ἀθηνῶν Θεοφίλου τοῦ Βλαχοπαπαδόπουλου (Πάτρα, 1780 – Ἀθήνα, 1873) οἱ ρωσικὲς ἐκκλησιαστικὲς καὶ πολιτικὲς ἀρχὲς εὐχαρίστως παρέδωσαν τὸ Σκήνωμα τοῦ Γρηγορίου Ε΄ στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Πρὸς τοῦτο ἑλληνικὴ κληρικολαϊκὴ ἀντιπροσωπεία μετέβη στὴν Ὀδησσὸ καὶ τὴν 10η Ἀπριλίου, ἡμέρα τοῦ μαρτυρίου του, μετὰ ἀπὸ πάνδημη καὶ μεγαλοπρεπῆ τελετὴ παρέλαβε τὴ λάρνακα καὶ τὴν τοποθέτησε ἐπὶ τοῦ καταστόλιστου ἀτμοπλοίου «Βυζάντιον».
.                 Προηγήθηκε Θεία Λειτουργία, τῆς ὁποίας προέστη ὁ Ρῶσος Ἐπίσκοπος Χερσῶνος παρουσίᾳ τοῦ κλήρου τῆς περιοχῆς καὶ χιλιάδων λαοῦ καὶ μετὰ σχηματίσθηκε πομπή, μὲ κατεύθυνση τὸ λιμάνι. Ρῶσοι ἱερεῖς σήκωσαν στοὺς ὤμους τοὺς τὴ λάρνακα καὶ τοὺς ἀκολούθησαν τὰ πλήθη τῶν ρώσων χριστιανῶν. Γράφει σχετικὰ στὸ πολυσέλιδο βιβλίο του[2] γιὰ τὸν Ἅγιο Πατριάρχη ὁ Μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: « Ἡ διαδρομὴ τῆς μεγαλοπρεποῦς πομπῆς δὲν περιγράφεται. Σώματα κοζάκων καὶ πεζικοῦ προπομποὶ τῆς παρατάξεως, φανοὶ καὶ ἑξαπτέρυγα τῶν Ναῶν τῆς Ὀδησσοῦ, διπλὴ φάλαγξ μὲ πολυτελεῖς στολὲς ἱερέων, τέσσαρες μετὰ τοῦ Μητροπολίτου ἀρχιερεῖς καὶ τέλος ἡ λάρναξ, σκεπασμένη μὲ βαρύτιμα καλύμματα. Ἄπειρα πλήθη κόσμου. Καταστόλιστο τὸ “Βυζάντιο” μὲ δύο κλίμακες (γέφυρες) καὶ δύο κρηπιδώματα γιὰ τὴν λάρνακα καὶ τοὺς ὁμιλητές. Ξεχωριστὴ τελετὴ πρὸ τῆς ἀναχωρήσεως μὲ εὐχαριστηρίους λόγους καὶ ἀμοιβαῖες φιλοφρονήσεις. Τὸ πλῆθος προέπεμπε τὸ «Βυζάντιον» μὲ μυριόστομες ἐπευφημίες. Ἡ ὥρα ἦταν ἡ 8η ἑσπερινή τῆς 10ης Ἀπριλίου 1871».
.                     Στὸν Πειραιὰ τὸ λειψανοφόρο «Βυζάντιον» ἔφτασε στὶς 7.30 τὸ πρωὶ τῆς 14ης Ἀπριλίου 1871. Ὑποδοχή του στὰ ἀνοικτὰ τοῦ λιμένος ἔγινε μὲ τὸ θωρηκτὸ «Βασιλεὺς Γεώργιος», ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπέβαιναν τὰ μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ ὁ Ὑπουργὸς Ἐκκλησιαστικῶν Α. Πετμεζής. Τὰ δύο ἀτμόπλοια, φέροντα τὸν μεγάλο σημαιοστολισμό τους, ἔγιναν δεκτὰ στὴν ἀποβάθρα μὲ κανονιοβολισμοὺς καὶ ὑπὸ τοὺς ἤχους τῆς παιανίζουσας μπάντας τῆς Ρωσικῆς ναυαρχίδος, ἡ ὁποία ἀποδίδουσα τιμὴν στὸν Πατριάρχη εἶχε ἐλλιμενισθεῖ στὸν Πειραιά.
.                 Ἡ μετακομιδὴ τῶν λειψάνων ἀπὸ τὸ πλοῖο στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῶν Ἀθηνῶν ἔγινε τὴν Κυριακή, 25η Ἀπριλίου. Γράφει ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: «Τελετὴ ἀπερίγραπτη. Ἐκκλησία, Πολιτεία, Λαὸς ὑπεδέχοντο τὸν ἐθνομάρτυρα Πατριάρχη ἐπαναπατριζόμενον, σύμβολον τῶν θυσιῶν τοῦ Ἔθνους γιὰ τὴν ἐλευθερία του». Τὴν ἑορταστικὴ ἡμέρα τόνισαν ἀπὸ τὰ ξημερώματα 101 κανονιοβολισμοί. Συναγερμὸς εἰς Πειραιὰ καὶ Ἀθήνα γιὰ τὴν ἐξασφάλιση θέσεως πρὸς παρακολούθηση τῆς πομπῆς».
.                 Στὶς 7.30 τὸ πρωὶ τῆς 25/4/1871 στὸν Σιδηροδρομικὸ Σταθμὸ τῶν Ἀθηνῶν ὑποδέχθηκαν τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Ε΄ οἱ Ἀρχὲς τῆς χώρας, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Βασιλέα Γεώργιο καὶ τὴν Βασίλισσα Ὄλγα. Μέσα σὲ νεκρικὴ σιγὴ βροντερὴ ἀκούστηκε ἡ εὐχαριστήρια δέηση τοῦ Μητροπολίτη Ἀθηνῶν Θεοφίλου, ὁ ὁποῖος γνώριζε προσωπικὰ τὸν Πατριάρχη, ἔχοντας ὑπηρετήσει στὰ Πατριαρχεῖα. Ἡ λάρνακα τοποθετήθηκε ἐπὶ ὀκρίβαντος, τὸν ὁποῖον μετέφερε τέθριππον ἅρμα τοῦ Πυροβολικοῦ. Δημιουργήθηκε πομπὴ καὶ διὰ τῆς ὁδοῦ Πειραιῶς, τῆς πλατείας Ὁμονοίας, τῆς ὁδοῦ Σταδίου, τῆς πλατείας Συντάγματος καὶ τῆς ὁδοῦ Μητροπόλεως κατέληξε στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ ὅλη πορεία κράτησε δυόμισι ὧρες καὶ ἡ συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ ἦταν καθολική. Ἀκολούθησε Δοξολογία καὶ τὴν ἑπομένη ἡμέρα, 26 Ἀπριλίου, ἀρχιερατικὸ συλλείτουργο
.                 Στὴν Ὀδησσὸ καὶ στὴν Ἀθήνα κυβερνῆτες καὶ λαός, ἔχοντας στὴ μνήμη τους νωπὰ τὰ γεγονότα τοῦ 1821, ἀπέδωσαν τὸν ἀπαιτούμενο φόρο τιμῆς στὸν Πατριάρχη. Ὅπως εἶπε ὁ ἐκφωνήσας τὸν ἐπίκαιρο λόγο καθηγητὴς Πανεπιστημίου Νικηφόρος Καλογερᾶς, «ὡς ἀνέμου βιαία πνοὴ διεδόθη ὁ θάνατος τοῦ Πατριάρχου ἀπὸ περάτων εἰς πέρατα…καὶ κοπετὸν καὶ ὀδύνην ἐξήγειρε… Καὶ δύναταί τις νὰ εἴπῃ ὅτι ὁ θάνατος τοῦ Πατριάρχου ὑπῆρξε τῆς Ἑλλάδος ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς τυραννίας, ἡ τοῦ διεσπαρμένου Ἑλληνικοῦ Ἔθνους συναρμογὴ καὶ συνένωσις».

