Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Νέα Ἔκδοση: ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ-ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ (Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ [Ἔργα Ε´])

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Λόγος γιὰ τὰ πνεύματα
– Λόγος γιὰ τὸν θάνατο


ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,

Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ὀκτώβριος 2014
Σελ. 304

       (ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν Λόγο γιὰ τὰ Πνεύματα) 

ag.ignatios-5.             «Μόνο ὅποιος τηρεῖ ὅλες ἀνεξαίρετα τὶς ἐντολὲς μπορεῖ νὰ νικήσει τὸν ἐχθρό. Τὶς ὧρες τῶν σατανικῶν ἐπιθέσεων ἀναδεικνύονται καὶ ἀποδεικνύονται οἱ ἀνδρεῖοι στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ, πού, νικώντας, μεταβαίνουν ἀπὸ τὸν αἰώνιο θάνατο στὴν ἀνάσταση καὶ τὴν αἰώνια ζωὴ τῆς ψυχῆς. Τὴν πανοπλία τοῦ Θεοῦ τὴ φοροῦν οἱ ἅγιοί Του. Ὁ κανόνας τῆς ζωῆς τῶν ἁγίων εἶναι τὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ λόγος τους ―ὁ λόγος καὶ τῶν χειλιῶν καὶ τοῦ νοῦ καὶ τῆς καρδιᾶς τους― εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μ᾽ αὐτὴ τὴν πνευματικὴ μάχαιρα συντρίβουν τὰ περιστρεφόμενα πύρινα ξίφη τῶν ἐχθρῶν ―τοὺς δαιμονικοὺς λογισμοὺς καὶ τὶς δαιμονικὲς φαντασίες―, κι ἔτσι αὐτὰ δὲν μποροῦν νὰ διαπεράσουν τὶς ψυχές τους. Μὲ συνεχῆ ἐγρήγορση καὶ νήψη ἐπιτηροῦν τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά τους ὅλοι οἱ ἀληθινοὶ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ. Φωτισμένοι ἀπὸ τὴ θεία χάρη, ἀντιλαμβάνονται ἤδη ἀπὸ μακριὰ τοὺς νοητοὺς κλέφτες καὶ φονιάδες, ὅταν αὐτοὶ τοὺς πλησιάζουν, καὶ βλέπουν μέσα τους σὰν σὲ καθρέφτη τὰ μαῦρα πρόσωπα τῶν νοητῶν αἰθιόπων. Διακόπτοντας ἀπὸ τούτη τὴ ζωὴ κάθε κοινωνία μὲ τοὺς δαίμονες, στεροῦν ἀπ᾽ αὐτοὺς κάθε δικαίωμα ἢ ἐξουσία πάνω στὶς ψυχές τους. Ἔτσι, ὅταν χωρίζονται ἀπὸ τὰ σώματά τους, περνοῦν ἀνεμπόδιστα τὶς ἐξουσίες τοῦ ἀέρα, τὶς νικημένες ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρετή τους».

 

βλ. σχετ.: Νέα Ἔκδοση: ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´ (Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ)

 

