Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἐκλογές

ΩΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΠΙ ΣΦΑΓΗΝ, ΜΟΝΟΝ καὶ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ! «Οἱ Ἕλληνες, ἀφοῦ δοκίμασαν ἐπὶ πέντε χρόνια ὅλους τοὺς τρόπους γιὰ νὰ ἀπορρίψουν τὸν μνημονιακὸ κορσέ, κατέληξαν στὸ συμπέρασμα πὼς δὲν ὑπάρχει διέξοδος, ἀποδεχόμενοι μία ἥττα, μὲ τοὺς χειρότερους δυνατοὺς ὅρους».

π τ ζενθ το δημοψηφίσματος στ ναδρ τν κλογν

Τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ
Περιοδικὸ Ἄρδην – Ἐφημερίδα Ρήξη

.           Μετὰ ἀπὸ πέντε χρόνια οἱ δανειστὲς κατόρθωσαν νὰ κάμψουν τοὺς Ἕλληνες καὶ νὰ τοὺς ὑποχρεώσουν νὰ παραδεχτοῦν τὸν μοιραῖο καὶ ἀναπόδραστο χαρακτήρα τῶν μνημονίων ὁδηγώντας τους σὲ ἐκλογές, ὅπου τὸ μόνο καὶ πραγματικὸ διακύβευμα θὰ εἶναι ποιὸς συνδυασμὸς κομμάτων θὰ ἀναλάβει τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ μνημονίου. Θὰ εἶναι τρία ἢ τέσσερα κόμματα; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀποκλειστικὸ ἐπίδικο τῶν ἐκλογῶν. Καὶ ἐπειδὴ στὴν οὐσία πρόκειται γιὰ ἔλλειψη πραγματικοῦ διακυβεύματος, ἐπιστρέφουν οἱ παλιοὶ καλοὶ διαχωρισμοί: δεξιὰ ἢ κεντροαριστερά, (διότι προφανῶς ὁ “Σύριζα” δὲν ἀπευθύνεται πλέον στὴν ἀριστερά), καλύτερη διαχειριστικὴ δυνατότητα, νέο ἢ παλιὸ κ.λπ., κ.λπ.
.           Ἔτσι, μέσα σὲ συνθῆκες ἥττας καὶ ἀπογοήτευσης, ὁδηγοῦνται οἱ Ἕλληνες, κυριολεκτικά, ὡς πρόβατα ἐπὶ σφαγήν, σὲ ἀναγκαστικὲς ἐπιλογὲς καὶ γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἀδιαφορία τοῦ κόσμου γιὰ τὶς πολιτικὲς διαμάχες (σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν ἔντονη πολιτικοποίηση τῆς ἐποχῆς τοῦ δημοψηφίσματος) ἡ αὐξημένη τάση πρὸς ἀποχὴ καὶ ἡ ἐπιλογὴ κομμάτων τῆς «πλάκας» ὅπως ὁ Λεβέντης.
.           Κατὰ τὴν περίοδο τοῦ δημοψηφίσματος ὅσοι θεωρούσαμε καταστροφικὴ τὴν ἐμπλοκὴ στὰ ψευδεπίγραφα διλήμματα ποὺ προέτασσε καὶ ἐπιλέγαμε τὴν ἀποχὴ ἢ τὸ ἄκυρο ἀντιμετωπίσαμε πολὺ ἰσχυρὲς καὶ ἔντονες ἐπικρίσεις γι’ αὐτὴ τὴν ἐπιλογή μας. Καὶ ὅμως τονίζαμε πὼς ἡ συμμετοχὴ στὸ δημοψήφισμα, ἡ ἐμπλοκὴ στὴ μεγαλύτερη «σύγκρουση» ποὺ πραγματοποιήθηκε κατὰ τὰ πέντε χρόνια τοῦ μνημονίου γύρω ἀπὸ ἕνα αἴτημα ψευδεπίγραφο (ποιός ἄραγε θὰ συμφωνοῦσε μὲ τὴν καρατόμησή του ψηφίζοντας “Ναὶ” στὴν ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων Γιουνκέρ;) καὶ μάλιστα κάτω ἀπὸ μία ἡγεσία πολιτικῶν τυχοδιωκτῶν (Τσίπρας), δὲν μποροῦσε παρὰ νὰ ὁδηγήσει στὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀποτέλεσμα καὶ νὰ ἐπιφέρει μία συντριπτικὴ ἥττα στὸ λαϊκὸ καὶ ἀντιμνημονιακὸ κίνημα. Διότι ὅταν ἐπιλέγεις νὰ δώσεις τὴ σύγκρουση σὲ ἕνα πεδίο, ὅπου καὶ οἱ δύο πιθανὲς ἐπιλογὲς ὁδηγοῦν σὲ ἥττα καὶ ἀδιέξοδο, (εἴτε ὑπογραφὴ τοῦ μνημονίου εἴτε grexit,) τότε οἱ συνέπειες θὰ εἶναι ἀναπόφευκτα ἀρνητικές. Καὶ αὐτὸ ἀνέλαβε νὰ μᾶς τὸ παρουσιάσει μὲ τὸν πιὸ παραστατικὸ τρόπο ὁ ἴδιος ὁ Τσίπρας μὲ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ μνημονίου μία ἑβδομάδα μετὰ καὶ τὴν ἐμπλοκὴ τῆς χώρας σὲ μία νέα ἐκλογικὴ περιπέτεια, ἡ ὁποία εἶχε σὰν στόχο ἁπλῶς νὰ ἐπικυρώσει αὐτὴ τὴ μεγάλη στροφή.
.           τσι ο λληνες, φο δοκίμασαν π πέντε χρόνια λους τοὺς τρόπους γι ν πορρίψουν τν μνημονιακ κορσέ, (πλατεες, γανακτισμένοι, Σπίθες, Σαμαρς ρχικς, κα ν τέλει Σύριζα-νλ) κατέληξαν στ συμπέρασμα πς δν πάρχει διέξοδος, ποδεχόμενοι μία ττα, μ τος χειρότερους δυνατος ρους. Διότι  ὅταν ἡ ἐπιλογὴ τοῦ πεδίου τῆς σύγκρουσης γίνεται στὸ χῶρο ποὺ ἐπιλέγει ὁ ἀντίπαλος, τότε ἡ ἥττα εἶναι ἀκόμα πιὸ συντριπτικὴ καὶ ἐπώδυνη.
.           Θὰ ἰσχυριστεῖ κάποιος ὅτι ὑπάρχουν καὶ κόμματα τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ ἀποτελέσουν τὴν συνέχεια καὶ τὴν ἔκφραση τοῦ 62% τοῦ δημοψηφίσματος. Ἀκριβῶς ὅμως ἡ ἀδυναμία τοῦ κόμματος ποὺ προέκυψε ὡς ὁ ἐκφραστὴς τῆς συνέπειας καὶ τοῦ “Ὄχι” νὰ ἀναδειχθεῖ σὲ σοβαρὸ πόλο τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου (ἡ ΛΑΕ στὶς δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει 3,5% μὲ 4,5% τῶν ψήφων) καταδεικνύει τὴν τεράστια ἀναντιστοιχία της μὲ τὸ τεράστιο 62% τοῦ “Ὄχι”, καὶ ἐν τέλει τὶς σαθρὲς βάσεις αὐτοῦ του ἴδιου τοῦ ἐγχειρήματος. Κάποιοι μάλιστα, ὡς τελευταία γραμμὴ ἄμυνας, προτάσσουν τὴν ἄποψη πὼς ἡ εὐθύνη δὲν βρίσκεται στὸ ἴδιο τὸ δημοψήφισμα –ἡ ἀπήχηση τοῦ ὁποίου συρρικνώθηκε τόσο δραματικὰ καὶ μετασχηματίστηκε σὲ “ναὶ”– ἀλλὰ γι’ αὐτὸ εὐθύνεται ὁ παλαιοκομματικὸς χαρακτήρας τοῦ κόμματος Λαφαζάνη.
.           Ὅσο καὶ ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἐν μέρει ἀλήθεια, ἐν τούτοις δὲν ἀλλάζει ποιοτικὰ τὰ δεδομένα τοῦ προβλήματος. Ἀρκεῖ νὰ δοῦμε τὰ στοιχεῖα τῶν δημοσκοπήσεων ποὺ ἐμφανίζουν σὲ ποσοστὰ 65% ὡς λανθασμένη τὴν ἐπιλογὴ τοῦ δημοψηφίσματος ἀκόμα καὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ στήριξαν τὸ “Ὄχι”!  Ἀκόμα χαρακτηριστικότερη εἶναι ἡ προτροπὴ τῶν ἴδιων τῶν ψηφοφόρων τοῦ Σύριζα νὰ «συμβάλλει στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ μνημονίου». Ὄντως, στὴ σχετικὴ ἐρώτηση τῆς ἑταιρείας Pulse σὲ δημοσκόπηση τῆς 8ης Σεπτεμβρίου, τὸ 68% τῶν ψηφοφόρων τοῦ Σύριζα τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 2015, ἀπαντοῦν καταφατικὰ (ὑπὲρ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μνημονίου δηλαδὴ) καὶ μόνον τὸ 20% αὐτῶν τῶν ψηφοφόρων εἶναι ἐνάντιο, ἐνῶ ἕνα 12% ἀνῆκε στὴν κατηγορία «δὲν γνωρίζω, δὲν ἀπαντῶ». Πρόκειται γιὰ ἕνα τεράστιο ποσοστὸ «μνημονιακῆς» εὐθυγράμμισης, ἐνῶ εἶναι ἐντυπωσιακὰ μικρὸ τὸ 20% τῶν ψηφοφόρων τοῦ Σύριζα ποὺ ἀρνεῖται τὴ συμμετοχή του στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ μνημονίου! Δηλαδή, πίσω ἀπὸ τὰ σχετικὰ ὑψηλὰ ποσοστὰ τοῦ Σύριζα, στὶς δημοσκοπήσεις, παρὰ τὴν μνημονιακὴ στροφή του θὰ βροῦμε τὴν ἴδια τὴ μνημονιακὴ στροφὴ τῆς πλειοψηφίας τῶν ἀντιμνημονιακῶν δυνάμεων. Αὐτὸ λοιπὸν εἶναι ποὺ ἐξηγεῖ ἐν τέλει τὰ χαμηλὰ ποσοστὰ τῆς ΛΑΕ καὶ ὄχι ἁπλῶς ὁ ξύλινος λόγος τοῦ Λαφαζάνη. Ἢ μᾶλλον, αὐτὸς ὁ ξύλινος λόγος ταιριάζει ἀπολύτως μὲ τὴ συρρίκνωση τοῦ ποσοστοῦ ἐκείνων ποὺ ἐμμένουν στὴν ἀντιμνημονιακὴ στρατηγική. Διότι πράγματι ποιοί εἶναι αὐτοὶ ποὺ συνεχίζουν νὰ ἐμφανίζονται ὡς ἀντιμνημονιακοί; Ἡ Χ.Α., τὸ ΚΚΕ, ἡ ΛΑΕ, ἡ Ἀνταρσύα, καὶ διάφορες ὁμαδοῦλες τύπου ΕΠΑΜ κ.λπ. Ἡ ποιότητα καὶ τὰ χαρακτηριστικά τους, ἀποτελοῦν ἔκφραση τῆς κατάρρευσης καὶ τῆς ἥττας ἑνὸς πλειοψηφικὰ ἀντιμνημονιακοῦ κινήματος τέτοιου ποὺ γνώρισε τὸ κύκνειο ἄσμα του μὲ τὸ “ὄχι” στὸ δημοψήφισμα.
.           Ἀπὸ πολὺ παλιὰ ἐπιμέναμε πώς, δυστυχῶς, τὸ ἀντιμνημονιακὸ κίνημα ἔχει πήλινα πόδια, παραμένει ἐπικεντρωμένο σὲ ἕνα οἰκονομίστικο λαϊκισμό, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφράσει μία αὐθεντικὴ ἐναλλακτικὴ πρόταση μὲ συνέχεια καὶ ἐπιμονή. Ἀναπόφευκτα λοιπόν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔγινε καμία ποιοτικὴ ἀλλαγὴ στὸ ἐσωτερικό του, θὰ ὁδηγοῦσε σὲ ἀδιέξοδο καὶ ἥττα.
.           Ἐν τούτοις, δὲν θεωροῦμε πὼς ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων εἶναι συμβιβασμένοι ἐνῶ ἀσυμβίβαστοι εἶναι οἱ χρυσαυγίτες. Πιστεύουμε ἀντίθετα πὼς τὸ πιὸ συγκροτημένο καὶ συνειδητὸ κομμάτι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἴτε ψηφίσει τὴ ΛΑ.Ε εἴτε τὸ ΚΚΕ, εἴτε κάποιο ἀπὸ τὰ μνημονιακὰ κόμματα, μετὰ τὸ τέλος τῆς ἀντιπαράθεσης μνημονιακοὶ – ἀντιμνημονιακοί, ὡς κεντρικοῦ ἐπίδικου τῆς κοινωνίας μας, θὰ ἀποκτήσει τὴ δυνατότητα ἐπιτέλους νὰ ἀρχίσει νὰ σκέφτεται συνολικότερα καὶ θετικότερα. Πῶς δηλαδὴ θὰ οἰκοδομηθεῖ μία οἰκονομία, πῶς νὰ πατάει στὰ πόδια τῆς ἐγχώριας παραγωγῆς, πῶς ἡ χώρα μας θὰ ἀντιμετωπίσει τὶς προκλήσεις τοῦ μεταναστευτικοῦ, καὶ τοῦ τουρκικοῦ νεοθωμανισμοῦ, πῶς θὰ ἐπιτελέσει ἕναν ἐκσυγχρονισμὸ δεμένο καὶ στηριγμένο στὴν ἐγχώρια παράδοση.
.           Δυστυχῶς, παρὰ τὶς προσπάθειες ἀρκετῶν, τὰ προηγούμενα χρόνια, νὰ μετασχηματισθεῖ ἄμεσα καὶ ἀπευθείας τὸ ἀντιμνημονιακὸ κίνημα σὲ ἕνα συνολικὸ ἐθνοαπελευθερωτικὸ πρόταγμα, ἀποφεύγοντας τὸν μονοδιάστατο καὶ ἀδιέξοδο ἐγκλωβισμὸ στὸ σχῆμα μνημόνιο- ἀντιμνημόνιο, δὲν κατέστη δυνατὸ νὰ εὐοδωθεῖ. Χρειάστηκε νὰ ὁδηγηθοῦμε στὸ ζενὶθ τῆς ἀντιμνημονιακῆς φενάκης τοῦ δημοψηφίσματος γιὰ νὰ καταλήξουμε στὸ μνημονιακὸ ναδὶρ τῶν ἐκλογῶν τῆς 20ης Σεπτεμβρίου. Κα μόνον φο λοκληρωθε ατς κύκλος, θ νοίξει πραγματικ δρόμος νς πιθανο μετασχηματισμο τν συνειδήσεων καὶ τῶν εὐαισθησιῶν ποὺ ἀναδύθηκαν αὐτὰ τὰ πέντε χρόνια, σὲ μία αὐθεντικὴ πρόταση γιὰ τὴ σωτηρία τῆς πατρίδας καὶ τὴν ἐπιβίωση τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἐλεύθερου ἐπιτέλους –ἴσως!