 Ἡ ἀντίδραση τῶν Τούρκων

.                 Ὁ πρεσβευτὴς Κάρολος Τάκερμαν στὸ βιβλίο του περιγράφει τὴν ἄρνηση ποὺ ὑπῆρξε ἀπὸ τὴν Πύλη νὰ περάσει ἀπὸ τὸν Βόσπορο τὸ πλοῖο, ποὺ μετέφερε τὸ σκήνωμα τοῦ Πατριάρχη Γρηγορίου τοῦ Ε΄, κάτι ποὺ εἶναι ἄγνωστο στοὺς πολλοὺς καὶ ποὺ καταδεικνύει τὴ συμπεριφορὰ καὶ τὴ νοοτροπία τῶν ἰθυνόντων τῆς γείτονος, ποὺ αὐτὰ τὰ 150 χρόνια δὲν ἔχει ἀλλάξει καὶ πολύ… Ὅπως γράφει ὁ Τάκερμαν, ὁ Σουλτάνος, ὅταν πληροφορήθηκε ὅτι τὸ λείψανο τοῦ Πατριάρχη θὰ περνοῦσε ἀπὸ τὸ Βόσπορο, φοβήθηκε μήπως, ὅταν τὸ μάθαιναν οἱ Ἕλληνες τῆς Πόλης θὰ διήγειρε τὸν ἐνθουσιασμό τους καὶ θὰ προκαλοῦσαν πολιτικὲς διαδηλώσεις δυσαρέστους πρὸς αὐτόν…
.                 Ἡ ἄρνηση τοῦ Σουλτάνου νὰ διέλθει διὰ τοῦ Βοσπόρου τὸ «Βυζάντιον» ὁδήγησε τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση νὰ σκεφθεῖ νὰ ἔλθει στὴν Ἑλλάδα τὸ Σκήνωμα τοῦ Ἁγίου διὰ τοῦ Δουνάβεως καὶ μέσα ἀπὸ τὴν Αὐστρία. Οἱ αὐστριακὲς ἀρχὲς ὅμως «ἐξ ἁβροφροσύνης πρὸς τὴν Πύλη» ἀρνήθηκαν νὰ περάσει ἀπὸ τὴ χώρα τους ἡ λάρνακα τοῦ Πατριάρχη… Συνεχίζοντας ὁ Τάκερμαν γράφει μὲ δόση εἰρωνείας:
«Συνεπείᾳ καὶ τῆς ἀρνήσεως τῆς Αὐστρίας οἱ Τοῦρκοι διπλωμάται ξέσαντες τὴν κεφαλήν, ἐπρότειναν ὁμαλὴν τινὰ λύσιν τῆς δυσκολίας, αὕτη δὲ ἦτο νὰ ὑποκλέψωσι τὸν ἑλληνικὸν κεραυνὸν (Σημ. γρ. Ὁ Τάκερμαν ὑπονοεῖ τὸ λείψανο τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου Ε΄, τὸν ὁποῖο καὶ νεκρὸ οἱ Ὀθωμανοὶ ἐφοβοῦντο…), ἐξαιτούμενοι αὐτοὶ παρὰ τῆς ρωσικῆς κυβερνήσεως τὸ λείψανον τοῦ πατριάρχου ὑποσχόμενοι ὅτι θὰ ἐνταφιάσουν αὐτὸ μετὰ τῶν ἀνηκουσῶν τιμῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει, πρὸς ἐξαγνισμὸν τῆς κατὰ τὸ 1821 ἀτίμου πράξεως, τὴν ὁποίαν ἐπέρριπτον εἰς τοὺς ἀνοικονομήτους καὶ οὐδένα νόμον ἀναγνωρίζοντας τότε Γενιτσάρους. Πλὴν ἡ εὐφυὴς αὕτη πρότασις ἐγένετο λίαν ὀψέ. Ἡ Ρωσία ἀπήντησεν ὅτι ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνησις, δικαιώματι προτεραιότητος δικαιοῦται νὰ λάβῃ τὰ λείψανα.
.                 Ἐπὶ τέλους αἱ συνέπειαι τῆς ἐκ μέρους τῆς Πύλης ἀρνήσεως τοῦ διάπλου ἑλληνικοῦ πλοίου, φέροντος τὰ ἐξηγιασμένα λείψανα τοῦ μάρτυρος, εἵλκυσαν φαίνεται τὴν προσοχὴν τοῦ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν ὀθωμανοῦ ὑπουργοῦ, φοβηθέντος τὴν ἀγανάκτησιν τῶν Ἑλλήνων καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἐπῆλθε συμβιβασμός τος, δι’ οὗ ἐπετράπη εἰς τὸ ἑλληνικὸν ἐμπορικὸν ἀτμόπλοιον νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἀποστολήν του, ἄνευ τῆς παραμικρᾶς ἐπιδείξεως ἢ χρονοτριβῆς κατὰ τὴν παρὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν δίοδον. Λυθέντος οὕτω τοῦ ζητήματος, πᾶσα δυσάρεστος συνέπεια προελήφθη. Τὰ ἀνωτέρω ἀρκούντως δεικνύουσιν εἰς ποίαν τρυφερότητα πολιτικῶν σχέσεων εὑρίσκονται οἱ ἐν τῇ Ἀνατολῇ… Οὕτως ἠδυνήθησαν οἱ Ἕλληνες, κατὰ τὴν ἐπέτειον τῆς πεντηκονταετηρίδος ἡμέραν νὰ ἀπονείμωσι τὰς ὀφειλομένας τιμὰς εἰς τὰ λείψανα ἑνὸς τῶν πρωτομαρτύρων τῆς ἀνεξαρτησίας των».-

[1] Καρόλου Τάκερμαν» Οἱ Ἕλληνες τῆς σήμερον», μτφρ. Ἀντ. Ζυγομαλᾶ, Ἀθήνησι, Ἐκ τοῦ τυπογραφείου τῆς Φιλοκαλίας, Αθήναι, 1877- Ἀναστ. ἀνατ. Βιβλ. Διονυσίου Νότη Καραβία, Ἀθήνα, 1995.

[2] Χριστοδούλου, Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος «Ὁ ἐθνάρχης τῆς ὀδύνης Γρηγόριος Ε΄», ἐκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας, ἔκδοσις Α΄, 2004, σελ. 639 κ.ε..

, ,

Σχολιάστε

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΟΥ 2021 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Πρόεδρος Δημοκρατίας τοῦ 2021