, , ,

Σχολιάστε

Η ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ Σ’ ΑΥΤΑ

 Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Τὰ ὄνειρα

Περιοδικό «Ὀρθόδοξη Μαρτυρία», τ. 28,1989
Μετάφραση: π. Ἀναστάσιος Τελεύοντας

.             Οἱ δαίμονες χρησιμοποιοῦν τὰ ὄνειρα γιὰ νὰ ἐνοχλήσουν καὶ νὰ πληγώσουν τὶς ἀνθρώπινες ψυχές. Μὲ παρόμοιο τρόπο οἱ ἄπειροι στὸν πνευματικὸ ἀγώνα Χριστιανοὶ ποὺ δίδουν σημασία στὰ ὄνειρα κάνουν κακὸ στὸν ἑαυτό τους. Εἶναι, ἔτσι, σημαντικὸ νὰ διακρίνουμε τὴν ἀκριβῆ σημασία τῶν ὀνείρων σὲ κάποιο πρόσωπο ποὺ ἡ φύση του δὲν ἔχει ἀνανεωθεῖ μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.
.             Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ὕπνου ἡ κατάσταση ἑνὸς κοιμωμένου προσώπου εἶναι τέτοια ὥστε ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος χάνει τὴν αὐτοσυνειδησία τῆς ὑπάρξεώς του καὶ εἶναι σὲ μία κατάσταση λήθης. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ὕπνου ὅλες οἱ ἑκούσιες δραστηριότητες καὶ ἐργασίες σταματοῦν.
.             Συνεχίζει μόνο αὐτὴ ἡ δραστηριότητα ποὺ εἶναι ἀναγκαία γιὰ τὴν ὕπαρξη καὶ δὲν μπορεῖ νὰ σταματήσει. Στὸ σῶμα τὸ αἷμα συνεχίζει τὴν κυκλοφορία του, τὸ στομάχι χωνεύει τὴν τροφή, οἱ πνεύμονες διατηροῦν τὴν ἀναπνοή, τὸ δέρμα ἐφιδρώνει. Στὴν ψυχὴ οἱ σκέψεις, οἱ φαντασίες καὶ οἱ αἰσθήσεις συνεχίζουν νὰ παράγονται, χωρίς, ὅμως, τὴν ἐξάρτηση τῆς θελήσεως καὶ τῆς λογικῆς ἀλλὰ μὲ τὴ δράση τῆς ὑποσυνείδητης φύσεώς μας.
.             Ἕνα ὄνειρο ἀποτελεῖται ἀπὸ τέτοιες φαντασίες συνοδευόμενες ἀπὸ παράξενες σκέψεις καὶ αἰσθήματα. Συχνὰ φαίνεται παράξενο ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὶς θεληματικὲς καὶ ἐν ἐπιγνώσει σκέψεις τοῦ ἀνθρώπου. Ἀντίθετα παρουσιάζονται ξαφνικὰ καὶ παράδοξα σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους καὶ ἀπαιτήσεις τῆς φύσεως. Συχνὰ ἕνα ὄνειρο ἔχει μία χωρὶς συνοχὴ ἐντύπωση τῶν ἑκουσίων σκέψεων καὶ ἐπιθυμιῶν ἐνῶ ἄλλες εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς ἰδιαίτερα ἠθικῆς καταστάσεως τοῦ λογικοῦ.
.             Ἔτσι ἕνα ὄνειρο δὲν μπορεῖ καὶ δὲν πρέπει καθ᾽ ἑαυτὸ νὰ ἔχει ὁποιαδήποτε σημασία. Ἡ ἐπιθυμία μερικῶν ἀνθρώπων νὰ δοῦν στὰ παραληρήματα τῶν ὀνείρων τους πρόβλεψη γιὰ τὸ μέλλον τους ἤ τὸ μέλλον ἄλλων ἀνθρώπων ἤ κάποιο ἄλλο νόημα εἶναι ἀνόητη καὶ παράλογη.
.             Πῶς μπορεῖ αὐτὸ νὰ εἶναι ἔτσι, αὐτὸ ποὺ δὲν ἔχει αἰτία ὑπάρξεως; Οἱ δαίμονες ποὺ ἔχουν πρόσβαση στὶς ψυχές μας κατὰ τὴν διάρκεια τῶν ὡρῶν ποὺ εἴμαστε ξύπνιοι ἔχουν ἐπίσης πρόσβαση σ᾽ αὐτὲς κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ὕπνου. Ἐπίσης κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ὕπνου μᾶς πειράζουν στὸ νὰ ἁμαρτήσουμε μὲ τὸ νὰ ἀναμιγνύουν τὴ δική τους φαντασία μὲ τὴ δική μας. Ἀκόμη ὅταν δοῦν μέσα μας ἕνα ἐνδιαφέρον γιὰ ὄνειρα, προσπαθοῦν νὰ αὐξήσουν τὸ ἐνδιαφέρον μας γιὰ τὰ ὄνειρά μας. Σιγὰ – σιγὰ μάλιστα μᾶς πείθουν νὰ τὰ ἐμπιστευόμαστε. Μία τέτοια ἐμπιστοσύνη συνοδεύεται πάντα ἀπὸ πλάνη καὶ ἡ πλάνη κάνει τὶς διανοητικές μας ἀπόψεις γιὰ τὸν ἑαυτό μας νὰ λανθάνονται, ὁπότε ὅλη μας ἡ ἐνεργητικότητα γίνεται σαθρή. Αὐτὸ ἀκριβῶς θέλουν καὶ οἱ δαίμονες.
.             Σ᾽ αὐτοὺς ποὺ εἶναι προχωρημένοι σ᾽ αὐτὴ τὴν ἐγωιστικὴ αὐτοθεώρηση οἱ δαίμονες ἀρχίζουν νὰ παρουσιάζονται σὰν ἄγγελοι φωτὸς στὴ μορφὴ μαρτύρων καὶ ἁγίων ἀκόμη καὶ αὐτῆς τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ. Χαίρονται μὲ τὸν τρόπο ποὺ ζοῦν αὐτοὶ οἱ πλανεμένοι, τοὺς ὑπόσχονται οὐράνια στέμματα καὶ μ᾽ αὐτὸ τὸν τρόπο τοὺς ὁδηγοῦν σὲ μεγάλο ὕψος αὐτοεκτιμήσεως καὶ ὑπερηφάνειας. Αὐτὸ τὸ ὕψος εἶναι ταυτόχρονα καὶ ἡ ἄβυσσος τοῦ ὀλέθρου τους.
.             Πρέπει νὰ ξέρουμε ὅτι ἀναμφίβολα στὴν παροῦσα μας κατάσταση, ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχει ἀνανεωθεῖ μὲ τὴν Χάρη, δὲν εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ δοῦμε ἄλλα ὄνειρα ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ὕπουλα ἑτοιμάζουν γιὰ μᾶς οἱ δαίμονες. Ὅπως κατὰ τὴν διάρκεια ποὺ εἴμαστε ξύπνιοι ξεσηκώνονται μέσα ἀπὸ τὴν πεπτωκυία φύση μας ἤ προκαλοῦνται ἀπὸ δαίμονες σκέψεις καὶ ἐπιθυμίες — ἔτσι συμβαίνει καὶ ὅταν κοιμόμαστε. Ὅπως καὶ ὅταν εἴμαστε ξύπνιοι, νοιώθουμε θεία παρηγοριὰ ποὺ πηγάζει ἀπὸ κατάνυξη (λόγῳ τῆς ἀντιλήψεως τῆς ἁμαρτωλότητάς μας, τῆς μνήμης θανάτου καὶ τῆς Τελικῆς Κρίσεως). Μόνο αὐτὲς οἱ σκέψεις ἐμφανίζονται μέσα ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ φυτεύτηκε μέσα μας μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα καὶ μᾶς μεταφέρονται μέσα μας σὲ ἀναλογία μὲ τὴν μετάνοιά μας. Ἔτσι μὲ παρόμοιο τρόπο πολὺ σπάνια καὶ σὲ ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη οἱ Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀπεικονίζουν ἤ μᾶς παρουσιάζουν τὸ τέλος μας ἤ τὰ βάσανα τῆς κολάσεως ἤ τὴν Τελικὴ Κρίση τοῦ Θεοῦ πέραν τοῦ Τάφου. Ἀπὸ τέτοια ὄνειρα ἐρχόμαστε σὲ συναίσθηση καὶ φόβο Θεοῦ σὲ κατάνυξη, σὲ μετάνοια. Ἀλλὰ τέτοια ὄνειρα δίδονται πολὺ σπάνια σὲ ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη σὲ ἁγιασμένες ψυχὲς ἀλλὰ καὶ σὲ πολὺ ἁμαρτωλοὺς σύμφωνα μὲ τὴν ἀνεξιχνίαστη καὶ εἰδικὴ πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Δίδονται ἐξαιρετικὰ σπάνια ὄχι λόγῳ τῆς «τσιγγουνιᾶς» τῆς Θείας Χάρης — ὄχι! Ἀλλὰ διότι ὅ,τι γίνεται σὲ μᾶς ἔξω ἀπὸ τὴ ρουτίνα μᾶς ὁδηγεῖ σὲ ὑπερηφάνεια καὶ αὐτοεκτίμηση καὶ ὑποσκάπτει τὴν ταπείνωσή μας ποὺ εἶναι τόσο σημαντικὴ γιὰ τὴ σωτηρία μας.