Υ.Γ. Τί ἄραγε νὰ ψηφίσουμε σ’ αὐτὲς τὶς ἐκλογές; Προφανῶς θὰ μαυρίσουμε πρὶν ἀπ’ ὅλα τὰ δύο κόμματα ποὺ ἐξαπάτησαν τοὺς Ἕλληνες καὶ προκάλεσαν τὶς μεγαλύτερες οἰκονομικὲς καταστροφὲς ποὺ ἔχει πραγματοποιήσει κυβέρνηση σὲ τόσο μικρὸ χρονικὸ διάστημα· ἐκείνους ποὺ κατέστρεψαν τὶς ἐλπίδες γιὰ μία ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ μνημονίου. Ἑπομένως σὲ καμία περίπτωση Τσίπρα – Καμμένο. Δὲν ψηφίζουμε σὲ καμία περίπτωση τὴ Χ.Α. ἀλλὰ οὔτε καὶ τὰ λοιπὰ μνημονιακὰ κόμματα. Ὅσο γιὰ τὴ ΛΑ.Ε καὶ τὸ ΚΚΕ παρ’ ὅτι μποροῦν νὰ φαίνονται πιὸ συνεπεῖς στὶς ἐξαγγελίες τους, θεωροῦμε ὅτι βαδίζουν σ’ ἕνα ἀδιέξοδο δρόμο χωρὶς καμία προοπτική. Κατανοοῦμε βέβαια ἐκείνους ποὺ καταψηφίζοντας τὸ δίδυμο τῆς συμφορᾶς, κάνουν ἄλλες ἐπιλογὲς ἀλλὰ μες ρνούμαστε ν πιλέξουμε κάποιον π τ παρν πολιτικ σκηνικό. Καταλαβαίνουμε καὶ ὅσους ἐπιλέξουν τὴν ἀποχή, θεωροῦμε ὅμως πιὸ σωστὴ καὶ ἐνεργητικὴ στάση τὴν ἄκυρη καὶ λευκὴ ψῆφο.

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΕΝΑ “ΕΡΓΟ” ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΘΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ! («Ἔδρασαν, ἀντέδρασαν καὶ καβγάδισαν ὡς νὰ πολιτεύονται σὲ μία χώρα ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὸ παραμικρὸ πρόβλημα»)

Σόιμπλε θ τος «μεταλλάξει» λους

ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Αὐτὰ ὅλα καὶ ἄλλα πολλὰ συμβαίνουν, ἐπειδὴ ὡς λαὸς ἔχουμε χάσει τὸν προσανατολισμό μας καὶ τὸ νόημά μας καὶ τὶς παραδοσιακὲς ἀρχές μας. Προσκολληθήκαμε σὲ ἄλλους “θεούς”, «ἐλατρεύσαμεν τοῖς Βααλίμ» (Κριτ. β´11), πιστέψαμε σὲ ἄλλα πρότυπα: εὐρωπαϊκά, οἰκουμενιστικά, μεταμοντέρνα, μεταπατερικά, μεταπρατικά καὶ μετα-«φραστικά», ψυχιατρικά καὶ τελικῶς …ψυχοπαθολογικά.
Ἔτσι τὰ βάσανά μας θὰ συνεχίζονται, μέχρις ὅτου «παρακληθῇ ὁ Κύριος ἀπὸ τοῦ στεναγμοῦ ἡμῶν»
(Κριτ. β´ 18).

