Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἐμμ. Παναγόπουλος

ΕΝΑ ΑΓΚΑΘΙ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ» Πῶς μιὰ “νεκρὴ” γυναίκα μπορεῖ νὰ συντηρεῖ τὴν ζωὴ τοῦ κυοφορουμένου παιδιοῦ της γιὰ τόσο μεγάλο διάστημα;

ΕΝΑ ΑΓΚΑΘΙ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ»

Τοῦ Ἐμμ. Παναγόπουλου
Ἀμ. Ἐπικ. Καθηγητοῦ Χειρουργικῆς
τ. Συντ. Δ/ντοῦ Χειρ/γοῦ  ΕΣΥ
περιοδ. «Η ΔΡΑΣΙΣ ΜΑΣ»,
ἀρ. τ. 516, Φεβρ. 2014

Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.             Ἡ διατήρηση στὴν ζωὴ ἐγκεφαλικὰ νεκρῶν ἐγκύων γυναικῶν γιὰ κάποιες ἑβδομάδες μὲ στόχο τὸ κυοφορούμενο ἔμβρυο νὰ γίνει βιώσιμο καὸι νὰ γεννηθεῖ χωρὶς προβλήματα, εἶναι ἕνα μεγάλο ἀγκάθι στὴν ἀποδοχὴ τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου. Μέχρι σήμερα στὴν διεθνῆ βιβλιογραφία ἔχουν ἀναφερθεῖ περισσότερες ἀπὸ 20 περιπτώσεις μὲ μέγιστο χρόνο ὑποστηρίξεως τῆς ζωῆς 90 μὲ 110 ἡμέρες.
.                  Μία τέτοια περίπτωση παρουσιάστηκε πρόσφατα στὸ διαδίκτυο (Νοέμβρ. 2013) ἀπὸ πολλοὺς διαδικτυακοὺς ἱστοτόπους., ὅπως τὸ euronews.com, lifenews.com, News.Va καὶ ἄλλους.
.                 Ἡ πρόσφατη περίπτωση ἀφορῦσε σὲ μία 31 ἐτῶν ἔγκυο γυναίκα στὴν 15η ἑβδομάδα τῆς κυήσεως, ἠ ὁποία διακομίσθηκε τὴν ἄνοιξη τοῦ 2013 στὸ Universityof Debrecen Medical Centerτῆς ἀνατολικῆς Οὑγγαρίας, μὲ ἐγκεφαλικὴ αἱμορραγία καὶ ὑπεβλήθη ἀμέσως σὲ χειρουργικὴ ἐπέμβαση. Ὅμως δύο ἡμέρες μετὰ διαπιστώθηκε ἡ ἐγκατάσταση ἐγκεφαλικοῦ θανάτου. Ἡ οἰκογένειά της μαζὶ μὲ τοὺς γιατροὺς ἀποφάσισαν νὰ τὴν κρατήσουν στὴν ζωή, δίνοντας ἔτσι τὴν εὐκαιρία στὸ κυοφορούμενο παιδί της νὰ γίνει βιώσιμο καὶ νὰ γεννηθεῖ ὑγιές. Τὸν Ἰούλιο τοῦ 2013, ὕστερα ἀπὸ 92 ἡμέρες ἐντατικῆς ὑποστηρίξεως τῆς μητέρας καὶ ἐνῷ διένυε τὴν 27η ἑβδομάδα τῆς κυήσεως, τὸ μωρὸ γεννήθηκε μὲ καισαρικὴ τομή. Ἡ ὑποστήριξη τῆς μητέρας συνεχίσθηκε γιὰ ἄλλες δύο ἡμέρες καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰ ὄργανά της δόθηκαν σὲ τέσσερις ἀναμένοντες ἀσθενεῖς. Οἱ γιατροὶ καὶ ἡ οἰκογένεια δὲν δημοσιοποίησαν ἄμεσα τὴν περίπτωση, γιατὶ ἤθελαν νὰ εἶναι σίγουροι γιὰ τὴν ὑγεία τοῦ νεογνοῦ, τὸ ὀποῖο σήμερα εἶναι ἀπολύτως ὑγιὲς μὲ τὴν οἰκογένειά του.
.              Ἡ περίπτωση αὐτὴ, ὅπως καὶ οἱ προηγούμενες παρόμοιες περιπτώσεις, ὑποδηλώνουν τὴν μεγάλη πρόοδο τῆς ὑποστηρικτικῆς ἀγωγῆς στὶς Μονάδες Ἐντατικῆς Θεραπείας, ἀλλὰ ταυτόχρονα θέτουν καὶ τὸ ἐρώτημα πῶς μιὰ νεκρὴ γυναίκα μπορεῖ νὰ συντηρεῖ τὴν ζωὴ τοῦ κυοφορουμένου παιδιοῦ της γιὰ τόσο μεγάλο χρονικὸ διάστημαΜερικοὶ ἴσως βιαστοῦν νὰ ἀπαντήσουν ὅτι ἡ γυναίκα ἦταν ὄντως νεκρὴ καὶ ἁπλὰ τὸ σῶμα της ἔπαιξε τὸν ρόλο μίας σύγχρονης θερμοκοιτίδας, μέσα στὴν ὁποία έπιβιώνουν τὰ πρόωρα νεογνά. Ὅμως τὰ ἰατρικὰ δεδομένα ἄλλα δείχνουν καὶ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν ἄποψη αὐτή.
.             Σήμερα τὸ ὅριο βιωσιμότητας ἑνὸς νεογνοῦ τοποθετεῖται στὴν 24η ἑβδομάδα τῆς κυήσεως, μὲ μία γκρίζα περιοχὴ μεταξὺ τῆς 22ης καὶ 24ης ἑβδομάδος. Τὸ μικρότερο νεογνὸ ποὺ ἔχει ἐπιζήσει ἦταν 21 ἑβδομάδων καὶ 6 ἡμερῶν. Οἱ περισσότεροι νεογνολόγοι δὲν ἐπιχειροῦν κἂν ἀνάνηψη νεογνῶν μικρότερων τῶν 22 ἑβδομάδων, γιατὶ ἡ ἐπιβίωσή τους χωρὶς μείζονες ἀναπηρίες εἶναι ἐξαιρετικὰ σπάνια. Ἡ ἐπιβίωση κάτω τῆς 21ης ἑβδομάδος εἶναι πρακτικὰ μηδενική. Ἔτσι ἕνα ἔμβρυο στὴν 15η ἑβδομάδα τῆς κυήσεως, ὅπως στὴν ἀναφερομένη περίπτωση δὲν εἶχε καμία πιθανότητα ἐπιβιώσεως ἐκτὸς μήτρας. Ὅμως μέσα στὴν μήτρα τῆς ἐγκεφαλικὰ νεκρῆς μητέρας του ἐπέζησε γιὰ 12 ἑβδομάδες καὶ γεννήθηκε χωρὶς ἀνωμαλίες καὶ σήμερα εἶναι ἀπολύτως ὑγιές. Τὸ σῶμα τῆς ἐγκεφαλικὰ νεκρῆς γυναίκας προφανῶς βιολογικὰ ἦταν ζωντανό, γι᾽ αὐτὸ καὶ συντήρησε τὴν ζωὴ τοῦ ἐμβρύου γιὰ ἕνα τόσο μεγάλο χρονικὸ διάστημα.
             Οἱ περιπτώσεις τῶνἐγκεφαλικὰ νεκρῶν ἐγκύων ποὺ συντηροῦνται στὴν ζωή, δείχνουν μὲ τὸν πλέον ἐναργῆ καὶ σαφῆ τρόπο ὅτι ὁ ἐγκεφαλικὰ νεκρὸς δὲν εἶναι βιολογικὰ νεκρός. Ἁσφλῶς ἡ ζωή του εἶναι ὑποβαθμισμένη καὶ ἔντονα ὑποστηριζομένη ἀπὸ τὴν σύγχρονη ἰατρικὴ γνώση καὶ τεχνολογία, εἶναι ὅμως ζωὴ ποὺ μπορεῖ νὰ συντηρεῖ μιὰ ἄλλη ζωή, αὐτὴ τοῦ κυοφορουμένου ἐμβρύου

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ “ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΩΣ” (στὴν ἀφαίρεση ὀργάνων) ἢ καλύτερα ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΟΤΗ ΟΡΓΑΝΩΝ!

Τὸ πρόβλημα τῆς συναινέσεως στὴν ἀφαίρεση ὀργάνων
ἀπὸ «ἐγκεφαλικὰ νεκροὺς» ἀσθενεῖς

Ἐμμανουὴλ Παναγόπουλος,
Ἄμ. Ἐπίκ. Καθηγητής Χειρουργικῆς

 Περιοδ. «Ἡ Δράση μας»,
ἀρ. τ. 515,  Ἰαν. 2014

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:νάγλυφη ἄλλη μία πλευρὰ τῆς Ἐργολαβίας Ἀλλοτριώσεως καὶ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΩΣ. Πανταχόθεν δόλιες, ὕπουλες ἀλλὰ καὶ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ γιὰ τὴν ὑφαρπαγὴ ὅλων τῶν φυσικῶν καὶ πνευματικῶν μας στοιχείων, ἀπὸ τὰ σωματικὰ ὄργανα καὶ τὰ πολιτισμικὰ δεδομένα, μέχρι τὶς ἐθνικὲς δομὲς καὶ τὴν ἀνεξαρτησία, τὴν ἴδια τὴν ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΜΑΣ.
Τὸ «πρόβλημα» τελικῶς δὲν εἶναι ἡ «συναίνεση», τὸ πρόβλημα εἴμαστε ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ποὺ ἐξουσιοδοτοῦμε τοὺς ΓΥΠΕΣ νὰ μᾶς ξεσκίζουν τὶς σωματικὲς καὶ πνευματικὲς σάρκες.

.                   Ὁ νόμος 3984/2011 περὶ μεταμοσχεύσεων εἰσήγαγε τὴν ἔννοια τῆς εἰκαζομένης συναινέσεως ποὺ διατυπώνεται στὸ ἄρθρο 9, παράγραφος 2 ὡς ἑξῆς: «Ἡ ἀφαίρεση ἑνὸς ἢ περισσοτέρων ὀργάνων ἀπὸ ἐνήλικο, θανὸν πρόσωπο, πραγματοποιεῖται ἐφ᾽ ὅσον, ὅσο ζοῦσε, δὲν εἶχε ἐκφράσει τὴν ἀντίθεσή του, σύμφωνα μὲ τὴν παράγραφο 3». Καὶ μὲ ἔναρξη ἰσχύος τὴν 1.6.2013. Ἡ διάταξη αὐτὴ δημιούργησε θόρυβο καὶ μεγάλη ἀντίδραση, ποὺ τελικὰ ὁδήγησε στὴν τροποποίησή της, μὲ τὸ ἄρθρο 55, παράγραφος 4 τοῦ Νόμου 4075/2012. Ἡ τροποποίηση ἔγινε μὲ τὴν προσθήκη, στὴν ἀρχικὴ διατύπωση τῆς ἐπίμαχης διάταξης, τῆς περιοριστικῆς πρότασης «καὶ κατόπιν συναίνεσης τῆς οἰκογενείας του». Τόσο ρχικ σο κα τροποποιημένη διάταξη βασικ ντιστρατεύονται τ ατεξούσιο του νθρώπου κα τν ατονομία του, ἀφοῦ γιὰ ἕνα τόσο κρίσιμο ζήτημα τῆς ζωῆς του, ἄλλοι καλοῦνται νὰ ἀποφασίσουν γι’ αὐτόν, εκάζοντες τ βούλησή του συναινοντες ρήμην ατο.
.                   Ἐπιπλέον ὁ Νόμος 4075/2012 δν καθορίζει πακριβς τν ννοια τς «οκογενείας του». Εἶναι ὁ πρῶτος, ὁ δεύτερος ἢ ὁ τρίτος βαθμὸς συγγένειας ποὺ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφασίζει; Πς ποδεικνύεται οκογένεια; Ἀπὸ ποῦ πηγάζει τὸ δικαίωμα τῶν συγγενῶν τοῦ ἐγκεφαλικὰ νεκροῦ νὰ ἀποφασίζουν γιὰ τὴν τύχη του; Τί θ γίνει, ταν δν πάρχει οκογένεια ταν δν νημερωθε δν μφανισθε; Τότε θὰ ἐφαρμοσθεῖ ἡ εἰκαζόμενη συναίνεση, χωρὶς τὴ συναίνεση τῆς οἰκογένειας;
.                   Πρόσφατα γιὰ τὸ ζήτημα τῆς συναίνεσης ἀσχολήθηκε καὶ ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος (Δ.Ι.Σ.). Στὴ συνεδρίασή της στὶς 31.8.2013, ἡ Ι.Σ., κατόπιν σχετικῆς εἰσηγήσεως τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς, ἔλαβε ἀπόφαση γιὰ πληροφόρηση τοῦ πληρώματός της, σχετικὰ μὲ τὴ διάταξη τῆς εἰκαζομένης συναινέσεως καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ τροποποίησή της. Στὶς 28.9.2013 στὸν ἐπίσημο διαδικτυακὸ ἰστοχῶρο της ἡ Δ.Ι.Σ. ἀνήρτησε ἕνα κείμενο μὲ τίτλο: «Περὶ τοῦ ζητήματος τῆς ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΩΣ συμφώνως τοῖς Ν. 3984/2011 καὶ 4075/2012» μὲ ἀριθ. Πρωτοκόλλου 4035 καὶ ἀριθ. Διεκπ. 1778.
.                   Στὸ κείμενό της ἡ Δ.Ι.Σ. χαιρετίζει τὴν τροπολογία καὶ τὴν εἰσαγωγὴ τῆς συναίνεσης τῆς οἰκογένειας διότι, ὅπως ὑποστηρίζει, «καταργεῖ κατ’ οὐσίαν τὴν εἰκαζόμενη συναίνεση καὶ ὑπερέχει τοῦ παλαιότερου νόμου 2737/1999, διότι ἐκεῖ ἀρκοῦσε ἡ σιωπὴ τῶν στενῶν συγγενῶν, ἐνῶ τώρα ἀπαιτεῖται ὁπωσδήποτε ἡ συναίνεσή τους». Τὸ κείμενο καταλήγει λέγοντας ὅτι «ἡ ἀντίληψη ὅτι ἀπὸ 1.6.2013 ὅλοι εἴμαστε ἐν δυνάμει δότες, ἀποδεικνύεται πασιφανῶς ἐσφαλμένη».
.                   Δυστυχς εκαζομένη συναίνεση δν καταργεται, ἁπλὰ περιορίζεται ἀπὸ τὴν ὕπαρξη οἰκογένειας, ἂν φυσικὰ αὐτὴ ἐνημερωθεῖ καὶ ἐμφανισθεῖ. μως μ τν παρέμβασή της ατ Δ.Ι.Σ., θελημένα θέλητα, συναινε κα καλύπτει τν πολιτεία, ποδεχόμενη μμέσως τν ννοια το γκεφαλικο θανάτου κα δίδουσα τν σφαλμένη ντύπωση τι ρθόδοξη κκλησία εναι πρ το γκεφαλικο θανάτου. Ὅμως ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία γιὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, μέχρι σήμερα, δὲν ἔχει διατυπώσει ἐπίσημη θέση. Ἐπιπλέον θὰ πρέπει νὰ τονισθεῖ ὅτι μέσα στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπάρχει σεβαστὴ μερίδα ἱεραρχῶν, κληρικῶν, θεολόγων καὶ πιστῶν ποὺ ἀντιτίθεται καὶ δὲν ἀποδέχεται τὸν λεγόμενο ἐγκεφαλικὸ θάνατο ὡς ταυτόσημο μὲ τὸν θάνατο τοῦ ἀτόμου. Καὶ παλαιότερα, ἀλλὰ κυρίως πρόσφατα, αὐτὴ ἡ ἐναντίωση πρὸς τὸν ἐγκεφαλικὸ θάνατο ἀναδείχθηκε μὲ τὴν ἡμερίδα γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις, ποὺ πραγματοποιήθηκε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2013 στὸ Στάδιο Εἰρήνης καὶ Φιλίας, μὲ πάνω ἀπὸ χίλιους συμμετέχοντες καὶ μὲ διοργανωτὲς τὶς Ἱερὲς Μητροπόλεις Πειραιῶς καὶ Γλυφάδας καὶ τὴν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, παρὰ τὴ νομικὴ κατοχύρωσή του στὶς δυτικὲς κοινωνίες, παραμένει ἀνοικτὸ τόσο γιὰ τὴν Ἰατρικὴ ὅσο καὶ γιὰ τὴ Θεολογία καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
.                   Τὸ ζήτημα τῆς ἐγκυρότητας τῆς συναίνεσης ποὺ δίδεται ἀπὸ τὸν δυνητικὸ δότη, ὅταν ὑπογράφει τὴν κάρτα δωρητοῦ, ἢ ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς του, εἶναι πολὺ σοβαρό.
.                   Σὲ κάθε ἰατρικὴ πράξη, χειρουργική, φαρμακευτικὴ ἢ ἄλλη, ὑπάρχει ἡ ἠθικὴ ὑποχρέωση καὶ ἡ νομικὴ ἀπαίτηση ὄχι ἁπλὰ συναίνεσης (consent), ἀλλὰ συναίνεσης μετὰ ἀπὸ πλήρη ἐνημέρωση (informed consent). Μὲ δεδομένο ὅτι μέχρι σήμερα δὲν ὑπάρχει ὁμόφωνη ἰατρικὴ θέση γιὰ τὸ ταυτόσημο ἐγκεφαλικοῦ θανάτου καὶ βιολογικοῦ θανάτου καὶ ἡ ἀντιπαράθεση σὲ ἰατρικό, βιοηθικό, φιλοσοφικό, νομικὸ καὶ θεολογικὸ ἐπίπεδο καλὰ κρατεῖ, τὸ ἐρώτημα ποὺ τίθεται εἶναι τὸ ἀκόλουθο: Ποιά θ πρέπει ν εναι πληροφόρηση το δότη τν συγγενν του, στε χορηγούμενη π ατος συναίνεση ν εναι γκυρη; Τὴν ἀπάντησή μας τὴν δίνει ὁ David Hill, ἐπίτιμος Διευθυντὴς Ἀναισθησιολόγος στὸ Addenbrook’s Hospital, στὸ Καίμπριτζ τῆς Ἀγγλίας, διεθνῶς γνωστὸ μεταμοσχευτικὸ κέντρο, μὲ ἐμπειρία πολλῶν ἑκατοντάδων μεταμοσχεύσεων νεφρῶν καὶ ἥπατος. Ὁ Hill σὲ παρέμβασή του τὸ 2007 στὸ περιοδικὸ British Medical Journal καὶ μὲ τίτλο «θάνατος ἀπὸ ἐξαπάτηση» γράφει: «Ἐὰν ἕνας δυνητικὸς ἢ πραγματικὸς δότης δὲν γνωρίζει ὅτι τὰ ὄργανά του θὰ ἀφαιρεθοῦν “μετὰ τὸν θάνατό μου”, ἐνῶ ἀκόμη ἀναπνέει, μὲ αὐτόματη λειτουργία τῆς καρδιᾶς καὶ τῆς κυκλοφορίας, μὲ λειτουργοῦντα ζωντανὰ ὄργανα (ἀλλιῶς δὲν θὰ ἦταν χρήσιμα γιὰ μεταμόσχευση), μὲ ὑπολειπόμενη δραστηριότητα τοῦ ἐγκεφάλου καὶ τοῦ κεντρικοῦ νευρικοῦ συστήματος, τέτοια ποὺ νὰ ἀπαιτεῖ κάποιας μορφῆς ἀναισθησία γιὰ τὸν ἔλεγχο τῶν ἀπαντήσεων στὸ ἐγχειρητικὸ τραῦμα, τότε συναίνεση πο δίνει δν εναι καθόλου συναίνεση μετ π πληροφόρηση». Ὁ Hill, μμέσως πλν σαφς, ποστηρίζει τι μία συναίνεση χωρς πραγματικ πληροφόρηση εναι λλιπς κα πάντως μ γκυρη. Ὅμως τέτοια πληροφόρηση πουθενὰ δὲν γίνεται, γιὰ εὐνοήτους λόγους. Ἡ μόνη πληροφόρηση τοῦ δότη ἢ τῶν συγγενῶν του εἶναι ὅτι τὰ ὄργανα θὰ ἀφαιρεθοῦν μετὰ τὸν θάνατο, δημιουργώντας τν σφαλμένη ντύπωση τι τ ργανα θ φαιρεθον, ταν δότης θ εναι νεκρός, δηλαδ πτμα. Μάλιστα αὐτὴ ἡ ἐντύπωση ἐνισχύεται καθὼς ὁμιλοῦν γιὰ πτωματικὲς μεταμοσχεύσεις, πτωματικοὺς δότες καὶ πτωματικὰ ὄργανα. Ὅμως γκεφαλικ νεκρς σθενς σ καμία περίπτωση δν εναι πτμα, γιατί δὲν ἔχει τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ πτώματος οὔτε αὐτὰ τοῦ ἄρτι θανόντος. Εἶναι ἕνας βαριὰ ἀσθενὴς σὲ πορεία θανάτου ἢ ὅπως εὐφυῶς ἐγράφη, εἶναι ἕνας ἀρκετὰ νεκρός, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ταφεῖ καὶ ταυτόχρονα ἕνας ἀρκετὰ ζωντανός, γιὰ νὰ εἶναι δότης ὀργάνων.
.                   Συνεπῶς ἡ διδομένη σήμερα συναίνεση γιὰ τὴν ἀφαίρεση τῶν ὀργάνων ἀπὸ ἕναν ἐγκεφαλικὰ νεκρὸ ἀσθενῆ δν εναι γκυρη οτε θικ οτε νομικ λόγῳ λλιπος πληροφόρησης το δυνητικο δότη τν συγγενν του. Ἁπλὰ ἡ διδομένη συναίνεση ἀποτελεῖ τὸ λλοθι γι τν ξαπάτηση το δότη κα τ νομιμοποίηση τς φαρπαγς τν ργάνων του.

 ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ. «Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ»

,

Σχολιάστε

«ΔΙΑΣΩΖΕΤΑΙ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ;» (Εἰσήγηση Ἐμμανουήλ Παναγοπούλου, Ἀμ. Ἐπ. Καθηγητοῦ Χειρ/κῆς ΕΚΠΑ, στὴν Ἡμερίδα μὲ θέμα: «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεὰ ἢ ἀφαίρεση ζωῆς;»)

Ἐμμανουήλ Παναγόπουλος
Ἄμ. Ἐπ. Καθηγητὴς Χειρ/κῆς ΕΚΠΑ
τ. Συν/τής Δ/τής Χειρουργὸς ΕΣΥ
Νοσοκομεῖο «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ»

Διασώζεται ὁ ἐγκεφαλικός θάνατος;

Εἰσήγηση στήν Ἡμερίδα μέ θέμα:
 «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»
Σάββατο 20-4-2013 καί ὥρα 4 ἕως 9 μ.μ. 
στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας 
ΟΡΓΑΝΩΣΗ: Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη 
ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱ. Μ.Πειραιῶς σέ συνεργασία μέ τήν Ἱ. Μ. Γλυφάδας.

 

.             Ἀσφαλῶς ἡ ἐρώτηση αὐτὴ ἀκούγεται παράξενα, ἀφοῦ ἀφορᾶ ἕνα ζήτημα, ποὺ ἐδῶ καὶ 45 χρόνια βρίσκεται στὸ προσκήνιο τῆς ἰατρικῆς, καὶ ὄχι μόνον, ἐπικαιρότητας, ταυτοχρόνως δέ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἔχει νομοθετικὰ κατοχυρωθεῖ σὲ ὁλόκληρο τὸ δυτικὸ κόσμο, καὶ ὄχι μόνον.
.             Οἱ μεταμοσχεύσεις ὀργάνων ξεκίνησαν στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 60. Εἶχαν ὅμως τότε νὰ ἀντιμετωπίσουν δυὸ σοβαρὰ προβλήματα.
.             Ἀφ’ ἑνὸς τὰ ὄργανα ἀπὸ ὄντως νεκροὺς ἦταν ἀκατάλληλα καὶ μὴ λειτουργοῦντα μεταμοσχευόμενα καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἀφαίρεση ἀνθρωπίνων ὀργάνων πρὶν ἀπὸ τὴν διαπίστωση τοῦ θανάτου ἦταν πράξη ποινικὰ κολάσιμη.
.             Γιὰ τὴ συνέχιση τῶν μεταμοσχεύσεων ἔπρεπε νὰ βρεθεῖ μία λύση καὶ ἡ λύση βρέθηκε μὲ τὴ μετάθεση τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ θανάτου σὲ χρονικὴ στιγμὴ πρὶν ἀπὸ τὴν ὁριστικὴ παύση τῆς λειτουργίας τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἡ ad hoc ἐπιτροπὴ  τῆς ἰατρικῆς σχολῆς τοῦ Harvard  ταύτισε τὸ μὴ ἀναστρέψιμο  κῶμα, ποὺ εἶναι κατάσταση ζωῆς, μὲ τὸν θάνατο καὶ δημιούργησε τὸ 1968 τὴν ἔννοια τοῦ ΕΘ.
.             Τὰ ὅσα διαμείφθηκαν στὴν ἐπιτροπὴ αὐτή, τὰ γνωρίζουμε σήμερα μὲ κάθε λεπτομέρεια ἀπὸ τὴν διεξοδικὴ ἔρευνα τῆς Mita Giacomini , στὰ ἀρχεῖα τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς , ποὺ δημοσιεύθηκε τὸ 1997 (1).Στὸν ἐπίλογο τοῦ ἄρθρου της  ἡ Giacomini παρατηρεῖ: « τὰ κριτήρια τοῦ ΕΘ δὲν δημιουργήθηκαν μόνο ἀπὸ τὰ φυσικὰ χαρακτηριστικά τοῦ νεκροῦ ἤ ἀπὸ τὶς δυνατότητες τῶν διαγνωστικῶν καὶ ὑποστηρικτικῶν τεχνολογιῶν. Τὰ ἐγκεφαλικὰ νεκρὰ ἄτομα ἔπρεπε νὰ δημιουργηθοῦν, νὰ ἀναγνωρισθοῦν, νὰ περιγραφοῦν καὶ νὰ ὁρισθοῦν, μὲ τὴν ἀνάπτυξη τῶν κριτηρίων τοῦ ΕΘ. Ὁ ΕΘ ἦταν ἕνα κοινωνικὸ καὶ κλινικὸ κατασκεύασμα».
.             Στὰ κείμενα τῶν ὑπερασπιστῶν τοῦ ΕΘ εἶναι λίαν ἐμφανὴς ἡ προσπάθεια ταύτισης ἀντιθέτων καὶ ἀμοιβαία ἀποκλειόμενων καταστάσεων. Αὐτὸς ὁ τίτλος τῆς ἀρχικῆς δημοσίευσης τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Harvard  στὸ περιοδικὸ JAMA τὸν Αὔγουστο τοῦ 1968 εἶναι χαρακτηριστικὸς καὶ πιστοποιεῖ τὴν τῶν πραγμάτων ἀλήθεια. ΕΝΑΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ. ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ AD HOC ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ HARVARD  ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΘ (2).
.             Ὁ τίτλος σαφῶς δηλώνει τὴν προσπάθεια ἐξίσωσης τοῦ κώματος, ποὺ παρατηρεῖται μόνο στοὺς ζώντας, μὲ τὸν θάνατο ποὺ εἶναι ἀπουσία ζωῆς. Τὴν ἴδια κατάσταση συναντᾶ κανεὶς καὶ σὲ τίτλους ἰατρικῶν ἄρθρων, ὅπως: ΟΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΘ. ΤΡΕΧΟΥΣΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΝΕΚΡΟΥ ΔΟΤΗ (3).
.             Ὅμως, φυσιολογικὲς ἀλλαγὲς συμβαίνουν μόνο στοὺς ζώντας καὶ ὄχι στοὺς νεκρούς. Μεταθανάτια ἀλλαγὴ εἶναι μόνο ἡ ἀποσύνθεση. Ἔχει λοιπὸν ἰατρικὴ λογικὴ ἡ ἄποψη τῆς ὕπαρξης μεταθανάτιων φυσιολογικῶν ἀλλαγῶν ποὺ καλεῖται νὰ ἀντιμετωπίσει ἡ ἰατρική; Ἕνας ἄλλος  τίτλος : ΑΙΜΟΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΝΕΚΡΟΥΣ ΔΟΤΕΣ (4). Τὸ ἄρθρο ἀναφέρεται σὲ ἀσθενεῖς ἐγκεφαλικὰ νεκρούς. Ὅμως ἕνας ἀσθενής δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι νεκρὸς καὶ ἕνας νεκρὸς δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἀσθενὴς.
.             Ἐνδεικτικό τῆς σύγχυσης ποὺ δημιούργησε ὁ ὅρος ΕΘ εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὰ πρῶτα χρόνια μετὰ τὴν καθιέρωση τοῦ ΕΘ ,σὲ ἰατρικὰ κείμενα οἱ ἐγκεφαλικὰ νεκροὶ χαρακτηρίζονταν ὡς ζῶντα πτώματα ἤ πτώματα μὲ παλλόμενη καρδία ἡ καὶ τελείως ἀπαξιωτικὰ ὡς καρδιο-ἀναπνευστικὰ παρασκευάσματα. Πῶς ὅμως εἶναι δυνατὸν κάποιος νά χαρακτηρίζεται πτῶμα καὶ συγχρόνως νὰ εἶναι καὶ ζῶν ἤ νὰ ἔχει παλλόμενη καὶ λειτουργοῦσα καρδία;
.             Στὴν πορεία τοῦ  ΕΘ κάποτε τέθηκε τὸ ἐρώτημα. Γιατί ὁ ΕΘ ταυτίζεται μὲ τὸν βιολογικὸ θάνατο; Ποιὰ εἶναι ἡ βιολογικὴ βάση αὐτῆς τῆς ταύτισης; Ἡ ἀπάντηση ποὺ δόθηκε ἦταν ἡ ἀκόλουθη:  Ὁ ἐγκέφαλος ἀποτελεῖ τὸ κύριο συντονιστικὸ ὄργανο, ποὺ συντονίζει τὴ λειτουργία τῶν ἄλλων ὀργάνων μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διατήρηση τῆς λειτουργικῆς ἑνότητας τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἡ καταστροφὴ ἑπομένως τοῦ ἐγκεφάλου συνεπάγεται τὸν ἀποσυντονισμὸ τῆς λειτουργίας τῶν ἄλλων ὀργάνων καὶ ὁδηγεῖ σταδιακὰ τὸν ὀργανισμὸ στὸν θάνατο.
.             Ἡ ἀντιπαράθεση πρὸς τὸν ΕΘ ἄρχισε σχεδὸν ἀμέσως μετὰ τὴν καθιέρωσή του,   ὅμως πολλὰ χρόνια ἀργότερα, τὸ 1998, μία δημοσίευση μὲ τίτλο : ΧΡΟΝΙΟΣ ΕΘ. ΜΕΤΑ-ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ (5), τάραξε τὰ νερά.
.             Ὁ Alan Shewmon, καθηγητὴς νευρολογίας στὸ πανεπιστήμιο UCLA στὸ  Los Angeles, μελετώντας 70 ἀπόλυτα ἐξακριβωμένες περιπτώσεις ἐγκεφαλικὰ νεκρῶν ἀτόμων κατέληξε στὸ ἀκόλουθο συμπέρασμα : « τὸ φαινόμενο τοῦ χρόνιου ΕΘ ὑπονοεῖ ὅτι ἡ ἀπαρτιωτικὴ ἑνότητα ἑνὸς σύνθετου ὀργανισμοῦ δηλ. ἡ λειτουργία τοῦ ὀργανισμοῦ ὡς ὄλου, εἶναι ἕνα ἔμφυτο, μὴ ἐντοπιζόμενο, ὁλιστικὸ χαρακτηριστικό, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀμοιβαία ἀλληλεπίδραση ὅλων τῶν μερῶν, καὶ ὄχι ἕνας ἐκ τῶν ἄνω πρὸς τὰ κάτω συντονισμός, ποὺ ἐπιβάλλεται ἀπὸ ἕνα μέρος, τὸν ἐγκέφαλο, πάνω σὲ ἕνα παθητικὸ ἄθροισμα ὀργάνων.
.             Ὁ ρόλος τοῦ ἐγκεφάλου δὲν εἶναι ἐκεῖνος τοῦ κεντρικοῦ ρυθμιστῆ, χωρὶς τὸν ὁποῖον τὸ σῶμα χάνει τὴν ἑνότητά του καὶ σταματᾶ νὰ ἀποτελεῖ ἕναν ζωντανὸ ὀργανισμό. Ἑπομένως ἡ ἀπώλεια τῆς ἀπαρτιωτικῆς ἑνότητας δὲν εἶναι ἕνας φυσιολογικὰ ὑποστηρίξιμος λόγος γιὰ τὴν ἐξίσωση τοῦ ΕΘ μὲ τὸν θάνατο τοῦ ὀργανισμοῦ». Τὸ ἄρθρο ἦταν ἕνα ἰσχυρὸ κτύπημα στὰ θεμέλια  τοῦ ΕΘ ἀφοῦ ἀναιροῦσε τὴν βιολογικὴ βάση πάνω στὴν ὁποίαν στηριζόταν τὸ οἰκοδόμημα τοῦ ΕΘ.
.             Ἡ ἀνατροπὴ, ποὺ τὸ ἄρθρο αὐτὸ ἔφερε, ἦταν τέτοια, ποὺ ἀνάγκασε τὸ περιοδικὸ νὰ δημοσιεύσῃ στὸ ἴδιο τεῦχος ἕνα editorial, δηλ. ἄρθρο τῆς συντακτικῆς ἐπιτροπῆς, μὲ τὸν παράξενο τίτλο : ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΤΕΛΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ (6), μὲ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ Ronald Cranford,  ἐξέχοντος καθηγητοῦ νευρολογίας καὶ ὑπερασπιστῆ τοῦ ΕΘ καὶ εἰδικοῦ σὲ θέματα ἀπώλειας συνειδήσεως.
.             Γράφει τὸ editorial : « τὸ ἄρθρο τοῦ Shewmon καὶ ἡ ἐκτεταμένη τεκμηρίωση τῶν περιπτώσεών του σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς στοχαστικὲς ἀνησυχίες ἐπιστημόνων τὰ τελευταῖα χρόνια, δημιουργοῦν ἐρωτηματικὰ σχετικὰ μὲ τὴν ἐγκυρότητα τῆς σωματικῆς ἀποσύνθεσης ὡς βάσης ἐξίσωσης τοῦ ΕΘ μὲ τὸν θάνατο καὶ δικαιολογοῦν τὴ συνέχιση τῆς διερεύνησης τοῦ ζητήματος ».
.             Ἀκολούθησε σειρὰ ἄρθρων σὲ ἰατρικὰ καὶ βιοηθικὰ περιοδικὰ ποὺ ἑδραίωναν τὴν  ἐγκυρότητα αὐτῆς τῆς θέσης. Γράφτηκαν καὶ βιβλία γιὰ τὴν ἀντιπαράθεση πρὸς τὸν ΕΘ ὅπως Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. ΣΥΝΧΡΟΝΕΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ (7), ποὺ ἐκδόθηκε τὸ 1999.  ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ. Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΒΑΣΙΣΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (8), ποὺ ἐκδόθηκε τὸ 2000 , FINIS VITAE. ΕΙΝΑΙ Ο ΕΘ ΑΚΟΜΗ ΖΩΗ; (9) ποὺ ἐκδόθηκε τὸ 2006 στὰ ἰταλικὰ καὶ τὸ 2009 στὰ ἀγγλικά. Τὸ τελευταῖο αὐτὸ βιβλίο εἶναι μία συλλογὴ 18 ἄρθρων μὲ τὶς ὑπογραφὲς ἰατρῶν διαφόρων εἰδικοτήτων,  βιοηθικῶν, δικαστῶν, φιλοσόφων καὶ ἑνὸς ἐπισκόπου, ποὺ παρουσιάζουν καὶ ἀναλύουν τεκμηριωμένα τὴν ἀντίθεσή τους πρὸς τὴν ταύτιση τοῦ ΕΘ μὲ τὸν θάνατο τοῦ ἀτόμου.
.             Τὸ 2008 συγκαλεῖται ἡ  Προεδρικὴ Ἐπιτροπὴ Βιοηθικῆς τῶν ΗΠΑ, μὲ ἐντολὴ τὴ μελέτη τῶν ἀντιπαραθέσεων στὸν προσδιορισμὸ τοῦ θανάτου.
.             Ἡ Προεδρικὴ Ἐπιτροπὴ  μετὰ ἀπὸ πολύμηνες διαβουλεύσεις δημοσιεύει τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2008 ἕνα ἐπίσημο κείμενο 123 σελίδων μὲ τίτλο : ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. Η ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΒΙΟΗΘΙΚΗΣ (10).
.             Ἡ  Ἐπιτροπὴ ἀντικαθιστᾶ τὸν ὅρο ΕΘ μὲ τὸν ὅρο TOTAL BRAIN FAILURE  -ὁλικὴ λειτουργικὴ ἀνεπάρκεια τοῦ ἐγκεφάλου- γιατί τὸν θεωρεῖ φιλοσοφικὰ οὐδέτερο, φυσιολογικὰ εὐκρινέστερο καὶ διαχωρίζει τὴν ὑποκείμενη διάγνωση ἀπὸ τὸν καθορισμὸ τοῦ θανάτου.
.             Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπίσης ἀναγνωρίζει ὅτι ὑπάρχουν διχογνωμίες σχετικὰ μὲ τὴν κλινικὴ καὶ ἠθικὴ ἐγκυρότητα τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ θανάτου μὲ νευρολογικὰ κριτήρια, ἀφοῦ μερικοὶ θεωροῦν τὸν ΕΘ πολὺ περιοριστικὸ γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν μεταμοσχεύσεων καὶ ἄλλοι  φοβοῦνται ὅτι μπορεῖ ὁ ΕΘ νὰ μὴν εἶναι ἰσοδύναμος μὲ τὸν θάνατο τοῦ ἀτόμου.
.             Κατὰ τὴν Ἐπιτροπὴ γιὰ τὴ λύση τοῦ ζητήματος ὑπῆρχαν δυὸ δρόμοι. Ὁ πρῶτος σημαίνει ἀποδοχὴ τῆς ὑπάρχουσας ἀβεβαιότητας στὸν προσδιορισμὸ τοῦ θανάτου, ἀποδοχὴ τῆς μὴ ὕπαρξης ἐπαρκοῦς βιολογικῆς αἰτιολόγησης καὶ τέλος ἀπόρριψη τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ θανάτου μὲ νευρολογικὰ κριτήρια, μὲ ὅ,τι αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνεπάγεται γιὰ τὴ συνέχιση τῶν μεταμοσχεύσεων.  Ὁ δεύτερος δρόμος σημαίνει ὑποστήριξη τῆς ἐπικρατοῦσας ἀντίληψης προσδιορισμοῦ τοῦ θανάτου μὲ νευρολογικὰ κριτήρια καὶ ἡ ἀναζήτηση μίας καλύτερης καὶ ἐγκυρότερης αἰτιολογίας, ποὺ θὰ δικαιολογεῖ τὴ συνέχιση τῆς χρησιμοποίησης τοῦ νευρολογικοῦ κριτηρίου γιὰ τὸν καθορισμὸ τοῦ  πότε ἕνα ἄτομο εἶναι νεκρό. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀκολούθησε τὸν δεύτερο δρόμο καὶ διατύπωσε μία νέα αἰτιολόγηση, τὴν ἀκόλουθη.
.             Ἕνας ζωντανὸς ὀργανισμὸς γιὰ νὰ λειτουργεῖ ὡς ὅλον καὶ νὰ συνεχίζει νὰ ἐπιβιώνει, ἀπαιτεῖται νὰ ἀσκεῖ μία θεμελιώδη καὶ ζωτικῆς σημασίας λειτουργία, αὐτὴ τῆς συναλλαγῆς μὲ τὸ περιβάλλον, ποὺ τοῦ ἐξασφαλίζει τὴν αὐτοσυντήρηση.  Προϋπόθεση αὐτῆς τῆς συναλλαγῆς εἶναι ἡ ὕπαρξη τριῶν θεμελιωδῶν ἱκανοτήτων τοῦ ὀργανισμοῦ.