.             Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἡ ἐκπλήρωση τοῦ ὁποίου ὁδηγεῖ στὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἔχει ἐκφρασθεῖ στὴν Ἁγία Γραφὴ τόσο καθαρά, τόσο δυναμικὰ καὶ μὲ τόση λεπτομέρεια οὕτως ὥστε εἶναι ἐντελῶς περιττὸ τὸ νὰ βοηθεῖται ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸ νὰ διασπᾶται ἡ συνηθισμένη ὁδὸς τῶν πραγμάτων.
.             Σ᾽ αὐτὸν ποὺ ζητοῦσε τὴν ἀνάσταση ἑνὸς νεκροῦ ἀνθρώπου ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀποσταλεῖ καὶ νὰ προειδοποιήσει τοὺς ἀδελφούς του εἰπώθηκε: «ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν οὐχὶ πάτερ Ἀβραάμ, ἀλλ᾽ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτοὺς μετανοήσουσιν. Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται» (Λουκ. ιϛ´, 27-31).
.             Ἡ πείρα ἔχει δείξει ὅτι πολλοὶ ποὺ τοὺς παραχωρήθηκε νὰ δοῦν στὸν ὕπνο τους ὁράματα βασάνων — συγκλονίστηκαν ἀπὸ τὸ ὅραμα γιὰ λίγο καὶ μετὰ ὅμως ξεχάστηκαν καὶ μαζὶ ξέχασαν ὅ,τι εἶδαν καὶ ζοῦσαν μιὰ ἀπρόσεκτη πνευματικὰ ζωή.
.          Ἀπὸ τὴν ἄλλη αὐτοὶ ποὺ δὲν εἶχαν ὁποιαδήποτε ὁράματα ἀλλὰ προσεκτικὰ μελετοῦσαν τὸ θεῖο Νόμο, σταδιακὰ ὁδηγήθηκαν στὸν φόβο Θεοῦ, ἀπέκτησαν πνευματικὴ δύναμη καὶ νίκη καὶ μὲ χαρὰ ποὺ γεννιέται ἀπὸ τὴν οἰκειοποίηση τῆς σωτηρίας πέρασαν ἀπὸ τὸ ἐπίγειο πέπλο τῶν θλίψεων στὴν εὐλογημένη αἰωνιότητα.
.             Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος συζητᾶ τὸ ρόλο ποὺ παίζεται ἀπὸ τοὺς δαίμονες στὰ ὄνειρα μὲ τὸν ἀκόλουθο τρόπο: «… Ἀφοῦ ἐγκαταλείψουμε γιὰ τὸν Κύριον τὰ σπίτια μας καὶ τοὺς οἰκείους μας καὶ μὲ τὴν ξενιτεία γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πωλήσουμε τὸν ἑαυτό μας, τότε οἱ δαίμονες ἐπιχειροῦν νὰ μᾶς ταράζουν μὲ ὄνειρα. Παρουσιάζουν δὲ σ᾽ αὐτὰ τοὺς ἰδικούς μας ὅτι θρηνοῦν, πεθαίνουν, καταστενοχωροῦνται καὶ βασανίζονται ἐξ αἰτίας μας. Ἐκεῖνος, λοιπόν, ποὺ πιστεύει στὰ ὄνειρα ὁμοιάζει μ᾽ αὐτὸν ποὺ κυνηγᾶ τὴ σκιὰ του καὶ προσπαθεῖ νὰ τὴν πιάσει» (Σοφ. Σειρὰχ λδ´, 2).
.             Οἱ δαίμονες τῆς κενοδοξίας ἐμφανίζονται στὸν ὕπνο μας σὰν προφῆτες. Συμπεραίνουν, σὰν πανοῦργοι ποὺ εἶναι, μερικὰ ἀπὸ τὰ μέλλοντα νὰ συμβοῦν καὶ νὰ μᾶς τὰ προαναγγέλουν. Καὶ ὅταν αὐτὰ πραγματοποιηθοῦν ἐμεῖς μένουμε ἔκθαμβοι καὶ ὑπερηφανεύεται ὁ λογισμός μας μὲ τὴν ἰδέα ὅτι πλησιάσαμε στὸ προορατικὸ χάρισμα». (Κεφ. Γ´, 38 – 39).
.             Ὁ ἅγιος Κασσιανὸς διηγεῖται γιὰ ἕνα μοναχὸ στὴ Μεσοποταμία ποὺ ζοῦσε μία πάρα πολὺ ἐρημικὴ καὶ ἀσκητικὴ ζωὴ ἀλλὰ ἀπώλεσε τὴν ψυχή του, διότι πλανήθηκε ἀπὸ διαβολικὰ ὄνειρα. Παρατήρησε ὅτι ὁ μοναχὸς δὲν πολυπρόσεχε τὴν πνευματική του πρόοδο ἀλλὰ ἐνδιαφερόταν μόνο γιὰ τοὺς σωματικοὺς κόπους, γιὰ τοὺς ὁποίους καὶ αἰσθανόταν περήφανος. Ὁ διάβολος τότε, λοιπόν, ἄρχισε νὰ τοῦ παρουσιάζει ὄνειρα ποὺ μὲ τὴ διαβολικὴ πονηρία του ἄρχισαν νὰ ἐπαληθεύονται. Ὅταν ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ μοναχοῦ στὰ ὄνειρα καὶ στὸν ἑαυτὸ του ἐνισχύθηκε, ὁ διάβολος τοῦ παρουσίασε μπροστά του ἕνα θαυμάσιο ὄνειρο: Ἑβραίους νὰ ἀπολαμβάνουν τὶς ὀμορφιὲς τοῦ Παραδείσου — ἐνῶ οἱ Χριστιανοὶ νὰ τυραννιοῦνται μὲ τὰ βάσανα τῆς κολάσεως.
.             Τότε ὁ διάβολος (ντυμένος σὰν Ἄγγελος φωτὸς) συμβούλεψε τὸ μοναχὸ νὰ ἀποδεχθεῖ τὸν Ἰουδαϊσμό, ἔτσι ὥστε νὰ εἶναι ἱκανὸς νὰ ἔχει ἕνα μερίδιο ἀπὸ τὴν εὐτυχία τῶν Ἰουδαίων. Αὐτὸ τὸ ἔκανε ὁ μοναχὸς χωρὶς τὸν παραμικρὸ δισταγμό.
.             Συνεπῶς ἀρκετὰ ἔχουν εἰπωθεῖ, γιὰ νὰ ἐξηγήσουν στοὺς ἀγαπητούς μας ἀδελφοὺς Χριστιανούς, πόσο ἀνόητο εἶναι νὰ δίνουν σημασία στὰ ὄνειρα καὶ ἀκόμη περισσότερο νὰ τὰ πιστεύουν καὶ νὰ τὰ ἐμπιστεύονται. Ἀπὸ τὴν προσοχὴ στὰ ὄνειρα ὁπωσδήποτε θὰ μπεῖ μέσα στὴν ψυχή μας ἡ ἐμπιστοσύνη σ᾽ αὐτά. Συνεπῶς ἀπαγορεύεται αὐστηρὰ ἀκόμη καὶ τὸ νὰ προσέχουμε στὰ ὄνειρα.
.             Ἡ ἀνθρώπινη φύση ἀνανεωμένη μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα κυβερνᾶται ἀπὸ ἐντελῶς διαφορετικοὺς νόμους ἀπὸ τὴν πεπτωκυία φύση τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἐπιμένει στὴν ἁμαρτωλὴ κατάσταση.
.             Ὁ κυβερνήτης τοῦ ἀναγεννημένου ἀνθρώπου εἶναι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. «Ἡ χάρη τοῦ Θείου Πνεύματος τοὺς φωτίζει,  λέει ὁ Μέγας Μακάριος, «καὶ κατακάθεται στὰ βάθη τοῦ νοῦ τους». Καὶ ἔτσι εἴτε ξύπνιοι εἶναι ἤ κοιμοῦνται ἡ ψυχὴ τους παραμένει μὲ τὸν Κύριο χωρὶς ἁμαρτία, χωρὶς γήινες ἤ σαρκικὲς ἀπολαύσεις καὶ φαντασίες. Οἱ σκέψεις καὶ οἱ φαντασίες ποὺ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ὕπνου εἶναι ἐκτός τοῦ ἐλέγχου τῆς ἀνθρώπινης λογικῆς καὶ θελήσεως, καὶ ποὺ ἐνεργοῦν ὑποσυνείδητα στὶς ἀπαιτήσεις τῆς φύσεως, δροῦν μέσα τους κάτω ἀπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὰ ὄνειρα τέτοιων ἀνθρώπων ἔχουν πνευματικὴ σπουδαιότητα. Ἔτσι ὁ δίκαιος Ἰωσὴφ ἔμαθε ἀπὸ ἕνα ὄνειρο τὸ μυστήριο τῆς ἐνσαρκώσεως τοῦ Θείου Λόγου. Μ᾽ ἕνα ὄνειρο διατάχθηκε νὰ φύγει στὴν Αἴγυπτο καὶ σ᾽ ἄλλο νὰ ἐπιστρέψει στὸ Ἰσραήλ. Τὰ ὄνειρα ποὺ ἐστάλησαν ἀπὸ τὸν Θεὸ φέρνουν μαζί τους μιὰ ἀναμφισβήτητη πειθὼ ἤ βεβαιότητα. Αὐτὴ ἡ βεβαιότητα μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ ἀπὸ τοὺς ἁγίους του Θεοῦ ἀλλὰ ὄχι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἀκόμη ἀγωνίζονται κατὰ τῶν παθῶν τους.

