Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἀγάπη

ΑΓΑΠΗ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΕΚΠΟΡΘΗΣΗ (Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκη)

Ἀγάπη, ὄχι ἐκμετάλλευσις

τοῦ Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκη

.              Εὐκαιρία καί γιά τά δύο, καί γιά ἐξάσκησι ἀγάπης καί γιά ἄγρια ἐκμετάλλευσι. Ἡ παρουσία τόσων μεταναστῶν καί προσφύγων στήν πατρίδα μας, προκαλεῖ πολλά προβλήματα. Πονεμένοι καί ταλαιπωρημένοι ὅπως εἶναι, ἀποτελοῦν γιά ὅλους πρόκλησι ἀγάπης. Ἡ Ἐκκλησία ὠργανωμένα προσπαθεῖ νά δίνη τό «παρών». Συντρέχει στό πλῆθος τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀλλοδαπῶν, πού συνωστίζονται στούς λεγομένους τόπους ὑποδοχῆς (hot spots). Καί οἱ πιστοί χριστιανοί, μεμονωμένα ἤ καί ὠργανωμένα ἀπό ἐθελοντικές προσπάθειες ἤ άπό τόν Ἐρυθρό Σταυρό καί Μ.Κ.Ο., συγκεντρώνουν εἴδη πρώτης ἀνάγκης γιά τούς «ἐλαχίστους ἀδελφούς τοῦ Χριστοῦ».
.           
Δέν λείπουν ὅμως καί τά κρούσματα ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἀνθρωπίνου δράματος. Ὁ πόθος γιά μιά καλύτερη ζωή συναντᾶ τούς λαθρεμπόρους, πού γιά νά τούς μεταφέρουν στά ἑλληνικά νησιά, τούς παίρνουν δύο ἤ τρεῖς χιλιάδες εὐρώ καί ὅ,τι πολύτιμο ἔχουν μαζί τους. Ἐδώ πάλι, συναντοῦν ἄλλους, πού ἤ γιά νά τούς μεταφέρουν μέ πούλμαν στά σύνορα καί νά τούς παρατήσουν, ἤ γιά νά τούς προσφέρουν ἕνα καφέ, ζητοῦν ὑπέρογκα γιά τήν περίστασι ποσά!

  • Ὁ πόθος γίνεται πορεία πρός τό ἄγνωστο. Ὀνειρεύτηκαν μιά Εὐρώπη ἰδανικῶν καταστάσεων καί συναντοῦν ἀσφυκτική κατάστασι.

  • Μόνο ἀπό τήν Ἑλλάδα δέν ἔχουν παράπονο, ἀφοῦ οἱ Ἕλληνες κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιά περισυλλογή τους, γιά φιλοξενία τους, γιά ἰατρική περίθαλψι, γιά στοργή καί ἐλπίδα.

  • Μά οί Ἕλληνες δέν ἐπαρκοῦν. Tό πρόβλημα τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων δέν λύνεται ἀπό μιά μικρή χώρα. Οὔτε μπορεῖ ἡ Ἑλλάδα νά τούς ἀπορροφήση καί νά τούς ἀφομοιώση. Οὔτε πάντως καί αὐτοί ἔρχονται μέ σκοπό νά παραμείνουν στήν Ἑλλάδα.

  • Ἡ σκληρότητα ἄλλων (πολλῶν δυστυχῶς) κρατῶν τῆς Εὐρώπης, τείνει νά καταστήση τούς πρόσφυγες ἐγκλωβισμένους στή μικρή Ἑλλάδα καί νά μετατρέψη τήν πατρίδα μας σέ ἕνα μεγάλο κλουβί, πού πρέπει νά φιλοξενήση κάτω ἀπό ἄθλιες συνθῆκες, ὑπέρογκο πληθυσμό προσφύγων.

Ποιοί ἔχουν τήν εὐθύνη γιά τό ἀπέραντο κοινωνικό δρᾶμα καί τό ἐπικίνδυνο ἐθνικό πλῆγμα;

  • Τήν πρώτη εὐθύνη ἔχουν οἱ χῶρες, ἀπό ὅπου προέρχονται. Ὅλοι οἱ πρόσφυγες ἔχουν στόν τόπο τους καί σπίτι καί ἐργασία καί συγγενεῖς. Γιατί κάποια στιγμή ἀναγκάζονται καί ξερριζώνονται; Γιατί οἱ μεγάλες δυνάμεις δέν ἐπεμβαίνουν γιά νά ἠρεμήση ὁ τόπος τους καί νά παραμείνη καθένας εκεῖ πού γεννήθηκε;

  • Δεύτερη σέ εὐθύνη εἶναι ἡ Τουρκία. Κάποτε, μέ τήν ἀγριότητά της, ἐξώντωσε τόν ἑλληνισμό τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί ὅσοι ἐπέζησαν, ἦρθαν πρόσφυγες στήν Ἑλλάδα. Ἐκείνος ὁ ξερριζωμός ἦταν δεινός καί ἀνάγκαζε Ἕλληνες νά προσφύγουν στήν μητέρα πατρίδα.

νέα προσφυγιά, πού οὐσιαστικά ὀργανώνει ἡ Τουρκία, ἀποβλέπει στόν ἀφελληνισμό τοῦ τόπου. Ἔχουμε, δηλαδή, νέο τρόπο ἐκπορθήσεως τῆς Ἑλλάδος…

, ,

Σχολιάστε

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΨΩΜΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ; (Ἅγ. Ἀναστάσιος Σιναΐτης)

ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΛϛ´

.                Τί ἐστιν τὸ λεγόμενον ὅτι «Ἐὰν ψωμίσω τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ παραδῶ τὸ σῶμα μου ἵνα καυθήσομαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω οὐδὲν ὠφελοῦμαι;» (Τί σημαίνει αὐτὸ ποὺ λέγεται ἀπὸ τὸν Ἀπ. Παῦλο: Κι ἂν διαθέσω ὅλα τὰ ὑπάρχοντά μου γιὰ νὰ θρέψω μὲ ψωμιὰ τοὺς φτωχούς, κι ἂν παραδώσω τὸ σῶμα μου γιὰ νὰ καῶ γιὰ τὸν Χριστό, δὲν ἔχω ὅμως ἀγάπη, δὲν ὠφελοῦμαι τίποτε ἀπὸ τὶς θυσίες αὐτές); Πῶς ψωμίζει τις τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ ἐκτὸς ἀγάπης; (Πῶς μπορεῖ κάποιος νὰ ψωμίσει τὰ ὑπάρχοντά του χωρὶς ἀγάπη;)

