Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἐλευθερία

ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –6 («Θὰ γίνουν τρομαγμένοι, δειλοὶ καὶ θὰ μᾶς κοιτάζουν καὶ θὰ στριμώχνονται γύρω μας, ὅπως τὰ κλωσσόπουλα γύρω στὴν κλώσσα. Ὤ, θὰ τοὺς ἐπιτρέψουμε καὶ τὴν ἁμαρτία. Κι ἂν ὑπάρχει κανένας ποὺ ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλον τὴν πυρά μας, αὐτὸς εἶσαι Ἐσύ. Αὔριο θὰ Σὲ κάψω».)

 

 

Ἀπόσπασμα [ϛ´] ἀπὸ τὸ μυθιστόρημα
τοῦ Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ
«Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ»,
μετάφρ. Ἀρ. Ἀλεξάνδρου, 
ἐκδ. Γκοβόστη, χ. χρ. τόμ. 2,
σελ. 113-114

 

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ.ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Τραγικὰ ἐπιβεβαιούμενες ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ!

Α´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –1  https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/22/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται1/

Β´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –2 («Κάντε μας σκλάβους, μὰ χορτάστε μας») https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/23/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται2/

Γ´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –3 («Ἡ πιὸ βασανιστικὴ φροντίδα γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι νὰ βρεῖ ὅσο μπορεῖ γρηγορότερα κάποιον ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τοῦ παραδώσει τὸ δῶρο τῆς ἐλευθερίας») https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/27/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται3/ 

Δ´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –4 («Ὁ ἄνθρωπος δὲν ζητάει τόσο τὸν Θεὸ ὅσο τὰ θαύματα».) https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/03/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται4/

Ε´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –5 («Ποιός ἄλλος μπορεῖ νὰ κυριαρχεῖ πάνω στοὺς ἀνθρώπους, ἂν ὄχι κεῖνος ποὺ κυριαρχεῖ στὴν συνείδησή τους καὶ ποὺ κρατάει στὰ χέρια του τὸ ψωμί τους;») https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/25/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται5/