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.          Πολλὰ γράφονται καὶ ἀκούγονται γιὰ τὸ πρόσωπο, ποὺ θὰ εἶναι Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας τὴν προσεχῆ πενταετία. Δίδονται προδιαγραφές, γράφονται ὀνόματα, ἀναλύονται καταστάσεις, ποὺ θὰ ἐπηρεάσουν τὴν πρόταση τοῦ Πρωθυπουργοῦ, παίζονται παιχνίδια εἴτε γιὰ νὰ «κάψουν», εἴτε νὰ προωθήσουν τὴν ὑποψηφιότητα κάποιου «ἐκλεκτοῦ» προσώπων ἢ ὁμάδων ποὺ ἐπηρεάζουν τὴν ἑκάστοτε πολιτικὴ ἐξουσία.
.          Σὲ αὐτὸ τὸν ὀρυμαγδὸ ἀπόψεων, σκέψεων, προτάσεων εἶναι λυπηρὸ ὅτι μία παράμετρος δὲν ἔχει ληφθεῖ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ 2021 ὁ νέος Πρόεδρος θὰ εἶναι, τιμῆς ἕνεκεν, ἐπικεφαλῆς τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 200ετηρίδος ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Ἑπομένως ἡ ἐπιλογὴ τοῦ νέου Προέδρου θὰ εἶναι καὶ ἕνα καθοριστικὸ μήνυμα γιὰ τὸ πῶς ὁ Πρωθυπουργὸς καὶ ἡ κυβέρνησή του βλέπουν τὸν Ἑλληνισμὸ τοῦ 21ου αἰώνα, σὲ σχέση μὲ τὶς ὑποθῆκες ἐκείνων ποὺ μᾶς ὁδήγησαν στὴν ἐλευθερία καὶ στὸ δικαίωμα νὰ ζοῦμε καὶ νὰ σκεπτόμαστε ὡς πολίτες καὶ ὄχι ὡς ἀνδράποδα.
.          Δὲν μπορῶ νὰ σκεφθῶ ἕναν Πρόεδρο ποὺ νὰ μὴν εἶναι γνώστης τῶν διηγήσεων τῶν συμβάντων τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς ἀπὸ τὸ 1770 ἕως τὸ 1836, τὶς ὁποῖες ὑπαγόρευσε ὁ Θεόδωρος Κων. Κολοκοτρώνης καὶ τῶν Ἀπομνημονευμάτων τοῦ Μακρυγιάννη καὶ τῶν ἄλλων Ἀγωνιστῶν. Δὲν μπορῶ νὰ σκεφθῶ Πρόεδρο ποὺ μὲ τὶς ἰδέες του καὶ τὴ συμπεριφορά του θὰ προσβάλλει καὶ θὰ βεβηλώνει τὴ μνήμη ὅλων ὅσοι συνέβαλαν στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ὅλων τῶν ἐθνομαρτύρων καὶ ἱερομαρτύρων, ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τοὺς κατὰ τοὺς αἰῶνες τοῦ ἀπάνθρωπου ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ, ὅλων τῶν διδάχων τοῦ Γένους ποὺ κράτησαν ἄσβεστη τὴ φλόγα τῆς ἰδιοπροσωπίας μας. Δὲν μπορῶ νὰ σκεφθῶ Πρόεδρο ποὺ δὲν θὰ γνωρίζει σὲ βάθος τὰ ὅσα ἔγραψαν οἱ Σολωμός, Κάλβος, Ζαμπέλιος, ἀλλὰ καὶ οἱ σύγχρονοι Θανάσης Πετσάλης – Διομήδης, Γιῶργος Σεφέρης καὶ Ὀδυσσέας Ἐλύτης.
.           Ὁ ἑορτασμὸς τῆς 200ετηρίδος τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως ἔχει ἰδιαίτερη σημασία γιὰ ὅλο τὸν Ἑλληνισμό, τὸν σημερινὸ καὶ τὸν αὐριανό. Εἶναι ὁ πρῶτος ποὺ θὰ ἑορτασθεῖ μετὰ τὴν 50ετηρίδα τοῦ 1871. Τὸ 1921 ἤμασταν ἐμπερίστατοι καὶ δὲν ἑορτάσθηκε τὸ γεγονός. Οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες πολεμοῦσαν στὴ Μικρὰ Ἀσία γιὰ νὰ προστατεύσουν τὸν ἐκεῖ ἑλληνικὸ πληθυσμὸ ἀπὸ τὴ γενοκτονία ποὺ ἦταν σὲ ἐξέλιξη ἀπὸ τὸ 1914 καὶ νὰ τὸν ἀπελευθερώσουν. Παράλληλα στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα ὁ διχασμὸς ἦταν στὸ χειρότερό του σημεῖο… Τὸ 1971, στὰ 150 χρόνια, ἦταν ἡ χούντα καὶ ἑπομένως τί ἑορτασμὸς νὰ γίνει ἔξω ἀπὸ φολκλὸρ καὶ ἐκδηλώσεις ποὺ ἐξυπηρετοῦσαν τὸ στρατιωτικὸ καθεστώς….
.               Τὸ 1871 ἡ 50ετηρίς ἑορτάσθηκε μὲ τὶς πρέπουσες τιμές. Ἀκόμη ζοῦσαν κάποιοι ἀγωνιστὲς καὶ ὁπωσδήποτε τὰ παιδιά τους, ποὺ ἤξεραν ἀπὸ πρῶτο χέρι τὰ γεγονότα. Τὸ κύριο γεγονὸς τῶν ἑορτασμῶν ἦταν ἡ ὑποδοχὴ στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα ἀπὸ τὴ Ρωσία τῶν λειψάνων τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου τοῦ Ε΄, «τοῦ πρωτομάρτυρα τῆς Ἐπαναστάσεως», ὅπως ἔγραψε τὸ 1877 ὁ Κάρολος Τάκερμαν, φιλέλληνας πρεσβευτὴς τῶν ΗΠΑ στὴν Ἀθήνα, στὸ βιβλίο του «Οἱ Ἕλληνες σήμερον». Ὁ νέος Πρόεδρος πρέπει νὰ εἶναι ἀντάξιος τῆς 200ετηρίδας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης.-

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ τοῦ 1821: ΓΙΟΡΤΗ ἢ ΞΟΔΙ; «Στὶς 25 Μαρτίου τοῦ 2021, κάποιος, ὁποιοσδήποτε, ἂς ὀργανώσει ἕνα μικρό, ἀθόρυβο μνημόσυνο, γιὰ ὅσους θέλουν νὰ θρηνήσουν τὴν Ἑλλάδα ποὺ χάθηκε».

Ἡ ἀσχετοσύνη σὲ πανηγύρι
Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ
ἐφημ. «Καθημερινὴ» 01.12.2019
ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστ. Βιβλιογραφία»

