Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος

«ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» (Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος)

ερώνυμος γι Σκοπιανό:
Δ
ν δίνουμε πουθεν τ νομα τ
ς Μακεδονίας

ΠΗΓΗ: protothema.gr

 

.           Ἡ Ἐκκλησία πῆρε θέση ἀλλὰ ἡ Βουλὴ εἶναι ὑπεύθυνη γιὰ τὶς ἀποφάσεις τονίζει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος.  Μήνυμα ὅτι «δὲν δίνουμε πουθενὰ τὸ ὄνομά μας» ἔστειλε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ὅσον ἀφορᾶ τὴν χρήση τοῦ ὄρου Μακεδονία γιὰ τὸ ὄνομα τῶν Σκοπίων.
.           «Δὲν γινόμαστε Ἕλληνες μόνο μία στιγμὴ ἢ μία ἡμέρα. Ἕλληνες εἴμαστε κάθε μέρα, κάθε ὥρα. Ἡ Ἐκκλησία πῆρε θέση. Εἶπε ξεκάθαρα ὅτι δὲν δίνουμε πουθενὰ τὸ ὄνομά μας, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἔργο τῆς Ἐκκλησίας» εἶπε ὁ προκαθήμενος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸν Αὐλώνα ὅπου βρέθηκε, γιὰ νὰ παραστεῖ στὰ ἐγκαίνια τῆς Λαογραφικῆς ἔκθεσης στὸ Πνευματικὸ Κέντρο.
.          Ὁ κ. Ἱερώνυμος ξεκαθάρισε, ἐπίσης, ὅτι γιὰ τὶς τελικὲς ἀποφάσεις ὑπεύθυνη θὰ εἶναι ἡ Βουλή.
.          «Ἡ Ἐκκλησία δὲν κάνει συλλαλητήρια, οἱ πολίτες ἐξέλεξαν Βουλὴ καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι ὑπεύθυνη γιὰ αὐτά. Οἱ Ἕλληνες εἶναι ὑπεύθυνοι ποὺ ψηφίζουν καὶ ἡ Βουλὴ ποὺ διοικεῖ αὐτὸν τὸν τόπο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

«ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΚΟΒΟΥΜΕ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ» (Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος)

.             Στὴν ἀνάγκη νὰ διατηρήσουμε τὶς ρίζες μας ἀναφέρθηκε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐκδήλωσης γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἐπέτειο τῆς 25ης Μαρτίου ποὺ διοργάνωσε τὸ 100ο Δημοτικὸ Σχολεῖο Ἀθηνῶν.
.             Ἡ ἐκδήλωση πραγματοποιήθηκε σήμερα (23.03.18) τὸ πρωὶ στὸν Πολυχῶρο τοῦ Δήμου Ἀθηναίων «Ἄννα καὶ Μαρία Καλουτᾶ» καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο ὑποδέχθηκαν ἡ Διευθύντρια τοῦ Σχολείου κ. Γεωργία Πολυζώη, δάσκαλοι καὶ γονεῖς καὶ τὸν εὐχαρίστησαν θερμὰ γιὰ τὴν παρουσία του.
.               Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς μαθητὲς ἀναφέρθηκε στὸν ἑορτασμὸ τῆς 25ης Μαρτίου τονίζοντας πὼς πρόκειται γιὰ διπλὴ ἑορτή, ἀπὸ τὴ μία ὁ ἀγώνας γιὰ τὴν ἐλευθερία καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου καὶ τοὺς εὐχήθηκε, ὑγεία, δύναμη καὶ προκοπή. Ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς γονεῖς, ἀλλὰ καὶ τὶς γιαγιάδες τῶν παιδιῶν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μίλησε γιὰ τὶς δυσκολίες τῆς ἐποχῆς καὶ τὴν ἀνάγκη τῶν παιδιῶν νὰ στηριχτοῦν κάπου. «Δὲν ἔχουμε κανένα δικαίωμα, οὔτε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, οὔτε οἱ Κυβερνήσεις, οὔτε κανένας ἄλλος, ντόπιος ἢ ξένος νὰ κόψει τὶς ρίζες μας», σημείωσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ συμπλήρωσε πὼς «ἕνα δέντρο ποὺ τοῦ κόβουμε τὶς ρίζες ἢ τὸ κλαδεύει, ὅπως θέλει, ὁ καθένας, δὲν φέρνει καρπούς, ξεραίνεται καὶ ἔτσι δὲν ἔχουμε συνέχεια. Αὐτὸ εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολεῖ ὅλους. Καλούμαστε νὰ ἀνησυχοῦμε γιὰ τὸ τί θὰ παραδώσουμε στὰ παιδιά μας. Ἡ πίστη, βέβαια, θεριεύει τὸν ἄνθρωπο, τὸν δυναμώνει». Παρομοιάζοντας τὸν ἐνθουσιασμὸ τῶν παιδιῶν μὲ τὰ γάργαρα νερὰ τῶν βουνῶν ποὺ τρέχουν ὁρμητικά, ἐπεσήμανε ὅτι «ἔχουμε ὑποχρέωση νὰ δημιουργήσουμε αὐλάκια, ὥστε τὸν ἐνθουσιασμὸ τῶν παιδιῶν νὰ τὸν κατευθύνουμε ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει πνευματικὸς πλοῦτος». Κάλεσε, ἐπίσης, τὶς γιαγιάδες καὶ τοὺς παπποῦδες νὰ στηρίζουν τὰ παιδιά τους καὶ νὰ μαθαίνουν στὰ ἐγγόνια τους νὰ πηγαίνουν στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ κάνουν τὸν σταυρό τους, χαρακτηρίζοντάς τους ἱεραπόστολους αὐτοῦ τοῦ Ἔθνους.

 

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

 

Σχολιάστε

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ κοινωνικὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας
ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Τὸ κοινωνικὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατανέμεται σὲ αὐτὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, διὰ μέσου τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Εὐποιίας, τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τῶν 81 Μητροπόλεων. Ἡ Συνοδικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει πόρους καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν τὸ ἔργο της ἐξαντλεῖται σὲ γραφειοκρατικὲς δράσεις. Μία πρότασή της ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἢ ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ νὰ δημιουργήσει σχέδιο «εἰκονικῆς αὐτοπαραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἀπὸ φωτοβολταϊκὰ ὑποστηρίξεως τῶν δομῶν τοῦ κοινωνικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» (sic), νὰ διεκδικήσει χρήματα ὑποστηρίξεως τοῦ συγκεκριμένου ἔργου ἀπὸ εὐρωπαϊκὰ κονδύλια καὶ νὰ προβεῖ σὲ συνολικὸ μακροπρόθεσμο δανεισμό, δὲν βρῆκε ἀνταπόκριση ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας. Τὰ χρήματα πολλά, τὸ ἀποτέλεσμα ἀμφίβολο καὶ ὁ δανεισμὸς ἐπαχθής, ὑπὸ δυσμενέστατες συνθῆκες.
.         Οἱ Μητροπόλεις ἔχουν τὸ δικό τους σημαντικὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ χρήματα ποὺ προσφέρουν οἱ πιστοὶ καὶ ἀπὸ τὸν ζῆλο τῶν κληρικῶν, ποὺ ἀπασχολοῦνται μὲ τὴν φιλανθρωπία. Πρακτικὰ τὸ βάρος τῆς φιλανθρωπίας τὸ ἔχει πάρει ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν. Ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου καταργήθηκε ἡ ἀστική, μὴ κερδοσκοπικὴ ἑταιρεία «Ἀλληλεγγύη», στὴν ὁποία συμμετεῖχαν, ἐξ ἠμισείας, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ Ἀρχιεπισκοπή. Στὴ θέση της ἱδρύθηκε, τὸν Ἰούλιο τοῦ 2010, ἡ Ἀστική, μὴ Κερδοσκοπικὴ Ἑταιρεία «Ἀποστολή», στὴν ὁποία μετέχει μόνον ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν. Σὲ αὐτὴν ἔπαυσε νὰ ὑπάρχει ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἑπομένως ὅλων τῶν Μητροπόλεών Της, κατὰ παραθεώρηση τοῦ Συνοδικοῦ Συστήματος, γιὰ τὸ ὁποῖο τόσα ὑπὲρ εἶχε πεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν καὶ Λεβαδείας. Ἀπὸ τότε ἔχουμε μία ἀτροφία τοῦ Συνοδικοῦ κοινωνικοῦ ἔργου καὶ μία ὑπερτροφία τοῦ κοινωνικοῦ ἔργου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς.
.         Ἡ «Ἀποστολή», ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της, διαχειρίζεται ἑκατομμύρια Εὐρώ. Οἱ Διεθνεῖς Ὀρθόδοξες Χριστιανικὲς Φιλανθρωπικὲς Ὀργανώσεις (International Orthodox Christian Charities – IOCC), μὲ ἕδρα τὴν Βαλτιμόρη τῶν ΗΠΑ, στὸ ἐνημερωτικὸ δελτίο ποὺ ἐξέδωσαν γιὰ τὶς προσφορές τους στὴν Ἑλλάδα γράφουν: «Ἀπὸ τὸ 2012 σὲ συνεργασία μὲ τὴν “Ἀποστολὴ” (τὸν ἀνθρωπιστικὸ βραχίονα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν) ἡ Ἑλληνορθόδοξη Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς καὶ οἱ Ἑλληνο – Ἀμερικανικὲς Ὀργανώσεις καὶ οἱ IOCC προσέφεραν πάνω ἀπὸ 23 ἑκατομμύρια δολάρια στὸν Ἑλληνικὸ λαό». Ἐπίσης τὸ Ἵδρυμα Jaharis ἀνακοίνωσε, στὶς 13 Ὀκτωβρίου 2017, ὅτι προσέφερε στὴν «Ἀποστολὴ» διὰ τῶν IOCC, ἕνα ἑκατομμύριο δολάρια. Ἂν ὑπολογισθοῦν καὶ οἱ ἄλλες ἰδιωτικὲς δωρεὲς καὶ ἡ βοήθεια σὲ εἶδος (τρόφιμα, ὑγειονομικὸ ὑλικό, πετρέλαιο θέρμανσης στὶς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, προγράμματα ἀγροτικῆς ἀνάπτυξης καὶ βοήθεια στοὺς πρόσφυγες καὶ στοὺς μετανάστες) τῶν IOCC, ἡ «Ἀποστολὴ» κυρίως, ἀλλὰ καὶ ἄλλες ὀργανώσεις ἔλαβαν ἀπὸ τὸ 2012 πάνω ἀπὸ 37 ἑκατομμύρια δολάρια.
.         Προϊσταμένη Ἀρχὴ τῆς «Ἀποστολῆς» εἶναι ἡ Ἀρχιεπισκοπή. Στὴν ἰστοσελίδα της ὁ ἐπισκέπτης βλέπει ἕνα ἐντυπωσιακὸ ὀργανόγραμμα χωρὶς ὀνόματα. Βλέπει ἐπίσης τὶς δράσεις της. Πολλὲς εἶναι τῆς Καρελλείου Μονάδας Ἀλτζχάϊμερ, ποὺ ἐκτείνεται σὲ πολλὲς Μητροπόλεις, ἀλλὰ ὄχι σὲ ὅλες. Γενικῶς, ἀπὸ τὶς 81 Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος βοήθεια ἐκ μέρους τῆς «Ἀποστολῆς» ἔχουν λάβει περίπου οἱ εἴκοσι. Σὲ αὐτὲς δὲν περιλαμβάνονται ὅσες ἔλαβαν πετρέλαιο θέρμανσης. Ἡ «Ἀποστολὴ» ἐνισχύει κοινωνικὰ παντοπωλεῖα, μονάδα ἀντιμετώπισης τοῦ Ἀλτσχάϊμερ, ξενώνα γιὰ ἀνήλικους ἀσυνόδευτους πρόσφυγες, τὸν παιδικὸ σταθμὸ «Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου» στὸ Δήλεσι Βοιωτίας καὶ Κέντρο Δημιουργικῆς Ἀπασχόλησης. Ἐπίσης Κέντρα Ἡμέρας Ψυχικῆς Ὑγείας εἰς Χίο, Ἱεράπετρα, Λασίθι, Κεφαλληνία καὶ Λακωνία.
.         Μὲ τὸ δεδομένο ὅτι ἡ Διαύγεια καὶ ἡ Διαφάνεια πρέπει νὰ εἶναι βασικὰ στοιχεῖα τῆς διαχείρισης κάθε κρατικοῦ καὶ ἐκκλησιαστικοῦ ὀργανισμοῦ σημειώνεται ὅτι στὴν ἰστοσελίδα τῆς «Ἀποστολῆς» οὐδὲν οἰκονομικὸ στοιχεῖο ἀναφέρεται, γιὰ καμία ἀπὸ τὶς χρήσεις, ἀπὸ τὸ 2012 ἕως καὶ τὸ 2017. Ἐπίσης δὲν ἀναφέρονται οἱ μισθοὶ ποὺ λαμβάνουν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς καὶ τὰ στελέχη της.
.         Ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἐξακολουθοῦν νὰ λειτουργοῦν κοινωνικὲς δράσεις ποὺ εἶχαν ἱδρυθεῖ ἐπὶ τῶν προκατόχων του Ἀρχιεπισκόπων, ὅπως ἐνοριακὲς στέγες γερόντων, κατακοίτων γερόντων, ἀποκαταστάσεως δυσπροσαρμόστων ἀτόμων, στέγες φιλοξενίας ἀστέγων καὶ ἐμπεριστάτων, βρεφονηπιακῶν σταθμῶν. Πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς μετατράπηκαν σὲ Ἱδρύματα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, μὲ ξεχωριστὲς διοικήσεις καὶ διαχειρίσεις, ἀλλὰ σὲ ὅλες μὲ προεδρεύοντα τὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Σήμερα λ.χ. λειτουργοῦν τὸ Ἵδρυμα Ποιμαντικῆς Ἐπιμορφώσεως, τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἵδρυμα Νεότητος καὶ Οἰκογενείας, τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἵδρυμα Βυζαντινῆς καὶ Παραδοσιακῆς Μουσικῆς. Ἔτσι ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ ἀπέκτησε μία δαιδαλώδη διοικητικὴ καὶ διαχειριστικὴ μορφή.
.         Ἐνδιαφέρουσα ἡ περίπτωση τοῦ Κέντρου Στηρίξεως τῆς Οἰκογένειας (ΚΕΣΟ). Αὐτὸ ἱδρύθηκε τὸ 1999 μὲ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ λειτούργησε ὡς Ὑπηρεσία τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς καὶ ὡς Νομικὸ Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, μὲ ἔλεγχο δηλαδὴ τοῦ Δημοσίου Ἐλεγκτικοῦ μηχανισμοῦ, ἕως τὸ 2012. Τότε μετετράπη σὲ Νομικὸ Πρόσωπο Ἰδιωτικοῦ Δικαίου καὶ σὲ Ἐκκλησιαστικὸ Ἵδρυμα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, ἀπὸ τὴν ὁποία ἐξαρτᾶται καὶ ἐλέγχεται. Τὸ ΚΕΣΟ ἕως τὸ 2012 εἶχε σημαντικὸ κοινωνικὸ ἔργο, μὲ μικρὲς λειτουργικὲς δαπάνες. Σήμερα ἔχει ἀποκτήσει ἀμειβόμενη διευθύντρια καὶ πολυάριθμο ἀμειβόμενο προσωπικὸ καὶ ἔχει ἀναπτύξει σημαντικὰ τὶς δράσεις του. Δὲν ὑπάρχει κάποιο στοιχεῖο γιὰ τὴν διαχείρισή του, γιὰ τὰ ἔσοδα καὶ τὶς δαπάνες του.
.         Τὸ ἴδιο καθεστὼς (ΝΠΙΔ) μὲ τὸ ΚΕΣΟ ὑπάρχει καὶ στὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἵδρυμα ἀτόμων μὲ σύνδρομο Ντάουν «Μαρία Κόκκορη». Αὐτὸ ἱδρύθηκε τὸ 2005, μὲ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, καὶ ἔχει ἀναπτυχθεῖ σὲ προσωπικὸ καὶ δράσεις. Ταμίας τοῦ Ἱδρύματος εἶναι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς «Ἀποστολῆς».
.         Ἕως σήμερα πακτωλὸ χρημάτων ἔλαβε ἡ «Ἀποστολή», ἀλλὰ δὲν ἔχουν ὑλοποιηθεῖ οἱ βασικὲς ἀρχικὲς ἐξαγγελίες τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου γιὰ κοινωνικὲς παρεμβάσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Στὶς 22 Ὀκτωβρίου 2008, λίγους μῆνες ἀπὸ τὴν ἀνάρρησή του στὸν Ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο, ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἱερώνυμος προσκάλεσε τοὺς δημοσιογράφους, ἦταν ἡ τελευταία φορὰ ποὺ τοὺς συνάντησε, παρὰ τὴν ὑπόσχεσή του ὅτι θὰ τοὺς συναντοῦσε μία φορὰ τὸν μήνα (…), καὶ τοὺς ἀνακοίνωσε τὰ ἄμεσα ἔργα ποὺ θὰ πραγματοποιοῦσε καὶ τὸν προϋπολογισμὸ τοῦ κάθε ἔργου:

Κέντρο φροντίδας παιδιῶν μὲ κινητικὴ ὑστέρηση (1.500.000 Εὐρώ).
Κέντρο φροντίδας αὐτιστικῶν παιδιῶν (1.500.000 Εὐρώ).
Κέντρο φροντίδας ἐπανεντάξεως νέων ἀπὸ τὰ ναρκωτικὰ (1.500.000 Εὐρώ). Σὲ αὐτὸ τὸ ἔργο εἶχε δώσει μεγάλη ἔμφαση καὶ εἶχε πεῖ ὅτι βρίσκεται σὲ ἀναζήτηση κατάλληλου χώρου.
Κέντρο κατακοίτων καὶ ἐγκαταλελειμμένων συνανθρώπων μας (3.500.000 Εὐρώ).

Οὐδὲν ὑλοποιήθηκε. Ἐπίσης δὲν ὑλοποιήθηκαν τὰ ἔργα ποὺ ἐξήγγειλε, διὰ τοῦ τότε ἐκπροσώπου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, Μητροπολίτου Μυτιλήνης Ἰακώβου, στὶς 4 Φεβρουαρίου 2009:

Κέντρο γιὰ φιλοξενία τῶν συγγενῶν καὶ ἀσθενῶν στὸ Θεαγένειο Νοσοκομεῖο Θεσσαλονίκης.
Κέντρο παιδιῶν μὲ νοητικὴ ὑστέρηση εἰς Ἄνοιξη Ἀττικῆς.
Στέγη κατακοίτων εἰς Βαρνάβα Ἀττικῆς.
Σπίτι «πόνου-hospice» γιὰ καρκινοπαθεῖς τελικοῦ σταδίου καὶ σχετικὴ σχολὴ νοσηλευτῶν – τριῶν εἰς Πεντέλη (θέση ὅπου εἶχε παραχωρηθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας γιὰ κατασκηνώσεις πρὸ ἑξήντα ἐτῶν) ἢ Βύρωνα (Καρέα).

.         Γενικὰ ἡ δεκαετία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου διακρίνεται γιὰ ἕναν οἰκονομικὸ καὶ διοικητικὸ συγκεντρωτισμὸ στὴν Ἀρχιεπισκοπή. Αὐτὸς παράγει κοσμικὴ ἰσχύ, μὲ μίαν παράλληλη αὐτονόμηση ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο στὴ διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν τῆς «Ἀποστολῆς» καὶ τῶν πολλῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων (ΝΠΙΔ) τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς. Τὸν συγκεντρωτισμὸ αὐτὸν ὁ κ. Ἱερώνυμος πέτυχε μὲ τὴ συνεργασία τῶν κυβερνήσεων τῆς δεκαετίας. Ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴ γιγάντωση τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς καὶ τῶν φορέων της αὐτὴ ὀφείλεται στὴ συνδρομὴ τῶν ἐξωτερικῶν φιλανθρωπικῶν ὀργανισμῶν, ὅπως οἱ IOCC. Σημειώνεται ὅτι ἡ δράση τοῦ κ. Ἱερωνύμου στὰ κοινωνικὰ ζητήματα καὶ σὲ ὅσα πολιτικὰ – ἐκκλησιαστικὰ τὸν ἀφοροῦν εἶναι ἀπολύτως δυσανάλογη μὲ τὸ ποιμαντικὸ καὶ ἱεραποστολικὸ ἔργο του.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

.         Σὲ ἑπτὰ συνέχειες παρουσιάστηκε τὸ ἔργο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου κατὰ τὴν διαρρεύσασα δεκαετία. Ἔργο ἐλάχιστο σὲ ἐκκλησιαστικό, ἱεραποστολικὸ καὶ λειτουργικὸ ἐπίπεδο, πλούσιο σὲ κοινωνικὸ καὶ μὲ ἐπιτυχίες καὶ ἀποτυχίες στὶς σχέσεις τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν Πολιτεία.. Στὴν δεκαετία ποὺ πέρασε ὁ κ. Ἱερώνυμος ἐγκατέλειψε φιλίες καὶ ἀνθρώπους ποὺ πορεύθηκαν μαζί του, ὅταν ἦταν Μητροπολίτης Θηβῶν, τὸν ἐξυπηρέτησαν ἢ/καὶ ὑπηρέτησαν τὰ σχέδιά του. Ἡ πρώτη καταθλιπτικὴ ἀπογοήτευση εἶναι τῶν ἀνθρώπων τοῦ Φαναρίου καὶ προσωπικὰ τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου. Συνεργάσθηκε ὁ κ. Ἱερώνυμος τόσο ἀποτελεσματικὰ μαζί του ἐναντίον τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ἔκαμε δηλώσεις τόσο εὐνοϊκὲς γιὰ τὴν παρουσία τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἑλλάδα, ὑπέγραψε τόσο εὐνοϊκοὺς ὅρους γιὰ τὸ Φανάρι καὶ ἐπαχθεῖς γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὅταν ἀνέλαβε Ἀρχιεπίσκοπος, ποὺ τώρα ὁ Πατριάρχης ἔχει πέσει ἀπὸ τὰ σύννεφα. Ὁ κ. Ἱερώνυμος εἶναι ὁ πρῶτος Ἀρχιεπίσκοπος, ποὺ τὸν ὁδήγησε στὰ πολιτικὰ δικαστήρια τῆς Ἑλλάδος.
.         Πέραν τοῦ Πατριάρχου, οἱ περιπτώσεις τῶν π. Ἀμφιλοχίου Στεργίου, Ἀντωνίου Ζαμπέλη, Μάριου Μπέγζου, Σταύρου Γιαγκάζογλου εἶναι ἐνδεικτικές τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Συνεργάστηκαν μαζί του, τὸν ἐξυπηρέτησαν σὲ καταστάσεις καὶ στὸ φτιάξιμο τῆς δημόσιας εἰκόνας του καί, ὅταν ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος, νόμιζαν ὅτι θὰ εἶναι γιὰ πάντα μαζί… Διαψεύστηκαν καὶ ἀπογοητεύθηκαν ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Διέκοψε κάθε σχέση μαζί τους, χωρὶς ἐξηγήσεις, χωρὶς ἕναν λόγο συμπαθείας καὶ εὐχαριστίας γιὰ τὰ ὅσα τοῦ εἶχαν προσφέρει.
.         Ὑπῆρξαν καὶ συνεργάτες του μὲ ἄλλη τύχη. Αὐτοὶ ἐξαπέλυαν καθημερινῶς μύδρους κατὰ τοῦ προκατόχου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ ἀνταμείφθηκαν γιὰ τὶς ὑπηρεσίες τους, μὲ τὴν τακτοποίησή τους σὲ πλουσίως ἀμειβόμενες θέσεις ΝΠΙΔ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς. Πρόσφατα ἐμφανίστηκαν καὶ ἄλλοι πρόθυμοι νὰ (ἐξ)ὑπηρετήσουν τὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Ἔτσι γίνεται πάντα. Ὅπως γράφουν οἱ Παροιμίες «οἱ φίλοι τῶν ἰσχυρῶν πολλοὶ» (Παρ. ιδ΄15).
.               Τέλος στὶς σχέσεις του μὲ τὴν Πολιτεία ὁ κ. Ἱερώνυμος, μὲ τὸν τρόπο του, πέρασε ἀπὸ τὴν Βουλὴ 31 τροπολογίες ἐπὶ τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἔχασε καὶ ὁρισμένες, ὅπως τὴν πρόσφατη τροπολογία γιὰ τὴν διοίκηση τοῦ Προσκυνήματος τῆς Τήνου, αὐτὴν ποὺ ἀπαγορεύει σὲ ἰδιῶτες νὰ συμμετέχουν σὲ ἐκκλησιαστικὰ ΝΠΔΔ, ποὺ ἔχουν σκοπὸ τὸ κέρδος, αὐτὴν ποὺ ἐπιβάλλει νὰ ἀξιολογοῦνται οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ὑπάλληλοι ὅπως οἱ ἄλλοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, καθὼς καὶ τὸν περιορισμὸ διορισμοῦ ἱερέων. Κέρδισε τὴν ἀντικατάσταση τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας κ. Ν. Φίλη ἀπὸ τὸν κ. Γαβρόγλου, ποὺ μοιάζει μὲ τὸν κ. Ἱερώνυμο στὸν τρόπο δράσης, ἀλλὰ ἔχει τὶς ἴδιες ἀπόψεις μὲ τὸν προκάτοχό του Ὑπουργό. Ὁ κ. Ἱερώνυμος ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι συνεχιστὴς τῆς σχολῆς τοῦ προκατόχου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφεὶμ (Τίκα), τὴν ὁποία ἀκολουθοῦν καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς χειροτονηθέντες ἀπὸ αὐτὸν Μητροπολίτες. Περιορισμένη ποιμαντικὴ καὶ ἱεραποστολικὴ δράση καὶ ἐπιδίωξη ἐπιρροῆς στὴν κοσμικὴ ἐξουσία – ἐκτελεστική, νομοθετική, δικαστικὴ – καὶ στὰ ΜΜΕ.-