(Σημ.: Ψωμίζω= τρέφω ἰδιοχείρως μὲ ψωμιά πλῆθος ἀνθρώπων)

ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ ΑΓ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ

Εἰσί τινες τῶν ἀνθρώπων δοκοῦντες μὲν ποιεῖν πολλὰς ἐλεημοσύνας, ὑπάρχουσι δὲ μισάδελφοι, λοίδωροι, ὑπερήφανοι, ἄδικοι, μνησίκακοι, φθονεροί. Καὶ διὰ τῶν τοιούτων παθῶν ἀνόνητος λοιπὸν γίνεται ἡ ἐλεημοσύνη αὐτῶν· ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὅτι διὰ τῶν τοιούτων παθῶν ἐσβέσθησαν αἱ λαμπάδες τῶν πέντε παρθένων, λείψασαι τοῦ τοιούτου πνευματικοῦ ἐλαίου. [P.G. 89]

Σχετ. γράφει καὶ ὁ  Ἅγ. Θεοφύλακτος Ἀχρίδος: «ἐστὶ καὶ χωρὶς ἀγάπης διδόναι, ὅταν διὰ τὴν ἀνθρωπαρέσκειαν γίνηται».
Ὁ Θεὸς δηλαδὴ δὲν θαμπώνεται ἀπὸ τὰ καλὰ ἔργα, ἀλλὰ βλέπει τὰ κίνητρα, τὰ ἐλατήρια, τὸν σκοπό. Ἂν τὸ κίνητρο δὲν εἶναι ἡ ἀγάπη, τότε ὅσο καλές, ὅσο σπουδαῖες, ὅσο ἅγιες κι ἂν φαίνονται ἐξωτερικά, στὴν οὐσία εἶναι ἀνώφελες. Ἂν εἰσχωρεῖ ἡ ὑποκρισία, ἡ αὐτοπροβολή, ἡ ἰδιοτέλεια, ἡ πολιτικὴ σκοπιμότητα, ἡ ἀνθρωπαρέσκεια ἢ ἡ νομιμοφροσύνη στὴν πολιτικὴ ὀρθότητα, τότε δὲν ὑπάρχει ὠφέλεια ἀλλὰ ἐνοχή.

Σχολιάστε

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ καὶ ΚΑΚΕΚΤΥΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ (Γέρ. Θαδδαῖος)

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Γέροντος Θαδδαίου τῆς Βιτόβνιτσα
«Οἱ λογισμοὶ καθορίζουν τὴν ζωή μας»,
ἐκδ. «Ἐν πλῷ», 2012, σελ. 13-14

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πρὸς ὑποβοήθησιν ὅσων ἔχουν ὑποσκελισθεῖ ἀπὸ τὸ κακέκτυπο καὶ χρησιμοθηρικὸ ἰδεολόγημα τῆς ὑποκριτικῆς ἀγάπης ἐν σχέσει πρὸς τὸ προσφυγικό!

.             «Πρέπει νὰ ὑπερασπιζόμαστε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, γιατί εἴμαστε ἀδέλφια –ἰδιαίτερα ὅσοι ἔχουμε τὴν ἴδια πίστη. Ὑπάρχει ἕνα τέτοιο παράδειγμα στὴν ἱστορία. Ὅταν κάποτε πῆγε μία ἐπίσημη ἀντιπροσωπεία ἀξιωματούχων ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη στοὺς Σαρακηνοὺς γιὰ νὰ διαπραγματευτοῦν τὴν εἰρήνη, οἱ Σαρακηνοὶ ἰσχυρίστηκαν ὅτι οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὑπακούουν στὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Εἶπαν: «Γιατί ἐσεῖς οἱ χριστιανοὶ παρακοῦτε τὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ, νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας καὶ ἀντ᾽ αὐτοῦ μᾶς διώκετε καὶ μᾶς σκοτώνετε;»
.           Μέλος ἐκείνης τῆς ἀντιπροσωπείας ἦταν καὶ κάποιος Κύριλλος. Αὐτὸς ἀπάντησε στοὺς Σαρακηνούς: «Ἃν σὲ ἕνα συγκεκριμένο νόμο ὑπάρχουν δύο ἐντολές, ποὺ πρέπει νὰ ἐκπληρωθοῦν, ποιός ἄνθρωπος εἶναι πιὸ δίκαιος, αὐτὸς ποὺ ἐκπληρώνει καὶ τὶς δύο ἢ ἐκεῖνος ποὺ ἐκπληρώνει μονάχα τὴν μία;» Οἱ Σαρακηνοὶ ἀπάντησαν: «Αὐτὸς ποὺ ἐκπληρώνει καὶ τὶς δύο, φυσικά». Τότε ὁ Κύριλλος εἶπε: «Ὡς μεμονωμένα ἄτομα συγχωροῦμε τοὺς ἐχθρούς μας ἀλλὰ ὡς κοινότητα θυσιάζουμε τὴν ζωή μας ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλο, διότι ὁ Κύριος εἶπε ὅτι δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀγάπη ἀπὸ τὸ νὰ θυσιάζει κάνεις τὴν ζωή του γιὰ τὸν πλησίον. Ὡς κοινότητα προστατεύουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο καὶ θυσιάζουμε τὴν ζωή μας ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλο. Ἐσεῖς ὄχι μόνο ἔχετε ὡς στόχο νὰ μᾶς ὑποδουλώσετε, ἀλλὰ ἐποφθαλμιᾶτε καὶ τὴν πνευματική μας ἐλευθερία. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ὑπερασπιζόμαστε τὸν ἑαυτό μας. Αὐτὸ συνιστᾶ δίκαιο ἀγώνα. Κι ἔπειτα ὑπάρχει ἐπίσης καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Ἰωαννικίου τοῦ Μεγάλου […]»

