Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ἀγάπη

ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΖΩΗΣ κατὰ τὸν ἅγιο Πορφύριο

 

«Τὸ θεµέλιο τῆς πνευµατικῆς ζωῆς
κατὰ τὸν ἅγιο Πορφύριο»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
«Ἀπὸ τὸ Σηµειωµατάριο ἑνὸς Ὑποτακτικοῦ»,
τ. Α´, ἐκδ. «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος»,
Μήλεσι 2016

– Τί κατάλαβα τόσα χρόνια κοντὰ στὸν Γέρoντα Πορφύριο; Κατάλαβα ὅτι ἡ ἀληθινὴ χριστιανικὴ ζωὴ ξεπερνάει τὴν διανοητικὴ κατανόηση τῶν ἀληθειῶν τῆς πίστεως δηλαδὴ τὴν διανoητικὴ γνώση, ξεπερνάει τὴν ἐφαρµογὴ τόσον τῶν νοµικῶν κανόνων, δηλαδὴ τὸ τυπικό, ὅσον καὶ τῶν ἠθικῶν ἐπιταγῶν, δηλαδὴ τὴν ἠθικὴ συµπεριφορά, καὶ ἀπαιτεῖ τὴν τήρηση τῆς πρώτης καὶ µεγάλης ἐντολῆς: «Ἀγαπήσεις Κύριoν τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου» καὶ ἀσφαλῶς καὶ τὴν δευτέρα: «καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». Ὅλη µάλιστα αὐτὴ ἡ ἀγάπη πρέπει νὰ ἀναπτύσσεται µέσα στὸ τρίπτυχο “ἀνιδιοτέλεια, ἑνότητα καὶ ταπείνωσις”.
.                Εἶναι χρήσιµη ἡ γνώση, εἶναι ὠφέλιµη ἡ τήρηση τῶν τύπων, εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἠθικὴ ζωή, ἀλλὰ µόνα τους ὅλα αὐτὰ δὲν ἀρκοῦν. Χρειάζεται ἡ ἀγάπη, ἡ ὁποία φέρει σὲ προσωπικὴ κοινωνία τὸν πιστὸ µὲ τὸν Χριστὸ καὶ ἔτσι ὁ πιστὸς λούζεται στὴν αἰσθητὴ χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ ἀλλοιώνεται, γίνεται χαριτωµένος καὶ ἀκτινοβολεῖ τὴν χάρη ποὺ δέχεται.

Καὶ τί εἶναι ἡ ἀνιδιοτέλεια;
.              Εἶπε ὁ Γέροντας µία Μεγάλη Παρασκευὴ µετὰ τὴν ἀκολουθία τοῦ Ἑπιταφίου: «Θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν Θεὸ νὰ βάλει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους στὸν Παράδεισo καὶ ἐµένα στὴν Κόλαση. Εἶναι πολὺ ἐφάµαρτο αὐτό;»
Ἔγραψε στὴν πνευµατική του διαθήκη:
– Τώρα ποὺ θὰ πάω στὸν οὐρανὸ ἔχω τὸ συναίσθηµα ὅτι ὁ Θεὸς θὰ µοῦ πεῖ: «Τί θέλεις ἐσὺ ἐδῶ;». Ἐγὼ ἔχω ἕνα νὰ τοῦ πῶ: Δὲν εἶµαι ἄξιος, Κύριε, γιὰ ἐδῶ, ἀλλὰ ὅ,τι θέλει ἡ ἀγάπη σoυ ἂς κάνει γιὰ µένα». Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα δὲν ξέρω τί θὰ γίνει. Ἐπιθυµῶ ὄµως νὰ ἐνεργήσει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Καὶ τί εἶναι ἑνότητα;
.              Μία βραδιὰ ποὺ τὴν φώτιζαν µόνο τ᾽ ἀστέρια στὸν οὐρανὸ ἐπιστρέφαµε µὲ τὰ πόδια ἀπὸ τὸ Καλλίσια τῆς Πεντέλης στὴν Πεντέλη καὶ µοῦ ἔλεγε κατὰ τὴν διαδροµὴ µέσα στὸ δάσος: «Τὸ µυστικὸ τῆς πνευµατικῆς ζωῆς εἶναι ἡ ἑνότητα. Πρέπει νὰ αἰσθανόµαστε ἐνωµένοι µἐ ὅλους, φίλους καὶ ἐχθρούς». Εἶπε πολλά. Ἀλλὰ τί µποροῦσε νὰ καταλάβει ἕνας ποὺ εἶχε µάθει νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν προσωπική του σωτηρία;
.              Ὁ Σεβασµιώτατος Χανίων κ. Eiρηναῖoς εἶπε κάποτε σὲ µία ραδιoφωνικὴ ἐκποµπή: Νὰ µερικὰ ἀπὸ ὅσα σηµείωσα ἀπὸ ὅσα ἄκουσα ἀπὸ τὸ στόµα του (τοῦ Γέρ. Πορφυρίου): «Δὲν µπορεῖς νὰ σωθεῖς µόνος σου, ἂν δὲν σωθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι. Εἶναι λάθος γιὰ ὁποιονδήποτε νὰ προσεύχεται γιὰ τὸν ἑαυτό του, νὰ σωθεῖ ὁ ἴδιος. Τοὺς ἄλλους πρέπει νὰ ἀγαπᾶµε, τὸν κόσµο, νὰ µὴ χαθεῖ κανείς. Αὐτὸ ἔχει ἀξία».
.             Ὁ Γέρων Πορφύριος θεωροῦσε τὴν ἑνότητά µας µὲ ὅλους κεντρικὸ θέµα τῆς χριστιανικῆς µας ἀντιλήψεως καὶ ζωῆς. Moίραζε στοὺς ἐπισκέπτες του ἀποσπάσµατα ἀπὸ ἕνα λόγο τοῦ ἁγίου Συµεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου: «Ὅλους τοὺς πιστοὺς ὀφείλoυµε νὰ τοὺς βλέπουµε σὰν ἕνα…»