 .            Μὰ τότε ἀκριβῶς θά ᾽ρθει σερνάμενο τὸ θηρίο καὶ θὰ μᾶς γλείψει τὰ πόδια καὶ θὰ τὰ βρέξει μὲ τὰ ματωμένα του δάκρια. Καὶ μεῖς θὰ κάτσουμε πάνω στὸ θηρίο καὶ θὰ ὑψώσουμε τὸ κύπελο ποὺ πάνω σ᾽ αὐτὸ θά ᾽ναι γραμμένο: «Μυστήριο!» Καὶ τότε, μονάχα τότε θὰ φτάσει ἡ μέρα ποὺ θὰ θεμελιωθεῖ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ἡ βασιλεία τῆς εἰρήνης καὶ τῆς εὐτυχίας. Εἶσαι περήφανος γιὰ τοὺς ἐκλεκτούς Σου, μὰ Ἐσὺ ἔχεις μονάχα αὐτοὺς τοὺς ἐκλεκτούς, ὅμως ἐμεῖς θὰ χαρίσουμε τὴν εἰρήνη σ᾽ ὅλους. Ἐξ ἄλλου νά ᾽ναι κι ἔτσι; Πόσοι ἀπ᾽ αὐτοὺς τοὺς ἐκλεκτούς, τοὺς ἰσχυροὺς ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ γίνουν ἐκλεκτοί, κουράστηκαν τέλος περιμένοντάς Σε καὶ ρίξανε καὶ θὰ ρίξουν ἀκόμα τὴν δύναμη τῆς ψυχῆς τους καὶ τὴν φλόγα τῆς καρδιᾶς τους σ᾽ ἄλλον ἀγρὸ καὶ θὰ καταλήξουν νὰ ὑψώσουν ἐναντίον Σου τὴν ἐλεύθερη σημαία τους, ποὺ Ἐσὺ ὁ ἴδιος τὴν εἶχες ὑψώσει. Ἐνῶ σ μς λοι θά ᾽ναι ετυχισμένοι κα δὲν θ στασιάζουν πιά, δὲν θὰ καταστρέφουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὅπως γίνεται παντοῦ στὸ βασίλειο τῆς ἐλευθερίας Σου. Ὤ, θ τος πείσουμε πς μονάχα τότε θ γίνουν λεύθεροι, ταν θ παραιτηθον π᾽ τν λευθερία τους γι χάρη μας κα θ ποταχτον σὲ μᾶς. Τί λὲς λοιπόν; Θάχουμε δίκιο ἢ ὄχι; Θὰ πειστοῦν καὶ μόνοι τους πὼς ἔχουμε δίκιο, γιατί θὰ θυμηθοῦν ὣς ποιὸ φρικτὸ σημεῖο σκλαβιᾶς καὶ ταραχῆς τοὺς εἶχε φέρει ἡ δική Σου ἐλευθερία. Ἡ ἐλευθερία, ἡ ἐλεύθερη σκέψη κι ἡ ἐπιστήμη θὰ τοὺς κάνουν νὰ χάσουν τὸν δρόμο τους σὲ τέτοιες λόχμες, θὰ τοὺς βάλουν μπροστὰ σὲ τέτοια θαύματα κι ἀξεδιάλυτα μυστήρια ποὺ μερικοὶ ἀπ᾽ αὐτούς, οἱ πιὸ ἀτίθασοι κι οἱ πιὸ ἄγριοι, θ᾽ αὐτοκαταστραφοῦν, οἱ ἄλλοι, οἱ ἀνυπόταχτοι μὰ ἀδύναμοι, θὰ καταστρέφουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον κι οἱ ὑπόλοιποι, οἱ ἀδύναμοι καὶ δυστυχισμένοι, θὰ συρθοῦν στὰ πόδια μας καὶ θὰ μᾶς φωνάξουν ἐκλιπαρώντας: «Ναί, εἴχατε δίκαιο, σεῖς μονάχα κατείχατε τὸ μυστικό Του καὶ μεῖς γυρίζουμε σὲ σᾶς. Σστε μας π᾽ τν αυτό μας». Παίρνοντας ἀπὸ μᾶς τὸ ψωμί τους θὰ βλέπουν φυσικὰ ξεκάθαρα πὼς ἐμεῖς τοὺς μοιράζουμε τὰ ψωμιὰ ποὺ πήραμε ἀπ᾽ αὐτούς, τὰ ψωμιὰ ποὺ τὰ φτιάξανε μὲ τὰ χέρια τους, καὶ πὼς αὐτὰ γίνονται χωρὶς κανένα θαῦμα, θὰ δοῦνε πὼς δὲn μεταβάλουμε τὶς πέτρες σὲ ψωμιὰ μὰ θάναι στ᾽ ἀλήθεια πολὺ εὐχαριστημένοι, κι ὄχι τόσο γιατί θὰ παίρνουν τὰ ψωμιά, ὅσο γιατί θὰ τὰ παίρνουν ἀπ᾽ τὰ χέρια μας! Γιατί θὰ θυμοῦνται πολὺ καλὰ πὼς πρῶτα, ὅταν δὲν ἤμασταν ἐμεῖς, αὐτὰ τὰ ἴδια τὰ ψωμιὰ ποὺ τὰ βγάζανε μὲ τὸν ἱδρώτα τους, μεταβάλλονταν στὰ χέρια τους σὲ πέτρες, μὰ ὅταν γύρισαν σὲ μᾶς τότε οἱ πέτρες μεταβλήθηκαν στὰ χέρια τους σὲ ψωμιά. Θὰ τὸ ἐκτιμήσουν πολύ, πάρα πολὺ τί σπουδαῖο εἶναι νὰ ὑποταχτοῦν μιὰ γιὰ πάντα! Κι ὅσο δὲ θὰ τὸ καταλάβουν αὐτὸ οἱ ἄνθρωποι, θά ᾽ναι δυστυχισμένοι. Ποιός ὅμως ἦταν ὁ κυριότερος αἴτιος ποὺ δὲν τὸ καταλάβαιναν αὐτό; Λέγε. Ποιός σκόρπισε τὴν ἀγέλη στοὺς ἄγνωστους δρόμους; Μὰ ἡ ἀγέλη θὰ μαζευτεῖ καὶ πάλι καὶ θὰ ὑποταχθεῖ ξανά, γιὰ πάντα τούτη τὴν φορά. Τότε θὰ τοὺς δώσουμε μίαν ἤρεμη καὶ ταπεινὴ εὐτυχία, τὴν εὐτυχία τῶν ἀδύναμων πλασμάτων, μιὰ κι ἔτσι πλάστηκαν. Ὤ, θὰ τοὺς πείσουμε ἐπιτέλους νὰ μὴν περηφανεύονται. Γιατὶ Ἐσὺ τοὺς ἀνύψωσες καὶ τοὺς ἔμαθες νά ᾽ναι περήφανοι. Θὰ τοὺς ἀποδείξουμε πὼς εἶναι ἀδύναμοι, πὼς εἶναι μονάχα ἀξιολύπητα παιδιά, μὰ πὼς ἡ παιδιάστικη εὐτυχία εἶναι ἡ πιὸ γλυκιὰ ἀπ᾽ ὅλες. Θ γίνουν τρομαγμένοι, δειλο κα θ μς κοιτάζουν κα θ στριμώχνονται γύρω μας, πως τ κλωσσόπουλα γύρω στν κλώσσα. Θὰ μᾶς θαυμάζουν καὶ θὰ μᾶς σκιάζονται καὶ θά ᾽ναι περήφανοι, γιατί εἴμαστε τόσο ἰσχυροὶ καὶ τόσο σοφοὶ ποὺ μπορέσαμε νὰ ἡμερέψουμε τὸ τόσο ταραχόδικο καὶ πολύπληθο κοπάδι τους. Θὰ τρέμουν τὴν ὀργή μας, τὸ πνεῦμα τους θὰ γίνει δειλό, τὰ μάτια τους θὰ κλαῖνε τόσο εὔκολα ὅσο τῶν παιδιῶν καὶ τῶν γυναικῶν, μὰ τὸ ἴδιο εὔκολα θὰ εὐθυμοῦν καὶ θὰ γελοῦν στὸ πρῶτο μας νεῦμα, μὲ μία πάμφωτη χαρὰ καὶ μὲ παιδικὰ τραγούδια. Ναί, θὰ τοὺς ἀναγκάσουμε νὰ δουλεύουν, μὰ στὶς σκόλες θὰ κάνουμε τὴν ζωή τους νὰ κυλάει σὰν παιδιάστικο παιχνίδι, μὲ παιδικὰ τραγούδια, χορωδίες, μ᾽ ἀθώους χορούς. Ὤ, θ τος πιτρέψουμε κα τν μαρτία, ατο εναι δύναμοι κι νίσχυροι κα θ μς γαπον σν παιδιά, πειδ θ τος πιτρέψουμε ν᾽ μαρτάνουν. Θὰ τοὺς ποῦμε πὼς τὸ κάθε κρίμα θά ᾽ναι συχωρεμένο, ἂν θὰ γίνει μὲ τὴν ἄδειά μας. Τος πιτρέπουμε ν᾽ μαρτάνουν, γιατί τος γαπμε, ὅσο γιὰ τὴν τιμωρία γι᾽ αὐτὰ τ᾽ ἁμαρτήματα – ἂς γίνει κι αὐτὸ – θὰ τὴν πάρουμε πάνω μας. Θὰ τὴν πάρουμε πάνω μας κι αὐτοὶ θὰ μᾶς λατρεύουν σὰν εὐεργέτες πού, θὰ δώσουν λόγο γιὰ τὰ δικά τους κρίματα μπροστὰ στὸν Θεό. Καὶ δὲν θὰ κρατᾶνε τίποτα μυστικὸ ἀπὸ μᾶς. μες θ τος πιτρέπουμε θ τος παγορεύουμε ν ζονε μ τς γυνακες τους τς ρωμένες τους, ν κάνουν ν μν κάνουν παιδιλ᾽ ατ νάλογα μ τν πακοή τους – κα κενοι θ μς πακονε μ χαρά τους. Θὰ μᾶς ἀποκαλύψουν τὰ πιὸ βασανιστικὰ μυστικὰ τῆς συνείδησής τους, ὅλα, ὅλα θὰ μᾶς τὰ ἐξομολογηθοῦν καὶ μεῖς θὰ βροῦμε γιὰ ὅλα κάποια λύση κι αὐτοὶ θὰ πιστέψουν στὴν λύση μας χαρούμενοι, γιατὶ θὰ τοὺς ἀπαλλάξει ἀπ᾽ τὴ μεγάλη φροντίδα καὶ τὰ τωρινὰ βάσανα τῆς προσωπικῆς καὶ ἐλεύθερης ἀπόφασης. Κι ὅλοι θά ᾽ναι εὐτυχισμένοι, ὅλα τὰ ἑκατομμύρια τῶν πλασμάτων, ἐκτὸς ἀπὸ μερικὲς ἑκατοντάδες χιλιάδες ποὺ τοὺς κυβερνοῦν. Γιατί μονάχα ἐμεῖς, ἐμεῖς ποὺ θὰ φυλάξουμε τὸ μυστικό, μονάχα ἐμεῖς θά ᾽μαστε δυστυχισμένοι. Θὰ ὑπάρχουν δισεκατομμύρια εὐτυχισμένα μωρὰ κι ἑκατὸ χιλιάδες μάρτυρες ποὺ θά ᾽χουν ἐπωμιστεῖ τὴν κατάρα τῆς γνώσης τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ. Θὰ πεθάνουν ἥσυχα, ἥσυχα θὰ σβήσουν ἐν ὀνόματί Σου καὶ πέρα ἀπ᾽ τὸν τάφο δὲν θὰ καταχτήσουν παρὰ μονάχα τὸν θάνατο. Μὰ ἐμεῖς θὰ κρατήσουμε τὸ μυστικό, καὶ γιὰ τὴν δική τους ἴσα-ἴσα εὐτυχία θὰ τοὺς δελεάζουμε μὲ τὴν ἐπουράνια, αἰώνια ἀνταμοιβή. Γιατί κι ἂν ἀκόμα ὑπάρχει κάτι στὸν ἄλλο κόσμο, δὲν θά ᾽ναι φυσικὰ γιὰ κάτι τέτοιους σὰν κι αὐτούς. Λένε καὶ προφητεύουν πὼς θά ᾽ρθεις καὶ θὰ ξανανικήσεις, θά ᾽ρθεις μὲ τοὺς ἐκλεκτούς Σου, μὲ τοὺς περήφανους καὶ ἰσχυρούς Σου, μὰ ἐμεῖς θὰ ποῦμε πὼς αὐτοὶ σώσανε μονάχα τὸν ἑαυτό τους καὶ μεῖς σώσαμε τοὺς πάντες. Λένε πὼς θὰ καταντροπιαστεῖ ἡ πόρνη ποὺ κάθεται πάνω στὸ θηρίο καὶ κρατάει στὰ χέρια της τὸ μυστήριο, πὼς θὰ ἐπαναστατήσουν ξανὰ οἱ ἀδύναμοι, πὼς θὰ ξεσκίσουν τὴν πορφύρα της καὶ θὰ γυμνώσουν τὸ «μιαρὸ» κορμί της. Μὰ τότε γὼ θὰ σηκωθῶ καὶ θὰ Σοῦ δείξω τὰ δισεκατομμύρια τῶν εὐτυχισμένων παιδιῶν ποὺ δὲν γνώρισαν τὴν ἁμαρτία. Καὶ μεῖς, ἐμεῖς ποὺ πήραμε πάνω μας τὰ κρίματά τους, γιὰ νὰ τοὺς κάνουμε εὐτυχισμένους, θὰ σταθοῦμε μπροστά Σου καὶ θὰ Σοῦ ποῦμε: «Δίκασέ μας, ἂν μπορεῖς κι ἂν τολμᾶς». Μάθε πὼς δὲν Σὲ φοβᾶμαι. Μάθε πὼς καὶ ᾽γὼ ἤμουνα στὴν ἔρημο, πὼς καὶ ᾽γὼ ἔζησα μὲ ἀκρίδες κι ἀγριόριζες, πὼς καὶ ᾽γὼ εὐλογοῦσα τὴν ἐλευθερία ποὺ μ᾽ αὐτὴν Ἐσὺ εὐλόγησες τοὺς ἀνθρώπους, πὼς καὶ ᾽γὼ ἑτοιμαζόμουν νὰ γίνω ἕνας ἀπ᾽ τοὺς ἐκλεκτούς Σου, νὰ γίνω ἕνας ἀπ᾽ τοὺς ἰσχυροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, διψώντας νὰ «συμπληρώσω τὸν ἀριθμό». Μὰ συνῆλθα καὶ δὲν θέλησα νὰ ὑπηρετήσω τὴν ἀφροσύνη. Γύρισα καὶ προσχώρησα στν μάδα κείνων ποὺ διορθώσανε τ ργο Σου. Ἐγκατέλειψα τοὺς περήφανους καὶ ἐπέστρεψα στοὺς ταπεινοὺς γιὰ νὰ τοὺς κάνω εὐτυχισμένους. Ὅλα ὅσα Σοῦ λέω θὰ γίνουν κι ἡ βασιλεία μας θὰ οἰκοδομηθεῖ. Σοῦ ξαναλέω πὼς αὔριο κιόλας θὰ δεῖς αὐτὴ τὴν ὑπάκουη ἀγέλη νὰ τρέχει μὲ τὸ πρῶτο μου νεῦμα καὶ νὰ συδαυλίζει τὴν πυρὰ ὅπου θὰ Σὲ κάψω, γιατὶ ρθες ν μς νοχλήσειςΓιατὶ ἂν πάρχει κανένας πο ξίζει περισσότερο π κάθε λλον τν πυρά μας, ατς εσαι σύ. Αριο θ Σ κάψω. Dixi (Εἶπα)».