1ον. Τὸ ἄνοιγμα πρὸς τὸ περιβάλλον, ἀπὸ τὸ ὁποῖο δέχεται ἐρεθίσματα καὶ ἀντιδρᾶ  σὲ αὐτά.

2ον. Τὴν ἱκανότητα νὰ ἐνεργεῖ στὸ περιβάλλον γιὰ τὴν ἐκλεκτικὴ λήψη τῶν ἀναγκαιούντων στοιχείων γιὰ τὴν ἐπιβίωσή του.

3ον. Τὴν ὕπαρξη μίας βασικῆς ἐσωτερικῆς αἴσθησης ἀνάγκης, ποὺ ὠθεῖ τὸν ὀργανισμὸ σὲ αὐτὴν τὴ συναλλαγή.

 .             Ἡ Ἐπιτροπὴ ἑστίασε στὴν αὐτόματη ἀναπνοὴ καὶ στὴ συνείδηση ὡς τοὺς δυὸ κριτικοὺς δρόμους, μὲ τοὺς ὁποίους ὁ ζωντανὸς ὀργανισμὸς ἀσκεῖ τὴ συναλλαγὴ μὲ τὸ περιβάλλον.
.             Κατὰ τὴν Ἐπιτροπὴ στὸ ἄτομο μὲ ὁλικὴ ἀνεπάρκεια τοῦ ἐγκεφάλου ἔχει χαθεῖ τὸ θεμελιῶδες ἄνοιγμα πρὸς τὸ περιβάλλον καὶ ἡ ἱκανότητα νὰ δρᾶ σὲ αὐτὸ γιὰ τὸ δικό του ὄφελος. Ὑπάρχει ἀπώλεια συνειδήσεως καὶ ἀνικανότητα ἀπόκτησης καὶ κατανάλωσης γιὰ τὸν ἑαυτὸ του τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων τῆς ζωῆς, ὅπως ἡ ἀναπνοή, ἡ τροφὴ καὶ τὸ νερό. Ἔχει τελικὰ χαθεῖ ἡ  θεμελιώδης λειτουργία τῆς  συναλλαγῆς μὲ τὸ περιβάλλον καὶ ἄρα τὸ ἄτομο αὐτὸ πρέπει νὰ θεωρηθεῖ νεκρό.

 .          Στὴ θέση αὐτὴ τῆς Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς ἀσκήθηκε ἔντονη κριτική, τὰ κύρια σημεῖα τῆς ὁποίας εἶναι τὰ ἀκόλουθα.

1ον. Εἶναι φανερὸ ὅτι ἡ προσέγγιση αὐτὴ εἶναι περισσότερο φιλοσοφικὴ καὶ λιγότερο φυσιολογική-βιολογική.

2ον. Ἀγνοεῖ ἄλλες θεμελιώδεις ἐργασίες τοῦ ζωντανοῦ ὀργανισμοῦ, ὅπως ἡ αὐτοκατασκευὴ καὶ ἡ  αὐτοσυντήρηση διὰ μέσου τῆς ἐσωτερικῆς ὁμοιόστασης, ποὺ ὑπάρχει στὸν ἐγκεφαλικὰ νεκρό.

3ον.Τὸ ἔμβρυο ἂν καὶ δὲν ἔχει συνειδητὴ ἐπαφὴ μὲ τὸ περιβάλλον του, δὲν ἀναπνέει καὶ δὲν ἔχει ἐσωτερικὴ αἴσθηση τῆς ἀνάγκης τῆς ἀναπνοῆς, θεωρεῖται ζωντανὸς ὀργανισμός.

 4ον.Ἂν καὶ τὸ ἄτομο σὲ ὁλικὴ ἐγκεφαλικὴ ἀνεπάρκεια  δὲν ἔχει, κατὰ τὴν ἐπιτροπή, ἐπαφὴ μὲ τὸ περιβάλλον, ὅμως ἔχει συναλλαγὴ μὲ αὐτό. Ἡ ἐπούλωση τῶν τραυμάτων, ἡ καταπολέμηση τῶν λοιμώξεων, ἡ ἀντίδραση στὸ ἐγχειρητικὸ τραῦμα, ἡ συνέχιση τῆς κύησης καὶ ἄλλα ἀποτελοῦν ἐνδείξεις συναλλαγῆς μὲ τὸ περιβάλλον.

5ον. Δὲν μπορεῖ νὰ τεκμηριωθεῖ ἡ ἀπουσία ἐσωτερικῆς αἴσθησης τῆς ἀνάγκης γιὰ αὐτόματη ἀναπνοή, γιατί αὐτὴ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ἀλλὰ νὰ μὴν μπορεῖ νὰ ἐκδηλωθεῖ λόγῳ βλάβης ἤ καταστροφῆς τοῦ κέντρου τῆς ἀναπνοῆς.

 .             Τρία ἀπὸ τὰ δεκαπέντε μέλη τῆς ἐπιτροπῆς διαφώνησαν καὶ τὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ συνέταξε προσωπικὴ δήλωση, ποὺ ἐνσωματώθηκε στὸ τέλος τοῦ ἐπισήμου κειμένου ὡς προσωπικὴ δήλωση. Μεταξὺ τῶν τριῶν διαφωνούντων ἦταν καὶ ὁ πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς, ὁ πολὺ γνωστὸς καθηγητὴς βιοηθικῆς Edmund Pellegrino. Ὅταν ρωτήθηκε πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ πρόεδρος μίας ἐπιτροπῆς νὰ διαφωνεῖ μὲ τὰ συμπεράσματά της ἀπάντησε:  Ὡς πρόεδρος εἶχα τὴν ὑποχρέωση νὰ διασφαλίσω τὴν καλὴ καὶ μὲ ἐπιστημονικὸ τρόπο λειτουργία τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἀκόμα ὅτι τὰ συμπεράσματά της  θὰ ἀπηχοῦσαν τὴ γνώμη τῆς πλειοψηφίας. Ὡς  ἄτομο ἔχω τὴν προσωπική μου θέση.
.             Στὴν προσωπική του δήλωση ὁ Pellegrino, μεταξὺ ἄλλων, ἀναφέρει: «Μέχρι τώρα κάθε φιλοσοφικὸς ὁρισμὸς τοῦ θανάτου θεμελιώνεται σὲ κλινικὰ κριτήρια, ποὺ εἶναι συζητήσιμα. Ἂν καὶ ἀπαραίτητα τὰ κριτήρια αὐτὰ δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὰ αὐτὰ καθαυτὰ γιὰ τὸν ὁρισμὸ τοῦ θανάτου. Τελικὰ ἡ κεντρικὴ ἠθικὴ πρόκληση γιὰ τὸ ὁποιοδήποτε μεταμοσχευτικὸ πρωτόκολλο εἶναι νὰ δώσεις τὸ δῶρο τῆς ζωῆς σὲ ἕναν ἄνθρωπο χωρὶς νὰ ἀφαιρέσεις τὴ ζωὴ ἑνὸς ἄλλου ἀνθρώπου.
.             Ἕως ὅτου οἱ ἀβεβαιότητες καὶ ἡ ἀνακρίβεια τοῦ φάσματος ζωή-θάνατος διαλυθοῦν, ἡ ἠθικὴ συμβουλὴ τοῦ φιλοσόφου Haas Jonas πρέπει νὰ εἶναι ὁ ὁδηγός μας γιὰ κάθε μεταμοσχευτικὸ πρωτόκολλο. Δὲν γνωρίζουμε μὲ βεβαιότητα, συνεχίζει ὁ Pellegrino, τὴν διαχωριστικὴ γραμμὴ ζωῆς καὶ θανάτου καὶ ἕνας ὁρισμὸς δὲν ἀντικαθιστᾶ τὴ γνώση.  Ἐπιπλέον, ἔχουμε ἐπαρκῆ στοιχεῖα γιὰ νὰ ὑποπτευθοῦμε ὅτι ἡ τεχνικὰ ὑποστηριζόμενη κατάσταση τοῦ ἀτόμου σὲ κῶμα εἶναι ἀκόμα ἐκείνη τῆς ζωῆς, ὁπωσδήποτε ὑποβαθμισμένης. Σὲ αὐτὴν τὴν κατάσταση τῆς ὁριακῆς ἄγνοιας καὶ ἀμφιβολίας, ὁ μόνος δρόμος ποὺ ἔχουμε εἶναι νὰ κλίνουμε πρὸς τὴν πλευρὰ τῆς πιθανῆς ζωῆς».
.             Πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση μὲ τὸν καθηγητὴ Pellegrino, κινήθηκε καὶ ὁ προσφάτως ἀπελθῶν Πάπας Βενέδικτος 16ος. Τὸ 2008 τὸ Βατικανὸ ὀργάνωσε συνέδριο γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις μὲ συνδιοργανώτρια τὴν Ποντιφικὴ Ἀκαδημία γιὰ τὴ Ζωή.
.             Ὑποδεχόμενος τοὺς συνέδρους στὶς 7 Νοεμβρίου τοῦ 2008 ὁ Πάπας Βενέδικτος 16ος εἶπε μεταξὺ ἄλλων: « Εἶναι βοηθητικὸ νὰ θυμόμαστε ὅτι τὰ ἀτομικὰ ὄργανα δὲν μποροῦν νὰ ἀφαιρεθοῦν, ἐκτὸς ex cadavere, δηλ. ἀπὸ πτῶμα, τὸ ὁποῖο διαθέτει τὴν δική του ἀξιοπρέπεια, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σεβαστοῦμε. Στὰ χρόνια αὐτὰ ἡ ἐπιστήμη πέτυχε περαιτέρω πρόοδο στὴν πιστοποίηση τοῦ θανάτου. Εἶναι ἑπομένως, καλὸ τὰ ἐπιτευχθέντα νὰ τύχουν τῆς συγκατάθεσης τοῦ συνόλου τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας, μὲ στόχο τὴν περαιτέρω ἔρευνα γιὰ λύσεις ποὺ θὰ δίνουν τὴν βεβαιότητα σὲ ὅλα. Σὲ μία τέτοια ἐποχή, ὅπως αὐτή, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει καὶ ἡ ἐλαχίστη ὑπόνοια αὐθαιρεσίας καὶ ὅπου ἡ βεβαιότητα δὲν ἔχει ἐπιτευχθεῖ, ἡ ἀρχὴ τῆς σωφροσύνης πρέπει νὰ πρυτανεύσει».
.             Μέχρι σήμερα ὅμως οὔτε συγκατάθεση τοῦ συνόλου τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας ὑπάρχει, οὔτε βεβαιότητα ἔχει ἐπιτευχθεῖ γιὰ τὸ ταυτόσημο ΕΘ καὶ θανάτου .