Καὶ τί εἶναι ταπείνωσις;
.             Δύσκoλo νὰ τὸ καταλάβει ὅποιος δὲν τὴν ἔχει. Ἡ ταπείνωσις εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ. Δὲν ἀποκτᾶται µόνο µὲ ἀνθρώπινη προσπάθεια, ἀλλὰ καὶ δὲν δωρίζεται χωρὶς προϋποθέσεις, οἱ ὁποῖες πάλι εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ποτὲ δὲν µπορεῖ ὁ ταπεινὸς νὰ καυχηθεῖ ὅτι ἔγινε ταπεινὸς µὲ τὴν προσπάθειά του.
.                Θὰ µπορούσαµε νὰ ποῦµε, κάνοντας διανοητικοὺς ἀκροβατισµούς, ὅτι ἡ ταπείνωση προϋποθέτει τὸ γνῶθι σαυτόν. Ὄχι ὅµως τὴν γνώση τῶν δυνατοτήτων µας, ἀλλὰ τὴν γνώση τῶν ἀσθενειῶν µας, τὴν γνώση τῆς ἀσθενείας µας. Χωρὶς τὴν ζωογόνο δύναµη τοῦ Θεοῦ ὁ ἀνθρωπoς, ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ οὕτως ἐξανθήσει». «Χωρὶς ἐµοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Ὅλα ὅσα γίνονται «δι᾽ ἡµῶν» εἶναι ἔργα τοῦ Θεοῦ, «Τί ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες; Εἰ δὲ ἔλαβες, τί καυχᾶσαι ὡς µὴ λαβών;».
.              Ὅσο πλησιάζεις πρὸς τὸ φῶς, τόσο περισσότερο αἰσθάνεσαι τὴν σκοτεινότητά σου. Μακριὰ ἀπ᾽ τὸν ἥλιο νοµίζεις πὼς ἐκπέµπεις φῶς, κρατώντας ἕνα κεράκι. Κοντὰ στὸν ἥλιο συγκρίνεσαι µὲ αὐτὸν καὶ διαπιστώνεις ὅτι εἶσαι σκοτάδι.
.              Λογικὰ ἡ ταπείνωσις εἶναι αἴσθησις τῆς διαφoρᾶς µεταξὺ τοῦ ἀπολύτου φωτός, ποὺ εἶναι ὁ Θεός, ποὺ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόµενον εἰς τὸν κόσµον, καὶ τοῦ σκότους στὸ ὁποῖον θὰ εὑρίσκετο ὁ ἄνθρωπoς, ἐὰν δὲν τὸν ἐφώτιζε ὁ Θεός.
.           Καὶ ὅµως αὐτὸς ὁ ἀσθενὴς ἄνθρωπoς τολµᾶ νὰ πεῖ «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναµοῦντι µε Χριστῷ». Μπορεῖ µὲ τὴν δύναµη τοῦ Θεοῦ νὰ λέγει «στήτω ὁ ἥλιος κατὰ Γαβαὼν καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγα Αἰλών» (Ἰησ. Ναυῆ ι´12) καὶ νὰ σταµατάει τὴν κίνηση τῶν oὐρανίων σωµάτων, τὴν κίνηση τῆς γῆς γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιο. Ὥστε ταπείνωσις δὲν εἶναι ἡ ἀδυναµία, ἀλλὰ ἡ γνῶσις ὅτι ἡ δύναµις ἀνήκει στὸν Θεὸ καὶ χαρίζεται στὸν ἄνθρωπo.

 

 

 

Advertisements

, , , ,

Σχολιάστε

«ΟΠΟΤΕ Η ΝΥΜΦΗ ΓΥΡΙΣΕΙ, Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΗ»

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ νέο βιβλίο
τοῦ Δημ. Μαυρόπουλου:
«Σχόλια στὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο»
κδ. «Δόμος», Ἀθῆναι 2017,
σελ. 116-117
Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιαν. Βιβλιογρ.»