Advertisements

, , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Η ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ «ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΟΧΗΣ»

Tὸ σύνδρομο τῆς ἐνοχῆς καὶ ἡ δολοφονία τῆς ἐλευθερίας

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2067, 15.05.13

.            Ἡ εἴδηση δημοσιεύθηκε τὴν Κυριακὴ 21 Ἀπριλίου καὶ ἤχησε σὰν νεκρικὴ καμπάνα γιὰ τὴν ἐλευθερία τοῦ τόπου. Τέλος πιὰ ἡ Ἑλλάδα ποὺ ξέραμε. Τέλος ἡ Ἑλλάδα τῆς παραδόσεως, τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας. Ἀρχίζει ἤδη ἡ καθιέρωση τοῦ ἠλεκτρονικοῦ χρήματος, προστάδιο τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ τοῦ Ἀντιχρίστου.
.            Σύμφωνα μὲ πληροφορίες τῆς ἐφημερίδας “Real news” «νέο σχέδιο νόμου φέρνει περιορισμοὺς στὰ μετρητὰ καὶ δήμευση περιουσιῶν ἀλλὰ καὶ καταθέσεων. Στόχος ἕνας καὶ σχεδὸν μόνιμος, νὰ σωθεῖ ἡ χώρα ἀπὸ τὴν φοροδιαφυγή. Σκοπὸς τοῦ ὑπουργείου εἶναι νὰ πλήξουν πολὺ γερὰ τὴν φοροδιαφυγή, ἡ ὁποία προσεγγίζει τὸ 12% τοῦ ΑΕΠ. Αὐτὸ θὰ γίνει, ὅπως ὑποστηρίζουν στελέχη τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, μὲ τὴν ἐξάλειψη τῶν μετρητῶν γιὰ συναλλαγὲς ἀκόμη καὶ ἄνω τῶν 300 ἢ 500 εὐρὼ καὶ τὴ χρήση μόνο πλαστικοῦ χρήματος».
.            Ἤδη τὸ πρῶτο βῆμα ἔχει δρομολογηθεῖ. Δὲν θὰ μείνουν σ᾿ αὐτό. Θὰ ἀκολουθήσουν καὶ τὰ ἑπόμενα, αὐτὰ ποὺ ἔχουν ἀπὸ καιρὸ σχεδιαστεῖ ἀπὸ μυστικὰ κέντρα ἀποφάσεων στὸ ἐξωτερικό.
.            Καὶ οἱ πολίτες πῶς ἀντιδροῦν; Δὲν ὑπάρχει καμία ἀντίδραση! Ἡ ἐπὶ χρόνια τώρα διαρκὴς πλύση ἐγκεφάλου ἀπὸ τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως ἔχει ἐπιφέρει γενικὴ νάρκωση. Ἡ συνεχὴς ἐπανάληψη τῆς κατηγορίας περὶ φοροδιαφυγῆς ἔχει δημιουργήσει τὸ λεγόμενο «σύνδρομο ἐνοχῆς», ποὺ καθιστᾶ τὸν πολίτη ἄβουλο καὶ φοβισμένο.
.            Δὲν ὑπάρχει φοροδιαφυγή; Ἀσφαλῶς καὶ ὑπάρχει. Ὅμως δὲν εἶναι μόνο ἑλληνικὸ φαινόμενο ἡ φοροδιαφυγή. Καὶ βέβαια δὲν εἶναι ἡ μεγαλύτερη στὸν κόσμο, ὅπως μονίμως παρουσιάζεται. Ἡ μεγάλη φοροδιαφυγὴ ἀσκεῖται ἀπὸ τὶς γιγαντιαῖες πολυεθνικὲς ποὺ μεταφέρουν τὰ ἐργοστάσιά τους στὴν Κίνα, τὴν Τανζανία καὶ ὅπου ἀλλοῦ, ἐκμεταλλευόμενες μὲ ἐγκληματικὸ τρόπο τοὺς λαοὺς αὐτῶν τῶν χωρῶν. Ἀλλὰ γι᾿αὐτὸ τὸ διαρκὲς φρικιαστικὸ ἔγκλημα ἔχει ἐπιβληθεῖ ἀπόλυτη σιωπή.
.            Διότι αὐτὸ ἐξυπηρετεῖ τὰ σχέδια τῶν ἀοράτων κυβερνητῶν τοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι προχωροῦν ἀδίστακτοι στὴν ὑποδούλωση τῶν λαῶν, χωρὶς νὰ καταλαβαίνουν ὅτι τελικὰ ἄθελά τους ὑπηρετοῦν τὸ σχέδιο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων.
.            Τὸ σωτηριῶδες σχέδιο Ἐκείνου ὁ Ὁποῖος εἶναι ὁ μόνος κυβερνήτης τοῦ κόσμου!

,

Σχολιάστε

ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –5 («Ποιός ἄλλος μπορεῖ νὰ κυριαρχεῖ πάνω στοὺς ἀνθρώπους, ἂν ὄχι κεῖνος ποὺ κυριαρχεῖ στὴν συνείδησή τους καὶ ποὺ κρατάει στὰ χέρια του τὸ ψωμί τους;»)

Ἀπόσπασμα [Δ´] ἀπὸ τὸ μυθιστόρημα
τοῦ Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ
«Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ»,
μετάφρ. Ἀρ. Ἀλεξάνδρου, 
ἐκδ. Γκοβόστη, χ. χρ. τόμ. 2,
σελ. 111-113

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –1 https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/22/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται1/

Β´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –2 («Κάντε μας σκλάβους, μὰ χορτάστε μας»)https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/23/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται2/

Γ´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –3 («Ἡ πιὸ βασανιστικὴ φροντίδα γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι νὰ βρεῖ ὅσο μπορεῖ γρηγορότερα κάποιον ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τοῦ παραδώσει τὸ δῶρο τῆς ἐλευθερίας») https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/27/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται3/

Δ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/03/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται4/

