Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἀρχιμ. Χρυσόστομος ἡγούμενος Ἱ. Κ. Ὁσ. Νικοδήμου

ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ… (Δ. Νατσιός)

Στν μακαριστ Γέροντα Χρυσόστομο…

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                  Ὄχι, δὲν εἶναι λάθος γραμμένη ἡ λέξη. «Μαναστήρια» ὀνόμαζε ὁ λαὸς τὶς ἱερὲς μονὲς τοῦΓένους. Στὸ βιβλίο τοῦ Χρήστου Χρηστοβασίλη (1862-1937), γιὰ τὸν ὁποῖο ὅπως προσφυῶς γράφτηκε, «ἴσως δὲν ἦταν λόγιος ἀλλὰ κλεφταρματολός», μὲ τίτλο «Ἡρωικὰ διηγήματα», διαβάζουμε γιὰ τὶς τελευταῖες ὀρμήνειες τοῦ βαριοπληγωμένου μετὰ ἀπὸ μάχη μὲ τοὺς Τούρκους Ἀητόγιαννου, τοῦ  τιμημένου καὶ ξακουσμένου ἀρχηγοῦ, «ποῦχε ἑξήντα χρόνια Κλέφτης καὶ δώδεκα πληγὲς στὸ κορμί του». Ξεψυχᾶ ὁ γερο-καπετάνιος, στὸ μοναστήρι τοῦ Ἅι-Λιά, ἀετοφωλιὰ τῆς Παναγίας στὴν Πίνδο.
.                  «Ἔχω κι ἄλλο ἕνα σας πῶ καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω. Νὰ βοηθᾶτε τὰ μαναστήρια ὅσο μπορεῖτε. Χωρὶς αὐτὰ τὰ μαναστήρια δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ζήσει ἡ Κλεφτουριὰ ποὺ λευτέρωσε τὴν Ἑλλάδα! Νὰ κόβετε ἀπὸ τὴν χαψιά σας καὶ νὰ δίνετε στὰ μαναστήρια. Δὲν ἔχω ἄλλο τίποτε νὰ σᾶς πῶ. Σχωρᾶτε με κι ὁ Θεὸς σχωρέσ’ σας». (σελ. 223).
.                  Γράφω τὸ παρὸν κείμενο μὲ πολλὴ συγκίνηση. Πρόσφατα ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ἕνας ἀετὸς τῆς Ὀρθοδοξίας μας, ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου, πατὴρ Χρυσόστομος. Ὁ μακαριστὸς Γέροντας, εἶχε ἱδρύσει, ἦταν κτήτωρ, ὄχι μίας Ἱερᾶς Μονῆς. Ἀλλὰ ἵδρυσε καὶ ἔκτισε ἕνα «μαναστήρι». Τὸμαναστήρι τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου, ποὺ στέκει μάνα καὶ ἐλπίδα καὶ τοῦ λαοῦ τοῦ Κιλκίς, καὶ τῆς πατρίδος, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
.                  Μὲ περιέβαλε μὲ τὴν ἀγάπη του – κι ἂς μοῦ συγχωρεθεῖ τὸ πρῶτο πρόσωπο – μὲ τιμοῦσε μὲ τὴν φιλία του,  μὲ στήριζε, μὲ συμβούλευε. Ἀνέβαινα τὸ ὅρος Πάϊκο, στὸ μαναστήρι του, μὲ πολλὴ χαρά, γιατί ἤξερα ὅτι θὰ συναντήσω ἕναν πνευματικὸ πατέρα, ἕναν λεβεντάνθρωπο, ἕναν ἀρχοντικό, προσηνῆ, φιλότιμο, ἀκέραιο καὶ ἀσυμβίβαστο μὲ τὴν περιρρέουσα ἀσχήμια, ἡγούμενο. (Ἀρχοντιὰ καὶ φιλότιμο ποὺσυναντᾶς σ’ ὅλη τὴν ἐκλεκτὴ ἀδελφότητα τῆς μονῆς). «Δημήτριε, Δημήτριε, μᾶς ξέχασες…», καὶ τὸπρόσωπο ἔλαμπε ἀπὸ καλοσύνη καὶ χαρὰ τοῦ ἀειμνήστου Γέροντα. Ἔσκυβα τὸ κεφάλι μὲ σεβασμὸ καὶ τὸν ἄκουγα, τὰ λόγια του, χρυσὰ σταλάγματα σοφίας καὶ σύνεσης. Νουθεσίες πολυτίμητες, ἀπὸ ἕναν ἀληθινὸἀγωνιστὴ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος. Πραγματικὸς πατριδοφύλακας ὁ Γέροντας, ἀντίκριζε μὲ πολὺ πόνο καὶ ὀδύνη τὴν κατρακύλα μας. Ἀγωνιζόταν ἀνύστακτα μὲ τὰ ὄπλα του. Συνέδρια καὶ ἡμερίδες. Ὁμιλίες ἐπιφανῶν Ἑλλήνων. Ἐκδόσεις βιβλίων καὶ περιοδικῶν. Κατασκηνώσεις ποὺ ἐπιτελεῖται ἀγωγὴ ἐθνικῆς παιδείας καὶ ὀρθόδοξης βιοτῆς. Ἔργο πνευματικό, λίγο τὸ φανερό. Ἀφθονοπαρόχως τὸ κρυφό, τεράστιο, καὶ στὰ ἑκατοντάδες πνευματικοπαίδια του καὶ σὲ πολλοὺς ποὺ προσέτρεχαν ἀπελπισμένοι, καὶ εὕρισκαν  στήριγμα καὶ παραμυθία, στὸ ἀκούραστο πετραχήλι του. Παροιμιώδης ἡ προσφορά του σὲ ἐμπερίστατουςἀνθρώπους, ἡ ἀρετὴ τῆς ἐλεημοσύνης, ποὺ στόλιζε τὸν σπουδαῖο Γέροντα. «Μάνα», τὸ μοναστήρι του γιὰ πολὺ κόσμο, «μάνα» πνευματική, ἀλλὰ καὶ ὑλική. Ὅλα γιὰ τὸν συνάνθρωπο, τὴν πατρίδα, θυσία γιὰ τὴν ἄμωμο Πίστη τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν. Κρυστάλλινη ἡ ἄποψή του γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τοὺς «κρυφοδαγκανιάρηδες» ποὺ τὴν ὑποβλέπουν. Ἕνας «κλεφταρματολὸς» τοῦ Γένους  ὁ μακαριστὸς Γέροντας μὲ ἦθος μακρυγιάννειο: «Ὅταν μοῦ πειράζουν τὴν Πατρίδα καὶ Θρησκεία μου, θὰ μιλήσω, θὰ΄νεργήσω κι ὅ,τι θέλουν ἂς μοῦ κάμουν».
