Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἐκκλησία

Ο ΟΡΟΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ» ΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΡΟΣ (Μητρ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

Ο ΟΡΟΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ» ΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΡΟΣ

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

, , ,

Σχολιάστε

ΟΙ «ΜΗΤΡΟΚΤΟΝΟΙ» ΜΕ ΤΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ

ΟΙ «ΜΗΤΡΟΚΤΟΝΟΙ» ΜΕ ΤΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ

Tῆς «Χριστιανικῆς Ἑστίας Λαμίας»

.               Κάνει ἐντύπωση ἡ συχνὴ ἀναφορὰ τῶν Τηλεοπτικῶν καὶ Ραδιοφωνικῶν διαύλων στὴν Πίστη, στὴν Ἐκκλησία καὶ στὰ Ἅγια Πρόσωπα. Δὲν ἀναφερόμαστε αὐτὴ τὴ στιγμὴ σὲ ἁπλές, συνήθεις ἐπικλήσεις καὶ ἀναφωνήσεις, ὅπως, «δόξα τῷ Θεῷ», «Ἔλα Χριστὲ καὶ Παναγιά», «Ἔλεος», «Χριστὸς καὶ Ἀπόστολος», «Μὰ τῷ Θεῷ»…Ἐπίσης δὲν μιλᾶμε γιὰ τὴν παραφθορά, τὴν κακοποίηση λέξεων, ἐννοιῶν καὶ ρημάτων τῆς Ἁγ. Γραφῆς, τὴν παρερμηνεία τους, λόγῳ ἀγνοίας καὶ ἀβελτηρίας. Οὔτε πάλι κάνουμε λόγο γιὰ τὶς ἀταίριαστες σὲ χριστιανοὺς καὶ ἀνθρώπους λεκτικὲς ἢ καὶ συναισθηματικὲς ὑπερβολές, «εἶσαι θεός, θεά», «ἅγιος»! κλπ.
.             Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο κάνει ἀλγεινὴ ἐντύπωση εἶναι ἡ εὐκολία μὲ τὴν ὁποία κάποιοι δημοσιογράφοι, κάλαμοι καὶ μικρόφωνα, ἔχουν ἄποψη γιὰ ὅλα, τοποθετοῦνται ἐπὶ παντὸς θέματος, δὲν ἀρκοῦνται μόνο σὲ διαπιστωμένες καὶ ἐξακριβωμένες εἰδήσεις, ἀλλὰ σχολιάζουν καὶ κρίνουν μὲ ἐμπάθεια καὶ προκατάληψη τὴν Ἐκκλησία, τὴν πίστη, τὸ τελετουργικό, τοὺς χριστιανούς, τὸ Εὐαγγέλιο. Εἰρωνεύονται καὶ «παίζουν» μὲ τὰ Ἅγια. Καταφέρονται κατὰ τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας ποὺ εἶναι ἡ Μεγάλη Μάνα καὶ Τροφὸς τοῦ Ἔθνους μας, ἡ Κιβωτὸς τῆς Σωτηρίας.
.             Ἡ Ἐκκλησία φταίει. Ἡ Ἐκκλησία δὲν κάνει τίποτε. Ἔχει περιουσία, γιατί δὲν τὴν ἐκποιεῖ; Ποῦ εἶναι ἡ Ἐκκλησία; Ἂν ἤθελε ἡ Ἐκκλησία… Γιατί ἀντιδρᾶ ἡ Ἐκκλησία; Ἔχει κάνει ἐγκλήματα ἡ Ἐκκλησία. Κατέστρεψε τὸν ἀρχαῖο πολιτισμὸ ἡ Ἐκκλησία. Ὁ μεσαίωνας τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι σκοταδιστικὴ καὶ ὀπισθοδρομικὴ ἡ Ἐκκλησία. Πρέπει νὰ ἐκσυγχρονισθεῖ ἡ Ἐκκλησία. Ἔχει μείνει πίσω ἡ Ἐκκλησία. Ποῦ ἦταν στὴ Χούντα ἡ Ἐκκλησία; Αὐτὰ εἶναι λίγα ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ λέγονται κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Μιλοῦν γιὰ ἐγκλήματα τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ σταυροφορίες. Μάλιστα ἀπαξιώνουν τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μιλώντας γιὰ σκάνδαλα καὶ συγκρίνοντάς την μὲ τὶς ὁμολογίες καὶ θρησκευτικὲς κοινότητες τῆς Δύσεως.
.             Ἀλήθεια πῶς αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι βγάζουν τέτοια αἰσθήματα γιὰ τὴν Ἐκκλησία τους; Γιὰ τὴ Μάνα τους; Εἶναι βαπτισμένοι. Εἴμαστε βαπτισμένοι οἱ περισσότεροι στὴν Ἑλλάδα. Ἔχουν βαπτίσει τὰ παιδιά τους… Πηγαίνουν στὸ Ἅγιον Ὄρος ἢ ἔχουν κάποια σχέση μὲ Ἱερεῖς καὶ Καλογέρους, ἔχουν προϊστορία στὰ δρώμενα τῆς Ἐκκλησίας… Τοὺς ἔχει κάνει καὶ θαύματα ὁ Θεὸς στὴ ζωή τους… Γιατί κάνουν τόσο ἀπερίσκεπτα αὐτὸ τὸ ἄχαρο ἔργο τῆς κατακρίσεως καὶ ἱεροκατηγορίας καὶ αὐτοϊδεάζονται δηλητηριάζοντας δυστυχῶς καὶ τὶς ψυχὲς τῶν ἀστηρίκτων; Εἶναι δυνατὸν νὰ φταίει γιὰ ὅλα ἡ Ἐκκλησία στὴν Ἑλλάδα;
