Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἀλλοτρίωση

Η ΚΡΙΣΗ ΕΧΕΙ…“ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ” (Μητροπ. Σερρῶν Θεολόγος: «Τὰ προβλήματα τῆς πατρίδας μας προῆλθαν, διότι κάποιοι παρανόμησαν στὸν ἀνθρώπινο καὶ στὸν θεϊκὸ νόμο».)

Σερρν Θεολόγος:
«
Τ προβλήματα τς πατρίδας μας προλθαν,
διότι κάποιοι παρανόμησαν
».

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἡ Κρίση ἔχει ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ. Ἔχει ἐνεργητικοὺς αὐτουργούς, τοὺς Ἐργολάβους τῆς Ἀλλοτριώσεως. Κι ἔχει «παθητικοὺς» αὐτουργούς, ἕνα ἕκαστο ἐξ ἡμῶν, ποὺ σιωπήσαμε, ἀνεχθήκαμε, ἀδρανήσαμε, ἢ συμμετείχαμε ἐνεργητικότερα στὴν Ἐργολαβία τῆς Ἀλλοτριώσεώς μας.
.             Μήπως ἔχει ἄδικο ὁ Σεβ. Μητροπ. Σερρῶν, ὅταν ἐπισημαίνει κατωτέρω π.χ. τὴν βαρυτάτη εὐθύνη τοῦ ΛΑΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ γιὰ τὸν ΦΟΝΙΚΟ νόμο τῶν ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ τῆς ἀλήστου «Ἀλλαγῆς»; Μήπως μόνο αὐτὸς ὁ νόμος δὲν ἀρκοῦσε γιὰ νὰ πέσει ὁ οὐρανὸς νὰ μᾶς πλακώσει; Ἄξια ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν!
.            Ἂν δὲν ξεκινήσουμε ἀπὸ τὴν ΒΑΘΕΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ γιὰ τὴν ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ μας, θὰ βυθιζόμαστε ὅλο καὶ περισσότερο στὴν ἄβυσσο τῆς «Κρίσεως.
.           Καὶ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΣ βεβαίως σ᾽ αὐτὴν τὴν συνειδητοποίηση καὶ παραδοχὴ πρέπει νὰ εἶναι οἱ Ἄρχοντες. Αὐτοὶ  ποὺ βύθισαν ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ τους τὸν βοσκηματώδη λαὸ στὴν Κρίση καὶ τὸν ἔσυραν στὴν Ἐθνικὴ Περιπέτεια. Ἀλλὰ δυστυχῶς τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα τους δὲν ἀφήνουν αἰσιόδοξα μηνύματα.

.               Λάβρος ἀπὸ ἄμβωνος ἦταν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σερρῶν κ. Θεολόγος, ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ στὴν πόλη τῶν Σερρῶν. Ὁ κ. Θεολόγος ἐξαπέλυσε πυρὰ ἐναντίον ὅλων ἐκείνων ποὺ ἀπεργάζονται τὴν ἀποχριστιανοποίηση τοῦ τόπου, οἱ ὁποῖοι σύμφωνα μὲ τὸν Μητροπολίτη θὰ δώσουν λόγο γιὰ τὶς πράξεις τους.

.               «Ὁρισμένοι ἐπιθυμοῦν νὰ ταιριάζουν τὰ ἀταίριαστα. Νὰ κόβουν καὶ νὰ ράβουν τὴν πίστη κατὰ τὴ δική τους θέληση καὶ κατὰ τὰ δικά τους συμφέροντα ἕως καὶ τὴ ζωὴ καὶ τὴ στάση καὶ τὶς ἀποφάσεις τῶν ἀρχόντων μας οἱ ὁποῖοι καίτοι διοικοῦν ἕνα χριστιανικὸ λαὸ, ἐν τούτοις τὰ νομοθετήματά τους εἶναι ἀντίθετα μὲ τὸ Νόμο τοῦ Θεοῦ», τόνισε μεταξὺ ἄλλων ὁ Μητροπολίτης Σερρῶν.

.               Ἐπίσης ὁ κ. Θεολόγος ἀνέφερε:

.           «Τί νὰ πρωτοθυμηθεῖ κανείς; Τὸ νόμο γιὰ τὶς ἀμβλώσεις; Αὐτὴ τὴν αἰσχρὴ κι ἀπάνθρωπη δολοφονία ἀνυπεράσπιστων παιδιῶν στὸ ὄνομα δῆθεν τῆς ἐλευθερίας τῆς γυναίκας; Νὰ θυμηθοῦμε τὸν νόμο μὲ τὸν ὁποῖο καταλύθηκε ἡ ἱερότητα καὶ ἡ ὀμορφιὰ τοῦ γάμου καὶ μετατράπηκε σ’ ἕνα σύμφωνο συμβιώσεως νομικοῦ χαρακτήρα ἀνάμεσα σὲ δύο ἀνθρώπους; Νὰ θυμηθοῦμε τὴν ὑπονόμευση τῶν ἀρχῶν καὶ ἀξιῶν ποὺ χρόνια τώρα ἔθρεψαν αὐτὴ τὴν πατρίδα; Νὰ θυμηθοῦμε νόμους ἀντίθεους, οἱ ὁποῖοι ὀνόμασαν τὴν Ἐκκλησία ἐξωσχολικὸ παράγοντα καὶ τὴν ἐξοβέλισαν ἀπ’ τὸ σχολεῖο; Νὰ θυμηθοῦμε πλῆθος νομοθετημάτων, ὅπως τὴν κατάργηση τῆς ἀναγραφῆς τοῦ θρησκεύματος στὶς ταυτότητες μέχρι καὶ σήμερα, ὅταν ψηφίστηκε ἀπ’ τὸ ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο ἡ κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας, ὡσὰν μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο θὰ λυθοῦν ὡς διὰ μαγείας κι αὐτομάτως ὅλα τὰ προβλήματα τὰ οἰκονομικὰ τῆς πατρίδας μας». «Τ προβλήματα τς πατρίδας μας προλθαν διότι κάποιοι παρανόμησαν. Κι αὐτοὶ οἱ κάποιοι βρίσκονταν ψηλὰ καὶ εἶχαν τὴ δυνατότητα νὰ παρανομήσουν. Τ προβλήματα τς πατρίδας μας προλθαν, διότι κάποιοι υοθέτησαν τρόπους κα μεθόδους ο ποοι οτε θεάρεστες ταν λλ πολλς φορς οτε κα νόμιμες. Κι ἀντ’ αὐτοῦ ἀναζητοῦμε τρόπους γιὰ ν’ ἀντιμετωπίσουμε τὸ οἰκονομικὸ πρόβλημα, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀτελέσφοροι καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπισωρεύσουν ἐπάνω στὴν ζωὴ αὐτῆς τῆς πατρίδας μεγαλύτερη τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ», προσέθεσε χαρακτηριστικὰ ὁ Μητροπολίτης Σερρῶν.

.         Ἀναφερόμενος στὴν πρόταση γιὰ κατάργηση τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς, ὁ Μητροπολίτης Θεολόγος ὑπογράμμισε: «Κατήργησαν καὶ θὰ καταργήσουν ἀκόμα περισσότερο τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς, τῆς ἁγίας αὐτῆς ἡμέρας, διότι ἔτσι ἐπιτάσσουν τὰ συμφέροντα τῶν πολυεθνικῶν ἑταιρειῶν. Διότι ἔτσι πρέπει νὰ γίνει. Ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ ν’ ἀποδυναμωθεῖ ἀπ’ ὅλ’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα τὸν στήριζαν διαχρονικά».

