Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἀργία τῆς Κυριακῆς

ΚΑΙ ΣΑΝ; (Ἀντίθετος ὁ ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης στὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές)

Ἀντίθετος ὁ ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης
στὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Καὶ σάν; Οἱ χυδαῖοι τῆς πρώτης φορᾶς ἀριστερᾶς μὲ τὶς εὐλογίες τῶν ἐφθαρμένων τῆς πάλαι ποτὲ δεξιᾶς θὰ κάνουν αὐτὸ ποὺ ἔχουν ἀναλάβει νὰ διεκπεραιώσουν, κι ἂν ἀκόμη ὅλοι οἱ «φορεῖς» ἀρνοῦνται.

 .               Τὴν ἀντίθεσή του στὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές, ἐξέφρασε ὁ ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης, Εἰρηναῖος καὶ φορεῖς τοῦ Ἡρακλείου, στὴ σημερινὴ συνεδρίαση τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβουλίου Κρήτης.
.           Στὶς παρεμβάσεις τους, ὁ ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης, τὸ προεδρεῖο τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, οἱ διοικήσεις τοῦ Σωματείου Ἐμποροϋπαλλήλων, τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν Ἐμπόρων Νομοῦ Ἡρακλείου (ΟΕΒΕΝΗ), τόνισαν πὼς εἶναι ἀντίθετοι στὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων κατὰ τὴν κυριακάτικη ἀργία, ἐνῶ καὶ τὸ Περιφερειακὸ Συμβούλιο Κρήτης ἐπανέλαβε τὴν ἀντίθεσή του στὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές.

[…]

 

ΠΗΓΗ: skai.gr

Σχολιάστε

ΑΠΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ

Ἀπεργάζονται τὸν ἀποχριστιανισμὸ τοῦ λαοῦ μας

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πικρὴ διαπίστωση, ἀλλὰ ἡ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ!

   .                 Ἡ προηγούμενη κυβέρνηση εἶχε προβεῖ μὲ νόμο στὴν ἄφρονα κίνηση νὰ νομοθετήσει τὴν κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας. Ἡ σημερινὴ ἐπανέφερε γιὰ ἄλλους δικούς της λόγους τὴν Κυριακὴ ἀργία. Πάλι ὅμως ἀκούγονται φωνὲς ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευση περὶ καταργήσεως τῆς Κυριακῆς ἀργίας. Φαίνεται ὅτι οἱ νοσταλγοὶ τῆς καταργήσεως τῆς Κυριακῆς ἀργίας λησμονοῦν ὅτι εἴμαστε ἕνας Ὀρθόδοξος λαὸς ζυμωμένος ὑπαρξιακὰ ὡς ἄτομα, οἰκογένεια καὶ κοινωνία μὲ τὸν ἐκκλησιασμὸ τῆς Κυριακῆς. Ὁ Ὀρθόδοξος Ἕλληνας ζεῖ καὶ ἀναπνέει μὲ τὴ Θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς καὶ τῶν ἁγίων ἑορτῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀπόδειξη ὅτι τὶς Κυριακὲς ὁ εὐσεβὴς λαὸς δὲν παραλείπει τὸν ἐκκλησιασμό του. Διατηροῦμε ὡς ἱερὴ ἀρχὴ καὶ κληρονομιὰ τὸ παράδειγμα ποὺ μᾶς ἄφησαν οἱ πρόγονοί μας, ποὺ ἐκφράζει μὲ τὴ βιωματική του γλώσσα ὁ στρατηγὸς Μακρυγιάννης λέγοντας: «Τὸ λοιπὸν ἂν θέλομεν τὸ λίγον νὰ γένει μεγάλον, πρέπει νὰ λατρεύομεν Θεόν, νὰ ἀγαπᾶμε πατρίδα, νὰ ’χωμε ἀρετή, τὰ παιδιά μας νὰ τὰ μαθαίνουμε γράμματα καὶ ἠθική».

   .                 Ποτὲ δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦμε τὸ δίδαγμα τοῦ ὑπόδουλου ἐπὶ τετρακόσια χρόνια στοὺς Τούρκους ἑλληνισμοῦ, ὁ ὁποῖος πάμπτωχος, ἀγράμματος, βαρύτατα φορολογούμενος, ἀπειλούμενος συνεχῶς νὰ ἀλλαξοπιστήσει, κράτησε τὴν Κυριακὴ ἀργία πειθόμενος στὸ κήρυγμα τοῦ Ἐθναποστόλου ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ὁ ὁποῖος δίδασκε: «Τὸ κέρδος τῆς Κυριακῆς εἶναι ἀφορισμένο καὶ κατηραμένο, φωτιὰ καὶ κατάρα γιὰ τὸ σπίτι… καὶ συμβούλευε «νὰ φυλάττετε τὴν Κυριακὴ ἀργία».

   .                 Τόση ἀφροσύνη κυρίευσε κάποιους ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς τούτου τοῦ τόπου; Ἀντὶ νὰ ἀνεβάσουν τὸ πολιτιστικὸ ἐπίπεδο τοῦ λαοῦ μας ἀπεργάζονται τὴν ἀποϊέρωσή του, τὸν ἀποχριστιανισμό του, καταργώντας τὴν ἀρχαιότερη ἑορτὴ τοῦ χριστιανισμοῦ, τὴν ἡμέρα τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου;

ΠΗΓΗ: osotir.org

Σχολιάστε

ΓΕΜΑΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΕΥΓΕΝΕΙΑ & ΔΙΑΚΡΙΣΗ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΓΕΜΑΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΕΥΓΕΝΕΙΑ & ΔΙΑΚΡΙΣΗ
Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

.                      Α] Ὁ Κύριος ὄχι σπάνια πήγαινε καὶ σὲ σπίτια Φαρισαίων γιὰ γεῦμα ἢ γιὰ δεῖπνο ἀνάλογα. Πρῶτα, πρέπει νὰ ποῦμε, ὅτι δὲν πήγαινε ποτὲ ἀκάλεστος ὁ Χριστός. Χαρακτηριστικὸ – καὶ φαινομενικὰ ἀντίθετο – φαίνεται νὰ εἶναι τὸ παράδειγμα μὲ τὸν Ἀρχιτελώνη Ζακχαῖο. Ἐκεῖ, ναὶ μὲν δὲν τὸν κάλεσε τὸν Χριστό μας ὁ Ζακχαῖος, ἀλλὰ ὁ Καρδιογνώστης Χριστὸς ἀνταποκρίθηκε στὴ βαθύτερη ἐπιθυμία τοῦ ἐπίσημου ἐφοριακοῦ, ποὺ ποθοῦσε καὶ ζητοῦσε νὰ δεῖ τὸν Ἰησοῦ ἀπὸ κοντά. Τὴ συνέχεια βέβαια τὴν ξέρουμε…
.                   Συμβολικὴ ἐπίσης – ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικὴ – εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως ποὺ παρουσιάζει τὸν Χριστὸ νὰ στέκεται ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα ἑνὸς σπιτιοῦ, μίας καρδιᾶς, καὶ νὰ χτυπᾶ νὰ Τοῦ ἀνοίξουν. Δὲν παραβιάζει κλειστὲς πόρτες ὁ Ἰησοῦς.
.                   Ὁ Ἴδιος δὲν εἶπε στοὺς μαθητές Του, ὅτι ἂν σᾶς διώχνουν ἀπὸ μία πόλη νὰ πηγαίνετε σὲ ἄλλη καὶ νὰ τινάζετε καὶ τὴ σκόνη ἀπὸ τὰ ὑποδήματά σας; Αὐτὸς δὲν εἶπε ὅτι ἂν σᾶς φιλοξενήσει κάποιος στὸ σπίτι του, ἐκεῖ νὰ μένετε καὶ νὰ μὴ τριγυρνᾶτε ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι καὶ παρουσιάζεστε ἔτσι ἄστατοι, ἀχόρταγοι καὶ ἐνοχλητικοί, ἐπιβαρύνοντας τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους; Ἀσφαλῶς, ναί! Ἄρα ὁ Χριστὸς ὄχι μόνο σέβεται τὴν ἐλευθερία τῶν ἄλλων, ἀλλὰ εἶναι διακριτικὸς καὶ εὐγενικός. Αὐτὸ βέβαια εἶναι ἕνας κόλαφος γιὰ ὅσους ξημεροβραδιάζονται σὲ ξένα σπίτια καὶ μπαινοβγαίνουν σὲ αὐλὲς καὶ σὲ ὧρες ἀκατάλληλες καὶ δὲν ξεκολλᾶνε, τὴ στιγμὴ μάλιστα ποὺ ἡ ἄλλη οἰκογένεια καίγεται ἀπὸ δουλειές, ἔχει μικρὰ παιδιὰ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ σηκώσει ὅλο αὐτὸ τὸ βάρος οἰκονομικά, πρακτικὰ καὶ διατροφικά.

Β] Τὸ ἐρώτημα λοιπὸν εἶναι, γιατί πήγαινε ὁ Ἰησοῦς σὲ ἀνθρώπους δεληλωμένους ἀπὸ πρὶν ἀντίθετους μὲ Αὐτόν; Ὡραῖα, δὲν πήγαινε ἀκάλεστος, ἀλλὰ γιατί πήγαινε;

  1. Προφανῶς πήγαινε, γιατί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι πλάσματα τοῦ Θεοῦ. Ἕνας μάλιστα ποὺ καλεῖ τὸν Χριστὸ ἢ κάποιον ἐκπρόσωπό του, δείχνει ὅτι δὲν εἶναι φανατικός. Κάτι καλὸ λοιπὸν μπορεῖ νὰ βγεῖ. Ὕστερα ὁ Χριστός μας μπορεῖ νὰ μὴ ἦταν ἀδιάκριτος, ἀλλὰ δὲν ἦταν καὶ ἀκατάδεχτος.

  2. Σὲ τέτοιες εὐκαιρίες εὑρίσκονταν καὶ ἄλλοι καλοδιάθετοι ἄνθρωποι ποὺ ἤθελαν νὰ δοῦνε καὶ νὰ ἀκούσουν τὸν Χριστό, ἴσως ἀπὸ περιέργεια, μπορεῖ καὶ ἀπὸ ἐνδιαφέρον. Ὁ Χριστός μας τὸ εἶπε στὴ φιλοξενία καὶ στὸ τραπέζι στὸ σπίτι τοῦ τελώνη Ματθαίου μετὰ τὴν κλήση του, ὅτι “ἀνάγκη δὲν ἔχουν οἱ ὑγιεῖς, ἀλλὰ οἱ ἄρρωστοι καὶ ὅτι ὁ Χριστὸς ἦρθε νὰ ἀναζητήσει καὶ νὰ σώσει τὸ χαμένο πρόβατο. Ὁ Χριστὸς εἶναι συμπαθὴς πρὸς ὅλους καὶ συμπάθεια πρώτιστα ζητάει ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς πρὸς ὅλους”.

  3. Εἶναι ὅμως καὶ κάτι ἄλλο. Ἐκεῖ ποὺ πήγαινε ὁ Χριστὸς δὲν πήγαιναν μόνο διψασμένοι πνευματικὰ καὶ ψυχικὰ ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ ἄρρωστοι στὸ σῶμα καὶ “ὀχλούμενοι ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων”, γιὰ νὰ βροῦνε τὴ γιατρειά τους.

  4. Ἀσφαλῶς ἦταν ἐκεῖ καὶ οἱ κακοὶ καὶ οἱ κατάσκοποι καὶ οἱ ψευτοενδιαφερόμενοι καὶ οἱ ἐγκάθετοι καὶ οἱ καλοθελητές, ποὺ ζητοῦσαν ἀφορμὴ νὰ πιαστοῦν ἀπὸ κάποιο λόγο ἢ κάποια πράξη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ τὸν καταγγείλουν εἴτε στὴ θρησκευτικὴ εἴτε στὴν πολιτικὴ ἐξουσία, εἴτε ἀπευθείας στὸ λαό, ὅπως νόμιζαν. Κι ἀπὸ αὐτοὺς ἀκόμη δὲν ξέρει κανεὶς τί θὰ μποροῦσε νὰ βγεῖ κάποτε ἔστω καὶ ἑτεροχρονισμένα…

  5. Δὲν εἶναι δὲ τυχαῖο ὅτι πολλὰ θαύματα ὁ Χριστὸς τὰ ἔκανε τὸ Σάββατο, ποὺ ἦταν ἀργία γιὰ τοὺς Ἑβραίους. Δὲν τὸ ἔκανε γιὰ νὰ τοὺς μπεῖ στὸ μάτι, ἀλλὰ γιὰ νὰ τιμήσει τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου μὲ ἀγαθοεργίες καὶ νὰ διδάξει πὼς πρέπει νὰ ἁγιάζουμε τὴν ἡμέρα τοῦ Κυρίου. Δηλαδὴ ἀπαντοῦσε οὐσιαστικὰ στὸ ἐρώτημα: θὰ μείνουμε κολλημένοι στὸ γράμμα τοῦ νόμου καὶ ἀδρανοποιημένοι, ἀδιάφοροι στὶς ἀνάγκες τῶν ἄλλων ἢ θὰ ἐπιλέξουμε τὴν ἐλευθερία τῆς ἀγάπης παντοῦ καὶ πάντοτε; Ὁ Χριστὸς ἐπέλεξε καὶ ἐπέλεγε πάντοτε τὸ δεύτερο.

Γ] Σὲ ἕνα τέτοιο σπίτι Φαρισαίου, ἡμέρα Σάββατο μάλιστα , ποὺ πῆγε ὁ Χριστός μας, τὸν πλησίασε ἕνας ταλαίπωρος ὑδρωπικός, βασανισμένος καὶ ἀποκρουστικός, παραμορφωμένος καὶ ἄρρωστος. Δὲν τολμοῦσε νὰ μιλήσει. Νὰ ζητήσει τί; Ἀσφαλῶς τὴ θεραπεία του. Ἀλλὰ ἦταν μέρα Σάββατο κι εἶχε τόσα πολλὰ ἀκούσει νὰ λένε γιὰ τὸν Χριστό, ὅτι “δὲν τηρεῖ τὸ Σάββατο” (Λούκ. ιδ´ 1-6). Στάθηκε ἐκεῖ κοντὰ καὶ περίμενε σιωπηλά, ἀλλά, ὅπως ἄλλοτε ὁ Μωϋσῆς παρὰ τὸ χεῖλος τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης, βοοῦσε καρδιακὰ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ζητοῦσε λύση στὸ πρόβλημά του. Τὸ κλίμα ἦταν ὄντως τελείως ἀρνητικὸ καὶ ὅλοι παρατηροῦσαν τί θὰ ἔκανε ὁ Κύριος; Δὲν λυπόντουσαν οἱ ἀνάλγητοι τὴν ταλαιπωρία τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ περίμεναν νὰ δοῦνε ἂν θὰ τοὺς πέσει τὸ λαχεῖο γιὰ νὰ κατηγορήσουν τὸν Κύριο… “Μαύρα κοράκια μὲ νύχια γαμψά…”, ἀντὶ νὰ ποῦνε μὲ μία φωνή: “Κύριε, θεράπευσέ τον ἐδῶ καὶ τώρα, τὸν ξέρουμε τὸν ἄνθρωπο ταλαιπωρεῖται ἀπὸ καιρό”. Αὐτὸ ὅμως ποὺ δὲν ἔκαναν αὐτοὶ ὄχι μόνο τὸ ἔκανε ὁ Χριστός μας, – πῶς ἄλλωστε ἦταν δυνατὸ νὰ μὴ τὸ κάνει; – ἀλλὰ στὸ ἐνδόμυχο καὶ ἐναγώνιο ἐρώτημά τους, τί θὰ κάνει ἐπιτέλους ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴ Ναζαρέτ, ὁ Χριστὸς ἀντέστρεψε τὸ ἐρώτημα καὶ τοὺς ρώτησε ἐμμέσως πλὴν σαφῶς: “ἂν ἐπιτρέπεται κάποιος νὰ θεραπεύει τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου ἢ ὄχι”.
.             Ὁ Χριστὸς τελικὰ μὲ ἕνα ἄγγιγμα θεράπευσε τὸν ὑδρωπικὸ καὶ τὸν ἔκανε καλά. Μετὰ ὅμως δίδαξε ἀποστομωτικὰ καὶ τοὺς κακεντρεχεῖς φαρισαίους λέγοντας χαρακτηριστικά, ὅτι “ἐσεῖς ἂν πέσει τὸ βόδι σας ἢ τὸ παιδί σας στὸ πηγάδι ἡμέρα Σάββατο, πάτε καὶ μὲ κόπους καὶ προσπάθειες τὸ βγάζετε… καὶ ἀσφαλῶς αὐτὸ δὲν θεωρεῖται ἁμαρτία καὶ παράβαση… Ποιός λογικὸς ἄνθρωπος θὰ ἔλεγε τὸ ἀντίθετο; Ἐμένα γιατί μὲ κατηγορεῖτε γιὰ ἕνα ἄγγιγμα καὶ ἕνα λόγο, ποὺ ἔκανα καλὰ ὁλόκληρο ἄνθρωπο;”

Δ] Ἀλήθεια, γιατί ὁ Χριστὸς ἔκανε καλὰ τὸν ὑδρωπικό;

Πρῶτα πρῶτα γιὰ τὴν ἐσωτερική του πίστη καὶ ἐπιμονή του νὰ μπεῖ σὲ ξένο καὶ ἐπίσημο σπίτι, φαρισαίου μάλιστα καὶ ἡμέρα σάββατο καὶ ἐκεῖ νὰ στέκεται σὲ κοινὴ θέα, χωρὶς νὰ μιλάει μὲ τὴν πίστη ὅτι κάτι θὰ κάνει ἡ δύναμη καὶ ἡ καλοσύνη τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὅτι μπορεῖ νὰ τὸ κάνει, ἔστω καὶ ἂν δὲν μιλήσει ὁ ἴδιος. Ὁ Χριστὸς ξέρει. Αὐτὸ ἦταν μία φοβερὴ κίνηση ψυχῆς τοῦ ὑδρωπικοῦ μὲ πολλὰ ρίσκα γιὰ τὸν ἴδιο καὶ κορυφαία πίστη.
.                 Δεύτερο εἶναι ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦταν θύμα μέσα σὲ ἐκείνη τὴ λυκοφωλιὰ καὶ τὴν ἀπανθρωπιά, ἀστήρικτος καὶ ἀνυπεράσπιστος, μόνος μέσα σὲ κόσμο ἐχθρικὸ καὶ γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ γιὰ τὸν ἴδιο προφανῶς. Ἀλλὰ στοὺς κολασμένους ὅλης τῆς γῆς ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ μοναδικὴ ἐλπίδα.
.             Τὸ τρίτο εἶναι, ὅτι γιὰ λόγο δικαιοσύνης καὶ οἱ συνδαιτυμόνες νὰ δοῦνε τὸ θαῦμα καὶ νὰ ἀκούσουν τὴ θεία διδασκαλία περὶ τῆς ἡμέρας τοῦ Σαββάτου καὶ τοῦ ἀληθοῦς νοήματός της.

