Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἀθ. Ἀβραμίδης

ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Η´] (Ἡ νηστεία, πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία μας, γίνεται χρήσιμη καί ὠφέλιμη σέ πολλά καί ἀπό τά νοσήματα ἤ τίς λειτουργικές διαταραχές τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος») [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

H NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA
 [Η´] 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἀθανασίου Ἀβραμίδη,
καρδιολόγου, καθηγ. Παθολογίας Πανεπ. Ἀθηνῶν

«Η ΝΗΣΤΕΙΑ, Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ»
ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Α´]

Μέρος Β´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Β´] (Kάποιοι φοβοῦνται ὅτι ἡ νηστεία, «ἡ πολλή νηστεία πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία», μπορεῖ καί νά τούς βλάψει.) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Γ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Γ´] (Nηστεία πού τήν… «χαίρεται» καί ὁ Θεός) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

 Μέρος Δ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Δ´] (Μπορεῖ νὰ βλάψει ἡ νηστεία;) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Ε´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ε´] (Kίνδυνοι ἀπό τό «ὅπλο» τῆς νηστείας) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος ϛ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [ϛ´] (Ἡ νηστεία στὴν θεραπευτικὴ Ἰατρική) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Ζ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ζ´] (Ἡ δίαιτα τῆς νηστείας στήν ψυχική ὑγεία) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

H EΓKPATEIA ΩΣ AYTOKYPIAPXIA ΣTHN IATPIKH KAI THN YΓEIA

.               Ἡ λέξη «ἐγκράτεια» σημαίνει τό νά εἶναι κανείς ἐγκρατής. Δηλαδή κυρίαρχος τοῦ ἑαυτοῦ του, ἐν γένει. Kαί εἰδικότερα νά ἐξουσιάζει ἐπί τῶν αἰσθήσεων καί τῶν ἐπιθυμιῶν του, ὥστε νά μπορεῖ νά λέει καί ἕνα «ὄχι» στήν ἱκανοποίησή τους. Nά ἀπέχει δηλαδή, διότι ἔτσι θέλει, ἀσκώντας μέ τή θέλησή του αὐτοκυριαρχία ἐπί τοῦ ἑαυτοῦ του.
.               Ἡ τέτοια αὐτοκυριαρχία εἶναι χρήσιμη καί ὠφέλιμη, τόσο ἀπό πνευματικῆς ὅσο καί ἀπό ἰατρικῆς ἀπόψεως καί εἰδικότερα ἀπό τήν ἄποψη τῆς ὑγείας, τόσο τῆς σωματικῆς ὅσο καί τῆς ψυχικῆς.

1. Ἡ ἐγκράτεια σέ σχέση μέ τήν Ἰατρική

.               Ἡ ἐγκράτεια μέ τήν ἔννοια τῆς αὐτοκυριαρχίας καί τοῦ αὐτοπεριορισμοῦ, σχετίζεται σέ πολλά καί μέ τήν Ἰατρική ὡς μέθοδος: α) θεραπευτικῆς ἀγωγῆς, β) προλήψεως ἀπό διάφορα νοσήματα καί, γ) τακτικῆς γιά καλύτερη ποιότητα ζωῆς καί ὑγείας.

2. Στή λήψη τῆς τροφῆς

.               Γιά τήν ἐπίτευξη τῶν στόχων αὐτῶν, ἡ Ἰατρική πρωταρχικῶς συνιστᾶ τή συμμόρφωση πρός κάποιες ὁδηγίες διατροφῆς, ἀναλόγως τῶν ἐπιδιώξεών της. Πρόκειται γιά τίς διάφορες δίαιτες οἱ ὁποῖες μάλιστα ποικίλουν ἀνάλογα μέ τήν κάθε περίπτωση. Ἐφαρμόζει δέ καί περιορισμούς στά λαμβανόμενα εúδη διατροφῆς καί στίς ποσότητές τους, φθάνοντας μέχρι καί στό «δέν θά φᾶς τίποτε ἐκτός ἀπό…» ἤ στό «θά μείνεις τελείως νηστικός»· μέχρι καί στό «οὔτε καί νερό». Eἶναι δέ ὅλα αὐτά, ὅπως ἤδη ἐλέχθη στό «πρῶτο μέρος», «ἐντολή γιατροῦ» καί «πρέπει» νά τηρηθεῖ. Eἶναι δηλαδή τότε μιά ἀπολύτως «ὑποχρεωτική» νηστεία, μιά νηστεία ἡ ὁποία «ἐπιβάλλεται», φθάνοντας μέχρι καί στήν «ἀπόλυτη νηστεία» τοῦ «τίποτε».
.             Στήν Ἐκκλησιαστική νηστεία, πρόκειται –ὅπως καί αὐτό ἐλέχθη– γιά μιά δίαιτα «λιτή»! Mιά δίαιτα δηλαδή ἡ ὁποία περιλαμβάνει ἕνα περιορισμένο ἀριθμό εἰδῶν διατροφῆς, καί αὐτῶν σέ μικρή ποσότητα. Tόσο μόνον ὅσο χρειάζεται γιά τή συντήρηση τοῦ ὀργανισμοῦ· καί ὄχι πρός εὐχαρίστηση. Διότι πρόκειται γιά στάση συμπεριφορᾶς πρός ἐξυπηρέτηση πνευματικῶν στόχων. Ἐξυπηρετεῖ ὅμως πολλαπλῶς καί τήν ἐν γένει ὑγεία. Aὐτή ἡ «νηστεία» εἶναι«ἐθελοντική». Ἔγινε δέ περί αὐτῆς λόγος ἐν ἐκτάσει στό «πρῶτο μέρος» τοῦ παρόντος. Ἐδῶ γίνεται ἁπλῶς ἀναδρομή στά ἀπαραίτητα καί μόνον γιά τήν κατά τό δυνατόν περισσότερο ὁλοκληρωμένη περιγραφή τοῦ «δευτέρου μέρους».
.               Ἡ νηστεία τῆς Ἐκκλησίας, πού γίνεται μέ σύνεση, μπορεῖ νά συμπεριλαμβάνει μεγάλη ποικιλία σιτίων, καί τέτοιων ὥστε νά μή λείπει τίποτε ἀπό ὅσα χρειάζεται ὁ ὀργανισμός τοῦ ἀνθρώπου, ἀκόμη καί σέ μεγάλες περιόδους νηστείας. Σέ εἰδικές, βεβαίως, περιπτώσεις… «εἶναι χρεία νὰ ἐρωτᾶται ἰατρός τις ἔμπειρος, ὁμοῦ καὶ θεοφοβούμενος…», ὅπως ὑποδεικνύει καί ὁ ἅγιος Nικόδημος ὁ Ἁγιορείτης…
.               Mέ τήν ἀποφυγή πάντως τῶν ὑπερβολῶν καί μέ τήν κατανόηση, ὅπως αὐτή πού ἐπιδεικνύει ἡ Ἐκκλησία πρός τούς «δι᾽ ἀσθένειαν ἐμποδιζομένους», ἡ νηστεία, δηλαδή ἡ ἐγκράτεια στό φαγητό πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία μας, γίνεται χρήσιμη καί ὠφέλιμη σέ πολλά καί ἀπό τά νοσήματα ἤ τίς λειτουργικές διαταραχές τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος:Kαρδιακά, ἀγγειακά, ἡπατικά, γαστρεντερικά, νεφρικά νοσήματα, ἡ χοληστερίνη, ἡ ὑπέρταση καί πλῆθος ἄλλων, ἐξυπηρετοῦνται εὐνοϊκῶς μέ τή νηστεία. Σημειώνεται δέ ὅτι μέ τή νηστεία καί οἱ ἀνάγκες σέ φάρμακα μειώνονται.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

, , ,

Σχολιάστε

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΑΝΤΙΘΕΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΗ ΝΤΟΚΙΝΣ

Ὁ Ρίτσαρντ Ντόκινς στήν Ἀθήνα
γιά τόν ἀθεϊσμό

ΑΘΑΝ. Β. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ
Καρδιολόγος, Ἄμ. Καθ. Παθολογίας Πανεπ. Ἀθηνῶν

ἀπὸ τὸ περιοδ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»
ἀρ. τ. 66, ΙΑΝ.-ΜΑΡΤ. 2015

Πρός τήν Διεύθυνση τῆς
«Χριστιανικῆς Βιβλιογραφίας»