.               Ποιό εἶναι τὸ μοναδικὸ συμπέρασμα ἀπὸ τὴν τηλεοπτικὴ μονομαχία τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν τῆς πολύπαθης Ἑλλάδας μας; Ὅτι ἔδρασαν, ἀντέδρασαν καὶ καβγάδισαν ὡς νὰ πολιτεύονται σὲ μία χώρα ἡ ὁποία δὲν ἔχει τὸ παραμικρὸ πρόβλημα. Πόσῳ μᾶλλον ὅταν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς μαστίζεται ἀπὸ μία ἄνευ προηγουμένου οἰκονομικὴ κρίση, τὸ τέλος τῆς ὁποίας δὲν εἶναι ὁρατό.
.               Γιὰ νὰ καταλάβουν οἱ ἀναγνῶστες τὸ μέγεθος τῆς ζημίας ποὺ θὰ προκαλέσει ἡ ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση, οἱ δανειστὲς ὑπολογίζουν ὅτι θὰ χρειαστοῦν καὶ ἄλλα μέτρα καὶ ὅτι ἡ Ἑλλάδα θὰ ἀπαιτηθεῖ νὰ λάβει καὶ ἄλλα δανεικὰ πέραν τῶν 86 δισ. ποὺ ἐξασφάλισε ἡ κυβέρνηση τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα μὲ τὸ ἀριστερὸ Μνημόνιό της.
.               Ἂς ποῦμε ὅτι παρακολουθοῦσε τὴν τηλεοπτικὴ μονομαχία ἕνας ἀνεξάρτητος παρατηρητής, ἕνας, ἂς ποῦμε, Ἑλβετὸς πολίτης… Τί θὰ ἀποκόμιζε, ἐὰν ἔβλεπε τοὺς πολιτικοὺς ἀρχηγοὺς τῆς χώρας; Τίποτα καὶ ἡ διαπίστωση αὐτὴ εἶναι ἡ σκληρὴ πραγματικότητα.
.               Πρῶτον, δὲν ἔχουν θέσεις γιὰ τὴν ἔξοδο τῆς χώρας ἀπὸ τὸ Μνημόνιο. Λένε ἕνα σωρὸ ἀσυναρτησίες – γιὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής, ἄλλη λέξη ἤθελα νὰ χρησιμοποιήσω.
.               Δεύτερον, δὲν ἔχουν τὸ παραμικρὸ σχέδιο γιὰ τὴν πατρίδα καὶ ἐπιμένουν σὲ πρὸ κρίσης λογικές, ποὺ ὁδήγησαν τὴν Ἑλλάδα στὴ σημερινὴ κατάσταση, καὶ
.               Τρίτον, ἡ ἀποχώρησή τους ἀπὸ τὸ κυβερνητικὸ προσκήνιο λόγῳ τῆς προεκλογικῆς περιόδου φανέρωσε μία πραγματικότητα ποὺ γνωρίζανε μὲν οἱ πολιτικοί μας, ἀλλὰ δὲν ἐπιδιώκανε. Ὅτι ἡ προσωρινὴ κυβέρνηση τῶν τεχνοκρατῶν ἔπραξε σὲ μερικὲς ἡμέρες πράγματα ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ χαρακτηρίσουμε καὶ μικρὰ «θαύματα».
.               Δυστυχῶς, τὸ πολιτικὸ προσωπικό τῆς χώρας εἶναι χαμηλοῦ ἐπιπέδου. Δὲν κομίζω γλαύκας εἰς Ἀθήνας διαπιστώνοντας τὴν πραγματικότητα ποὺ ζοῦμε ἀλλὰ ἀναρωτήθηκα τί θὰ συμβεῖ στὴν περίπτωση ποὺ ὁ σοφὸς λαὸς ψηφίσει μὲ τρόπο ποὺ θὰ ἐξαναγκάζει τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὴ ΝΔ σὲ ὑποχρεωτικὴ κυβερνητικὴ συγκατοίκηση. Εἶναι να «ργο» πο θ πολαύσουμε, ἰδιαίτερα τὶς στιγμὲς κατὰ τὶς ὁποῖες θὰ ἀναζητοῦν «ἐπιχειρήματα» καὶ ψευτοδικαιολογίες γιὰ νὰ σχηματίσουν κυβέρνηση «ἐθνικῆς σωτηρίας».
.               Παρακολουθώντας τὸν ζῆλο καὶ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῶν μελῶν τῆς ὑπηρεσιακῆς κυβέρνησης, καταθέτω τὴν ἄποψη ποὺ πρωτοέγραψα τὸν περασμένο Μάρτιο, ὅτι ὁ Γερμανὸς ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν θὰ τοὺς «μεταλλάξει» ὅλους καὶ στὴ συνέχεια θὰ ἐπιβάλει τοὺς τεχνοκράτες, γιὰ νὰ ὑλοποιήσουν τὴ συμφωνία τοῦ κ. Τσίπρα μὲ τοὺς δανειστές. Εἶναι τὸ πιὸ πιθανὸ σενάριο…

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

,

Σχολιάστε

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ: ΑΠΟ ΤΑ «ΜΥΞΟΜΑΝΤΙΛΑ» ΣΤΟΥΣ «ΣΦΟΥΓΓΟΚΩΛΑΡΙΟΥΣ» (Δ. Νατσιός) «Τὰ ποικιλώνυμα “μυξομάντιλα” νὰ τὰ στείλουμε στὴν θέση τους: στὸν κάδο ἀπορριμμάτων».

Προεκλογικὸ εὐθυμογράφημα:
Ἀπὸ τὰ «μυξομάντιλα» στοὺς «σφουγγοκωλάριους»

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Τί φωνάζεις καὶ τοὺς βρίζεις/ἀφοῦ πᾶς καὶ τοὺς ψηφίζεις»
Σύνθημα σὲ πανεπιστημιακὸ ντουβάρι

