Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἀθεΐα

ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΣΑΠΙΛΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Οἱ μουτζαχεντὶν τῆς ἀθεΐας καὶ ὅσοι ἐπιδιώκουν νὰ ἐπιβάλουν τὸν ὁλοκληρωτισμὸ τοῦ Ροβεσπιέρου καὶ τοῦ Λένιν»!

Ὡρίμανση καὶ σαπίλα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Βουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ χαιρετίζοντας μὲ ἱκανοποίηση τὴν ὑπερψήφιση στὴ Βουλὴ τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν δήλωσε ὅτι αὐτὴ ἀποδεικνύει τὴν «ὡρίμανση» τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στὸ Μακεδονικὸ ζήτημα. Παραγνώρισε ὅτι οὐδεμία συμμετοχὴ εἶχε ὁ λαὸς στὴν ἀπόφαση τῆς Βουλῆς, ὅτι περὶ τὸ 80% τοῦ λαοῦ εἶναι ἐναντίον τῆς συμφωνίας, ὅτι τὰ συλλαλητήρια ἦσαν ὅλα κατὰ τῆς συμφωνίας καὶ οὔτε ἕνα ὑπέρ, ὅτι ἡ ἰσχνὴ πλειονοψηφία τῆς Βουλῆς ἦταν ἐναντίον τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ καὶ προϊὸν ψήφων βουλευτῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ προθύμων ἄλλων Κομμάτων.
.           Ἡ λέξη «ὡρίμανση» δείχνει τὴ θρησκευτικὴ ἀντίληψη τῆς Ἀριστερᾶς. Πιστεύει ὅτι κατέχει τὴν ἰδεολογικὴ Ἀλήθεια, τὴν ὁποία ὁ λαός, σὺν τῷ χρόνῳ, «ὡριμάζει» καὶ ἀποδέχεται. Ἡ Ἀριστερὰ στὴν πραγματικότητα ἔχει πεθάνει ἰδεολογικά. Ἡ κυβέρνησή της στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἕρμαιο τοῦ διεθνοῦς τραπεζικοῦ συστήματος, τῶν παγκόσμιων ἰσχυρότατων οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ λόμπις καὶ τῶν συμφερόντων τῶν μεγάλων δυνάμεων. Ἀπόδειξη τὸ Μακεδονικό.
.           Ἡ Κυβέρνηση τῆς Ἀριστερᾶς στὴν Ἑλλάδα, ἐπειδὴ ἀντιμετωπίζει τὰ κοινωνικὰ ζητήματα καθ’ ὑπαγόρευση τῶν δανειστῶν της, γιὰ νὰ δείξει ὅτι διατηρεῖ κάποια ἰδεολογία, ταυτίζεται μὲ τὶς ἐπιδιώξεις τῆς μηδενιστικῆς, ἡδονιστικῆς καὶ ὑλιστικῆς ἰντελιγκέντσιας. Αὐτὴ κυρίως ἀποτελεῖται ἀπὸ καθηγητὲς πανεπιστημίου, ποὺ χρησιμοποιοῦν τὸν τίτλο καὶ τὴ θέση τους, γιὰ νὰ προωθήσουν τὶς ξένες πρὸς τὴν Ἑλληνικὴ Παράδοση καὶ Ἰδιοπροσωπία ἀντιλήψεις τους. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἐργάζονται μὲ μέθοδο ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Μεταπολίτευσης καὶ ἡ προσπάθειά τους βρῆκε πρόσφορο ἔδαφος καὶ ἐντάθηκε ἐπὶ κυβερνήσεων Σημίτη.
.           Ἕως τὴν Κυβέρνηση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ δὲν κατάφεραν ὅλα ὅσα ἐπιδίωκαν. Ἡ ἀντίδραση ἦταν ἰσχυρή. Πρῶτα τοῦ λαοῦ καὶ τῶν βουλευτῶν κατόπιν. Ἡ κυβέρνηση Τσίπρα χωρὶς ἀναστολὲς πῆρε τὶς πρωτοβουλίες γιὰ τὴν ἀποδόμηση τῆς ταυτότητας τῶν Ἑλλήνων ἐπιχειρώντας καίρια κτυπήματα στοὺς πυλῶνες της: στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, στὴν Ἱστορία, στὴν Ὀρθοδοξία, καὶ γενικὰ στὴν ὀντολογία τοῦ ἀνθρώπου. Θεωρεῖ ὅτι ὁ λαὸς «ὡρίμασε» καὶ πλέον εἶναι ἕτοιμος νὰ δεχθεῖ αὐτὰ ποὺ τοῦ ἐπιβάλλει.
.           Ο ξουσιαστς κα ο κπρόσωποι το θεου κα δονιστικο Γαλλικο Διαφωτισμο στν οσία μισον κα περιφρονον τ λαό. Θεωροῦν δογματικὰ ὅτι ἐκφράζουν τὴν Ἀλήθεια, ποὺ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀκολουθήσει. Γιὰ νὰ «φωτισθεῖ». Πρόκειται γιὰ μίαν ἄθεη καὶ μηδενιστικὴ ὀλιγαρχία, ποὺ θέλει νὰ διαμορφώσει τὴ συνείδηση τοῦ λαοῦ, κοιτάζοντάς τον ἀφ᾽ ὑψηλοῦ. Ὅμως παραγνωρίζει ὅτι τὴν ὡρίμανση ἀκολουθεῖ ἡ σαπίλα. Δὲν τὸ δέχεται, ἀλλὰ ἐκεῖ θὰ ὁδηγήσει τοὺς Ἕλληνες, ἂν τὴν ἀκολουθήσουν. Τοὺς Ἕλληνες ποὺ ἀπὸ πρόσωπα ἐπιδιώκει νὰ τοὺς μετατρέψει σὲ ἄβουλα ἄτομα.
.           Ἡ προπαγάνδα τῶν ἡδονιστῶν καὶ ὅσων ἀπεργάζονται τὴν ἀποδόμηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἰσχυρή. Τὸ ἴδιο ἡ ἀποπληροφόρηση καὶ ἡ διαστροφὴ τῆς Ἀλήθειας. «Δημοκράτες» καὶ «προοδευτικοὶ» εἶναι οἱ μουτζαχεντὶν τῆς ἀθεΐας καὶ ὅσοι ἐπιδιώκουν νὰ ἐπιβάλουν τὸν ὁλοκληρωτισμὸ τοῦ Ροβεσπιέρου καὶ τοῦ Λένιν, ἢ τὸν τρόπο ζωῆς τοῦ Ντὲ Σὰντ καὶ τοῦ Ντιντερό. Αὐτὴ εἶναι ἡ «ἐλευθερία» στὴν ὁποία πιστεύουν. Ἡ «ἐλευθερία» ποὺ ἀποπνέει θανατίλα καὶ ὁδηγεῖ στὸν θάνατο, ὅπως ὁδήγησε τὸν Κυρίλοφ τοῦ Ντοστογιέφσκι.-

, , , , , ,

Σχολιάστε

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ὁ πολιτισμός τῆς σύγχρονης μεταχριστιανικῆς κοινωνίας εἶναι σὲ παρακμὴ καὶ στὸ προστάδιο νὰ καταρρεύσει, ὅταν τὸ Ἰσλὰμ ἔρχεται ὁρμητικὸ νὰ τὴν κατακτήσει».

