Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἀνεξιθρησκεία

ΑΟΡΙΣΤΗ, ΑΣΑΦΗΣ καὶ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΗ Η «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ» ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ (Μητροπ. Μάνης Χρυσόστομος Γ´)

Ἡ θρησκευτικὴ οὐδετερότητα στὸ Σύνταγμα

Τοῦ Μητροπολίτου Μάνης Χρυσοστόμου Γ´

.             Κατ’ αὐτάς, ἦλθε στό προσκήνιο, ὡς μή ὤφελε, ἡ ἔννοια τῆς οὐδετεροθρησκείας. Εἰσήχθη στήν πρώτη παράγραφο τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, ὡς πρόταση στήν ἀναθεώρηση τοῦ ὅλου ἄρθρου, τό ὁποῖο, ὡς γνωστόν, καθορίζει τίς σχέσεις Ἑκκλησίας καί Πολιτείας.
.             Ὡστόσο ἡ ἔννοια, τῆς οὐδετεροθρησκείας εἶναι μία ἀόριστη καί ἀσαφής ἔννοια, ἡ ὁποία στό διεθνές ἐκκλησιαστικό δίκαιο ἔχει ποικίλες ἑρμηνεῖες.
.             Ὁ ὅρος «θρησκευτική οὐδετερότητα» ἤ «οὐδετεροθρησκεία» ἔχει βαθειά τήν ρίζα του στόν ταραγμένο 16ο αἰῶνα στήν Εὐρώπη, μέ τά γεγονότα τῆς Μεταρρύθμισης καί τούς θρησκευτικούς πολέμους. Τό ἰδεολογικό αὐτό μόρφωμα εἶναι γέννημα τῆς ἀπολυτοποίησης τοῦ ὀρθοῦ λόγου καί τοῦ δόγματος Deus Creator, sed non Gubernator, παραποιήσεις τοῦ χριστιανισμοῦ.
.             Στό βάθος κρύβεται μία πεπλανημένη ἀντίληψη γιά λύτρωση ἀπό τόν «σκοταδισμό τῆς θρησκείας», δηλαδή ἀθεϊσμός. Ὁ Διαφωτισμός, στή συνέχεια, τόν 18ο αἰῶνα, φάνηκε ὡς πανάκεια γιά τήν εἰρήνευση τῶν κοινωνιῶν, χωρίς βέβαια νά ἐπιλύσει τά βασικά ὀντολογικά προβλήματα τοῦ ἁνθρώπινου βίου.
.             Μερικά κράτη υἱοθέτησαν τόν ὅρο οὐδετεροθρησκεία γιά νά σταματήσουν οἱ διενέξεις καί ἀντιπαραθέσεις τῆς διχασμένης χριστιανωσύνης κυρίως μεταξύ Καθολικισμοῦ καί Προτεσταντισμοῦ. Ἰδίως τό πολίτευμα τῶν ΗΠΑ χρησιμοποίησε τά μέγιστα τήν οὐδετεροθρησκεία γιά νά ἐξασφαλίσει τήν ἀμεροληψία του ἔναντι τῶν πολυαρίθμων θρησκευμάτων καί αἱρέσεων πού ἐμφανίστηκαν στή χώρα.
.             Ἀλλά γεννᾶται τό εὔλογο ἐρώτημα: Στήν δική μας χώρα πρός τί ἡ υἱοθέτηση τῆς οὐδετεροθρησκείας, ἑνός ξένου δηλαδή προτάγματος στό Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος; Εἴχαμε στόν ἑλλαδικό χῶρο θρησκευτικούς πολέμους; Ὑφίσταται στενός ἐναγκαλισμός Ἐκκλησίας καί Κράτους; Δέν ἀσκεῖ τήν νομοθετική, ἐκτελεστική καί δικαστική λειτουργία τό Κράτος μέ τά θεσμικά ὄργανά του; (Πρόεδρος Δημοκρατίας-Βουλή-Κυβέρνηση-Δικαστήρια).
.            Ἔπειτα τί προσθέτει ἡ ρήτρα τῆς οὐδετεροθρησκείας, ἄν προσθέτει, τήν στιγμή πού ὑπάρχει τό ἄρθρο 13 τοῦ Συντάγματος, τό ὁποῖο κατοχυρώνει πληρέστατα τό δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς ἑλευθερίας μέ ὅλα τά θετικά ἐπακόλουθα τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ;
.             Ἄλλωστε δέν θα μποροῦσε νά εἶναι καί διαφορετικά, ἀφοῦ ἡ ἐθνική ἔννομη τάξη ἔχει ἄρρηκτο σύνδεσμο μέ τήν Εὐρωπαϊκή Σύμβαση Ἁνθρωπίνων Δικαιωμάτων καί εἰδικότερα, μέ τό ὅλο περιεχόμενο τοῦ ἄρθρου 9 καί τήν νομολογία τοῦ ἀντίστοιχου Δικαστηρίου τοῦ Στρασβούργου.
.             Ἐξ ἄλλου, ἀείποτε ἡ ὀρθόδοξη Ἑκκλησία σέβεται τά ἀνθρώπινα, ἀτομικά δικαιώματα καί διδάσκει παγίως ὅτι «ὅπου ἡ τῆς πίστεως εὐγένεια, οὐδείς βάρβαρος, οὐδείς Ἕλλην, οὐδείς ξένος, οὐδείς πολίτης, ἀλλ’ εἰς μίαν ἅπαντες ἀξιώματος ἀναβαίνουσιν ὑπεροχήν» (Ἰω. Χρυσοστόμου PG. 60,406). Στό ἰσχῦον Σύνταγμα θετικότατα συνυπάρχουν τά ἄρθρα 3 και 13 καί οὐδόλως διαταράσσει τό ἕνα τό ἄλλο.