Ε] Ἐμεῖς τώρα στὴν Ὀρθοδοξία ἔχουμε ἀντὶ γιὰ τὸ Σάββατο τὴν Κυριακή. Τὴν Κυριακὴ λοιπὸν τὴ σεβόμαστε καὶ τὴν ἀφιερώνουμε στὸ Θεό, στὴν Ἐκκλησία, στὴν ψυχή μας, στὴν οἰκογένεια καὶ μὲ καλοσύνες καὶ ἱεραποστολὴ καὶ στὸν συνάνθρωπο. Αὐτὴ τὴ μέρα ἔχουν λάβει χώρα ὅλα τὰ ἅγια γεγονότα τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ.

Σχολιάστε

AΛΛΟY Τ᾽ ΑYΓA ΚΙ AΛΛΟY ΤA ΚΑΚΑΡIΣΜΑΤΑ: “ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ” ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ στὰ καταστήματα

ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
στ καταστήματα

 Ἐπανέρχεται τὸ μέτρο τῆς Κυριακάτικης ἀργίας σύμφωνα μὲ δηλώσεις τοῦ νέου ὑπουργοῦ οἰκονομίας Γιώργου Σταθάκη. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς διαδικασίας παραδόσεως-παραλαβῆς τοῦ Ὑπουργείου τὸ μεσημέρι τῆς 28.01.15, ὁ νέος ὑπουργὸς  ἐξήγγειλε τὰ ἄμεσα μέτρα-σημεῖα τῆς νέας ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Μέσα σὲ αὐτὰ περιλαμβάνεται ἡ κατάργηση τοῦ μέτρου τῆς λειτουργίας τῶν καταστημάτων κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Κυριακῆς. Ἀξίζει νὰ σημειώσουμε ὅτι τὸ μέτρο εἶχε προκαλέσει τεράστιες ἀντιδράσεις στὸν κλάδο τῶν ἐμποροϋπαλλήλων ἀλλὰ καὶ ἀρκετῶν καταστημαρχῶν.

ΠΗΓΗ: action24.gr

(ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:) Ὑπενθυμίζεται ὅτι ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἶχε ἀντιταχθεῖ στὴν κατάργηση τῆς κυριακάτικης ἀργίας (ὄχι φυσικὰ γιὰ λόγους θρησκευτικούς, ἀλλὰ πάντως εἶχε ἀντιταχθεῖ στὴν ΜΑΝΙΩΔΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ἀπὸ τὴν προηγουμένη “συντηρητικὴ” Κυβέρνηση Σαμαρᾶ…! Ἀλλοῦ, λοιπόν, τ᾽ αὐγὰ κι ἀλλοῦ τὰ κακαρίσματα…!)

Βλ. σχετ:
Ἀνοίγει ὁ δρόμος γιὰ τὴ κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας σὲ ὅλη τὴ χώρα μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀνάπτυξης γιὰ ἐπέκταση τῆς λειτουργίας ὅλων τῶν καταστημάτων σὲ ὁρισμένες περιοχὲς καὶ τὶς 52 Κυριακές του χρόνου, σχολιάζει ὁ βουλευτὴς καὶ ὑπεύθυνος ΕΕΚΕ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Στρατούλης.
Ὁ βουλευτὴς τονίζει ὅτι “ἡ κυβερνητικὴ αὐτὴ ἀπόφαση γιὰ κατάργηση τῆς «Κυριακῆς – ἀργίας» ὠφελεῖ γιὰ μία ἀκόμα φορὰ μόνο τὰ μεγάλα πολυκαταστήματα καὶ τὶς πολυεθνικὲς ἐμπορικὲς ἁλυσίδες. Ζημιώνει ὄχι μόνο τοὺς ἐμποροϋπαλλήλους, ποὺ τοὺς ἀναστατώνει τὴν οἰκογενειακὴ καὶ προσωπικὴ ζωὴ καὶ τοὺς διαλύει τὶς ἐργασιακὲς σχέσεις, ἀλλὰ καὶ τὶς μικρὲς καὶ πολὺ μικρὲς ἐπιχειρήσεις ποὺ δὲν μποροῦν οἰκονομικὰ καὶ λειτουργικὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν σὲ αὐτὸ τὸ μέτρο καὶ ὁδηγοῦνται σὲ μαζικὰ νέα λουκέτα, αὐξάνοντας ἔτσι καὶ τὴν ἀνεργία”.

ΠΗΓΗ: avgi.gr 08.07.2014

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ! ΘΕΜΑ ΥΨΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ

Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!

ΘΕΜΑ ΥΨΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ
ΚΕΡΔΗΘΗΚΕ Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ!

τοῦ Μητροπ. Καλαβρύτων Ἀμβροσίου

.                 Τὸ θέμα τῆς ἀργίας κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς, τὸ ὁποῖο μὲ πολὺ ἐλαφρὰ συνείδηση ἐψήφισε ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἐλύθη προσωρινῶς! Τὸ Σ.τ.Ε. ἔπειτα ἀπὸ προσφυγὴ Συλλόγου ἐργαζομένων ΓΣΕΒΕΕ, μὲ τὴν ὑπ᾽ ἀριθ. 307/2014 ἀπόφαση τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναστολῶν, ἀνέστειλε τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ Νόμου περὶ καταργήσεως τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς. Ἔτσι προσωρινὰ τουλάχιστον τὸ θέμα ἐλύθη.
.                 Στὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἠθέλαμε νὰ ὑπογραμμίσουμε δύο σημεῖα:
.                 κατάργηση τς ργίας τς Κυριακς εναι να π τ σχέδια, τ ποα προωθε “παγκοσμιοποίηση”, δηλ. ἕνα κοινωνικό, σκοτεινὸ καὶ ὕπουλο, σύστημα, τὸ ὁποῖον στρέφεται εὐθέως κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ δὴ κατὰ τῆς Χριστιανικῆς Ἑλλάδος.  Τὸ σύστημα τοῦτο ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸν διεθνῆ Σιωνισμό, δηλ. ἀπὸ τὸ Ἑβραϊκὸ  Λόμπυ! Μὲ ἄλλα λόγια ἡ Διεθνὴς Μασσωνία εἶναι αὐτή, ποὺ θέλει τὴν διάλυση τῆς χριστιανικῆς Ἑλλάδος!
.                 Στὸ ὑψίστης σημασίας ζήτημα αὐτὸ πολλοὶ κινητοποιήθηκαν, γιὰ νὰ ἐκδηλώσουν τὴν ἀντίθεσή τους! Καταστηματάρχες, Ἐπιχειρηματίες, Ἐργαζόμενοι, Ἐμπορικοὶ Σύλλογοι Ἐργαζομένων κλπ. προέβησαν σὲ κινητοποιήσεις, ἔκαμαν πορεῖες, δημοσίευσαν Ψηφίσματα κλπ! Μεταξὺ αὐτῶν συγκαταλέγεται καὶ ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Αἰγίου, τὰ Μέλη τοῦ ὁποίου ἀπὸ τὴ θέση αὐτὴ συγχαίρουμε καὶ εὐχαριστοῦμε! Πολλοί, λοιπόν, καὶ μὲ πολλοὺς τρόπους ἐξέφρασαν τὴν ἀντίθεσή τους! Τελικὰ κατέθεσαν Προσφυγὴ στὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας κατὰ τῶν διατάξεων τοῦ σχετικοῦ Νόμου!
.                 Τὴν γενικὴ αὐτὴ κινητοποίηση, δυστυχῶς, ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΡΙΣΘΗΚΕ ἡ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ! Ὤφειλε ἔντονα νὰ διαμαρτυρηθῆ γιὰ τὴν κατάφωρη αὐτὴ καταπάτηση τῆς 4ης Ἐντολῆς! Ὤφειλε νὰ σταθῆ στὸ πλευρὸ τῶν πνευματικῶν της τέκνων, δηλ. τῶν πιστῶν χριστιανῶν! Ὤφειλε νὰ ἡγηθῆ μιᾶς ἀντιστάσεως ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀλλάξουν τὸν χαρακτήρα τῆς Χώρας! Ὤφειλε νὰ προστατεύσει τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκκλησιασμοῦ κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς. Ὤφειλε νὰ ὑπερασπισθῆ τὴν ἡμέρα τοῦ Κυρίου, τὴν ΚΥΡΙΑΚΗ! Ὤφειλε….! Ὤφειλε….! Ὤφειλε…..! Ἀλλὰ ΔΕΝ ἐξεπλήρωσε τὴν ἀποστολή Της! Ἡ φωνὴ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας ΔΕΝ ἀκούσθηκε!
.                 Ἡ Θεία Πρόνοια ἠθέλησε, ὥστε τὸ Σ.τ.Ε. νὰ ἀρθῆ στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων! Μὲ τὴν ὑπ᾽ ἀριθμ. 307/2014 ἀπόφασή του ἦλθε νὰ καλύψει τὸ κενό, ποὺ ἄφησε ἡ ἀπουσία καὶ ἡ σιγὴ ἰχθύος  τῆς Ἐκκλησίας.   Ἰδοὺ ἕνα μέρος ἀπὸ τὸ σκεπτικὸ τῆς Ἀποφάσεως:  “…..ἡ …. ἠθικὴ βλάβη τῶν αἰτούντων ἡ ἀναφερόμενη στὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρου χρόνου καὶ τῆς ἀπολαύσεώς του ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν οἰκογένειά τους κατὰ τὴν κοινὴ ἀργία τῆς Κυριακῆς, καθὼς καὶ στὸ δικαίωμα στὴν ἄσκηση τῆς θρησκευτικῆς λατρείας, παρίσταται αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη…”.
.                 Ὡς Ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ζητῶ δημοσίως συγγνώμην πρωτίστως ἀπὸ τὸν Φιλάνθρωπον Θεόν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν φιλόχριστον Ἑλληνικὸν Λαὸν γιὰ τὴν σιωπὴ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ γιὰ τὴν ἔνοχη ἀπουσία Της ἀπὸ τὸν ἔντιμο αὐτὸ ἀγώνα τῶν ἐργαζομένων!
.                 Στὴ συνέχεια σᾶς προσφέρουμε ἕνα δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος “ΤΟ ΠΑΡΟΝ” καὶ ἕνα ἐκπληκτικὸ κείμενο τοῦ κ. Ἀνδρέα Θ. Μάντη, Μηχανολόγου-Ἠλεκτρολόγου τοῦ Ε.Μ.Π., δηλ. ἑνὸς πιστοῦ τέκνου τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ κείμενο αὐτὸ ἀποτελεῖ κόλαφον δι᾽ Ἡμᾶς τοὺς ἐν σιωπῇ διατελοῦντας Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος!  Ἡ Ὀρθοδοξία βάλλεται, ἡ Ἑλλὰς κινδυνεύει. ἀλλ᾽  Ημεῖς “καθεύδομεν ὑπὸ τὸν μανδαγόραν” (Τὸ ὀρθὸν”ἐκ μανδραγόρου καθεύδειν”, βλ. Ξενοφῶντος, “Συμπόσιον” ΙΙ, 24)

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Αἴγιον, 16 Δεκεμβρίου 2014

*****************

Τολμηρὴ ἡ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας
Ἠθικὴ καὶ οἰκονομικὴ θὰ ἦταν ἡ βλάβη ἀπὸ τὴ λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς
Ποιοὺς λόγους ἐπικαλεῖται γιὰ τὴν ἀναστολὴ τῆς πιλοτικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου

Γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας ἀποδεικνύει ὅτι δὲν ἀποφασίζει ἔχοντας κλειστὰ τὰ μάτια, ἀδιαφορώντας γιὰ ὅ,τι συμβαίνει ἔξω, μὲ προσήλωση μόνο στὸ ἄψυχο γράμμα τοῦ νόμου. Αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 307/2014 ἀπόφαση τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναστολῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, μὲ τὴν ὁποία ἀναστέλλεται ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀπόφασης τοῦ ὑπουργείου Ἀνάπτυξης γιὰ πιλοτικὴ προαιρετικὴ λειτουργία -γιὰ ἕνα ἔτος- τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές, πέραν τῶν ἑπτὰ ποὺ ἔχουν ἤδη ὁρισθεῖ.

Ἐναντίον τῆς ἐκτέλεσης τῆς ὑπουργικῆς ἀπόφασης εἶχαν προσφύγει στὸ ΣτῈ φορεῖς τῆς ἀγορᾶς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ ΓΣΕΒΕΕ, μέχρι τὴν ἔκδοση τῆς ἀπόφασης ἐπὶ τῆς αἴτησης ἀκύρωσης ποὺ ἔχει ἀσκηθεῖ.

Θὰ εἶναι δυσεπανόρθωτη ἡ ἠθικὴ βλάβη τῶν αἰτούντων στὸ δικαίωμα τῆς ἄσκησης τῆς θρησκευτικῆς λατρείας καὶ ἀνεπανόρθωτη ἡ οἰκονομικὴ βλάβη.

 Συγκεκριμένα, ἡ ἀπόφαση ἔχει ὡς ἑξῆς:

«7. Ἐπειδή, ἡ Ἐπιτροπὴ κρίνει ὅτι ἡ μὲν ἠθικὴ βλάβη τῶν αἰτούντων ἡ ἀναφερόμενη στὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρου χρόνου καὶ τῆς ἀπολαύσεώς του ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν οἰκογένειά τους κατὰ τὴν κοινὴ ἀργία τῆς Κυριακῆς, καθὼς καὶ στὸ δικαίωμα στὴν ἄσκηση τῆς θρησκευτικῆς λατρείας, παρίσταται αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη. Ἡ δὲ οἰκονομικὴ βλάβη πιθανολογεῖται ἐπίσης ὡς ἀνεπανόρθωτη ἢ πάντως δυσχερῶς ἐπανορθώσιμη, ἀπὸ τὰ προσκομισθέντα ἀπὸ αὐτοὺς στοιχεῖα καὶ μελέτες ἁρμοδίων ἐρευνητικῶν φορέων τῆς Ἑλλάδας καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐκτιμώμενα ὑπὸ τὸ φῶς τῆς κοινῶς γνωστῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, τὰ στοιχεῖα δὲ αὐτὰ δὲν ἀμφισβητοῦνται οὔτε ἀποκρούονται ἀπὸ τὴ Διοίκηση. Ἐξάλλου, ἡ ἐπίκληση ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως τῆς ἐξαγωγῆς συμπερασμάτων ἀπὸ τὴν πιλοτικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου ὡς λόγου δημοσίου συμφέροντος κωλύοντος τὴ χορήγηση τῆς αἰτούμενης ἀναστολῆς, δὲν δύναται νὰ ἀντισταθμίσει τὴν πιθανολογούμενη βλάβη τῶν αἰτούντων, πολλῶ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ Διοίκηση δὲν ἐπικαλεῖται οὔτε προσκομίζει στοιχεῖα ἢ μελέτες ἐπὶ τῶν ὁποίων δύναται νὰ θεμελιωθεῖ προσδοκία θετικῶν ἀποτελεσμάτων ἀπὸ τὸ ἐπίμαχο μέτρο.
Τέλος, ἡ ἀνάγκη ἐξυπηρέτησης τοῦ αὐξημένου ἀριθμοῦ τῶν τουριστῶν τῆς χώρας καὶ τὶς Κυριακὲς δύναται νὰ καλυφθεῖ μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς προμνημονευθείσας πάρ. 2 τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ ν. 4177/2013, δυνάμει τῆς ὁποίας ὁ Ἀντιπεριφερειάρχης ἐξουσιοδοτεῖται νὰ ἐκδώσει ἀπόφαση γιὰ τὸν ὁρισμὸ περιοχῶν τῆς περιφερείας του στὶς ὁποῖες ἐπιτρέπεται ἡ λειτουργία καὶ τὶς Κυριακὲς καταστημάτων μέχρι 250 τ.μ., ὑπὸ τὸν ὄρο νὰ μὴν ἀνήκουν σὲ ἁλυσίδα καταστημάτων, νὰ μὴ λειτουργοῦν ὡς «κατάστημα ἐντὸς καταστήματος» καὶ νὰ μὴ βρίσκονται σὲ ἐκπτωτικὰ καταστήματα, ἐκπτωτικὰ κέντρα ἢ ἐκπτωτικὰ χωριά».
Στὴν Ἐπιτροπὴ ποὺ συνεδρίασε σὲ συμβούλιο μετεῖχαν ὁ πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας Σώτ. Ρίζος καὶ οἱ σύμβουλοι Δ. Μαρινάκης καὶ Μ. Καραμανώφ, μὲ γραμματέα τὴ Μ. Παπασαράντη.