Ἡ «ἐλευθερία» τῶν ἀθέων

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ἐν ὄψει τῶν συζητήσεων γιὰ τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος οἱ ἄθεοι καὶ ἀντίθρησκοι ξεκίνησαν πάλι τὴν προπαγάνδα τους. Προωθοῦν τὴν ἀντίληψη πὼς γιὰ νὰ εἶναι ἡ χώρα μας μέσα «στὴ φιλελεύθερη δυτικὴ παράδοση» ὀφείλει νὰ ἀπεμπολήσει τὴν Παράδοση καὶ τὴν Ἰδιοπροσωπία της καὶ νὰ ἐξοβελίσει ἀπὸ τὴ δημόσια σφαίρα τὴν εὐεργέτιδά της Ἐκκλησία.
.         Ἡ ἀντίληψη αὐτὴ φέρνει στὸ νοῦ τοῦ Ἕλληνα φιλελεύθερου πολίτη τὸν ἐφιάλτη τῆς σταλινικῆς περιόδου καὶ τὸν κάνει νὰ σκεφθεῖ ὅτι οἱ συγκεκριμένοι ἄθεοι ἀναμασοῦν ἀντιλήψεις τοῦ 1873! Τόσο «προοδευτικὰ» σκέπτονται. Τὴ χρονιὰ αὐτὴ κυριαρχοῦσαν στὴν ἰντελιγκέντσια τῆς Εὐρώπης ὁ μηδενισμὸς τοῦ Νετσάγεφ, ὁ ἀναρχισμὸς τοῦ Μπακούνιν, ὁ μαρξισμός, ὁ ἐξελικτισμὸς τοῦ Ντάρβιν, ὁ «θεολογικὸς» ἀθεϊσμὸς τοῦ Στράους, ὁ ὠφελιμισμὸς τοῦ Μίλλ.
.         Τὴν ἴδια χρονιὰ ὁ μέγας Φεοντὸρ Ντοστογιέφσκι βρῆκε σφοδρὴ ἀντίδραση ἀπὸ τοὺς «προοδευτικοὺς» κύκλους τῆς χώρας του καὶ ἀπὸ τὴν τσαρικὴ μυστικὴ ἀστυνομία. Αἰτία τὸ μυθιστόρημά του «Οἱ δαιμονισμένοι», μανιφέστο γιὰ τὴν πνευματικὴ ἐλευθερία, ποὺ καταπατιέται ἀπὸ τοὺς μηδενιστὲς καὶ τοὺς ἀθέους. Ἡ ρωσικὴ κοινωνία ἦταν ἐπηρεασμένη ἀπὸ τὶς «μοντέρνες» ἰδέες. Στὸ «Ἡμερολόγιο τοῦ συγγραφέα», τοῦ 1873, ὁ Ντοστογιέφσκι τὴν περιγράφει: «Στὴν οἰκογένεια ἐπικρατοῦσε ἡ ἀμάθεια, ἡ ἀληθινὴ παιδεία εἶχε ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὴν ἀναιδῆ ἄρνηση, δανεισμένη ἀπὸ τοὺς ξένους, τὰ ὑλικὰ κίνητρα κυριαρχοῦσαν ἔναντι κάθε ὑψηλῆς ἰδέας καὶ τὰ παιδιὰ διαπαιδαγωγοῦντο χωρὶς ἀρχὲς καὶ πέρα ἀπὸ κάθε φυσικὴ ἀλήθεια, μὲ ἔλλειψη σεβασμοῦ ἢ ἀδιαφορία πρὸς τὴν πατρίδα…». Σὰ νὰ μιλάει γιὰ τὴ σημερινὴ Ἑλλάδα…
.         Γιὰ τοὺς σὲ κάθε ἐποχὴ προπαγανδιστὲς τῆς ἀθεΐας σημειώνει ὁ μεγάλος Ρῶσος συγγραφέας: «Δῶστε σὲ ὅλους αὐτοὺς τὴν πλήρη δυνατότητα νὰ καταστρέψουν τὴν παλιὰ κοινωνία καὶ νὰ τὴν οἰκοδομήσουν ἀπὸ τὴν ἀρχή. Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ ὑπάρξει τόσο σκοτάδι καὶ τόσο χάος, τόση χυδαιότητα καὶ ἀπανθρωπιά, ὥστε τὸ ὅλο οἰκοδόμημα ποὺ θὰ ἐπιχειρήσουν νὰ κτίσουν θὰ καταρρεύσει πρὶν προλάβει νὰ ὁλοκληρωθεῖ». Ὁ Ντοστογιέφσκι προεῖδε τὸ 1989 καὶ τὴ συνέχειά του…
.         Τὸ κύριο ἐπιχείρημα τῶν ἀθέων, τοῦ σήμερα καὶ τοῦ 1873, εἶναι ὅτι μὲ τὴν κατάργηση τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος καθίσταται ἐλεύθερος. Ἀκολουθοῦν τὴν ἄποψη τοῦ Μπακούνιν: «Ἐὰν ὁ Θεὸς ὑπάρχει, ὁ ἄνθρωπος ἔχει δεσμεύσεις, δὲν εἶναι ἐλεύθερος, ἀλλὰ δοῦλος. Ἐὰν μπορεῖ καὶ ὀφείλει νὰ εἶναι ἐλεύθερος, αὐτὸ σημαίνει πὼς ὁ Θεὸς δὲν ὑπάρχει». Ἄποψη ποὺ ὑποστηρίζουν στοὺς «Δαιμονισμένους» οἱ Κυρίλοφ καὶ Σταυρόγκιν. Ὁ ἄλλος τῆς παρέας, ὁ Σιγκάλεφ τοῦ ἄθεου σοσιαλισμοῦ, ὑποστηρίζει, ὅπως ὁ Μεγάλος Ἱεροεξεταστής, πὼς «χωρὶς δεσποτισμὸ δὲν βρέθηκε ἀκόμη οὔτε ἐλευθερία, οὔτε ἰσότητα. Σὲ μίαν ἀγέλη ὅμως πρέπει νὰ ἐπικρατεῖ ἰσότητα…». Καὶ ὁ Μπερντιάγεφ σημειώνει σχετικά: «Ἡ τάση πρὸς ἰσότητα… ἀναπότρεπτα ὁδηγεῖ σὲ μίαν ἀνισότητα, στὴν τυραννικὴ κυριαρχία μίας ἀσήμαντης μειονότητας στὴν ἀπόλυτη πλειονότητα».
.         Ἡ ἐλευθερία εἶναι τὸ ὕψιστο ἀγαθό, ποὺ προσφέρει ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς στὸν ἄνθρωπο. Ἐλευθερία ἀκόμη καὶ νὰ τὸν ἀρνηθεῖ καὶ νὰ τὸν πολεμήσει. Μόνο στος λαος μ χριστιανικ παράδοση παρουσιάζεται τ φαινόμενο τς θεΐας. Στος λαος μ λλες θρησκευτικς παραδόσεις θεΐα εναι διανόητη. Οἱ ἄθεοι προπαγανδίζουν τὴν ἰδεολογία τους στὴν Ἑλλάδα ἢ στὴν Ἰταλία, ὄχι στὴ Σαουδικὴ Ἀραβία, στὸ Ἰράν, στὴν Ἰνδία, ἢ στὴν Ἰαπωνία…
.         Μόνο ὁ Χριστὸς ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο τὸ δικαίωμα καὶ τὴν εὐθύνη ἐλεύθερα νὰ ἀκολουθήσει ἀκόμη καὶ τὸ πιὸ ἀνόητο καὶ τὸ πιὸ ἐπιζήμιο γιὰ τὴν ὕπαρξή του. Μόνο στὴ «δυτικὴ –χριστιανικῆς προέλευσης– ἀντίληψη» ζωῆς ὑπάρχει ἡ ἐλευθερία ὁ ἄνθρωπος νὰ μπορεῖ νὰ σκεφθεῖ νὰ κατασκευάσει μία κοινωνία ἀθεϊστική, ἡ ὁποία, κατὰ τὸν Ντοστογιέφσκι, θὰ τὸν μεταβάλει σὲ ἕνα ἄβουλο ὄργανο.
.         Ἡ δυτικὴ χριστιανικὴ ἀντίληψη τῆς ζωῆς κατατρυχόταν γιὰ αἰῶνες ἀπὸ δύο ἐπικίνδυνους πειρασμούς: Ἀπὸ τὴν κακὴ ἐλευθερία καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ καλοῦ. Ἔτσι ἡ ἐλευθερία καταστρεφόταν εἴτε ἀπὸ τὴν ὁρμὴ τοῦ κακοῦ, ποὺ κρύβει στὰ σπλάχνα της, εἴτε ἀπὸ τὸν ἀναγκασμὸ τοῦ καλοῦ. Οἱ πυρὲς τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης ἀποτελοῦν τὸ πιὸ φρικτὸ σημεῖο αὐτῆς τῆς τραγωδίας τοῦ λατινόφρονος ἀνθρώπου, ὅπως τὴν περιέγραψε ὁ Ντοστογιέφσκι μὲ τὸν Μεγάλο Ἱεροεξεταστὴ στοὺς «Ἀδελφοὺς Καραμάζοφ». τραγωδία το δυτικο νθρώπου εναι πς χει τόση μπιστοσύνη στ λογική του, τν ποία χει θεοποιήσει, πο χι μόνο δν σπάζεται τν λήθεια, λλ πιβάλλει μ τ βία τ ψέμα, τν πανθρωπιά. Γιὰ τὸν Ντοστογιέφσκι, ὅταν ὁ ἄνθρωπος, στὴν ἄγρια μορφὴ τῆς ἐλευθερίας του, δὲν ἀναγνωρίζει τίποτα πιὸ πάνω ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, τότε οὔτε ὁ ἴδιος ὑπάρχει.
.           Ἡ ἐπιβολὴ στὴν κοινωνία τοῦ τρόπου ζωῆς τῶν ὁμοφυλοφίλων, ἡ ἐπιχείρηση εὐτελισμοῦ τῆς οἰκογένειας, ἡ ἀπαξίωση τῆς ζωῆς, κυρίως στὴν ἀρχὴ καὶ στὸ τέλος της, ἡ προσπάθεια κατάργησης ἀξιῶν – θεμελίων τῆς κοινωνίας, εἶναι συμπτώματα παρακμῆς καὶ ἀποσύνθεσης τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ὅταν τὰ πάντα ἐπιτρέπονται, ἐν ὀνόματι τῆς χωρὶς Θεὸ ἐλευθερίας, τότε αὐτὴ ὑποδουλώνεται στὸν ἑαυτό της καὶ ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν καταστροφή. Ἡ χριστιανικῆς καταγωγῆς σύγχρονη κοινωνία «παίζει» μὲ τὴν ἐλευθερία της καὶ μὲ τὴν ὕπαρξή της. πολιτισμός της εναι σ παρακμ κα στ προστάδιο ν καταρρεύσει, ταν τ σλμ ρχεται ρμητικ ν τν κατακτήσει. Αὐτὴ διαλέγει τὸ μέλλον της καὶ ἔχει τὴν εὐθύνη τῆς ἀπόφασής της.-

