Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἀρχιμ. Γεώργιος (Ἡγούμενος Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου))

«ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΝΤΑ ΒΛΕΠΟΜΕΝ» (Ἀρχιμ. Γεώργιος Ἱ. Μ. Γρηγορίου)

ρχιμανδρίτου Γεωργίου,
Καθηγουμένου . Μ. σ. Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους

Μήνυμα το Πάσχα 1979

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο: «νάστασιν Χριστο  Θεασάμενοι».
(Μηνύματα πί τ ορτ το Πάσχα),
κδοση τς . Μονς σ. Γρηγορίου γίου ρους, 2005,
σελ. 17 – 19

.        Μέσα εἰς τήν Χάριν καί τό Φῶς τῆς πανευφροσύνου ἀναστασίμου περιόδου πού διανύομεν, ἐπικοινωνοῦμεν μέ τούς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς μας, διά νά συγχαρῶμεν καί νά ἀνταλλάξωμεν τόν Ἀναστάσιμον χαιρετισμόν: Χριστός νέστη! ληθς νέστη!
.        Ὁμολογοῦμεν μέ τόν  χαιρετισμόν αὐτόν καί ἐμεῖς οἱ ἀνάξιοι τήν ἰδίαν πίστιν καί ὁμολογίαν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, Μαρτύρων, Ἱεραρχῶν, Ὁμολογητῶν, Ὁσίων, καί πιστῶν Χριστιανῶν ὅλων τῶν αἰώνων.
.     Πιστεύομεν καί ὁμολογοῦμεν ὅτι ὁ φιλανθρωπότατος Κύριός μας «παρεδόθη (εἰς θάνατον) διά τά παραπτώματα ἡμῶν καί ἠγέρθη διά τήν δικαίωσιν ἡμῶν» (Ρωμ. δ΄,25).
.    Πιστεύομεν καί ὁμολογοῦμεν ὅτι ὁ Ἀναστάς Κύριος εἶναι ὁ μόνος Σωτήρ τῶν ἀνθρώπων, διότι εἶναι ὁ μόνος πού αὐτεξουσίως ἐνίκησε τόν θάνατον καί ἔγινε «πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν» (Κολασ. α΄18) καί «ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων» (Α΄Κορινθ. ιε´ 20).
.     Πιστεύομεν καί ὁμολογοῦμεν ὅτι ὁ Ἀναστάς Κύριος ἔρχεται μέ πολλήν εὐσπλαγχνίαν καί σήμερον πρός ἡμᾶς διά νά φέρῃ, μέσα εἰς τήν ἰδικήν μας ἀδυναμίαν, σκότος, λύπην, ἀπελπισίαν, παλαιότητα, ὀλιγοπιστίαν, πτωχείαν, νεκρότητα, φθοράν, ἀσθένειαν καί ἁμαρτωλότητα, τήν ἰδική Του δύναμιν, χάριν, συγχώρησιν, ἀγάπην, φῶς, εἰρήνην, ἀφθαρσίαν, αἰωνιότητα, καινότητα ζωῆς, παράκλησιν, ἁγιασμόν.
.      Πιστεύομεν καί ὁμολογοῦμεν ὅτι ἔρχεται πρός ἡμᾶς ὄχι διότι ἐμεῖς τό ἀξίζομεν, ἀλλά διότι Ἐκεῖνος εἶναι φιλάνθρωπος καί ἐλεήμων.
.     Πιστεύομεν καί ὁμολογοῦμεν ὅτι ἡ ζωή μας χωρίς τόν Ἀναστάντα Κύριον εἶναι κόλασις καί ὁ κόσμος μας χωρίς τήν παρουσίαν Του ἕνα φρικιαστικόν παράλογον καί ἕνα ἀπέραντον νεκροταφεῖον.