.             Πρωτίστως πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι στὸ μυαλό τους λέγοντας Ἐκκλησία ἔχουν μία ἀκαθόριστη καὶ συγκεχυμένη ἰδέα περὶ Ἐκκλησίας. Τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία; Εἶναι κάτι τὸ ἄϋλο ποὺ πλανιέται πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια τῶν ἀνθρώπων; Εἶναι ἕνα μικρὸ σύνολο 80 Μητροπολιτῶν; Εἶναι οἱ οἰκογενειάρχες κληρικοὶ ἢ οἱ ἄγαμοι μοναχοί; Εἶναι ὅλοι αὐτοὶ μαζὶ μὲ τοὺς πεθαμένους; Ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία, λένε. Μὰ δὲν ὑφίσταται ἐπίσημη καὶ ἀνεπίσημη Ἐκκλησία. Ὅλοι εἴμαστε Ἐκκλησία: κλῆρος καὶ λαός. Μέμφονται λοιπὸν τοὺς ἑαυτούς τους; Κι ὅταν κατηγοροῦν τὴν Ἐκκλησία πρέπει νὰ ξέρουν ὅτι Ἐκκλησία εἶναι μόνο ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησία, ὅλες οἱ ἄλλες λεγόμενες εἶναι αἱρέσεις καὶ θρησκευτικὲς κοινότητες.
.           Γιὰ ὅλες τὶς κατηγορίες, οἱ ὁποῖες ἐκτοξεύονται «ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ» ὑπάρχουν ἀπὸ παλιὰ διατυπωμένες, ἀποστομωτικὲς καὶ χιλιοειπωμένες ἀπαντήσεις. Ἕνα μόνο νὰ καταθέσουμε στὴ συνάφεια αὐτή, τὸ πιὸ συχνὰ ἀναφερόμενο, σχετικὰ μὲ τὴν περιουσία τῆς Ἐκκλησίας.
.             Ἡ Ἐκκλησία λοιπὸν δὲν ἔχει περιουσία. Τὴν ἔδωσε ὅλη στὸ κράτος ἐδῶ καὶ χρόνια γιὰ τοὺς πρόσφυγες, γιὰ τοὺς ἀκτήμονες, γιὰ πλημμυροπαθεῖς καὶ σεισμοπαθεῖς, γιὰ Νοσοκομεῖα καὶ εὐαγῆ ἱδρύματα. Τῆς ἔμεινε μόνο ἕνα 4%, τὸ ὁποῖο εἶναι δεσμευμένο ἀπὸ τὸ κράτος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀναξιοποίητο. Δηλαδὴ δὲν ἔχει ἡ Ἐκκλησία κάπου μαζεμένη ἀκίνητη περιουσία ποὺ νὰ κάθεται ἀνεκμετάλλευτη. Δὲν ἔχει ἡ Ἐκκλησία κάπου καταθέσεις καὶ ράβδους χρυσοῦ ἀναξιοποίητους, γιὰ νὰ καλοπερνᾶνε μόνο οἱ εὐνοούμενοι τῆς Ἱεραρχίας. Αὐτὰ εἶναι ἀστεῖα πράγματα. Γιὰ ὅλα ὅμως ἔχουν δοθεῖ ἐπαρκέστατες, ἱστορικὲς καὶ κοινωνικὲς ἀπαντήσεις.
.           Ἐκεῖνο ποὺ παραξενεύει περισσότερο εἶναι ὅτι οἱ ἐν λόγῳ κύριοι καταφέρονται μόνο ἐναντίον τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας, τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ Ἐκκλησία κράτησε τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία μὲ τὴν φιλανθρωπία της στὰ 7 χρόνια τῶν Μνημονίων. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ σπάνια μιλᾶνε γιὰ τὴν παπικὴ αἵρεση ἢ τὶς προτεσταντικὲς παραφυάδες. Τὸ Ἰσλὰμ ἢ τὸν Ἰουδαϊσμὸ δὲν τὰ πιάνουν καθόλου στὸ στόμα τους, ἄλλοτε ἀπὸ φόβο καὶ ἄλλοτε ἀπὸ πολιτικὸ κόστος.
.           Δηλαδὴ τὸ νὰ εἶναι κάποιος ὀλίγον ἀντιεκκλησιαστικὸς καὶ δῆθεν ἀναθεωρητικὸς καὶ κάμποσο ἐπικριτικὸς – ἄνευ λόγου καὶ αἰτίας προφανῶς – καὶ νὰ βγάζει πρὸς τὰ ἔξω ἕνα ἄθρησκο λόγο καὶ μία ρητορικὴ ἐλέγχου τῶν ὑποτιθεμένων κακῶς ἐχόντων, νὰ κάνει δῆθεν διαλογισμὸ καὶ γιόγκα, αὐτὸ «πουλάει» σήμερα.
.           Εἶναι ὅμως ἄδικο. Εἶναι καὶ δημοσιογραφικὰ ἐπιπόλαιο. Βλάπτει καὶ τὴν ἐνημέρωση καὶ τὴν πνευματικὴ ὑγεία τῶν ἀγνοούντων καὶ τῶν νέων…
.           Ἀσφαλῶς καὶ δὲν εἶναι ὅλοι οἱ δημοσιογράφοι μαχητικὰ ἄθεοι οὔτε διακατέχονται ἀπὸ ἀντιεκκλησιαστικὸ μένος… Κάτι σὰν τηλεοπτικὴ μόδα φαίνεται ὅλο αὐτό, κάτι σὰν εὐρωπαϊκὴ σφήνα, σὰν μία ἐπιδημία, πιθανῶς νὰ ὑπάρχει καὶ κάποια μυστικὴ διευθυντικὴ ὁδηγία ἢ τάση σὲ συγκεκριμένα κανάλια, μπορεῖ ἐπίσης νὰ ἀναδύεται μία κομματικὴ γραμμὴ πίσω ἀπὸ τὴν πολεμικὴ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Σίγουρα ὑπάρχει καὶ τὸ μίσος τῆς Διεθνοῦς τῶν ἀσεβῶν κατὰ τῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἐμπάθεια ἀπὸ τὸν σιωνιστικὸ ὑπόκοσμο τοῦ Χόλυγουντ πρὸς τὴ Χριστιανικὴ Ἐκκλησία…
.           Ἀσχέτως ὅμως ὅλων αὐτῶν τῶν ἐνδεχομένων, πρέπει νὰ εἴμαστε δίκαιοι. Διότι πέραν τῆς θέσεώς μας καὶ τοῦ ἀτομικοῦ συμφέροντός μας ἔχουμε εὐθύνη, συνείδηση, εἴμαστε καὶ ψυχές. Τὸ ἄδικο δὲν εὐλογεῖται. Οὔτε ἡ ἀχαριστία εἶναι ἐξυπνάδα καὶ δημοσιογραφικὴ ἐπιτυχία καὶ τηλεθέαση. Νὰ δαγκώνει κάποιος τὸ χέρι ποὺ τὸν εὐλογεῖ καὶ μάλιστα τὸ χέρι ποὺ ἔσωζε, σώζει καὶ θὰ σώζει κόσμο καὶ κοσμάκη σὲ δύσκολους καιρούς, εἶναι καὶ ἀσέβεια. Μπορεῖ κάποιος νὰ μὴ θέλει νά ᾽ναι χριστιανὸς ἢ πιστός, ὀφείλει ὅμως νά ᾽ναι δίκαιος καὶ ἀντικειμενικὸς σὲ μία κοινωνία δημοκρατίας καὶ πληροφορίας. Ὅλα κάποια στιγμὴ θὰ μποῦνε στὴ θέση τους. Κάποια στιγμὴ ἡ ἀλήθεια θὰ λάμψει.