.             Ἔγκαιρα κατατέθηκε ἀπὸ τὴν κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη ἡ πρόταση: Νὰ γιορτάσουµε, στὸ µἐθεπόµενο ἔτος, οἱ θεσµοὶ καὶ οἱ πολίτες, τὰ διακόσια χρόνια ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. (Σημ. «Χρ. Βιβλ.»: Ἡ κυβέρνηση τελευταία καὶ καταϊδρωμένη. Ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχὴ Ἀρχιεπ. Χριστοδούλου ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας ἔχει προγραμματίσει καὶ διεξαγάγει σειρὰ Ἐπιστημονικῶν Συνεδρίων καὶ Ἐκδηλώσεων γιὰ τὴν συμπλήρωση διακοσίων ἐτῶν ἀπὸ τὸ 1821, ἀκριβῶς γιὰ τὴν τεκμηρίωση τοῦ ἑορτασμοῦ.)
.           Ἡ πρόταση δὲν διευκρινίζει τί ἀκριβῶς θὰ γιορτάσουµε: τὴν ἐπιτυχία τῶν στόχων τῆς Ἐπανάστασης ἢ ἁπλῶς τὸν ροµαντισµὸ τοῦ ξεσηκωµοῦ; Θὰ εἶναι µία ἐθιµοτυπικὴ φιέστα ὁ ἐορτασµὸς ἢ θὰ ἀφορᾶ τὴ ζωή µας, τῶν Ἑλλήνων, σήµερα καὶ στὸ µέλλον; Θυσίασαν τὴ ζωή τους χιλιάδες συµπατριῶτες µας γιὰ τὴν «ἐθνεγερσία», ἦταν -ὅλοι ὅσοι πῆραν τὰ ὅπλα- ἀποφασισµένοι νὰ πεθάνουν γιὰ κάτι, ποὺ χωρὶς αὐτὸ ἡ ζωὴ δὲν ἔχει νόηµα. Τὸ πέτυχε αὐτὸ τὸ «κάτι» ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821;
.           Ξέρουµε µὲ βεβαιότητα ὅτι οἱ λέξεις, στὴν ἴδια τὴν «καθοµιλουµένη» ἑλληνική µας γλῶσσα, εἶχαν τότε ἄλλο νόηµα καὶ ἔχουν ἄλλο σήµερα. Παράδειγµα ἡ λέξη «ἐλευθερία», ἢ ἡ λέξη «πατρίδα». Σήµερα λέµε «ἐλευθερία» καὶ ἐννοοῦµε θωράκιση ἀτοµικῶν δικαιωµάτων, νοµοθετηµένο «ἄσυλο» ποὺ ἀµνηστεύει ἀκόµα καὶ «κατὰ συρροήν», κάθε βράδυ, ἀπόπειρες δολοφονιῶν ἐκ προθέσεως. Λέµε «πατρίδα» (ἂν τολµήσει κανεὶς τὴ λέξη) καὶ ἐννοοῦµε τὸ ἀντίπαλο τοῦ πολίτη, µισητὸ «κράτος». Ἡ «ἐλευθερία» παραπέµπει στὴν αὐτονόητη ἀντίσταση σὲ ἐξουσίες, ἐκλεγμένες µέν, ἀλλὰ ἰδιοτελέστατες, καὶ ἡ «πατρίδα» σὲ κράτος συνώνυµο µὲ τὴ φαυλότητα, τὴ διαπλοκὴ χυδαίων συµφερόντων.
.           Νὰ γιορτάσουµε λοιπὸν τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, χωρὶς νὰ καταλαβαίνουµε, οὔτε κὰν λεκτικά, τοὺς στόχους της; Πραγµατικά, ἐγγίζει τὰ ὅρια τοῦ ἐµπαιγµοῦ. Θὰ ἔχουµε κληθεῖ µἐ τὸν «ἑορτασµὸ» σὲ γιορτὴ ἢ σὲ ξόδι, νὰ γιορτάσουµε ἢ νὰ θρηνήσουµε; Θὰ µιλᾶµε γιὰ ἀγώνα, τότε, ἀνεξαρτησίας, ζώντας σήµερα τὴν πιὸ ὁλοκληρωτικὴ καὶ ἀτιµωτικὴ ἐξάρτηση, στὴν ὁποία µπορεῖ νὰ ἐξαναγκαστεῖ ἕνας λαός. Εἶναι σκέτη παράνοια.
.           Θὰ τιµᾶµε, µἐ γιορτὲς καὶ πανηγύρεις, ἐκείνους ποὺ τότε ἀρνήθηκαν ὑποταγὴ καὶ ὑποτέλεια στοὺς Τούρκους, ποιοί; Ἐµεῖς σήµερα, οἱ ἡδονικὰ ὑπόδουλοι στοὺς ἐξευτελιστικοὺς ὅρους δανεισµοῦ ἀπὸ τὸ ΔΝΤ καὶ στὴ βάναυση σκαιότητα τοῦ ὅποιου κ. Σόιµπλε;
.           Εἴµαστε πιὰ ἄλλος λαός, καµιὰ σχέση µὲ τοὺς ἐπαναστάτες τοῦ 1821. Ἐκεῖνοι, σίγουρα, εἶχαν ἐλαττώµατα, πάθη, µίση, στενοκεφαλιές, ἦταν ἀγράµµατοι. Ἀλλὰ εἶχαν ταυτότητα, τὴν αὐτοσυνειδησία µίας καταγωγικῆς ἀρχοντιᾶς. Ἐµεῖς σήµερα εἴµαστε µόνο ἐκτοπλάσµατα τοῦ µιµητισµοῦ, ἕνας ἀπρόσωπος καταναλωτικὸς πολτός, καρικατούρα δῆθεν Εὐρωπαίων, δῆθεν διεθνιστῶν ἢ δῆθεν ἐθνικιστῶν – ἕνας λαὸς ποὺ δὲν ἐνοχλεῖται, ὅταν τὸν φτύνει προκλητικὰ ὁ Ἐρντογάν, ὅταν τὸν ἐµπαίζει συγκαταβατικὰ ὁ Ζάεφ, ὅταν τὸν ταπεινώνουν ἀπροσχηµάτιστα ἀκοµα καὶ οἱ Ἀλβανοί.
.              Μᾶς ἔχουν φορέσει, τὰ ἀφεντικά µας, τὴ συνείδηση τοῦ «μικροῦ» καὶ «ἀδύναµου».
.             Ἀντίθετα, οἱ ἐπαναστατημένοι τοῦ ’21 ἔσωζαν τὴ συνείδηση τοῦ κοσμοπολίτη, «ἀνάσαινε ὁ Ἕλληνας τὸν ἀέρα μίας περίπου αὐτοκρατορίας». Ὄργωνε τὴ Μεσόγειο καραβοκύρης, κυριαρχοῦσε ἔμπορος στὶς ἀγορὲς τῆς Εὐρώπης, διακριτὸς καὶ σεβαστὸς στὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα τῆς ἐποχῆς. Καί, γιὰ νὰ συνεχίσω τὸν Ἐλύτη: «οἱ δυνατότητες τοῦ Ἕλληνα νὰ κινηθεῖ, χωρὶς διαβατήριο γλώσσας, καλύπτανε μεγάλα μέρη τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Αὐστρίας, ὁλόκληρη τὴν Αἴγυπτο, τὴ νότια Βουλγαρία, τὴ Ρουμανία, τὴ Ρωσία τοῦ Καυκάσου καί, φυσικά, τὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τὴν ἐνδοχώρα της, ὣς κάτω, κατὰ μῆκος τοῦ Αἰγαίου, τὴ λεγόμενη στὶς μέρες μας νοτιοδυτικὴ Τουρκία».
.             Ὁ ἴδιος αὐτὸς κοσμοπολίτης Ἕλληνας, ἄρχοντας στὸ φρόνημα καὶ ὁ πιὸ φτωχός, μὲ τὴν κρατικοποίηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ μεταμορφώθηκε σὲ βαλκάνιο ἐπαρχιώτη, λοῦμπεν στοιχεῖο τοῦ δυτικοῦ «παραδείγματος». Νὰ πλένει πιάτα στὰ ἑστιατόρια τῆς Ἀμερικῆς, νὰ γδέρνει ψάρια στὰ μικροφαγάδικα τῆς Αὐστραλίας, εὐτελισμένος «γκάσταρμπάϊτερ» ἀργότερα στὴ Γερμανία. Ἀλλὰ καὶ στὴν ἔσχατη κατάπτωση, μετὰ τὴν κρατικοποίηση, καϋμὸς καὶ νοσταλγία τοῦ Ἕλληνα ἦταν ἡ πατρίδα: Καὶ «πατρίδα» σήμαινε τὴ γλῶσσα του, τὸ χωριό του, τὴ ζωντανὴ πνύκα τοῦ καφενείου, τὴν ἐκκλησιά, ὀμφαλὸ τοῦ «ἱεροῦ» στὴ ζωή του, τὴ Γιορτή, τὸ σταυροκόπημα. Ψάξτε ἂν ὑπάρχει χωριὸ στὴν Ἑλλάδα, ποὺ νὰ μὴν χρωστάει τὴν πλατεία του, τὸ σχολειό του, τὴν ἐκκλησιά του, τὴν ὕδρευσή του σὲ ἀπόδημους ντόπιους «δωρητὲς» καὶ «εὐεργέτες». Τοὺς ἴδιους ποὺ ἔχτισαν καὶ στὴν Ἀθήνα ὅ,τι κομψότερο καὶ ἑλληνικὸ σὲ ἀρχιτεκτονική.
.             Τὸ πρόσωπο ποὺ ἐπελέγη ἀπὸ τὴν κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη γιὰ νὰ προεδρεύσει στὴν ὀργάνωση τοῦ ἑορτασμοῦ γιὰ τὰ διακόσια χρόνια ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση, εἶναι μία κατ᾽ ἐξοχὴν εὔστοχη ἐπιλογή. Δν θ μποροσε ν πάρξει εστοχότερη. Συμβολικ φιγούρα: σαρκώνει ποκαλυπτικ λους τοὺς λόγους πο διαφοροποιον κα πομακρύνουν τελεσίδικα τν λλαδικ κοινωνία π τ θαμα το 1821. Συλλογισθετε το, εναι συνεπέστερη κφανση το «προοδευτικο» μηδενισμο, το διπολικο (μαρξιστικο κα καπιταλιστικο) στορικο λισμο, πο κυβερνάει πιά, μόνιμα κα σταθερά, τ χώρα.
.           Μὲ τὸν μαρξιστικὸ ἱστορικὸ-ὑλιστικὸ μηδενισμό, οἱ προθέσεις εἶναι ξεκάθαρες: Θέλουν τν λλάδα κράτος διεθνικό, πιθετικ θρησκο, τν λα γλωσσο γι νά ’ναι κα σκεφτος, μόνο παδός, χι πολίτης, χειραγωγούμενος λομπεν συρφετός. Τὰ ἴδια, γιὰ τοὺς δικούς του στόχους, θέλει καὶ ὁ μηδενισμός, ὡς ἰδεολογία καὶ πρακτικὴ τῆς διεθνικῆς ἀσυδοσίας τῶν «Ἀγορῶν». Αὐτὸς δουλεύει ἀκόμα πιὸ ὕπουλα, ὑποκαθιστᾶ τὴν ἐμπειρία μὲ τὶς ἐντυπώσεις, τὸ πραγματικὸ μὲ τὸ φαντασιῶδες. Ἡ ἰδεοληψία γίνεται «πεποίθηση», τὸ χρῆμα μέτρο κάθε «ἐπιτυχίας», ἡ εὐτυχία μόνο ἡδονικὴ ἀνατριχίλα.
.             Τουλάχιστο, στς 25 Μαρτίου το 2021, κάποιος, ποιοσδήποτε, ς ργανώσει να μικρό, θόρυβο μνημόσυνο, γι σους θέλουν ν θρηνήσουν τν λλάδα πο χάθηκε.