[…] Νὰ τὸ πῶ μὲ ἕναν διαφορετικὸ λόγο χρησιμοποιώντας αὐτὸ ποὺ λέει ὁ ἅγιος Μάξιμος: ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ δικαίωση, τί θὰ προκύψει ἀπὸ τὴν ἐσχάτη Κρίση; Αὐτὸ ποὺ θὰ προκύψει εἶναι ὅτι θὰ ἀναγνωρίσουμε τὸ πρόσωπο τοῦ Νυμφίου. Ἂν τὸ ἀναγνωρίσουμε, εἴμαστε μὲ τὸν Νυμφίο, ἂν δὲν τὸ ἀναγνωρίσουμε, ὁ Νυμφίος γίνεται πηγὴ βασάνου, ἡ παρουσία του γίνεται πηγὴ βασάνου. Αὐτὸ μᾶς λέει καὶ τὸ συναξάρι τῆς Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω: τρυφὴν μὲν καὶ βασιλείαν οὐρανῶν εἶναι, τὴν μετὰ Θεοῦ τῶν ἁγίων συνδιαγωγήν, βάσανον δὲ τὸν ἀπὸ Θεοῦ μακρυσμόν. Ἄραγε θὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε; Θὰ προετοιμάσουμε τὴ ζωή μας, ὥστε νὰ ἀναγνωρίσουμε ὡς ἔκπληξη τὴν παρουσία τοῦ Νυμφίου;
.               Ποιά προετοιμασία κάνει ὁ ἄνθρωπος γιὰ νὰ γνωρίσει τὸ πρόσωπο τοῦ Νυμφίου, γιὰ νὰ παραδοθεῖ σὲ αὐτόν; Θὰ πῶ ἕνα παράδειγμα, ἐνδεχομένως ἀφελές, ἐὰν ἔχω παγιδευτεῖ στὴν ἀντίληψη ἑνὸς τιμωροῦ Θεοῦ, ὀργισμένου Θεοῦ, δικαιοκρίτη– ὅπως τὸν λένε– Θεοῦ, ἀλλὰ μὲ δικανικὸ περιεχόμενο, ὁ ὁποῖος, γιὰ νὰ ἐπιβάλει κοσμικὴ τάξη καὶ ἁρμονία, βραβεύει τὸν δίκαιο καὶ τιμωρεῖ τὸν ἄδικο, κινδυνεύω νὰ μὴν ἀναγνωρίσω τὸ πρόσωπο ἑνὸς ἐλεήμονα Νυμφίου. Δὲν θὰ ἀποδεχτῶ αὐτὴν τὴν ἐλεήμονα καρδία, ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτουν καὶ οἱ Προφῆτες καὶ τὰ Εὐαγγέλια καὶ οἱ Πατέρες. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι τιμωρός, ἀλλὰ ἔλεος καὶ ἀγάπη.
.               Ἂν χτίσω τὴ ζωή μου μὲ μία ἀντίληψη ἑνὸς τέτοιου Θεοῦ, δὲν θὰ ἀναγνωρίσω τὸ πρόσωπό του, καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ κόλασή μου· αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ βασανισμός μου, νὰ μὴν ἀναγνωρίσω τὸν ἐλεήμονα Κύριο. Σὲ ὅλες τὶς ἀποκαλύψεις τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅποτε ἀποκαλύφθηκε ὁ Θεὸς καὶ εἶπε: «ἐδῶ εἶμαι», πάντα προσέθετε: Κύριος πολυέλεος καὶ πολυεύσπλαγχνος καὶ ἀληθινός. Σχεδὸν ἀμνήμων γιὰ τὰ ἁμαρτήματα, ξεχνάει τὶς ἁμαρτίες μας συνεχῶς. Ἕνα νυμφίο ποὺ λαχταράει τὴν νύμφη, ὁ Μέγας Βασίλειος τὸν ὀνομάζει «μανικὸ ἐραστή», δηλαδὴ τρελαμένο γιὰ τὴν νύμφη. Φεύγει ἡ νύμφη; πάει μὲ ἄλλους ἄνδρες; Γίνεται εἰδωλολάτρισσα μὲ τὸν ἕναν, μὲ τὸν ἄλλον; Αὐτὸς παραμένει μὲ τὴ λαχτάρα τῆς νύμφης καὶ ὅποτε ἡ νύμφη γυρίσει, ἀγκαλιὰ εἶναι ἀνοιχτή, χωρὶς κρίση.

, , , , , , ,

Σχολιάστε

ΑΓΑΠΗ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΕΚΠΟΡΘΗΣΗ (Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκη)

Ἀγάπη, ὄχι ἐκμετάλλευσις

τοῦ Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκη

.              Εὐκαιρία καί γιά τά δύο, καί γιά ἐξάσκησι ἀγάπης καί γιά ἄγρια ἐκμετάλλευσι. Ἡ παρουσία τόσων μεταναστῶν καί προσφύγων στήν πατρίδα μας, προκαλεῖ πολλά προβλήματα. Πονεμένοι καί ταλαιπωρημένοι ὅπως εἶναι, ἀποτελοῦν γιά ὅλους πρόκλησι ἀγάπης. Ἡ Ἐκκλησία ὠργανωμένα προσπαθεῖ νά δίνη τό «παρών». Συντρέχει στό πλῆθος τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀλλοδαπῶν, πού συνωστίζονται στούς λεγομένους τόπους ὑποδοχῆς (hot spots). Καί οἱ πιστοί χριστιανοί, μεμονωμένα ἤ καί ὠργανωμένα ἀπό ἐθελοντικές προσπάθειες ἤ άπό τόν Ἐρυθρό Σταυρό καί Μ.Κ.Ο., συγκεντρώνουν εἴδη πρώτης ἀνάγκης γιά τούς «ἐλαχίστους ἀδελφούς τοῦ Χριστοῦ».
.           
Δέν λείπουν ὅμως καί τά κρούσματα ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἀνθρωπίνου δράματος. Ὁ πόθος γιά μιά καλύτερη ζωή συναντᾶ τούς λαθρεμπόρους, πού γιά νά τούς μεταφέρουν στά ἑλληνικά νησιά, τούς παίρνουν δύο ἤ τρεῖς χιλιάδες εὐρώ καί ὅ,τι πολύτιμο ἔχουν μαζί τους. Ἐδώ πάλι, συναντοῦν ἄλλους, πού ἤ γιά νά τούς μεταφέρουν μέ πούλμαν στά σύνορα καί νά τούς παρατήσουν, ἤ γιά νά τούς προσφέρουν ἕνα καφέ, ζητοῦν ὑπέρογκα γιά τήν περίστασι ποσά!

  • Ὁ πόθος γίνεται πορεία πρός τό ἄγνωστο. Ὀνειρεύτηκαν μιά Εὐρώπη ἰδανικῶν καταστάσεων καί συναντοῦν ἀσφυκτική κατάστασι.