,

Σχολιάστε

ΟΙ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΑΡΧΙΕΠ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄ – Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ διορθόδοξες σχέσεις ἐπὶ Ἱερωνύμου Β´
– Ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Οἱ διορθόδοξες καὶ οἱ διαχριστιανικὲς σχέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴ δεκαετία τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου ἔχουν, ὡς κύριο σημεῖο ἀναφορᾶς, τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη. Πέραν αὐτοῦ τοῦ γεγονότος γενικὰ ὑπῆρξε ἐκ μέρους του ἐσωστρέφεια. Εἶναι βεβαίως ἡ ἡλικία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, εἶναι καὶ ὁ τρόπος τῆς ζωῆς του καὶ τὸ μοίρασμα τοῦ χρόνου του μεταξὺ Ἀθηνῶν, Ζάλτσας καὶ Οἰνοφύτων.
.             Ἐνδεικτικὴ τῆς ἐσωστρέφειας εἶναι ἡ δραστηριότητα τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Διορθοδόξων καὶ Διαχριστιανικῶν Σχέσεων, κατὰ τὴν πρόσφατη Συνοδικὴ περίοδο Σεπτεμβρίου 2016 – Αὐγούστου 2017. Αὐτὴ καθ’ ὅλον τὸ ἔτος συνεδρίασε δύο φορές, τὴν 7η Φεβρουαρίου 2017 καὶ τὴν 17η Μαΐου 2017. Στὴν πρώτη της συνεδρίαση ἀναγνώσθηκαν ἢ ἔλαβαν τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς γνώση ἐπιστολῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων «εὐχετηρίου κάρτας τοῦ Πάπα στὸν Ἀρχιεπίσκοπο γιὰ τὰ Χριστούγεννα τοῦ 2016». Ἐπίσης ἀναγνώσθηκε ἡ πρόσκληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τοῦ Κάντερμπουρι Justin Welby πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο νὰ τὸν ἐπισκεφθεῖ στὸ Ἀνάκτορο τοῦ Λάμπεθ, ποὺ εἶναι ἡ ἐπίσημη κατοικία του στὸ Λονδίνο. Ἐπίσης συζητήθηκαν ἢ/καὶ ἐγκρίθηκαν τυπικὲς συμμετοχὲς σὲ διαχριστιανικὲς συναντήσεις.
.             Στὴ δεύτερη συνεδρίαση «ἀσχολήθηκε» μὲ ἐκθέσεις τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὶς διάφορες διαχριστιανικὲς συναντήσεις καὶ μὲ τὴν εἰσήγηση – ἀξιολόγηση ὑπὸ τοῦ Μητρ. Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριὴλ «περὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας περὶ τοῦ κειμένου τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας: Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὸν λοιπὸν Χριστιανικὸν Κόσμον» (sic). Ἐπίσης «ἀσχολήθηκε» μὲ τὴν ἀναφορὰ τοῦ Ἀρχιμανδρίτη κ. Χρυσοστόμου Πήχου (διαβιβασθεῖσα διὰ τοῦ Σεβ. Μητρ. Παροναξίας κ. Καλλινίκου), ποὺ ἀφορᾶ τὴν «Κατάγνωσιν Ἐτεροδιδασκαλιῶν» τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου. Ἀσχολήθηκε ἐπίσης μὲ τὴν εἰσήγηση – ἀξιολόγηση ὑπὸ τοῦ Σεβ. Μητρ. Δημητριάδος περὶ τοῦ κειμένου τοῦ Συμβουλίου Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν (ΚΕΚ) διὰ τὸ μέλλον τῆς Εὐρώπης. Στὰ πεπραγμένα ἀναφέρονται ἐπίσης πολλὲς δράσεις τοῦ Γραμματέα τῆς Ἐπιτροπῆς, Ἀρχιμ. Ἰγνατίου Σωτηριάδη, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὑλοποιήσεις ταξιδίων στὸ ἐξωτερικὸ κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, ποὺ εἶχαν ὁρισθεῖ ἐκπρόσωποι σὲ συναντήσεις καὶ ἐπιτροπές.
.             Τὸ ἐρώτημα, ποὺ εὐλόγως τίθεται, εἶναι ἂν μέσα σὲ ἕνα χρόνο, καὶ σὲ δύο συνεδριάσεις εἶναι δυνατὸν τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Διορθοδόξων καὶ Διαχριστιανικῶν Σχέσεων νὰ ἀσχοληθοῦν σοβαρὰ καὶ σὲ βάθος μὲ τόσα θέματα καὶ ἂν ἑπομένως, πέραν τῆς γραφειοκρατικῆς διεκπεραίωσης, παρήγαγαν κάποιο οὐσιαστικὸ ἔργο. Ὅπως ἐπίσης ἂν τὰ τόσα ταξίδια σὲ περίοδο λιτότητας, πέραν τῆς παρουσίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἔχουν κάποιο θετικὸ ἀποτέλεσμα καὶ ἂν οἱ Ἐκθέσεις ἀπὸ τοὺς λίγους ποὺ γράφουν γιὰ τὴ συμμετοχή τους σὲ Ἐπιτροπὲς ἢ ἐκδηλώσεις, μελετῶνται ἀπὸ τὰ μέλη τῆς ΔΙΣ, ἢ τίθενται στὰ ράφια…
.             Ἀντίδοτο στὴν τάση ἀπομονώσεως καὶ ἐνδοστρεφείας τῶν Ἀθηνῶν ἀποτελεῖ ἡ παρουσία καὶ ἡ δραστηριότητα τοῦ Γραφείου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὶς Βρυξέλλες. Μὲ τὴ συμμετοχὴ σὲ διεθνῆ συνέδρια καὶ σεμινάρια, στὴν ἕδρα τῆς Ε.Ε. καὶ ἀλλοῦ, ἀκούγονται οἱ ἀπόψεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Πραγματοποιοῦνται ἐπίσης σημαντικὲς γιὰ τὴν Ἑλλάδα συναντήσεις μὲ πολιτικοὺς καὶ ἐκκλησιαστικοὺς παράγοντες τῶν χωρῶν μελῶν, καθὼς καὶ μὲ παράγοντες τῆς Ε.Ε. Ἐπίσης διὰ συνεντεύξεων, ἀρθρογραφίας, συνεδρίων καὶ διὰ τῆς ἰστοσελίδας τοῦ Γραφείου ἐνημερώνεται ἡ εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη περὶ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
.             Ὡς πρὸς τὰ ἐπίσημα ταξίδια σὲ ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἦταν φειδωλός. Καὶ ὡς πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους μπορεῖ νὰ δέχθηκε τὴν πρόσκληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τοῦ Κάντερμπουρι νὰ τὸν ἐπισκεφθεῖ, ἀλλὰ τελικὰ δὲν πῆγε ὁ ἴδιος, ἀλλά, ἐκ μέρους του ἀντιπροσωπεία…Τὴν ἀποτελοῦσαν οἱ Μητροπολίτες Ἰλίου Ἀθηναγόρας, καὶ Νέας Ἰωνίας Γαβριήλ, ὁ Κων. Δήμτσας, ὁ Γραμματέας τῆς Ἐπιτροπῆς, Ἀρχιμ. Ἰγνάτιος Σωτηριάδης καὶ ὁ Διάκονος Ἀλέξιος Κουρτέσης…. Ἐξ ἄλλου, στὶς 16 Ἀπριλίου 2016, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, μαζὶ μὲ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο καὶ τὸν πρωθυπουργὸ κ. Τσίπρα, παρέστησαν στὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα Φραγκίσκου στὴ Μόρια Λέσβου…

 Ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη

.             Ἐν ὄψει τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη ὁ κ. Ἱερώνυμος συμμετέσχε στὴ συνάντηση τῶν Πρωθιεραρχῶν, στὴν Κωνσταντινούπολη, ἀπὸ τὶς 6 ἕως τὶς 9 Μαρτίου 2014. Κατ’ αὐτὴν ἀποφασίστηκε ἡ διοργάνωση τῆς Πανορθόδοξης Συνόδου στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 2016. Ἀπὸ τὴ συνάντηση αὐτὴ τῶν Πρωθιεραρχῶν ἀπουσίασαν ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τσεχίας καὶ Σλοβακίας. Ἀντίθετα, ὁ κ. Ἱερώνυμος ἀπουσίασε «διὰ προσωπικοὺς λόγους», ἀπὸ τὴ συνάντηση τῶν Πρωθιεραρχῶν στὸ Σαμπεζί, ἀπὸ 21 ἕως 28 Ἰανουαρίου 2016, ποὺ ἔγινε πάλι ἐν ὄψει τῆς Συνόδου. Κατ’ αὐτὴν ἀποφασίστηκε ἡ Σύνοδος νὰ διεξαχθεῖ στὴν Κρήτη καὶ ὄχι στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἀπὸ τὴν ἐν λόγῳ συνάντηση ἀπουσίασαν ἐπίσης ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας «διὰ λόγους ὑγείας».
.             Μὲ τὴ συμμετοχή του στὶς ἀποφάσεις περὶ τοῦ τρόπου διεξαγωγῆς τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη καί, ἐπίσης μὲ τὴ συμμετοχὴ τὴ δική του καὶ τῆς ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος ἔχει τὸ μέρος τῆς ἱστορικῆς εὐθύνης ποὺ τοῦ ἀναλογεῖ στὰ ὅσα ἀντιεκκλησιολογικὰ καὶ κατὰ παράβαση Ἱερῶν Κανόνων συνέβησαν κατ’ αὐτήν. Τὰ ἀποφασισθέντα ἀπὸ τοὺς Προκαθημένους περὶ τῆς συνθέσεως τῆς Συνόδου καὶ περὶ τοῦ τρόπου λήψεως τῶν ἀποφάσεων σὲ Αὐτήν, καθὼς καὶ ἡ ἐκ μέρους ὅσων ἔλαβαν μέρος παραθεώρηση τοῦ γεγονότος ὅτι δὲν συμμετέσχον τέσσερα Πατριαρχεῖα, μὲ πολυπληθὲς ποίμνιο, τὴν μετέτρεψαν σὲ μία ἁπλῶς «διευρυμένη Σύνοδο».
.             Ἡ Σύνοδος ὀνομάστηκε ἀπὸ τὸ Φανάρι «Μεγάλη» καὶ «Ἁγία». Γιὰ νὰ ὀνομασθεῖ ἔτσι μία Σύνοδος, πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται σὲ ὁρισμένα βασικὰ στοιχεῖα, ὅπως εἶναι, πέραν τῆς συμμετοχῆς, τὰ ἀποτελέσματά Της καὶ οἱ ἀποφάσεις ποὺ ἐλήφθησαν. Τὰ ἀποτελέσματα δὲν εἶχαν τίποτε τὸ ἰδιαίτερο, ὥστε νὰ χαρακτηρισθοῦν ὅτι πραγματοποίησαν μίαν ἱστορικὴ «τομὴ» στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ οἱ ἀποφάσεις ποὺ ἐλήφθησαν ἦσαν ἀπὸ οὐδέτερες ἕως ἀρνητικὲς γιὰ τὴν αὐτοσυνειδησία τῶν μελῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
.                Ἐν ὄψει τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συνεδρίασε στὶς 24 καὶ 25 Μαΐου 2016. Τὰ ἀξιοσημείωτα ἀπὸ τὶς δύο συνεδριάσεις ἦσαν πρῶτον ἡ, διὰ λόγους συνειδήσεως, ἄρνηση συμμετοχῆς Μητροπολιτῶν, ὡς μελῶν τῆς ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴ Σύνοδο καὶ δεύτερον οἱ ἀποφάσεις, ποὺ ἐλήφθησαν, γιὰ προτάσεις ἐπὶ τῶν κειμένων. Μεταξὺ τῶν ἀποφάσεων ἦταν πὼς γιὰ νὰ ἀρχίσει ἡ Σύνοδος -καὶ ἑπομένως νὰ συμμετάσχει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος- θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξει πρῶτον ὁμόφωνη, τῶν δεκατεσσάρων Πατριαρχείων καὶ Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ἔγκριση τοῦ Κανονισμοῦ Ὀργάνωσης καὶ Λειτουργίας τῆς Συνόδου καὶ δεύτερον νὰ ὑπάρξει ἐπίσης ὁμόφωνη ἔγκριση τοῦ κειμένου περὶ τῶν κωλυμάτων τοῦ γάμου. Τὸ λυπηρὸ γεγονὸς ἦταν ὅτι κατὰ τὴν ἔναρξη τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος δὲν κατέθεσε τὶς ἐπὶ τοῦ διαδικαστικοῦ προτάσεις τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία συμμετέσχε κανονικὰ στὴ Σύνοδο, παρὰ τὸ ὅτι Αὐτὴ ἔπασχε διαδικαστικά, μὲ βάση τὰ ὅσα εἶχαν συμφωνηθεῖ ἀπὸ τοὺς Προκαθημένους…
.             Τὸ κυριότερο θέμα τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη ἦταν αὐτὸ τῆς αὐτοσυνειδησίας τῶν Ὀρθοδόξων. Εἶναι Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ ἡ Ἐκκλησία; Αὐτὴ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη; Ἂν εἶναι Μία ἡ Ἐκκλησία καὶ Αὐτὴ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη, οἱ ἄλλοι ἑτερόδοξοι Χριστιανοὶ τί ἀποτελοῦν; Ἂν ἀποτελοῦν «Ἐκκλησίες» τότε δὲν εἶναι Μία ἡ Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἰσχύει «ἡ θεωρία τῶν κλάδων» καὶ ὁ σχετικισμός, ἄποψη ποὺ καλλιεργεῖται στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν.
.            Ἐπὶ τοῦ θέματος ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔλαβε τὴν ἀπόφαση νὰ προτείνει τὴν ἀκόλουθη διατύπωση: «Κατὰ τὴν ὀντολογικὴ φύση τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἑνότητά της εἶναι ἀδύνατο νὰ διαταραχθεῖ. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία γνωρίζει τὴν ἱστορικὴ ὕπαρξη ἄλλων χριστιανικῶν ὁμολογιῶν καὶ κοινοτήτων, ποὺ δὲν βρίσκονται σὲ κοινωνία μαζί της…» (Βλ. σχ. Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου «Ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη, ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι, 2017, σελ. 48). Ἡ διὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου ἀνωτέρω πρόταση δὲν ψηφίστηκε. Ἡ τελικὴ διατύπωση τοῦ κειμένου τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη ἦταν: «Κατὰ τὴν ὀντολογικὴ φύση τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἑνότητά της εἶναι ἀδύνατο νὰ διαταραχθεῖ. Παρὰ ταῦτα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀποδέχεται τὴν ἱστορικὴ ὀνομασία τῶν ἄλλων ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν, οἱ ὁποῖες δὲν ἔχουν κοινωνία μαζί της….» (Βλ. ἀνωτ. σελ. 49)
.             Τὸ ζήτημα ποὺ τίθεται ὡς πρὸς τὶς προτάσεις ποὺ ἔθεσε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στὴ Σύνοδο καὶ δὲν ἔγιναν ἀποδεκτὲς εἶναι ἂν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ Μητροπολίτες ποὺ συμμετέσχον σ’ Αὐτὴν παρέβησαν τὸ Συνοδικὸ σύστημα λειτουργίας τῆς Ἱεραρχίας. Ἡ Ἱεραρχία πῆρε τὶς ἀποφάσεις της καὶ δὲν ἐξουσιοδότησε τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τοὺς Μητροπολίτες ἐκπροσώπους Της νὰ ἐγκρίνουν κείμενα ποὺ Αὐτὴ δὲν δέχθηκε. Οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη δὲν ἦσαν ad referendum, δηλαδὴ ὑπὸ τὴν ἔγκριση τῶν Συνόδων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἑπομένως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους Μητροπολίτες, πῆραν τὴν πρωτοβουλία καὶ δέσμευσαν τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀποφάσεις, στὶς ὁποῖες δὲν συμφώνησε ἡ Ἱεραρχία Της. Εἶναι ἕνα σοβαρὸ ζήτημα αὐτὸ γιὰ τὸ πῶς διοικεῖται ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.
.             Ἄλλο ζήτημα, ποὺ ἀποφασίστηκε στὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ἀπόφασή Της δὲν ἀκολούθησε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ἦταν γιὰ τὶς Μητροπόλεις τῶν «Νέων Χωρῶν». Στὴν ὁμόφωνη ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας ἐπὶ τοῦ κειμένου τῆς Συνόδου «Τὸ Αὐτόνομον καὶ ὁ τρόπος Ἀνακηρύξεως αὐτοῦ» τονίζεται: «Ὑπάρχει σοβαρὸς προβληματισμὸς περὶ τοῦ θέματος τοῦ “Αὐτονόμου”… Ἐπειδὴ πίσω ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦτο ὑποκρύπτονται διάφορες σκοπιμότητες, προτείνεται νὰ προστεθῆ ἡ ἀκόλουθη παράγραφος: «Ἐκκλησιαστικαὶ Ἐπαρχία περὶ τῶν ὁποίων ἐξεδόθη Πατριαρχικὸς Τόμος ἢ Πράξις δὲν δύνανται ἵνα αἰτήσωνται τὴν χορήγησιν αὐταῖς αὐτονομίας, διατηρουμένου ἀπαρασαλεύτως τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος…».
.             Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος δὲν δέχθηκε τὴν προσθήκη. Προφορικῶς μόνον εἶπε ὅτι σέβεται τὸ ἰσχῦον καθεστὼς στὶς Μητροπόλεις τῶν «Νέων Χωρῶν». Μὲ Δελτίο Τύπου ὅμως τὸ Φανάρι ἔδειξε ὅτι συνεχίζει τὴν ἴδια γραμμή, ποὺ ἐγκαινίασε ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀμέσως μόλις ἐξελέγη, τῆς εὐθείας δηλαδὴ ἀμφισβητήσεως τοῦ ἰσχύοντος ἀπὸ τὸ 1928 ἐκκλησιαστικοῦ καθεστῶτος τῶν Μητροπόλεων τῆς Ἠπείρου, τῆς Μακεδονίας, τῆς Θράκης καὶ τῶν νήσων τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου, ὅπως τὸ σεβάστηκαν ὅλοι οἱ προκάτοχοί του. Στὴν κρίσιμη αὐτὴ περίπτωση ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μποροῦσε νὰ θέσει βέτο καὶ νὰ ἐπιμείνει στὴν ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας, μὴ ἀποδεχόμενος τὴν προφορικὴ δήλωση τοῦ Πατριάρχου. Ἐφ᾽ ὅσον οἱ ἀποφάσεις ἔπρεπε νὰ ἦσαν ὁμόφωνες, τὸ κείμενο τοῦ Φαναρίου γιὰ τὸ Αὐτόνομο δὲν θὰ περνοῦσε, ἂν δὲν ὑποχωροῦσε ὁ Πατριάρχης καὶ δὲν προσετίθετο ἡ παράγραφος ποὺ ζήτησε ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἴδιο βεβαίως ἴσχυε καὶ στὰ ἄλλα θέματα ποὺ ἀποφάσισε ἡ Ἱεραρχία καὶ ἀπορρίφθηκαν. Σημειώνεται ὅτι στὰ θέματα ποὺ τὸν ἐνδιέφεραν ἔθεσε θέμα βέτο ὁ Πατριάρχης Ρουμανίας καὶ οἱ προτάσεις του ἔγιναν τελικὰ δεκτές.-

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Συνοδικὸ σύστημα
ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου Β´ (Λιάπη)