.             Μέ αὐτόν τόν τίτλο σέ ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» τῆς 22ας Ἀπριλίου τρέχοντος, παρουσιάσθηκε ὁ ἐρχομός τοῦ Βρετανοῦ βιολόγου καί συγγραφέως Ρίτσαρντ Ντόκινς (Richard Dawkins), ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ συγγραφεύς τοῦ βιβλίου «Ἡ περί Θεοῦ αὐταπάτη» («The God Delution») καί, κατά τό δημοσίευμα, θά μιλοῦσε σέ δύο ἐκδηλώσεις στήν Ἀθήνα. Στίς 24 Ἀπριλίου στό Hub Evans καί στίς 25 Ἀπριλίου στήν Τεχνόπολη. Ἔρχεται δέ στήν Ἀθήνα «προσκεκλημένος τῶν ἐκδόσεων Κάτοπτρον (ἀπό τίς ὁποῖες κυκλοφοροῦν τά βιβλία του στά ἑλληνικά) καί τῶν καταστημάτων Public (Βιβλιοχαρτοπωλείων) προκειμένου νά συναντήσει τό κοινό σέ μιά ἐκδήλωση κ.λπ. …». Μέ τό ὁποῖο κοινό «θά συζητοῦσε γιά τήν ἐκκοσμίκευση καί τά ἀνθρώπινα δικαιώματα στήν Ἑλλάδα καί γιά θέματα τά ὁποῖα ἀφοροῦν τή θεωρία τῆς ἐξελίξεως καί τόν ἴδιο». Ἐδίδοντο δέ καί ὁδηγίες γιά τήν ἠλεκτρονική ὑποβολή ἐρωτήσεων πρός τόν Ρ. Ντόκινς.
.             Ἐπειδή δέν ὑπέπεσε στήν ἀντίληψή μου κάποιο δημοσίευμα, οὔτε καί μπόρεσα νά πληροφορηθῶ περί τοῦ τί ἐλέχθη καί συνεζητήθη στίς δύο ἀνωτέρω ἀναφερθεῖσες ἐκδηλώσεις μέ ὁμιλητή τόν Ρίτσαρντ Ντόκινς, ἀπευθύνθηκα στίς 7 Μαΐου μέ «φάξ» στήν «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Καί τίς 9 Μαΐου ἔλαβα τό φύλλο τῆς 28ης Ἀπριλίου, στό ὁποῖο ὑπῆρχαν οἱ ἀναζητούμενες πληροφορίες, ἀλλά μοῦ «εἶχαν διαφύγει». Καί μάλιστα «μέ ἕνα κείμενο πολύ ἀντικειμενικό», γραμμένο «ἀπό τήν κ. Μαρία Τσάκου, νομικό σύμβουλο».
.             Ἀναρωτήθηκα –γράφει ἡ κ. Μ. Τσάκου– ἄν εἶχε καταφέρει τελικά ὁ στοχαστής-στάρ Ρίτσαρντ Ντόκινς νά κερδίσει ἐπαξίως τό παρατεταμένο ὄρθιο χειροκρότημα, μέ τό ὁποῖο τόν εἶχαν ὑποδεχθεῖ καί ἀποχαιρετήσει οἱ περίπου χίλιοι ἀκροατές κάθε ἡλικίας […], πού εἶχαν συρρεύσει γιά νά τόν δοῦν. Τό κοινό […] ὅμως εἶχε ὁμοψυχίσει στόν ἐνθουσιασμό του γιά τόν Ἄγγλο ἐξελικτικό βιολόγο καί κατ’ ἐξοχήν πολέμιο τῆς θρησκείας. Μέ δεδομένο ὅτι ἡ ἐκδήλωση εἶχε τήν ἐπίσημη ὑποστήριξη τῆς Ἕνωσης Ἀθέων καί τῆς Ἕνωσης Οὐμανιστῶν Ἑλλάδας, ἡ ἐπιτυχία ἦταν ἐξασφαλισμένη, ὅπως καί οἱ ἐκδηλώσεις λατρείας ἀπέναντι στόν Ντόκινς, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἕνα εἶδος προφήτη γιά τόν χῶρο. Αὐτή κι ἄν εἶναι ἐνδιαφέρουσα ἀντίφαση – γράφει ἡ κ. Μ. Τσάκου, καί συνεχίζει:
.             Σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ἀμφισβήτηση τῆς θρησκείας καί τήν ἀθεΐα, δέν ἀκούσαμε τίποτε ἰδιαίτερα συνταρακτικό. Οἱ ἀπαντήσεις του περιορίζονταν σέ δύο-τρεῖς προτάσεις, πού μέ τή σειρά τους συνοψίζονται σ᾽ ἕνα «τό νά πιστεύεις σ᾽ αὐτά εἶναι γελοῖο». Ἡ βραδιά τελείωσε μέ τόν Ντόκινς νά χρησιμοποιεῖ τά λόγια τοῦ Μάρκ Τουέιν, γιά νά ἀπαντήσει τί εἶναι θάνατος: “Δέν τόν φοβᾶμαι. Ὑπῆρξα πεθαμένος ἐπί δισεκατομμύρια χρόνια προτοῦ γεννηθῶ καί δέν μοῦ ἦταν διόλου δυσάρεστος”. (σ.σ. κάτι τό ὁποῖο δείχνει καί ὅτι, ὁ Ντόκινς ἀποκλίνει καί πρός τήν μετεμψύχωση).
.           Ἐν κατακλεῖδι –γράφει ἡ κ. Τσάκου– δέν ἐπρόκειτο γιά ἐπιστημονικό συμπόσιο […]. Ἡ βραδιά ἦταν αὐτό πού ἦταν: μιά προωθητική ἐκδήλωση γιά τά βιβλία τοῦ Ντόκινς καί μιά εὐκαιρία γιά τό ἀφοσιωμένο κοινό του νά πλάσει μιά εὐχάριστη ἀνάμνηση […].
.             Ἐπειδή ἔχω ἀσχοληθεῖ παλαιότερα μέ τήν προσωπικότητα, τίς πεποιθήσεις, τό συγγραφικό του ἔργο καί τίς ἐπιδιώξεις τοῦ Ρίτσαρντ Ντόκινς, θεωρῶ ὅτι χρειάζεται νά συμπληρωθεῖ ἡ «ἀνάμνηση αὐτή» τοῦ Ντόκινς μέ οὐσιώδη ὑπάρχοντα δεδομένα (βλέπε καί, Ἀθ. Β. Ἀβραμίδη: Τύχη, Ἐξέλιξη ἤ Δημιουργία; Ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ», 2010, στίς σ. 83-92, μέ πλήρη βιβλιογραφική τεκμηρίωση).
.             Ὁ Ρίτσαρντ Ντόκινς ἀνήκει εἰς τήν ὁμάδα τῶν ἐπιστημόνων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι «ἐνέταξαν τόν ἑαυτό τους» στήν «ἀπομυθοποίηση τῶν πάντων». Ἐξέχουσες προσωπικότητες τῆς τέχνης, τῶν γραμμάτων καί τῶν ἐπιστημῶν, μέχρι καί ἡ ἀπομυθοποίηση «τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων», μηδ’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ἑξαιρουμένου, ἔγιναν ἀντικείμενο ἐργώδους δραστηριοποιήσεώς τους.
.             Ὀνόματα τέτοιων ἐπιστημόνων ἔχουν γίνει γνωστά διά τῶν Μ.Μ.Ε., ὅπως ὁ Daniel Dennett (Ντάνιες Ντένετ) μέ τό βιβλίο τοῦ «Ἀπομυθοποίηση» (ἔκδ. «Βάνιας»), προσπαθώντας «νά καταρρίψει τόν μύθο περί θρησκείας». Ὁ Σάμ Χάριε, ἐπίσης, ὁ Μισέλ Ὀφριέ καί ὁ Ρίτσαρντ Ντόκινς μεταξύ αὐτῶν, ἀναφερόμενος καί ὡς «φανατικός ἄθεος» καί «ἀδιάλλακτος πολέμιος τῆς μεταφυσικῆς». Οἱ δῆθεν «προοδευτικοί» αὐτοί, ἀπαξιώνουν τούς ἔχοντες διαφορετική ἀπό τή δική του θεώρηση τῶν πραγμάτων, καί μάλιστα μέ περιφρονητικούς γι’ αὐτούς χαρακτηρισμούς ὡς «στερουμένους ἐπιχειρημάτων», «ἀνίδεους», «ἄσχετους μέ τήν ἐπιστήμη», «σκοταδιστές κατεχομένους ἀπό θρησκευτικές ὑστερίες» κ.ἄ.
.               Ὁ Ρίτσαρντ Ντόκινς (Richard Dawkins), ἀναφέρεται ὡς «καθηγητής Δημόσιας Κατανόησης τῆς Ἐπιστήμης στό Πανεπιστήμιο τῆς Ὀξφόρδης, Βιολόγος καί Ἠθολόγος». Στό βιβλίο του «Ἡ περί Θεοῦ αὐταπάτη», στή σελ. 25 τοῦ προλόγου τῆς πρώτης ἔκδοσής του, γράφει: «Στοχεύει στήν ἀφύπνιση τῆς συνείδησης ἀπέναντι στό γεγονός ὅτι τό νά εἶναι κανείς ἄθεος ἀποτελεῖ μιά ρεαλιστική φιλοδοξία καί μάλιστα γενναία καί μεγαλοπρεπῆ». Στή σ. 20 τοῦ προλόγου τῆς 2ης ἔκδοσης: «Ἐπιχειρηματολογῶ ὑπέρ τῆς ἐξέλιξης μέ πάθος… καί τό πάθος μου αὐτό βασίζεται σέ ἀποδείξεις». Καί προσθέτει (σ. 32): «Τό βιβλίο θά ἔχει ἐκπληρώσει τίς προσδοκίες του ἐάν οἱ θρησκευόμενοι ἀναγνῶστες πού θά τό ἀνοίξουν, θά ἔχουν καταλήξει ἄθεοι μέχρι νά τό ἀφήσουν ἀπό τά χέρια τους». Νοιώθει μάλιστα «ὑπερήφανος πού εἶναι ἄθεος» (σ. 29).
.             Αὐτό τό ἐπαναλαμβάνει συχνά στή διαδρομή τῶν 571 σελίδων του. Στήν δέ σ. 63 γράφει ὅτι «ὁ Θεός εἶναι μιά αὐταπάτη». Στίς σ. 125-170 προσπαθεῖ νά καταρρίψει «τά ἐπιχειρήματα ὑπέρ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ», καί στίς σ. 171-233 προσπαθεῖ νά ἀποδείξει «γιατί εἶναι σχεδόν βέβαιος ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός». Στό ἀκαδημαϊκό προσωπικό τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ὀξφόρδης, συνάδελφος τοῦ Ρ. Ντόκινς ἦταν ὁ Alister McGrath. Ἀγαποῦσαν ἀμφότεροι τίς «φυσικές ἐπιστῆμες» καί ἡ πορεία τους ἀρχικῶς ἦταν κοινή. Ὁ McGrath ἦταν ἀθεϊστής στό τέλος τοῦ 1960 καί «ἀνυπομονοῦσε γιά τόν θάνατο τῆς θρησκείας μέ εὐχαρίστηση». Εἶχε σπουδάσει Χημεία, ἔλαβε τό διδακτορικό του γιά ἔρευνα στή «μοριακή βιοφυσική» καί ἀναφέρεται ὡς Βιολόγος.
.             Ἔβλεπε ὅμως ὅτι ἡ θρησκεία ἐπανέκαμπτε. Καί ὅτι ὁ Θεός, ὄχι μόνον δέν εἶναι «νεκρός» –ὅπως εἶχε διακηρύξει ὁ φιλόσοφος Νίτσε στό βιβλίο τοῦ «Τό λυκόφως τῶν θεῶν»– ἀλλά τοὐναντίον «ποτέ δέν ὑπῆρξε περισσότερο ζωντανός». Πείσθηκε, ἀκολούθως ὅτι «ὁ Χριστιανισμός εἶναι μιά ἐνδιαφέρουσα καί διανοητικῶς προκλητικότερη κοσμοθεωρία. Καί μέ ἐκτίμηση πρός τήν ἐλεύθερη σκέψη μετεπήδησε στήν θεολογική, ὁπότε καί οἱ δρόμοι τους μέ τόν Ντόκινς πῆραν διαφορετική πορεία.
.             Ὁ Ντόκινς ἔγραψε καί τά βιβλία: α) «Τό ἐγωιστικό γονίδιο» καί, β) τό «Ἡ περί Θεοῦ αὐταπάτη». Ὁ MacGrath, καθηγητής ἤδη τῆς Ἱστορικῆς Θεολογίας στό Πανεπιστήμιο τῆς Ὀξφόρδης, ἔγραψε μεταξύ ἄλλων καί τά βιβλία: «Τό λυκόφως τοῦ ἀθεϊσμοῦ» καί, β) «Ἡ αὐταπάτη τοῦ Dawkins». Κατά τόν MacGrath, ὁ Ντόκινς στό βιβλίο του «ἀποφθέγγεται, χωρίς νά ἐπιχειρηματολογεῖ ἤ νά ἀποδεικνύει». Ἡ δέ ἐπιστημονική του ἀνάλυση «εἶναι φοβερά ἐλάχιστη, μέ πολλή ψευδοεπιστημονική εἰκασία». Λυπᾶται δέ διότι «ἕνας τόσο ταλαντοῦχος ἐκλαϊκευτής, μετετράπη σ’ ἕναν τόσο ἐπιθετικό ἀντιθρησκευτικό προπαγανδιστή».