.            Ὁ μεγάλος Σου προφήτης μέσα στὸ δράμα του λέει ἀλληγορικὰ πὼς εἶδε ὅλους τοὺς πρώτους ἀναστημένους καὶ πὼς ἀπὸ κάθε φυλὴ ἦταν δώδεκα χιλιάδες. Μὰ ἂν ἦταν τόσοι μονάχα, τότε θά ᾽τανε θεοὶ κατὰ κάποιον τρόπο κι ὄχι ἄνθρωποι. Αὐτοὶ μπόρεσαν καὶ σήκωσαν τὸν σταυρό Σου, μπόρεσαν να ὑποφέρουν δεκάδες χρόνια στὴν πεινασμένη καὶ γυμνὴ ἔρημο τρώγοντας ἀκρίδες κι ἀγριόριζες καὶ φυσικὰ μπορεῖς νὰ ὑπερηφανεύεσαι γι᾽ αὐτὰ τὰ παιδιὰ τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἐλεύθερης ἀγάπης, τῆς ἐλεύθερης κι ὑπέροχης θυσίας ἐν ὀνόματί Σου. Θυμήσου ὅμως πὼς ὅλοι τους ἦταν μονάχα μερικὲς χιλιάδες κι ἦταν καὶ θεοί. Ἂμ οἱ ἄλλοι; Καὶ τί φταῖνε οἱ ὑπόλοιποι ἀδύναμοι ἄνθρωποι, ποὺ δὲν μπόρεσαν νὰ ὑποφέρουν κεῖνα ποὺ ὑπέφεραν οἱ ἰσχυροί; Τί φταίει ἡ ἀδύναμη ψυχή, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ χωρέσει μέσα της τὰ τόσο τρομερὰ δῶρα; Μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἦρθες μονάχα στοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ γιὰ τοὺς ἐκλεκτούς; Μὰ ἂν εἶναι ἔτσι, τότε ἐδῶ θὰ ὑπάρχει ἕνα μυστήριο, ποὺ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ τὸ καταλάβουμε. Κι ἂν ὑπάρχει μυστήριο, τότε καὶ μεῖς ἔχουμε τὸ δικαίωμα νὰ διδάσκουμε τὸ μυστήριο καὶ νὰ τοὺς μαθαίνουμε πὼς δὲν ἔχει ἀξία ἡ ἐλεύθερη ἀπόφαση τῆς καρδιᾶς τους κι ἡ ἀγάπη, μὰ τὸ μυστήριο, στὸ ὁποῖο πρέπει νὰ ὑποταχτοῦν τυφλά, ἀκόμα κι ἐνάντια στὴν συνείδησή τους. Ατ κα κάναμε. Διορθώσαμε τ ργο Σου κα τ θεμελιώσαμε στὸ θαμα, στ μυστήριο κα στ κύρος. Κι οἱ ἄνθρωποι χάρηκαν ποὺ τοὺς ὁδήγησαν καὶ πάλι σὰν ἀγέλη καὶ ποὺ σήκωσαν ἐπιτέλους ἀπ᾽ τὶς καρδιές τους τὸ τόσο τρομερὸ δῶρο ποὺ τοὺς ἔφερε τόσα βάσανα. Εἴχαμε δίκιο διδάσκοντας καὶ ἐνεργώντας ἔτσι; Λέγε. Ἀναγνωρίζοντας τόσο ταπεινὰ τὴν ἀδυναμία τῆς ἀνθρωπότητας, ἐλαφρώνοντας μὲ τόση ἀγάπη τὸ φορτίο της, ἐπιτρέποντας στὴν ἀδύναμη φύση της ἔστω καὶ νὰ ἁμαρτάνει μὲ τὴν ἄδειά μας, δὲν τῆς δείξαμε τὴν ἀγάπη μας; Γιατί ρθες λοιπν τώρα ν μς νοχλήσεις; Καὶ τί μὲ κοιτᾶς σιωπηλὰ καὶ στοχαστικὰ μὲ τὰ πράα Σου μάτια; Ἀγανάκτησε· δὲΝ θέλω τὴν ἀγάπη Σου, γιατί καὶ ᾽γὼ δὲν Σ᾽ ἀγαπῶ. Γιατί νὰ Σοῦ τὸ κρύβω; Μήπως τάχα δὲν ξέρω μὲ ποιον μιλάω; Ὅλα ὅσα ἔχω νὰ Σοῦ πῶ Ἐσὺ τὰ ξέρεις κιόλας, αὐτὸ τὸ διαβάζω στὰ μάτια Σου. Μήπως μπορῶ τάχα νὰ Σοῦ κρύψω τὸ μυστικό μας; Ἴσως ὅμως νὰ θέλεις νὰ τ᾽ ἀκούσεις ἀπ᾽ τὸ στόμα μου. Ἄκου τὸ λοιπόν: Δὲν εἴμαστε μὲ Ἐσένα μὰ μὲ Ἐκεῖνον, νὰ τὸ μυστικό μας. Ἀπὸ καιρὸ τώρα δὲν εἴμαστε μαζί Σου μὰ μὲ Ἐκεῖνον, εἶναι πιὰ ὀχτὼ αἰῶνες. Εἶναι ὀχτὼ ἀκριβῶς αἰῶνες ἀπὸ τότε ποὺ πήραμε ἀπὸ Ἐκεῖνον αὐτὸ ποὺ Σὺ ἀπέρριψες μ᾽ ἀγανάκτηση, κεῖνο τὸ τελευταῖο δῶρο ποὺ Σοῦ πρότεινε, δείχνοντάς Σου ὅλα τὰ γήινα βασίλεια: Ἐμεῖς πήραμε ἀπὸ Ἐκεῖνον τὴ Ρώμη καὶ τὸ ξίφος τοῦ Καίσαρα, κι ἀνακηρύξαμε τοὺς ἑαυτούς μας βασιλιάδες τῆς γῆς, βασιλιάδες μοναδικούς, ἂν κι ὣς τὰ τώρα δὲν προφτάσαμε νὰ τελειώσουμε ἐντελῶς τὸ ἔργο μας. Μὰ ποιός φταίει; Ὤ, τὸ ἔργο αὐτὸ εἶναι ἀκόμα στὴν ἀρχή του, ἄρχισε ὅμως παρ᾽ ὅλ᾽ αὐτά. Πρέπει πολὺ νὰ περιμένουμε ἀκόμα, ὥσπου νὰ συντελεστεῖ, κι ἡ γῆ θά ᾽χει ἀκόμα πολλὰ νὰ ὑποφέρει, μὰ μες θ φτάσουμε στὸν σκοπό μας κα θ γίνουμε Καίσαρες κα τότε πι θ σκεφτομε γι τν παγκόσμια ετυχία. Ὅμως Ἐσὺ μποροῦσες καὶ τότε ἀκόμα νὰ πάρεις τὸ ξίφος τοῦ Καίσαρα. Γιατί ἀρνήθηκες αὐτὸ τὸ τελευταῖο δῶρο; ν δεχόσουν ατ τν τρίτη συμβουλ το σχυρο πνεύματος, θ κανοποιοσες ὅ,τι ποζητάει νθρωπος στὴν γ. Δηλαδή: ποιν ν προσκυνήσει, σ ποιν ν ναποθέσει τὴν συνείδησή του κα μ ποιν τρόπο ν νωθε πιτέλους μ τος συνανθρώπους του γι ν᾽ ποτελέσουν λοι μίαν ναμφισβήτητη, γενικ κα μονοοσα μυρμηγκοφωλιά. Γιατί νάγκη τς παγκόσμιας συνένωσης εναι τ τρίτο κα τελευταο μαρτύριο τν νθρώπων. Πάντα ἡ ἀνθρωπότητα, στὴ γενικότητά της, προσπαθοῦσε νὰ συνενωθεῖ σὲ παγκόσμια κλίμακα. Ὑπῆρξαν πολλοὶ λαοὶ μὲ μεγάλη ἱστορία, μὰ ὅσο πιὸ ψηλὰ ἀνέβαιναν αὐτοὶ οἱ λαοί, τόσο πιὸ δυστυχισμένοι γίνονταν, γιατί καταλάβαιναν περισσότερο ἀπ᾽ τοὺς ἄλλους τὴν ἀνάγκη τῆς παγκόσμιας συνένωσης τῶν ἀνθρώπων. Οἱ μεγάλοι καταχτητές, οἱ Τιμοὺρ κι οἱ Τσεγκὶζ Χάν, περάσανε σὰ λαίλαπας ἀπ᾽ τὴν γῆ προσπαθώντας νὰ κυριέψουν τὴν οἰκουμένη, μὰ κι αὐτοὶ (ἂν καὶ ὑποσυνείδητα) ἐκφράζανε αὐτὴ τὴν ὑπέρτατη ἀνάγκη τῆς ἀνθρωπότητας γιὰ παγκόσμια συνένωση. Ἂν ἀποδεχόσουν τὸν κόσμο καὶ τὴν πορφύρα τοῦ Καίσαρα, θὰ θεμελίωνες τὴν παγκόσμια αὐτοκρατορία καὶ θά ᾽δινες τὴν παγκόσμια εἰρήνη. Γιατί ποιός λλος μπορε ν κυριαρχε πάνω στος νθρώπους, ν χι κενος πο κυριαρχε στ συνείδησή τους κα πο κρατάει στ χέρια του τ ψωμί τους; Ἔ, λοιπὸν ἐμεῖς τὸ πήραμε τὸ ξίφος τοῦ Καίσαρα καὶ παίρνοντάς το Σ᾽ ἀπαρνηθήκαμε φυσικὰ καὶ ἀκολουθήσαμε Ἐκεῖνον. Ὤ, θὰ περάσουν ἀκόμα πολλοὶ αἰῶνες ἐκτρόπων τοῦ ἐλευθέρου πνεύματος, τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς ἀνθρωποφαγίας. Γιατί, μιὰ κι ἄρχισαν νὰ χτίζουν τὸν πύργο τῆς Βαβέλ τους χωρὶς ἐμᾶς, θὰ καταλήξουν στὴν ἀνθρωποφαγία.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/06/06/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται6/

, , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –4 («Ὁ ἄνθρωπος δὲν ζητάει τόσο τὸν Θεὸ ὅσο τὰ θαύματα».)

Ἀπόσπασμα [Δ´] ἀπὸ τὸ μυθιστόρημα
τοῦ Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ
«Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ»,
μετάφρ. Ἀρ. Ἀλεξάνδρου, 
ἐκδ. Γκοβόστη, χ. χρ. τόμ. 2,
σελ. 109-111

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –1  https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/22/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται1/

Β´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –2 («Κάντε μας σκλάβους, μὰ χορτάστε μας») https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/23/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται2/

Γ´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –3 («Ἡ πιὸ βασανιστικὴ φροντίδα γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι νὰ βρεῖ ὅσο μπορεῖ γρηγορότερα κάποιον ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τοῦ παραδώσει τὸ δῶρο τῆς ἐλευθερίας») https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/27/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται3/

Κι ὅμως τί Σοῦ εἶχε προσφερθεῖ! Ὑπάρχουν τρεῖς δυνάμεις στὸν κόσμο ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ νικήσουν καὶ νὰ ὑποτάξουν γιὰ πάντα τὴν συνείδηση αὐτῶν τῶν ἀδύναμων στασιαστῶν, κι αὐτὸ γιὰ τὴν δική τους τὴν εὐτυχία. Αὐτὲς οἱ δυνάμεις εἶναι: Τὸ θαῦμα, τὸ μυστήριο καὶ τὸ κύρος. Ἐσὺ ἀπέρριψες καὶ τό ᾽να και τ᾽ ἄλλο καὶ τὸ τρίτο κι ἔδωσες μονάχος Σου τὸ παράδειγμα γιὰ νὰ κάνουν ὅλοι τὸ ἴδιο. Ὅταν τὸ τρομερὸ καὶ πάνσοφο πνεῦμα Σ᾽ ἔβαλε στὴν κορφὴ τοῦ ναοῦ καὶ Σοῦ εἶπε: «Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, βάλε σεαυτὸν ἐντεῦθεν κάτω· γέγραπται γὰρ ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ τοῦ διαφυλάξαι σε, καὶ ὅτι ἐπὶ χειρῶν ἀροῦσι σε, μήποτε προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου. Καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι εἴρηται, οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου». Μὰ Ἐσύ, ἀφοῦ ἄκουσες τὴν πρόταση, τὴν ἀπέρριψες, δὲν ὑπέκυψες στὸν πειρασμὸ καὶ δὲν ρίχτηκες στὸ κενό. Ὤ, φέρθηκες βέβαια περήφανα καὶ μεγαλόπρεπα, σὰ Θεός, μὰ οἱ ἄνθρωποι, αὐτὸ τὸ ἀδύναμο γένος τῶν στασιαστῶν, εἶναι τάχα θεοί; Ὤ, τὸ κατάλαβες τότε πὼς κι ἕνα βῆμα νά ᾽κανες, καὶ μία κίνηση νά ᾽κανες γιὰ νὰ πέσεις κάτω, θά ᾽ταν σὰ νά ᾽βαζες σὲ πειρασμὸ τὸν Κύριο καὶ θά ᾽χανες ὅλη Σου τὴν πίστη σ᾽ Αὐτὸν καὶ θὰ συντριβόσουν πάνω σ᾽ αὐτὴ τὴν γῆ, ποὺ ἦρθες νὰ σώσεις καὶ τὸ σοφὸ πνεῦμα, ποὺ Σὲ εἶχε βάλει σὲ πειρασμό, θὰ χαιρόταν. Μά, τὸ ξαναλέω, ὑπάρχουν ἆραγε πολλοὶ σὰν καὶ Σένα; Καὶ μπόρεσες τάχα ἔστω καὶ γιὰ μιὰ μονάχα στιγμὴ νὰ φανταστεῖς πὼς κι οἱ ἄνθρωποι θὰ μποροῦσαν νὰ νικήσουν ἕναν τέτοιο πειρασμό; Μήπως τάχα ἡ ἀνθρώπινη φύση εἶναι ἔτσι φτιαγμένη ποὺ ν᾽ ἀπορρίπτει τὸ θαῦμα ἀκόμα καὶ στὶς τέτοιες τρομερὲς στιγμὲς τῆς ζωῆς, καὶ τὶς στιγμὲς τῶν πιὸ τρομερῶν καὶ τῶν πιὸ βασικῶν ψυχικῶν προβλημάτων νὰ τὶς ἀντιμετωπίζει μονάχα μὲ τὴν ἐλεύθερη ἀπόφαση τῆς καρδιᾶς; Ὤ, τό ᾽ξερες πὼς ὁ ἆθλος σου θὰ μείνει γραμμένος στὰ βιβλία, θὰ φτάσει ὣς τὰ βάθη τῶν αἰώνων κι ὣς τὶς ἐσχατιὲς τῆς γῆς κι ἔλπιζες πὼς ὁ ἄνθρωπος ἀκολουθώντας τὸ παράδειγμά Σου θὰ μπορέσει νὰ πιστεύει στὸν Θεὸ χωρὶς νά ᾽χει ἀνάγκη ἀπὸ θαύματα. Μὰ δὲν ἤξερες πὼς μόλις ὁ ἄνθρωπος ἀρνηθεῖ τὸ θαῦμα, θ᾽ ἀρνηθεῖ παρευθὺς καὶ τὸν Θεό, γιατί ὁ ἄνθρωπος δὲν ζητάει τόσο τὸν Θεὸ ὅσο τὰ θαύματα. Κι ἐπειδὴ ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχει τὴν δύναμη νὰ μείνει δίχως θαύματα, θὰ δημιουργήσει γιὰ τὸν ἑαυτό του νέα θαύματα, δικά του πιά, καὶ θὰ προσκυνήσει τὶς μαγγανεῖες, τὰ ξόρκια τῶν τσαρλατάνων ἔστω κι ἂν εἶναι ἑκατὸ φορὲς στασιαστής, αἱρετικὸς καὶ ἄθεος. Δὲν κατέβηκες ἀπ᾽ τὸν σταυρό, ὅταν Σου φωνάζανε περιγελώντας καὶ λοιδορώντας Σε: «Κατέβα ἀπ᾽ τὸν σταυρὸ γιὰ νὰ πιστέψουμε πὼς εἶσαι Σύ». Δὲν κατέβηκες, γιατί καὶ πάλι δὲν θέλησες νὰ σκλαβώσεις τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸ θαῦμα καὶ λαχταρώντας τὴν ἐλεύθερη πίστη κι ὄχι αὐτὴν ποὺ γεννιέται ἀπὸ θαῦμα. Λαχταροῦσες τὴν ἐλεύθερη ἀγάπη κι ὄχι τοὺς δουλικοὺς ἐνθουσιασμοὺς τοῦ σκλάβου, τοῦ τρομοκρατημένου μπροστὰ σὲ μίαν ἰσχὺ ποὺ τὸν συντρίβει. Μὰ καὶ δῶ ἐκτίμησες τοὺς ἀνθρώπους τόσο ποὺ δὲν τ᾽ ἀξίζανε, γιατί φυσικὰ αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι, ἂν καὶ πλάστηκαν ἐπαναστάτες. Κοίτα καὶ κρίνε μονάχος Σου. Νά, πέρασαν πιὰ δεκαπέντε αἰῶνες. Κοίταξέ τους: Ποιόν πῆγες ν᾽ ἀνυψώσεις ὣς τὸν ἑαυτό Σου; Παίρνω ὅρκο πὼς ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε πιὸ ἀδύναμος καὶ πιὸ ταπεινός ἀπ᾽ ὅ,τι τὸν νόμισες! Μπορεῖ, μπορεῖ τάχα νὰ ἐπιτελέσει ὅ,τι καὶ Ἐσύ; Ἐκτιμώντας τον τόσο πολὺ φέρθηκες μαζί του σὰ νά ᾽παψες πιὰ νὰ τὸν συμπονεῖς, γιατί τοῦ ζήτησες πάρα πολλά. Καὶ ποιός; Ἐκεῖνος ποὺ τὸν ἀγάπησε περισσότερο κι ἀπ᾽ τὸν Ἑαυτό Του! Ἂν τὸν ἐκτιμοῦσες λιγότερο, θὰ τοῦ ζητοῦσες λιγότερα καὶ τότε θά ᾽δειχνες πὼς τὸν ἀγαπᾶς πιὸ πολύ, γιατί τὸ βάρος ποὺ θὰ τὸν ἔβαζες νὰ σηκώσει θά ᾽ταν μικρότερο. Αὐτὸς εἶναι ἀδύναμος καὶ τιποτένιος. Τί σημαίνει ἂν τώρα ἐπαναστατεῖ παντοῦ ἐνάντια στὴν ἐξουσία μας καὶ καυχιέται κιόλας γιατί εἶναι ἐπαναστάτης; Αὐτὸ εἶναι περηφάνια ἑνὸς παιδιοῦ, ἑνὸς σκολιαρόπαιδου. Εἶναι μικρὰ παιδιὰ ποὺ ξεσηκώθηκαν στὴν τάξη καὶ διώξανε τὸν δάσκαλό τους. Μὰ θά ᾽ρθει κι ἕνα τέλος στὸν παιδιάστικο ἐνθουσιασμό τους κι ὅλ᾽ αὐτὰ θὰ τοὺς κοστίσουν ἀκριβά. Θ᾽ ἀνατρέψουν τοὺς ναοὺς καὶ θὰ πλημυρίσουν μὲ αἷμα τὴ γῆ. Μὰ στὸ τέλος θ᾽ ἀντιληφθοῦν τ᾽ ἀνόητα παιδιὰ πὼς ἂν κι εἶναι στασιαστές, εἶναι ἀδύναμοι στασιαστὲς ποὺ δὲν μποροῦν νὰ βαστάξουν οὔτε τὴν δική τους ἀνταρσία. Μουσκεμένοι στ᾽ ἀνόητα δάκριά τους, θὰ παραδεχτοῦν στὸ τέλος πὼς Ἐκεῖνος ποὺ τοὺς ἔφτιαξε ἐπαναστάτες, τὸ δίχως ἄλλο θέλησε νὰ τοὺς περιγελάσει. Αὐτὸ θὰ τὸ ποῦνε μέσα στὴν ἀπόγνωσή τους κι ἡ λέξη αὐτὴ θά ᾽ναι μιὰ βλασφημία ποὺ θὰ τοὺς κάνει ἀκόμα πιὸ δυστυχισμένους, γιατί ἡ ἀνθρώπινη φύση δὲν ἀνέχεται τὴν βλασφημία καὶ στὸ τέλος θὰ ἐκδικηθεῖ ἡ ἴδια τὸν ἑαυτό της γι᾽ αὐτήν. Ἀνησυχία λοιπόν, ταραχή, δυστυχία, νὰ ποιὰ εἶναι ἡ τωρινὴ μοῖρα τῶν ἀνθρώπων ὕστερα ἀπ᾽ τὰ τόσα ποὺ ὑπέφερες γιὰ τὴν ἐλευθερία τους.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/25/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται5/

, , ,

Σχολιάστε

ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –3 («Ἡ πιὸ βασανιστικὴ φροντίδα γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι νὰ βρεῖ ὅσο μπορεῖ γρηγορότερα κάποιον ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τοῦ παραδώσει τὸ δῶρο τῆς ἐλευθερίας»)

 

Ἀπόσπασμα [Γ´] ἀπὸ τὸ μυθιστόρημα
τοῦ Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ
«Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ»,
μετάφρ. Ἀρ. Ἀλεξάνδρου, 
ἐκδ. Γκοβόστη, χ. χρ. τόμ. 2,
σελ. 108-109

 

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –1 https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/22/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται1/

Β´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –2 («Κάντε μας σκλάβους, μὰ χορτάστε μας») (https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/23/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται2/)