.         «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι προσκυνήσωμεν Ἅγιον Κύριον Ἰησοῦν τόν μόνον ἀναμάρτητον…».
.      Τήν ἁγίαν Του Ἀνάστασιν, δηλαδή τόν Ἀναστάντα Κύριον, ὄντως βλέπομεν καί ζῶμεν κατά τήν φιλάνθρωπον χάριν καί δωρεάν Του, ὁσάκις διά τῆς μετανοίας σταυρώνομε τόν παλαιόν ἄνθρωπον τοῦ ἐγωϊσμοῦ καί τῶν παθῶν.
.       Τόν Ἀναστάντα Κύριον βλέπομεν καί λαμβάνομεν μέσα εἰς τήν Ἁγίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν πρεσβείαις τῆς Παναχράντου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, τῆς πρώτης καί ἐνδοξοτέρας μάρτυρος τῆς Ἀναστάσεώς Του, μετά πάντων τῶν Ἁγίων, διότι κατά τήν εὐδοκίαν Του ἐδῶ εἰς τήν Ἐκκλησίαν Του παραδίδει ὁλόκληρον τόν Ἑαυτόν Του.
.       Τόν Ἀναστάντα Κύριον βλέπομεν καί ἀναγνωρίζομεν εἰς τήν ζωήν ὅλων τῶν ἀναστημένων ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι ἤδη ἀπό τοῦ παρόντος αἰῶνος ἔγιναν διά τῆς ἀπαθείας καί τῆς ἑνώσεώς των μέ τόν Ἀναστάντα Κύριον υἱοί τῆς Ἀναστάσεως καί τέκνα φωτόμορφα τῆς Ἐκκλησίας.
.       Τόν Ἀναστάντα Κύριον βλέπομεν καί κοινωνοῦμεν κατά τήν κοινωνίαν τῶν Ἁγίων Του Μυστηρίων καί ἰδίως τοῦ Παναγίου Σώματος καί Αἵματός Του.
.       Τόν Ἀναστάντα Κύριον βλέπομεν καί οἰκειούμεθα μέ τήν προσευχήν, τήν μελέτην τοῦ λόγου Του, τήν ἄσκησιν, τήν ἀγάπην, τήν ταπείνωσιν καί μέ τήν τήρησιν τῶν ἁγίων Του ἐντολῶν.
.     Τόν Ἀναστάντα Κύριον βλέπομεν καί ἐνθρονίζομεν εἰς τήν καρδίαν μας μέ τήν νοεράν καί ἀδιάλειπτον καρδιακήν ἐπίκλησιν τοῦ Παναγίου καί Προσκυνητοῦ Ὀνόματός Του: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».
.        «Δεῦτε πάντες οἱ πιστοὶ προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν Ἀνάστασιν, ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ..». «Λοιπὸν ἀδελφοὶ χαίρετε» (Β΄Κορ. ιγ´11). «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε» (Φιλ.δ΄4).
.      Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστὸς Ἀνέστη – ὁ ἄνθρωπος ἀνέστη!
.         Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

ΠΗΓΗ Διαδικτύου : http://anavaseis.blogspot.com/

, , , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΜΕΘ᾽ ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ (Ἀρχιμ. Γεωργίου)