Σχολιάστε

ΓΙΑΤΙ “ΚΟΙΝΩΝΑΜΕ”;

Ἀπόσπασμα μελετήματος 
τοῦ Γεωργίου Γ. Γαλίτη
Ἡ Ἐκκλησία ὡς χορηγός τῆς σωτηρίας

στὸν τόμο «Ἀποκάλυψη καὶ Ἐκκλησία»
ἔκδ. Ἱ. Μητροπόλεως Ἠλείας,
Πύργος 2006, σελ. 56 ἑπ.

.           Ἡ Θεία Εὐχαριστία δὲν εἶναι μία πράξη ἀτομικῆς εὐσέβειας. Δὲν κοινωνοῦμε ἁπλῶς γιὰ νὰ γίνουμε καλύτεροι, γιὰ νὰ πάρω ἐγὼ τὸν Χριστὸ μέσα μου, ὁ καθένας ξεχωριστά· ὁ σκοπὸς τῆς κοινωνίας, ὁ σκοπὸς ποὺ ὅρισε ὁ Χριστὸς νὰ κοινωνοῦμε, δὲν εἶναι μόνον αὐτός: ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ πραγματώσουμε τὴν Ἐκκλησία, νὰ κτίσουμε τὴν Ἐκκλησία, στὶς φλέβες τοῦ καθενὸς ἀπὸ ἐμᾶς νὰ ρέει τὸ ἴδιο αἷμα, τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι τὸ αἷμα τῆς κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας, κάνοντάς μας ἔτσι ἕνα σῶμα, τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ.
.           Ἡ Θεία Εὐχαριστία λοιπόν, ἡ Λειτουργία μὲ τὴν ὁποία τελεῖται ἡ Θεία Εὐχαριστία, εἶναι ἡ ἐν τόπῳ καὶ ἐν χρόνῳ ἔκφραση καὶ πραγμάτωση τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας καὶ εἶναι ὁ τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου σημαίνεται ἡ Ἐκκλησία καὶ σώζεται ὁ ἄνθρωπος· καὶ ἐφ᾽ ὅσον ἡ Ἐκκλησία οἰκοδομεῖται ἀπὸ τοὺς μετέχοντες στὴ Θεία Εὐχαριστία, αὐτοὶ γίνονται «λίθοι ζῶντες» (Α´ Πέτρ. β´ 5), μὲ τοὺς ὁποίους οἰκοδομεῖται αὐτὸ τὸ πνευματικὸ οἰκοδόμημα, ἡ θεία οἰκοδομὴ («Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε», Α´ Κορ. γ´ 9). Μία οἰκοδομή, τῆς ὁποίας θεμέλιο εἶναι οἱ Ἀπόστολοι, ποὺ τοὺς ἔθεσε ὁ Χριστὸς ὡς θεμέλιο, καὶ γι᾽ αὐτὸ ὀνομάζουμε ἀποστολικὴ τὴν Ἐκκλησία.
[…]
.           Τὸ κυριότερο συμπέρασμα ἐκ τῶν λεχθέντων μπορεῖ νὰ συνοψισθεῖ στὴν προαναφερθεῖσα φράση τοῦ ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα, ὅτι «ἡ Ἐκκλησία σημαίνεται ἐν τοῖς μυστηρίοις». Καὶ τὸ βασικότερο μυστήριο, τὸ ἕνα μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ Θεία Εὐχαριστία. Ἡ Ἐκκλησία δομεῖται μὲ τὴν Θεία Εὐχαριστία καὶ ἡ Θεία Εὐχαριστία «σημαίνει» τὴν Ἐκκλησία. Πηγαίνουμε στὴν Ἐκκλησία ὄχι γιὰ νὰ «παρακολουθήσουμε ἐν κατανύξει», ἀλλὰ γιὰ νὰ κοινωνήσουμε. Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι τὸ ἐπιστέγασμα ὅλης τῆς Λειτουργίας, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς ἑβδομάδας ποὺ πέρασε καὶ ὅλης τῆς ζωῆς μας ποὺ πέρασε μέχρι ἐκείνη τὴ στιγμή. Ὅλα αὐτὰ κορυφώνονται στὴ στιγμὴ ποὺ κοινωνεῖ ὁ λαὸς καὶ γίνεται λαὸς τοῦ Θεοῦ. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ ἱερέας ἀμέσως μετὰ τὴν Θεία Κοινωνία λέει: «Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου». Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιστέγασμα, τὸ τέλος, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς καινῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, καὶ συγχρόνως ἡ δομικὴ πράξη, μὲ τὴν ὁποία κτίζεται ἡ Ἐκκλησία. Δὲν ἀρκεῖ νὰ παρακολουθοῦμε, ἔστω ἐν κατανύξει, ἂν δὲν μετέχουμε ἐν κατανύξει στὴν Θεία Εὐχαριστία.
.           Τέλος, διὰ τῆς βρώσεως τῆς Θείας Εὐχαριστίας αἴρονται οἱ συνέπειες τῆς βρώσεως ποὺ ἔβγαλε τοὺς Πρωτοπλάστους ἀπὸ τὸν παράδεισο. Διὰ τῆς μετοχῆς στὸ Δεῖπνο τῆς Θείας Εὐχαριστίας γινόμαστε μέτοχοι κάποιου ἄλλου δείπνου, τοῦ ἐσχατολογικοῦ δείπνου, στὸ ὁποῖο μᾶς ἐκάλεσε ὁ Θεὸς (πρβλ. παραβολὴ Μεγάλου Δείπνου). Μᾶς καλεῖ νὰ μετάσχουμε στὸ δεῖπνο ἐκεῖνο: «ἔνθα ὁ τῶν ἑορταζόντων ἦχος ὁ ἀκατάπαυστος καὶ ἡ ἀπέραντος ἡδονὴ τῶν καθορώντων τοῦ σοῦ προσώπου τὸ κάλλος τὸ ἄρρητον. Σὺ γὰρ εἶ τὸ ὄντως ἐφετόν, καὶ ἡ ἀνέκφραστος εὐφροσύνη τῶν ἀγαπώντων σε, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν… ». Αὐτὸ τὸ κάλλος τὸ ἄρρητο τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ θὰ δοῦν ὅσοι θὰ βρίσκονται στὰ δεξιά Του, κατὰ τὴν παραβολὴ τῆς μελλούσης κρίσεως, αὐτὴ τὴν θέα τοῦ ἀρρήτου κάλλους τοῦ Θεοῦ θὰ ἀξιωθοῦν οἱ φίλοι του νὰ ἀπολαύσουν.