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΑΘΕΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Νοοτροπία ἄθεου ὁλοκληρωτισμοῦ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.          Ὁ ἀντικειμενικὸς καὶ γνώστης τῆς Ἱστορίας ἀναγνώστης κειμένων ποὺ γράφουν ἡμιμαθεῖς λογοκόποι σὲ ΜΜΕ γιὰ τὴν 200ή ἐπέτειο ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 ἀντιλαμβάνεται ἀμέσως τὰ συναισθήματά τους ἔναντι τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Μοιάζουν μὲ ἰδεολόγους συνεχιστὲς τῶν προπαγανδιστῶν τοῦ ἄθεου ὁλοκληρωτισμοῦ. Ἡ προφανὴς ἰδεολογικὴ ἀθεϊστική τους ἐμπάθεια καὶ ὁ ὀφθαλμοφανὴς ἀντιεκκλησιαστικός τους φανατισμὸς τοὺς ὁδηγοῦν στὸ νὰ ἐπιχειροῦν ὄχι μόνο νὰ μειώσουν τὴν μοναδικὴ προσφορὰ τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ κατὰ τὴν ὀθωμανοκρατία καὶ ἑνετοκρατία, γιὰ τὴν διαφύλαξη τῆς ἀρχαίας καὶ τῆς μεσαιωνικῆς ἑλληνικῆς γραμματείας, γιὰ τὴν ἐπώαση καὶ ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821. Αὐτὸ δὲν τοὺς φτάνει. Θέλουν νὰ συκοφαντήσουν τὴν Ἐκκλησία, νὰ Τὴν μειώσουν στὰ μάτια τῶν ἀδαῶν, νὰ Τὴν ἀποκλείσουν ἀπὸ τὴ μνήμη τῶν Ἑλλήνων ὡς κάτι τὸ ἀρνητικό, τὸ σκοταδιστικό.
.         Στὰ πλαίσια τῆς προπαγάνδας τους οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἐκκλησίας κατασκευάζουν γι᾽ Αὐτὴν μία ψεύτικη εἰκόνα. Πρὸς κατασκευὴ αὐτῆς τῆς εἰκόνας συμπυκνώνουν τὴν Ἐκκλησία σὲ ἕνα πρόσωπο, τὴν Ἱστορία Της σὲ κάποιες χρονολογίες καὶ τὶς χιλιάδες συμβάντα σὲ λίγα δευτερεύοντα στὴν οὐσία τους. Ἔτσι μεμονωμένα περιθωριακὰ στοιχεῖα τὰ μετατρέπουν σὲ συμπτώματα γενικά, συνολικὰ καὶ συνεχόμενα. Μία ἄλλη μέθοδος εἶναι τὰ προβαλλόμενα φαντασιοκοπήματα. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἠθελημένα προβάλλεται ψευδῶς ὡς ταυτιζόμενη μὲ τὴ Ρωμαιοκαθολική, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ὡς ὁ Πάπας τῆς Ρώμης, οἱ μητροπολίτες καὶ οἱ ἱερεῖς ὡς στελέχη τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης, ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος ὡς ὁ Τορκ(ου)εμάδα, οἱ Ρήγας καὶ Κοραής, ὡς οἱ Μαρὰ καὶ Νταντόν….
.         Τὰ ἄρθρα τῶν ἀθέων δημοσιογραφούντων, ποὺ γράφονται καὶ θὰ γραφοῦν ἐν ὄψει τοῦ 1821, πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν σὲ ἕνα Μουσεῖο ὡς παραδείγματα σύγχρονης ὁλοκληρωτικῆς ἀθεϊστικῆς προπαγάνδας. Διότι, φυσικὰ καμία σχέση μεταξὺ Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ Ρωμαιοκαθολικῆς. Οἱ Ὀρθόδοξοι ὑπέφεραν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὸ Βατικανὸ καὶ τοὺς ὑποτακτικούς του. Οἱ Ρήγας καὶ Κοραὴς ἦσαν πιστὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἀθανάσιος ὁ Πάριος διώχθηκε ὅταν «προοδευτικοὶ» ἐπικράτησαν στὸ Φανάρι… Ο θεοι προπαγανδιστς δν θέλουν ν μολογήσουν τι σοι δημιούργησαν τ θαμα τς πιβίωσης το θνους π 400 κα πλέον χρόνια κα τ πελευθέρωσαν σαν ΟΛΟΙ μέλη τς κκλησίας. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ατ συντρίβει τν δεολογία τους κα δν μπορον ν τν δεχθον.
.              Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, διὰ τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Πολιτιστικῆς Ταυτότητας μὲ ψυχραιμία καὶ ἀντικειμενικότητα προχωρεῖ νὰ συμπληρώσει τὰ δέκα ἐτήσια ἐπιστημονικὰ συνέδρια γιὰ τὸ 1821, ποὺ ξεκίνησαν τὸ 2012. Πρόεδρος τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Συνεδρίων ἦταν ἕως τὸν πρόσφατο θάνατό του, ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς τῆς Ἱστορίας καὶ Ἀκαδημαϊκὸς Κωνσταντῖνος Σβολόπουλος. Θέματα τῶν συνεδρίων ἦσαν, μεταξὺ ἄλλων: Εὐρωπαϊκὲς καὶ ἑλληνικὲς πηγὲς γιὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ἡ διαχρονικὴ συνείδηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ ὑπόδουλο Γένος, Νεομάρτυρες, ἀναζητώντας τὴν ταυτότητα τοῦ Διαφωτισμοῦ, ἡ Ὀρθόδοξη Θρησκευτικὴ Παράδοση καὶ ὁ Διαφωτισμός, ὁ φιλελληνισμός, μορφὲς καὶ τόποι θυσίας, τὸ φιλελεύθερο πνεῦμα τῶν θεσμῶν τοῦ Συντάγματος τῆς Τροιζήνας.-

 

 

, ,

Σχολιάστε

Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ καὶ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ τῆς ΕΛΛΑΔΟΣ στὶς ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ γιὰ τὴν ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

πανάσταση… ερωνύμου γι τ 1821!
Ρεπορτὰζ
Ἀντώνης Τριανταφύλλου
ἐφημ. «Δημοκρατία», 22.08.2019