 

 

,

Σχολιάστε

ΤΡΕΛΑ καὶ ΑΦΡΟΣΥΝΗ καὶ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!

Τρέλα καὶ ἀφροσύνη!

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.             Ποιοί εἶναι αὐτοί, ποὺ τολμοῦν νὰ σταθοῦν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μὲ ἐχθρικὲς διαθέσεις; Ποιοί εἶναι οἱ τόσο δυνατοί, ποὺ ἀποφασίζουν νὰ πολεμήσουν τὸν Παντοδύναμο; Ποιοί θεωροῦν τὸν ἑ­αυτό τους τόσο μεγάλο, ὥστε νὰ ζητοῦν νὰ καταργήσουν τὸν Ἄπειρο; Ποιοί;
.             Οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε αὐτοί. Ναί! Οἱ μικροὶ καὶ ἀδύναμοι ἄνθρωποι κάποτε πολεμοῦμε τὸν ἄπειρο καὶ παντοδύναμο Θεό. Ὑψώνουμε ἀγέρωχοι τὴ γροθιά μας καὶ Τοῦ λέμε: Δὲν ὑπάρχεις! Γεμίζουμε τὰ ὅπλα μας καὶ σημαδεύουμε τὸν οὐρανό. Ὀργανώνουμε τὴ ζωή μας καὶ δὲν Τὸν καλοῦμε κοντά μας. Ψηφίζουμε τοὺς νόμους μας καὶ δὲν λαμβάνουμε ὑπ᾽ ὄψη μας τὸν δικό Του αἰώνιο Νόμο. Παιδαγωγοῦμε τὰ παιδιά μας καὶ δὲν θέλουμε οὔτε νὰ ἀναφέρουμε τὸ ὄνομά Του. Φτιάχνουμε τὶς δικές μας λέσχες, ἑταιρεῖες καὶ κοινωνίες καὶ δὲν ἀνεχόμαστε νὰ ὑπάρχει ἡ δική Του θεανθρώπινη κοινωνία, ἡ ἁγία Του Ἐκκλησία. Τὴν πολεμοῦμε, δὲν θέλουμε νὰ ἀκοῦμε τὴ φωνή της, δὲν δεχόμαστε νὰ ἐπηρεάζει τὴ ζωή μας, νὰ κρίνει τὸν κόσμο μας, νὰ ἐλέγχει τὴ συνείδησή μας.
.             Ὄχι! Ὄχι! Δὲν μοῦ χρειάζονται αὐτά. Δὲν Σὲ θέλω, Κύριε. Δὲν δέχομαι τὴν παρουσία Σου στὴ ζωή μου. Φύγε μακριά μου! Δὲν θέλω νὰ γνωρίζω τοὺς δρόμους Σου. «Ἀπόστα ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὁδούς σου εἰ­δέναι οὐ βούλομαι», ξεσπάει μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ ἀποτομία ὁ ἄφρων ἄν­θρωπος κάθε ἐποχῆς στὸν Πατέρα Θεό (Ἰὼβ ιδ´ [14] 10).
.             Ἄνθρωπε, τί εἶπες; Πῶς μπορεῖς νὰ ζήσεις χωρὶς Αὐτὸν ἐσύ, ποὺ σ’ ἔπλασε ὁ Θεὸς μὲ ἰδιαίτερη ἀγάπη καὶ φροντίδα; Πῶς μπορεῖς νὰ Τὸν ἀγνοεῖς ἐσύ, ποὺ φέρεις τὴν εἰκόνα Του μέσα σου; Ἐσύ, ὁ προορισμένος νὰ ὁμοιάσεις μὲ τὸν Θεό, ποῦ θὰ φθάσεις, ἂν Τὸν πολεμᾶς; Ἵδρυσε τὴν Ἐκκλησία Του ἐπὶ τῆς γῆς γιὰ νὰ ζεῖς ἐκεῖ μέσα τὴν ἀναγέννησή σου, νὰ βρίσκεις τὴ λύτρωση καὶ τὴ σωτηρία σου, καὶ ἐσὺ τὴν πολεμεῖς; «Λῦσον τὸν πόλεμον, ἵνα μὴ καταλύσῃ σου τὴν δύναμιν»· σταμάτα τὸν πόλεμο, γιὰ νὰ μὴ σοῦ ἐξαφανίσει ὅλη τὴ δύναμη, τονίζει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Καὶ συνεχίζει: Μὴν ἀ­νοί­γεις πόλεμο μὲ τὸν οὐρανό. Ἂν πολεμᾶς κάποιον ἄνθρωπο, ἢ θὰ νικήσεις ἢ θὰ νικηθεῖς. Ἂν ὅμως πολεμᾶς τὴν Ἐκ­κλησία, εἶναι ἀδύνατο νὰ νικήσεις. Διότι ὁ Θεὸς εἶ­ναι ὁ ἰσχυρότερος ἀπ’ ὅλους. Μήπως προκαλοῦμε τὸν Θεό; Μήπως εἴμαστε ἐ­μεῖς πιὸ ἰσχυροὶ ἀπὸ Αὐτόν; Ὁ Θεὸς ἐθεμελίωσε τὴν Ἐκκλησία. Ποιός μπορεῖ νὰ ἐπιχειρήσει νὰ τὴ σαλεύσει; Δὲν γνωρίζεις τὴ δύναμή Του. Βλέπει ἀπὸ ψηλὰ τὴ γῆ καὶ τὴν κάνει νὰ τρέμει. Δίνει ἐντολὴ καὶ αὐτὰ ποὺ σείονται, στερεώνονται ἀ­με­τα­κίνητα. «Ἡ Ἐκκλησία οὐρανοῦ ἰ­σχυ­ρο­τέ­ρα» (PG 52, 429).
.             Ὁ Θεὸς «πάντων ἰσχυρότερος». «Ἡ Ἐκ­κλησία οὐρανοῦ ἰσχυροτέρα». Καὶ ὁ ἄνθρωπος ἁρπάζει τὶς πέτρες καὶ πετροβολᾶ τὸν οὐρανό. Τεντώνει τὸ τόξο του καὶ σημαδεύει τὸν οὐρανό. Καὶ δὲν καταλαβαίνει ὅτι μὲ ὅσο μεγαλύτερη μανία ἐκ­σφενδονίζει τὰ βέλη του, μὲ τόσο μεγαλύτερη ὁρμὴ αὐτὰ θὰ πέσουν καὶ θὰ καρφωθοῦν στὸ κεφάλι του.
.             Δὲν τὸ βλέπουμε; Βγάζει ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεὸ ἀπὸ τὴ ζωή του καὶ αὐτὴ χάνει τὸ νόημά της. Πορεύεται χωρὶς τὸν Θεὸ στὸν κόσμο αὐτό, καὶ δὲν βρίσκει σκοπό. Θέλει νὰ κτίσει κάτι μεγάλο, καὶ αὐτὸ μόλις λίγο ὑψωθεῖ ἀπὸ τὴ γῆ, σωριάζεται σὲ ἐρείπια.
.             Ἀρνοῦνται πολλοὶ καὶ στὸ ἔθνος μας τὸν Θεό. Δὲν θέλουν νὰ σηκώσουν τὸ χέ­ρι τους νὰ κάνουν τὸν σταυρό τους. Δὲν θέλουν νὰ προσκυνοῦν τὶς ἅγιες εἰ­κόνες. Περιφρονοῦν τὶς ἱερὲς καὶ ἅγιες Πα­­ραδόσεις του. Ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὴ μητέρα καὶ τροφό τους, τὴν ἁγία Ἐκ­κλησία τοῦ Χριστοῦ. Νομοθετοῦν ἀντίθετα μὲ τὸν αἰώνιο Νόμο Του. Ἀρνοῦνται τὴν ἱερότητα τοῦ Γάμου. Ἀπορρίπτουν τὴ χριστιανικὴ διαπαιδαγώγηση τῶν νέων. Δὲν θέλουν νὰ προσεύχονται τὰ παιδιὰ στὰ σχολεῖα μας, νὰ ἐκκλησιάζονται, νὰ διδάσκονται ἀνόθευτη τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη μας.
.             Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα; Περιφρόνηση, ἐκ­μετάλλευση, καταδυνάστευση καὶ πολεμικὴ ἀπὸ τοὺς μεγάλους τῆς γῆς. Φτώχεια καὶ ἀνεργία, κατάρρευση τῆς οἰκογένειας, ἀνηθικότητα, ἐγκληματικότητα καὶ ναρκω­τικά, ψυχικὰ ἀδιέξοδα, ἀπογοήτευση καὶ μιζέρια.
.             Καὶ ὅταν ὁ κόσμος στὴν πλειονότητά του ἀρνεῖται τὸν Θεό, γίνεται ὁ κόσμος στὸν ὁποῖο ζοῦμε σήμερα. Δηλαδὴ ὁ κόσμος τῆς τρομοκρατίας, τοῦ ἐγκλήματος, τῆς ἀδικίας καὶ ἐκμεταλλεύσεως, ὁ κό­­­σμος τῆς ἀθλιότητος καὶ κακίας, ὁ κόσμος τῶν διαρκῶν πολέμων καὶ τῆς ἀπανθρωπίας.
.             Ὁ ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ χειρότερος ἐχθρὸς τοῦ ἑαυτοῦ του. Κάθε πολεμικὴ κα­τὰ τοῦ Θεοῦ εἶναι πολεμικὴ κατὰ τοῦ ἀν­θρώπου. Οὔτε ὁ ἄνθρωπος, οὔτε τὰ ἔθ­νη, οὔτε ὁ κόσμος ὅλος μποροῦν νὰ σταθοῦν χωρὶς τὸν Θεό. Ἡ ἀπουσία τοῦ Θεοῦ γίνεται τελικὰ καταστροφὴ τοῦ κόσμου.
.             Ἡ ἀθεΐα εἶναι ἡ χειρότερη ἀπανθρωπία, τρέλα καὶ ἀφροσύνη. Αὐτὴν δυστυχῶς διαλέγουν πολλοὶ σήμερα καὶ στὴν πατρίδα μας, τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα.
.             Πρὶν ξεσπάσει ἡ ὀργὴ τοῦ οὐρανοῦ γιὰ τὴν ἀποστασία μας, ὅσο ὁ πανάγαθος Θεὸς μακροθυμεῖ, ἂς σκεφθοῦμε συνετά, νὰ μετανοήσουμε εἰλικρινὰ καὶ μὲ βαθιὰ συντριβὴ νὰ γονατίσουμε ἐνώπιόν Του. Γιὰ νὰ ζητήσουμε ταπεινὰ τὸ ἔλεός Του καὶ νὰ δεχθοῦμε πλούσια τὴ Χάρι Του στὴ ζωή μας.

