Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἀναβλητικότης

«ΜΗ ΕΙΠῌΣ …ΑΥΡΙΟΝ ΔΩΣΩ» (Αὐτὸ τὸ «αὔριον δώσω» θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ γίνη ἔμβλημα, σῆμα κατατεθὲν τῶν ἀνθρώπων τοῦ καιροῦ μας.)

«Μὴ εἴπῃς… αὔριον δώσω»
(Παροιμίαι Σολομῶντος γ´ 28)

Τοῦ περιοδ. «ΖΩΗ»,
ἀρ. τ. 4260, Σεπτέμβριος 2012

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.         Κάποιος χτυπάει τὴν πόρτα σου. Ποιός νὰ εἶναι; Τέτοια ὥρα δὲν περιμένεις καμιὰ ἐπίσκεψη. Ἀνοίγεις ἐπιφυλακτικὰ τὴν πόρτα. Ἕνας συγγενής σου ποὺ εἶχες ἀρκετὸ καιρὸ νὰ δῆς.
.         Φαίνεται πολὺ σκεπτικὸς καὶ θλιμμένος. Μὲ πολλὴ ἐπιφυλακτικότητα σοῦ ἐκμυστηρεύεται τὸν πόνο του. Δὲν θὰ ἤθελε νὰ σὲ κουράση καὶ νὰ σὲ στενοχωρήση, ἀλλὰ τί νὰ γίνη, ἀφοῦ τὸ ἔφερε ἔτσι ἡ ἀνάγκη… Θὰ αἰσθανόταν πολὺ ὑποχρεωμένος, ἂν μποροῦσες νὰ τὸν βοηθήσης σ’ ἕνα δύσκολο θέμα ποὺ ἀντιμετωπίζει. Μιὰ οἰκονομικὴ διευκόλυνση χρειάζεται. Καὶ εἶναι ἄνθρωπος ἐμπιστοσύνης. Τὸ ξέρεις πολὺ καλά.
.         Τί θὰ κάνεις; Σὲ κοιτάζει στὰ μάτια ὁ ἄνθρωπος. Περιμένει τρέμοντας σχεδὸν τὴν ἀπάντησή σου.
.         Ἴσως σκεφθῆς: «Μεγάλος μπελὰς αὐτὴ ἡ ὑπόθεση. Νὰ δώσω… Πῶς νὰ γλιτώσω; Ἂς τοῦ πῶ νὰ περάση αὔριο, μεθαύριο, ἀργότερα… Καὶ βλέπουμε…»
.         Ὁ λόγος ὅμως τοῦ Θεοῦ μᾶς συμβουλεύει νὰ ἐνεργήσουμε διαφορετικά: Ἂν ἔχης τρόπο νὰ βοηθήσης σήμερα κάποιον ποὺ βρίσκεται σὲ ἀνάγκη, μὴ παραλείψης νὰ τὸ κάνης. «Μὴ εἴπῃς· ἐπανελθὼν ἐπάνηκε, αὔριον δώσω, δυνατοῦ σου ὄντος εὖ ποιεῖν» (Παροιμ. Σολομ. γ΄ 28). Ἂν ἔχης τὴν δυνατότητα, ἂν εἶσαι εἰς θέσιν νὰ κάνης τὸν καλὸ τώρα, σήμερα, μὴ τὸ ἀναβάλης γιὰ αὔριο.

