Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἁγιοκατάταξη

ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Σιμωνοπετρίτου καὶ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ Σαχάρωφ

.              Τήν Τετάρτην, 27ην τ. μ. Νοεμβρίου 2019, συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρείαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς προγραμματισθείσας δι᾿ ἕν τριήμερον ἐργασίας αὐτῆς.
.                Μετά τήν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν προγενομένων συνεδριῶν, ἤρξατο ἡ θεώρησις τῶν ἀναγεγραμμένων ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει θεμάτων.
.               Εἰδικώτερον, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος, ἀποδεχθεῖσα εἰσήγησιν τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέγραψεν εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τούς ἐγνωσμένης ὁσιακῆς βιοτῆς καί πολιτείας Ἱερομόναχον Ἱερώνυμον Σιμωνοπετρίτην, Καθηγούμενον χρηματίσαντα τῆς ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱερᾶς Βασιλικῆς, Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας, καί ἀκολούθως Οἰκονόμον καί Πνευματικόν τοῦ Μετοχίου Ἀναλήψεως Βύρωνος Ἀττικῆς, καί Ἀρχιμανδρίτην Σωφρόνιον Σαχάρωφ, Καθηγούμενον χρηματίσαντα καί κτίτορα τῆς ἐν Ἔσσεξ Ἀγγλίας Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου.
[…]
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας
τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

ΠΗΓΗ: ecpatr.org

Μικρὸ Σχόλιο «Χρ. ΒΙΒΛ.»: Ἡ παρουσία στοὺς καιρούς μας πολλῶν καὶ λαοφίλητων ἁγίων ἀνθρώπων καὶ οἱ ἐν συνεχείᾳ ἁγιοκατατάξεις αὐτῶν εἶναι ἡ «δροσιστικὴ ἀπάντηση» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν ξηρότητα καὶ ἐρημία ποὺ κατακαίει τὰ πάντα.
.              Ἡ ἁγιοκατάταξη δὲ αὐτῶν εἶναι καὶ μιὰ ἔμμεση ἀλλὰ βροντερὴ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας στὰ διαλυτικὰ ἰδεολογήματα τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Οἱ ἅγιοι αὐτοί, μεταξὺ τῶν ὁποίων οἱ σήμερα ἀναγραφέντες εἰς τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Ἱερώνυμος Σιμωνοπετρίτης καὶ Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ, μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν διδασκαλία τους μαρτυροῦν τὴν ἀκαινοτόμητο Πίστη τῆς Ἐκκλησίας.
.            Ἀβίαστα καὶ δειλὰ προκύπτει μιὰ καλὴ «ὑποψία»: Μήπως σὲ αὐτὲς τὶς Ἁγιοκατατάξεις κρύβεται ἡ μυστικῶς ἠχηρὴ καὶ πραγματικὴ κατάθεση τῆς θεολογικῆς μαρτυρίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὸν σύγχρονο κόσμο; Μήπως εἶναι ἐπιβεβλημένος ἕνας τίμιος προβληματισμὸς γύρω ἀπὸ τὸ θέμα αὐτό;

 

Σχολιάστε

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΑΝΑΓΡΑΦΗΣ ΤΕΤΡΑΔΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΟΣΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ στὸ ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ναγγελία το Οκουμενικο Πατριάρχη
γι
τν ναγραφ τεσσάρων γιορειτν σίων
στ
γιολόγιο τς
κκλησίας

.                Τὴν ἀναγραφὴ στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας  τῶν ἁγιορειτῶν ὁσίων Δανιὴλ Κατουνακιώτου, Ἱερωνύμου Σιμωνοπετρίτου, Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ καὶ Ἐφραὶμ Κατουνακιώτου προανήγγειλε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ Βαρθολομαῖος.
.               Ἡ ἀναγγελία αὐτὴ πραγματοποιήθηκε, κατὰ τὴν 20η Ὀκτωβρίου 2019, μετὰ τὴν  Ἐπίσημη Ὑποδοχὴ τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, κατὰ τὴν τάξιν, ὑπὸ τῆς Διπλῆς Συνάξεως στὶς Καρυὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

[…]

ΠΗΓΗ: hagioritikesmnimes.blogspot.com

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ (Μιὰ ξεχωριστὴ φωνὴ «σιώπησε»)

