Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ἀγώνας

ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΣΤΗ ΜΑΧΗ (Χαρ. Μπούσιας)

Ἀγωνιστὲς στὸ στάδιο,
στρατιῶτες στὴ μάχη

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
ὁ δρ. Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

.      πὸ μικρὰ παιδιὰ μπαίνουμε στὸ στάδιο τῆς ἐπιβιώσεως καὶ τῆς κατακτήσεως τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀρετῆς. Προπονητές μας εἶναι οἱ γονεῖς μας, οἱ δάσκαλοί μας, οἱ ἱερεῖς μας, ἀλλὰ καὶ ὅλος, δυστυχῶς ἢ εὐτυχῶς, ὁ κοινωνικός μας περίγυρος. Μπαίνουμε τὸ στάδιο τῆς ζωῆς μὲ ὁρμὴ καὶ ἐνθουσιασμό, γιὰ νὰ τὴν κατακτήσουμε καὶ νὰ κερδίσουμε τὰ στεφάνια τῆς νίκης. Μπαίνουμε στὸ στάδιο προγυμνασμένοι κατάλληλα μὲ  σωματικὰ καὶ πνευματικὰ ἐφόδια, γιὰ νὰ γυμνασθοῦμε εἰρηνικὰ ἢ καὶ νὰ πολεμήσουμε, ἂν αὐτὸ χρειασθεῖ, μὲ τοὺς ὁρατοὺς ἢ τοὺς ἀοράτους ἐχθρούς μας, γνωρίζοντας ὅτι «οὐδεὶς στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ» (Β´ Τιμ. β´ 5). Μπαίνουμε στὸ στάδιο μὲ μιὰ εὐγενικὴ προσδοκία, μὲ ἕνα σαφῆ ὁραματισμό, τὴν τελικὴ ἐπιτυχία. Ἔτσι, ὅλοι μας καθημερινὰ ἀγωνιζόμαστε σὲ αὐτὸ τὸ στάδιο τῆς ζωῆς καὶ ἀποκτοῦμε πεῖρα ἀγωνιστική. Ὁ ἀγώνας μας ἔχει δύο σκέλη. Τὸν ἀγώνα τὸν ὑλικό, πρὸς ἐπιβίωση καὶ τὸν ἀγώνα τὸν πνευματικὸ πρὸς κάθαρση τῶν παθῶν καὶ αὔξηση τῆς ἀρετῆς.
.      Γιὰ τὸν ὑλικὸ ἀγώνα καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια καὶ ἀναλώνουμε κάθε μας ἰκμάδα. Βλέπετε ἡ ἀπόκτηση ἀγαθῶν καὶ ὁ πλουτισμός, ποὺ μᾶς κάνει περίβλεπους στὸ κοινωνικό μας περιβάλλον, μᾶς ἐνδιαφέρει ἄμεσα, ἀφοῦ θέλουμε νὰ μᾶς θαυμάζουν οἱ ἄλλοι ἱκανοποιώντας ἔτσι τὸν ψεύτικο προσωπικό μας ἐγωϊσμό. Γιὰ τὸν πνευματικὸ ὅμως ἀγώνα δὲν πολυενδιαφερόμαστε, ἀφοῦ ἡ πνευματικὴ πρόοδός μας ἴσως νὰ μὴν ἐνδιαφέρει τοὺς πολλούς ἢ καὶ νὰ τοὺς ἀφήνει ἐντελῶς ἀδιάφορους.
.      Καὶ ὅμως ὁ ἀγώνας ὁ πνευματικὸς εἶναι ὁ ἀγώνας ποὺ ὁδηγεῖ στὴ νίκη, ὁδηγεῖ στὴν ὄντως ζωή, ὁδηγεῖ κοντὰ στὸ δίκαιο ἀγωνοθέτη καὶ στεφοδότη μας Κύριο. Στὸ στάδιο τοῦ πνευματικοῦ αὐτοῦ ἀγῶνος ἀγωνιζόμαστε ἄλλοτε συνειδητὰ καὶ ἄλλοτε ἀσυνείδητα. Ἄλλοτε πρόθυμα καὶ ἄλλοτε ράθυμα. Ἄλλοτε μὲ ἐπιτυχίες καὶ ἄλλοτε μὲ ἀποτυχίες. Δὲν ἐνεργοποιοῦμε ὅλες μας τὶς δυνάμεις καὶ παραμένουμε ἀδρανεῖς, ποὺ σημαίνει ὅτι ὁδηγούμαστε ὄχι μόνο σὲ πνευματικὴ στασιμότητα, ἀλλὰ σὲ πνευματικὴ ὀπισθοχώρηση.
