Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΞΕΚΟΙΛΙΑΣΜΑ ΤΩΝ Ι. ΚΑΝΟΝΩΝ, καθὼς ἡ Νέα Ἐποχή βομβαρδίζει τόν καίριο θεανθρώπινο θεσμό τοῦ γάμου καί τήν κατ’ οἶκον Ἐκκλησία ἀλλὰ «μεγαλεῖα κατασκευάζει ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Κυρίου μας».

ΜΙΑ ΠΑΛΙΟΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΜΑΡΤΥΡΙΑ
τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου
ἐφημερίου Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

ἐξ ἀφορμῆς τῆς προσφάτου ἀποφάσεως
τοῦ Οἰκουμ. Πατριαρχείου
γιὰ τὸν β´ γάμο τῶν κληρικῶν

Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Ἀττικῆς κ. Παντελεήμονα
Σεβασμιώτατε,
Ἀσπάζομαι εὐλαβῶς τή Δεξιά Σας.

.               Τῇ εὐλογίᾳ τοῦ Πνευματικοῦ μου Πατρός,  ὁ ὁποῖος τυγχάνει Πνευματικός φάρος τηλαυγής, ὀφθαλμός τῆς Ἐκκλησίας, πατέρας στοργικός, ἀσκητής, λιτός, φτωχικός, ταπεινός καί ἐλεήμων, θερμά φιλόκαλος, Σᾶς ὑποβάλλω τό παρόν ὑπόμνημά μου, ἀφοῦ κατά παραχώρηση τοῦ Παντοκράτορος Τριαδικοῦ  Θεοῦ, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀνήκω, ἀνάξιος ὤν, στήν τιμιωτάτη χορεία τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν.
.               Ὡς κληρικός τῆς Ἁγιωτάτης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί ὡς ἐν χηρείᾳ κληρικός Αὐτῆς αἰσθάνομαι βαρύτατα προσβεβλημένος, γιατί πληροφοροῦμαι ὅτι ἡ Σεπτή Διοίκησή μας συζητεῖ τό θέμα τοῦ γάμου τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν.  Ἔχει μάλιστα συστήσει “εἰδική ἐπιτροπή” πού “μελετᾷ” τό θέμα αὐτό ὡς καί γενικότερα τό θέμα τοῦ δευτέρου γάμου τῶν κληρικῶν.
.               Ἀπορῶ ὅμως καί ἐξίσταμαι γιά τό θράσος νέου κληρικοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος προτρέχων δημοσιεύει στόν Ἐλεύθερο Τύπο τῆς Κυριακῆς 14 Νοεμβρίου 2004 ἄρθρο του μέ ἐπικεφαλίδα “Ἔγκυρος καί κανονικός ὁ δεύτερος γάμος κληρικῶν”.
.               Δέν θά παρασυρθῶ στήν προσπάθεια νά ἀναιρέσω τά γραφόμενα τοῦ ὡς ἄνω κληρικοῦ, ἀφοῦ ἀκόμα καί οἱ ἱεροσπουδαστές τῆς Ριζαρείου Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς εἶχαν τήν ἑτοιμότητα νά διακρίνουν τήν ἀταξία τοῦ κειμένου, τήν παντελῆ ἔλλειψη ἐπιχειρημάτων, τήν πρωτοφανῆ περιφρόνηση τῆς μακροτάτης Παραδόσεως τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας καί τήν ἀγωνία του νά ἐπιδείξει ἐκσυγχρονισμένη τήν Ἐκκλησία μας, σύνδρομο νεόπλουτου ὑβριστοῦ.
.               Πρίν ἀπό λίγους μῆνες ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐξέδωσε καί ἀπέστειλε σ’ ὅλους τούς κληρικούς τά πρακτικά τοῦ πρό διετίας συνεδρίου στόν Ἅγιο Ἰωάννη τό Ρῶσο μέ θέμα τό Γάμο.  Στήν περισπούδαστη εἰσήγησή του ὁ καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Γ. Φίλιας ἀπέδειξε ἐπιστημονικῶς καί ἐκκλησιαστικῶς ὅτι μόνο ἕνα Γάμο γνωρίζει ἡ Ἐκκλησία μας ἀκόμη καί γιά τούς λαϊκούς καί ὅτι ὁ δεύτερος γάμος δέν ἀποτελεῖ μυστήριο, ἀλλά οἰκονομία τῆς Ἐκκλησίας μέ σκοπό τήν πολυπόθητη γιά τό χριστιανό μετάνοια.
.               Τί μεσολάβησε μέσα σέ λιγότερο ἀπό δύο χρόνια, ὥστε ἡ σεπτή διοίκησή μας νά μᾶς στείλει ἀνατροπή τῶν ἐκλεκτῶν ἐπιστημονικῶς καί ἐκκλησιαστικῶς τεκμηριωμένων θέσεων τοῦ κ. Γ. Φίλια;  (Οἱ θέσεις ὅμως τοῦ κ. Καθηγητοῦ εἶναι λίγο ὡς πολύ γνωστές σ᾽ ὅλο τό χριστεπώνυμο πλήρωμα).
.               Ἐπιτρέπεται ἀπό ἕνα τόσο σοβαρό σῶμα, τό σῶμα τῆς διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας μας νά βγαίνει πρός τά ἔξω τέτοια ἀφερεγγυότητα μέ μιά δίγλωσση στάση ἐντός τῆς τελευταίας διετίας γιά ἕνα τόσο καίριο θέμα;
.               Πῶς ἐπιτρέπει σέ νέο κληρικό νά ἐκθέτει καί νά προσβάλει τό τίμιο πρεσβυτέριο, τούς μάχιμους ἐφημερίους πού σηκώνουν τό φορτίο τῆς πρώτης γραμμῆς τῆς ποιμαντικῆς διακονίας, μέ τήν ἀπειρία του καί τήν ἄγνοια τοῦ κανονικοῦ δικαίου τῆς Ἐκκλησίας μας;
Αὐθόρμητα λοιπόν αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη νά ρωτήσω τή Σεπτή Διοίκησή μας: Πιστεύουμε ἤ ὄχι στήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου καί Τελεταρχικοῦ Πνεύματος, πού μᾶς κατέστησε, ἐγγάμους ἤ ἀγάμους κληρικούς, στό ὕψος τῆς Ἱερατικῆς Διακονίας;
.               Ὡς μάχιμοι ἐφημέριοι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, πού βρισκόμαστε στήν πρώτη γραμμή τῆς ποιμαντικῆς ἐν Χριστῷ διακονίας, προσπαθοῦμε, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, νά παρηγοροῦμε τούς τραχέως ἀγωνιζομένους πιστούς μας.  Ἐπικαλούμαστε φανερά καί ρητά ἀλλά καί μυστικά τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιά νά ἀντιμετωπίζουν ἡγεμονικά, ἡρωϊκά καί μαρτυρικά τίς ἀενάως ἀναφυόμενες μικρές, μεγάλες ἤ ἀδιέξοδες δοκιμασίες, οἱ ὁποῖες συντελοῦν στήν ἐν Χριστῷ τελείωσή τους.
.               Αὐτονοήτως καί στή δική μας (ἡμῶν τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν) τήν ἐν Χριστῷ τελείωση δέ συντελεῖ ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Τί συνέβη τώρα ὥστε ἡ Σεπτή Διοίκησή μας νά ἀλλάζει τά δεδομένα τῆς πίστεώς μας δηλώνοντας ἐμμέσως πλήν σαφῶς, ὅτι ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ἄπιαστος ὅρος Θεολογικός καί ὄχι ἁπτή σωστική πραγματικότητα μέσα στήν Ἐκκλησία μας, μέσα στούς πιστούς, γιατί ὄχι καί στούς ἐν χηρείᾳ κληρικούς;

Ταπεινῶς φρονῶ καί υἱκῶς παρακαλῶ,
Σεβασμιώτατε,
Νά λάβετε ὑπ᾽ ὄψη Σας τά ἑξῆς:

.               Οἱ ἱεροί Κανόνες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας βγαλμένοι ἀπό τή συνολική Συνοδική Ἁγιοπνευματική καί φιλανθρωπότατη ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας δέν ἐπιτρέπουν γάμο στούς κληρικούς μετά τή χειροτονία τους, οὔτε πολύ περισσότερο τό δεύτερο γάμο. Αὐτός ὁ τρόπος ζωῆς εἶναι πιά ριζωμένος στίς συνειδήσεις τῶν (συνειδητῶν-πιστῶν) κληρικῶν ὅλων τῶν βαθμῶν.  Ἀπ᾽ ὅσο ὡς παθών γνωρίζω, δέν ὑπάρχουν στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐν χηρείᾳ κληρικοί, πού νά μή στέκονται στό ὕψος τῆς πατρικῆς εὐθύνης καί τῆς ποιμαντικῆς ἐν Χριστῷ διακονίας.  Σπάνιες ἐξαιρέσεις ἐπιβεβαιώνουν τόν κανόνα τῶν ἐντίμων κληρικῶν.  Ἐξ ἄλλου τό πλήρωμα τῶν λαϊκῶν ποτέ δέν θά μποροῦσε νά διανοηθεῖ παντρολογήματα σέ κληρικούς.
.               Ὁ μακαριστός Γέροντας π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ἔχει ἀπαθανατίσει στά Ἀπομνημονεύματά του ὑποθετική στιχομυθία συζύγων πού βρίσκονται μέσα στή Θεία Λειτουργία καί ἐνδιαφερόμενοι γιά τήν ἀποκατάσταση τῆς ἄγαμης θυγατέρας τους σιγοψιθυρίζουν σχολιάζοντας μεταξύ τους τά ἱκανά  συζυγικά προσόντα τοῦ Λειτουργοῦ, πού τόν θεωροῦν ὑποψήφιο γαμπρό γιά τήν κόρη τους.  Ὀμορφιά, λεβεντιά, πιθανή  συζυγική πιστότητα, χρηματικές ἀποδοχές, κουλτούρα, ἐνδιαφέροντα, μόρφωση, κοινωνικό πρεστίζ, ἀποτελοῦν τό ἀντικείμενο τῆς κρυφιοσυζητήσεως τοῦ ζεύγους ἐντός τῆς… θείας Λατρείας…
.               Πόσα ἄλλα δεινά μποροῦν νά προκύψουν προβλέψιμα ἤ ἀπρόβλεπτα, ἄν κάποιοι προχωρήσουν στό ξεκοίλιασμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων;
.               Ἀπό ὅλα αὐτά τά δεινά τόσο τόν ἴδιο τόν ἱερέα (τήν οἰκογένειά του) ὅσο καί ὅλο τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, γλυτώνουν οἱ θεόπνευστοι Ἱεροί Κανόνες: ΙΖ΄ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, Γ΄ καί ΜΗ΄ τῆς Πενθέκτης, ΙΒ΄ καί ΚΔ΄ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, Ζ΄ Νεοκαισαρείας.  Οἱ ἱεροί αὐτοί Κανόνες ἀπορρέουν ἀπό τίς ποιμαντικές ἐπιστολές τοῦ Ἀποστόλου Παύλου Α΄ Τιμοθ. γ´ 1-10, Γαλ. ϛ´1-11.  Τό κείμενο τῶν παραπάνω ἱερῶν Κανόνων, ἡ ἑρμηνεία καί τά θεόπνευστα σχόλια τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου ἀποδεικνύουν πόσο συνετοί, προσγειωμένοι, θεωμένοι καί εὐφυέστατοι ἦταν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας, πού πῆραν αὐτά τά μέτρα γιά τούς κληρικούς.
.               Κάποιοι ἐκ τῶν Ἁγίων Ἀρχιερέων τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, πολύπειροι καί βαθυνούστατοι δέν βιάζονται νά χειροτονήσουν νεόνυμφους ὑποψήφιους κληρικούς.  Περιμένουν νά τούς δοῦν μέ ἕνα ἤ δύο παιδάκια, νά δοκιμάσουν δηλ.τήν ἱκανότητά τους ὡς οἰκογενειαρχῶν κατά τήν ἀπαίτηση τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί κατόπιν νά προχωρήσουν στή χειροτονία.  Ἔτσι ἔχουν περισσότερα ἐχέγγυα ἐπιτυχίας στήν καλή διοίκηση τῆς εὐρύτερης οἰκογένειας, τῆς ἐνορίας, στήν ὁποία πρέπει νά ἀναδειχθοῦν καλοί προϊστάμενοι.
.               Οὐδείς ἐκ τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν ἔχει ἐκφράσει τήν ἐπιθυμία νά ἔλθει εἰς δευτέρου γάμου κοινωνίαν μετά τήν κοίμηση τῆς πρεσβυτέρας του.  Ὅλοι οἱ ἐν χηρείᾳ κληρικοί πιστεύουν καί ἐπικαλοῦνται τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού τά ἀσθενῆ θεραπεύει καί τά ἐλλείποντα ἀναπληροῖ, νά τούς ἀξιώσει νά φθάσουν νικητές στό τέλος, στήν ἐν Χριστῷ θέωση. Ἔπειτα πῶς εἶναι δυνατόν ἡ εὐαίσθητη καί καλλιεργημένη ἱερατική ψυχή νά λησμονήσει τίς ἐκλεκτές ἐμπειρίες τοῦ ὄμορφου συζυγικοῦ κοινοβιακοῦ βίου; Εἶναι δυνατόν νά νεκρώσει ἕνα τόσο ζωντανό κομμάτι τῆς ζωῆς του, τήν περίοδο τῆς συζυγικῆς ζωῆς; Ἄν τό πετύχει αὐτό, ἀναπηρία ψυχική θά καταφέρει νά δημιουργήσει στό εἶναι του.
.               Ἀκόμη καί λαϊκοί – ἄνδρες καί γυναῖκες – μετά τήν κοίμηση τοῦ συντρόφου τους δέν ἐπιδιώκουν δεύτερο γάμο, ἐπειδή πιστεύουν, ὅτι ὁ σύντροφός τους δέν ἔχει ἀφανισθεῖ, δέν ἔχει ὑπαρξιακά μηδενισθεῖ, ἀλλά ζεῖ στίς καλύτερες πνευματικές συνθῆκες τῆς θριαμβευούσης Ἐκκλησίας.  Ἀναμένουν Χριστοκαρτερικά τή δεύτερη συνάντηση μετά τοῦ μεταστᾶντος συντρόφου τους στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, ἔνθα οὔκ ἐστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλά ζωή (μετά τοῦ δοξασθέντος Χριστοῦ) ἀτελεύτητος, πανευφρόσυνος, χριστοδικαιωμένη, σύμφωνα μέ τίς θεόπνευστες Καινοδιαθηκικές ρήσεις. Ἡ μοναδικότητα τοῦ συζυγικοῦ προσώπου πάντοτε ἦταν ὁ ἐπιδιωκόμενος στόχος γιά ὅλους τούς συνειδητούς χριστιανούς μέ ἀπόλυτη χριστοθεσμική κατοχύρωση γιά τούς κληρικούς τῆς Ἁγιωτάτης Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας.  Ὁ ὀρθόδοξος κληρικός ζεῖ μυστηριακά καί εὐχαριστηριακά τή μοναδικότητα τοῦ συζυγικοῦ προσώπου καί τή διδάσκει στό ποίμνιό του.  Ἄν καταργηθεῖ αὐτή ἡ μοναδικότητα, φαντάζεσθε τί θά συμβεῖ στό σῶμα τῶν λαϊκῶν;
.               Ὅσοι πιστεύουν καί ἀγωνίζονται τόν καλόν ἀγώνα τῆς χριστιανικῆς ἐν τῷ σεμνῷ γάμῳ ζωῆς, λαϊκοί καί κληρικοί, πιστεύουν στήν κλήση τοῦ Χριστοῦ πρός τόν χηρεύοντα ἤ τή χηρεύουσα γιά ἕνα ἀνώτερο, πνευματικότερο, παρθενικό τρόπο ζωῆς, τόν ὁποῖο ἀκριβῶς ἐνεκαινίασε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ὡς δεύτερος Ἀδάμ μέ τόν ὑψηλό καί ἀξιοζήλευτο παρθενικό βίο Του.  Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ εὐφυέστατος, θεοφώτιστος καί πολυχαρισματοῦχος κήρυκας τῆς μετανοίας ἐγκωμιάζει στόν περί Παρθενίας λόγο του τόν ἀναβιβαζόμενο ἀπό τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος στήν τιμή καί στό στέφανο τῆς χηρείας. Εὔχεται ὁ Χρυσορρόας ρήτορας νά ἀξιοποιηθεῖ τό χάρισμα ἀπό τόν ἐν Κυρίῳ χηρεύσαντα.  Ὅλα αὐτά διατυπώνονται σέ μιά ἐποχή πολύ πλησιέστερη πρός τή σαρκολατρική εἰδωλολατρεία συνδυασμένη μέ τήν πλάνη τῆς πολυθεΐας.
.               Ἄν αὐτά, λοιπόν, τά διαπιστώνουμε στή ζωή τῶν πιστῶν λαϊκῶν, πόσο ἀνώτερα θά πρέπει νά τά συναντοῦμε στή ζωή τῶν κληρικῶν. Οἱ ἱερεῖς τοῦ Ὑψίστου εἶναι (ἤ ἀγωνίζονται νά εἶναι) οἱ πνευματικοί ἄνθρωποι καί ἄν μάλιστα εἶναι καί Πνευματικοί, ἑκούσια ἀγωνίζονται νά ὑποτάξουν τό χεῖρον τῷ κρείττονι, τήν ἁμαρτωλή ροπή πρός τόν ἡγεμονικό πνευματικό χριστοάνθρωπο. Πασχίζουν νά λυτρωθοῦν ἀπό τίς νομοτελειακές ἐπιταγές τῆς φύσεως καί νά γίνουν ἁπλᾶ καί καθαρά Χριστοπρόσωπα.  Βγαίνουν ἀναγεννημένοι πνευματικά μετά ἀπό τήν ἀπέραντη ὀδύνη καί τήν ὑπερβολική θλίψη τοῦ πένθους. Ἔτσι ἡ χηρεία μπορεῖ νά ἀποτελέσει χαρισματικό ὁρόσημο γιά τόν χῆρο κληρικό. Μέ τό ἐν Χριστῷ ἐνθουσιαστικό φρόνημα καί τή χειραγωγική συμπαράσταση τοῦ πνευματικοῦ πατρός μπορεῖ νά γίνει ὁ κληρικός ὁ ἐν Χριστῷ νέος ἄνθρωπος. Χαρά καί ἀγαλλίαση πλημμυρίζει τήν ἱερατική καρδιά ὁσάκις “μετά παρρησίας καί ἀκατακρίτως” γίνεται λειτουργός τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.
.               Δέν εἶναι σπάνιες οἱ περιπτώσεις τῶν ἐν χηρείᾳ λαϊκῶν πιστῶν πού ζοῦν τό θαῦμα τῆς ἑνότητος τῆς στρατευομένης μετά τῆς θριαμβευούσης Ἐκκλησίας.  Ὅταν τό ἕνα μέλος τῆς συζυγίας μεθίσταται στή θριαμβεύουσα, ἀπελευθερωμένο πιά ἀπό τή συμβατικότητα καί ματαιότητα τοῦ παρόντος ρευστοῦ μεταπτωτικοῦ κόσμου, εὔχεται στόν Ὕψιστο γιά τήν οἰκογένεια πού ἄφησε.  Ἀπό τά ἀγαθά καί λίαν εὐεργετικά ἀποτελέσματα τῆς προσευχῆς τοῦ κεκοιμημένου, ἀντιλαμβανόμαστε τίς ἀσύλληπτες ἐκκλησιολογικές διαστάσεις πού παίρνει ἡ ἐν Χριστῷ οἰκογένεια.  Ζεῖ καί κινεῖται καί χριστοκαταξιώνεται μέσα στή στρατευομένη μας Ἐκκλησία καί φθάνει μέχρι τά κράσπεδα τῆς θριαμβευούσης.  Βιώνουμε αὐτήν τήν ἀλληλοπεριχώρηση τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας μέ τή θριαμβεύουσα μέσα στή θεία Λειτουργία, ἐφόσον ἐνώπιον τοῦ παρόντος Θυσιαζομένου καί Ἀναστάντος Κυρίου μας, ἐμεῖς προσευχόμαστε γι’ αὐτούς καί ἐκεῖνοι γιά μᾶς.  Τό καταληκτικό λόγιο τῆς Ἱερᾶς Ἀκολουθίας τοῦ Γάμου “Παράλαβε τούς στεφάνους αὐτῶν ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου ἀσπίλους καί ἀμώμους καί ἀνεπιβουλεύτους διατηρῶν αὐτούς εἰς τούς αἰῶνας” ἐπιμαρτυρεῖ τήν ὑπερβατική ἐκκλησιολογική διάσταση τοῦ Μυστηρίου τοῦ γάμου, πού γεννιέται μέσα στή στρατευομένη Ἐκκλησία μας καί ὁλοκληρώνεται στήν ἔνδοξη ἀπέραντη οἰκογένεια τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.
.               Μέ κανένα ζεῦγος ὁ φιλανθρωπότατος Σωτήρας μας, Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός δέν ὑπέγραψε συμβόλαιο ταυτόχρονης ἐξόδου τῶν συζύγων ἀπό τόν παρόντα κόσμο.  Αὐτό τό γνωρίζουν ἅπαντες οἱ λαϊκοί πιστοί καί πολύ εὐκρινέστερα τό γνωρίζουν οἱ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι πρό τῆς χειροτονίας τους γνωρίζουν τίς πιθανότητες ἐξόδου τοῦ ἑνός ἐκ τῶν δύο συζύγων καί παρά ταῦτα ἀποφασίζουν.  Ἀγωνίζονται μέσα στόν ἱερό στίβο τοῦ γάμου, ἁγιάζονται, δίνουν κραταιούς ἀγῶνες μέ τήν ἐνίσχυση τοῦ ἀγωνοθέτου Χριστοῦ, αὐξάνεται καί πληθύνεται ἡ οἰκογένεια καί σέ κάποια στιγμή πρώιμη ἤ ὄψιμη καλεῖται τό ἕνα μέλος τῆς οἰκογένειας στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.  Οἱ πρῶτοι χριστιανοί πανηγύριζαν τήν ἡμέρα τῆς ἐξόδου ὡς dies natalis (=ὡς ἡμέρα γενέθλιο στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν).  Αὐτά ἐμεῖς τά διδάσκουμε στούς πιστούς μας καί ἡ παρηγοριά τους εἶναι ἀφάνταστη.  Τά ἴδια ἀκριβῶς δέν ἰσχύουν γιά τόν ἱερέα καί τήν οἰκογένειά του;   Ὄχι μόνο τά ἴδια, ἀλλά ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χορηγεῖ διπλῆ, τριπλῆ, πολλαπλῆ παρηγορία στόν πενθοῦντα κληρικό, ὥστε νά ἀποτελεῖ ἀρχέτυπο ἄνωθεν παρηγορουμένου.  Γι᾽ αὐτό καί ὁ λόγος τῆς παρηγορίας του πρός τούς ἐλαχίστους ἀδελφούς εἶναι πειστικός, ἀφοῦ βγαίνει ἀπό ἐμπειρία ὀδύνης συνδυασμένης μέ τήν ἄκτιστη θεοχαρίτωτη παρηγορία.
.               Ἀπό τήν τριακονταετῆ ἐμπειρία μου ὡς τοῦ ἐλαχίστου τῶν πνευματικῶν – ἐξομολόγων τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχω διαπιστώσει ὅτι παραπλήσια εἶναι ἡ κατάσταση τῶν κληρικῶν πού βρίσκονται σέ διάσταση ἤ σέ διάζευξη μέ τίς πρεσβυτέρες τους.
.               Σύμφωνα μέ τίς θεόπνευστες Καινοδιαθηκικές πληροφορίες, μετά τή νηστεία τῶν σαράντα ἡμερῶν ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός δεινῶς ἐπειράσθη ἀπό τό Σατανᾶ στό Σαραντάριο ὄρος …καί τελέσας πάντα πειρασμόν ἀπέστη ἀπ’ Αὐτοῦ ὁ Διάβολος, μᾶς λέγει ἡ Καινή Διαθήκη.  Ἀντίστοιχα καί ἀνάλογα μέ τίς ἀντοχές μας ἐπιτρέπει ὁ πειρασθείς Κύριός μας καί μεῖς νά πειραζόμαστε γιά μείζονες πνευματικές ἐπιδόσεις.  Ἀνάμεσα σ’ αὐτούς τούς πειρασμούς εἶναι ἡ χηρεία ἤ ἡ ἀδυναμία τῆς πρεσβυτέρας ἤ καί τῶν δύο γιά νά κρατήσουν ἀδιάσπαστη τή συζυγία.  Ὁ σύν Θεῷ πολυμέτωπος τιτάνιος ἀγώνας πού διεξάγει ὁ κληρικός γιά νά κρατήσει ἀμείωτη τήν Ἱερατική του ποιμαντική προσφορά καί παράλληλα νά διευθετεῖ τά πελώρια οἰκογενειακά του προβλήματα “εὐσχημόνως καί κατά τάξιν” τόν καθιστοῦν ἐμπειρότερο, διακριτικότερο καί συμπαθέστερο στό ποίμνιό του.
.               Σηκώνει τό Σταυρό τοῦ Χριστοῦ καί ὁ ἐν χηρείᾳ κληρικός καί ὁ διαζευγμένος κληρικός καί κατά μυστικό, θαυματουργικό καί χαρισματικό τρόπο παρηγορεῖται ἀπό τόν Παράκλητο, κραταιώνεται καί γίνεται, σταυρούμενος, τύπος τῶν πιστῶν.  Ὁ λόγος τοῦ δεινοπαθοῦντος κληρικοῦ ἔχει μερικές φορές μεγαλύτερη ἀπήχηση στίς καρδιές τῶν πιστῶν, ἀλλά καί τῶν ἀπίστων, οἱ ὁποῖοι διά τῆς ἔμφυτης συμπαθείας, λυποῦνται τόν πάσχοντα κληρικό, ἔρχονται χωρίς νά τό πολυκαταλαβαίνουν πιό κοντά στήν Ἐκκλησία καί τελικά συμπάχοντας μέ τόν πάσχοντα κληρικό, συμπαθοῦν τήν Ἐκκλησία μας, ἐξομολογοῦνται, μετανοοῦν, ὀρθοδοξοῦν, ὀρθοπρακτοῦν, σῴζονται.
.               Μεγαλεῖα κατασκευάζει ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Κυρίου μας.  «Ποιῶν θαυμάσια μεγάλα μόνος».  Γιατί αὐτά τά θαύματα τῆς πίστεώς μας θέλει  ὁ ἀρθρογράφος ἱερέας νά μᾶς τά στερήσει; Ἀφοῦ δέν ἔχει ἐμπειρία ἀπό τό εἶδος αὐτῆς τῆς ἐν Κυρίῳ Σταυρώσεως καί Χριστοπαρακλήσεως, γιατί θέλει νά μᾶς ἐμβάλει στά κοφτερά γρανάζια τοῦ κοσμικοῦ, δηλαδή τοῦ δαιμονικοῦ φρονήματος;
.               Ὄχι μόνο δαιμονικό φρόνημα ἀλλά καί πραγματική κόλαση ζοῦν οἱ περισσότεροι λαϊκοί, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν νά “ξαναφτιάξουν τή ζωή τους” καί ἔπεσαν στά χειρότερα, στά πολυπλοκότερα, στά ἀδιέξοδα.
.               Μέ τίποτα δέν μπορῶ νά διανοηθῶ ὅτι ἡ εἰδική ἐπιτροπή παρασυρόμενη ἀπό τόν ἄπειρο ἱερέα θά μᾶς μπλέξει τούς ἐν Χριστῷ χήρους κληρικούς, μακαριζομένους ἀπό τόν ἱερό Χρυσόστομο, σέ λογισμούς καί ἐξευτελισμούς τοῦ τύπου πού περιέχονται στόν Ἐλεύθερο Τύπο.  Μέ τίποτα δέν μπορῶ νά πιστέψω ὅτι οἱ Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς μας θά ψηφίσουν τήν κόλαση καί ὄχι τόν ἀγώνα πού ὁδηγεῖ στόν Παράδεισο γιά κάθε κληρικό πού τοῦ συμβαίνει ἡ ὡς ἄνω δοκιμασία.
.               Ἄν, παρά ταῦτα, ἡ εἰδική Ἐπιτροπή τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος παρακινημένη ἀπο τόν νέο κληρικό ἤ ταυτισμένη μαζί του “θεσμοθετήσει” ἄλλα, ἀλλότρια, μή “ἑπομένη τοῖς Ἁγίοις ἡμῶν Πατρᾶσι” εἶναι σάν νά βροντοφωνεῖ στό σύγχρονο κόσμο, ὅτι στέρεψε πιά ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας καί τά πάντα εἶναι sex, sex, sex, … καί τίποτα ἄλλο.
.               Πολύ φοβοῦμαι ὅτι καί πάλι ἡ Νέα Ἐποχή ἁπλώνει τά πλοκάμια της στά ἱερά μας Μυστήρια, πού εἶναι γεμάτα Θεία Χάρη καί πλούσια ἀνθρωπιά.  Ἡ Νέα Ἐποχή βομβαρδίζοντας τόν καίριο θεανθρώπινο θεσμό τοῦ γάμου καί τήν κατ’ οἶκον Ἐκκλησία ἀποβλέπει στήν πλήρη διάλυση τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας.
.               Εἶναι ἐκκλησιολογικά καί ἐκ τῆς ἐμπειρίας τεκμηριωμένο ὅτι ἡ ἁπλῆ ἱερατική σύνεση, συνδυασμένη μέ τήν εὐθύνη τῆς χριστιανικῆς ἀγωγῆς τῶν ὀρφανῶν παιδιῶν, καθώς ἐπίσης ἡ ἀκοίμητη φροντίδα τοῦ ἱεροῦ ποιμνίου τοῦ Χριστοῦ ἐπιβραβεύονται ἀπό τόν ἀγωνοθέτη Χριστό, ὁ Ὁποῖος μέ θεϊκή ἀρχοντιά προσφέρει κτιστές καί ἄκτιστες εὐεργεσίες.
.           Ἐπώνυμος διαζευγμένος κληρικός καθώς καί ἡ ἐλαχιστότητά μου μετά ἀπό μακροχρόνια δοκιμασία βιώνουμε μαζί μέ τίς πάμπολλες πίκρες, ἀπίστευτη ἐσωτερική, ἄνωθεν ἄκτιστη παρηγορία μαζί μέ τήν πλουσιότατη εὐλογία στά παιδιά πού ἔμειναν χωρίς μητέρα.