Σχολιάστε

ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ…!

Πορευόμαστε χωρὶς Θεό!…

.              Εἶναι κοινὴ ὁμολογία ὅτι ἡ πατρίδα μας στοὺς γενικὰ κρίσιμους αὐτοὺς και­­ροὺς παραπαίει ἀποδυναμωμένη καὶ προχωρεῖ ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο. Βαδίζει τρικλίζοντας ἀπὸ τὴ μιὰ περιπέτεια στὴν ἄλλη. Ἡ οἰκονομία μας συνεχῶς καταρρέει. Γίναμε ὁ ζήτουλας τῆς Εὐρώπης, τῆς Ρωσίας, τῆς Κίνας. Προσερχόμαστε στὶς κάλπες γιὰ τρίτη φορὰ μέσα σὲ ἐννέα μῆνες σ’ ἕ­­­­να τοπίο ἀποσταθεροποιήσεως, ­προσμένοντας νὰ προέλθει ἀπ’ αὐτὲς ἕνα στα­θερὸ Κοινοβούλιο. Τὰ γεγονότα ὅ­­­μως φωνάζουν ὅτι ἔλειψε ἡ ὑπευθυνότητα ἐκείνων ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ κοινά, γι᾿ αὐτὸ καὶ ἐπικρατεῖ ἀβεβαιότητα ἂν θὰ ὑπάρξει στὸ νέο Κοινοβούλιο κλίμα ἁρμονίας καὶ ὑπευθυνότητος ἢ κομματικῶν συγκρούσεων.
.           Καὶ ἐνῶ ζοῦμε μέσα σ’ αὐτὴ τὴ σύγχυση, δὲν ἀκούγεται ἀπὸ πουθενὰ ἡ λέ­ξη «Θεός»! Τὸν ἀγνοοῦμε παν­τελῶς! Τοῦ ἔχουμε πεῖ μὲ ὅλες τὶς συμ­περιφορές μας καὶ σ’ ὅλους τοὺς τόνους τὸν φοβερὸ λόγο: «Ἀπόστα ἀπ’ ἐμοῦ, ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βούλομαι· τί ἱκανός, ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ; καὶ τίς ὠ­­φέλεια, ὅτι ἀπαντήσομεν αὐτῷ;» (Ἰὼβ κα´ [21] 14-15)· [βλ. σχετ.: ΘΕΕ, ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΟΥ! «Ἀπόστα ἀφ᾽ ἡμῶν»] φύγε μακριὰ ἀπὸ ἐμέ· δὲν θέλω νὰ μάθω τοὺς δρόμους τῆς δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς, στοὺς ὁποίους παραγγέλλεις νὰ βαδίζουν οἱ ἄνθρωποι. Κατὰ τί εἶναι ἱκανὸς ὁ Θεὸς γιὰ νὰ δουλεύσουμε σ’ Αὐτόν; Καὶ ποιὰ ἡ ὠφέλεια γιὰ μᾶς, ὥστε νὰ σπεύσου­με νὰ Τὸν συναντήσουμε καὶ νὰ Τὸν παρα­­καλέσουμε; Κινούμαστε, ­ἀποφασίζουμε, ἐ­ν­εργοῦμε χωρὶς Θεό· καὶ ὅμως μέσα στὴ δική Του πνευματικὴ παρουσία ζοῦμε καὶ κινούμαστε καὶ ­ὑπάρχουμε (Πράξ. ιζ´ [17] 28). Λησμονήσαμε δὲ ἐντελῶς τὸν λόγο Του: «χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ­ποιεῖν οὐ­δέν» (Ἰω. ιε´ [15] 5). Ἡ ἑξάρτησή μας ἀπὸ τὸν Θεὸ εἶναι πάντοτε ἀπολύτως ἀναγκαία, μάλιστα δὲ σήμερα ὅσο ποτὲ ἄλλοτε.
.           Ἐμεῖς ὅμως κάναμε καὶ κάτι ἄλλο πιὸ ἐ­­παναστατικό. Μέσα στὴν ἀφροσύνη μας ­ μιὰ ὁ­­­μάδα ποὺ ὀνομάζεται Ἕνωση Ἀθέων, συναντήθηκε μέσα στὸν Αὔγουστο μὲ τὸν ἀπερχόμενο ἀναπληρωτὴ ὑπουργὸ Παιδείας καὶ τοῦ ὑπέβαλαν ὑπόμνημα γιὰ τὴν κατάργηση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν στὸ Δημοτικὸ καὶ τὸ Γυμνάσιο καὶ τὴν ἐξαφάνιση ὁποιασδήποτε ἐπαφῆς τῶν σχολείων μὲ κάθε μορφὴ θρησκείας. Καὶ αὐτὸς τοὺς «ἐξέφρασε τὴν πρόθεσή του νὰ ἐπιλυθοῦν τὰ ὅποια ζητήματα τὸ συντομότερο δυνατόν» («Ρομφαία» 12-8-2015). Διαμαρτυρήθηκε ὅμως ἔντονα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στὸν πρωθυπουργὸ καὶ ὁ ὑπουργὸς ἔσπευσε νὰ συναντήσει ἐκπροσώπους τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων, στοὺς ὁποίους μασώντας τὰ λόγια του διευκρίνισε ὅτι «παρερμηνεύθηκαν οἱ δηλώσεις του καὶ ὅτι τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν παραμένει κανονικὰ στὰ σχολεῖα, ὅπως καὶ ἡ πρωινὴ προσευχή» («Βῆμα» 23-8-2015).
.           Ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἀνήκουστα, ποὺ συμβαίνουν στὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας, πῶς περιμένουμε νὰ ὀρθοποδήσουμε;