.             Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2009, στὸ  περιοδικὸ Nature  δημοσιεύθηκε ἕνα editorial, δηλ ἄρθρο τῆς συντακτικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ περιοδικοῦ μὲ τίτλο: ΟΡΙΟΘΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ (11). Τὸ ἄρθρο ἀναφέρει: « Στὴν πράξη, ἀτυχῶς, οἱ ἰατροὶ γνωρίζουν ὅτι ὅταν δηλώσουν κάποιο ἄτομο σὲ μηχανικὴ ὑποστήριξη νεκρό, συνήθως ὑπακούουν στὸ πνεῦμα καὶ ὄχι στὸ γράμμα τοῦ νόμου.
.             Ὁ ΕΘ ὁρίζεται ὡς ἡ μὴ ἀναστρέψιμη παύση ὅλων τῶν λειτουργιῶν ὁλοκλήρου τοῦ ἐγκεφάλου, τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους συμπεριλαμβανομένου».  Πρόβλημα ὑπάρχει καὶ μὲ τοὺς τρεῖς ὅρους τοῦ ὁρισμοῦ δηλ.  τὸν ὅρο «μὴ ἀναστρεψιμότητα», τὸν ὅρο «ὅλων τῶν λειτουργιῶν» καὶ  τὸν ὅρο «ὁλοκλήρου τοῦ ἐγκεφάλου».
.             Πρόβλημα ὑπάρχει μὲ τὴ μὴ ἀναστρεψιμότητα, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι κριτήριο θανάτου, ἐνῶ ὁ θάνατος εἶναι κριτήριο τῆς ἀπόλυτης μὴ ἀναστρεψιμότητας. Πόσο πρέπει νὰ περιμένει κανεὶς γιὰ νὰ βεβαιωθεῖ ὅτι ἡ κατάσταση εἶναι μὴ ἀναστρέψιμη; 24 ὧρες ποὺ ἤθελαν τὰ πρῶτα πρωτόκολλα, 12 ὧρες ποὺ ἤθελαν τὰ ἑπόμενα, 6 ὧρες ἤ καὶ 0 ὧρες, ἀφοῦ ἡ τελευταία ὁδηγία τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀκαδημίας Νευρολογίας εἶναι ὅτι δὲν χρειάζεται ἐπανεξέταση γιὰ νὰ βεβαιωθεῖ ὁ ΕΘ;
.             Ἡ κατάσταση εἶναι μὴ ἀναστρέψιμη ἀπὸ μόνη της ἤ λόγῳ δικῆς μας προσωρινῆς ἀδυναμίας;  Ἡ ἀναστρεψιμότητα εἶναι σχετικὴ ἔννοια καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖ κριτήριο θανάτου. Οἱ ὑπερασπιστὲς τοῦ ΕΘ θεωροῦν ὅτι ὁ ἐγκεφαλικὰ νεκρὸς εἶναι νεκρὸς γιατί  ἡ κατάστασή του εἶναι μὴ ἀναστρέψιμη,.
.             Ὅμως τὸ μὴ ἀναστρέψιμο δηλώνει πρόγνωση καὶ ἡ ταύτισή της μὲ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι λογικὸ σφάλμα. Τὸ ὅτι κάποιος θὰ πεθάνει δὲν μπορεῖ νὰ ταυτισθεῖ μὲ τὸ ὅτι εἶναι ἤδη νεκρός.
.             Πρόβλημα ὑπάρχει καὶ μὲ τὴν ἔκφραση «ὅλων τῶν λειτουργιῶν», ἀφοῦ σήμερα γνωρίζουμε ὅτι σὲ ἕνα σεβαστὸ ποσοστὸ ἐγκεφαλικὰ νεκρῶν ὑπάρχει ὑπολειπόμενη ἐγκεφαλικὴ λειτουργία. Πρόβλημα ὑπάρχει καὶ μὲ τὴν ἔκφραση «ὁλοκλήρου τοῦ ἐγκεφάλου», ἀφοῦ παθολογοανατομικὲς μελέτες σὲ ἐγκεφάλους ἐγκεφαλικὰ νεκρῶν ἔχουν δείξει ὅτι σὲ ἐκτεταμένες περιοχὲς τοῦ ἐγκεφάλου παρουσιάζεται βιοχημικὴ δραστηριότητα, μὲ ὅ,τι αὐτὸ μπορεῖ νὰ σημαίνει. Τὸ ἄρθρο προτείνει : «ἔχει ἔρθει ὁ καιρὸς γιὰ μία σοβαρὴ συζήτηση γιὰ τὸν ἐπανασχεδιασμὸ τῶν νόμων ποὺ ὠθοῦν τοὺς ἰατροὺς σὲ κάποια μορφὴ ἐξαπάτησης. Ὁ νόμος πρέπει νὰ ἀλλάξει γιὰ νὰ περιγράψει μὲ περισσότερη ἀκρίβεια καὶ ἐντιμότητα τὸν τρόπο ποὺ ὁ θάνατος θὰ καθορισθεῖ στὴν κλινικὴ πράξη ».
.             Τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2010, τὸ περιοδικὸ Neurology, ὄργανο τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀκαδημίας Νευρολογίας σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΘ ΣΕ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΤΩΝ ΗΠΑ  (12) ἀναφέρθηκε σὲ ἔρευνα σὲ γνωστὰ νευρολογικὰ ἰνστιτοῦτα ποὺ  ἔδειξε ὅτι δὲν ὑπάρχει συμφωνία στὶς πολλὲς σειρὲς προσδιορισμοῦ τοῦ ΕΘ. Δηλ κάθε ἰνστιτοῦτο ἔχει τὰ δικά του κριτήρια.
.             Τὸ φθινόπωρο τοῦ 2010 σὲ ἰατρονομικὸ περιοδικὸ  δημοσιεύθηκε ἄρθρο μὲ τίτλο : ΘΑΝΑΤΟΣ, ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ. ΓΙΑΤΙ Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (13).
.             Τὸ ἄρθρο ἰσχυρίζεται ὅτι αὐτὴ ἡ δημόσια πολιτικὴ εἶναι ἐσφαλμένη καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναθεωρηθεῖ. Tό 2010, σὲ ἄλλο ἰατρονομικὸ περιοδικό,  δημοσιεύθηκε ἄρθρο μὲ τίτλο : ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΕΙΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; ΝΟΜΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (14).
.             Οἱ συγγραφεῖς τοῦ ἄρθρου ἀναφέρουν : « Σήμερα οἱ ἰατροὶ ὁρίζουν τὸν θάνατο βασιζόμενοι στὴν διάγνωση τῆς ὁλικῆς ἀνεπάρκειας τοῦ ἐγκεφάλου ἤ περιμένοντας λίγο μετὰ τὸ σταμάτημα τῆς κυκλοφορίας τοῦ αἵματος. Ὑπάρχουν  ἀποδείξεις ὅτι ἡ ἐννοιολογικὴ βάση αὐτῆς τῆς προσπέλασης στὸν καθορισμὸ τοῦ θανάτου εἶναι θεμελιακὰ ἐσφαλμένη καὶ ἀπέχει σημαντικὰ ἀπὸ τὴν βιολογικὴ ἔννοια τοῦ θανάτου καὶ ἀπὸ τὸν κοινὸ νοῦν.
.             Ὁπωσδήποτε, ἡ σημαντικὴ συζήτηση γιὰ τὸν προσδιορισμὸ τοῦ θανάτου στὴν ἰατρικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ βιβλιογραφία δὲν πληροφορεῖ τὸ κοινὸ ὅτι ὁ τωρινὸς προσδιορισμὸς τοῦ θανάτου δὲν δείχνει ἐπαρκῶς ὅτι τὸ ἄτομο ἔχει πεθάνει. Φαίνεται ἀπίθανο ὅτι αὐτὴ ἡ πληροφορία θὰ παραμείνει κρυμμένη ἐπὶ μακρὸν ».
.             Τὸν  Ἰανουάριο τοῦ 2012, σὲ Βρεττανικὸ περιοδικὸ ἀναισθησιολογίας δημοσιεύθηκε ἕνα editorial, ἄρθρο τῆς συντακτικῆς ἐπιτροπῆς μὲ τίτλο : ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ. ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ (15). Τὸ ἄρθρο ὑποστηρίζει: « ἂν καὶ εἶναι περισσότερο ἀπὸ 40 χρόνια ἀφ᾿ ὅτου ἡ ἰδέα τοῦ ΕΘ πέρασε στὴν κλινικὴ πράξη, πολλὲς ἀπὸ τὶς ἀντιπαραθέσεις ποὺ σχετίζονται μὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ἔχουν διευθετηθεῖ. Αὐτὲς περιλαμβάνουν τὴ σχέση τοῦ ΕΘ μὲ τὸν θάνατο τοῦ ὅλου προσώπου, τὶς διεθνεῖς διαφορὲς στὴν ὀνοματολογία καὶ στὰ κριτήρια προσδιορισμοῦ τοῦ ΕΘ καὶ στοὺς ἀξεδιάλυτους δεσμοὺς τοῦ ΕΘ καὶ τῆς δωρεᾶς ὀργάνων».
.             Τὸ φθινόπωρο τοῦ 2012, ὁ καθηγητὴς νευρολογίας Alan Shewmon  στὸ φθινοπωρινὸ τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ  COMMUNIO.ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ , τὸ ἀφιερωμένο στὸν θάνατο, δημοσίευσε ἕνα ἄρθρο μὲ τίτλο: ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΜΟΝΟ  ΜΙΑ ΦΟΡΑ. ΓΙΑΤΙ Ο ΕΘ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΝΤΟΣ (16).
.             Στὶς 70 σελίδες τοῦ ἄρθρου μὲ πλούσια ἰατρικὴ καὶ ὄχι μόνον βιβλιογραφία ἀποδεικνύει ὅτι ὁ ΕΘ δὲν μπορεῖ νὰ ταυτισθεῖ μὲ τὸν θάνατο τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός. Στὸ ἄρθρο μεταξὺ  ἄλλων γράφει: « Δὲν ὑπάρχει ἀπολύτως κανένας ἐπιτακτικὸς φιλοσοφικὸς ἤ ἐπιστημονικὸς λόγος γιὰ νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ὁ ΕΘ, ὁπωσδήποτε ὁλικὸς καὶ μὴ ἀναστρέψιμος, εἶναι ipso facto, ἐκ τῶν πραγμάτων ὁ θάνατος τοῦ ἀνθρωπίνου ὄντος ὡς τέτοιου.
.             Ἡ ἐλάχιστη συστατικὴ σωματικὴ ὁλοκλήρωση ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ τὴν ὕπαρξη ἑνὸς ὀρθολογικὰ ἐμψυχωμένου ἀνθρώπινου ὀργανισμοῦ ὑπάρχει ἐντελῶς χωρὶς τὴν μεσολάβηση τοῦ ἐγκεφάλου». Τὸ ἄρθρο δείχνει ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ὅτι δὲν εἶναι ὁ ἐγκέφαλος ἀλλὰ ἡ ψυχὴ ποὺ συνιστᾶ τὴ σωματικὴ ὁλοκλήρωση καὶ ὡς ἐκ τούτου τὴ ζωή.
.             Ὁ Shewmon, στὸ  ἄρθρο του τὸ 1998, μίλησε γιὰ ἕνα ἔμφυτο, μὴ ἐντοπιζόμενο, ὁλιστικὸ χαρακτηριστικὸ ποὺ συγκροτεῖ τὴν λειτουργικὴ ἑνότητα τοῦ ὀργανισμοῦ ἐνῶ στὸ ἄρθρο του τὸ 2012 δείχνει πιὸ συγκεκριμένα ὅτι δὲν εἶναι ὁ ἐγκέφαλος ἀλλὰ ἡ ψυχὴ ποὺ συνιστᾶ τὴ σωματικὴ ὁλοκλήρωση καὶ ὡς ἐκ τούτου τὴ ζωή, συμφωνώντας μὲ τὴν ὀρθόδοξη ἄποψη ὅτι ἡ βιολογικὴ ζωὴ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ζωοποιητικῆς ἐνέργειας τῆς ψυχῆς.
.             Τὸ ἔμφυτο, μὴ ἐντοπιζόμενο, ὁλιστικὸ χαρακτηριστικό του Shewmon  παραπέμπει στὴν ψυχὴ ποὺ διαθέτει τὰ ἴδια χαρακτηριστικά,  εἶναι καὶ αὐτὴ ἔμφυτη, ἀφοῦ ὑπάρχει ἐξ ἄκρας συλλήψεως, εἶναι μὴ ἐντοπιζόμενη ἀφοῦ κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ « ἡ μέντοι ψυχὴ συνέχουσα τὸ σῶμα ὧ καὶ ἐκτίσθη, πανταχοῦ τοῦ σώματος ἐστίν, οὒχ ὡς ἐν τόπῳ, οὐδ᾿ ὡς περιεχομένη ἀλλ’ ὡς συνέχουσά τε καὶ περιέχουσα καὶ ζωοποιοῦσα τοῦτο, κατ’ εἰκόνα καὶ τοῦτ’ ἔχουσα Θεοῦ» (17) καὶ ἔχει καὶ τὸ ὁλιστικὸ χαρακτηριστικὸ ἀφοῦ ἡ ζωή, τῆς ὁποίας εἶναι αἰτία, εἶναι κάτι πέρα καὶ πάνω ἀπὸ τὸ ἄθροισμα τῆς λειτουργίας τῶν ἐπιμέρους ὀργάνων.
.             Πολὺ πρόσφατα ὁ καθηγητὴς Νευρολογίας  James Bernat σὲ ἄρθρο ἀνασκόπησης μὲ τίτλο: ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ (18) , ποὺ προδημοσιεύθηκε ἠλεκτρονικὰ στὶς 19/2/2013 παρουσιάζει τὶς τρέχουσες ἀντιπαραθέσεις γιὰ τὸν ΕΘ, μία τῶν ὁποίων εἶναι ἂν ὁ ὁρισμὸς τοῦ θανάτου εἶναι ἐννοιολογικὰ συνεπής.
.             Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὑποστηρικτὲς τοῦ ΕΘ ἰσχυρίζονται  ὅτι ὁ ΕΘ εἶναι θάνατος γιατί ἔχει τὴν πρόγνωση τοῦ θανάτου καὶ κανεὶς δὲν ἔχει ἀνανήψει . Ὅμως στὸ διαδίκτυο ἔχουν δημοσιευθεῖ κάποιες περιπτώσεις ἐγκεφαλικὰ νεκρῶν ἀσθενῶν ποὺ ἀνένηψαν. Τὸ πιὸ πρόσφατο παράδειγμα εἶναι αὐτὸ τῆς 19χρονης Carina Melchior ἀπὸ τὴν Δανία.
.             Πρὶν μερικοὺς μῆνες παρουσιάστηκε στὴν  τηλεόραση  τῆς Δανίας ἕνα ντοκιμαντὲρ μὲ τὴν περίπτωσή της ποὺ δημιούργησε μεγάλο θόρυβο καὶ μετὰ τὸ τέλος τοῦ ὁποίου 500 ἄτομα ἀπέσυραν τὰ ὀνόματά τους ἀπὸ τὶς λίστες δωρητῶν ὀργάνων .
.             Ὁ καθηγητὴς παιδιατρικῆς στὸ πανεπιστήμιο τῆς Ἀλμπέρτα τοῦ Καναδᾶ Ari Joffe    τὸ 2007 σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο : Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΟΡΓΑΝΩΝ; (19)γράφει: « τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι ἂν οἱ δότες ὀργάνων εἶναι νεκροί, γιατί δὲν εἶναι. Τὸ ἐρώτημα εἶναι κατὰ πόσον μποροῦν νὰ ἀφαιρεθοῦν ὄργανα πρὶν ἀπὸ τὸν θάνατο, ἀπὸ ἀσθενεῖς τῶν ὁποίων ἡ πρόγνωση εἶναι ὁ θάνατος καὶ ἑπομένως ἡ ἀφαίρεση τῶν ὀργάνων τους θὰ εἶναι μία συνεισφέρουσα αἰτία θανάτου.
.             Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν τρέχουσα πραγματικότητα καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ συζητηθεῖ ἐπειγόντως. Παραβιάζει ἡ ἀφαίρεση ὀργάνων πρὶν ἀπὸ τὸν θάνατο τὸν σεβασμὸ πρὸς τὸ πρόσωπο, χρησιμοποιώντας το ὡς μέσο;».
.             Πρόβλημα ὑπάρχει καὶ μὲ τὸ θέμα τῆς ἀναισθησίας κατὰ τὴν ἀφαίρεση τῶν ὀργάνων, ὅπως προκύπτει καὶ ἀπὸ σχετικὸ editorial μὲ τίτλο : Η ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΣΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ- ΓΙΑΤΙ ΕΝΟΧΛΕΙ; (20) ποὺ δημοσιεύθηκε τὸ 2000 στὸ περιοδικὸ  Anaesthesia. Ἀλλὰ καὶ ὁ θεμελιωτὴς τῆς ἔννοιας τοῦ θανάτου τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους στὴν Μεγάλη Βρεττανία, ὁ νευρολόγος Κων/νος Πάλλης σὲ ἄρθρο του τὸ 1996 ὑποστηρίζει ὅτι οἱ δότες ὀργάνων πρέπει νὰ λαμβάνουν ἀναισθησία ἀκριβῶς μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ὅπως  ὁ ἔχων  τὶς αἰσθήσεις του ἀσθενὴς (21).
.             Ἡ Ἀναισθησιολογικὴ κοινότητα εἶναι διχασμένη στὸ ζήτημα αὐτό. Μερικοὶ  ἀναισθησιολόγοι δίνουν φοὺλ ἀναισθησία γιὰ νὰ ἀποτρέψουν τὶς ἀντιδράσεις στὸ ἐγχειρητικὸ τραῦμα, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ στοὺς ζώντας ἀσθενεῖς καὶ ἄλλοι δὲν δίνουν ἀναισθησία ἀλλὰ καταστέλλουν τὶς ἀντιδράσεις αὐτὲς μὲ ἄλλα μέσα.
.             Πάντως γεγονὸς εἶναι ὅτι κατὰ τὴν  ἀφαίρεση τῶν ὀργάνων συμμετέχει καὶ ἀναισθησιολόγος ὁ ὁποῖος φροντίζει μὲ τὴν χορήγηση ὑγρῶν, ἐνίοτε καὶ αἵματος , καὶ μὲ τὴν χορήγηση φαρμάκων νὰ διατηρεῖ σταθερὴ καὶ σὲ ἱκανοποιητικὸ βαθμὸ τὴ λειτουργία τῆς καρδιᾶς, τὴν κυκλοφορία τοῦ αἵματος καὶ τὴν διούρηση, μέχρι καὶ τὴν ἀφαίρεση τῆς καρδιᾶς, ποὺ εἶναι καὶ τὸ τελευταῖο ὄργανο ποὺ ἀφαιρεῖται.
.             Τί τελικὰ  εἶναι ὁ ἐγκεφαλικὰ νεκρός; Σαφῶς δὲν εἶναι πτῶμα, γιατί δὲν ἔχει τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ πτώματος οὔτε αὐτὰ  τοῦ ἄρτι θανόντος, ἑπομένως ἡ ἀναφορὰ σὲ πτωματικὲς μεταμοσχεύσεις, σὲ πτωματικοὺς δότες καὶ σὲ πτωματικὰ ὄργανα εἶναι  ἐντελῶς παραπλανητικὴ καὶ συσκοτίζει τὴν ἀλήθεια.
.             Ὁ ἐγκεφαλικὰ νεκρὸς εἶναι ἕνας βαριὰ  ἀσθενής, ποὺ πορεύεται πρὸς τὸν θάνατο, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπισυμβεῖ εἴτε ὡς φυσιολογικὴ ἐξέλιξη τῆς ὑποκείμενης νοσηρῆς κατάστασης, εἴτε λόγῳ ἀποσύνδεσής του ἀπὸ τὸν ἀναπνευστήρα, εἴτε λόγῳ τῆς ἀφαίρεσης τῶν ὀργάνων του. Ὅπως εὐφυῶς ἐγράφη, ὁ ἐγκεφαλικὰ νεκρὸς εἶναι ἕνας ἀρκετὰ νεκρὸς γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ταφεῖ καὶ ταυτόχρονα ἕνας ἀρκετὰ ζωντανὸς γιὰ νὰ εἶναι δότης ὀργάνων.
.             Διασώζεται λοιπὸν  ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος; Ἡ ἀπάντηση ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν εἶναι προφανῶς ὄχι. Οἱ ἀμφιβολίες, οἱ ἀντιρρήσεις καὶ ἡ ἔλλειψη βεβαιότητας γιὰ τὸ ταυτόσημο ἐγκεφαλικοῦ θανάτου καὶ θανάτου παραμένουν. Ὁ ΕΘ δὲν μπορεῖ νὰ ἐξισωθεῖ μὲ τὸ ἀμετάκλητο βιολογικὸ τέλος τοῦ ἀνθρώπου. Σαρανταπέντε χρόνια μετὰ τὴν δημιουργία καὶ καθιέρωσή του, ὁ ΕΘ παραμένει  σημεῖο ἀντιλεγόμενο, ἀνοικτὴ πληγή γιὰ τὴν Ἰατρική, τὴν Βιοηθική, τὴν Φιλοσοφία, τὴν Θεολογία καὶ τὴν Ἐκκλησία.

             ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

MITA GIACOMINI. A  Change of the Heart and a Change of Mind? Technology and the Redefinition of Death in 1968

 Soc. Sci. Med.   33: 1465-82, 1997

A Definition of Irreversible Coma. Report of the Ad Hoc Committee of the Harvard Medical School to Examine the Definition of Brain Death 

JAMA 205: 85-88, 1968

POWER B M. The Physiological Changes Associated with Brain Death. Current Concepts and Implications for Treatment of the Brain Dead Organ Donor

 Anaesth. Intens. Care 23: 26-36, 1995

WETZEL RC, SETZEL N, STIFF JL, ROGERS MC. HemodynamicResponses in Brain Dead Organ Donors Patients

Anesth. Analg. 64: 125-8, 1985

SHEWMON ALAN. Chronic Brain Death. Meta-Analysis and Conceptual Consequencies

Neurology 51:1538-1545, 1998

CRANFORD RONALD. Even the Dead are not Terminally Ill Anymore.

Editorial. Neurology 51:1530-31, 1998

THE DEFINITION OF DEATH. CONTEMPORARY CONTROVERSIES

Younger Stuart, Arnold Robert, Schapiro Rennie (Eds)

Baltimore: Johns Hopkins University Press 1999

BEYOND BRAIN DEATH. The Case Against Brain Based Criteria for Human Death

Potts Michael, Byrne PA, Nilges RG (Eds)

Kluwer Academic Publishers 2000

FINIS VITAE. IS Brain Death Still Life?

Poberto de Mattei (Ed)

Rubettino: Consiglio Nationale delle Ricerche, Jan 2006

CONTROVERSIES IN THE DETERMINATION OF DEATH. A WHITE

  PAPER BY THE PRESIDENT’S COUNCIL ON BIOETHICS

  December 2008

 DELIMITING DEATH. Editorial. Nature, 1 October 2009

GREER M DAVID ET ALS. Variability of Brain Death Determination Guidelines in Leading US Neurological Institutions

Neurology 70: 284-89, Jan 22, 2010

NAIR-COLLINS M. Death, Brain Death, and the Limits of Science: Why          

 the  Whole-Brain Concept of Death is Flawed Public Policy

 J Law Med Ethics  38/3:667-83, Fall 2010

SHAH SEEMA and MILLER FRANKLIN. Can We Handle Truth? Legal

 Fictions in the Determination of Death

 Amer J Law and Medicine 36/4: 2010

SMITH M. Brain Death. Time for International Consensus. Editorial.

Brit. Anaesth.  108, Suppl. 1, Jan 2012                                                                                    

SHEWMON ALAN. You Only Die Once: Why Brain Death is not the Death

Of a Human Being

COMMUNIO: International  Catholic Review vol39, no3, Fall2012

ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ.Κέφ. Φυσικά,Θεολογικὰ κλπ, Φιλοκαλία, Ἔκδ.

«Ἀστήρ» 1976 , Τόμ. Δ’, Σέλ.156,κέφ. Ξα’

BERNAT JAMES. Controversies in defining and determining death in

Critical care 

Nature Review Neurology 39/3:164-173 (March 2013)doi:10.1038/nrneurol. 2013.                                                                                                                                                                                                                                      

ARI JOFFE. The Ethics of Donation and Transplantation. Are  Definition    

Of Death Being Distorted for Organ Donation ?

Philosophy, Ethics and Humanities in Medicine, 2: 18, 2007                                                                                                                

YOUNG PJ, MATTA BF. Anaesthesia for Organ Donation in the Brainstem

Dead. Why Bother?

Anaesthesia 55: 105-106, 2000

PALLIS C, HARLEY DH. Organ Donors Should Receive Anaesthesia in

Exactly the Same Way as a Sentient Patient

ABC of Brainstem Death. 2nd Edition, London. BJM Publishing Group, 1996

 ΠΗΓΗ: anavaseis.blogspot.gr

, ,

Σχολιάστε

ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ-2. Ἀπενεχοποίηση τῆς διαστροφῆς. Ποῦ τελικὰ σκοπεύουν;

ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ [B´]

Τοῦ μμανουλ Παναγοπούλου,
μ. πικ. Καθηγητοῦ Χειρουργικς

Περιοδ. «Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ»,
τ. 507, Μάρτιος 2013, σελ. 114-116

Ἠλ. Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´ : ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ-1. Ἀπενεχοποίηση τῆς διαστροφῆς. Ποῦ τελικὰ σκοπεύουν;

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ὁ ἐπαναπροσδιορισμὸς τῶν φύλων ταιριάζει ἀσορτί μὲ τὸν ἐπαναπροσδιορισμὸ ποὺ ἐπιχειρεῖται σὲ θεολογικὰ θέματα. (βλ. λ. «ἀναστοχασμός»! ! !)

.                Tὸ Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης στὴν τελευταία του Σύμβαση γιὰ τὸ φύλο καθόρισε τὸ φύλο ὡς µιὰ καθαρὰ κοινωνικὴ κατασκευή. Ἀπαλείφοντας τὶς βιολογικὲς διαφορὲς ὡς καθοριστικῶν παραγόντων τοῦ φύλου, τὸ Σ.Ε. ἐπανακαθόρισε τὸ φύλο ὡς σηµαῖνον «τοὺς κοινωνικὰ κατασκευασµένους ρόλους, συµπεριφορὲς καὶ δραστηριότητες, τοὺς ὁποίους µιὰ δεδοµένη κοινωνία ἀποδίδει, θεωρώντας τους κατάλληλους γιὰ τὸν ἄνδρα καὶ τὴν γυναίκα».
.                Πολλὰ Κολλέγια καὶ Πανεπιστήµια στὴν Ἀµερική, µεταξὺ τῶν ὁποίων τὰ Πανεπιστήµια Stanford, Cornell καὶ Harvard, ἐπέλεξαν νὰ ἐφαρμόσουν προγράμματα οὐδετέρου γένους φοιτητικῆς διαμονῆς. Σὲ σχολεῖο στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως στὸ Oakland τῆς Καλιφόρνιας διδάσκουν στὰ παιδιὰ ὅτι δὲν ὑπάρχουν δύο φύλα, ἀλλὰ ἕνα φάσμα φύλων καὶ ὅτι μποροῦν τὰ παιδιὰ νὰ διαλέξουν νὰ εἶναι ἀγόρι ἢ κορίτσι ἢ καὶ τὰ δύο. Ἡ ὁμοσπονδία τῶν καθηγητῶν τῆς British Columbia ἐνέκρινε γιὰ τοὺς καθηγητὲς βιβλίο μὲ τίτλο: Τὸ Φάσμα τοῦ Φύλου· τί χρειάζεται νὰ γνωρίζουν οἱ καθηγητές. Στὴν ὑπηρεσία διαβατηρίων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν τοῦ Ἡνωµένου Βασιλείου συζητεῖται ἡ ἀπάλειψη τοῦ φύλου ἀπὸ τὰ διαβατήρια. Στὸ κουτάκι ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὸ φύλο θὰ γράφεται τὸ Χ. Πρόσφατα τὸ Πανεπιστήµιο τῆς Ὀξφόρδης ξανάγραψε τὸν κώδικα ποὺ διέπει τὴν ἀκαδηµαϊκὴ ἐνδυµασία. Μὲ τὴν νέα ρύθµιση οἱ σπουδαστὲς στὶς ἐξετάσεις τους καὶ στὶς ἐπίσηµες ἐκδηλώσεις δὲν ὑποχρεοῦνται νὰ φοροῦν τὴν ἐπίσηµη στολὴ ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὴν ἐνδυµασία τοῦ φύλου τους.
.                Πολὺ πρόσφατα (Μάιος 2012) ἡ Ἀργεντινὴ ψήφισε τὸ νόµο τῆς ταυτότητας τοῦ φύλου, ὁ ὁποῖος δίνει τὸ δικαίωµα στοὺς πολίτες νὰ καθορίζουν τὸ φύλο τους στὰ  δηµοτολόγια, ὅταν τὰ φυσικά τους χαρακτηριστικὰ δὲν ταυτίζονται µὲ τὸ πως οἱ ἴδιοι βλέπουν τὴν ταυτοτητά τους.
.                Εἶναι ἤδη γνωστὸ ὅτι ὁρισµένα κράτη ἔχουν ἀπαλείψει ἀπὸ τὰ ἐπίσηµα ἐγγραφά τους, ὅπως τὸ διαβατήριο καὶ τὸ πιστοποιητικὸ γέννησης, τὸν ὅρο πατέρας καὶ μητέρα καὶ τοὺς ἔχουν ἀντικαταστήσει μὲ τοὺς ὅρους γονέας-1 καὶ γονέας-2.
.                Οἱ ὑπερασπιστὲς τῆς ἄφυλης κοινωνίας προσπαθοῦν νὰ κάνουν πλύση ἐγκεφάλου στὰ παιδιά μας γιὰ νὰ πιστέψουν ὅτι ἡ οὐδετερότητα τοῦ φύλου (ἀνδρόγυνο) εἶναι τὸ νέο ἰδεῶδες γιὰ τὴν σημερινὴ κοινωνία. Διδάσκουν ὅτι τὸ φύλο εἶναι ἕνα φάσμα καὶ ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου εἶναι μιὰ κατάσταση τοῦ νοῦ, μιὰ κονωνικὴ κατασκευή. Θεωροῦν ὅτι τὰ στερεότυπα τοῦ φύλου ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν καὶ γι᾽ αὐτὸ ἡ ἀλλαγὴ τῆς κατάστασης πρέπει νὰ ἀρχίσει ἀπὸ τὴν προσχολικὴ ἡλικία καὶ ἀπὸ τὸν τρόπο ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν. Τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ κοινωνικοποιηθοῦν μὲ τὰ μὴ ἀναγκαῖα στερεότυπα τοῦ φύλου. Τὸ νὰ εἶσαι ἢ νὰ φαίνεσαι μὲ τὸν στερεότυπο τρόπο πρέπει νὰ ἀλλάξει. Μπορεῖς νὰ εἶσαι ἢ νὰ φαίνεσαι ὅπως ἐπιθυμεῖς.
.                Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ νέα αὐτὴ ὁρολογία θὰ προκαλέσει σύγχυση στὰ παιδιὰ καὶ ὁ ὑπαινιγμὸς ὅτι ὑπάρχει καὶ τρίτο φύλο θὰ διασπάσει τὴν φυσιολογικὴ ἀνάπτυξη τοῦ φύλου τους. Ἡ οὐδετερότητα τοῦ φύλου εἶναι μία κοινωνικὴ αὐταπάτη καὶ μία περίεργη ἄρνηση τοῦ πραγματικοῦ γεγονότος ὅτι τὸ ἀνθρώπινο εἶδος εἶναι ἕνα εἶδος ποὺ ἔχει δύο γένη, τὸ ἀρσενικὸ καὶ τὸ θηλυκό. Ἄλλωστε ἡ ὅλη κοινωνικὴ κατασκευὴ σὲ κάθε κοινωνία βασίστηκε στὴν διάκριση τῶν φύλων. Ὁ Θεὸς δὲν δημιούργησε ἕνα φύλο ἀλλὰ δύο. «Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» (Γέν. α´ 27).
.                Ὅμως τὸ βασικότερο καὶ οὐσιαστικότερο ἐρώτημα εἶναι ποῦ τελικὰ στοχεύει αὐτὴ ἡ παγκόσμια τάση ἀπάλειψης τῶν φύλων καὶ δημιουργίας ἄφυλης κοινωνίας;  Ἡ ἀπάντηση βρίσκεται στὰ ὅσα ἀναφέρει ἡ Lotta Rajalin, διευθύντρια τοῦ σχολείου προσχολικῆς ἀγωγῆς Egalia στὴν Σουηδία. Στὸ σχολεῖο ἀποφεύγονται, εἶπε, οἱ λέξεις αὐτὸς καὶ αὐτὴ καὶ τὰ παιδιὰ ἀποκαλοῦνται φίλοι. Τὸ σχολεῖο δίνει εἰδικὴ σημασία στὸ νὰ δημιουργεῖ περιβάλλον ἀνεκτικὸ στοὺς ὁμοφυλόφιλους, τοὺς ἀμφιφυλόφιλους καὶ τοὺς τρανσέξουαλ. Σχεδὸν ὅλα τὰ παιδικὰ βιβλία τοῦ σχολείου αὐτοῦ ἀναφέρονται σὲ ὁμοφυλόφιλα ζευγάρια, σὲ μονογονεϊκὲς οἰκογένειες, σὲ υἱοθετημένα παιδιὰ καὶ σὲ ἄλλες παρόμοιες καταστάσεις. Ἄλλωστε στὴν Σουηδία ἐπιτρέπεται ὁ γάμος ὁμοφυλόφιλων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν.
.                Εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ ἀπώτερος στόχος αὐτῆς τῆς τάσης εἶναι νὰ δημιουργήσει μία κοινωνία ὄχι ἁπλῶς πλήρως ἀνεκτική, ἀλλὰ καὶ ἔμμεσα προτρεπτικὴ στὴν ὁμοφυλοφιλία καὶ στὶς ἄλλες σεξουαλικὲς «ἰδιαιτερότητες», στοὺς γάμους τῶν ὁμοφυλοφίλων, στὴν υἱοθέτηση παιδιῶν ἀπὸ αὐτούς, στὴν ἐκ πεποιθήσεως μονογονεϊκὴ οἰκογένεια, ἀφοῦ, γιὰ τὴν ἀπόκτηση παιδιῶν, ὁ γάμος καὶ ἡ συζυγία, δὲν θεωροῦνται, κατὰ τὴν νέα ἀντίληψη, ἀπαραίτητες προϋποθέσεις. Νὰ δημιουργήσει μία κοινωνία ἀνοικτὴ στὴν ἀπενοχοποίηση τῆς διαστροφῆς καὶ τοῦ παθολογικοῦ. Νὰ ἐμπεδώσει στὰ παιδιά, ἀπὸ τὴν προσχολικὴ ἀκόμη ἡλικία, νὰ εἶναι καὶ νὰ φαίνονται ὅπως ἐπιθυμοῦν καὶ ὄχι ὅπως καθορίζει τὸ φύλο τους. Οἱ κοινωνίες ποὺ συζητοῦν τὴν μετάλλαξή τους σὲ οὐδετέρου γένους κοινωνίες, εἶναι οἱ κοινωνίες ποὺ ἔχουν ἢ πρόκειται νὰ νομιμοποιήσουν τὴν συμβίωση καὶ τὸν γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων. Ἀνοικτὰ μπορεῖ νὰ ὑποστηρίζεται ὅτι ἡ νέα αὐτὴ ἀντίληψη στοχεύει στὴν ἰσότητα τῶν δύο φύλων, ἀλλὰ δὲν ἀποκρύπτεται καὶ ὁ στόχος τῆς ἱκανοποίησης τῶν τρανσέξουαλ. Ἄλλωστε, στὶς δυτικὲς κοινωνίες, ἡ ἰσότητα τῶν φύλων ἔχει ἐπιτευχθεῖ σὲ πολὺ μεγάλo βαθμό, ὥστε δὲν μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθεῖ ὡς ἐπιχείρημα γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν στροφὴ πρὸς τὴν μετα-φυλικὴ κοινωνία. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ τονισθεῖ ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ κίνηση, σὲ σημαντικὸ βαθμό, χρηματοδοτεῖται καὶ προωθεῖται ἀπὸ ὁμοφυλοφιλικὲς ὀργανώσεις.
.                Ὅπως ὀρθὰ παρατηρεῖ ἢ Fay Voshell σὲ ἄρθρο της ποὺ ἀναρτήθηκε στὸν ἱστότοπo American Thinker στίς 19.10.20l2, ἐὰν ἡ κοινωνία μας ἀπoδεχθεῖ τὸν ἐπαναπροσδιορισμὸ τοῦ φύλου ὡς κοινωικῆς μόνο κατασκευῆς, αὐτὸ θὰ σημάνει τὸ τέλος τοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως τὸν γνωρίζουμε, ὄχι ἁπλῶς τὴν ἀναμόρφωση ἢ τὸν μετασχηματισμό του, ἀλλὰ τὴν ἐξάλειψη αὐτοῦ τοῦ ἴδιου τοῦ πολιτισμοῦ.