*   *   *

.         «Αὔριον δώσω»! Μὰ τὸ ζήτημα δὲν παίρνει ἀναβολή. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ χτύπησε τὴν πόρτα σου χρειάζεται σήμερα, τώρα τὴν βοήθειά σου. Αὔριο μπορεῖ νὰ εἶναι πολὺ ἀργά. Μπορεῖ ἐν τῷ μεταξὺ νὰ συμβοῦν ἕνα σωρὸ ἀνωμαλίες. «Οὐκ οἶδας τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα» συμπληρώνει ὁ σοφὸς Παροιμιαστής. Δὲν ξέρεις τί θὰ βγάλη, τί ἐπιφυλλάσει ἡ αὐριανὴ ἡμέρα! Στοὺς σημερινοὺς καιροὺς μποροῦν νὰ συμβοῦν τὰ πιὸ ἀπίθανα πράγματα ὄχι ἀπὸ τὴ μιὰ ἡμέρα στὴν ἄλλη, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ μιὰ ὥρα στὴν ἄλλη.
.         Γιατί λοιπὸν ἀναβάλλεις, ἀφοῦ μπορεῖς νὰ κάνης τὸ καλὸ σήμερα. Μήπως γιὰ νὰ σκεφθῆς καλύτερα τὸ θέμα, γιὰ νὰ βρῆς μιὰ καλύτερη λύση; Ἂς εἴμαστε εἰλικρινεῖς: ἡ ἀναβολή, τὶς πιὸ πολλὲς φορὲς δὲν ὀφείλεται στὴν προσπάθειά μας νὰ διευκολύνουμε καλύτερα τὸν ἄλλο, νὰ βροῦμε μιὰ πιὸ μελετημένη καὶ ὄμορφη λύση. Ὀφείλεται δυστυχῶς στὴν τάση μας νὰ ἀποφύγουμε νὰ δώσουμε, νὰ «γλιτώσουμε ἀπὸ τὸν μπελά». Καὶ μὲ τὸ αὔριο φαίνεται νὰ γλιτώνουμε. Γιατί κάθε μέρα μποροῦμε νὰ λέμε «αὔριον δώσω». Γιὰ κάθε σήμερα ὑπάρχει πάντοτε ἕνα αὔριο.
.         Αὐτὸ τὸ «αὔριον δώσω» θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ γίνη ἔμβλημα, σῆμα κατατεθὲν τῶν ἀνθρώπων τοῦ καιροῦ μας. Ἐπειδὴ θέλουν νὰ τηροῦν τὰ προσχήματα. Ἁπλούστατα, μὲ πολὺ εὐγενικὸ ὕφος ἀπολογοῦνται: «Λυπᾶμαι, τὴν στιγμὴ αὐτὴ δὲν εἶμαι σὲ θέση νὰ σᾶς ἐξυπηρετήσω. Περάστε αὔριο». Κατὰ περίεργη ὅμως… σύμπτωση τὴν ἑπομένη μέρα ὁ ἄνθρωπος ἀπουσιάζει ἢ εἶναι πολὺ ἀπασχολημένος καὶ δίνει νὰ καταλάβης ὅτι τὸ καλύτερο ποὺ θὰ εἶχες νὰ κάνης εἶναι νὰ τὸν ἄφηνες ἥσυχο.
.         Σὲ πόσες ὑπηρεσίες δημόσιες ἢ ἰδιωτικές, σὲ πόσα σπίτια, σὲ πόσα ὑπουργεῖα δὲν ἀντηχεῖ καθημερινὰ σὲ χίλιες παραλλαγὲς  ὁ λόγος «αὔριον δώσω»; «Ἐλᾶτε αὔριο». «Ξαναπεράστε μετὰ μιὰ ἑβδομάδα». «Τὸ ζήτημά σας θέλει μελέτη». «Τὴν στιγμὴ αὐτὴ εἶμαι ἀπασχολημένος, δὲν ἔρχεσθε μεθαύριο;» Καὶ ὅλα αὐτά, ἐνῶ θὰ μποροῦσε νὰ γίνη ἡ ἐξυπηρέτηση ἀμέσως.
.         Μὲ ἕνα «αὔριο» ποὺ ξεγλυστράει τόσο εὔκολα ἀπὸ τὰ χείλη τελειώνει ἡ ἱστορία! Ἂν ὁ ἄνθρωπος, στὸν ὁποῖο λέγεται τὸ «αὔριον δώσω», εἶναι σὲ κατάσταση ὀδύνης, ἀπελπισίας, ἀρρώστιας, αὐτὸ δὲν φαίνεται νὰ ἔχη σημασία…

*   *   *

.         Ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἔτσι. «Μὴ εἴπῃς… αὔριον δώσω». Ἡ φράση αὐτὴ ἂς μὴ βγῆ ἀπὸ τὸ στόμα μας. Ὅσο καὶ ἂν δυσκολευώμαστε, ἂς γίνουμε οἱ ἄνθρωποι τοῦ σήμερα, τοῦ τώρα. Ἡ ψυχή μας νὰ εἶναι ἕτοιμη νὰ πῆ «ναί», «μάλιστα», σὲ κάθε βοήθεια ποὺ θὰ τῆς ζητηθῆ. Νὰ ἀπαντήσουμε ναὶ δίνοντας αὐτὸ ποὺ μποροῦμε, ἔστω καὶ ἂν εἶναι λίγο ἢ μικρό.
.         Ἕνας τέτοιος τρόπος δὲν εἶναι εὔκολος. Ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός μας ἀντιδρᾶ. Προτιμάει τὸ αὔριο.

*   *   *

.            Ναί, Κύριε, Σὺ ποὺ γνωρίζεις τὰ βάθη τῶν καρδιῶν μας, γνωρίζεις τὶς δυσκολίες μας στὸ θέμα αὐτό. Μᾶς λές: Νὰ δίνετε, νὰ δίνετε ἁπλόχερα. Καὶ μεῖς σκεπτόμαστε: Ἄ, εἶναι πολὺ πιὸ εὐχάριστο νὰ μαζεύη κανείς. Μᾶς παραγγέλλεις: Νὰ προσφέρετε καλόκαρδα τὴν βοήθειά σας. Καὶ μεῖς ἀπαντᾶμε: Νὰ προσφέρουμε; Κι ἐμᾶς ποιὸς θὰ μᾶς βοηθήση;
.         Μᾶς παρακαλεῖς: Δῶστε τώρα. Μὴν πῆτε «αὔριο δώσω» στὸν ἀδελφό σας ποὺ ὑποφέρει. Καὶ μεῖς δυσκολευόμαστε. Τώρα; Δὲν εἶναι καλύτερα αὔριο;
.         Κύριε, χάρισέ μας δύναμη, γιὰ νὰ πραγματοποιήσουμε τὸ τώρα. Γιὰ νὰ ξεριζώσουμε τὴν ἀναβλητικότητα. Γιὰ νὰ κάνουμε τὸ καλὸ ποὺ μποροῦμε σήμερα, τώρα καὶ ὄχι νὰ τὸ παραπέμψουμε γιὰ αὔριο.

, ,

Σχολιάστε