*

.             Ἡ ἀοριστολογία τῆς ρήτρας αὐτῆς φέρει συνάμα καί ἕναν ἄλλο προβληματισμό.
.             Τίθεται τό μεῖζον ἐρώτημα: Γνωρίζουμε, μέ συγκεκριμένη ἑπάρκεια, τό σκεπτικό τοῦ συνταγματικοῦ νομοθέτη, τό βούλημα, καθορίζον σαφέστατα τήν ἔννοια, τό περιεχόμενο, τήν αἰτία καί τόν σκοπό τῆς εἰσαγωγῆς τῆς ρήτρας αὐτῆς στό ὑπό ἀναθεώρηση Σύνταγμα; Ποιό εἶναι τό back-ground, καί ποιός θά τό ἑρμηνεύσει;
.             Θά προσθέσουμε στά ἑκάστοτε Δικαστήρια τήν ἐπίλυση τῶν διαφορῶν πού θα προκύψουν καί ἁντί τῆς συνοχῆς καί ἠρεμίας τῆς κοινωνίας θά ἐπικρατεῖ ἡ ἀβεβαιότητα καί ἡ ἀστάθεια μέχρι τήν ἔκδοση τῆς δικαστικῆς ἀπόφασης;
.             Ἀκόμη μία σειρά ζητημάτων, ὡς ἑορτολόγιο, ἐπίσημες ἀργίες καί τελετές, ἱερά σύμβολα, καί ἄλλες θρησκευτικές ἐκδηλώσεις, πώς θά ἀντιμετωπισθοῦν ὅλα αὐτά μέ τήν ἑφαρμογή τῆς οὐδετεροθρησκείας;
.             Τά ζητήματα αὐτά δέν εἶναι οὐδόλως δευτερεύουσας σημασίας γιά τόν ἑλληνικό λαό πού στήν συντριπτική πλειοψηφία του ἀποδέχεται τήν ὀρθόδοξη χριστιανική διδασκαλία. Γι’ αὐτό καί προχειρότητα στόν ὑπέρτατο νόμο δέν συγχωρεῖται. Ἰσχύει ἑν προκειμένῳ ὁ βιβλικός λόγος κατ’ ἀναλογίαν, «ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι, ἰδού ἔρχομαι ταχύ καί ὁ μισθός μου μετ’ ἐμοῦ , ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τό ἔργον ἔσται αὐτοῦ». (Ἀποκ. κβ´ 11-12).
.             Στό σημεῖο αὐτό ἀξίζει νά ὑπογραμμίσουμε ὅτι ἡ ρήτρα αὐτή δέν ἔχει καί γιά ἕνα ἀκόμη λόγο, θέση στό ἄρθρο 3 καί μάλιστα ἑμφαντικά ὡς πρώτη παράγραφος. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι ἔρχεται σέ εὐθεία ἀντίφαση μέ τό ἀμέσως παρακάτω κείμενο, τό ὁποῖο ὁμιλεῖ γιά «ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα, τήν Ὀρθόδοξη Ἑκκλησία». Δηλαδή, ἀπό τό ἕνα μέρος οὐδετεροθρησκεία καί ἀπό τό ἄλλο ἐπικρατοῦσα θρησκεία, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἐξαρτᾶται βεβαίως ποία ἑρμηνεία δίδεται ἑκάστοτε στόν ὅρο «ἐπικρατοῦσα θρησκεία» πού ἔχει καί διαπιστωτικό καί κανονιστικό χαρακτήρα.
.             Ὅπως ἐπίσης ἀπαράδεκτη κρίνεται ἡ ἀπάλειψη τῆς λέξεως «Ἀνατολικῆς» Ὁρθόδοξης Ἑκκλησίας, τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ ὡς καί ἡ ἐν συνεχείᾳ φράση, «ἡ ὀρθόδοξη Ἑκκλησία, πού γνωρίζει κεφαλή της τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό».
.             Ἐν προκειμένῳ δημιουργεῖται σύγχυση καί ἀκόμη περισσότερη ἀοριστολογία, καθ’ ὅτι ἔχει πάντοτε σημασία ἡ ἀκρίβεια τῆς ὁρολογίας καί μάλιστα σέ νομικά κείμενα ὡς καί ἡ ἀντίστοιχη θεολογική καί ἑκκλησιολογική. Ποιανοῦ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἑκκλησία; Δέν εἶναι τοῦ Χριστοῦ; Τί μᾶς φοβίζει ἡ ἐπίκληση τοῦ θείου Ὀνόματος; Τί ἐμποδίζει νά ἀναγράφεται τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ; Γιατί ἄραγε αὐτός ὁ ἐξοβελισμός τοῦ Χριστοῦ, ὑπενθυμίζοντας ἐν προκειμένῳ τήν γνωστή φράση τῶν Γαδαρηνῶν τοῦ Εὐαγγελίου: «Καί ἤρξαντο παρακαλεῖν (τόν Χριστόν) ἀπελθεῖν ἁπό τῶν ὁρίων αὐτῶν» (Μαρκ. ε´17).