Γι᾽ αὐτὴ τὴ γενικὴ λατρεία ἐξολόθρευαν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ τὸ σπαθί. Δημιουργοῦσαν θεοὺς καὶ φώναζαν ὁ ἕνας στὸν ἄλλον: «Παρατῆστε τοὺς θεούς σας κι ἐλᾶτε νὰ προσκυνήσετε τοὺς δικούς μας, ἀλλιῶς σᾶς περιμένει θάνατος κι ἐσᾶς καὶ τοὺς θεούς σας!» Κι αὐτὸ θὰ γίνεται ὣς τὸ τέλος τοῦ κόσμου, ἀκόμα κι ὅταν ἐξαφανιστοῦν ἀπ᾽ τὸν κόσμο οἱ θεοί: Καὶ τότε ἀκόμα θὰ γονατίσουν μπροστὰ σὲ εἴδωλα. Τὸ ἤξερες, δὲν μποροῦσες νὰ μὴν τὸ ξέρεις αὐτὸ τὸ βασικὸ μυστικὸ τῆς ἀνθρώπινης φύσης, μὰ ἀρνήθηκες τὴ μοναδικὴ ἀλάνθαστη σημαία ποὺ Σοῦ προτάθηκε γιὰ νὰ ἐξαναγκάσεις ὅλους νὰ Σὲ προσκυνήσουν ἀσυζητητὶ – τὴ σημαία τοῦ ἐπίγειου ἄρτου. Καὶ τὴν ἀρνήθηκες ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ ἐπουράνιου ἄρτου. Κοίτα λοιπὸν τί ἔκανες ἀκόμα. Κι ὅλ᾽ αὐτὰ πάλι ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας! Σοῦ λέω πὼς ἡ πιὸ βασανιστικὴ φροντίδα γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι τούτη: Ζητάει νὰ βρεῖ ὅσο μπορεῖ γρηγορότερα κάποιον ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τοῦ παραδώσει κεῖνο τὸ δῶρο τῆς ἐλευθερίας ποὺ μ᾽αὐτὸ γεννιέται ὁ δύστυχος. Μὰ κύριος τῆς ἐλευθερίας τῶν ἀνθρώπων γίνεται μονάχα κεῖνος ποὺ μπορεῖ νὰ καθησυχάσει τὴ συνείδησή τους. Μὲ τὸ ψωμὶ Σοῦ δινόταν μία ἀκαταμάχητη σημαία: Θά ᾽δινες ψωμὶ κι ὁ ἄνθρωπος θὰ Σὲ προσκυνοῦσε, γιατί δὲν ὑπάρχει τίποτα πιὸ ἀδιαφιλονίκητο ἀπ᾽ τὸ ψωμί, μὰ ἂν ἐκείνη τὴν ἴδια στιγμὴ κατακτοῦσε κανένας τὴ συνείδησή του, ἐκτὸς ἀπὸ Σένα, ὤ τότε θά ᾽φτανε στὸ σημεῖο καὶ νὰ πετάξει ἀκόμα τὸ ψωμί Σου καὶ θ᾽ ἀκολουθοῦσε κεῖνον ποὺ γοήτευσε τὴ συνείδησή του. Σ᾽ αὐτὸ εἶχες δίκιο. Γιατί τὸ μυστικὸ τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης εἶναι τοῦτο: Δὲν θέλει μονάχα νὰ ζεῖ μὰ καὶ νὰ ξέρει γιατί ζεῖ. Ἂν δὲν ἔχει μία στέρεη γνώση τοῦ σκοποῦ γιὰ τὸν ὁποῖο ζεῖ, ὁ ἄνθρωπος θ᾽ ἀρνηθεῖ νὰ ζήσει καὶ θὰ προτιμήσει τὴν αὐτοκαταστροφή, ἔστω κι ἂν ὅλα γύρω του εἶναι ψωμιά. Αὐτὸ εἶναι σωστό, μὰ τί βγῆκε ἀπ᾽ αὐτό; Ἀντὶ νὰ κυριέψεις τὴν ἐλευθερία τῶν ἀνθρώπων, Ἐσὺ τοὺς τὴν ἔκανες ἀκόμα μεγαλύτερη! Ἤ, μήπως ξέχασες πὼς ὁ ἄνθρωπος προτιμάει τὴν ἡσυχία, ἀκόμα καὶ τὸ θάνατο, παρὰ τὴν ἐλεύθερη ἐκλογὴ ἐν γνώσει τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ; Δὲν ὑπάρχει τίποτα πιὸ ἑλκυστικὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἀπ᾽ τὴν ἐλευθερία τῆς συνείδησής του, μὰ δὲν ὑπάρχει καὶ τίποτα πιὸ βασανιστικό. Καὶ νὰ ποὺ ἀντί νὰ βάλεις σταθερὲς βάσεις γιὰ τὸν ἡσυχασμὸ τῆς ἀνθρώπινης συνείδησης μιὰ γιὰ πάντα, τοὺς προσέφερες ὅ,τι πιὸ ἀσυνήθιστο, ἐνδεχόμενο καὶ ἀόριστο, ὅλα κεῖνα ποὺ ἦταν ἀνώτερα ἀπ᾽ τὶς δυνάμεις τῶν ἀνθρώπων, φέρθηκες λοιπὸν σὰ νὰ μὴν τοὺς ἀγαποῦσες καθόλου. Καὶ ποιός τό ᾽κανε αὐτό; Κεῖνος ποὺ ἦρθε νὰ θυσιάσει τὴ ζωή Του γιὰ χάρη τους! Ἀντὶ νὰ κυριέψεις τὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία, Ἐσὺ τὴν πολλαπλασίασες καὶ βάρυνες τὴν ψυχή τους γιὰ τὸν αἰώνα τὸν ἅπαντα μὲ τὰ βάσανα τούτης τῆς ἐλευθερίας. Θέλησες τὴν ἐλεύθερη ἀγάπη τοῦ ἀνθρώπου, θέλησες να Σὲ ἀκολουθήσει ἐλεύθερα. Ἀντὶ νὰ ὑπακούει στὸν παλιὸ αὐστηρὸ νόμο, ὁ ἀνθρωπος ἔπρεπε με ἐλεύθερη καρδιὰ ν᾽ ἀποφασίζει ἀπὸ δῶ καὶ μπρὸς ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καὶ ποιὸ τὸ κακό, ἔχοντας μοναδικό του ὁδηγὸ τὴ μορφή Σου. Μὰ εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ μὴ σκέφτηκες πὼς τελικὰ θ᾽ ἀπαρνηθεῖ ἀκόμα καὶ τὴ μορφή Σου καὶ τὴν ἀλήθειά Σου, συντριμμένος κάτωαπ᾽ τὸ τρομερὸ βάρος: τὴν ἐλευθερία της εκλογής; Θα φωνάξουν στο τέλος πὼς ἡ ἀλήθεια δὲν βρίσκεται, σὲ Σένα, γιατί θά ᾽ταν ἀδύνατο νὰ τοὺς ἀφήσει κανεὶς σὲ μεγαλύτερη σύγχυση, καὶ ἀγωνία ἀπ᾽ ὅσο τοὺς ἄφησες Ἐσὺ ἀφήνοντάς τους τόσες φροντίδες καὶ τόσα ἄλυτα προβλήματα. Ὥστε λοιπὸν Ἐσὺ ὁ ἴδιος ἔβαλες τὶς βάσεις γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς βασιλείας Σου καὶ μὴν κατηγορεῖς γι᾽ αὐτὸ κανέναν ἄλλον.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/03/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται4/

,

Σχολιάστε

ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –2 («Κάντε μας σκλάβους, μὰ χορτάστε μας»)

Ἀπόσπασμα [B´] ἀπὸ τὸ μυθιστόρημα
τοῦ Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ
«Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ»,
μετάφρ. Ἄρ. Ἀλεξάνδρου, 
ἐκδ. Γκοβόστη, χ. χρ. τόμ. 2,
σελ. 106-108

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –1 https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/22/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται1/