.                  Μὲ τίμησε μὲ τὴν ἔκδοση ἑνὸς βιβλίου μου. Μὲ δική του παρότρυνση καὶ μὲ τὴν συνδρομὴ τῶν πατέρων τῆς μονῆς γιὰ τέσσερα χρόνια φιλοξενοῦνταν κείμενά μου στὸ περ. «ΑΦΥΠΝΙΣΗ», κείμενα ποὺἐκδόθηκαν σὲ βιβλίο μὲ τίτλο. «Τὰ ἄθεα γράμματα καὶ ἡ Παιδεία τοῦ Γένους». Δοξάζω τὸν Θεὸ ποὺ διαβάζω στὸν πρόλογο τὰ ἀρωματισμένα λόγια του. Ἀπὸ τὶς πιὸ ἀκριβεῖς, εὔστοχες καὶ σοφὲς «διαγνώσεις» γιὰ τὴν Παιδεία.
.                  «…Ἀνέκαθεν ἡ παιδεία μας εἶχε χαρακτήρα χριστοκεντρικό. Πρώτιστος στόχος της ἦταν ἡπνευματικὴ καλλιέργεια τοῦ νέου, ἀποσκοποῦσε δηλαδὴ νὰ ὁδηγήσει τὸν μαθητὴ στὴν ἀπαραίτητα αὐτογνωσία καὶ τελικὰ στὴν θεογνωσία, ποὺ εἶναι καὶ τὸ κὰτ΄ ἐξοχὴν ζητούμενο…
.                  Σήμερα ὅμως ἡ Παιδεία ἔχει ἀλλοτριωθεῖ σὲ βαθμὸ ἐπικίνδυνο. Δεχόμενη θανάσιμα χτυπήματα μὲ τὶς ἀλλεπάλληλες “ἀλλαγές” στὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματά της ἔχει ὑποστεῖ μία ἀνυπολόγιστη καταστροφή, ἀφοῦ ξένα κέντρα ἐξουσίας καὶ λήψεως ἀποφάσεων καθορίζουν καὶ αὐτὸ τὸ περιεχόμενο τῶν σχολικῶν βιβλίων! Τὰ ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά τοῦ ἔθνους μας, ἡ Γλῶσσα, ἡ Ἱστορία, ἡ ὀρθόδοξη Πίστη πλήττονται ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια συστηματικὰ καὶ συνειδητὰ ἀπὸ φανεροὺς καὶ κυρίως “ἀοράτους” ἐχθρούς…
.                  Καθημερινῶς μία τραγωδία, μὲ ἀνυπολόγιστες συνέπειες συντελεῖται στὰ σχολεῖα μας. Δυστυχῶς, ὅμως, φαίνεται ὅτι δὲν ἔχουμε συνειδητοποιήσει οὔτε καὶ ἀποτιμήσει ἀκόμη τὸ μέγεθος αὐτῆς τῆς συντελούμενης ἐθνικῆς καταστροφῆς.! Χρόνια τώρα ἄσπονδοι ἐχθροὶ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦἙλληνισμοῦ ἐπιχειροῦν συστηματικὰ νὰ γκρεμίσουν μέσα ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν νέων μας, καθετὶ ποὺ θυμίζει Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα, νὰ ἀποσυνδέσουν τοὺς μαθητὲς ἀπὸ τὴν δισχιλιετῆ ὀρθόδοξη ἑλληνικὴ παράδοση τοῦ ἔθνους. Μὲ προμελετημένες κινήσεις καὶ καταχθόνια σχέδια, ποὺ ἔχουν ἐξυφάνει ἀπὸ καιρό, ἐργάζονται ἐπιμελῶς ἐπιζητώντας ἠθική, πνευματικὴ καὶ ἐθνικὴ ἐξόντωση τῶν ἑλληνοπαίδων. Καί, ἐν πολλοῖς, δυστυχῶς, τὸ ἔχουν καταφέρει! Δύο γενεὲς Ἑλλήνων μαθητῶν ἔχουν ἀποφοιτήσει ἀπὸ τὰ σχολεῖα ἄγευστοιἐντελῶς ἀληθινῆς παιδείας, παραμένοντας ἐσαεὶ τυφλοὶ πνευματικὰ καὶ γλωσσικὰ νήπιοι. Χιλιάδες ἀπὸ αὐτὰτὰ παιδιὰ ἔχουν ὁδηγηθεῖ ἤδη στὴν ἀποχαύνωση καὶ τὴν λήθη. Εἶναι αὐτὰ ποὺ θὰ ἀποτελέσουν αὔριο – ὅταν κληθοῦν ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τοὺς ἐξέθρεψαν– τὶς ὀρδὲς τῶν Γενιτσάρων. Βιώνουμε μὲ ὀδύνη καὶ φρίκη ἐδῶ καὶ χρόνια τὸν πνευματικὸ αὐτὸ ἐξανδραποδισμὸ τοῦ Γένους. Τὰ διαβρωτικὰ σημάδια αὐτῆς τῆς βαθιᾶς πνευματικῆς κρίσης, ἤδη πρὸ πολλοῦ ψηλαφητὰ καὶ εὐδιάκριτα, διαγράφουν δυστυχῶς ἕνα δυσοίωνο καὶπολὺ ζοφερὸ γιὰ τὴν πατρίδα μας μέλλον…
.                  Ἔφθασε ἡ ὥρα νὰ ἀντιδράσουμε! Τὸ Κρυφὸ Σχολειὸ εἶναι πεπρωμένο, φαίνεται, νὰ ξαναζήσει στὶς μέρες μας. Ὁ καθένας μας μπορεῖ νὰ δημιουργήσει ἕνα Κρυφὸ Σχολειὸ ἤ, στὴν ἀνάγκη, νὰ γίνει ὁ ἴδιος ἕνα Κρυφὸ Σχολειό!…Αὐτὴ εἶναι ἡ λύση ὅπως μᾶς τὴν δίδαξαν οἱ ἡρωικοὶ πρόγονοί μας…».
.                  Λόγος εὐθύς, ἀσυμβίβαστος, ἔντιμος, ἔμπονος. Λόγος μὲ διαγνωστικὴ τόλμη, λεβέντικος, ὅπως ἦταν ὅλος ὁ ἱερατικός του βίος. Αὐτὸς ἦταν ἤ, μᾶλλον, εἶναι ὁ μακαριστὸς Γέροντας Χρυσόστομος. («Δίκαιοι εἰς τὸν αἰώνα ζῶσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν, καὶ ἡ φροντὶς αὐτῶν παρὰ Ὑψίστῳ»). Καὶδανειζόμενος κάτι ἀπὸ τὸν Παπαδιαμάντη: «Ἀπῆλθε ἤδη νὰ ἀναπαυθεῖ, ἐκ τῶν τοσούτων παλαισμάτων, ὁγεραρὸς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Γένους μας ἀγωνιστής. Τελέσας τὸν δρόμον καὶ τὸν καλὸν ἀγώνα ἀπεδήμησε πρὸς τὸν ἀθλοθέτην καὶ βραβευτὴν Χριστόν». Αἰωνία ἡ μνήμη τοῦ ἀγαπημένου μας Γέροντα Χρυσοστόμου, νὰ ἔχουμε τὴν εὐχή του.