.                Ἀπεβίωσε χθὲς 22.10.2018, σὲ ἡλικία 76 ἐτῶν, ἀπὸ παθολογικὰ αἴτια, ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Δοχειαρίου Ἁγίου Ὅρους, Γέροντας Γρηγόριος. Ὁ κατὰ κόσμον Ἐμμανουὴλ Ζουμῆς κατάγονταν ἀπὸ τὴν Πάρο καὶ ἦταν ἀπόφοιτος τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Πρὶν ἀπὸ τὴν ἐγκαταβίωσή του στὸ Ἅγιον Ὄρος, μόνασε στὴν Πάρο καὶ τὴν Πάτμο, «παρὰ τοὺς πόδας» τῶν ἅγιων Πατέρων Φιλόθεου Ζερβάκου καὶ Ἀμφιλόχιου Μακρή. Χρημάτισε Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Μυρτιᾶς καὶ τῆς Μονῆς Προυσσοῦ στὸ Καρπενήσι. Μετά, ἐνθρονίστηκε Ἡγούμενος τῆς ἁγιορείτικης Ἱερᾶς Μονῆς Δοχειαρίου, τὴν ὁποία ἀναστήλωσε καὶ ἐπάνδρωσε μὲ ἐπιτυχία.
Καλὸ Παράδεισο Γέροντα Γρηγόριε.

ΠΗΓΗ: agioritikesmnimes.blogspot.com

Τὸ τελευταῖο δημοσίευμα
τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Δοχειαρίου
Γέροντος Γρηγορίου [7 Ὀκτωβρίου 2018]

ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ

.             Στοὺς ἔσχατους αὐτοὺς καιροὺς ποὺ ζοῦμε, ὅπου κοιτάξης, σκιὲς θὰ δῆς καὶ ἀποστροφὴ τοῦ φυσικοῦ καὶ τοῦ καλοῦ. Ἄλλαξε τὸ ὕφος καὶ τὸ ἦθος τῶν ἀνθρώπων καὶ μὲ περισσότερο θάρρος μπορεῖς νὰ περπατᾶς σὲ ἔρημους τόπους, παρὰ ἐκεῖ ποὺ κατοικοῦν ἄνθρωποι. «Εἶδα τὸν ἄνθρωπό μου· εἶδα τὸν Θεό μου.» Αὐτὸ δὲν ἔχει σήμερα καμμιὰ ἰσχύ
.             Παράκλητο Πνεῦμα ὅμως δὲν μᾶς ἀφήνει ἀπαρηγόρητους καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦμε μὲ τὴν ἐμφάνιση ἁγίων ἀνθρώπων στὴν ἐποχή μας. Σπεύδουμε τά πλήθη τῶν πιστῶν νὰ ἀσπαστοῦμε τοὺς τάφους τους καὶ νὰ ἀναζητήσουμε τὴν ἀνάβλυση τῶν ἰαμάτων καὶ τὴν κάθαρση τῶν ψυχῶν μας. Πόσα σύγχρονα προσκυνήματα ἔχουμε. Ὀάσεις μέσα στὴν ξηρασία ποὺ περνᾶμε.
.             Τὴν ἁγιότητα τῶν Ὁσίων αὐτῶν καταγγέλλει πρῶτα ὁ λαός. Αὐτὸς εἶναι τὸ στόμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν φωνή του ἐπισημοποιεῖ ἡ Ἐκκλησία μέσα ἀπὸ τὶς Συνόδους. Πολλοὶ μὲ ρωτοῦνε:
– Τὸ εἶπε ἡ Ἐκκλησία;
– Τὸ διατυμπανίζει ὁ λαός.
.             Καὶ πολλὲς φορὲς φαίνεται ὅτι βιάζεται καὶ κτίζει ναοὺς καὶ κάνει πανηγύρια. Ὁ λαὸς πάντα πάει μπροστά. Ἔπειτα βέβαια, ὅταν ἔρχεται ἡ Ἐκκλησία καὶ σφραγίζει τὸ θαῦμα τῆς ἁγιότητας, ἐπισημοποιεῖ τὰ τραγούδια ποὺ συνέταξε ὁ λαός, γιὰ νὰ ὑμνήση τὸν πατέρα καὶ τὸν ἅγιο.
.             Ποιός θὰ πάη σήμερα στὴν Πάρο καὶ δὲν θὰ ἀκούση γιὰ τὰ παλαίσματα, τοὺς ἀγῶνες καὶ τὰ ἀθλήματα τοῦ γέροντος Φιλοθέου; Λυπούμαστε βέβαια ποὺ ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία κωφεύει καὶ δὲν μᾶς δίνει τὴν σφραγῖδα.
.             Τετάρτη, 29η τοῦ μηνὸς Αὐγούστου, ἡ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἐσφράγισε τὴν πίστη τοῦ λαοῦ καὶ ἀναγνώρισε ἐπίσημα τὴν ἁγιότητα τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου τοῦ Πατμίου. Ὅσα μέρη τὸν γνώριζαν χτύπησαν πανηγυρικὰ τὶς καμπάνες καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεό, ποὺ εἶδαν τὴν εἰκόνα τοῦ Ἀμφιλοχίου ἀνηρτημένη στὸ προσκυνητάρι. Ὅλα αὐτὰ μᾶς χαροποίησαν πολλά, μᾶς γέμισαν εὐφροσύνη καὶ ὅλοι ἀγαλλομένῳ ποδὶ ψάλλουμε τὸ τροπάριό του, ποὺ τὸ εἴχαμε στὸ σεντούκι μέσα καὶ περιμέναμε νὰ κυματίση ἡ σημαία τῆς ὁσιότητάς του.
.             «Τῇ ἀγάπῃ τοῦ Λόγου ὅλος πυρούμενος, ἐξ ἁπαλῶν σου ὀνύχων ἀφωσιώθης Θεῷ, εὐλαβείας, Ἀμφιλόχιε, θησαύρισμα· ἐπὶ τῷ στήθει Ἰησοῦ ἠξιώθης προσπεσεῖν μετὰ τοῦ Ἠγαπημένου, κἀκεῖθεν ἤντλησας, μάκαρ, θεολογίας ἔνθεα νάματα.»
.             Δυστυχῶς ὅμως, ἡ διακήρυξη τῆς κατατάξεως τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου στὶς δέλτους τῆς Ἐκκλησίας ἔγινε ἀπὸ ἐπίσκοπο, ποὺ οὔτε τὸν συναναστράφηκε οὔτε στὸν δρόμο του περπάτησε. Ἀπὸ μακρόθεν κοίταζε, ἀλλὰ δὲν προσήγγιζε. Γέροντα τὸν ὠνόμασε στὶς ὁμιλίες του, ἀλλὰ ποτὲ δὲν ἀσπάσθηκε τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων του. Οἱ ὁμιλίες του δὲν μᾶς ἐκαρδίωσαν καὶ δυστυχῶς οὐδεὶς εὑρέθη νὰ τὸν σταματήση. Λόγος πομπώδης καὶ δικανικός, ποὺ δὲν εἶχε τίποτε νὰ ἀκουμπήση στὴν καρδιά μας.