, , ,

Σχολιάστε

ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ! «Μιὰ ἀλήθεια γνώριζαν, τὴν ἁπλὴ ἀλήθεια ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια!»

Κατεβλήθη!

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.              Ἦταν ὑπόδουλοι, ἀλλὰ δὲν ἦταν δοῦλοι. Ἦταν σκλαβωμένοι, μὰ δὲν ἔγιναν σκλάβοι ποτέ. Ἦταν τα­πεινοὶ καὶ καταφρονεμένοι, εἶχαν ὅ­μως ὑπέροχο καὶ ὑψηλὸ φρόνημα καὶ ἀρχον­τικὴ καρδιά. Ἦταν φτωχοί, μὰ πλούτιζαν τὸν κόσμο.
.            Δὲν εἶχαν πτυχία, διδακτορικὲς διατριβές, τίτλους καθηγεσίας· εἶχαν ὅμως τὴν ἀληθινὴ θεολογία. Ἦταν ζυμωμένοι μὲ τὴν Παράδοση. Ἦταν φορεῖς τῆς ἀλή­θειας τῶν Πατέρων, τῶν Ἀποστόλων, τοῦ Εὐαγγελίου.
.            Ἦταν ἀληθινοί.
.           Οἱ Πατριάρχες καὶ οἱ Ἐπίσκοποι τῆς περιόδου τῆς Τουρκοκρατίας. Τῆς σκοτεινῆς περιόδου τῆς δουλείας.
.           Κι ὅταν δέχθηκαν τὴ μεγάλη πρόκληση, δὲν δίστασαν!
.             Οἱ μικροί, οἱ φτωχοί, οἱ ἀδύναμοι, οἱ διωγμένοι καὶ περιφρονούμενοι καὶ καταπιεζόμενοι εἶπαν τὸ μεγάλο ΟΧΙ!
.          ΟΧΙ στὸν παποκράτορα, τὸν δίκερο γίγαντα τῆς Ρώμης, ὅπως τὸν ἀποκαλεῖ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης. Δίκερο, διότι διεκδικεῖ διπλὴ ἐξουσία: πολιτικὴ καὶ ἐκκλησιαστική. Ἀλλὰ δίκερο καὶ διότι ἐνσαρκώνει τὸ δίκερο θηρίο τῆς «Ἀποκαλύψεως», ποὺ ἐμφανίζεται μὲ προσωπεῖο ἀρνιοῦ, ἀλλὰ εἶναι δράκων, καὶ τὸ ὁποῖο πείθει τοὺς λαοὺς νὰ προσκυνήσουν τὸν Ἀντίχριστο ὡς Χριστό (Ἀ­ποκ. ιγ´ [13] 11-18).
.            Σ᾿ αὐτὸ τὸν πανίσχυρο, ἐπίδοξο θρη­σκευτικὸ πλανητάρχη εἶπαν τὸ ΟΧΙ: στὸν πάπα Πίο τὸν Θ΄, ὁ ὁποῖος τὸ ἔτος 1848 ἐξέδωσε τὴν Ἐγκύκλιο «In Sup­re­ma Petri Apostoli Sede» (Ἐν τῇ Ὑ­περ­τάτῃ Ἕδρᾳ τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου), μιὰ ψευδοαγαπητικὴ ἐπιστολή, μὲ τὴν ὁ­ποία τοὺς καλοῦσε – καλοῦσε ὅλους τοὺς Χριστιανούς – νὰ ὑποταγοῦν στὴν ἐξουσία του. Εἰδικὰ στοὺς Ὀρθοδόξους πρό­τεινε ὡς τρόπο ἑνώσεως αὐτὸν τῶν προ­­βατόσχημων λύκων τῆς Οὐνίας: Νὰ κρατήσουν ὅλη τὴν παράδοσή τους, ἀρ­κεῖ νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν ἐξουσία του.
.           ΟΧΙ! τοῦ ἀπάντησαν.
.              Καὶ δὲν τοῦ εἶπαν μόνο ΟΧΙ!.
.             Αὐτοὶ οἱ ἀδύναμοι στὸν πανίσχυρο εἶ­παν: Τέλειωσες! Εἶσαι νεκρός! Τὸ σύστημά σου, ἡ ψευδοεκκλησία σου ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ! Συντρίφθηκε, διαλύθηκε, ἐξαφανίσθηκε. Τοῦ μίλησαν σὲ προφητικὸ Ἀόριστο, τὸν ἰσχυρότερο ὅλων τῶν χρόνων. Ὄχι σὲ Μέλλοντα: Θὰ καταβληθεῖ! Οὔτε κἂν σὲ Τετελεσμένο Μέλλοντα: Θὰ ἔχει καταβληθεῖ! Ἀλλὰ σὲ Ἀόριστο: ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ!