 ΠΗΓΗ: romfea.gr

, , ,

Σχολιάστε

Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ “ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΗ” ΤΟΥ ΛΑΟΥ καὶ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

Oὗτος ὁ λαὸς ἐκπορνεύσει ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τῆς γῆς, εἰς ἣν οὗτος εἰσπορεύεται, καὶ καταλείψουσί με καὶ διασκεδάσουσι τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην αὐτοῖς. καὶ ὀργισθήσομαι θυμῷ εἰς αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ καταλείψω αὐτοὺς καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἔσται κατάβρωμα, καὶ εὑρήσουσιν αὐτὸν κακὰ πολλὰ καὶ θλίψεις, καὶ ἐρεῖ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· διότι οὐκ ἔστι Κύριος ὁ Θεός μου ἐν ἐμοί, εὕροσάν με τὰ κακὰ ταῦτα. ἐγὼ δὲ ἀποστροφῇ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διὰ πάσας τὰς κακίας, ἃς ἐποίησαν, ὅτι ἀπέστρεψαν ἐπὶ θεοὺς ἀλλοτρίους. (Δευτερ. λα´ 16-19)

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μποροῦμε (ὡς λαός μὲ τοὺς …δημοκρατικὰ ἐκλεγμένους ἄρχοντές του -τρομάρα μας) νὰ συνεχίσουμε ὡραιότατα τὴν δουλειά μας: τὴν κατάργηση τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς. Κοντὰ σ᾽ ὅλες τὶς ἄλλες θεότητες τῆς ἀλλοτριώσεως, μαζὶ μὲ ὅλες τὶς ἄλλες ὑπεργολαβίες τριακονταετοῦς ἐκπορνεύσεως, δηλ. προδοσίας τῆς σχέσεως μὲ τὸν Θεό, ἂς προσθέσουμε κι αὐτήν, τὴν κατάργηση τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς, ὥστε ΘΕΣΜΙΚΑ καὶ πλέον ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ νὰ διαχωρίσουμε τὴν θέση μας ἀπὸ τὸν Θεό καὶ τὴν διαθήκη του (καταλείψουσί με καὶ διασκεδάσουσι τὴν διαθήκην μου)
.            Φαίνεται ὅτι δὲν ἔχουμε χορτάσει συμφορὲς καὶ θλίψεις.Ἔχουμε γίνει «κατάβρωμα», ἔχουμε κατασπαραχθεῖ ἀπὸ τὶς διεθνεῖς ὕαινες, μᾶς ἔχουν βρεῖ ἕνας σωρὸς κακά, ἀλλὰ δὲν ἐννοοῦμε νὰ καταλάβουμε ὅτι αὐτὰ συμβαίνουν, ἐπειδὴ «οὐκ ἔστι Κύριος ὁ Θεός μου ἐν ἐμοί».

, ,

Σχολιάστε

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΑΠΙΖΕΙ» ΜΕ ΤΙΣ …ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠΕΠΘ καὶ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἄλλη μιὰ ὄψη τῆς ἐργολαβίας ἀλλοτριώσεως

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 11Ἰουλίου 2013

Πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Παιδείας καὶ Ἐσωτερικῶν

Θέμα: Τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ ἀθηναϊκοὶ Δῆμοι ὑποστηρίζουν καὶ χρηματοδοτοῦν νεανικὲς(;) ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποῖες ἀποδομοῦν τὴν Πατρίδα, τὴν Ὀρθόδοξη Πίστι καὶ τὴν οἰκογένεια

.        Συμφώνως μὲ δημοσιεύματα τοῦ Τύπου, ἀναρτήσεις ἱστοχώρων τοῦ διαδικτύου, ἀλλὰ καὶ καταγγελίες γονέων, κατὰ τὸ τριήμερο 5, 6 καὶ 7 Ἰουλίου 2013 ἔλαβαν χώρα στὸ Θέατρο Βράχων “ἐκδηλώσεις” μὲ ἀνείπωτες προσβολὲς κατὰ τῆς Πατρίδος μας, τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας καὶ τῆς οἰκογενείας, τὶς ὁποῖες διωργάνωσε μία ὁμάδα ὀνόματι “Schoolwave” μὲ τὴν ὑποστήριξι τῆς Γενικῆς Γραμματείας Νέας Γενιᾶς καὶ τῶν Δήμων Βύρωνος, Ὑμηττοῦ καὶ Δάφνης.
ΕΘ.ΕΤ.        Οἱ “ἐκδηλώσεις” αὐτές, οἱ ὁποῖες ἐπαναλαμβάνονται τὰ τελευταῖα χρόνια, ἐνισχύθηκαν καὶ ἀπὸ ἰδιωτικοὺς φορεῖς, ὅπως μεγάλο τηλεοπτικὸ σταθμό, ἑταιρεία γαλακτοκομικῶν προϊόντων καὶ ὅμιλο κινητῆς τηλεφωνίας. Στὸ διαφημιστικὸ ἔντυπο ἀναφέρεται μία σειρὰ μουσικῶν(;) συγκροτημάτων διαφόρων εἰδῶν ἀκραίας μορφῆς ρόκ, μὲ ὀνόματα ὅπως “Rotting Christ” (Χριστός, ποὺ …σαπίζει!!!) καὶ “Suicidal Angels” (Ἄγγελοι μὲ τάσεις αὐτοκτονίας!!!). Μόνον καὶ μόνον οἱ τρομακτικὲς εἰκόνες καὶ οἱ ἀνατριχιαστικὲς ζωγραφικὲς παραστάσεις τῶν ἐξωφύλλων τῶν κυκλοφορούντων δίσκων τῶν συγκροτημάτων αὐτῶν, προκαλοῦν τὸν ἀποτροπιασμὸ καὶ τὴν ἀπέχθεια κάθε ἀνθρωπίνου ὄντος, ποὺ σέβεται στοιχειωδῶς τὴν ὑπάρξί του!
.        Τὸ “τραγούδι”-σύμβολο τῶν ἐκδηλώσεων, τὸ ὁποῖο ἀποκαλοῦν ἐθνικό(;) τους ὕμνο εἶναι  “Ἡ γιαγιὰ πρεζόνι”! Σ’ αὐτὸ προσβάλλεται ἡ πίστις ἐκατομμυρίων Ἁγίων, μαρτύρων, ἡρώων, ἀλλὰ καὶ τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ τὸν χυδαῖο χλευασμὸ τῆς Κυριακῆς Προσευχῆς, καὶ ἐμπαίζεται ἡ ἀείποτε σοφὴ ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες τῆς ζωῆς γιαγιά, ποὺ προσφέρει τὴν στοργὴ καὶ τὴν ἀγάπη της ἀναμεμειγμένες μὲ τὰ δάκρυά της καὶ τὴν θερμὴ προσευχή της, ποὺ ἀνεβαίνει ὡς θυμίαμα στὴν Ἐσταυρωμένη Ἀγάπη ὁλόκληρης τῆς οἰκουμένης.
.        Ἡ σοφία τῶν μεγαλυτέρων, στὸ πρόσωπο τῶν νεωτέρων λογίζεται ὡς ἀπειλή! Ἡ γιαγιὰ στερεῖ ζωτικὸ χῶρο ἀπὸ τὴν κατ’ ἐπίφασιν ἐλευθερία καὶ πρέπει νὰ πηδήξη ἀπ’ τὸ μπαλκόνι! Αὐτό, ποὺ περνᾷ ὡς καταλυτικὸ μήνυμα εἶναι ἡ ὀντολογικὴ διάσπασις τῆς σχέσεως κοινωνίας καὶ ἀγάπης μὲ τὸν πλησίον, πολλῷ δὲ μᾶλλον μὲ κάποιον, ποὺ μᾶς ἀγαπᾷ ἀληθινὰ (γιαγιά, γονέα) καὶ Ἐκεῖνον (τὸν Χριστό), ποὺ ἔχει ἀποδείξει μὲ τὴν ἑκουσία αὐτοθυσιαστική, μοναδική, ἀληθινὴ ἀγάπη Του, ὅτι διαρκῶς μᾶς διακονεῖ καὶ μᾶς συμπαρίσταται στὶς εὐχάριστες, ἀλλὰ καὶ στὶς δυσάρεστες στιγμές μας.
.        Οἱ ἀπερίγραπτες, μεταξὺ ἄλλων, ἀκρότητες, κινήσεις, ἐκφράσεις καὶ χειρονομίες τῶν ἐπὶ σκηνῆς “συγκροτημάτων” καὶ τοῦ ὑστερικῶς κραυγάζοντος κοινοῦ παραπέμπουν σὲ ὁμαδικὲς τελετὲς συγκεκριμένου προσανατολισμοῦ καὶ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενο εἰδικῆς ἐπιστημονικῆς καὶ ἰατρικῆς ἐρεύνης!