ΠΗΓΗ: osotir.org

Σχολιάστε

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΡΑΓΕ “ΑΘΕΟΙ”;

Ὑπάρχουν ἄθεοι ἄνθρωποι;

.              Tὸ ἀκοῦμε συχνά: Δὲν πιστεύω στὸν Θεό. Δὲν ὑπάρχει. Εἶμαι ἄθεος.
Πολλοὶ συνάνθρωποί μας, συμ­πατριῶτες μας, ποὺ ζοῦν στὴν ἐκ παραδόσεως Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ πατρίδα μας, ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν πίστη, δὲν κάνουν τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, δὲν ἐκκλησιάζονται, δὲν προσέρχονται στὰ ἱερὰ Μυστήρια, δὲν προσκυνοῦν τὸ Εὐαγγέ­­λιο. Δὲν πιστεύουν. «Εἴμαστε ἄθεοι», λένε.
.              Ἀλλὰ εἶναι δυνατόν; Ὑπάρχουν πρά­γματι ἄθεοι ἄνθρωποι;
.            Τὸ πρῶτο βιβλίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἡ Γένεση, περιγράφει στοὺς πρώτους στίχους τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου. Μὲ λόγους λιτοὺς καὶ ἁπλοὺς ὁ θεόπτης Μωυσῆς παρουσιάζει ἐνώπιόν μας τὶς δια­δοχικὲς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ, ποὺ μὲ τὴν πανσοφία, τὴν παντοδυναμία καὶ παν­αγαθότητά Του ὁλοκλήρωσε τὸ ­θαυμαστὸ σύνολο τῆς ὁρατῆς ­κτίσεως. Στὸ τέλος ἐκθέτει τὴ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἔρχεται ὡς ὁ βασιλιὰς νὰ κατοικήσει στὸ ἑτοιμασμένο γι’ αὐτὸν περικαλλὲς ἀνάκτορο τῆς ­κτίσεως. Τὸν ἄνθρωπο ὁ Θεὸς δὲν τὸν δημιούργησε μὲ μόνο τὸ δημιουργικό Του πρόσταγμα, ὅπως ὅλα τὰ ἄλλα ὄντα, ἀλλὰ τὸν ἔπλασε. Δηλαδὴ τὸν ἔφερε στὴν ὕπαρξη μὲ ­ξεχωριστὴ ἐ­­πέμβα­ση καὶ εἰδικὴ ­δημιουργικὴ ­ἐνέργεια. Καὶ τοῦ ­ἐνεφύσησε πνοὴ ζωῆς. Τὸν ἔ­­πλασε «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν» δι­κή Του (βλ. Γεν. α´ 26, β´ 7).
.              Τί σημαίνουν αὐτά; Ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶ­ναι θεόπλαστος.
.              Ἐπιπλέον εἶναι θεόμορφος, ἀφοῦ εἶναι πλασμένος «κατ’ εἰκόνα Θεοῦ». Δηλαδὴ εἶναι λογικὸς καὶ ἐλεύθερος, ὅπως εἶναι ὁ Θεός. Εἶναι προικισμένος καὶ μὲ δημιουργικὸ χάρισμα καὶ ἔχει τὴν ἐντολὴ νὰ ἄρχει, νὰ κυριαρχεῖ ἐπὶ τῆς κτίσεως. Εἶναι «βασιλεὺς τῶν ἐπὶ γῆς, βασιλευόμενος ἄ­­­νωθεν», ἕνας ἄρχοντας μέσα στὴ δημιουργία, κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ Θεοῦ, ὅπως λέει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (P.G. 36, 324).
.              Ἐπειδὴ εἶναι πλασμένος καὶ «καθ’ ὁ­­­μοίωσιν Θεοῦ», ἔχει ὕψιστο σκοπὸ τῆς ζωῆς του νὰ ὁμοιάσει μὲ τὸν Θεό, νὰ ­ἀποκτήσει τὶς ἀρετὲς τοῦ Θεοῦ, ὅσο βέβαια αὐτὸ εἶ­ναι δυνατὸν στὸν μικρὸ καὶ ­πεπερασμένο ἄνθρωπο· καὶ τελικὰ νὰ ζήσει ­ἄφθαρτος καὶ ἀθάνατος, αἰώνιος, ἔνδοξος καὶ λα­μπρὸς στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, νὰ γίνει δη­λα­δὴ θεὸς καὶ αὐτός, ἕνας θεὸς κατὰ χάριν.
.              Ὁ ἄνθρωπος «Θεοῦ τε κτίσμα» τυγ­χάνει, «καὶ θεὸς εἶναι κεκελευσμένος», ὅ­­­πως λέει ὁ Μέγας Βασίλειος (βλ. ­Γρηγο­ρίου Θεολόγου, Ἐπιτάφιος εἰς τὸν Μέγαν Βασίλειον, ΕΠΕ 6, 210). Εἶναι δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴν ἐντολὴ νὰ γίνει καὶ αὐτὸς θεός. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγαλεῖο τῆς καταγωγῆς καὶ τὸ θαυμαστὸ ὕψος τοῦ προορισμοῦ του. Ἀπὸ τὸν Θεὸ πλασμένος γιὰ νὰ γίνει θεός! Ὅπως λέει πάλι ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος μὲ τὸν περιεκτικὸ καὶ ἀποφθεγματικό του λόγο, ὁ ἄνθρωπος εἶναι «θεόθεν εἰς Θε­ὸν ἐρχόμενος», ἀπὸ τὸν Θεὸ ξεκινᾶ καὶ στὸν Θεὸ καταλήγει (P.G. 37, 1354). Ἡ πορεία του στὸν κόσμο αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ ἀγνοήσει τὸν Θεό.