*

.             Γιά νά γίνει ὅμως κατανοητό αὐτό χρειάζεται μιά ὁλόκληρη παιδεία μέ τήν εὑρύτερη ἔννοια τοῦ ὅρου. Παιδεία στό τί εἶναι τελικά Ἑκκλησία; Καθ’ ὅτι ἐπικρατεῖ ἄγνοια ἢ ἡμιμάθεια. Ἔχουμε ἕνα σοβαρό ἔλλειμμα ἐκκλησιολογίας.
.             Ὁμιλοῦν πολλοί περί Ἐκκλησίας χωρίς γνώση γιά τήν φύση, τήν οὐσία, καί τό περιεχόμενό της. Αὐτός εἶναι στό βάθος ὁ λόγος καί ἡ αἰτία τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν ἀπόψεων, τοῦ ἀρνητισμοῦ γιά τήν Ἐκκλησία, τῆς παρεξηγημένης εἰκόνας της καί τοῦ λόγου της.
.             Θεωροῦν πολλοί ὅτι Ἐκκλησία εἶναι μία καλή ἔστω ΜΚΟ, ἕνα σωματεῖο, ἕνα σύστημα πού φτιάχνει ὀπαδούς. Γι’αὐτό φθάνουν ἄλλοι νά διαχωρίζουν Χριστό καί Ἐκκλησία καί ἄλλοι νά θέλουν, νά «ἐπιδιορθώσουν» καί «σώσουν» τήν Ἐκκλησία.
Βέβαια εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὡς θεοΐδρυτο καθίδρυμα καί μυστήριο μέ τήν θεολογική ἔννοια τοῦ ὅρου, ὡς «σῶμα» καί «πλήρωμα» Χριστοῦ θά συνεχίζει νά συναντᾶ στά πρόσωπα τῶν ἀνθρώπων τήν ἀρνηση καί τήν περιφρόνηση, ἀλλά συνάμα καί τήν κατάφαση καί βίωση τοῦ μυστηρίου αὐτῆς, τῆς ἄλλης πραγματικότητος.
.             Καί φυσικά ἡ Ἐκκλησία διά μέσου τῶν αἰώνων θά πορεύεται καί θά ἀναγεννᾶ τόν κόσμον «οὐ τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου μεταβαλλομένης, ἀλλά τῆς κακίας ἐλαυνομένης».