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: aganargyroi.gr (ἀπὸ “Ἁγία Ζώνη”)

,

Σχολιάστε

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ «Χωρὶς σταυρὸ δὲν ὑπάρχει ζῶσα γνῶσις τοῦ Χριστοῦ». (Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

Ὁ σταυρὸς ὁ δικός μας καὶ ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Περ. «Ἁγιορείτικη Μαρτυρία»
Τριμηνιαία ἔκδοσις Ἱ. Μονῆς Ξηροποτάμου Ἁγ. Ὄρους

.          Ὁ Κύριος εἶπε στοὺς μαθητές Του: Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι. Τί σημαίνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ; Γιατί αὐτὸς ὁ σταυρὸς αὐτοῦ, δηλ. ὁ ὡρισμένος γιὰ κάθε ἄνθρωπο, τίθεται παράλληλα μὲ τὸν σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ;
.          Ὁ σταυρός μας: λύπες καὶ παθήματα τῆς ἐπίγειας ζωῆς, ποὺ γιὰ κάθε ἄνθρωπο εἶναι δικά του.
.          Ὁ σταυρός μας: ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ οἱ ἄλλες εὐσεβεῖς ἀσκήσεις μὲ τὶς ὁποῖες ταπεινώνεται ἡ σάρκα καὶ ὑποτάσσεται, στὸ πνεῦμα. Αὐτὲς οἱ ἀσκήσεις πρέπει γιὰ τὸν καθένα νὰ εἶναι ἀνάλογες μὲ τὶς δυνάμεις του καὶ γι’ αὐτὸ γιὰ τὸν καθένα εἶναι δικές του.
.          Ὁ σταυρός μας: οἱ ἁμαρτωλές μας κλίσεις ἢ τὰ πάθη μας, ποὺ γιὰ κάθε ἄνθρωπο εἶναι δικά του. Μὲ μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ γεννιόμαστε, μὲ ἄλλα μολυνόμεθα στὸν δρόμο τῆς ζωῆς.
.          Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ.
.          Μάταιος καὶ ἀνώφελος εἶναι ὁ σταυρός μας, ἔστω καὶ ἂν εἶναι βαρύς, ἂν δὲν μεταβληθῆ σὲ Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ νὰ ἀκολουθοῦμε τὸν Χριστό. Ὁ Σταυρός Του, γιὰ τὸν μαθητὴ τοῦ Χριστοῦ, εἶναι Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀπολύτως πεπεισμένος ὅτι ὁ Χριστὸς ἄγρυπνα τὸν παρακολουθεῖ, ὅτι ὁ Χριστὸς τοῦ στέλνει τὶς θλίψεις σὰν ἀπαραίτητη καὶ ἀναπόφευκτη προϋπόθεσι τῆς χριστιανικῆς ἰδιότητος, ὅτι καμμιὰ θλίψις δὲν θὰ τὸν πλησιάζη, ἂν δὲν σταλῆ ἀπὸ τὸν Χριστό, ὅτι μὲ τὶς θλίψεις ὁ Χριστιανὸς γίνεται τοῦ Χριστοῦ, συμμέτοχος τοῦ κλήρου Του στὴν γῆ καὶ —χάρις σ’ αὐτὸ— στὸν οὐρανό! Ὁ σταυρός του, γιὰ τὸν μαθητὴ τοῦ Χριστοῦ, γίνεται σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ ὁ ἀληθινὸς μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ θεωρεῖ ὡς μοναδικὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς του τὴν ἐκπλήρωσι τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὲς οἱ ἁγιώτατες ἐντολὲς γι’ αὐτὸν εἶναι σταυρός, στὸν ὁποῖον αὐτὸς συνεχῶς ἀνασταυρώνει τὸν παλαιὸν ἄνθρωπο σὺν τοῖς παθήμασιν αὐτοῦ καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις.
.          Γίνεται λοιπὸν φανερὸ γιατί, γιὰ νὰ πάρωμε τὸν σταυρό μας, χρειάζεται προκαταβολικὰ νὰ ἀπαρνηθοῦμε τὸν ἑαυτό μας ἀκόμη καὶ μέχρι σημείου νὰ χάσωμε τὴν «ψυχή» μας.
.          Τόσο πολὺ καὶ τόσο γερὰ ἐζυμώθη ἡ ἁμαρτία μὲ τὴν πεσοῦσα φύσι μας, ὥστε ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ δὲν παύει νὰ τὴν ὀνομάζη «ψυχὴ» τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου.
.          Γιὰ νὰ πάρωμε στοὺς ὤμους τὸν σταυρό, πρέπει πρῶτα νὰ ἀπαρνηθοῦμε τὸ σῶμα, ὡς πρὸς τὶς κακές του ἐπιθυμίες, καὶ νὰ τοῦ χορηγοῦμε μόνον τὰ ἀπαραίτητα γιὰ τὴ συντήρησι. Πρέπει νὰ δοῦμε τὴν δικαιοσύνη μας μέσῳ τῆς ἀπάνθρωπης ἀδικίας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ· τὸ λογικό μας μέσῳ τοῦ τελείου παραλογισμοῦ· καὶ τέλος, ἀφοῦ μὲ ὅλη τὴ δύναμι τῆς πίστεώς μας ἀφιερωθοῦμε στὸν Θεὸ καὶ στὴν ἀδιάκοπη μελέτη καὶ ἐφαρμογὴ τοῦ Εὐαγγελίου, νὰ ἀπαρνηθοῦμε τὸ θέλημά μας.
.          Αὐτὸς ποὺ ἀπαρνήθηκε τὸν ἑαυτό του κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, εἶναι ἱκανὸς νὰ λάβη τὸν σταυρό του. Μὲ ὑποταγὴ στὸν Θεό, ἐπικαλούμενος τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ νὰ τοῦ ἐνισχύση τὶς ἀσθενεῖς δυνάμεις, κοιτάζει ἄφοβα καὶ χωρὶς νὰ σαστίζη τὴν θλίψι ποὺ πλησιάζει, ἑτοιμάζεται μεγαλόψυχα καὶ ἀνδρεία νὰ τὴν ὑπομείνη, ἐλπίζει ὅτι δι’ αὐτῆς θὰ γίνη κοινωνὸς τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ, θὰ φθάση νὰ ἀκολουθῆ μυστικὰ τὸν Χριστό, ὄχι μόνο μὲ τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ ἔργα καὶ μὲ ὅλη του τὴν ζωή.
.          Ὁ σταυρς εναι βαρύς, σο ξακολουθε ν εναι « σταυρός μας». ταν μεταβληθ σ «σταυρ το Χριστο» γίνεται συνήθιστα λαφρός: Ὁ ζυγός μου χρηστός ἐστι καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν, εἶπε ὁ Κύριος. Ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ παίρνει στοὺς ὤμους του τὸν σταυρό, ὅταν ὁμολογῆ ὅτι τοῦ ἄξιζαν οἱ θλίψεις ποὺ τοῦ ἔστειλε ἡ θεία Πρόνοια.
.          Ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ τότε καὶ μόνον τότε βαστάζει τὸν σταυρό του, ὅπως πρέπει, ὅταν παραδέχεται, ὅτι αὐτὲς ἀκριβῶς οἱ θλίψεις ποὺ τοῦ ἔστειλε ὁ Θεὸς καὶ ὄχι ἄλλες, εἶναι ἀπαραίτητες γιὰ τὴν κατὰ Χριστὸν μόρφωσί του καὶ τὴν σωτηρία του.