 Πηγή:  Ἐφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» Κυριακὴ 26/10/2014

***********************

 ΚΥΡΙΑΚΗ  ΑΡΓΙΑ  Η  ΟΧΙ ;
Ἀνδρέα Θ. Μάντη
Μηχ/γου – Ἠλ/γου Μηχανικοῦ Ε.Μ.Π
Ἐκτιμητῆ Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

.                 Παρακολουθῶ ἐδῶ καὶ ἀρκετὲς ἡμέρες,τὴ σχετικὴ ἀρθρογραφία τῶν ἐφημερίδων καὶ τὶς συζητήσεις στὰ ἠλεκτρονικὰ ΜΜΕ – πάνω στὸ θέμα τοῦ ἀνοίγματος τῶν καταστημάτων ὅλες τὶς Κυριακές του χρόνου, ὅπως τοῦτο προβλέπει ὁ Ν. 4677/2013 – μὲ ἐκτεταμένα ἄρθρα καὶ σχόλια ποὺ ἀποπνέουν κατὰ τὴν ἄποψή μου, ὑπερβολικὴ σιγουριὰ καὶ ἀπόλυτη βεβαιότητα γιὰ τὴ θετικὴ ἀποτίμηση τῶν ἐπιπτώσεων καὶ των  ἀποτελεσμάτων στὴν Ἐθνική μας Οἰκονομία.
.                 Διάβασα ἐπίσης πολλὲς ἐπιστολὲς ἀναγνωστῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντελῶς ἀντιθετοι  στὸ παραπάνω μέτρο καὶ ἐκφράζουν καθαρὰ τὴν πλήρη διαφωνία τους γιὰ θρησκευτικούς, ἠθικούς,παραδοσιακούς,κοινωνικοὺς καὶ ἐθνικοὺς λόγους (θρησκευτικὰ καθήκοντα, καταστροφὴ οἰκογένειας, σωματικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνση τῶν ἐργαζομένων, σύνθλιψη τῶν μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων, ἀλλαγὴ τρόπου ζωῆς καὶ συμπεριφορᾶς, κ.λ.π.).
.                 Ἐπειδὴ δὲν γνωρίζω ἂν ἀποτελεῖ, ὅπως λέγεται, μνημονιακὴ ἀπαίτηση τῶν δανειστῶν μας, στηρίζομαι σὲ λογικὲς ἐπεξεργασίες καὶ σκέψεις πού μου γεννήθηκαν, καθὼς βρέθηκα εἰλικρινὰ σὲ πλήρη ἀδυναμία νὰ κατανοήσω τὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη καὶ ὠφελιμότητα τοῦ μέτρου, τὴν ὁποία ἐπικαλοῦνται ὅτι θὰ προκύψει γιὰ τὴ χώρα μας καὶ ὡς ἐκ τούτου,νὰ δώσω ὁποιαδήποτε εὔλογη ἑρμηνεία στὴν πεισματικὴ ὑπεράσπιση καὶ τὴν ἀκραία ἐμμονὴ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως.
.                 Θὰ σταθῶ ἐπίσης,σὲ ὅσα ἔχουν ἀναπτυχθεῖ καὶ σὲ ὅσα ἔχουν γραφεῖ σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τῆς Κυριακῆς ἀργίας, ἀπὸ πλευρᾶς ἱστορικῆς, θεολογικῆς, ἰατροκοινωνικῆς, φιλοσοφικῆς, οἰκονομικῆς,νομικῆς καὶ συνδικαλιστικῆς -ἀφοῦ κάποιες ἀναφορὲς εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβεβλημένες – καὶ θὰ ἐκθέσω μερικὲς προσωπικὲς περιβαντολογικὲς εὐαισθησίες καὶ σκέψεις μου.

.                 Ἔτσι λοιπόν, ἂς ἐρευνήσουμε ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρές, τὸ συγκεκριμένο μέτρο.

Α) Ἀπὸ ἱστορικῆς ἀπόψεως :

.                 Μετὰ τὴν εἰρήνη καὶ τὸ διάταγμα τῶν Μεδιολάνων (313) ὁ Μέγας Κων/νος, ὑπέγραψε τὸν πρῶτο του νόμο μὲ τὸ διάταγμα τῆς 3ης Μαρτίου 321, μὲ τὸν ὁποῖον ἐντέλλεται, ὅπως «ὅλοι οἱ Δικασταί, ὁ Λαὸς τῆς πόλεως καὶ αἱ λοιπαὶ ἐργασίαι ὀφείλουν νὰ καταπαύουν κατὰ τὴν ἀξιοσέβαστον ἡμέραν τοῦ Ἡλίου» (C 111,12  2, in Corpus Juris Civilis τ. II, Codex Justinianus, Berlin 1927), ἀφοῦ μὲ τὴν ἐν λόγῳ φράση «σεβαστὴ ἡμέρα τοῦ ἡλίου» ἀποκαλοῦσε τὴν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς.
.                 Ἡ ἐν Λαοδικείᾳ Σύνοδος τῆς Φρυγίας (364μ.χ) μὲ τὸν 29ο Κανόνα της, ὅρισε «οὐ δεῖ χριστιανοὺς ἰουδαΐζειν, τὴν δὲ Κυριακὴν προτιμῶντες σχολάζειν ὡς χριστιανοὶ» (Omnes judices urbanaeque pledes et atrium officia cunctarum venerabili die solis quiescant) τὸν ὁποῖο κανόνα μάλιστα, ἐπεκύρωσε καὶ ὁ διάδοχός του Μ. Θεοδόσιος, μὲ τὸν κώδ. VIII 8, 3 καὶ XV 5, 2, ἀλλὰ καὶ στὴ συνέχεια μία σειρὰ ἀπὸ «Νεαρὲς» καὶ Διατάξεις τῶν Αὐτοκρατόρων Θεοδοσίου Α´, Θεοδοσίου Β´, Ἰουστινιανοῦ καὶ Λέοντος Γ´, ὅρισαν ὅπως: «Δικασταὶ μὲν καὶ Δῆμοι τῶν πόλεων καὶ οἱ ἐκ τεχνῶν βιούντες  ἀργείτωσαν ἐν Κυριακῇ, μόνοι δὲ γεωργοὶ ἐργαζέσθωσαν καὶ ἡ αἰτία τῆς λύσεως τῆς τιμῆς τῆς ἡμέρας ἄλογος. Δοκεῖ γὰρ σωτηρίας τῶν καρπῶν, ἔστι δὲ ἀληθῶς οὐδέν. Οὐ γὰρ τὸ σπουδαῖον τῆς γεωργίας, ἀλλὰ τοῦ καρποδότου ἔλεος τὴν εὐθυνίαν παρέχεται τῶν καρπῶν» (ΝΕ’ ΙΙ COLL.NOV.LV).
.                 Ἡ ϛ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τοῦ 680 μ.χ., ποὺ συνεκλήθη στὸ παλάτι τῶν Τρούλων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, στὴν Ἀνατολή, καὶ ὁ πατέρας τῆς Εὐρώπης αὐτοκράτορας Καρλομάγνος (800μ.χ),στὴ Δύση, καθιέρωσαν τελικῶς ὡς πλήρη ἀργία τὴν Κυριακή, μὲ ἀπολύτως αἰτιολογημένο σκοπό, τὴν συμμετοχὴ τῶν Χριστιανῶν στὴ λατρευτικὴ σύναξη στοὺς Ναοὺς καὶ τὴν οἰκογενειακή  τους ἀνάπαυση καὶ γαλήνη.
.                 Καὶ βέβαια, στὰ νεότερα χρόνια του Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἡ ἀπόφαση γιὰ ἐφαρμογὴ τῆς Κυριακῆς ὡς ἀργίας, ἦταν προϊὸν πολύχρονων διεργασιῶν τῆς κυβερνήσεως Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, ποὺ ψήφισε εἰδικὸ Νόμο, ὁ ὁποῖος δημοσιεύθηκε στὰ τέλη Δεκεμβρίου 1909 καὶ ἄρχισε νὰ ἐφαρμόζεται τὴν πρώτη Κυριακή του νέου χρόνου, 4 Ἰανουαρίου 1910,γιὰ νὰ ἑδραιωθεῖ ἀργότερα μὲ ἀποφάσεις τῆς δημοκρατικῆς κυβερνήσεως τοῦ Ἐλευθερίου. Βενιζέλου (1928 -1932) , ἀλλὰ κι αὐτῆς ἀκόμη τῆς δικτατορικῆς τοῦ Ἰωάννου Μεταξὰ(1936 -1940).

Β) Ἀπὸ Θεολογικῆς πλευρᾶς:

.                 Οἱ Βιβλικὲς ἐπιταγὲς τῆς Ἁγίας Γραφῆς, κατὰ τὴν ἔκφραση «αὔτη ἡ ἡμέρα, ἢν ἐποίησεν ὁ Κύριος· ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτὴ» (Ψάλμ. 117,24) καί, λέγεται «Κυριακὴ» ἡ ἡμέρα αὐτή, γιατί ἀνήκει στὸν Κύριο, τὸν Θεό μας, καθόσον εἶναι ἡ «ἡμέρα μία», ὅπως τὴν λέγει ἡ Γένεση στὸ πρῶτο της κεφάλαιο, ποὺ ὁμιλεῖ γιὰ τὴν δημιουργία: «καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσε νύκτα,καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα μία» (Γέν. 1,5).
.                 Κατὰ τὴν τέταρτη ἐντολὴ τοῦ Δεκαλόγου «ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου· τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου· οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον.» (Ἐξ. κ´ [20] 9-11), «φύλαξαι τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων ἁγιάζειν αὐτήν, ὂν τρόπον ἐνετείλατο σοὶ Κύριος ὁ Θεός σου» (Δευτ. ε´ 12-14), δήλ.ἐπὶ ἔξι ἡμέρες θὰ ἐργάζεσαι καὶ θὰ κάνεις ὅλες τὶς ἐργασίες σου, ὅμως τὴν ἑβδόμη ἡμέρα θὰ διακόπτεις τὴν ἐργασία σου, πρὸς τιμὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ τὴν ἡμέρα αὐτὴ δὲν θὰ κάνεις καμιὰ βιοποριστικὴ ἐργασία . Γιὰ αὐτὸ λοιπὸν τὸ λόγο εὐλόγησε τὴν ἕβδομη ἡμέρα καὶ τὴν ξεχώρισε ὥστε νὰ εἶναι ἁγία καὶ ἱερὴ πρὸς τιμήν Του.
.                 Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἐπεσήμανε στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του, ὅταν ἐδίδαξε: «Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ» (Ματθ. ϛ´ 24) δὲν μπορεῖτε δήλ. νὰ εἶσθε συγχρόνως δοῦλοι καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ μαμωνᾶ, ἐνῶ καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης (67-70 μ.Χ.) ἀναφέρει στὴν Ἀποκάλυψη τὸ ὄνομα Κυριακή, «Ἐγενόμην, λέει, ἐν πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ» (1,10), καὶ μάλιστα νωρίτερα, ἡ Κυριακὴ προσδιοριζόταν ὡς ἡ μία τῶν σαββάτων (Ἰω κ´ 1· 19· Α´ Κορ. ιϛ´2), κατὰ τὴν ὁποία οἱ Χριστιανοὶ ἐνθυμούμενοι ὅτι ὁ Χριστὸς ἀναστήθηκε τὴ «μία τῶν Σαββάτων» δηλ.τὴν ἑπομένη ἡμέρα, καὶ θέλοντας νὰ τὴν τιμήσουν, δὲν τὴν ὀνόμασαν ἡμέρα ἀργίας ἀλλὰ ἡμέρα ἁγιασμοῦ, καὶ κατὰ τὴν ὁποία συγκεντρώνονταν γιὰ νὰ τελέσουν τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας μὲ τὴν κλάσιν τοῦ ἄρτου, τὴν ἀκρόασι τοῦ λόγου (Πράξ κ´7), καὶ τὸ Κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν Α´ Κορ. ια´20). Ἡ πράξη αὐτὴ ἔμεινε ὡς τὸ μέγα  μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας, γιὰ πάντα, στὴν Ἐκκλησία μας.
.                 Ἡ Κυριακή, λοιπὸν εἶναι ἀφιερωμένη στὸν Κύριο, γιατί τὴν ἡμέρα τούτη ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν καὶ (μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ) μας ἔκανε γνωστὴ καὶ βέβαιη τὴν κοινὴ σὲ ὅλους μας, ἀνάσταση.

Γ) Ἀπὸ κοινωνιολογικῆς σκοπιᾶς:

.                 Ὡς γνωστόν, στὴν ἀνθρώπινη κοινωνία γενικά, οἱ ἡμέρες τῆς ἑβδομάδος ἔχουν καταχωρισθεῖ ἡ μὲν Κυριακή, ὡς ἡμέρα τῶν Ὀρθοδόξων, τὸ δὲ Σάββατο, ὡς ἡ ἡμέρα τῶν Ἑβραίων καὶ τέλος ἡ Παρασκευή, ὡς ἡ ἡμέρα τῶν Μουσουλμάνων.
.                 Οἱ δύο τελευταῖες κατηγορίες, δήλ. οἱ Ἑβραῖοι καὶ οἱ Μουσουλμάνοι, τηροῦν μὲ θρησκευτικὴ εὐλάβεια τὴν ἀργία τῆς θρησκείας τους, ἐνῶ οἱ ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ  καταπατοῦμε συχνὰ τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς, τὴν ἡμέρα δηλαδὴ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
.                 Κατὰ δὲ τὸν Μωσαϊκὸ Νόμο, καθορίζεται ὡς ἀργία γιὰ τοὺς Ἑβραίους – μὲ τὴν προαναφερθεῖσα τετάρτη ἐντολὴ – ἡ ἡμέρα τοῦ Σαββάτου, ὡς ἡμέρα εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸ Θεὸ ποὺ τοὺς ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὴ δουλεία τῆς Αἰγύπτου.
.                 Ἐνῶ τέλος ἡ Παρασκευή, ὁρίζεται ἀπὸ τὸν Μωάμεθ στὸ Κοράνι, ὡς ἡμέρα προσευχῆς καὶ ἀργίας γιὰ τοὺς μουσουλμάνους, στοὺς ὁποίους συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ ἀκραῖες σουνητικὲς φονταμενταλιστικὲς κοινωνίες τῶν Τζιχαντιστῶν ΙΚΙΛ τοῦ Ἰρὰκ καὶ τοῦ Λεβάντε (Συρίας), τῆς Ἂλ Κάιντα, τῶν Ταλιμπὰν τοῦ Ἀφγανιστάν, τῆς Ἂλ Νούσρα, τῆς Μπόκο χαρὰμ, τῆς σιιτικῆς Χεζμολὰχ τοῦ Λιβάνου ,τῆς Χαμὰς τῆς Γάζας, τῆς Φατὰχ τῆς Δυτ. Ὄχθης καὶ βέβαια, τῶν κοσμικῶν θεοκρατικῶν σουνητικῶν κρατῶν τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας, τῶν Ἡνωμένων Ἀραβικῶν Ἐμιράτων, τοῦ Κατάρ, τοῦ Ντουπάι, τῆς Ὑεμένης, τοῦ σιιτικοῦ Ἰρᾶν καὶ τῆς μετριοπαθοῦς σουνιτικῆς Τουρκίας  κ.λ.π.