*

.             Ἀπό τά παραπάνω καθίσταται ἑνεργέστατο ὅτι ἡ μεταφύτευση μιᾶς ὀθνείας ρήτρας γιά τήν ἑλληνική ἱστορία καί τήν πραγματικότητα ὁμοιάζει ὡς φύτευμα σέ ἄγονη γῆ. Τοῦτος ὁ τόπος ἀείποτε στηρίζεται στήν ἑλληνορθόδοξη πίστη. Ἔτσι προχώρησε καί μεγαλούργησε.
.             Εἰδικῶς δέ, τό ὀρθῶς διατυπωμένο καί ἐν ἰσχύι ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος 1975 δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνα νομικό κείμενο, ἀλλά ἕνα μνημειῶδες ρῆμα, ἐμβληματικό τοῦ Ἑλληνικοῦ Γένους καί τῆς μακραίωνης ἱστορίας του.
.             Ἡ Ὀρθοδοξία καί περαιτέρω ἡ Ὀρθόδοξη Ἑκκλησία μέ τήν οὐδετεροθρησκεία δέν φοβᾶται, οὔτε μειώνεται, οὔτε ἔχει ἀνάγκη ἐξωτερικοῦ γοήτρου.
.             Ἡ Πολιτεία μέ μία τέτοια υἱοθέτηση, τῆς οὐδετεροθρησκείας, δηλαδή ἀποστασιοποιημένη ἁπό τίς προγονικές ρίζες της, θά πορεύεται συνεχῶς, μέ ἀντιφάσεις, μέ ἐγκλωβισμούς σέ ἰδεολογικά μορφώματα, σέ παρακμιακές ἠθικές καταστάσεις, τελικά σέ βλάβη τοῦ συνόλου τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας.
.             Ἡ Πολιτεία ἔχει ἀνάγκη τήν Ἐκκλησία καί ὄχι ἀντιθέτως. Γιά νά μιλήσουμε ἑνδοκοσμικῶς αὐτό ἀπαιτεῖ τό ἐθνικό συμφέρον, ὁ ρεαλισμός γιά τήν συντήρηση τῆς ὑπόστασης τοῦ Ἔθνους μέσα στή δίνη τῆς συνεχῶς αὐξανόμενης παγκοσμιοποίησης καί ἀστάθειας λαῶν καί κρατῶν ἡ μή καταγραφή τῆς ρήτρας αὐτῆς.
.             Κοντολογίς, μέ τήν ψυχοσύνθεση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, δέν συνάδει ἡ οὐδετεροθρησκεία οὔτε καί ἐπικροτεῖται.
.             Ἐν τέλει, ἄραγε, ἔχουμε σκεφθεῖ ἑκείνους, τούς πρώτους συντάκτες τῶν Συνταγμάτων τῆς Ἑλλάδος ἀμέσως μετά τήν ἀνεξαρτησία τοῦ Ἔθνους μέ ποῖο πνεῦμα διετύπωσαν τά νομοθετικά ἐκεῖνα κείμενα;
.             Ὑπάρχει σήμερα, αὐτή ἡ σοφία τους γιά τήν ὀρθοδοξία καί τόν ἑλληνισμό; Αὐτό ὅμως εἶναι θέμα πρωτίστως συνείδησης.

ΠΗΓΗ: im-manis.gr

 

, , ,

Σχολιάστε

ΓΙΑ ΤΗΝ “ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ” τοῦ “νέου Συντάγματος” (Μητροπ. Μάνης Χρυσόστομος Γ´)

Δήλωση τοῦ Μητροπολίτου Mάνης κ. Χρυσοστόμου Γ´ στὸν δημοσιογράφο Γιῶργο Νταλιάρη στὸ «ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τοῦ διαχωρισμοῦ Κράτους – Ἐκκλησίας ποὺ ἦρθε ξανὰ στὸ προσκήνιο μετὰ τὶς δηλώσεις μελῶν τῆς Κυβέρνησης.