.          Τ ν βαστάζη κανες τν σταυρό του μὲ πομονή, ατ σημαίνει τι βλέπει σωστ καὶ χει πίγνωσι τς μαρτίας του. Στν πίγνωσι ατ δν πάρχει κανένα στοιχεο αταπάτης. Ἐκεῖνος ποὺ παραδέχεται ὅτι εἶναι ἁμαρτωλός, καὶ ταυτόχρονα γογγύζει καὶ φωνάζει γιὰ τὸν σταυρό του, δείχνει ὅτι μὲ τὴν ἐπιπόλαιη ἐπίγνωσι τῆς ἁμαρτίας του ἁπλῶς κολακεύει τὸν ἑαυτό του καὶ αὐταπατᾶται.
.          Τὸ νὰ βαστάζη κανεὶς τὸν σταυρό του μὲ ὑπομονή, αὐτὸ εἶναι ἡ ἀληθινὴ μετάνοια.
.          Ἐνῶ εἶσαι καρφωμένος στὸν σταυρό, ἐξομολογήσου στὸν Κύριο ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, πρόλαβε τὴν κρίσι τοῦ Θεοῦ, κατηγόρησε τὸν ἑαυτό σου, καὶ θὰ λάβης ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν σου.
.          Ἐνῶ εἶσαι καρφωμένος στὸν σταυρό, ὁμολόγησε τὸν Χριστό, καὶ θὰ σοῦ ἀνοιχθοῦν οἱ πύλες τοῦ παραδείσου.
.          Ἀπὸ τὸν σταυρό σου δοξολόγησε τὸν Κύριο, διώχνοντας μακρυά σου κάθε σκέψι γογγυσμοῦ καὶ πικρίας, θεωρώντας τα σὰν ἔγκλημα καὶ βλασφημία.
.          Ἀπὸ τὸν σταυρό σου εὐχαρίστησε τὸν Κύριο γιὰ τὸ ἀνεκτίμητο δῶρο, γιὰ τὸν σταυρό σου, γιὰ τὴν μεγάλη εὐλογία σου, γιὰ τὴν εὐλογία νὰ γίνης μιμητὴς τοῦ πάθους τοῦ Χριστοῦ.
.          Ἀπὸ τὸν σταυρὸ θεολόγησε: Ὁ σταυρὸς εἶναι τὸ ἀληθινὸ καὶ μοναδικὸ σχολεῖο. Τὸ φυλακτήριο καὶ ὁ θρόνος τῆς ἀληθινῆς θεολογίας. Χωρς σταυρ δν πάρχει ζσα γνσις το Χριστο.
.          Μὴ ζητᾶς τὴν χριστιανικὴ τελειότητα στὶς ἀνθρώπινες ἀρετές! Δὲν βρίσκεται σ’ αὐτές! Εἶναι κρυμμένη στὸν σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ!
.          Ὁ «σταυρός σου» μεταβάλλεται σὲ «σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ», ὅταν ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ τὸν βαστάζη μὲ πραγματικὴ ἐπίγνωσι τῆς ἁμαρτωλότητός του, ποὺ τῆς πρέπει τιμωρία. Ὅταν τὸν βαστάζη μὲ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Χριστό, μὲ δοξολογία τοῦ Χριστοῦ. Ἡ δοξολογία καὶ εὐχαριστία δίνουν στὸν πάσχοντα πνευματικὴ παρηγοριά. Ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ δοξολογία γίνονται ἡ ὑπεράφθονη πηγὴ τῆς ἀπρόσιτης καὶ ἀκήρατης χαρᾶς, ποὺ ὑπερπλημμυρίζει τὴν καρδιά, ξεχύνεται στὴν ψυχή, ξεχύνεται ἀκόμη καὶ στὸ σῶμα.
.          Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ καὶ μόνον κατὰ τὸ σχῆμα του εἶναι γιὰ τὰ σαρκικὰ μάτια στάδιο σκληρό. Γιὰ τὸν μαθητὴ ὅμως καὶ ὀπαδὸ τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ ἀγώνισμα ποὺ δίνει τὴ μεγαλύτερη δυνατὴ πνευματικὴ ἡδονή. Τόσο εἶναι μεγάλη αὐτὴ ἡ εὐχαρίστησις, ὥστε ἡ θλίψις καταπίνεται ἐντελῶς ἀπὸ τὴν εὐχαρίστησι, καὶ ὁ ὀπαδὸς τοῦ Χριστοῦ στὶς πιὸ σκληρὲς δοκιμασίες δοκιμάζει μόνον εὐχαρίστησι. Ἡ νεαρὰ ἅγια Μαῦρα ἔλεγε στὸν νεαρὸ σύζυγό της Τιμόθεο, ποὺ ὑπέμενε τὰ φρικώδη βασανιστήρια καὶ τὴν προσκαλοῦσε νὰ λάβη μέρος στὸ μαρτύριο: «Φοβοῦμαι, ἀδελφέ μου, μὴ δειλιάσω, ὅταν θὰ ἰδῶ τὰ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ τὸν ἡγεμόνα νὰ θυμώνη· μήπως λόγῳ τῆς ἡλικίας μου δὲν ἀντέξω καὶ δὲν ὑπομείνω». Τῆς ἀπάντησε ὁ μάρτυς: «Ἔλπισε στὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, καὶ τὰ βασανιστήρια θὰ γίνουν γιὰ σένα λάδι, ποὺ θὰ ἀλείφη τὸ σῶμα σου, καὶ δροσερὸ ἀεράκι, ποὺ θὰ ἀνακουφίση ὅλους τοὺς πόνους σου».
.          Ὁ Σταυρὸς εἶναι ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα ὅλων τῶν ἀπ’ αἰῶνος ἁγίων.
.          Ὁ Σταυρὸς εἶναι ὁ ἰατρὸς τῶν παθῶν, ὁ ὄλεθρος τῶν δαιμόνων.
.            Θανατηφόρος εἶναι ὁ σταυρὸς γιὰ κείνους, ποὺ δὲν μετέβαλαν τὸν «σταυρό τους» σὲ «σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ», ποὺ ὅταν ἔχουν σταυρὸ γογγύζουν κατὰ τῆς θείας Προνοίας, τὴν βλασφημοῦν, ἀπελπίζονται καὶ ἀπογοητεύονται. Οἱ ἀμετανόητοι ἁμαρτωλοὶ ποὺ δὲν θέλουν νὰ συναισθανθοῦν τὴν ἀξία τοῦ σταυροῦ τους, πεθαίνουν τὸν αἰώνιο θάνατο καὶ στεροῦνται, ἐξ αἰτίας τῆς ἀνυπομονησίας τους, τὴν ἀληθινὴ ζωή, τὴν ζωὴ μὲ τὸν Θεό. Γι’ αὐτοὺς ἡ ἀποκαθήλωσίς τους γίνεται μόνον γιὰ νὰ κατεβοῦν μὲ τὴν ψυχή τους στὸν αἰώνιο τάφο, στὴν φυλακὴ τοῦ ἅδου.
.          Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, τὸν μαθητὴ τοῦ Χριστοῦ ποὺ σταυρώνεται ἐπάνω του, τὸν ἀνυψώνει ἀπὸ τὴν γῆ. Ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, ὁ σταυρωμένος στὸν δικό του σταυρό, φρονεῖ τὰ ὑψηλά, μὲ τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά του κατοικεῖ στὸν οὐρανὸ καὶ ἀξιώνεται νὰ θεωρῆ τὰ μυστήρια τοῦ Πνεύματος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίω ἡμῶν.
.          Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν —εἶπεν ὁ Κύριος— ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ἀμήν.