            Ἐρωτᾶσθε:

  1. Ἀποδέχονται καὶ ἐπικροτοῦν τὰ συναρμόδια ὑπουργεῖα τὸ περιεχόμενο αὐτῶν τῶν “μουσικῶν ἐκδηλώσεων”; Ἂν ὄχι, γιατί διαθέτουν κονδύλια; Μήπως ἐπιδοτοῦν καὶ ἄλλες ἀναλόγου περιεχομένου “νεανικὲς” ἐκδηλώσεις; Ἂν ναί, ποιές καὶ μὲ ποιά ποσά;

  2. Μὲ ποιό σκεπτικὸ καὶ πόσα χρήματα δαπανῶνται ἀπὸ τὰ κρατικὰ ταμεῖα στὶς σημερινὲς ἐξαιρετικῶς ἀντίξοες συνθῆκες, γιὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὶς πρωτοφανεῖς καὶ τόσο προσβλητικὲς γιὰ τὴν ἰδιοσυστασία μας ὡς λαοῦ, “ἐκδηλώσεις”; Ἀπὸ πότε ἔχει ἡ διακωμώδησις τῆς Πατρίδος, τῆς Πίστεως καὶ τῆς οἰκογενείας τὴν ἔγκρισι καὶ τὴν χρηματοδότησι κρατικῶν φορέων;

  3. Ποιοί φέρουν ἀπὸ πλευρᾶς τῶν δύο ὑπουργείων, ἀλλὰ καὶ τῶν Δήμων, τὴν εὐθύνη τῆς ἐγκρίσεως αὐτῶν τῶν χορηγιῶν; Θὰ τοὺς ζητηθοῦν ἐγγράφως ἐξηγήσεις;

  4. Ποιά πρότυπα προβάλλουν τὰ ἀνωτέρω περιγραφόμενα γεγονότα στὶς νεώτερες γενεές καὶ μὲ ποιά ἐφόδια τὶς θωρακίζουν ἔναντι τῶν διαρκῶς αὐξανομένων προκλήσεων τῆς ἐποχῆς μας; Ὡς πότε θὰ  γίνεται ἀνεκτὴ ἡ ἀποδόμησις θεσμῶν καὶ ἀξιῶν στὴν πατρίδα μας;

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΥΠΟΜΝΗΣΙΣ! Ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε κατατεθῆ στὴν Βουλὴ μὲ τὴν διαδικασία τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου ἀπὸ ἕναν ἔστω ἐκ τῶν 300!

ΠΗΓΗ: ethniki-eteria.blogspot.gr

Σχολιάστε

«ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΣ ΠΑΤΡΙΔΑ! ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ, βαπτισμένος, σπουδαγμένος ΝΑ ΞΕΣΤΟΜΙΖΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ; Ἡ γεννιὰ σαράντα-πενήντα δὲν ἔχει ἕρμα»

πόσπασμα ρθρου
το
ρχιμ. Πορφυρίου,
γουμένου τ
ς Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Βεροίας
[Romfea.gr]
π τν τίτλο: «να Σαββάτο βράδυ, μία Κυριακ πρωΐ!»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πολὺ καλὲς οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ ἄρθρου. Δικαία ἡ “ὀργή”. Παρορᾶται ὅμως ὁ ἐντοπισμὸς τοῦ “προβλήματος”. Ποιός δηλ. εὐθύνεται γι᾽ αὐτὲς τὶς ΕΛΕΕΙΝΕΣ δηλώσεις γι᾽ αὐτὸ τὸ κατάντημα ἀλλοτριώσεως, ὁ ὑπουργὸς ποὺ τὶς ξεστόμισε ἢ ὁ ἄφρων καὶ ἀχάριστος λαὸς ΑΥΤΟΣ, ποὺ μὲ τὶς ἐπανειλημμένες ἐπιλογὲς ΑΘΛΙΟΤΗΤΟΣ ἔβαλε ὑπουργὸ αὐτὸ τὸν κύριο στὸ ξερό του τὸ κεφάλι;

 .          Χθὲς προχθὲς ὑπουργὸς στὴν κυβέρνηση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ποὺ εἶναι ἀκόμα ὀρθόδοξο καὶ χριστιανικό, ἔστω καὶ στὰ χαρτιά, εἶπε: «Καὶ ποιά ἡ διαφορὰ Σαββάτου ἀπόγευμα καὶ Κυριακῆς πρωΐ; Γιατί μποροῦν νὰ εἶναι ἀνοιχτὰ τὰ καταστήματα Σάββατο βράδυ καὶ νὰ μὴν μποροῦν νὰ εἶναι Κυριακὴ πρωΐ;»

[…]

.          Μὰ εἶναι δυνατόν; Εἶναι δυνατόν, Ἕλληνας, βαπτισμένος, σπουδαγμένος, νὰ φτάσει μέχρι ὑπουργός, καὶ νὰ ξεστομίσει αὐτὸ τὸ ἀπερίγραπτο τερατούργημα;
.             Δὲν εἶχε αὐτὸς ὁ καϋμένος κανένα πρόσωπο, μία μάννα ἢ μία γιαγιά, νὰ τὸν πάρει ἀπὸ τὸ χέρι Κυριακὴ πρωΐ καὶ νὰ τὸν πάει, σὰν παιδί, σὲ κάποια ὀρθόδοξη ἐκκλησία στὴν πατρίδα του, ποὺ δὲν ξέρω ποιὰ εἶναι καὶ οὔτε μὲ νοιάζει νὰ μάθω;?
.            Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγονται τέτοιες φρικτὲς γιὰ τὴν πατρίδα φράσεις; Νὰ μὴν ξεχωρίζει ἕνας ἕλληνας ὑπουργὸς τὴν διαφορὰ ἀνάμεσα στὸ σαββατόβραδο καὶ τὸ πρωΐ τῆς Κυριακῆς;
.           Εἶναι δυνατό; Δὲν ἄκουσε ποτὲ αὐτὸς ὁ ἕλληνας ὀρθόδοξος ὑπουργὸς τὴν καμπάνα, ποὺ καὶ αὐτὴν σιγὰ σιγὰ θὰ τὴν βουβάνουν, κάποια Κυριακὴ πρωΐ;
.           Νὰ ξεστόμιζε τέτοια φράση ὑπουργὸς καμιᾶς ἄλλης κυβέρνησης, θὰ ἔπαιρναν φωτιὰ οἱ πέννες τῶν ἐθνοστυλοβατῶν τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδας.
.            Τώρα ὅμως γιατί σιωποῦν; Οὔτε μία ἀνάρτηση δὲν εἶδα γιὰ αὐτὴν τὴν βλάσφημη φράση, ποὺ ξεστόμισε ἕλληνας ὀρθόδοξος ὑπουργός.
.           Φράση ποὺ δείχνει ὅτι ἡ γεννιὰ σαράντα-πενήντα δὲν ἔχει ἕρμα, ἑλληνοπρεπές, οὔτε ἑλληνικὸ καὶ πολὺ περισσότερο οὔτε ὀρθόδοξο.