ΜΕΘ᾽ ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Τά ἐφετινά Χριστούγεννα μᾶς εὑρίσκουν σέ κατάστασι κρίσιμη. Ἡ οἰκονομική δυσπραγία καί ἡ πτωχεία πού συνεπάγεται γιά πολλούς συμπατριώτας μας εἶναι αἰτία τῆς λύπης καί τῆς ἀνησυχίας πολλῶν. Ἡ ἀπειλή ἐπίσης τοῦ ἠλεκτρονικοῦ φακελλώματος, τό ὁποῖο περιορίζει τήν θεόσδοτη ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, ἀποτελεῖ ἐπίσης ἀφορμή βαθυτάτης ἀνησυχίας γιά πολλούς ἀδελφούς. Γ᾽ αὐτούς τούς λόγους καί γιά πολλούς ἄλλους, ὅπως ἡ γκετοποίησις πρώην ἀκμαζουσῶν συνοικιῶν τῶν μεγαλουπόλεών μας, δημιουργοῦν μέσα μας καί γύρω μας μία καταθλιπτική ἀτμόσφαιρα.Θά ἠχήσουν καί πάλιν οἱ καμπάνες τῶν Χριστουγέννων, γιά νά διαλαλήσουν ὅτι ὁ Θεός γίνεται ἄνθρωπος: «ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» (Ἰωάν. α´ 14).Ὁ ἐν σπηλαίῳ γεννηθείς Κύριος μᾶς ἀπεκάλυψε, ὅτι ὁ Θεός μας δέν εἶναι ὁ ψυχρός θεός τῶν φιλοσόφων οὔτε ὁ ἀπρόσιτος θεός τῶν Ἰουδαίων, ἀλλά εἶναι ὁ «Ἐμμανουήλ», δηλαδή «μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός» (Ματθ. α´ 23).Ἔτσι καί τώρα μέσα στό σκότος πού μᾶς περιβάλλει μποροῦμε νά δοῦμε Φῶς, νά ἐλπίσουμε, νά χαροῦμε.Ὁ Ἐμμανουήλ εἶναι μαζί μας, γιά νά μᾶς παρηγορῇ, ὅτι ἔχουμε ὄχι μόνο Παντοδύναμο ἀλλά καί φιλόστοργο Πατέρα, ὁ ὁποῖος δέν θά μᾶς ἀφήσῃ μόνους καί ἀβοηθήτους στίς δυσκολίες μας. Ἀρκεῖ καί ἐμεῖς μέ πίστι καί ταπείνωσι νά ζητήσουμε τήν βοήθειά Του. Ἔχουμε ἄλλωστε ἀποδείξεις ὅτι ὁ Παντοδύναμος Κύριος πολλές φορές ἔσωσε τό Γένος μας ἀπό τόν ἀφανισμό καί τήν καταστροφή. Βέβαια γιά κάθε ἐπέμβασι τοῦ Ἁγίου Θεοῦ ἀπαιτεῖται καί ἡ δική μας μετάνοια. Πῶς θά ὑγιάνῃ ἡ κοινωνία μας, ὅταν ἐμεῖς, ἄρχοντες καί ἀρχόμενοι, θεοποιοῦμε τόν ἑαυτό μας, καλλιεργοῦμε ἕνα πολιτισμό φιλαυτίας, πού εἶναι ἀδιέξοδος;Καταφρονοῦμε τίς σωτήριες καί φιλάνθρωπες ἐντολές τοῦ Θεοῦ, διώχνουμε τόν Ἐμμανουήλ ἀπό τήν κοινωνική καί οἰκογενειακή μας ζωή, καί μένουμε ἔρημοι καί ἀπελπισμένοι στόν ταλαίπωρο κόσμο μας.Ὁ Ἐμμανουήλ ἦλθε, θέλει νά εἶναι μαζί μας, γιά νά μᾶς ἐμπνέῃ τήν ἀγάπη, τήν πίστι, τήν φιλανθρωπία, τήν δικαιοσύνη, τήν εἰρήνη. Πρέπει ὅμως καί ἐμεῖς νά Τόν θέλουμε, νά Τόν ζητοῦμε, νά μή Τόν διώχνουμε ἀπό κοντά μας μέ τήν ἀπιστία μας καί τόν ἐγωϊσμό μας.Πόσο ὡραία γίνεται ἡ ζωή τῶν ἀνθρώπων, ὅταν ὁ Χριστός βασιλεύῃ στίς ψυχές των; Ὅπου καί ὅσες φορές ὁ Χριστός ἔγινε δεκτός μέ ἀγάπη καί πίστι ἀπό τούς ἀνθρώπους, ἐκεῖ ἐξανθρωπίσθηκε ἡ ζωή των καί τά ἀνθρώπινα πρόσωπα βρῆκαν τό νόημα καί τόν σκοπό των. Παράδειγμα, ἡ πρώτη χριστιανική κοινότητα τῶν Ἱεροσολύμων μέ τήν θαυμαστή κοινοκτημοσύνη τῶν Χριστιανῶν, ἡ κοινοτική ὀργάνωσις τῶν ἑλληνορθοδόξων ἐνοριῶν ἐπί Τουρκοκρατίας, τά Ὀρθόδοξα κοινόβια, ὅπου κατά τόν Μ. Βασίλειο ὅλοι ζοῦν γιά τόν ἕνα καί ὁ ἕνας γιά ὅλους: «εἷς οἱ πολλοί, καί ὁ εἷς οὐ μόνος, ἀλλ᾽ ἐν πλείοσι» (Ἀσκητικαί Διατάξεις).Βέβαια καί στίς περιπτώσεις αὐτές δέν ἔλλειψαν κάποιες παραφωνίες καί παραστρατήματα. Ἡ γενική ὅμως κατεύθυνσις ἦταν σωστή. Τό ἅλας βοηθοῦσε νά μή σαπίσῃ ἡ κοινωνία. Γιατί «ἐάν δέ τό ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται;» (Ματθ. ε´ 13).Ὁ ἑλληνορθόδοξος λαός μας, παρά τίς ἁμαρτίες ὅλων μας καί τίς προσπάθειες πού καταβάλλονται συστηματικά νά χωρισθῇ ἀπό τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία Του, ἔχει ἀκόμη ρίζες χριστιανικές.Χρέος ὅλων μας εἶναι, καί ἰδίως τῶν Ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας μας, νά ἐμπνεύσουμε σ’ ἐμᾶς καί τόν λαό μας τό πνεῦμα τῆς μετανοίας καί ἐπιστροφῆς στόν Θεό τῶν Πατέρων μας, γιά νά μπορῇ ὁ Ἐμμανουήλ νά εἶναι ἀνάμεσά μας, γιά νά δίνῃ νόημα στήν ζωή μας, χαρά, εἰρήνη, φῶς. Τελειώνοντας τόν ταπεινό αὐτό χαιρετισμό, θά ἤθελα νά ὑψώσω καί ἐγώ τήν φωνή μου μαζί μέ τήν Ἀδελφότητά μας πρός τούς ἀξιοτίμους πολιτικούς καί ἄρχοντάς μας, νά ἀποτρέψουν τήν ἐφαρμογή τοῦ ἠλεκτρονικοῦ φακελλώματος καί ἔτσι νά δώσουν ἄνεσι καί χαρά σέ ἑκατομμύρια Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων πού ἀγωνιοῦν θεαρέστως γιά τό κρίσιμο αὐτό θέμα.Δέν θέλουμε νά γίνουμε ἀριθμοί-νούμερα, νά παραδώσουμε τό πρόσωπό μας στόν ἠλεκτρονικό ὁλοκληρωτισμό. Ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος. Ἐμεῖς θά παραιτηθοῦμε ἀπό τήν ἀξία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου μας; Μαζί μέ τόν Ἰονέσκου –στό γνωστό ἔργο του «Ρινόκεροι»– κραυγάζουμε καί ἐμεῖς: «Δέν δεχόμαστε νά γίνουμε ρινόκεροι (ἀριθμοί). Θά μείνουμε ἄνθρωποι».Μέ αὐτές τίς σκέψεις Σᾶς ἀπευθύνουμε τήν ἐν Χριστῷ τεχθέντι ἀγάπη μας καί τίς εὐχές μας γιά Χριστούγεννα, στά ὁποῖα θά συναντήσουμε καί θά ἀναπαύσουμε στήν ὕπαρξί μας τό θεῖον Βρέφος τῆς Βηθλεέμ.
Εὐλογημένα καί Ἅγια Χριστούγεννα!