.              Θεόπλαστος, θεόμορφος, προορισμένος νὰ γίνει θεὸς κατὰ χάριν ὁ ἄνθρωπος! Ἀπὸ τὸν Θεὸ πλασμένος, κατὰ Θε­ὸν πλασμένος καὶ γιὰ τὸν Θεὸ πλασμέ­νος. Ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀποτυπωμένη στὴν ἴδια τὴν κατασκευή του. Ὁ Θεὸς εἶ­ναι παρὼν στὴν ψυχή του. Ὁ Θεὸς εἶναι στὴν προοπτική του.
.              Πῶς μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε τὸν Θεό; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ Τὸν ­ἀγνοήσουμε; Ὁ Θεὸς εἶναι μέσα μας. Ὁ Θεὸς εἶναι καὶ γύρω μας. «Ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κι­­νού­μεθα καὶ ἐσμέν», διακήρυξε πρὸς τοὺς σοφοὺς τῶν ἀρχαίων Ἀθηνῶν ὁ ἀ­­­­­πό­στολος Παῦλος (Πράξ. ιζ´ 28). Μέσα σ’ Αὐτὸν σὰν σὲ πνευματικὴ ­ἀτμόσφαιρα ζοῦμε καὶ ­κινούμαστε καὶ ὑπάρχουμε. «Ὥσπερ ἀδύνατον ἀγνοῆσαι τὸν ἀέρα πανταχοῦ ­κεχυμένον καὶ οὐ μακρὰν ἀφ’ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα, μᾶλλον δὲ καὶ ἐν ἡμῖν ὄντα· οὕτω δὴ καὶ τὸν τῶν ὅλων δημιουργόν», λέει ὁ ἅγιος ­Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (P.G. 60, 271). Ὅπως εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀγνοήσεις τὸν ἀέρα, ποὺ βρίσκεται παντοῦ σκορπισμένος, καὶ δὲν εἶναι μακριὰ ἀπ’ τὸν καθένα μας, ­μᾶλλον δὲ βρίσκεται καὶ μέσα μας, ἔτσι συμβαίνει καὶ μὲ τὸν Δημιουργὸ τῶν ὅλων.
.              Ὅταν ἀρνούμαστε τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, εἶναι σὰν νὰ ἀρνούμαστε ὅτι ὑ­­πάρχει ἡ ἀτμόσφαιρα, ἐνῶ ζοῦμε μέσα στὴν ἀτμόσφαιρα καὶ ἀπὸ τὴν ἀτμόσφαιρα. Δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ ζήσουμε οὔτε γιὰ λίγα δευτερόλεπτα τοῦ χρόνου ἔξω ἀπὸ αὐτήν.
.              Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο δὲν μπορεῖ νὰ ὑ­­­πάρχει ὁ ἄνθρωπος χωρὶς τὸν Θεό. Τὸ ἀπαγορεύει ἡ ἴδια ἡ κατασκευή του. Ὅ­ποιος ἀρνεῖται τὸν Θεὸ εἶναι ἀναγκασμέ­νος νὰ καταστρέψει τὸν ­ἑαυτό του.    Ὅ­­­ποιος ἐπιχειρεῖ νὰ ­θανατώσει τὸν Θεό, θανατώνει τελικὰ τὸν ἑαυτό του. Δὲν ὑ­­­­­πάρχει μεγαλύτερη ἀπανθρωπία ἀπὸ τὴν ἀ­­θεΐα. Δὲν ὑπάρχει ­μεγαλύτερη ἀ­­φροσύνη ἀπὸ τὴν ἀπιστία.
.              Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ λένε ὅτι εἶ­ναι ἄθεοι ἢ ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι ­ἄθεοι ἢ ποὺ θὰ ἤθελαν νὰ εἶναι τέτοιοι. Στὴν πραγματικότητα ὅμως ἄθεοι εἶναι ζήτημα ἂν ὑπάρχουν.
.              Γι’ αὐτὸ καὶ ἐκεῖνος ποὺ λέει ὅτι εἶναι ἄ­­­­θεος, μπορεῖ νὰ ἀρνεῖται τὰ ἱερὰ ­Μυ­­­στήρια τῆς Ἐκκλησίας, στὴ δύσκολη ὥρα ὅμως ζητάει τὶς Εὐχές της. Δὲν πιστεύει τὸ Εὐαγγέλιο, ἀναγνωρίζει ὅμως ὅτι ἡ διδασκαλία του μπορεῖ νὰ σώσει τὸν κόσμο. Ἀποφεύγει νὰ κάνει τὸν Σταυρό του, στὶς ὧρες τῆς τρικυμίας ὅμως τρέχει στὰ ἱερὰ Προσκυνήματα, καταφεύγει στοὺς Ἁγίους, ζητάει τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Ἡ δίψα γιὰ τὴ ζωή, ὁ ἀγώνας γιὰ τὴν ἀλήθεια, ἡ πάλη γιὰ τὴν ἐλευθερία, ὁ πόθος γιὰ τὴν αἰωνιότητα, εἶναι τελικὰ δίψα καὶ ἀγώνας καὶ πάλη καὶ πόθος γιὰ τὸν Θεό. Ὅλα αὐτὰ ὑπάρχουν στὴν κάθε ἀνθρώπινη ψυχή.
.              Ὅσοι ἀγωνιζόμαστε νὰ ζοῦμε συνειδη­τὰ τὴν πίστη μας, ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν νὰ τὴν ὁ­­­μολογοῦμε μὲ θάρρος, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ νὰ βοηθοῦμε τοὺς ἀδελφούς μας, ποὺ τὴν ἀγνοοῦν, νὰ ἀνακαλύπτουν μέσα τους τὴν ἀληθινή τους ταυτότητα, τὴ θεϊκὴ κατασκευή τους.