[…]

.           Ποῦ κατάντησες, πατρίδα; Ὑπουργός σου νὰ μὴν μπορεῖ νὰ ξεχωρίσει τὴν διαφορὰ ἀνάμεσα σὲ σαββατόβραδο καὶ Κυριακὴ πρωΐ. Καὶ δυστυχῶς, ΠΑΤΡΙΔΑ, αὐτὸς σὲ κυβερνάει καὶ ἐσένα καὶ ἐμᾶς.
.             Τί νὰ ποῦμε; Νὰ ἐκφράσουμε τὴν λύπη μας; Νὰ μιλήσουμε γιὰ τὴν ντροπὴ ποῦ νιώθουμε γιὰ τὰ χάλια μας; Νὰ κλάψουμε γιὰ τὴν κατάντια τῆς γλυκειᾶς πατρίδας;
.          Νὰ θρηνήσουμε γιὰ τὸ ἀνύπαρκτο μέλλον τῶν παιδιῶν; Νὰ ἀναφερθοῦμε στὸν βοῦρκο τῆς καθημερινότητας;
.         Ξημερώνει ἡ μνήμη τῆς μακαρίας κοιμήσεως τοῦ Γέροντος Παϊσίου, ποὺ ἀγαποῦσε τὸν Χριστό, ἀλλὰ ἀγαποῦσε καὶ τὴν πατρίδα. […]

,

Σχολιάστε

TO MAΥΡΟ ΤΗΣ Ε.Ρ.Τ., ΤΟ ΓΚΡΙΖΟ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΙΤΑΜΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Ἡ EPT ξεγύμνωσε τὴν πολιτικὴ ὑποκρισία

 Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ
ἐφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 30.06.13

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΛΙΟΓΡ.»: Τὸ ΑΠΛΟΪΚΟ ἐρώτημα διατυπώνεται πάλιν καὶ πολλάκις παραμένοντας ἀναπάντητο: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ναυαγοσῶστες μας ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΥΛΙΑΞΑΝ;

 .           Ἡ ἀπορία εἶναι ἁπλὴ καὶ διαυγής: Ὅλοι ὅσοι ἐκόπτοντο τὶς προάλλες καὶ διερρήγνυαν τὰ ἱμάτιά τους γιὰ τὸ κλείσιμο τῆς EPT (γιὰ τὸ γεγονός, ὄχι γιὰ τὸν τρόπο), ποῦ ζοῦσαν ἄραγε τὰ τελευταία τριάντα ἐννέα χρόνια; Σὲ ἄλλον πλανήτη; Τὸ κόμμα ποὺ προκάλεσε κυβερνητικὴ κρίση ἐπικαλούμενο τὴ «δημοκρατική του εὐαισθησία» (!), τὰ πλήθη ποὺ διαδήλωναν μὲ πάθος καὶ ὀργή, οἱ συνδικαλιστικοὶ φορεῖς ποῦ ἀποφάσιζαν ἀπεργίες, αὐτοὶ ὅλοι, δὲν ἔβλεπαν, δὲν ἄκουγαν, δὲν κατάλαβαν ποτὲ τί γινόταν στὴν EPT, δὲν εἶχαν καμιὰ ἐπαφὴ μὲ τὴν πραγματικότητα;
.          Τριάντα ἐννέα ὁλόκληρα χρόνια ἡ EPT ἀποτελοῦσε τὸ σκανδαλωδέστερο ἀποκύημα τῆς κομματοκρατίας στὴν Ἑλλάδα: κορύφωμα φαυλότητας, αὐθαιρεσίας καὶ ἰταμότητας. Ὁ σεμνοπρεπὴς κ. Κουβέλης ζήτησε νὰ συνεχίσει τὴ λειτουργία της ἡ EPT μὲ ἀλώβητο τὸ προσωπικό της. Ἀγνοοῦσε ἄραγε ποιὸ ποσοστὸ τοῦ προσωπικοῦ εἶχε διοριστεῖ μόνο μὲ τὸ κομματικὸ σημείωμα, χωρὶς καμία κρίση, ἀξιολόγηση, ἔλεγχο προσόντων; Ἀγνοοῦσε ὁ ἀμύντωρ καὶ τῆς «Δημοκρατίας» καὶ τῆς «Ἀριστερᾶς» ποιὲς ἐξωφρενικές, μυθικὲς ἀμοιβὲς ἀπολάμβαναν οἱ αὐθαίρετα διορισμένοι λακέδες τοῦ ἑκάστοτε κυβερνῶντος κόμματος – πρόεδροι, γενικοὶ διευθυντές, «σύμβουλοι» (χωρὶς ἁρμοδιότητες ἢ ὑποχρεώσεις προσφορᾶς ὑπηρεσιῶν), δημοσιογράφοι στὸν ρόλο τοῦ κυβερνητικοῦ προπαγανδιστῆ (συντονιστὲς «πολιτικῶν» συζητήσεων, «ἀναλυτὲς» ἢ καὶ παρουσιαστὲς εἰδήσεων);
.          Στὰ πρῶτα χρόνια τῆς πασοκικῆς λοιμικῆς, ἡ φωνὴ τοῦ τελευταίου ἴχνους τίμιας Ἀριστερᾶς, τὸ περιοδικὸ «ANTI», εἶχε εἰσαγάγει τὸν ὅρο «Γιαμπαζολισμός», γιὰ νὰ ἐντοπίσει τὸ καινοφανές τοῦ εἴδους τῆς τηλεοπτικῆς προπαγάνδας ποὺ εἶχε λανσάρει ἡ EPT. Καὶ ἦταν μᾶλλον ἀναιμικὸ τὸ προσωποπαγὲς παράδειγμα σὲ σύγκριση μὲ τὸ τί ἀκολούθησε στὶς ἑπόμενες δεκαετίες τῆς πράσινης καὶ τῆς γαλάζιας πασοκοκρατίας: Σὲ ποιά εὐτέλεια ἔφτασε τὸ ἐπίπεδο τῆς δημοσιογραφίας στὴν EPT, πόσο ταπεινωμένος καὶ προσβεβλημένος ἔνιωθε ὁ πολίτης ἀπὸ τὴ μικρόνοια, τὴν ἀγραμματοσύνη, τὴν ἀγλωσσσία, τὸν λακεδισμό, τὴ χαμέρπεια τῶν κομματικῶν προπαγανδιστῶν, ποὺ τὴν ὑφίστατο πληρώνοντας κεφαλικὸ χαράτσι γιὰ τὴν EPT μαζὶ μὲ τὸν λογαριασμὸ τῆς ΔEH. Ἐκ παραδρομῆς εἶχε ὁμολογήσει γενικὸς κάποτε διευθυντὴς ὅτι βρῆκε στὴν κρατικὴ τηλεόραση διορισμένους 34 σκηνοθέτες, ἀπὸ τοὺς ὁποίους μποροῦσε νὰ χρησιμοποιήσει μόνο τρεῖς – οἱ ὑπόλοιποι ἦταν ἐπικίνδυνα ἄσχετοι. Πασίγνωστο καὶ τὸ ὅτι, παράλληλα μὲ τὶς μόνιμες καθαρίστριες, ἀναγκαζόταν ἡ EPT νὰ πληρώνει καὶ ἐξωτερικὰ συνεργεῖα καθαρισμοῦ, γιατί οἱ ἐλλείψεις στὴν καθαριότητα ἀποτελοῦσαν πρόβλημα λειτουργικό. Μὲ κομματικὲς «πλάτες» ὁ καθένας μποροῦσε νὰ καθορίζει τὰ ὅρια τῶν ὑποχρεώσεών του στὸ γενικευμένο «μπάχαλο» τῆς ἀσυδοσίας καὶ τῆς καταλήστευσης κοινωνικοῦ χρήματος.
.          Βέβαια καὶ ὁ κ. Σαμαρᾶς μὲ καταγγελίες γιὰ «διαφθορὰ» καὶ «ἀδιαφάνεια» δικαιολόγησε τὸ κλείσιμο τῆς EPT. Ἀλλὰ οἱ καταγγελίες ἀκυρώνονται ἀπὸ μόνες τους ἢ λειτουργοῦν καὶ ὡς μπούμερανγκ, ταν ατς πο καταγγέλλει νέχεται στ καταγγελλόμενα. Στὸ Διαδίκτυο ἀναρτήθηκε ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν κ. Σαμαρὰ γραμμένη ἀπὸ τὸν Γεώργιο Κογιάννη, πρώην Διευθυντὴ Εἰδήσεων τῆς EPT, ποὺ προσδιορίζει μὲ ἀκρίβεια περιπτώσεις ἄμεσης (ἢ ἔμμεσης ἀλλὰ προφανοῦς) ἐμπλοκῆς τοῦ κ. Σαμαρᾶ σὲ κραυγαλέα σκάνδαλα αὐθαιρεσίας καὶ διασπάθισης κοινωνικοῦ χρήματος στὴν EPT. Οἱ ἀναγνῶστες τῆς ἀνοιχτῆς ἐπιστολῆς δὲν ἔχουμε τὴ δυνατότητα ἐλέγχου τῶν ὅσων καταλογίζονται στὸν κ. Σαμαρά. Ἂν ὅμως δὲν ἀπαντηθεῖ ἡ ἐπιστολή, τότε οἱ καταλογισμοὶ ἐπαληθεύονται. Διότι εἶναι συγκεκριμένοι, ἀναφέρονται σὲ ὀνόματα καὶ ἐνεργήματα, σὲ ἡμερομηνίες καὶ ποσὰ ἀμοιβῶν, σὲ λογικὰ προφανεῖς σκοπιμότητες. Ἂν δὲν ὑπάρξει ἀπάντηση, ὁ καταγγελλόμενος κ. Σαμαρᾶς ἔχει (τουλάχιστον ἠθικά, δηλαδὴ κοινωνικὰ) τελειώσει.
.            Κάτι ἀνάλογο ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν κ. Κουβέλη, ὅπως καὶ γιὰ κάθε ἔκφανση πολιτικῆς Ἀριστερᾶς στὴν Ἑλλάδα: Συντάσσονται οἱ «πιστοί» τῆς Ἀριστερᾶς μὲ τὴ γάγγραινα τῆς αὐθαιρεσίας, τῆς φαυλότητας καὶ ἰταμότητας: τὸ ραδιοτηλεοπτικὸ ἐκτρωματικὸ παράγωγο τοῦ πράσινου καὶ τοῦ γαλάζιου πασοκισμοῦ στὴ μεταπολίτευση; Κοινωνιοκεντρικὴ ὑποτίθεται ἡ Ἀριστερά, καὶ αὐτοκαταργεῖται γιὰ λόγους φτηνῆς ψηφοθηρίας καὶ προστασίας τοῦ ἀχαλίνωτου σὲ ἀντικοινωνικὴ συμφεροντολαγνεία συνδικαλισμοῦ; Πρόκληση εἶναι τὰ καταγγελλόμενα, τὰ σχετικὰ μὲ τὴν EPT, καὶ γιὰ τὴν Τρίτη Ἐξουσία, τὴ Δικαστικὴ – προπύργιο αὐτή, ὅπως καυχᾶται, ἄμυνας τῆς κοινωνίας (καὶ τῆς ἀνθρωπιᾶς) ἀπέναντι στὴ λοιμική, τὴ δυσώδη καὶ θανατερή, τῆς κομματοκρατίας.
.          Ἀνάγκη νὰ μὴν παραβλέψουμε ἢ ὑποτιμήσουμε τὰ ἀναμφισβήτητα θετικά: Ὅτι στὴν EPT, ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια, μὲ ρουσφέτι ἢ ἀπὸ τύχη καὶ σύμπτωση, ἔφαγαν ψωμὶ καὶ κάποια ἀπὸ τὰ ἀνήσυχα νέα παιδιὰ ποὺ συνεχίζουν στὴν ἔρμη Ἑλλάδα νὰ ψάχνουν, δουλεύοντας τὴ γλώσσα, τὴ μουσική, τὸ θέατρο, τὴν κινούμενη εἰκόνα – νὰ παλεύουν γιὰ τὴν ποιότητα, τὴ χαρὰ κοινωνίας τῆς ἐμπειρίας. Νὰ ἀναγνωρίσουμε ὅτι ἡ EPT προσφέρθηκε, ἐρήμην τῶν ἀφεντάδων της, νὰ παίξει ἕνα ρόλο ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀπὸ τὶς κύριες ἐπιδιώξεις της. Νὰ μνημονεύσουμε ἀνθρώπους ἐκπληκτικῆς ποιότητας, ἱκανότητας καὶ ἀνιδιοτέλειας, ποὺ βρέθηκαν, ἐρήμην τῶν κομματικῶν προϊσταμένων τους, νὰ στελεχώνουν καίριες λειτουργίες τοῦ ὀργανισμοῦ παλεύοντας νὰ λειτουργοῦν σὰν ἀντίβαρο στὴν εὐτέλεια τῶν ἐγκαθέτων.
.          Σόκαρε, ὁπωσδήποτε, καὶ ὁ τρόπος ποὺ ὁ κ. Σαμαρᾶς ἔκλεισε τὴν EPT, βαναυσότητα τς λογικς ν καμε κα τ χλωρ μαζ μ τ ξερά, ταν τ πρτο πο μς νδιαφέρει εναι ν πετύχουμε κριτες, δίχως ξιολόγηση ποιοτήτων, τς πολύσεις πο πιτάσσει Τρόικα. Τὸ κλείσιμο τῆς EPT θύμιζε συμπεριφορὲς κουκουλοφόρων ἐντεταλμένων νὰ βιαιοπραγήσουν ἢ πραιτωριανῶν τοῦ ἡγεμόνα Φωτόπουλου τῆς ΓENOΠ – ΔEH, ποὺ κατεβάζουν τοὺς διακόπτες. Ἂν ὁ κ. Σαμαρᾶς ἀπέβλεπε σὲ καινοτόμο ἐγχείρημα ἀποκομματικοποίησης τῆς EPT, θὰ εἶχε ἕτοιμο τὸν σχεδιασμὸ καὶ τὴ στελέχωση τοῦ καινούργιου ὀργανισμοῦ, ὥστε τὸ βράδυ νὰ λήξει ὁριστικὰ τὸ μπάχαλο καὶ τὸ πρωὶ νὰ ξεκινήσει ἡ ἀναμορφωμένη ἀπαρχή.
.          Ὁ ρεαλισμὸς δὲν ὁδηγεῖ ὁπωσδήποτε στὴν ἀπελπισία, μπορεῖ νὰ καρποφορήσει καὶ δημιουργικὴ ἀφύπνιση, ἐνεργοποίηση τῆς «σιωπηλῆς πλειοψηφίας». Οἱ γραμμὲς αὐτὲς γράφονται, ἐνῶ δὲν ἔχουν ἀκόμα ὑπάρξει καινούργια κρατικὰ MME. Κυβέρνηση χουν συγκροτήσει δύο π τος χαρακτηριστικότερους κφραστς το πολιτικο μοραλισμο τς μεταπολίτευσης. Κα τος ντιπολιτεύονται σοι εχαν πιδοθε σ κοπετος γι τ «μαρο» τῆς βίαια καταργημένης EPT, χωρς ποτ ν χουν διαμαρτυρηθε γι τ «γκρίζο», μνες κα χρόνια, τς πολύτως φασιστικς ΠOΣΠEPT.