.             Ἐν τέλει, προκειμένου νά ὁλοκληρώσω τίς σκέψεις μου ἐπί τοῦ Θέματος, προκρίνω νά ἀναφέρω τό τοῦ Πλάτωνος: «Ἐπιστήμη χωριζομένη ἀρετῆς, πανουργία φαίνεται καὶ οὐχὶ σοφία».

Μετά Τιμῆς
ΑΘΑΝ. Β. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ
Καρδιολόγος, Ἄμ. Καθ. Παθολογίας
Πανεπ. Ἀθηνῶν

,

Σχολιάστε

ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ζ´] (Ἡ δίαιτα τῆς νηστείας στήν ψυχική ὑγεία) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

H NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ζ´] 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἀθανασίου Ἀβραμίδη,
καρδιολόγου, καθηγ. Παθολογίας Πανεπ. Ἀθηνῶν

«Η ΝΗΣΤΕΙΑ, Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ»
ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Α´]

Μέρος Β´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Β´] (Kάποιοι φοβοῦνται ὅτι ἡ νηστεία, «ἡ πολλή νηστεία πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία», μπορεῖ καί νά τούς βλάψει.) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Γ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Γ´] (Nηστεία πού τήν… «χαίρεται» καί ὁ Θεός) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

 Μέρος Δ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Δ´] (Μπορεῖ νὰ βλάψει ἡ νηστεία;) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Ε´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ε´] (Kίνδυνοι ἀπό τό «ὅπλο» τῆς νηστείας) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος ϛ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [ϛ´] (Ἡ νηστεία στὴν θεραπευτικὴ Ἰατρική) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

 

9. Ἡ δίαιτα τῆς νηστείας στήν ψυχική ὑγεία

.           Ὁ ἄνθρωπος ἀποτελεῖ ἕνα ἑνιαῖο καί ἀδιαίρετο ψυχοσωματικό σύνολο καί ὑπάρχει μιά αὐτόνομη ἀλληλοεπίδραση τῆς σωματικῆς ἐπί τῆς ψυχικῆς καταστάσεως, καί αὐτῆς ἐπί τῆς σωματικῆς. Ἑπομένως, ἡ νηστεία ὡς ἕνα «πνευματικό μέσο ἀγῶνος» συμβάλλει τά μέγιστα καί στήν ἀπόκτηση τῆς ἐπιθυμητῆς ψυχοσωματικῆς ἰσορροπίας, ὡς προϋποθέσεως καί γιά τήν καλύτερη ἐν γένει κατάσταση τῆς ὑγείας. Ἀντί δέ γιά τήν ὁποιαδήποτε ἰατρική ἐμβάθυνση στά ἐπί μέρους, πολύ ἐξυπηρετική γιά τήν καλύτερη κατανόηση τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι ἡ παράθεση τῶν ἐρωταπαντήσεων καί ὑποδείξεων τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Xρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος ἐρωτᾶ: NHΣTEYEIΣ; Δεῖξε τό μου μέ τά ἔργα σου.

― Ἄν δεῖς φτωχό, βοήθησέ τον.

― Ἄν δεῖς ἐχθρό, νά συμφιλιωθεῖς μ᾽ αὐτόν.

― Ἄν δεῖς φίλο νά προκόβει, μή τόν φθονήσεις.

― Ἄν δεῖς ὄμορφη γυναίκα στό δρόμο, μή στέκεσαι καί τήν περιεργάζεσαι.
Ἄς μή νηστεύει δηλαδή μόνον τό στόμα ἀλλά καί τά μάτια, καί ἡ ἀκοή, καί τά πόδια, καί τά χέρια, καί ὅλα τά μέλη τοῦ σώματος, καί ὅλες οἱ αἰσθήσεις.

― Δέν τρῶμε -ἔλεγε- ψάρια ἢ κοτόπουλα. Δαγκώνουμε ὅμως καί κατατρῶμε τούς ἀνθρώπους. Kαί συμπλήρωνε:

― Tό στόμα μας πρέπει νά νηστεύει ἀπό λόγια ἄπρεπα καί ὑβριστικά.

― Nά νηστεύουν τά χέρια ἀπό τήν πλεονεξία καί τήν ἁρπαγή.

― Δέν τρῶς κρέας; Δέν πρέπει ὅμως νά τρῶς καί ἀκολασία μέ τά μάτια σου.

― Nά νηστεύουν τά μάτια ἀπό θεάματα ἄπρεπα.

― Nά νηστεύει καί ἡ ἀκοή σου μέ τό νά μή δέχεσαι κατηγορίες καί διαβολές. Kαί τό στόμα, ἀπό λόγια ἄπρεπα καί ὑβριστικά ἢ συκοφαντικά. Διότι, αὐτά πού βγαίνουν ἀπό τό στόμα, αὐτά εἶναι πού κάνουν ἀκάθαρτη τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου· «οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα… ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος τοῦτο κοινοῖ (μολύνει) τὸν ἄνθρωπον» (Mατθ. ιε´ 11).

Tά ἀνάλογα, μέ λίγο διαφορετική τή διατύπωση, ἐπισημαίνει καί ὁ Mέγας Bασίλειος, ὁ ἅγιος Nικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στόν «Ἀόρατο Πόλεμο» ἀλλά καί πολλοί τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Kαί θά πρέπει νά τούς ε­μαστε εὐγνώμονες γιά τίς τέτοιες διαστάσεις τῆς νηστείας, ὥστε νά προσπαθοῦμε νά γινόμαστε ψυχικά ὑγιέστεροι, γεγονός τό ὁποῖο συμβάλλει τά μέγιστα καί στήν ἀποκατάσταση καί τή διατήρηση καλύτερης σωματικῆς ὑγείας.

Συμπερασματικῶς

.             Ἡ δίαιτα τῆς νηστείας τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μας συνιστᾶ, ὑπό τίς προϋποθέσεις πού ἀνεπτύχθησαν, μπορεῖ νά ἀποβαίνει «πρὸς πάντα ὠφέλιμος», τῆς νῦν ἐν γένει ζωῆς… ἀλλά καί τῆς μελλούσης!

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Η´] (Ἡ νηστεία, πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία μας, γίνεται χρήσιμη καί ὠφέλιμη σέ πολλά καί ἀπό τά νοσήματα ἤ τίς λειτουργικές διαταραχές τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος») [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

,

Σχολιάστε

ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [ϛ´] (Ἡ νηστεία στὴν θεραπευτικὴ Ἰατρική) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

H NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [ϛ´] 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἀθανασίου Ἀβραμίδη,
καρδιολόγου, καθηγ. Παθολογίας Πανεπ. Ἀθηνῶν

«Η ΝΗΣΤΕΙΑ, Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ»

ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Α´]

Μέρος Β´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Β´] (Kάποιοι φοβοῦνται ὅτι ἡ νηστεία, «ἡ πολλή νηστεία πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία», μπορεῖ καί νά τούς βλάψει.) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Γ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Γ´] (Nηστεία πού τήν… «χαίρεται» καί ὁ Θεός) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

 Μέρος Δ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Δ´] (Μπορεῖ νὰ βλάψει ἡ νηστεία;) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Ε´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ε´] (Kίνδυνοι ἀπό τό «ὅπλο» τῆς νηστείας) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

8. Ἡ νηστεία στήν θεραπευτική Ἰατρική

.               Ἡ νηστεία μέ τήν λιτότητά της, μέ τόν κατάλληλο συνδυασμό τῶν εἰδῶν τροφῆς καί ἀνάλογα μέ τήν ἰδιοσυγκρασία τοῦ κάθε συγκεκριμένου προσώπου, μπορεῖ νά γίνεται καί φάρμακο γιά πολλά!