Ὁ Καθηγούμενος τῆς ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Γρηγορίου

Ἅγια Χριστούγεννα 2010

ΠΗΓΗ: orthodox-watch.blogspot.com

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΙΩΒ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: «ΓΙΑΤΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ;»

Μιὰ καινούργια ἔκδοση τῆς Ἱ. Μονῆς Ὁσ. Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους γιὰ ἕνα ζωτικῆς σημασίας θέμα: Θλίψεις καὶ πόνος καὶ ὑπομονή, μέσα ἀπὸ τὴν ἑρμηνευτικὴ καὶ βιωματικὴ προσέγγιση τοῦ βιβλίου τοῦ Δικαίου Ἰώβ.

(+) ΑΡΧΙΜ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΒΙΤΤΗ
«ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΥΑΘΛΟΥ ΙΩΒ»
( Ἀνάλυση στὸ Βιβλίο τοῦ Ἰώβ) 

Ἔκδοσις Ἱ. Μονῆς Ὁσ. Γρηγορίου,
Ἅγ. Ὄρος 2010

Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ὑπὸ Ἀρχιμ. Γεωργίου, Καθηγ. Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου

.           Τὸν προσεχῆ Νοέμβριο (σημ. «Χ.Β.»:  δηλ. τοῦ 2010), συμπληρώνεται χρόνος ἀπὸ τὴν μακαρία κοίμησι τοῦ ἁγίου Γέροντος, π. Εὐσεβίου Βίττη. Πληροῦται καὶ γιὰ τὸν π. Εὐσέβιο ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ: «Μακάριοι οἱ νεκροὶ οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες ἄπ᾽ἄρτι. Ναί, λέγει τὸ Πνεῦμα, ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν τὰ δὲ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ᾽ αὐτῶν» (Ἀποκ. ιδ´13). Ὁ π. Εὐσέβιος μετετέθη εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν πρωτοτόκων, ἀλλὰ τὰ ἔργα του τὰ θεοφιλῆ τὸν ἀκολουθοῦν. Καὶ μεταξὺ αὐτῶν εἶναι τὰ συγγράμματά του, ἐκδεδομένα καὶ ἀνέκδοτα. Τὰ ἄφησε στὰ πνευματικά του παιδιά, στὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, στὴν κοινωνία μας, ὡς πολύτιμη παρακαταθήκη.
.      Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι καὶ ὁ βίος τοῦ πολυάθλου Ἰώβ. Εἶναι τὸ τελευταῖο ἀνέκδοτο ἔργο του. Εὐγνωμονοῦμε τὸν ἅγιο Γέροντα, γιατί μᾶς ἐνεπιστεύθη τὴν ἔκδοσί του, ὅπως καὶ ὅλων τῶν ἔργων του. Εὐχαριστοῦμε τὸν Ἅγιο Τριαδικὸ Θεό, ἀπὸ τὸν ὁποῖο πηγάζει πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον, γι᾽ αὐτὴν τὴν εὐλογία. Ἤδη ὡλοκληρώσαμε τὴν προετοιμασία τῆς ἐκδόσεως τοῦ πρώτου τόμου, τὸν ὁποῖον ἔχετε εἰς χεῖρας σας.