Δ) Ἀπὸ οἰκονομικῆς θεωρήσεως:

.                 Ἐπιστημονικὲς ἔρευνες δείχνουν ὅτι τὸ οἰκονομικὸ ἀποτέλεσμα ἀπὸ τὴν κυριακάτικη ἐργασία, εἶναι πενιχρὸ ἕως ἀρνητικό, ἐκτὸς ἀπὸ ἁλυσίδες πολυκαταστημάτων, ποὺ ἀπευθύνονται κυρίως στοὺς τουρίστες. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος πού, παρὰ τὸ νόμο στὴ Γαλλία καὶ τὰ κίνητρα στὴν Ἀγγλία καὶ στὶς ΗΠΑ, λίγα εἶναι τὰ καταστήματα ποὺ ἐργάζονται τὶς Κυριακές.
.                 Ἐξ ἄλλου σὲ καμία περίπτωση οἱ ἐπιχειρηματικὲς αὐτὲς κινήσεις στὴν Πατρίδα μας,δὲν ἐξασφαλίζουν οἰκονομικὴ ἐπιτυχία, ἀφοῦ εἶναι γνωστὸν ὅτι σήμερα μία καθαρὰ Ἑλληνικὴ Ἐπιχείρηση μὲ ἁλυσίδα 110 καταστημάτων – ποὺ δραστηριοποιεῖται στὸ λεκανοπέδιο τῶν Ἀθηνῶν – μὲ ἀμετάκλητη ἀπόφασή της, ὄχι μόνον δὲν ἀνοίγει τὶς Κυριακές, ἀλλὰ συνάμα καὶ τὸ προσωπικό της διατηρεῖ καὶ δὲν ἀπολύει, ἀλλὰ καὶ τὸ πιὸ ἐντυπωσιακὸ μάλιστα, προσλαμβάνει νέο προσωπικὸ !
.                 Δὲν σκέπτονται συνεπῶς οἱ ἰδιοκτῆτες της, τὴν αὔξηση τῶν κερδῶν τῆς ἐπιχείρησής τους, μέσα στὸν ἀνελέητο καὶ σκληρὸ ἀνταγωνισμὸ τῆς ἐλεύθερης ἀγορᾶς ;
.                 Ἐξ ἄλλου μὴ ξεχνᾶτε τοὺς Χρηματοπιστωτικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ Τράπεζες (Ἑλληνικὲς καὶ Ξένες) οὐδόλως συζητοῦν τὴ λειτουργία τοὺς κατὰ  τὶς ἡμέρες  τῶν Κυριακῶν, γιατί λοιπόν;
.                 Ἂς δοῦμε λοιπόν, τί συμβαίνει μὲ τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ ( τὴ μοναδικὴ  χώρα μὲ δημοκρατικοὺς θεσμοὺς σὲ ὅλη τὴν  περιοχὴ  τῆς Μ. Ἀνατολῆς).
.                 Ὅταν λέμε ἀργία στὸ Ἰσραήλ, ἐννοοῦμε ὅτι κατὰ τὸ προαναφερθὲν 24ωρο ἀπαγορεύονται 39 κατηγορίες δραστηριοτήτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων τὸ μαγείρεμα σὲ φωτιὰ ἡ ἡ παρασκευὴ ὁποιουδήποτε φαγητοῦ μὲ ἑστία, ποῦ νὰ ἔχει θερμοκρασία ἄνω τῶν  40 βαθμῶν Κελσίου.
.                 Πρακτικὰ στὰ ξενοδοχεῖα δὲν λειτουργοῦν κανονικὰ οἱ ἀνελκυστῆρες, φαγητὸ δὲν προσφέρεται παρὰ κάποιο σάντουιτς, δὲν βρίσκει κανεὶς οὔτε φαρμακεῖο ἀνοικτό, οὔτε περίπτερο. Ἓξ ἄλλου ὁ ἐθνικὸς ἀερομεταφορέας  ΕL ΑL ,δὲν ἔχει πτήσεις τὸ Σάββατο.
.                 Ἡ ἀργία τοῦ Σαββάτου γιὰ τοὺς Ἕβραιους εἶναι ἱερὴ καὶ οὔδεις μπορεῖ νὰ τὴν παραβιάσει. Μέχρι καὶ διεθνεῖς ἀθλητικὲς ἐκδήλωσεις ἀναβάλλονται, ἡ τὸ πρόγραμμά τους προσαρμόζεται στὴν ἑβραϊκὴ ἄργιά του Σαββάτου!

 .                 Τό Ἰσραηλ, ὅπως ἤδη σημειώθηκε, εἶναι μέλος τοῦ ΟΟΣΑ ἀπὸ τὸ 2010. Εἶναι κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία, χωρὶς Σύνταγμα, ἀφοῦ οἱ ἰσχυρότατοι θρησκευτικοὶ κύκλοι του, ἔχουν ἐπιβάλλει τὴν ἄποψη ὅτι δὲν χρειάζεται, ἀφοῦ ὑπάρχει ὁ Μωσαϊκὸς Νόμος. Τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα τὸ 2011 ἦταν 29.672 $ (28η θέση παγκοσμίως). Πρὸς σύγκριση τὸ κατὰ κεφαλὴν ΑΕΠ τῆς Ἕλλαδος τὸ 2011 ἦταν 28.610 $ (30ή θέση). Τὸ 2012 τὸ Ἴσραηλ εἶχε ἀνάπτυξη 3,2% καὶ τὸ δημόσιο χρέος του, τὴν ἴδια χρονιά, ἦταν 84,2%. Ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν αὐστηρὴ τήρηση τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου

.                 Ὁ τουρισμὸς ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς προτεραιότητες τῆς κυβέρνησης τοῦ Ἴσραηλ. Τὸ 2013 στὴ στενὴ ἔκτασή του (20.770 τετρ. χλμ, μικρότερή της Στερεᾶς Ἕλλαδος – 24. 910 τετρ. χλμ) τὸ  Ἴσραηλ δέχθηκε 3.540.000 τουρίστες καὶ προσκυνητές, ποῦ ἄφησαν στὴ χώρα 11,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Ἑπομένως τὸ Ἴσραηλ ἐνδιαφέρεται τουλάχιστον ὅσο καὶ ἡ Ἕλλαδα γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν τουριστῶν. Ὄμως δεν ἀνταλλάσσει τὸ χρῆμα ἀπὸ τὸν τουρισμὸ μὲ τὴν ἱερότητα τῆς ἥμεράς του Σαββάτου.

Ε) Ἀπὸ νομικῆς & συνδικαλιστικῆς  ἑρμηνείας:

.                 Ὑπάρχει σχετικὴ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, (12.09.2014),ποὺ θεωρεῖ παράνομη τὴν κατάργηση τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς,ἀφοῦ τὸ ΣτΕ ἀναγνωρίζει πὼς γιὰ λόγους ”οἰκογενειακῆς συνοχῆς” καὶ ”ἐκκλησιασμοῦ” δὲν πρέπει νὰ καταργηθεῖ ἡ ἀργία τῶν Κυριακῶν, ὅπως ζητοῦσαν τοῦτο μὲ προσφυγή τους στὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας, οἱ Σύλλογοι τῶν Ἐμποροϋπαλλήλων.
.                 Ἂς ἐλπίσουμε βέβαια ὅτι  δὲν θὰ ὑπάρξει καμμία ἀλλαγὴ μὲ νεώτερη ἀπόφαση, ἡ σὲ εἰκαζομένη  προσφυγὴ τῆς Κυβερνήσεως,ἂν ληφθεῖ ὑπόψη, ἡ πρὸ ὀλίγων μόλις ἡμερῶν διατυπωθείσα  πρόταση τοῦ Προέδρου τοῦ ΣτΈ, μὲ τὴν ὁποία  εἰσηγεῖται τὴν ἀποδοχὴ τῆς ἐν λόγω προσφυγῆς καὶ τὴν ἀπόρριψη τῆς ἀπόφασης τοῦ τ. ὑπουργοῦ ἀνάπτυξης, γιὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς καὶ ἤδη ἀναμένουμε σὲ λίγες ἡμέρες τὴν ἀπόφαση τῆς ὁλομέλειας τοῦ Σώματος!
.                 Σημειώνεται ὅτι στὸν κατάλογο τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς εἶναι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Συνδικαλιστικὴ Ὁμοσπονδία, τῆς ὁποίας, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι μέλη ἡ ΓΣΕΕ καὶ ἡ ΑΔΕΔΥ. Συμμετέχουν ἀκόμη συνδικάτα ἀπὸ ὅλες τὶς χῶρες μέλη τῆς ΕΕ. Ἐπίσης ὑποστηρίζει τὴ Συμμαχία, ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν Ἐπισκόπων της ΕΕ, ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Καθολικῶν Ὀργανώσεων γιὰ τὴν Οἰκογένεια καὶ ἡ Προτεσταντικὴ Ἐκκλησία τῆς Γερμανίας.
.                 Στὸν κατάλογο τῶν μελῶν τῆς Συμμαχίας περιλαμβάνονται ἐπίσης τὸ Συμβούλιο τῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν, στὸ ὁποῖο συμμετέχουν τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου καὶ ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Ἐπίσης ἡ μεγάλη Γαλλικὴ Ἐργατικὴ Συνομοσπονδία Χριστιανῶν Ἐργατῶν (CFTC) καὶ οἱ συνδικαλιστικὲς ὀργανώσεις τῆς Γερμανίας, τοῦ Βελγίου, τῆς Αὐστρίας, τῆς Ἐσθονίας, τοῦ Λουξεμβούργου, τῆς Σλοβακίας, ἀπὸ δὲ τὴν Πολωνία ἡ γνωστὴ «Ἀλληλεγγύη», ἀλλὰ καὶ ἄλλες ὀργανώσεις Εὐρωπαίων πολιτῶν.
.                 Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὑπάρχει μία τέτοια συμμαχία Ἐκκλησίας καὶ συνδικάτων σὲ Πανευρωπαϊκὸ ἐπίπεδο.
.                 Σὲ πρόσφατο μάλιστα  συνέδριο  ἐπιστήμονες ὁμιλητὲς τόνισαν ὅτι ἡ Εὐρώπη ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἕνα κοινωνικὸ μοντέλο ποὺ νὰ μὴ στηρίζεται μόνο στὴν παραγωγὴ καὶ στὴν κατανάλωση, ἀλλὰ ἐπίσης στὸν ἐλεύθερο χρόνο γιὰ τὶς προσωπικὲς ἐπιλογὲς τοῦ κάθε πολίτη -ἐργαζομένου.
.                 Μεταξύ τῶν ὁμιλητῶν της σχετικῆς  διάσκεψης ,ἦταν καὶ ὁ Γερμανὸς καθηγητὴς Ψυχολογίας κ. Friedhelm Nachreiner, ὁ ὁποῖος ἐπισήμανε τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Γερμανικὸ Συνταγματικὸ Δικαστήριο μὲ πρόσφατη ἀπόφασή του κατήργησε τὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τὴν Κυριακή, στὴ Χώρα.
.                 Ἐπίσης ὁ κοινωνικὸς ἐρευνητὴς δρ. Ζὶλ Ἔμπρεϊ παρουσίασε τὸ ἀποτέλεσμα ἐπιστημονικῆς ἔρευνας, ποὺ ἔδειξε ὅτι τὰ ἄτομα ποὺ ἐργάζονται τὴν Κυριακή, ἐπηρεάζονται ἀρνητικὰ τόσο στὸν τομέα τῆς ὑγείας τους, ὅσο καὶ σ’ αὐτὸν τῆς ἀσφάλειας στὴν ἐργασία τους.
.                 Στὶς 20 Ἰουνίου 2011 ἐκπρόσωποι (65) Πανευρωπαϊκῶν Ὀργανώσεων πολιτῶν, συνδικάτων, τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν, ποὺ ὅλοι μαζὶ ἀποτελοῦν τὴν «Εὐρωπαϊκὴ Συμμαχία γιὰ τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς» συναντήθηκαν στὶς Βρυξέλλες, μὲ πρωτοβουλία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς καὶ Κοινωνικῆς Ἐπιτροπῆς. Στὸ τέλος τῆς συναντήσεως ὑπέγραψαν ἀνακοίνωση, μὲ τὴν ὁποία δεσμεύτηκαν νὰ ἀγωνιστοῦν γιὰ τὴν διατήρηση ὡς ὑποχρεωτικῆς της ἀργίας τῆς Κυριακῆς καὶ γιὰ ἕνα ἀνθρώπινο ὡράριο ἐργασίας.
.                 Τὰ μέλη τῆς Συμμαχίας στὴν ἴδια ἀνακοίνωση ζητοῦν, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Νομοθεσία, ὅπως ἐπίσης καὶ αὐτὲς τῶν κρατῶν μελῶν, νὰ σέβονται τοὺς ἐργαζόμενους πολίτες καὶ τὴν ἰδιωτική τους ζωή, ποὺ περιλαμβάνει καὶ τὸν ἐλεύθερο χρόνο ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν καὶ νὰ μοιράζονται μὲ τὰ ἄλλα μέλη τῆς οἰκογένειάς τους.
.                 Γνωστὸν εἶναι ἐπίσης ὅτι ἡ μὲν Ἐθνικὴ Συνομοσπονδία Ἑλληνικοῦ Ἐμπορίου (ΕΣΕΕ),ἀναφέρεται στὴ μακροχρόνια κάμψη καὶ τὰ χιλιάδες «λουκέτα» (214.000)  των  μικρῶν καταστημάτων καὶ ὑποστηρίζει ὅ,τι οὔτε αὔξησαν τὸν τζίρο , οὔτε τὸν ὄγκο τῶν πωλήσεων ,οὔτε τὴν ἀπασχόληση καὶ τοὺς μισθοὺς στὴ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ , ὅπως ἐξ ἄλλου τοῦτο προκύπτει καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα γιὰ τὸν Δείκτη Ἀξίας Κύκλου Ἐργασιῶν τοῦ Λιανικοῦ Ἐμπορίου –  τῆς ΕΛ.ΣΤΑΤ., ποῦ ἔδειξε ὅ,τι ὁ τζίρος τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων ὑποχώρησε κατὰ 2,2% τὸ τελευταῖο ἑξάμηνο Νοεμβρίου 2013 – Ἀπρίλιος 2014, συγκριτικὰ  μὲ τὸ ἀντίστοιχο περσινὸ ἑξάμηνο
.                 Ὅι δὲ ἁλυσίδες – κατὰ βάση πολυεθνικῶν καταστημάτων καὶ μεγάλων ἐμπορικῶν κέντρων – ὑποστηρίζουν, ἄκουσον–ακουσον ,ὅτι ἡ μείωση ὀφείλεται στὶς κακὲς συγκυρίες  καὶ τὸ διεθνὲς ἄσχημο κλίμα, ἀλλὰ καὶ  στὴ δυσμενῆ ἀκολουθουμένη  καὶ ἐφαρμοζόμενη σὲ βάρος τοὺς φορολογικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως !

Ἐκτὸς λοιπὸν τῶν παραπάνω λόγων ποὺ ποὺ παρατέθηκαν, ὑπεισέρχεται καὶ μία ἄλλη σειρὰ τεχνικοεπιστημονικῶν ὡστόσο παραγόντων, τοὺς ὁποίους ἐν τάχει, ἀναπτύσσω:

Ζ) Περιβαλλοντολογικὴ ἑρμηνεία:

 .                 1. Ὡς γνωστὸν στὴν Πατρίδα μας, καθὼς βρίσκεται στὴ Νότιο Μεσόγειο καὶ στὴ Ἀνατολικὴ Μεσογειακὴ Λεκάνη, οἱ ἀναπτυσσόμενες κατὰ τὸ καλοκαίρι θερμοκρασίες εἶναι πολὺ ὑψηλὲς καὶ ἡ ἐξαιρετικὴ χαμηλὴ κάλυψη πρασίνου τῶν Ἑλληνικῶν πόλεων (ἡ μικρότερη ὅλων τῶν εὐρωπαικῶν πόλεων,λιγότερη μάλιστα  καὶ αὐτοῦ του 2% ),σημαίνει συνεχῆ χρήση τῶν ἐνεργοβόρων κλιματιστικῶν μηχανημάτων καὶ τῶν κεντρικῶν ἐγκαταστάσεων κλιματισμοῦ γιὰ τοὺς καλοκαιρινοὺς μῆνες,ἐνῶ δὲν πάει πίσω ἡ χρήση τους καὶ κατὰ τὸ χειμώνα .
.                 Συνεπῶς τὸ κόστος τῆς ἐπιχείρησης αὐξάνει  λόγω τῆς λειτουργίας τοῦ κλιματισμοῦ, τοῦ ἐξαερισμοῦ , τοῦ φωτισμοῦ, τῶν  ἀνελκυστήρων, τῶν κυλιομένων κλιμάκων καὶ τῶν λοιπών  καταναλώσεων (τηλέφωνα,νερό, ἐπιγραφές, ἠλεκτρ. ὑπολογιστές, κ.λ.π) καὶ τῆς προκύπτουσας πρόσθετης δαπάνης ἕνεκα τῆς ἀγορᾶς νέων μηχανημάτων πρὸς βελτίωση των  συνθηκῶν ἀνέσεως ,τῆς συντήρησης  καὶ ἀποκατάστασης τῶν τυχόν  βλαβῶν καὶ ζημιῶν ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ την  ἀδιάκοπη λειτουργία τῶν συσκευῶν ὡς καὶ ὅλων τῶν ἠλεκτρομηχανολογικῶν ἐγκαταστάσεων χωρὶς τὴν  ἐπιβάρυνση  καὶ τῶν  οἰκοδομικῶν  στοιχείων τῶν  κτηρίων ( ἀποκαταστάσεις τοίχων,κλιμάκων, δαπέδων,ὀροφῶν , ψευδοροφῶν , ξύλινων καὶ μεταλλικῶν  κουφωμάτων , σιδηρῶν κατασκευῶν ,χρωματισμῶν, ὑαλοπινάκων, κ.λ.π.).
.                 Δύσκολο νὰ πεῖ κανεὶς μὲ βεβαιότητα ὅτι προκύπτουν  κέρδη  μετὰ τὶς νέες προσθετες  αὐξημένες λειτουργικές  δαπάνες καὶ  ἐπιβαρύνσεις .
Σὲ αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ προστέσετε τὶς προσαυξήσεις  στὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργαζομένων λόγω τῆς ἀπασχόλησης τοὺς κατὰ τὶς Κυριακὲς ( πρὶν τὴν οἰκονομικὴ κρίση  βέβαια,ὑπῆρχε ἕνα ἐπὶ πλέον 75% κόστος στὰ ἡμερομίσθια).