 ΠΗΓΗ: vatopaidi.wordpress.com

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσανίνωφ)

ΑΓ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ 

ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆς

Πατῆστε ἐδῶ
γιὰ νὰ τὸ διαβάσετε σὲ ἐκτυπώσιμη μορφή 
FP31B
(εὐγενικὴ παραχώρηση τῆς Ἱ. Μονῆς)

, ,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ 3 – “Σωθεῖτε, ἀδελφοί!” (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσιανίνωφ)

Λόγος γιά τήν σωτηρία καὶ τὴν χριστιανικὴ τελειότητα [Γ´]
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο 

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ἰούνιος 2012

Α´ μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/06/λόγος-γιά-τήν-σωτηρία-καί-τήν-χριστιαν/
Β
´ μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/07/λόγος-γιά-τήν-σωτηρία-καί-τήν-χριστιαν2/

.        Σωθεῖτε, ἀδελφοί! «Σωθεῖτε ἀπό τήν καταστροφή πού ἔρχεται πάνω στή διεστραμμένη αὐτή γενιά!», ἔλεγε ὁ ἅγιος ἀπόστολος Πέτρος στούς Ἰουδαίους ἐκείνους πού ξεχώρισαν ἀπό τόν ὑπόλοιπο ἄπιστο λαό καί πίστεψαν στόν Χριστό.
.        «Θά σωθεῖ ὅποιος θελήσει νά σώσει τήν ψυχή του», ἔλεγαν οἱ παλαιοί μεγάλοι ἀσκητές γιά τούς ἀληθινούς χριστιανούς τῶν ἐσχάτων χρόνων. Γιατί τότε ἡ σωτηρία θά εἶναι πολύ δύσκολη, ἐξ αἰτίας τῆς μεγάλης αὐξήσεως τῶν πειρασμῶν καί τῆς γενικῆς ροπῆς τῶν ἀνθρώπων πρός τήν ἁμαρτία.
.        Γιά νά σωθεῖ, λοιπόν, κανείς σήμερα, ἀπαιτοῦνται ἐντατικός ἀγώνας, ἰδιαίτερη ἐπιμέλεια, προσοχή καί ἐπαγρύπνηση, σύνεση καί ὑπομονή. Μᾶς ἐνθαρρύνει, ὡστόσο, ὁ παντοδύναμος Ἀρχηγός καί Διδάσκαλός μας, ἡ Ζωή μας, ἡ Δύναμή μας, ὁ Σωτήρας μας Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, πού προεῖπε: «Ὁ κόσμος θά σᾶς κάνει νά ὑποφέρετε· ἀλλά ἐσεῖς νά ἔχετε θάρρος, γιατί ἐγώ τόν ἔχω νικήσει τόν κόσμο». «Κι ἐγώ θά εἶμαι μαζί σας παντοτινά, ὥς τή συντέλεια τοῦ κόσμου. Ἀμήν».

,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ 2 – “Πιστεύω” ἢ “Νομίζω”; (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσιανίνωφ)

Λόγος γιά τήν σωτηρία καὶ τὴν χριστιανικὴ τελειότητα [Β´]
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο 

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ἰούνιος 2012

Α´ μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/06/λόγος-γιά-τήν-σωτηρία-καί-τήν-χριστιαν/

.          Οἱ ἅγιοι Πατέρες ὅλων τῶν ἐποχῶν ἐκφράζουν τήν σχέση τους μέ τήν ἀποκεκαλυμμένη θεία ἀλήθεια μέ τήν λέξη “πιστεύω”. Στήν σύγχρονη κοινωνία, πού καυχιέται ὑπέρμετρα γιά τό ὑψηλό μορφωτικό της ἐπίπεδο καί τίς χριστιανικές της ἀρχές, διαρκῶς ἐξαπλώνεται ἡ χρήση τῆς λέξεως “νομίζω”. Μ’ αὐτή τή λέξη ἐκφράζουν πιά οἱ ἄνθρωποι τήν ἐσωτερική τους σχέση μέ τήν θεία ἀποκάλυψη. Ποῦ ὀφείλεται, λοιπόν, ἡ ἐμφάνιση καί ἡ ἐξάπλωση τῆς λέξεως αὐτῆς; Στήν ἄγνοια τοῦ Χριστιανισμοῦ.
.           Εἶναι θλιβερό νά βλέπεις ἕνα μέλος τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας νά διαφοροποιεῖται ἀπό τή θεία διδασκαλία της, νά ἔχει γιά τή χριστιανική πίστη ἀπόψεις αὐθαίρετες, πλανεμένες, βλάσφημες. Τέτοιες ἀπόψεις τί ἄλλο φανερώνουν παρά οὐσιαστική ἀποκοπή ἀπό τήν Ἐκκλησία καί ἀπάρνηση τοῦ Χριστιανισμοῦ;
.           Ἄς φοβηθοῦμε τήν ἀσεβῆ τόλμη μας, πού μᾶς παρασύρει στήν αἰώνια καταστροφή!
.           Ἄς ἐγκολπωθοῦμε τήν χριστιανική πίστη! Ἄς ἀγαπήσουμε τήν ὑπακοή στήν Ἐκκλησία, πού εἶναι τόσο ἀγαπητή στούς πιστούς!
.          Ἄς τηροῦμε τίς εὐαγγελικές ἐντολές μέ ἐπιμέλεια ἀλλά καί μέ πνεῦμα «ἀνάξιων δούλων», πού κάνουν ἁπλῶς ὅ,τι ὀφείλουν νά κάνουν κι αὐτό πάλι ἐσφαλμένα.
.           Ἄς καθοδηγούμαστε στά καλά ἔργα ἀπό τό Εὐαγγέλιο καί ὄχι ἀπό τόν ἑαυτό μας.
.         Ἄς μάθουμε νά καλλιεργοῦμε τίς ἀρετές μέ ταπείνωση, ὄχι μέ κενοδοξία, ὑψηλοφροσύνη καί ἐγωισμό. Ὅταν ἀποκτήσουμε τήν θεοδώρητη ταπείνωση, θά ἀντιληφθοῦμε πώς οἱ ἀρετές τῆς πεσμένης ἀνθρωπίνης φύσεως εἶναι «σάρκα καί αἷμα», πού «δέν μποροῦν νά κληρονομήσουν τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ».

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ:  https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/09/λόγος-γιά-τήν-σωτηρία-καί-τήν-χριστιαν3/

βλ. ἐπίσης σχετ.:
https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/06/12/ἀσκητικές-ἐμπειρίες/

, ,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ 1 (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσιανίνωφ)

Λόγος γιά τήν σωτηρία καὶ τὴν χριστιανικὴ τελειότητα [Α´]
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο 

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ἰούνιος 2012

.            Πολλοὶ μιλοῦν γιά τήν σωτηρία καί πολλοί θέλουν τήν σωτηρία. Ἀλλά ἄν ρωτήσει κανείς σέ τί συνίσταται ἡ σωτηρία, δύσκολα θά πάρει ἀπάντηση. Τό κακό, ἄν περιοριζόταν στήν δυσκολία τῆς ἀπαντήσεως, θά ἦταν μικρό. Εἶναι, ὅμως, μεγάλο, γιατί ἡ δυσκολία αὐτή φανερώνει ἄγνοια καί ἡ ἄγνοια κάτι τό πολύ σημαντικό ἀλλά καί πολύ ἐπιζήμιο: ὅτι ὁ ἀγώνας μας στό στάδιο τῶν ἀρετῶν εἶναι ἀκαθόριστος ἤ καί ἐσφαλμένος.
.            Φαινομενικά κάνουμε πολλά καλά ἔργα. Οὐσιαστικά, ὅμως, κάνουμε πολύ λίγα γιά τήν σωτηρία μας. Γιατί; Ἡ ἀπάντηση εἶναι πολύ ἁπλή: Ἐπειδή ἀκριβῶς δέν γνωρίζουμε σέ τί συνίσταται ἡ σωτηρία μας. Γιά νά τό γνωρίσουμε, πρέπει πρῶτα νά μάθουμε σέ τί συνίσταται ἡ ἀπώλειά μας. Γιατί ἡ σωτηρία χρειάζεται μόνο σ᾿ ἐκείνους πού βαδίζουν πρός τήν ἀπώλεια. Ὅποιος, δηλαδή, ζητάει τήν σωτηρία του μέ κάποιον τρόπο, αὐτός ὁπωσδήποτε παραδέχεται ὅτι δέν βρίσκεται στήν ὁδό τῆς σωτηρίας· διαφορετικά, γιά ποιό λόγο νά τήν ζητάει;
.          Ἡ ἀπώλειά μας ὀφείλεται καί συνίσταται στήν διακοπή τῆς κοινωνίας μας μέ τόν Θεό καί στήν σύναψη κοινωνίας μέ τόν σατανά καί τά πνεύματά του, πού ἔπεσαν καί ἀποδοκιμάστηκαν.
.          Ἡ σωτηρία μας συνίσταται στήν διάλυση τῆς κοινωνίας μας μέ τόν σατανά καί στήν ἀποκατάσταση τῆς κοινωνίας μας μέ τόν Θεό.