.          Ὁ π. Εὐσέβιος ἀγαποῦσε πάντοτε τὸν ἅγιο Ἰώβ, γι᾽ αὐτὸ καὶ μετέφρασε σὲ ποιητικὸ λόγο τὸ βιβλίο του, ποὺ δημοσιεύθηκε τὸ 1999. Ἡ ἀγάπη τοῦ π. Εὐσεβίου πρὸς τὸν δίκαιο Ἰωβ ὀφείλεται στὴν διάθεσί του νὰ εἶναι μιμητὴς τῆς ὑπομονῆς καὶ τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἰώβ. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἐπόθησε τὴν ζωὴ τῆς ἐμπόνου ἀσκήσεως, τῆς νηστείας, τῆς ἀγρυπνίας καὶ τῆς ὁλοκληρωτικῆς καὶ ἀνιδιοτελοῦς προσφορᾶς στὸν συνάνθρωπο. Δὲν παρεχωρήθη ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ὑποστῇ τὰ βάσανα καὶ τοὺς ἀκουσίους πόνους τοῦ Ἰώβ. Ἐξέλεξε ὅμως τὴν τρόπον τινὰ ἀντικατάστασί τους μὲ τοὺς ἑκουσίους πόνους τῆς ἀσκήσεως. Εἰς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του τὸν ἐπεσκέφθη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τῶν ἀκουσίων πόνων τῆς ὀδυνηρᾶς καὶ ἀνιάτου ἀσθενείας, τὴν ὁποίαν ὑπέμεινε χωρὶς τὸ παραμικρὸν παραπόνον ἢ  γογγυσμόν, ἀλλὰ εὐχαριστῶν τὸν Θεόν . Ὑπῆρξε δίκαιος καὶ ἐνάρετος, ὅπως ὁ Ἰώβ, καὶ μιμητὴς τῆς ὑπομονῆς, τῆς καρτερίας καὶ τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἰώβ. Ἀπέδειξε, ὅπως ὁ Ἰώβ, ὅτι τὸν Θεὸν ἀγαπᾶμε ὄχι μόνον ὅταν μᾶς ἐπιδαψιλεύη τὰ δῶρα Του (τὴν ὑγεία, τὴν οἰκογενειακὴ εὐτυχία, τὴν εὐημερία κλπ.), ἀλλὰ καὶ ὅταν γιὰ λόγους παιδαγωγικοὺς μᾶς τὰ στερήσῃ.  Ὀφείλουμε νὰ ἀγαπᾶμε τὸν Θεὸν διὰ τὸν Θεὸν καὶ ὄχι διὰ τὰ δῶρα Του.
.        Ἔχων ὁ π. Εὐσέβιος τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπην καὶ τὸ ἦθος τοῦ Ἰώβ, ἦτο κατάλληλος διὰ νὰ ἑρμηνεύση τὸν βίον του. Ἔτσι τὸ ἔργον τοῦτο ἀποτελεῖ ἀπόσταγμα τῆς εὐσεβείας, τῆς πίστεως καὶ τοῦ ἀγῶνος τοῦ π. Εὐσεβίου. Ἡ μαρτύρια του εἶναι αὐθεντικὴ καὶ πολύτιμη.
.        Τὸ ἔργον χαρακτηρίζει ἁπλότητα ἀλλὰ καὶ βάθος θεολογικὸ καὶ πνευματικό. Περιέχει βασικὰ στοιχεῖα Ὀρθοδόξου Δογματικῆς καὶ Ἠθικῆς. Μᾶς βοηθεῖ νὰ κατανοήσωμε τὸ Ἱερὸ κείμενο, ἀλλὰ καὶ μᾶς οἰκοδομεῖ εἰς Χριστὸν μὲ τὶς διακριτικές του συμβουλές. Δὲν γράφει ὁ π. Εὐσέβιος γιὰ νὰ μᾶς διδάξῃ μερικὲς ἀλήθειες, ἀλλὰ γιὰ νὰ μᾶς μυήςῃ στὴν ἐν Χριστῷ ζωή.
.          Τὸ ἔργο εἶναι πολύτιμο, γιατί ἀναλύει τὸ θεόπνευστο κείμενο τοῦ Ἰώβ, τὸ ὁποῖον ἀπαντᾶ εἰς τὸ ἐρώτημα τῶν ἀνθρώπων ὅλων τῶν ἐποχῶν: «Γιατί ὁ πόνος στὴν ζωή μας». Καὶ ἀκόμη στὸ πιὸ κρίσιμο ἐρώτημα: «Γιατί πάσχουν οἱ δίκαιoι». Ἐρωτήματα ποὺ πιθανῶς καὶ ἐμεῖς θὰ θέσουμε κάποτε στὸν Ἅγιον Θεόν. Καὶ ὅπως γράφει ὁ π. Εὐσέβιος: «Οἱ δοκιμασίες τῶν ἀνθρώπων δὲν ἀντιτίθενται οὔτε στὴν δικαιοσύνη oὔτε καὶ στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ βλέπουμε στὴν ὅλη Ἱστορία τοῦ Ἰώβ».
.         Ἀναλάβαμε τὸν μικρὸ κόπο τῆς ἐκδόσεως τοῦ τελευταίου αὐτοῦ ἀξιολόγου ἔργου τοῦ π. Εὐσεβίου ἐξ ὑπακοῆς πρὸς αὐτὸν ποὺ μᾶς προσέφερε τόσα πολλὰ καὶ θυσίασε τὸν ἑαυτόν του στὸν βωμὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων.
.       Μᾶς παρηγορεῖ ἡ σκέψις ὅτι ἡ ἁγία ψυχή του θὰ χαρῇ. Καὶ ἀκόμη ὅτι θὰ χαροῦν καὶ οἱ εὐσεβεῖς Χριστιανοὶ ποὺ θὰ τὸ διαβάσουν καὶ θὰ ἐνισχυθοῦν στὸν ἀγῶνα τους.