.                 2. Ἡ ἐκτεταμένη χρήση τῶν κλιματιστικῶν μηχανημάτων καὶ τῶν κεντρικῶν ἐγκαταστάσεων , συμβάλλει στὴν περιβαλλοντικὴ ὑποβάθμιση  μὲ τὴ δημιουργία ἑστιῶν μικροκλιμάτων δήλ. μικρῶν διαφοροποιουμένων  θερμοκρασιών  σὲ πλατεῖες καὶ δρόμους, ἤτοι  μεταβολὴ ἐπὶ τὰ χειρίστω, τῆς συνθηκῶν ἄνεσης καὶ διαβίωσης,  τῶν κατοίκων τῶν πόλεων.Μάλιστα  πρὸ ἡμερῶν , ὁ Γ.Γ. Δημοσίων Ἔργων σημείωσε  ὅτι μὲ τὴν ἀνάπλαση κσὶ μόνον τῆς Λεωφ.Πανεπιστημίου-ποὺ χρηματοδοτεῖται ἀπὸ τὸ ἵδρυμα Ὠνάση – θὰ δημιουργηθεῖ ἕνα μεγάλο γραμμικὸ πάρκο, στὸ ὁποῖο θὰ φυτευτοῦν 800 δένδρα καὶ φυτὰ καὶ σύμφωνα μὲ τὶς μελέτες, τὸ καλοκαίρι π.χ. θὰ ὑπάρξει  μία μέση πτώση τῆς θερμοκρασίας ἕως καὶ 2-3 βαθμούς!
.                 Ὅμως καὶ κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνες, ὄτε λειτουργοῦν οἲ  κεντρικὲς θερμάνσεις  ( ὅσες δήλ.χρησιμοποιοῦν πετρέλαιο θέρμανσης στοὺς λέβητές τους) προκύπτουν ρύποι αἰθάλης καὶ μικροσωματιδίων ποὺ καθιστοῦν ἀποπνικτικὴ τὴν ἀτμόσφαιρα μὲ τὸ φωτοχημικὸ νέφος καὶ  τὴν αἰθαλομίχλη.

 .                 3. Ἡ αὐξημένη κυκλοφοριακὴ κίνηση – λόγῳ τῆς λειτουργίας τῶν καταστημάτων – συμβάλλει στὴν ἐπιβάρυνση τῆς ἀτμόσφαιρας μὲ καυσαέρια, στὴν αὔξηση δήλ.τῶν ἀερίων ρύπων τῶν πόλεων καὶ τῆς ὑγρασίας καὶ ἐν τέλει τοῦ φαινομένου τοῦ θερμοκηπίου,μὲ τὴ συσσώρευση CO2, CO, ὀξειδίων τοῦ ἀζώτου, μικροσωματιδίων καὶ αἰθάλης ( κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνες), καὶ λοιπῶν ἐπικινδύνων γιὰ τὴν ὑγεία τοῦ ἀνθρώπου ρύπων.

.                 4. Ἡ αὐξημένη χρήση τῶν μέσων μαζικῆς μεταφορᾶς (μετρό, λεωφορεῖα, τράμ, τρόλευ) σημαίνει περισσότερες πληρωμὲς γιὰ μισθοὺς ἐργαζομένων καὶ εἰσαγωγὴ ὑγρῶν καυσίμων (πετρέλαιο, ὑγραέριο, φυσικὸ ἀέριο) καὶ χρήση στερεῶν καὶ ὑγρῶν καυσίμων ἀπὸ τὶς ἑταιρεῖες ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας (ἐπὶ τοῦ προκειμένου, τῆς ΔΕΗ) ἀλλὰ καὶ ἀναγκαστικὴ ἐξαγορὰ ἐκπεμπομένων ρύπων.

.                 5. Ὁ ἀέρας τῶν πόλεων – ποὺ ἔχουν ἐπιβαρυνθεῖ ἀπὸ τὴν ἐν πολλοῖς ἄναρχη καὶ χωρὶς μέτρο δόμησή τους – θὰ πρέπει νὰ ἀνανεώνεται μὲ συχνότητα 2-5 φορὲς τὴν ἡμέρα, ἡ ὁποία ὡστόσο δυσχεραίνεται κατὰ πολὺ ἀπὸ τὰ ἐμπόδια ποὺ ἔχουν παρεμβληθεῖ στὶς διόδους τοῦ φρέσκου ἀέρα ( βλ. παρεμβαλλόμενα οἰκοδομικὰ ἐμπόδια στὸ «βορειαδάκι» τῆς Παρνηθος καὶ στὴν αὔρα τοῦ Φαλήρου, γιὰ τὸ λεκανοπέδιο τῶν Ἀθηνῶν), πράγμα ποὺ ἐξασφαλίζεται μερικῶς μὲ τὴν «ἀνάπαυση» καὶ ξεκούραση τῶν πόλεων – ἔστω καὶ μία ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος- ὅταν δηλαδὴ περιορίζεται ἡ καθημερινὴ ἔντονη ἀνθρώπινη δραστηριότητα καὶ κίνηση.

.                 6. Ἡ λειτουργία τῶν μηχανημάτων, τῶν αὐτοκινήτων καὶ τῶν λοιπῶν ὀχλουσῶν ἐπιχειρήσεων, βιομηχανιῶν, βιοτεχνιῶν, προσθέτει νέα  ἠχορύπανση,  τῶν ὁποίων τὰ Decibels τῆς, ἐπιβαρύνει σημαντικὰ τὴ ἤδη βεβαρυμένη σωματικὴ καὶ ψυχικὴ  ὑγεία τῶν πολιτῶν .

 Τελικὸ συμπέρασμα:

Ὅλα τὰ παραπάνω, θὰ πρέπει νὰ μᾶς βάλουν σὲ σκέψεις γιὰ τὸ ποιοὶ ἀκριβῶς ἐπιμένουν  στὴν κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας .

.                 Ἂς μᾶς προβληματίσει ἰδιαιτέρως τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ μεγάλες Πολυεθνικὲς Ἑταιρεῖες,διαγκωνίζονται ποιὸς θὰ ἐπικυριαρχήσει τοῦ ἄλλου καὶ ἐν τέλει ποιὸς θὰ κερδίσει τὴν Ἑλληνικὴ ἀγορά.

.                 Στὸ βωμὸ τοῦ ὑλισμοῦ καὶ τοῦ ὠφελιμισμοῦ, θυσιάζεται ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς,ἀφοῦ δὲν εἶναι ἀσφαλῶς κύριος σκοπὸς καὶ στόχος τὸ κέρδος, ὅπως θέλουν κάποιοι νὰ ἐμφανίζουν,ἀλλὰ μία καθαρὰ Ἀντιλαϊκή, Ἀντεργατικὴ καὶ Ἀντιχριστιανικὴ ἐνέργεια, ποὺ θὰ ὁδηγήσει μὲ βεβαιότητα, τὴ χειμαζόμενη καὶ πολλαπλῶς ὑποφέρουσα Ἑλληνικὴ Κοινωνία,σὲ νέα ἀποσύνθεση καὶ ἐπιπρόσθετο μαρασμό!

.                 Δὲ χρειάζεται νομίζω,νὰ ἀναφερθοῦμε στὴν αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν αὐτοκτονιῶν, στὴν ἀνάπτυξη τόσο πλήθους ψυχοσωματικῶν ἀσθενειῶν στὸ γενικὸ πληθυσμό, στὶς δραματικὲς ἐπιπτώσεις τῆς φυγῆς νέων ἀνθρώπων (καὶ δὴ ἐπιστημόνων) στὸ ἐξωτερικὸ καὶ στὴν ἀνεξέλεγκτη εἴσοδο ἀκραίων μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν, γιὰ τοὺς ὁποίους εἴμαστε ὑποχρεούμαστε  – ἀπὸ τὸ Διεθνὲς καὶ Κοινοτικὸ Δίκαιο – νὰ παρέξουμε διευκολύνσεις γιὰ τὴν ἀνέγερση τεμενῶν, τζαμιῶν ἢ πολιτιστικῶν κέντρων,ποὺ πιθανὸν νὰ ἀποτελέσουν θέρετρα βιαίων συγκρούσεων τῶν ἀλληλοσπαρασσομένων μουσουλμανικῶν σεχτῶν,φατριῶν,πτερύγων καὶ δογμάτων τοῦ Ἰσλὰμ ( Σιίτες, Σουνίτες, Ἀλεβίτες, Δροῦζοι, Τζιχαντιστές, Ἂλ Καιντιστές, κ.λ.π.).

.                 Σημειώσατε ὅτι ἐπίσημες δημογραφικὲς μελέτες ὁμιλοῦν γιὰ συρρίκνωση τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τὸ ἔτος 2035 , στὶς 7.500.000 ψυχὲς !
.                 Πρὸς ἐπίρρωση τούτου, σήμερα μάλιστα ἡ Ἑλληνικὴ Στατιστικὴ Ἀρχὴ ἀνακοίνωσε ὅτι οἱ γεννήσεις  τὸ 2013 μειώθηκαν κατὰ 6,21% σὲ σχέση μὲ τὴν προηγούμενη χρονιά,ἐνῶ ἀντίστροφη εἰκόνα παρουσιάζεται στὶς γειτονικὲς χῶρες τῆς Τουρκίας , τῆς Ἀλβανίας καὶ τῶν Σκοπίων.
.                 Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ συναινέσουμε κι ἐμεῖς,σ΄ αὐτὴ τὴ νέα διάλυση τῆς Οἰκογένειας, τοῦ πραγματικοῦ κυττάρου τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας, ὅταν βλέπουμε τὶς συνέπειες καὶ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς ἀκριβῶς τῆς πολιτικῆς ;
.                 Ἂς ὑπενθυμίσουμε ἐν τέλει σὲ κάποιους, τὴ γνωστὴ παλαιὰ λαϊκὴ ρήση ποὺ λέγει «Δύο τρόπους ξέρω νὰ γίνει κάποιος στὴ ζωὴ τοῦ φτωχὸς καὶ δυστυχισμένος. Ὁ ἕνας εἶναι νὰ κλέβει κι ὁ ἄλλος νὰ δουλεύει τὴν Κυριακή!»

 

 

,

Σχολιάστε

Η ΠΙΣΤΗ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΗ «Πῶς μπορεῖ νά ᾽ναι πιστὸς ὁ ἄνθρωπος, ποὺ μέσα σὲ μία μέρα, τὴ μέρα τῶν ἐκλογῶν ξεχνάει τὰ ἄπιστα ἔργα τεσσάρων χρόνων, καὶ ἐπιτρέπει μὲ τὴν ψῆφο του, ἐπιβραβεύοντας τρόπον τινὰ τὶς πράξεις αὐτὲς καὶ τὰ πρόσωπα αὐτά, ξανὰ στὸν ἄπιστο, νὰ δράσει ἀντίθετα ἀπὸ τὴν πίστη, τὴν θρησκεία καὶ τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ πάει τὰ πράγματα ἀκόμη πιὸ κάτω;»

Η ΠΙΣΤΗ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΗ

τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

.               Εἴμαστε πιστοὶ ἐμεῖς οἱ βαπτισμένοι ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ ποὺ δὲν λαμβάνουμε ὑπ᾽ ὄψιν καθόλου τὶς ὑποχρεώσεις, τὶς ὁποῖες ἀναλάβαμε ἔναντι τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὴν ὥρα τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος; Ἐμεῖς οἱ ὁποῖοι “ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ” βρίζουμε τὰ ἅγια Ὀνόματα, ποὺ πᾶμε καὶ ρωτᾶμε τὸ διάβολο καὶ τὰ ὄργανά του καὶ ἐντάσσουμε τὸν ἑαυτό μας σὲ σχήματα ἀντίθετα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὴν Ὀρθοδοξία;
.               Εἴμαστε πιστοὶ ἐμεῖς οἱ βαπτισμένοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι χωρὶς σοβαρὸ λόγο δὲν ἐκκλησιαζόμαστε τακτικά, δὲν ἐξομολογούμαστε καὶ δὲν κοινωνοῦμε ἢ κοινωνοῦμε ἀπροετοίμαστοι, χωρὶς εὐλογία πνευματικοῦ, μιὰ καὶ τὶς περισσότερες φορὲς στερούμαστε πνευματικοῦ καὶ αὐτοσχεδιάζουμε στὴν πνευματικὴ ζωή;
.               Εἴμαστε πιστοὶ ἐμεῖς οἱ βαπτισμένοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουμε κἂν τὴν εὔλογη περιέργεια νὰ διαβάσουμε ἔστω καὶ μία φορὰ τὸν θεῖο λόγο, ἐνῶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ μὲ τὶς ὧρες παρακολουθοῦμε “ἀκοῇ καὶ βλέμματι” ὅλα τὰ αἰσχρὰ καὶ σατανικὰ παίγνια τοῦ Ἑωσφόρου μέσῳ τῆς τηλεοράσεως;
.               Εἴμαστε πιστοὶ ἐμεῖς οἱ βαπτισμένοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐνδιαφερόμαστε γιὰ τὸ πολυτιμότερο ἀγαθὸ πάνω στὴ γῆ, ποὺ εἶναι ἡ ψυχή μας καὶ ἡ σωτηρία της, καὶ δὲν κάνουμε κανένα ἀγώνα γιὰ τὴν ὑπερνίκηση τῶν παθῶν μας; Οὔτε τὸν Σταυρό μας καλὰ καλὰ δὲν ξέρουμε νὰ κάνουμε. Οὔτε τὸν ἑαυτό μας σώζουμε οὔτε ἄλλους βοηθοῦμε νὰ σωθοῦν.
.               Εἴμαστε πιστοὶ ἐμεῖς οἱ βαπτισμένοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουμε λίγο νὰ κουραστοῦμε καὶ νὰ ἀναλάβουμε τὶς γονεϊκὲς εὐθύνες μας καὶ γι᾽ αὐτὸ χωρὶς πολλὴ σκέψη φονεύουμε τὰ ἀγέννητα παιδιά μας, ζοῦμε ὅπως θέλουμε, μιλᾶμε γιὰ ὅλα, ὅταν ὅμως ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ ὁμολογήσουμε τὶς ἐνοχές μας καὶ νὰ ὑπερασπισθοῦμε τὴν πίστη μας, γινόμαστε ἀφωνότεροι τῶν ἰχθύων;

Γιὰ νὰ προχωρήσουμε λίγο πιὸ εἰδικά:

.               Εἶναι πιστὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ποὺ ὑπογράφει ὡς βουλευτὴς τὴν κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας;
.               Εἶναι πιστὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ποὺ βάζει φαρδιά-πλατιὰ τὴν ὑπογραφή του κάτω ἀπὸ τὸ νομοσχέδιο ἢ τὸν νόμο τῆς ἀντορθόδοξης συμβίωσης ἀνθρώπων διαφορετικοῦ φύλου χωρὶς τὰ ἅγια στέφανα τῆς Ἐκκλησίας μας;
.               Εἶναι πιστὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καὶ μάλιστα στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅταν ψηφίζει τὸν γάμο τῶν Ὁμοφυλοφίλων;
.               Εἶναι πιστὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ποὺ ἐγκρίνει τὶς ἐκτρώσεις καὶ τὸν φόνο τῶν ἀγέννητων παιδιῶν;
.               Εἶναι πιστὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ποὺ συναινεῖ στὸ νὰ χτιστεῖ τέμενος τοῦ μισαλλόδοξου φανατισμοῦ καὶ ἀδρανεῖ γιὰ τὴν ἀνέγερση τοῦ τάματος τῶν πατέρων του;
.               Εἶναι πιστὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καὶ εὑρίσκεται μέσα στὰ πλαίσια τοῦ Εὐαγγελίου τῆς ἀγάπης, ὅταν ἀπὸ φόβο καὶ ὑπολογισμὸ δέχεται τὴν ἀδικία σὲ ἕναν ὁλόκληρο λαό;
.              Εἶναι πιστὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ποὺ ὄντας ὑπουργὸς ἢ ὅ,τι ἄλλο, ἐπιτρέπει, ἐνῶ μπορεῖ νὰ τὸ σταματήσει νὰ περιπαίζεται καὶ νὰ ὑβρίζεται τὸ πανάγιο Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, κι ὅμως δὲν τὸ κάνει;
.               Δὲν ξέρω τί κρύβει μέσα στὴν καρδιά του… Ἀλλὰ θὰ τοῦ ποῦμε τὸν λόγο τοῦ ἁγ. Ἰακώβου: ναί, θέλω νὰ σὲ πιστέψω ὅτι πιστεύεις, ἀλλὰ “δεῖξον μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου”.
.           Μπορεῖ νὰ εἶναι πιστὸς στὸ κόμμα, στὴν τρόϊκα, στὴ στοά, στὴ λέσχη, στὸ συμφέρον του, στὸν ἀρχηγό του, στὸ ὅποιο μέλλον του… Πιστὸς ὅμως στὸν Χριστὸ πῶς μπορεῖ νά ᾽ναι;
.           Ἀλλὰ καὶ πῶς μπορεῖ νά ᾽ναι ἕνας ἁπλὸς ἄνθρωπος πιστός, ποὺ μέσα σὲ μία μέρα, τὴ μέρα τῶν ἐκλογῶν, διαγράφει ὅλα τὰ παραπάνω, τὰ ἄπιστα ἔργα τεσσάρων χρόνων, καὶ ἐπιτρέπει μὲ τὴν ψῆφο του, ἐπιβραβεύοντας τρόπον τινὰ τὶς πράξεις αὐτὲς καὶ τὰ πρόσωπα αὐτά, ξανὰ στὸν ἄπιστο, νὰ δράσει ἀντίθετα ἀπὸ τὴν πίστη, τὴν θρησκεία καὶ τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ πάει τὰ πράγματα ἀκόμη πιὸ κάτω; (Σχ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἂν εἶναι …“δάκος”, μπορεῖ!)
.              Ὄχι, δὲν εἴμαστε πραγματικὰ πιστοί, ὅλοι ἐμεῖς καὶ ὅλοι αὐτοί, ἴσως καὶ πολλοὶ ἄλλοι, ποὺ κάνουμε τὰ παραπάνω ἀταίριαστα μὲ τὴν πίστη μας. Μπορεῖ νὰ μὴ εἴμαστε θεωρητικὰ τελείως ἄπιστοι, ἀλλὰ πάνω στὰ πράγματα ἀποδεικνυόμαστε ἀνακόλουθοι μὲ τὴν πίστη μας. Γι᾽ αὐτὸ λέγει ὁ Κύριος ὅτι, ὅταν θὰ ἔρθει στὴ Δευτέρα Παρουσία, “θὰ βρεῖ τὴν πίστη πάνω στὴ γῆ;”
.           “Πολλοί οἱ κλητοί, ὀλίγοι οἱ ἐκλεκτοί”!!! Πολὺ λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πραγματικὰ πιστεύουν, ὁμολογοῦν, ὑπερασπίζονται τὴν Πίστη, ἀγαποῦν τὸν Θεὸ καὶ τὸν πλησίον, ἔχουν καλοσύνη, προσεύχονται καθημερινά, διαβάζουν συστηματικὰ τὴν Ἁγία Γραφή, ἐξομολογοῦνται τακτικά, κοινωνοῦν προετοιμασμένοι, ἐλεοῦν ἀνεπίδεικτα, ἀποφεύγουν τὴν ἁμαρτία, πολεμοῦν τὸ διάβολο, “κακοπαθοῦν γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὸ Εὐαγγέλιο ὡς καλοὶ στρατιῶτες Ἰησοῦ Χριστοῦ”, κάνουν θυσίες, σηκώνουν τὸν σταυρό τους, γίνονται Κυρηναῖοι γιὰ τοὺς ἄλλους καὶ ἐλπίζουν “ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ Κυρίου ἐν χώρᾳ ζώντων”.