.            «Πρωταρχικὰ εἶναι ἀνάγκη, ὅταν μιλᾶμε γι’αὐτὲς τὶς σχέσεις, Ἐκκλησίας καὶ Κράτους, νὰ γνωρίζουμε κυρίως τί εἶναι Ἐκκλησία», ἀναφέρει ἀρχικὰ καὶ προσθέτει: «Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἕνας οἱοσδήποτε κοσμικοῦ τύπου ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἀλλάζει κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ φράσεις “ὡρίμασε ἡ κοινωνία” ἢ “εἶναι καιρὸς τώρα” τυγχάνουν μικροῦ βεληνεκοῦς φράσεις. Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἐφεύρημα τωρινό, ὑπάρχει αἰῶνες τώρα πρὸ κάθε κράτους».
.            Ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρθηκε στὰ σημεῖα ἐκεῖνα τοῦ Συντάγματος ποὺ οἱ κυβερνῶντες θέλουν νὰ ἀλλάξουν καὶ τονίζει: «Τὸ προοίμιον τοῦ Συντάγματος εἶναι τίτλος τιμῆς γιὰ τὸ ἔθνος μας. Ἐμεῖς σεβόμαστε, τιμᾶμε τὴν ἱστορία μας. Καὶ τοῦτο γιατί ἔχουμε ἱστορία πολιτισμοῦ, ποὺ στηρίζεται στὸν κλασικὸ Ἑλληνισμὸ καὶ στὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ διδασκαλία. Τὸ ἄρθρο 3 νὰ παραμείνει ὡς καλῶς ἔχει ἐπακριβῶς. Ὁ ὅρος “ἐπικρατοῦσα θρησκεία” χρειάζεται μὲ τὶς ποικίλες προκλήσεις τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τοῦ συγκρητισμοῦ. Ἐπίσης ὅσα ἀναφέρονται στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλιῶς μιλᾶμε ἀορίστως γιὰ κάποια Ἐκκλησία ἀπροσδιόριστα. Τὸ ἴδιο ἰσχύει, ἤτοι νὰ παραμείνουν, ὅσα γράφονται γιὰ τοὺς Ἱ. Κανόνες τὸν Καταστατικὸ Χάρτη, τὸν Πατριαρχικὸ Τόμο τοῦ 1850 καὶ τὴν Συνοδικὴ Πράξη τοῦ 1928. Νὰ παραμείνει στὴ θέση του τὸ ἄρθρο 3 καὶ ὡς ἔχει. Εἶναι ἄριστα διατυπωμένο. Δὲν συντρέχει ἀποχρῶν λόγος γιὰ ἀναθεώρηση».
.          Καὶ ὁλοκληρώνοντας ἀναφέρει: «Ὅσον ἀφορᾶ τὴ λεγομένη “θρησκευτικὴ οὐδετερότητα”, ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ δὲν χρειάζεται, παρέλκει, διότι ἤδη ὑπάρχει ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης στὸ ἄρθρο 13, στὸ ὁποῖο ὅλα καλῶς περιέχονται ἤτοι καὶ ἡ θρησκευτικὴ ἐλευθερία καὶ ἡ ἀνεξιθρησκεία».

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Θρησκευτικὴ οὐδετερότητα εἶναι ἁπλῶς ἡ λενινιστικὴ “πόρτα” (νομικὴ φόρμα ἢ ΠΡΟΒΕΙΑ!) γιὰ νὰ περάσει  ὁ λύκος (νὰ νομιμοποιηθεῖ ἡ δίωξη τῆς Ἐκκλησίας). Ἡ Ἱστορία βοᾶ περὶ αὐτοῦ.

ΠΗΓΗ: im-manis.gr

, ,

Σχολιάστε

ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Ὁ Σουλτάνος τοῦ Μπρουνέι ἀπαγόρεψε τὰ Χριστούγεννα
Μυστικὰ θὰ γίνονται οἱ γιορτὲς γιὰ νὰ διαφυλαχθεῖ ἡ ἰσλαμικὴ πίστη
– Αὐστηρὲς ποινὲς φυλάκισης στοὺς παραβάτες