.          Ὁ Ἑλληνισμὸς σήμερα: μία φθίνουσα νοσταλγία.

, , ,

Σχολιάστε

«ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΝΑΡΗ ΠΥΡΠΟΛΗΤΗ, ποὺ θὰ ἀνέβει πάνω στὴ σκηνὴ γιὰ νὰ κατεβάσει ὅλους αὐτοὺς τοὺς τσαρλατάνους νὰ τοὺς πυρπολήσει, Ἢ ΓΙΑ ΕΝΑ “ΚΛΙΒΑΝΟ” ΚΑΘΑΡΜΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ;»

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

 Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

EIΣ ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Καλὴ εἶναι ἡ ἰδέα: «Ψάχνουμε γι να πυρπολητή, να Κανάρη πο θ νέβει πάνω στ σκην γι ν κατεβάσει λους ατος τοὺς τσαρλατάνους ν τος πυρπολήσει κα ν τος ρίξει στν Καιάδα ἀπελευθερώνοντας τὴν χώρα ἀπὸ τὸ θέατρο τῆς μεγαλύτερης ἐθνικῆς προδοσίας». Παλαιότερα ἄλλωστε ἡ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ εἶχε ὑπογραμμίσει ὅτι χρειαζόμαστε ἕνα ΜΩΥΣΗ, ἕνα ἀρχηγὸ ἐμπνευσμένο, ποὺ θὰ ὁδηγήσει τὸν λαό στὴν ἐλευθερία ἀπὸ τὴν δουλεία τοῦ Φαραώ (Μνημονίου κ.λπ.).
Καλύτερη ὅμως φαίνεται ἡ ἑξῆς ἰδέα: Ψάχνουμε γιὰ ἕνα κλίβανο καθαρμοῦ γιὰ τὶς μολυσματικὲς ἀσθένειες τοῦ Λαοῦ (ἀλλοτρίωση, πνευματικὴ ἀποστασία καὶ θεομαχία), ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ γιὰ τὸ ὅτι ΕΠΕΤΡΕΨΕ ἔστω καὶ μὲ τὴν ΑΝΟΧΗ ΤΟΥ ἕνα τέτοιο κατάντημα. Ψάχνουμε γιὰ μιὰ πανστρατιά πνευματικῆς ἀνα-γεννήσεως καὶ ἀνα-συγκροτήσεως. 

.             Ἡ πρώτη θεατρικὴ πράξη ἦταν ἐκείνη ἡ περίφημη παράσταση τοῦ Γιωργάκη στὸ ἀκριτικὸ Καστελόριζο, ὅταν ἀνακοίνωνε μὲ τὸ χαρακτηριστικό του ὕφος, (τὸ χαμόγελο τῆς «δολοφονικῆς ἀναισθησίας»), ὅτι ἡ χώρα ἔμπαινε «κάτω» ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο. Ἀκολούθησαν πολλὰ ἐπεισόδια στὸ σήριαλ τῶν μνημονίων καὶ ἄλλαξαν τρεῖς πρωθυπουργοὶ καὶ τέσσερις κυβερνήσεις. Τώρα, ἀφοῦ κατέστρεψαν τὸ ἔθνος καὶ τὴν κοινωνία, ἔχουμε μπεῖ στὴν  καταπληκτικὴ φάση νὰ πιστέψουμε ὅτι σωθήκαμε ὁριστικὰ καὶ ὅτι ἀρχίζει ἡ χώρα νὰ βρίσκει τὴν… χαμένη της εὐτυχία.
.             Εἶναι καταπληκτικὸ νὰ παρατηρεῖς πῶς μία φανταστικὴ πραγματικότητα, ποὺ προβάλλεται ἀπὸ τὰ διάφορα πουλημένα καὶ ἐθνοπροδοτικὰ ΜΜΕ, ἀντικαθιστᾶ τὴν καθημερινὴ πραγματικότητα καὶ ἐπιδιώκει μὲ χίλια μέσα νὰ σὲ κάνει νὰ αἰσθάνεσαι εὐτυχισμένος, ἐπειδὴ εἶσαι δυστυχισμένος καὶ δὲν ἔχεις τὴν δυνατότητα ἀκόμα καὶ νὰ ἐπιβιώσεις. Σίγουρα αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα θαύματα τῆς μνημονιακῆς  ἑλληνικῆς κυβέρνησης. Βάσει αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τὸ ψέμα προβάλλεται σὰν ὑπέρτατη ἀλήθεια, οἱ ἀποτυχημένοι καὶ ξευτιλισμένοι ὑπουργοὶ προβάλλονται σὰν ἐθνοσωτῆρες, ἡ διάλυση τῆς κοινωνίας καὶ ἡ καταστροφὴ κάθε κοινωνικοῦ ἱστοῦ σὰν ἡ ἀναγκαία κάθαρση ἀπὸ ἕνα ἁμαρτωλὸ παρελθόν, στὸ ὁποῖο αὐτοί, ποὺ μᾶς ἔριξαν, εἶναι αὐτοὶ ποὺ θὰ μᾶς ἀπαλλάξουν ἀπὸ αὐτό. Ἡ ἀπώλεια μὲ ἐξευτελιστικὸ τρόπο τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας παρουσιάζεται σὰν ἡ μεγάλη ἀγκαλιὰ τῆς στοργικῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, ἡ ὁποία μὲ πόνο καὶ «γερμανικὴ εὐσπλαχνία» θυσιάζεται γιὰ νὰ σώσει τὸ ἀπολωλὸς πρόβατο ποὺ εἶναι ἡ Ἑλλάδα. Οἱ μεγάλοι κλέφτες, οἱ ἀπατεῶνες ποὺ λεηλάτησαν τὸ κράτος, οἱ μεγαλοκαναλάρχες καὶ μεγαλύτεροι φοροφυγάδες ποὺ χρωστᾶνε δισεκατομμύρια, προβάλλονται σὰν τὰ μεγαλύτερα στηρίγματα αὐτῆς τῆς ἐθνοσωτήριας προσπάθειας, νὰ ἀνορθωθεῖ ἡ χώρα, καὶ νὰ πάει μπροστὰ στὸν δρόμο τῆς… δόξας καὶ τῆς προόδου. Οἱ κολλημένοι σὲ ἰδεολογίες τῆς αὐτοκτονίας, σὲ ἰδεολογίες τοῦ περασμένου αἰώνα ποὺ ξεφούσκωσαν σὲ μία παταγώδη συχνὰ αἱματηρὴ ἀποτυχία, προβάλλονται σὰν οἱ πραγματικοὶ δημοκράτες καὶ γελοιοποιοῦν κάθε προοδευτικὴ ἰδεολογία στὸ ὄνομα ἑνὸς δολοφονικοῦ ἀνθρωπισμοῦ ποὺ καθημερινὰ σκορπίζει θύματα στοὺς δρόμους τῶν ἑλληνικῶν πόλεων. Ἰδεολογίες νεκρὲς ποὺ δὲν ἔχουν πιὰ κανένα νόημα, γίνονται τὰ εὔκολα καὶ τὰ ὡραῖα σλόγκαν, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν τραγική τους ἀνεπάρκεια καὶ την  ἐθνοκτόνο πολιτική τους. Ἡ ὁλοκληρωτικὴ ἐξόντωση κάθε οἰκονομικῆς δραστηριότητας παρουσιάζεται σὰν ἡ ἀναγκαία μετάβαση πρὸς ἕνα νέο μοντέλο ποὺ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ἐξηγήσει τί θὰ εἶναι καὶ πῶς θὰ μπορέσει νὰ ξεπεράσει ὅλη αὐτὴ τὴν οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ λαίλαπα. Σχέδια ἐπὶ σχεδίων ποὺ ἐνῶ ἀνακοινώνονται σὰν ἀναγκαῖα μέτρα, τὸ μόνο ποὺ πετυχαίνουν εἶναι νὰ βυθίζουν ὅλο καὶ πιὸ βαθειὰ τὸ πλοῖο στὸν πάτο τῆς ἐθνικῆς καταστροφῆς. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἐνῶ γύρω μας ἡ περιοχὴ φλέγεται ἀπὸ ἐκρηκτικὲς ἐξελίξεις στὶς ὁποῖες ἐμεῖς εἴμαστε τραγικὰ ἀπόντες. Αἴγυπτος, Συρία, Τουρκία, Κύπρος, Ἰσραήλ, Ἰράν, Ρωσία, Εὐρώπη, ΗΠΑ, σὲ ἕνα παιχνίδι τοῦ θανάτου μὲ πολλοὺς παῖκτες ἀλλὰ ὄχι τὴν χώρα μας ποὺ εἶναι ἀνύπαρκτη. Ἔτσι μᾶς κατάντησαν.
.             Σὲ ὅλα αὐτὰ ἕνας κόσμος ποὺ παρακολουθεῖ αὐτὲς τὶς ἀτέλειωτες καὶ ἀλλεπάλληλες παραστάσεις ἔχει χάσει τὴν φωνή του, ἔχει χάσει τὸν ἔλεγχο τῶν κινήσεών του, ἔχει μείνει παράλυτος  καὶ ἀνήμπορος νὰ ἀντιδράσει. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἑλλάδα τοῦ εἰκοστοῦ πρώτου αἰώνα. Μία λλάδα στν χώρα τν θαυμάτων, στν χώρα τς αταπάτης κα το φανταστικο κόσμου τς εκονικς πραγματικότητας. Μία Ἑλλάδα ποὺ αἱμορραγεῖ ἀκατάπαυστα καὶ οἱ ἠθοποιοὶ-δολοφόνοι της παρουσιάζονται σὰν οἱ μεγάλοι σωτῆρες της ἀκονίζοντας τὰ μαχαίρια γιὰ τὸ τελειωτικὸ  δράμα. Ἀκόμα καὶ θεσμοὶ ποὺ κάποτε ἦταν τὸ μεγαλύτερο στήριγμα τῆς ἐθνικῆς μας  ὑπόστασης, ὅπως στρατὸς καὶ ἐκκλησία, ἔχουν γίνει θλιβεροὶ κομπάρσοι σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ ἀτελείωτο δράμα. Ἀλήθεια ὑπάρχει κάποια ἐλπίδα μέσα σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ σκηνικὸ τῆς συνεχιζόμενης ἐθνικῆς καταστροφῆ; Ποιοί μποροῦν νὰ ἀντιδράσουν ;
.            Ὁ [συμπλ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἅγιος] Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὅταν εἶχε ἀρχίσει τὶς περιοδεῖες του σὲ μία σκλαβωμένη χώρα, ἔβρισκε ἕνα κόσμο ποὺ εἶχε σχεδὸν χάσει τὴν ἐθνική του συνείδηση καὶ τὴν θρησκευτική του ταυτότητα, ἐνῶ οἱ συνθῆκες  διαβίωσης ἦταν οἱ σκληρότερες ποὺ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσει  στὴν μακρόχρονη ἱστορία του. Καὶ ὅμως τὸ τόλμησε καὶ ἄρχισε τὸ ἔργο τῆς ἐπανάκτησης τῆς ταυτότητας αὐτοῦ τοῦ ἱστορικοῦ λαοῦ. Σήμερα  ψάχνουμε  ἀγωνιωδῶς  ἕνα Κοσμᾶ Αἰτωλό, ψάχνουμε ἕνα Παπαφλέσσα ποὺ δὲν λογάριασε τὴν ἴδια του τὴν ζωὴ γιὰ νὰ ὑπερασπίσει τὸν λαό του. Ψάχνουμε γι να πυρπολητή, να Κανάρη πο θ νέβει πάνω στ σκην γι ν κατεβάσει λους ατος τοὺς τσαρλατάνους ν τος πυρπολήσει κα ν τος ρίξει στν Καιάδα ἀπελευθερώνοντας τὴν χώρα ἀπὸ τὸ θέατρο τῆς μεγαλύτερης ἐθνικῆς προδοσίας. Ἡ ἐλπίδα πεθαίνει τελευταία.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 ΠΗΓΗ: olympia.gr