 

, , ,

Σχολιάστε

ΠΟΙΟΙ ΝΑ “ΣΕΒΑΣΤΟΥΝ” ΤΗΝ ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ;

Σεβασμὸς στὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς

 τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»
ἀρ. τ. 2097, 15.10.14

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Μποροῦν ἆραγε οἱ Α-ΣΕΒΕΙΣ νὰ σεβαστοῦν τίποτα; Ἐξ ἄλλου ὅλα τὰ αὐταρχικὰ καθεστῶτα ἐγκαθίστανται καὶ “ἐμπνέονται” ἀπὸ διαταραχές. Αὐτὲς ἐκ φύσεώς τους δὲν ἀφήνουν περιθώρια γιὰ κανένα σεβασμό. Ἂς μὴ αὐταπατώμεθα λοιπόν. Πρόσκαιρη εἶναι ἡ ἀναστολή τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Οἱ Ἐργολάβοι τῆς Ἀλλοτριώσεως μὲ τὶς διαταραχὲς δὲν ὀρρωδοῦν σχεδὸν πρὸ οὐδενός. 

.               Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀναστολῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐξέδωσε στὶς 10 Σεπτεμβρίου ἀπόφαση, μὲ τὴν ὁποία «ἔκανε δεκτὴ τὴν αἴτηση» ἐμπορικῶν σωματείων, «καταστηματαρχῶν, ἐμπόρων καὶ ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, ποὺ ζητοῦσαν νὰ ἀνασταλεῖ ἡ ἀπὸ 7-7-2014 ἀπόφαση τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἀνάπτυξης, μὲ τὴν ὁποία ἐπετρέπετο πιλοτικὰ γιὰ ἕνα ἔτος ἡ λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές. Κατὰ συνέπεια, προσωρινά, τὰ καταστήματα δὲν θὰ ἀνοίγουν τὶς Κυριακές, μέχρι νὰ ἐκδοθεῖ ἀπὸ τὴν Ὁλομέλεια τοῦ ΣτΕ ὁριστικὴ ἀπόφαση ἐπὶ τῆς κύριας προσφυγῆς ποὺ ἔχουν καταθέσει οἱ ἔμποροι κλπ., ἡ ὁποία θὰ συζητηθεῖ τὸ πρῶτο δεκαήμερο τοῦ ἐρχόμενου Νοεμβρίου».
.               Εἰδικότερα ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀναστο­λῶν τοῦ ΣτΕ «ἔκρινε ὅτι ἡ ἠθικὴ βλάβη τῶν ἐμπόρων, ὑπαλλήλων κλπ. ποὺ ἀναφέρεται “στὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρου χρόνου καὶ τῆς ἀπολαύσεώς του ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν οἰκογένειά τους κατὰ τὴν κοινὴ ἀργία τῆς Κυριακῆς καθὼς καὶ στὸ δικαίωμα στὴν ἄσκηση τῆς θρησκευτικῆς λατρείας, παρίσταται αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη”. Ἀκόμη ἀναφέρεται ὅτι ἡ οἰκονομικὴ βλάβη ὅσων ἔχουν προσ­φύγει στὸ ΣτΕ ‘‘πιθανολογεῖται ἐπίσης ὡς ἀνεπανόρθωτη ἢ πάντως δυσχερῶς ἐπανορθώσιμη, ἀπὸ τὰ προσκομισθέντα ἀπὸ αὐτοὺς στοιχεῖα καὶ μελέτες ἁρμοδίων ἐρευνητικῶν φορέων τῆς Ἑλλάδας καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐκτιμώμενα ὑπὸ τὸ φῶς τῆς κοινῶς γνωστῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, τὰ στοιχεῖα δὲ αὐτὰ δὲν ἀμφισβητοῦνται οὔτε ἀποκρούονται ἀπὸ τὴ διοίκηση’’» (ΑΠΕ-ΜΠΕ 11-9-2014).
.               Κατόπιν τούτου τὸ ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο – ὅπως εἶχε καθῆκον – ἐνημέρωσε τοὺς πολίτες γιὰ τὴν παραπάνω ἀπόφαση, ἡ ὁποία ἄρχισε νὰ ἰσχύει. Ἐνῶ ὅμως οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες πληροφορήθηκαν μὲ ἀνακούφιση τὴν ἀναστολὴ τῆς ἀντιχριστιανικῆς ἀποφάσεως, δημοσιογράφοι διαφόρων ἐφημερίδων ἄρχισαν νὰ γράφουν ἐπὶ ἡμέρες εἰρωνικὰ σχόλια εἰς βάρος τοῦ Ἀνωτάτου Ἀκυρωτικοῦ Δικαστηρίου τῆς Χώρας μας (ΣτΕ). Ἀλλὰ τὸ πιὸ λυπηρὸ εἶναι ὅτι ἀκόμη καὶ ἡ ἐφημερίδα «Ἑστία», ποὺ θεωρεῖται παραδοσιακή, δέχθηκε νὰ δημοσιεύσει ὑπὸ τὸν τίτλο «Σαββατιανά» (17-9-2014) αἰχμηρότατο σχόλιο συνεργάτη της κατὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.
.               Δυστυχῶς σήμερα στὴν Ἑλλάδα καταρρέουν σταδιακὰ ἀκόμη καὶ οἱ βασικοὶ θεσμοί, στοὺς ὁποίους στηρίζεται ἡ λειτουργία ἑνὸς εὐνομούμενου κράτους. Ἡ γενικὴ χαλάρωση τῶν ἠθῶν στὴν κοινωνία μας καὶ ἡ ἔλλειψη πολλὲς φορὲς στοιχειώδους πολιτικῆς εὐαισθησίας ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνηση, ἔχουν ὡς δυσμενῆ ἐπακόλουθα ἄλλοτε τὴν παραβίαση τοῦ Συν­τάγματος καὶ ἄλλοτε τὴν ἀσέβεια πρὸς τὴ Δικαιοσύνη τῆς πατρίδας μας. Ἐδῶ ἁρμόζει ἡ ἐπανάληψη τῆς ἀρχαίας ὁμηρικῆς κραυγῆς: «Αἰδώς, Ἀργεῖοι!».

 

Σχολιάστε

Η ΚΥΡΙΑΚΗ, Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ καὶ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Περὶ τῆς Κυριακῆς ἡμέρας