ΣYNEXIZETAI: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/07/λόγος-γιά-τήν-σωτηρία-καί-τήν-χριστιαν2/

, ,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΕΡΑ, ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ 2 (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσιανίνωφ)

Λόγος γιά τή νοερά, τήν καρδιακή καί τήν ψυχική προσευχή [B´]
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο 

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ἰούνιος 2012

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/06/22/λόγος-γιά-τή-νοερά-τήν-καρδιακή-καί-τήν/

.          Ἡ πλάνη ἔχει διάφορες μορφές καί κάθε μορφή διάφορες βαθμίδες. Τίς πιό πολλές φορές ἡ πλάνη εἶναι καλυμμένη· λίγες φορές εἶναι φανερή. Συχνά φέρνει τόν ἄνθρωπο σέ κατάσταση συγχύσεως τέτοιας, πού φτάνει νά γίνεται γελοῖος καί ἀξιολύπητος. Ὄχι σπάνια τόν ὁδηγεῖ στήν αὐτοκτονία καί τήν τελειωτική ψυχική καταστροφή.
.          Ἡ πλάνη, δυστυχῶς, γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τούς πολλούς πολύ ὄψιμα καί μάλιστα ἀπό τίς φανερές συνέπειές της. Πρέπει, ὅμως, νά γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό ξεκίνημά της, ἀπό τόν πλανεμένο δηλαδή συλλογισμό τοῦ νοῦ. Ὁ πλανεμένος συλλογισμός τοῦ νοῦ ἀποτελεῖ τή βάση ὅλων τῶν παρεκτροπῶν καί τῶν ὀλέθριων ψυχικῶν καταστάσεων. Σ’ αὐτόν ὑπάρχει ἤδη ὅλο τό οἰκοδόμημα τῆς πλάνης, ὅπως στόν σπόρο ὑπάρχει τό φυτό πού θά βλαστήσει μετά τή σπορά του στή γῆ.
.          Ὁ ἀββάς Ἰσαάκ ὁ Σύρος λέει: «Ἔχει γραφεῖ πώς “ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ δέν ἔρχεται φανερά”, ὅπως τήν περιμένουμε. Ὅσοι βρέθηκαν μέ τέτοιο φρόνημα, κατάντησαν σέ ὑπερηφάνεια καί πτώση. Ἀλλά ἐμεῖς ἄς κάνουμε τήν καρδιά τόπο τῶν ἔργων τῆς μετάνοιας καί τῆς θεάρεστης διαγωγῆς. Τά χαρίσματα τοῦ Κυρίου ἔρχονται μόνα τους, ἄν ὁ τόπος τῆς καρδιᾶς γίνει καθαρός καί ἀμόλυντος. Τό νά ζητᾶμε, ὅμως, τή φανερή ἀπόκτηση τῶν ὑψηλῶν θείων χαρισμάτων εἶναι ἀπαράδεκτο γιά τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ. Ὅσοι τό ἔκαναν, ἀπέκτησαν ὑπερηφάνεια κι ἔπεσαν. Κι αὐτό δέν εἶναι σημάδι ἀγάπης πρός τόν Θεό, ἀλλά ἀρρώστια τῆς ψυχῆς. Πῶς μποροῦμε ἐμεῖς νά ζητήσουμε τά ὑψηλά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, ὅταν ὁ θεῖος Παῦλος καυχιέται μέσα στίς δοκιμασίες καί θεωρεῖ ὅτι τό πιό ὑψηλό χάρισμα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ μετοχή στά παθήματα τοῦ Χριστοῦ;».
.          Τήν προσευχητική σου ἄσκηση στήριξέ την ὁλοκληρωτικά στόν Θεό, διαφορετικά δέν θά μπορέσεις νά κάνεις τήν παραμικρή πρόοδο. Σ᾿ αὐτή τήν ἄσκηση κάθε βῆμα προόδου εἶναι θεῖο δῶρο. Ἀπαρνήσου τόν ἑαυτό σου, λοιπόν, καί παραδώσου στόν Θεό. Ἄφησέ Τον νά κάνει σ᾿ ἐσένα ὅ,τι θέλει. Καί δέν θέλει, ὁ πανάγαθος, παρά νά σοῦ χαρίσει ὅσα δέν ἔχει βάλει ὁ λογισμός σου, δέν θέλει παρά νά σοῦ δώσει ἀγαθά τέτοια, πού ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά σου, στή μεταπτωτική τους κατάσταση, δέν τά γνωρίζουν.
.          Ὅποιος δέν ἀπέκτησε ψυχική καθαρότητα, δέν μπορεῖ, ὄχι, δέν μπορεῖ ν᾿ ἀποκτήσει τήν παραμικρή γνώση ἤ ἀντίληψη τῶν πνευματικῶν χαρισμάτων μέ τή φαντασία του, συγκρίνοντάς τα μέ τά γνωστά εὐχάριστα ψυχικά αἰσθήματα. Γι᾿ αὐτό «ρίξε τή φροντίδα σου στόν Κύριο» μέ ἁπλότητα καί πίστη. Μήν ἀκοῦς τίς ὑποβολές τοῦ πονηροῦ, ὁ ὁποῖος ἤδη μέσα στόν παράδεισο ἔλεγε στούς προπάτορές μας, «Θά γίνετε σάν θεοί», καί τώρα ἐμπνέει σ᾿ ἐσένα ἐγωιστική σπουδή στήν ἀπόκτηση τῶν πνευματικῶν δώρων τῆς καρδιακῆς προσευχῆς. Αὐτά τά δῶρα, ἐπαναλαμβάνω, τά δίνει μόνο ὁ Θεός στόν κατάλληλο καιρό καί στόν κατάλληλο τόπο. Καί «τόπος» κατάλληλος εἶναι ὁ σύνολος ψυχοσωματικός ἄνθρωπος πού καθαρίστηκε ἀπό τά πάθη.
.          Ἄς ἀγωνιστοῦμε, λοιπόν, νά ἀπαλλάξουμε τόν ναό μας ―τήν ψυχή καί τό σῶμα μας― ἀπό τά εἴδωλα, ἀπό τίς βδελυρές θυσίες, ἀπό τά εἰδωλόθυτα, ἀπό καθετί εἰδωλολατρικό. Ὅπως ὁ ἅγιος προφήτης Ἠλίας συγκέντρω­σε ὅλους τούς ἱερεῖς καί τούς προφῆτες τοῦ Βάαλ στόν χείμαρρο Κισσών καί ἐκεῖ τούς θανάτωσε, ἔτσι κι ἐμεῖς ἄς βυθιστοῦμε στόν θρῆνο τῆς μετάνοιας. Σ᾿ αὐτόν τόν μακάριο χείμαρρο ἄς θανατώσουμε ὅλες τίς ἀφορμές τῶν παθῶν, ὅλα ὅσα παρακινοῦν τήν καρδιά μας νά προσφέρει θυσία στήν ἁμαρτία, ὅλα ὅσα κάνουν μία τέτοια θυσία νά φαίνεται δικαιολογημένη. Ἄς καθαρίσουμε τόν ναό μας καί τόν περίβολό του μέ τά δάκρυα. Διπλά καί τριπλά ἄς κλάψουμε, γιατί ἡ ἀκαθαρσία τῆς ψυχῆς δέν φεύγει παρά μέ ἄφθονα δάκρυα. Ἄς χτίσουμε νέο ναό μέ πέτρες θεῖες, μέ αἰσθήματα εὐαγγελικά. Ἄς μήν ἀφήσουμε χῶρο γιά τά αἰσθήματα τοῦ παλαιοῦ ἁμαρτωλοῦ ἑαυτοῦ μας, ὅσο κι ἄν αὐτά φαίνονται ἀθῶα καί ὡραῖα. Τότε ὁ μεγάλος Θεός θά στείλει τήν πανίερη φωτιά Του στίς καρδιές μας καί θά τίς κάνει ναούς τῆς χαρισματικῆς προσευχῆς, ὅπως εἶπε μέ τά θεῖα Του χείλη: «Ὁ οἶκος μου θά ὀνομαστεῖ οἶκος προσευχῆς».