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, εἶχε ἀναλάβει τὸν ρόλο τοῦ διαπρυσίου κήρυκα τοῦ Συνοδικοῦ Συστήματος διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας. Ὡς μανιφέστο του μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ἡ ὁμιλία του τὴν 1η Δεκεμβρίου 2001 στὸ πνευματικὸ κέντρο τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἀναλήψεως Βόλου. Τὴν ὁμιλία του, λόγῳ ἀπουσίας του, ἀνέγνωσε ὁ ἐκ τῶν στενῶν συνεργατῶν του καὶ σήμερα Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς π. Ἀδαμάντιος Αὐγουστίδης καὶ δημοσίευσε τὸ περιοδικὸ «Σύναξη» (Τεῦχος 82, Ἀπριλίου – Ἰουνίου 2002, σελ. 12-18).
.         Τὸ πρῶτο σημεῖο, ποὺ τονίζει ὁ κ. Ἱερώνυμος εἶναι πὼς «ὅταν λέμε συνοδικὸ σύστημα δὲν ἐννοοῦμε ἀσφαλῶς ἐκεῖνο τὸ ἐπίπλαστο, ποὺ ἀσκεῖται στὶς μέρες μας στὸ ἐπίπεδο τῆς Ἱεραρχίας ἢ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ ἐκεῖ, προχωρεῖ στὴν Ἐπισκοπή, κατεβαίνει στὴν ἐνορία καὶ στὴν κοινότητα καὶ ἐμπνέει τὸ Μοναστήρι». Τὸ σύστημα ποὺ ὁραματίσθηκε τότε ὁ κ. Ἱερώνυμος δὲν ἔχει σχέση μὲ τὰ δέκα χρόνια Ἀρχιεπισκοπίας του. Καμία ἐφαρμογή του εἰς ἱερεῖς, ἐνορίες καὶ πιστούς.
.         Τὸ δεύτερο σημεῖο τοῦ μανιφέστου τοῦ κ. Ἱερωνύμου εἶναι ὁ τρόπος σύγκλησης τῆς Ἱεραρχίας καὶ ἐκλογῆς Ἀρχιερέων. Μὲ ἀπόλυτο ὕφος ἐπισημαίνει: «Σήμερα δν πρέπει ν εμαστε περήφανοι γι τν τρόπο κλογς τν ρχιερέων. Εναι διαβλητς κα ναξιόπιστος. Εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνει κάτι τὸ ταχύτερο δυνατὸ πρὸς τὸ καλύτερο». (Σημ. Ὁ τονισμὸς τοῦ ὑπογράφοντος). Καὶ ἐξηγεῖ ὅτι ὁ τρόπος τῆς ἐκλογῆς εἶναι τέτοιος ποὺ «νικάει ὁ φόβος καὶ πνίγεται ἡ ἐλευθερία τῶν ψηφοφόρων Ἀρχιερέων». Γράφει:
.         «Καὶ ἐδῶ δυστυχῶς νικάει ὁ φόβος καὶ πνίγεται ἡ ἐλευθερία. Ποῦ; Στὴν κρισιμότερη δομὴ τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ στὴ σύναξη ὅλου τοῦ σώματος τῆς Ἱεραρχίας. Οἱ ὑπερήλικες δὲν θὰ ψηφίσουν ἐλεύθερα, γιατί φοβοῦνται ὅριο ἡλικίας. Οἱ ἐπιθυμοῦντες μετάθεση δὲν θὰ ψηφίσουν ἐλεύθερα, γιατί φοβοῦνται ὅτι θὰ παραμείνουν μακριὰ ἀπὸ τὸ κέντρο στὴν ἐπαρχία, ποὺ ἤδη κουράστηκαν νὰ ποιμαίνουν. Οἱ “πάτρωνες” δὲν θὰ ψηφίσουν ἐλεύθερα, γιατί πρέπει νὰ κάνουν τὶς συναλλαγές τους γιὰ τὴν ἐξασφάλιση ψήφων γιὰ τοὺς ἡμετέρους. Ἀλλὰ καὶ ἡ κεντρικὴ διοίκηση ἔχει καὶ αὐτὴ τὸν τρόπο ἐξασφαλισμένο, ὥστε νὰ πνιγεῖ ἡ ἐλευθερία καὶ νὰ ἐπιβληθεῖ ὁ φόβος. Ἔτσι γίνονται κατ’ ἰδίαν συναντήσεις, συζητήσεις, συναλλαγές. Ἔπειτα οἱ ἐκλέκτορες Ἀρχιερεῖς δὲν ψηφίζουν μὲ σταυρό, ἀλλὰ γράφοντας στὸ δελτίο τὰ στοιχεῖα τοῦ ὑποψηφίου μὲ τὸ χέρι τους. Ἔτσι ὁ γραφικὸς χαρακτήρας εἶναι ἀψευδὴς μάρτυρας στὰ χέρια τῆς γραμματείας. Ἀγαπητοί μου, καθὼς ἀκούγονται αὐτὲς οἱ παρατηρήσεις καὶ περιγραφὲς ἀλλοιώσεως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ γεγονότος ὅλοι μας εἴχαμε τὴν αἴσθηση ὅτι συμφωνοῦμε πὼς ατ δν ταιριάζουν στν ρθόδοξη κκλησία, λλ σ μία “κκλησία” πο χει καταστε δεολογία». (Σημ. Οἱ ὑπογραμμίσεις τοῦ ὑπογρ.).
.           Στὰ δέκα χρόνια της Ἀρχιεπισκοπίας τοῦ κ. Ἱερωνύμου ἔχουν γίνει ἐκλογὲς εἴκοσι ἐννέα (29) ἐπαρχιούχων Μητροπολιτῶν. Ὅλες ἔγιναν μὲ τὸ σύστημα ἐκλογῆς γιὰ τὸ ὁποῖο «δὲν πρέπει νὰ εἴμαστε ὑπερήφανοι», καὶ τὸ ὁποῖο, ἀπὸ τὸ 2001, «ἦταν ἀναγκαῖο νὰ γίνει τὸ ταχύτερο κάτι πρὸς τὸ καλύτερο». Στὶς ἐκλογὲς καὶ οἱ συζητήσεις γίνονται, καὶ ζυμώσεις διεξάγονται καὶ ἡ θέληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου προωθεῖται καὶ ἐπιχειρεῖται νὰ ἐπιβληθεῖ στοὺς Ἀρχιερεῖς καὶ τὰ ψηφοδέλτια πάντοτε γράφονται. Ὁ κ. Ἱερώνυμος ἔφτασε στὸ σημεῖο δημόσια νὰ ἐξαγγείλει τοὺς «ἐκλεκτούς» του σὲ δύο Μητροπόλεις, παραβιάζοντας ἀκόμη καὶ τὸ ἰσχῦον Συνοδικὸ σύστημα ἐκλογῆς Ἀρχιερέων.
.       Γιὰ τὸ Συνοδικὸ σύστημα, ὅπως τὸ ἐξήγγειλε τὸ 2001 ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, ἀπαιτεῖται «ἐλευθερία πνεύματος καὶ ἤθους», ποὺ δὲν ὑπάρχει ὅταν «ὁ κόσμος, ποὺ ἄλλα φρονεῖ, καὶ ἄλλα ἐπιβάλλει, γιατί εἶναι μέσα στὰ ὅρια καὶ στὰ τείχη μας». Μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἀρχῶν τοῦ κόσμου ὁ, τότε, Μητροπολίτης Θηβῶν γράφει ὅτι εἶναι «ἡ ἐπικοινωνία καὶ ὁ σύνδεσμός μας μὲ οἰκονομικὰ ἰσχυρούς, ληστὲς τοῦ ἱδρώτα τῶν πτωχῶν, ποὺ γίνονται ὁμοτράπεζοι καὶ σύμβουλοί μας στὰ πράγματα καὶ τὶς ὑποθέσεις τῆς Ἐκκλησίας». (Σήμ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.). Στὶς 6 Μαρτίου 2018 ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος ἀνακοίνωσε τὴ δημιουργία «Συμβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς», ἡ ὁποία, ὅπως ἀνέφερε, «θὰ συνεδριάζει ὑπὸ τὴν Προεδρία του καὶ θὰ ἔχει ὡς σκοπὸ τὴν ὀραματική, προγραμματική, τεχνοκρατικὴ καὶ στρατηγικὴ ὑποστήριξη καὶ ὑποβοήθηση τοῦ ἔργου τῆς “Ἀποστολής”. Μιλώντας πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ὁ κ. Ἱερώνυμος τὰ εὐχαρίστησε γιατί παρὰ τὶς πολλὲς ἐπαγγελματικές τους ὑποχρεώσεις θὰ συμβάλουν στὸ ἔργο τῆς “Ἀποστολής” καὶ τῆς Ἐκκλησίας γενικότερα». (Σήμ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.). Τὰ μέλη τῆς ὑπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο «Συμβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς» εἶναι, οἱ: Σπυρίδων Θεοδωρόπουλος – Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου Ἑλληνικῶν Βιομηχανιῶν καὶ Πρόεδρος καὶ Διευθύνων Σύμβουλος τῆς Chipita Α.Ε., Νικόλαος Καραμούζης – Πρόεδρος τοῦ Δ.Σ. τῆς Eurobank, Ἀχιλλέας Κωνσταντακόπουλος – Πρόεδρος τῆς ΤΕ.ΝΕΣ. Α.Ε. (Κόστα Ναβαρίνο) καὶ μὲ πολλὲς ἄλλες ἐπιχειρηματικὲς δραστηριότητες, Χρῆστος Μεγάλου – Διευθύνων Σύμβουλος τῆς Τραπέζης Πειραιῶς, Ἀλεξάνδρα Παπαλεξοπούλου – τῆς ΤΙΤΑΝ Α.Ε., καὶ Μιχαὴλ Τσαμὰζ – Πρόεδρος καὶ Διευθύνων Σύμβουλος τῆς Ο.Τ.Ε. Α.Ε. Καθόλου κακὸ ἡ συνεργασία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ ἐγνωσμένης ἀξίας ἐπιχειρηματίες, ἀλλὰ μία χαώδης ἀπόσταση ὑπάρχει ἀπὸ τὸ 2001 καὶ τὸν χαρακτηρισμὸ τῶν οἰκονομικὰ ἰσχυρῶν ὡς «ληστῶν τοῦ ἱδρώτα τῶν πτωχῶν».
.         Σημειώνεται ὅτι μὲ Δελτίο Τύπου, ἐνημερώθηκε ὁ πιστὸς λαὸς ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τίμησε μὲ τὸ παράσημο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς τὸν Διευθύνοντα Σύμβουλο τῆς Ἑταιρείας Ἠλεκτρονικῶν Στοιχηματισμοῦ καὶ Παιγνίων (B2B Gaming Services) κ. Γαβριὴλ Χαλεπλῆ. Ὁ λόγος τῆς παρασημοφορίας τοῦ ἐν λόγῳ ἐπιχειρηματία εἶναι ὅτι ἡ ἑταιρεία του «προσφέρει σημαντικὴ στήριξη στὸ Ἵδρυμα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς “Μαρία Κόκκορη”, τὸ ὁποῖο φιλοξενεῖ κορίτσια μὲ νοητικὴ ὑστέρηση καὶ σύνδρομο ντάουν». Ἡ δραστηριότητα τῆς ἑταιρείας τοῦ κ. Χαλεπλῆ εἶναι στὸν ἠλεκτρονικὸ στοιχηματισμὸ ποδοσφαιρικῶν καὶ ἄλλων ἀγώνων, καθὼς καὶ σὲ παιχνίδια καζίνο καὶ χαρτοπαιγνίου. Ὅταν ἑταιρεῖες στοιχημάτων διαφημίζονται στὰ ΜΜΕ, ὑπάρχει ἡ κατὰ νόμον προσθήκη ὅτι, γιὰ ὅποιον στοιχηματίζει, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ἐθισμοῦ καὶ ἀπώλειας τῆς περιουσίας του… Κατὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ποὺ ἀπαγορεύουν τὰ τυχερὰ παιχνίδια, καὶ τὴ λογική τοῦ τότε Μητροπολίτη Θηβῶν κ. Ἱερωνύμου εἶναι ἀπορριπτέα ἡ προσφορὰ καὶ ἡ βράβευση τοῦ ἐν λόγῳ ἐπιχειρηματία, ἀφοῦ τὰ κέρδη του εἶναι προϊὸν τζόγου καὶ «τοῦ ἱδρώτα τῶν φτωχῶν»…
.       Τὸ 2000 καὶ σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ὁ τότε Μητροπολίτης Θηβῶν (Σημ. Ἡ ἐπιστολὴ φέρει ἡμερομηνία 7/1/2000) τονίζει σὲ γενικὲς γραμμὲς αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται καὶ στὸ μανιφέστο του, περὶ τοῦ τρόπου ἐκλογῆς τῶν Μητροπολιτῶν. Ἐπικεντρώνεται κυρίως στὸν τρόπο τῆς ψηφοφορίας καὶ τὴν κατάργηση τῆς ἀναγραφῆς τῶν ὀνομάτων τῶν ὑποψηφίων στὸ ψηφοδέλτιο, διότι, ὅπως γράφει, «Τοιουτοτρόπως θὰ ἀποφευχθοῦν φοβίαι, πιέσεις, συναλλαγαί. βούλησις το κλέκτορος δν θ χειραγωγεται κα πρ πάντων να ερ καθκον θ πάψη ν γίνεται φορμ διασυρμο τς κκλησίας». (Σημ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.). Σύμφωνα μὲ τὰ ὅσα διακήρυξε ὁ τότε Μητροπολίτης Θηβῶν κ. Ἱερώνυμος ὁ διασυρμὸς τῆς Ἐκκλησίας συνεχίζεται, δέκα χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος.
.         Σὲ ἄλλο σημεῖο τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἰανουαρίου 2000 ὁ τότε Μητροπολίτης Θηβῶν κατέκρινε τὴ σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν πλήρωση κενῶν Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν. Στὰ δέκα χρόνια της Ἀρχιεπισκοπίας του οἱ ἔκτακτες συγκλήσεις τῆς Ἱεραρχίας συνεχίζονται, συνήθως μὲ ἀκαδημαϊκὰ καὶ ἄνευ σημασίας θέματα, ποὺ συμπληρώνουν τὴν πραγματοποίηση ἀρχιερατικῶν ἐκλογῶν.
.         Ζητήματα λειτουργίας τοῦ Συνοδικοῦ Συστήματος προέκυψαν καὶ προκύπτουν στὴ διαδικασία διεξαγωγῆς τῶν συνεδριάσεων τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τῆς Ἱεραρχίας. Ἕνα παράδειγμα. Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2009 ἦρθε τὸ ζήτημα τῶν σχέσεων τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν Πολιτεία καὶ ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Χρυσόστομος παραπονέθηκε στὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Τοῦ εἶπε: «Μᾶς καλέσατε ἀργὰ Μακαριώτατε, ἔχετε ἤδη ἀποφασίσει καὶ γιὰ τὴν ΕΤΑΚ καὶ γιὰ τὸν ΑΣΕΠ. Ἐμεῖς τώρα τί νὰ ποῦμε; Ὅτι κακῶς ἔτσι ἀποφασίσατε; Μᾶς φέρνετε σὲ δύσκολη θέση». Σημειώνεται ὅτι μετὰ ἀπὸ λίγες ἡμέρες, ἀπὸ τότε ποὺ ἔφερε τὰ τετελεσμένα στὴν Ἱεραρχία, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ συγκεκριμένα στὶς 3 Ἰανουαρίου τοῦ 2010, παρέστη στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο, προσκεκλημένος τοῦ πρωθυπουργοῦ Γ.Α. Παπανδρέου. Ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ πρωθυπουργοῦ Ἁλ. Τσίπρα καὶ λόγῳ τῶν πολλῶν θεμάτων ποὺ ἀνεφύησαν καὶ ὑπάρχουν, ὑπῆρξαν ἀρκετὲς συναντήσεις τῶν δύο ἀνδρῶν. Σὲ ὁρισμένες ἀπὸ αὐτὲς ὁ κ. Ἱερώνυμος συνοδευόταν ἀπὸ Μητροπολίτες.
.         Οἱ συνεδριάσεις τῆς Ἱεραρχίας εἶναι ὅπως πάντα, ἑνὸς ζωντανοῦ ὀργανισμοῦ. Πάντα ὑπάρχουν οἱ «ζωηροὶ» Μητροπολίτες, ποὺ συγκροτοῦν «κλάκα» καὶ ἀναλόγως μὲ τὴν ὁμιλία ποὺ ἀκοῦνε, ἐπιδοκιμάζουν, ἀποδοκιμάζουν, ἢ φωναχτὰ εἰρωνεύονται. Ἐπίσης ὑπάρχουν πάντα οἱ καλοθελητές, ποὺ δροῦν   πρὸς τοὺς ὑπόλοιπους Ἱεράρχες ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ ἐπιχειροῦν νὰ δημιουργοῦν κλίμα ὑπὲρ τῶν ἐπιλογῶν καὶ ἀποφάσεών του. Γενικά, παρὰ τὰ μανιφέστα καὶ τὶς ἐξαγγελίες τοῦ κ. Ἱερωνύμου, ὡς Μητροπολίτου Θηβῶν, στὰ δέκα χρόνια ποὺ εἶναι Ἀρχιεπίσκοπος οὐδεμία ἀλλαγὴ ἔχει πραγματοποιηθεῖ στὸ Συνοδικὸ σύστημα.-

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ σχέσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου
μὲ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο
κατὰ τὰ δέκα ἔτη τῆς Ἀρχιεπισκοπίας του.