.               «…ἀνθυπνωτικὸν φάρμακον ἐσκέφθην κἀγὼ νὰ μεταχειρισθῶ κατὰ τῆς ἀπαθείας τοῦ Ἕλληνος ἀναγνώστου καταφεύγων ἀνὰ πᾶσαν σελίδα εἰς ἀπροσδοκήτους παρεκβάσεις, ἰδιοτρόπους παρομοιώσεις ἢ ἀλλοκότους λέξεων συγκρούσεις». (Ἐμμ. Ροΐδης). Ὁ πολὺς Ροΐδης κατέφευγε, ὅπως γράφει, σὲ ἀλλόκοτες συνθέσεις λέξεων ἢ σπαρταριστὲς φράσεις, γιὰ νὰ ἀφυπνίσει τοὺς ἀπαθεῖς Ἕλληνες. Σ’ αὐτὸν ἀνήκει ἐξ ἄλλου ἡ ἀπαράμιλλη σὲ εὐστοχία φράση «ἕκαστος τόπος ἔχει τὴν πληγήν του… καὶ ἡ Ἑλλὰς τοὺς Ἕλληνες».
.            Ὡραῖο εἶναι καὶ τὸ λίαν ἐπίκαιρο:
.           «Καθὼς ὑπάρχουν ἀλλαχοῦ ἐταιρεῖαι πρὸς προστασίαν τῶν ἀνυπερασπίστων πλασμάτων, ἀλόγων, γάτων, περιστερῶν καὶ ἄλλων πτερωτῶν καὶ μαστοφόρων, οὕτω νὰ συστηθεῖ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα προστατευτικὴ τῶν ψηφοφόρων». Νὰ προσθέσουμε καὶ ἐκεῖνο τὸ ἀμίμητο καὶ ἀειθαλὲς ποὺ εἶχε γράψει γιὰ πολυφημισμένο γιὰ τὴν ἠθική του παχυδερμία πολιτικὸ τῆς ἐποχῆς του: «Πτυόμενος σπογγίζεται, οὐδόλως δὲ θεωρεῖται προσβεβλημένος, ἂν οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες φρονοῦσι, γράφουσι καὶ κηρύττουσι περὶ αὐτοῦ, ὅτι γνωρίζει εἰκοσιτέσσαρας τρόπους νὰ προμηθεύεται χρήματα, ἐξ ὧν (=ἀπὸ τοὺς ὁποίους) ὁ τιμιώτερος εἶναι ἡ κλοπή». (Ὅλα τὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἐμ. Ροΐδη, «τὰ ἀνθελληνικά», ἔκδ. «Ροές»).
.             Κατὰ καιροὺς ἐπινοητικοὶ συγγραφεῖς, ἄριστοι γνῶστες τῆς γλώσσας μας, κατασκεύασαν εὐμνημόνευτες λέξεις ἢ φράσεις, οἱ ὁποῖες ἀπέδωσαν μὲ σαφήνεια ἀσχημονίες τοῦ καιροῦ τους ἢ περιέγραψαν εὐκρινῶς καὶ συντόμως, ἀξιοκατάκριτους «ἀνθρωπολογικοὺς» τύπους τῆς ἐποχῆς τους. Γιὰ παράδειγμα, «τουρκοπιασμένους», ἔλεγε ὁ Μακρυγιάννης τοὺς τότε ὀπαδοὺς τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας. «Προσκυνημένους», τοὺς ὀνόμαζε ὁ Κολοκοτρώνης. «Ἀρχοντοχωριάτες», ἀποκάλεσε, ὁ Σουρῆς νομίζω, τοὺς νεόπλουτους (κι αὐτὴ ἡ λέξη νεολογισμός, ὅπως καὶ τὸ ἀντίθετό της, νεόπτωχος).
«Κοχλιαροφόρους», ἔλεγε ὁ Ροΐδης τοὺς πολιτικούς, γιατί κρατοῦν κοχλιάριον (=κουτάλι), γιὰ νὰ ἀδειάσουν τὴν χύτρα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁπότε, «χυτρομαχίαι», οἱ κομματικὲς διενέξεις καὶ λοιπὲς βατραχομυομαχίες, ὅπως πρέπει νὰ μεταφράζουμε στὴν ρωμαίικη λαλιὰ τὰ λεγόμενα «ντιμπέιτ».
«Σοφολογιότατους», χαρακτήριζε ὁ Σολωμός τούς, κατὰ τὸν Σεφέρη, «νεόπλουτους τοῦ πνεύματος», τοὺς ἡμιμαθεῖς.
«Ταρτοῦφοι», ὀνομάζονταν οἱ ἠθικολογοῦντες ὑποκριτές, λέξη ἐμπνεόμενη ἀπὸ τὴν ὁμώνυμη κωμωδία τοῦ Μολιέρου.
«Ψαλιδόκωλους», εἶπε ὁ λαὸς τοὺς φραγκοφερμένους πολιτικάντηδες, οἱ ὁποῖοι ἐπέπεσαν σὰν τὶς μύγες πάνω στὸ αἱμόφυρτο ἀκόμη σῶμα τῆς νεοσύστατης Ἑλλάδας, τάχα γιὰ νὰ τὴν κυβερνήσουν. Ἡ ἔμπνευση γιὰ τὴν ὀνοματοδοσία προῆλθε ἀπὸ τὸ «φράκο», τὴν ἐπίσημη στολὴ ποὺ κατέληγε «ὄπισθεν» σὲ δύο πτερύγια σὰν τοῦ ψαλιδιοῦ.
«Μυξομάντιλα», ἔλεγε ὁ λαὸς τοὺς κηφῆνες ποὺ προσκολλοῦνταν στοὺς κομματάρχες γιὰ νὰ ἀναρριχηθοῦν καὶ νὰ ζήσουν εἰς βάρος τοῦ δημοσίου ταμείου. Ὁ ὑπέροχος αὐτὸς χλευασμὸς ἐπαναλήφθηκε μετὰ ἀπὸ 150 χρόνια, ὡς «σφουγγοκωλάριοι» πλέον, ὁ ὁποῖος στηλίτευε τὸν ἀδηφάγο ἑσμὸ τῶν «λακέδων» τῆς ἐξουσίας. Πολὺ ἐπιτυχημένη ἦταν καὶ ἡ ἀνάσυρση ἀπὸ τὴν ρωμαϊκὴ ἱστορία τῆς λέξεως «γραικύλοι», ποὺ σημαίνει τὸν μηδαμινό, τὸν τιποτένιο, λέξη ἡ ὁποία χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ τὸν Παπαδιαμάντη μὲ τὴν ἑξῆς χρονολογικὴ προσθήκη «γραικύλοι τῆς σήμερον». Ἡ λέξη εἶναι ὑποκοριστικὸ τοῦ Γραικὸς καὶ εἶχε ἐπινοηθεῖ ἀπὸ τὸν ρήτορα Κικέρωνα, ὁ ὁποῖος βδελυσσόταν τοὺς Ἕλληνες, ποὺ κολάκευαν «χαμερπῶς» τοὺς κυρίαρχους Ρωμαίους. «Ἀνθρωποκάμπιες», ὀνόμασε ὁ Κόντογλου τοὺς διεφθαρμένους πολιτικούς. Ἂς θυμηθοῦμε καὶ τὸ ἐπίθετο «μαλλιαροί», μὲ τὸ ὁποῖο ὀνόμαζαν οἱ ὀπαδοὶ τῆς καθαρεύουσας τοὺς δημοτικιστές, προσωνυμία ἐφευρεθεῖσα ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Κονδυλάκη. Ἀντίθετα οἱ καθαρευουσιάνοι ὀνομάστηκαν ὑποτιμητικῶς «μακαρονιστές, διότι ἔγραφαν σὲ ὕφος σχοινοτενές, μὲ ἐξεζητημένη λεξιθηρία, ἡ ὁποία ἔφτανε στὰ ὅρια τοῦ γελοίου. Νὰ προσθέσουμε καὶ τὰ γνωστὰ ἀπὸ τὶς ἐμφυλιοπολεμικὲς ἐποχὲς «γερμανοτσολιάς», «ἐαμοβούλγαρος» ἢ τὰ παρακρατικὰ «χαφιὲς» ἢ «μίασμα».
.             Καὶ ἡ νεότερη ὅμως ἐποχὴ δὲν στερεῖται εὐφάνταστων νεολογισμῶν, οἱ ὁποῖοι πλουτίζουν τὴν γλώσσα καὶ ἀπαλλάσσουν τὸν ἁπλὸ λαὸ ἀπὸ τὴν βάσανο τῆς περιγραφῆς ἑνὸς νοσηροῦ φαινομένου.
.                 Κάπου στὴ χαραυγὴ τῆς δεκαετίας τοῦ ’80 πλάστηκε ὁ πασίγνωστος «πρασινοφρουρός», γιὰ νὰ ἀντικρούσει τὴν μομφὴ τοῦ «χουντοβασιλικοῦ» ποὺ ἐκτόξευε τὸ ἀντίπαλον δέος. Στὰ πολὺ κοντινά μας χρόνια, ξεχωρίζουν «τὰ παπαγαλάκια». Ὀνομάστηκαν ἔτσι οἱ ἀργυρώνητοι δημοσιογραφίσκοι ποὺ παρότρυναν τὸν κόσμο νὰ ριχθεῖ στὸ χρηματιστηριακὸ μακελειό. Σήμερα βεβαίως προπαγανδίζουν ἀσυστόλως καὶ ἀνερυθριάστως τὸ δόγμα τῆς ἄνευ ὅρων ὑποταγῆς στὰ μερκελικὰ κελεύσματα. Λέγονται καὶ μπαμπουΐνοι ἀπὸ τὸν γνωστὸ κυρ-Μπάμπη. Λαμπρὴ φήμη ἀπέκτησε καὶ ὁ «εὐρωλιγούρης» τοῦ Ζουράρι, ὁ ὁποῖος χαρακτήριζε ἔτσι τοὺς ἐκσυγχρονιστές, ποὺ μᾶς ἄλλαξαν τὰ φῶτα «ἐξευρωπαϊζοντάς» μας. Νέας κοπῆς εἶναι καὶ ὁ τηλεοπτικὸς ὅρος «γλάστρα», ποὺ περιγράφει τὶς καλλίπυγες νεάνιδες, ποὺ ταλαιπωροῦν καὶ «πειράζουν» τοὺς μικροαστούς. Ἀξιοπρόσεκτη κυκλοφορία ἔχει καὶ ἡ ἀμερικανόφερτη λέξη «γιάπις», ἡ ὁποία ἐξοβέλισε τὶς παλαιότερες «φλῶρος» ἢ «τζιτζιφιόγκος».
.             Σήμερα γενέθλιοι τόποι παραγωγῆς λέξεων-ἐτικετῶν εἶναι οἱ δύο διακριτοὶ ἰδεολογικοὶ χῶροι: τῶν «προοδευτικῶν» καὶ τῶν «παραδοσιακῶν», οἱ ζητωκραυγαστὲς τοῦ πολυπολιτισμοῦ ἀπὸ τὴν μία καὶ οἱ ὑμνητὲς τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἐν τῇ διαχρονίᾳ του.
.               Ἔτσι ἔχουμε τοὺς «νεοταξοσκώληκες» ἢ «νεοεποχίτες». Αὐτοὶ ντρέπονται γιὰ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι πάντα μὲ τοὺς κυβερνῶντες, ὑπερασπίζονται ἀνύπαρκτες μειονότητες, κατηγοροῦν τὴν Ἐκκλησία, ἐπιθυμοῦν διακαῶς γάμο «θηλύγλωσσων» καὶ τὰ λοιπὰ συμπαραμαρτοῦντα.
.             Νὰ σημειώσουμε πὼς ἡ πολὺ γνωστὴ λέξη «κουλτουριάρης», ὁ δῆθεν πνευματώδης καὶ εὐφυὴς τῶν περασμένων δεκαετιῶν, ἔγινε «θολοκουλτουριάρης», μᾶλλον μετὰ τὴν πτώση τοῦ «ὑπαρκτοῦ». Τότε πολλοὶ ὀπαδοὶ τῆς ἀριστερᾶς καὶ τῆς προόδου, μεταβλήθηκαν σὲ ὀπαδοὺς τῆς «ἀριστερόεσσας» («ἀστερόεσσα λέγεται ἡ ἀμερικανικὴ σημαία), διότι… θόλωσαν, ξέμειναν ἀπὸ βαρβάρους καὶ στράφηκαν σ’ ἄλλους βαρβάρους, γιὰ νὰ βροῦν μία κάποια λύσιν στὴν ζωή τους. Εὔηχο καὶ καλὸ εἶναι καὶ τὸ «Βρυξέλληνες» (Βρυξέλλες + Ἕλληνες), εὐφυὲς συνώνυμο τῶν εὐρωλιγούρηδων. Οἱ προοδευτικοὶ τώρα ὅσους τοὺς κατονομάζουν, ὡς ἀνωτέρω, ἀπαντοῦν μὲ προσδιορισμοὺς ὅπως «Ἑλληναράδες», «σκοταδιστές», «φανατικοί», «ρατσιστές», «φασιστόμουτρα», «θρησκόληπτοι», «ὑπερπατριῶτες», «ἐθνικιστὲς» καὶ λοιπὰ καὶ λοιπά.
.               Βεβαίως, καὶ ἡ κρίση, μπορεῖ νὰ κένωσε τὶς τσέπες μας, ἀλλὰ πλούτισε τὸ λεξιλόγιό μας. Τούτη τὴν ἐποχὴ ἔχουμε τοὺς μνημονιακοὺς ἢ ναιναίκους καὶ τοὺς ἀντιμνημονιακούς. Γιὰ τὶς ἐπικείμενες ἐκλογὲς μία εἶναι ἡ λύση: Τ ποικιλώνυμα «μυξομάντιλα» ν τ στείλουμε στν θέση τους: στν κάδο πορριμμάτων.
.           Τελειώνοντας τὴν περιήγηση στὶς «ἐπώνυμες» λέξεις τοῦ νεοελληνικοῦ βίου, θὰ μεταφέρουμε ἕναν ἀκόμη «ἀνθυπνωτικὸν» ὁρισμὸ τοῦ Ἕλληνα, συνταχθέντα ἀπὸ τὸν Ροΐδη: «ἐκ πάντων τῶν ἀνθρώπων ὁ Ἕλλην εἶναι ὁ μείζων ἔχων κλίσιν εἰς τὸ νὰ νομίζη ἑαυτὸν μόνην αἰτίαν παντὸς κύκλῳ του γινομένου θορύβου, ὡς ὁ μέθυσος ἐκεῖνος ὅστις οὐρῶν πλησίον βρύσεως ἔμεινεν ἐκεῖ ὅλην τὴν νύκτα, νομίζων ὅτι ἐξ αὐτοῦ ἐκπορεύεται ὅλον τὸ ὕδωρ τὸ ὁποῖον ἤκουε νὰ τρέχη».