.               Τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο θὰ ἐπισκεφθεῖ, σύμφωνα μὲ πληροφορίες τῆς «δημοκρατίας», αὔριο τὸ μεσημέρι ἡ ἐπικεφαλῆς τῆς «Ἐπιτροπῆς 2021» Γιάννα Ἀγγελοπούλου. Ἡ συνάντηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ τὴν κυρία Ἀγγελοπούλου, ἐνῶ φαινομενικὰ ἔχει ἐθιμοτυπικὸ χαρακτήρα, οὐσιαστικὰ εἶναι κρίσιμη.
.               Ἐκκλησιαστικοὶ κύκλοι ἐκτιμοῦν ὅτι θὰ εἶναι μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία νὰ ξεδιαλύνει τὸ τοπίο γιὰ τὸ πῶς καὶ ἐὰν θὰ συμμετάσχει ἡ Ἐκκλησία στὴ διοργάνωση τῶν κρατικῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὸ σημαντικὸ ἐθνικὸ ὁρόσημο τῶν 200 χρόνων ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821.
.               Στὸ περιβάλλον τῆς Γιάννας Ἀγγελοπούλου φέρεται ὅτι κυριαρχεῖ ἡ ἰδέα πὼς δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξει κάποιου εἴδους ἐκκλησιαστικὴ συμμετοχὴ στὴν ὀργάνωση τῶν ἐκδηλώσεων. Ὡστόσο, γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἡ ὑπόθεση τῆς Παλιγγενεσίας εἶναι πολὺ σοβαρή. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὰ τελευταῖα χρόνια, μέσα ἀπὸ ἑπτὰ ἐπιστημονικὰ συνέδρια καὶ ἡμερίδες, ἔχει ἀναδείξει τὴ συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἱεραρχῶν καὶ ἁπλοῦ κλήρου ὄχι ἁπλὰ στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγό, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄγνωστες πτυχὲς ἀπὸ τὴν προεπαναστατικὴ περίοδο καὶ στὴν ἀγωνιώδη προσπάθεια νὰ διατηρηθεῖ ἡ ἐθνικὴ ταυτότητα ἀπέναντι στὰ κύματα τοῦ βίαιου καὶ ἐξαναγκαστικοῦ ἐξισλαμισμοῦ. «Ἐμεῖς δὲν κατέχουμε οὔτε ἀλάθητο οὔτε αὐθεντία. Ἐπιθυμία μας εἶναι, μὲ σεβασμὸ στὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια, νὰ ἀναδείξουμε τὴ σημαντικὴ συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας μας στὴν προεπαναστατικὴ διατήρηση τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας, ἀλλὰ καὶ στὴν ἐπαναστατικὴ περίοδο, πτυχὲς ποὺ κάποιοι συστηματικὰ ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποκρύψουν ἢ καὶ νὰ ἐξαφανίσουν», δήλωσε στὴ «Δημοκρατία» ἐκκλησιαστικὴ πηγὴ σχολιάζοντας τὴν ἐπικείμενη συνάντηση.
.               Νωρίτερα αὔριο, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος θὰ μεταβεῖ στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας γιὰ νὰ ἀνταποδώσει τὴν ἐπίσκεψη ποὺ εἶχε πραγματοποιήσει στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ ἡ νέα ὑπουργὸς Παιδείας Νίκη Κεραμέως τὸν περασμένο Ἰούλιο, λίγες ἡμέρες μετὰ τὸν διορισμό της. Τὰ μέτωπα Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας εἶναι ἀρκετά, καὶ ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ πρέπει νὰ βροῦν ἐκ νέου τὸν «βηματισμὸ» μὲ τὴν ἑλληνικὴ Πολιτεία.
.               Ἡ νέα κυβέρνηση ἔχει διαβεβαιώσει ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν ἀλλαγὲς στὸ μισθολογικὸ καθεστὼς τῶν κληρικῶν, κάτι ποὺ παραλίγο νὰ προκαλέσει μείζονα πολιτικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ κρίση, ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος καὶ τὸ Μέγαρο Μαξίμου ἐπιχείρησαν νὰ μεθοδεύσουν τὴν ἔξωση τῶν κληρικῶν ἀπὸ τὸ ἑνιαῖο μισθολόγιο.
.               Βεβαίως, ἐκκρεμοῦν ζητήματα στὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ὑπάρξει συνεννόηση ἀνάμεσα στὴν κυβέρνηση καὶ τὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἡ διαχείριση καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ὄχι ὅμως ὅπως ἐπιχειρήθηκε νὰ συμβεῖ μέσα ἀπὸ τὴν ἀνίερη συμφωνία Τσίπρα – Ἱερωνύμου, ἀλλὰ ἴσως στὸν ἄξονα τῆς παλιᾶς συμφωνίας Ἀρχιεπισκοπῆς – Πολιτείας ποὺ χρονολογεῖται ἀπὸ τὸ 2014, ἐπὶ κυβέρνησης Σαμαρά. Ἐπιπλέον, ὑπάρχουν τὸ ἀνοιχτὸ μέτωπο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνάγκη βελτίωσης καὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης.

 

ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr

 

 

 

 

Σχολιάστε

«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ Π.Ο.Π» τὸ ΝΕΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ONOMA!!! (Ἡ προσβολὴ τῆς ἱστορικῆς μνήμης)

προσβολ τς στορικς μνήμης

Ἀπὸ τὴν Δρ. Ἑλένη Παπαδοπούλου

ΕΙΣ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Δυσοίωνα προμηνύματα.