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

βλ. προηγ.: ΟΙ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ – ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.         Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Ἀρχιεπισκοπίας τοῦ κ. Ἱερωνύμου ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἔδειξε τὶς ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος προθέσεις του. Στὶς 16 Φεβρουαρίου 2008 ἐνθρονίστηκε ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ στὶς 28 Μαρτίου 2008 – δύο ἡμέρες πρὶν συμπληρώσει τὰ 70 του χρόνια – ὁ Πατριάρχης τοῦ ἀπέστειλε πανταχοῦσα. Σὲ ὕφος ἀλαζονικό, ποὺ καθόλου δὲν θύμιζε τὴ φιλική τους σχέση ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, τοῦ κάνει αὐστηρὲς συστάσεις, ὡς ἡγεμὼν πρὸς ὑπήκοο.
.         Γράφει ὁ Πατριάρχης στὸν Ἀρχιεπίσκοπο: «Πρὸς τούτοις ἐπισυνάπτομεν καὶ τὴν μετὰ ζήλου ἐκ μέρους τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος ἐπισκόπησιν ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν Προεδρικῶν Αὐτῆς καθηκόντων πρὸς παντελῆ ἀποφυγὴν τοῦτο μὲν κοσμικῶν παρεμβάσεων εἰς τὸ ἐκκλησιαστικὸν σῶμα, ὁποθενδήποτε προερχομένων, τοῦτο δὲ παρερμηνειῶν τῶν ἐσωτάτων αὐτοῦ χαρισματικῶν δομῶν ὑπ’ ἀλλοτρίων ἐξωεκκλησιαστικῶν θεσμικῶν δικαιοδοσιῶν». Πίσω ἀπὸ τὶς γραμμές του κρύβεται ἡ ἀντίληψη ὅτι ὑπεράνω τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν Νόμων εἶναι οἱ ἐντολές του, τὶς ὁποῖες κρίνει ὡς θέσφατα. Καὶ τὰ γράφει ὁ ἀκολουθῶν πιστῶς καὶ κατὰ γράμμα τὰ ὅσα ἐπιτάσσει ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση…
.        Στὴν ἴδια ἐπιστολὴ ὁ κ. Βαρθολομαῖος χαρακτηρίζει «δικές του» τὶς Μητροπόλεις τῶν «Νέων Χωρῶν»! Συγκεκριμένα γράφει ὅτι ὁ κ. Ἱερώνυμος ἔχει «πατρικὸ χρέος» διὰ τὴν «ἐν στοργῇ κηδεμονίαν τῶν ἐν τοῖς ἐπὶ μέρους καὶ μόνον ἐπιτροπικῶς διοικουμένων παρὰ τῆς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας ἐν Ἑλλάδι ἡμετέρων ἐκκλησιαστικῶν Ἐπαρχιῶν, ἤτοι τῶν λεγομένων “Νέων Χωρῶν”». (Σημ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.). Δὲν εἶναι καθόλου λεπτομέρεια τὸ ὅτι ὁ Πατριάρχης ἀναφέρει «Ἐκκλησία ἐν Ἑλλάδι», ἀντὶ «Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος». Μὲ τὸν ὅρο «Ἐν Ἑλλάδι» θέλει νὰ σημειώσει ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει δικαιοδοσία, παρὰ σὲ μικρὸ μέρος τῆς χώρας καὶ στὸ μεγαλύτερο τὴν ἔχει τὸ Φανάρι… Οἱ ἀντιλήψεις αὐτὲς τοῦ κ. Βαρθολομαίου εὐχαρίστως ἀκούγονται ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις Τσίπρα καὶ Ἐρντογάν, ἀλλὰ καὶ τῶν Σκοπίων καὶ τῆς Βουλγαρίας… Ὄχι ὅμως ἀπὸ ὅλους τοὺς Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὸν πιστὸ λαό.
.         Μὲ τὴν ἴδια αὐταρχικὴ ἀντίληψη ἀντιμετώπισε ὁ κ. Βαρθολομαῖος τὸν κ. Ἱερώνυμο, κατὰ τὴν πρώτη ἐπίσκεψή του στὸ Φανάρι. Τὴν 10η Μαΐου 2008, ὑπέγραψε μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο Πρακτικὸ Συμφωνίας, διὰ τῆς ὁποίας ἡ Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία καθίστατο ἐκκλησιαστικὸ προτεκτοράτο τοῦ Φαναρίου. Συγκεκριμένα, στὸ Πρακτικὸ τῆς Συμφωνίας, ποὺ ὑπεγράφη κατὰ τὶς Διμερεῖς Συνομιλίες, ἀναφέρεται: «Εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν ἐναρμόνισιν τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Πατριαρχικὴν καὶ Συνοδικὴν Πράξιν τοῦ 1928 ἡ ἔναρξις τῆς καταλλήλου διαδικασίας τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν ἄρθρων τοῦ ἰσχύοντος Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος… Ὁλοκληρουμένης τῆς προετοιμασίας διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου, ἀποσταλήσεται οὗτος ἐν σχεδίῳ ὀφειλετικῶς ἐγκαίρως τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριαρχείῳ πρὸ τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ, πρὸς ἔκφρασιν γνώμης καὶ συμφωνίας. Ἡ αὐτὴ διαδικασία συνεφωνήθη ὅπως τηρῆται καὶ διὰ πᾶν νομοθέτημα ἀφορῶν εἰς τὰ ἐν Ἑλλάδι ἐκκλησιαστικὰ πράγματα, ὅταν ταῦτα ἅπτονται τῶν σχέσεων τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, κατὰ τὴν κρίσιν αὐτῶν». (Σημ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.). Σημειώνεται ὅτι ὁ Νόμος περὶ ἐντάξεως τῶν Μητροπόλεων τῶν «Νέων Χωρῶν» προηγήθηκε τῆς Πράξεως τοῦ 1928 καὶ ὅτι γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἔτσι αὐτὲς ἔλαβαν νομικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ ὑπόσταση.
.         Συμφωνήθηκαν στὸ Φανάρι τότε καὶ ἄλλα ταπεινωτικὰ γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μέτρα. Πρῶτον νὰ παύσει νὰ ἔχει φωνή, μὲ τὸ Γραφεῖο Της, στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Ὁ Πατριάρχης θέλει νὰ ἀγνοεῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι Αὐτοκέφαλη καὶ πὼς τὸ Φανάρι εἶναι ὑποχρεωμένο νὰ ἀκολουθεῖ ἔναντι τῆς ΕΕ τὴν πολιτικὴ Ἐρντογάν, πολιτικὴ ὅλως ἀντίθετη πρὸς τὰ πιστεύω τοῦ πιστοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ δεύτερο ποὺ συμφωνήθηκε ἦταν νὰ ἀναβαθμιστεῖ τὸ Γραφεῖο τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα – ὅλως ἀντεκκλησιαστικὸ γεγονὸς – μὲ τὸ δεδομένο ὅτι «τὸ ἐπίπεδο ἐκπροσωπήσεώς του στὴν Ἀθήνα δὲν εἶναι ἀντάξιον τοῦ κύρους καὶ τῆς θέσεως τῆς Πρωτοθρόνου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Ἀργότερα ἦρθε στὸ φῶς τῆς δημοσιότητας ἡ πληροφορία ὅτι ἡ ἐπιδίωξη ἦταν νὰ καταστεῖ τὸ Γραφεῖο ἕνα εἶδος «Νουντσιατούρας», ἀφοῦ ὁ Πατριάρχης διεκδικεῖ ρόλο «Πάπα τῆς Ἀνατολῆς».
.         Ἡ ὑπογραφεῖσα συμφωνία μεταξὺ Φαναρίου καὶ Ἀθηνῶν δυσαρέστησε τὴν τότε κυβέρνηση. Κατὰ τὴν ἄποψη τῶν κυβερνητικῶν παραγόντων οὐδεμία ἑλληνικὴ κυβέρνηση μπορεῖ νὰ δεχθεῖ νὰ εἶναι ἡ πρώτη χώρα σὲ ὅλο τὸν χριστιανικὸ κόσμο, στὴν ὁποία θὰ ἰσχύει διὰ τῆς πατριαρχειοκρατίας, ἡ θεοκρατία. Οὐδεμία ἑλληνικὴ κυβέρνηση μπορεῖ νὰ δεχθεῖ ὅτι, γιὰ νὰ νομοθετεῖ, ὀφείλει νὰ παίρνει τὴν ἔγκριση τοῦ Πατριάρχου!
.         Ἡ συμφωνία ποὺ ὑπεγράφη στὸ Φανάρι τὸν Μάϊο τοῦ 2008 δυσαρέστησε καὶ πολλοὺς Μητροπολίτες. «Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δὲν εἶχε ἐξουσιοδότηση νὰ προχωρήσει σὲ συμφωνία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο» ὑποστήριξαν ὁρισμένοι καὶ ἀρκετοὶ ἐμφανίστηκαν ἀπὸ διστακτικοὶ ἕως ἀντίθετοι σὲ μία ἐνδεχόμενη ἀναθεώρηση τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου. (Βλ. σχ. Ρεπορτὰζ ἐφημ. «Καθημερινή», 25 Μαΐου 2008, σελ. 14). Σημειώνεται ὅτι οἱ ὅροι ποὺ ὑπογράφηκαν στὸ Φανάρι τὸν Μάϊο τοῦ 2008 καὶ μετὰ ἀπὸ δέκα χρόνια δὲν ἔχουν ἔρθει πρὸς ἔγκριση στὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Μάλιστα στὴν πρόσφατη Ἱεραρχία, τοῦ Ὀκτωβρίου 2017, καὶ μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συμπλήρωσης σαράντα χρόνων ἀπὸ τῆς ψηφίσεως καὶ θεσπίσεως τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου (Νόμος 590/1977) ὑπῆρξε σχετικὴ εἰσήγηση ἀπὸ τὸν Μητρ. Σύρου καὶ στὴ συνέχεια κατατέθηκαν προτάσεις τροποποιήσεών του, χωρὶς καμία νὰ ἀφορᾶ στὰ συμφωνηθέντα στὸ Φανάρι.
.       Ὡς πρὸς τὸν ὑπογραφέντα, τὸ 2008, ὅρο «περὶ ἀναβαθμίσεως τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα», ὄχι μόνο αὐτὸ δὲν κατέστη «νουντσιατούρα», ἀλλὰ ἔχει ἐκκλησιαστικὰ ἀπομονωθεῖ ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο ὁ ἐκπρόσωπός του, Μητροπολίτης Ἀδριανουπόλεως Ἀμφιλόχιος. Ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ του δὲν ἔχει ὁποιαδήποτε ἐπικοινωνία μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ μὲ ὁποιοδήποτε ἄλλο μέλος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
.       Ἡ ἐξέλιξη τῆς περίπτωσης τοῦ Μητροπολίτου Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλοχίου (Στεργίου) ἔχει ἐκκλησιαστικὸ ἐνδιαφέρον. Μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ κ. Ἱερωνύμου στὸν Ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο ὁ τότε Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀμφιλόχιος Στεργίου, διορίστηκε ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο «εἰδικός του Σύμβουλος στὰ θέματα τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου». Ἡ θέση ἦταν σημαντικὴ ἀλλὰ ἐξωθεσμικὴ καὶ προκάλεσε εὔλογες ἀπορίες γιὰ τὴ χρησιμότητά της. Ἔμοιαζε ὡς νὰ τοποθετήθηκε ἕνα πρόσωπο τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὴ θέση τοῦ ἐπιβλέποντος σὲ ὅλα ὅσα συνέβαιναν στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, μηδὲ τῆς Ἀρχιγραμματείας –ἤτοι τοῦ ἀνωτέρου διοικητικοῦ ὀργάνου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος– ἐξαιρουμένης. Ἡ θέση θεωρήθηκε ὅτι ἐδόθη στὸν π. Ἀμφιλόχιο, λόγῳ τῶν ὑπηρεσιῶν, ποὺ εἶχε προσφέρει στὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ὅταν ἦταν Μητροπολίτης Θηβῶν. Μίαν ἡμέρα καὶ χωρὶς καμία δημόσια ἐξήγηση ὁ π. Ἀμφιλόχιος ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὴ θέση, ποὺ εἶχε ἀναλάβει στὴ Σύνοδο καὶ ἔκτοτε δὲν εἶχε κάποια ἄλλη θέση σ’ αὐτήν, οὔτε ὁποιαδήποτε ἐπικοινωνία μὲ τὸν κ. Ἱερώνυμο.
.         Ὅταν κενώθηκε ὁ θρόνος τῆς Μητροπόλεως Ἰωαννίνων, ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐπενέβη προσωπικὰ στὴν ἐκλογὴ τοῦ νέου Μητροπολίτου. Ὑπέδειξε στὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νὰ ψηφίσουν τὸν π. Ἀμφιλόχιο Στεργίου! Ὁ κ. Ἱερώνυμος δὲν δέχθηκε τὴν πρόταση – ὑπόδειξη καὶ πρόβαλε δικό του ὑποψήφιο, τὸν Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν π. Μάξιμο Παπαγιάννη, ὁ ὁποῖος καὶ ἐξελέγη, σχεδὸν παμψηφεί.
.         Ὁ κ. Βαρθολομαῖος στὴν «ἧττα» του ἀντέδρασε πολὺ γρήγορα. Τρεῖς μῆνες μετὰ πρότεινε στὴν Πατριαρχικὴ Σύνοδο καὶ αὐτὴ ἐξέλεξε ὁμοφώνως, ὅπως πάντοτε συμβαίνει στὶς προτάσεις τοῦ Πατριάρχου, τὸν π. Ἀμφιλόχιο Στεργίου Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως. Ὁ Πατριάρχης τὸν χειροτόνησε ἀμέσως καὶ τὸν διόρισε διευθυντὴ τοῦ Πατριαρχικοῦ Γραφείου στὴν Ἀθήνα, σὲ ἀντικατάσταση τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου. Ἐνήργησε ἔτσι, γνωρίζοντας ὅτι οἱ σχέσεις τοῦ Ἀδριανουπόλεως μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν ἦσαν σὲ χείριστο σημεῖο. Γι’ αὐτὸ καὶ μπορεῖ νὰ θεωρηθοῦν εἰρωνικὰ τὰ ὅσα εἶπε ὁ κ. Βαρθολομαῖος στὸν κ. Ἀμφιλόχιο κατὰ τὴν χειροτονία του: «Ἡ προσωπικὴ πνευματικὴ σχέσις σου μὲ τὸν Μακαριώτατον …κ. Ἱερώνυμον ἀποτελεῖ ἐχέγγυον τῆς ἐπιτυχίας τῆς ἀποστολῆς σου ταύτης». (Σημ. Ὡς συνδέσμου τῶν δύο ἐκκλησιῶν)… Ὅταν ὁ Ἀδριανουπόλεως δὲν μιλιέται μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ἡ ἀποστολή του δυσχεραίνεται, δὲν διευκολύνεται…
.           Μὲ τὸν διορισμὸ τοῦ κ. Ἀμφιλοχίου στὴ θέση τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Πατριαρχικοῦ Γραφείου στὴν Ἀθήνα, τὰ πράγματα χειροτέρεψαν στὶς σχέσεις τῶν κ.κ. Ἱερωνύμου καὶ Βαρθολομαίου. Ὁ κ. Ἀμφιλόχιος διατηρεῖ καλὲς σχέσεις μὲ κυβερνητικοὺς καὶ κομματικοὺς παράγοντες τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ προσπάθησε νὰ περάσει σοβαρὰ ζητήματα ὑπὲρ τοῦ Φαναρίου καὶ σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Δὲν τὸ πέτυχε καὶ προκάλεσε περαιτέρω ὄξυνση καὶ στὶς δικές του σχέσεις μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο… Ὁ φάκελος, ὁ ὁποῖος φυλάσσεται στὸ ἀπόρρητο ἀρχεῖο τῆς Ἱερὰ Συνόδου καὶ γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀνέφερε στὴν Ἱεραρχία ὅτι ἀφορᾶ στὶς σχέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Φανάρι καὶ πὼς περιέχει σημαντικὰ στοιχεῖα, πιθανὸν νὰ ἔχει σχέση καὶ μὲ τὸν Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως.
.           Τραγικὴ εἰρωνεία στὶς σχέσεις, ὅπως ἐξελίχθηκαν καὶ ἐξελίσσονται, τῶν κ.κ. Ἱερωνύμου καὶ Βαρθολομαίου, ἀποτελεῖ τὸ συγχαρητήριο γράμμα τοῦ δευτέρου πρὸς τὸν πρῶτο, γιὰ τὴν ἐπέτειο τῆς συμπλήρωσης δέκα ἐτῶν στὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο. Σημειώνεται ὅτι οἱ δύο Προκαθήμενοι ἀπὸ καιρὸ δὲν μιλιοῦνται καὶ βρίσκονται ἀντίδικοι στὰ ἑλληνικὰ δικαστήρια γιὰ τὴν ἰδιοκτησία καὶ τὴν χρήση τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, ποὺ βρίσκεται στὸ κτῆμα Προμπονᾶ, ἐντός τῆς ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν… Μὲ ἐντυπωσιακὰ ἐπαινετικὴ διάθεση, ποὺ ἐγγίζει τὴν ἀμετροέπεια, ὁ κ. Βαρθολομαῖος γράφει στὸν κ. Ἱερώνυμο, ὅτι ἐπιτέλεσε «ἀξιάγαστον ἔργον, ὅπερ ἀναγνωρίζεται καὶ τιμᾶται ὄχι μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ ἐν τῷ Ὀρθοδόξῳ καὶ τῷ λοιπῷ χριστιανικῷ κόσμῳ γενικώτερον».
.           Ἡ εὐχετήρια ἐπιστολὴ τοῦ κ. Βαρθολομαίου πρὸς τὸν κ. Ἱερώνυμο, μετὰ τὰ ὅσα ἔχουν συμβεῖ μεταξύ τους τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀφήνει τὸν κάθε πιστὸ ἄφωνο. Οἱ ἔπαινοι, ὅταν ὑπερβαίνουν τὴν ἀλήθεια καὶ προσκρούουν στὴν πραγματικότητα, καταντοῦν λόγια κούφια καὶ ὑποκριτικά.-

, ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ – ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μὲ διακυμάνσεις οἱ σχέσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου
μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο
(Ι)

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Οἱ σχέσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου μὲ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο ἔχουν πολλὲς καὶ σοβαρὲς διακυμάνσεις καὶ οὐδεὶς μπορεῖ νὰ προβλέψει τὴν ἐξέλιξή τους. Ἐπὶ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Σεραφεὶμ ὁ κ. Ἱερώνυμος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, ἀκολουθοῦσε τὴν πολιτική του. Ἕως τὴν ἀνάρρηση στὸν Πατριαρχικὸ θρόνο τοῦ κ. Βαρθολομαίου δὲν ὑπῆρχε κάποιο ζήτημα στὶς σχέσεις τῶν δύο Ἐκκλησιῶν. Τὰ προβλήματα ἄρχισαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, διὰ τοῦ Προέδρου της, Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ, στὶς 9 Ὀκτωβρίου 1992 (Ἀριθμ. Πρωτ. 3394/1992), ἀπέστειλε ἐπιστολὴ στὸν κ. Βαρθολομαῖο (Σημ. Εἶχε ἀναλάβει Πατριάρχης στὶς 22 Ὀκτωβρίου 1991), στὴν ὁποία σημειώνει: «Ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πληροφορεῖται ὅτι ἡ Ὑμετέρα Παναγιότης, ἀπὸ τῆς ἀναρρήσεως αὐτῆς εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν θρόνον, ἤρχισεν ἀνακινοῦσα, ὡς μὴ ὤφελε, καὶ θίγουσα ζητήματα ἁπτόμενα τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου, καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἀφορῶντα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, καλῶς δὲ καὶ παγίως κείμενα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὅμως Αὕτη μεθοδεύει ἐπεμβάσεις καὶ μονομερεῖς ἐνεργείας καὶ ρυθμίσεις….
Ἐξένισεν ἡμᾶς ἡ ἀκουσθεῖσα ἀπίθανος εἴδησις περὶ μελετωμένης ἀνακλήσεως τῆς ἀπὸ 4ης Σεπτεμβρίου 1928 Πατριαρχικῆς καὶ Συνοδικῆς Πράξεως, περὶ διοικητικῆς ἀφομοιώσεως τῶν ἐν Ἑλλάδι Ι. Μητροπόλεων (τῶν λεγομένων Νέων Χωρῶν) διοικουμένων ἔκτοτε “ἐπιτροπικῶς” καὶ κατὰ πάντα ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ ἑξηκονταπενταετίαν.
Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἑνιαία καὶ ἀδιαίρετος. Ἡ ὀνομασία “Νέαι Χῶραι” οὐδεμίαν σύγχρονον πραγματικότητα ἐκφράζει. Καὶ ὁ ὅρος “ἐπιτροπικῶς” – ἵνα μὴ εἴπωμεν σχῆμα λόγου – θὰ ἐχαρακτηρίζετο παρ’ ἡμῶν μόνον ὡς σχῆμα καὶ τρόπος ἐκχωρήσεως, χωρὶς καμμίαν ἄλλην οὐσιαστικὴν προοπτικήν. Ἀπ’ ἀρχῆς ἄλλως τε κατεφάνη ἡ ἐθνικὴ ἀναγκαιότης, ὅπως ἀκολουθηθῆ ἡ ἰσχύουσα κανονικὴ ἐπιταγὴ “τὰ ἐκκλησιαστικὰ τοῖς πολιτικοῖς εἴωθε συμμεταβάλλεσθαι”. Καὶ αἱ περὶ ὧν ὁ λόγος ἐπαρχίαι ἠξίουν καὶ ἀνέμενον τὴν οἰκείαν θέσιν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἤδη Ἑλλάδα καὶ εἰς τὸ Συνταγμάτιον τῆς πρὸ πολλοῦ Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
Ἀποροῦμεν πῶς σκέπτεται τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἐν προκειμένῳ. Εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀποκοπῆ ἐκκλησιαστικῶς τὸ ἥμισυ τῆς Ἑλλάδος; Ὅταν ἐθνικοὶ κίνδυνοι ἀπειλοῦν τὰς βορείους καὶ ἀνατολικὰς ἀκριτικὰς ἐπαρχίας τῆς χώρας, εἶναι ἀδιανόητον νὰ χαραχθοῦν κάτωθεν τῆς ἐπιμάχου Μακεδονίας τὰ ὅρια τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Θὰ δικαιώσωμεν ἡμεῖς αὐτοὶ τὰς διεκδικήσεις τῶν Σκοπίων, αἵτινες σημειωτέον ἤρχισαν ἀπὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς χειραφετήσεως, διὰ νὰ ἐξελιχθῶσιν εἰς γεωγραφικὰς ἀπαιτήσεις καὶ ἀλλοίωσιν τῆς ἱστορίας;…». (Βλ.σχ. «Ἡ ρύθμιση τῆς ἐκκλησιαστικῆς Διοικήσεως τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῶν ἀπελευθερωθεισῶν περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος μετὰ τὸ 1914», Τόμος Α´, Ἔκδ. Ι. Μ. Καισαριανῆς, Βύρωνος καὶ Ὑμηττου, σελ. 290-295). (Σημ. οἱ ὑπογραμμίσεις τοῦ ὑπογράφοντος).

