Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἁγιολογία

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΑΝΑΓΡΑΦΗΣ ΤΕΤΡΑΔΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΟΣΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ στὸ ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ναγγελία το Οκουμενικο Πατριάρχη
γι
τν ναγραφ τεσσάρων γιορειτν σίων
στ
γιολόγιο τς
κκλησίας

.                Τὴν ἀναγραφὴ στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας  τῶν ἁγιορειτῶν ὁσίων Δανιὴλ Κατουνακιώτου, Ἱερωνύμου Σιμωνοπετρίτου, Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ καὶ Ἐφραὶμ Κατουνακιώτου προανήγγειλε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ Βαρθολομαῖος.
.               Ἡ ἀναγγελία αὐτὴ πραγματοποιήθηκε, κατὰ τὴν 20η Ὀκτωβρίου 2019, μετὰ τὴν  Ἐπίσημη Ὑποδοχὴ τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, κατὰ τὴν τάξιν, ὑπὸ τῆς Διπλῆς Συνάξεως στὶς Καρυὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

[…]

ΠΗΓΗ: hagioritikesmnimes.blogspot.com

 

 

, ,

Σχολιάστε

Ο ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΡΗΜΙΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 960 ΧΡΟΝΙΑ

Ο ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΡΗΜΙΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 960 ΧΡΟΝΙΑ