  1. Ξεκουράζει τό πεπτικό σύστημα, στομάχι, ἔντερα.

  2. Tίς λειτουργίες ἐπίσης τῶν διαφόρων ἀδένων ἐκκρίσεως πεπτικῶν ὑγρῶν.

  3. Ξεκουράζει τό ἧπαρ ἀπό τόν κόπο πέψεως τῶν λιπῶν. Tό πάγκρεας ἐπίσης, ἀπό τήν πέψη τῶν ὑδατανθράκων.

  4. Ἐπιβραδύνει τίς ἀθηροσκληρωτικές διεργασίες στά αἱμοφόρα ἀγγεῖα καί διευκολύνει τό σχετικό καθάρισμα ἀπό ἐναποθέσεις λιπῶν σ᾽ αὐτά. Tά λιπίδια, τριγλυκερίδια, οἱ ἄλφα καί βήτα λιποπρωτεΐνες, οἱ χοληστερίνες, γνωστές ὡς καλή καί κακή (HDL καί LDL), βελτιώνονται, ὥστε νά μειώνονται καί οἱ κίνδυνοι γιά ἐμφράγματα ἢ στηθάγχη, γιά ἐγκεφαλικά ἐπεισόδια καί ἀποφράξεις περιφερειακῶν ἀρτηριῶν στά πόδια, στά νεφρά, τά μάτια κ.ἄ.

  5. Ὁ σακχαρώδης διαβήτης ρυθμίζεται εὐκολότερα.

  6. Ἡ ὑπέρταση ὑποχωρεῖ ἀνετώτερα καί μέ λιγότερα φάρμακα.

  7. Mέ τή νηστεία, ἀποβάλλονται πιό εὔκολα κάποια ἀπό τά ἐπί πλέον κιλά ἀπό τό βάρος τοῦ σώματος· προσέχοντας βεβαίως καί τίς ποσότητες.

  8. Oἱ βλαπτικές ἐπιδράσεις ἀπό τά πολλά κρέατα, ἀναστέλλονται.

  9. Oἱ καρκινογόνες ἐπίσης ἀναστέλλονται, οἱ γνωστές ἐκεῖνες ἀπό τά ἀλλαντικά καί τά καπνιστά, ἀπό τήν συνεργασία ἰδίως λιπῶν μέ χολικά ἅλατα ἢ καί μέ τά οἰνοπνευματοῦχα.

  10. Tό σῶμα καί ἡ διάνοια, ἀποκτοῦν εὐεξία, ἐνῶ «παχεία γαστήρ, λεπτὸν οὐ τίκτει νοῦν» (Mέγας Bασίλειος).

.         Ἑπομένως, μέ τή δίαιτα μιᾶς ὀρθῆς καί σωστῆς νηστείας, προκύπτει πολύπλευρη βελτίωση τῆς ἐν γένει σωματικῆς ὑγείας, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει εὐνοϊκῶς, ὅπως εἶναι φυσικό, καί τήν ψυχική κατάσταση ὑγείας.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ζ´] (Ἡ δίαιτα τῆς νηστείας στήν ψυχική ὑγεία) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

,

Σχολιάστε

ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ε´] (Kίνδυνοι ἀπό τό «ὅπλο» τῆς νηστείας) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

H NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ε´]

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἀθανασίου Ἀβραμίδη,
καρδιολόγου, καθηγ. Παθολογίας Πανεπ. Ἀθηνῶν

«Η ΝΗΣΤΕΙΑ, Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ»

ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Α´]

Μέρος Β´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Β´] (Kάποιοι φοβοῦνται ὅτι ἡ νηστεία, «ἡ πολλή νηστεία πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία», μπορεῖ καί νά τούς βλάψει.) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Γ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Γ´] (Nηστεία πού τήν… «χαίρεται» καί ὁ Θεός) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Δ´ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Δ´] (Μπορεῖ νὰ βλάψει ἡ νηστεία;) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

7. Kίνδυνοι ἀπό τό «ὅπλο» τῆς νηστείας

.            Ἡ ἐκκλησία μας χαρακτηρίζει τή νηστεία ὡς ἕνα πνευματικό ὅπλο. Kαμμιά φορά ὅμως, τό ὅπλο αὐτό   –ὅπως ἄλλωστε καί κάθε ὅπλο– τό ὅπλο τῆς νηστείας μπορεῖ νά τραυματίσει καί νά βλάψει τόν ­διο τόν χειριστή του, ὅπως τό λέει καί ὁ Mέγας Bασίλειος. Ἡ νηστεία δηλαδή νά βλάψει τόν νηστεύοντα ἀπό τήν κακή ἢ τήν μή καλή χρήση της.

.            Nά λοιπόν μερικές τέτοιες περιπτώσεις πού ἄλλωστε προκύπτουν καί ἀπό τήν προσωπική αὐτοκριτική ἑνός ἑκάστου, ἀπό ὅλους μας:

α. Γιά ὅποιον νηστεύει πάνω ἀπό ὅσο μπορεῖ καί ἀντέχει ἢ τοῦ ἐπιτρέπεται, ἀνάλογα μέ τήν ἰδιοσυγκρασία του, τίς δυνατότητες καί τήν ἀντοχή του.

β. Γιά ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπερηφανεύονται γιά τίς αὐστηρές, τίς παρατεταμένες καί σκληρές νηστεῖες τους. Ἔτσι φερόμενοι, δέν συμμορφωνόμαστε πρός τήν ὑπόδειξη τοῦ Kυρίου μας Ἰησοῦ Xριστοῦ: «Σὺ δὲ νηστεύων, ἄλειψέ σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, ἵνα μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων»· ὅπως καί τήν ἄλλη: «ὅταν δὲ νηστεύετε μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταί, σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν» (Mατθ. 6, 16-17). Xάνουμε δηλαδή τόν μισθό τῶν κόπων μας ὅταν ἐπιζητοῦμε,  μέ τή συμπεριφορά μας, τήν αὐτοδικαίωσή μας ἀπό τήν νηστεία.

γ. Γιά ὅσους κατακρίνουμε ἐκείνους πού δέν νηστεύουν· ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος παραγγέλλει: «Ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω» (Pωμ. ιδ´ 3).

δ. Γιά ὅσους πλανῶνται, νομίζοντας ὅτι ἡ νηστεία εἶναι «χημεία τροφίμων» καί μόνον, ἢ τό «τί μπαίνει στή χύτρα».

ε. Ὅταν, ἀντί νά τρῶμε τότε πού νηστεύουμε μιά λιτή τροφή, ὅσο δηλαδή χρειάζεται γιά τήν συντήρησή μας, χρησιμοποιοῦμε πολυδάπανα νηστήσιμα ἐδέσματα καί σέ μεγάλη ποικιλία ἀπό ἐκεῖνα πού μᾶς εὐχαριστοῦν, μέ ἕνα σωρό λιχουδιές. Διότι, μιά τέτοια «νηστεία» εἶναι παρωδία καί ἐμπαιγμός τῆς πραγματικῆς νηστείας. Ἀλλά καί μόνη ἡ ἀποχή ἀπό τά φαγητά δέν φθάνει, ὅπως μᾶς τό βεβαιώνει ὁ Ἴδιος ὁ Kύριός μας μέ τήν παραβολή τοῦ Tελώνου καί τοῦ Φαρισαίου· ὁ ὁποῖος ἐνήστευε «δὶς τοῦ Σαββάτου», δέν κατέβηκε ὅμως αὐτός δεδικαιωμένος ἀλλά ὁ ἄλλος, ὁ Tελώνης, ὁ ὁποῖος ἴσως καί δέν ἐνήστευε, ξεπέρασε ὅμως ἐκεῖνον σέ ἀρετή.

Eἶναι δέ ἄκαρπη ἡ νηστεία, κατά τόν Mέγα Bασίλειο, ἄν δέν συνοδεύεται ἀπό ἔντονο πνευματικό ἀγώνα., διότι δέν εἶναι ἡ νηστεία ἀποχή μόνον ἀπό τροφές, ἀλλά καί «ἁμαρτημάτων ἀναχώρησης», κατά τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Xρυσόστομο… Ἀλλά καί «ὑπερασπιστής πάσης ἀρετῆς καί πηγή σωφροσύνης» ἡ νηστεία, κατά τόν ἅγιο Ἰσαάκ τόν Σύρο.

ϛ. Ὅταν ἡ νηστεία, ἡ ὁποία εἶναι ἄσκηση πνευματική, δέν εἶναι ἔκφραση εἰλικρινοῦς μετανοίας καί ἐνδέχεται νά παραπλανᾶ τόν νηστεύοντα καί νά δημιουργεῖ τήν ψευδαίσθηση πνευματικῆς αὐτάρκειας.

ζ. Ὅταν δέν ἀκολουθοῦμε τήν ὑπόδειξη τοῦ ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου, κατά τόν ὁποῖο: «ὅπως πρέπει νά ἀποφεύγει κανείς τήν πολυφαγία, ἡ ὁποία φέρνει τήν ἀσωτεία μέ τίς γνωστές σωματικές καί πνευματικές συνέπειες, ἔτσι πρέπει νά προσέχει καί τήν ἄκρα ἀσιτία… καί νά μήν ἐπιχειρεῖ νά ἀνεβεῖ πάρα πάνω ἀπό ὅσο μπορεῖ. Γιά νά ἔχει δέ ἡ νηστεία τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ –ὅπως συμπληρώνει– θά πρέπει νά γίνεται ἀβίαστα, ἐλεύθερα καί χαρούμενα». Ὅπως δέ λέει καί ὁ ὑμνωδός, «νηστεύοντες ἀδελφοὶ σωματικῶς, νηστεύσωμεν καὶ πνευματικῶς».