,

Σχολιάστε

ΕΝ ΟΨΕΙ Ἢ ΕΝ ΑΝΑΜΟΝῌ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Ἐν ὄψει ἤ ἐν ἀναμονῇ τῶν ἐκλογῶν.

EPM LOGO NEW

.             Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν αἰσθάνεται ἀδήρητη τήν ἀνάγκη νά ἀπευθυνθεῖ σέ κάθε ὀρθόδοξο Ἕλληνα πολίτη ἀλλά καί σέ κάθε ἄλλο κατοικοῦντα ἤ παρεπιδημοῦντα ἐν Ἑλλάδι ἄνθρωπο καί νά ἐκφράσει προβληματισμούς καί προτάσεις. Ἐννοεῖται, ὅτι δέν περιφρονεῖ ὅλους ἐκείνους, πιστούς καί «ἀπίστους» πού φιλοδοξοῦν νά ἀναλάβουν τά ἡνία τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας μας.
.             Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν δέν φιλοδοξεῖ νά καταλογίσει εὐθῦνες, νά κάνει ὑποδείξεις, νά παρουσιάσει ἤ νά ζωγραφίσει κόμματα ἤ πρόσωπα γιά στήριξη, πριμοδότηση ἤ ψήφιση.
.             Εἶναι τόση ἡ πίκρα τοῦ Ἕλληνα πολίτη ἀπό τήν πενταετῆ περιπέτεια τῆς κρίσεως, πού ὅ,τι καί νά ἀκούσει συμβουλευτικό, θά ἀντιδράσει, θά πονέσει ἔτι περισσότερο, ὅπως ἀντιδροῦν οἱ βαρύτατα πενθοῦντες ἀπό τό «χαμό» φιλτάτου οἰκείου προσώπου τους. Δέν θέλουμε νά προκαλέσουμε κανένα, οὔτε ὁμοφρονοῦντα, οὔτε ἀντιφρονοῦντα.
.             Ταπεινῶς φρονοῦμε, ὅτι τόν πρῶτο λόγο μέσα στό ἱστορικό γίγνεσθαι ὅλου τοῦ κόσμου μας καί ἁπάντων τῶν συμπάντων τόν ἔχει ὁ ἐν Τριάδι Θεός, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα. Μέσα στόν Παράδεισο ἔδωσε τήν εὐλογία, τήν ἐντολή καί τή δύναμη στούς πρωτοπλάστους προπάτορές μας: «αὐξάνεσθε, πληθύνεσθε, πληρώσατε, κατακυριεύσατε τῆς γῆς». Αὐτός ὁ Ἴδιος προνοεῖ, ἔστω καί ἄν παρεκκλίνουμε ἀπ᾽ Αὐτόν ἤ ἀγνωστικιστικά τόν ἀπορρίπτουμε ἤ καί ἄν ἀπερίφραστα Τόν ἀποστρεφόμαστε.
.             Ἐξακολουθεῖ, ὁ Σταυρωθείς καί Ἀναστάς νά παρεμβαίνει διακριτικά ἤ θεοδυναμικά ἑκάστοτε πρός τό συμφέρον μας προσέχοντας νά μήν καταπατήσει τό πιό σπουδαῖο δῶρο πού μᾶς προσέφερε, τό αὐτεξούσιο, τήν ἐλευθερία νά Τόν θέλουμε, νά Τόν ἐπικαλούμαστε ἤ νά Τοῦ φράσσουμε ὅλες τίς διόδους κοινωνίας Του μαζί μας.
.             Ταπεινῶς προτείνουμε στούς ὀρθοδόξους πιστούς μας νά ἐντείνουμε κατά τό τρέχον εἰκοσαήμερο τίς προσευχές μας πρός τόν Ὕψιστο, γιά νά παραχθεῖ τό καλύτερο ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν. Ἔτσι καί ἀλλιῶς δύναται ὁ θεάνθρωπος Κύριος νά φέρει τά πάνω κάτω. Ἄς Τοῦ δώσουμε ἀρχοντικά τήν προτεραιότητα, ἀλλά καί τήν βούλησή μας νά παρέμβει θεϊκά καί νά διαλέξει, ὅσο θά Τοῦ τό ἐπιτρέψουμε, τούς ἀνθρώπους πού θά μᾶς κυβερνήσουν μέ ὅσο γίνεται πιό ἀληθινή φιλανθρωπία καί ὅση φιλοθεΐα – ὡς κόκκο σινάπεως – διαθέτουν.
.             Μακάρι, αὐτοί πού οὕτως θεανθρωπίνως θά ἐκλεγοῦν, νά διαθέτουν, ἤ τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, νά διαθέσουν, ἔστω ψήγματα ἀγάπης καί ἐκτίμησης πρός τόν μέγιστο τῶν αὐτοκρατόρων Ἅγιο Κωνσταντῖνο καί τήν χριστοαεικίνητη καί δημιουργικότατη μητέρα Του, τήν Ἁγία Ἑλένη. Θεμελιωτές τοῦ δοκιμασμένου θεανθρωπίνου ἀνθεκτικότατου πολιτισμοῦ μας δύνανται ἐξ ὕψους, ἀπό τή θριαμβεύουσα Ἐκκλησία τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, νά καταπέμπουν θησαυρούς ἀνέκλειπτους, τόσο πνευματικούς, ὅσο καί βιωτικούς πρός χρῆσιν ὅλων μας καί τῶν μεταγενεστέρων μας.
.             Μακάρι αὐτοί πού θά ἐκλεγοῦν μέ τήν προσεκτική ψῆφό μας νά καταλάβουν, ὅτι πρέπει νά ἐκπροσωπήσουν τό ἔθνος μας μέ δεδομένο τόν μοναδικό, πανάκριβο πολιτισμό πού διέθεσε καί διαθέτει πρός ἅπαντας. Νά διαλεχθοῦν ὡς ἱσότιμοι ἑταῖροι τῶν Εὐρωπαίων καί ὄχι ὡς ὑπόδουλα μειονεκτικά ἀνθρωπάκια. Εἰ δυνατόν μέ ταπεινή, δηλαδή ἀξιοπρεπῆ διαπραγμάτευση νά βάλουν πιό γερές βάσεις συνεννοήσεων καί εἰλικρινῶν διαλόγων πρός οὐσιαστική ἐπίλυση τῶν οἰκονομικῶν ὀγκωδῶν προβλημάτων. Μέ χριστιανική διακριτικότητα, ἑλληνικό θάρρος καί μαρτυρική ὁμολογία πού διαθέτει στό DNA του κάθε Ἕλληνας, ἀπαθῶς, εὐγενῶς καί ἀξιοπρεπῶς νά ἀκουσθεῖ ἡ ἀλήθεια ὥστε νά ἐξευρεθοῦν λύσεις. Ἐπί τέλους ἄς λεχθεῖ ἀπό τούς νέους κυβερνῆτες μας ὅτι τό ὑπέρογκο χρέος μας εἶναι πλαστό καί ἐπαχθές.
.             Μακάρι νά ἐκλεγοῦν, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καί τοῦ λαοῦ προσεκτικῶς ψηφίζοντος, κυβερνῆτες ὑγιεῖς, χωρίς τήν ἐπάρατο νόσο τῆς κομματικῆς πειθαρχίας. Γιατί οἱ ἐκπρόσωποί μας μέ κλειστά τά μάτια καί χωρίς νά ἔχουν ἀναγνώσει ἔστω μιά φορά τά μνημόνια, νά τά ὑπογράφουν μαζί μέ ὁποιαδήποτε «πολιτιστικά», «ἐκσυγχρονιστικά» ὑποπροϊόντα τῆς Νέας Ἐποχῆς;
.             Εἶναι προκοπή καί πολιτισμός ἡ ψήφιση νόμων ὅπως αὐτοί πού εὐνοοῦν τήν ὕβρη, τή βδελυκτή ἀλαζονεία τῶν σοδομιστῶν ὁμοφυλοφίλων;
.             Εἶναι προκοπή ἡ θεσμική προστασία τοῦ «τζιχαντισμοῦ» μέ προσφορά ἀπέραντου κρατικοῦ χώρου καί ἀφθόνου χρήματος γιά τήν ἀνέγερση τεμένους;
.             Εἶναι πρόοδος γιά τό λαό μας νά συζοῦν οἱ νέοι μας ὡς ζευγάρια παράνομα καί μέ τήν συναίνεση μάλιστα τοῦ νόμου ὁ ἕνας νά ἐγκαταλείπει στή συνέχεια ὡς τραυματία τόν ἄλλο;
.             Εἶναι ἐκσυγχρονιστικό τό νά καταπατᾶται θεσμικά τό μέγα μυστήριο τοῦ Γάμου, πού δι’ αὐτοῦ ἐπεβίωναν γενιές καί γενιές γονέων καί παιδιῶν χωρίς τραύματα, πού δημιουργοῦν ἰσόβιες ἀναπηρίες; Ποιά λογική ἀντέχει, ὅταν συνειδητοποιεῖ ὅτι πόλεις ὁλόκληρες τῆς πατρίδος μας χάνονται μέ τίς ἐκτρώσεις πολλῶν χιλιάδων ἐμβρύων μέ κρατική θεσμική μάλιστα χρηματοδότηση;
.             Ἀφόρητος πόνος κυριεύει κάθε Ἕλληνα πολίτη, ὅταν πληροφορεῖται ὅτι τά πάντα διά νόμου καταστρέφονται καί μόνο μέ τήν ἐντολή τῆς τρόϊκας ἤ τοῦ ΔΝΤ. Ὁτιδήποτε στέκεται ὄρθιο μέ τόν σκληρό ἀγώνα τῶν τιμίων ἑλληνικῶν χειρῶν θά πρέπει νά διαλυθεῖ, γιατί αὐτή εἶναι ἡ βούληση τῶν δανειστῶν; Γιατί νά συμφωνοῦν οἱ δικοί μας;
.             Τή φεουδαρχία τῶν τραπεζῶν ποιό κόμμα μπορεῖ νά ἀντιμετωπίσει; Τά capital controls τίναξαν ὅλους τούς πολιτικούς μας στούς αἰθέρες τῆς πολιτικῆς ἀνυπαρξίας. Ὁ ταλαίπωρος, ὁ ἁπλός πολίτης ὑφίσταται τά δεινά τῆς πολιτικῆς ρεγχούσης ἀφασίας καί τῆς κυβερνητικῆς ἀδιαφορίας.
.             Εἶναι πράγματι «ἐξυπηρέτηση» ἡ τρομοκρατία τῶν Καρτῶν; Στήν ὕπουλη ἐπιβολή τῶν Καρτῶν κανένα κόμμα δέν ἀντιστάθηκε. Κανένας ἐκ τῶν ἐμφανιζομένων καί ὡς ἀντιμνημονιακῶν δέν κατάφερε νά ἀρθρώσει οὔτε ἕνα σχόλιο. Ποιό κόμμα θά τολμήσει προεκλογικά καί μόνο νά ὑποσχεθεῖ ἐπιφύλαξη ἤ ἄρνηση στήν ὑφέρπουσα Κάρτα τοῦ Πολίτη; Ποιό κόμμα θά ἀρνηθεῖ νά ἁλυσσοδέσει τούς Ἕλληνες πολῖτες στά δεσμά τῆς πιό τρομακτικῆς δυναστείας, τῆς παγκόσμιας δικτατορίας πού ἐγκαινιάζεται μέ τήν παραμονεύουσα Κάρτα τοῦ Πολίτη; Ὁ ἐν Τριάδι Θεός νά βάλει τό Παντοδύναμο χέρι Του, γιά νά γλυτώσουμε τήν πνιγηρή ἀγχόνη τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, πού ἐπίμονα ἐπιμένει νά μᾶς ἐπιβάλει ἡ Νέα Ἐποχή.
.             Αὐτά φέρνουν μόλυνση στή διακυβέρνηση, στούς κυβερνῆτες καί στό λαό μας ἐπειδή ὄντως προκαλοῦν τό ὑγιές αἴσθημα τοῦ λαοῦ μας καί τή δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ.
.             Ὡς Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν θεωροῦμε ἀπαραίτητη τήν ἄνωθεν ἐξ ἁγίας Τριάδος βοήθεια καί ἐπικουρία. Χωρίς αὐτήν τό μπέρδεμα, τό χάος καί ἡ κατολίσθηση θά συνεχίζονται μέ τραγικά ἀποτελέσματα γιά ὅλους μας καί τό χειρότερο γιά τίς ἐπερχόμενες γενιές.
.             Ἔχουμε ἀποφασίσει καί μέ τήν σύμφωνη γνώμη τοῦ αἰδεσιμολογιωτάτου προϊσταμένου τοῦ Ἱ. Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου π. Χρήστου Μαρούδα νά τελοῦμε καθημερινῶς τήν ἱερά ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου καί τῆς Θ. Λειτουργίας ὅλο τό δεκαπενθήμερο πρό τῶν ἐκλογῶν, ἀπό τίς 3 Σεπτεμβρίου ἡμέρα Πέμπτη ἕως καί τῆς 19ης τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡμέρα Σάββατο τοῦ 2015. Αὐτή θά εἶναι ἡ εἰρηνική ἐν Χριστῷ προεκλογική ἐκστρατεία μας. Ὑποψήφιοι ἀπό ὁποιονδήποτε χῶρο καί ψηφοφόροι ἄς συναντιώμαστε μέσα στόν πιό ἱερό, θεῖο καί ἀνθρώπινο χῶρο γιά νά πάρουμε τίς σωστότερες ἀποφάσεις μας καί μέ ἄκρα ταπείνωση καί ζέση ἐν Χριστῷ πνευματική νά Τοῦ δηλώσουμε τήν ἀδυναμία μας νά ἐκλέξουμε τούς ἐνδεδειγμένους. Αὐτός, ὁ τά σύμπαντα Κυβερνῶν καί κατά τό συμφέρον Οἰκονομῶν, ἄς βάλει τό χέρι Του τό θαυματουργό, γιατί ἀνθρωπίνως οἱ ἐλπίδες φαίνονται μηδενικές.