.      Αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἄνοιξε τὸ στάδιο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ ὁ καλὸς Θεός μας μᾶς καλεῖ νὰ ἀγωνισθοῦμε νόμιμα. Μᾶς θέλει ἀθλητὲς ὁ Κύριος, ἀθλητὲς τῆς ἀρετῆς. Δὲν τὸν ἐνδιαφέρει ἂν θὰ βγοῦμε πρωταθλητές. Τὸν ἐνδιαφέρει νὰ ἀγωνιζόμαστε. Τὴν πρόθεσή μας θέλει ὁ Θεὸς καὶ Ἐκεῖνος μᾶς ἐνδυναμώνει, ἀφοῦ μᾶς εἶπε: «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν».
.      Ἔχετε ἰδεῖ ποτὲ κανένα ἀθλητὴ νὰ μπαίνει στὸ στάδιο χωρὶς προετοιμασία, ἢ κανέναν μαχητὴ νὰ μπαίνει στὴ μάχη χωρὶς ὅπλα; Ὅλοι, ἀνάλογα μὲ τὶς ἱκανότητές τους προπονοῦνται γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα καὶ μετὰ εἰσέρχονται στὸ στάδιο γιὰ νὰ ἀγωνισθοῦν ἢ στὴ μάχη γιὰ νὰ πολεμήσουν. Ἡ προετοιμασία, ἡ προγύμναση τοῦ ἀθλητῆ εἶναι βασικὸ γνώρισμα τῆς ἐπιτυχίας του καὶ ὁ κατάλληλος ἐξοπλισμὸς παράλληλα μὲ τὴν προγύμναση ἀπαραίτητος γιὰ τὸν καλὸ στρατιώτη. Στὸ πνευματικὸ στάδιο προγύμναση εἶναι ἡ ἐγρήγορση, ἡ προθυμία, ἡ ἐπιθυμία τοῦ καλοῦ ἀγῶνος. Μὲ τὴν προγύμναση, ποὺ προϋποθέτει ἱδρῶτες, δυναμώνουν οἱ πνευματικοὶ μῦς τῶν ἀθλητῶν, σπάζουν τὰ ἅλατα τῶν ἀρθρώσεων καὶ δημιουργοῦν εὐέλικτα σώματα, ἱκανὰ νὰ διαγωνισθοῦν καὶ νὰ ἐπιδιώξουν τὰ τρόπαια τῆς νίκης. Ὅπως, ὅμως, σὲ κάθε ἀγώνα, ἔτσι καὶ στὸν πνευματικὰ ἀγωνιζόμενο στρατιώτη, ὅπου ὁ ἀγώνας εἶναι ταχύτερος καὶ ἀποφασιστικότερος, γιατί ἔχει διαστάσεις αἰώνιες, χρειάζονται τὰ κατάλληλα ὅπλα. Ὅπλα εὐθύβολα, ὥστε νὰ πετυχαίνουν τὸ στόχο τους, ἀλλὰ καὶ γεμάτα μὲ βόλια. Ἕνα ἄδειο ὅπλο τί ἀξία μπορεῖ νὰ ἔχει; Εὐθύβολο ὅπλο μας εἶναι ἡ ἀκράδαντη πίστη μας στὸ Σωτήρα μας Χριστὸ καὶ βόλια εἶναι οἱ προσευχές μας. Αὐτὰ τὰ ὅπλα μᾶς ὑποδεικνύει καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγοντας «ἀποθώμεθα τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός» (Ῥωμ. ιγ´ 12).