, ,

Σχολιάστε

ΑΓΑΠΗ καὶ ΓΑΜΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ σύμφωνα μὲ ἔρευνα τοῦ Χάρβαρντ

Τ Χάρβαρντ ψαχνε τ μυστικ τς ετυχίας π 75 χρόνια:
Ο
3 τρόποι γι ν γίνει δική μας

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Οἱ ἔρευνες ψηλαφοῦν τὴν σημασία τῆς Ἀγάπης, ποὺ φυσικὰ ἔχει χριστιανικὸ πρόσημο! Ἀργοῦν βεβαίως λίγο(!), ἀλλὰ τὸ βρίσκουν στὸ τέλος!

.                   Φιλοσοφικὲς ἀναλύσεις καὶ συμβουλὲς γιὰ τὸ πῶς μπορεῖ κάποιος νὰ γίνει εὐτυχισμένος ἔχουμε ὅλοι μας ἀκούσει πολλές. Ὅταν ὅμως γιὰ τὸ ζήτημα μιλάει ὁ Διευθυντὴς τῆς Μελέτης Ἀνάπτυξης Ἐνηλίκων τοῦ Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, τότε μᾶλλον πρέπει νὰ ἀκούσουμε μὲ προσοχή. Πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες καὶ πιὸ ὁλοκληρωμένες ἔρευνες γιὰ τὴν ἐνήλικη ζωή, ἡ ὁποία διεξήχθη ἀπὸ τὸν ψυχίατρο Ρόμπερτ Γουόλντινγκερ. Ἀντικείμενο τῆς μελέτης, ἡ ὁποία ἄρχισε τὸ 1938, ἦταν δύο ὁμάδες ἀπὸ λευκοὺς ἄνδρες. Οἱ 268 ἦταν τελειόφοιτοι τοῦ Χάρβαρντ καὶ ὑπεύθυνος γιὰ αὐτοὺς ἦταν ὁ ψυχίατρος τοῦ Χάρβαρντ, Τζὸρτζ Βάιλαντ. Οἱ 456 ἦταν ἀγόρια ἀπὸ 12 ἕως 16 ἐτῶν, τὰ ὁποῖα μεγάλωσαν στὸ ἐσωτερικό τῆς Βοστόνης καὶ ἀποτελοῦσαν μέρος τῆς «Μελέτης Γκλοῦεγκ», τῆς ὁποίας ἡγεῖτο ὁ καθηγητὴς Νομικῆς του Χάρβαρντ, Σέλντον Γκλοῦεγκ.
.                   Κάθε δύο χρόνια, οἱ ἐρευνητὲς ρωτοῦσαν τοὺς ἄνδρες γιὰ τὴ ζωή τους, σχετικὰ μὲ ζητήματα ποὺ εἶχαν νὰ κάνει μὲ τὴν κατάσταση τοῦ γάμου τους, μὲ τὸ πῶς πάει ἡ δουλειά τους καὶ ἐὰν τοὺς ἀρέσει καὶ μὲ τὴν κοινωνική τους ζωή. Παράλληλα, ἐξέταζαν τὴν φυσική τους κατάσταση μὲ διάφορα τέστ κάθε πέντε χρόνια.
.                   Αὐτὸ στὸ ὁποῖο κατέληξαν μᾶλλον δὲν μᾶς ἐκπλήσσει: Οἱ καλὲς σχέσεις μᾶς κρατᾶνε εὐτυχισμένους καὶ ὑγιεῖς.
.                   Μιλώντας στὸ TED, ὁ Ρόμπερτ Γουόλντινγκερ ἀνέλυσε τρεῖς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους μποροῦμε νὰ ἀποκτήσουμε τὴν εὐτυχία:

  1. Οἱ στενὲς σχέσεις

Οἱ ἄνδρες ποὺ εἶχαν καλὲς καὶ στενὲς σχέσεις μὲ τὴν οἰκογένεια, τοὺς φίλους καὶ τὴν κοινότητά τους, ἦταν περισσότερο εὐτυχισμένοι καὶ ὑγιεῖς σὲ σὲ σχέση μὲ τοὺς ὑπόλοιπους στὴν ὁμάδα τους. Ἐπίσης, ἔζησαν περισσότερο.

  1. Ἡ ποιότητα (καὶ ὄχι ἡ ποσότητα) τῶν σχέσεων

Τὸ νὰ εἶναι κάποιος σὲ σχέση ἢ παντρεμένος, δὲν ἀρκεῖ γιὰ νὰ τὸν κάνει εὐτυχισμένο. Τὰ παντρεμένα ζευγάρια τῆς ἔρευνας ποὺ ἔλεγαν ὅτι μάλωναν συνέχεια ἢ δὲν ἔνιωθαν τρυφερότητα μεταξύ τους ἦταν περισσότερο δυστυχισμένα ἀπὸ τοὺς ἄνδρες ποὺ δὲν ἦταν κὰν παντρεμένοι.

  1. Σταθεροὶ γάμοι, ὅπου ὁ ἕνας στηρίζει τὸν ἄλλο

.                   Οἱ καλὲς σχέσεις δὲν βοηθοῦν μόνο τὴν φυσική, ἀλλὰ καὶ τὴν πνευματική μας ὑγεία. Ὅσοι ἄνδρες τῆς ἔρευνας ἦταν παντρεμένοι καὶ δὲν εἶχαν πάρει διαζύγιο, δὲν ἦταν σὲ διάσταση ἢ δὲν εἶχαν «σοβαρὰ προβλήματα» μέχρι τὰ 50 τους, τὰ πήγαιναν καὶ καλύτερα στὰ τέστ μνήμης.
.                   Ὅπως φαίνεται, λοιπόν, οἱ καλὲς σχέσεις εἶναι ζωτικῆς σημασίας γιὰ τὴν ὑγεία μας. «Ἡ κοινωνία δίνει μεγάλη ἔμφαση στὰ χρήματα καὶ στὸ νὰ ἀφοσιωνόμαστε στὴν δουλειά μας», λέει ὁ καθηγτὴς τοῦ Χάρβαρντ. «Ἀλλά, ξανὰ καὶ ξανά, στὸ πέρασμα αὐτῶν τῶν 75 χρόνων, ἡ ἔρευνα ἔχει δείξει ὅτι καλύτερα στ ζωή τους τ πγαν σοι δωσαν μφαση στς σχέσεις, στν οκογένεια, στος φίλους, στν κοινότητα».