»Δὲς τώρα καὶ μόνος Σου ποιός εἶχε δίκιο: Ἐσὺ ἢ ἐκεῖνος ποὺ Σὲ ρωτοῦσε τότε; Θυμήσου τὸ πρῶτο ἐρώτημα. Ἂν καὶ δὲ σ᾽ τὸ λέω κατὰ λέξη, μὰ τὸ νόημα ἦταν τοῦτο: «Θέλεις νὰ πᾶς στὸν κόσμο καὶ πηγαίνεις μ᾽ ἀδειανὰ τὰ χέρια, μὲ κάποια ὑπόσχεση ἐλευθερίας ποὺ οἱ ἄνθρωποι μὲ τὴν ἠλιθιότητά τους καὶ μὲ τὴν ἔμφυτή τους διαφθορὰ δὲν μποροῦν οὔτε κἂν νὰ τὴν κατανοήσουν, ποὺ τὴ φοβοῦνται καὶ τὴ σκιάζονται, γιατὶ τίποτα κα ποτ δν πρξε γι τν νθρωπο κα τν νθρώπινη κοινωνία πι φόρητο π᾽ τν λευθερία! Ἐνῶ, βλέπεις αὐτὲς τὶς πέτρες μέσα σὲ τούτη τὴ γυμνὴ πυρακτωμένη ἔρημο; Κάνε ᾽τες ψωμιὰ κι ἡ ἀνθρωπότητα θὰ τρέξει ἀπὸ πίσω Σου σὰν κοπάδι, γεμάτη εὐγνωμοσύνη κι ὑπακοή, ν κα πάντα θ τρέμει π φόβο πς θ μποροσες ν᾽ ποτραβήξεις τ χέρι Σου κα ν πάψεις ν τος δίνεις τ ψωμιά Σου». Μὰ Σὺ δὲν θέλησες νὰ στερήσεις ἀπ᾽ τὸν ἄνθρωπο τὴν ἐλευθερία κι ἀπέρριψες τὴν προσφορά, γιατί σκέφτηκες: Τί λευθερία θά ᾽ναι ατή, ταν πακο θ ξαγοραστε μ ψωμιά; Πρόβαλες τὴν ἀντίρρηση πὼς ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἒπ᾽ ἄρτῳ μόνον ζήσεται, μὰ τὸ ξέρεις τάχα πὼς ἐν ὀνόματι αὐτοῦ τοῦ ἴδιου τοῦ γήινου ἄρτου θὰ ξεσηκωθεῖ ἐναντίον Σου τὸ πνεῦμα τῆς γῆς, θὰ Σὲ πολεμήσει καὶ θὰ Σὲ νικήσει κι ὅλοι θὰ τὸ ἀκολουθήσουν φωνάζοντας: «Ποιὸς μοιάζει μ᾽ αὐτὸ τὸ θηρίο ποὺ μᾶς ἔδωσε τὴ φωτιὰ τ᾽ οὐρανοῦ!» Τὸ ξέρεις πὼς θὰ περάσουν αἰῶνες κι αἰῶνες κι ἡ ἀνθρωπότητα θὰ διακηρύξει μ τ στόμα τς Σοφίας κα τς πιστήμης της πὼς ἔγκλημα δὲν ὑπάρχει, κα πὼς συνεπς δν πάρχει κα μαρτία καὶ πὼς ὑπάρχουν μονάχα πεινασμένοι; «Χόρτασέ τους καὶ τότε μονάχα νὰ τοὺς ζητᾶς ἀρετή!» Νὰ τί θὰ γράψουν στὴ σημαία ποὺ θὰ σηκώσουν ἐναντίον Σου καὶ ποὺ μ᾽ αὐτὴν θὰ γκρεμίσουν τὸν ναό Σου. Στὴ θέση τοῦ ναοῦ Σου θὰ ὑψωθεῖ ἕνα νέο οἰκοδόμημα, ἕνας καινούργιος φοβερὸς πύργος τῆς Βαβὲλ καί, μόλο ποὺ κι αὐτὸς δὲν θὰ τελειώσει, ὅπως κι ὁ προηγούμενος, ὅμως παρ᾽ ὅλ᾽ αὐτὰ θὰ μποροῦσες νὰ τὸν ἀποφύγεις αὐτὸν τὸν νέο πύργο καὶ νὰ συντομέψεις κατὰ χίλια χρόνια τὰ βάσανα τῶν ἀνθρώπων – γιατί σὲ μᾶς θά ᾽ρθουν πάλι, ἀφοῦ καταβασανιστοῦν μὲ τὸν πύργο τους! Θά ᾽ρθουν νὰ μᾶς βροῦν κάτω ἀπ᾽ τὴ γῆ, στὶς κατακόμβες (γιατί τότε θὰ μᾶς διώκουν καὶ θὰ μᾶς βασανίζουν πάλι) θὰ μᾶς βροῦν καὶ θὰ μᾶς ἐκλιπαρήσουν: «Δῶστε μας νὰ φᾶμε, γιατί κεῖνοι ποὺ μᾶς ὑποσχέθηκαν τὴ φωτιὰ τ᾽ οὐρανοῦ δὲν μᾶς τὴν δώσανε». Καὶ τότε πιὰ ἐμεῖς θ᾽ ἀποτελειώσουμε τὸ χτίσιμο τοῦ πύργου τους, γιατί θὰ τὸν ἀποτελειώσει μονάχα κεῖνος ποὺ θὰ τοὺς χορτάσει. Καὶ θὰ τοὺς χορτάσουμε μονάχα ἐμεῖς ἐν ὀνόματί Σου καὶ ψευδόμενοι πὼς εἶναι ἐν ὀνόματί Σου. Ὤ, ποτέ, ποτέ τους δὲν θὰ χορτάσουν χωρὶς ἐμᾶς. Καμιὰ ἐπιστήμη δὲν θὰ τοὺς δώσει ψωμὶ ὅσο θὰ μένουν ἐλεύθεροι, μ στ τέλος θά ᾽ρθουν ν καταθέσουν τν λευθερία τους στ πόδια μας κα θ μς πον: «Κάντε μας σκλάβους, μ χορτάστε μας». Θὰ καταλάβουν ἐπιτέλους μονάχοι τους πὼς ἡ ἐλευθερία καὶ τὸ γήινο ψωμὶ οὔτε κατὰ διάνοια δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἐπαρκέσουν γιὰ ὅλους, γιατί ποτέ, ποτέ τους δὲν θὰ τὸ καταφέρουν νὰ τὰ μοιράσουν μεταξύ τους! Θὰ πεισθοῦν ἀκόμα πὼς ποτὲ δὲν θὰ γίνουν ἐλεύθεροι, γιατί εἶναι ἀδύναμοι, διεφθαρμένοι, μηδαμινοὶ κι ἐπαναστάτες. Σὺ τοὺς ὑποσχέθηκες τὸν ἄρτον τὸν ἐπουράνιον, μὰ Σοῦ ξαναλέω: Μπορεῖ τάχα νὰ συγκριθεῖ μὲ τὸν ἐπίγειο, στὰ μάτια αὐτῆς τῆς ἀνθρώπινης ράτσας, τῆς ἀνίσχυρης, τῆς πάντα χυδαίας καὶ διεφθαρμένης; Κι ἂν ἐν ὀνόματι τοῦ ἐπουράνιου ἄρτου θὰ Σὲ ἀκολουθήσουν οἱ χιλιάδες καὶ μυριάδες τί θ᾽ πογίνουν τ κατομμύρια κα δισεκατομμύρια νθρώπινα πλάσματα πο εναι νίκανα ν προτιμήσουν τν πουράνιο ρτο π᾽ τν πίγειο; Ἤ, μήπως τάχα ἀγαπᾶς μονάχα τὶς δεκάδες χιλιάδες τοὺς μεγάλους καὶ ἰσχυρούς, ἐνῶ τὰ ἑκατομμύρια οἱ ἀδύναμοι, τὰ πολυάριθμα σὰν τὴν ἄμμο τῆς θάλασσας, ποὺ Σ᾽ ἀγαποῦν ὡστόσο, θὰ πρέπει νὰ χρησιμέψουν μονάχα σὰν ὑλικὸ γιὰ τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς ἰσχυρούς; Ὄχι, ἐμεῖς ἀγαπᾶμε καὶ τοὺς ἀδύναμους. Εναι διεφθαρμένοι κι παναστάτες μ τελικ ατο σα-σα εναι πο θ γίνουν πάκουοι. Θὰ μᾶς θαυμάζουν καὶ θὰ μᾶς θεωροῦν θεούς τους, γιατί μπήκαμε ἐπὶ κεφαλῆς τους καὶ δεχτήκαμε τὸ βάρος τῆς ἐλευθερίας ποὺ ἐκεῖνοι τὴ φοβήθηκαν καὶ νὰ κυριαρχοῦμε πάνω τους – τόσο νυπόφορο θ τος εναι στ τέλος ν εναι λεύθεροι! Ἐμεῖς ὅμως θὰ ποῦμε πὼς ὑπακοῦμε σὲ Σένα καὶ πὼς ἐξουσιάζουμε, ἐν ὀνόματί Σου. Θὰ τοὺς ἐξαπατήσουμε καὶ πάλι, γιατί δὲν θὰ Σ᾽ ἀφήσουμε πιὰ νὰ πλησιάσεις κοντά μας. Σ᾽ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἀπάτη θὰ συνίσταται ἡ ὀδύνη μας, γιατί θά ᾽μαστε ἀναγκασμένοι νὰ ψευδόμαστε. Νὰ τί σημαίνει κεῖνο τὸ πρῶτο ἐρώτημα τῆς ἐρήμου καὶ νὰ τί ἀπέκρουσες ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας ποὺ τὴν ἔβαλες ὑπεράνω ὅλων. Κι ὅμως σ᾽ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα βρίσκεται τὸ μεγάλο μυστικὸ του κόσμου τούτου.

duccio-tentazioni-cebacf85cf81ceb9ceb1cebaceae

Ἂν ἀποδεχόσουν τοὺς «ἄρτους», θ᾽ ἀπαντοῦσες στὴ συμπαντικὴ καὶ προαιώνια ἀνθρώπινη λαχτάρα τόσο τοῦ ἀτόμου ὅσο καὶ τοῦ συνόλου, δηλαδή: «ποιόν νὰ προσκυνήσω;» Δν πάρχει πι κατάπαυστη κα πι βασανιστικ φροντίδα γι τν νθρωπο, ταν μένει λεύθερος, παρ πς ν βρε σο γίνεται γρηγορότερα κάποιον ν προσκυνάει. Μ νθρωπος θέλει ν προσκυνήσει κάτι πο εναι ναμφισβήτητο, τόσο ναμφισβήτητο πο λοι ο νθρωποι ν συμφωνήσουν μονομις πς πρέπει ν τ προσκυνήσουν. Γιατί ἐκεῖνο ποὺ βασανίζει αὐτὰ τ᾽ ἀξιολύπητα πλάσματα δεν εἶναι μονάχα νὰ βροῦν κάτι ποὺ ἐγὼ ἢ ἕνας ἄλλος νὰ μπορεῖ νὰ τὸ προσκυνήσει, μ ν βρον κάτι πο ν τ πιστεύουν λοι κι λοι ν τ προσκυννε κι παραίτητα ατ ν τ κάνουν λοι μαζίΑὐτή ἴσα-ἴσα νάγκη τς γενικς λατρείας εἶναι τὸ μεγαλύτερο μαρτύριο τοῦ κάθε ἀνθρώπου χωριστὰ καὶ ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας ἀπ᾽ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/27/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται3/

, , , , ,

Σχολιάστε

ΣΤΑ ΕΚΑΤΟΧΡΟΝΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 1912-2012 (Κλείνουν ἐφέτος ἑκατὸ χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν ἱερὸ ἐνθουσιασµὸ καὶ τοὺς γενναίους ἀγῶνες τῶν προγόνων μας διπλασιάστηκε σχεδὸν ἡ ἀγαπηµένη πατρίδα μας.)