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

,

Σχολιάστε

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΥ Ι. ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ Πενταλόφου Γουμενίσσης

Ἐκδημία τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π.Χρυσοστόμου (Τσαβδαρίδη)
Κτήτορος καί Καθηγουμένου
τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου
καί Κτήτορος καί πνευματικοῦ Πατρός
τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου «Παναγία Ἄξιόν Ἐστιν»

.                        Ὁ πολυσέβαστος καί πολυαγαπημένος πατέρας μας Γέροντας Χρυσόστομος ἐκοιμήθη σήμερα, ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τῆς Παναγίας τῆς «Παραμυθίας», 21 Ἰανουαρίου 2021, κατά τίς ἀπογευματινές ὧρες, σέ ἡλικία 74 ἐτῶν, ὕστερα ἀπό πολυήμερη ἀναμέτρηση μέ βαριά ἀσθένεια μέσα στήν Μονάδα Ἐντατικῆς Θεραπείας τοῦ ΓΣΝΕ 424 Θεσσαλονίκης, ὅπου καί εἰσήχθη τό βράδυ τῶν Χριστουγέννων.

Βιογραφικό σημείωμα

.                           Γεννήθηκε τό 1947 στή Θεσσαλονίκη. Ἦταν τό 4ο καί τελευταῖο τέκνο τοῦ Κωνσταντίνου Τσαβδαρίδη, ἐκ Πόντου, καί τῆς Δέσποινας Τσαβδαρίδου τό γένος Νομίδου, ἐκ Φερτεκίου Ἰκονίου Καππαδοκίας.
.                  Κατά τό Ἅγιο Βάπτισμα ἔλαβε τό ὄνομα τοῦ κεκοιμημένου πατέρα του, Κωνσταντίνου.
.                 Ἀπό μικρό παιδάκι 7 χρονῶν πῆρε τήν ἀπόφαση νά ἀφιερωθεῖ στόν Θεό. Ἐξέλεξε ἀπό νωρίς τήν ἀγαθή μερίδα, τό ἕν οὗ ἐστί χρεία.
.                  Σπούδασε στήν Ἀνωτέρα Ἐκκλησιαστική Σχολή Θεσσαλονίκης καί στή Θεολογική Σχολή τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης.
.               Ἐκάρη μοναχός ἀπό τόν μακαριστό μητροπολίτη Λαγκαδᾶ κυρό Σπυρίδωνα στίς 6 Μαΐου 1970 σέ ἡλικία 23 ἐτῶν στό Ἱερό Ἡσυχαστήριο Ἁγίας Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς στήν Χαλκιδική. Ἔλαβε τό ὄνομα Χρυσόστομος. Τήν ἑπομένη ἡμέρα χειροτονήθηκε διάκονος καί στίς 28 Αὐγούστου 1973 Πρεσβύτερος ἀπό τόν ἴδιο Μητροπολίτη.
.                 Ἀπό τό 1970 μέχρι τό 1979 ὁ π.Χρυσόστομος διακόνησε τόν λαό τοῦ Θεοῦ στή Μητρόπολη Λαγκαδᾶ.
.                    Κατά τήν δεκαετία τοῦ 1970 ἔκανε ἀλλεπάλληλα καί πολυήμερα προσκυνήματα στό Ἅγιον Ὄρος, ἐπισκεπτόμενος κυρίως τήν Ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους, καί συνάζοντας τό μέλι τῆς ἡσυχίας κατά τήν συναναστροφή του μέ ἐνάρετους ἀσκητές, θεοφόρους ἐρημίτες καί χαρισματούχους Γέροντες.
.                 Τό 1979 ἔλαβε ἀπολυτήριο γιά τή Μητρόπολη Πολυανῆς, Γουμενίσσης καί Κιλκισίου. Μέ τήν ὁλόψυχη εὐλογία τοῦ τότε μητροπολίτου Ἀμβροσίου (1974-1991 καί μετέπειτα Παροναξίας 1991-2004) ἵδρυσε τό 1981 τό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου στόν Πεντάλοφο τῆς Γουμένισσας τοῦ Κιλκίς, στό ὁποῖο ἐγκαταβιοῦν σήμερα 30 περίπου ἀδελφοί. Τό Ἱερό Κοινόβιο ἐξ ἀρχῆς ὑπήχθη διοικητικῶς εἰς τό Ἅγιον Ὄρος ὡς μετόχιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας, μέ τήν ἔκθυμο εὐλογία τοῦ μητροπολίτου Ἀμβροσίου καί τή σύμφωνο γνώμη τοῦ τότε Ἡγουμένου καί πλέον μακαριστοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου, ὁ ὁποῖος καί πρότεινε τήν ὑπαγωγή τοῦ ἱεροῦ καθιδρύματος ὡς μετοχίου σέ ἁγιορειτική Μονή, προκειμένου ἡ ἀδελφότητα νά ἐπιβιώσει καί νά ἐξελιχθεῖ πνευματικά.
.                      Στίς 8 Νοεμβρίου 1981 (ἑορτή τῶν Ἀρχαγγέλων) ἐτελέσθη στό Ἱερό Κοινόβιο ἡ πρώτη θεία Λειτουργία ἀπό τόν μητροπολίτη Ἀμβρόσιο, στόν ἄρτι ὁλοκληρωθέντα Ἱερό Ναό τῶν Ἀρχαγγέλων. Στίς 18 Αὐγούστου 1985 ὁ ἴδιος Μητροπολίτης προεχείρισε τόν Γέροντα Χρυσόστομο εἰς Μεγαλόσχημον Μοναχόν δίνοντάς του τό μέγα καί ἀγγελικό Σχῆμα τῶν Μοναχῶν καί αὐθημερόν τόν ἐνεθρόνισε ὡς Καθηγούμενον τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου.
.                          Παράλληλα μέ τήν ἀνοικοδόμηση καί τήν ἐπάνδρωση τῆς ἀνδρικῆς Μονῆς, ὁ π.Χρυσόστομος συνέστησε ἀδελφότητα μοναζουσῶν, πνευματικῶς ἐξαρτημένη ἀπό τό Ἱερό Κοινόβιο. Ἡ ἀδελφότητα αὐτή ἀρχικῶς ἐγκαταστάθηκε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Γεωργίου Τριμόρφου στό χωριό Μοναστηράκι τῆς Μητροπόλεως Σιδηροκάστρου μέ τήν εὐλογία τοῦ οἰκείου μητροπολίτου μακαριστοῦ Ἰωάννου. Παρέμεινε ἐκεῖ τό χρονικό διάστημα 1998-2008. Ἀπό τό 2006 μέ πρόσκληση καί εὐλογία τοῦ μακαριστοῦ μητροπολίτου Λαγκαδᾶ κυροῦ Σπυρίδωνος, ὁ Γέροντας Χρυσόστομος ἄρχισε τήν ἀνέγερση ἑνός ἀκόμη μοναστηριοῦ, τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου «Παναγία Ἄξιόν Ἐστιν» στό Μεσαῖο Θεσσαλονίκης. Ὁ μετέπειτα μητροπολίτης Λαγκαδᾶ, Λητῆς καί Ρεντίνης καί ἤδη πλέον μακαριστός Ἰωάννης εὐλόγησε ἐξ ἀρχῆς ὁλόθυμα τήν προσπάθεια αὐτή. Ἡ γυναικεία ἀδελφότητα (20 περίπου μοναχές σήμερα) ἐγκαταστάθηκε ἀπό τό 2008 στό Ἱερό Ἡσυχαστήριο, ὑπαγόμενη πάντοτε στήν πνευματική καθοδήγηση τοῦ π.Χρυσοστόμου καθώς καί τοῦ ἑκάστοτε Καθηγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου.
.                     Ὁ ἀοίδιμος Γέροντας βίωνε τόν Μοναχισμό ἐμπειρικά, βιωματικά. Ζοῦσε ἀπό ἐδῶ τήν χαρά τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ἔλεγε πολλές φορές στούς μοναχούς του: «Χίλιες φορές νά γεννιόμουν, χίλιες φορές μοναχός θά γινόμουν». Καί μέ ἔμφαση τόνιζε: «Δέν ξέρουμε σέ τί Παράδεισο μᾶς ἔβαλε ὁ Θεός, παιδιά μου». Πεμπτουσία τῆς πνευματικῆς ζωῆς θεωροῦσε τήν θεία Λειτουργία. Καί ὑπενθύμιζε συχνά πώς ὅλη ἡ ὑπόλοιπη μέρα τοῦ μοναχοῦ, εἴτε στό διακόνημα, εἴτε στό κελλί πρέπει νά εἶναι μιά συνέχεια τῆς θείας Λειτουργίας.
.                   Ἐκτός ἀπό τίς δύο μοναστικές ἀδελφότητες πού καθοδηγοῦσε πνευματικά, ὑπῆρξε παράλληλα ἐξομολόγος καί πνευματικός καθοδηγητής ἑκατοντάδων λαϊκῶν ἀδελφῶν μας.
.                         Ἡ κοίμηση τοῦ σεβαστοῦ Γέροντος συνέπεσε κατά τή χρονική στιγμή πού τό Ἱερό Κοινόβιο συμπληρώνει 40 ἔτη ἀπό τήν ἵδρυσή του. Στίς 6 Μαΐου 2020 ὁ σεβαστός Γέροντας εἶχε συμπληρώσει 50 χρόνια μοναχικοῦ βίου.
.                     Τά πολυάριθμα πνευματικά τέκνα του, οἱ δύο μοναστικές ἀδελφότητες, κληρικοί καί λαϊκοί, κλίνουν εὐλαβικά τό γόνυ τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος, τοῦ φιλοῦν ταπεινά τό χέρι καί τόν προπέμπουν στήν αἰώνια μακαριότητα, στήν ἀγκαλιά τοῦ Χριστοῦ πού τόσο ἀγάπησε ἀπό μικρό παιδί, εὐχόμενοι καλή συνάντηση καί καλή ἀνάσταση.
.                    Πολυσέβαστέ μας Γέροντα, εὐχόμεθα ταπεινά ἡ σήμερα ἑορταζομένη Παναγία ἡ «Παραμυθία» πού τόσο ἀγαποῦσες, νά σέ ὑποδεχθεῖ καί νά σέ παρουσιάσει μέ χαρά στόν Χριστό. Ἀλλά καί ἐμᾶς νά μᾶς παραμυθήσει πού μείναμε ὀρφανοί ἀπό τήν παρουσία σου.
.                          Αἰωνία σου ἡ μνήμη πολυαγαπημένε μας καί καλέ μας Γέροντα, εἶσαι μέσα στήν καρδιά μας, δέν θά σέ ξεχάσουμε ποτέ, ἑτοίμασέ μας χῶρο ἀναπαύσεως κοντά στόν Χριστό μας καί κοντά σου. Γρήγορα νά συναντηθοῦμε. Ἀμήν, γένοιτο.