.           Ὁ ἀρχαιότερος γνωστός Ἐρημίτης Ἅγιος τῆς Κρήτης εἶναι ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Ὁμολογητής, ὁ ὁποῖος κοιμήθηκε τό ἔτος 658 μ.Χ.. Ἡ βιογραφία του μᾶς εἶναι γνωστή ἀπό τήν παλαίτυπη σειρά «Acta Sanctorum», καθώς καί ἀπό ἄλλες πηγές. Ὅπως ἀναφέρει ἡ παραπάνω πηγή, ὁ Κρητικός Νότος δέν ἦταν τόσο φημισμένος τά χρόνια ἐκεῖνα γιά τόν πλοῦτο, ὅσο γιά τό πλῆθος τῶν ἀνδρῶν πού ἀσκούνταν στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ.
.          Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ἀνήκει στήν κατηγορία τῶν ἀσκητῶν πού ἀφιερώθηκαν στόν Θεό μέ βαθειά ἄσκηση καί τέλεια ἀποταγή ἐκ τοῦ κόσμου, μέσα σέ σπήλαιο πού βρισκόταν στά νότια παράλια τῆς Κρήτης. Οἱ πνευματικοί του ἀγῶνες ἔγιναν πολύ γνωστοί. Ὅπως συνάγεται ἀπό τόν βίο του ἔζησε μέ θεϊκή φλόγα καί ἀσκήθηκε μέ μεγάλο πόθο ψυχῆς, ἀντιμαχόμενος τό κοσμικό φρόνημα.
.           Ὁ ἐν λόγῳ Ἅγιος στό σπήλαιο ὅπου ἀθλήθηκε πνευματικά ἀποκτῶντας μεγάλες ἀρετές, στό ἴδιο σπήλαιο ἐνταφιάσθηκε μέ ἀφάνεια. Οἱ γειτονικοί κάτοικοι τῆς ἐρημιᾶς μέσα στήν ὁποία ἔζησε δημιούργησαν λατρεία γιά αὐτόν καί ἐπειδή ἦταν δύσκολη ἡ πρόσβαση στόν Τόπο τοῦ σπηλαίου του, μετέφεραν τό σκήνωμά του σέ πόλη, στολίζοντάς το μέ ἰδιαίτερο τρόπο.
.           Παρατήρησαν ὅμως ὅτι ὅσο χρονικό διάστημα, περίπου γιά τρία χρόνια καί ἕξι μῆνες, τό σῶμα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἐρημίτη, βρισκόταν στήν πόλη αὐτή, μακρυά ἀπό τόν τόπο τῆς ἄσκησής του, ἐπικράτησαν ξηρασίες, χάθηκαν τεράστιες σοδειές σιτηρῶν καί σταμάτησε ὁ οὐρανός νά δίδει βροχή. Τήν κατάσταση αὐτή οἱ ἄνθρωποι τήν αἰτιολόγησαν ἐξ αἰτίας τῆς μεταφορᾶς τοῦ λειψάνου τοῦ ἐρημίτη στόν κόσμο, γι᾽ αὐτό καί ἀποφάσισαν νά ἐπιστρέψουν τό λείψανό του στό σπήλαιο τῆς ἄσκησής του. Τότε σταμάτησε ἡ ξηρασία, ἔπεσε ἄφθονη βροχή καί ἡ γῆ χόρτασε ἀπό νερό. Στό σπήλαιο αὐτό τό σῶμα τοῦ Ἁγίου ἔμεινε μέσα σέ ταφικό μνημεῖο, τιμώμενο ἀπό ὅλους μέ περισσή εὐλάβεια.
.           Τό ἔτος 1058, Βενετσιάνοι ἔμποροι ἦλθαν μέ πλοῖο στά νότια παράλια τῆς Κρήτης, πέρασαν τά δύσβατα μέρη πού ὁδηγοῦσαν στόν τόπο τῆς σπηλιᾶς πού ἦταν θαμμένος ὁ Ἅγιος τό 658, ἔκλεψαν τό σῶμα του καί τό μετέφεραν στή Βενετία, στό γνωστό Νησί τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Μείζονος. Σχετικές πληροφορίες ὑπάρχουν στό βιβλίο “DELLE INSCRIZIONI VENEZIANE”. Τό ἄφθαρτο σκήνωμα τοῦ Ἁγίου παρέμενε στή Βενετία, στόν παραπάνω ἀναφερόμενο Ναό, μέσα σέ μιά λάρνακα.
.           Πρίν ἀπό περίπου 20 χρόνια τό Μοναστῆρι τῆς Παναγίας τοῦ Κουδουμᾶ, τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολεως Γορτύνης καί Ἀρκαδίας, ἄρχισε νά μελετᾶ καί νά ἀσχολεῖται μέ τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Ἐρημίτη. Τό Μοναστήρι αὐτό σέ ἔνδειξη σεβασμοῦ πρός τόν Ἅγιο Κοσμᾶ, ἀνακαίνισε ἕνα ἀπό τά σπήλαια τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἀφιέρωσε Ἱερό Ναό στό ὄνομά του, καί κάθε χρόνο γιορτάζει τή μνήμη του, πού εἶναι στίς 2 Σεπτεμβρίου, στό συγκεκριμένο σπήλαιο. Στό διάβα τοῦ χρόνου, ἡ Ἱερά Μονή Κουδουμᾶ ἦρθε, κατά τήν ἐκκλησιαστική τάξη, σέ ἐπαφή μέ τό παραπάνω Μοναστήρι στή Βενετία, παρακαλῶντας νά δοθεῖ τεμάχιο τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου.