Μέρος ϛ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [ϛ´] (Η νηστεία στὴν θεραπευτικὴ Ἰατρική) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

,

Σχολιάστε

ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Δ´] (Μπορεῖ νὰ βλάψει ἡ νηστεία;) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

H NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Δ´]

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἀθανασίου Ἀβραμίδη,
καρδιολόγου, καθηγ. Παθολογίας Πανεπ. Ἀθηνῶν

«Η ΝΗΣΤΕΙΑ, Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ»

ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Α´]

Μέρος Β´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Β´] (Kάποιοι φοβοῦνται ὅτι ἡ νηστεία, «ἡ πολλή νηστεία πού ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία», μπορεῖ καί νά τούς βλάψει.) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

Μέρος Γ´: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Γ´] (Nηστεία πού τήν… «χαίρεται» καί ὁ Θεός) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

6. Mπορεῖ ἡ νηστεία κάποτε ἴσως καί νά βλάψει;

.             Ὑπάρχουν, ὅπως ἔχει ἤδη ἀναπτυχθεῖ, διαφόρου βαθμοῦ βαρύτητας νηστεῖες. Ὅπως ὑπάρχουν καί  ἄνθρωποι διαφόρου βαθμοῦ ἀντοχῆς στή νηστεία. Δέν θά μποροῦσε ἑπομένως νά εἶναι ὅλες οἱ νηστεῖες τό ἴδιο κατάλληλες ἰατρικῶς γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους. Xρειάζονται λοιπόν καί κάποιες γνώσεις, ὥστε νά ἀποφεύγονται ἀκόμη καί βλάβες πού θά μποροῦσε νά προκύψουν ἀπό τή νηστεία σέ κάποιους ὀργανισμούς μέ ἰατρικά προβλήματα. Ἄν πάσχει π.χ. κάποιος ἀπό παρόξυνση ἕλκους τοῦ στομάχου ἢ τοῦ δωδεκαδακτύλου, τό νά φάει ἐπειδή νηστεύει: ξηρά σύκα, χαλβά, ξηρούς καρπούς, μαρούλι βουτηγμένο στό ξύδι ἢ καί πράσινο κρεμμύδι ἢ σκόρδο φρέσκο ἢ καί ἐλιές, ὑπάρχει κίνδυνος αὐτά νά τόν ὁδηγήσουν ἀκόμη καί στό Nοσοκομεῖο μέ γαστρορραγία.
.             Tέτοια ἦταν ἡ περίπτωση τῆς κυρίας ἐκείνης τήν ὁποία ὁ Πνευματικός της παρέπεμψε στό ἰατρεῖο μου μιά Mεγάλη Tετάρτη, πρός ἰατρική καθοδήγηση. Ἐνήργησε δηλαδή κατά τά ὅσα ὁ 69ος Ἀποστολικός Kανών προβλέπει γιά τούς «δι᾽ ἀσθένειαν ἐμποδιζομένους» ὁ ὁποῖος, ἀναφερόμενος στίς ἐξαιρέσεις, διαλαμβάνει καί τό «ἐκτός εἰ μή, δι᾽ ἀσθένειαν σωματικήν ἐμποδίζοιτο» (κάποιος)· ἀκολουθώντας, προφανῶς ὁ Πνευματικός, καί τήν ὑπόδειξη τοῦ ἁγίου Nικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου ὅτι, «εἶναι χρεία νά ἐρωτᾶται ἰατρός τις ἔμπειρος, ὁμοῦ καί θεοφοβούμενος». Tελικῶς, ὅλα τακτοποιήθηκαν μέ τήν εὐχή καί τήν εὐλογία τοῦ Πνευματικοῦ τῆς κυρίας. Ἐνήστεψε… «κατ᾽ οἰκονομίαν», σέ Nοσοκομεῖο δέν χρειάσθηκε νά πάει… καί τό Πάσχα «κοινώνησε».
.             Πρέπει λοιπόν ἡ νηστεία νά ἐφαρμόζεται ἀνάλογα καί μέ τήν κατάσταση ὑγείας τοῦ κάθε ἀνθρώπου, διότι διαφορετικά μπορεῖ ἀκόμη καί νά βλάψει.

 ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ NHΣTEIA ΣTHΝ ΣΩMATIKH KAI ΨYXIKH YΓEIA [Ε´] (Kίνδυνοι ἀπό τό «ὅπλο» τῆς νηστείας) [Ἀθ. Ἀβραμίδης]

,

Σχολιάστε

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ –4 (Εἰσήγηση Ἀθανασίου Β. Ἀβραμίδη, Καρδιολόγου, στὴν Ἡμερίδα μὲ θέμα: «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεὰ ἢ ἀφαίρεση ζωῆς;»)

Ἀθανάσιος Β. Ἀβραμίδης,
Καρδιολόγος,
Ἄμ. Καθηγ. Παθoλoγίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν 

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ [Δ΄]

Εἰσήγηση στήν Ἡμερίδα μέ θέμα:
 «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»
Σάββατο 20-4-2013 καί ὥρα 4 ἕως 9 μ.μ. 
στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας 
ΟΡΓΑΝΩΣΗ: Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη 
ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱ. Μ.Πειραιῶς σέ συνεργασία μέ τήν Ἱ. Μ. Γλυφάδας.

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/24/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα/

Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/24/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα2

Γ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/25/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα3/

Ἀναδιπλώσεις τοῦ ὑπ. Ὑγείας

.              Πρὸ τῶν πιέσεων γιὰ τὴν «εἰκαζομένη συναίνεση», ὁ κ. Λοβέρδος εἶχε πεῖ στὴν Βουλὴ ὅτι: «θὰ ξανασκεφθεῖ τὴν διάταξη τῆς «εἰκαζομένης συναίνεσης». Καὶ ὅτι: «ὁ νόμος θὰ ἐφαρμοσθεῖ ὕστερα ἀπὸ δύο χρόνια, ἀφοῦ στὸ μεταξὺ θὰ ἐνημερώσει τοὺς πολίτες γιὰ νὰ δεχθοῦν τὴν εἰκαζομένη συναίνεση, ἡ ὁποία εἶναι καὶ τὸ ἀγκάθι καὶ τὸ πλέον συζητούμενο θέμα» … «Δὲν βλάπτει, ὅμως, -συμπλήρωσε- νὰ ὑπάρχει ὡς πρόβλεψη στὸ δικαιϊκό μας σύστημα». («Καθημερινή», 25.5.2011).
.              Περίεργη, βεβαίως, αὐτὴ ἡ «πρόβλεψη». Ὅταν εἶναι γνωστὸν ὅτι: ἡ «εἰκαζομένη συναίνεση» δὲν ἔχει ἐφαρμοσθεῖ ποτὲ καὶ πουθενά. Καὶ στὴν Ἱσπανία, ὅπου ἔχει νομοθετηθεῖ, καὶ ἐκεῖ δὲν ἐφαρμόσθηκε.
.              Στὸν ψηφισθέντα νόμο 3984/2011, τὸ ἄρθρο 9 παρ. 2 διαλαμβάνει: «Ἡ ἀφαίρεση ὀργάνων ἀπὸ θανὸν πρόσωπο πραγματοποιεῖται ἐφ᾽ ὅσον, ὅσο ζοῦσε, δὲν εἶχε ἐκφράσει τὴν ἀντίθεσή του σύμφωνα μὲ τὴν παρ. 3., στὴν ὁποία περιγράφεται ἡ διαδικασία ὑποβολῆς τῆς «δήλωσης ἀντίθεσής του» γιὰ τὴν ἀφαίρεση ὀργάνων του μετὰ θάνατον, τὴν ὁποία καὶ ὀφείλει νὰ ἀποστείλει στὸν Ἐθνικὸ Ὀργανισμὸ Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.) ἐπικυρωμένη ἁρμοδίως γιὰ τὸ γνήσιο τῆς ὑπογραφῆς της, ὥστε ἡ ἄρνησή του νὰ καταχωρηθεῖ στὰ ἀρχεῖα της.
.              Ἐὰν ὅμως δὲν προέβη στὴν γραφειοκρατικὴ αὐτὴ διαδικασία, ἢ γιὰ ἕνα ὁποιονδήποτε λόγο -ἠθελημένα ἢ μὴ- ἡ δήλωσή του αὐτὴ δὲν καταχωρήθηκε στὸν Ε.Ο.Μ., αὐτομάτως ἀντιμετωπίζεται ὡς δότης ὀργάνων, καὶ παρὰ τὴ θέλησή του.
.              Ἡ διάταξη τοῦ ἄρθρου 9 παρ. 2 ὁρίζει: «Ἡ ἔναρξη ἰσχύος τῆς παρούσης παραγράφου ἀρχίζει τὴν 1η .6.2013. Δηλαδή, σὲ 40 ἡμέρες ἀπὸ σήμερα. Ἐπειδὴ δὲ «οἱ καιροὶ οὐ μενετοί»,

Ὀλίγα τινὰ πρὸς ἀξιοποίηση

1. Οὐδεμία προετοιμασία τῶν πολιτῶν ἔχει γίνει γιὰ νὰ δεχθοῦν τὴν «εἰκαζομένη συναίνεση». Ἑπομένως ὁ ὅρος τῆς ἐνημέρωσης, τὸν ὁποῖο ἔχει θέσει ὁ κ. Λοβέρδος ὡς προϋπόθεση γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς ἀπὸ 1ης .6.2013, δὲν ἔχει ἐκπληρωθεῖ.

2. Στὴν «εἰκαζομένη συναίνεση», μπορῶ νὰ εἰκάσω βάσει κάποιων δεδομένων, νὰ ὑποθέσω τοὺς λόγους ὡς πιθανὴ ἐκδοχὴ γιὰ ὁρισμένο ζήτημα. Δὲν εἶναι ὅμως θεμιτὸ νὰ ἐπαφίεται κανεὶς σὲ εἰκασίες, πιθανότητες, ὑποθέσεις «τρίτων» γιὰ «συναίνεση» ἐπὶ ἑνὸς τόσο σοβαροῦ ζητήματος.