, ,

Σχολιάστε

ΒΙΟΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ [Νέα ἔκδοση]

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
(Βίος καὶ Παρακλητικὸς Κανών)
ἔκδοση Ἱ. Κοινοβίου ὁσ. Νικοδήμου
Πεντάλοφος Κιλκίς, 2019

Πρόλογος

.                 Ὁ συμπατριώτης τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Νάξιος στήν καταγωγή, ἀρχιμανδρίτης Νικόδημος Παυλόπουλος (1942-2016), τέως ἡγούμενος τῆς ἱστορικῆς καί περιώνυμης Ἱερᾶς Μονῆς Λειμῶνος Μυτιλήνης, συνέγραψε, πρό πεντηκονταετίας περίπου (τό 1971), ἀξιόλογη βιογραφία τοῦ φερωνύμου Ἁγίου του μέ τίτλο Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης. Τό βιβλίο αὐτό περιέχει σύντομη ἀλλά περιεκτική βιογραφία τοῦ νεωτέρου Διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους, ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Παρουσιάζει σέ ἁδρές γραμμές τό μεγαλεῖο τῆς θείας φυσιογνωμίας του, τούς ἀσκητικούς καί συγγραφικούς ἀγῶνες του στό Ἅγιον Ὄρος, τό ὁσιακό τέλος του καί τή μεγάλη προσφορά του στό δοῦλον Γένος (τό συγγραφικό ἔργο τοῦ Ἁγίου βοήθησε ὄχι μόνο στήν πνευματική ἀφύπνιση ἀλλά προετοίμασε καί τήν ἐθνική ἀνάσταση τῶν ὑπόδουλων Ἑλλήνων).
.                 Παρά τήν βραχύτητα τῆς ἔκτασής του, τό ἐν λόγῳ πόνημα, κρίνεται ἀξιόλογο ἕνεκα τῆς πετυχημένης συνθετικῆς μορφῆς του. Παραβλέποντας συνάμα καί τίς κάποιες, μή φανερές ἔστω ἐλλείψεις του, θά μποροῦσε νά ὁμολογήσει κανείς ὅτι εἶναι γραμμένο μέ ἔμπνευση, ἀληθινή ἀγάπη καί σεβασμό πρός τόν βιογραφούμενο Ἅγιο. Στήν περιεκτική αὐτή βιογραφία γιά τόν ἅγιο Νικόδημο εἶναι ἔκδηλη ἡ βιωματική μέθεξη τοῦ συγγραφέα. Αὐτό τό χαρακτηριστικό στοιχεῖο εἶναι ἕνα ἐπιπλέον θετικό προσόν πού καθιστᾶ τό βιβλίο ἑλκυστικό καί ἐνδιαφέρον γιά τόν ἀναγνώστη.
.                 Τόν ἀείμνηστο π.Νικόδημο Παυλόπουλο τόν γνωρίσαμε προσωπικῶς, πρό εἰκοσαετίας ἀκριβῶς, τό ἔτος 1999. Ἦταν ἕνας ἐκ τῶν προσκεκλημένων εἰσηγητῶν πού συμμετεῖχε στό, ὑπό τοῦ Ἱεροῦ ἡμῶν Κοινοβίου, διοργανωθέν Α′ Ἐπιστημονικό Συνέδριο μέ ἀφορμή τήν συμπλήρωση 250 χρόνων ἀπό τήν γέννηση καί 190 χρόνων ἀπό τήν ὁσιακή κοίμηση τοῦ Ἐφόρου καί προστάτου μας ὁσίου Νικοδήμου.
.                 Tό ἔτος 2019 θά ἑορτάσουμε τήν ἐπέτειο 270 χρόνων ἀπό τήν γέννηση καί 210 χρόνων ἀπό τήν κοίμηση τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Συμπληρώνεται ἐπίσης μισός σχεδόν αἰώνας ἀπό τήν πρώτη ἔκδοση τοῦ ἐγχειριδίου περί τοῦ Ἁγίου πού συνέγραψε, σέ γλῶσσα καθαρεύουσα τότε καί μέ ἀρκετές ἀρχαιοπρεπεῖς φράσεις καί ἐκφράσεις, ὁ μακαριστός ἀρχιμανδρίτης Νικόδημος Παυλόπουλος. Μέ ἀφορμή λοιπόν αὐτές τίς δύο χρονικές συμπτώσεις καί ἐπιθυμώντας παράλληλα νά ἀποτίσουμε μικρό φόρο τιμῆς καί σεβασμοῦ πρός τόν προσφάτως ἐκδημήσαντα π.Νικόδημο, προβαίνουμε στήν ἔκδοση ‒εἰς μνημόσυνον αἰώνιον‒ τοῦ πρώτου, ἀπό τά δύο μέρη, τοῦ ὡς ἄνω βιβλίου τό ὁποῖο ἀναφέρεται στή ζωή τοῦ Ἁγίου. Ἐπιγράφεται «Βίος καί Πολιτεία τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου» καί προσφέρεται μεταγλωττισμένο στή Νεοελληνική χάριν τῶν ἁπλουστέρων, ἕνεκα τῆς γλωσσικῆς δυσκολίας πού παρουσιάζει τό ἀρχικό κείμενο.
.                 Ὁλοκάρδια εὐχή μας εἶναι ἡ μελέτη τοῦ βίου τοῦ διαχρονικοῦ Διδασκάλου τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Γένους καί ἐφάμιλλου τῶν μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, μαζί μέ τό χρονικό τῆς θαυμαστῆς εὕρεσης καί ἐπιστροφῆς τοῦ κλαπέντος ἱεροῦ λειψάνου του πού ἐπίσης δημοσιεύεται, μαζί μέ τόν «Παρακλητικό Κανόνα» του πού ἐνσωματώνεται στήν ἔκδοση αὐτή, νά συντελέσουν στήν ψυχική καί πνευματική ὠφέλεια πάντων τῶν εὐλαβῶν φιλαγιονικοδημιτῶν ἀναγνωστῶν, ἐν ἑνί δέ λόγῳ νά ἀποβεῖ «εἰς κοινήν ἁπάντων τῶν ὀρθοδόξων ὠφέλειαν».

Ὁ Καθηγούμενος
τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου
Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος

, ,

Σχολιάστε

Ο ΑΒΑΠΤΙΣΤΟΣ καὶ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

«Ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ἰωάν. γ´ 5).
(ἐὰν δὲν γεννηθῆ κανεὶς πνευματικῶς ἀπὸ τὸ νερὸ τοῦ βαπτίσματος καὶ ἀπὸ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δὲν μπορεῖ νὰ εἰσέλθη εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ)

Ἀπόσπασμα Κηρύγματος
ποὺ ἀπηύθυνε ὁ Καθηγούμενος
τοῦ Ἱ. Κοινοβίου Ὁσ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου Πενταλόφου
Ἀρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος
πρὸς τὸ ἐκκλησίασμα (Κυριακή 28 Μαΐου 2006)