Διά τήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν
ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος
ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

ΠΗΓΗ: orthros.eu

, ,

Σχολιάστε

ΣΕ ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ καλεῖ ὁ δήμαρχος Λέσβου

Μὲ ὁμαδικὴ ἀποχὴ ἀπὸ τὶς ἐκλογές,
ἂν δὲν ἐπιλυθεῖ ἡ κρίση στὸ νησὶ
ἀπειλεῖ ὁ δήμαρχος Λέσβου

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μιὰ ἐνδιαφέρουσα ἰδέα, ἂν μάλιστα λάβει γενικότερες διαστάσεις, ὑπὸ τὴν ἔννοια ὅτι «μιὰ τεράστια ἀνθρωπιστικὴ κρίση» τὴν σηκώνει στὶς πλάτες του ὄχι ἁπλῶς ἕνα νησὶ 85 χιλιάδων ψυχῶν, ἀλλὰ μιὰ πατρίδα 10.000.000 ψυχῶν…!

.           Ἕνα νησὶ 85 χιλιάδων ψυχῶν, σηκώνει στὶς πλάτες του μία τεράστια ἀνθρωπιστικὴ κρίση, δηλώνει ὁ Σπύρος Γαληνὸς καὶ προειδοποιεῖ ἀκόμη καὶ μὲ μποϊκοτὰζ στὴν ἐκλογικὴ διαδικασία, ἂν δὲν ἐπιλυθοῦν ἄμεσα τὰ προβλήματα τοῦ νησιοῦ ἀπὸ τὶς μαζικὲς μεταναστευτικὲς-προσφυγικὲς ροές.
.               Ὁ δήμαρχος Λέσβου Σπύρος Γαληνὸς καλεῖ τοὺς πολίτες νὰ μὴ συμμετέχουν στὶς ἐκλογὲς τῆς 20ης Σεπτεμβρίου, ἐνῶ προειδοποιεῖ ὅτι δὲν θὰ στηθοῦν κάλπες στὸ νησί, ἂν δὲ δοθεῖ ἄμεση λύση στὰ προβλήματα ποὺ δημιουργεῖ ἡ ροὴ μεταναστῶν καὶ προσφύγων.
.                 Ὁ δήμαρχος ἐπαναλαμβάνει ὅτι «τὶς τελευταῖες μέρες, τὸ νησὶ τῆς Λέσβου, βιώνει μία πρωτόγνωρη καὶ ἰδιαίτερα δύσκολη κατάσταση. Ἕνα νησὶ 85 χιλιάδων ψυχῶν, σηκώνει στὶς πλάτες του μία τεράστια ἀνθρωπιστικὴ κρίση καὶ ὑποστηρίζει πὼς «αὐτὴ τὴ στιγμὴ ὑπάρχει σοβαρὸς κίνδυνος γιὰ τὴν ἀσφάλεια, τὴν ὑγεία καὶ τὴν ἀκεραιότητα, τόσο τῶν συμπολιτῶν μας, ὅσο καὶ τῶν κατατρεγμένων μεταναστῶν καὶ προσφύγων, ποὺ εἰσρέουν κατὰ χιλιάδες στὸ νησὶ τῆς Λέσβου». Ἀναφέρει δὲ σὲ ὑψηλοὺς τόνους: «Ἐπανειλημμένα ἔχουμε ἀπευθύνει δραματικὲς ἐκκλήσεις γιὰ τὴν λήψη μέτρων, ὥστε νὰ ἀποσυμφορηθεῖ ἄμεσα ἡ Λέσβος. Ἐκκλήσεις, τόσο πρὸς τὴν Ε.Ε. ὅσο καὶ τὴν κεντρικὴ κυβέρνηση, οἱ ὁποῖες μέχρι καὶ σήμερα δὲν εἰσακούστηκαν. Καλοῦμε λοιπὸν τὸ λαὸ τῆς Λέσβου, νὰ μὴ συμμετέχει στὶς προσεχεῖς ἐκλογὲς καὶ δηλώνουμε ξεκάθαρα τὴν πρόθεσή μας νὰ μὴν στηθοῦν κάλπες, ἂν δὲν ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα γιὰ τὴν ἀποκλιμάκωση τῆς κατάστασης. Δυστυχῶς ἐπειδὴ οἱ ἀπεγνωσμένες φωνές μας, δὲν ἔχουν βρεῖ καμία ἀνταπόκριση, εἴμαστε ἀποφασισμένοι νὰ ὑλοποιήσουμε τὰ παραπάνω, σὲ περίπτωση ποὺ δὲν δοθεῖ ἄμεση λύση».