ΠΗΓΗ: osotir.org

 

,

Σχολιάστε

ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΑ ΑΘΕΟΣ!

Ἀθεράπευτα ἄθεος!

τοῦ ἱεροκήρυκος ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.                 Ὁ ἄθεος εἶναι ἐλεύθερος; Θά ἦταν τόσο ἐλεύθερος, ὅσο θά ἦταν ἐλεύθερο τό ἄστρο, πού κάνει μόνο του διαστημικό ταξίδι χωρίς νά πειθαρχῆ στό νόμο τῆς παγκοσμίου ἔλξεως καί σέ τόσους ἄλλους φυσικούς νόμους!
.                 Ἄν τά ἄψυχα λειτουργοῦν ἐπί τῇ βάσει φυσικῶν νόμων, τούς ὁποίους οὔτε κατασκεύασαν οὔτε κατανοοῦν, πολύ περισσότερο οἱ ἄνθρωποι, τά λογικά ὄντα, λειτουργοῦν ἐπί τῇ βάσει φυσικῶν καί ἠθικῶν νόμων.

  • Πολλοί ἀπό τούς λειτουργικούς νόμους ὑπερβαίνουν τή λογική καί τήν ἀνθρώπινη ἐπιστήμη. Εἴμαστε ὅμως βέβαιοι, ὅτι ἰσχύουν, διότι βλέπουμε τά ἀν­υπέρβλητα καί ἀνεξήγητα ἐπιτεύγματά τους. Εἶναι ἀπερινόητοι. Καί κατά τοῦτο βρίσκονται στόν ἄβατο (γιά τή λογική) χῶρο, πού καλεῖται μυστήριο.

  • Μέ τή «λογική» τοῦ ἀθέου δέν γίνεται νά ἐξηγηθοῦν πράξεις ἀγάπης, θυ­σίας, προσφορᾶς, ἡρωισμοῦ, μαρτυρίου. Πολύ περισσότερο δέν μπορεῖ νά ἐξηγη­θῆ ή διαχρονικότητα τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἡ μοναδικότητα τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ πάντοτε ὑπερέχουσα ἐπικαιρότητα τοῦ Προσώπου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

  • Τό νά διακηρύττη κανείς, ὅτι εἶναι ἄθεος, εἶναι μέν ἐξ ὑποκειμένου δικαίωμά του, ἐξ ἀντικειμένου ὅμως δέν σημαίνει ὅτι ὁπωσδήποτε εἶναι άθεος. Ἡ ἀθεΐα δέν εἶναι απιστία, ἀλλ’ οὕτε καί ἐλευθερία. Εἶναι ἐξάρτησις, εἶναι ἀφροσύνη, εἶναι νοητική καί ψυχική ἀσθένεια. Καί κατά τοῦτο σωστά ἀποκαλῆ «ἀθεράπευτο ἄθεο» τόν ἑαυτό του ὁ νέος ὑπουργός τῶν Οἰκονομικῶν κ. Βα­ρουφάκης.