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:  «Ἡ ἀνεξιθρησκεία εἶναι αἴτημα τῶν ἀθέων μόνο στὶς χριστιανικὲς χῶρες. Ποτὲ δὲν τὸ θέτουν στὶς ἐλάχιστες ἀπομένουσες ἀθεϊστικὲς κομμουνιστικὲς χῶρες, στὶς ἰσλαμικὲς καὶ στὶς ἰνδουιστικές, ὅπου πράγματι δὲν ὑπάρχει ἀνεξιθρησκεία. Πρόσφατα ὁ Μέγας Μουφτὴς τῆς Σαου­δικῆς Ἀραβίας Ἀμντοὺλ Ἀζὶζ Μπὶν Ἀμπντου­λὰχ δήλωσε πὼς ἡ ἐξάλειψη τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν ἀπὸ τὴ Σαουδικὴ χερσόνησο εἶναι σύμφωνη μὲ τὸν Ἰσλαμικὸ νόμο, ποὺ ἀναφέρει ὅτι μόνο τὸ Ἰσλὰμ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ὡς θρησκεία σ᾽ αὐτήν….» [Ἀπόσπασμα ἀπο τὸ νέο βιβλίο τοῦ Γιώργου Παπαθανασόπουλου «ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλου) σελ. 86]

.             Ἡ Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, τὰ σκουφιὰ Ἅγιου Βασίλη ἢ γενικὰ ὁτιδήποτε θυμίζει Χριστούγεννα, μπορεῖ φέτος νὰ ὁδηγήσουν κάποιον κάτοικο τοῦ Μπρουνέι στὴ φυλακὴ γιὰ πέντε χρόνια. Στὸ μικροσκοπικό, πλούσιο σὲ πετρέλαιο κράτος, ἀπαγορεύτηκε ὁ δημόσιος ἑορτασμὸς τῶν Χριστουγέννων, μετὰ ἀπὸ ἀνησυχία πὼς μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσει τὴν πίστη τῶν μουσουλμάνων πολιτῶν του.
.               Οἱ νέες ἐντολὲς ἰσχύουν γιὰ ὅλους τοὺς Μουσουλμάνους ποὺ θὰ πιαστοῦν νὰ γιορτάζουν ἢ καὶ τοὺς μὴ Μουσουλμάνους ποὺ θὰ διοργανώσουν γιορτές. Αὐτοὶ ποὺ ἀνήκουν σὲ ἄλλες θρησκεῖες μποροῦν νὰ κάνουν τὴ γιορτή τους μυστικὰ ἐντὸς τῶν κοινοτήτων τους, χωρὶς νὰ τὸ ἀποκαλύψουν σὲ Μουσουλμάνους, ἀναφέρει τὸ δημοσίευμα τῆς Daily Mail. «Αὐτὰ τὰ μέτρα ἐπιβολῆς, προορίζoνται στὸ νὰ περιορίσουν τὴν πράξη τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν Χριστουγέννων ὑπερβολικὰ καὶ ἀνοιχτά, κάτι ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἐπιβλαβὲς γιὰ τὴ μουσουλμανικὴ κοινότητα”, ἀναφέρει τὸ ὑπουργεῖο Θρησκευμάτων σὲ μία δήλωση. Μεταξὺ τῶν ἀπαγορευμένων δραστηριοτήτων περιλαμβάνονται ὁ στολισμὸς χριστουγεννιάτικων δέντρων, τὰ θρησκευτικὰ τραγούδια καὶ ἡ ἀποστολὴ εὐχετήριων καρτῶν. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν φυλάκιση, οἱ παραβάτες θὰ ἔρχονται ἀντιμέτωποι καὶ μὲ πρόστιμα ποὺ ξεπερνοῦν τὰ 12.000 εὐρώ. “Κάποιοι μπορεῖ νὰ πιστεύουν ὅτι εἶναι ἐπιπόλαιη προσέγγιση στὸ θέμα”, λένε οἱ ἰμάμηδες, ἀλλὰ ἐπιμένουν πὼς πρέπει νὰ διαφυλαχθεῖ ἡ ἰσλαμικὴ πίστη.
.               Τὸ μικροσκοπικὸ κράτος στὸ νησὶ τῆς Βόρνεο κυβερνᾶται ἀπὸ τὸν Σουλτάνο Hassanal Bolkiah καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς ἐξαγωγὲς πετρελαίου καὶ φυσικοῦ ἀερίου γιὰ τὴν εὐημερία του. Ἡ νομοθεσία ἔγινε ἀκόμη πιὸ αὐστηρὴ μὲ διάταγμα τὸ 2014, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο ὑπάρχει ποινὴ γιὰ λιθοβολισμὸ ὅσων διαπράττουν μία ποικιλία σεξουαλικῶν πράξεων ὅπως ὁ σοδομισμός, ἡ μοιχεία καὶ ὁ βιασμός. Ὁ αὐστηρὸς ἰσλαμικὸς νόμος κώδικας περιλαμβάνει ἐπίσης μαστίγωμα, λιθοβολισμὸ καὶ ἀκρωτηριασμό. Ἀκόμη καὶ πρὶν ψηφιστεῖ ὁ νόμος αὐτός, ὑπῆρχε ποινὴ φυλάκισης δέκα χρόνια γιὰ τοὺς ὁμοφυλόφιλους. Ἐπιπλέον ἀπαγορεύεται τὸ κάπνισμα καὶ ἡ κατανάλωση ἀλκοὸλ δημοσίως.