.           Μετά ἀπό ἐπισκέψεις τῶν πατέρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κουδουμᾶ μαζί μέ εἰδικούς ἐρευνητές καί μετά ἀπό μιά μακρά ἱστορία συνεννοήσεων, στήν τελευταία ἐπίσκεψη τῆς Ἀντιπροσωπίας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Κουδουμᾶ στή Βενετία, ἀφοῦ προηγήθηκαν μελέτες, ἐγκρίσεις τῶν Ἰταλικῶν ἀρχαιολογικῶν ὑπηρεσιῶν, μέ ἄδεια τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ Πατριαρχείου Βενετίας, στίς 16 Ὀκτωβρίου 2018, ἔγινε ἡ τελευταία φάση τῆς ἀποσφράγισης τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἐρημίτη
.           Τελικά, δόθηκε στή Ἱερά Μονή Κουδουμᾶ ἀπό τούς Ρωμαιοκαθολικούς μοναχούς τῆς Μονῆς Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Μείζονος τῆς Βενετίας καί τό Ρωμαιοκαθολικό Πατριαρχεῖο Βενετίας, ἱκανό μέρος ἀπό τά ἱερά λείψανα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἐρημίτη, μέρος ἀπό τό ὕφασμα πού κάλυπτε τόν Ἅγιο, τέσσερα μεγάλα τμήματα ἀπό τή ζωγραφική ἐπιφάνεια τῆς εἰκονομαχικῆς λάρνακας τοῦ 8ου αἰῶνα πού κάλυπτε τόν Ἅγιο καθώς καί οἱ ἀρχαῖες κλειδαριές της, γιά νά φιλοξενηθοῦν γιά πάντα στό Μοναστήρι τοῦ Κουδουμᾶ. Ἡ λάρνακα ξανακλείσθηκε καί σφραγίσθηκε μέ βουλοκέρι.
.           Στίς 17 Ὀκτωβρίου 2018 ἡ ἀποστολή τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κουδουμᾶ ἀναχώρησε μέ πλοῖο ἀπό τή Βενετία, τά ἐν λόγῳ ἱερά λείψανα ἔφθασαν στήν Ἱερά Μητρόπολη Γορτύνης καί Ἀρκαδίας, στίς 20 Ὀκτωβρίου 2018 καί ἀπό ἐκεῖ κατέφθασαν στό Μοναστήρι τοῦ Κουδουμᾶ ὅπου ἔγινε ἡ ὑποδοχή τους καί ἀκολούθησε ἱερά ἀγρυπνία.
.           Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης χαιρετίζει μέ βαθειά πνευματική ἀγαλλίαση, τήν ἔλευση τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἐρημίτη στόν τόπο τῆς ἄσκησής του, τή Μεγαλόνησο Κρήτη. Ἡ ἐπανακομιδή τμήματος τοῦ ἱεροῦ λειψάνου Του στόν Τόπο μας ἀποτελεῖ, ἀπό πλευρᾶς ἀρχαιότητας, τό δεύτερο σπουδαιότερο γεγονός ἐπιστροφῆς τιμίου λειψάνου, στή Μεγαλόνησο Κρήτη, μετά τήν ἐπανακομιδή τῆς Τιμίας Κάρας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Τίτου, Πρώτου Ἐπισκόπου τῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας Κρήτης.
.           Ἡ Ἱερά Σύνοδος θά ἀποστείλει τά κατάλληλα εὐχαριστήρια γράμματα στό Ρωμαιοκαθολικό Πατριάρχη Βενετίας καί στή Ρωμαιοκαθολική Ἱερά Μονή Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Μείζονος Βενετίας.
.           Γιά νά τιμηθεῖ κατάλληλα τό σπουδαῖο αὐτό Ἱστορικό γεγονός καί νά πληροφορηθεῖ ὁ εὐσεβής λαός τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀποφάσισε τά παρακάτω:

1. Τό Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018 στήν Ἱερά Μονή Κουδουμᾶ νά τελεσθεῖ Ἀρχιερατικό Συλλείτουργο.
2. Τήν Κυριακή, 12 Μαΐου 2019, κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται ἡ ἐπέτειος τῆς ἐπανακομιδῆς τῆς Τιμίας Κάρας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Τίτου, τά ἱερά λείψανα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἐρημίτη νά μεταφερθοῦν στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Ἁγίου Τίτου Ἡρακλείου, ὅπου θά τελεσθεῖ Συνοδική Θεία Λειτουργία. Ἡ Τιμία Κάρα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Τίτου καί τά ἱερά λείψανα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ θά λιτανευθοῦν ἀπό κοινοῦ, τό ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας, κατά τήν καθιερωμένη λιτάνευση, στήν πόλη τοῦ Ἡρακλείου.
3. Τή Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019 Συνοδική Ἀντιπροσωπεία νά μεταφέρει τά ἱερά Λείψανα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ ἀπό τόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τοῦ Ἁγίου Τίτου Ἡρακλείου, στήν Ἱερά Μονή Κουδουμᾶ, ὅπου θά τοποθετηθοῦν σέ κατάλληλο χῶρο.
4. Νά γίνουν εἰδικές ἐκδόσεις σχετικά μέ τόν βίο τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ, προκειμένου νά γνωστοποιηθεῖ στό λαό τοῦ Θεοῦ, ἡ ἀσκητική πολιτεία καί ἡ μαρτυρία τοῦ ἀρχαιότερου γνωστοῦ Ἐρημίτη καί Ὁμολογητή τῆς Μεγαλονήσου.
5. Νά ὀργανωθεῖ τριήμερο ἐκδηλώσεων μέ σχετική Ἐπιστημονική Ἡμερίδα, ἐντός τοῦ μηνός Μαΐου 2019, στό ὁποῖο θά κληθοῦν ἀπό τή Βενετία ἄνθρωποι πού σχετίζονται μέ τά παραπάνω, οἱ ὁποῖοι θά τιμηθοῦν ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης.
6. Νά καθιερωθεῖ, κατ᾽ ἔτος, ἡ τρίτη Κυριακή μηνός Μαΐου, ὡς ἡ ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῆς ἐπανακομιδῆς τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἐρημίτη στήν Ἱερά Μονή τοῦ Κουδουμᾶ.