, , , ,

Σχολιάστε

ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ-1. Ἀπενεχοποίηση τῆς διαστροφῆς. Ποῦ τελικὰ σκοπεύουν;

ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ [Α´]

Τοῦ μμανουλ Παναγοπούλου,
μ. πικ. Καθηγητοῦ Χειρουργικς

Περιοδ. «Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ»,
τ. 507, Μάρτιος 2013, σελ. 114-116

Ἠλ. Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.            Πρὶν ἀπὸ δύο περίπου χρόνια τὸ World Economic Forum ἀναγνώρισε τὴν Σουηδία ὡς τὴν πρώτη χώρα τοῦ κόσμου σὲ ἐπίπεδο ἰσότητας τῶν φύλων, καθὼς ἡ χώρα αὐτὴ ἔχει τὸ ὑψηλότερο ποσοστὸ ἐργαζομένων γυναικῶν στὸν κόσμο καὶ χορηγεῖ γονικὴ ἄδεια 460 ἡμερῶν, ἀπὸ τὶς ὁποῖες οἱ 60 γιὰ τοὺς πατέρες.
.            Στὴν προσπάθειά της γιὰ ἀκόμη ὑψηλότερο ἐπίπεδο ἰσότητας τῶν φύλων, ἡ Σουηδία ἐπέλεξε νὰ τὸ κάνει μέσῳ τῆς γλωσσικῆς οὐδετερότητας τοῦ φύλου, γιατί ἡ γλώσσα ἀντανακλᾶ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιλαμβανόμαστε τὸν κόσμο.
.            Γιὰ νὰ μὴν ὑπάρχουν διακρίσεις μεταξὺ τῶν δύο φύλων, εἰσήγαγε ἐπίσημα μία νέα ἀντωνυμία οὐδέτερη ὡς πρὸς τὸ φύλο, τὸ Hen, ἀντὶ τῆς ἀντωνυμίας Han (αὐτὸς) καὶ Ηοn (αὐτή). Ἡ λέξη hen εἰσήχθη ἀπὸ Σουηδοὺς γλωσσολόγους στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ᾽60, ἀλλὰ περιέργως εἰσήχθη  στὴν on line ἔκδοση τῆς Ἐθνικῆς Ἐγκυκλοπαίδειας τῆς Σουηδίας στὶς 8 Μαρτίου τοῦ 2012, ποὺ εἶναι ἡ διεθνὴς ἡμέρα τῆς γυναίκας.
.            Στὴν Σουηδία ἡ κατάργηση τῶν ρόλων τοῦ φύλου ἀποτελεῖ βασικὸ στοιχεῖο τοῦ ἐθνικοῦ προγράμματος προσχολικῆς ἀγωγῆς. Σὲ παιδικοὺς σταθμούς της τὰ βιβλία, ἡ ἐσωτερικὴ διακόσμηση καὶ τὰ παιχνίδια διαλέγονται μὲ πολλὴ προσοχή, ὥστε νὰ μὴν περιορίζουν τὰ παιδιὰ σὲ κάτι ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὰ στερεότυπα τοῦ φύλου, ἐνῶ ὅταν τὰ παιδιὰ παίζουν τὴν οἰκογένεια στὰ σχολεῖα, ἐνθαρρύνονται νὰ ἀναφέρονται στὴν οἰκογένεια καὶ ὡς πατέρας – πατέρας, παιδί, ἢ ὡς μητέρα – μητέρα, παιδί, ἢ μὲ ὅποιον ἄλλο μοντέρνο καὶ ἀφύσικο συνδυασμό.
.            Πέρα ὅμως ἀπὸ τὴν περίπτωση τῆς Σουηδίας, ὑπάρχει μία εὐρύτερη παγκόσμια τάση γιὰ τὴν δημιουργία μιᾶς κοινωνίας χωρὶς τὴν διάκριση τοῦ φύλου ἤ, ὅπως ἀποκαλεῖται, μίας μεταφυλικῆς κοινωνίας. Σὲ δημόσια διάσκεψη τοῦ Συλλόγου Ἐκπαιδευτικῶν τῆς Καλιφόρνιας τῶν ΗΠΑ ὑποστηρίχθηκε ὅτι οἱ διαφορὲς μεταξὺ ἄνδρων καὶ γυναικῶν πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν γιὰ νὰ ἀπελευθερώσουν τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὰ μὴ ἀναγκαῖα στερεότυπα, σχετικὰ μὲ τὸ τί  σημαίνει νὰ εἶσαι ἄνδρας  ἡ γυναίκα. Ἀκόμη στοὺς συμμετέχοντες δόθηκαν φυλλάδια μὲ κάποιες ὁδηγίες πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση, τονίζοντας ὅτι ἡ ἐξωτερικὴ ἐμφάνιση τοῦ ἀτόμου μπορεῖ νὰ μὴν ἀντιστοιχεῖ στὴν ἐσωτερικὴ ταυτότητα τοῦ φύλου του, καὶ ἑπομένως δὲν μποροῦμε νὰ καταλάβουμε τὸ φύλο κάποιου ἀπὸ τὴν μορφολογία τοῦ σώματος, ἀπὸ τὴν φωνή, τὴν ἐμφάνιση ἢ τοὺς τρόπους.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

, , ,

Σχολιάστε

Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ “ΝΤΕΜΟΝΤΕ” !

Παιδιὰ ἀπὸ παρένθετες μητέρες
Γράφει ὁ Ἐμμανουὴλ Παναγόπουλος,
Ἄμ. Ἐπίκ. Καθηγητὴς Χειρουργικῆς

Περιοδ.  «Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ»,
ἀρ. τ. 489, Μάϊος 2011

 

.           Τὰ τελευταῖα χρόνια παρατηρεῖται μία τάση στοὺς ἀστέρες τοῦ Hollywood, ἀπόκτησης παιδιῶν εἴτε μὲ φυσιολογικὲς ἐγκυμοσύνες εἴτε μὲ υἱοθεσία, εἴτε μὲ τὴν χρησιμοποίηση παρένθετης μητέρας, δηλαδὴ γυναίκας ποὺ δανείζει τὴν μήτρα της γιὰ τὴν κυοφορία ἑνὸς ξένου ἐμβρύου. Μάλιστα, ἡ παρένθετη μητέρα ἀποτελεῖ τὸν τελευταῖο καιρὸ life style τῶν ἐπωνύμων ἀστέρων τοῦ Hollywood καὶ ἡ Καλλιφόρνια εἶναι σήμερα ὁ πρῶτος προορισμὸς γι’ αὐτοὺς ποὺ ἀναζητοῦν παρένθετες μητέρες, ἀφοῦ ὁ νόμος στὴν πολιτεία αὐτὴ ἐπιτρέπει ἀκόμα καὶ τὴν διαφήμισή τους.
.           Πρὶν ἀπὸ δύο περίπου χρόνια, ἡ ἠθοποιὸς Sarah Jeccica Parker ἀπέκτησε δίδυμα μέσῳ παρένθετης μητέρας καὶ ὁ λόγος, ὅπως ἡ ἴδια εἶπε, ἦταν ὅτι δὲν προλάβαινε νὰ κυοφορήσει καὶ νὰ δουλεύει παράλληλα. Στὸ τέλος Δεκεμβρίου τοῦ 2010, μία ἄλλη γνωστὴ ἠθοποιός, ἡ Nicole Kidman, μητέρα ἤδη μιᾶς κόρης ποὺ ἡ ἴδια κυοφόρησε καὶ δύο υἱοθετημένων παιδιῶν ἀπὸ προηγούμενο γάμο, ἀπέκτησε καὶ δεύτερη κόρη, τὴν Faith Margaret, μέσῳ παρένθετης μητέρας. Ὁ λόγος, ὅπως ἡ ἴδια ἐξήγησε, ἦταν ἡ πολλὴ δουλειά, ποὺ δὲν τῆς ἐπέτρεπε νὰ ἀφοσιωθεῖ σὲ μία ἐγκυμοσύνη, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀλλαγὴ ποὺ ὑφίσταται τὸ σῶμα τῆς ἐγκυμονούσας γυναίκας, ποὺ ἀπαιτεῖ ἐπίπονες προσπάθειες πολλῶν μηνῶν γιὰ τὴν ἐπαναφορά του. Ἄσχημη ἐντύπωση προκάλεσε καὶ τὸ ὅτι ἡ Kidman, γιορτάζοντας μὲ τὸν σύζυγό της Keith Urban τὸν ἐρχομὸ τῆς κόρης τους καὶ εὐχαριστώντας τὴν γυναίκα ποὺ κυοφόρησε τὸ παιδί τους, ἀπέφυγε νὰ τὴν ὀνομάσει μητέρα, ἀποκαλώντας την «φορέα κυοφορίας». Σχολιάζοντας τὸ ξεγύμνωμα ἀπὸ ἀνθρωπιὰ αὐτῆς τῆς γυναίκας, ποὺ ἐπὶ ἐννέα μῆνες κυοφόρησε τὸ παιδί της, ἀρθρογράφος αὐστραλιανῆς ἐφημερίδας ἔγραψε: «ἐὰν ἡ ἀνώνυμη γυναίκα ποὺ κυοφόρησε τὸ παιδὶ εἶναι μόνο ἕνας φορέας κυοφορίας, τότε αὐτὸ τί κάνει τὴν Kidman καὶ τὸν σύζυγό της, ὑπερήφανους γονεῖς ἢ εὐχαριστημένους πελάτες;».
.           Τὸ ἐρώτημα εἶναι: Μήπως γκυμοσύνη ρχίζει ν γίνεται ντεμοντ καὶ παλιομοδίτικη, τουλάχιστον, γιὰ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς ἐπωνύμους; Μήπως ἡ ἀπόκτηση παιδιῶν, ποὺ εἶναι ὁ εὐλογημένος καρπὸς τῆς ἀγάπης τῶν συζύγων, μετατρέπεται σὲ μία ὑπολογισμένη καὶ ἀπόλυτα ἐλεγχόμενη ψυχρὴ διαδικασία, ποὺ ἱκανοποιεῖ τὶς ἐγωιστικὲς ἐπιθυμίες τῶν γονέων καὶ μάλιστα χωρὶς προσωπικὸ κόστος, πέραν τοῦ οἰκονομικοῦ, ποὺ ὑπολογίζεται στὸ ὕψος τῶν 100.000 εὐρὼ γιὰ τὰ ἰατρικὰ καὶ νομικὰ ἔξοδα καὶ γιὰ τὴν ἀμοιβὴ τῆς παρένθετης μητέρας; Μήπως ἡ ἀπόκτηση παιδιῶν μέσῳ παρένθετης μητέρας ἀνοίγει τὸ δρόμο ἀπόκτησης παιδιῶν ἀπὸ ὁμοφυλόφιλα ζευγάρια, ὅπως αὐτὸ συνέβη πρόσφατα μὲ τὸν πολὺ γνωστὸ 63χρονο τραγουδιστὴ Sir Elton John καὶ τὸν 48χρονο σύντροφό του, ποὺ ἀνήμερα τὰ Χριστούγεννα τοῦ 2010, ἀπέκτησαν παιδὶ μέσῳ παρένθετης μητέρας καὶ τοῦ ὁποίου πατέρας στὸ Ληξιαρχεῖο τοῦ Los Angeles κατεγράφη ὁ Elton John;
.           Μήπως γνωρίζουμε σήμερα ποιές μακροχρόνιες ἐπιδράσεις, ἡ διαδικασία τῆς παρένθετης μητέρας μπορεῖ νὰ ἔχει στὴν ἴδια, στὸ παιδὶ καὶ στὴν οἰκογένεια, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν δεδομένα ἀπὸ σχετικὲς μελέτες; Ἕνα τέτοιο παιδί, ὅταν μεγαλώσει, τί συναισθήματα θὰ ἔχει; Ποιά γυναίκα θὰ θεωρήσει ὡς πραγματική του μητέρα; Αὐτὴ ποὺ τοῦ ἔδωσε τὸ γενετικὸ ὑλικὸ ἀλλὰ ἀπέφυγε τὸν κόπο τῆς ἐγκυμοσύνης, γιὰ νὰ μὴν χαλάσει τὴν καρριέρα της καὶ τὸ σῶμα της ἢ τὴν ἄλλη, τὴν ἄγνωστη καὶ ἀνώνυμη γυναίκα, ποὺ ἐπὶ ἐννέα μῆνες τὸ κυοφόρησε, προσφέροντάς του φυσιολογικὲς καὶ συναισθηματικὲς καταβολές; Καὶ ἀκόμα χειρότερα, ποιά θὰ εἶναι τὰ συναισθήματα ἑνὸς παιδιοῦ ἀπὸ παρένθετη μητέρα ποὺ μεγαλώνει μέσα σὲ μιὰ οἰκογένεια μὲ ὁμοφυλόφιλους γονεῖς;
.           Μήπως τελικά, ἡ παραδοσιακὴ οἰκογένεια, ὅπως τὴν ζοῦμε, χάνοντας τὸν ἱερό της χαρακτήρα, πορεύεται σιγὰ-σιγὰ τὸ δρόμο τῆς μετατροπῆς της σὲ μιὰ ἀστικὴ ἑταιρεία δύο προσώπων ἢ καὶ μονοπρόσωπη τώρα τελευταῖα, ποὺ θὰ διασφαλίζει ἀστικὰ δικαιώματα καὶ τὴν δυνατότητα ἀπόκτησης παιδιῶν μὲ χρήματα καὶ δανεικὲς μῆτρες;
.           Ἀσφαλῶς, μέσα στὰ πλαίσια τῆς ἐπιχειρούμενης ἀλλαγῆς τῆς οἰκογένειας, σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος Washington Post τῆς 7.1.2011, ἐμπίπτει καὶ ἡ ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ νὰ ἀντικαταστήσει τοὺς ὅρους Πατέρας καὶ Μητέρα, στὴ φόρμα-αἴτηση διαβατηρίου γιὰ ἀνήλικα παιδιά, μὲ τοὺς οὐδέτερους ὅρους, Γονέας 1 καὶ Γονέας 2, σὲ ἀναγνώριση καὶ ἀποδοχὴ τῶν διαφορετικῶν τύπων «οἰκογένειας» ποὺ σήμερα ὑπάρχουν στὶς ΗΠΑ. Ὅμως, λόγῳ ἰσχυρῶν διαμαρτυριῶν, ἐπῆλθε συμβιβασμὸς καὶ ἀπὸ 1.2.2011 ἡ αἴτηση θὰ ἀναγράφει Μητέρα-Γονέας 1 καὶ Πατέρας-Γονέας 2.