 

ΠΗΓΗ: huffingtonpost

 

 

, , ,

Σχολιάστε

ΟΙΚΤΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΕΛΕΓΧΟΣ

ΟΙΚΤΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΕΛΕΓΧΟΣ

Τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

“Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ”.

.                     Ποιός ὅμως ὁρίζει τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἁμαρτία; Τί εἶναι ἀγάπη; Τί εἶναι ἁμαρτία; Στὰ θέματα τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ζωῆς ἀλάθητος Νομοθέτης εἶναι ὁ Ἀληθινὸς καὶ Ζωντανὸς Θεός. Οἱ ἄνθρωποι προσπάθησαν κατὰ καιροὺς νὰ ὁριοθετήσουν τὶς ἐπιλογές τους χωρὶς τὸν Θεὸ – κατὰ τὰ θελήματα τῶν καρδιῶν τους καὶ τῶν παθῶν τους – καὶ ἔφτασαν στὴν πολυθεΐα τῶν εἰδώλων, στὴν ἀλλοίωση τῆς ζωῆς καὶ στὴν καταστροφὴ τῶν κοινωνιῶν τους. Ὁ ἀπ. Παῦλος ὁμιλεῖ καὶ λέγει ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς πλάνης οἱ ἄνθρωποι κατάντησαν σὲ μία ἀφύσικη ζωὴ μὲ τραγικὰ ἀποτελέσματα. Εἰδωλολατρία, ὁμοφυλοφιλία καὶ θυσίες παιδιῶν στὰ πυρακτωμένα χέρια ἀγαλμάτων κ.α. εἶναι ἀπὸ τὰ λίγα στοιχεῖα τῆς προχριστιανικῆς ζωῆς. Ὁ Χριστὸς καὶ τὸ Εὐαγγέλιο ὁρίζουν τὴν νέα χριστιανικὴ ζωὴ καὶ οἱ ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ μιλᾶνε γιὰ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν ἀγάπη καὶ ὄχι ὁ καθένας μας, ὅπως νομίζει ἢ θέλει…

“ΚΙ ΕΓΩ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΙΜΑΙ… ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΘΕΟ…ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ…ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ”.

.               Αὐτὸς ὅμως ὁ λόγος χωράει πολὺ νερό. Χριστιανὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Θεὸ καὶ ἔχει καὶ τηρεῖ τὶς ἐντολές Του. “Πίστις ἄνευ ἔργων νεκρά ἐστι”. Ἄλλο εἶναι κάποιος νὰ εἶναι ἁμαρτωλὸς καὶ νὰ μετανοεῖ, κι ἄλλο νὰ κάνει τὴν ἰδιοτροπία του ἰδεολογία, δικό του εὐαγγέλιο καὶ θρησκεία. Αὐτὸς δὲν εἶναι Χριστιανός, δὲν πιστεύει, δηλ. δὲν ἐμπιστεύεται καὶ δὲν ὑπακούει, ἀλλὰ ἀντινομοθετεῖ στὸν αἰώνιο Νομοθέτη, δὲν ἔχει τὴ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ, στὴν οὐσία ἀπορρίπτει τὴν θεϊκὴ ἰδιότητα, ἀποστολὴ καὶ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Ἄρα δὲν εἶναι Χριστιανός. Εἶναι δὲ πολὺ κακὸ ὄχι μόνο νὰ ἀκολουθεῖ κάποιος χριστιανὸς μία ἀφύσικη καὶ ἀντιχριστιανικὴ ζωή, νὰ μὴ μετανοεῖ, νὰ θέλει νὰ τὴ μεταδώσει, ἐπισημοποιήσει καὶ δημοσιοποιήσει, ἀλλὰ καὶ νὰ συνευδοκεῖ καὶ νὰ προσυπογράφει καὶ νὰ ψηφίζει κάτι ποὺ δὲν θέλει ὁ Θεός. Τί εἴδους χριστιανὸς εἶναι αὐτός; Ἔστω κι ἂν εἶναι βαπτισμένος… κι ἂν φοράει σταυροὺς καὶ κομποσχοίνια…

“ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΟΥΜΕ”

.                 λένε οἱ βουλευτὲς στὴν Ἐκκλησία μας καὶ μὴ παρεμβαίνετε στὸ ἔργο μας. Ἀσφαλῶς ἐλεύθεροι εἶναι οἱ βουλευτές μας στὸ ἔργο τους. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως εἶναι καὶ δική τους Μητέρα. Οἱ περισσότεροι εἶναι βαπτισμένοι. Ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ πεῖ τὸ λόγο τῆς ἀλήθειας στὰ παιδιά της. Δὲν ἐκβιάζει, ἀλλὰ καὶ δὲν ἐφησυχάζει. Ἐφ᾽ ὅσον οἱ νομοθετοῦντες δὲν ἔχουν ἀποποιηθεῖ ἐπίσημα τὴν χριστιανικὴ καὶ ὀρθόδοξη ἰδιότητα καὶ τὴ σχέση τους μὲ τὴν Ὀρθοδοξία, ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ μιλήσει σὲ ὅλους καὶ νὰ πεῖ ξεκάθαρα τί εἶναι καὶ τί δὲν εἶναι ἁμαρτία καὶ ἀντίθετο μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἡ εὐθύνη Της εἶναι ἡ ἐνημέρωση καὶ ἡ ἀναγγελία τοῦ θείου θελήματος καὶ ἡ γνωστοποίηση τῶν εὐθυνῶν τῶν βουλευτῶν. Ἐξ ἄλλου καὶ ἀβάπτιστοι νὰ ἦταν οἱ βουλευτές μας, πάλι ἡ Ἐκκλησία ἔχει λόγο, διότι νομοθετοῦν γιὰ τὸν βαπτισμένο λαό της. Πρωτίστως ὅμως ἔχει εὐθύνη νὰ μιλήσει στὸ λαὸ της καθαρὰ καὶ νὰ πεῖ τί σημαίνει τί θέλει ὁ Θεὸς καὶ τί ρίσκα ἔχει νὰ ψηφίζει ὁ λαὸς ἀθέους καὶ ἐκκλησιομάχους, εἴρωνες καὶ ἀπατεῶνες, διότι μετὰ ἀσφαλῶς θὰ περιμένει καὶ ἀνάλογα νομοσχέδια…

“ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΦΑΝΕΡΩΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ”.

.             Οὔτε καθυστέρηση οὔτε μαύρη ἀντίδραση εἶναι. Εἶναι πίστη καὶ ἄποψη, ἡ ὁποία στηρίζεται στὸ Εὐαγγέλιο, στὴν Ἱερά μας Παράδοση, στὰ συγγράμματα τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Στὴν ἐπιστήμη, στὴ λογικὴ καὶ στὴν ἀνατομία τοῦ σώματος. Τί εἶναι προοδευτικὸ καὶ τί ὄχι φαίνεται καὶ θὰ φανεῖ ἀπὸ τὸ ἀποτέλεσμα. “Ἡ ἁμαρτία γεννᾶ θάνατο”. Οἱ πνευματικοὶ νόμοι ἐκδικοῦνται. “Πᾶσα παράβαση καὶ παρακοὴ ἔλαβε δίκαιη ἀνταπόδοση ἀπὸ τὸν Θεό”. Ὁ λαός μας εἶναι εὐσεβὴς καὶ ὀρθόδοξος. Συχνὰ ὅμως ἐπηρεάζεται, εἶναι ξενομανὴς καὶ ἐπιπόλαιος. Ἀργὰ ἢ γρήγορα κι αὐτοὶ ποὺ ψήφισαν, κι αὐτοὶ ποὺ χειροκρότησαν θὰ καταλάβουν τὸ λάθος τους, ἂν βέβαια ἔχουν καλὴ διάθεση. Κάποια στιγμὴ θὰ μιλήσει ἡ συνείδηση. Θὰ μιλήσει καὶ ὁ οὐρανὸς γενικὰ καὶ ἀτομικά. Πάντως σὲ πολλὲς περιπτώσεις τὰ ἱερὰ ἐξομολογητήρια πλημμυρίζουν στὰ δάκρυα τῶν μετανοημένων ἁμαρτωλῶν. Καὶ τῶν μετανοημένων ὁμοφυλοφίλων. “Τὸ ποτάμι θὰ βρεῖ ἀργὰ ἢ γρήγορα τὴν κοίτη ποὺ ξέρει ἀπὸ παλιά”.

“ΕΛΑΤΤΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΦΥΛΕΣ ΟΙ ΑΜΑΡΤΙΕΣ, Η ΕΥΣΕΒΕΙΑ ΟΜΩΣ ΥΨΩΝΕΙ ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ”

.               λέγει ἡ Ἁγία Γραφή. Σκέφτηκε κάποιος τὴ σκοπιμότητα τοῦ συμφώνου συμβίωσης σὲ βάθος; Ἔχουν μείνει οἱ περισσότεροι στὸν ἀποτροπιασμὸ ἀπὸ τὴ νομιμοποίηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ τὴν προσπάθεια μειώσεως τῆς πατροπαράδοτης οἰκογένειας. Καὶ δίκιο ἔχουν. Μπορεῖ ὅμως νὰ ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο παράπλευρο. Παράπλευρη καὶ παράλληλη ἀπώλεια. Γιὰ παράδειγμα στὴν Ἀλβανία ὁ Ἐμβὲρ Χότζα γιὰ νὰ ἀποδυναμώσει τὸ Ἑλληνικὸ στοιχεῖο στὴ Β. Ἤπειρο, ὄχι μόνο ἄλλαξε τὰ ὀνόματα τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, καὶ τῶν ἄλλων, ἀλλὰ καὶ ἀνακάτεψε τοὺς πληθυσμούς, βόρειους καὶ νότιους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παντρεύονται μέχρι σήμερα χριστιανοὶ μὲ μουσουλμάνους. Αὐτὸ ὅμως ἀπαγορεύεται ἀπὸ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν μπορεῖ δηλαδὴ ἕνα μέλος τῆς Ἐκκλησίας νὰ παντρευτεῖ ἕναν ἀλλόθρησκο καὶ ἀβάπτιστο. Τότε λοιπὸν ἐκεῖ στὴν Ἀλβανία εἶχαν τὸ Δημαρχεῖο καὶ τὸν δικό τους πολιτικὸ – ἄθρησκο γάμο καὶ ἔλυναν τὸ θέμα. Σήμερα ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, θὰ ἔχουμε τὸ Σύμφωνο Συμβίωσης καὶ ἐλεύθερα θὰ συνδέονται οἱ εἰσερχόμενοι ἀπὸ στεριὰ καὶ θάλασσα μουσουλμάνοι αὐριανοὶ πολίτες μὲ τοὺς δημογραφικὰ γηρασμένους αὐτόχθονες. Ἔτσι ἡ νομιμοποίηση τῶν προσφύγων καὶ μεταναστῶν, μὲ ἰσοδύναμα δικαιώματα πλέον μὲ τὴ γνωστή μας οἰκογένεια καὶ ἡ ἀλλοτρίωση τῆς δημογραφικῆς σύνθεσης τῆς Ἑλλάδος θὰ εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ σίγουρο.