ΠΗΓΗ: ekklisiakritis.com

 

,

Σχολιάστε

ΑΓΙΟΙ ΠΕΡΓΗΣ-ΣΙΔΗΣ-ΑΤΤΑΛΕΙΑΣ

Ἐπισκόπου Σωτηρίου Τράμπα, Μητροπολίτου Πισιδίας,
«Ἀστέρες φωταυγεῖς, Πέργης – Σίδης – Ἀτταλείας τῆς Μικρασίας»
Ἱερὰ Μητρόπολη Πισιδίας, Ἐξαρχία Σίδης καὶ Ἀτταλείας,
Ἀθήνα 2010, σσ. 248.
Ὑπάρχουν κάποιοι ποὺ δὲν κουράζονται νὰ χτίζουν μὲ τὸν ἴδιο ζῆλο ποὺ κάποιοι ἄλλοι γκρεμίζουν. Ὁ Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Σωτήριος ἀνήκει σὲ αὐτοὺς ποὺ χτίζουν ἀκούραστοι. Ὑπῆρξε θαυμάσιος πρωτοσύγκελος μὲ ἔξοχα διοικητικὰ προσόντα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ἐπὶ Ἀρχιεπισκοπίας  Ἱερωνύμου Α΄. Ἀργότερα μὲ δική του αἴτηση πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀνέλαβε τὴν εὐθύνη τοῦ ἱεραποστολικοῦ κλιμακίου τῆς Κορέας. Ἐκεῖ ἔθεσε τὶς βάσεις γιὰ ἕνα ἐλπιδοφόρο μέλλον τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὴν Ἄπω Ἀνατολὴ καὶ ἰδιαίτερα στὴν Κορέα. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τὸν ἀνύψωσε στὸ ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα καὶ ἀργότερα τὸν κατέστησε ἐπίσκοπο ὄχι μόνον τῆς Κορέας ἀλλὰ καὶ τῆς Ἰαπωνίας. Ἡ προαγωγή του σὲ Μητροπολίτη Πισιδίας, μετὰ τὴν παραίτησή του ἀπὸ τὴ Μητρόπολη Κορέας, δὲν τὸν ἄφησε ἀνενεργό. Δέχθηκε τὸ “δῶρο” τοῦ τίτλου τῆς Μητροπόλεως Πισιδίας προσφέροντας τὸ δικό του “ἀντίδωρο”. Ἔσκυψε στὴν ἱστορία τῶν ἐπισκοπῶν ποὺ ἀνήκουν στὴ δικαιοδοσία του καὶ προσπάθησε νὰ δώσει στοὺς πιστοὺς μιὰ ἀνταύγεια τῆς δόξας τῶν περασμένων ἐθνικῶν καὶ θρησκευτικῶν μεγαλείων τῆς μικρασιατικῆς γῆς καὶ ζωντανεύει στὴ μνήμη μας τὶς χαμένες πατρίδες καὶ τὶς ἀλησμόνητες δόξες τῆς Ὀρθοδοξίας γιὰ αἰῶνες.
Μετὰ τὴν ἔκδοση τοῦ βιβλίου του “Ἡ Ἁγιοτόκος Πισιδία”, στὴν ὁποία παρουσίασε χιλιάδες Ἁγίους τῆς ἐπαρχίας Πισιδίας ὁ Σεβασμιώτατος κ. Σωτήριος παρουσιάζει μὲ αὐτὴ τὴν ἔκδοση καὶ τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐξαρχίας Σίδης καὶ Ἀτταλείας, ποὺ ἀνήκουν στὴν ἐπαρχία τῆς Πισιδίας ἀλλὰ καὶ τοὺς Ἁγίους τῆς Μητροπόλεως Πέργης.
Τὸ νεὸ βιβλίο τοῦ Σεβασμιωτάτου εἶναι ἐξαίρετης ἐκτυπωτικῆς καλαισθησίας μὲ πλῆθος μαυρόασπρες καὶ ἔγχρωμες φωτογραφίες, χάρτες καὶ ἄλλο ἐποπτικὸ ὑλικὸ ποὺ βοηθεῖ τὸν ἀναγνώστη νὰ συνειδητοποιήσει τὸ γεωγραφικὸ χῶρο τῆς δικαιοδοσίας τῆς Μητροπόλεως Πισιδίας καὶ τὸν πλοῦτο τῶν ἐκκλησιαστικῶν μνημείων καὶ τῶν Ἁγίων καὶ τῶν ἡρώων ποὺ ἔλαμψαν στὸ στερέωμα τῆς εὐλογημένης αὐτῆς γωνιᾶς τῆς Μικρασίας.
Τὸ βιβλίο χωρίζεται σὲ δύο μέρη. Στὸ πρῶτο μέρος περιλαμβάνονται οἱ βίοι τῶν Ἁγίων της Πέργης, τῆς Σίδης καὶ τῆς Ἀτταλείας καὶ στὸ δεύτερο μέρος ἐπιχειρεῖται μιὰ ἁδρομερὴς ἐξιστόρηση τῆς ἱστορίας τῶν ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων καὶ τῶν ἐρειπωμένων πόλεων τῶν ὡς ἄνω περιοχῶν.
Ὁ ἀναγνώστης παίρνει ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Σεβασμιωτάτου πολλά. Κατ´ ἀρχὴν μαθαίνει πράγματα γνωστὰ σὲ λίγους. Καὶ ὕστερα ἀναμοχλεύει στὴ μνήμη τὰ περασμένα ἔνδοξα μεγαλεῖα τοῦ Βυζαντίου καὶ τοῦ περίλαμπρου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.
Εὐχόμαστε ἐκ βαθέων ὁ Θεὸς νὰ χαρίζει χρόνια καὶ φωτισμὸ στὸ Σεβασμιώτατο, γιὰ νὰ συνεχίσει νὰ στηρίζει τὴν ἄμπελον ἣν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά τοῦ Ὑψίστου στὴν Κορέα καὶ στὴν Ἄπω Ἀνατολὴ ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ προσφέρει στοὺς πιστούς τους ἠδεῖς καρποὺς τῆς σοφίας καὶ τῆς θεολογικῆς του πένας.
Πηγή: Π. Τελεβάντος