Ἀντιλαμβάνεσθε,
Σεβασμιώτατε,

.               Πόσο σφυρηλατεῖται ἡ ψυχή τοῦ ἐν Χριστῷ πενθοῦντος κληρικοῦ ἀνάμεσα στήν ὀδύνη καί στό ἱερό θυσιαστήριο, ἀνάμεσα στίς ἀναρρίθμητες ποιμαντικές ὑποχρεώσεις καί στήν ἄβυσσο τῶν οἰκογενειακῶν προβλημάτων πού χρειάζονται ἀκατάπαυστα ἄμεσες καί ἐναλλακτικές λύσεις.  Ἕνα μόνο ἔτος χηρείας εἶναι, μέ τή βοήθεια τοῦ Κυρίου, ἐμπειρία ὁλόκληρης ζωῆς.
.               Εἶναι δυνατόν μετά ἀπό τόση καί τέτοια περιπέτεια ζωῆς, ὁ ἀκατάπαυστα ἀπείρῳ ἐλέει  Κυρίου προσεδρεύων στό ἱερό θυσιαστήριο νά διανοεῖται παντρολογήματα, προῖκες, γαμπρίσματα, ὑπολογισμούς, ἐρωτοτροπίες, πού μόνο στά νέα παιδιά – ἀγόρια καί κορίτσια –  ταιριάζουν, μέχρι νά ταιριάξουν;
.               Ποῦ μυαλό γιά δεύτερη σύζυγο!  ποῦ ἔγνοια γιά ἔρωτες καί γιά σέξ!  Ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος “ποιεῖ σύν τῷ πειρασμῷ καί τήν ἔκβασιν“.  Μεταποιεῖ τό ἐρωτικό, συναισθηματικό, σεξουαλικό, σαρκικό φρόνημα, σέ ἀγάπη μείζονα καί ἐνδιαφέρον ἀνώτερο γιά τήν ἐν Χριστῷ προσφορά πρός τήν Ἐκκλησία.
.               Ἱεροσυλία καί προδοσία πρός τό Χριστό, πρός τήν Ἐκκλησία καί πρός τό πρόσωπο τῆς μεταστάσης πρεσβυτέρας θά ἦταν νά ἐπέτρεπε ἡ Ἁγιωτάτη μας Ἐκκλησία καί ἡ συνείδησή μας νά σχεδιάζουμε δεύτερο γάμο.
.               Ἀκαταμάχητο  ἐπιχείρημα ἴσως ἀποτελεῖ ἡ φροντίδα τῶν παιδιῶν καί ἡ ἀνατροφή τους.  Ποιός θά μεγαλώσει τά ὀρφανά;  Ποιός θά τά περιποιηθεῖ;
.               Ἄν ὅμως ὁ λειτουργός τοῦ Ὑψίστου πιστεύει στήν οἰκονομία τοῦ Θεοῦ πού τόν ἐστέρησε ἀπό τήν πρεσβυτέρα καί βασίλισσα τοῦ σπιτιοῦ του, πολύ περισσότερο θά πρέπει νά πιστεύει στήν “πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν” θεία οἰκονομία γιά τήν τύχη τῶν παιδιῶν του. Ἡ προσωπική ἀγαπητική πρόνοια τοῦ μεγάλου Θεοῦ θά ἐμπνεύσει στόν ἱερέα διακριτικούς τρόπους ἀγωγῆς καί προσφορᾶς μητρικῆς στοργῆς.  Ἄπειρες περιπτώσεις, ἀπίθανους τρόπους μπορεῖ νά μεθοδεύει ὁ Ἅγιος Θεός γιά τήν προστασία, τήν ἀγωγή καί τήν πρακτική περιποίηση τῶν ὀρφανῶν.  “Ὀρφανόν καί χήραν ἀναλήψεται..” διαβεβαιώνει ὁ ψαλμωδός στόν Ι45ον ψαλμό του. Μητέρα φιλόστοργη γίνεται ἡ ἴδια ἡ Παναγία πού γλυκαίνει καί μαλακώνει τά βαθιά τραύματα.  Ἄλλωστε ἀπό τήν κοινή πεῖρα τῆς ζωῆς φαίνεται ὅτι πολύ σπάνια καταφέρνουν τά παιδιά νά δεχθοῦν γιά μάνα μιά ἄλλη δεύτερη, ἐκτός ἀπό τήν πραγματική τους μάνα.  Μία μάνα ἔχει ὁ καθένας μας.  Εἶναι μοναδική καί ἀνεπανάληπτη ἡ μάνα. Ἡ δεύτερη εἴτε τό θέλει εἴτε δέν τό θέλει θά εἶναι πρόκληση ζήλειας καί διαφόρων ψυχολογικῶν ἀντιδράσεων. Γιατί ποτέ δέν μπορεῖ νά καταλάβει τή μοναδική θέση, τή φυσική καί ὑπερφυσική θέση ἡ θετή μάνα μέσα στήν ὑπερευαίσθητη παιδική ψυχή.  Καί μόνο ἡ λέξη μητριά ἠχεῖ δυσάρεστα στά αὐτιά ὅλων μας.
.               Ἔχουν τά παιδιά δυνατή ἀναπληρωτική μνήμη γιά τή μάνα τους. Ἔχουν τά παιδιά ἐξαιρετική μνημονική ἱκανότητα ὥστε νά κρατοῦν ὁλοζώντανη τή μορφή, τά λόγια, τή στοργή καί τήν προσωπικότητα τῆς μάνας. Κάθε στιγμή μποροῦν νά ἀναπαραστήσουν ἀγαπητικές μητρικές σκηνές τοῦ παρελθόντος, νά τίς κάνουν χορταστικό παρόν καί νά τρέφονται συνέχεια μέ αὐτό τόν ἀστείρευτο μητρικό πλοῦτο.  Προτέρημα ἑπομένως εἶναι καί ἀπό αὐτῆς τῆς πλευρᾶς τό ὅτι ἔστω καί τυπικά ἐμποδίζεται ὁ παπᾶς νά πάρει δεύτερη γυναίκα.
.               Καλύτερα ἀπό μικρά τά παιδιά νά παιδαγωγοῦνται καί νά ψήνονται στήν πραγματικότητα πού τούς δημιούργησε ἤ παραχώρησε ὁ ἴδιος ὁ Θεός.  Ἡ ἀρετή θέλει σκληρότητα μᾶς λέγει ἰδιαίτερα ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, πού δοκίμασε τά δεινά τῆς χηρείας, ἀλλά καί χάρηκε τήν ὀμορφιά τῆς παρθενίας.
.               Αὐτά τά παιδιά ἤδη τά ἔχει τιμήσει ὁ Χριστός. Τα ἔχει σταυρώσει ἰδιαίτερα.  Μέ τό Σταυρό τό δικό Του.  Μέ τή πικρή γεύση τοῦ θανάτου ἀλλά καί τή ζωντανή ἐλπίδα στή ζωή πού ἀκολουθεῖ μετά ἀπ’ αὐτόν. Τά ἔχει τιμήσει ὁ Χριστός μέ τή γνώση τοῦ ζωηφόρου θανάτου Του πού ὁδηγεῖ στήν Ἀνάσταση.  Σέ ἀνάσταση τῶν προσώπων τους βαθιά καί ὑπαρξιακή θέλει νά μυήσει ὁ Ἐπουράνιος Πατέρας τούς μικρούς καρπούς τῆς ἱερατικῆς οἰκογενείας, πού οἱ διαστάσεις της ἁπλώνονται στή θριαμβεύουσα Εκκλησία μέ τή μετάσταση σ’ αὐτήν τῆς μητέρας καί πρεσβυτέρας.  Μεγάλη φιλοσοφία, μεγάλη  θεολογία, μεγάλη παιδαγωγία μέ τόν τρόπο Του κατεργάζεται ὁ Θεός στά μικρά παιδιά Του: Τή θεολογία τοῦ θανάτου καί τή θεολογία τῆς Ἀναστάσεως.  Ταυτόχρονα ἑτοιμάζονται ρεαλιστικά γιά τό μεγάλο βιωτικό ἀγώνα, γιά τόν ἀγώνα τῆς καθημερινῆς σκληρῆς ζωῆς.
.               Καταλήγοντας ἄς μᾶς ἐπιτραπεῖ νά ξανατονίσουμε:  Στό χῆρο ἱερέα καί στά παιδιά ἀγάπη γίνεται ὁ Χριστός.  Συντροφικότητα ὁ Χριστός.  Φιλία ἄρρηκτη ὁ Χριστός.  Οἰκειότητα καλλιεργεῖται ἀκατάπαυστα μέ τό Χριστό.  Στή χήρα ἱερατική οἰκογένεια πού πυρώνεται μέσα στή θεία Εὐχαριστία ἀναγκαία καί ζωντανή ἐλπίδα εἶναι ὁ Χριστός.  Ἔτσι μετά τό πένθος καί τήν τραγικότητα ἀναβλύζει ἡ δοξολογία.
.               Τά παραπάνω ἀναλογικῶς ἰσχύουν καί γιά τά παιδιά τοῦ διαζευγμένου κληρικοῦ, τά ὁποῖα θά ἀποκτήσουν πολλαπλές ἐμπειρίες ἀπό τή δοκιμασία πού καρτερικά μαζί μέ τόν κληρικό πατέρα τους ὑπομένουν.
.               Ἄς πάψουν λοιπόν τά βέβηλα χείλη νά ζητοῦν ἀνεύθυνα τήν κατάλυση αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπινου καί ἱεροπρεποῦς τρόπου ζωῆς.  Ἄν μποροῦν νά σταθοῦν μέ λίγο σεβασμό μπροστά στήν πενθοῦσα ἤ πολυτραυματισμένη ἱερατική οἰκογένεια, ἄς ποῦν μόνο εἰλικρινά γι’ αὐτήν ἕνα: Κύριε ἐλέησον…

Σεβασμιώτατε,

.               Σᾶς παρακαλῶ νά διαβιβάσετε τό παρόν ὑπόμνημα, ἀπόσταγμα βαθιᾶς ψυχικῆς ὀδύνης συνδυασμένης μέ ἄφατη δοξολογία πρός τόν Πάνσοφο Τριαδικό Θεό γιά τήν ἐκλεκτή Του Πρόνοια πρός τήν ἱερατική οἰκογένειά μου καί οἰκογένειά Του, πρός τό Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπό μας καί Πρόεδρο τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κ. Χριστόδουλο, γιά νά μεταφέρει τήν ἐμπειρία μας στήν εἰδική ἐπιτροπή καί νά ἀποτρέψει τόν εὐτελισμό καί τή διακωμώδηση καί τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου καί τῆς Ἱερωσύνης ἀπό τά Μ.Μ.Ε. πού ἤδη ἔχει ἀρχίσει νά διαφαίνεται.

Εὐλαβῶς ἀσπάζομαι τήν δεξιάν Σας
ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις
ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος
ἐφημέριος Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

ΠΗΓΗ: orthros.eu

 

Advertisements

, ,

Σχολιάστε

ΕΣΧΑΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ «Καιρός τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ» (Ἀρχιμ. Σαρ. Σαράντος)

«Καιρός τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ»
ἤ ἔσχατη δήλωση μετανοίας

Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου
ἐφημερίου Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

Μαρούσι 3-9-2018.          
Ἀνακομιδή λειψάνων τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Νεκταρίου ἐπισκόπου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ.