.                 Ὅταν κάποτε ἐπισκέφθηκα τὶς σπηλιὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, κάποια φορὰ συνάντησα ἕναν ἀσκητὴ μὲ τὸν ὁποῖο κάθησα νὰ συζητήσω καὶ νὰ ρωτήσω κάποια πράγματα. Τὸν ἐρώτησα λοιπόν, ἀνάμεσα σὲ ἄλλα, ἂν σώζονται αὐτοὶ ποὺ δὲν εἶναι βαπτισμένοι. Κι ἐκεῖνος μοῦ εἶπε:
.             «Θὰ σοῦ πῶ, παιδί μου, τί συνέβη κάποτε, στὴν Μ. Ἀσία. Ζοῦσε ἐκεῖ ἕνας Τοῦρκος ὁ ὁποῖος ἀγαποῦσε πολὺ τοὺς Χριστιανούς. Βοηθοῦσε πάρα πολὺ τὴν ἐκκλησία. Βοήθησε μάλιστα νὰ γίνει κι ἕνα μοναστήρι… Ὅπου ὑπῆρχε φτωχός, αὐτὸς ἔτρεχε καὶ βοηθοῦσε… Ἀλλά, ἐνῶ ἦταν ὁ καλύτερος ἄνθρωπος κι ἀπ’ τοὺς Χριστιανοὺς καλύτερος, δὲν εἶχε βαπτιστεῖ· δὲν εἶχε ἀποφασίσει νὰ βαπτιστεῖ!
.           Τὸ ἄφηνε γιὰ ἀργότερα… Κάποια στιγμὴ ὅμως πέθανε. Καὶ πέθανε πρὶν βαπτιστεῖ! Ὁ ἡγούμενος τοῦ μοναστηριοῦ πολὺ στενοχωρήθηκε. Στενοχωρήθηκε, γιατί ἔφυγε ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀπὸ τὴ ζωή, πρὶν προλάβει νὰ βαπτιστεῖ… Ἀλλ’ ὅμως ἤτανε τόσο καλὸς ἄνθρωπος ὁ Χασάν!!…
.            Ἔκανε λοιπὸν προσευχὴ πολλὴ καὶ κάποια μέρα ἔρχεται ἕνας ἄγγελος καὶ τοῦ λέγει:
-Θέλεις νὰ πᾶμε νὰ δεῖς, ποῦ βρίσκεται ὁ Χασάν;
-Ναί, τοῦ εἶπε ὁ ἡγούμενος…
.             Τὸν ἐπῆρε λοιπὸν ὁ ἄγγελος κι ἀνέβηκαν, ἀνέβηκαν, ἀνέβηκαν… κι ἔφθασαν σ ’ ἕναν περίλαμπρο Ναό. Ἄστραφταν ὅλα ἐκεῖ μέσα! Ψαλμωδίες ἀκούγονταν ἀπὸ παντοῦ… Ὁ ἡγούμενος τά’ χασε. Ὅταν μπῆκε μέσα σ’ αὐτὸν τὸν περίλαμπρο Ναό, ξέχασε καὶ τὸν Χασάν…, τὰ ξέχασε ὅλα! Δὲν ἤθελε νὰ φύγει μέσα ἀπὸ κεῖ!… Ἀλλὰ κάποια στιγμὴ ὁ ἄγγελος πῆγε κοντά του καὶ τοῦ εἶπε:
-Πᾶμε, λοιπόν, νὰ φύγουμε…
Καθὼς ἔφευγαν, τὸν ρωτάει ὁ ἄγγελος:
-Εἶδες τὸν Χασάν;
.           Τότε θυμήθηκε ὁ ἡγούμενος καὶ εἶπε:
-Ὄχι, δὲν τὸν εἶδα!
-Δὲν τὸν εἶδες;
-Ὄχι, δὲν τὸν εἶδα!
-Πᾶμε, λοιπόν, πίσω γιὰ νὰ τὸν δεῖς…
.             Μόλις ἐπέστρεψαν, ἔξω ἀπὸ τὸ Ναό, ἐκεῖ πάνω στὶς σκάλες του, ἀπέναντι στὸ φῶς, ὑπῆρχε ἕνα σκυλὶ τυφλό, τὸ ὁποῖο καθόταν σὰν νὰ λιαζότανε στὸ φῶς. Εἶπε τότε στὸν ἡγούμενο ὁ ἄγγελος:
-Αὐτὴ εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ Χασάν. Δὲν καταλαβαίνει ποῦ βρίσκεται, δὲν βλέπει τίποτα, δὲν ἀκούει τίποτα,… ἀλλὰ δὲν εἶναι στὸ πῦρ τῆς Κολάσεως!…
.             Τὸ ἴδιο, μοῦ εἶπε καταλήγοντας ὁ Γέροντας, συμβαίνει καὶ μὲ τὶς ψυχὲς τῶν αἱρετικῶν. Ἂν εἶναι καλοὶ ἄνθρωποι, οὔτε στὴ γέενα τῆς Κολάσεως πηγαίνουν, ἀλλὰ οὔτε καὶ στὴν τρυφὴ τοῦ Παραδείσου…».

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:
Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸν Α´ Λόγο τοῦ Ἁγ. Νικολάου τοῦ Καβάσιλα στὸ σύγγραμμά του «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς»

«Διὰ τοῦτο καὶ ἡνίκα, τὸ βάπτισμα τὸ ἑαυτοῦ καθάπερ ἐν γραφῇ προχαράττων, τὸ βάπτισμα Ἰωάννου καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ἠνέσχετο βαπτισθῆναι, τὸν οὐρανὸν ἀνέῳξε, δεικνὺς ὅτι τοῦτό ἐστι δι᾿ οὗ τὸν οὐράνιον ὀψόμεθα χῶρον· καὶ μὴν καὶ δι᾿ ὧν ἀπεφήνατο μὴ δύνασθαι εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν τὸν μὴ βαπτισθέντα, τοῦτο τὸ λουτρόν, εἴσοδόν τινα αὐτὸ αἰνίττεται εἶναι καὶ πύλην»

«Τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ ζωὴ ἣν ὁ Κύριος ἧκε φέρων· τὸ διὰ τῶν μυστηρίων τούτων ἐλθόντας, μετασχεῖν αὐτῷ τοῦ θανάτου καὶ κοινωνῆσαι τοῦ πάθους, καὶ τούτου χωρὶς τὸν θάνατον οὐκ ἔνι διαφυγεῖν. Οὔτε γὰρ μὴ βαπτισθέντα ἐν ὕδατι καὶ Πνεύματι δυνατὸν εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν· οὔτε οἱ μὴ φαγόντες τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πιόντες αὐτοῦ τὸ αἷμα, δύνανται ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς ἔχειν»

 

 

, , ,

Σχολιάστε

ΔΥΟ ΛΑΜΠΡΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ στὸ Ἱ. Κοινόβιον Ὁσ. Νικοδήμου (Πεντάλοφο)

ΙΕΡΟΝ   ΚΟΙΝΟΒΙΟΝ   ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΠΕΝΤΑΛΟΦΟΣ   ΠΑΙΟΝΙΑΣ   ΚΙΛΚΙΣ

 

Μνημόσυνο γιά τίς Ἀλησμόνητες Πατρίδες
Ὁμιλίες μέ ἀφορμή τήν Ἅλωση

Σάββατο 28 Μαΐου
καί Κυριακή 29 Μαΐου 2016

PRO_3023#2.             Τό Σάββατο 28 Μαΐου 2016 καί μέ ἀφορμή τήν παρέλευση 563 ἐτῶν ἀπό τήν ἅλωση τῆς Πόλης, στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου, ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι καί φέτος, ἑκατοντάδες πιστοί ἀνῆλθαν γιά νά συμμετάσχουν στή θεία Λειτουργία καί τό ἱερό Μνημόσυνο. Τό ἱερό Μνημόσυνο ἐτελέσθη εἰς μνήμην τῶν πατέρων μας καί τῶν πατέρων τῶν πατέρων μας πού ἄφησαν βίαια τήν τελευταία τους πνοή στίς Ἀλησμόνητες Πατρίδες.PRO_3012
.             Στή συνέχεια ὅλοι οἱ προσκυνητές κατευθύνθηκαν στό μεγάλο Ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς. Ἐκεῖ, μετά ἀπό ἕνα σύντομο κέρασμα, ἡ δασκάλα Χαρά Νικοπούλου ἀνέπτυξε τό θέμα: «Τά πνευματικά αἴτια τῆς Ἅλωσης καί ἡ δωρική προσέγγιση τριῶν Ἑλλήνων».
PRO_3066.             Ἡ Χαρά Νικοπούλου ὑποστήριξε ὅτι τά αἴτια τῆς Ἁλώσεως δέν ἦταν ἄλλα ἀπό τά αἴτια τῆς προσωπικῆς ἁλώσεως τῆς ψυχῆς τοῦ καθενός μας, τά ψυχικά πάθη. Ἡ ἅλωση ἐνεργεῖται πρῶτα ἐντός τῆς ψυχῆς τοῦ καθενός μας καί μετά γενικεύεται σέ ἐπίπεδο συλλογικό, σέ ἐπίπεδο ἔθνους. Στό δεύτερο μέρος τῆς ὁμιλίας της ἡ Χαρά ἐπικεντρώθηκε στόν ὅρο «Ἀνάγκη», ὁ ὁποῖος στά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά σημαίνει τό καθῆκον, τό πρέπον. Στάθηκε σέ τρία παραδείγματα ἀνδρῶν πού βίωσαν αὐτήν τήν «ἀνάγκη» καί θυσιάστηκαν γι᾿ αὐτήν: Τόν Λεωνίδα, βασιλιά τῆς Σπάρτης, πού θυσιάστηκε στίς Θερμοπύλες· τόν φιλόσοφο Σωκράτη· καί τόν τελευταῖο αὐτοκράτορα, τόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο.