,

Σχολιάστε

ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ», τ. 46, ΙΑΝ.-ΜΑΡΤ. 2010
ΠΑN. Σ. MΑPTINH: «Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν», Ἐκδόσεις TΑΩΣ, Πάτρα 2009.
Tό τελευταῖο βιβλίο τοῦ δόκτωρος Θεολογίας καί Ἄρχοντος Ἱερομνήμονος τοῦ Oἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Παναγιώτη Mαρτίνη, μέ τόν τίτλο Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν, εἶναι μιά «Προσέγγιση στήν τοπική Ἁγιολογία», ὅπως καί ὁ ἴδιος ἀναφέρει στόν ὑπότιτλο, ἡ ὁποία διακρίνεται γιά τήν ἐπάρκειά της καί τή συγκροτημένη δομή της. Ὁ συγγραφέας εἶναι γνωστός στήν Πάτρα ἀπό τή μακρά καί εὐδόκιμη ἐκπαιδευτική διαδρομή του καί ἀπό τήν πολυσχιδῆ καί δόκιμη συγγραφική προσφορά του, ἰδίως σέ ἁγιολογικές μελέτες.
Ἡ συγκεκριμένη ἐργασία του εἶναι ἀξιοπρόσεκτη καί ἀποτελεῖ σημαντική συμβολή στό σύγχρονο κοινωνικό καί θεολογικό προβληματισμό, γιά τήν «τοπική ἁγιολογία».
Tήν ἐπιμέλεια τῆς ἐκδόσεως εἶχε ὁ π. Nικόδημος Mπαρούσης, ἀρχιμανδρίτης, ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Mονῆς Xρυσοποδαριτίσσης Πατρῶν, ὁ ὁποῖος, στό προλογικό του σημείωμα, τονίζει ὅτι ἡ μελέτη τοῦ κ. Mαρτίνη ἔχει χαρακτήρα ἀπολογητικό τῆς αὐθεντικότητας τῶν Ἁγίων, πού σχετίζονται μέ τήν περιοχή τῆς σημερινῆς δικαιοδοσίας τῆς Mητροπόλεως τῶν Πατρῶν.
Tό βιβλίο χωρίζεται σέ δύο μέρη. Στό πρῶτο «βιογραφοῦνται» οἱ Mάρτυρες τῆς Ἀρχαίας Ἐκκλησίας, οἱ Nεομάρτυρες καί οἱ λοιποί Ἅγιοι τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας καί στό δεύτερο, ὅσοι συνδέονται μέ τήν τοπική ἁγιολογία. Στήν πρώτη ἑνότητα (Mάρτυρες τῆς Ἀρχαίας Ἐκκλησίας) περιλαμβάνονται καί οἱ Mάρτυρες τῶν διωγμῶν τῶν τεσσάρων πρώτων αἰώνων, ἐνῶ οἱ Nεομάρτυρες χαρακτηρίζονται καί Ἐθνομάρτυρες, «ὡς ἐκφραστές τῆς Xριστιανικῆς καί Ἐθνικῆς αὐτογνωσίας τοῦ ὑπόδουλου γένους».
Tά στοιχεῖα τά ὁποῖα παραθέτει γιά κάθε Ἅγιο, εἶναι πολλά καί ἐνδιαφέροντα καί τεκμηριώνονται μέ βιβλιογραφικές ἀναφορές, οἱ ὁποῖες προσδίδουν ἐπιστημονικές ἀξιώσεις στό ἀποτέλεσμα τῆς ἔρευνάς του. Αὐτό τό τελευταῖο καθιστᾶ τό βιβλίο ἀξιόπιστο, διότι ἱκανοποιεῖ τήν ὀρθολογική διάθεση τοῦ σύγχρονου ἀναγνώστη καί τόν ἀποτρέπει ἀπό ἀμφισβητήσεις ἤ ἀπορρίψεις.
Ἡ «βιογράφηση» τῶν τοπικῶν Ἁγίων ἀρχίζει μέ τόν Πρωτόκλητο Ἀνδρέα καί συνεχίζεται μέ τόν Ἀπόστολο Σωσίπατρο, τόν Ὁσιομάρτυρα Παῦλο τόν Πατρέα κ.ἄ.