ΤΑ ΦΙΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

.           «Ἰησοῦς δὲ εἶπεν αὐτῷ· Ἰούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως;» (Λουκ. κβ΄ 48). Ὁ Χριστὸς στὴν πιὸ κρίσιμη στιγμὴ τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου ἀπευθύνεται στὸν μαθητή του, ποὺ τὸν προδίδει φανερὰ ἐκείνη τὴν ὥρα μπροστὰ σὲ ὅλους, καὶ τὸν ρωτᾶ μὲ ἀπορία: πῶς χρησιμοποιεῖ τὸ σημάδι τῆς αἰώνιας ἀγάπης καὶ ἀλήθειας, τὸ φίλημα, γιὰ νὰ προδώσει τὸν δάσκαλό του, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔγινε καὶ υἱὸς ἀνθρώπου… Γιατί τέτοιο κατάντημα; Γιὰ τριάκοντα ἀργύρια;;!!
.             πὸ τότε, ἀπὸ τὴ νύχτα τῆς Μ. Πέμπτης, πολλὰ φιλήματα προδοσίας εἶδε ὁ κόσμος…Φιλήματα ἀνορθόδοξης σχέσης καὶ μὴ θεάρεστης ἀγάπης… Φιλήματα συμφέροντος, φόβου, διπλωματίας, παραπλάνησης, φιλήματα μ αρετικούς, μ χθρούς τῆς πατρίδας, πρόστυχα κα ασχρά, γεμάτα πίδειξη κα προσποίηση…
.         Κι ὅλα αὐτὰ γιατί; Νά! Κάτι νὰ κερδίσουμε, κάτι νὰ ἀποφύγουμε, κάτι νὰ δείξουμε, κάποιους νὰ προκαλέσουμε.
.         Αὐτὲς τὶς μέρες εἴδαμε κάποια σχετικὰ φαινόμενα… Ἔξω ἀπὸ τὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἀθηνῶν, μέσα στὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, στὰ θεωρεῖα, ἀλλὰ καὶ ἄλλες φορὲς ἀλλοῦ.
.           Ἀλήθεια ὅλα αὐτὰ τὰ φιλήματα ὑπηρετοῦν τὸν Θεό, τὴν ἀλήθεια, τὴν ἀγάπη, ὅπως μᾶς τὶς δίδαξε ὁ Κύριος. Προέρχονται ἀπὸ τὸν Εὐαγγελικὸ Νόμο; Ἐμπνέονται ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τιμοῦν τὴν Ἱερωσύνη ἄνθρωποι ντυμένοι μὲ ράσα; Μᾶς διδάσκουν καὶ μᾶς ὁδηγοῦν στὴ γνήσια καὶ ἁγνὴ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων, γιὰ τὴν ὁποία μαρτύρησε ὁ Χριστὸς πάνω στὸ Σταυρό;
.               Ἀλήθεια, θὰ ἄξιζε νὰ ἀφουγκραζόμασταν κάποτε ὄχι τόσο τὰ πρόστιμα τῶν Βρυξελλῶν, γιατί ἀργήσαμε τὸ Σύμφωνο Συμβίωσης, ἀλλὰ τὴ φωνὴ τοῦ Ἰησοῦ, τὸ κοινὸ αἴσθημα καὶ τὴ λαϊκὴ ἐτυμηγορία.

,

Σχολιάστε

ΑΝΟΧΗ, ΑΓΑΠΗ καὶ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ – Γ´«Ὅσοι μποροῦν νὰ ἐμποδίσουν τὸ κακὸ καὶ δὲν τὸ ἐμποδίζουν, ἀλλὰ παραβλέπουν, σιωποῦν καὶ κοιμοῦνται…!»

Νικηφόρου Θεοτόκη,
Ἀρχιεπισκόπου Ἀστραχὰν καὶ Σταυρουπόλεως
ἀπόσπασμα ὁμιλίας
στὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς εἰκοστῆς πέμπτης Κυριακῆς
(Ἐφεσ. δ´ 1-7)
Γ´
Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤ. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

Μέρος Α´: ΑΝΟΧΗ, ΑΓΑΠΗ καὶ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ – Α´
Μέρος Β´: ΑΝΟΧΗ, ΑΓΑΠΗ καὶ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ – Β´