3. «Συναίνεση» σημαίνει ὅτι ἐκφράζω «σύμφωνη γνώμη». Ποιός ὅμως μὲ ποιὸν καὶ σὲ τί «συναινεῖ»; Καὶ μὲ ποιό δικαίωμα παρεμβαίνει κάποιος «τρίτος» στὴ μὴ δηλωθεῖσα ἐν ζωῇ ἐγγράφως βούληση ἑνὸς «ἐγκεφαλικῶς νεκροῦ»;

4. Τὸ «Brain death» is not death, δηλαδή, « γκεφαλικς θάνατος» δν εναι θάνατος, ἦταν ὁ τίτλος μὲ τὸν ὁποῖο παρουσιάσθηκε παγκοσμίως «Ἡ Διακήρυξη τῆς Παπικῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν» ἀπὸ τὸ διαδίκτυο τῆς Ρ/Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὴ δὲ προῆλθε: «Μετὰ ἀπὸ τὴν ἐπανεξέταση πρὸς ἐπαλήθευση τῆς ἐγκυρότητος τῶν κριτηρίων τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ἐπὶ ἑνὸς καθαρῶς ἐπιστημονικοῦ ἐπιπέδου», τὴν ὁποία εἶχε ζητήσει ὁ Πάπας Παῦλος-Ἰωάννης ὁ Β´ ἀπὸ τὴν Συνδιάσκεψη τῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν» (2 ἕως 3.2.2005). Δηλαδή, ἡ Ρ/Καθολικὴ Ἐκκλησία ἀπέρριψε καὶ πάλι τὸν ἐγκεφαλικὸ θάνατο, καὶ δὲν δέχεται ὅτι «ὁ ἐγκεφαλικῶς νεκρός, εἶναι νεκρός». Τῇ Ἑλλαδικῇ ὅμως Ὀρθοδοξίᾳ ἄλλως ἔδοξε!

5. Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος γράφει καὶ διὰ μακρῶν στὸ «Ἐκκλησία καὶ Μεταμοσχεύσεις» τῆς Ι.Σ.Ε.Ε. (σελ. 353 καὶ 359): «Στὴ περίπτωση τοῦ λεγομένου ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, ὅταν μερικὰ ὄργανα κινοῦνται μὲ ὑποστηρικτικὲς ἐνέργειες, καὶ τότε ἐξακολουθεῖ νὰ ἐνεργεῖ ἡ ψυχὴ μέσα στὸν ἄνθρωπο, ἐφ᾽ ὅσον ἐνεργεῖ σὲ ἄλλο σωματικὸ ὄργανο [ … ]. Καὶ ἐφ᾽ ὅσον λειτουργεῖ ἡ καρδιά, λειτουργεῖ καὶ ἡ νοερὰ ἐνέργεια τοῦ ἀνθρώπου, ἀκόμη κι ἂν δὲν ἔχει συνείδηση τοῦ περιβάλλοντος κόσμου». Συνεπῶς, δὲν ἔχει ἐπέλθει οὔτε τότε ἡ ἀναχώρηση τῆς ψυχῆς!

6. Κατὰ τὴν «Ἐπιστημονικὴ καὶ Θεολογικὴ ἡμερίδα» τῆς Μητροπόλεως Γλυφάδας στὶς 11 Μαρτίου 2012, μὲ θέμα: «Εἶναι πραγματικὸς θάνατος ὁ λεγόμενος “ἐγκεφαλικὸς θάνατος;” ἀπεδείχθη ὅτι, «ὁ λεγόμενος ἐγκεφαλικός θάνατος” δὲν εἶναι θάνατος». Αὐτὴ δὲ ἡ διαπίστωση ἐνισχύεται καὶ μὲ τὴν σημερινὴ ἡμερίδα. Ὁπότε, « δωρε ζωτικν ργάνων» καθίσταται πλέον κα «φαίρεση ζως»!

 Συμπεράσματα

.              Ἡ «εἰκαζομένη συναίνεση» τοῦ νόμου 3984/2011 εἶναι ἕνα ἐπιστημονικοφανὲς τέχνασμα μὲ νομικίστικες προσαρμογὲς κατὰ τὶς ἐπιδιώξεις τῶν ἐμπνευστῶν της, πρὸς ὑφαρπαγὴ ζωτικῶν ὀργάνων γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις ἀπὸ ἕνα ἐγκεφαλικῶς νεκρό. Ἑπομένως, «μὲ ἀφαίρεση ζωῆς» ἀπὸ ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀποβιώσει.
.              Μὲ τὴν «εἰκαζομένη συναίνεση» καταργεῖται ἡ ἰδιοπροσωπία καὶ τὸ αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρώπου, μὲ πλήρη ἀδιαφορία καὶ γιὰ τὴν ἱερότητα τοῦ σώματος τοῦ νεκροῦ.
.              Κατὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «ἡ ὑφαρπαγὴ τοῦ αὐτεξουσίου τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀντίθετη πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο».
.              Μὲ τὴν διάγνωση τοῦ «ἐγκεφαλικοῦ θανάτου», ἄσχετοι πρὸς τὸν θανόντα θὰ ἐκχωροῦν μὲ τὴν «εἰκαζομένη συναίνεση» τὰ ζωτικὰ ὄργανά του ὡς δῆθεν «πτωματικὰ» γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις, ποὺ ἐνδέχεται νὰ ἰσοδυναμεῖ μὲ φόνο.
.              Πρόκειται, συνεπῶς, γιὰ πλήρη εὐτελισμὸ τῆς προσωπικότητας τοῦ ἀνθρώπου, ὡσὰν νὰ εἶναι «res», δηλαδὴ ἕνα «πράγμα», ἢ μιὰ χαλασμένη μηχαν π τν ποία μπορον ν παίρνουν κομμάτια της ς νταλλακτικά.
.              Ὁ σκοπὸς ὅμως ἐξεύρεσης ὀργάνων γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις «δὲν ἐξαγιάζει τὰ μέσα». Καὶ δὲν μπορεῖ κανείς, μὲ τὸ «ἔτσι θέλω» τῆς «εἰκαζομένης συναίνεσης» νὰ ἁρπάζει τὰ ὄργανα ἑνὸς ἄλλου, καταστρέφοντας καὶ κάθε εὐγενὲς αἴσθημα ἀλτρoυϊσμοῦ καὶ ἀγάπης ὑπὲρ τῶν μεταμοσχεύσεων.
.              Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἡ «εἰκαζομένη συναίνεση» θὰ πρέπει νὰ καταργηθεῖ. Οἱ μεταμοσχεύσεις, βεβαίως, πρέπει νὰ προάγωνται, ὄχι ὅμως καὶ μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο. Ἕνας τέτοιος δὲ εἶναι καὶ ἡ «εἰκαζομένη συναίνεση». Χρειάζεται ὅμως μεθοδευμένη καὶ ἀδιάκοπη προσπάθεια, διότι πολλὰ εἶναι τὰ ἰδιοτελῆ συμφέροντα πολλῶν ἄλλων.
.              Ἐκφράζεται, λοιπόν, ἡ εὐχή: Τὴν κατάργησή της νὰ κατορθώσει ἡ ἀγωνιστικότητα τῶν ἀνθρώπων τῆς ἡμερίδας αὐτῆς, μὲ τὰ ἀδιάσειστα καὶ πειστικὰ ἐπιχειρήματά της.

, , ,

Σχολιάστε

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ –3 (Εἰσήγηση Ἀθανασίου Β. Ἀβραμίδη, Καρδιολόγου, στὴν Ἡμερίδα μὲ θέμα: «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεὰ ἢ ἀφαίρεση ζωῆς;»)

Ἀθανάσιος Β. Ἀβραμίδης,
Καρδιολόγος,
Ἄμ. Καθηγ. Παθoλoγίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν 

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ [Γ΄]

Εἰσήγηση στήν Ἡμερίδα μέ θέμα:
 «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»
Σάββατο 20-4-2013 καί ὥρα 4 ἕως 9 μ.μ. 
στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας 
ΟΡΓΑΝΩΣΗ: Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη 
ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱ. Μ.Πειραιῶς σέ συνεργασία μέ τήν Ἱ. Μ. Γλυφάδας.

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/24/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα/

Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/24/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα2/

Ἡ ἐπινόηση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου

Εἶναι προϊόν της ad hoc, δηλαδή, τῆς «ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης» Ἐπιτροπῆς τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Χάρβαρντ» γιὰ τὸν καθορισμὸ τοῦ «μὴ ἀναταξίμου ἐγκεφαλικοῦ κώματος» καὶ τὸν ἐπανακαθορισμὸ τοῦ θανάτου, ἡ ὁποία συνέταξε τὰ γνωστὰ ὡς «Κριτήρια Χάρβαρντ» γιὰ τὴ διάγνωσή του ὅτι «ἔχει ἐπέλθει ἡ νέκρωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους», καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατέστη «ἐγκεφαλικῶς νεκρός».

.          Ὅμως, ὑπῆρξε χειραγώγηση τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἔργον της ἦταν:

1ον: Ὁ ἐπαναπροσδιορισμὸς τοῦ θανάτου γιὰ τὴν νομικὴ κατοχύρωση τῶν μεταμοσχεύσεων, ἀνάγοντας τὴν «νέκρωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους» σὲ «ἐγκεφαλικὸ θάνατο», ἀμφοτέρων ἀναφερομένων ἐναλλὰξ ὡς ταυτοσήμων.

2ον: Ὁ προσδιορισμὸς καὶ ἡ περιγραφὴ τῶν «ἐγκεφαλικῶς νεκρῶν» μὲ τὰ «Κριτήρια Χάρβαρντ» καί,

3ον: Ἡ βράχυνση τοῦ χρόνου νοσηλείας τῶν ἀσθενῶν στὶς Μ.Ε.θ. πρὸς ἐξοικονόμηση χρημάτων καὶ δημιουργία ἄδειων κρεβατιῶν. Ἀπὸ τὸ τελικὸ δὲ κείμενο παρελείφθησαν διαφωνίες καὶ ἀμφισβητήσεις, ὥστε νὰ παρέχεται ἡ ἐντύπωση ὁμοφωνίας στὴν τελικὴ ἀπόφαση.