.      Δὲν ὑποδεικνύει ἕνα ὅπλο ὁ Ἀπόστολος. Ὑποδεικνύει πολλά, καὶ ἀμυντικὰ καὶ ἐπιθετικά. Ἀμυντικὰ εἶναι κυρίως ἡ ἐκρίζωση τῶν παθῶν καὶ ἡ θανάτωση τῶν σκοτεινῶν ἐκείνων ἀντιπάλων, ποὺ συντελοῦν στὴν ἀποξένωσή μας ἀπὸ τὸν Θεό. Τὰ ἐπιθετικά μας ὅπλα τὰ παρουσιάζει ἐντονότερα ὁ Ἀποστολος. Αὐτὰ εἶναι ἡ συγχωρητικότητα πρὸς τοὺς συνανθρώπους μας, ἡ ἀληθινὴ νηστεία, ὄχι δηλαδή ἡ ἀπλῆ ἀποχὴ ἀπὸ τροφές, ἀλλὰ καὶ ἡ πνευματική, ἡ ἀποχή, δηλαδή, ἀπὸ κακὲς συνήθειες καὶ πάθη καθὼς καὶ ἡ προσκόλλησή μας στὸν Θεό, τὸ μοναδικὸ ἐφετὸ τῆς καρδιᾶς μας, τὸν ἀδαπάνητο θησαυρό μας, ποὺ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν ἀδιάλειπτη, τὴν καρδιακὴ προσευχή. Χωρὶς τὰ ὅπλα αὐτὰ ἡ διεξαγωγὴ τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγῶνος εἶναι ἀδύνατη, εἶναι ἀκατόρθωτη. Καὶ μὴν ξεχνᾶμε ὅτι τὰ ἔργα τοῦ σκότους ἢ τοῦ φωτὸς δὲν προσδιορίζονται ἀπὸ τὶς ἐποχές, ὅπως συμβαίνει μὲ τὰ ὅπλα τὰ στρατιωτικὰ ποὺ διαρκῶς ἐξελλίσονται, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου, ποὺ παραμένει σὲ κάθε ἐποχὴ ἡ ἴδια. Τρανὸ παράδειγμα ἀποτελεῖ ὁ Ἱερὸς Αὐγουστῖνος, ἂν καὶ μᾶς χωρίζουν χίλια πεντακόσια χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ἐκεῖνος ἔζησε. Ὅλα του τὰ πολύτιμα προσόντα τὰ δαπανοῦσε ἐκεῖνος στὰ ἔργα τοῦ σκότους, μέχρι ποὺ μιὰ ἡμέρα ἔντονης ἐσωτερικῆς πάλης ἄκουσε μιὰ παιδικὴ φωνὴ νὰ τοῦ λέει. «Πᾶρε καὶ διάβασε». Γεμᾶτος ἀπορία μπῆκε στὸ γραφεῖο του καὶ εἶδε στὸ ἔδαφος μερικὰ χειρόγραφα. Τὰ πῆρε στὰ χέρια του καὶ οἱ πρῶτες φράσεις, ποὺ διάβασε, ἦταν τὰ λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, «ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ἔργα τοῦ φωτός… μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ…» (Ῥωμ. ιγ´ 12-13). Καὶ αὐτὸ ἦταν τὸ ἔναυσμα τῆς ἀλλαγῆς στάσεως καὶ πνευματικῆς ἀναπτύξεως τοῦ Αὐγουστίνου, ποὺ ἡ Θεία Χάρη τὸν ἀνέδειξε στὴ κορυφὴ τῶν Πατέρων τῆς Δύσεως.
.      Δὲν θὰ ἰδεῖτε, ἐπίσης ποτὲ σὲ κανένα στάδιο κάποιον ἀθλητὴ νὰ εἰσέρχεται σὲ αὐτὸ μὲ γεμάτο στομάχι, οὔτε μὲ τὰ ἐνδύματα ποὺ κυκλοφορεῖ καθημερινὰ στόν κόσμο. Γιὰ νὰ εἰσέλθει στὸ στάδιο ὁ ἀθλητὴς ἀπεκδύεται τὰ ἐνδύματά του καὶ ἐνδύεται τὴ στολὴ τῆς ἀθλήσεως. Γιὰ τὸ πνευματικὸ στάδιο ὁ ἀθλητὴς νηστεύει, ἀποτοξινώνεται, ἀπέχει ἀπὸ φαγητὰ ποὺ τέρπουν μὲν τὴ σάρκα, ἀλλὰ φθείρουν τὸ πνεῦμα, φθείρουν τὴν ψυχή. Ἐπίσης ἀπεκδύεται τὰ ἐνδύματα τῆς φθορᾶς καὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ ἐνδύεται χιτώνα ἀγαλλιάσεως μὲ τὰ πνευματικὰ ἀγωνίσματα, τὴν ἀγρυπνία, τὴν ἀνάγνωση ψυχωφελοῦν βιβλίων, τὶς μετάνοιες, τὴ σκληραγωγία τοῦ σώματος καὶ φυσικὰ τὴ φιλανθρωπία, ἀφοῦ ἡ Ἐκκλησία μας θεωρεῖ τὴν ἐλεημοσύνη ὡς τὴν περικεφαλαία τῶν ἀρετῶν.