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: alopsis.gr

, , ,

Σχολιάστε

Η ΑΝΗΘΙΚΗ “ΗΘΙΚΗ” ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Η ΑΝΗΘΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Τοῦ  Ἐμμ. Παναγόπουλου,
Ἀμ. Ἐπικ. Καθηγητοῦ Χειρουργικῆς,

τ. Συντ. Δ/ντοῦ Χειρουργοῦ ΕΣΥ

.        Σχετικὰ πρόσφατα, στὶς ἀρχὲς τοῦ 2011, Βρετανοὶ γιατροί, μὲ δηλώσεις τους, ἐπανέφεραν στὴν δημοσιότητα τὸ θέμα τῆς ἀγοροπωλησίας ἀνθρωπίνων ὀργάνων καὶ τὴν ἐκδοχὴ τῆς νομιμοποίησής της. Ὁ Nadey Hakim χειρουργὸς-μεταμοσχευτῆς καὶ ὁ Sir Peter Bell πρώην ἀντιπρόεδρος τοῦ Βασιλικοῦ Κολλεγίου τῶν Χειρουργῶν τῆς Ἀγγλίας, πρότειναν νὰ ἀνοίξει ἡ συζήτηση γιὰ τὴ νομιμοποίηση τῆς ἀγορᾶς ἀνθρωπίνων ὀργάνων, μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀνταμοιβὴ θὰ μειώσει δραστικὰ τὴν ἔλλειψη ὀργάνων πρὸς μεταμόσχευση. Ὁ Bell, μάλιστα, προτείνει τὸ ποσὸ τῶν 50.000 ἕως 100.000 εὐρὼ ὡς λογικὴ ἀμοιβὴ γιὰ ἕνα νεφρό, ὅσο δηλαδὴ κοστίζουν δύο χρόνια αἱμοκάθαρσης. Ἕνας ἄλλος Βρετανός, ὁ John Harris, καθηγητὴς βιοηθικῆς στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Μάντσεστερ, ποὺ ἐδῶ καὶ χρόνια ἀρθρογραφεῖ ὑπὲρ τῆς νομιμοποίησης τῆς ἀγορᾶς ὀργάνων, προτείνει ἡ ἀγορὰ νὰ γίνεται κάτω ἀπὸ αὐστηροὺς ὅρους καὶ ὁ ἀγοραστὴς νὰ εἶναι τὸ Ἐθνικὸ Σύστημα Ὑγείας, τὸ ὁποῖο καὶ θὰ διαθέτει τὰ ὄργανα στοὺς κατάλληλους δότες. Σὲ πρόσφατες δηλώσεις του στὴν ἐφημερίδα Indepentent, μεταξὺ ἄλλων εἶπε: «ἡ πληρωμὴ δὲν μηδενίζει τὸν ἀλτρουισμό. Οἱ γιατροὶ δὲν φροντίζουν λιγότερο τοὺς ἀσθενεῖς ἐπειδὴ πληρώνονται, καὶ στὸ σημερινὸ σύστημά μας ὅλοι πληρώνονται ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς δότες». Κάποιος blogger σχολίασε: «εἶναι φανερό, ὅτι ντας κάποιος βιοηθικός, μικρ σχέση χει μ τ ν εναι θικός».
.        Βεβαίως ἀκούστηκαν καὶ ἀντίθετες φωνές, ὅπως τοῦ Keith Pigg, προέδρου τῆς Βρετανικῆς Ἑταιρείας Μεταμοσχεύσεων, τοῦ Simon Rippon ἀπὸ τὸ πανεπιστήμιο τῆς Ὀξφόρδης, τοῦ Antony Warrens καθηγητοῦ τῆς ἰατρικῆς καὶ τοῦ Kenneth Boyd καθηγητοῦ τῆς ἰατρικῆς ἠθικῆς στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Ἐδιμβούργου, ποὺ θεωροῦν ὅτι ἡ νομιμοποίηση τῆς ἀγορᾶς ὀργάνων θὰ βλάψει τὸν ἀλτρουισμὸ καὶ θὰ μειώσει τὴν προσφορὰ ὀργάνων καὶ κυρίως θὰ ὁδηγήσει στὴν ἐκμετάλλευση φτωχῶν ἀνθρώπων, ποὺ τελικὰ θὰ καταστοῦν ποθκες νταλλακτικν γι τος πλούσιους.
.        Εἶναι ἀλήθεια ὅτι οἱ λίστες ἀναμονῆς πρὸς μεταμόσχευση, χρόνο μὲ τὸν χρόνο, αὐξάνονται, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ προσφορὰ ὀργάνων, εἴτε ἀπὸ ζῶντες εἴτε ἀπὸ τοὺς νακριβς κα παραπλανητικς ποκαλούμενους «πτωματικος δότες» νὰ ὑπολείπεται σημαντικὰ καὶ ἕνα σεβαστὸ ποσοστὸ ἀρρώστων νὰ καταλήγει πρὶν φθάσει στὴν μεταμόσχευση. Τὸ μόνο κράτος ποὺ δὲν ἔχει πρόβλημα μὲ τὶς λίστες εἶναι τὸ Ἰράν, ποὺ ἀπὸ τὸ 2006 ἔχει νομιμοποιήσει τὴν ἀγοροπωλησία ἀνθρωπίνων ὀργάνων. Ὅμως, σημαντικ λλειψη μοσχευμάτων χει δηγήσει σ να παγκόσμιο παράνομο μπόριο νθρωπίνων ργάνων, ἐγκληματικῆς, σὲ μεγάλο βαθμό, προέλευσης καὶ λαθραίας διακίνησης καὶ στὸ φαινόμενο τοῦ «μεταμοσχευτικοῦ τουρισμοῦ». Ὑπολογίζεται ὅτι τὸ 10% τῆς παγκόσμιας μεταμοσχευτικῆς δραστηριότητος βασίζεται στὴν λαθραία διακίνηση μοσχευμάτων. Πτωχοὶ ἄνθρωποι, ἀπὸ χῶρες τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἀφρικῆς, πωλοῦν τὸν νεφρό τους γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν ἢ γιὰ νὰ σπουδάσουν τὰ παιδιά τους ἢ γιὰ νὰ καλύψουν χρέη τους.
.        Πολλὰ ἀπὸ τὰ λαθραία διακινούμενα ὄργανα εἶναι προϊὸν ἐγκληματικῆς δραστηριότητος. Ἔγκυρα δημοσιεύματα στὸ διεθνῆ τύπο δείχνουν ὅτι στὴν Κίνα, ποὺ κατέχει τὴν παγκόσμια πρωτιὰ θανατικῶν ἐκτελέσεων, γίνεται λαθραία διακίνηση ὀργάνων, ποὺ λαμβάνονται ἀπὸ θανατοποινίτες. Ἡ πρώην Γενικὴ Εἰσαγγελέας τοῦ Διεθνοῦς Ποινικοῦ Δικαστηρίου, Carla Del Ponte, στὸ βιβλίο της «The Hunt. Me and the War Criminals», ποὺ κυκλοφορήθηκε τὸ 2008, ἀναφέρει ὅτι ὑπάρχουν σαφεῖς ἐνδείξεις ὅτι ἀξιωματοῦχοι τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ στρατοῦ τοῦ Κοσόβου καὶ ὁ ἡγέτης τοὺς Hashim Thaci, ὁ σημερινὸς πρωθυπουργὸς τοῦ Κοσόβου, ἔχουν ἐμπλακεῖ σὲ λαθραία διακίνηση ἀνθρωπίνων ὀργάνων τὸ 1999-2000, ποὺ προέρχονταν ἀπὸ Σέρβους αἰχμαλώτους, τοὺς ὁποίους μετέφεραν στὴν Πρίστινα, ὅπου στὴν κλινικὴ Medicus τοὺς ἀφαιροῦσαν τὰ ὄργανα καὶ στὴ συνέχεια τὰ διακινοῦσαν μέσῳ Ἀλβανίας. Μετὰ ἀπὸ τριετῆ ἔρευνα, στὶς 25.1.2011 τὸ Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης στὴν Κοινοβουλευτική του Συνέλευση ἔκανε δεκτὴ τὴν ἀναφορὰ τοῦ μέλους τοῦ Dick Marty καὶ ἐξέδωσε ψήφισμα, ἀναγνωρίζοντας τὴν διακίνηση καὶ ἐμπορία ἀνθρωπίνων ὀργάνων ἀπὸ τοὺς ἀξιωματούχους τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ στρατοῦ τοῦ Κοσόβου καὶ τὸν ἡγέτη τους Thaci.
.        Ἡ λαθραία διακίνηση ὀργάνων ἔχει σχέση καὶ μὲ τὸ φαινόμενο τοῦ «μεταμοσχευτικοῦ τουρισμοῦ», δηλαδὴ τῆς μετακίνησης ἀρρώστων ἀπὸ τὸν δυτικὸ κόσμο στὶς χῶρες τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἀφρικῆς πρὸς μεταμόσχευση. Ἔτσι στὰ πλαίσια τοῦ «μεταμοσχευτικοῦ τουρισμοῦ», ποὺ ἀπευθύνεται σὲ πλούσιους ἀσθενεῖς, προσφέρονται πακέτα τῆς τάξεως τῶν 150.000-200.000 εὐρώ, ποὺ περιλαμβάνουν ἀεροπορικὸ εἰσιτήριο, προεγχειρητικὸ ἔλεγχο, τὴν μεταμόσχευση καὶ δέκα ἡμέρες νοσηλείας.
.        Ἀσφαλῶς, ἡ ἰδέα τῆς ἀγορᾶς ἀνθρωπίνων ὀργάνων δὲν εἶναι σημερινή. Ἁπλὰ τὴν ἀνακίνησαν πρόσφατα οἱ Βρετανοὶ γιατροί. Ἤδη ὁ David E. Jefferies σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο «Τὸ σῶμα ὡς ἐμπόρευμα. Ἡ χρήση τῶν ἀγορῶν γιὰ τὴ θεραπεία τῆς ἔλλειψης ὀργάνων», ποὺ δημοσιεύτηκε τὸ 1998 στὸ International Journal of Global Legal Studies(5/2) γράφει «χρειαζόμαστε ἕνα νέο σύστημα, ἕνα ποὺ θὰ ἐμπορευματοποιήσει τὰ ὄργανα σὲ παγκόσμιο δίκτυο, ποὺ θὰ ἐπιτρέπει σὲ ἀνθρώπους συμβάσεις γιὰ ἀνταλλαγὴ ὀργάνων μὲ χρηματικὴ ἀνταπόδοση. Ἔτσι ἡ ἀγορὰ θὰ δώσει οἰκονομικὰ κίνητρα, ποὺ θὰ αὐξήσουν τὴν παροχὴ ὀργάνων». Τὸ 2009, ἕνας ἄλλος οἰκονομολόγος, ὁ Gary Becker, βραβεῖο Νόμπελ οἰκονομίας, σὲ ἄρθρο του στὴν Washigton ἔλεγε «Γιὰ ἕναν οἰκονομολόγο εἶναι σαφὲς ὅτι ἡ ἀνισορροπία μεταξὺ ζήτησης καὶ προσφορᾶς εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀπαγόρευσης τῆς ἀγοροπωλησίας ἀνθρωπίνων ὀργάνων. Ἐὰν ὁ νόμος ἀλλάξει, ἡ ὑπόσχεση τοῦ κέρδους θὰ αὐξήσει τὴ δεξαμενὴ τῶν ὀργάνων σὲ μία ἐλεύθερη ἀγορὰ καὶ οἱ τιμὲς τῶν ὀργάνων θὰ ἰσορροπήσουν στὰ ἐπίπεδα ποὺ θὰ ἐξαντλήσουν τὴν ζήτηση».
.        Ἡ σύγχρονη κοινωνία, τὴν «ἰδιοκτησία», ποὺ τὸ ἄτομο ἀσκεῖ στὸ σῶμα του, τὴν διαχειρίζεται ὡς μοναδική, ὑπὸ τὴν ἔννοια ὅτι δὲν μπορεῖ νόμιμα νὰ μεταβιβαστεῖ σὲ τρίτους. Ἡ κατοχὴ αὐτῆς τῆς ἰδιοκτησίας δὲν παρέχει καὶ τὸ δικαίωμα τῆς μεταβίβασης καὶ τοῦ ἐλέγχου της σὲ κανέναν ἄλλον καὶ μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο. Ἐὰν δν μπορομε ν διαχειριστομε τν λο νθρωπο ς κοιν μπόρευμα, πο μπορε ν πωληθε ν γοραστε, τ διο δν μπορομε ν κάνουμε κα μ τ ργανά μας. Ἐὰν διαχειριστομε τ ργανά μας ς κοιν μπόρευμα ς μέρος μίας διοκτησίας, τότε ξία τους θ μπορε ν προσμετρηθε γι τν πληρωμ χρεν, ν δοθε νέχυρο γι τν γορ γαθν, ν πολογισθε στν ξία τς διοκτησίας το τόμου πο χρεωκοπε κα σ πολλς λλες μοιες καταστάσεις. Εἶναι, ἀσφαλῶς, κατάντημα ὁ κατ᾽ εἰκόνα καὶ καθ᾽ ὁμοίωση Θεοῦ πλασθεὶς ἄνθρωπος καὶ βασιλιὰς τῆς κτίσεως νὰ μετατραπεῖ σὲ ἕνα κοινὸ ἐμπόρευμα, διαπραγματεύσιμο στὴν παγκόσμια ἐλεύθερη ἀγορά, σὲ μία ἀποθήκη ἀνταλλακτικῶν γιὰ τοὺς ἔχοντες!…
.       Οἱ λίστες ἀναμονῆς γιὰ μεταμόσχευση εἶναι ἀσφαλῶς ἕνα μεῖζον κοινωνικὸ ζήτημα, ἡ λύση του ὅμως σὲ καμία περίπτωση δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ νομιμοποίηση τῆς ἀγοροπωλησίας ἀνθρωπίνων ὀργάνων.
.       Ἡ νομιμοποίηση αὐτὴ δὲν θὰ ἐξαλείψει τὴν παράνομη καὶ ἐγκληματικὴ ἀπόκτηση καὶ διακίνηση τῶν ὀργάνων, ὅπως πιστεύουν οἱ ὑποστηρικτές της. Ἀντίθετα θὰ δημιουργηθεῖ μία νέα κερδοφόρα ἀγορά, ποὺ θὰ ἐκμεταλλεύεται τοὺς φτωχούς, θὰ ἱκανοποιεῖ τὴν ἀνάγκη τῶν πλουσίων ἀρρώστων καὶ θὰ δημιουργεῖ ὑψηλὴ κερδοφορία γιὰ τοὺς μεσάζοντας. Ἡ ὀπτικὴ τῶν ἀγορῶν, τῶν οἰκονομολόγων καὶ μερίδος, μικρῆς εὐτυχῶς, τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου, ποὺ βλέπει τὸν ἄνθρωπο ὄχι ὡς πρόσωπο ἀνεκτίμητης ἀξίας, ἀλλὰ ὡς ἐμπόρευμα καὶ χρηστικὸ ἀντικείμενο, ποὺ ἱκανοποιεῖ κοινωνικὲς ἀναγκες, ἔστω καὶ ἂν καταστεῖ νόμιμη, δὲν θὰ εἶναι ἠθική. Θὰ εἶναι μία ὀπτικὴ ἀνήθικη.

 ΠΗΓΗ: περιοδ. «Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ», τ. 492, Ὀκτ. 2011
(Διαδίκτυο: alopsis.gr)

, , ,

Σχολιάστε

“ΘΕΛΗΜΑΤΙΚΗ” ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ: ΕΙΣΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΕΡΟΣ ΩΣ ΝΕΚΡΟΣ ΠΑΡΑ ΩΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ !!!