.             Εἶναι κρῖμα ἐμεῖς οἱ κληρικοὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ διδάξουμε τοὺς ἀνθρώπους μὲ κούφια λόγια. Ὁσάκις μαζεύω καρύδια καὶ τὰ βρίσκω κούφια, στενοχωροῦμαι. Βλέπω τὸν θεόρατο κορμὸ τῆς καρυδιᾶς καὶ τὴν οἰκτίρω. Ἔτσι, ἀκούγαμε καὶ τὸν ὁμιλητὴ καὶ ἔσφιγξε ἡ καρδιά μας, ὄχι βέβαια γιὰ τὸν Ὅσιο, ἀλλὰ γιατὶ μᾶς μιλάει γιὰ τὸ μέλι, πόσο νόστιμο εἶναι, χωρὶς νὰ τὸ ἔχει δοκιμάσει ποτέ.
Ποιό ἤτανε τὸ μυστικὸ τῆς ἁγιότητας τοῦ γέροντος Ἀμφιλοχίου; Εἶχε ζήσει τὴν περιφρόνηση τῶν ἀνθρώπων, τῶν συνασκητῶν του, καὶ αὐτὸ τὸν ἔκανε εὐτυχισμένο. Μέσα στὴν καταφρόνια τὸν ἔβλεπες εὐτυχῆ, χαρούμενο, ἀνεπιτήδευτο. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέμεινε μὲ ὑπομονή, μὲ καρτερία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, ἀγόγγυστα, ἀκατάκριτα. Οὐδέποτε, ἂν τοῦ λαλούσαμε τὰ ἄσχημα τῶν ἀδελφῶν, συμφωνοῦσε μαζί μας, ἀλλὰ ἔκλινε τὴν κουβέντα: «Ἒ τὸν εὐλογημένο. Ἐγκατάλειψη Θεοῦ ἔπαθε. Κάνετε προσευχή. Ἔχει ἀνάγκη νὰ τὸν καλύψουμε μὲ τὸ πιὸ πολύτιμο βλατίο ποὺ κρατᾶ κάθε ἄνθρωπος στὰ χέρια του.»
.             Ἀφοῦ ποτὲ δὲν τὸν εἶδες νὰ μετανίζη μέχρι τὰ βαθιά του γεράματα, δὲν τὸν παρατήρησες ὅτι τὰ μάτια του ἦταν πάντοτε βουρκωμένα ὅταν λειτουργοῦσε, δὲν τὸν ἀπήλαυσες νὰ προσφέρη τὴν φιλοξενία καὶ τὴν ἐλεημοσύνη τόσο ἁπλόχερα, ποὺ οἱ πλησίον του διερωτῶντο «Τί τοῦ ἔμεινε μετὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ δοσίματα;», ἀφοῦ δὲν ξέρεις τὰ πατήματά του, γιατί πλησιάζεις τὸ ὄρος νὰ τὸ ἀνεβῆς καὶ νὰ ἀνεβάσης κι ἐμᾶς;
.             Ζοῦσε τὴν ἀκτημοσύνη καὶ τὴν φτώχεια ὅπως τὰ ὑποσχέθηκε στὴν μοναχική του κουρά. Δύο πράγματα ἄκουγες νὰ ψιθυρίζη: τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ» καὶ «ἀδελφοί μου, ὑπάρχει χρεία ὑπομονῆς». Ὁ λόγος του ἦταν μετρημένος· οὔτε ὑπερβολὲς ἔλεγε οὔτε ὁράματα καὶ προφητεῖες. Δίδασκε μὲ τὴν παρουσία του ὅσα σπάνια ἀκοῦμε ἀπὸ ἀνθρώπους. Ἐκεῖνο ποὺ τὸν διέκρινε περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους Γέροντες ἦταν ἡ εὐλάβεια. Σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ σέβιζε καὶ μπροστὰ στὸν Θεὸ καὶ μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους. Ἔφυγε πλήρης ἔργων ἀγαθῶν.
.             Ἂν μᾶς ἔδινε ὁ ὁμιλητὴς ἔστω καὶ κάτι μικρὸ ἀπὸ τὴν ζωή του, θὰ φεύγαμε ὅλοι μὲ πολλὲς ἀναμνήσεις. Τώρα, ἀκούσαμε τὸ μαγγανοπήγαδο νὰ γυρίζη, ἀλλὰ δὲν ἀνέβαζε στὶς σέσουλες νερό. Μακάρι νὰ βρεθῆ αὐτὸς ποὺ θὰ μᾶς δώση τὴν δροσιὰ τῶν λόγων καὶ τῆς ζωῆς τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου. Μακάρι νὰ μὴ τσιγγουνευθῆ ὁ Θεὸς νὰ στέλνη σὲ μᾶς, ἐδῶ σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο ποὺ ζοῦμε, ἄνθη μυρίπνοα.
.             Αὐτὰ ποὺ γράφω, δὲν τὰ ἔγραψα ἀπὸ τὴν Πάτμο, ἀλλὰ ἀπὸ ἕνα ἐρημητήριο ποὺ βρίσκεται στοὺς πρόποδες τοῦ ὄρους Βερτίσκου. Στάθηκα μακριά, γιατὶ φοβήθηκα τὸν ἑαυτό μου ὅτι θὰ χαλάσω τὴν γιορτή… Ἀπὸ ᾽δῶ, φωνάζω καὶ μόνον ὁ Ὅσιος μὲ βλέπει καὶ μὲ ἀκούει. Στοὺς πόνους μου, αὐτὸν ἐπικαλοῦμαι. Αὐτὸς εἶναι ἡ συντροφιά μου καὶ ἡ παρηγορία μου.
.             Ταῖς τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου πρεσβείαις, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