PRO_3221.             Τήν κυριώνυμο ἡμέρα τῆς μνήμης τῆς Ἁλώσεως, Κυριακή 29 Μαΐου 2016, μετά τήν θεία Λειτουργία στήν ὁποία συμμετεῖχαν ἑκατοντάδες πιστοί, ὁ ἰατρός Φώτης Μιχαήλ ἀνέπτυξε τό θέμα: «Μηνύματα γιά τό σήμερα ἀπό τά γεγονότα τῆς Ἅλωσης». Χρησιμοποιώντας παράλληλα καί ἐποπτικό ὑλικό, ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἔκανε μιά ἀντιπαραβολή τοῦ τότε (1453) μέ τό σήμερα. Κατέδειξε τήν διαχρονική ὑπεροχή τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας σέ σχέση μέ τήν Δύση, καθώς καί τό ἄσβεστο μίσος πού δημιουργήθηκε στή Δύση ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς ὑπεροχῆς.PRO_3104
.             Δέν παρέλειψε νά μνημονεύσει τήν ἐπίσης καταστρεπτική ἅλωση ἀπό τούς Λατίνους τό 1204, τούς λεγομένους «Σταυροφόρους» (αὐτοί πού θά ὀνομάζαμε σήμερα «στρατεύματα τοῦ ΝΑΤΟ») οἱ ὁποῖοι μέ τίς εὐλογίες τοῦ τότε (ἤδη αἱρετικοῦ) πάπα κατέλαβαν καί λαφυραγώγησαν τήν Κωνσταντινούπολη.
.             Ἀνέκαθεν περιμέναμε τούς ξένους νά μᾶς σώσουν, ὑπογράμμισε, ὅπως τότε στήν ληστρική Σύνοδο τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας. Τότε ὁ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης Η΄ Παλαιολόγος σύρθηκε στήν ὑπογραφή ὅλων τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ πάπα. Σήμερα ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἴδια ἱστορία: ἡ Ἑλλάδα σύρεται ἄνευ ὅρων στήν ὑπογραφή τῶν μνημονίων καί στήν ὑποταγή της στούς ξένους.
.             Ὅμως ἡ ἀντίσταση τοῦ ἑνός δέν εἶναι μάταιη. Τότε, τό 1438-39, ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι ἐκπρόσωποι ὑπέγραψαν τά πρακτικά τῆς Συνόδου. Ὅλοι πλήν ἑνός, τοῦ μητροπολίτου Ἐφέσου ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ. Γι᾿ αὐτό καί ὁ ἴδιος ὁ πάπας ὁμολόγησε: «Μᾶρκος οὐχ ὑπέγραψεν, λοιπόν, ἐποιήσαμεν οὐδέν».PRO_3043
.             Πάντως, ὑπογράμμισε ὁ ὁμιλητής, σέ κάθε περίπτωση μνημονίου πού ὁδηγεῖ στήν ὑποδούλωση, εἴτε φυσική εἶναι αὐτή εἴτε πνευματική, ὁ πρῶτος μέ τόν ὁποῖο ἔχουμε νά πολεμήσουμε, δέν εἶναι ὁ ἀπέναντι. Εἶναι ὁ ἐμπαθής ἐαυτός μας. Ἀπό ἐκεῖ ξεκινάει κάθε τάση ὑποταγῆς καί ἐξάρτησης. Κάθε ξεπούλημα τῆς ψυχῆς μας. Ἀπό ἐκεῖ ὀφείλουμε καί ἐμεῖς νά ξεκινήσουμε τό ξεκαθάρισμα καί τήν τακτοποίησή μας.
.             Προδοσία τῆς Πίστεως χάριν τῶν ἀπατηλῶν ἀργυρίων τῆς Δύσης! Τότε, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452 ἔγινε τό ἀνίερο καί προδοτικό ἐκεῖνο συλλείτουργο Ὀρθοδόξων μέ τούς παπικούς, πού μόλυνε τόν Ναό τῆς Ἁγίας Σοφίας. Ἕξι μῆνες μετά, κατά τήν Ἅλωση, ὅταν κατέφυγαν ἐκεῖ τά γυναικόπαιδα γιά νά σωθοῦν, ἡ Ἁγια-Σοφιά γέμισε αἷμα… Σήμερα; Συμπροσευχές καί φιέστες στή Λέσβο χάριν τῶν ἰσλαμιστῶν λαθρομεταναστῶν… Τήν προδοσία τῆς Πίστεως τήν ἀκολουθοῦν πάντα ἐθνικές συμφορές. Λαός πού ἀγνοεῖ τήν ἱστορία του εἶναι καταδικασμένος νά τήν ξαναζήσει.
PRO_3084.             Στό τέλος ἀμφοτέρων τῶν ὁμιλιῶν ὁ Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου, Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος, παρότρυνε τούς πιστούς νά λάβουν αὐτά τά μηνύματα μέσα στήν καρδιά τους καί νά τά κάνουν βίωμα καί πράξη στή ζωή τους.
.             Ἔκανε ἐπίσης ἀναφορά στόν ἀείμνηστο Καθηγητή π. Ἰωάννη Ρωμανίδη, ὁ ὁποῖος ἔλεγε ὅτι «στήν Ἑλλάδα οἱ μισοί φραγκέψαμε καί οἱ ἄλλοι μισοί τουρκέψαμε»! Λυποῦμαι πολύ, συνέχισε ὁ σεβαστός Καθηγούμενος, ἀλλά δέν μπορῶ νά δεχθῶ τό αἶσχος αὐτό πού ἔγινε στή Μυτιλήνη. Καημένη Πατρίδα, ποῦ καταντήσαμε! Πῶς παραδίδουμε τήν Πίστη μας στόν Ἀντίχριστο…
.             Ἡ θεολογία τῶν Φράγκων εἶναι ἀντίχριστη, εἶναι πραγματικά «ἀντί τοῦ Χριστοῦ». Οἱ Φράγκοι λένε ὅτι ἀπέτυχε ὁ Χριστός ἐρχόμενος εἰς τόν κόσμον καί τώρα ἀναλάβαμε ἐμεῖς. …Τό κακό πού ἔχει πάθει ἡ Πατρίδα μας, τό ἔχει πάθει ἀπό τούς Φράγκους. Οἱ Φράγκοι βάζουν τά ἀγριόσκυλα, τούς μουσουλμάνους, γιά νά μᾶς δαγκάνουν.
PRO_3130 PRO_3141.             Πρωτεύουσά μας εἶναι ἡ Κωνσταντινούπολη, καί ἡ πρωτεύουσά μας μέχρι καί σήμερα εἶναι σκλαβωμένη. Θά πρέπει νά μάθουμε νά γονατίζουμε, νά σηκώνουμε τά χέρια ψηλά· τά δάκρυα νά αὐλακώνουν τό πρόσωπό μας. Ὅταν θά μάθουμε τήν εὐλογημένη τέχνη τῆς μετάνοιας, τότε τότε θά ἔλθει ἡ ἀνάσταση, τότε θά ἔλθει ἡ ἐλευθερία. Ἀμήν.