.       Ὁ πνευματικὸς ἀγωνιστὴς ἐπὶ πλέον ζητεῖ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴν προσευχή, ἡ ὁποία ὄχι μόνο τὸν τονώνει, ἀλλὰ καὶ τοῦ χαρίζει τὴν εὐλογία, ποὺ ὁδηγεῖ στὸ νικηφόρο τέλος. Μὴ λησμονοῦμε τὸν Ἅγιο Νέστορα, ποὺ εἰσῆλθε στὸ στάδιο καὶ νίκησε μὲ τὴν εὐχὴ καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Δηλαδὴ εἰσῆλθε στὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν πνευματικὰ προετοιμασμένος ὑποδεικνύοντας καὶ σὲ ἐμᾶς ὅτι μᾶς εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἐξεύρεση τοῦ κατάλληλου προπονητῆ, τοῦ κατάλληλου ἀλείπτη, ὅπως ἔλεγαν στὰ χρόνια τῶν ὀλυμπιονικῶν. Ὁ ἀλείπτης ἄλειφε μὲ λάδι τὰ σώματα τῶν ἀθλητῶν, γιὰ νὰ γλυστροῦν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἀντιπάλων τους στὸ ἀγώνισμα τῆς πάλης. Σήμερα στὴν πάλη μας μὲ τοὺς νοητοὺς ἐχθρούς, μὲ τὸ διάβολο, χρειάζεται ὁ ἄριστος προπονητής, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸν πνευματικό μας πατέρα. Αὐτὸς μᾶς καθοδηγεῖ, αὐτὸς γνωρίζει τὰ ἐλλαττώματά μας καὶ τὰ τρωτὰ σημεῖα μας, τὴν ἀχίλλειο πτέρνα μας, καὶ μᾶς προφυλάσσει ἀπὸ τὰ βέλη τῶν πολεμίων. Μὲ τὴν εὐχὴ καὶ τὴν εὐλογία αὐτῶν ἀγωνιζόμενοι νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ἡ νίκη θὰ εἶναι δική μας. Ἐμεῖς βάζουμε τὴν προθυμία, τὴν καλὴ ἐξομολόγηση καὶ τὴν ἐπιμονὴ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἀγῶνος μὲ τὴ θεία ἐπίκληση, οὕτως ὥστε νὰ περατώσουμε ἐπιτυχῶς τὸν ἀγώνα μας καὶ νὰ στεφανωθοῦμε ἀπὸ τὸν ἀγωνοθέτη Χριστό μας, ὁ ὁποῖος μᾶς προσμένει στὸ τέλος γιὰ νὰ μᾶς εἰπεῖ: «Εὖ, δοῦλε, ἀγαθὲ καὶ πιστέ, εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου».
.      Ἂς ἐνδυθοῦμε, λοιπόν, τὰ πνευματικὰ ὅπλα τῆς ἐγρηγόρσεως, τῆς νηστείας, τῆς ἐλεημοσύνης, τῆς προσευχῆς, τῆς μετανοίας, τῆς ὑψοποιοῦ ταπεινώσεως, τῆς ψυχοτρόφου ὑπακοῆς καὶ ἀφοῦ εἰσέλθουμε στὸν πνευματικὸ στίβο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς στολισμένοι μὲ ἀρετὲς νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ πλεύσουμε τὸ τῆς νηστείας μέγα πέλαγος ἀσφαλῶς καὶ μὲ μὲ ὑγεία ψυχικὴ καὶ σωματικὴ νὰ φθάσουμε νὰ προσκυνήσουμε καὶ τὰ Ἄχραντα Πάθη τοῦ Κυρίου μας καὶ τὴ λαμπροφόρο Του Ἀνάσταση.