Μερικές ἀπό τίς διακηρύξεις αὐτοπαρουσιάσεως, ὅπως σέ σχετική ἱστο­σελίδα μπορεῖ κανείς νά δῆ, εἶναι οἱ ἑξῆς:

  • Εἶμαι ἀθεράπευτα ἄθεος.

  • Εἶμαι φιλελεύθερος κομμουνιστής.

  • Εἶμαι τραγικά κακός.

  • Εἶμαι ἐλευθερόφρων κομμουνιστής.

  • Εἶμαι ὁ νέος ὑπουργός Οἰκονομικῶν.

  • Μέ ἕναν ἄρρωστο, καί μάλιστα «ἀθεράπευτο», δέν μπορεῖ κανείς ν’ ἀντιπαρατεθῆ. Μπορεί ὅμως νά θυμίση καί σ’ αὐτόν καί σέ ἄλλους τῆς ἴδιας καταστάσεως, ὅτι τή γροθιά τῆς ἀθεΐας τήν ὕψωσαν πολλοί, καί μέ πολύ με­γαλύτερη θρασύτητα. Ὅλοι ὅμως «συνεποδίσθησαν καί ἔπεσαν». Ὁ Θεός μένει ὁ ἐνδοξαζόμενος στούς αἰῶνες.

  • Ὁ ἄθεος ὑψώνει τό ἀνάστημά του, τό νανικό ἀνάστημα τοῦ ὀρθολο­γισμοῦ, ὑπεράνω τοῦ Ὑπέρ λόγον, τοῦ ὑπερβατικοῦ Θεοῦ, τοῦ Μυστηρίου τῆς θεϊκῆς δυνάμεως καί ἀγάπης. Κρίμα! Ἀδικεῖ τόν ἑαυτό του.

.                 Ὑπέρ τόν κ. Βαρουφάκη, ὡς ἄθεος (καί ὑπέρθεος!) θέλησε νά ἀνυψώση κάποτε τόν ἑαυτό του ὁ βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ. Τό δικό του «ἐγώ» καί τό δικό του ἄγαλμα διέταξε νά προσκυνήσουν ὅλοι! Καί στά τρία Παιδιά, στούς Τρεῖς Παῖδες, πού ἔμειναν ἀλύγιστοι, μίλησε ἡ ὑπερφίαλη ἀθεΐα του μέ τά ἐξῆς λόγια:

—Ἄν δέν μέ προσκυνήσετε, τούτη τή στιγμή θά σᾶς ρίξω στό καμίνι τῆς φωτιᾶς. Καί τότε «τίς ἐστι θεός, ὅς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ τῶν χειρῶν μου;». Ποιός θεός; Ὑπάρχει θεός, πού θά σᾶς γλυτώση ἀπό τά χέρια μου;… (Δαν. γ´ 13-18).

  • Καί ὁ μέν Ναβουχοδονόσορ βεβαιώνει μετά ἀπό λίγο, ὅτι ὑπάρχει Θεός, πού ἔσωσε τούς Τρεῖς Παῖδες, καί ἀναφωνεῖ: «Εὐλογητός ὁ Θεός τοῦ Σεδράχ, Μισάχ καί Ἀβδεναγώ» (Δαν. γ´ 28). Ὁ κ. Βαρουφάκης ἆραγε καί οἱ ἄθεοι «σύν­τροφοί» του, θά βεβαιωθούν ὅτι ὑπάρχει ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Θεός, πού ἔγινε ἄνθρωπος γιά τή σωτηρία ὅλων;

.                 Ἐμεῖς εὐχόμαστε νά μήν εἶναι ἀνίατος ἡ νόσος τους, ἡ ἀθεΐα τους, ὄχι γιατί τούς φοβόμαστε, ἀλλά γιατί εἰλικρινά τούς ἀγαπᾶμε.

,

Σχολιάστε

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΥ

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΥ

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ
Ἡ Προσευχή – Κομποσχοίνι: Πομπός ἀσυρμάτου
ἐκδ.  Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός
Ἀθήνα 2012

.           «Δημοσιεύθηκε εὐρύτατα μιά προσευχή, πού βρέθηκε στό ἀμπέχονο ἑνός Ἀμερικανοῦ στρατιώτη, πού σκοτώθηκε στόν πόλεμο, στή βόρεια Ἀφρική. Προσευχή, βαθειά συγκλονιστική γιατί, μέσα στήν οἰκειότητα τοῦ ὕφους της, φανερώνει τήν ἀνάγκη τήν ὁποία νοιώθει κάποτε καί ὁ νέος ἄνθρωπος νά εἶναι κοντά στόν Θεό.
.           “Ἄκουσε, Θεέ μου! Ἀκόμα δέν Σοῦ ἔχω μιλήσει. Ὅμως τώρα ἐπιθυμῶ νά Σοῦ πῶ: Τί κάνεις; Μοῦ εἶπαν ὅτι δέν ὑπάρχεις, καί σάν… βλάκας τό πίστεψα. Χθές βράδυ, ἀπό τό βάθος τοῦ κρατήρα μιᾶς ὀβίδας εἶδα τόν οὐρανό Σου. Ἔτσι εἶδα ὅτι μοῦ εἶχαν πεῖ ψέματα. Ἐάν εἶχα διαθέσει τόν ἀπαιτούμενο χρόνο γιά νά κοιτάξω ὅσα ἔφτιαξες, θά εἶχα διαπιστώσει ὅτι αὐτοί οἱ ἄνθρωποι ἀρνοῦνται ν᾽ ἀντικρύσουν τήν ἀλήθεια… Εἶναι παράξενο ὅτι μοῦ χρειάσθηκε νά ἔλθω σ᾽ αὐτό τόν καταχθόνιο τόπο γιά νά βρῶ τόν καιρό νά δῶ τό πρόσωπό Σου. Σ᾽ ἀγαπῶ τρομερά, νά τί θέλω νά ξέρης. Σέ λίγο θά γίνη μιά ἀπαίσια μάχη. Ποιός ξέρει; Μπορεῖ νά φθάσω στό σπίτι Σου ἀπόψε! Δέν ὑπήρξαμε σύντροφοι μέχρι τώρα καί ἀναρωτιέμαι, Θεέ μου, ἄν θά μέ περιμένης στήν πόρτα. Μπά, νά πού κλαίω! Ἐγώ νά χύνω δάκρυα; Ἄχ, νά Σέ εἶχα γνωρίσει πιό νωρίς!… Ἐμπρός, πρέπει νά φύγω… Εἶναι παράξενο, ἀπό τή στιγμή κατά τήν ὁποία Σέ συνάντησα δέν φοβᾶμαι νά πεθάνω… Καλή ἀντάμωσι… Γειά σου!”».

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: theomitoros.blogspot.gr

 

,

Σχολιάστε