.           Δὲν γνώριζαν διπλωματικὴ γλῶσσα οἱ μακάριοι. Ναί, μακάριοι. Οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς στὴν κατὰ τὸ ἔτος 1848 ἀπάντησή τους. Δὲν γνώριζαν ἀπὸ ψευδοαγαπολογία. Δὲν τοὺς θάμ­πωναν ἰδέες σὰν αὐτὲς ποὺ κυκλοφοροῦν σήμερα περὶ «ἀδελφῶν Ἐκκλησι­ῶν», περὶ «δύο πνευμόνων», περὶ «βαπτισματικῆς θεολογίας».
.               Οἱ μικροὶ αὐτοὶ κατὰ κόσμον – μεγάλοι κατὰ Θεόν – μιὰ ἀλήθεια γνώριζαν, τὴν ἁπλὴ ἀλήθεια ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια! Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Καὶ αὐτὴ τὴν ἀλήθεια κατέθεσαν στὴν ἀπάντησή τους πρὸς τὸν αὐθάδη πάπα Πίο τὸν Θ´.
.             Συμπύκνωσαν στὶς ἐπιγραμματικές τους φράσεις τὴ θεολογία 19 αἰώνων, τὴ διαχρονικὴ μαρτυρία τοῦ Πνεύματος. Καὶ νὰ θέλαμε, τοῦ εἶπαν, δὲν μποροῦμε. Γιατί; Διότι τὴν πίστη τὴ δική μας τὴ διαφεντεύει ὁ λαός:
.                «Ἔπειτα παρ᾿ ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἐδυνήθησάν ποτε εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ».
.               Καὶ κατέληξαν, ἀσφαλίζοντας τὸ ποίμνιό τους, τὰ παιδιά τους:
.               «Ἦν ποτε ὁ Ἀρειανισμός, ἔστι δὲ τὴν σήμερον καὶ ὁ Παπισμός· ἀλλὰ καὶ οὗτος (ὥσπερ κἀκεῖνος ὁ ἤδη παντάπασιν ἐκλελοιπώς), καίτοι ἀκμαῖος τό γε νῦν, οὐκ ἰσχύσει εἰς τέλος, ἀλλὰ διελεύσεται καὶ καταβληθήσεται καὶ ἡ οὐράνιος μεγάλη φωνὴ ἠχήσει “ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ” (Ἀ­ποκ. ιβ´ [12] 10)».
.                Μὴ φοβάστε, παιδιά μας! Τὸ παπικὸ κακόηθες μόρφωμα εἶναι ἤδη νεκρό. «ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ»! Ὅπως διαλύθηκε τότε ὁ Ἀρειανισμός, ἔτσι θὰ ἀφανισθεῖ καὶ ὁ Παπισμός. Καὶ τὸ τέλος του θὰ τὸ ἀναγγείλει ἡ οὐράνια φωνή: «ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ»!
.             Σήμερα ὁ ἡγέτης τοῦ Παπισμοῦ φαίνεται νὰ κυριαρχεῖ στὸν θρησκευτικὸ χῶ­ρο. Θρησκευτικὸς πλανητάρχης. Κάθε κίνησή του καταγράφεται γιὰ νὰ προβλη­θεῖ. Κάθε λόγος του σχολιάζεται. Μοιάζει νὰ εἶναι ὁ πρῶτος καὶ μόνος. Ὡς πρόσωπο καὶ ὡς θεσμὸς διαχρονικός.
.             Μοιάζει, ἀλλὰ δὲν εἶναι.
.                Διότι ἤδη χάθηκε, «ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ»!
.              Ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ μόνη ἀλήθεια, μένει.
.             Ὅπως τὸ δήλωσε σὲ ὅλο τὸν κόσμο στὶς 14 Ἰουλίου τοῦ 2000 ὁ κορυφαῖος Βυζαντινολόγος – Προτεστάντης αὐτός – σὲρ Στῆβεν Ράνσιμαν: «Χαίρομαι μὲ τὴ σκέψη ὅτι στὰ ἑπόμενα 100 χρόνια ἡ Ὀρθοδοξία θὰ εἶναι ἡ μόνη ἱστορικὴ Ἐκκλησία ποὺ θὰ ὑφίσταται»!
.           Ἡ Ὀρθοδοξία θὰ μένει ἀκατάβλητη γιὰ πάντα!