, , , ,

Σχολιάστε

ΑΤΟΛΜΙΑ, ΒΥΘΙΟΤΗΣ καὶ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΟΥΔΑΜΟΥ. «Τὰ γυμναστήρια, οἱ καφετέριες καὶ ἄλλα …εὐαγῆ καταστήματα ἐξακολουθοῦν νὰ γεμίζουν μὲ κόσμο, ποὺ ζεῖ στὸν “κόσμο” του».

Ἀπόσπασμα τοῦ ἄρθρου 
«Ν κοινωνηθε κριτικ μφισβήτηση»
Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ,
ἐφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 23.06.13

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:  Μιὰ ἁπλὴ παρατήρηση στὴν καθημερινότητα ἀρκεῖ γιὰ νὰ πιστοποιηθεῖ ἡ βασικὴ διαπίστωση ἀπὸ τὸ κατωτέρω ἀπόσπασμα: δὲν ἔχει ἀκόμη συγκροτηθεῖ ἕνα μεγάλο «σῶμα», ἕνα δυνατὸ «ρεῦμα» πολιτῶν ποὺ νὰ συνειδητοποιοῦν τί ἀκριβῶς συμβαίνει τώρα στὴν δύσμοιρη αὐτὴ πατρίδα. Οἱ ἐπὶ τριακονταπενταετίαν ψεκασμοὶ μὲ ἰδεολογικὰ παραισθησιογόνα, ἡ ἄφρων ἀφομοίωση τοξικῶν ὑποπροϊόντων κουλτούρας καὶ παιδείας μὲ ταυτόχρονη συμπλεγματικὴ ἀπεμπόληση τῶν δοκιμασμένων Ἀξιῶν τοῦ Γένους ἔχουν καταφέρει τὴν βαθειά ἀλλοτρίωση καὶ τὴν συνεπαγομένη νάρκωση τοῦ κοινωνικοῦ σώματος. Τὰ γυμναστήρια, οἱ καφετέριες καὶ ἄλλα …εὐαγῆ καταστήματα ἐξακολουθοῦν νὰ γεμίζουν μὲ “αὐτιστικὸ” κόσμο, ποὺ ζεῖ στὸν “κόσμο” του. «Μπορεῖ νὰ ἐκβάλλουν ἐκεῖ ἀσυνείδητες ἀνασφάλειες ἢ καὶ φοβίες, ἄρνηση τῆς ἐνηλικίωσης καὶ τῆς διακινδύνευσης, ἀτολμία γιὰ πρωτοβουλίες καὶ καινοτομίες». Ἀτολμία καὶ  πνευματικὴ βυθιότης. Καὶ προφήτης οὐδαμοῦ!