.               Μετά ἀπό τά ἔκτακτα καταστρεπτικά φυσικά φαινόμενα καί τό δαπανηρότατο φόρο αἰφνιδίου ἁρπαγῆς πολλῶν ἀδελφῶν μας πρός τό φρικτό θάνατο, πολύ καθυστερημένα, ὡς ἐξ ὕπνου ἐγειρόμενοι, δηλώνουμε τήν ἀρχή μετανοίας μας πρός τόν ἐν Τριάδι Κύριο γιά τήν ἠθελημένη ἀποστασία μας ἀπό τό ἅγιο θέλημά Του.
.               Μετανοοῦμε γιατί, χωρίς ὑπευθυνότητα, ὡς ἔνδοξος λαός ἐνδόξων φιλοθέων καί φιλανθρώπων ἡρώων καί ἁγίων, μέ τήν ψῆφο μας φέραμε στήν ἐξουσία τῆς πατρίδος μας ἀθέους, οἱ ὁποῖοι μεταλλάχθηκαν σέ μισοθέους καί μισανθρώπους. Ἀπίστευτα μνημόνια, βαρύτατοι φόροι, ἀνήλεο σφυροκόπημα τοῦ λαοῦ πιστοποιοῦν τή μισανθρωπία τῶν κυβερνώντων.
.                     Μετανοοῦμε γιατί δέν μετανοήσαμε ἔγκαιρα καί ἀφήσαμε στήν ἀπόγνωση ἀδελφούς μας νά γίνουν αὐτόχειρες. Ἔστω καί ἐκ τῶν ὑστέρων, ἄς ποῦμε στήν προσωπική μας καθ’ ἡμέραν προσευχή τό «Κύριε ἐλέησον». Ἄς κάνουμε τό ἴδιο καί γιά τούς καέντας, πλημμυροπαθεῖς καί πυροπαθεῖς ἀδελφούς μας.
.                     Μετανοοῦμε, γιατί δέν ὑπομένουμε τίς ἀλλεπάλληλες μικρές ἤ μέγιστες σώζουσες δοκιμασίες πού ὡς ὁ πρῶτος καλός Σαμαρείτης καί προπονητής, ὁ Κύριός μας, παραχωρεῖ στή ζωή μας. Δυσανασχετοῦμε ἤ ἀποδίδουμε βλάσφημα σ’ Αὐτόν τίς «θεομηνίες» πού μᾶς βρίσκουν, ἐνῷ δέν κατανοοῦμε λόγῳ τῆς ἀποστασίας μας ὅτι ὁ Θεός εἶναι ὁ Δημιουργός ὅλων τῶν καλῶν. Κανένα κακό δέν ἐδημιούργησε καί δέν θέλει ὁ Θεός. Ἐμεῖς μόνοι μας διαλέγουμε τό μή ὄν, τό κακό, ἐνῷ ὁ ἐν Τριάδι Θεός ἐποίησε τά πάντα καλῶς λίαν.
.           Μετανοοῦμε, γιατί γονεῖς καί παποῦδες, δέν προσφέρουμε στά νεαρά βλαστάρια μας, ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων τή χριστιανική παιδεία, τόν τακτικό ἐκκλησιασμό, τήν ἐξοικείωση μέ τήν θεόπνευστη λατρεία μας καί τήν ἀνατροφή τους μέ τό ἄχραντο Σῶμα καί τό τίμιο Αἷμα τοῦ Κυρίου.
.                     Μετανοοῦμε ἐκ βαθέων, γιατί ἐγωιστές ἐμεῖς ὄντες καί ξετσίπωτοι, μεταφέρουμε στή νέα γενιά ὅλα τά ζιζάνια, τά σπέρματα τῆς ἀλαζονείας, τοῦ εὐδαιμονισμοῦ καί τῆς σαρκολατρείας μας. Σέ κάθε δωμάτιο τοῦ σπιτιοῦ μας δέν ἀναδύεται ἡ εὐωδία τοῦ θεοδέκτου θυμιάματος, ἀλλά ἀκατάπαυστα ἡ ἀποπνικτική δυσωδία τῶν ψυχοκτόνων τηλεοπτικῶν προγραμμάτων
.                     Μετανοοῦμε γιατί ἀφήνουμε ἀκαθοδήγητη τή νεολαία μας στή δίνη τῶν προγαμιαίων σχέσεων μέ ὅλες τίς ὀλέθριες συνέπειές τους. Μετάνοια χρειάζεται καί ἀπό ἐμᾶς τούς πρεσβυτέρους καί ἀπό τή νεολαία μας, γιά νά μετατρέψει ὁ Παντοδύναμος τήν ἀπείθεια σέ σεβασμό τοῦ σώματος πού μᾶς δώρισε ὁ Δημιοργός
.                     Μετανοοῦμε γιατί ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ ἀφήνουμε τά παιδιά μας νά συμβιώνουν χωρίς νά καταλαβαίνουμε, ὅτι ἀντικαθιστοῦμε ὡς κοινωνία χριστιανική, τόν εὐλογημένο χαριτωμένο γάμο μέ τό τέλμα καί τή λάσπη μιᾶς ἀνευλόγητης καί ἀστεφάνωτης συμβίωσης. Ἀφοῦ ἔτσι κάνουν ὅλοι οἱ νέοι σήμερα, τί μποροῦμε, λέμε, νά κάνουμε ἐμεῖς; Μποροῦμε νά τούς ἐνημερώσουμε γιά τά ἐπερχόμενα δεινά αὐτῆς τῆς ἀποστασίας. Μποροῦμε νά μή συνευδοκοῦμε στίς ἀποφάσεις τους
.                     Μετανοοῦμε, γιατί δέν ἀντιδράσαμε δυναμικά σέ ὅλα τά ἀντίχριστα νομοθετήματα συμπάσης τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων
.                     Μετανοοῦμε, γιατί δέν κατεβήκαμε ὅλοι οἱ Ἕλληνες στά συλλαλητήρια γιά τό ἀπίστευτο ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας μας.
.            Μετανοοῦμε, γιατί καμιά διαμαρτυρία δέν ἀκούστηκε γιά τήν πλήρη ἀναγνώριση καί οἰκονομική κάλυψη τῶν μουφτειῶν στήν πατρίδα μας. Ἀντίθετα νομοθετοῦνται ἁλυσίδες στά χέρια τῶν ἡγουμένων καί ἡγουμενισσῶν τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας γιά κάθε ἀπόφαση ἐνδομοναστικῆς καί ἐν Χριστῷ ὁμολογιακῆς σημασίας καί κοινωνικῆς δράσεως μέσα στήν ὀρθόδοξη πατρίδα μας
.                     Μετανοοῦμε, γιατί δέν ἀντιδράσαμε στά gαy pride τῶν ὁμοφυλοφίλων. Γιατί ἀφήσαμε αὐτό τό ἀντίχριστο μόλυσμα νά καταπνίγει τήν ὑπέροχη δωρεά τοῦ φύλου ἐκ τοῦ οὐρανίου Πατέρα μας. Οἱ ὀρθόδοξοι κληρικοί τῆς Γεωργίας μαζί μέ τόν ὀρθόδοξο Πατριάρχη τους κατέβηκαν στήν πλατεία πού θά γινόταν ἡ παρέλαση καί ἄλλοτε ὅλοι μαζί καί ἄλλοτε διαδοχικά, κατά χορούς, μαζί μέ πλῆθος ὀρθοδόξου λαοῦ ἔψαλαν Παρακλήσεις στό Χριστό καί στήν Παναγία γιά νά ἐλεήσει ἡ παναγία Τριάς ὅλους αὐτούς τούς ἀνθρώπους πού κατατρύχονται ἀπό βαθειά ἐσωτερικά ἐλλείμματα καί τραύματα καί γιαυτό συμπεριφέρονται μέ αὐτήν τήν κυνικότητα. Εἶναι παράδειγμα οἱ κληρικοί τῆς Γεωργίας καί γιά μᾶς τούς ἕλληνες κληρικούς. Δέν τραυμάτισαν βαθύτερα τούς τραυματισμένους αὐτούς ἀδελφούς ἀλλά μέ τή χριστοδιακριτική τους συμπεριφορά τούς προσκάλεσαν σέ μετάνοια. Οἱ ἐν Χριστῷ πνευματικοί ἰατροί βρέθηκαν μέσα στό χῶρο τῶν ἀσθενῶν καί μέ εὐλογημένα θυμιάματα καί ταπεινές θεόπνευστες προσευχές ζητοῦσαν τό θεῖον ἔλεος γιά τούς ἴδιους, γιά τούς διαδηλωτές, γιά τό ἐν Χριστῷ λοιπό ποίμνιό τους καί ὑπέρ τῆς εἰρήνης καί σωτηρίας τοῦ σύμπαντος κόσμου. Νά, ἕνα ἀξιοζήλευτο σεμνό ἐν Χριστῷ πνευματικό ἱερέων συλλαλητήριο!
.           Ὁ Ἀπ. Παῦλος στήν πρός Ρωμαίους Ἐπιστολή του καί ὁ τιτάνας τοῦ πνεύματος, ἱερός Χρυσόστομος συμφωνοῦν στό ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι ἀσυγχώρητο πάθος, πού ἑδράζεται σ’ ἕνα κεκρυμμένο ἤ ὄχι, καταπιεσμένο τραυματισμένο ἐγωϊσμό, πού τελικά μπορεῖ νά θεραπευτεῖ μέ τήν ἀληθῆ ἐν Χριστῷ μετάνοια καί μέ τά ἱερά Μυστήρια τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἱερά ἐξομολόγηση, γάμο ἤ μοναχική ἀφιέρωση
.                     Μήπως καί ἡ παρατεινόμενη ἀνοχή μας στή «Σύνοδο» τοῦ Κολυμπαρίου ἐπιτείνει τήν ὀζώδη κατάσταση τῆς κοινωνίας μας μέ τό νά ἀναγνωρίζει de facto, διά τῆς παρουσίας τῶν παπικῶν καί προτεσταντῶν τοῦ ΠΣΕ, ὡς Ἐκκλησίες, αὐτούς πού εἶναι αἰῶνες παγιωμένοι στην αἵρεση;
.           Ἡ μετάνοια ἡ δική μας, ὅσων εἴμαστε ἀντίθετοι μέ ὅσα ἀποφασίστηκαν, συνίσταται στήν ἄσκηση τῆς προσευχῆς. Νά φωτίσει καί νά κατευθύνει ὁ Κύριος, πού βρίσκεται στό ἱερό Πηδάλιο τῆς Ἐκκλησίας μας, νά ἀναζωογονή­σει τόν ἱερατικό καί ἀρχιερατικό ζῆλο ὅλων μας γιά νά ὀρθοτομοῦμε τό Λόγο τῆς ἐν Χριστῷ (καί ὄχι ἄλλης, ἀλλοτρίας) ἀληθείας. Ἄν κληρικοί καί λαϊκοί χωρίς φόβο καί πάθος (ἐμπάθεια), ἱκετεύουμε τόν Κύριό μας, Αὐτός θά οἰκονομήσει ἀργά ἤ γρήγορα τό καλύτερο γιά ὅλο τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Μέγας Βασίλειος μολονότι βαρειά ἄρρωστος προσευχόταν γιά τούς ἀρειανίζοντες ἤ ἡμιαρειανίζοντες συνεπισκόπους του, γιά νά ἀπομακρυνθοῦν τῆς αἱρέσεως καί νά ὀρθοτομοῦν τό λόγο τῆς ἀληθείας ὁμολογώντας τό ἴδιο Σύμβολο τῆς Πίστεως Νικαίας-Κωνσταντινου­πόλεως. Τόλμησε νά ταξιδέψει μέ τά δύσκολα μέσα μεταφορᾶς, γιά νά συναντήσει καί νά νουθετήσει τούς αἱρετικούς ἤ αἱρετίζοντες συνεπισκόπους του. Κατάφερε μέ αὐτή τήν ἀγάπη καί τήν προσευχή νά τούς ἐπαναφέρει στήν ἀληθῆ ὀρθόδοξη πίστη καί στήν ὀρθόδοξη δογματική διδασκαλία. Ἅπαντες ὅλων τῶν αἰώνων οἱ Ἅγιοι Πατέρες δέν ἐμολύνθηκαν μέ ἐρωτοτροποῦντες διαλόγους προδοσίας τῆς ὀρθοδόξου πίστεως. Ὅταν παγιωνόταν ἀσεβῶς ὁ προδοτικός διάλογος καί δέν ἐκφραζόταν ἀκεραία ἡ ὀρθόδοξος διαχρονική διδασκαλία τῶν Πατέρων, κρημνοί καί ἄβυσσοι ἄνοιγαν γιά νά ὁδηγήσουν στήν καταστροφή τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ ἤ σέ ἀναπάντεχες ἐθνικές τραγωδίες, μέ κορυφαία τήν ἅλωση τῆς Βασιλευούσης μετά καί ἀπό τό ἑνωτικό συλλείτουργο τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς Παπικούς
.                     Γιά πόσα καί ποιά ὀλισθήματά μας πρέπει θρηνητικῶς νά μετανοήσουμε ἐνώπιον τοῦ σταυρωθέντος Κυρίου μας; Ὅλοι οἱ σύγχρονοι ποιμένες καί ἅπαντες οἱ γονεῖς θά πρέπει νά μετανοήσουμε γιατί ἀφήσαμε ἀπαθέστατα στούς βαρεῖς λύκους νά δίνουν θρησκευτική ἀγωγή μέσῳ τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν στά παιδιά μας καί στά ἐγγόνια μας μέ τούς «φακέλους τῶν θρησκευτικῶν». Πένθος ἐθνικό θά ἔπρεπε οἱ κοινωνικοί θρησκευόμενοι φορεῖς νά κηρύξουμε γιά τήν κατάντια μας νά ἀφήσουμε τά βλαστάρια μας νά τά κακοποιεῖ ἀπροκάλυπτα ἡ κρατική ἐξουσία. Ἐφόσον ὅμως ὁ ἴδιος ὁ νόμος τῆς κρατικῆς ἐξουσίας ἐπιτρέπει στά ἑλληνόπουλα μουσουλμανάκια νά διδάσκονται τό κοράνιο, στά παιδιά τῶν παπικῶν νά μαθαίνουν τά περί πάπα καί παπισμοῦ, τά ἑβραιόπουλα νά διδάσκονται τά δικά τους θρησκευτικά, ὁ ἴδιος νόμος ἀσφαλῶς καί λύνει τά δικά μας χέ­ρια, τῶν ὀρθοδόξων θεολόγων, γιά νά συγγράψουμε ὀρθόδοξα βιβλία θρησκευ­τικῶν, ὥστε νά κατηχοῦνται τά παιδιά μας στά ὀρθόδοξα θρησκευτικά
.                     Αὐτό τό αὐτονόητο πού προκύπτει ἀπό τό νόμο πού ἔχει θεσπίσει ἡ κρατική ἐξουσία αὐτονοήτως ἐπιθυμοῦμε ὡς ὀρθόδοξοι νά ἐφαρμόζεται καί στά παιδιά μας
.                     Αὐτό τό ἐντελῶς αὐτονόητο θά βροντοφωνάξουμε στήν ἡμερίδα πού διοργανώνουμε στό ΣΕΦ στίς 15 Σεπτεμβρίου γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ἔγκριτοι ἀλλά καί πεπειραμένοι ὁμιλητές θά ἀναδείξουν τίς ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ πού πραγματικά εἶναι κείμενα μοναδικῆς καί ἱστορικῆς σημασίας γιά τά Ἑλληνό­πουλα. Τό αὐτονόητο τοῦ νόμου πού ψήφισε ἡ ἐξουσία θέλουμε νά ἐπαναλάβουμε καί νά ὑπενθυμίσουμε στούς κρατικούς φορεῖς καθώς καί σέ ὁποιονδήποτε ἐπώ­νυμο ἤ μή, ἐμπλέκεται στή θρησκευτική ἀγωγή μέ τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν. Ὄχι στούς ἄχρηστους φακέλους! Ναί σέ βιβλία ὀρθοδόξου κατηχήσεως καί σπουδῆς. Στούς «φακέλους» μέ πολλούς καί ποικίλους τρόπους εὐτελίζεται βλάσφημα τό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου καί τοῦ ἀνθρώπου, καί δή τῶν παιδιῶν μας πρός τά ὁποῖα κυρίως ἀπευθύνεται. Κανονικά δέν ἔπρεπε νά ξεσηκωθοῦμε καί νά ξεσηκώσουμε τούς συνέλληνες ἀδελφούς; Εἶναι τόσο ἀνάξια λόγου τά ὑποτιθέμε­να ὡς βιβλία «φάκελοι τῶν θρησκευτικῶν», πού ἀπό μόνα τους αὐτοευτελίζονται καί αὐτοκαταργοῦνται. Ἄν οἱ ἐξουσιαστές εἶχαν τήν εὐαισθησία και τήν ἱκανότητα νά προσλάβουν τά μηνύματα τοῦ λαοῦ, θά εἶχαν παραιτηθεῖ. Ἐπειδή ὅμως βρίσκονται στούς ἀντίποδες τῆς κοινῆς λογικῆς καί τοῦ ἁπλοῦ πρός τούς ἀνθρώπους ἀνθρωπισμοῦ, διοργανώνουμε αὐτή τήν ἡμερίδα μήπως, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, ἀφυπνισθοῦν ἀπό τόν ὕπνο τοῦ ἐμπαθοῦς ἀντιχριστιανισμοῦ τους
.                     Οἴκοθεν νοεῖται ὅτι ἡ φυσική μας παρουσία εἶναι ἀπαραίτητη στήν ἡμερίδα, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ζητάει τήν καλή ὁμολογία καί τήν θεωρεῖ ὡς προϋπόθεση ἐκ μέρους μας, γιά νά μᾶς «συστήσει» πρός τό Θεό Πατέρα Του τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως
.                     Μέχρι πρίν ἀπό κάποια χρόνια τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν παρακολου­θοῦσαν καί παιδιά ἄλλων θρησκειῶν. Πόσα μουσουλμανάκια, πόσα ἑβραιάκια, πόσα παιδιά παπικῶν δέν ἄκουγαν μέ ἐνδιαφέρον τά πάθη τοῦ Χριστοῦ μας, τά ἐπίπονα ἀθλήματα τῶν Ἁγίων μαρτύρων καί τόσες πραγματικές ἱστορίες ἀπο τή ζωή καί τίς ἀσκήσεις τῶν ὁσίων ἀσκητῶν καί ἀσκητριῶν τῆς Ἐκκλησία μας! Ὁ Κύριος εἶπε: «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη». Ὅλα τά παιδιά αὐτά μπορεῖ νά μήν ἄλλαζαν τήν πίστη τους, χαίρονταν ὅμως οἱ ψυχοῦλες τους ἀπό τά θυμιάματα καί τόν πλοῦτο τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας καί δέν γίνονταν διῶκτες καί ἀντίπαλοι μέσα στήν ὀρθόδοξη ἑλληνική κοινωνία μας. Τά παραπάνω προκύπτουν καί ἀπό τήν ταπεινή διακονία μου ὡς φιλολόγου καθηγητοῦ σέ σχολεῖο παπικῶν. Ὅταν κατά τή διάρκεια κάποιου φιλολογικοῦ ἤ ἱστορικοῦ μαθήματος ἀναφέρονταν ἅγιοι τῆς Ὀρθοδοξίας μας, μέ πολύ ἐνδιαφέρον παρακολουθοῦσαν καί ρωτοῦσαν οἱ παπικοί μαθητές γιά νά μάθουν περισσότερα.
.           Τήν ἴδια ἐμπειρία μοῦ κατέθετε πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες ὁ θεολόγος, ἱερωμένος, καθηγητής τοῦ ἴδιου παπικοῦ σχολείου, ὅταν δίδασκε τά θεολογικά μαθήματα. Ἑτερόδοξοι μαθητές ρωτοῦσαν μέ ἐνδιαφέρον γιά νά πληροφορηθοῦν γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη, χωρίς νά εἶναι ὑποχρεωμένοι νά τόν παρακολουθοῦν, ἀφοῦ ἄκουγαν τόν δικό τους παπικό καθηγητή θεολόγο
.                     Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
.           Ὅλες οἱ φωνές γύρω μας, μᾶς καλοῦν σέ συνύπαρξη. Λές καί οἱ πατεράδες μας ἦταν καθημερινῶς ὁπλισμένοι καί ἀντιπαθοῦσαν κάθε ἑτερόδοξο ἤ ἀλλόθρησκο στήν ἑλληνική κοινωνία μας. Ὁ ὀρθόδοξος Ἕλληνας δέν εἶχε μέσα του διλήμματα καί ρατσισμό. Ἤξερε νά σέβεται τή ζωή τοῦ ἀλλόθρησκου, ἀλλά καί νά διατηρεῖ τή δική του βαπτισμιακή τιμητική ἰδιαιτερότητα. Συμπεριφερόταν σέ κάθε ἀλλόπιστο μέ πραγματική ἀνθρωπιά καί σεβασμό. Βαπτισμένος, μυρωμένος, Χριστιανός εἶναι διαποτισμένος μέ τήν καλωσύνη. Ἄπειρες πραγματικές ἱστορίες δείχνουν τήν ἀνεξικακία τοῦ Ἕλληνα στούς αἰχμαλώτους Ἰταλούς, Γερμανούς καί ἄλλους ξένους, ὅταν ἐκινδύνευε ἡ ζωή τους. Βρῆκαν προστασία ἀπό τούς προγόνους μας καί ἔζησαν χάρη στήν ἀνθρωπιά πού μᾶς χάρισε ἡ θυσία τοῦ Χριστοῦ μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ὁ ἀρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός. Κατ’ ἐντολή του ἐκδίδονταν πιστοποιητικά βαπτίσεως γιά τούς Ἑβραίους, ὥστε νά ἐμφανίζονται ὡς Χριστιανοί καί νά ἀποφεύγεται ἡ σύλληψη καί ἀπέλασή τους στά γερμανικά στρατόπεδα
.                     Ὁλόκληρη ἡ ἔγνοια τῆς Νέας Ἐποχῆς εἶναι νά ἰσοπεδώσει τά πάντα. Νά μήν ἔχουμε αὐτοσυνειδησία τῆς τελείας ὀρθοδόξου πίστεώς μας καί νά μήν ὁμολογοῦμε ποτέ καί πουθενά τήν ὀρθόδοξη ἀλήθεια. Οἱ διάλογοι μέ τούς ἑτεροδόξους καί ἀλλοπίστους, τά συνθήματα, συνύπαρξη, ἀγάπη καί ἀδελφοποίηση… ἀποσκοποῦν στήν ἀπάλειψη τῆς ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας μας καί στήν ἀπώλεια τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας.
.                     Εἶναι λοιπόν εὐκαιρία ἴσως μοναδική μέ αὐτήν τήν ἡμερίδα νά τονίσουμε τή μοναδικότητα τοῦ ὀρθοδόξου κατηχητικοῦ μαθήματος καί τή σημασία του γιά ὅλη τή ζωή τοῦ παιδιοῦ. Τό πρῶτο πού ζήτησε ὁ Κύριος μετά τή Σταύρωσή Του καί τήν Ἀνάστασή Του ἦταν: «πορευθέντες μαθητεύσατε». Ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ θά εἴμαστε καί ἀδιάφοροι γιά τήν ἐν Χριστῷ ἀγωγή τῶν παιδιῶν μας, ἄν δέν δώσουμε τή μάχη γιά τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί τά ὀρθόδοξα βιβλία.
.                    Βρισκόμαστε σέ μιά κρίσιμη καμπή τῆς ἱστορίας τοῦ Ἔθνους μας. Ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες, παλαιότεροι καί νέοι ζητοῦν ἀπό ὅλους μας τή μετάνοια γιά τήν προσωπική ἐν Χριστῷ προκοπή μας καί τήν ἐθνική μας ἐπιβίωση. Ὁ πρύτανης τῶν ἀσκητῶν Πατέρων ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης λέγει στήν Κλίμακά του «Μετάνοια σημαίνει θυγατέρα τῆς ἐλπίδας καί ἀποκήρυξη τῆς ἀπελπισίας» (Λόγος Ε΄ 1).
.            Ἔτσι λοιπόν καί ἐμεῖς ἐλπίζουμε ὅτι ἡ μετάνοιά μας θά γίνει δυναμίτης τῶν συσσωρευμένων δεινῶν καί δημιουργός νέας ἐν Χριστῷ ζωῆς.    

ΠΗΓΗ: orthros.eu             

,

Σχολιάστε

ΤΑ ΗΘΙΚΑ καὶ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥ καὶ Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ «Ἄν οἱ Σεβασμιώτατοί μας ὑποκύψουν καί ὑπογράψουν μέ τήν τιμία χείρα τους προσφορά ἐκκλησιαστικότητας στούς παναιρετικούς, πῶς θά ἀσπαζόμαστε τό χέρι τους; Πῶς θά μνημονεύουμε τό ὄνομά τους;»

Τά ἠθικά καί κοινωνικά θέματα τοῦ καταλόγου και ὁ θεσμός τῆς νηστείας.

Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου,
ἐφημερίου τοῦ Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.

Εἰσήγηση στήν ἡμερίδα τῆς 23ης Μαρτίου 2016
στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας
μέ θέμα «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος»
–Μεγάλη προετοιμασία χωρίς προσδοκίες.