, , ,

Σχολιάστε

Η ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΜΠΑΓΙΑΤΙΛΑ ΤΩΝ ΕΜΜΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡ-ΦΙΛΗ

Σπουδὴ πολιτισμοῦ

Tοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ
ἐφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 02.10.2016

.           Μὲ ἀφορμὴ δηλώσεις καὶ ἀντιδηλώσεις ὑπουργοῦ Παιδείας καὶ ἀρχιεπισκόπου γιὰ τὴ θρησκευτικὴ ἐκπαίδευση τῶν μαθητῶν στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα, θὰ μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ ἀνασύρω ἐλάχιστο δεῖγμα γλώσσας καὶ προβληματισμοῦ, πρὶν ἀπὸ δεκαεννέα χρόνια, γιὰ τὸ ἴδιο θέμα: Ποιὸς προβληματισμὸς καὶ μὲ ποιὰ γλώσσα κατατέθηκε τότε, σὲ ποιὸ ἐπίπεδο ἀντιμάχονται σήμερα οἱ ἐπαγγελματικὰ ἐνδιαφερόμενοι.
Στὴν «Καθημερινή» της Κυριακῆς 29.6.1997, ἡ ἐπιφυλλίδα ἔγραφε:
«Ἡ διδασκαλία τοῦ ὀνομαζόμενου μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν περιλαμβάνεται στὴν ὑποχρεωτικὴ γιὰ τὰ Ἑλληνόπουλα ἐκπαίδευση. Ἂν αὐτὸ τὸ μάθημα ἔχει χαρακτήρα θρησκευτικῆς κατήχησης (ἐνῶ διδάσκεται ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ μὲ ἀναλυτικὰ προγράμματα ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ ὀργανικὴ σχέση μὲ τὴν ἐνοριακὴ καὶ ἐπισκοπικὴ συγκρότηση-λειτουργία τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας) εἶναι εὐκολότατο νὰ ἀλλοτριωθεῖ σὲ νοησιαρχικὴ διδαχὴ ἀφηρημένων ἰδεολογημάτων, διδαχὴ ποὺ ἐπιπλέον παραβιάζει τὴν ἐλευθερία τοῦ θρησκευτικὰ ἀδιάφορου ἢ ἀγνωστικιστῆ μαθητῆ. Ἡ πολιτεία δὲν μπορεῖ νὰ δεχθεῖ μία τέτοια παραβίαση τῆς ἐλευθερίας τοῦ μαθητῆ καὶ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἀδιανόητο νὰ συναινεῖ στὴν ἀλλοτρίωση τῆς ἐμπειρίας της σὲ ἰδεολόγημα.
.               Τόπος (ὁ αὐτονόητος χῶρος) τῆς ἐκκλησιαστικῆς κατήχησης εἶναι μόνο ὁ ναός: τὸ ἀρχιτεκτόνημα ποὺ δηλώνει-φανερώνει αὐτὸ ποὺ στεγάζει – τὴ μεταβολὴ μίας σύναξης ἀνθρώπων σὲ “ἐκκλησία”, δηλαδὴ σὲ κοινὸ τρόπο ἀγαπητικῆς κοινωνίας τῆς ζωῆς. Ὅμως τὸ πολιτικὸ πρόβλημα, τὸ πρόβλημα ποὺ ἔχει ἡ πολιτεία ἀπέναντι στοὺς πολίτες της, δὲν λύνεται μὲ τὴν κατάργηση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν στὰ σχολειά. Ἂν ἡ πολιτεία ἐνδιαφέρεται νὰ χτίζει-συγκροτεῖ, μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴ ἐκπαίδευση, τὸν ἄξονα τῆς πολιτισμικῆς (ἄρα καὶ κοινωνικῆς) συνοχῆς τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἀπαιτήσει ἀπὸ κάθε μαθητὴ ἑλληνικοῦ σχολείου (ὅποιο θρήσκευμα κι ἂν ἔχει ἢ ὅποιες ἰδεολογικὲς πεποιθήσεις) κάποιες βασικὲς γνώσεις γιὰ τὸν πολιτισμὸ ποὺ ἀποτέλεσε ἐπὶ αἰῶνες τὴ δυναμική τῆς μετοχῆς τῶν Ἑλλήνων στὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι, καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ συνιστᾶ, ἀκόμα σήμερα, ἐνεργὸ πρόταση μὲ πανανθρώπινη ἐμβέλεια.
.             Ὅπως λοιπὸν εἶναι ἀδιανόητο νὰ τελειώνει ἕνα παιδὶ στὴν Ἑλλάδα τὴν “ἐγκύκλια” ἐκπαίδευσή του καὶ νὰ μὴν ξέρει ποιὰ μεταφυσικὴ γέννησε τὸν Παρθενώνα καὶ τὴν ἀθηναϊκὴ δημοκρατία, ἔτσι εἶναι ἀδιανόητο καὶ νὰ ἀγνοεῖ ποιὰ μεταφυσικὴ γέννησε τὴν Ἁγιά-Σοφιά, τὴ βυζαντινὴ εἰκόνα, τὴν ποίηση καὶ τὴ λατρευτικὴ δραματουργία τῆς ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, ποὺ προκαλοῦν, ἀκόμα σήμερα, πάγκοινο θαυμασμό. Δὲν θὰ ἀπαιτήσει ἡ πολιτεία ἀπὸ τὸν μαθητὴ νὰ ἀσπαστεῖ βιωματικὰ τὴν ἀρχαιοελληνικὴ μεταφυσικὴ ἢ τὴν ὀρθόδοξη θεολογία. Θὰ τοῦ ἀπαιτήσει ὅμως τὶς ἐπαρκεῖς γνώσεις γιὰ τὴν κατανόηση τῶν ἐπιτευγμάτων καὶ προτάσεων τοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων».
.                 Στὰ δεκαεννέα χρόνια ποὺ μεσολάβησαν ἀπὸ τὴν κατάθεση αὐτῆς τῆς πρότασης, τὸ θέμα τῆς διδασκαλίας τῶν θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα ἔχει τεθεῖ ἐπανειλημμένα: Εἴτε σὲ συνέδρια καὶ «διαλόγους» εἴτε ὡς ἀντικείμενο κομματικῆς ἀντιμαχίας καὶ ἀπολιθωμένων ἰδεολογικῶν προκαταλήψεων. Ἡ πρόταση γιὰ τὴν ἀποσύνδεση τοῦ μαθήματος ἀπὸ τὴ σκοπιμότητα τῆς κατήχησης καὶ ἡ σύνδεσή του μὲ τὶς θεμελιώδεις προϋποθέσεις σπουδῆς τοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων, ἀγνοήθηκε πλήρως.