.          Αὐτὰ προέκυψαν ἀπὸ διεξοδικὴ ἔρευνα στὰ Ἀρχεῖα τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Χάρβαρντ τοῦ 1968. (Mita Giacomini, στὸ Soc. Sci. Med., 33:1465-82,1997).
.          Ὁ «ἐγκεφαλικὸς θάνατος», πάντως, ἔχει ἀμφισβητηθεῖ ἀπὸ ἐρευνητὰς παγκοσμίου κύρους, μὲ ἐκτεταμένη βιβλιογραφικὴ τεκμηρίωση. Πολλοὶ ἔχουν εἰσηγηθεῖ καὶ τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ ὅρου «ἐγκεφαλικὸς θάνατος», καὶ τὸν θέτουν σὲ εἰσαγωγικά. Δὲν θεωρεῖται πάντως «ταυτόσημος μὲ τὸ βιολογικὸ τέρμα τῆς ζωῆς». Οἱ Potts καὶ D. W. Evans, στὸ ἄρθρο τους «Ἐὰν ἔχει σημασία τὸ ὅτι οἱ δωρητὲς ὀργάνων δὲν εἶναι νεκροί; Ἠθικὲς καὶ πολιτικῆς τακτικῆς συνέπειες» (Does it matter that organ donors are not dead? Ethical and policy implications. J. Med. Ethics, 2005,31 :406-409), ἀπεφάνθησαν: «Σημασία ἔχει τὸ ὅτι ἡ ἀφαίρεση ζωτικῶν ὀργάνων ἀπὸ ἕναν δότη “ἐγκεφαλικῶς νεκρό”, ἐκείνη εἶναι ποὺ σκοτώνει τὸν ἀσθενῆ». Ὁποτε, σὲ τέτοιες περιπτώσεις, «ἡ δωρεὰ ζωτικῶν ὀργάνων» γίνεται μὲ «ἀφαίρεση ζωῆς».
.          Ἡ Ι.Σ.Ε.Ε., ὅμως, ἀποφάνθη λανθασμένως μὲ τὸ ἄρθρο 12 «τῶν 55 Βασικῶν Θέσεών της ἐπὶ τῆς Ἠθικῆς τῶν Μεταμοσχεύσεων» ὅτι: « … ἂν καὶ δὲν εἶναι ἁρμοδία θὰ ἠμποροῦσε νὰ δεχθῆ τὴν διεθνῶς ὁμόφωνον ἄποψιν ὅτι ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος ταυτίζεται μὲ τὸ ἀμετάκλητον βιολογικὸν τέλος τοῦ ἀνθρώπου». Καὶ ὅτι: «ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος ἀποτελεῖ γεγονὸς ὁριστικῆς καὶ ἀναποτρέπτου καταστροφῆς τοῦ ἐγκεφάλου … ». Ἐνῶ πρόκειται γιὰ μιὰ «ἄποψη» καὶ μόνον, ἡ ὁποία «οὐδόλως εἶναι διεθνῶς ὁμόφωνος».
.          Λανθασμένως, ἐπίσης, μὲ τὸ ἄρθρον 13 ἀπεδέχθη τὸν «ἐγκεφαλικὸν θάνατον» ὡς «τὸ βιολογικὸν τέλος τοῦ ἄνθρωπου», ἀλλὰ καὶ ὅτι: « .. .ἡ τεχνητὴ ὑποστήριξις τῆς ἀναπνοῆς προσωρινῶς ἀναχαιτίζει τὴν διαδικασίαν ἀποσυνθέσεως τοῦ σώματος ὄχι ὅμως καὶ τὴν ἀναχώρηση τῆς ψυχῆς». Διότι: Τὴν μὲν ἀποσύνθεση τοῦ σώματος δὲν ἀναχαιτίζει ἡ ὑποστήριξη τῆς ἀναπνοῆς ἀλλὰ ἡ ὑποστήριξη τῆς κυκλοφορίας». Εἰς ὅ,τι δὲ ἀφορᾶ στὴν ἀναχώρηση τῆς ψυχῆς, «ὄντως φοβερότατον τὸ τοῦ θανάτου μυστήριον, πῶς ψυχὴ ἐκ τοῦ σώματος βιαίως χωρίζεται .. ». Καὶ ἐπειδὴ «οὐ φέρει τὸ μυστήριον ἔρευναν», δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται «μεταίρειν ὅρια ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες ἡμῶν»!
.          Τὸ βιβλίο «Ἐκκλησία καὶ Μεταμοσχεύσεις» τῆς Ι.Σ.Ε.Ε. εἶναι διαποτισμένο μὲ τὴν ἀντίληψη ὅτι: «ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος ταυτίζεται μὲ τὸ ἀμετάκλητον βιολογικὸν τέλος τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου». Προτρέπει μάλιστα ἡ Ι.Σ.Ε.Ε καὶ τὴν δωρεὰ ὀργάνων ἀπὸ «ἐγκεφαλικῶς νεκρὸ» μὲ τὴν ἐγκύκλιό της 2819/7.7.2005, κατὰ τὴν ὁποία κατέστησαν «δωρηταὶ ὀργάνων καὶ ἅπαντες οἱ Σεβασμιώτατοι Συνοδικοὶ Ἀρχιερεῖς».
.          Θὰ ἀντιληφθεῖ ἄραγε τὰ λάθη της; Ποιός ὅμως θὰ πείσει τὴν Ι.Σ.Ε.Ε. νὰ ἀναθεωρήσει τὸ βιβλίο «Ἐκκλησία καὶ Μεταμοσχεύσεις», προκειμένου νὰ μὴ παραπληροφορεῖται γιὰ τὸν «ἐγκεφαλικὸ θάνατο» τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας!

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/26/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα4/

, , ,

Σχολιάστε

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ –2 (Εἰσήγηση Ἀθανασίου Β. Ἀβραμίδη, Καρδιολόγου, στὴν Ἡμερίδα μὲ θέμα: «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεὰ ἢ ἀφαίρεση ζωῆς;»)

 

Ἀθανάσιος Β. Ἀβραμίδης,
Καρδιολόγος,
Ἄμ. Καθηγ. Παθoλoγίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν 

 

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ [Β΄]

 

Εἰσήγηση στήν Ἡμερίδα μέ θέμα:
 «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»
Σάββατο 20-4-2013 καί ὥρα 4 ἕως 9 μ.μ. 
στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας 
ΟΡΓΑΝΩΣΗ: Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη 
ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱ. Μ.Πειραιῶς σέ συνεργασία μέ τήν Ἱ. Μ. Γλυφάδας.

 

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

 

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/24/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα/

 

.          Στὸ νομοσχέδιο τοῦ νόμου αὐτοῦ ὑπῆρχαν καὶ διατάξεις περὶ «εἰκαζομένης συναίνεσης» καὶ «μὴ εἰκαζομένης ἄρνησης». Οἱ ἀντιδράσεις ὅμως τῶν «φορέων», τῆς κοινωνίας ἐν γένει καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἀνάγκασαν στὴν ἀπόσυρσή τους.  )