 […] Ἡ ἱστορικὴ ἐμπειρία μᾶλλον φανερώνει ὅτι τὸ πρωτεῖο τῆς κοινωνικῆς δυναμικῆς τὸ ἔχουν οἱ συλλογικὲς συνειδητοποιήσεις.
.           Οἱ ζωτικοὶ κοινωνικοὶ μετασχηματισμοὶ δὲν προκύπτουν ἀπὸ συνταγές, γεννιῶνται ἀπὸ τὶς κριτικὲς συνειδητοποιήσεις, τὴν ποσοτικὴ εὐρύτητα καὶ ἔκταση τῶν συλλογικῶν συνειδητοποιήσεων. Ἀπαιτεῖται μία κρίσιμη μάζα, καὶ στὴν Ἑλλάδα σήμερα αὐτὴ ἡ μάζα δὲν ἔχει ἀπαρτισθεῖ. Οἱ πολίτες, ὅλοι, δείχνουν ἐκρηκτικὰ ὀργισμένοι μὲ ὁλόκληρο τὸ κομματικὸ φάσμα καὶ τὸ πολιτικὸ σύστημα τῆς μεταπολίτευσης: μὲ τὰ σπιθαμιαῖα ἀναστήματα ποὺ ὁδήγησαν τὴν χώρα στὸν αὐτοκτονικὸ ὑπερδανεισμὸ γιὰ χάρη τοῦ πελατειακοῦ κράτους καὶ γιὰ νὰ πλουτίσουν ὅσα κοινωνικὰ σκουπίδια διέθεταν κομματικὴ ταυτότητα. Ἔξαλλοι οἱ πολίτες καὶ μὲ ὅσους σιγοντάρησαν τὸ ἐν ψυχρῷ ἔγκλημα διαλύοντας τὴ χώρα μὲ πορεῖες, ἀπεργίες, καταλήψεις, σὲ καθημερινὴ βάση ἐπὶ χρόνια, γιὰ νὰ ἐκβιάσουν (στὸ ὄνομα τῆς «Ἀριστερᾶς» καὶ τῆς «προόδου») τὶς τρελὲς ἀπολαβὲς τῶν «ρετιρὲ» τῆς χρυσαμειβόμενης ραστώνης καὶ ἀναίδειας.
.             Ὀργισμένοι, ἔξαλλοι οἱ πολίτες, ἀλλὰ ὄχι καὶ συνειδητοποιημένοι – τουλάχιστον ἡ κρίσιμη μάζα ποὺ θὰ γεννοῦσε τὸν κοινωνικὸ μετασχηματισμό, ἀργεῖ νὰ ἀπαρτισθεῖ. Μᾶλλον δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει Ἕλληνας, στοιχειωδῶς νοήμων καὶ ψυχολογικὰ ἰσορροπημένος, ποὺ νὰ μὴν ἀντιλαμβανόταν τὸν ἐμπαιγμὸ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ἀπὸ τὴν κυβέρνηση τῆς τρικομματικῆς σύμπραξης. Ἀλλὰ σαφῶς δίσταζε νὰ τὸν καταγγείλει ἔστω καὶ στὶς ἰδιωτικὲς συζητήσεις, ἴσως διστάζει καὶ τώρα νὰ τὸν παραδεχθεῖ ἐνσυνείδητα. Φοβᾶται τὸ χειρότερο; Πάντως ἡ ἀποδοκιμασία δὲν κοινωνεῖται, ἡ δυναμικὴ τῆς ὀργῆς δὲν κυοφορεῖ γόνιμη ἀνατροπή.
.             Βλέπουν οἱ πολίτες τὴν δικομματικὴ τώρα συμπαιγνία νὰ σπεύδει βουλιμικὰ στὴν ἐξουσία, ἀδιαφορώντας καὶ γιὰ τὰ προσχήματα. Μέσα στὸν ἐφιάλτη τῆς χρεωκοπίας αὐτοὶ διόριζαν, μοιράζονταν (4-2-1) τὰ ρουσφέτια. Ἀκοῦσαν οἱ πολίτες ἀκόμα καὶ τὸν Ζάν-Κλὸντ Γιουνκὲρ νὰ χαρακτηρίζει «κοινωνικὸ ἔγκλημα» τὰ ὅσα προσυπέγραψε πειθήνια, μὲ «μνημόνια», ἡ τρικομματικὴ κυβέρνηση (ΣΚΑΪ, 18.6.2013). Ἀλλά, ἂν ἑξαιρέσουμε τὶς φτηνὲς φωνασκίες τῆς ἐπαγγελματικῆς ἀντιπολίτευσης, καμιὰ φωνὴ κοινωνικῆς εὐθύνης, τόλμης, πόνου γιὰ τὰ κοινὰ δὲν ἔγινε εὐρύτερα ἀκουστὴ στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία.
.            Θεωρεῖται αὐτονόητο ἀκόμα καὶ σήμερα ποὺ ὁ κ. Σαμαρᾶς ἐπαγγέλθηκε κυβέρνηση «ἐθνικῆς σωτηρίας», ἀλλὰ παρέδωσε τὴ νομὴ τῶν ὑπουργείων σὲ ὅσους τὸν ἀνέβασαν στὴν ἀρχηγία τοῦ κόμματος […] – καὶ συνεχίζει νὰ διορίζει στὸ Δημόσιο Μεσσήνιους μὲ νοοτροπία πρωτόγονων πολιτικῶν ἠθῶν. Ἡ χώρα ὅλη «κοιλάδα κλαυθμοῦ καὶ βρυγμοῦ τῶν ὀδόντων», ὅμως καμιὰ γενικευμένη κατακραυγὴ γιὰ τὴν «δίχως αἰδὼ ἢ λύπην» τακτική τοῦ πρωθυπουργοῦ. Καὶ ὁ μὲν κ. Βενιζέλος, ὁ «σοσιαλιστής», στύλος καὶ ἀμύντορας τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστροφῆς ποὺ προκάλεσε στὴ χώρα ὁ ὀλίγιστος τῶν Παπανδρέου, τιμωρεῖται ἀπὸ τὸν λαό: τὸ κόμμα του εἶναι πιὰ ἱστορικὰ ἀνύπαρκτο, τὰ ποσοστά του στὶς δημοσκοπήσεις μετρῶνται στὰ δάχτυλα τοῦ ἑνὸς χεριοῦ. Ἀκόμα καὶ πιὸ βαθιὰ βυθισμένος στὴν πολιτικὴ ἀνυπαρξία ὁ κ. Κουβέλης, ἡγήτορας τῆς κάποτε «ἐγγράμματης» Ἀριστερᾶς (τοῦ καριερισμοῦ καὶ τῆς μηδενιστικῆς ἀρνησιπατρίας) ἐπιβιώνει πιὰ μόνο στὸν ρόλο κομπάρσου τῆς ἀσπόνδυλης καιροσκοπίας. Βενιζέλος καὶ Κουβέλης ἔχουν μετρημένα τελειώσει, μόνο ὁ Σαμαρᾶς εὐελπιστεῖ νὰ τὸν ξαναψηφίσουν οἱ ἐθελότυφλοι τῆς «αἰσιοδοξίας».
.               Τὸ καινούργιο θὰ γεννηθεῖ μόνο ὅταν ἡ ὀργὴ καὶ ἡ ντροπὴ κοινωνηθοῦν μὲ θαρραλέο λόγο, δημόσιο καὶ ἰδιωτικό. Ἀπὸ στόμα σὲ στόμα, μὲ ἔντυπη ἐπωνυμία (καὶ ὄχι διαδικτυακὴ ἀνωνυμία), μὲ μπροστάρηδες τοῦ τίμιου λόγου ὅσους τίμησε ἡ κοινωνία μὲ τὴ θεσμικὴ εὐθύνη νὰ ὑπηρετοῦν τὶς ἀπαιτήσεις της γιὰ ποιότητα.

Σχολιάστε