Σεβασμιώτατοι,
Σεβαστοί Πατέρες,
Ἀγαπητοί ἀδελφοί

.             Εἷς ἐκ τῶν ἐλαχιστοτάτων πρεσβυτέρων τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἐγώ ὁ λίαν ἰσχνόφωνος καί βραδύγλωσσος, καλοῦμαι νά μιλήσω γιά θέματα, τά ὁποῖα πλειάδες θεοφωτίστων ἁγίων Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὄχι μόνο, θεοπνεύστως καί μέ ἀσύλληπτη ἁγιοπνευ­ματική, καί οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν καί μέ ἀφθο­νοῦσαν τήν θύραθεν σοφία ὅρισαν, ὑπεραφθονούσης μάλιστα καί τῆς μακροτάτης καί φιλοστοργοτάτης αὐτῶν ποιμαντικῆς ἐμπειρίας.
.             Σᾶς παρακαλῶ νά δεχθεῖτε τήν εὐτελέστατη αὐτή προσωπική μου κατάθεση, πού ἐπιτείνει ἡ ὑπόμνηση τοῦ προλόγου τοῦ πρώτου θεολογικοῦ λόγου τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου λέγοντος:
.             «Τό περί Θεοῦ λέγειν ἤ φθέγγεσθαι καί τά κατ’ αὐτόν ἐρευνᾶν καί τά ἀνέκφορα ποιεῖν ἔκφορα καί τά πᾶσιν ἀκατάληπτα ὡς καταληπτά ὑπεμφαίνειν τολμηρᾶς ἄν εἴη καί αὐθάδους ψυχῆς ἔνδειγμα.  Καί τοῦτο πάσχουσιν οὐχ ὅσοι ἀφ’ ἑαυτῶν τι λέγειν τολμῶσι μόνον περί Θεοῦ, ἀλλά καί ὅσοι τά πρός αἱρετικούς πάλαι λαληθέντα παρά τῶν θεσπεσίων θεολόγων καί γραφῇ παραδοθέντα ἀποστηθίζουσί τε καί πολυπραγμονοῦσιν, οὐχ ἵνα πνευματικήν τινα ὠφέλειαν καρπώσωνται, ἀλλ’ ἵνα θαυμάζωνται παρά τῶν ἀκουόντων ἐν πότοις καί συνεδρίοις καί θεολόγοι ἐπιφημίζωνται· ὅ καί μᾶλλον λυπεῖ με καί ἐν ἀδημονίᾳ ποιεῖ, ἐννοοῦντα τό φρικτόν τοῦ ἐγχειρήματος καί τό τοῖς τολμητίαις ἀποκείμενον κρῖμα.  Οἷα δέ φασι τῶν θείων κατατολμῶντες!» (Θεολογικός Α΄ καί κατά τῶν τιθεμένων τό πρῶτον ἐπί τοῦ Πατρός).  Μά πῶς τό τολμοῦν λέγει ὁ Ἅγιος Συμεών!
.             Ἄς ἀναλογισθοῦμε τί θαῦμα ἦταν αὐτό, τό νά καταφθάνουν γιά τήν πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδο, στή Νίκαια ἀπ’ ὅλα τά μέρη τοῦ κόσμου τριακόσιοι δέκα ὀκτώ  ἅγιοι πατέρες, σακάτηδες ἀπό τούς τελευταίους διωγμούς κατά τῶν χριστιανῶν καί νά γίνονται καλοδεχούμενοι ἀπό τόν ἀνώτατο ἄρχοντα τῆς τότε οἰκουμένης, μή βαπτισμένο ἀκόμα, αὐτοκράτορα τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, μετέπειτα ἅγιο Μέγα Κωνσταντῖνο, ὁ ὁποῖος ἔσκυβε καί ἀσπαζόταν τίς οὐλές καί τά τραύματατῶν Ἁγίων Ἱεραρχῶν.  Μέ τί καρδιά καί μέ τί ψυχή θά ἀνοίξουμε τά πήλινα χείλη μας γιά νά ἐπαναδιαπραγ­ματευτοῦμε τά ὅσα αὐτοί καλῶς ἐδογμάτισαν!  Ἀφ’ ἑτέρου πῶς μποροῦμε νά διαχωρίσουμε τούς ἀνθρώπους σέ ἀρχαίους, σέ συγχρόνους, σέ νεωτερικούς καί μετανεωτερικούς; Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας πιστεύει στήν ἑνότητα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ἀπό τοῦ πρώτου ζεύγους τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας μέχρι τῶν ἡμερῶν μας καί μέχρι τῶν ἐσχάτων.  Ὁ Χριστός μας θυσιάστηκε μόνο γιά κάποιους ἀνθρώπους καί ὄχι γιά πάντας τούς κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς;
.             Ἀπό τήν πρώτη ἤδη Προσυνοδική Πανορθόδοξο Διάσκεψη (21-28 Νοεμβρίου 1976) διαφαίνονται οἱ προθέσεις καί προοπτικές τῆς συγκληθησομένης «Ἁγίας» καί Μεγάλης Πανορθοδόξου Συνόδου, διεκδικούσης τό κῦρος καί τήν ἁγιοπνευστία Οἰκουμενικῆς.
.             Ἀμέσως μετά, στίς 7 Μαΐου 1977, ὁ πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς, ὁ σήμερον Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀπέστειλε ἱκετευτικόν ὑπόμνημα πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ σοβαρές παρατηρήσεις, πού δήλωναν τίς προϋποθέσεις συγκλήσεως μιᾶς τοιαύτης Συνόδου.  Δέν φαίνεται νά ἔχουν ληφθεῖ ὑπ’ ὄψιν ἀπό κανένα ἐκ τῶν ἐμπλεκομένων θεολόγων κατά τίς μεταγενέστερες προσυνοδικές διασκέψεις μέχρι σήμερα.  Τό λυπηρότερο ὅμως εἶναι ὅτι δέν ἔχουν ληφθεῖ ὑπ’ ὄψιν οἱ θεοφώτιστες ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες ὅλων τῶν ἁγίων Πατέρων τῶν Μεγάλων καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων  τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.  «Συνοδικῶς», ἑπομένως, πλέον ἑδραιώνεται καί νομιμοποιεῖται ἡ μεταπατερική θεολογία.
.             Ὁ κατάλογος τῶν θεμάτων καί ἡ μεθοδολογία τῆς προπαρα­σκευῆς της φανερώνουν ἀντισυνοδικό φρόνημα καί μιά νεοπαπιστι­κή ἐπιβολή μιᾶς οἰκουμενιστικῆς Συνόδου.  Μετά μάλιστα ἀπό τή συνολική εἰκόνα τῆς Β´ Βατικάνειας Συνόδου πού ἔχουμε ἀπο­κρυ­σταλλώσει, ἡ προετοιμαζόμενη «Ἁγία» καί Μεγάλη Σύνοδος διαθέτει ὅλα τά χαρακτηριστικά δεινῆς ὁλοκληρωτικῆς παπικῆς Συνόδου, σάν τῆς Β´ Βατικανῆς, ἡ ὁποία ἰσχυροποίησε καί ἐπξύξησε τό παπικό πρωτεῖο καί τό παπικό ἀλάθητο.  Ἁπλῆ ἀπομίμηση οὐμανιστικῶν νεοεποχίτικων συνεδρίων ἑτοιμάζεται.
.             Τό ὅτι ἡ πρώτη ἀλλά καί οἱ πέντε λοιπές προπαρασκευαστικές Προσυνοδικές Διασκέψεις, μέχρι καί τήν τελευταία τῶν Προκαθημένων, ἔχουν σαφέστατα τό χαρακτήρα κοσμικοῦ συνεδρίου καί ὄχι Ὀρθοδόξου Συνόδου, φαίνεται καί ἀπό τόν τεράστιο ἀρχικά ἀριθμό θεμάτων – σαράντα ἀρχικά – τά ὁποῖα κατέληξαν στόν ἀριθμό τῶν δέκα περίπου, ἀσύμβατος ἀριθμός θεμάτων μέ τόν ἀριθμό θεμάτων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.  Ἐκτός καί ἄν οἱ προεδρεύοντες στίς ἐπί μέρους συνεδρίες ἔχουν ἀποφασίσει προσυνοδικῶς τά πολλά ἐπί μέρους θέματα νά τά διεξέλθουν συνοπτικῶς καί ἕνα ἤ δύο ἐξ αὐτῶν νά τά ἀναδείξουν ὡς μείζονος σημασίας, ὅπως εἶναι ἡ σχέση τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας μέ τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό τοῦ ΠΣΕ.  Ἤδη ἔχουν προηγηθεῖ κείμενα διαφόρων «Πατριαρχικῶν» πού θεωροῦν ὡς μία καί ἑνιαία Ἐκκλησία τήν Ὀρθόδοξη, μαζί μέ τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό.  Δεδομένου μάλιστα τοῦ γεγονότος ὅτι ἤδη εἶναι προσκεκλημένοι στήν «Ἁγία» καί Μεγάλη Σύνοδο παρατηρητές ἑτερόδοξοι, αὐτό σημαίνει, ὅτι ἀνετότατα μπορεῖ νά προσφωνηθοῦν μέ τούς «ἐκκλησιαστικούς» βαθμούς τους καί Συνοδικῶς νά νομιμο­ποιηθοῦν ὡς μέλη καί ὡς βαθμοφόροι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Μέ μία εἰκόνα τῆς τηλεοράσεως μέσα ἀπό τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ Ἠρακλείου, ὅπου κατά τή μεγαλώνυμο ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς θά παρίστανται ἅπαντες οἱ προσκεκλημένοι αἱρετικοί στήν περίλαμπρη ὀρθόδοξη Θεία Λειτουργία, θά σαρωθεῖ ὁλόκληρη ἡ δογματική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας καί θά ἰσοπεδωθοῦν συλλήβδην ἅπαντα τά πιστεύματά μας. Ἡ μέλλουσα «Ἅγία» καί Μεγάλη Σύνοδος εἶναι ἀδιανόητο νά ἀναμείξει τά ἄμεικτα, δηλαδή τήν διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησία μας μέ τήν αἱρετική ἐπίδραση τῶν παπικῶν παρατηρητῶν.
.             Ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας δέν ἐπινοοῦσε τεχνητῶς, δέν ἐξεύρισκε θέματα, γιά νά συνέλθει καί νά συνεδριάσει σέ συνεδριάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων.  Μόνο γιά ἕνα ἤ δύο ἤ τό πολύ τρία  δογματικά θέματα συνήρχετο.  Θεωροῦσαν μάλιστα ἀπαραί­τητο οἱ Ἅγιοι πατέρες νά εὑρίσκονται παρόντες ἅπαντες οἱ ἐπίσκοποι τῆς Οἰκουμένης, μέ ἴση μάλιστα ψῆφο γιά τόσο σοβαρά θέματα.  Ἡ νοοτροπία αὐτή προῆλθε ἤδη ἀπό τίς Ἀποστολικές Συνόδους ὅπου παρευρίσκονταν ἅπαντες οἱ δώδεκα καί, εἰ δυνατόν, καί οἱ ἑβδομήκοντα καί ἄλλοι ἐκ τοῦ πληρώματος τῶν πιστῶν.  Ἀριστίνδην Οἰκουμενικές Συνόδους δέν εἴχαμε ποτέ.  Τό σημερινό ἐπιχείρημα τῆς πληθώρας τῶν ἐπισκόπων καί τῶν τεραστίων ἀποστάσεων πού πρέπει νά διανύσουν γιά νά συναχθοῦν ἐπί τό αὐτό δέν ἀξίζει νά προσπαθήσουμε νά τό ἀναιρέσουμε λόγῳ τῶν πολλῶν καί συγχρόνων μέσων μεταφορᾶς καί ἐπικοινωνίας.
.             Κατά τόν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς καί κατά τούς ἁγίους Πατέρες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ὁ κατάλογος τῶν θεμάτων δέν προετοιμάζεται σέ τόσες συνεδρίες προσυνοδικές ἐπί τόσα πολλά χρόνια, ἀλλά προκύπτει ἄμεσα μέ μόνο σκοπό τή σωτηρία καί τήν ἐν Χριστῷ θέωση τοῦ πληρώματος τῶν Ὀρθοδόξων.  Οἱ Ἅγιες καί Οἰκουμενικές Σύνοδοι εἶχαν πάντοτε Χριστολογικό, Σωτηριολογικό καί Ἐκκλησιολογικό χαρακτήρα.  Τό παμπεριεκτικόν πρόσωπο τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ σωτηρία τῆς εἰκόνος Του, δηλαδή τοῦ ἀνθρώπου, λέγει ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος, προκαλοῦσαν τή σύγκληση τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων διά τῶν ἁγίων ἐνεργειῶν τῆς Ἐκκλησίας Του καί διά διαταγμάτων τῶν Βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων.  Φόβος καί τρόμος κατελάμβανε τούς ὑπεύθυνους ἄρχοντες μπροστά στό διασπαστικό μίασμα τῶν αἱρέσεων, τῶν σχισμάτων καί τῶν πολλαπλῶν ἀλλοτριωτικῶν ρηγμάτων.
.             Ἡ «Ἁγία» καί Μεγάλη Σύνοδος,  πού ἀπό χρόνια προετοιμάζεται, δέν ἔχει αὐτό τό χαρακτήρα, γιατί τά ἐνδιαφέροντά της εἶναι κατακερματισμένα σέ ἐπί μέρους ἠθικῆς φύσεως θέματα, μέ στόχο τή διείσδυση καί ἐπικράτηση τῆς κοσμικῆς νεωτερικῆς ἤ μετανεω­τερικῆς ἤ καλύτερα μεταπατερικῆς συγχρόνου νοοτροπίας στή Θεολογία, στήν Παράδοση, στούς Ἱερούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας.  Ἐπιχειρεῖται μάλιστα ὅπως θά δείξουμε κατωτέρω συγκεκριμενοποίηση καί ρύθμιση τῆς «Οἰκονομίας» τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί προσομοίωση τοῦ κανονικοῦ δικαίου τῆς ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας πρός τό παπικό, τό ὁποῖο αὐστηρά ὁρίζει καί τήν ἀκρίβεια καί τήν Οἰκονομία.  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας διά τῶν ὀρθοδόξων ποιμένων της τόνιζε πάντοτε τή θεόπνευστη ἀκρίβεια τῶν Κανόνων της, ἐφάρμοζε ὅμως ἀπέραντη καί ἀσύλληπτη Οἰκονομία στά μέλη της πού, ὄντας ἀσθενῆ, τά οἰκονομοῦσε καί τά χριστοοικονομεῖ στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας μέ μακαρία Θεία Κεφαλή τόν θεάνθρωπο Κύριο Ἰησοῦ Χριστό καί μέλη ὅλους μας, δικαίους καί ἐν μετανοίᾳ ἁμαρτωλούς.  Καμία δημαγωγία μετανεωτερική ἤ μεταπατερική δέν μπορεῖ νά φιμώσει τούς ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας μας στόν εὐαγγελισμό πάντων τῶν ἐθνῶν στή μία, ἁγία, καθολική καί ἀποστολική Ἀλήθεια τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας μας.  «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
.             Σκηνοθετημένη Σύνοδος δέν μπορεῖ νά στηθεῖ, φωνάζει ἀπό τό 1977 ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς.  Οὔτε εὐαγγελικό, οὔτε ὀρθόδο­ξο, οὔτε κανονικό, θά ἦταν να ἐπιτραπεῖ σέ ἕνα ἐκ τῶν Πατριαρχείων νά ὁδηγήσει τήν ὀρθοδοξία στό χεῖλος τῆς ἀβύσσου.
.             Ἐφ’ ὅσον τά μείζονα θέματα α) τῆς ἐκπροσωπήσεως καί β) τῆς θεματολογίας εἶναι ἀντίθετα πρός τήν παράδοση τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τί νά ποῦμε γιά τά ἐπί μέρους;
.             Ἄς ἔλθουμε πιό συγκεκριμένα στό βασικό θέμα μας.  Στό θέμα τῆς νηστείας.  Μέσα στόν Παράδεισο ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ ἄσαρκος Λόγος, ὁ συνδημιουργός μέ τόν Θεό Πατέρα καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, τελευταῖο δημιουργεῖ ἐκ τοῦ χοός τόν ἄνθρωπο, τόν Ἀδάμ καί ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ τήν Εὔα, κατ’ εἰκόνα Αὐτοῦ.  Μέσα στόν Παράδεισο ζοῦν τόν παρθενικό τρόπο ζωῆς, ἐνῷ παραλλήλως ὁ Θεός τούς εὐλογεῖ ὡς ζεῦγος καί τούς εὔχεται τό «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν καί κατακυριεύσατε αὐτῆς».  Συνδέει δέ τήν ἄκρως ἀρχοντική αὐτή εὐλογία Του μέ τήν ἀπαγόρευση τῆς γεύσεως ἐκ τοῦ καρποῦ τοῦ δένδρου τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καί τοῦ πονηροῦ.  Εὐλογία συνυφασμένη μέ τή νηστεία καί μέ τήν προοπτική τῆς κατά χάριν θεώσεώς τους.  Χαρισματική καί μακαρία ἡ διαμονή τους μέσα στόν πλούσιο σέ χάρη καί ὡραιότητα Παράδεισο τῆς τρυφῆς, ἀενάως τροφοδοτούμενοι ἀπό τήν πληρότητα τῆς κοινωνίας τους μέ τό Θεό.
.             Ὁ ἱερός Χρυσόστομος λέγει ὅτι «πλάσας τόν ἄνθρωπον ὁ Θεός εὐθέως καί ἐκ προοιμίων τῷ πρωτοπλάστῳ ταύτην δέδωκεν τήν ἐντολήν.  Καί ἡ ἐντολή ἦταν ἀπαγόρευση ὄχι ἀπό κάτι κακό, ἀφοῦ τό δένδρο τῆς γνώσεως ἦταν ἕνα ἀπό τά καλά λίαν δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ».
.             Ὁ Μέγας Βασίλειος στόν Α´ περί νηστείας λόγο του λέγει: «Ἀρχαῖον δῶρον ἡ νηστεία… καί νόμου πρεσβυτέρα.  Συνηλικιώτης ἐστί τῆς ἀνθρωπότητος… ἐν τῷ Παραδείσῳ ἐνομοθετήθη». Πρῶτο χαρακτηριστικό τοῦ θεοπρεποῦς τρόπου ζωῆς μέσα στόν Παράδεισο ὑπῆρξε ἡ νηστεία πού προσείλκυε τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Θεοῦ κοντά στούς πρωτοπλάστους καί τούς ἀνέπτυσσε τή μακαριότητα καί τήν ὄρεξη νά βρίσκονται ἑκούσια κοντά καί ἄρρηκτα συνδεδεμένοι στήν ὑπακοή τοῦ Θεοῦ.  Μακάριοι, μακαριώτατοι ἦταν οἱ πρωτόπλαστοι γιατί εἶχαν ἐμπειρία τοῦ καλοῦ καί μόνο, χωρίς παράλληλα τή γνώση τοῦ κακοῦ, πού ὡς μεταπτωτικοί ἐμεῖς πιστεύουμε ὅτι ὁπωσδήποτε χρειάζεται ἡ ἐμπειρία ἤ τουλάχιστον ἡ γνώση τοῦ κακοῦ γιά νά μή παραπλανηθοῦμε περισσότερο.  Ἡ Κυρία Θεοτόκος λέγει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς οὐδέποτε ἡμάρτησε, οὔτε σκιά κακοῦ λογισμοῦ δέν ἐμόλυνε τό νοῦ της.
.           Στήν Παλαιά Διαθήκη μνημονεύονται δύο περιπτώσεις σαρανταήμερης νηστείας: Ἡ νηστεία τοῦ προφήτη Μωυσῆ πρίν παραλάβει τόν Νόμο (Ἔξοδ. 34,28) καί ἡ νηστεία τοῦ προφήτη Ἠλία στό ὄρος Χωρήβ (Γ´ Βασιλ. 19,8)
.             Στήν Καινή Διαθήκη ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός νηστεύει σαράντα ἡμέρες πρίν ἀρχίσει τή δημόσια δράση Του (Ματθ. 4, 1-2).  Ἡ πράξη αὐτή τόν συνδέει μέ τόν Νόμο πού ἐπροσωπεῖ ὁ Μωυσῆς καί μέ τούς Προφῆτες, πού ἐκπροσωπεῖ ὁ Ἠλίας.
.             Οἱ Πράξεις τῶν Ἀποστόλων μνημονεύουν λατρευτικές τελετές, πού περιλαμβάνουν νηστεία καί προσευχή. «Λειτουργούντων δέ αὐτῶν τῷ Κυρίῳ καί νηστευόντων εἶπε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον· Ἀφορίσατε δή μοι τόν Βαρνάβαν καί τόν Σαῦλον εἰς τό ἔργον ὅ προσκέκλημαι αὐτούς.  Τότε νηστεύσαντες καί προσευξάμενοι καί ἐπιθέντες αὐτοῖς τάς χεῖρας ἀπέλυσαν(Πραξ. 13,1-3). Ἐπίσης «…χειροτονήσαντες δέ αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατ’ ἐκκλησίαν καί προσευξάμενοι μετά νηστειῶν παρέθεντο αὐτούς τῷ Κυρίῳ» (Πραξ. 14,23).
.             Ἤδη ἀπό τούς Ἀποστολικούς χρόνους ἡ νηστεία ὡς βασική πνευματική καί σωματική ἄσκηση συνδυαζόμενη μέ τήν ἀνάμνηση τῆς Προδοσίας καί τῆς Σταύρωσης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,  καθιερώνει τήν Τετάρτη καί τήν Παρασκευή.  Πολύ σύντομα ἀναδύεται ἀπό τά σπλάχνα τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητος ἡ τεσσαρακονθήμερη νηστεία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ὡς χαρισματική μίμηση τῆς τεσσαρακονθήμερης νηστείας  τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.  Μεταγενέστερα ἀπό τήν παθοκτόνο ὠφέλεια τοῦ σαρανταημέρου θεσπίστηκε τό  τριήμερο ἀπόλυτης ἀποχῆς ἀπό κάθε τροφή.  Τό ἱερό τριήμερο γενικεύεται ὡς ἐνθουσιαστική σωματοπνευματική θεραπεία ἐφόδου, ἀκόμα καί στίς πολυπληθεῖς ἐνο­ρίες τῶν μεγάλων πόλεων τῆς ἑλληνικῆς ὀρθοδόξου πατρίδος μας.  Κληρικοί μέ τίς οἰκογένειές τους συναμιλλῶνται μετά τῶν τιμίων ἀγωνιστῶν μοναχῶν καί μοναζουσῶν, προσφέροντας αὐτό τό ἰδιάζον εὐλογημένο μικρό μαρτύριο στήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.   Τό ἀλάδωτο ὅλης τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς κατορθώνεται ἀφοῦ τοποθετήθηκαν οἱ γερές βάσεις νηστείας καί συμμετοχῆς στίς θεόπνευστες ἱερές Ἀκολουθίες.
.             Ἀναλογικῶς καί λίαν ποθητῶς ἀναμένουν οἱ ἀγωνιζόμενοι χριστιανοί ἐν τῷ κόσμῳ τίς ἐξαιρετικές εὐκαιρίες νηστείας τῶν Χριστουγέννων, τῆς Μητροπόλεως τῶν ἑορτῶν, τοῦ θερινοῦ Δεκαπενταυγούστου καί τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.  Ζηλεύουμε ὄντως ἐμεῖς, ἱερωμένοι ἐν τῷ κόσμῳ, τόν ἱερό ζῆλο οἰκογενειαρχῶν, μητέρων, ἐφήβων καί κορι­τσιῶν, ἀκόμα καί μικρῶν παιδιῶν καί ὑπερηλίκων, πού φιλοτιμοῦ­νται σ’ αὐτές τίς ἅγιες περιόδους καί συναγωνίζονται στόν ἄριστο ἀγώνα τῆς ἁγιωτάτης μητρός Ἐκκλησία μας.  Οἱ πιστοί μας δέν περιμένουν τεκμηριωμένες ὁμιλίες, ἐπιστημονικοῦ ἐπιπέδου γιά νά πεισθοῦν καί νά προετοιμασθοῦν γιά τό ἄθλημα τῆς νηστείας,  ἀλλά εἰσέρχονται στήν ἀρένα μέ τή δύναμη τοῦ τιμίου Σταυροῦ καί τό ὑπέρ πᾶν παράδειγμα θυσίας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
.             Ὁ Μέγας Βασίλειος ἀρκεῖται στή βεβαιότητα πού ἐκφράζεται μέ τή φράση «Παρελάβομεν ἐκ τῶν Πατέρων».
.             Εἶναι τόσα πολλά τά κείμενα περί νηστείας ὅλων τῶν ἁγίων Πατέρων, πού ἀναλύουν τίς παθοκτόνες καί σωτήριες παραμέτρους της, ὥστε δέν ἁρμόζει ὁ εὐτελισμός πού ὑφίσταται ἀπό τήν μινιμαλιστική νοοτροπία τῶν μεταπατερικῶν ἀνανεωτῶν, οἱ ὁποῖοι κόπτονται γιά τόν σύγχρονο κόσμο.
.             Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης μᾶς λέει: «Νηστεία ἐστί, βία φύσεως καί περιτομή ἡδύτητος λάρυγγος· Πυρώσεως ἐκτομή· πονηρῶν ἐννοιῶν ἐκκοπή· ἐνυπνιασμῶν ἐλευθε­ρία· προσευχῆς καθαρότης· ψυχῆς φωστήρ· νοός φυλακή· πωρώσεως λύσις· κατανύξεως θύρα· στεναγμός ταπεινός· συντριμμός ἱλαρός· πολυλογίας ἀργία· ἡσυχίας ἀφορμή· ὑπακοῆς φύλαξ· ὕπνου κουφισμός· ὑγεία σώματος· ἀπαθείας πρόξενος· ἁμαρτημάτων ἄφεσις· παραδείσου θύρα καί τρυφή·» (Λόγος ΙΔ´ Περί γαστριμαργίας λα´ σελ. 191 ἔκδοση Ἱ. Μ. Παρακλήτου, Ὠρωπός Ἀττικῆς 1978).
.             Ὁ Μέγας Βασίλειος μᾶς λέει: «Ἤ ἀγνοεῖς ὅτι ὥσπερ ἐπί παρατάξεως ἡ τοῦ ἑτέρου συμμαχία ἧτταν ποιεῖ τοῦ ἑτέρου, οὕτως ὁ τῇ σαρκί μεταταξάμενος κατα­δουλοῦται τήν σάρκα; «Ταῦτα γάρ ἀλλήλλοις ἀντίκειται».  Ὥστε εἰ βούλει ἰσχυρόν ποιῆσαι τόν νοῦν, δάμασον τήν σάρκα διά νηστείας.  Τοῦτο γάρ ἐστιν ὅ φησίν ὁ ἀπόστολος· ὅτι «ὅσον ὁ ἔξωθεν ἄνθρωπος διαφθείρεται, τοσοῦτον ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦ­ται».  Καί τό «Ὅταν ἀσθενῶ τότε δυνατός εἰμί»…
.             Τίς γάρ ἐν τροφῇ δαψιλεῖ καί τρυφῇ διηνεκεῖ ἐδέξατό τινα κοινωνίαν χαρίσματος πνευματικοῦ;…» (Περί νηστείας Α´,9 ΕΠΕ τ. 6 σελ. 44-45).
.             Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης πάλι: «Θλῖβε κοιλίαν καί πάντως κλείσεις καί στόμα, νευροῦται γάρ γλῶσσα ὑπό πλήθους ἐδεσμάτων.  Πυκτεύων, πύκτευε αὐτῇ καί νήφων νῆφε δι’ αὐτήν· ἐάν γάρ μικρόν πονήσῃς, εὐθέως καί ὁ Κύριος συνεργεῖ σοι». (Λόγος ΙΔ´ Περί γαστριμαργίας ιθ΄ σελ. 189)
.             Ὁ Μέγας Βασίλειος πάλι: «Καί ἄλλως δέ ἀφορμή εἰς εὐφροσύνην ἐστί τό νηστεύειν.  Ὡς γάρ ἡ δίψα ἡδύ τό ποτόν εὐτρεπίζει, καί λιμός ἡγησάμενος ἡδεῖαν παρασκευάζει τήν τράπεζαν, οὕτω καί τήν τῶν βρωμάτων ἀπόλαυ­σιν νηστεία φαιδρύνει.  Μέσην γάρ ἑαυτήν παρενθεῖσα καί τό συνεχές τῆς τρυφῆς διακόψασα, ποθεινήν σοι τήν μετάληψιν φανῆναι ποιήσει ὥσπερ ἀπόδημον.  Ὥστε εἰ βούλει σεαυτῷ ἐπιθυμητήν κατασκευάσαι τήν τράπεζαν, δέξαι τήν ἐκ τῆς νηστείας μεταβολήν» (Περί νηστείας Α´, 8, ΕΠΕ τ. 6, σελ. 40).
.             Καί πάλι στόν ἴδιο λόγο του: «Ἐκακώθημεν διά τῆς ἁμαρτίας· ἰαθῶμεν διά τῆς μετανοίας· μετάνοια δέ χωρίς νηστείας ἀργή.  «Ἐπικατάρατος ἡ γῆ, ἀκάνθας καί τριβόλους ἀνατελεῖ σοι» (Γεν. 3, 17-18).  Στυγνάζειν προσετάχθης, μή γάρ τρυφᾶν.  Διά νηστείας ἀπολόγησαι τῷ Θεῷ.  Ἀλλά καί ἡ ἐν παραδείσῳ διαγωγή, νηστείας ἐστίν εἰκών, οὐ μόνον καθότι τοῖς ἀγγέλοις ὁμοδίαιτος ὤν ὁ ἄνθρωπος, διά τῆς ὀλιγαρκείας τήν πρός αὐτούς ὁμοίωσιν κατώρθου, ἀλλ’ ὅτι καί ὅσα ὕστερον ἡ ἐπίνοια τῶν ἀνθρώπων ἐξεῦρεν, οὔπω τοῖς ἐν τῷ παραδείσω διαιτωμένοις ἐπενενόητο· οὔπω οἰνοποσίαι, οὔπω ζωοθυσίαι· οὐχ ὅσα τόν νοῦν ἐπιθολοῖ τόν ἀνθρώπινον». (Περί νηστείας Α´ 3, ΕΠΕ τ. 6, σελ. 28).
.             Ἐπίσης: «Νηστεύοντος σεμνόν τό χρῶμα, οὐκ εἰς ἐρύθημα ἀναιδές ἐξανθοῦν, ἀλλ’ ὠχρότητι σώφρονι, κεκοσμημένον· ὀφθαλμός πραΰς, κατεσταλμένον βάδισμα, πρόσωπον σύννουν, ἀκολάστω γέλωτι μή καθυβριζόμενον, συμμετρία λόγου, καθαρότης καρδίας» (Περί νηστείας Α΄ 9, ΕΠΕ τ.6 σελ. 42).
.             Ἡ πρόταση τῆς Μεγάλης Συνόδου περί νηστείας στίς προσυνοδικές φυσικά δέν θά ἦταν ἀκύρωσή της.  Πλέκεται τό ἐγκώμιό της καί ἡ μεγάλη σημασία της στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου.  Ὅμως τό δηλητήριο τῆς ἀλλοτριώσεως βρίσκεται στήν πρόταση γιά ἐξουσιοδότηση στίς κατά τόπους Ἐκκλησίες νά διευθετήσουν τήν οἰκονομία περί νηστείας οἱ ἴδιες, ἀνάλογα μέ τίς ἀνάγκες τῶν συγχρόνων ἀνθρώπων.  «Ἐπαφίεται εἰς τήν πνευματικήν διάκρισιν τῶν κατά τόπους Ἐκκλησιῶν νά καθορίσουν τό μέτρον τῆς φιλανθρώπου οἰκονομίας».  Ὡστόσο οὐδέποτε ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ὑπῆρξε ἀφιλάνθρωπος.  Ἐφαρμόζει χριστοφιλανθρωπότατα σέ ὅλα τά μήκη καί πλάτη τῆς οἰκουμένης τήν Οἰκονομία σέ ὅλο τό μεγαλεῖο της.  Ἄν ἡ «Ἁγία» καί Μεγάλη Σύνοδος ἐπιβάλει νέες μεταρρυθμίσεις ἡμερῶν τῆς νηστείας καί τροφῶν, θά προσομοιάσει πρός τόν παπικό ὁλοκληρωτισμό τοῦ κανονικοῦ δικαίου πού καθορίζει θεσμικά καί ἀσφυκτικά ἀκόμα καί τήν Οἰκονομία.  Ἐκ τῆς ἐμπειρίας μας φρονοῦμε ὅτι δέν χρειάζεται νά γίνει ἐπίσημη σύν­τμηση τῆς περιόδου τῆς Νηστείας τῶν Χριστουγέννων.  Οὔτε ἄλλες προσθῆκες τροφῶν σέ λάδι καί σέ ψάρι.  Ἡ ἄφθονη παπική περιπτωσιολογία μειώνει τό κῦρος τῆς Συνόδου.  Ἐξ ἄλλου,­ τί νόημα ἔχει ἡ καινούργια θεσμοθέτηση τοῦ «συγκεκριμένου» ἐνῷ ὅλες οἱ Ὀρθόδο­ξες Ἐκκλησίες πού διαθέτουν ποίμνιο ἔχουν τήν ἐμπειρία καί τή ἐν Χριστῷ βούληση νά τό οἰκονομοῦν παντοιοτρόπως;
.             Ἡ ὀρθόδοξη νηστεία εἶναι τόσο ἑδραιωμένη στή συνείδηση τῶν ὀρθοδόξων ποιμένων καί τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ μας, ὥστε δέν χρειάζεται καμία σύντμηση ἤ προσαρμογή.  Γιαυτό παρακαλοῦμε ἰῶτα ἕν καί μία κεραία νά μή πειραχθεῖ ἀπ’ ὅσα θεοπνεύστως ἔχουν θεσμοθετηθεῖ ἀπό τούς θεοφόρους Ἁγίους Πατέρες μας. Ἐμεῖς, οἱ χάριτι Θεοῦ χειροτονηθέντες ποιμένες, χρειάζεται νά ἀποκτήσουμε περισσότερο ὀρθόδοξη παιδεία καί ἀσκητικό φρόνημα, γιά νά καταφέρουμε καί μέ τό παράδειγμά μας καί μέ τόν ἀσύλληπτο πλοῦτο τῆς ἁγιοπατε­ρικῆς γραμματείας νά διδάξουμε διακριτικά τούς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς μας.   Ἀλλιῶς θά ἀποδειχθοῦμε κομπλεξικά μειράκια, παρασαλευόμενα ἀπό ὅλους τούς μεταπατερικούς ἀπαξιωτικούς ἀνέμους, τῶν ἀμύθητων θησαυρῶν τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας, πού ὡς μή μονοφυσιτική φροντίζει γιά ὅλον τόν ἄνθρωπο.  Καί ἡ νηστεία ὅπως εἶναι θεσμοθετημένη θεοπανσόφως βοηθεῖ ἀμεσότατα στήν ἐν Χριστῷ τελείωση ὅλων μας, κλήρου καί λαοῦ, μοναχῶν καί κοσμικῶν.
.             Μετά ἀπό τό σοβαρό θέμα τῆς νηστείας ἕπονται καί ἐπί μέρους ἠθικά θέματα, ὅπως:

  1. Θέματα Βιοηθικῆς

  2. Ἡ Κοινωνία ὡς θεολογικό θέμα ἐντός τῆς Ὀρθοδοξίας.

  3. Μοντερνισμός – ἐκκοσμίκευση.

  4. Οἰκολογία.