  • Μόνο ἀπό τήν Ἑλλάδα δέν ἔχουν παράπονο, ἀφοῦ οἱ Ἕλληνες κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιά περισυλλογή τους, γιά φιλοξενία τους, γιά ἰατρική περίθαλψι, γιά στοργή καί ἐλπίδα.

  • Μά οί Ἕλληνες δέν ἐπαρκοῦν. Tό πρόβλημα τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων δέν λύνεται ἀπό μιά μικρή χώρα. Οὔτε μπορεῖ ἡ Ἑλλάδα νά τούς ἀπορροφήση καί νά τούς ἀφομοιώση. Οὔτε πάντως καί αὐτοί ἔρχονται μέ σκοπό νά παραμείνουν στήν Ἑλλάδα.

  • Ἡ σκληρότητα ἄλλων (πολλῶν δυστυχῶς) κρατῶν τῆς Εὐρώπης, τείνει νά καταστήση τούς πρόσφυγες ἐγκλωβισμένους στή μικρή Ἑλλάδα καί νά μετατρέψη τήν πατρίδα μας σέ ἕνα μεγάλο κλουβί, πού πρέπει νά φιλοξενήση κάτω ἀπό ἄθλιες συνθῆκες, ὑπέρογκο πληθυσμό προσφύγων.

Ποιοί ἔχουν τήν εὐθύνη γιά τό ἀπέραντο κοινωνικό δρᾶμα καί τό ἐπικίνδυνο ἐθνικό πλῆγμα;

  • Τήν πρώτη εὐθύνη ἔχουν οἱ χῶρες, ἀπό ὅπου προέρχονται. Ὅλοι οἱ πρόσφυγες ἔχουν στόν τόπο τους καί σπίτι καί ἐργασία καί συγγενεῖς. Γιατί κάποια στιγμή ἀναγκάζονται καί ξερριζώνονται; Γιατί οἱ μεγάλες δυνάμεις δέν ἐπεμβαίνουν γιά νά ἠρεμήση ὁ τόπος τους καί νά παραμείνη καθένας εκεῖ πού γεννήθηκε;

  • Δεύτερη σέ εὐθύνη εἶναι ἡ Τουρκία. Κάποτε, μέ τήν ἀγριότητά της, ἐξώντωσε τόν ἑλληνισμό τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί ὅσοι ἐπέζησαν, ἦρθαν πρόσφυγες στήν Ἑλλάδα. Ἐκείνος ὁ ξερριζωμός ἦταν δεινός καί ἀνάγκαζε Ἕλληνες νά προσφύγουν στήν μητέρα πατρίδα.

νέα προσφυγιά, πού οὐσιαστικά ὀργανώνει ἡ Τουρκία, ἀποβλέπει στόν ἀφελληνισμό τοῦ τόπου. Ἔχουμε, δηλαδή, νέο τρόπο ἐκπορθήσεως τῆς Ἑλλάδος…

, ,

Σχολιάστε

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΨΩΜΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ; (Ἅγ. Ἀναστάσιος Σιναΐτης)

ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΛϛ´

.                Τί ἐστιν τὸ λεγόμενον ὅτι «Ἐὰν ψωμίσω τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ παραδῶ τὸ σῶμα μου ἵνα καυθήσομαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω οὐδὲν ὠφελοῦμαι;» (Τί σημαίνει αὐτὸ ποὺ λέγεται ἀπὸ τὸν Ἀπ. Παῦλο: Κι ἂν διαθέσω ὅλα τὰ ὑπάρχοντά μου γιὰ νὰ θρέψω μὲ ψωμιὰ τοὺς φτωχούς, κι ἂν παραδώσω τὸ σῶμα μου γιὰ νὰ καῶ γιὰ τὸν Χριστό, δὲν ἔχω ὅμως ἀγάπη, δὲν ὠφελοῦμαι τίποτε ἀπὸ τὶς θυσίες αὐτές); Πῶς ψωμίζει τις τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ ἐκτὸς ἀγάπης; (Πῶς μπορεῖ κάποιος νὰ ψωμίσει τὰ ὑπάρχοντά του χωρὶς ἀγάπη;)

(Σημ.: Ψωμίζω= τρέφω ἰδιοχείρως μὲ ψωμιά πλῆθος ἀνθρώπων)

ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ ΑΓ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ

Εἰσί τινες τῶν ἀνθρώπων δοκοῦντες μὲν ποιεῖν πολλὰς ἐλεημοσύνας, ὑπάρχουσι δὲ μισάδελφοι, λοίδωροι, ὑπερήφανοι, ἄδικοι, μνησίκακοι, φθονεροί. Καὶ διὰ τῶν τοιούτων παθῶν ἀνόνητος λοιπὸν γίνεται ἡ ἐλεημοσύνη αὐτῶν· ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὅτι διὰ τῶν τοιούτων παθῶν ἐσβέσθησαν αἱ λαμπάδες τῶν πέντε παρθένων, λείψασαι τοῦ τοιούτου πνευματικοῦ ἐλαίου. [P.G. 89]

Σχετ. γράφει καὶ ὁ  Ἅγ. Θεοφύλακτος Ἀχρίδος: «ἐστὶ καὶ χωρὶς ἀγάπης διδόναι, ὅταν διὰ τὴν ἀνθρωπαρέσκειαν γίνηται».
Ὁ Θεὸς δηλαδὴ δὲν θαμπώνεται ἀπὸ τὰ καλὰ ἔργα, ἀλλὰ βλέπει τὰ κίνητρα, τὰ ἐλατήρια, τὸν σκοπό. Ἂν τὸ κίνητρο δὲν εἶναι ἡ ἀγάπη, τότε ὅσο καλές, ὅσο σπουδαῖες, ὅσο ἅγιες κι ἂν φαίνονται ἐξωτερικά, στὴν οὐσία εἶναι ἀνώφελες. Ἂν εἰσχωρεῖ ἡ ὑποκρισία, ἡ αὐτοπροβολή, ἡ ἰδιοτέλεια, ἡ πολιτικὴ σκοπιμότητα, ἡ ἀνθρωπαρέσκεια ἢ ἡ νομιμοφροσύνη στὴν πολιτικὴ ὀρθότητα, τότε δὲν ὑπάρχει ὠφέλεια ἀλλὰ ἐνοχή.