 

ΠΗΓΗ: agonasax.blogspot.com

 

, ,

Σχολιάστε

ΕΠΙΣΗΜΟ ΑΙΤΗΜΑ ΑΝΑΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ

Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος : Αἴτημα γιὰ ἁγιοποίηση τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ
Γράφει ἡ ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ

.         Τὴν ἀναγνώριση τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ καὶ τὴν ἔνταξή του στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ζητεῖ μὲ ἐπιστολή της ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο.
.         Ἑξήντα χρόνια μετὰ τὴν ἀνεύρεση τῶν λειψάνων τοῦ Ὁσίου, ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στὴν ἐπιστολὴ ποὺ ἀπευθύνει – ὅπως ἀπαιτεῖται – πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, ὡς μόνο ἁρμόδιο νὰ προωθήσει τὸ σχετικὸ αἴτημα, σημειώνει: «Κατόπιν τοῦ (…) ἐγγράφου τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ κ. Κυρίλλου, αἰτεῖται καὶ συνηγορεῖ ὅπως διενεργηθῶσι τὰ δέοντα κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν τάξιν διὰ τὴν ἀναγραφὴν ἐν ταῖς Ἁγιολογικαῖς Δέλτοις τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας τοῦ ἐν Ὁσιότητι βιώσαντος καὶ ἐν ἔτει 1436 ἐν τῷ Ὀρει τῶν Ἀμώμων “Πεντελικῷ” Ἀττικῆς μαρτυρήσαντος Ἐφραὶμ τοῦ νέου, ἅτε πανθολογουμένης τῆς ἁγιότητος καὶ τῆς ὀρθοδόξου βιοτῆς αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ Χριστεπωνύμου πλήρωματος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ, ἀπεφάσισεν ινα ὑποβάλῃ τῇ Ὑμετέρᾳ Γεραρᾷ Παναγιότητι τὸν συνημμένον φάκελον καὶ παρακαλέςῃ, ὅπως, κατὰ τὰ θέσμια τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἐκδοθῇ Πατριαρχικὴ καὶ Συνοδικὴ Πράξις καταχωρίσεως τοῦ προμνημονευθέντος Ὁσιομάρτυρος Ἐφραὶμ τοῦ νέου ἐν ταῖς Ἁγιολογικαῖς Δέλτοις τῆς Ἐκκλησίας, καθορισθῇ δὲ ἐν ταυτῷ καὶ ἡ ἀκριβὴς ἡμερομηνία τῆς ἐτησίας μνήμης αὐτοῦ τῇ 5ῃ Μαΐου ἑκάστου ἔτους, ἡμέρας ἀθλήσεως αὐτοῦ, τῇ δὲ 3ῃ Ἰανουαρίου ἑορτάζηται ἡ εὕρεσις τῶν ἱερῶν λειψάνων αὐτοῦ(…)».
.        Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι πρόκειται γιὰ τὴν πρώτη προσπάθεια τοῦ κ. Ἱερωνύμου – ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκλογῆς του στὸν Ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια – νὰ ἀναγνωρίσει καὶ νὰ ἐντάξει ἕνα πρόσωπο στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
.          Ἡ ἔκθεση ποὺ στάλθηκε στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὸ αἴτημα ἁγιοποιήσεώς του ἐπικαλεῖται τὴν ἀποδοχὴ ποὺ βρίσκει μεταξὺ τῶν πιστῶν ὁ Ὅσιος Ἐφραίμ. Ὅπως σημειώνεται χαρακτηριστικὰ «ἡ προσέλευσις τῶν προσκυνητῶν εἶναι ἀθρόα, σχεδὸν καθημερινῶς κατὰ δὲ τὰς Κυριακὰς καὶ ἑορτὰς κατακλύζεται ἡ Ἱ. Μονὴ ὑπὸ προσκυνητῶν ἐξ ὅλης τῆς Ἑλλάδος (…). Ἡ τιμὴ πρὸς τὸν ὅσιον Ἐφραὶμ τὸν Νέον εἶναι σαφῶς διαδεδομένη ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικόν. (…) Ὑπάρχουν Ναοὶ πρὸς τιμὴ τοῦ Ἁγίου», ἀκόμη καὶ στὴ Σητεία καὶ τὴν Τῆνο. «Οἱ εἰκόνες τοῦ ὁσίου προσκυνῶνται σὲ ὅλο τὸν ὀρθόδοξο κόσμο», ἀναφέρεται μεταξὺ ἄλλων στὴν ἔκθεση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. (…)

ΠΗΓΗ: http://www.tovima.gr

 

, , ,

Σχολιάστε