.             Πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες πέρασε στὰ ψιλὰ ἕνα γεγονὸς ποὺ ἂν εἶχε συμβεῖ σὲ ἄλλη χώρα ὁ πολιτικὸς ποὺ θὰ τὸ εἶχε διαπράξει θὰ εἶχε τουλάχιστον ζητήσει ταπεινὰ συγγνώμη ἀπὸ τὸν λαό, ἂν δὲν εἶχε τελικὰ παραιτηθεῖ.
.             Μιλάω γιὰ τὶς ἀπαράδεκτες δηλώσεις καὶ τακτικὲς τοῦ ὑπουργοῦ Ἐπικρατείας τῆς Ν.Δ. κ. Γεραπετρίτη, ὁ ὁποῖος ἀφαίρεσε ἀπὸ τὸ ἄρθρο 113 τὸν σκοπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τοὺς ἑορτασμοὺς γιὰ τὸ 1821, ὁ ὁποῖος ἀφοροῦσε τὴν «ἀνάπτυξη ἐθνικοῦ ἀφηγήματος τῆς Ἑλλάδας μὲ σκοπὸ τὴ δημιουργία ἑνιαίας εἰκόνας καὶ ταυτότητας τῆς χώρας καὶ τῶν φορέων τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους».
.             Ὁ ἐν λόγῳ ἐθνικὸς σκοπὸς ἐνόχλησε τὸν μαρξιστὴ καὶ ἀνιστόρητο κ. Βούτση, ὁ ὁποῖος ζήτησε τὴν ἀπόσυρση τῆς φράσης λέγοντας: «Τί πράγματα εἶναι αὐτά; Τὸ 2019, μετὰ τὴν κρίση τὴ δεκαετῆ, μέσα σὲ μία παγκοσμιοποίηση ὅπου δοκιμάζονται τὰ πάντα, μιλᾶμε γιὰ ἑνιαῖο ἐθνικὸ ἀφήγημα καὶ γιὰ ταυτότητα τῆς χώρας; Τραβῆξτε τὸ πίσω. Τέτοιες ἐθνοποιητικὲς διαδικασίες ἔγιναν στὸν 19ο αἰώνα, ποὺ γιὰ νὰ ὑπάρξουν τὰ ἔθνη-κράτη δημιουργοῦνταν τὸ κυρίαρχο ἀφήγημα. Δημιουργοῦνται τεράστια ἐρωτηματικὰ ἀπὸ μία τέτοια προσέγγιση». Ὁ κ. Βούτσης ζήτησε νὰ μὴν ὑπάρξει, μὲ τὴν ἀφορμὴ τῆς συμπλήρωσης 200 χρόνων ἀπὸ τὸ 1821, «προσπάθεια ὑπεροχῆς ἐθνικολαϊκιστικοῦ χαρακτήρα».
Ὁ κ. Γεραπετρίτης αἰσθάνθηκε προφανῶς κάποιου εἴδους ντροπή, δὲν ξέρω μὴν ἀνῆκε καὶ σὲ καμιὰ ΚΝΕ στὰ νιάτα του, κανέναν Ρήγα, θαύμαζε κανέναν κομμουνισμένο καὶ αἰσθάνθηκε τὴν ἀνάγκη νὰ ἀπολογηθεῖ λέγοντας «δὲν εἶναι ὅτι προσπαθοῦμε νὰ διαμορφώσουμε ἑνοποιημένη ἐθνικὴ βάση, ἀλλὰ εἶναι τὸ branding τῆς Ἑλλάδας πρὸς τὰ ἔξω, ὥστε νὰ ἀπηχεῖ τὰ μηνύματα μὲ ἕναν ἑνιαῖο τρόπο ἐπικοινωνιακῆς προβολῆς καὶ ὄχι μία δημόσια πολιτικὴ ποὺ ἀναφέρεται σὲ ἑνιαῖο ἔθνος» καὶ δέχτηκε νὰ ἀλλάξει τὴν ἀρχικὴ διατύπωση.
.             Σύμφωνα μὲ δημοσιεύματα, στὶς ἀλλαγὲς δὲν θὰ ὑπάρχει καμία ἐθνικὴ ἀναφορά, ἀλλὰ ὁ σκοπὸς τῆς ἐπιτροπῆς θὰ εἶναι ἡ «ἑνιαία εἰκόνα branding τῆς χώρας καὶ τῶν φορέων τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους». Ατ θ γράφει νόμος. ν εναι δυνατόν, λς κα βλέπω τ marketing plan ταιρίας.
.             Τὸ τραγικότερο ὅλων εἶναι ὅτι ὁ κ. Γεραπετρίτης, ἀντὶ νὰ ἀπαντήσει στὸν ἀνιστόρητο Βούτση ὅπως τοῦ πρέπει, ὄχι μόνο συμφώνησε, ἀλλὰ διευκρίνισε τι ο ορτασμο δν χουν ν κάνουν μ τν δέα το νιαίου θνους, δν πάρχει τέτοια πολιτική, δν πάρχει σκοπς γι δημιουργία νιαίας θνικς βάσης.
.            
κ. Γεραπετρίτης δηλαδ μέσα στν λληνικ Βουλή, κα ατ χει τ σημασία του, ποκηρύσσει ,τι ρίζει τ Σύνταγμα ς οσία το λληνικο κράτους, τ θνος.
Δυσκολεύομαι νὰ φανταστῶ πολιτικὸ σοβαρῆς δημοκρατικῆς χώρας, ποὺ νὰ ἀνήκει μάλιστα στὴ δεξιὰ παράταξη, νὰ προχωροῦσε σὲ τέτοιες ἀπαράδεκτες δηλώσεις καὶ νὰ ὑποχωροῦσε στὶς κομμουνιστικὲς ἀντιλήψεις περὶ Ἱστορίας ἑνὸς τύπου ποὺ ἀποτελοῦσε μέλος μίας ἀνεκδιήγητης, γελοίας καὶ ἐπιζήμιας κυβέρνησης. Καὶ δυσκολεύομαι ἀκόμη περισσότερο νὰ φανταστῶ ὅτι μία τέτοια προσβλητικὴ στάση ἀπέναντι στὸ Σύνταγμα καὶ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ δὲν θὰ τύγχανε σοβαρῶν ἐπιπλήξεων, μὴν πῶ καὶ παραιτήσεων.
.             Σύμφωνα μὲ τὴ λογική τοῦ κ. Γεραπετρίτη, μὲ τὴν ὁποία προφανῶς συμφωνεῖ ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δὲν πρέπει νὰ ἀναφέρεται ὡς ἑνιαῖο ἔθνος, ἀλλὰ ὡς προϊὸν μὲ brand, κάτι σν τ φέτα ΠΟΠ, καὶ πρέπει νὰ πλασάρεται ἀναλόγως στὶς «ἀγορές». Αὐτό, εἶναι ὁ φιλελευθερισμὸς μὲ ὅρους liberal ἀριστεροῦ. Ἂν ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση, ποὺ ἦταν σαφῶς ἐθνική, μὲ πλήρη συνείδηση τῶν ἀγωνιστῶν γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πολεμοῦσαν ὡς Ἕλληνες γιὰ τὴν Ἑλλάδα, βολεύει νὰ προβληθεῖ ὡς multi culti ἀφήγημα, παραποιώντας τὰ γεγονότα βέβαια καὶ προσβάλλοντας τὴ συλλογικὴ ἱστορικὴ μνήμη, ἔτσι θὰ γίνει. Ἡ Ν.Δ., ὡς φαίνεται, συμμετέχει στὶς προσπάθειες τῶν μαρξιστῶν ἱστορικῶν νὰ ξαναγράψουν τὴν Ἱστορία μὲ ὅρους πάλης τῶν τάξεων.
.             Πῶς αἰσθάνεται ὁ κ. Γεραπετρίτης, ποὺ μιλᾶ γιὰ branding καὶ ἐπικοινωνιακὴ πολιτική, ἀπέναντι στὸ πιὸ σημαντικὸ γεγονὸς τῆς σύγχρονης Ἱστορίας μας, τὴν Ἐθνικὴ Ἐπανάσταση, ποὺ μᾶς ἔδωσε ἑλληνικὸ κράτος καὶ μᾶς ἔκανε Ἕλληνες πολίτες, ἀλλιῶς θὰ ἤμασταν κομμάτι τῶν Τούρκων τοῦ Ἐρντογάν, τώρα εἶναι πασιφανές. Θεωρεῖ ὅτι ὅλα εἶναι θέμα marketing. Νομίζει τι τ λληνικ θνος εναι Coca-Cola, λληνικς λας κομμάτι τς πολυεθνικς κα ατς μάνατζέρ της, ποὺ πρέπει νὰ προβάλλει τὸ προϊὸν σωστά, σύμφωνα μὲ τὸ τί θέλει ἡ ἀγορά.
.             Προσπαθοῦμε νὰ «πουλήσουμε» ἕνα ἱστορικὸ γεγονὸς στὶς «ἀγορὲς» τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ψάχνουμε γιὰ brand. Ἐξ οὗ καὶ ὁ διορισμὸς τῆς glamorous Ἀγγελοπούλου στὴν ἐπιτροπή. Μς νδιαφέρει γκλαμουρι το πράγματος, χωρς «θνικολαϊκισμούς». Κοινῶς, σύντροφοι, συμφωνοῦμε μαζί σας, γιατί ἔχουμε κι ἐμεῖς σκοπὸ νὰ παραχαράξουμε τὴν Ἱστορία. Σὲ ἕνα σημαντικὸ ἱστορικὸ γεγονὸς τοῦ ἔθνους-κράτους ἡ Ν.Δ. φτιάχνει τὸ brand, ἀντὶ νὰ ψάχνει τὴν οὐσία.
.             Ατ εναι τ γενικ «πιστεύω» τς κυβέρνησης, ποία πιστεύει τι μ προπαγάνδα κα τεχνικς διαφήμισης, που τ τίποτα γίνεται κάτι, θ πείσει τος σανοφάγους τι κάτι καλ συμβαίνει. Τὸ θέμα εἶναι ὅτι δὲν ἀπευθύνεται σὲ ψηφοφόρους τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ καταλάβει σύντομα, ἂν καὶ ἤδη βλέπει τὰ πρῶτα δείγματα. Ὁ μήνας τοῦ μέλιτος γιὰ τὴν κυβέρνηση τελείωσε. Τώρα ἀρχίζουν τὰ δύσκολα.