Σχολιάστε

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ καὶ ΚΑΚΕΚΤΥΠΑ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ (Γέρ. Θαδδαῖος)

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Γέροντος Θαδδαίου τῆς Βιτόβνιτσα
«Οἱ λογισμοὶ καθορίζουν τὴν ζωή μας»,
ἐκδ. «Ἐν πλῷ», 2012, σελ. 13-14

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πρὸς ὑποβοήθησιν ὅσων ἔχουν ὑποσκελισθεῖ ἀπὸ τὸ κακέκτυπο καὶ χρησιμοθηρικὸ ἰδεολόγημα τῆς ὑποκριτικῆς ἀγάπης ἐν σχέσει πρὸς τὸ προσφυγικό!

.             «Πρέπει νὰ ὑπερασπιζόμαστε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, γιατί εἴμαστε ἀδέλφια –ἰδιαίτερα ὅσοι ἔχουμε τὴν ἴδια πίστη. Ὑπάρχει ἕνα τέτοιο παράδειγμα στὴν ἱστορία. Ὅταν κάποτε πῆγε μία ἐπίσημη ἀντιπροσωπεία ἀξιωματούχων ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη στοὺς Σαρακηνοὺς γιὰ νὰ διαπραγματευτοῦν τὴν εἰρήνη, οἱ Σαρακηνοὶ ἰσχυρίστηκαν ὅτι οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὑπακούουν στὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Εἶπαν: «Γιατί ἐσεῖς οἱ χριστιανοὶ παρακοῦτε τὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ, νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας καὶ ἀντ᾽ αὐτοῦ μᾶς διώκετε καὶ μᾶς σκοτώνετε;»
.           Μέλος ἐκείνης τῆς ἀντιπροσωπείας ἦταν καὶ κάποιος Κύριλλος. Αὐτὸς ἀπάντησε στοὺς Σαρακηνούς: «Ἃν σὲ ἕνα συγκεκριμένο νόμο ὑπάρχουν δύο ἐντολές, ποὺ πρέπει νὰ ἐκπληρωθοῦν, ποιός ἄνθρωπος εἶναι πιὸ δίκαιος, αὐτὸς ποὺ ἐκπληρώνει καὶ τὶς δύο ἢ ἐκεῖνος ποὺ ἐκπληρώνει μονάχα τὴν μία;» Οἱ Σαρακηνοὶ ἀπάντησαν: «Αὐτὸς ποὺ ἐκπληρώνει καὶ τὶς δύο, φυσικά». Τότε ὁ Κύριλλος εἶπε: «Ὡς μεμονωμένα ἄτομα συγχωροῦμε τοὺς ἐχθρούς μας ἀλλὰ ὡς κοινότητα θυσιάζουμε τὴν ζωή μας ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλο, διότι ὁ Κύριος εἶπε ὅτι δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀγάπη ἀπὸ τὸ νὰ θυσιάζει κάνεις τὴν ζωή του γιὰ τὸν πλησίον. Ὡς κοινότητα προστατεύουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο καὶ θυσιάζουμε τὴν ζωή μας ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλο. Ἐσεῖς ὄχι μόνο ἔχετε ὡς στόχο νὰ μᾶς ὑποδουλώσετε, ἀλλὰ ἐποφθαλμιᾶτε καὶ τὴν πνευματική μας ἐλευθερία. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ὑπερασπιζόμαστε τὸν ἑαυτό μας. Αὐτὸ συνιστᾶ δίκαιο ἀγώνα. Κι ἔπειτα ὑπάρχει ἐπίσης καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Ἰωαννικίου τοῦ Μεγάλου […]»

, ,

Σχολιάστε

ΑΓΑΠΗ καὶ ΓΑΜΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ σύμφωνα μὲ ἔρευνα τοῦ Χάρβαρντ

Τ Χάρβαρντ ψαχνε τ μυστικ τς ετυχίας π 75 χρόνια:
Ο
3 τρόποι γι ν γίνει δική μας

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Οἱ ἔρευνες ψηλαφοῦν τὴν σημασία τῆς Ἀγάπης, ποὺ φυσικὰ ἔχει χριστιανικὸ πρόσημο! Ἀργοῦν βεβαίως λίγο(!), ἀλλὰ τὸ βρίσκουν στὸ τέλος!