Νομιμοποίηση θεληματικς εθανασίας;
Τοῦ μμανουλ Παναγοπούλου,
μ. πικ. Καθηγητοῦ Χειρουργικς

 συνάντηση εθανασίας κα μεταμοσχεύσεων δείχνει τι πίσω π λα τ μεγάλα βιοηθικ προβλήματα το καιρο μας, βρίσκεται ἡ φελιμιστικ κα χρησιμοθηρικ ντίληψη τς κοινωνίας μας

ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ».: «ΕΙΣΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΕΡΟΣ ΩΣ ΝΕΚΡΟΣ ΠΑΡΑ ΩΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ !!!» Ἆραγε οἰ «Ἀγανακτισμένοι» ἔχουν σκεφτεῖ νὰ ἀγανακτήσουν γιὰ τὴν ΥΠΟΥΛΗ προώθηση τῆς ΘΕΛΗΜΑΤΙΚΗΣ εὐθανασίας καὶ τοῦ νόμου «Φρανκεστάϊν» γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις καὶ ὅλα τὰ ἄλλα συναφῆ ραδιουργήματα (π.χ. «Κάρτα τοῦ Πολίτου») ποὺ λίγο-λίγο ὑπονομεύουν καὶ συρρικνώνουν τὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία καὶ ὕπαρξη καὶ τὴν ἴδια τὴν ἀνθρώπινη βιολογικὴ ζωή;
Μήπως τελικῶς θὰ ΤΟΥΣ βόλευε νὰ ΕΥΘΑΝΑΤΩΘΟΥΜΕ ΘΕΛΗΜΑΤΙΚΩΣ καὶ ΟΜΑΔΙΚΩΣ γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθεῖ καὶ τὸ δημοσιονομικὸ ἔλλειμμα καὶ τὰ προβλήματα τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων;

 Μὲ ἀφορμὴ μία δημοσκόπηση

.      Μετὰ ἀπὸ πέντε ἀποτυχημένες προσπάθειες, τὰ τελευταῖα δύο χρόνια, νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας σὲ τέσσερις πολιτεῖες τῆς Αὐστραλίας — Βικτώρια, Τασμανία, Δυτικὴ Αὐστραλία καὶ Νότια Αὐστραλία — στὶς ἀρχὲς τοῦ 2011, δημοσιοποιήθηκε μία δημοσκόπηση, ποὺ ἔγινε ἠλεκτρονικὰ τὸν Νοέμβριο τοῦ 2010 ἀπὸ τὸ The Australia Insitute, σὲ ἕνα ἐθνικὸ ἀντιπροσωπευτικὸ δεῖγμα 1.294 Αὐστραλῶν.
.     Μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ἐρωτημάτων ὑπῆρχε καὶ τὸ ἐρώτημα τῆς ὑποστήριξης ἢ μὴ τῆς νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας γιὰ ἀσθενεῖς τελικοῦ σταδίου μὲ ἀνυπόφορους πόνους.

.     Ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἔδειξε ὅτι τὸ 75% τῶν ἐρωτηθέντων συμφωνεῖ μὲ τὴ νομιμοποίηση τῆς εὐθανασίας σὲ τέτοιους ἀρρώστους, ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι ἀπαιτοῦν τὸν τερματισμὸ τῆς ζωῆς τους. Τὸ 13% δὲν συμφωνεῖ καὶ τὸ 12% δὲν εἶναι σίγουρο γιὰ τὴν ἀπάντηση.
.    Τ ντυπωσιακ στοιχεο τς ρευνας, πως νέφερε Josh Fear, Διευθυντς το Αστραλιανο νστιτούτου, ταν τ ψηλ ποσοστό, 65%, ποδοχς τς εθανασίας μεταξ ατν πο δήλωσαν χριστιανοί. Τὸ ποσοστὸ ἀποδοχῆς ἦταν ὑψηλότερο μεταξὺ αὐτῶν ποὺ δήλωσαν ἄλλο θρήσκευμα καὶ ἔφθασε τὸ 91% στὰ ἄτομα χωρὶς θρήσκευμα. Τὸ ποσοστὸ αὐτὸ (65%) τῶν συμφωνούντων μὲ τὴν εὐθανασία χριστιανῶν, εἶναι ὄντως ἐντυπωσιακὸ καὶ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντιθεση μὲ τὴν μέχρι σήμερα ἐμπειρία ποὺ δείχνει ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν ἀτόμων ποὺ κάνουν χρήση τοῦ νόμου γιὰ τὴν εὐθανασία δὲν ἀνήκουν σὲ κάποια θρησκεία, ἐνῶ τὰ ἄτομα μὲ ἰσχυρὲς θρησκευτικὲς πεποιθήσεις δὲν κάνουν χρήση τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ.
.     Μὲ ἀφορμὴ τὴν πρόσφατη δημοσκόπηση θὰ πρέπει νὰ τεθεῖ ἕνα γενικότερο ἐρώτημα γιὰ τὸν ρόλο τῶν δημοσκοπήσεων στὴ λήψη νομοθετικῶν ἀποφάσεων γιὰ κρίσιμα νομικά, ἠθικὰ καὶ βιοηθικὰ ζητήματα. Τὸ ἐρώτημα εἶναι: πέρα ἀπὸ τὴν ἀξιοπιστία κάθε δημοσκόπησης, ποὺ σχετίζεται μὲ τὴν ἐπιλογὴ τοῦ δείγματος, τὸν τρόπο ποὺ τίθενται τὰ ἐρωτήματα καὶ τὸ ἐπίπεδο ἐνημερώσεως καὶ γνώσεως τῶν ἐρωτωμένων γιὰ τὸ ὑπὸ ἔρευνα ζήτημα, ἂν αὐτὸς εἶναι ὁ καταλληλότερος τρόπος δημιουργίας νομοθεσίας γιὰ τέτοια σημαντικὰ ζητήματα. Ἀρκετὲς φορές, οἱ ἀποφάσεις γιὰ κρίσιμα ζητήματα, ὅπως τὰ σύγχρονα βιοηθικὰ ζητήματα, μὲ βάση τὶς δημοσκοπήσεις, γίνονται πολὺ ἐπικίνδυνες καὶ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσουν σὲ κακὲς νομοθεσίες. Δημοσκοπήσεις πο συρρικνώνουν σύνθετα ατρικά, κοινωνικ κα τομικ ζητήματα σ μία μαύρου σπρου χρώματος ρώτηση, σχεδιασμένη ν δηγήσει σ να ποτέλεσμα, πρέπει νὰ εἶναι ἐκ τῶν προτέρων ἀπορριπτέες. μως παγκόσμια μπειρία δείχνει τι τέτοιες δημοσκοπήσεις ξακολουθον ν ποτελον χρήσιμο ργαλεο στς προσπάθειες πιβολς ντιχριστιανικν κα ντικοινωνικν νομοθετημάτων π ργανωμένες, μειοψηφικς κατ τ πλεστον, μάδες.
.    Τὸ εὐτύχημα εἶναι ὅτι, ὅπως ὁμολογοῦν οἱ ἴδιοι οἱ ὑπερασπιστὲς τῆς εὐθανασίας στὴν Αὐστραλία, οἱ πολλαπλὲς προσπάθειές τους νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας ἔχουν ἀποτύχει, παρὰ τὴν διαφαινομένη ἀπὸ τὶς δημοσκοπήσεις ὑποστήριξη τῶν πολιτῶν, λόγῳ τοῦ ὑπάρχοντος ἀκόμη ἰσχυροῦ ἀντὶ-εὐθανασιακοῦ μετώπου. Ἀπόδειξη αὐτοῦ εἶναι καὶ τὸ ὅτι τὸν τελευταῖο χρόνο, Ἰανουάριος 2010 – Ἰανουάριος 2011, τὰ Κοινοβούλια ἀρκετῶν κρατῶν (ἡ πολιτεία New Hampshire τῶν ΗΠΑ, ὁ Καναδᾶς, ἡ Σκωτία, ἡ Νότια Αὐστραλία, τὸ Ἰσραὴλ καὶ ἡ Γαλλία) ἔχουν ἀπορρίψει τὶς προτάσεις γιὰ τὴν νομιμοποίηση τῆς εὐθανασίας. Φαίνεται ὅτι τουλάχιστον μέχρι τώρα, τὰ Κοινοβούλια καὶ οἱ Δικαστὲς ποὺ ἐξετάζουν προσεκτικὰ τὰ ζητήματα αὐτὰ δὲν συγκινοῦνται ἀπὸ τὰ συναισθηματικὰ ἐπιχειρήματα, τὶς σκληρὲς περιπτώσεις, καὶ ἀπὸ τὴν κακῶς πληροφορημένη κοινὴ γνώμη. Ὅμως οἱ ἀπορρίψεις τῶν προσπαθειῶν νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας ξεπερνιοῦνται ἀπὸ τὸν φρενήρη ρυθμό μὲ τὸν ὁποῖο οἱ ὁμάδες ποὺ ὑπερασπίζονται τὴν εὐθανασία, προωθοῦν νέες προτάσεις καὶ νομοσχέδια.
.    Σχετικὰ πρόσφατα τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ἐκδίκασε μία ὑπόθεση ἰατρικῶς ὑποβοηθουμένης αὐτοκτονίας. Ἐνάγουσα ἦταν ἡ ἐλβετίδα Ernst Haas, ποὺ ἔπασχε ἀπὸ σοβαρὴ ψυχιατρικὴ νόσο, μὲ δύο ἀπόπειρες αὐτοκτονίας καὶ ἡ ὁποία ζητοῦσε τὴν προμήθεια τῆς οὐσίας, νατριοῦχος πεντοβαρβιτάλη, γιὰ ἕναν γρήγορο, εὔκολο καὶ σίγουρο θάνατο. 170 ψυχίατροι καὶ τὰ ἑλβετικὰ δικαστήρια ἀρνήθηκαν τὴν συνταγογράφηση, γιατί δὲν ἦταν ἀσθενὴς τελικοῦ σταδίου καὶ ἡ Haas προσέφυγε στὸ ΕΔΑΔ ἐναντίον τῆς Ἑλβετικῆς Κυβερνήσεως, ἐπικαλουμένη τὸ ἄρθρο 8 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, ποὺ προβλέπει τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς αὐτοκτονίας. Τὸ ΕΔΑΔ στὶς 20 Ἰανουαρίου τοῦ 2011 ἐξέδωσε ὁμόφωνη ἀπόφαση. Σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφαση, ἐνῶ ὑπάρχει «ἀνθρώπινο δικαίωμα» στὴν αὐτοκτονία, τὸ κράτος δὲν εἶναι ὑποχρεωμένο νὰ προμηθεύει τοὺς πολίτες του τὰ μέσα γιὰ τὴν διάπραξη τῆς αὐτοκτονίας. Θεωρεῖ ὡς ἰδιαίτερα πειστικὸ τὸ ἄρθρο 2 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σύμβασης Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, ποὺ πιστοποιεῖ καὶ ὑπερασπίζεται τὸ δικαίωμα στὴν ζωή. Ἡ ἀπόφαση καταλήγει μὲ τὴν γνώμη ὅτι τὰ κράτη-μέλη τοῦ Δικαστηρίου δὲν ἔχουν ἄμεση ὑπευθυνότητα νὰ βοηθήσουν τοὺς πολίτες τους νὰ διαπράξουν αὐτοκτονία, προμηθεύοντάς τους θανατηφόρες οὐσίες καὶ ὅτι ὁ σεβασμὸς στὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς ἀναγκάζει τὰ κράτη νὰ προφυλάσσουν τοὺς πολίτες τους ἀπὸ τὴν αὐτοκτονία, ἐὰν ἡ ἀπόφασή τους δὲν ἐλήφθη ἐλεύθερα καὶ μὲ πλήρη γνώση.
.     Μετὰ τὴν ἀπόφαση αὐτὴ τοῦ ΕΔΑΔ τὸ ἐρώτημα εἶναι: ὅσοι ὁδηγοῦνται στὴν εὐθανασία ἔχουν πλήρη ἐνημέρωση καὶ γνώση καὶ τὴν ἔχουν ἀποφασίσει ἐλεύθερα; Ἔρευνα ποὺ ἔγινε στὸ Βέλγιο καὶ δημοσιεύθηκε στὸ Canadian Medical Association Journal ἔδειξε ὅτι στὸ Βέλγιο, ποὺ πρὶν μερικὰ χρόνια νομιμοποίησε τὴν εὐθανασία, ἕνα σεβαστὸ ποσοστὸ ἀσθενῶν ὁδηγήθηκε σὲ εὐθανασία, χωρὶς νὰ ἔχει προηγηθεῖ σχετικὴ συζήτηση μὲ τὸν θεράποντα ἰατρὸ καὶ χωρὶς τὴν ἀπαιτουμένη συναίνεση. 120 ἀπὸ τὶς 248 νοσηλεύτριες ποὺ ρωτήθηκαν, δήλωσαν ὅτι ἔχουν λάβει μέρος σὲ εὐθανασία, χωρὶς νὰ τοὺς ζητηθεῖ καὶ χωρὶς τὴν συναίνεση τῶν ἀσθενῶν καὶ μάλιστα καθ᾽ ὑπέρβαση τῶν καθηκόντων τους, ἀφοῦ ὁ βελγικὸς νόμος εἶναι αὐστηρὸς καὶ ἐπιτάσσει ἡ εὐθανασία νὰ γίνεται ἀπὸ γιατρὸ καὶ μὲ τὴν συναίνεση τοῦ ἀσθενοῦς. Παρόμοια στοιχεῖα ὑπάρχουν καὶ γιὰ ἄλλες χῶρες, ποὺ ἔχουν νομιμοποιήσει τὴν εὐθανασία καὶ ἐπαληθεύουν τὴν πρόβλεψη τῶν κατηγόρων τῆς εὐθανασίας ὅτι ἡ νομιμοποίηση τῆς θεληματικῆς εὐθανασίας, ἀργὰ ἢ γρήγορα, ὁδηγεῖ μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια στὴν ἄσκηση καὶ μὴ θεληματικῆς εὐθανασίας, δηλαδὴ εὐθανασίας χωρὶς τὴν συναίνεση τοῦ ἀτόμου.
.     Τὰ τελευταῖα 2-3 χρόνια ἔχει ἀνοίξει ἡ συζήτηση γιὰ τὴν ἰδέα τῆς Organ Donation Euthanasia (ODE) δηλαδὴ τῆς σύνδεσης τῆς εὐθανασίας μὲ τὴν λήψη ὀργάνων πρὸς μεταμόσχευση, μὲ στόχο τὴν αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν προσφερομένων ὀργάνων, ἀφοῦ ἡ ζήτηση ὀργάνων εἶναι πολλαπλάσια τῶν προσφερομένων. Τὸν Μάιο τοῦ 2010 οἱ Dominic Wilkinson καὶ Julian Savulescu, βιοηθικοὶ ἀπὸ τὸ πανεπιστήμιο τῆς Ὀξφόρδης, ἀνήρτησαν στὸ διαδίκτυο ἄρθρο τους μὲ τὸν τίτλο Should we allow organ donation euthanasia? Alternatives for maximizing the number and the quality of organ for transplantation καὶ στὸ ὁποῖο ὑποστηρίζουν τὴν ἰδέα τῆς ἀφαιρέσεως ὀργάνων ἀπὸ ἀσθενεῖς ποὺ ὑποβάλλονται σὲ εὐθανασία. Πρόσφατα, τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2010, σὲ ἐπιστημονικὴ συνάντηση τῆς Royal Medical Academy τοῦ Βελγίου, Βέλγοι ἰατροὶ παρουσίασαν ἕνα πρωτόκολλο εὐθανασίας μὲ ἀφαίρεση ὀργάνων πρὸς μεταμόσχευση. Γιὰ τὴν ὑποστήριξη τῶν προτάσεών τους ἀνέφεραν ὅτι ἀπὸ τοὺς 705 ἀσθενεῖς ποὺ ὁδηγήθηκαν σὲ εὐθανασία τὸ 2008, τὸ 20% ἀφοροῦσε ἀσθενεῖς μὲ νευρομυϊκὲς παθήσεις καὶ μὲ ὑψηλῆς ποιότητας ὄργανα, κατάλληλα γιὰ μεταμόσχευση καὶ τὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ εἶχαν ἀφαιρεθεῖ βάσει τοῦ προτεινομένου πρωτοκόλλου. Βεβαίως στὶς περιπτώσεις αὐτὲς ἡ εὐθανασία θὰ ἔπρεπε νὰ γίνει στὸ νοσοκομεῖο, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν συνήθη πρακτικὴ ἄσκησης τῆς εὐθανασίας στὸ σπίτι τοῦ ἀσθενοῦς. πίεση, πο σκεται στ τομα ατ ν πεισθον ν πεθάνουν μ εθανασία, εναι πίεση βασισμένη στ κόστος τς ατρικς φροντίδας, στν κόπωση τς οκογένειας ν συνεχίσει τν παροχ φροντίδας κα στν ντιληψη πο κάνει τ τομα ν ασθάνονται τι εναι βάρος.
.    Μὲ τὴν προτεινομένη ἰδέα τῆς ODE κοινωνία θ προσπαθήσει ν πείσει τ τομα ατ τι θάνατός τους χει μεγαλύτερη ξία π τὴν ζωή τους, τι εναι περισσότερο χρήσιμα ς νεκρο παρ ς ζωντανοί.
.     συνάντηση εθανασίας κα μεταμοσχεύσεων δείχνει τι πίσω π λα τ μεγάλα βιοηθικ προβλήματα το καιρο μας, βρίσκεται φελιμιστικ κα χρησιμοθηρικ ντίληψη τς κοινωνίας μας, ποία ποτελε κα τν κινητήρια δύναμη τν διαφόρων μάδων, πο ργάζονται κα γωνίζονται γι τ νομιμοποίηση τν κτρώσεων, τς εθανασίας, το γκεφαλικο θανάτου, τν παρεμβάσεων στν νθρώπινη ζω κα πρόσφατα στν γοροπωλησία νθρωπίνων ργάνων. Δείχνει κόμη τι ξία τς νθρώπινης ζως χει γίνει σχετικ κα τι τ κοινωνικ φελος χει ξία πέρτερη τῆς νθρώπινης, τς κάθε νθρώπινης ζως.

ΠΗΓΗ: Περιοδ. «Η ΔΡΑΣΙΣ ΜΑΣ», τ. 490, Ἰούνιος-Ἰούλιος 2011, σελ. 216-218
Διαδίκτυο: alopsis.gr

, , , ,

Σχολιάστε