ΠΗΓΗ: skai.gr

Σχολιάστε

ΕΚΛΟΓΕΣ ἢ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ;

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΣΩΤΩΝ ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙᾼ

τοῦ περιοδ. «Χριστιανικὴ Σπίθα»,
ἀρ. φ. 734, Ἰούλ.-Αὔγ. 2015

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΡ.»: Ἑπίκαιρο τὸ κατωτέρω ἄρθρο. Καὶ συμπαρασύρει στὸ ἐρώτημα: Τὸ πρόβλημά μας ΣΗΜΕΡΑ εἶναι οἰ ἐκλογές ἢ ἡ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ (τουλάχιστον) τοῦ λεγομένου «πολιτικοῦ προσωπικοῦ» γιὰ τὰ δεινὰ τῆς χώρας;

.           Γνωρίζουμε καὶ ἀναγνωρίζουμε, ὅτι κάθε ἁμαρτία, γιὰ νὰ συγχωρηθῇ, χρειάζεται ἀπαραιτήτως μετάνοια. Ἔτσι λέει τὸ Εὐαγγέλιο· τὸ βλέπουμε χαρακτηριστικὰ στὴν περίπτωσι τοῦ ἀποστόλου Πέτρου (βλ. Ἰω. κα´ 15-23).
.           Ὑπάρχουν ἁμαρτίες μικρῶν καὶ ἁμαρτίες μεγάλων, ἁμαρτίες ἁπλῶν ἀνθρώπων καὶ ἁμαρτίες ἀρχόντων λαοῦ καὶ ποιμένων. Ὑπάρχουν ἁμαρτίες κρυφὲς καὶ ἁμαρτίες φανερές. Ὑπάρχουν ἁμαρτίες προσωπικὲς καὶ ἁμαρτίες κοινὲς – συλλογικές. Γιὰ μιὰ τέτοια ἁμαρτία, κοινή, πρόκειται τώρα· εἶνε ἡ ἔνταξι τοῦ κράτους μας στὴν ἄλλοτε Εὐρωπαϊκὴ Οἰκονομικὴ Κοινότητα καὶ τώρα Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι. Δυστυχῶς τὸ πταῖσμα αὐτὸ κανείς δὲν φαίνεται νὰ τὸ συναισθάνεται.

* * *

.           Ἡ ἔνταξί μας στὴν Εὐρώπη, παρ᾽ ὅλο ὅτι θεωρήθηκε τότε ὡς κάτι πολὺ σπουδαῖο, τώρα ἀποδεικνύεται ὄχι μόνο κάτι ἀνίσχυρο ἀλλὰ καὶ κάτι ἐπικίνδυνο ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Ἀπὸ πλευρᾶς ἀσφαλείας; δὲν παρέσχε τὴν ἀπαιτουμένη κάλυψι καὶ ἐνίσχυσι σὲ μία χώρα ποὺ φρουρεῖ τὰ σύνορα τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης καὶ δέχεται καθημερινῶς τόσα κύματα λαθρομεταναστῶν καὶ τόσες παραβιάσεις τοῦ ἐναερίου καὶ τοῦ θαλασσίου χώρου της ἀπὸ παντοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι, γιὰ τὰ εὐρὼ ποὺ μᾶς ἔστειλε, ἰσχύει τὸ ἀρχαῖο ἐκεῖνο λόγιο «Φοβοῦ τοὺς Δαναοὺς καὶ δῶρα φέροντας»· τὰ ἄφθονα δάνεια ὡδήγησαν σὲ ἕναν ἀκατάσχετο καταναλωτισμό, κακόμαθαν τὸν ἀνέκαθεν λιτοδίαιτο Ἕλληνα, διέφθειραν τὸν χαρακτῆρα του. Καὶ δὲν βρέθηκε κανείς πολιτικὸς νὰ προειδοποιήσῃ γιὰ τὸν κίνδυνο· ἀντιθέτως ἔσπρωξαν τὸ λαὸ στὸ γκρεμό. Ὅλοι μιλοῦσαν τὴν ἴδια γλῶσσα.
.           Γιὰ νὰ μιλήσουμε ὅμως τώρα ἐμεῖς μὲ τὴ γλῶσσα τῆς Βίβλου, τὴ γλῶσσα τῆς ἀληθείας, πρέπει νὰ παραδεχθοῦμε τὰ ἀκόλουθα. Ἡ ἔνταξι στὴν Εὐρώπη ἦταν κάτι ποὺ δὲν ἄρεσε στὸν Ὕψιστο, ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ προφήτου Ἰερεμία λέει· «Ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ᾽ ἄνθρωπον καὶ στηρίζει σάρκα βραχίονος αὐτοῦ ἐπ᾽ αὐτόν, καὶ ἀπὸ Κυρίου ἀποστῇ ἡ καρδία αὐτοῦ» (Ἰερ. ΙΖ´5). Τὸ περίφημο δηλαδὴ «ἐπίτευγμά» μας δὲν ἦταν παρὰ μία ἁμαρτία, ἁμαρτία ἐθνική, ἁμαρτία ὅλου τοῦ λαοῦ. Ἁμαρτία, α´) εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, διότι στρεφόμενοι πρὸς τὴν Εὐρώπη πήραμε τὴν ἐλπίδα μας ἀπὸ τὸν Μεγαλοδύναμο καὶ τὴν στηρίξαμε σὲ ἕνα ἀνθρώπινο σύστημα· ἀλλὰ ἁμαρτία β´) διότι καὶ στὴ συνέχεια, μετὰ τὴν προσχώρησι, ἀρχίσαμε κατὰ τὶς ἀπαιτήσεις τῆς Εὐρώπης νὰ ἀλλοιώνουμε τὸ πρόσωπο τῆς πατρίδος μας πρὸς τὸ δυτικώτερον καὶ νὰ τροποποιοῦμε τὴ νομοθεσία μας πρὸς τὸ ἀθεϊστικώτερον π.χ. στὸ οἰκογενειακὸ δίκαιο, στὴν παιδεία κ.ἄ.). Ἀφελληνίζαμε τὸν Ἕλληνα καὶ ἀποχριστιανίζαμε τὸν Χριστιανό, μὲ ἄλλα λόγια ἀρνούμεθα τὸν ἑαυτό μας καὶ τὸν Θεό μας. Ἔτσι ἀπομακρυνθήκαμε ἀπὸ τὸν πανάγαθο Πατέρα καὶ Κύριο, καταντήσαμε σὰν τὸν ἄσωτο υἱὸ τῆς γνωστῆς παραβολῆς (βλ. Λουκ. ιε´ 11-32).
.           Γιὰ τὸ ἁμάρτημα αὐτὸ ἀναγνωρίζονται κάποια ἐλαφρυντικὰ στὸ λαό, ἀφοῦ εἶνε γεγονὸς ὅτι οὔτε διαφωτίσθηκε οὔτε ἐρωτήθηκε ἂν συμφωνῇ. Τὴ μεγάλη εὐθύνη φέρει ὁ ὑψηλόφρων μακαρίτης κυβερνήτης, ὁ ἐλθὼν ἐν μέσῳ ἐπευφημιῶν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, ὅπου κατὰ τὴν παραμονή του «ἤπιε πολὺ νερὸ ἀπὸ τὸν Σηκουάνα», ὅπως ἔλεγε μὲ νόημα ὁ ἱδρυτὴς τῆς «Σπίθας». Ἐκεῖνος ὡδήγησε τοὺς Ἕλληνες, σὰν τὰ πρόβατα –τόσο σεβόταν καὶ ἔτσι ἐννοοῦσε ἐκεῖνος τὴ δημοκρατία–, καὶ τοὺς ἐνέταξε στὴν ΕὐρωπαϊκὴἝνωσι. Σήμερα, μετὰ τὰ ὅσα ζοῦμε, πόσοι ἐξακολουθοῦν νὰ πιστεύουν ὅτι ἡ ἔνταξις ὠφέλησε;
.           Φαίνεται ὅτι ὁ π. Αὐγουστῖνος ἔβλεπε μακριά. Ποιός δὲν θυμᾶται τὴν σφοδρὴ ἀντίθεσι τοῦ γέροντος ἐπισκόπου στὰ σχέδια τοῦ ἐπηρμένου «ἐθνάρχου». «Λεόντειο ἑταιρεία» δὲν ἐχαρακτήριζε τὴν τότε Ε.Ο.Κ.; καὶ «δέκατον κέρατον» –κατὰ τὴν Ἀποκάλυψι– δὲν ὠνόμαζε τὴ χώρα μας ὅταν αὐτὴ προσετίθετο στὰ ἐννέα ἐκεῖνο τὸν καιρὸ κράτη – μέλη; Βιβλίο ὁλόκληρο ἔγραψε μὲ τὸν τίτλο «Βασιλεύει τὸ ἀγκάθι».
.           Τώρα οἱ Ἕλληνες ἔχουμε κρίσι· ἀρχίζουμε δηλαδὴ νὰ βιώνουμε ὅ,τι ἔζησε ὁ ἄσωτος μετὰ τὴν κατασπατάλησι τοῦ πατρικοῦ πλούτου· βιώνουμε τὸ «ἤρξατο ὑστερεῖσθαι», τὸ «καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ». Θὰ βιώσουμε ἆραγε καὶ τὴν τελευταία του σωστὴ ἀπόφασι ποὺ ἐκφράζει τὸ«εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθών…»; Δὲν μᾶς μένει τίποτε ἄλλο.