.                   Φιλοσοφικὲς ἀναλύσεις καὶ συμβουλὲς γιὰ τὸ πῶς μπορεῖ κάποιος νὰ γίνει εὐτυχισμένος ἔχουμε ὅλοι μας ἀκούσει πολλές. Ὅταν ὅμως γιὰ τὸ ζήτημα μιλάει ὁ Διευθυντὴς τῆς Μελέτης Ἀνάπτυξης Ἐνηλίκων τοῦ Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, τότε μᾶλλον πρέπει νὰ ἀκούσουμε μὲ προσοχή. Πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες καὶ πιὸ ὁλοκληρωμένες ἔρευνες γιὰ τὴν ἐνήλικη ζωή, ἡ ὁποία διεξήχθη ἀπὸ τὸν ψυχίατρο Ρόμπερτ Γουόλντινγκερ. Ἀντικείμενο τῆς μελέτης, ἡ ὁποία ἄρχισε τὸ 1938, ἦταν δύο ὁμάδες ἀπὸ λευκοὺς ἄνδρες. Οἱ 268 ἦταν τελειόφοιτοι τοῦ Χάρβαρντ καὶ ὑπεύθυνος γιὰ αὐτοὺς ἦταν ὁ ψυχίατρος τοῦ Χάρβαρντ, Τζὸρτζ Βάιλαντ. Οἱ 456 ἦταν ἀγόρια ἀπὸ 12 ἕως 16 ἐτῶν, τὰ ὁποῖα μεγάλωσαν στὸ ἐσωτερικό τῆς Βοστόνης καὶ ἀποτελοῦσαν μέρος τῆς «Μελέτης Γκλοῦεγκ», τῆς ὁποίας ἡγεῖτο ὁ καθηγητὴς Νομικῆς του Χάρβαρντ, Σέλντον Γκλοῦεγκ.
.                   Κάθε δύο χρόνια, οἱ ἐρευνητὲς ρωτοῦσαν τοὺς ἄνδρες γιὰ τὴ ζωή τους, σχετικὰ μὲ ζητήματα ποὺ εἶχαν νὰ κάνει μὲ τὴν κατάσταση τοῦ γάμου τους, μὲ τὸ πῶς πάει ἡ δουλειά τους καὶ ἐὰν τοὺς ἀρέσει καὶ μὲ τὴν κοινωνική τους ζωή. Παράλληλα, ἐξέταζαν τὴν φυσική τους κατάσταση μὲ διάφορα τέστ κάθε πέντε χρόνια.
.                   Αὐτὸ στὸ ὁποῖο κατέληξαν μᾶλλον δὲν μᾶς ἐκπλήσσει: Οἱ καλὲς σχέσεις μᾶς κρατᾶνε εὐτυχισμένους καὶ ὑγιεῖς.
.                   Μιλώντας στὸ TED, ὁ Ρόμπερτ Γουόλντινγκερ ἀνέλυσε τρεῖς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους μποροῦμε νὰ ἀποκτήσουμε τὴν εὐτυχία:

  1. Οἱ στενὲς σχέσεις

Οἱ ἄνδρες ποὺ εἶχαν καλὲς καὶ στενὲς σχέσεις μὲ τὴν οἰκογένεια, τοὺς φίλους καὶ τὴν κοινότητά τους, ἦταν περισσότερο εὐτυχισμένοι καὶ ὑγιεῖς σὲ σὲ σχέση μὲ τοὺς ὑπόλοιπους στὴν ὁμάδα τους. Ἐπίσης, ἔζησαν περισσότερο.

  1. Ἡ ποιότητα (καὶ ὄχι ἡ ποσότητα) τῶν σχέσεων

Τὸ νὰ εἶναι κάποιος σὲ σχέση ἢ παντρεμένος, δὲν ἀρκεῖ γιὰ νὰ τὸν κάνει εὐτυχισμένο. Τὰ παντρεμένα ζευγάρια τῆς ἔρευνας ποὺ ἔλεγαν ὅτι μάλωναν συνέχεια ἢ δὲν ἔνιωθαν τρυφερότητα μεταξύ τους ἦταν περισσότερο δυστυχισμένα ἀπὸ τοὺς ἄνδρες ποὺ δὲν ἦταν κὰν παντρεμένοι.

  1. Σταθεροὶ γάμοι, ὅπου ὁ ἕνας στηρίζει τὸν ἄλλο

.                   Οἱ καλὲς σχέσεις δὲν βοηθοῦν μόνο τὴν φυσική, ἀλλὰ καὶ τὴν πνευματική μας ὑγεία. Ὅσοι ἄνδρες τῆς ἔρευνας ἦταν παντρεμένοι καὶ δὲν εἶχαν πάρει διαζύγιο, δὲν ἦταν σὲ διάσταση ἢ δὲν εἶχαν «σοβαρὰ προβλήματα» μέχρι τὰ 50 τους, τὰ πήγαιναν καὶ καλύτερα στὰ τέστ μνήμης.
.                   Ὅπως φαίνεται, λοιπόν, οἱ καλὲς σχέσεις εἶναι ζωτικῆς σημασίας γιὰ τὴν ὑγεία μας. «Ἡ κοινωνία δίνει μεγάλη ἔμφαση στὰ χρήματα καὶ στὸ νὰ ἀφοσιωνόμαστε στὴν δουλειά μας», λέει ὁ καθηγτὴς τοῦ Χάρβαρντ. «Ἀλλά, ξανὰ καὶ ξανά, στὸ πέρασμα αὐτῶν τῶν 75 χρόνων, ἡ ἔρευνα ἔχει δείξει ὅτι καλύτερα στ ζωή τους τ πγαν σοι δωσαν μφαση στς σχέσεις, στν οκογένεια, στος φίλους, στν κοινότητα».

 

ΠΗΓΗ: huffingtonpost

 

 

, , ,

Σχολιάστε

ΟΙΚΤΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΕΛΕΓΧΟΣ

ΟΙΚΤΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΕΛΕΓΧΟΣ

Τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

“Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ”.