.                 Ἡ εὐθύνη βαραίνει, ὁλοφάνερα, τὰ διοικητικὰ ὄργανα τῆς ἑλλαδικῆς ἐκκλησίας (κατ’ εὐφημισμὸν συνοδικά): Δὲν ξέρουν νὰ ξεχωρίσουν τὴν κατήχηση ἀπὸ τὴν προπαγάνδα, δηλαδὴ τὴν κοινωνούμενη πίστη-ἐμπιστοσύνη ἀπὸ τὶς ἀτομοκεντρικὲς πεποιθήσεις. Καταλαβαίνουν τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν σὰν εὔκολη (καὶ μὲ τὸ ἀζημίωτο) ἰδεολογικὴ «διαφώτιση» καὶ προπαγανδιστικὴ προβολὴ τῆς ἰδεολογίας ποὺ μὲ ἐξουσιαστικὰ προνόμια οἱ ἴδιοι, χρυσοφοροῦντες, ἐκπροσωποῦν.
.                 Ἂν τοὺς ἐνδιαφέρει ἡ «κατήχηση» τῶν παιδιῶν, γιατί δὲν τὴν μεταφέρουν στὸν φυσικό της χῶρο: στὸν ναό, ὅπου συγκροτεῖται καὶ φανερώνεται ἡ Ἐκκλησία ὡς καινὸς τρόπος εὐχαριστιακῆς κοινωνίας τῆς ζωῆς;
.                 Ξέρουν ὅμως ὅτι τὸ «κατηχητικὸ» τοῦ ναοῦ τὸ ἀπωθοῦν τὰ παιδιά, διαιωνίζει ἰδεολογήματα νέκρας, ἀνάλογης μὲ τὴ μαρξιστικ μπαγιατίλα τν μμονν το θλιβερο κ. Φίλη. «Οἱ δοκοῦντες ἄρχειν» τῆς ἑλλαδικῆς ἐκκλησίας δὲν ὑποψιάζονται τὴν ἰσχὺ ποὺ θὰ εἶχε νὰ ὁμολογήσουν μὲ συντριβὴ καὶ μετάνοια πώς ὅ,τι λανσάρουν, ἑκατὸ χρόνια τώρα, σὰν δῆθεν «κατήχηση», εἶναι τὸ «κάλπικον δάνειον» τῶν Sundays Schools, τῆς προτεσταντικῆς ἠθικολογίας καὶ τῆς ρασιοναλιστικῆς «ἀπολογητικῆς». Φύτεψαν τὸ «δάνειον» στὴ χώρα μας οἱ «μισσιονάριοι» τοῦ 19ου αἰώνα καὶ συντηροῦν τὴ φύτρα τεχνητὰ ὡς σήμερα οἱ ἑλλαδικοὶ ἐπίσκοποι.
.                 Ὁ μέσος ἀπροκατάληπτος Ἕλληνας μᾶλλον βεβαιώνει ὅτι τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στὰ σχολειά μας, χρόνια τώρα, εἶναι μία βαθμολογούμενη νέκρα, μία «πληροφόρηση» ἄσχετη μὲ τὴ δίψα τοῦ ἀνθρώπου γιὰ ψηλαφητὴ ἀλήθεια καὶ ψηλαφητὴ χαρὰ ζωῆς – νέκρα πανομοιότυπη μὲ αὐτὴν ποὺ ἀναδίνει ἡ ξύλινη γλώσσα τῶν περισσότερων ἐπισκόπων ἢ τὸ κήρυγμα κάθε Κυριακὴ πρωὶ ἀπὸ τὴν κρατικὴ τηλεόραση.
.                 Ὅμως, αὐτὸ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ καταλάβει ὁ κ. Φίλης, ὁ κ. Τσίπρας, ἀλλὰ οὔτε καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης ἢ οἱ λοιποὶ ἀναλφάβητοι στὴν ἑλληνικὴ αὐτογνωσία, εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία, ἡ πραγματική, ὄχι ἡ «διοικοῦσα», δὲν φοβᾶται τὶς ἁμαρτίες της. Σαρκώνει τὴν ἀποτυχία τὴν ἀνθρώπινη καὶ ἡ ἐπίγνωση τῆς ἀποτυχίας εἶναι ἐλευθερία ἀπὸ ναρκισσιστικὲς ψευδαισθήσεις, ἐρωτικὴ αὐτεγκατάλειψη στὴν ἀγάπη ἑνὸς Θεοῦ, «ἐραστῆ μανικότατου» τοῦ ἀνθρώπου. Ἂν «ἁμαρτήσεις» μέσα σὲ ἕνα κόμμα, θὰ σοῦ κόψουν τὰ πόδια. Ἂν ἁμαρτήσεις στὴν Ἐκκλησία, μὲ συνείδηση τῆς ἀγάπης ποὺ ἀγκαλιάζει τὴν πτώση σου, βρίσκεσαι μαζὶ μὲ τοὺς πρωτοπόρους τῆς ἐρωτικῆς αὐτεγκατάλειψης: τοὺς τελῶνες, τὶς πόρνες, τοὺς ἄσωτους, τοὺς ληστές.
.                 Ψιλὰ γράμματα, ἀπρόσιτα σὲ μία κοινωνία παρακμῆς ποὺ μετράει τὴ ζωὴ μὲ τὴν ὠφελιμότητα. Τὴν ἴδια ἀκριβῶς μὲ τὸν κ. Φίλη στάση ἀπέναντι στὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καὶ τὴν ἴδια ἄγνοια γιὰ τὸ κατακέφαλο σκάνδαλο ἐλευθερίας ποὺ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, εἶχαν προφανέστατα ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ Παιδείας, ἀπὸ τὸ 1974 ὣς σήμερα, χωρὶς ἐξαίρεση. Μόνο ποὺ οἱ περισσότεροι ἤξεραν νὰ κρύβονται γιὰ νὰ ὑποκλέψουν ψήφους θρησκολήπτων. Ὁ κ. Φίλης εἶναι ξεκάθαρα ἁπλοϊκός, παζαρεύει «θρησκειολογία», τὴν «πληροφόρηση» τῶν μαθητῶν γιὰ ὅλες τὶς θρησκεῖες! – λογαριάζει βλαμμένα τὰ παιδιά.
.                 Οἱ «προοδευτικοί» τῆς ἰδεοληψίας, ποὺ μᾶς κυβερνᾶνε δεκαετίες τώρα, εἶναι ὅλοι κολλημένοι στὸ δικό τους «προτεσταντικὸ κατηχητικό» τοῦ 19ου αἰώνα: στὸ δόγμα «ἡ θρησκεία εἶναι τὸ ὄπιο τοῦ λαοῦ». Δὲν ὑποψιάζονται οἱ ἀναλφάβητοι τοῦ ἑλληνικοῦ τρόπου ὅτι πρώτη ἡ Ἐκκλησία συμφωνεῖ μὲ τὴ ρήση τοῦ Μὰρξ καὶ ἐπαυξάνει. Οἱ λέξεις «ἐκκλησία» καὶ «θρησκεία», στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα καὶ ἐμπειρία, κομίζουν ἔννοιες ἀσύμβατες, ἀσύμπτωτες, ἀλληλοαποκλειόμενες. Τὸ ἐκκλησιαστικὸ γεγονὸς εἶναι στοὺς ἀντίποδες, κυριολεκτικά, τοῦ ἀτομοκεντρισμοῦ τῆς θρησκείας.
.                 Ψιλὰ γράμματα γιὰ ἐπαγγελματίες τῆς ἐξουσίας.