, ,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΕΡΑ, ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ 1 (Ἁγ. Ἰγν. Μπριαντσιανίνωφ)

Λόγος γιά τή νοερά, τήν καρδιακή καί τήν ψυχική προσευχή [Α´]
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο 

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς, Ἰούνιος 2012

.         Τὴν νοερά, τήν καρδιακή καί τήν ψυχική προσευχή τήν χαρίζει μέ τόν καιρό ὁ σπλαχνικός Κύριος σ’ αὐτόν πού ἀδιάλειπτα καί εὐλαβικά ἀσχολεῖται μέ τήν προσεκτική προσευχή, προφέροντάς την εἴτε μεγαλόφωνα εἴτε ψιθυριστά, ἀνάλογα μέ τήν περίσταση. Τή χαρίζει ὁ Κύριος σ᾿ αὐτόν πού, ὅταν προσεύχεται, συγκεντρώνει τόν νοῦ του στίς λέξεις τῆς προσευχῆς, ἀποδιώχνοντας ὅλες τίς σκέψεις καί φαντασιώσεις, ὄχι μόνο τίς ἐφάμαρτες καί τίς μάταιες ἀλλά ἀκόμα καί τίς φαινομενικά καλές.
.       Ἀδελφέ, δέν σέ συμφέρει νά λάβεις πρόωρα τή θεοδώρητη καρδιακή προσευχή. Δέν σέ συμφέρει νά αἰσθανθεῖς πρόωρα τήν πνευματική της γλυκύτητα. Γιατί, ἄν δέν μάθεις πρῶτα μέ πόση εὐλάβεια καί μέ πόση προσοχή πρέπει νά φυλάσσεται τό δῶρο αὐτό τοῦ Θεοῦ, μπορεῖ νά τό χρησιμοποιήσεις γιά κακό, γιά βλάβη καί καταστροφή τῆς ψυχῆς σου. Ἄλλωστε, εἶναι ἀδύνατο νά προοδεύσεις στή μακάρια νοερά καί καρδιακή προσευχή μέ τόν προσωπικό σου ἀγώνα μόνο. Ὁ Θεός εἶναι ἐκεῖνος πού μπορεῖ νά ἑνώσει τόν νοῦ μέ τήν καρδιά σου καί μ᾿ ὅλη τήν ψυχή σου, νά ἑνώσει αὐτά πού χωρίστηκαν μέ τήν προπατορική πτώση. Κι ἄν ἐμεῖς ἀσκήσουμε μέ ἀσύνετο τρόπο βία στόν ἑαυτό μας, ἐπιδιώκοντας μέ τόν προσωπικό ἀγώνα τήν ἀπόκτηση τῶν δώρων ἐκείνων πού μόνο ἀπό τόν Θεό στέλνονται, μάταια θά κοπιάσουμε. Καί καλά θά ἦταν, ἄν ἡ ζημιά περιοριζόταν στήν ἀπώλεια χρόνου καί κόπων! Γιατί συχνά, ὅσους ἐγωιστικά ἐπιζητοῦν ὑψηλές πνευματικές καταστάσεις πού ταιριάζουν μόνο στήν ἀνακαινισμένη ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀνθρώπινη φύση, τούς βρίσκει μεγαλύτερη ψυχική συμφορά: Πέφτουν σέ “πλάνη”, ὅπως αὐτή ὀνομάζεται ἀπό τούς ἁγίους πατέρες. Καί εἶναι εὔλογο. Τό ξεκίνημά τους, βλέπετε, εἶναι σφαλερό. Πῶς, λοιπόν, νά μήν εἶναι σφαλερή καί ἡ κατάληξη;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/06/25/λόγος-γιά-τήν-νοερά-τήν-καρδιακή-καί-τή/

, ,

Σχολιάστε

Νέα Ἔκδοση: ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´ (Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ)

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ Δ´
ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς Ἰούνιος 2012
Σελ. 358

.          Ἐξεδόθη καὶ τὸ τέταρτο μέρος-τόμος τῆς συλλογῆς «ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ» μὲ τὴν ἐπιμέλεια τῆς Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου. Ὁ πρῶτος τόμος εἶχε ἐκδοθεῖ τὸ 2009.
.          «Οἱ ἅγιοι Πατέρες ὅλων τῶν ἐποχῶν ἐκφράζουν τὴν σχέση τους μὲ τὴν ἀποκεκαλυμμένη θεία ἀλήθεια μὲ τὴν λέξη “πιστεύω”. Στὴν σύγχρονη κοινωνία, ποὺ καυχιέται ὑπέρμετρα γιὰ τὸ ὑψηλὸ μορφωτικό της ἐπίπεδο καὶ τὶς χριστιανικές της ἀρχές, διαρκῶς ἐξαπλώνεται ἡ χρήση τῆς λέξεως “νομίζω”. Μ᾽ αὐτὴν τὴν λέξη ἐκφράζουν πιὰ οἱ ἄνθρωποι τὴν ἐσωτερική τους σχέση μὲ τὴν θεία ἀποκάλυψη. Ποῦ ὀφείλεται, λοιπόν, ἡ ἐμφάνιση τῆς λέξεως αὐτῆς; Στὴν ἄγνοια τοῦ χριστιανισμοῦ». (Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

ΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ τοῦ βιβλίου

– Λόγος γιὰ τὴν νοερά, τὴν καρδιακὴ καὶ τὴν ψυχικὴ προσευχὴ
– Λόγος γιὰ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ,
– Ὁ Ξένος
– Μυστικὴ ἑρμηνεία τοῦ 99ου ψαλμοῦ
– Λόγος γιὰ τὴν σωτηρία καὶ τὴν χριστιανικὴ τελειότητα
– Λόγος γιὰ τὶς διάφορες καταστάσεις τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὡς πρὸς τὴν σχέση της μὲ τὸ καλὸ καὶ τὸ κακὸ

– ΕΙΣΑΓΩΓΗ

– ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ
– Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΛΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
– Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
– Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΛΥΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
– Η ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΗΣ ΛΥΤΡΩΜΕΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ, ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΒΛΑΒΗΣ ΤΗΣ, ΜΕ ΤΗΝ METANOIA
– Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ

,

1 Σχόλιο