Καλὸ στάδιο!

, , ,

Σχολιάστε

ΤΥΦΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ “ΕΓΡΑΨΕ” ΣΕ ΟΛΑ «20»

Λέσβος: Τυφλς μαθητς γραψε σ λα «20»

.        Τὰ συγχαρητήρια ὅλων μας ἀξίζει ὁ Στρατὴς Ἐγγλέζος, τυφλὸς μαθητὴς τοῦ Λυκείου Παμφίλων, στὴν Λέσβο, ὁ ὁποῖος «ἔγραψε» 20 σὲ ὅλα τὰ μαθήματα τῆς θεωρητικῆς κατεύθυνσης τῶν πρόσφατων πανελλαδικῶν ἐξετάσεων καὶ διεκδικεῖ μία θέση στὸ Παιδαγωγικὸ Τμῆμα τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου.
.        Ὁ Στρατής, ὡστόσο, ἤθελε νὰ σπουδάσει Γεωπόνος, ἀφοῦ ἡ ἀγάπη του γιὰ τὴν φύση εἶναι μεγάλη. «Τὸ Γεωπονικὸ ἦταν πρώτη ἐπιλογή μου, ἐπειδὴ μοῦ ἄρεσε νὰ ἀσχολοῦμαι ἀπὸ μικρὸς μὲ τὸ χῶμα, τὰ λουλούδια καὶ τὰ λαχανικά, ἀλλὰ δὲν μὲ δέχονταν», λέει. «Θὰ σπουδάσω Παιδαγωγική. Δὲν περιμένω νὰ δυσκολευτῶ σὲ κάτι, ἀφοῦ ξέρω καὶ ἄλλα παιδιὰ σὰν ἐμένα ποὺ σπουδάζουν ἐκεῖ καὶ τὰ ἔχουν καταφέρει».
.              Ὁ Στρατὴς ὑποστηρίζει ὅτι δὲν ἀντιμετώπισε δυσκολίες. Ἦταν πάντα μαθητὴς τοῦ «ἄριστα», πετυχαίνοντας βαθμολογίες πάνω ἀπὸ τὸ 19, καὶ ὅλη τὴν χρονιὰ ἀφιέρωσε πολλὲς ὧρες γιὰ μελέτη καὶ προετοιμασία.

ΠΗΓΗ: epikaira.gr

,

Σχολιάστε

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Κυρ. τῶν Μυροφόρων)

, ,

Σχολιάστε