ΠΗΓΗ: lifo.gr

, ,

Σχολιάστε

«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλου)

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

ΓΙΩΡΓΟΥ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Δημοσιογράφου – συγγραφέως
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΕΙΑ
 ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ
ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

σελ. 112, ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»,
Ἀθῆναι 2015

ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΕΙΑ.             Τὸ μέλλον τῆς ἀνεξιθρησκείας, 1702 χρόνια μετὰ τὴν ἐφαρμογή της ἀπὸ τὸν Μεγάλο Κωνσταντῖνο, εἶναι σκοτεινό. Ἀπὸ τὴ μία τὰ αἱμοσταγῆ θρησκευτικὰ συστήματα, ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ ἀθεϊστικὸς ὁλοκληρωτισμὸς καί, ἐκ τρίτου, ὁ ἀπολυταρχισμὸς τοῦ ὑλισμοῦ καὶ τοῦ ἡδονισμοῦ, φαλκιδεύουν τὴν ἀνεξιθρησκεία. Οἱ Χριστιανοὶ ὀφείλουν νὰ ὀρθώσουν τὶς συνειδήσεις τους καὶ τὴ θερμουργὸ Πίστη τους νὰ ἀντισταθοῦν, γιὰ νὰ μὴν ἐπιβληθεῖ ἀπὸ τοὺς ἀπάνθρωπους ἐξουσιαστὲς ἡ νεοειδωλολατρικὴ κοινωνία.
.     Πάντως ἂς εἶναι ἕτοιμοι, ἂν ἐπικρατήσει τὸ ἀντιχριστιανικὸ σύστημα καὶ δὲν ὑποκύψουν, νὰ δεχθοῦν δοκιμασίες καὶ διωγμούς. Οἱ Χριστιανοὶ Μάρτυρες τῆς Βορείου Κορέας, τοῦ Ἰράκ, τῆς Συρίας, τῆς Αἰθιοπίας, τῆς Νιγηρίας, τῆς Αἰγύπτου καὶ τῶν ἄλλων χωρῶν, ὅπως παλαιότερα οἱ Χριστιανοὶ Μάρτυρες τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης καὶ τῶν ἄλλων ἀθέων ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων δείχνουν τὴν Ἀλήθεια ποὺ εἶπε ὁ Κύριος πρὸς τοὺς μαθητές Του καὶ πρὸς ὅλους τοὺς Χριστιανούς: «Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν καὶ ὑμᾶς διώξουσιν» (Ἰωάν. ιε´ 20).

Ἀπὸ τὰ Περιεχόμενα

Ἡ ἀνεξιθρησκεία στὴν καθ᾽ ἡμᾶς Ἀνατολὴ
Ἡ Δύση καὶ ἡ ἀνεξιθρησκεία
Ὁ Πάπας πρῶτος διδάσκει τὴν αὐθαιρεσία καὶ τὴν ἀνεπιείκεια            
Ἡ παπικὴ ἀντίληψη καὶ συμπεριφορὰ ἐπηρεάζει τὴ Δύση
Ἡ σύγχρονη κατάσταση τῆς ἀνεξιθρησκείας στὴ Δύση
Ἡ ἀνεξιθρησκεία στὴν Ἑλλάδα σήμερα

 

, ,

Σχολιάστε