 

, , ,

Σχολιάστε

«Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΝΤΖΙΚΕΡΤ (1071 Μ.Χ)». ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΗΓΟΥ ἐ.τ. ΓΕΣ ΚΑΙ τ. ΥΕΘΑ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ Σ. ΦΡΑΓΚΟΥ ΣΤΟ Ι. ΚΟΙΝΟΒΙΟΝ ΟΣ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

Ὁμιλία Ἐπιτίμου Ἀρχηγοῦ ΓΕΣ καί τ.ΥΕΘΑ
Φραγκούλη Σ. Φράγκου
στό Ἱερόν Κοινόβιον Ὁσίου Νικοδήμου
Πενταλόφου Παιονίας Κιλκίς
Κυριακή 22-11-2015
 

 

.               Στίς 22 Νοεμβρίου 2015 ἡμέρα Κυριακή, στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου στόν Πεντάλοφο Παιονίας Κιλκίς, ἑκατοντάδες πιστοί ἀνῆλθαν γιά νά συμμετάσχουν στό μυστήριο τῆς θείας Λειτουργίας καί νά παρακολουθήσουν τήν ὁμιλία τοῦ ἐπιτίμου Ἀρχηγοῦ ΓΕΣ καί τ. ΥΕΘΑ κ. Φραγκούλη Σ. Φράγκου μέ θέμα: «Ὁ Ἑλληνισμός τῆς Μ. Ἀσίας μετά τήν μάχη τοῦ Μαντζικέρτ (1071 μ.Χ)».
.               Τόν Ἀρχηγό προσφώνησε ἐκ μέρους τῶν παρευρισκομένων ὁ Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου «Φίλοι τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ἁγίου Νικοδήμου» ἀξιότιμος κ. Ἰωάννης Μπούρας.
PRO_5490 .               Κατόπιν ἔλαβε τόν λόγο ὁ γενναιότατος Ἀρχηγός, ὁ ὁποῖος παρουσίασε στούς ἀκροατές τήν σημερινή κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στίς ἀλησμόνητες Πατρίδες μέσα ἀπό τίς γνώσεις πού προσέλαβε, ἀλλά κυρίως μέσα ἀπό τήν προσωπική πείρα καί τά βιώματα πού ἀπέκτησε κατά τή διάρκεια τῆς θητείας του ὡς Στρατιωτικοῦ Ἀκολούθου καί Ἀκολούθου Ἄμυνας στήν Ἑλληνική πρεσβεία τῆς Ἄγκυρας. Ἀνέδειξε μέ ἀποδεικτικά στοιχεῖα ἰδιαιτέρως τό γεγονός ὅτι μέχρι καί σήμερα στήν γείτονα χώρα ὑπάρχει πλειάδα διαφορετικῶν ἐθνοτήτων, πού δέν ἐπιθυμοῦν νά αὐτοπροσδιορίζονται ὡς Τοῦρκοι καί οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν ἕως καί τό 40% τοῦ σημερινοῦ πληθυσμοῦ της, κάτι πού ἐντέχνως ἀποκρύπτεται ἀπό τό σύγχρονο τουρκικό κράτος. Ἀνάμεσα σέ αὐτούς ξεχωριστή ἀναφορά ἔκανε στούς Κρυπτοχριστιανούς, πού, Κύριος οἶδε, μέ τί ἀγωνίες καί θυσίες διατηροῦν ἄσβεστη ἀπό γενιά σέ γενιά τήν φλόγα τῆς Πίστης στόν Χριστό. Ὄχι μόνον δέ ἡ Πίστη διατηρεῖται ζωντανή, ἀλλά καί ἡ ἑλληνική γλώσσα ὁμιλεῖται κρυφά σχεδόν σέ ὅλη τήν Μικρασία. Ἐν ὀλίγοις, ἐπιβεβαίωσε ὅτι ἡ Μικρασία παραμένει ἑλληνική καί ὀρθόδοξη καί ἀναμένει τό πλήρωμα τοῦ χρόνου γιά νά διεκδικήσει τήν ἐθνική, πολιτική καί θρησκευτική ἰδιοπροσωπία της.
PRO_5570.               Ὁ Ἀρχηγός κάνοντας παρεκβάσεις καί συγκρίσεις δέν παρέλειψε νά στηλιτεύσει ἀπερίφραστα τήν ζοφερή κατάσταση πού ἐπικρατεῖ σήμερα στήν Πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ὁδηγεῖται σταδιακά στήν καταστροφή ἀπό ὄψιμους γενιτσάρους, ἐπικουρούσης στό ἔργο τους τῆς κρίσης ἀξιῶν πού διερχόμαστε ὡς Ἔθνος.PRO_5534

.               Ἔστειλε ἀκόμη ἐναργῶς μήνυμα στούς σημερινούς Ἕλληνες γονεῖς –καί ἰδιαιτέρως στήν Ἑλληνίδα μάνα καί γιαγιά– νά διατηρήσουν τήν παράδοση τῶν πατέρων τους καί νά μπολιάζουν τά παιδιά τους μέ Χριστό καί Ἑλλάδα, τονίζοντας τήν ἐπιτακτική ἀνάγκη τῆς μετατροπῆς τῆς κάθε οἰκογένειας σέ «κρυφό σχολειό».
PRO_5587
.               Στό τέλος ἔλαβε τόν λόγο ὁ ἅγιος Καθηγούμενος, ὁ ὁποῖος εὐχαρίστησε τόν Ἀρχηγό γιά τήν ὁμιλία του καί τόν ἐπαίνεσε, ὄχι μόνον γιά τά παράσημα πού εὐλόγως τοῦ ἀπεδόθησαν ἀπό ἀνθρώπους, ἀλλά γιά τά δύο ἄλλα φωτεινά μετάλλια πού τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός καί τά ὁποῖα λάμπουν μέσα στήν καρδιά του· τόν Χριστό καί τήν Ἑλλάδα. Ὁ ἅγιος Καθηγούμενος ἔκλεισε τήν ἐκδήλωση ἀναφέροντας ὅτι πράγματι σήμερα ἡ Ἑλλάδα κινδυνεύει ἀπό τούς Ἕλληνες. Στά σχολεῖα τά παιδιά μας γίνονται γενίτσαροι, οἱ οἰκογένειες διαλύονται, ἡ δέ ὀρθόδοξη πίστη μας παραδίδεται στήν ἀγκαλιά τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα. Ὁ ἅγιος Καθηγούμενος ἐπίσης ὑπογράμμισε ὅτι τά σπίτια μας πρέπει νά γίνουν κρυφά σχολειά, ὅπου θά δίνουμε στά παιδιά μας Χριστό καί Ἑλλάδα. Ἐν συνεχείᾳ, εὐχήθηκε στόν Ἀρχηγό νά συνεχίζει τόν ἀγώνα γιά «τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστη τήν Ἁγία καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερία», ἡ ὁποία ἐλευθερία, ἡ πραγματική ἐλευθερία, σύντομα θά ἔλθει, ἐάν ἔχουμε καλή προαίρεση. Τέλος, ὁ σεβαστός Καθηγούμενος δώρησε ὡς εὐλογία στόν Ἀρχηγό μιά ἱερή εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Βατάτζη τοῦ Ἐλεήμονος, ἐργόχειρο τῶν ἀδελφῶν τοῦ Ἱ. Κοινοβίου.

PRO_5628.               Ἀνάμεσα στίς ἑκατοντάδες κόσμου πού τίμησαν τήν ἐκδήλωση μέ τήν παρουσία τους, διεκρίνοντο ὁ Δήμαρχος Πέλλης κ. Γρηγόριος Στάμκος, οἱ Ἀντιδήμαρχοι Πέλλης Χρῆστος Πασσαλῆς καί Ἀθανάσιος Ἐπιτροπάκης, οἱ Ἀντιδήμαρχοι Παιονίας κ. Ἰωάννης Ἀδαμόπουλος καί κ. Ἰωάννης Ἀλίρης, ὁ Δημοτικός Σύμβουλος Παιονίας κ. Κωνσταντῖνος Σιωνίδης, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Διοικητοῦ τῆς 33ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας Πολυκάστρου, ὁ τ. Διοικητής τοῦ Ἀ.Τ. Γουμένισσας κ. Ἐμμανουήλ Πασχαλίδης, ὁ πρώην δήμαρχος Χαλκηδόνος κ. Ἰωάννης Μπίκος, ὁ ἀπόστρατος ἀξιωματικός τῆς Ἀστυνομίας κ. Ἀστέριος Πράτσας, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Συνδέσμου Ἀποστράτων Σωμάτων Ἀσφαλείας Ν. Κιλκίς κ. Κωνσταντῖνος Πιλάτος, ὁ δάσκαλος καί συντάκτης τοῦ Περιοδικοῦ «Ἁφυπνιση» Δημήτρης Νατσιός, οἱ ἐκπαιδευτικοί κ. Διονύσιος Τσιφτσιόπουλος καί κ. Χρῆστος Ἴντος, τά μέλη τοῦ ΔΣ τοῦ Συλλόγου τῶν Φίλων τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου, ἐκπρόσωποι τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου «Παίονες» καί ἐκπρόσωποι ἄλλων πολιτιστικῶν κ.λπ. Συλλόγων.PRO_5654

, ,

Σχολιάστε

ΣΤΆ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΜΑΣ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ

Στά Μοναστήρια μας ἡ ἐλπίδα μας

περιοδ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»,
❄ ΑΡ. ΦΥΛ. 61 ❄ ΟΚΤ.-ΔΕΚ. 2013