.         Ἡ ἐπιστολικὴ ἀντίδραση τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Σεραφεὶμ γνώρισε τὴν ὁμοφωνία ὅλων τῶν Μητροπολιτῶν, πλὴν τοῦ Μητροπολίτη Μεγάρων Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε κάποιες ἐπιφυλάξεις, ἀλλὰ πάντως, ὡς συνοδικός, ψήφισε καὶ αὐτὸς τελικὰ τὸ κείμενο τῆς ἐπιστολῆς. Μεταξὺ αὐτῶν ποὺ στήριξαν τότε τὴ στάση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφεὶμ ἦταν καὶ οἱ Μητροπολίτες Ἰωαννίνων Θεόκλητος καὶ Θηβῶν Ἱερώνυμος. Ὁ Μητροπολίτης Ἰωαννίνων, ὁ ὁποῖος ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου μεταβλήθηκε σὲ ἀμύντορα τῶν «δικαίων τοῦ Φαναρίου», ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ, μιλώντας στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, εἶπε γιὰ τὸ τί ἀπεκόμισε ἀπὸ τὸ ταξίδι του στὴν Κωνσταντινούπολη: «Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις ὑπάρχει ἡ ἄποψις, ὅτι πρέπει νὰ ἔχη ὁ Πατριάρχης τὴν Ἐποπτείαν καὶ τὴν κηδεμονίαν ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν. Καὶ ὅτι ἐκεῖ τιτρώσκεται ἡ τιμὴ τῆς ἐπισκοπικῆς ἀξίας. Συγχοροστασία ἔγινε ἄνευ ἐγκολπίων ἐνώπιον τοῦ Πατριάρχου, ἐνῶ ὁ ἀποκρισάριος τοῦ Πατρ. Ἱεροσολύμων ἔφερεν ἐγκόλπιον…» (Αὐτ. σελ. 381. Ἡ ὑπογρ. τοῦ ὑπογρ.). Ἡ στάση ποὺ τήρησαν ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφεὶμ ἐν ὁμοφωνίᾳ οἱ Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν ἄφησαν περιθώρια στὸ Φανάρι ἐπιβολῆς τῶν σχεδίων του ἐπὶ τῶν «Νέων Χωρῶν». Πέραν ἀπὸ κάποιες θεωρητικὲς συζητήσεις καὶ ἑνὸς «non paper» πρὸς «Ἁρμόδιους παράγοντες» (Σημ. ;), τὸ Φανάρι, ἕως τὸν θάνατο τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ, δὲν ἐπανῆλθε γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ καθεστῶτος ποὺ ἴσχυε ἐπὶ 65 χρόνια στὶς Μητροπόλεις τῶν «Νέων Χωρῶν». (Βλ. σχ. Μητρ. Σεβαστείας Δημητρίου (Κομματᾶ) «Ἡ πατριαρχικὴ καὶ συνοδικὴ Πράξις τοῦ 1928 παρακωλυομένη τοῖς ὅροις», Θεσσαλονίκη, 2006, 518-527)
.         Ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς Ἀρχιεπισκοπίας τοῦ προκατόχου του, μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ὁ κ. Ἱερώνυμος συνδέθηκε στενὰ μὲ τὸ Φανάρι καὶ κατέστη ὑπερασπιστὴς τῶν θέσεών του ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Σὲ ἰδιωτικὴ ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη στὴν Ἀθήνα, τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2000 καὶ στὶς ἡμέρες τῆς ὀνομαστικῆς ἑορτῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ὁ κ. Ἱερώνυμος τὸν προσκάλεσε στὴν Μονὴ τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ, ὅπου καὶ τοῦ παρέθεσε δεῖπνο. Κατ’ αὐτὸ καὶ πρὸς ἱκανοποίηση μεγάλη τοῦ Πατριάρχου, προσφωνώντας τον, εἶπε: «Ἡ Αὐτοκεφαλία δὲν ἔλυσε τὰ προβλήματα. Ἀντίθετα ἀπὸ τὸ 1833 δημιουργήθηκαν πολλὰ ζητήματα». Καὶ καταλήγοντας τόνισε: «Ἡ παρουσία σας, Παναγιώτατε, καὶ ἡ συχνότερη ἐπικοινωνία μαζί σας εἶναι ἀναγκαῖες περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά. Ἰδιαίτερα στὶς ἡμέρες μας, ποὺ βλέπουμε νὰ ἑδραιώνεται μία ἐκκοσμικευμένη ἀντίληψη περὶ Ἐκκλησίας, ποὺ συρρικνώνει καὶ ἐγκλωβίζει τὸν ρόλο της σὲ στενὰ κρατικά, φυλετικὰ καὶ ἀτομικὰ ὅρια». (Ρεπορτὰζ Γρ. Καλοκαιρινοῦ, Ἐφημ. «Καθημερινή», 25 Ὀκτωβρίου 2000, σελ. 3 καὶ 26 Ὀκτωβρίου 2000, σελ. 4). Παρὼν στὸ γεῦμα καὶ ὁ Μητροπολίτης Κορίνθου, ὁ ὁποῖος πρότεινε νὰ καταργηθεῖ τὸ Αὐτοκέφαλο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ Αὐτὴ νὰ ἐπανέλθει στὸ Φανάρι! Τί γλυκύτερα στὰ αὐτιά του θὰ μποροῦσε νὰ ἀκούσει ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ἀπὸ τὸ ὅτι «κακῶς ὑπάρχει ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος», ἡ ὁποία ἔχει «ἐκκοσμικευμένη ἀντίληψη τῶν πραγμάτων καὶ εἶναι ἐγκλωβισμένη σὲ στενὰ κρατικὰ καὶ φυλετικὰ ὅρια»;…
.         Εἶχε προηγηθεῖ, στὴν Ἱεραρχία τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1999, μία ἄλλη, ὑπὲρ τοῦ Φαναρίου, ἐκδήλωση τοῦ κ. Ἱερωνύμου, κατὰ τὴν εἰσήγηση τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Μεσσηνίας κυροῦ Χρυσοστόμου «Περὶ τῆς μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ Πρώτου ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τῆς Ἑλλάδος». Τότε ἀπὸ τὸ Φανάρι κακοπίστως θεωρήθηκε ὅτι τὸ θέμα εἶναι κίνηση ἐναντίον του καὶ ὁ κ. Ἱερώνυμος πῆρε θέση ὑπὲρ τοῦ Φαναρίου. Μαζί του καὶ ἄλλοι δεκαπέντε Μητροπολίτες.
.          Ὑπενθυμίζεται ὅτι ἤδη εἶχε ἀρχίσει ἡ ἔνταση στὶς σχέσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ τὸν τότε πρωθυπουργὸ κ. Κ. Σημίτη γιὰ τὰ θέματα τῶν ταυτοτήτων καὶ τῆς διατηρήσεως τῆς ἐθνικῆς Παράδοσης τῶν Ἑλλήνων. Ἀρωγὸς στὰ σχέδια τῆς σοσιαλιστικῆς κυβέρνησης ἦταν ὁ Οἰκ. Πατριάρχης. Παράλληλα μὲ τὸν ἀδυσώπητο πόλεμο τῆς κυβέρνησης εἶχε ἀρχίσει καὶ ὁ Πατριάρχης νὰ ἐπιτίθεται ἐναντίον τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου συνεχῶς, ἀναιτίως καὶ βιαίως. Στὸ «πολεμικὸ» αὐτὸ κλίμα ὁ κ. Ἱερώνυμος βρισκόταν στὸ πλευρὸ τῶν κ.κ. Βαρθολομαίου καὶ Σημίτη.
.         Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2001 ὁ κ. Ἱερώνυμος μαζὶ μὲ ἄλλους εἴκοσι πέντε Ἀρχιερεῖς ἐξέφρασαν τὴν «ἰδιαίτερη ἀνησυχία τους» γιὰ τὴν πορεία τῶν σχέσεων Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἡ ὁποία, ὅπως ἔγραψαν, ἂν συνεχισθεῖ ὑπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα, «ἀσφαλῶς θὰ ὁδηγήσει εἰς καταστάσεις μὴ ἐπιθυμητάς, μὴ ἀποκλειομένου καὶ αὐτοῦ τοῦ σχίσματος» (Σημ. γρ. !!!). Ἐπρόκειτο περὶ ἐμμέσου, πλὴν σαφοῦς ἀπειλῆς: Ἢ ὑποχωροῦμε στὰ κελεύσματα τοῦ Φαναρίου περὶ τῶν Μητροπόλεων τῆς Μακεδονίας, τῆς Θράκης, τῆς Ἠπείρου καὶ τῶν νησιῶν τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου, ἢ προκαλεῖται σχίσμα…
.         Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2003, μὲ Δελτίο Τύπου τῆς Μητροπόλεως Θηβῶν καὶ Λεβαδείας ὁ κ. Ἱερώνυμος τόνισε, μεταξὺ ἄλλων: «Οἱ Σεβασμ. Μητροπολίτες, ποὺ διαποιμαίνουν ἐπαρχίες τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἐξελέγησαν, γνώριζαν καὶ γνωρίζουν ὅτι θὰ διακονήσουν Μητροπόλεις τοῦ Πατριαρχείου. Στὴν Πατριαρχικὴ Πράξη τοῦ 1928 ὀφείλουν τὴν ὑπόστασή τους καί, ὡς ἐκ τούτου, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τηροῦν τοὺς ὅρους τῆς Πράξεως αὐτῆς. Ὅπως ἔχει διαμορφωθεῖ σήμερα ἡ κατάσταση, ὀφείλουν ἢ νὰ εἶναι συνεπεῖς σ’ αὐτό, ποὺ ὁλοπρόθυμα δέχθηκαν νὰ ὑπηρετοῦν ἢ σ’ ἀντίθετη περίπτωση, νὰ παραιτηθοῦν». Τότε τὸ κλίμα μεταξὺ Φαναρίου καὶ Ἀθηνῶν ἦταν ἰδιαίτερα ὀξυμένο γιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ καθεστὼς τῶν Μητροπόλεων τῶν λεγομένων «Νέων Χωρῶν», μετὰ τὶς ἀπαράδεκτες ἐκκλησιολογικὰ καὶ κανονικὰ ἀπαιτήσεις τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Ὁ κ. Ἱερώνυμος πάντα στὸ πλευρὸ τοῦ Πατριάρχου….
.           Στὶς 2 Δεκεμβρίου 2006 καὶ μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐκ μέρους τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου προώθηση νέου Νόμου περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς δικαιοσύνης, γιὰ νὰ καταστεῖ αὐτὴ σύμφωνη μὲ τοὺς γενικοὺς κανόνες δικαίου, χωρὶς νὰ ἀφίσταται τοῦ κανονικοῦ δικαίου, ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ ἄλλοι ἕντεκα Μητροπολίτες (Μεγάρων Βαρθολομαῖος, Περιστερίου Χρυσόστομος, Μαντινείας Ἀλέξανδρος, Μυτιλήνης Ἰάκωβος, Ν. Ἰωνίας Κωνσταντῖνος, Τρίκκης Ἀλέξιος, Φιλίππων Προκόπιος, Γουμενίσσης Δημήτριος, Ἱερισσοῦ Νικόδημος, Διδυμοτείχου Νικηφόρος καὶ Ζακύνθου Χρυσόστομος), μὲ ἐπιστολὴ ποὺ ὑπέγραψαν, ζήτησαν ἀπὸ τὸν κ. Βαρθολομαῖο «νὰ ἀσκήσει τὰς κανονικὰς Αὐτοῦ ἁρμοδιότητας (Σημ. ὑπογρ. Ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος) πρὸς ἀποφυγὴν μειζόνων καὶ ἀπροβλέπτων ἐκκλησιαστικῶν προβλημάτων». Στὴν ἐπιστολὴ ὑπονοήθηκε καὶ πάλι τὸ ἐνδεχόμενο προκλήσεως σχίσματος ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος…. Σημειώνεται ὅτι τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2009 στὴν Ἱεραρχία ἐπανῆλθε τὸ θέμα τοῦ Νόμου περὶ ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων, μὲ εἰσηγητὴ τὸν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Φιλίππων Προκόπιο. Ἡ πρότασή του περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἰσχύοντος ἀναχρονιστικοῦ Νόμου 5383/1932 ἐνεκρίθη ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία, ἀλλὰ οὐδέποτε ὑλοποιήθηκε.
.         Μπροστὰ στὴν ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θερμὴ ὑποστήριξη πρὸς τὶς θέσεις τοῦ Φαναρίου ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἱερωνύμου καὶ ὁμάδας Ἀρχιερέων, ποὺ τὸ 2008 συνέβαλαν στὴν ἐκλογή του, καὶ τὴν ἀβουλία καὶ ἄγνοια τῶν ἐκκλησιστικῶν καὶ ἐθνικῶν ζητημάτων στελεχῶν τῆς τότε κυβερνήσεως ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ὑποχρεώθηκε νὰ δεχθεῖ μέρος τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ κ. Βαρθολομαίου. «Θὰ γίνει αὐτὸ ποὺ θέλει ἡ πλειοψηφία τῶν Μητροπολιτῶν», εἶπε τότε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ πρόσθεσε: «Εὔχομαι νὰ μὴν τὸ μετανιώσουν».-

, ,

Σχολιάστε