Tήν Kυριακή τῶν Βαΐων (3 Ἀπριλίου) 1821, τουρκικά στίφη εἰσέβαλαν στήν πόλη τῶν Πατρῶν καί τήν κατέστρεψαν καί κατέσφαξαν τούς κατοίκους. Tά γεγονότα αὐτά περιγράφει ὁ Γάλλος πρόξενος Pouqueville, στό τετράτομο ἔργο του «Histoire de la regénération de la Grèce» καί μεταξύ ἄλλων ἀναφέρεται καί στό μαρτύριο τῶν δεκατετράχρονων Ἀναστασίας καί Xριστoδούλου, πού ἀρνήθηκαν νά ἀλλαξοπιστήσουν καί ἡ Ἐκκλησία τούς ἀνακήρυξε Ἁγίους. Γιά ὅσα συνέβησαν στήν Πάτρα τήν Kυριακή τῶν Bαΐων 1821 ὑπάρχουν μαρτυρίες καί ἀπό ἄλλες πηγές, ὅπως εἶναι τό Ἀρχεῖο τῶν Ἀγωνιστῶν, στό ὁποῖο διασώζονται στοιχεῖα γιά ἕναν ἄλλο Nεομάρτυρα καί Ἐθνομάρτυρα τόν παπά-Γιώργη, πού σφαγιάσθηκε ἀπό τούς Tούρκους ἐπί τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Nαοῦ τῆς Παναγίας Ἀλεξιώτισσας.
Ἡ συμβολή τοῦ κ. Mαρτίνη εἶναι ἀξιέπαινη καί προωθεῖ τίς γνώσεις μας γιά τήν τοπική Ἐκκλησιαστική Ἱστορία, ἡ ὁποία, ἐνῶ εἶναι τόσο πλούσια σέ γεγονότα καί πνευματικότητα, παρουσιάζει βιβλιογραφικές ἐλλείψεις. Mπορεῖ στήν Πάτρα νά ἐκδόθηκαν πολλά καί σημαντικά ἐκκλησιαστικά βιβλία, κυρίως λειτουργικά, λείπουν ὅμως οἱ συνθετικές ἱστορικές μελέτες, γιά τήν τοπική Ἐκκλησία, ὅπως εἶναι ἡ συγκεκριμένη καί σ᾽ αὐτό ἔγκειται ἡ ἰδιαίτερη ἀξία καί σημασία της.
Γ. Δ. Κούβελας
Σημ. «Χ.Β.»: Στὸν Πρόλογο τοῦ βιβλίου καταγράφεται μιὰ εὐστοχοτάτη παρατήρηση τοῦ Ἀρχιμ. π. Νικοδήμου Μπαρούση, Ἡγουμένου τῆς Ἱ. Μονῆς Χρυσοποδαριτίσσης Πατρῶν: «Ὡς φαίνεται, ὁ συγγραφεύς, καταξιωμένoς ἐκπαιδευτικὸς καὶ Ἄρχων Ἱερομνήμων τοῦ Oἰκoυμενικoυ Πατριαρχείoυ, κ. Παναγιώτης Μαρτίνης, γνωρίζει τὸν τρέχοντα πρoβληματισμὸν τῆς συγχρόνου ἑλληνικῆς κoινωνίας περὶ τὴν τιμὴν τῶν Ἁγίων, δι᾽ αὐτὸ καὶ σπεύδει νὰ ἀπαντήση μὲ ὑψηλὸν αἴσθημα εὐθύνης καὶ εἰλικρινείας. Γνωρίζει τὶς δυσκολίες, ποὺ παρoυσιάζει ἡ ἔρευνα εἰς τόν ἁγιολογικὸν τομέα, ἐπειδὴ ἡ προοπτικὴ συγγραφῆς τῶν εὐσεβῶν συναξαριστῶν διαφέρει κατὰ πολὺ τῆς ὀρθoλογικῆς διαθέσεως τοῦ συγχρόνου ἀναγνώστου. Οἱ συναξαρισταί, ἐκκινoῦντες ἀπὸ τῆς βεβαιότητoς τῆς ἱστορικότητoς τῶν Βίων τῶν Ἁγίων, καὶ δίχως νὰ ἀφίστανται oὐσιαστικῶς ἐξ αὐτῶν, συνέθεταν σύντομον πεζὸν βιογραφικὸν ἐγκώμιον, ἀποβλέποντες κυρίως εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν πνευματικὴν οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, δι᾽ αὐτὸ καὶ ἐνίοτε διετύπωναν ἱστoρικὲς ἀνακρίβειες δευτερευούσης σημασίας. Ὅμως ὁ σύγχρονος ἀναγνώστης, ἀτυχῶς ὄχι καὶ τόσον σπανίως πλέον, ἀνoίγει τὸν Συναξαριστὴν ὡς ἂν θὰ ἤνοιγε τὴν Ἐγκυκλoπαιδείαν, πρωτίστως πρὸς συλλογὴν ἱστορικῶν, πoλιτιστικῶν, θεσμικῶν καὶ ἄλλων πληροφoριῶν περὶ τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ, τοὺς ὅποῖους ἤδη δέχεται μετὰ σχετικῶν ἐπιφυλάξεων, δι᾽ αὐτὸ καὶ ὅταν εὑρεθῇ ἔστω καὶ πρὸ μιᾶς ἀσημάντου ἀνακριβείας, ὁδηγεῖται εἰς τὴν πλήρη ἀμφισβήτητσιν ἢ καὶ ἀπόρριψιν τοῦ ἰδίου τοῦ προσώπου τοῦ Ἁγίου…»

, ,

Σχολιάστε