.               Γνωστὰ καὶ φανερὰ εἰσι τὰ πολλὰ καὶ μεγάλα ἁμαρτήματα τὰ ἐκ τῆς ἀδιαφορίας προερχόμενα καὶ ὅμως τινὲς νομίζουσιν, ὅτι ἡ ἀδιαφορία οὐκ ἔστιν ἁμαρτία, ἐπειδὴ οὐδὲ ἐντολή, οὐδὲ νόμος αὐτὴν ἐμποδίζει. «Μάταιοι οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, ψευδεῖς οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν ζυγοῖς». Καὶ τί ἄλλο ἐστὶν ἡ ἀδιαφορία, εἰμὴ παντελὴς ἀθέτησις τῆς δευτέρας ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, ἤγουν τῆς τοῦ πλησίον ἀγάπης; Τίς ἐστιν ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος, ὅστις ἀγαπᾶ τὸν πλησίον αὐτοῦ ὡς ἑαυτόν, ἔπειτα βλέπων αὐτὸν δυστυχοῦντα ἢ δυστυχίαν κοσμικήν, ἢ συμφορὰν ψυχικήν, καὶ δυνάμενος βοηθῆσαι αὐτῷ, διαμένει ἀκίνητος καὶ ἀναίσθητος, παραβλέπων τὴν τούτου ἀπώλειαν; Ἀνοίξατε τὴν θείαν γραφήν, καὶ ἴδετε ἐκεῖ τὴν δικαιοτάτην κρίσιν τοῦ Θεοῦ κατὰ τῶν ἀδιαφορούντων. Ὁ Ἡλὶ ὁ ἱερεὺς μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ εὐλαβείας ἐπλήρωσε τὸ ἱερατικὸν αὐτοῦ ἐπάγγελμα, καὶ μετὰ πάσης δικαιοσύνης ἔκρινε τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ· ὅμως οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, ὁ Ὀφνί, καὶ Φινεές, κατεφρόνουν τὸν Θεόν, ἁρπάζοντας βιαίως, πρὶν ἢ προσενεχθῇ ἡ θυσία, τὰ ἐκλεκτότερα μέρα τοῦ κρέατος τῶν ζώων, τῶν θυσιαζομένων τῷ Θεῷ. Ὁ δὲ Ἡλὶ ταῦτα ἀκούων, οὐδὲ ὡς προεστὼς τῶν ἱερέων ἐνεπόδισε τὴν ἀνομίαν, οὐδὲ ὡς κριτὴς τοῦ λαοῦ ἐπαίδευσε τοὺς ἀνομοῦντας, οὐδὲ ὡς πατὴρ διώρθωσε τοὺς ἁμαρτάνοντας υἱοὺς αὑτοῦ· εἴτε δὲ ὑπὸ τῆς ἀμελείας νικώμενος, εἴτε ὑπὸ τῆς πατρικῆς ἀγάπης τυφλούμενος, τοῦτο μόνο ἔλεγε πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ. «Μὴ τέκνα, ὅτι οὐκ ἀγαθὴ ἡ ἀκοή, ἣν ἐγὼ ἀκούω· μὴ ποιεῖτε οὕτως, ὅτι οὐκ ἀγαθαὶ αἱ ἀκοαὶ ἃς ἐγὼ ἀκούω τοῦ μὴ δουλεύειν λαὸν Θεῷ». Ἀκούσατε δὲ τὴν περὶ τούτου δικαιοτάτην τοῦ Θεοῦ ἀπόφασιν· πρῶτον μὲν ἐλέγχει ὁ Θεὸς τὸν Ἡλί, ὥσπερ ἄν εἰ αὐτὸς ἔπραττε ταύτην τὴν ἁμαρτίαν· «Ἵνα τί, εἶπε πρὸς αὐτόν, ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸ θυμίαμά μου ἀναιδεῖ ὀφθαλμῷ, καὶ ἐδόξασας τοὺς υἱοὺς ὑπὲρ ἐμὲ εὐλογεῖσθαι ἀπαρχῆς πάσης θυσίας τοῦ Ἰσραὴλ ἔμπροσθέν μου;» Ἔπειτα ἐφανέρωσεν εἰς αὐτὸν τὴν τιμωρίαν, δι’ ἧς ἔμελλεν αὐτὸν παιδεῦσαι. «Καὶ τοῦτό σοι, εἶπε, τὸ σημεῖον, ὃ ἥξει ἐπὶ τοὺς δύω υἱούς σου, Ὀφνὶ καὶ Φινεές, ἐν μιᾷ ἡμέρα ἀποθανοῦνται ἀμφότεροι»· τοῦτο δὲ καὶ ἐγένετο, διότι εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἐφονεύθησαν οἱ δύω υἱοὶ αὐτοῦ ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων· τοῦτο δὲ ἀκούσας ὁ γέρων Ἡλί, ἔπεσεν ἀπὸ τοῦ δίφρου ἐν ᾧ ἐκάθητο, καὶ συντρίψας τὸ νῶτον αὐτοῦ, ἀπέθανε. «Καὶ ἔπεσεν ἀπὸ τοῦ δίφρου ὀπισθίως ἐχόμενος τῆς πύλης, καὶ συνετρίβη ὁ νῶτος αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανεν, ὅτι πρεσβύτης ὁ ἄνθρωπος καὶ βαρύς, καὶ αὐτὸς ἔκρινε τὸν Ἰσραὴλ εἴκοσι ἔτη».
.         Παράδειγμα τοῦτο φοβερόν· ἐκ τούτου καθεὶς βλέπει, ὅτι, ὅστις ἔχει μὲν δικαίωμα καὶ ἐξουσίαν πρὸς τὸ ἐμποδίσαι τοὺς ἁμαρτάνοντας, αὐτὸς δὲ οὐκ ἀγωνίζεται παντὶ τρόπῳ, ἵνα στήσῃ τῆς ἀνομίας τὸ ῥεῦμα, κἂν ἔχῃ πίστιν, κἂν ἔχῃ ἀρετήν, κἂν ἐκπληροῖ θεοπρεπῶς τὸ ἐπάγγελμα αὑτοῦ, ἐλέγχεται ὅμως ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ παιδεύεται, ὡς καὶ αὐτοὶ οἱ ἁμαρτάνοντες. Προεστῶτες ἐκκλησιαστικοί, βασιλεῖς τῆς γῆς, ἄρχοντες κοσμικοί, οἰκοδεσπόται, πατέρες, μητέρες, ἄνθρωποι πάντες, ὅσοι δύνασθε ἐμποδίσαι τὸ κακόν, καὶ οὐκ ἐμποδίζετε αὐτό, ἀλλὰ παραβλέπετε, καὶ σιωπᾶτε, καὶ κοιμᾶσθε, μνημονεύετε διὰ παντὸς τὸ φοβερώτατον τοῦ Ἡλὶ παράδειγμα· βαστάζετε τῶν ἀδυνάτων τὰ ἀσθενήματα, ἐπειδὴ τοῦτό ἐστι ἀπαραίτητον, ἐπειδὴ τοῦτό ἐστιν ὠφέλιμον καὶ σωτήριον· Ὀφείλομεν ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν»· πλὴν βαστάζετε αὐτά, οὐχ ἵνα ἀρέσητε ἑαυτοῖς, ἀλλ’ ἵνα ὠφελήσητε τοὺς ἀδυνάτους· «Ὀφείλομεν ἡμεῖς οἱ δυνατοὶ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν, καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν· ἕκαστος γὰρ ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν».