, , ,

Σχολιάστε

ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΤΟΥΣ «ΑΔΕΙΑΣΕ»!

Κουτσούμπας: Ὁ παππούς μου ἦταν ἱερέας
καὶ μέλος τοῦ ΕΑΜ

«Δὲν μπορεῖ νὰ μιλᾶ ἀνιστόρητα ὁ ὑπουργὸς Παιδείας»

.           «Ἡ κυβέρνηση στήνει νέες κάλπικες διαχωριστικὲς γραμμές», κατήγγειλε ὁ γ.γ. τοῦ ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, μὲ ἀφορμὴ τὸ ζήτημα ποὺ ἀνέκυψε μὲ τὶς δηλώσεις τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας, Νίκου Φίλη. Ὁ κ. Κουτσούμπας μίλησε γιὰ ἀνιστόρητες προσεγγίσεις, ἀναφορικὰ μὲ τὸν ρόλο τῆς Ἐκκλησίας στὴν διάρκεια τῆς κατοχῆς, προσεγγίσεις ποὺ ρόλο ἔχουν νὰ ρίξουν στάχτη στὰ μάτια τοῦ κόσμου.
.             «Ἡ ἀναγκαιότητα καὶ ἡ ὡριμότητα νὰ καταργηθοῦν οἱ ἀναχρονισμοὶ … εἶναι πάγια θέση τοῦ ΚΚΕ. Ὅμως αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ δικαιολογήσει προσεγγίσεις καὶ ἁπλουστεύσεις τύπου Φίλη», ὑπογράμμισε ὁ Δημήτρης Κουτσούμπας. «Αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ ὁδηγεῖ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὑπουργὸ Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, νὰ μιλᾶ καὶ ἀνιστόρητα, καὶ ἁπλουστευτικά, ἐνοχοποιώντας γιὰ παράδειγμα, τὸ σύνολο τῆς Ἐκκλησίας στὸ σύνολο τοῦ κλήρου», εἶπε ὁ γ.γ. τοῦ ΚΚΕ καὶ σημείωσε ὅτι «στὴν κατοχὴ συνέβη μὲ τὴν Ἐκκλησία, ὅ,τι συνέβη καὶ μὲ τὸν ὑπόλοιπο πολιτικὸ ἀστικὸ κόσμο. Δηλαδή, ἕνα κομμάτι συμβιβάστηκε, ἕνα κομμάτι συνεργάστηκε μὲ τοὺς κατακτητὲς καὶ ἕνα κομμάτι μπῆκε στὴν ἀντίσταση ἐνεργὰ καὶ μάλιστα καὶ στὴ ἔνοπλη ἐθνικὴ ἀντίσταση μὲ τὸν ΕΑΜ, τὸν ΕΛΑΣ, μὲ τὴν Ἐθνικὴ Ἀλληλεγγύη καὶ μαζὶ ἐδῶ ἦταν κυρίως ὁ κατώτερος κλῆρος καὶ μέλη τῆς ἱεραρχίας, ἀκόμη καὶ μητροπολίτες. Ὁ παππούς μου γιὰ παράδειγμα, ὁ ἱερέας ὁ παπα-Δημήτρης ὁ Κουτσούμπας, τοῦ ὁποίου ἔχω καὶ τὸ ὄνομα -ὁ πατέρας τοῦ πατέρα μου- ἐκτελέστηκε τὸ 1944 ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς κατακτητές, γιὰ τὴ συμμετοχή του, ὡς ὑπεύθυνος τῆς Ἐθνικῆς Ἀλληλεγγύης στὴν ἐπαρχία Δομοκοῦ, στὰ χωριὰ ποὺ ἦταν ἐκεῖ καὶ ὡς μέλος τοῦ ΕΑΜ», εἶπε ὁ γ.γ. τοῦ ΚΚΕ καὶ προέτρεψε τὰ κυβερνητικὰ ἕδρανα: «Ἂς εἴμαστε λοιπὸν πιὸ προσεκτικοί, κύριοι ὑπουργοὶ τῆς “κυβέρνησης τῆς ἀριστερᾶς”. Καὶ δὲν μπορεῖ ἡ κατάργηση αὐτῶν τῶν ἀναχρονισμῶν νὰ προτάσσεται καὶ γιὰ προπαγάνδα καὶ γιὰ στάχτη στὰ μάτια μπροστὰ σὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀναχρονισμοὺς ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν καὶ κυριαρχοῦν στὴν ἐκπαίδευση».

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

 

,

Σχολιάστε

“ΣΒΟΥΡΙΧΤΗ” ΑΠΟΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ἀπὸ τὸν ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΙΕΡΩΝΥΜΟ

ερώνυμος σ Φίλη:
ρόλος τς κκλησίας στ δικτατορία
ταν συνεπς κα διάβλητος

Τοῦ Ἀντώνη Τριανταφύλλου
23.09.2016

.             Σκληρὴ ἀπάντηση πρὸς τὸν ὑπουργὸ Παιδείας Νίκο Φίλη ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, κλιμακώνοντας τὴν ἀντιπαράθεση.
.             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν στὴν μονοσέλιδη ἐπιστολή του ἐπισημαίνει μεταξὺ ἄλλων μὲ ἰδιαίτερο νόημα ὅτι «ἡ ὑπόθεση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὑπόθεση ἑνὸς Λαοῦ καὶ ὄχι βεβαίως ἑνὸς ὑπουργοῦ».
.             Ἐπίσης ὁ κ. Ἱερώνυμος ὑπερασπίζει τὴν θέση καὶ τὶς πράξεις τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἑπτάχρονης στρατιωτικῆς δικτατορίας, κάτι ποὺ ὁ Νίκος Φίλης ἀμφισβήτησε.
.           «Ὁ ἐπίσημος ρόλος τῆς Ἐκκλησίας στὴν περίοδο τῆς Δικτατορίας ἦταν συνεπὴς καὶ ἀδιάβλητος γιὰ τὴν ἀποστολή της, γι᾽αὐτὸ ἀποκλείει πλήρως τὶς ὁποιεσδήποτε ἰδεοληπτικὲς ἑρμηνεῖες τῶν ὁποιωνδήποτε ἐπικριτῶν ἢ πολεμίων της», σημειώνει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος.
538780

ΠΗΓΗ: real.gr

,

Σχολιάστε