 

.           Ἡ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ» ἔχει παλαιότερα ἐπισημάνει, μέ ἀφορμή τά σκάνδαλα καί τήν ἐκκοσμίκευση πολλῶν ἐπισκόπων, ὅτι τό ὀρθόδοξο φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας, μόνον στά Μοναστήρια θά διατηρηθεῖ γνήσιο καί καθαρό, ἀπό τούς ποικίλους ἐπηρεασμούς καί τίς οἰκουμενιστικές ἐκτροπές. Τά Μοναστήρια μας εἶναι ἡ ἐλπίδα γιά νά διασωθεῖ, μαζί μέ τό γνήσιο ὀρθόδοξο φρόνημα καί ἡ ἰδιοπροσωπία τῆς πίστεώς μας.
.           Τήν θέση αὐτή ἐπισημαίνει μέ γλαφυρό, πειστικό καί ἁγιοπνευματικό ἐπιχείρημα, ὁ Γέροντας Χρυσόστομος, Ἡγούμενος τοῦ Ἱ. Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου (Γουμένισσας), στόν πρόλογό του στό βιβλιάριο «Ὁ Σημερινός ἐν Ἑλλάδι Μοναχισμός» τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γαβριήλ, καθηγουμένου τοῦ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱ. Κοινοβίου Ἁγίου Διονυσίου (1886-1983): «Οἱ αὐθαίρετες ἐπισκοπικές παρεμβάσεις ἤ ἀξιώσεις ἤ ἀκόμη καί ἡ ἐπιθυμία ἐπέκτασης τῆς ἐξουσίας τῶν ἐπισκόπων στήν διοίκηση τῶν Ἱερῶν Μονῶν ὑπῆρξε, πάντοτε, ἕνας καθοριστικός παράγοντας ὅσον ἀφορᾶ τήν ἄνθηση ἤ τόν μαρασμό τοῦ Μοναχισμοῦ στήν Ἑλλάδα. Θά μποροῦσε νά ἰσχυριστεῖ κανείς ὅτι ὁ Μοναχισμός καί σήμερα ὑφίσταται διωγμό καί μάλιστα -πολλές φορές- διωγμό ἐκ τῶν ἔσω μᾶλλον, παρά ἀπό ἐξωτερικούς ἐχθρούς. Εἶναι ἴσως πολύ παράδοξο αὐτό πού θά γραφεῖ, ἀλλά ἔχει λεχθεῖ ὅτι οἱ χειρότεροι διῶκτες τοῦ Μοναχισμοῦ –δυστυχῶς(!)– εἶναι, πολλές φορές, οἱ ἐπίσκοποι. Ἄλλωστε, τό μεγαλύτερο καλό μέσα στήν Ἐκκλησία –ὅπως φυσικά καί τό μεγαλύτερο κακό μέσα στήν Ἐκκλησία– δέν μπορεῖ νά τό κάνει κανένας ἄλλος ἐκτός ἀπό ἕναν ἐπίσκοπο.
.           Γιά νά ὁδηγηθεῖ ξανά σέ πνευματική καρποφορία ὁ θεοσύστατος θεσμός τοῦ Ὀρθόδοξου Μοναχισμοῦ πρέπει τά Μοναστήρια νά διατηρήσουν τήν πνευματική τους αὐτοτέλεια καί τήν ἐσωτερική τους αὐτονομία καί ἐλευθερία. Ὁ Μοναχισμός, ὡς φορέας πνευματικότητας καί ὡς ἡ πεμπτουσία τοῦ Χριστιανισμοῦ, εἶναι ἡ σπονδυλική στήλη τοῦ Γένους μας. Εἶναι τό πνευματικό ὕδωρ τῆς ζωῆς μέ τό ὁποῖο ἀρδεύεται ἡ ὀρθόδοξη πίστη καί τό ὀρθόδοξο ἦθος τοῦ Ἔθνους μας. Ὁ Μοναχισμός εἶναι ἐκεῖνος πού διέσωσε, ἀναβάπτισε, στήριξε καί ἀναγέννησε πνευματικά τό Ἔθνος μας ἐνῶ παράλληλα στήριξε ἀποφασιστικά καί ὑπεράσπισε τήν Ὀρθοδοξία σέ χαλεπούς, γιά τήν πατρίδα μας, καιρούς. Τό ἴδιο, ἀσφαλῶς, ἐξακολουθεῖ καί σήμερα νά κάνει διατηρώντας καί ἀναθερμαίνοντας τήν Παράδοση, στηρίζοντας καί διαφυλάσσοντας ἀκέραιη τήν ὀρθόδοξη πίστη σέ μιά ἐποχή σαφῶς ἀλλοτριωμένη καί ἀντιπνευματική».

,

Σχολιάστε

«Ο ΘΕΟΣ ΒΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΤΑΞΕΙ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ»

  • Ἀπὸ τὸ Ἱ. Κοινόβιον Ὁσίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου Πενταλόφου Παιονίας Κιλκὶς ἔλαβε ἡ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.» τὴν κατωτέρω τοποθέτηση τοῦ Ἡγουμένου Ἀρχιμ. Χρυσοστόμου ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προφυλακίσεως τοῦ Ἀρχιμ. Ἐφραίμ Βατοπεδινοῦ. Ἀποτελεῖ μιὰ μαρτυρικὴ καὶ θεολογικὴ κατάθεση ποὺ παρηγορεῖ τὶς ψυχὲς τῶν Χριστιανῶν.

 Ὁ Θεὸς «βιάζεται» νὰ κατατάξει τὸν Γέροντα Ἐφραὶμ μετὰ τῶν Ἁγίων

.          Ἡ ὑπόθεση Βατοπαιδίου εἶναι ἕνα γεγονὸς τὸ ὁποῖο γεννᾶ ἐλπίδα στὴ ζωή μας. Ἡ Ἐκκλησία συνεχίζει νὰ διώκεται καὶ αὐτὸ φανερώνει ὅτι ὑπάρχει. Καὶ διωγμς εναι φανέρωση τς δημιουργίας γίων.
.        Ἐὰν σταματήσουν οἱ διωγμοί, πρέπει νὰ πληθύνουν οἱ Ἀσκηταί. ταν λιγοστεύουν ο σκηταί, πληθαίνουν ο διωγμοί. Ο διωγμο δημιουργον τος γίους κα ο σκηταί, ο Μοναχοί, εναι συνέχεια τν Μαρτύρων. Δόξα τῷ Θεῷ ποὺ στὶς μέρες μας ὑπάρχουν διωγμοί! Δόξα τῷ Θεῷ ποὺ στὶς μέρες μας ὁ Θεὸς παράγει Ἁγίους, γιὰ νὰ στηρίζουν τὸ Γένος μας καὶ νὰ παρηγοροῦν τοὺς ἀσθενεῖς εἰς τὴν πίστιν!
.          Ὁ π. Ἐφραὶμ ἐμπίπτει εἰς ἐκείνη τὴν περίπτωση ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν Ἁγία Γραφή: «Ἀναγκασον εἰσελθεῖν». Ναί, πράγματι ὁ Θεὸς «βιάζεται» νὰ τὸν κατατάξει μετὰ τῶν Ἁγίων.
.          Ἡ ὑπομονή, ἡ ταπείνωση καὶ ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν συνάνθρωπο εἶναι φανερὲς καὶ στὸν πλέον ἄσχετο καὶ τυφλό.
.          Σεβαστὲ Γέροντα Ἐφραίμ, ἤδη βρίσκεσαι στὸ σαλόνι τοῦ Θεοῦ. Προσευχήσου γιὰ ὅλους ἐκείνους ποὺ σὲ ἐπιβουλεύονται, γιὰ ὅλους ἐκείνους τοὺς ἐχθρούς σου ποὺ σὲ ὁδηγοῦν στὴν Ἁγιότητα καὶ ἐπανάλαβε τὰ λόγια του Ἁγίου Πρώτου Μάρτυρος Στεφάνου τοῦ Διακόνου: «Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην».
.          Μέσα ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς σύγχρονους διῶκτες εἴθε νὰ βγοῦν οἱ Παῦλοι ποὺ θὰ εὐαγγελίσουν στὸν λαὸ τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.

Ὁ Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου
Πενταλόφου Παιονίας Κιλκὶς

† Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος

, , , , , ,

Σχολιάστε