.                     Ποιός ὅμως ὁρίζει τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἁμαρτία; Τί εἶναι ἀγάπη; Τί εἶναι ἁμαρτία; Στὰ θέματα τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ζωῆς ἀλάθητος Νομοθέτης εἶναι ὁ Ἀληθινὸς καὶ Ζωντανὸς Θεός. Οἱ ἄνθρωποι προσπάθησαν κατὰ καιροὺς νὰ ὁριοθετήσουν τὶς ἐπιλογές τους χωρὶς τὸν Θεὸ – κατὰ τὰ θελήματα τῶν καρδιῶν τους καὶ τῶν παθῶν τους – καὶ ἔφτασαν στὴν πολυθεΐα τῶν εἰδώλων, στὴν ἀλλοίωση τῆς ζωῆς καὶ στὴν καταστροφὴ τῶν κοινωνιῶν τους. Ὁ ἀπ. Παῦλος ὁμιλεῖ καὶ λέγει ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς πλάνης οἱ ἄνθρωποι κατάντησαν σὲ μία ἀφύσικη ζωὴ μὲ τραγικὰ ἀποτελέσματα. Εἰδωλολατρία, ὁμοφυλοφιλία καὶ θυσίες παιδιῶν στὰ πυρακτωμένα χέρια ἀγαλμάτων κ.α. εἶναι ἀπὸ τὰ λίγα στοιχεῖα τῆς προχριστιανικῆς ζωῆς. Ὁ Χριστὸς καὶ τὸ Εὐαγγέλιο ὁρίζουν τὴν νέα χριστιανικὴ ζωὴ καὶ οἱ ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ μιλᾶνε γιὰ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν ἀγάπη καὶ ὄχι ὁ καθένας μας, ὅπως νομίζει ἢ θέλει…

“ΚΙ ΕΓΩ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΙΜΑΙ… ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΘΕΟ…ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ…ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ”.

.               Αὐτὸς ὅμως ὁ λόγος χωράει πολὺ νερό. Χριστιανὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Θεὸ καὶ ἔχει καὶ τηρεῖ τὶς ἐντολές Του. “Πίστις ἄνευ ἔργων νεκρά ἐστι”. Ἄλλο εἶναι κάποιος νὰ εἶναι ἁμαρτωλὸς καὶ νὰ μετανοεῖ, κι ἄλλο νὰ κάνει τὴν ἰδιοτροπία του ἰδεολογία, δικό του εὐαγγέλιο καὶ θρησκεία. Αὐτὸς δὲν εἶναι Χριστιανός, δὲν πιστεύει, δηλ. δὲν ἐμπιστεύεται καὶ δὲν ὑπακούει, ἀλλὰ ἀντινομοθετεῖ στὸν αἰώνιο Νομοθέτη, δὲν ἔχει τὴ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ, στὴν οὐσία ἀπορρίπτει τὴν θεϊκὴ ἰδιότητα, ἀποστολὴ καὶ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Ἄρα δὲν εἶναι Χριστιανός. Εἶναι δὲ πολὺ κακὸ ὄχι μόνο νὰ ἀκολουθεῖ κάποιος χριστιανὸς μία ἀφύσικη καὶ ἀντιχριστιανικὴ ζωή, νὰ μὴ μετανοεῖ, νὰ θέλει νὰ τὴ μεταδώσει, ἐπισημοποιήσει καὶ δημοσιοποιήσει, ἀλλὰ καὶ νὰ συνευδοκεῖ καὶ νὰ προσυπογράφει καὶ νὰ ψηφίζει κάτι ποὺ δὲν θέλει ὁ Θεός. Τί εἴδους χριστιανὸς εἶναι αὐτός; Ἔστω κι ἂν εἶναι βαπτισμένος… κι ἂν φοράει σταυροὺς καὶ κομποσχοίνια…

“ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΟΥΜΕ”

.                 λένε οἱ βουλευτὲς στὴν Ἐκκλησία μας καὶ μὴ παρεμβαίνετε στὸ ἔργο μας. Ἀσφαλῶς ἐλεύθεροι εἶναι οἱ βουλευτές μας στὸ ἔργο τους. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως εἶναι καὶ δική τους Μητέρα. Οἱ περισσότεροι εἶναι βαπτισμένοι. Ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ πεῖ τὸ λόγο τῆς ἀλήθειας στὰ παιδιά της. Δὲν ἐκβιάζει, ἀλλὰ καὶ δὲν ἐφησυχάζει. Ἐφ᾽ ὅσον οἱ νομοθετοῦντες δὲν ἔχουν ἀποποιηθεῖ ἐπίσημα τὴν χριστιανικὴ καὶ ὀρθόδοξη ἰδιότητα καὶ τὴ σχέση τους μὲ τὴν Ὀρθοδοξία, ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ μιλήσει σὲ ὅλους καὶ νὰ πεῖ ξεκάθαρα τί εἶναι καὶ τί δὲν εἶναι ἁμαρτία καὶ ἀντίθετο μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἡ εὐθύνη Της εἶναι ἡ ἐνημέρωση καὶ ἡ ἀναγγελία τοῦ θείου θελήματος καὶ ἡ γνωστοποίηση τῶν εὐθυνῶν τῶν βουλευτῶν. Ἐξ ἄλλου καὶ ἀβάπτιστοι νὰ ἦταν οἱ βουλευτές μας, πάλι ἡ Ἐκκλησία ἔχει λόγο, διότι νομοθετοῦν γιὰ τὸν βαπτισμένο λαό της. Πρωτίστως ὅμως ἔχει εὐθύνη νὰ μιλήσει στὸ λαὸ της καθαρὰ καὶ νὰ πεῖ τί σημαίνει τί θέλει ὁ Θεὸς καὶ τί ρίσκα ἔχει νὰ ψηφίζει ὁ λαὸς ἀθέους καὶ ἐκκλησιομάχους, εἴρωνες καὶ ἀπατεῶνες, διότι μετὰ ἀσφαλῶς θὰ περιμένει καὶ ἀνάλογα νομοσχέδια…

“ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΦΑΝΕΡΩΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ”.