, , ,

Σχολιάστε

ΑΝΟΧΗ, ΑΓΑΠΗ καὶ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ – Β´

Νικηφόρου Θεοτόκη,
Ἀρχιεπισκόπου Ἀστραχὰν καὶ Σταυρουπόλεως
ἀπόσπασμα ὁμιλίας
στὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς εἰκοστῆς πέμπτης Κυριακῆς
(Ἐφεσ. δ´ 1-7)

Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤ. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

Μέρος Α´: ΑΝΟΧΗ, ΑΓΑΠΗ καὶ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ – Α´

.               Ἡ ἀδιαφορία ἄλλοτε μὲν γεννᾶται ἐκ τῆς ἀμελείας, ἄλλοτε δὲ ἐκ τῆς φιλαυτίας· ἄλλοτε μὲν γεννῶσιν αὐτὴν οἱ κοσμικοὶ στοχασμοί, ἄλλοτε δὲ ἡ σαρκικὴ ἀγάπη· βλέπω τὸν ἀδελφόν μου ἁμαρτάνοντα, ἔχω δὲ καὶ δύναμιν καὶ δικαίωμα, ἵνα νουθετήσω αὐτόν, ἀλλ’ ἡ ἀμέλεια κλείει τὸ στόμα μου, καὶ ἁρπάζει τὴν νουθεσίαν ἀπὸ τῆς γλώσσης μου· βλέπω τὸν ἀδελφόν μου ἁμαρτάνοντα, ἔχω δὲ καὶ δύναμιν καὶ δικαίωμα, ἵνα ἐλέγξω αὐτόν, ἀλλ’ ἡ φιλαυτία βάλλει θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου, πείθουσά με, ὅτι ἐκεῖνος ἐλεγχθείς, προξενεῖ μοι πολλὴν ταραχὴν καὶ ἐνόχλησιν· βλέπω τὸν ἀδελφόν μου ἁμαρτάνοντα, καὶ ἔχω δικαίωμα καὶ ἐξουσίαν, ἵνα ἐμποδίσω αὐτόν, ἀλλ’ ἔρχονται οἱ πολιτικοὶ στοχασμοί, λέγοντες, μὴ ποιήσῃς τοῦτο, διότι παροργίζεται, καὶ γίνεται ἐχθρὸς ἀντὶ φίλου· ἢ ἔρχεται ἡ σαρκικὴ ἀγάπη, λέγουσα, μὴ ἐμποδίσῃς αὐτόν, διότι προξενεῖς εἰς αὐτὸν πικρίαν καὶ θλῖψιν· ταῦτα δὲ κρατοῦσι δεδεμένας τὰς χεῖράς μου, καὶ ὡς τυφλὸς καὶ κωφὸς καὶ ἀναίσθητος οὐδὲ βλέπω, οὐδὲ ἀκούω, οὐδὲ αἰσθάνομαι, πόσα κακὰ προέρχονται ἐκ τῆς ἀδιαφορίας μου.
.               Τίς δὲ δύναται παραστῆσαι, ὁποῖα καὶ πόσα ἁμαρτήματα προξενεῖ ἡ ἀδιαφορία; Ὅταν οἱ προεστῶτες τῆς ἐκκλησίας, οἱ ἔχοντες ἀποστολικὴν ἐντολήν, ἵνα τιμῶσι μὲν τοὺς τῶν καλῶν ἔργων προστάτας, καὶ μάλιστα τοὺς κοπιῶντας «Ἐν λόγῳ καὶ διδασκαλίᾳ»· ἐλέγχωσι δὲ τοὺς ἁμαρτάνοντας, καὶ ἐπιφέρωσι τὰ ἐπιτίμια, καὶ παρακαλῶσιν αὐτοὺς «Ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ», ὡς μὲν ἀναίσθητοι οὐδεμίαν τιμὴν προσφέρωσιν εἰς τοὺς ἐναρέτους ἀνθρώπους· ὡς δὲ ἄλαλοι οὐδέποτε οὐδὲ ἐλέγχωσιν, οὐδὲ νουθετῶσι τοὺς ποιοῦντας τὰ ἔργα τῆς ἁμαρτίας· πόσον ἀμελεῖται τότε ἡ ἀρετή, πόσον πολυπλασιάζεται ἡ ἁμαρτία, ὅταν ὁ λύκος, ἤγουν ὁ ἄπιστος, ἢ ὁ αἱρετικός, ἢ ὁ κεχωρισμένος τῆς ἐκκλησίας, εἰσέρχηται εἰς τὴν αὐλὴν τῶν λογικῶν προβάτων, οἱ δὲ ποιμένες οὐδὲ τὰ πρόβατα ἐπιστηρίζωσιν εἰς τὴν εὐσέβειαν, οὐδὲ τοῦ λύκου τὰς ἐπιβουλὰς ἐμποδίζωσιν, ἀλλὰ μετὰ τῆς αὐτῆς ἀδιαφορίας βλέπωσι καὶ τὸν λύκον καὶ τὰ πρόβατα· πόσα πρόβατα τότε ἁρπάζονται, πόσα σκορπίζονται, πόση φθορὰ καὶ ἀπώλεια γίνεται εἰς τὰς τῶν πιστευόντων ψυχάς; Ὅταν τοῦ Θεοῦ οἱ διάκονοι, ἤγουν οἱ βασιλεῖς, καὶ οἱ ἄρχοντες, καὶ ἐξουσιασταί, οὐκ ὀργίζωνται ἐναντίον εἰς τοὺς πράττοντας τῆς ἀνομίας τὰ ἔργα, ἀλλὰ φορῶσι τὴν μάχαιραν ἀργὴν καὶ ματαίαν, καὶ μετὰ τοῦ αὐτοῦ ἱλαροῦ ὄμματος βλέπωσι καὶ τοὺς ἀγαθοὺς καὶ τοὺς πονηρούς· τότε φεύγει τῆς ἁμαρτίας ὁ φόβος, φεύγει ἡ ἐντροπὴ καὶ ἡ συστολή, ἀναισχυντοῦσιν οἱ ἄνομοι, θριαμβεύει ἡ ἁμαρτία, ὑπερπληθύνονται πάντα τὰ κακά· ὅταν οἱ γονεῖς οὐδόλως φροντίζωσι περὶ τῆς διορθώσεως τῶν ἁμαρτημάτων τῶν ἰδίων τέκνων, πόσον αὐξάνει τότε ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῷ ἡ ἀνομία, καὶ ἡ ἁμαρτία, καὶ ἡ διαφθορά;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

, , ,

Σχολιάστε