* * *

.           Καιρὸς γιὰ μετάνοια καὶ ἔμπρακτη διόρθωσι. Νὰ ψάξουμε καθένας τὴ συνείδησί του. Μὴ χαρισθοῦμε στὸ ἐγώ. Μὲ καθρέφτη τὸν θεῖο Νόμο νὰ κοιταχτοῦμε καὶ νὰ βροῦμε τὶς κηλῖδες μας· τὶς ὀλιγωρίες, τὶς παραβάσεις, τὶς ἀρνήσεις, τὶς προδοσίες, τὶς ἀχαριστίες, τὶς ἀσχημίες, τὶς ἀκαθαρσίες, τὶς σκληροκαρδίες, τὶς ἔχθρες, τὶς ἀδικίες… Ν᾽ ἀναστενάξουμε, νὰ ταπεινωθοῦμε, νὰ ὁμολογήσουμε τὰ κρίματά μας στὸ πετραχήλι. Νὰ μᾶς ἐπισκιάσῃ ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, νὰ σεβαστοῦμε τὶς ἐντολές του. Νὰ γίνουμε δίκαιοι, συνετοί, σεμνοί, εὐσεβεῖς. Γιατὶ τώρα εἴμαστε μὲν ἀδικημένοι σὰν λαὸς ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς, εἴμαστε ὅμως καὶ ἀποστάτες ἀπὸ τὸν πανίσχυρο Κύριο τοῦ οὐρανοῦ, μὲ ματωμένα τὰ χέρια καὶ ντροπιασμένα τὰ πρόσωπα.
.           Νὰ μετανοήσῃ λοιπὸν ὁ λαός· μὰ νὰ μετανοήσουν καὶ οἱ ἄρχοντες. (ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα “ἀνέκδοτα”, ἐπειδὴ 6 χρόνια μέσα στὴν λεγομένη Κρίση, γιὰ τὴν ΟΠΟΙΑ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, δὲν βρέθηκε ΕΝΑΣ, ΓΙΑ ΔΕΙΓΜΑ, ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΘΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ καὶ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΣΥΓΓΝΩΜΗΝ! Μόνον κοκορομαχίες μεταξύ τους καὶ ἀμεταμέλητη ΩΜΗ ἐξαπάτηση τοῦ ἀλλοτριωμένου Λαοῦ). Οἱ σημερινοὶ κυβερνῆτες στὴν πλειονότητά τους δηλώνουν ἄθεοι. Ἀγνοοῦν τὸν Κύριο. Ἀφοῦ ὅμως ἀπὸ αὐτοὺς ἐξαρτᾶται ἡ πορεία μας, ἐμεῖς παρακαλοῦμε τὸν Θεό, καθὼς αὐτοὶ δέχονται τὶς πιέσεις ἀπὸ τὰ βάρη τῶν εὐθυνῶν, νὰ τοὺς φωτίσῃ ὁ Χριστὸς νὰ Τὸν γνωρίσουν, νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ἀθεΐα, νὰ γίνουν πιστοὶ ὅπως ἡ πλειονότης τοῦ λαοῦ τους.
.           Καιρὸς μετανοίας καὶ διορθώσεως γιὰ ὅλους· μὰ καιρὸς καὶ γιὰ δουλειά. Νὰ ξαναθυμηθοῦμε τὰ χωράφια καὶ τὰ δάση μας, τοὺς κήπους καὶ τὰ περιβόλια μας, τὶς ἐλιὲς καὶ τὰ ἀμπέλια μας, τὶς κοττοῦλες καὶ τὰ κοπαδάκια μας· τὴ γεωργία, τὴν κτηνοτροφία, τὴν ἁλιεία μας. Νὰ ξανανοίξουμε τὰ ἐργαστήρια καὶ τὶς βιοτεχνίες μας. Νὰ ξαναπιάσουμε τὶς τέχνες μας. Ὄχι ὀκνηροὶ καὶ ἀργόμισθοι, ὄχι πονηροὶ καὶ κλέφτες. Ἂς ξαναγίνῃ ἐργάσιμο καὶ τὸ Σάββατο. Νὰ ξαναγυρίσῃ στὸ σχολεῖο καὶ στὸ πανεπιστήμιο ἡ ἀπόδοσι· ἡ παιδεία, ἡ ἀφοσίωσι, τὸ ἦθος, ἡ κοσμιότης, ἡ καθαριότης, ἡ εὐπρέπεια.
.           Ἂν ἔλθουμε σὲ συναίσθησι καὶ μετάνοια, θὰ λήξῃ ἡ ἀσωτία· ὁ καλὸς Πατέρας θὰ μᾶς συγχωρήσῃ καὶ θὰ μᾶς δεχθῇ πάλι στὸ ἀρχοντικό του, θὰ μᾶς θεραπεύσῃ, θὰ μᾶς τιμήσῃ, θὰ γίνουμε παιδιά του ἀγαπημένα.

,

Σχολιάστε

«ΑΥΤΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΥΠΟΣΧΟΝΤΑΙ πολλὰ καὶ μεγάλα καὶ ΑΥΡΙΟ ΑΘΕΤΟΥΝ»

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία τοῦ Νικηφόρου Θεοτόκη,
Ἀρχιεπισκόπου Ἀστραχανίου καὶ Σταυρουπόλεως
στὸ Εὐαγγέλιον τῆς Η´ Κυριακῆς
«ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ», Ἀθῆναι 1840, σελ. 223 

Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.               Ὁ Θεὸς καὶ διὰ λόγου ἐδίδαξε καὶ δι᾽ ἔργων ἐβεβαίωσεν ὅτι εἰς αὐτὸν καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἀνθρώπους πρέπει νὰ ἐλπίζωμεν. «Μὴ πεποίθατε ἐπ᾽ ἄρχοντας ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. ΡΜΕ´). Σὺ δὲ ὦ ἄνθρωπε καὶ κυβέρνησιν καὶ τιμὴν καὶ πᾶν ἀγαθὸν οὐκ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ ἄρχοντος ἐλπίζεις· ὁ ἄρχων ὡς ἄνθρωπος ἐστὶ μεταβλητός· σήμερον σὲ ἀγαπᾶ καὶ σὲ προστατεύει, αὔριον σὲ μισεῖ καὶ σὲ καταδιώκει. Ὁ ἄρχων ὡς υἱὸς ἀνθρώπων σήμερον κάθεται εἰς τὴν ὑψηλὴν εἰς εὐτυχίας καθέδραν, ὅθεν κραταιῶς περιθάλπει σε· αὔριον κατακρημνίζεται εἰς βαθὺν τῆς δυστυχίας χάνδακα· ὅθεν ἡ περίθαλψις αὐτοῦ οὐδὲν ὠφελεῖ σε· ὁ ἄρχων ὡς ἄνθρωπος θνητὸς αὔριον ἀποθνήσκει, σὺ δὲ οὐ μόνον μένεις γυμνὸς τῆς προστασίας αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ μισούμενος· ἠμεῖς ἐλπίζομεν εἰς τοὺς συγγενεῖς ἢ εἰς τοὺς φίλους ἀλλὰ αὐτοὶ ἔχουσιν ἢ δύναμιν ἀπροαίρετον ἢ προαίρεσιν ἀδύνατον, ἤγουν ἢ οὐδόλως θέλουσιν κἂν δύνωνται ἢ οὐδόλως δύνανται κἂν προαιρῶνται βοηθῆσαι ἡμῖν. Αὐτοὶ σήμερα ὑπόσχονται πολλὰ καὶ μεγάλα, αὔριον ἀθετοῦσι τὴν ὑπόσχεσιν καὶ οὐκ ἐκπληροῦσι οὐδὲ πολλὰ οὐδὲ ὀλίγα. Ἡμεῖς ἐλπίζομεν ἢ εἰς τὸ ἀργύριον καὶ εἰς τὸ χρυσίον, εἰς τοὺς λίθους καὶ τὰ κειμήλια αὐτὰ δὲ σήμερον εἰσὶν ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν ἡμῶν καὶ αὔριον ἢ κλέπτουσιν οἱ κλέπται ἢ ἁρπάζουσιν οἱ λησταὶ ἢ σκορπίζουσι τὰ ἐλαττώματα ἢ διαφθείρουσι τῶν συμφορῶν αἱ περιστάσεις ἢ τέλος πάντων ἀφαιρεῖ αὐτὰ ἀφ᾽ ἡμῶν ὁ θάνατος. Θέλεις, ἵνα ἡ ἐλπίς σου ἔχει βάσιν στερεὰν καὶ βέβαιαν; Εὑρὲ ἄνθρωπον δυνάμενον ποιῆσαι ὅσα θέλεις· εὑρὲ ἄνθρωπον φυλάσσοντα ἀμετάβλητον τὴν ἑαυτοῦ ὑπόσχεσιν· εὑρὲ ἄνθρωπον κατὰ φύσιν εὐεργετικὸν καὶ στήριξαν ἐπ᾽ αὐτὸν τὴν ἐλπίδα σου. Ἀλλὰ ποῦ ἂν εὑρεθῇ τοιοῦτος ἄνθρωπος; Ἀληθῶς τοιοῦτον ἄνθρωπον οὐχ εὑρίσκεις. Ὅμως βρίσκεις, ἐὰν θέλῃς, τὸν Θεόν· αὐτός ἐστι παντοδύναμος.

Σχολιάστε