ΣΤΑ ΕΚΑΤΟΧΡΟΝΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 1912-2012

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2053, 15.10.12

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.              Κάθε Ὀκτώβριο ἡ µνήµη τῆς καρδιᾶς μας πετᾶ στὰ βορειοηπειρωτικὰ βουνὰ ἐκεῖ ὅπου οἱ πατέρες μας δίδαξαν μὲ τὴν ἀνδρεία τους τὸν κόσµο τί σηµαίνει νὰ ἀγωνίζεσαι καὶ νὰ πεθαίνεις γιὰ τὴν ἐλευθερία τῶν λαῶν. Ἦταν Ὀκτώβριος τοῦ 1940 ὅταν ἡ µικρὴ Ἑλλάδα μας ταπείνωσε τὴν φασιστικὴ Ἰταλία μὲ τὸ ἡρωικὸ ΟΧΙ της. Καὶ μὲ τὴν γενναία ἀντίστασή της, χάρη καὶ στὴ βοήθεια τῆς Μεγαλόχαρης, µαταίωσε τὰ γενικότερα σχέδια τῆς συµµάχου τῆς Ἰταλίας, τῆς ναζιστικῆς Γερµανίας. Αὐτὰ τότε. Τότε ποὺ ὅλοι στὴν Ευρωπη µιλοῦσαν μὲ θαυµασµὸ γιὰ τοὺς Ἕλληνες, ἀκόµη καὶ αὐτος ὁ Χίτλερ!
.              Ὅµως ὁ φετινὸς Ὀκτώβριος κεντᾶ διαφορετικὰ τὴν µνήµη µας. Καὶ δὲν πρέπει νὰ περάσει ἀπαρατήρητο τὸ ἄλλο θαῦµα τῆς νεώτερης ἱστορίας μας, τὸ θαῦµα τοῦ 1912-13. Κλείνουν ἐφέτος ἑκατὸ χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν ἱερὸ ἐνθουσιασµὸ καὶ τοὺς γενναίους ἀγῶνες τῶν προγόνων μας διπλασιάστηκε σχεδὸν ἡ ἀγαπηµένη πατρίδα μας. Μὲ τὸ αἷµα τῶν ἡρώων στρατιωτῶν μας φύτρωσε τὸ εὔοσµο καὶ ἀµάραντο ἄνθος τῆς ἐλευθερίας καὶ στήθηκε στὴν γῆ τῆς Μακεδονίας μας ὁ Τίµιος Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἡ γαλανόλευκη στὶς 26 Ὀκτωβρίου τοῦ 1912 ἀνήµερα τοῦ Ἁγίου Δηµητρίου κυµάτισε περήφανη στὸν Λευκὸ Πύργο τῆς Θεσσαλονίκης.
.              Τὰ χριστιανικὰ κράτη τῆς Βαλκανικῆς, Ἑλλάδα, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο καὶ Σερβία, µετὰ ἀπὸ πολλὲς διπλωµατικὲς συσκέψεις µεταξύ τους, µὴ ἀντέχοντας τὶς σκληρὲς συµπεριφορὲς εἰς βάρος τους τῶν Τούρκων κατακτητῶν, ἀποφάσισαν νὰ κηρύξουν πόλεµο κατὰ τῆς Τουρκίας. Οἱ Εὐρωπαϊκὲς Μεγάλες Δυνάµεις τήρησαν οὐδέτερη στάση ἀποβλέποντας στὰ συµφέροντά τους. Πρῶτο κήρυξε τὸν πόλεµο κατὰ τῆς Τουρκίας τὸ Μαυροβούνιο στὶς 25 Σεπτεµβρίου. Ἡ χώρα μας κήρυξε τὸν πόλεµο στὶς 5 Ὀκτωβρίου καὶ ὁ βασιλιὰς Γεώργιος ἔπειτα ἀπὸ πρόταση τοῦ Ὑπουργικοῦ Συµβουλίου ἀπηύθυνε πρὸς τὸν ἑλληνικὸ λαὸ τὸ ἑξῆς διάγγελµα, τὸ ὁποῖο γνωστοποίησε καὶ στὶς Μεγάλες Δυνάµεις:

«Πρὸς τὸν λαόν µου
.           Αἱ ἱεραὶ ὑποχρεώσεις πρὸς τὴν φιλτάτην Πατρίδα, πρὸς τοὺς ὑποδούλους ἀδελφούς μας καὶ πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα ἐπιβάλλουσιν εἰς τὸ Κράτος µετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῶν εἰρηνικῶν προσπαθειῶν, πρὸς ἐπίτευξιν καὶ ἐξασφάλισιν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωµάτων τῶν ὑπὸ τὸν τουρκικὸν ζυγὸν Χριστιανῶν, ὅπως διὰ τῶν ὅπλων θέσει τέρµα εἰς τὴν δυστυχίαν τὴν ὁποίαν οὗτοι ὑφίστανται ἀπὸ τόσων αἰώνων.
.          Ἡ Ἑλλὰς πάνοπλος µετὰ τῶν συµµάχων αὐτῆς, ἐµπνεοµένων ὑπὸ τῶν αὐτῶν αἰσθηµάτων καὶ συνδεοµένων διὰ κοινῶν ὑποχρεώσεων, ἀναλαµβάνει τὸν ἱερὸν ἀγῶνα τοῦ δικαίου καὶ τῆς ἐλευθερίας τῶν καταδυναστευοµένων λαῶν τῆς Ἀνατολῆς.
.          Ὁ κατὰ ξηρὰν καὶ θάλασσαν στρατὸς ἡµῶν ἐν πλήρει συναισθήσει τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Χριστιανοσύνην, µνήµων τῶν ἐθνικῶν αὐτοῦ παραδόσεων καὶ ὑπερήφανος διὰ τὴν ἠθικὴν αὐτοῦ ὑπεροχὴν καὶ ἀξίαν, ἀποδύεται µετὰ πίστεως εἰς τὸν ἀγώνα ὅπως διὰ τοῦ τιµίου αὐτοῦ αιµατος ἀποδώσῃ  τὴν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς τυραννουµένους.
.              Ἡ Ἑλλὰς µετὰ τῶν ἀδελφῶν συµµάχων Κρατῶν θὰ ἐπιδιώξη πάση θυσία τὸν ἱερὸν αὐτὸν σκοπόν, ἐπικαλούµενοι δὲ τὴν ἀρωγὴν τοῦ Ὑψίστου ἐν τῷ δικαιοτάτῳ τούτῳ ἀγῶνι τοῦ πολιτισµοῦ, ἀνακράζοµεν:

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ, ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!

Ἀθῆναι 5 Ὀκτωβρίου 1912

ΓΕΩΡΓΙΟΣ»

.              Γενικὸς Διοικητὴς Στράτου ὁρίσθηκε ὁ τότε Διάδοχος Κωνσταντῖνος. Ὁ Στρατός μας συγκροτήθηκε σὲ δύο µεγάλα σώµατα, στὸν Στρατὸ Θεσσαλίας καὶ στὸν Στρατὸ Ἠπείρου, μὲ σύνολο ἀνδρῶν 110.000 περίπου. Τὸν στρατὸ αὐτὸ τὸν ἀποτελοῦσαν γενναία παλληκάρια ἀπὸ ὅλα τὰ ἐλεύθερα ἐδάφη τῆς Πατρίδας μας καὶ ἀπὸ τὴν Κρήτη καὶ τὴν µακρινὴ Κύπρο μας.
.          Οἱ στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις ἄρχισαν ἀµέσως. Τὸ Σῶµα τῆς Θεσσαλίας μὲ ἀρχιστράτηγο τὸν Διάδοχο Κωνσταντῖνο κατευθύνθηκε ἀρχικὰ πρὸς τὴν βορειοδυτικὴ Μακεδονία. Πέρασε τὴν ὀροσειρὰ τῆς Μελούνας καὶ ἐλευθέρωσε στὶς 6 Ὀκτωβρίου τὴν Ἐλασσόνα καὶ τὴν Δεσκάτη, κυρίευσε τὰ στενὰ τοῦ Σαρανταπόρου στὶς 9 Ὀκτωβρίου καὶ μὲ σύνθηµά του «Ἐµπρός πάντοτε!» ἐλευθέρωσε τὰ Σέρβια στὶς 10 Ὀκτωβρίου, τὴν Κοζάνη στὶς 12 Ὀκτωβρίου, τὰ Γρεβενά, τὴν Πτολεµαΐδα καὶ τὴν Κατερίνη στὶς 15 Ὀκτωβρίου, τὴν Βέροια στὶς 16 Ὀκτωβρίου, τὴν Ἔδεσσα στὶς 18 Ὀκτωβρίου καὶ τὰ Γιαννιτσὰ µετὰ ἀπὸ σκληρὴ µάχη στὶς 19 καὶ 20 Ὀκτωβρίου. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν νίκη τοῦ στρατοῦ μας στὰ Γιαννιτσὰ ὁ στρατός μας πῆρε τὸν δρόµο γιὰ τὴν Θεσσαλονίκη. Στὶς 25 Ὀκτωβρίου ἐλευθερώθηκε καὶ ὁ Λαγκαδᾶς.
.              Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ τῆς Θεσσαλονίκης ἀρχιστράτηγος Χασᾶν Ταξίν Πασὰς διαπιστώνοντας ὅτι ἦταν ἀδύνατον νὰ ἀποκρούσει τὴν ὁρµητικὴ προέλαση τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἀναγκάσθηκε καὶ ὑπέγραψε τὴν ἄνευ ὅρων παράδοση τῆς Θεσσαλονίκης στοὺς Ἕλληνες τὴν 26η Ὀκτωβρίου 1912.
.              Αὐτὴ ἦταν ἡ θαυµαστὴ ἀπελευθερωτικὴ πορεία τοῦ στρατοῦ μας ἐκεῖνο τὸ εἰκοσαήµερο τοῦ 1912. Μιὰ πορεία θριάµβου ποὺ ἐπανέφερε ἔπειτα ἀπὸ 482 χρόνια τουρκικῆς σκλαβιᾶς (τὸ 1430 εἶχε σκλαβωθεῖ ἡ Θεσσαλονίκη) τὴν ἐλευθερία στὴν πρωτεύουσα τῆς βορείου Ἑλλάδος.
.              Δὲν πρέπει νὰ λησµονοῦµε ποτὲ τοὺς ἱεροὺς ἀπελευθερωτικοὺς ἀγῶνες τῆς Ἱστορίας μας. Ἔχουµε πολλοὺς τέτοιους ἀγῶνες στὴν Πατρίδα μας. Στὴν Ἤπειρο, στὴν Θράκη, ἀργότερα στὴν Κύπρο καὶ στὰ ἀλλὰ νησιά μας. Ἂν λησµονήσουµε τὴν Ἱστορία μας, θὰ χάσουµε τὸν ἑαυτό μας καὶ τὸν προσανατολισµὸ μας. Αὐτὸ ἐπιδιώκουν πολλοὶ ἐχθροί μας. Ἐὰν θέλουµε νὰ συνεχίσουµε νὰ ὑπάρχουµε ὡς Ἔθνος, πρέπει νὰ ἐµπνεόµαστε ἀπὸ τὰ ὑψηλὰ ἰδανικὰ τῶν πατέρων μας. Τὸ ὀφείλουµε ὡς χρέος εὐγνωµοσύνης στὸ αἷµα τῆς θυσίας τους.

,

Σχολιάστε