.             Τά τέσσερα παραπάνω θέματα δέν ἔχουν περιληφθεῖ σέ κάποιες Μεγάλες Συνόδους.  Τά θέματα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἦταν ἤ ἕνα, τό Χριστολογικό, ἤ δύο, τό Σωτηριολογικό, ἤ τρία, τό Ἐκκλησιολογικό.  Ποιμαντικά βέβαια ὅλοι οἱ ἅγιοι μεγάλοι Πατέρες ἀσχολήθηκαν μέ τά κοινωνικά θέματα, ἡ ρίζα καί ἡ βάση τῶν ὁποίων εἶναι κοινή στούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν ἀνά τήν Οἰκουμένη.
.             Ὅσον ἀφορᾷ τό ἠθικό θέμα: Ἡ Κοινωνία ὡς θεολογικό θέμα ἐντός τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐννοοῦμε ἄν ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐπιτρέπεται νά ἐπεμβαίνει δυναμικά στήν πολιτική ἐξουσία καί στό γενικότερο κοσμικό γίγνεσθαι, καί κατά πόσον ἡ πολιτική ἐξουσία μπορεῖ νά ἐμπλέκεται ζωηρά καί ἀποφασιστικά στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας.  Οἱ ἅγιοι Πατέρες πάντοτε ἐνδιαφέρονταν γιά τήν ἐν Χριστῷ πνευματική προκοπή ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί ὕψωναν συχνά τούς τόνους τῆς φωνῆς τους γιά νά ἀφυπνίζονται οἱ ράθυμοι καί γιά νά μετανοοῦν οἱ βουλόμενοι καί καλοπροαίρετοι.  Δέν ἀπουσίαζε καί ὁ δριμύς ἔλεγχος τῶν ἀρχόντων ὅταν κακοποιοῦσαν ὑλικῶς καί ἠθικῶς τό λαό.  Ὑπερβάσεις ἔγιναν κατά καιρούς ἑκατέρωθεν μέσα στό ἱστορικό γίγνεσθαι.  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ὡς ἐπί τό πλεῖστον προσέφερε προσωπική διακονία στόν ἄνθρωπο χωρίς νά κηρύσσει ἱερούς πολέμους ἤ ἱερές ἐξετάσεις.  Τά κόμματα, ἡ διαφθορά, ἡ ἀνηθικότητα, ἡ ἐκκοσμίκευση δέν βρίσκονταν στήν ἡμερήσια διάταξη τῶν ἐνδιαφερόντων της, μολονότι προσπαθοῦσε ἐπηρεάζοντας προσωπικά ἕκαστον ἄνθρωπο, νά διευρύνει τό ἁγιαστικό της ἔργο σέ ὅλο τόν κόσμο.  Γιαυτό καί ποτέ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν πάσχισε νά ἐγκαταστήσει ἐγκόσμιο κρατικό μηχανισμό ἐπί γῆς.  Ἡ κοσμική ἐξουσία ὅμως ὄχι σπανίως ἤγειρε διωγμούς κατά τῆς Ἐκκλησίας.  Αὐτή ὅμως ἐξακολουθεῖ νά βροντοφωνάζει ἀγαπᾶτε καί τούς ἐχθρούς ὑμῶν.
.             Ὅσον ἀφορᾶ στά θέματα βιοηθικῆς καί οἰκολογίας αὐτό πού ἔκανε ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἦταν νά θυμίζει στή κοινωνία τίς δικές της ρίζες, τίς δικές της ἀξίες καί τή δική της θεανθρώπινη πνευματικότητα.  Σ’ αὐτά τά πλαίσια μποροῦν νά διαλέγονται καλοπροαίρετα ἡ Ἐκκλησία μέ τόν κόσμο πρός ὄφελος τοῦ ἀνθρώπου ὡς εἰκόνος Θεοῦ.
.             Εὐτυχήσαμε ἐμεῖς οἱ «μετανεωτερικοί», λαϊκοί καί κληρικοί νά ἔχουμε κοντά μας τούς τρεῖς μεγάλους καί θεοφώτιστους πατέρες, Πορφύριο καί Παΐσιο, ἤδη ἁγιοκαταταχθέντας καί τόν πατέρα Ἰάκωβο, τοῦ ὁποίου ἐπίκειται ἡ ἁγιοκατάταξη. Μέ τόν πλούσιο φωτισμό τῆς ἀκτίστου ἐν Τριάδι Θείας Χάριτος στήριζαν χιλιάδες ἀνθρώπους σέ προσωπικό ἐπίπεδο καί μέ τή χαρισματική ἐν Χριστῷ παιδεία τους ἐξυγίαιναν καί τράνωναν κάθε μέλος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καί κατ’ ἐπέκταση ὅλη τήν πάσχουσα μεταπτωτική κοινωνία.  Ἡ ἀσύλληπτη ἐν Χριστῷ διάκρισή τους ἀπέφευγε τίς θεαματικές συγκρούσεις ἐναντίων τῶν μή πιστῶν, ἀφοῦ προτεραιότητά τους ἦταν ἡ μόρφωση τοῦ Χριστοῦ στίς ψυχές τῶν «νεωτερικῶν» καί «μετανεωτερικῶν» ἀνθρώπων καί δι’ αὐτῶν μεταμορφουμένων καί θεανθρωποποιουμένων, ἁπλωνόταν ὁ ἁγιασμός καί ἡ χριστοποιητική ἐπίδραση σέ σύμπασα τήν κοινωνία.  Ἡ ἐπίδραση ἐκ τῶν κάτω, τῶν λαϊκῶν στρωμάτων, ἡ ἐν σιωπῇ δράση, ἡ χριστοταπεινή ποιμαντική τῶν ὡς ἄνω ἁγίων, ἀλλά καί ὅλων τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας μυστικῶς, διαγιγνώσκεται καί στίς ἡμέρες μας.  Ὁ ἑλληνορθόδοξος λαός μας παρά τήν ἀνελέητη πολεμική τῶν ξένων καί ντόπιων κυβερνητῶν μας ἀντιστέκεται καί ὑπομένει καρτερικά μέ τίς εὐχές τῶν ἁγίων καί ἀναμένει τήν ἐπαλήθευση τῶν λόγων τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, ὅτι ἡ χριστιανική Ἑλλάδα εἶναι προορισμένη νά εἶναι φάρος καί διδάσκαλος τῆς Οἰκουμένης.

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.

.             Θά ἔπρεπε νά ἀρχίζαμε τήν εἰσήγησή μας ἀπό τό θέμα τῶν ἑτεροδόξων παρατηρητῶν πού εἶναι προσκεκλημένοι στήν Ἁγία καί Μεγάλη Πανορθόδοξη Σύνοδο.  Ἡ παρουσία αἱρετικῶν παρατηρητῶν ἤ ἑτεροδοξων παπικῶν ἤ τοῦ ΠΣΕ, αὐτομάτως ἀκυρώνει τήν ἁγιότητά της, γιατί οὐδέποτε στήν ἱστορία τῶν ἁγίων καί Μεγάλων Συνόδων δέν ὑπῆρχαν παρατηρητές.  Ἀλλά καί ἄν ὑπῆρχαν, ἡ παρουσία τους ἦταν a priori ὁριοθετημένη ὡς αἱρετικῶν, κατά τῆς πλάνης τῶν ὁποίων ἐπιχει­ρη­ματολογοῦσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, μέ σκοπό νά ἐπιστρέψουν οἱ πλανηθέντες αἱρετικοί ἐκ τῆς πλάνης πρός τό φῶς τῆς Ὀρθοδόξου ἀληθείας τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.  Σήμερα πρυτανεύει ἡ νέα ἐκκλησιολογία τοῦ παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.  Οἱ προσκεκλημένοι παρατηρητές δέν θά παρίστανται ὡς αἱρετικοί ἀλλά ὡς ἰσότιμα μέλη, τά ὁποῖα  ἀνήκουν σέ ἄλλο κλάδο τοῦ ἑνιαίου κορμοῦ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.  Οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖτες μας, τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θά πρέπει νά προσέξουν πολύ καλά πῶς θά προσφωνηθοῦν οἱ αἱρετικοί ἑτερόδοξοι παρατηρητές.  Μέ ποιό τρόπο καί μέ ποιό χαιρετισμό;  Μέ ποιό κείμενο;  Μέ ποιό τρόπο θά ἀπαντήσουν οἱ παρατηρητές;  Μέ εἰσήγηση ἤ μέ παπική ἄνωθεν φιλόφρονα ἐπιστολή τοῦ «Ἁγίου Πατέρα»;  Ὅπως πάντως καί ἄν φραστικά προσφωνηθοῦν, ὅπως πάντως καί ἄν ἀπαντήσουν οἱ παρατηρητές, τό Ὀρθόδοξο κείμενο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δέν θά πρέπει νά ἐπιτρέψει νά ἐπικυρω­θεῖ ἡ νέα Ἐκκλησιολογία  τῶν κλάδων τοῦ κ. Βαρθολομαίου, ἀλλά μέ ἁγιοπνευματική νοοτροπία καί σαφέστατη Ὀρθόδοξη φρασεολογία ἤ ὁρολογία νά μή ἀναμιχθοῦν τά ἄμικτα, ὥστε νά μή διατυμπανισθεῖ ἀπό τά ΜΜΕ ὅτι ἐπί τέλους φθάσαμε νά εἶναι ὅλοι οἱ χριστιανοί ἑνωμένοι καί νά συναποτελοῦν τό ἑνιαῖο Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.  Μή ξεχνᾶμε τόν ἔνθεο Τιτάνα τῆς Ἐκκλησίας, τόν Ἱερό Φώτιο, πού ἔλεγε καλύτερα χωρισμένοι ἀπ’ αὐτούς καί μαζί μέ τό ἄκτιστο Φῶς τοῦ Χριστοῦ, παρά ἑνωμένοι μέ τό πηχτό σκότος τῆς Δυτικῆς αἱρέσεως.
.             Ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς στό ἱκετευτικό ὑπόμνημά του τό 1977 πρός τήν Ἱ.Σύνοδο τῆς Ἐκκλησία τῆς Σερβίας ἐκφράζει τό φόβο, μήπως ἡ μέλλουσα Πανορθόδοξος Σύνοδος ὁδηγήσει τήν ὀρθό­δοξη Ἐκκλησία μας σέ μιά νέα Φλωρεντιανή περιπέτεια.  Μή γένοιτο, μή γένοιτο, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος!
.             Οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖτες μας ἄς μή μᾶς προδώσουν καί ἄς μή μᾶς ἀφήσουν, κληρικούς καί λαϊκούς, στά στόματα τῶν λύκων  τῆς ἀρειανικῆς παναιρέσεως τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ νεοταξικοῦ παπισμοῦ καί τοῦ πανθρησκειακοῦ χαώδους προτεσταντισμοῦ τοῦ ΠΣΕ.  Εὐλαβῶς καί ἱκετευτικῶς ἀσπαζόμαστε τούς τιμίους πόδας τῶν Σεβασμιωτάτων ἀρχιερέων μας καί τούς παρακαλοῦμε νά ἵστανται ἄγρυπνοι φρουροί τῆς μοναδικῆς ἁγιωτάτης ὀρθοδόξου ἀληθείας καί πίστεως γιά νά μποροῦμε ὅλοι μας, ὅλο τό ἱερό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, νά χριστοκαταξιώνουμε τήν καθημερινότητά μας καί νά βηματίζουμε σταθερά πρός τήν θριαμβεύουσα Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Οἱ πολιτικοί μας μᾶς ὁδηγοῦν στήν ἄβυσσο τῆς καταστροφῆς, οἱ πνευματικοί Πατέρες μας, οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖτες τῆς Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἄς μᾶς κρατήσουν στήν θειότατη ἄβυσσο τοῦ ἐν Τριάδι ἐλέους.
.             Κλείνοντας ταπεινῶς φρονοῦμε τά κάτωθι.
.             Μακάρι νά δώσει ὁ ἐν Τριάδι Θεός νά μή συρθοῦμε  σέ τετελεσμένα γεγονότα, σέ συγχρωτισμούς καί ἐναγκαλισμούς μέ ὅλα τά εἴδη τῶν αἱρετικῶν.
.             Οἱ Σεπτοί Μητροπολῖτες μας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔχουν, δόξα τῷ Θεῷ, τό χρόνο νά ζητήσουν νά εἶναι ἅπαντες παρόντες ὡς ἔχοντες τό ἀρχαιότερο Ὀρθόδοξο ποίμνιο. Ἀκούστηκε ὅτι, ὅταν ὁ Μακαριώτατος πληροφορήθηκε τήν παρουσία τῶν παρατηρητῶν,  δυσανασχέτησε.  Δέν μπορεῖ νά ὁριοθετηθεῖ διαφορετικά ἡ συμπεριφορά μας ἔναντι αὐτῶν καί ἡ δική τους ἔναντι ἡμῶν;  Τό βέβαιο εἶναι ὅτι,  ὅπως ἔχουν προγραμματισθεῖ τά τῆς Συνόδου, οἱ ἐναγκαλισμοί, τά χαμόγελα καί οἱ ἀγαπολογίες θά ἐντυπωσιάσουν πάντας ἀνά τήν οἰκουμένη.
.             Ἄν οἱ Σεβασμιώτατοί μας ὑποκύψουν καί ὑπογράψουν μέ τήν τιμία χείρα τους προσφορά ἐκκλησιαστικότητας στούς παναιρετικούς, πῶς θά ἀσπαζόμαστε τό χέρι τους;  Πῶς θά μνημονεύουμε τό ὄνομά τους;
.             Μακάρι ποτέ νά μήν πραγματοποιηθεῖ μιά τέτοια Σύνοδος.

ΠΗΓΗ: orthros.eu

, ,

Σχολιάστε

ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Ἐπιδρομή Κάρτας τοῦ Πολίτη

Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου
ἐφημερίου τοῦ Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.
07.10.2015

.                   Στίς μέρες μας εἶναι ἀπόλυτα κατανοητή ἡ ἀλλοτρίωση πού ὑπέστη ἡ Εὐρώπη, ἀπό αἰώνων μέχρι σήμερα. Ἡ ὀρθόδοξη χριστιανική της ζωή μεταλλάχθηκε. Ὁ οὑμανιστικός ὀρθολογισμός ἁπλώθηκε σέ ὅλα τά πεδία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς μέχρι καί στήν ἐσωτερική ἐν Χριστῷ πνευματική ζωή.

.                   Ὁ Ντοστογιέφσκυ ἐξέφρασε πειστικότατα καί παραστατικό­τατα στούς «Ἀδελφούς Καραμαζώφ» τήν παραπάνω ἀλλοτρίωση. Παρουσιάζει τόν Ἰησουίτη «Μέγα Ἱεροεξεταστή», τόν Καρδινάλιο τοῦ ἀλάθητου Ποντίφηκα νά μιλάει στό Χριστό καί μέ τό ἀσύλληπτο θράσος τῶν βασανιστῶν ἱεροεξεταστῶν νά τοῦ λέει: «Μεῖνε ἥσυχος, Ἰησοῦ, στούς οὐρανίους θρόνους σου καί μήν ἐπεμβαίνεις στό ἔργο μας. Θά σοῦ στείλουμε στούς οὐρανούς πάρα πολλούς ὀπαδούς. Μόνο μήν ἀνακατεύεσαι μέ τά ἐργαλεῖα καί τίς μεθόδους τῶν ἱεροεξεταστικῶν ἐργαστηρίων μας». Ἐννοεῖται βέβαια, ὅτι αὐτή ἡ ἱεροεξεταστική ὁλοκληρωτική τακτική ἁπλώνεται σέ ὁλόκληρο τόν Εὐρωπαϊκό χῶρο καί στούς ἐπί μέρους ἑταίρους.
.                   Μέσῳ τῆς συνθήκης Σένγκεν κατοχυρώθηκε αὐτή ἡ πανευρω­παϊκή καχυποψία ἐναντίον κάθε εὐρωπαίου πολίτη, ὁ ὁποῖος a priori θεωρεῖται ὕποπτος καί εἶναι ὑποχρεωμένος πάντοτε καί πανταχοῦ νά ἀποδεικνύει τήν ἀθωότητά του.
.                   Δυστυχῶς σ’ αὐτήν τήν ἀντίχριστη νοοτροπία ὑπέκυψαν καί οἱ κυβερνῆτες μας, ὅταν στό Ἑλληνικό κοινοβούλιο κυρωνόταν ἡ Συνθήκη Σένγκεν μέ τό Νόμο 2514/1997, ἐφ᾽ ὅσον θριαμβευτικά οἱ ἀλληλοδιάδοχοι μεταλλαγμένοι κυβερνητικοί σχεδιασμοί εἶχαν ἤδη ἐντάξει τήν Ἑλλάδα στήν Εὐρωπαϊκή Κοινότητα ἤ ἄλλως Εὐρωπαϊκή Ἕνωση.
.                   Σήμερα μέ ἀσφυκτικούς μοχλούς καί ἐργαλεῖα ἱεροεξεταστικά πασχίζουν νά μᾶς πείσουν κυβέρνηση καί σχεδόν ὁλόκληρη ἡ ἀντιπολίτευση, ὅτι ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη θά πατάξει κάθε κρατική δυσλειτουργία, κάθε ταλαιπωρία τοῦ πολίτη ἀπό τή δαιδαλώδη γραφειοκρατία, κάθε φοροδιαφυγή. Πλήρης διαφάνεια σέ ὅλα τά ἐπίπεδα ζωῆς θά ἀνθίσει, ἄν ἐφαρμοσθεῖ ἡ περιβόητη ΚτΠ.
.                   Πράγματι σέ ὅλα πλέον τά ἐπίπεδα ζωῆς θά εἶναι ἔκθετος ὁ ταλαίπωρος ὁ πολίτης, ἀφοῦ οἱοσδήποτε θά μπορεῖ νά μαθαίνει ἀπό τήν Κάρτα του, ἅπαντα τά προσωπικά δεδομένα του καί νά τά ἐκμεταλλεύεται κατά τό ἑκάστοτε δοκοῦν αὐτοῦ ἤ ἄλλων πού θά τούς τά μεταφέρει ἤ ἐν γνώσει τοῦ κατόχου τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη ἤ ἐν ἀγνοίᾳ του, φυσικά ὄχι πρός τό συμφέρον τοῦ κατόχου τῆς Κάρτας, ἀλλά πρός πλήρη εὐτελισμό του καί περισσότερη δυστυχία του.
.             Ἤδη ὁ Ἕλληνας πολίτης εἶναι ἐξαθλιωμένος στά οἰκονομικά του. Τιμωρεῖται καί μαστιγώνεται μέ τίς βαρύτατες φορολογίες ὡς φταίχτης. Ἀσφαλῶς καί «φταίει» ὁ Ἕλληνας πολίτης, ἀφοῦ ἑκούσια κρατάει μέσα στό πνευματικό DNA του τήν τρισχιλιετῆ του δημοκρατική παράδοση καί κυρίως τήν ἐν Χριστῷ πνευματική του ὀρθόδοξη ἐλευθερία. Ἀπεύχεται καί βδελύσσεται ὅλες τίς ἱεροεξεταστικές μεθόδους καί τακτικές, καθώς καί τή σκοπιμότητά τους.
.               Τό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ, ὅταν ἦταν ἀντιπολίτευση, εἶχε ὑποβάλει ἐπερώτηση στή Βουλή ἐκθέτοντας τεκμηριωμένα τήν ἀντίθεσή του στίς προθέσεις τῆς τότε κυβερνήσεως νά ἐκδώσει τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Φαίνεται ὅμως ὅσο περνάει ὁ καιρός τόσο καί ἐπεκτείνονται οἱ ἀπαιτή­σεις τῆς Τρόϊκας καί τῶν ἀγορῶν (τῶν Τραπεζῶν) καί νεκρώνεται ὁσημέραι κάθε ἀντίδραση ἐκ μέρους τῶν περισσοτέρων κομμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου.
.                 Ὁ οἰκονομολόγος καί καθηγητής κ. Στάθης Ἀδαμόπουλος συνέλεξε ὅλη τή δραστηριότητα τῆς κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. σχετικά μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη.
.             Μέ τήν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εἴχαμε τίς κατωτέρω ἐξελίξεις: Ὁ κ. Κατρούγκαλος ὡς Ἀναπληρωτής Ὑπουργός Ἐσωτερι­κῶν καί Διοικητικῆς Ἀνασυγκρότησης, ἐπεχείρησε νά καθιερώσει τήν Κάρτα Πολίτη (ἄρθρο 16 σχεδίου νόμου πού τέθηκε πρός διαβούλευση στό opengov ἀπό 17 ἕως 24 Μαρτίου 2015). Λόγῳ τοῦ πλήθους τῶν ἀρνητικῶν σχολίων πού συγκέντρωσε τό συγκεκρι­μένο ἄρθρο στή διαβούλευση (98% τοῦ συνόλου), ἀποσύρθηκε ἡ πρόβλεψη γιά Κάρτα τοῦ Πολίτη ἀπό τό νομοσχέδιο πού τελικά ψηφίσθηκε (ἄρθρο 10 Ν. 4325/11-5-2015)
.                 Σέ συνεργασία μέ τήν Ἐθνική Τράπεζα τό Ὑπουργεῖο Ἐργασίας ἐξέδωσε τήν Κάρτα Σίτισης. Διαβάζουμε ἀπό τήν ἱστοσελίδα τῆς Ἐθνικῆς Τράπεζας: «Ἡ κάρτα θά πιστώνεται μέ τό ἐπίδομα σίτισης πού δικαιοῦστε, καθ’ ὅλη τή διάρκεια ἰσχύος τοῦ προγράμματος… Μπορεῖτε νά χρησιμοποιήσετε τήν κάρτα ἀποκλειστικά γιά ἀγορές τροφίμων σέ καταστήματα ἐμπορίας τροφίμων μέ τό σῆμα MasterCard στήν Ἑλλάδα, ὅπως supermarket, ὀπωροπωλεῖα, κρεοπωλεῖα, ἀρτοποιεῖα. Γιά νά πραγματοποιήσετε τή συναλλαγή, παραδίδετε τήν κάρτα στό ταμεῖο τῆς ἐπιχείρησης καί πληκτρολογεῖτε τόν PIN στήν εἰδική συσκευή POS……Τό ποσό χρεώνεται αὐτόματα στήν κάρτα, χωρίς καμία ἐπιπλέον ἐπιβάρυνση. Ἡ Κάρτα Ἀλληλεγγύης δέν μπορεῖ νά χρησιμοποιηθεῖ γιά ἀγορές μέ ἄτοκες δόσεις ἤ στό διαδίκτυο γιά ἠλεκτρονικές ἀγορές. Ἐπίσης δέν μπορεῖ νά χρησιμοποιηθεῖ σέ ΑΤΜ γιά ἀνάληψη μετρητῶν καί τό ποσό μέ τό ὁποῖο εἶναι πιστωμένη δέν μπορεῖ νά εἰσπραχθεῖ σέ μετρητά.»
.                   Πρόκειται οὐσιαστικά γιά ἐκβιαστική ἐφαρμογή τῆς «Κοινωνίας χωρίς μετρητά», σύμφωνα μέ τήν ὁποία ἐκμεταλλεύονται κάποιοι τήν πενία καί τήν ἀνάγκη τῶν φτωχῶν ἀνθρώπων. Θά μποροῦσε νά εἶχε δοθεῖ ἕνα ἐπίδομα στούς φτωχούς, ὅπως τό θέρμανσης ἤ τῶν τέκνων, χωρίς τόν ἐκβιαστικό χαρακτήρα ἑνός συστήματος Καρτῶν. Ἐπίσης σύμφωνα μέ τόν κ. Κατρούγκαλο: «προχωροῦν ἤδη πιλοτικές ἐφαρμογές τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, ὅπως ἡ κάρτα σίτισης, σέ συνεννόηση μέ τήν ἀναπληρώτρια ὑπουργό Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης κυρία Θεανώ Φωτίου», τό ΒΗΜΑ, 27/04/2015.
.                   Μετά τόν ἀνασχηματισμό τῆς 17/7/2015 ὁ κ. Βερναρδάκης ἀνέλαβε στό Ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν ὡς ἀναπληρωτής Ὑπουργός γιά θέματα διοικητικῆς μεταρρύθμισης. Στίς 22/7/2015 διαβάζουμε στά ΜΜΕ πώς «Μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου θά προχωρήσει καί ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη, σέ ἐθελοντική βάση, καθώς θά εἶναι μία κάρτα ἡ ὁποία θά διευκολύνει τούς πολίτες, στίς συναλλαγές τους μέ τίς δημόσιες ὑπηρεσίες… Προοπτικά ἡ κάρτα τοῦ πολίτη θά μπορεῖ νά χρησιμοποιεῖται γιά ὅλες τίς δυνητικές χρήσεις (ὡς κάρτα δημότη, ὡς κάρτα ἀσφαλισμένου, ὡς κάρτα ἀγρότη, ὡς κάρτα ἀσθενοῦς, ὡς κάρτα μετανάστη, ὡς κάρτα νέου κ.λπ.) καί θά περιλαμβάνει τόν Ἀριθμό Δελτίου Ταυτότητας καθώς καί τούς κωδικούς γιά τό πρόγραμμα taxis τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Στόχος τῆς κυβέρνησης εἶναι νά ἐνσωματώσει ὅλες τίς ἠλεκτρονικές ὑπηρεσίες πού ἔχουν ἀναπτύξει τά ὑπουργεῖα καί νά ἀποτελέσει ἡ ἔξυπνη κάρτα τοῦ πολίτη «ὀμπρέλα» γιά ἠλεκτρονικές συναλλαγές πολιτῶν καί ἐπιχειρήσεων μέ τό κράτος.» (dikaiologitika.gr 22/7/2015) Στό νέο μνημόνιο πού ψηφίστηκε στίς 14/08/2015, διαβάζουμε: «Ἕως τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2015, ἡ κυβέρνηση: α)…. β) θά ἐπεξεργαστεῖ, μέ τήν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καί τόν ἰδιωτικό τομέα, κοστολογημένο σχέδιο γιά τήν προώθηση καί τή διευκόλυνση τῆς χρήσης ἠλεκτρονικῶν πληρωμῶν καί τή μείωση τῆς χρήσης μετρητῶν, μέ ἐφαρμογή πού θά ἀρχίζει ἀπό τόν Μάρτιο τοῦ 2016, γ)…» (σελ. 90, Ν.4336/14-8-2015)
.                   Ἀμέσως μετά τίς ἐκλογές τῆς 20/9/2015 δημοσιεύονται στά ΜΜΕ οἱ προθέσεις τῶν Ὑπουργῶν:
.                   Τέσσερις προτεραιότητες τίθενται γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς γραφειοκρατίας στό Δημόσιο ἀπό τήν νέα ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καί αὐτές εἶναι ἡ περαιτέρω ἁπλούστευση τῆς νομοθεσίας μέ στόχο τήν ἄρση τῶν διοικητικῶν βαρῶν, ἡ ἐνίσχυση τοῦ δικτύου τῶν ΚΕΠ καί τῆς διαδικτυακῆς πύλης ΕΡΜΗΣ, ἡ ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη καί ἡ ἐπέκταση τῆς ἠλεκτρονικῆς ὑπογραφῆς.
.                   Ὁ νέος Ὑπουργός Ἐσωτερικῶν κ. Κουρουμπλῆς δήλωσε, ὅτι προωθοῦνται οἱ διαδικασίες γιά τήν ἑνοποίηση ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ἀριθμοῦ ἀστυνομικῆς ταυτότητας, ὥστε νά παταχθεῖ ἡ γραφειοκρατία ἐνῷ ἀνέφερε ἐπίσης πώς σημαντικός εἶναι καί ὁ διοικητικός κώδικας, καθώς πολλές φορές πρόστιμα δέν εἰσπράττονται.
.                   Τό ἀφορολόγητο (πού ἀναμένεται νά αὐξηθεῖ στίς 12.000 εὐρώ) θά δίνεται μόνο γιά τίς δαπάνες μέ κάρτα. Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι πρέπει νά πληρώνουμε παντοῦ μέ κάρτα, σέ σοῦπερ μάρκετ, βενζινάδικα κ.λπ.
.                   Θά παρέχεται ἔκπτωση φόρου γιά ἰατρικές δαπάνες μόνο σέ περίπτωση χρησιμοποίησης κάρτας. Αὐτή τή στιγμή οἱ πολῖτες πληρώνουν μέ μετρητά καί παίρνουν ἀπόδειξη ἡ ὁποία δέν ἐκπίπτει. Τόσο ὁ Ι.Σ.Α. ὅσο καί ὁ Π.Ι.Σ. ἔχουν ἤδη ἐκφράσει αἰτιολογημένες ἀντιρρήσεις γιά τήν πληρωμή μέ κάρτα στά ἰατρεῖα.
.                   Σέ ἡμερίδα γιά τίς ἠλεκτρονικές πληρωμές πού ἔγινε στίς ἀρχές Ὀκτωβρίου 2015, πέραν τῶν ἄλλων προτάσεων, ζητήθηκε ἀπό τόν ἀναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο τῆς Eurobank, κ. Θεόδωρο Καλαντώνη τό ἑξῆς: «Ἐπιμερισμός τῆς πίστωσης μισθοδοσίας δημοσίων ὑπαλλήλων καί συνταξιούχων σέ δύο διακριτά τμήματα, ὅπου τό ἕνα τμῆμα μπορεῖ νά πιστώνεται σέ προπληρωμένη κάρτα καί θά μπορεῖ νά χρησιμοποιηθεῖ ἀποκλειστικά γιά ἠλεκτρονικές συναλλαγές». (πηγές: dikaiologitika.gr, iefimerida.gr, capital.gr.)
.                   Ἀποκαλύπτεται στήν πράξη, ὅτι ἔχουν δίκαιο οἱ ἱστοσελίδες πού ὑποστηρίζουν, ὅτι οἱ παγκόσμιοι κυβερνῆτες (τραπεζῖτες;) θέλουν ἁλυσσοδεμένους ὅλους τούς κατοίκους τῆς γῆς καί μέσα στόν ὑπολογιστή τους μέ πρώτους αἰχμαλώτους ὅλους τούς κακούς Ἕλληνες πολῖτες.
.                   Πρός ἐπίρρωση ὅλων τῶν ἀνωτέρω στοιχείων, τά ὁποῖα κραυγάζουν γιά τούς ἐφιαλτικούς σκοπούς τῶν παγκοσμίων δικτατόρων, ἔχουμε τίς προφητεῖες τοῦ συγχρόνου μεγάλου ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἁγίου Παϊσίου.
.                   Πρίν ἀπό τήν ἐπίσημη ἁγιοκατάταξή του ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀρκετοί, εἶχαν ἀμφισβητήσει τά ἰδιόχειρα γραπτά του πάνω στό θέμα αὐτό τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων, πού μετονομάστηκαν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Εἶχαν μάλιστα ἰσχυρισθεῖ, φεῦ, ὅτι ὁ ἅγιος Γέροντας εἶχε παραπλανηθεῖ ἀπό μία προτεστάντισσα ὀνόματι Relf καί ἐξ αὐτῆς πήγαζε ἡ φοβία του γιά τό 666 καί τά λοιπά. Τώρα ὅμως πού ἔρχεται στό φῶς ὅλη ἡ ἀσκητική καί ἁγία ζωή του καί ὁ πλουσιώτατος Θαβώρειος φωτισμός του, ὅλοι οἱ καλο­προαίρετοι χριστιανοί διαβάζουν προσεκτικότερα τήν ἐσχατολογία του καί προβληματίζονται. Εἶναι πολύ συγκεκριμένες οἱ προβλέψεις του καί οἱ προφητεῖές του γιά τήν Κάρτα καί δέν μποροῦν καθόλου εὔκολα νά ἀκυρωθοῦν.
.                   Τήν τελευταία δεκαετία, ἀλλά ἰδιαίτερα τήν παρελθοῦσα πενταετία ἔχουν βάλει στοίχημα οἱ πολιτικοί μας ἄρχοντες, σώνει καί καλά, νά μᾶς «ἐκπολιτίσουν», νά μᾶς συμμορφώσουν, νά μᾶς κάνουν ὀσφυοκάμπτες ὅλους τούς Ἕλληνες πολῖτες, ἀπό τά νεογέννητα νήπια, μέχρι καί τούς πεθαμένους, γιατί χωρίς Κάρτα τοῦ Πολίτη οὔτε νά ζήσουμε θά μποροῦμε οὔτε καί χωρίς ΚτΠ νά … ἐνταφιαστοῦμε…
.                   Σήμερα λοιπόν δέν μᾶς ζητεῖται ἀνοιχτά, ἀπροκάλυπτα νά δηλώσουμε ρητά, λεκτικά, ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ, οὔτε νά ποδοπα­τήσουμε τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Σωτῆρος μας, οὔτε τίς ἅγιες εἰκόνες. Οὔτε ἐπιμένουν πλέον στό 666, ὅπως σέ προγενέστερες πιέσεις πολιτικῶν πού ἔλεγαν: Μά τί κάνετε ἔτσι; Τό 666 εἶναι ἕνας ἀριθμός μεγαλύτερος ἀπό τό 665 καί μικρότερος τοῦ 667. Ἐμεῖς τούς ἀπαντούσαμε: Ἀφοῦ ἔτσι εἶναι, δηλαδή ἕνας τυχαῖος ἀριθμός μεταξύ τοῦ 665 καί τοῦ 667, γιατί ἐπιμένετε σ(α)τανικά νά τοποθετηθεῖ στίς ἠλεκτρονικές – ὅπως τίς ὀνομάζαμε τότε, πρό εἰκοσαετίας – ταυτότητες; Γιατί νά μήν τοποθετηθεῖ π.χ. ὁ ἀριθμός 888 ἤ 757 ἤ κάποιος ἄλλος; Βέβαια ἐκεῖνοι, οἱ φαιδροί ὑπουργοί ἤ βουλευτές, ἀκριβοπληρωμένοι ἀπό τούς δικτάτορες τῆς Νέας Ἐποχῆς ἐπιστράτευαν ἐπίσης ἀκριβοπληρωμένους δημοσιογράφους, γιά νά εὐτελίζουν τό θέμα καί νά γελοιοποιοῦν τούς ὁμολογητές χριστιανούς.
.                   Ὅλες πάντως οἱ εὐγενεῖς ἐν Χριστῷ ἀντιδράσεις κατά τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων, ἤ τῆς μεταλλαγμένης Γεωργακικῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη ἔφεραν ἀποτέλεσμα, ἀφοῦ τόν πρῶτο λόγο καί τόν τελευταῖο στό ἱστορικό γίγνεσθαι, καί δή τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων, τόν ἔχει ὁ Βασιλεύς τῶν Βασιλευόντων καί Κύριος τῶν Κυριευόντων ἐν Τριάδι Θεός, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Πανάγιον Πνεῦμα.
.                   Τό μόνο πού κάναμε, ἐμεῖς οἱ μικροί, εὐτελεῖς, ἀνάξιοι, φανατικοί ἤ μή, ἦταν, ἄλλοτε κομψά καί ἄλλοτε ἄκομψα νά ὁμολογοῦμε τά τοῦ Χριστοῦ κελεύσματα λαμβανόμενα ἀπό τήν ἱερότατη Ἀποκάλυψη τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, ἠγαπημένου, παρθένου, ἐπιστηθίου φίλου τοῦ Κυρίου μας. Ὁ καλός Θεός βλέποντας τήν καλή ἐν Χριστῷ βούληση καί τήν ὁμολογία Χριστοῦ ἐκ μέρους τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐνίων ἔστω κληρικῶν καί πολλῶν πιστῶν τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, οἰκονόμησε ἔτσι τίς ἐξελίξεις, ὥστε – Δόξα τῷ ἐν Τριάδι Θεῷ – νά ἀπειλούμαστε μέν, ὅπως ἀπειλοῦνται τά κακά παιδιά, ἀλλά νά μήν ὑποχρεούμαστε νά δώσουμε ἀκόμα γῆν καί ὕδωρ καθώς καί τήν ψυχή μας στίς ἀπαιτήσεις τοῦ ὁσημέραι ἰδρυομένου παγκοσμίου ἀντιχρίστου κράτους.
.             Μᾶς κάνει ἐντύπωση πῶς ὁ νέος Ὑπουργός Ἐσωτερικῶν καί Διοικητικῆς Ἀνασυγκρότησης κ. Παναγιώτης Κουρουμπλῆς, ἄνθρωπος καί πολιτικός ἔντιμος καί χριστιανός ἐμφανίστηκε στίς 5-10-2015 σέ συνάντηση μέ τό μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο, ἀποφασισμένος νά ἐπιβάλει τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Ὁ κ. Κουρουμπλῆς δέν ἔχει ἀσφαλῶς πληροφορηθεῖ σωστά, ὅτι οἱ ἀντιθέσεις τῶν ἐκκλησιαστικῶν κύκλων δέν εἶναι ἀσήμαντες. Ἄς ἀναλογισθεῖ ὡς συνειδητός χριστιανός, ὅτι ἡ εὐθύνη του θά εἶναι ἀσυλλήπτων διαστάσεων. Θά δώσει λόγο στόν ἀληθινό ἐν Τριάδι Θεό, γιά τήν καθέλκυση τοῦ ὀρθοδόξου ἑλληνικοῦ λαοῦ στό παγκόσμιο κράτος τοῦ ἀντιχρίστου. Μή γένοιτο! Μή γένοιτο! Μή γένοιτο!
.                   Βέβαια μετά ἀπό τά capital controls ἀναγκάστηκαν πολλές χιλιάδες ἐλλήνων πολιτῶν ἀδελφῶν μας νά παραλάβουν πιστωτικές κάρτες, γιά νά ἀντλοῦν τά ψίχουλα μετρητά ἀπό τίς τράπεζες καί μάλιστα μέ πολύ κόπο καί ταλαιπωρία. Εἴπαμε: φταίει ὁ Ἕλληνας πολίτης, γιατί ἐπιμένει μέ ὅλη τή συμπεριφορά του καί τό ὀρθόδοξο εἶναί του καί τό ὀρθόδοξο ἦθός του, ἀλλά καί μέ τήν ὀρθόδοξη ἐλεύθερη μαρτυρία του, νά ἀντιστέκεται στόν Εὐρωπαϊκό ἀντίχριστο ὁλοκληρωτισμό.
.                   Γνωρίζει ὅμως ὁ ἁπλοϊκός Ἕλληνας πολίτης ὅτι ἡ πιστωτική Κάρτα δέν εἶναι ἡ ΚτΠ. Εἶναι πέραν πάσης ἀμφιβολίας κατανοητό καί στόν πιό ἀφελῆ Ἕλληνα πολίτη, ὅτι ἡ ὕπουλα εἰσαγόμενη πιστωτική ἤ ἄλλως πως ὀνομαζόμενη ὑποχρεωτική Κάρτα Συναλλαγῶν:

α. μπορεῖ νά περιέχει τό τσιπάκι RFID, ἀναπρογραμ­ματιζόμενο,

β. εἶναι μικρῆς ἤ μεγάλης χωρητικότητας ἀλλά σέ κάθε περίπτωση

γ. ἐπικοινωνεῖ μέ βάση δεδομένων, ὅπου περιέχονται τώρα ἅπαντα τά οἰκονομικά δεδομένα ἀλλά ἐν συνεχείᾳ ἅπαντα τά προσωπικά δεδομένα ὅλης τῆς δημόσιας καί ἰδιωτικῆς ζωῆς.

Εἶναι πεπεισμένοι οἱ συμπολῖτές μας, ὅτι ἡ νέα ὕπουλη Κάρτα Συναλλαγῶν θά ἀντικαταστήσει πλήρως τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη, τήν ὁποία ἀπέρριψαν μέσῳ διαβούλευσης, ὅλοι οἱ δημοκρατικοί φορεῖς τῆς χώρας μας, ἐκτός κάποιων κομματικῶς πειθαρχούντων ἀφελῶν.

Κανένας κομματικός παράγοντας δέν ἐπιτρέπεται πλέον νά μᾶς παραπλανᾷ καί νά ἐμπαίζει τούς καταταλαιπωρημένους Ἕλληνες πολῖτες, ἀφοῦ ὅλοι γνωρίζουμε, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νά παταχθεῖ ἡ φοροδιαφυγή ἀφοῦ ἡ Κάρτα Συναλλαγῆς:

α. ἐπιβάλλεται μόνο στόν πάμφτωχο ἤ ψευδομικρο­με­σαῖο Ἕλληνα πολίτη,

β. δέν ἐπιβάλλεται στούς ἔχοντας ἄφθονα χρήματα, ἀφοῦ ἔχουν τήν δυνατότητα ἰδιαιτέρων, μυστικῶν εὐνοϊκοτάτων συμφω­νιῶν, μέ τίς τράπεζες καί

γ. ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, μέ ρυθμιστικό ρόλο στίς συναλλαγές, ἔχει τό δικαίωμα νά νομοθετεῖ πάνω σέ θέματα οἰκονομικῶν καί οἱ ἀποφάσεις της νά περνοῦν ὄχι πρός ψήφιση στό ἑλληνικό κοινοβούλιο, ἀλλά μέ Φ.Ε.Κ. καί νά ἰσχύουν ὡς νόμοι τοῦ «Κράτους».

.                   Ἄς ὑπενθυμίσουμε ὅτι τουλάχιστον ἑκατό χιλιάδες ἀδελφοί ἔχουν δηλώσει ἠλεκτρονικά καί ὄχι μόνο, καί συνεχίζουν ἀσταμάτητα νά δηλώνουν, ὅτι δέν θά παραλάβουν τήν ΚτΠ. Καί τοῦτο διότι ἡ ΚτΠ εἶναι ἡ περιγραφόμενη στήν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου, ἐφόσον χωρίς αὐτή δέν θά μπορεῖ ὁ πολίτης οὔτε νά ἀγοράσει οὔτε νά πουλήσει τίποτα, οὔτε καί νά δικαιωθεῖ. Ὅλη του ἡ ζωή θά κρέμεται ἀπ’ αὐτή τή μοναδική δυνατότητα, νά ζεῖ μόνο μέ τήν Κάρτα, πού θά εἶναι δῶρο τοῦ παγκοσμίου ἀντιχρίστου κράτους. Φαίνεται πώς ἀρχικά δέν θά ἔχει τόν ἀριθμό 666, δηλωτικό τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀντιχρίστου γιά εὐνοήτους λόγους. Ὁποιαδήποτε ἄλλη στιγμή ἀποφασίσει τό παγκόσμιο ἀντίχριστο κράτος, θά μπορεῖ ἄδηλα καί κρύφια, μέσῳ τοῦ ὑπερσυγχρόνου μικροτσίπ RFID, χωρίς νά πάρουν εἴδηση οἱ κατέχοντες τήν Κάρτα, νά προσθέσει τόν δυσώνυμο ἀριθμό, τό 666, καί νά ὁλοκληρώσει ἔτσι τόν παγκόσμιο ἀντίχριστο σκοπό της. Πανεύκολο θά εἶναι περαιτέρω νά γενικεύσει εἰς πάντα τά ἔθνη καί τό πολυπόθητο γιαυτήν δαιμονικό χάραγμα.
.                   Ἄς εὐχηθοῦμε ταπεινά καί ἐγκάρδια οἱ εὐχές τῶν συγχρόνων ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας καί πάντων τῶν ἁγίων καί οἱ πολλές πρεσβεῖες τῆς κυρίας Θεοτόκου νά μᾶς τονώνουν στήν ἐν Χριστῷ πνευματική ζωή καί νά σφυρηλατοῦν μέσα μας τό μαρτυρικό φρόνημα καί πρός τά ἔξω τήν καλή ἐν Χριστῷ ὁμολογία.

 

ΠΗΓΗ: makkavaios.blogspot.gr

, ,

Σχολιάστε

ΕΝ ΟΨΕΙ Ἢ ΕΝ ΑΝΑΜΟΝῌ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Ἐν ὄψει ἤ ἐν ἀναμονῇ τῶν ἐκλογῶν.

EPM LOGO NEW

.             Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν αἰσθάνεται ἀδήρητη τήν ἀνάγκη νά ἀπευθυνθεῖ σέ κάθε ὀρθόδοξο Ἕλληνα πολίτη ἀλλά καί σέ κάθε ἄλλο κατοικοῦντα ἤ παρεπιδημοῦντα ἐν Ἑλλάδι ἄνθρωπο καί νά ἐκφράσει προβληματισμούς καί προτάσεις. Ἐννοεῖται, ὅτι δέν περιφρονεῖ ὅλους ἐκείνους, πιστούς καί «ἀπίστους» πού φιλοδοξοῦν νά ἀναλάβουν τά ἡνία τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας μας.
.             Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν δέν φιλοδοξεῖ νά καταλογίσει εὐθῦνες, νά κάνει ὑποδείξεις, νά παρουσιάσει ἤ νά ζωγραφίσει κόμματα ἤ πρόσωπα γιά στήριξη, πριμοδότηση ἤ ψήφιση.
.             Εἶναι τόση ἡ πίκρα τοῦ Ἕλληνα πολίτη ἀπό τήν πενταετῆ περιπέτεια τῆς κρίσεως, πού ὅ,τι καί νά ἀκούσει συμβουλευτικό, θά ἀντιδράσει, θά πονέσει ἔτι περισσότερο, ὅπως ἀντιδροῦν οἱ βαρύτατα πενθοῦντες ἀπό τό «χαμό» φιλτάτου οἰκείου προσώπου τους. Δέν θέλουμε νά προκαλέσουμε κανένα, οὔτε ὁμοφρονοῦντα, οὔτε ἀντιφρονοῦντα.
.             Ταπεινῶς φρονοῦμε, ὅτι τόν πρῶτο λόγο μέσα στό ἱστορικό γίγνεσθαι ὅλου τοῦ κόσμου μας καί ἁπάντων τῶν συμπάντων τόν ἔχει ὁ ἐν Τριάδι Θεός, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα. Μέσα στόν Παράδεισο ἔδωσε τήν εὐλογία, τήν ἐντολή καί τή δύναμη στούς πρωτοπλάστους προπάτορές μας: «αὐξάνεσθε, πληθύνεσθε, πληρώσατε, κατακυριεύσατε τῆς γῆς». Αὐτός ὁ Ἴδιος προνοεῖ, ἔστω καί ἄν παρεκκλίνουμε ἀπ᾽ Αὐτόν ἤ ἀγνωστικιστικά τόν ἀπορρίπτουμε ἤ καί ἄν ἀπερίφραστα Τόν ἀποστρεφόμαστε.
.             Ἐξακολουθεῖ, ὁ Σταυρωθείς καί Ἀναστάς νά παρεμβαίνει διακριτικά ἤ θεοδυναμικά ἑκάστοτε πρός τό συμφέρον μας προσέχοντας νά μήν καταπατήσει τό πιό σπουδαῖο δῶρο πού μᾶς προσέφερε, τό αὐτεξούσιο, τήν ἐλευθερία νά Τόν θέλουμε, νά Τόν ἐπικαλούμαστε ἤ νά Τοῦ φράσσουμε ὅλες τίς διόδους κοινωνίας Του μαζί μας.
.             Ταπεινῶς προτείνουμε στούς ὀρθοδόξους πιστούς μας νά ἐντείνουμε κατά τό τρέχον εἰκοσαήμερο τίς προσευχές μας πρός τόν Ὕψιστο, γιά νά παραχθεῖ τό καλύτερο ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν. Ἔτσι καί ἀλλιῶς δύναται ὁ θεάνθρωπος Κύριος νά φέρει τά πάνω κάτω. Ἄς Τοῦ δώσουμε ἀρχοντικά τήν προτεραιότητα, ἀλλά καί τήν βούλησή μας νά παρέμβει θεϊκά καί νά διαλέξει, ὅσο θά Τοῦ τό ἐπιτρέψουμε, τούς ἀνθρώπους πού θά μᾶς κυβερνήσουν μέ ὅσο γίνεται πιό ἀληθινή φιλανθρωπία καί ὅση φιλοθεΐα – ὡς κόκκο σινάπεως – διαθέτουν.
.             Μακάρι, αὐτοί πού οὕτως θεανθρωπίνως θά ἐκλεγοῦν, νά διαθέτουν, ἤ τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, νά διαθέσουν, ἔστω ψήγματα ἀγάπης καί ἐκτίμησης πρός τόν μέγιστο τῶν αὐτοκρατόρων Ἅγιο Κωνσταντῖνο καί τήν χριστοαεικίνητη καί δημιουργικότατη μητέρα Του, τήν Ἁγία Ἑλένη. Θεμελιωτές τοῦ δοκιμασμένου θεανθρωπίνου ἀνθεκτικότατου πολιτισμοῦ μας δύνανται ἐξ ὕψους, ἀπό τή θριαμβεύουσα Ἐκκλησία τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, νά καταπέμπουν θησαυρούς ἀνέκλειπτους, τόσο πνευματικούς, ὅσο καί βιωτικούς πρός χρῆσιν ὅλων μας καί τῶν μεταγενεστέρων μας.
.             Μακάρι αὐτοί πού θά ἐκλεγοῦν μέ τήν προσεκτική ψῆφό μας νά καταλάβουν, ὅτι πρέπει νά ἐκπροσωπήσουν τό ἔθνος μας μέ δεδομένο τόν μοναδικό, πανάκριβο πολιτισμό πού διέθεσε καί διαθέτει πρός ἅπαντας. Νά διαλεχθοῦν ὡς ἱσότιμοι ἑταῖροι τῶν Εὐρωπαίων καί ὄχι ὡς ὑπόδουλα μειονεκτικά ἀνθρωπάκια. Εἰ δυνατόν μέ ταπεινή, δηλαδή ἀξιοπρεπῆ διαπραγμάτευση νά βάλουν πιό γερές βάσεις συνεννοήσεων καί εἰλικρινῶν διαλόγων πρός οὐσιαστική ἐπίλυση τῶν οἰκονομικῶν ὀγκωδῶν προβλημάτων. Μέ χριστιανική διακριτικότητα, ἑλληνικό θάρρος καί μαρτυρική ὁμολογία πού διαθέτει στό DNA του κάθε Ἕλληνας, ἀπαθῶς, εὐγενῶς καί ἀξιοπρεπῶς νά ἀκουσθεῖ ἡ ἀλήθεια ὥστε νά ἐξευρεθοῦν λύσεις. Ἐπί τέλους ἄς λεχθεῖ ἀπό τούς νέους κυβερνῆτες μας ὅτι τό ὑπέρογκο χρέος μας εἶναι πλαστό καί ἐπαχθές.
.             Μακάρι νά ἐκλεγοῦν, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καί τοῦ λαοῦ προσεκτικῶς ψηφίζοντος, κυβερνῆτες ὑγιεῖς, χωρίς τήν ἐπάρατο νόσο τῆς κομματικῆς πειθαρχίας. Γιατί οἱ ἐκπρόσωποί μας μέ κλειστά τά μάτια καί χωρίς νά ἔχουν ἀναγνώσει ἔστω μιά φορά τά μνημόνια, νά τά ὑπογράφουν μαζί μέ ὁποιαδήποτε «πολιτιστικά», «ἐκσυγχρονιστικά» ὑποπροϊόντα τῆς Νέας Ἐποχῆς;
.             Εἶναι προκοπή καί πολιτισμός ἡ ψήφιση νόμων ὅπως αὐτοί πού εὐνοοῦν τήν ὕβρη, τή βδελυκτή ἀλαζονεία τῶν σοδομιστῶν ὁμοφυλοφίλων;
.             Εἶναι προκοπή ἡ θεσμική προστασία τοῦ «τζιχαντισμοῦ» μέ προσφορά ἀπέραντου κρατικοῦ χώρου καί ἀφθόνου χρήματος γιά τήν ἀνέγερση τεμένους;
.             Εἶναι πρόοδος γιά τό λαό μας νά συζοῦν οἱ νέοι μας ὡς ζευγάρια παράνομα καί μέ τήν συναίνεση μάλιστα τοῦ νόμου ὁ ἕνας νά ἐγκαταλείπει στή συνέχεια ὡς τραυματία τόν ἄλλο;
.             Εἶναι ἐκσυγχρονιστικό τό νά καταπατᾶται θεσμικά τό μέγα μυστήριο τοῦ Γάμου, πού δι’ αὐτοῦ ἐπεβίωναν γενιές καί γενιές γονέων καί παιδιῶν χωρίς τραύματα, πού δημιουργοῦν ἰσόβιες ἀναπηρίες; Ποιά λογική ἀντέχει, ὅταν συνειδητοποιεῖ ὅτι πόλεις ὁλόκληρες τῆς πατρίδος μας χάνονται μέ τίς ἐκτρώσεις πολλῶν χιλιάδων ἐμβρύων μέ κρατική θεσμική μάλιστα χρηματοδότηση;
.             Ἀφόρητος πόνος κυριεύει κάθε Ἕλληνα πολίτη, ὅταν πληροφορεῖται ὅτι τά πάντα διά νόμου καταστρέφονται καί μόνο μέ τήν ἐντολή τῆς τρόϊκας ἤ τοῦ ΔΝΤ. Ὁτιδήποτε στέκεται ὄρθιο μέ τόν σκληρό ἀγώνα τῶν τιμίων ἑλληνικῶν χειρῶν θά πρέπει νά διαλυθεῖ, γιατί αὐτή εἶναι ἡ βούληση τῶν δανειστῶν; Γιατί νά συμφωνοῦν οἱ δικοί μας;
.             Τή φεουδαρχία τῶν τραπεζῶν ποιό κόμμα μπορεῖ νά ἀντιμετωπίσει; Τά capital controls τίναξαν ὅλους τούς πολιτικούς μας στούς αἰθέρες τῆς πολιτικῆς ἀνυπαρξίας. Ὁ ταλαίπωρος, ὁ ἁπλός πολίτης ὑφίσταται τά δεινά τῆς πολιτικῆς ρεγχούσης ἀφασίας καί τῆς κυβερνητικῆς ἀδιαφορίας.
.             Εἶναι πράγματι «ἐξυπηρέτηση» ἡ τρομοκρατία τῶν Καρτῶν; Στήν ὕπουλη ἐπιβολή τῶν Καρτῶν κανένα κόμμα δέν ἀντιστάθηκε. Κανένας ἐκ τῶν ἐμφανιζομένων καί ὡς ἀντιμνημονιακῶν δέν κατάφερε νά ἀρθρώσει οὔτε ἕνα σχόλιο. Ποιό κόμμα θά τολμήσει προεκλογικά καί μόνο νά ὑποσχεθεῖ ἐπιφύλαξη ἤ ἄρνηση στήν ὑφέρπουσα Κάρτα τοῦ Πολίτη; Ποιό κόμμα θά ἀρνηθεῖ νά ἁλυσσοδέσει τούς Ἕλληνες πολῖτες στά δεσμά τῆς πιό τρομακτικῆς δυναστείας, τῆς παγκόσμιας δικτατορίας πού ἐγκαινιάζεται μέ τήν παραμονεύουσα Κάρτα τοῦ Πολίτη; Ὁ ἐν Τριάδι Θεός νά βάλει τό Παντοδύναμο χέρι Του, γιά νά γλυτώσουμε τήν πνιγηρή ἀγχόνη τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, πού ἐπίμονα ἐπιμένει νά μᾶς ἐπιβάλει ἡ Νέα Ἐποχή.
.             Αὐτά φέρνουν μόλυνση στή διακυβέρνηση, στούς κυβερνῆτες καί στό λαό μας ἐπειδή ὄντως προκαλοῦν τό ὑγιές αἴσθημα τοῦ λαοῦ μας καί τή δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ.
.             Ὡς Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν θεωροῦμε ἀπαραίτητη τήν ἄνωθεν ἐξ ἁγίας Τριάδος βοήθεια καί ἐπικουρία. Χωρίς αὐτήν τό μπέρδεμα, τό χάος καί ἡ κατολίσθηση θά συνεχίζονται μέ τραγικά ἀποτελέσματα γιά ὅλους μας καί τό χειρότερο γιά τίς ἐπερχόμενες γενιές.
.             Ἔχουμε ἀποφασίσει καί μέ τήν σύμφωνη γνώμη τοῦ αἰδεσιμολογιωτάτου προϊσταμένου τοῦ Ἱ. Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου π. Χρήστου Μαρούδα νά τελοῦμε καθημερινῶς τήν ἱερά ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου καί τῆς Θ. Λειτουργίας ὅλο τό δεκαπενθήμερο πρό τῶν ἐκλογῶν, ἀπό τίς 3 Σεπτεμβρίου ἡμέρα Πέμπτη ἕως καί τῆς 19ης τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡμέρα Σάββατο τοῦ 2015. Αὐτή θά εἶναι ἡ εἰρηνική ἐν Χριστῷ προεκλογική ἐκστρατεία μας. Ὑποψήφιοι ἀπό ὁποιονδήποτε χῶρο καί ψηφοφόροι ἄς συναντιώμαστε μέσα στόν πιό ἱερό, θεῖο καί ἀνθρώπινο χῶρο γιά νά πάρουμε τίς σωστότερες ἀποφάσεις μας καί μέ ἄκρα ταπείνωση καί ζέση ἐν Χριστῷ πνευματική νά Τοῦ δηλώσουμε τήν ἀδυναμία μας νά ἐκλέξουμε τούς ἐνδεδειγμένους. Αὐτός, ὁ τά σύμπαντα Κυβερνῶν καί κατά τό συμφέρον Οἰκονομῶν, ἄς βάλει τό χέρι Του τό θαυματουργό, γιατί ἀνθρωπίνως οἱ ἐλπίδες φαίνονται μηδενικές.