 Ἡ «εἰκαζομένη» συναίνεση

.             Τὴν «εἰκαζομένη συναίνεση» ἐπανέφερε στὸ προσκήνιο ὁ ὑπουργὸς Ὑγείας καί Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης κ. Ἀνδρέας Λοβέρδος μὲ ἄλλο νομοσχέδιο τὸ 2011, ἀποβλέπων κατὰ κύριο λόγο «στὴν αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δοτῶν ὀργάνων».
.            Ἐπρόκειτο γιὰ ἕνα νομικοφανὲς κατασκεύασμα «χρηστικῆς σκοπιμότητας» πρὸς ἀπόκτηση ὀργάνων γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις, ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἐν ὅσῳ ζοῦσαν δὲν εἶχαν δηλώσει ἐγγράφως ὅτι «δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ εἶναι δωρητὲς ὀργάνων».
.             Κατὰ τὸν «διάλογο μὲ τοὺς καθ᾽ ὕλην ἁρμοδίους φορεῖς» ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, «ἐξεφράσθησαν σοβαρὲς ἐνστάσεις : α) Ὁ πρόεδρος τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Μεταμοσχεύσεων καθ. Νεφρολογίας κ. Ἰωάννης Βλαχογιάννης, ἐξέφρασε τὴν ἀντίθεσή του, ὑποστηρίξας ὅτι: «ὁ νόμος δὲν θὰ φέρει τὴν προσδοκωμένη αὔξηση τῶν δοτών, καὶ θὰ πλήξει τὸ κύρος τῶν μεταμοσχεύσεων. Θὰ ἐνδυναμώσει δὲ τὴν καχυποψία τῶν πολιτῶν. Θὰ δημιουργήσει πρόβλημα στὶς Μονάδες Ἐντατικῆς Θεραπείας, καὶ οἱ γιατροὶ θὰ γυρίσουν τὶς πλάτες στὶς μεταμοσχεύσεις». β) Ὁ κ. Πέτρος Ἀλιβιζάτος, τοῦ Ὠνασείου Καρδιοχειρουργικοῦ Κέντρου Μεταμοσχεύσεων, ἐπεσήμανε τὴν ὑστέρηση τῶν Μονάδων Ἐντατικῆς Θεραπείας, οἱ ὁποῖες «δὲν παράγουν δότες σὲ ὅ, τι ἀφορᾶ τὴν διαπίστωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου», ὅταν ἀκόμη καὶ μεγάλες πανεπιστημιακὲς μονάδες δὲν δίνουν περισσότερα ἀπὸ ἕνα μόσχευμα τὸν χρόνο. («Καθημερινή», 12.4.2011).
.          Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος, πρόεδρος καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς τῆς Ι.Σ.Ε.Ε., σὲ ἄρθρο του στὴν ἐφημερίδα «Τὸ Βῆμα» στὶς 10.4.2011 ἔγραψε ὅτι: «Ἡ εἰκαζομένη συναίνεση δὲν ἔχει ἠθικὸ ἔρεισμα, καὶ συναίνεση ποὺ εἰκάζεται δὲν εἶναι συναίνεση».
.          Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀπέσυρε τὸν ἐκπρόσωπό της ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸ Ὀργανισμὸ Μεταμοσχεύσεων, μὴ ἀποδεχομένη τὴν «εἰκαζομένη συναίνεση». Πέντε καθηγηταὶ τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης -μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἐκ τῶν εἰσηγητῶν στὴν σημερινὴ ἡμερίδα καθ. κ. Καρακατσάνης- μὲ «ἀνοικτὴ ἐπιστολή τους πρὸς τοὺς Βουλευτάς», διαβεβαιώνουν ὅτι: «Ἡ τακτικὴ τῆς εἰκαζομένης συναινέσεως πάσχει ἐμφανῶς ἀπὸ ἔλλειμμα δημοκρατικοῦ φρονήματος καὶ θὰ προκαλέσει μείζονες ἀντιδράσεις … Ποιός γιατρὸς θὰ τολμήσει νὰ ἀφαιρέσει ζωτικὰ ὄργανα ἀπὸ ἐγκεφαλικῶς νεκρὸ ἀσθενῆ, ἐὰν ὑπάρχει σαφὴς ἀντίρρηση τῶν ἀμέσων συγγενῶν του; … Συναίνεση ὑπάρχει μόνον ὅταν αὐτὴ ἔχει δηλωθεῖ ρητῶς καὶ ἐγγράφως, καὶ ὄχι ὅταν τεκμαίρεται».
.          Ὁ ὑπουργὸς κ. Λοβέρδος, ὅμως, -παρ᾽ ὅλη τὴν πολεμικὴ γιὰ τὴν «εἰκαζομένη συναίνεση», καὶ μὲ τὸν χαρακτηρισμό της ἀκόμη ὡς ἀντισυνταγματικῆς κατὰ τὸ ἄρθρο 2 παρ.1 καὶ τὸ ἄρθρο 5 παρ.1- εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιό του στὴ Βουλὴ στὶς βασικές του γραμμὲς «ὡς ἀρχικῶς εἶχε».
.          Οἱ ἀντιδράσεις ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὶς συζητήσεις στὴ Βουλὴ ἀκόμη καὶ ἀπὸ «φίλια» πρόσωπα, οὐδόλως τὸν ἔκαμψαν. Ἐν μέσῳ ὅμως τῶν σφοδρῶν ἀντιπαραθέσεων, ὁ πρόεδρος τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Μεταμοσχεύσεων καθηγητὴς κ. Βλαχογιάννης ἐξαναγκάσθηκε σὲ παραίτηση.
.          Τὸ νομοσχέδιο γιὰ τὴν «εἰκαζομένη συναίνεση», ἐν τέλει, ἔγινε ὁ νόμος 3984 τοῦ 2011 (ΦΕΚ Α´ἀρ. φύλλου 150, 27.6.2011).
.          Κατὰ τὸ ἄρθρο 9 παρ. 5. «Ἡ ἀφαίρεση ὀργάνων ἀπὸ θανόντα δότη διενεργεῖται μετὰ τὴν ἐπέλευση τοῦ θανάτου, κριτήριο γιὰ τὸν ὁποῖο εἶναι ἡ νέκρωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους, σύμφωνα μὲ τὰ εὐρέως ἀποδεκτὰ καὶ σύγχρονα δεδομένα τῆς ἐπιστήμης, ὅπως ὁρίζεται στὴν ἀπόφαση τοῦ ΚΕ.Σ. Υ. περὶ τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου (ἀπόφαση 9 τῆς 21/20.3.1985).
.          Ἡ ἀπόφαση ὅμως αὐτὴ τοῦ ΚΕ.Σ.Υ. τοῦ 1985, ἔχει ἀπὸ ἐτῶν ἀποδειχθεῖ ἐπιστημονικῶς λανθασμένη. Καὶ εἶναι ἀπολύτως βέβαιο ὅτι ἡ ἀναφερομένη ὡς «νέκρωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους» εἶναι ἀνεπαρκὴς γιὰ τὴ διάγνωση τοῦ «ἐγκεφαλικοῦ θάνατου», καὶ οὐδόλως ταυτίζεται μὲ τὸν «βιολογικὸ θάνατο».

 Ἡ ἐπινόηση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου

.             Εἶναι προϊόν της ad hoc, δηλαδή, τῆς «ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης» Ἐπιτροπῆς τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Χάρβαρντ» γιὰ τὸν καθορισμὸ τοῦ «μὴ ἀναταξίμου ἐγκεφαλικοῦ κώματος» καὶ τὸν ἐπανακαθορισμὸ τοῦ θανάτου, ἡ ὁποία συνέταξε τὰ γνωστὰ ὡς «Κριτήρια Χάρβαρντ» γιὰ τὴ διάγνωσή του ὅτι «ἔχει ἐπέλθει ἡ νέκρωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους», καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατέστη «ἐγκεφαλικῶς νεκρός».

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/25/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα3/

, , ,

Σχολιάστε

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ (Εἰσήγηση Ἀθανασίου Β. Ἀβραμίδη, Καρδιολόγου, στὴν Ἡμερίδα μὲ θέμα: «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεὰ ἢ ἀφαίρεση ζωῆς;»)

Ἀθανάσιος Β. Ἀβραμίδης,
Καρδιολόγος,
Ἄμ. Καθηγ.Παθoλoγίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν 

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ

Εἰσήγηση στήν Ἡμερίδα μέ θέμα:
 «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»
Σάββατο 20-4-2013 καί ὥρα 4 ἕως 9 μ.μ. 
στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας 
ΟΡΓΑΝΩΣΗ: Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη 
ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱ. Μ.Πειραιῶς σέ συνεργασία μέ τήν Ἱ. Μ. Γλυφάδας.

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ABR. 1.            Οἱ μεταμοσχεύσεις ἀπετέλεσαν ἕνα θαυμάσιο ἐπιστημονικὸ ἐπίτευγμα, τὸ ὁποῖο συνετελέσθη ἀπὸ ἐκλεκτὲς ἐπιστημονικὲς διάνοιες. Σώζουν ζωὲς ἀνθρώπων καὶ ἄλλων καθιστοῦν δυνατὴ τὴν μακροτερη καὶ καλύτερη ἐπιβίωσή τους.
.         Γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις χρειάζονται μοσχεύματα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ἀπὸ ἐθελοντὲς δότες ὀργάνων. Λόγῳ ὅμως τῆς ραγδαίας ἐξελίξεως τῶν μεταμοσχεύσεων, οἱ ἀνάγκες σὲ ὄργανα πρὸς μεταμόσχευση αὐξήθηκαν δυσαλόγως καὶ οἱ ἐθελοντικὲς προσφορὲς δὲν μποροῦσαν, πλέον, νὰ τὶς καλύψουν.

Ἐπινοήσεις πρόσκτησης ὀργάνων γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις 

.          Ἡ ἐπινόηση τρόπων, μεθόδων ἀλλὰ καὶ τεχνασμάτων ἀπέβλεπε στὴν ἀπόκτηση τῶν ἀναγκαίων ὀργάνων. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ «χαλάρωση τῶν κριτηρίων θανάτου». Καὶ «ἡ περικοπὴ τοῦ ἀναγκαίου χρόνου ἐπιβεβαίωση ς του». Ἀλλὰ καὶ ἡ ὑφαρπαγὴ τῆς ὑπογραφῆς «προσφορᾶς ὀργάνων» μὲ τὸν ν. 2737/99, ἄρθρο 12 παρ. 3.
.           Μὲ τὴν παρ. 6 τοῦ ἄρθρου 12: «Ὅταν ὁ θεράπων ἰατρὸς (στὴ Μονάδα Ἐντατικῆς θεραπείας) διαγνώσει νέκρωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους, ὑποχρεοῦται νὰ διακόψει τὴν προσφερομένη βοήθεια μὲ τεχνητὰ μέσα -ἐπὶ παραβάσεως δὲ τιμωρεῖται μὲ φυλάκιση καὶ χρηματικὴ ποινή, κατὰ τὸ ἄρθρο 20 πάρ. 1 καὶ 7- ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται περὶ ὑποψηφίου δότη ὀργάνων, ὁπότε συνεχίζεται ἡ τεχνητὴ ὑποστήριξη, ὥστε τὰ ζωτικά του ὄργανα νὰ διατηρηθοῦν ζωντανὰ γιὰ τὴν μεταμόσχευση»
.          Ἡ διάταξη αὐτή, ὅμως, ἐκτὸς ἀπὸ λανθασμένη, εἶναι καὶ ἄδικη. Διότι, ἀφ᾽ ἑνὸς «ἡ νέκρωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους» δὲν εἶναι ταυτόσημη μὲ τὸν «βιολογικὸ θάνατο», ἀφ᾽ ἑτέρου ἄνθρωποι χαρακτηρισθέντες «ἐγκεφαλικῶς νεκροὶ» ἐπαναφέρθηκαν στὴν ζωή. Προφανῶς, λοιπόν, ἐπρόκειτο περὶ βαρέως πασχόντων, στοὺς ὁποίους ἡ διακοπὴ τῆς τεχνητῆς βοήθειας θὰ ἐπέφερε θάνατον. [1]

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/04/24/μεταμοσχεύσεις-καὶ-εἰκαζομένη-συνα2/

, ,

Σχολιάστε