 

ΠΗΓΗ: newsbreak.gr

 

,

Σχολιάστε

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὰ γεγονότα δὲν ἀλλάζουν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Τὰ ἱστορικὰ γεγονότα, ποὺ ἀφοροῦν τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, εἶναι σταθερά, ἀδιάψευστα. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ καλὸν εἶναι νὰ μὴν ἀλλοιώνονται. Ὁ τ. ὑπουργὸς κ. Ἀν. Ἀνδριανόπουλος σὲ ἄρθρο του στὴν ἐφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (26/3/2019, σελ. 13) μὲ τίτλο «Κλῆρος καὶ ἐπανάσταση» ἔγραψε: «Ἤδη ἀπὸ τὸ 1779, πολὺ πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπίσημη ἐκδήλωση τῶν ὅποιων ἐθνεγερτικῶν κινήσεων, ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος ὁ Ε΄ εἶχε καταδικάσει μὲ ἐπίσημο φιρμάνι τὴν ὅποια ἀνυπακοὴ κατὰ τοῦ ὀθωμανικοῦ κράτους». Στὸ κείμενο ἀκολουθεῖ ἐντὸς εἰσαγωγικῶν καὶ τὸ κείμενο τοῦ «φιρμανίου» (φιρμάνια δὲν ἐξέδιδαν οἱ Πατριάρχες).
.           Ὁ ἐθνοϊερομάρτυρας Πατριάρχης τὸ 1779 δὲν ἦταν κἂν Μητροπολίτης. Τὸ 1785 ἐξελέγη Μητροπολίτης Σμύρνης, καὶ παρέμεινε στὴν ἐν λόγῳ Μητρόπολη ἕως τὴν ἐκλογή του σὲ Πατριάρχη, τὸ 1797. Παρέμεινε δύο χρόνια στὸν πατριαρχικὸ θρόνο καὶ τὸ 1799 ἐξορίστηκε στὸν Ἄθω, ὅπου παρέμεινε ἕξι χρόνια. Ἡ δεύτερη πατριαρχία του διήρκεσε ἑνάμισι χρόνο (1806-1808) καὶ ἀκολούθησε δεκάχρονη ἐξορία, πάλι στὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἡ τρίτη πατριαρχεία του ἄρχισε τὸ 1819 καὶ ἔληξε μὲ τὸν ἀπαγχονισμό του, στὶς 10 Ἀπριλίου τοῦ 1821, ἀνήμερα τὸ Πάσχα, στὴν εἴσοδο τοῦ πατριαρχείου, ἡ ὁποία ἔκτοτε μένει κλειστή. Ἀσφαλῶς ὁ κ. Ἀνδριανόπουλος τὴν ἔχει ἐπισκεφθεῖ.
.           Ὁ κ. Ἀνδριανόπουλος σημειώνει ἐπίσης στὸ ἄρθρο του, πὼς ἐπειδὴ ὁ Ἀλ. Ὑψηλάντης ἦταν ὑπὲρ «τῆς δημιουργίας μοντέρνου κράτους, ποὺ θὰ κάλυπτε τὶς ἀνάγκες ἑνὸς ἀναδυόμενου ἐμπορικοῦ καὶ εὐρύτερα ἀστικοῦ κόσμου στὴν ἐπαναστατική του διακήρυξη (Σημ. ἐπρόκειτο περὶ προκηρύξεως) – καὶ παρὰ τὸν τίτλο της -, γνώστης προφανῶς τῶν διαθέσεων τοῦ Πατριαρχείου, δὲν ὁμιλεῖ σχεδὸν καθόλου περὶ Θρησκείας!».
.           Πρῶτον νὰ ἀναφερθεῖ ὁ τίτλος τῆς προκήρυξης τοῦ Ὑψηλάντη. Ἦταν «Μάχου ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος». Στὴν ἐπαναστατική, ἐθνικὴ καὶ πολιτικὴ προκήρυξη ὑπάρχουν τέσσερα (4) καθοριστικὰ σημεῖα γιὰ τὸν Ἀγώνα ποὺ ξεκινοῦσε ὁ Ἀλ. Ὑψηλάντης:

«1. Ἡ θεία Πρόνοια, ὦ φίλοι συμπατριῶται, εὐσπλαγχνισθεῖσα πλέον τὰς δυστυχίας μας, ηὐδόκησεν οὕτω τὰ πράγματα, ὥστε μὲ μικρὸν κόπον θέλομεν ἀπολαύσει μὲ τὴν ἐλευθερίαν πάσαν εὐδαιμονίαν.

2. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀποτινάξωμεν τὸν ἀφόρητον τοῦτον ζυγόν, νὰ ἐλευθερώσωμεν τὴν πατρίδα, νὰ κρημνίσωμεν ἀπὸ τὰ νέφη τὴν ἡμισέληνον, διὰ νὰ ὑψώσωμεν τὸ σημεῖον δι’ οὗ πάντα νικῶμεν, λέγω τὸν Σταυρόν, καὶ οὕτω νὰ ἐκδικήσωμεν τὴν πατρίδα καὶ τὴν ὀρθόδοξον ἠμῶν πίστιν ἀπὸ τὴν ἀσεβῆ τῶν ἀσεβῶν καταφρόνησιν.

3. Ἂς κινηθῶμεν λοιπὸν μὲ κοινὸν φρόνημα!….Οἱ ἱεροὶ ποιμένες ἂς ἐμψυχῶσι τὸν λαὸν μὲ τὸ ἴδιον τῶν παράδειγμα καὶ οἱ πεπαιδευμένοι ἂς συμβουλεύσωσι τὰ ὠφέλιμα.

4. Μὲ τὴν ἕνωσιν, ὦ συμπολίται, μὲ τὸ πρὸς τὴν ἱερὰν Θρησκείαν σέβας, μὲ τὴν πρὸς τοὺς νόμους καὶ τοὺς στρατηγοὺς ὑποταγήν, μὲ τὴν εὐτολμίαν καὶ σταθερότητα, ἡ νίκη μας εἶναι βεβαία καὶ ἀναπόφευκτος».

.           Ὁ κ. Ἀνδριανόπουλος στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου του σημειώνει πὼς ὁ ἁπλὸς κλῆρος ἀγκάλιασε τὸν ξεσηκωμὸ καὶ τὸ ὅραμα γιὰ ἕνα μοντέρνο ἐθνικὸ κράτος «σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἡγεσία τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ βολευόταν μὲ τὸ ἀπολυταρχικὸ ὀθωμανικὸ κράτος, ποὺ ἀπαξίωνε κάθε ἰδέα Διαφωτισμοῦ κι ἤθελε ἕναν λαὸ ὀπισθοδρομικὸ καὶ βυθισμένο στὰ σκοτάδια ἑνὸς συγκεντρωτικοῦ αὐταρχικοῦ κράτους». Τὸ «βόλεμα» τοῦ Πατριάρχη Γρηγορίου τοῦ Ε΄ εἶναι προφανὲς ἀπὸ τὸν ἀπαγχονισμό του… Ἐπίσης ἑπτὰ Πατριάρχες ἐκτελέστηκαν μόνο στὸν 17ο αἰώνα. Μεταξὺ αὐτῶν ὁ Κύριλλος Λούκαρις.
.           Ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ ἐθνικὴ συνείδηση τίμησαν τὸν Γρηγόριο τῶν Ε΄. Οἱ ματωμένοι καὶ μπαρουτοκαπνισμένοι ἀγωνιστὲς κατανοοῦσαν ὅτι οἱ πατριάρχες, ποὺ τοὺς ζητοῦσαν ὑποταγὴ στὸν σουλτάνο, ἦσαν σὲ αἰχμαλωσία καὶ ἀγνοοῦσαν τὶς συστάσεις τους. Ἀπὸ τὴν ἐπίγνωση αὐτὴ ξεκίνησε καὶ ἡ θέληση δημιουργίας τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τοῦ ἐλεύθερου Ἑλληνικοῦ κράτους. Ἡ καταπίεση ποὺ ἀσκεῖ τὸ τουρκικὸ κράτος στὸ Φανάρι καὶ τὰ καλοπιάσματα ἀπὸ αὐτὸ πρὸς τὴν αὐταρχικὴ τουρκικὴ ἐξουσία συνεχίζονται ὑποχρεωτικὰ ἀπὸ τότε ἕως σήμερα. Ἑπομένως ἀπαιτεῖται ἡ κατανόηση τῶν ἐλεύθερων Ἑλλήνων πρὸς Αὐτὸ καὶ ἡ ἀπὸ μέρους Του ἀποδοχὴ τῆς πραγματικότητας καὶ ἡ παραίτησή Του ἀπὸ τὴν ἀπαίτηση οἱ ἐλεύθεροι Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες νὰ πορεύονται καὶ αὐτοὶ ὡς αἰχμάλωτοι.-

, , ,

Σχολιάστε