Διά τήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν
ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος
ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

ΠΗΓΗ: orthros.eu

, ,

Σχολιάστε

ΚΑΡΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ «Ἡ ὕπουλα εἰσαγόμενη πιστωτικὴ ἢ ἄλλως πως ὀνομαζόμενη ὑποχρεωτικὴ κάρτα συναλλαγῶν».

Κάρτα συναλλαγῶν

 τοῦ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΑΡΑΝΤΟΥ

βλ. σχετ.: ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΤΙ, ΠΩΣ, ΓΙΑΤΙ; 10+1 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ & ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΈΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ!

.             Πρίν ἀπό τριάντα χρόνια οἱ κυβερνήσεις διαφόρων προηγμένων κρατῶν προσπαθοῦσαν νά πείσουν τούς πολῖτες τους, ὅτι μεγάλη ἐξυπηρέτηση στή δημόσια καί στήν ἰδιωτική ζωή τους θά εἶχαν ἄν ὅλες οἱ συναλλαγές τους γίνονταν μέ ἠλεκτρονική ταυτότητα.
.             Πολλοί ὅμως δημοκρατικοί, ἀλλά καί χριστιανικοί φορεῖς ἀνθίσταντο παρουσιάζοντας τά δεινά μιᾶς ἠλεκτρονικῆς φυλακῆς πού δένει τούς ἀνθρώπους σέ μιά στυγνή καί παγκόσμια δικτατορία καί τούς ὁδηγεῖ στό σφράγισμα μέ τόν ἀριθμό τοῦ ἀντιχρίστου.
.             Ἡ ἠλεκτρονική ταυτότητα πῆρε καί ἄλλες ὀνομασίες, ὅπως Κάρτα τοῦ Πολίτη ἐπί Γιώργου Παπανδρέου. Μέ τήν ἴδια ὀνομασία, Κάρτα Πολίτη, ἐμφανίστηκε στίς ἡμέρες ΣΥΡΙΖΑ. Ἐνῷ, ὅσο ἦταν ἀντιπολίτευση, συναγωνιζόταν μαζί μας τονίζοντας τά ἀρνητικά, τώρα τή θεωρεῖ σανίδα σωτηρίας γιά τούς φτωχούς πού θά ἐπιδοτοῦνται μέ ἀστεῖα ποσά διαβίωσης καί ἐνοικίου. Ἡ δημόσια διαβούλευση, μέ τό ἐπίπεδο τῶν ὑγιῶν καί ἀξιοπρεπῶν ἐπιχειρημάτων, τούς ἀνάγκασε νά τήν πάρουν πίσω. Μέσῳ ἄλλου ὅμως ὑπουργοῦ προσπαθοῦν νά τήν ἐπιβάλουν ὡς πιστωτική ἤ χρεωστική κάρτα καί μάλιστα πιλοτικά σέ ὅλα τά νησιά τοῦ Αἰγαίου μέ πληθυσμό ἄνω τῶν τριῶν χιλιάδων κατοίκων. Οἱ φτωχοί κάτοικοι ἀντιδροῦν, γιατί τούς δίνεται τό περιθώριο ἀπό τόν τουρισμό τοῦ καλοκαιριοῦ νά βγάλουν λίγα χρηματάκια γιά διαβίωση καθ΄ὅλο τό ὑπόλοιπο ἔτος ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων μηνῶν πού εἶναι οἰκονομικά ἄγονοι, μέχρι τό ἑπόμενο καλοκαίρι. Οἱ κυβερνῶντες ἐξαντλοῦν τήν αὐστηρότητά τους σ᾽ αὐτούς τούς ἀδύνατους οἰκονομικά νησιῶτες, τάχα μεγαλοεπιχειρηματίες, φροντίζοντας δῆθεν γιά τήν ὑπόληψή τους ὡς ἐντίμων ἐπιχειρηματιῶν, γιατί δέν θά φοροδιαφεύγουν.
.             Εἶναι πέραν πάσης ἀμφιβολίας καί στόν πιό ἀφελῆ Ἕλληνα πολίτη, ὅτι ἡ ὕπουλα εἰσαγόμενη πιστωτική ἤ ἄλλως πως ὀνομαζόμενη ὑποχρεωτική κάρτα συναλλαγῶν:

α. Μπορεῖ νά περιέχει τό τσιπάκι RFID, ἀναπρογραμματιζόμενο,
β. Εἶναι μικρῆς ἤ μεγάλης χωρητικότητας ἀλλά σέ κάθε περίπτωση
γ. ἐπικοινωνεῖ μέ βάση δεδομένων, ὅπου περιέχονται τώρα ἅπαντα τά οἰκονομικά δεδομένα ἀλλά ἐν συνεχεία ἅπαντα τά προσωπικά δεδομένα ὅλης τῆς δημόσιας καί ἰδιωτικῆς ζωῆς.

.             Εἶναι πεπεισμένοι οἱ συμπολῖτές μας, ὅτι ἡ νέα ὕπουλη Κάρτα Συναλλαγῶν ἀντικαθιστᾷ πλήρως τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη, τήν ὁποία ἀπέρριψαν μέσῳ διαβούλευσης, ὅλοι οἱ δημοκρατικοί φορεῖς τῆς χώρας μας, ἐκτός κάποιων κομματικῶς πειθαρχούντων ἀφελῶν. Κανένας κομματικός παράγοντας δέν ἐπιτρέπεται πλέον νά μᾶς παραπλανᾷ καί νά ἐμπαίζει ἐμᾶς τούς καταταλαιπωρημένους Ἕλληνες πολῖτες, ἀφοῦ ὅλοι γνωρίζουμε, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νά παταχθεῖ ἡ φοροδιαφυγή ἀφοῦ ἡ Κάρτα Συναλλαγῆς:

α. Ἐπιβάλλεται μόνο στόν πάμφτωχο ἤ ψευδομικρομεσαῖο Ἕλληνα πολίτη,
β. Δέν ἐπιβάλλεται στούς ἔχοντας ἄφθονα χρήματα, ἀφοῦ ἔχουν τή δυνατότητα ἰδιαιτέρων, μυστικῶν εὐνοϊκοτάτων συμφωνιῶν, μέ τίς τράπεζες καί
γ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, μέ ρυθμιστικό ρόλο στίς συναλλαγές, ἔχει τό δικαίωμα νά νομοθετεῖ πάνω σέ θέματα οἰκονομικῶν καί οἱ ἀποφάσεις της νά περνοῦν ὄχι πρός ψήφιση στό ἑλληνικό κοινοβούλιο, ἀλλά μέ Φ.Ε.Κ. καί νά ἰσχύουν ὡς νόμοι τοῦ «Κράτους».

.             Εἶναι τοῖς πᾶσι πλέον τά ἀνωτέρω γνωστά. Οἱ ἄνω τῶν ἑκατό χιλιάδων συμπολῖτες μας πού κατέθεσαν ἠλεκτρονικά ἤ καί γραπτά τήν ἀπόφασή τους νά μή δεχθοῦν τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη, ἔχουν ἀποκτήσει τήν αὐτονόητη ἁπλῆ ἱκανότητα νά ἀντιλαμβάνονται τίς σκοπιμότητες τῶν ὑπουργῶν πού μεθοδεύουν ἑκάστοτε τή θέσπιση τέτοιων Καρτῶν. Τώρα ἐπανανεώνουν τή βούλησή τους νά μή πέσουν θύματα στά ἀδυσώπητα σχέδια τῆς Νέας Ἐποχῆς, πού ἐπιδιώκει τά πάντα νά ἰσοπεδωθοῦν κάτω ἀπό τήν πιό δεινή παγκόσμια δικτατορία της.
.             Οἱ λίστες Λαγκάρντ, Λουξεμβούργου καί ἄλλες, ἐνδεικτικά μόνο ἔφεραν στό φῶς κάποιους παρανόμως πλουτούντας, ὅμως δέν ἔφεραν κανένα ἄλλο ποθητό ἀποτέλεσμα, δηλαδή τήν πάταξη τῆς φοροδιαφυγῆς. Φυσικά δέν γίνεται καμιά συζήτηση γιά ἐπιστροφή χρημάτων… Ἐξακολουθεῖ νά ἐπιβεβαιώνει ὁ λαός μας τό «ὅπου φτωχός καί ἡ μοῖρά του». Ὡστόσο ὁ λαός μας ἀντιστέκεται καί ἐπιμένει μέ ἀξιοπρέπεια σέ ὅλα τά ἐπίπεδα ζωῆς ἐνάντια στόν ἐμπαιγμό, τόν οἰκονομικό εὐτελισμό καί τό σφυροκόπημα ὅλων τῶν κορυφῶν τῆς μακραίωνης ἑλληνοχριστιανικῆς παραδόσεώς του. Ξέρει ὅμως νά λέει καί τό ὄχι, ὅταν μαίνεται ἡ Νέα Ἐποχή ἐνάντια στά ὑψηλά ἀναλλοίωτα πιστεύματά του. Τώρα λέει τό ὄχι καί στίς Κάρτες Συναλλαγῆς.
.             Ἐν τῷ μεταξύ «χαμός» γίνεται στά ΜΜΕ γιά τό ἱερό λείψανο τῆς ἁγίας Βαρβάρας, τό ὁποῖο ἔχει τεθεῖ πρός προσκύνηση στόν ὁμώνυμο Ἱερό Ναό της, στήν περιοχή ἁγίας Βαρβάρας. Κι ἐδῶ κομματικοί παράγοντες μαίνονται, ἐνῷ ἄλλοι συμπολιτευόμενοί τους προσπαθοῦν νά τούς συμμαζέψουν, ἀφοῦ ἡ πραγματικότητα τοῦ πλήθους τῶν προσκυνητῶν καί ὁ χρόνος ἀναμονῆς πού εἶναι πάνω ἀπό δύο ὧρες, δείχνει τή δύναμη τῆς ὀρθοδόξου πίστεως τοῦ λαοῦ μας. Ὁ ἴδιος πιστός λαός λέει ὄχι καί στή Κάρτα Συναλλαγῆς. Φυσικά δέν εἶναι μόνο οἱ καθαρά θρησκευόμενοι πού δέν θέλουν μέ τίποτα τήν Κάρτα Συναλλαγῶν ἀλλά καί πολλοί ἄλλοι.
.             Στ᾽ ἀλήθεια οἱ κυβερνῶντες δέν ἔχουν αὐτιά, δέν ἔχουν μάτια νά παρακολουθοῦν τή βάση τοῦ λαοῦ μας;

 ΠΗΓΗ: orthros.eu

, , , , ,

Σχολιάστε

«ΘΑ ΕΝΤΑΘΟΥΝ ΤΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΟΥΛΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΣΠΑΣΟΥΝ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΠΟΥ ΦΥΛΑΣΣΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ. ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ: ΚΑΘΑΡΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ»

Τραγικότητα… ἐν Χριστῷ ἐλπίδες…

Τοῦ Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου,
ἐφημερίου Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

.                  Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν χωρίς φόβο καί πάθος προσπαθεῖ νά διατυπώνει τήν ὀρθόδοξη θεανθρώπινη ἄποψη γιά τήν παροῦσα ζωή καί νά ὁριοθετεῖ τίς ἐν Χριστῷ ἐλπίδες της γιά τή Μέλλουσα.
.                  Μέ ὁποιοδήποτε κόστος ἐπιθυμεῖ νά καταθέτει στόν πονεμένο καί τραυματισμένο λαό μας τήν ἀλήθεια καί μόνο τήν Ἀλήθεια, τό Χριστό, πού εἶναι ἡ πρώτη προϋπόθεση γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ἀληθινῆς ἐλευθερίας. «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια» λέγει ὁ Χριστός.  «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. η΄ 32),
.                  Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, θεοφώτιστος καί ἔμπειρος ἐπόπτης τῶν οὐρανίων καί τῶν ἐπιγείων ἀξιῶν, ὑποστηρίζει ὅτι ὄντως ἐλεύθερος, πραγματικά ἐλεύθερος, εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού θέλει νά ὑποτάσσει τό εὐτελές καί γεῶδες θέλημά του στό θέλημα τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ.  Ἡ πλήρης ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου βρίσκεται στήν πλήρη ἀποδοχή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.
.                  Ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός στήν Κυριακή προσευχή Του, πού μᾶς δίδαξε καί θέλει μέσῳ αὐτῆς νά Τοῦ ἀπευθυνόμαστε, λέγει μεταξύ ἄλλων «γενηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς» (Ματθ. ς΄ 10).  Θεωρεῖ δηλαδή ἱερή ὑπο­χρέωση τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ νά ταυτίζει τό δικό του ἀνθρώπινο θέλημα μέ τό ὁσημέραι σταδιακῶς ἀποκαλυπτόμενο θέλημα τοῦ Θεοῦ Πατρός.  Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ὡς ἀγαπητός Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ γίνεται παράδειγμα ἀρχοντικῆς προσφορᾶς τοῦ θελήματός Του πρός τό θέλημα τοῦ οὐρανίου Πατρός Του.
.                  Μολονότι ἦταν στήν προαιώνια βουλή τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ προαποφασισμένη ἡ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, τό ἅγιο μαρτύριό Του, ἡ Σταύρωσή Του, ὁ θάνατός Του, ἡ εἰς ᾍδου κάθοδός Του καθώς καί ἡ Ἀνάστασή Του, ὅμως στήν Ἀρχιερατική Του προσευχή μιλάει καί ὡς ἄνθρωπος ἐλεύθερα πρός τόν Θεό Πατέρα Του.  Τοῦ διατυπώνει τήν παράκληση «εἰ δυνατόν παρελθέτω τό ποτήριον τοῦτο ἀπ’ ἐμοῦ» (Ματθ. κς΄ 39).  Ὅμως ἀμέσως τό καλό ἀνθρώπινο θέλημα τοῦ Κυρίου ἁρμονικά συνεργαζόμενο μέ τό θεϊκό Του θέλημα, προσφέρεται ἑκούσια στό θέλημα τοῦ Θεοῦ Πατρός μέ τίς βαρυσήμαντες φράσεις: «… οὐχ ὡς ἐγώ θέλω, ἀλλ’ ὡς Σύ» (Ματθ. κς΄ 40).  Δέν μποροῦμε νά ξεχωρίσουμε βέβαια τό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας ἄλλοτε σέ ἀνθρώπινο καί ἄλλοτε σέ Θεῖο. Ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας θέλησε νά ἐκφρασθεῖ ὡς ἄνθρωπος γιά νά καταλάβουμε, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ὅτι τό μαρτύριό Του δέν ἦταν εἰκονικό, ἐλαφρύ, ἀλλά ἀσύλληπτο μαρτύριο ὑπέρ ὅλου τοῦ κόσμου, ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί τῶν πρό καί τῶν μετ᾿ Αὐτόν δισεκατομμυρίων ἀνθρώπων ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων.  Μέ τή θυσία τοῦ Θεανθρώπου καθόλου δέν κατεστράφη τό αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρώπου, ἡ εἰδοποιός διαφορά του, ἀπό ὁλόκληρη τήν ὑπόλοιπη δημιουργία, ἡ ἐλευθερία του.  Ἔτσι συντελέσθηκε καί συντελεῖται τό σωτήριο ἔργο τῆς παγκοσμίου συναναστάσεως μαζί μέ τόν Ἀναστάντα Κύριο ὅλου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους πού Τόν ἀποδέχθηκε καί ὅσων ἐξακολουθοῦν νά Τόν ἀποδέχονται ὡς Λυτρωτή.
.                  Ζούσαμε μέχρι πρό τριετίας σέ μιά ἐλεύθερη «δημοκρατική χώρα».  Οἱ διακηρύξεις τῶν πολιτικῶν μας περί δημοκρατίας καί ἐλευθερίας μᾶς εἶχαν δημιουργήσει τήν ἐπισφαλῆ (ὄχι ἀσφαλῆ) βεβαιότητα ὅτι εἴμαστε προνομιοῦχο κράτος, γιατί ἔχουμε τήν ἐλευθερία μας. Νά ὅμως πού μέ συνοπτικές διαδικασίες ὁ πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος, μαζί μέ τόν ὑπουργό Οἰκονομικῶν, ὑπέγραψαν τό Μάρτιο τοῦ 2010 τήν πρώτη Δανειακή Σύμβαση σέ ἕνα δικηγορικό γραφεῖο τοῦ Λονδίνου.
.                  Ξεπούλησαν ἀμετάκλητα στούς δανειστές τήν πατρίδα μας, ἔδαφος, ὑπέδαφος, ἐναέριο χῶρο, θαλάσσιο, δημόσια, ἰδιωτική, πολιτιστική περιουσία.  Συνεχίζουν ἅπαντες οἱ μετέπειτα κυβερνῆτες νά ξεπουλᾶνε τά πάντα, ὅλο τό βιός τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.
.                  Γιά νά μήν ὑπάρξει καμιά ἀνατροπή τῆς Δανειακῆς Σύμβασης καί τῶν ἑπομένων σκληρῶν Μνημονίων, καταργήθηκαν αὐθαίρετα καί τό Σύνταγμα καί ὅλοι οἱ θεσμοί τῆς χώρας. Ἁλυσοδένονται ὅλοι οἱ πολῖτες μέ ρῆτρες σκληρές, ἀνήκουστες, ἀναπάντεχες, ἀπίστευτες.  Ὅλα τά αὐτονόητα δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καταπατοῦνται καί ἀκυρώνονται.  Ὅσες νόμιμες προσφυγές γίνο­νται στά δικαστήρια δέν δικαιώνουν τόν πολίτη ἀλλά τό ληστρικό πλέον «κράτος».  Οἱ φορολογίες καί τά χαράτσια καθώς καί οἱ ἀναδρομικοί νέοι φόροι ἀκίνητης περιουσίας εἶναι τόσον ὑπέρογκοι, πού κανένας πολίτης πλέον δέν θά μπορέσει νά τούς πληρώσει, μέ ἀποτέλεσμα νά πεταχθοῦν ὅλοι στούς δρόμους, στά χωράφια, στίς σπηλιές, ἄν ὑπάρχουν καί ὅπου ὑπάρχουν. Τά νοσοκομεῖα, τά σχολεῖα, τά φαρμακεῖα, οἱ ἀσφαλιστικοί φορεῖς, τά μικρά καταστήματα καί τελευταῖα, ὅπως φαίνεται, καί τά μεγάλα super market θά διαλυθοῦν καθώς καί ὅλες οἱ δημόσιες ὑπηρεσίες. Ἀπηνής διωγμός, πρωτοφανής στήν ἱστορία τῆς πολιτι­σμένης Εὐρώπης καί τοῦ ἐλεύθερου κόσμου.  Ἡ πολιτισμένη Γερμανία ἐκδικεῖται τήν Ἑλλάδα, ὑπό τά ὄμματα καί τά χαμόγελα ὅλων τῶν Εὐρωπαίων ὑπουργῶν, ἐκτός σπανίων ἐξαιρέσεων.  Μετά τά κρεματόρια πού ἔστησαν κατά τῶν Ἑβραίων πολιτῶν, μετά τά στρατόπεδα Ἄουσβιτς καί Νταχάου πού σ’ αὐτά ἐκτοπίσθηκαν καί ἔλυωσαν χιλιάδες ἄνθρωποι μεταξύ αὐτῶν καί Ἕλληνες αἰχμάλωτοι, ἐφευρίσκο­νται νέοι τρόποι μαρτυρίου τῶν Ἑλλήνων.
.            Θά ἐνταθοῦν τά μαρτύρια γιά νά ξεπουληθοῦμε καί νά μᾶς ἀποσπάσουν κάθε ἀνθρωπιστικό καί θρησκευτικό ἀγαθό πού φυλάσσουμε μέσα στήν καρδιά μας.  Οἱ πιέσεις πού ἔχουν ἐξασκήσει μέχρι σήμερα, ἀπο­σκοποῦν στό νά ἀπογοητευθοῦμε πλήρως καί νά τούς τά δώσουμε ὅλα μόνοι μας, «ἐλεύθερα», «δημοκρατικά», μέ τή συμφωνία ὅλων τῶν κομμάτων καί τήν ὑπογραφή τοῦ ἀξιότιμου καί γηραιοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας.    Τί ἄλλο θά σκεφτοῦν;  Ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά σκεφτοῦμε.  Ἐφ᾽ ὅσον ἡ ἐξουσία εἶναι πάντοτε ὑπό τήν κυριαρχία τοῦ ἄρχοντος τοῦ κόσμου τούτου, θά ἐπαληθεύεται ἀκατάπαυστα ὁ λόγος τοῦ Διαβόλου πρός τόν Κύριο: θά σοῦ χαρίσω τήν ἐξουσία ὅλου τοῦ κόσμου, «ἐάν πεσών προσκυνήσῃς μοι» (Ματθ. δ΄, 9).
.                  Γι᾽ αὐτό καί ὁ θεοφώτιστος καί χριστοδιακριτικότατος ἐθναπόστολος καί ἱερομάρτυρας ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔλεγε στούς σκλάβους προγόνους μας: «Ὅλα μποροῦν νά σᾶς τά πάρουν.  Μόνο τό Χριστό καί τήν ψυχή σας δέν μποροῦν, ἐκτός καί ἄν σεῖς μόνοι σας τούς τά δώσετε», προφανῶς κάτω ἀπό τήν ἀσφυκτική μαρτυρική πίεση πού ἐξασκεῖ τό τωρινό «δημοκρατικό» καθεστώς στόν Ἕλληνα πολίτη.
.                  Γι᾽ αὐτό καί ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς μέ τούς λόγους του, μέ τό ἱερό Εὐχέλαιο πού τελοῦσε σ’ ἕνα τεράστιο πιθάρι σέ κάθε χωριό πού περιόδευε, μέ τίς ἄλλες ἁγιαστικές πράξεις, προσπαθοῦσε νά ἀφυπνίσει τήν ὀρθόδοξη πίστη καί συνείδηση τῶν σκλάβων.  Τούς βοήθησε νά ἀποτινάξουν ἀτομικά καί συνολικά ἁμαρτίες μικρές καί μεγάλες, προλήψεις καί προκαταλήψεις, μαγεῖες, μίση, αἱρετικές δοξασίες, ὥστε ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία νά ἀνθίσει καί νά πάλλεται μέσα στίς ψυχές τους.
.                  Ἄν δέν εἶχε προηγηθεῖ ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία, δέν θά μπο­ροῦσαν νά ξεσηκωθοῦν μέ τά ὅπλα καί μέ τόν ἀγῶνα τοῦ 1821 οἱ ἔνδοξοι ἀγωνιστές.
.                  Ὡστόσο ὁ ἅγιος Κοσμᾶς δέν γλύτωσε τό μαρτύριο.  Ἑβραῖοι καί μουσουλμᾶνοι συνεργάστηκαν καί τόν ἀπηγχόνισαν, γιατί διαισθάνονταν οἱ παμπόνηροι, ὑποκινούμενοι ἀπό τόν ἀρχέκακο ὄφι, τό Διάβολο, ὅτι αὐτός ὁ καλογερόπαπας ἦταν πιό δυναμικός ἀπό τούς ἑκάστοτε ἐπαναστάτες, ἀφοῦ κατάφερνε νά ἐλευθερώνει πνευματικά τά ἀνά τήν ἐπικράτεια πνευματικά του τέκνα καί νά τά καθιστᾶ φωτόμορφα τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, ἀτρόμητα καί ἀνα­γεννημένα μέ τήν πανσθενουργό δύναμη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.
.                  Μετά ἀπό ὅλα ὅσα ἔχουν σκαρώσει οἱ ἐχθροί ἐναντίον μας, οὐδαμῶς ἀντιδρώντων τῶν «κυβερνητῶν μας» ἀλλά γενναιοδώρως συμφωνούντων, μέ τούς δανειστές καί τό ΔΝΤ, διακριτικά φερόμενος ὁ λαός μας ἀποφεύγει πρός τό παρόν τήν αἱματοχυσία, ὅσο καί ἄν τά πουλημένα ΜΜΕ τήν προπαγανδίζουν καθημερινά. Ἔχει ἀφομοιώσει ὁ ὀρθόδοξος λαός μας τήν ἀληθῆ ὀρθόδοξη διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ καί τήν πίστη σ’ Αὐτόν. Γνωρίζει καλά, ἔστω καί ἄν δέν εἶναι τακτικός στίς ἱερές ἀκολουθίες καί στίς πλουσιώτατες λατρευτικές λοιπές εὐκαιρίες, ὅτι ὁ Κύριός μας ποτέ δέν ἔκανε μιά θαυμαστή παλληκαριά, ἕνα καταπληκτικό σόου.  Ὅ,τι ἔκανε καί ὅ,τι εἶπε, ἦταν γιά τό αἰώνιο συμφέρον, γιά τήν αἰώνια ζωή, χωρίς νά καταπιέσει οὔτε νά πειθαναγκάσει κανένα.
.                  Θά μποροῦσε νά κατέβει ἀπό τόν οὐρανό ὡς παντοδύναμος πανύψηλος ἄνδρας μέ πανίσχυρους φύλακες καί νά ἐπιβάλει θεοαυταρχικά τήν οὐράνια Βασιλεία Του.  Ὅμως δέν τό ἔκανε!  Γεννήθηκε ὡς βρέφος ἐν τῇ φάτνῃ μέσα σέ ἕνα σπήλαιο.  Θά μποροῦσε νά προλάβει τήν κακία τοῦ Ἡρώδη καί νά μή θανατωθοῦν ἐξ αἰτίας του βρέφη.  Δέν τό ἔκανε!  Ἤθελε ὡς πρω­το­μάρτυρες ἀθῷα βρέφη στή Βασιλεία Του.
.                  Θά μποροῦσε νά ἀποφύγει τήν προδοσία τοῦ Ἰούδα, νά φροντίσει πρώιμα νά τόν ἀποπέμψει ἀπό τή συνοδεία Του.  Δέν τό ἔκανε!  Τοῦ ἔδινε μέχρι τελευταία στιγμή εὐκαιρίες ἀλλαγῆς, μετανοίας, ἀνόρθωσης.  Θά μποροῦσε νά μήν ἐναντιώνεται στούς γραμματεῖς καί φαρισαίους.  Θά μποροῦσε νά ἦταν περισσότερο διαλλακτικός, ἐπικοινωνιακός.  Δέν θά μποροῦσε νά τά βρεῖ μαζί τους;  Δέν τό ἔκανε!
.                  Δέν ἤθελε νά «κουκουλώσει» τό κακό, τό ψεῦδος, τήν ὑποκρισία, ἀλλά μέ τήν ξεκάθαρη ἁγία διδασκαλία Του, εἰ δυνατόν, νά τούς συνετίσει.  Δέν θά μποροῦσε νά ἀποφύγει τήν ὑποκρισία τοῦ νοσηροῦ θρησκευτι­κοῦ κατεστημένου, τόν Ἄννα καί τόν Καϊάφα;  Ὅμως δέν τό ἔκανε!
.             Δέν θά μποροῦσε νά μή φωνάξει ἐκεῖνα τά «οὐαί» ὁ μόνος ἀληθι­νός, δίκαιος, ἀναμάρτητος;  Πάσχιζε μήπως καί ξυπνή­σουν ἀπό τό βαρύ λήθαργο τῆς κακίας οἱ Ἀρχιερεῖς τοῦ νόμου, τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.
.                  Δέν θά μποροῦσε μέ ἕνα τρόπο νά ἀποφύγει τά ὀδυνηρά βασανιστήρια, τίς μαστιγώσεις, τούς προπηλακισμούς, τό ἀκάνθινο στεφάνι;  Δέν θά μποροῦσε νά ξεράνει τά χέρια τῶν βασανιστῶν Του;  Δέν θά μποροῦσε νά ἀποστομώσει τόν Πιλᾶτο μέ ἄπειρα, τρανταχτά νομικά, ἠθικά, κοινωνικά, ἀνθρωπιστικά, θεολογικά ἐπιχειρήματα;   Δέν διέθετε ἱκανότητα χιλίων ἀξίων δικηγόρων;  «Ὁ δέ Ἰησοῦς ἐσιώπα»! (Ματθ. κς΄, 63).
.                  Ἤξερε, ὅτι δέν ἦταν ὁ καλύτερος τρόπος γιά τή σωτηρία ὅλου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους νά ἀποστομώσει τόν Πιλᾶτο.  Θά κατέστρεφε τό πολυτιμότερο δῶρο πού ἔκανε στόν ἄνθρωπο, ὅταν ἀρχῆθεν τόν πρωτοδημιουργοῦσε μαζί μέ τόν Πατέρα Του καί τόν Παράκλητο, τό Ἅγιο Πνεῦμα!
.                  Θά καταργοῦσε τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, πού εἶναι καί ἡ εἰδοποιός διαφορά του ἀπ’ ὅλη τή λοιπή δημιουργία.  «Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν, καί καθ’ ὁμοίωσιν», δέν εἶπε ὁ ἐν Τριάδι Θεός;  Δέν θά μποροῦσε καί τίς τελευταῖες στιγμές τῆς ἐπιγείου ζωῆς Του, πάνω στό Σταυρό κάτι νά κάνει;  Τόν εἰρωνεύονταν.  Τοῦ ἔλεγαν:  Ἄν εἶσαι Υἱός τοῦ Θεοῦ, κατέβα νά σέ πιστέψουμε καί μεῖς!   Ὅμως ὁ Κύριος δέν τό ἔκανε!   Ἤξερε τούς διαλογισμούς, τίς προθέσεις, τήν πώρωση, τήν ὑποκρισία καί ὅλο τό πλέγμα τῶν παθῶν καί δέν ἤθελε νά φορτώ­σει περισσότερο, νά καταπιέσει, νά σπάσει τήν προσωπικότητά τους.   Δέν ἄντεχαν τά ἀγαπημένα του παιδιά οὔτε μιά τρίχα βάρος πάνω τους.  «Μή στήσῃς Κύριε αὐτοῖς τήν ἀνομίαν ταύτην», «Ἄφες αὐτοῖς! οὐ γάρ οἴδασι, τί ποιοῦσι» (Λουκ κγ΄, 34), ἔλεγε μέ ἀσήκωτο πόνο, ὁ Κύριος Θεάνθρωπος στό Θεό Πατέρα Του, αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κό­σμου, ὅλων τῶν γενεῶν πού προηγήθηκαν καί ὅλων ὅσων θά γεννηθοῦν μέχρι τῆς συντελείας, πού ὁ Ἴδιος, ὁ Σταυρωθείς καί Ἀναστάς ἔχει ὁρίσει μαζί μέ τόν Πατέρα Του καί τόν Παράκλητο πρό καταβολῆς κόσμου.
.                  Ὁ Ἑλληνικός λαός ὡς βαπτισμένος καί μυρωμένος μέ τό ἀληθινό βάπτισμα καί τροφοδοτούμενος μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί δή τῆς θείας Εὐχαριστίας, ἔχει ἀντιληφθεῖ τόν πρῶτο τρόπο ἀντίστασης στούς ὕπουλους ἐχθρούς του.  Οἱ μύτες ὅλων μας ἔχουν πέσει, τά περιθώρια δανείων καί σπατά­λης εἶναι πιά ἀνύπαρκτα.  Ἐκ τῶν πραγμάτων εἴμαστε ὑποχρεωμέ­νοι νά μάθουμε, ὅπως ἄλλωστε μᾶς διδάσκει καί ἡ Ἐκκλησία μας, τό καλό κουμάντο, τήν καλή διαχείριση καί τήν εἰς ἀλλήλους ἀγάπη, τήν ἀλληλοβοήθεια. Μέσα στίς ἐνορίες μας καί στίς ἱερές μονές τῆς πατρίδας μας ἑδραιώνεται καί ἀναπτύσσεται ἕνα ἀδελφικότερο κλῖμα συνεργα­σίας καί ὁμόνοιας, ἄμυνες καί ἀρετές πού πάντοτε στούς δύσκολους καιρούς ἀνέπτυσσε ὁ Ἕλληνας.
.                  Οἱ περιστάσεις ὅμως οἱ σημερινές εἶναι δυσκολότερες καί ἐπικινδυνότερες ἄλλων ἐποχῶν.  Στά τετρακόσια χρόνια δουλείας δέν ὑπῆρχε ἡ αἰσχρή τηλεόραση καί τό πορνοinternet.  Δέν ὑπῆρχαν οἱ ἀργυρώνητοι δημοσιογράφοι πού τροφοδοτοῦ­νται μέ ἀσύλ­λη­πτες παροχές ἀπό τή Νέα Ἐποχή, γιά νά σπέρνουν τήν παρα­πληροφόρηση καί τήν πλύση ἐγκεφάλου, ψυχῆς, καρδιᾶς, σώματος, κοινωνίας.
.                  Δέν ἦσαν ποτέ ἄλλοτε, τόσο συνεργάσιμοι οἱ κυβερνῆ­τες μας μέ τούς δανειστές ὅσο σήμερα.  Κάποιοι τολμοῦσαν νά ποῦν ἕνα ΟΧΙ.   Σήμερα ἀπό κανένα κυβερνητικό στέλεχος δέν ὑπάρχει ἀντίσταση.  Ἐπί τῆς ἐποχῆς τῶν περσικῶν πολέμων ἕνας ἦταν ὁ Ἐφιάλτης.  Σήμερα εἶναι ἀμέτρητοι.
.                  Τί θά μποροῦσε νά γίνει σήμερα;
.                  Ὅλοι οἱ προγενέστεροι ἀγῶνες εὐοδώθηκαν, ἐπειδή ἄρχι­σαν.  Βλέποντας ὁ Καλός Θεός ὅτι ἄρχισαν οἱ δίκαιοι κατά τῶν ἐχθρῶν κατακτητῶν ἀγῶνες, ἄρχισε καί ὁ Ὕψιστος νά βοηθάει, νά ἐμπνέει, νά στερεώνει, νά παρέχει νίκες κατά τῶν ἐχθρῶν.