Tοῦ Βασιλείου Δ. Μακρυπούλια
Δρ. Φιλοσοφίας 

.         Ἡ ποικιλία καὶ ἡ διαφορετικότητα στὴν ἀνθρώπινη ζωὴ εἶναι ἴσως κάποιες ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες κατακτήσεις, οἱ ὁποῖες πρωτίστως χαρακτηρίζουν τὴν πολιτιστικὴ ζωή. Ἡ ποικιλία καὶ ἡ διαφορετικότητα χαρακτηρίζουν πολλὲς παραμέτρους τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς ἀκόμα καὶ αὐτὴ τοῦ χρόνου. Ἀνατρέχοντας στὴν ἱστορία καταλαβαίνουμε ὅτι στὸ πέρασμα τοῦ χρόνου οἱ ἄνθρωποι προσπάθησαν κάποιες ἡμέρες νὰ τὶς ἰδοῦν διαφορετικά. Ἡ ὅλη ἰδέα ξεκινάει ἀπὸ τὴ σύλληψη αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ σύμπαντος καὶ τῆς φύσεως. Τὸ καλοκαίρι ὁ ἥλιος ἐπιβάλλει τὴν ἡσυχία, ἡ ἄνοιξη εἶναι ἡ ἐποχὴ τῆς κίνησης καὶ τῆς ἀναγέννησης. Οἱ ὀργανισμοὶ ξεκουράζονται μέσα ἀπὸ τὴ χειμερία νάρκη τὸν χειμώνα προκειμένου τὴν ἄνοιξη νὰ δοθοῦν δημιουργικὰ στὴ συνέχεια τοῦ εἴδους τους. Οἱ μαθητὲς τὸ καλοκαίρι ἀναπαύονται καὶ ἐπιδίδονται στὸν ἀγώνα τῆς μάθησης πάλι τὸ φθινόπωρο πρὸς τὸ χειμώνα. Ἡ ἀνθρώπινη πολιτεία ποὺ φτιάχθηκε κατ᾽εἰκόνα καὶ καθ᾽ ὁμοίωση τῆς ἀνώτερης κοσμικῆς φύσεως υἱοθέτησε αὐτὴ τὴ σειρά. Ὅλες οἱ ἡμέρες τῆς ἑβδομάδας δὲν εἶναι ἴδιες. Ὅπως ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ὁ ἴδιος ὅλες τὶς ἡμέρες τῆς ἑβδομάδας. Ὅλα γύρω μας κινοῦνται, ἀλλάζουν, ὅλα προϋποθέτουν ποικιλία κινήσεων καὶ ἐνεργειῶν. Κάποιες ἡμέρες τὸ ἀνθρώπινο πνεῦμα εἶναι ἱκανό, κάποιες ἄλλες ἐπιθυμεῖ τὴν ξεκούραση προκειμένου νὰ ἀποδώσει τὰ μέγιστα. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὴν ἀνθρώπινη ψυχὴ καὶ τὸ ἀνθρώπινο σῶμα. Ὅλα αὐτὰ βέβαια ἔχουν ἰσχὺ ἐὰν ἀντιμετωπίζουμε τὸν ἄνθρωπο ὡς πνευματικοσωματικὴ ὀντότητα καὶ ὄχι ὡς ὑλικὸ ζῶον ὡς μαζάνθρωπον.
.            Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη λοιπὸν διαβάζουμε ὅτι ὁ Θεὸς θαύμασε τὰ ἔργα του, ὅλα τὰ εἶχε κάνει «λίαν καλῶς». Ἐπέλεξε λοιπὸν τὴν ἕβδομη ἡμέρα ὡς ἡμέρα ἀργίας καὶ ξεκούρασης.Τὸ βαθύτερο νόημα ποιό εἶναι; Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος σωστὰ ὑπαινίσσεται ὅτι ἡ Κυριακὴ ἀργία εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ὑπαρξιακὴ ἐξέλιξη τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἄνθρωπος κουράζεται ἕξι ἡμέρες προκειμένου τὴν ἕβδομη νὰ ἀνασυνταχθεῖ πνευματικὰ καὶ σωματικά, μέσα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴ συμμετοχὴ στὴ θεία Εὐχαριστία νὰ εὕρει ἐκεῖνο τὸ πνευματικὸ ὁπλοστάσιο, τὸ ὁποῖο θὰ τὸν βοηθήσει στὴ συνέχεια τοῦ δυσκόλου ἀγῶνος τῆς ζωῆς. Τὸ ὀντολογικὸ νόημα τῆς ἕβδομης –ἢ ὄγδοης –ἡμέρας ποὺ ὁ Θεὸς ξεκουράσθηκε ἐγκαινιάζοντας τὴν Κυριακὴ (ἢ ὅποια ἄλλη ἡμέρα) ἡμέρα ὡς ἡμέρα ἀργίας εἶναι κάτι ἀκόμη βαθύτερο. Ἡ γῆ ἀνήκει στὸ σύμπαν σὲ ἕνα κόσμο ἀκόμα εὐρύτερο, ὁ ὁποῖος ὡς ἄπειρο εἶναι ἤρεμος καὶ εὐτυχισμένος. Ὁ ἄνθρωπος συμβολικὰ μιμεῖται τὸ ὅτι ἀνήκει σὲ ἕναν ἀνώτερο κόσμο καὶ μία ἡμέρα ἀπέχει ἀπὸ τὴν κίνηση καὶ τὴν ἀχλὺ (φασαρία) τῆς γήινης ζωῆς, σύμφωνα μὲ τὴν ἀνώτερη συμπαντικὴ ζωή, ὁ ἄνθρωπος ἠρεμεῖ. Μακριὰ ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς θολοκουλτουριάρηδες, οἱ ὁποῖοι ξεχνοῦν ὅτι οἱ πρῶτοι ποὺ κατήργησαν τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς ἦταν οἱ ἄθεοι θιασῶτες τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, πιστεύουμε ὅτι θρησκευτικοὶ καὶ ἀνώτεροι ὀντολογικοὶ παράγοντες προασπίζουν καὶ καθιερώνουν τὴν Κυριακὴ ἀργία. Εἶναι ὕψιστο δεῖγμα ἀγάπης γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἡ παραδοχὴ πὼς μία ἡμέρα τῆς ἑβδομάδας ὁ ἄνθρωπος-πρόσωπο ἔχει τὸ δικό του χρόνο νὰ αὐτοπροσδιορισθεῖ καὶ ἐλεύθερος μέσα στὴ γήινη ζωὴ νὰ κάνει αὐτὸ ποὺ θέλει. Ἡ Κυριακὴ ἀργία εἶναι ἀπόδειξη ὅτι ἡ κρατικὴ ἐξουσία σέβεται τὴν ὑπαρξιακὴ ἐλευθερία τοῦ προσώπου. Σὲ κάθε ἄλλη περίπτωση παραβιάζονται οἱ ὀντολογικὲς ἐλευθερίες τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ὑμνήθηκε ὡς πρόσωπο ἀπὸ ἐπιφανεῖς φιλοσόφους.
.               Ὁ Παρμενίδης καὶ συλλήβδην ἡ Ἐλεατικὴ σχολὴ διεκήρυξε τὴν ἀκινησία ὡς ἀρχὴ τῆς σχετικῆς φιλοσοφικῆς σχολῆς. Τὸ ὅλο σκεπτικὸ σὲ πολὺ ἁπλὴ ἐκδοχὴ ἔχει ὡς ἑξῆς. Τὸ Τέλειο, τὸ Εἶναι, χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἀκινησία, ἀπὸ τὴν ἀπουσία κίνησης καὶ «ἄγχους». Συμβολικὰ ὁ ἄνθρωπος ἐπιλέγει μία ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος καὶ τὴν ἀφιερώνει στὸ ἀνώτερο Ὄν, τὸ ὁποῖο εἶναι πέρα ἀπὸ τὴν κίνηση καὶ τὴ στενοχώρια, ὁ ἄνθρωπος συμβολικὰ θέλει μία ἡμέρα τὴν ἑβδομάδα νὰ κινεῖται πέρα ἀπὸ τὴν κίνηση καὶ τὸ θόρυβο. Θέλει μία ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος νὰ εἶναι ἀφιερωμένη στὸν ἑαυτό του, στὴν ἡσυχία του ποὺ εἶναι πιθανὸν νὰ τὸν ὁδηγήσει αὐτὴ ἡ ἠρεμία σὲ ἀναμνήσεις καὶ σὲ συλλήψεις ἀνωτέρων ἰδεῶν καὶ πρακτικῶν ζωῆς πέρα ἀπὸ τὴν ξεκούραση ποὺ τόσο ἀνάγκη τὴν ἔχει.
.                 Ἂς ἐπισκεφθοῦμε καὶ τὸν Ἐπιτάφιο τοῦ Περικλέους. Στὸ κεφάλαιο 38 λοιπὸν ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς ἀρκούντως σημαντικά: (ἂς προσέξουμε τὰ λεγόμενα τοῦ Περικλέους ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ ὁδηγὸς τῆς Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας, ὥστε καὶ σήμερα νὰ καταλάβουμε ὅτι ἡ δύναμη τοῦ Δήμου στηρίζεται στὸν Ἄνθρωπο τοῦ πνεύματος καὶ ὄχι στὸν ἀποχαυνωμένο καὶ μαζοποιημένο ἄνθρωπο τοῦ εὐρὼ) «Καὶ πέρα ἀπ’ αὐτὰ ἐξασφαλίσαμε γιὰ τὸ πνεῦμα μας πολλοὺς τρόπους ξεκούρασης ἀπὸ τοὺς κόπους, ἔχοντες τὴ συνήθεια νὰ τελοῦμε γιορτές, μὲ ἀγῶνες καὶ θυσίες, ποὺ καλύπτουν ὁλόκληρο τὸ χρόνο καὶ ἔχουμε συγυρισμένα νοικοκυριὰ ποὺ ἡ καθημερινή τους εὐχαρίστηση διώχνει τὴ λύπη μακριά.» Ὁ χρόνος γιὰ τοὺς Ἀθηναίους εἶναι ζωντανὴ παράμετρος ποὺ ἐπηρεάζει μία ἄλλη ζωντανὴ παράμετρο τὸν ἄνθρωπο. Ἡ ἐνασχόληση μὲ τὸ διαφορετικό, τὸ πιὸ πνευματικὸ καὶ ἀνώτερο, αὐτὸ ποὺ θὰ φέρει τὴν ἐξέλιξη στὸν ἄνθρωπο, ἐπιβάλλεται. Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ γίνει τὶς καθημερινές. Ὁ ἄνθρωπος, ὡς ἄτομο καὶ πολίτης, ὡς ἐγὼ καὶ ἐμεῖς, βρίσκει ἡμέρα καὶ ὧρες νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ διαφορετικό, νὰ κάνει τὸ διαφορετικό, αὐτὸ ποὺ ὡς πνεῦμα καὶ ἀξία θὰ ἀνεβάσει τὸν πολίτη καὶ τὴν πόλη, ψηλὰ ὡς πολιτισμὸ καὶ ἱστορία. Ἀκόμα καὶ ἡ ἐναλλαγὴ ἡμέρας καὶ νύχτας αὐτὸ μαρτυρεῖ. Ὅλα γύρω μας πρέπει νὰ ἐναλλάσσονται, μέσα ἀπὸ τὴ διαλεκτική τους ἐναλλαγὴ παράγεται ἡ σύνθεση τοῦ νέου, τοῦ καλλιτέρου. νθρωπος ποος ργάζεται πτ συνεχες μέρες τν βδομάδα μοιάζει μ τν λιο πο καίει συνεχς. Μόνο καταστροφὴ θὰ ἐπιφέρει καὶ στὸν ἑαυτό του καὶ στοὺς ἄλλους, μιᾶς καὶ θὰ ἐγκαινιάσει τὴν ἐποχὴ τῆς ὕλης καὶ τῆς ἀντιπνευματικότητας, τὴν ἐποχὴ ὅπου ὁ ἄνθρωπος –δοῦλος θὰ δουλεύει μόνο χωρὶς νὰ ἔχει καθόλου καιρὸ γιὰ τὸν ἐσωτερικό του ἑαυτό, ὁ ὁποῖος καὶ τὸν προσδιορίζει ὀντολογικά. Τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι γνωστά. Ὁ κόσμος τῆς ὕλης καὶ τῆς ὀντολογικῆς ἀπομόνωσης θὰ εἶναι γεγονὸς μέχρι τὸ τέλος αὐτοῦ τοῦ διαλυμένου καὶ ἐξαλλοιωμένου παντελῶς κόσμου.
.                 Ὁ Νικόλαος Καζαντζάκης ἀναφέρει τὴν ἑξῆς ἱστορία. Ὑπῆρχε ἕνας πολὺ ἐργατικὸς φούρναρης, ὁ ὁποῖος μία φορὰ τὸ μήνα κρεμοῦσε μία ἐπιγραφὴ στὸ μαγαζί του, ἡ ὁποία ἔγραφε «χαζάιν πιρούιτ» (τὸ ἀφεντικὸ διασκεδάζει). Τὴν ἡμέρα αὐτὴ ἔκανε ὅ,τι ἤθελε, προκειμένου νὰ ξεκουράσει τὴν ψυχή του καὶ τὸ σῶμα, ὥστε περαιτέρω νὰ δοθεῖ στὶς ἀνάγκες τοῦ ἐπαγγέλματός του. Ἡ ἱστορία εἶναι ἐνδεικτική, προκειμένου νὰ καταδείξει τὶς μεγάλες ἀλήθειες, ἡ ἕβδομη ἡμέρα εἶναι ἀναγκαία, προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νὰ προσδιορισθεῖ πνευματικὰ καὶ ψυχολογικὰ γιὰ τὴ συνέχεια τοῦ βίου του.
.           Ὁ μεγάλος Πλάτων χώρισε τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη σὲ τρία μέρη. Τὸ πνευματικὸ (ἡγεμονικὸ), τὸ ψυχολογικὸ (θυμοειδὲς) καὶ τὸ ἠθικὸ (ἐπιθυμητικό). Εἶναι ἀδύνατον καὶ τὰ τρία αὐτὰ μέρη νὰ δουλεύουν ταυτοχρόνως. Τὸ ὅλο θέμα ὁμοιάζει μὲ τὶς τρεῖς διακριτὲς συνταγματικὲς ἐξουσίες, οἱ ὁποῖες ἐνῶ εἶναι ἀπαραίτητες γιὰ τὴν εὔρυθμη λειτουργία τοῦ πολιτεύματος, θὰ πρέπει ἀπόλυτα νὰ εἶναι διακριτές. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀπόλυτη ὑπαρξιακὴ καὶ οὐσιώδη ἀνάγκη νὰ διακρίνει στὴ θεωρία καὶ πράξη τὶς τρεῖς παραπάνω λειτουργίες του. Ἐργάζεται ἀναπτύσσοντας τὸ ἐπιθυμητικό, ἡσυχάζει ἔστω μία ἡμέρα ἀναπτύσσοντας τὸ θυμοειδές, ἔχει τὸ δικό του χρόνο προκειμένου νὰ ἀναπτύξει τὸ ἡγεμονικό.
.               Καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ κατάργηση τοῦ ξεχωριστοῦ χρόνου τῆς Κυριακῆς, ἀποτελεῖ τ δικτατορία τς μίας νθρώπινης λειτουργίας, ατς το πιθυμητικο νάντια στς λλες δύο. Ἡ σύγχρονη ἐξουσία αὐτοῦ τοῦ κόσμου θέλει νὰ δημιουργήσει τὸν ἄνθρωπο ποὺ δὲν σκέφτεται παρὰ μόνο ἐπιθυμεῖ τῆς ὕλης καὶ τῶν ποικίλων ὑλικῶν ἀναγκῶν του. Τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ ἰσομερὴς καὶ ἁρμονικὴ ἀνάπτυξη ὅλων τῶν ἀνθρωπίνων μερῶν παραδίδει τὸ ἐξελίξιμο ἀνθρώπινο πρόσωπο. Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο θεωροῦμε τὶς ἀπόψεις περὶ ἀργίας τοῦ Ἀριστοτέλους καὶ τοῦ Ἀνάχαρση σωστές, στὴ βάση ὅτι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος εἶναι ταγμένος στὴν ἀνακάλυψη καὶ καλλιέργεια τοῦ ἀγαθοῦ, ποτὲ δὲν σταματᾶ ἐνδελεχῶς νὰ μετέχει τοῦ ἀγαθοῦ. Δὲν συζητᾶμε γιὰ τὴν ὕπαρξη τῆς ἀργίας προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νὰ ξεδίνει ἐκλύοντας τὰ πάντα. Σὲ καμμία τῶν περιπτώσεων. Ὁ χρόνος ἔχει κοινὴ ὑπόσταση, διότι συνεχῶς ἐρευνοῦμε τὸ ἀγαθὸ καὶ τὸ καλὸ καὶ τὴν ἀνάπτυξή του. Χρειάζεται ὅμως ἡ ἠρεμία τῆς μιᾶς ἡμέρας προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νὰ ἐρευνᾶ τὴν πορεία του, τὴν ἐξέλιξή του, νὰ ἀπολαμβάνει τοὺς οἰκείους του. Σὲ μία ὅμως ἐποχὴ ὅπως ἡ σημερινή, ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζει τὸν ἄνθρωπο ὡς μαθηματικὸ καὶ ὑλικὸ μέγεθος καὶ μόνο, ὅλα γύρω μας εἶναι ἄχρωμα, ὑλικῶς ἑνιαία, χωρὶς καμμία διάκριση ξεχωριστῶν ἐνεργειῶν καὶ ἀπαιτήσεων ἀλλὰ καὶ ἐπιδιώξεων. Ὁ μαζάνθρωπος τῆς σημερινῆς ἐποχῆς ἀντιλαμβάνεται καὶ τὶς ἑπτὰ ἡμέρες τὸ ἴδιο. Ὡς χρονικὴ πίστωση παραγωγῆς εὐρὼ καὶ τίποτε ἄλλο. Στὴ βάση καὶ τῆς Χαϊντεγγεριανῆς φιλοσοφίας τοῦ Ὧδε-Εἶναι, ἡ ἕβδομη ἡμέρα συμβολίζει τὸ μικρὸ Εἶναι μέσα στὸ μεγάλο Εἶναι. Συμβολίζει τὴν ἡμέρα ποὺ ὁμοιάζει μὲ ἕναν ἄλλο κόσμο ξεχασμένο, ὁ ὁποῖος ὅμως θὰ πρέπει νὰ γνωρισθεῖ καὶ πάλι ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. Τὸν κόσμο τῆς εὐτυχίας, τῆς προσωπικότητας, τῆς ἠρεμίας, τῆς ἡσυχίας καὶ τῶν πνευματικῶν ἀπολαύσεων.
.           Φαίνεται ὅτι ἡ σύγχρονη ἐξουσία δὲν θέλει ἀνθρώπους ἀφυπνισμένους σὲ αὐτὴ τὴ βάση, δὲν θέλει ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ χρόνο ἀλλὰ καὶ τὴν παιδεία νὰ ἀντιληφθοῦν κάποια πράγματα διαφορετικά. Ἡ ἡμέρα τῆς ἀργίας ἀποτελεῖ μία ἰδιότυπη ἐκεχειρία στὸν πόλεμο τῆς ζωῆς. Ἀδυνατοῦμε νὰ καταλάβουμε γιατί ἡ ἐκεχειρία αὐτὴ δὲν θὰ πρέπει νὰ παρέχεται στοὺς ἀνθρώπους. Πίσω μλλον π λα ατ ποκρύπτεται τ νέο νθρώπινο μοντέλο, τ ποο θ μοιάζει περισσότερο μ ρομπτ παρ μ σκεπτόμενο ν. Ἐπίσης κρύβεται ἡ παράδοση ὅλων στὶς πολυεθνικὲς διότι ἀποκλείεται μικρομεσαία ἐπιχείρηση νὰ μπορεῖ νὰ ἐργασθεῖ ἑπτὰ ἡμέρες τὴν ἑβδομάδα.
.               Τελικὰ τίποτε δὲν εἶναι ἀθῶο, τίποτε δὲν εἶναι πρὸς τὸ καλό τοῦ καταναλωτῆ, ὁ ὁποῖος οὕτως ἢ ἄλλως ἔχει περιορισμένες δυνατότητες ἀγορᾶς. Σὲ κάθε περίπτωση καὶ ἡ κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας εἶναι Δούρειος ἵππος. Κρίμα στὸν ὅποιο Λαομέδοντα.

ΠΗΓΗ: antibaro.gr

Σχολιάστε

ΤΟ ΣτΕ «ΑΠΑΓΟΡΕYΕΙ» ΤΗN ΛΕΙΤΟΥΡΓIA ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜAΤΩΝ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚEΣ «Ἡ ἠθικὴ βλάβη τῶν ἐμπόρων, ὑπαλλήλων, κ.λπ. ποὺ ἀναφέρεται στὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρου χρόνου καὶ τῆς ἀπολαύσεώς του ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν οἰκογένειά τους κατὰ τὴν κοινὴ ἀργία τῆς Κυριακῆς καθὼς καὶ στὸ δικαίωμα στὴν ἄσκηση τῆς θρησκευτικῆς λατρείας, παρίσταται αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη».

Τὸ ΣτΕ «ἀπαγορεύει» τὴ λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς

Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας
μὲ τὴν ὑπ᾽  ἀριθμ. 307/2014 ἀπόφαση τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναστολῶν.
Ἡ ἀπόφαση θὰ ἰσχύσει προσωρινά,
τουλάχιστον μέχρι τὸ τέλος τοῦ 2014

 ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἐδῶ ἔχουν καταστρατηγήσει καὶ παραβιάσει ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, τὴν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας θὰ φοβηθοῦν;

.         Σύμφωνα μὲ τὸ σκεπτικὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀπὸ τὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς θὰ ὑποστοῦν «ἀνεπανόρθωτη οἰκονομικὴ βλάβη» καὶ «αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη ἠθικὴ βλάβη» οἱ καταστηματάρχες, οἱ ἔμποροι  καὶ οἱ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι
.                   Προσωρινά, τουλάχιστον μέχρι τὴν ἐκπνοὴ τοῦ 2014 ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἔβαλε τέλος στὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων κατὰ τὶς Κυριακές. Οἱ σύμβουλοι τῆς Ἐπικρατείας ἔκριναν ὅτι ἀπὸ τὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς θὰ ὑποστοῦν «ἀνεπανόρθωτη οἰκονομικὴ βλάβη» καὶ «αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη ἠθικὴ βλάβη» οἱ καταστηματάρχες, οἱ ἔμποροι, οἱ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι, κ.λπ.
.                 Στὸ Ἀνώτατο Ἀκυρωτικὸ Δικαστήριο ἔχουν προσφύγει ἐπαγγελματικὲς Ὁμοσπονδίες ἐμπόρων, ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, καταστηματάρχες καὶ ἔμποροι καὶ ζητοῦν νὰ ἀνασταλεῖ καὶ νὰ ἀκυρωθεῖ ὠς  ἀντισυνταγματική, παράνομη, ἀντίθετη στὴν Διεθνῆ Σύμβαση τῆς Γενεύης καὶ στὴν Εὐρωπαϊκὴ νομοθεσία ἡ ἀπόφαση τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἀνάπτυξης (7.7.2014) ποὺ ἐπιτρέπει πιλοτικὰ γιὰ ἕνα ἔτος τὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων ὅλες τὶς Κυριακὲς τοῦ χρόνου.
.                 Ἀκόμη, ὑποστηρίζουν ὅτι τὸ ἐπίμαχο μέτρο δὲν ἀναμένεται νὰ ὁδηγήσει οὔτε στὴ βελτίωση τῶν ὅρων τῆς ἀγορᾶς ἐργασίας καὶ τὴ μείωση τῆς ἀνεργίας, οὔτε στὴν αὔξηση τοῦ κύκλου ἐργασιῶν τῶν καταστημάτων, οὔτε στὴ μείωση τῶν τιμῶν πρὸς ὄφελος τῶν καταναλωτῶν, ἀλλά, ἀντίθετα, θὰ καταφέρει ἕνα πρόσθετο πλῆγμα στὸν ἤδη δοκιμαζόμενο κλάδο τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων.
.                 Ἐπίσης, ὑποστηρίζουν ὅτι ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς ἐπίμαχης ἀπόφασης τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἀνάπτυξης, θὰ τοὺς στερήσει τὴν ἀναγκαία ἑβδομαδιαία ἀνάπαυση, ψυχαγωγία καὶ ἐπαφὴ μὲ τὰ μέλη τῆς οἰκογένειάς τους καὶ θὰ δυσχεράνει  τὴν ἄσκηση τῶν θρησκευτικῶν τους καθηκόντων.
.                 Μάλιστα ἀναφέρουν ὅτι ἡ βλάβη αὐτὴ ποὺ δέχονται δὲν μπορεῖ νὰ θεραπευθεῖ μὲ τὴν μετάθεση τῆς ἀργίας σὲ διαφορετικὴ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδας γιὰ κάθε ἐργαζόμενο, ἐνῷ  θὰ πληγοῦν τόσον οἱ ἰδιοκτῆτες μικρῶν καὶ μεσαίων ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, οἱ ὁποῖοι «θὰ ἀναγκαστοῦν σὲ παροχὴ ἀπασχολήσεως προσωπικῆς ἢ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας τους λόγῳ ἀδυναμίας ἀπασχολήσεως προσθέτου προσωπικοῦ, ὅσο καὶ οἱ ἐργαζόμενοι ἐμποροϋπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξαναγκασθοῦν ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ παρέχουν ἐργασία τὴν Κυριακή».