+ Ἀρχιμ. Γεώργιος
Καθηγούμενος τῆς ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱερᾶς Μονῆς
τοῦ Ὁσίου Γρηγορίου

Ἀπὸ τὰ περιεχόμενα τοῦ βιβλίου

Α. ΤΟ ΔΡΑΜΑ

Τὸ ἱερό κείμενο (κεφ. α΄ καὶ β΄)
Μεταγραφή στὴν τρέχουσα γλῶσσα (κεφ. α΄ και β΄)
Ὁ Ἰὼβ καὶ ἡ πατρίδα του
Ἡ προσωπικότητα τοῦ Ἰώβ
Οἱ ἀρετές τοῦ Ἰὼβ στὴν ζωὴ καὶ στὴν πράξη
Ἡ οικογενειακή ζωὴ τοῦ Ἰὼβ
Ὁ Ἰώβ, εξέχων κοινωνικὸς παράγων
Ὁ πρῶτος πειρασμὸς τοῦ Ἰὼβ
Πῶς δέχθηκε ὁ Ἰὼβ τὴν καταστροφή
Ὁ δεύτερος πειρασμός τοῦ Ἰὼβ
Μιὰ ἄλλου εἴδους παγίδα τοῦ Σατανᾶ: ἡ σύζυγος τοῦ Ἰὼβ
Οἱ τρεῖς φίλοι – περί φιλίας 394

Β. Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΙΩΒ

Σπαρακτικὸς θρῆνος ὅλο παράπονο 407

(Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»)

, , , , ,

Σχολιάστε