.            Τί μπορεῖ καί τί πρέπει νά γίνει σήμερα, ἄμεσα, ὥστε νά ἀρχίσει, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, ἄμυνα, ἀντίσταση, ἀγώνας;
1.       Ὁ ἅγιος γέροντας ἀπό τήν Ἀριζόνα, π. Ἐφραίμ μᾶς τόνισε στήν τελευταία μας ἐπικοινωνία τήν καθαρή ἐξομολόγηση.  Πρώτη καί ἄμεση ἐν Χριστῷ πνευματική κίνηση γιά τήν κάθαρσή μας ἀπό τά πάθη καί ἀπόκτηση θείου φωτισμοῦ, ἄς εἶναι ἡ εἰλικρινής καί προσεκτική ἐξομολόγηση, γιά νά ἀναγνωρίσουμε τό μερίδιο τῆς ἐνοχῆς μας στή δημιουργία τῆς «κρίσης» καί νά καταξιω­θοῦμε νά σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ δοξασμένου Χριστοῦ στή μέλλουσα Κρίση.
2.      !Ἴσως θά πρέπει οἱ Ἱεράρχες μας νά γίνουν ἁπλούστεροι, διδα­κτικότεροι, λαϊκότεροι σάν τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό.  Πρόσφατα στήν ξενάγηση στούς Ἁγίους Τόπους, στό Ναό τῆς Ἀναστάσεως, μᾶς ἔδειξαν ἀπό τήν ἁγία Αὐλή μιά Εἴσοδο πού τώρα εἶναι κλειστή, κτισμένη.  Ὅταν τόν 7ο αἰῶνα ὁ αὐτοκράτορας Ἡράκλειος μετέφερε τόν Τίμιο Σταυρό πού πῆρε ἀπό τούς Πέρσες, προσπαθοῦσε νά εἰσέλθει ἀπό αὐτή τήν πύλη κρατῶντας τόν Τίμιο Σταυρό, ἀλλά δέν μποροῦσε.  Κάτι τόν ἐμπόδιζε.  Μόνο ὅταν κατάλαβε, ὅτι ἔπρεπε νά βγάλει τό αὐτοκρατορικό στέμμα, μόνο τότε κατάφερε νά εἰσέλθει καί νά τοποθετήσει τόν Τίμιο Σταυρό. Ἀπό τότε ἑορτάζεται κάθε χρόνο στίς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Παγκόσμιος Ὕψωση τοῦ Σταυροῦ.  Ἀπό τότε μέχρι σήμερα ἅπαντες οἱ Ἱεράρχες δέν φοροῦν Μίτρα ὅταν λειτουργοῦν στόν Ἱερό Ναό τοῦ Γολγοθᾶ.  Μποροῦν καί σήμερα κάπως ἔτσι νά κινηθοῦν καί οἱ δικοί μας Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς;  Ἐννοεῖται ὅτι εἶμαι ὁ τελευταῖος τῶν ἱερέων πού θά τολμοῦσα νά κάνω ὑποδείξεις στούς Ἁγίους Ἀρχιερεῖς μας.  Τούς θέλουμε ὅμως πιό κοντά μας, πιό μάχιμους σέ καιρούς «οὐ μενετούς».
3.      Ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς νά εἴμαστε πρῶτοι στή διακονία τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καί τῆς, εἰ δυνατόν, καθημερινῆς τελέσεως τῆς Θείας Λειτουργίας.  Κατεβάζουμε τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό ἐπί τῆς γῆς καί ὁ Ἴδιος συγκαταβαίνει σ’ αὐτήν τήν κάθοδο καί τρέφει ἅπαντας, κλῆρο καί λαό μέ τό Τίμιο Σῶμα Του καί τό Ἄχραντο Αἷμά Του.  Ὑπάρχει ἀνώτερο, τρανότερο, μεγαλύτερο θαῦμα ἐπί τῆς γῆς;  Καί μόνο αὐτό τό Μυστήριο μπορεῖ νά φέρει τήν πολυπόθητη ἐλευθερία ἀπό τούς νοητούς ἀλλά καί ὑπαρκτούς ἐχθρούς μας.  Ἡ ἀλάνθαστη ὅμως βουλή τοῦ Κυρίου ἔχει τόν πρῶτο λόγο.  Ἐμεῖς ἀκολουθοῦμε καί ὑπακούουμε.  Ἀρκεῖ ὄντως νά Τόν ὑπακούουμε.
4.      Κλῆρος καί λαός ἑνωμένοι ἐν Χριστῷ δέν πρέπει νά ἀφήνουμε τό χρόνο μας νά χάνεται.  «Ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν» (Ἐφεσ. ε΄,16) προτρέπει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος.  Καί ἀλλοῦ λέγει: «ὁ καιρός συνεσταλμένος ἐστι» (Α΄ Κορ. ζ΄,29).  Μέ ἁπλᾶ λόγια δέν ἔχουμε καιρό γιά χάσιμο.  Πρέπει νά τόν ἀξιοποιήσουμε παντοιοτρόπως.  Πρῶτα στή λατρεία τοῦ Θεοῦ καί ἔπειτα στή διακονία τῶν ἀδελφῶν.  Ὄρθρους, Ἑσπερινούς, Ἀπόδειπνα, Χαιρετισμούς, Μεσο­νυ­κτικά, Θεῖες Λειτουργίες.   
Ὅλες αὐτές οἱ θεόπνευ­στες ἱερές ἀκολουθίες μέ κορυφαία τή Θεία Λειτουργία τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ἤ τοῦ Μ. Βασιλείου, ὅποτε ἐπιτρέπε­ται νά τελεῖται, μᾶς ἁγιάζουν, ἀποτελοῦν πνευματικά ἀλεξικέ­ραυνα κατά τῆς δικαίας ἀπειλῆς τοῦ Θεοῦ καί προκαλοῦν τό Θεό Πατέρα μας νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τήν τυραννία τῆς Νέας Ἐποχῆς καί νά μᾶς χαρίσει τό τεράστιο πνευμα­τικό καί χρηματικό χρέος.
5.      Μετανοη­μένοι καί ταπεινωμένοι νά φροντί­ζουμε γιά τά ἔργα τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰς ἀλλήλους διακονίας.  Προσφορά χρημάτων καί ἄλλων ἀναγκαίων εἰδῶν, γιά δαπάνη χρόνου, στήριξη ψυχολογική καί πρακτική τῶν ἀδυνάτων ἀδελφῶν, ἐλεημοσύνη μέ τόν ἐγκάρδιο καλό λόγο μας, διάθεση κοινῆς συνεργασίας γιά τή σίτιση καί περίθαλψη πάντων.  Ἡ συμπόνια, ἡ φιλοστοργία καί ἡ ἀληθινή ἐν Χριστῷ ἀγάπη θά καλύπτουν τίς ἀδυσώπητες ἀνάγκες πού καθημερινά ἀνακύπτουν.
6.      Ἡ εὐχή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με» καί τῆς Κυρίας Θεοτόκου «Ὑπεραγία Θεοτόκε βοήθει μοι», θά πρέπει μυστικά καί ἀθόρυβα, ταπεινά καί μέ ἁπλότητα νά ἐναλλάσσονται μέσα μας.  Ὅταν δουλεύουμε, ὅταν ὁδηγοῦμε, ὅταν μαγειρεύουμε, ὅταν περπατᾶμε, ὅταν πλένουμε ἤ ὅταν πλενόμαστε.  Τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χρι­στοῦ καί τῆς Παναγίας εἶναι θησαυροί ἀνέκλειπτοι, κρυμ­μένοι στά βάθη τῆς βαπτισμένης καί μυρωμένης ψυχῆς μας καί δυναμίτες πνευματικοί, σαρωτικοί κάθε κακοῦ καί δημιουργικοί ἀνθέων εὐωδιαστῶν, χριστοαρετῶν.
.                  Μακάρι ὅλη ἡ Ἑλλάδα μας νά γίνει Χριστοκράτος, Παναγιοκράτος, Χριστοέθνος, Παναγιοέθνος μέσῳ τῶν κρυφῶν μυστικῶν εὐχῶν.  Ὅλες οἱ ἄκρες τῆς Ἑλληνικῆς γῆς μποροῦν νά γίνουν Χριστοάκρες.  Μπορεῖ νά πληρωθεῖ πᾶσα ἡ Ἑλληνική γῆ τῆς εὐωδίας τῆς εὐχῆς.  Ἔτσι ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ πνευματικά, μποροῦ­με νά ἐλευθερωθοῦμε καί ὑλικά, βιωτικά, κοσμικά.
.                  Ὁ Ἑλληνικός λαός ἔχει ἐν Χριστῷ ζωντανές ἐμπει­ρίες, πού μπορεῖ νά τίς μεταδώσει εὐρύτερα. Ὅσο καί ἄν πολεμούμαστε ἀπό τούς δικτάτορες τῆς Νέας Ἐποχῆς, ὄχι μόνο θά ἐπιβιώνουμε ἀλλά καί θά ἁπλώνουμε τά δίχτυα  καί τά ἄγκιστρα τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, γιά νά βαπτίζονται, νά φωτίζονται, νά ἀνδρώνονται, στήν ἐν Χριστῷ ζωή καί οἱ πιό μακρινοί Εὐρωπαῖοι καί μή ἀδελφοί.
.                  Ἴσως αὐτά προορατικά ἔβλεπε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, ὅταν σέ μιά ἐπίσης δύσκολη περίοδο τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, μέ ἐν Χριστῷ πνευματικό ἐνθουσιασμό ἔλεγε: «Ἡ φιλοσοφία εἶναι ἀληθῶς ἀναφαίρετον κτῆμα τοῦ Ἕλληνος· διαδιδομένη ἀνά τά ἔθνη προσηλυτίζει αὐτά καί καθιστᾶ αὐτά ἑλληνικά, οὐδέποτε δέ παύεται οὖσα Ἑλληνική· οἱ ὁπαδοί αὐτῆς, οἱ ὁμιληταί αὐτῆς ἀποβάλοντες τό ξένον καί βάρβαρον περι­βάλλονται τό ἑλληνικόν καί τήν εὐγένειαν· ἡ Ἑλληνική φιλοσοφία προώρισται ἵνα καταστήσῃ τούς πάντας Ἕλληνας· ἐγεννήθη ὑπέρ τοῦ χριστιανισμοῦ καί συνεταυτίσθη μετ’  αὐτοῦ, ὅπως ἐργασθῇ πρός σωτηρίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Ἕλλην καί φιλοσοφία εἰσί δυό τινά ἀναπόσπαστα· μαρτυρεῖ δέ καί ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν Παῦλος λέγων: Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν. Ὁ Ἕλλην ἀληθῶς ἐγεννήθη, ἵνα φιλοσοφῇ· διότι ἐγεννήθη διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπό­τητος. Ἀλλ’  ἐάν ἡ φιλοσοφία ἐγένετο παιδαγωγός εἰς Χριστόν, ἕπεται ὅτι ὁ Ἕλλην πλασθείς φιλόσοφος ἐπλάσθη χριστιανός, ἐπλάσθη ἵνα γνωρίσῃ τήν ἀλήθειαν καί διαδῶ αὐτήν τοῖς ἔθνεσιν.
.                  Ναί ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη κατά θείαν πρόνοιαν διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος· τοῦτο τό ἔργον ἐκληρώθη αὐτῶ· αὕτη ἦν ἡ ἀποστολή αὐτοῦ· αὕτη ἡ κλῆσις αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν· μαρτύριον ἡ ἐθνική αὐτοῦ ἱστορία· μαρτύριον ἡ φιλοσοφία αὐτοῦ· μαρτύριον ἡ κλίσις αὐτοῦ· μαρτύριον αἱ εὐγενεῖς αὐτοῦ διαθέσεις· μαρτύριον ἡ παγκόσμιος ἱστορία· μαρτύριον ἡ μακροβιότης αὐτοῦ, ἐξ ἧς δυνάμεθα ἀδιστάκτως νά συμπεράνωμεν καί τήν αἰωνιότητα αὐτοῦ, διά τό αἰώνιον ἔργον τοῦ Χριστιανισμοῦ μεθ’  οὗ συνεδέθη ὁ Ἑλληνισμός· διότι ἐνῷ ὅλα τά ἔθνη τά ἐμφανισθέντα ἐπί τῆς παγκοσμίου σκηνῆς ἦλθον καί παρῆλθον, μόνον τό Ἑλληνικόν ἔμεινε ὡς πρόσωπον δρῶν ἐπί τῆς παγκοσμίου σκηνῆς καθ’  ὅλους τους αἰώνας· καί τοῦτο, διότι ἡ ἀνθρωπότης δεῖται αἰωνίων διδασκάλων· μαρτύριον τέλος ἡ ἐκλογή αὐτοῦ μεταξύ τῶν ἐθνῶν ὑπό τῆς θείας προνοίας, ὅπως ἐμπιστευθῇ αὐτῷ, τήν ἱεράν παρακα­ταθήκην τήν ἁγίαν πίστιν, τήν θρησκείαν τῆς ἀποκαλύψεως καί τό θεῖον ἔργον τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς, τό αἰώνιον ἔργον τῆς σωτηρίας διά τῆς διαπλάσεως ἁπάσης τῆς ἀνθρωπότητος κατά τάς ἀρχάς τῆς ἀποκαλυφθείσης θρησκείας. Τό ἔργον τοῦτο ἀληθῶς ἀνετέθη τῇ Ἑλληνικῇ φυλῇ· τοῦτο μαρτυρεῖται ὑπό τῆς ἱστορίας· ἕν μόνον βλέμμα ῥιπτόμενον εἰς τήν ἱστορίαν τοῦ χριστιανισμοῦ ἐπαρκεῖ ὅπως πιστώσῃ τήν ἀλήθειαν ταύτην. Ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ χριστιανι­σμοῦ ἀπό τῆς πρώτης σελίδος αὐτῆς ἀναφαίνεται ἡ τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς ἐν τῷ χριστιανισμῶ δρᾶσις, καί ἡ κλῆσις αὐτῆς, ἵνα ἀναλάβῃ τό μέγα τῆς ἀποστολῆς τοῦ χριστιανισμοῦ ἔργον. Οἱ θεῖοι τοῦ Σωτῆρος λόγοι «νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου», ὅτε ἀνηγγέλθη αὐτῷ, ὅτι Ἕλληνες ἤθελον ἰδεῖν αὐτόν, ἐνεῖχον βαθεῖαν ἔννοιαν· ἡ ρῆσις ἦν προφητεία, πρόρρησις τῶν μελλόντων· οἱ ἐκεῖ ἐμφανισθέντες Ἕλληνες ἦσαν οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους· ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτῶν διεῖδεν ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς τό ἔθνος ἐκεῖνο, εἰς ὅ ἔμελλε νά παραδώσῃ τήν ἱεράν παρακαταθήκην, ἵνα διαφυλαχθῇ τῇ ἀνθρωπότητι. Ἐν τῇ ἐπιζητήσει αὐτῶν διέγνω τήν προθυμίαν τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας, διεῖδε τήν ἑαυτοῦ δόξαν, τήν ἐκ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν καί ἀνεγνώρισε τό ἔθνος, ὅπερ πρός τόν σκοπόν τοῦτον προώριστο ἀπό καταβολῆς κόσμου.
.                  Τό Ἑλληνικόν ἔθνος ἀληθῶς πρός τόν σκοπόν τοῦτον ἐκλήθη ἀπό καταβολῆς κόσμου καί πρός τοῦτον μαρτυρεῖται διαπεπλα­σμένον· ὁ Θεός ἐν τῇ θείᾳ αὐτοῦ προνοία διέπλασεν αὐτό ὀφθαλμόν τοῦ σώματος τοῦ συγκροτουμένου ὑφ’  ἁπάσης τῆς ἀνθρωπότητος· ὡς ὄργανον τοιοῦτον ἐν τῷ σώματι τῆς ἀνθρωπότητος ὁ Ἕλλην ἐκλήθη ἵνα ἐργασθῇ καί ἐν τῷ ἔργῳ τῆς ἀναγεννήσεως».

 Γένοιτο! Γένοιτο!

24 Σεπτεμβρίου 2013

ΠΗΓΗ: «AΝΑΒΑΣΕΙΣ»

, , , , , , ,

Σχολιάστε