Γιατί δὲν ἐπιτρέπει τὸ ΣτΕ τὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τὴν Κυριακὴ

 .                 Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας μὲ τὴν ὑπ᾽  ἀριθμ. 307/2014 ἀπόφαση τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναστολῶν μὲ πρόεδρο τὸν Σωτήρη Ρίζο καὶ εἰσηγήτρια τὴν Μαρία Καρακανώφ, ἔκαναν δεκτὴ τὴν αἴτηση τῶν ἐμπόρων, κ.λπ. καὶ ἀναστέλλουν τὴν ἐπίμαχη ἀπόφαση τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἀνάπτυξης.
.                 Ἡ ἀναστολὴ ὑλοποίησης τῆς ἐπίμαχης ἀπόφασης ἰσχύει μέχρι νὰ ἐκδοθεῖ ὁριστικὴ ἀπόφαση ἐπὶ τῆς κυρίας προσφυγῆς ποὺ ἔχουν καταθέσει καὶ θὰ συζητηθεῖ στὴν Ὁλομέλεια τοῦ ΣτΕ τὸ πρῶτο δεκαήμερο τοῦ ἐρχομένου Νοεμβρίου μὲ εἰσηγητὴ τὸν σύμβουλο Ἐπικρατείας Δημήτρη Μακρῆ. Ἡ ὁριστικὴ ἀπόφαση τῆς Ὁλομελείας ἀναμένεται νὰ δημοσιευθεῖ στὸ τέλος τοῦ ἔτους ἢ μὲ τὴν εἴσοδο τοῦ ἐρχομένου.
.                 Ἡ Ὁλομέλεια ἔκρινε ὅτι ἡ ἠθικὴ βλάβη τῶν ἐμπόρων, ὑπαλλήλων, κ.λπ. ποὺ ἀναφέρεται «στ δικαίωμα το λευθέρου χρόνου κα τς πολαύσεώς του π κοινο μ τν οκογένειά τους κατ τν κοιν ργία τς Κυριακς καθς κα στ δικαίωμα στν σκηση τς θρησκευτικς λατρείας, παρίσταται ατονοήτως δυσεπανόρθωτη».
.                 Παράλληλα, ἢ  οἰκονομικὴ βλάβη ὅσων ἔχουν προσφύγει στὸ ΣτΕ  «πιθανολογεῖται ἐπίσης ὡς ἀνεπανόρθωτη, ἢ πάντως δυσχερῶς ἐπανορθώσιμη, ἀπὸ τὰ προσκομισθέντα ἀπὸ αὐτοὺς στοιχεῖα καὶ μελέτες ἁρμοδίων ἐρευνητικῶν φορέων τῆς Ἑλλάδας καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐκτιμώμενα ὑπὸ τὸ φῶς τῆς κοινῶς γνωστῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, τὰ στοιχεῖα δὲ αὐτὰ δὲν ἀμφισβητοῦνται οὔτε ἀποκρούονται ἀπὸ τὴ διοίκηση».
.                 Ἐξ ἄλλου, προσθέτουν οἱ δικαστές, «ἡ ἐπίκληση ἐκ μέρους τῆς διοικήσεως τῆς ἐξαγωγῆς συμπερασμάτων ἀπὸ τὴν πιλοτικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου ὡς λόγου δημοσίου συμφέροντος κωλύοντος τὴ χορήγηση τῆς αἰτούμενης ἀναστολῆς, δὲν δύναται νὰ ἀντισταθμίσει τὴν πιθανολογούμενη βλάβη τῶν αἰτούντων (ἐμπόρων, κ.λπ.), πολλῷ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ διοίκηση δὲν ἐπικαλεῖται οὔτε προσκομίζει στοιχεῖα ἢ μελέτες ἐπὶ τῶν ὁποίων δύναται νὰ θεμελιωθεῖ προσδοκία θετικῶν ἀποτελεσμάτων ἀπὸ τὸ ἐπίμαχο μέτρο».
.                 Οἱ δικαστὲς ἐπικαλοῦνται στὴν ἀπόφασή τους στοιχεῖα τῆς ΕΛΣΤΑΤ γιὰ τὴν  ἀπασχόληση κατὰ τὶς Κυριακές, ἀλλὰ καὶ στατιστικὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὶς ἄλλες  Εὐρωπαϊκές  χῶρες γιὰ τὴν ἀπασχόληση ἐργαζομένων, τὴν πορεία τῆς κερδοφορίας κατὰ τὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων τὴν ἑβδόμη ἡμέρα, ἀπὸ ἔρευνα τοῦ Ἰνστιτούτου Μελετῶν τῆς ΓΣΕΒΕΕ (τὰ στοιχεῖα προσκομίσθηκαν ἀπὸ τοὺς προσφεύγοντες στὸ ΣτΕ).
.                 Ἀντίθετα, οἱ σύμβουλοι Ἐπικρατείας ἀναφέρουν ὅτι οἱ ὑπόλοιποι ἰσχυρισμοὶ τῶν ἐμπόρων, κ.λπ., δὲν κρίνονται «προδήλως βάσιμοι». Μεταξὺ τῶν ἰσχυρισμῶν  αὐτῶν εἶναι ὅτι παραβιάζεται ἡ ὑπερνομοθετικῆς ἰσχύος διεθνὴς σύμβασης τῆς Γενεύης ποὺ καθιερώνει τὴν Κυριακὴ ὡς ἡμέρα ἀργίας καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ νομοθεσία (ὁδηγία 94/104/1993) καὶ ὅτι ἐκδόθηκε ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφαση ἐκτὸς τῆς προβλεπομένης προθεσμίας.
.                 Ἡ Ὁλομέλεια ἀναφέρει ὡς πρὸς τὴν ἀνάγκη ἐξυπηρέτησης τοῦ αὐξημένου ἀριθμοῦ τουριστῶν καὶ τὶς Κυριακές, ὅτι μπορεῖ μὲ ἀπόφαση τοῦ ἀντιπεριφερειάρχη νὰ ὁριστοῦν οἱ περιοχὲς ποὺ ἐπιτρέπεται ἡ λειτουργία τῶν καταστημάτων μέχρι 250 τ.μ. (δηλαδὴ τουριστικὲς περιοχὲς) καὶ ὑπὸ  τὸν ὅρο νὰ μὴ ἀνήκουν σὲ ἁλυσίδα καταστημάτων, νὰ μὴ λειτουργοῦν ὡς «κατάστημα ἐντὸς καταστήματος» καὶ νὰ μὴ βρίσκονται σὲ ἐκπτωτικὰ καταστήματα, ἐκπτωτικὰ κέντρα ἢ ἐκπτωτικὰ χωριά».
.                 Στὸ Ἀνώτατο Ἀκυρωτικὸ Δικαστήριο ἔχουν προσφύγει ἡ Ἐθνικὴ Συνομοσπονδία Ἑλληνικοῦ Ἐμπορίου, ἡ Γενικὴ  Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν -Βιοτεχνῶν – Ἐμπόρων Ἑλλάδος, ἡ Ὁμοσπονδία Ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης, δύο ἐμπορικὲς ἑταιρεῖες ποὺ ἔχουν καταστήματα στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν Θεσσαλονίκη καὶ δέκα ἔμποροι.

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr
Παναγιώτης Τσιμπούκης (11.09.2014)

 

 

 

Σχολιάστε

Η ΚΑΜΠΑΝΑ – (Ἀληθινὴ ἱστορία)

Η ΚΑΜΠΑΝΑ – (Ἀληθινὴ ἱστορία)
τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

–Τά ’μαθες, παππού; Ἀπὸ ’δῶ κι ἐμ­πρὸς τὰ μαγαζιὰ θ’ ἀνοίγουν καὶ τὶς Κυριακές.
–Τί λές, παιδάκι μου, στύλωσε μὲ ἀπορία καὶ ἔκπληξη τὰ γεροντικά, θολωμένα ἀπ’ τὰ χρόνια μάτια του πάνω στὸν ἐγγονό του ὁ μπαρμπα-Δημητρός.
–Ναί, παππού, εἶναι ἀπόφαση τοῦ Ὑ­­πουργοῦ.
–Ἄλλο καὶ τοῦτο. Καὶ γιατί, μαθές, αὐτό; Πῶς τοῦ ’ρθε νὰ βγάλει τέτοια ἀπόφαση;
–Εἶναι νόμος τοῦ κράτους, παππού. Κάποιες Κυριακὲς τὸ χρόνο τὰ καταστήματα μποροῦν νὰ παραμένουν ἀνοιχτά, νὰ πηγαίνει ὁ κόσμος νὰ ψωνίζει.
–Δηλαδή, θὲς νὰ πεῖς, θὰ χτυπᾶ ἡ καμπάνα τὸ πρωί, καὶ ὁ κόσμος θὰ βγαίνει γιὰ τὴν ἀγορά;
–Ἔ, κάπως ἔτσι…
.             Κούνησε τὸ κεφάλι του λυπημένος ὁ γέροντας. Χαμήλωσε κουρασμένο τὸ βλέμμα του, ἔμεινε γιὰ λίγο σκεφτικός, κι ἔπειτα, χωρὶς νὰ τὸ σηκώσει πάλι, μονολόγησε:
–Δὲν πᾶμε καλά. Τὸ λέω ἐγώ. Θὰ μᾶς χάσει ὁ Θεός!
.              Καὶ βύθισε πιότερο τὸ κεφάλι στὸ στέρνο του.
–Παππού, θυμᾶσαι – τὸν ἔβγαλε ἀπ’ τὸν μελαγχολικό του βυθισμὸ ὁ ἐγγονός – θυμᾶσαι ποὺ ἐρχόμασταν μέρες Πάσχα στὸ χωριό, ὅταν ἤμουν στὸ Δημοτικό, κι ἔτρεχα μὲ τὰ ἄλλα παιδιὰ ποιὸς θὰ χτυπήσει τὴν καμ­πάνα Μ. Παρασκευή, ὅλη τὴ μέρα πένθιμα, καὶ μετά, τὴν Ἀνάσταση…; Τί γινόταν τότε!… Ἔ, θυμᾶσαι;
–Ἄχ, καλό μου παιδί, ἐσὺ μόνο αὐ­τὸ θυ­μᾶσαι! Φυσικὸ εἶναι. Στὴν πόλη μεγάλωσες, δὲ νογᾶς τί θὰ πεῖ ὁ ἦ­­­χος τῆς καμπάνας. Γιὰ μᾶς στὸ χωριὸ τὰ χρόνια ἐκεῖνα ξέρεις τί ἦταν ἡ καμπάνα; Ὅλη ἡ ζωή μας μὲ τὴν καμπάνα κυλοῦσε. Θὲς χαρά, θὲς γάμος, θὲς πανηγύρι, θὲς θλίψη καὶ πέν­θος, κίνδυνος, φωτιά, μάζωξη τοῦ χωριοῦ στὴν πλατεία, ὅλα μὲ τὴν καμπάνα σημαίνουνταν. Μὲ τὴν καμπάνα τῆς ἐκ­κλησιᾶς. Καταλαβαίνεις τί θὰ πεῖ αὐ­τό; Ἡ ἐκκλησιὰ ἦταν ἡ μάνα μας, καὶ ἡ καμπάνα ἡ φωνή της. Ἔτσι τὴ νιώθαμε, γιόκα μου. Μιλοῦσε ὁ ἦχος της. Μὲ πιάνεις; Μιλοῦ­σε… Νά, τώ­ρα δά, μοῦ ʼρθε στὴ σκέψη καὶ ὁ Παναής…
–Ποιὸς εἶπες, παππού;
–Ξέρεις τί θαῦμα ἔγινε μὲ δαῦτον τὸν ἄνθρωπο, παλληκάρι μου, μὲ τὴν καμπάνα; Σὰν τώρα θυμᾶμαι τὰ λό­για του, ποὺ μᾶς διηγιόταν στὴν πλα­τεία τοῦ χωριοῦ…
.             Ὁ Παναής, ποὺ λές, ἦταν φοβερὸς ἄν­θρωπος. Ἀγρίμι σωστό. Ἀλειτούργητος καὶ ἀλιβάνιστος. Τσομπάνης πάνω στὸ βου­νό, μὲ τὶς στάνες του καταγίνουνταν ὁλοχρονίς. Τὸ πόδι του εἶχε χρόνια ὁλόκληρα νὰ τὸ πατήσει στὴν ἐκκλησιά. «Δὲν πατάω ἐγὼ στὸ μαγαζὶ τοῦ παπᾶ», ἔλεγε. Δὲν ξέρω, κάτι, φαίνεται, παλιά, μιὰ παραξήγηση, κι οὔτε ἀπ’ ἔξω ἀπ’ τὴν ἐκκλησιὰ δὲν ἤθελε νὰ περάσει, ἕνα σταυρὸ νὰ κάνει ὁ βλογημένος! Ἀλειτούργητος χρόνια καὶ ἀκοινώνητος, παιδί μου. Εἶχε ἀγριέψει τὸ πρόσωπό του. Κι ἀπ’ τὴν κοινωνία μέσα ξεχωρίστηκε, σάν – τί νὰ πῶ; – σὰν ἀ­­­­­φο­ρεσμένος ἐκεῖ πὰ στὸ βουνό, ἀ­­λάργα, στὶς στάνες…
Αὐτόν, ποὺ λές, τὸν Παναή, μιὰ μέ­ρα τὸν εἴδαμε στὴν ἐκ­κλησιά. Κοιτα­χ­τήκαμε ἀναμεταξύ μας. Τί ­ἔπαθε ὁ Παναής; Τὸ κεφάλι χαμηλά, ἀξύριστο, ἄλουστο τὸ ­πρόσωπό του, κι οὔτε ποὺ τὸ σήκωνε μιὰ στάλα. Κάθισε σ’ ὅλη τὴ Λειτουργία καὶ μετὰ ἔφυγε σὰν κυνηγημένος. Καὶ τὴν ἄλ­λη φορὰ πάλι, καὶ πάλι. Πρῶτος στὴν ἐκκλησιὰ ὁ Παναής. Ἡμέρεψε τὸ πρόσωπό του. Γιὰ καιρὸ ὅμως δὲ μιλοῦσε. Μιλιά, σοῦ λέω. Ἔπειτα ἀπὸ καιρὸ μᾶς βρῆκε στὴν πλατεία. Τὸν φωνάξαμε γιὰ καφὲ κι ἐκεῖ μᾶς τά ’πε ὅλα.
–Τί εἶπε, παππού;
–Σὰν τώρα θυμοῦμαι τὰ λόγια του: «Τί ’ναι αὐτὸ ποὺ μοῦ γίνηκε, ὠρὲ παιδιά; Δὲν μπορῶ νὰ τὸ γροικήσω. Μπορεῖτε σεῖς νὰ μοῦ τὸ ξηγήσετε; Ἤμαν, μαθές, πάνω κεῖ κι ἔβοσκα τὰ πρόβατα. Ἀπόβραδο, καὶ θὰ τά ’μπα­ζα σὲ λίγο στὴ στάνη. Ἔκατσα μιὰ στιγμὴ στὸ χορτάρι, ἔτσι ­φρέ­σκο πού ’ταν, Ἀπρίλης μήνας βλέ­πεις. Φύσαε στρωτὸ μαϊστράλι. ­Πεθαμένους ἀνάσταινε, τέτοια φυσηματιά. Ἔτσι μὲ ’σύχασε αὐτὸ τὸ ἀπόγι καὶ δὲν ἔλεα νὰ σηκωθῶ ἀπ’ ἐκεῖ. Καὶ τότε ἦταν… Ἦρθε στ’ αὐτιά μου ἡ καμπάνα. Ἡ καμπάνα τοῦ ἁϊ-Γιώργη, ἐδῶ, τῆς ἐκκλησιᾶς. Μπὰς καὶ πρώτη φορὰ τὴ γροικοῦσα; Κάθε μέρα δὲ χτύπαγε; Ἔ, σᾶς λέω, πρώτη φορὰ τὴ γροίκησα. Δηλαδή, πῶς νὰ σ’ τὸ πῶ, βάρεσε μέσα μου ὁ χτύπος, κατάλαβες; Τινάχτηκα πάνου. Γιὰ μένα βαράει ἡ καμπάνα, εἶπα. Γιὰ μένα! Τό ’νιωθα αὐτὸ τὸ πράμα, κατάλαβες; Κι ἀμέσως, σάν – τί νὰ πῶ; – σὰ λιβάνι νὰ μοῦ ’ρθε. Ἔπαθα, σοῦ λέω! Μ’ ἔπιασαν τὰ δάκρυα. Γιὰ μένα βαράει ἡ καμπάνα, ἔλεγα, γιὰ μένα! Νά, αὐτὸ ἔπαθα. Μπορεῖς τώρα σὺ νὰ τὸ ξηγήσεις;».
.             Αὐτὰ εἶπε ὁ Παναής. Καὶ τότε, ποὺ λές, γιόκα μου, σηκώθηκε ὁ γεροντότερος καὶ στάθηκε ἀναμεσό μας κι ἔδωσε ἑρμηνεία: «Αὐτό, χωριανοί, δὲν εἶναι τυχαῖο πράμα. Παναή, αὐτὴ δὲν ἦταν ἡ φωνὴ τῆς καμπάνας. Ἦταν ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ! Κατάλαβες; Μὲ τὴ φωνὴ τῆς καμπάνας σοῦ μίλησε ὁ Θεός. Σοῦ ’δωσε νόημα ὁ Θεὸς νὰ σὲ μπάσει στὴν ἐκκλησιά. Πῶς σὺ σφυρᾶς καὶ μπάζεις τὰ πρόβατα στὴ στάνη; Ἔτσι καὶ ὁ Θεός. Καὶ τό ’πιασες, Παναή, τὸ νόημα. Τό ’πιασες! Καὶ δὲν εἶσαι τώρα ὁ ἀλειτούργητος καὶ ὁ ἀκοινώνητος. Κατάλαβες, αὐτὸ ἦταν».
–Αὐτὸ ἦταν, γιόκα μου. Ἡ καμπάνα! Καὶ τώρα μοῦ λές, θὰ σημαίνει τὴν Κυριακὴ τὸ πρωί, καὶ ὁ κόσμος θὰ βγαίνει στὴν ἀγορὰ γιὰ ψώνια. Ἄχ, καὶ θὰ μᾶς χάσει ὁ Θεός, παλληκάρι μου. Τί νὰ πῶ, δὲν ξέρω…

1 Σχόλιο