.             Οὔτε καθυστέρηση οὔτε μαύρη ἀντίδραση εἶναι. Εἶναι πίστη καὶ ἄποψη, ἡ ὁποία στηρίζεται στὸ Εὐαγγέλιο, στὴν Ἱερά μας Παράδοση, στὰ συγγράμματα τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Στὴν ἐπιστήμη, στὴ λογικὴ καὶ στὴν ἀνατομία τοῦ σώματος. Τί εἶναι προοδευτικὸ καὶ τί ὄχι φαίνεται καὶ θὰ φανεῖ ἀπὸ τὸ ἀποτέλεσμα. “Ἡ ἁμαρτία γεννᾶ θάνατο”. Οἱ πνευματικοὶ νόμοι ἐκδικοῦνται. “Πᾶσα παράβαση καὶ παρακοὴ ἔλαβε δίκαιη ἀνταπόδοση ἀπὸ τὸν Θεό”. Ὁ λαός μας εἶναι εὐσεβὴς καὶ ὀρθόδοξος. Συχνὰ ὅμως ἐπηρεάζεται, εἶναι ξενομανὴς καὶ ἐπιπόλαιος. Ἀργὰ ἢ γρήγορα κι αὐτοὶ ποὺ ψήφισαν, κι αὐτοὶ ποὺ χειροκρότησαν θὰ καταλάβουν τὸ λάθος τους, ἂν βέβαια ἔχουν καλὴ διάθεση. Κάποια στιγμὴ θὰ μιλήσει ἡ συνείδηση. Θὰ μιλήσει καὶ ὁ οὐρανὸς γενικὰ καὶ ἀτομικά. Πάντως σὲ πολλὲς περιπτώσεις τὰ ἱερὰ ἐξομολογητήρια πλημμυρίζουν στὰ δάκρυα τῶν μετανοημένων ἁμαρτωλῶν. Καὶ τῶν μετανοημένων ὁμοφυλοφίλων. “Τὸ ποτάμι θὰ βρεῖ ἀργὰ ἢ γρήγορα τὴν κοίτη ποὺ ξέρει ἀπὸ παλιά”.

“ΕΛΑΤΤΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΦΥΛΕΣ ΟΙ ΑΜΑΡΤΙΕΣ, Η ΕΥΣΕΒΕΙΑ ΟΜΩΣ ΥΨΩΝΕΙ ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ”

.               λέγει ἡ Ἁγία Γραφή. Σκέφτηκε κάποιος τὴ σκοπιμότητα τοῦ συμφώνου συμβίωσης σὲ βάθος; Ἔχουν μείνει οἱ περισσότεροι στὸν ἀποτροπιασμὸ ἀπὸ τὴ νομιμοποίηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ τὴν προσπάθεια μειώσεως τῆς πατροπαράδοτης οἰκογένειας. Καὶ δίκιο ἔχουν. Μπορεῖ ὅμως νὰ ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο παράπλευρο. Παράπλευρη καὶ παράλληλη ἀπώλεια. Γιὰ παράδειγμα στὴν Ἀλβανία ὁ Ἐμβὲρ Χότζα γιὰ νὰ ἀποδυναμώσει τὸ Ἑλληνικὸ στοιχεῖο στὴ Β. Ἤπειρο, ὄχι μόνο ἄλλαξε τὰ ὀνόματα τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, καὶ τῶν ἄλλων, ἀλλὰ καὶ ἀνακάτεψε τοὺς πληθυσμούς, βόρειους καὶ νότιους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παντρεύονται μέχρι σήμερα χριστιανοὶ μὲ μουσουλμάνους. Αὐτὸ ὅμως ἀπαγορεύεται ἀπὸ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν μπορεῖ δηλαδὴ ἕνα μέλος τῆς Ἐκκλησίας νὰ παντρευτεῖ ἕναν ἀλλόθρησκο καὶ ἀβάπτιστο. Τότε λοιπὸν ἐκεῖ στὴν Ἀλβανία εἶχαν τὸ Δημαρχεῖο καὶ τὸν δικό τους πολιτικὸ – ἄθρησκο γάμο καὶ ἔλυναν τὸ θέμα. Σήμερα ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, θὰ ἔχουμε τὸ Σύμφωνο Συμβίωσης καὶ ἐλεύθερα θὰ συνδέονται οἱ εἰσερχόμενοι ἀπὸ στεριὰ καὶ θάλασσα μουσουλμάνοι αὐριανοὶ πολίτες μὲ τοὺς δημογραφικὰ γηρασμένους αὐτόχθονες. Ἔτσι ἡ νομιμοποίηση τῶν προσφύγων καὶ μεταναστῶν, μὲ ἰσοδύναμα δικαιώματα πλέον μὲ τὴ γνωστή μας οἰκογένεια καὶ ἡ ἀλλοτρίωση τῆς δημογραφικῆς σύνθεσης τῆς Ἑλλάδος θὰ εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ σίγουρο.

ΤΑ ΦΙΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ

.           «Ἰησοῦς δὲ εἶπεν αὐτῷ· Ἰούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως;» (Λουκ. κβ΄ 48). Ὁ Χριστὸς στὴν πιὸ κρίσιμη στιγμὴ τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου ἀπευθύνεται στὸν μαθητή του, ποὺ τὸν προδίδει φανερὰ ἐκείνη τὴν ὥρα μπροστὰ σὲ ὅλους, καὶ τὸν ρωτᾶ μὲ ἀπορία: πῶς χρησιμοποιεῖ τὸ σημάδι τῆς αἰώνιας ἀγάπης καὶ ἀλήθειας, τὸ φίλημα, γιὰ νὰ προδώσει τὸν δάσκαλό του, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔγινε καὶ υἱὸς ἀνθρώπου… Γιατί τέτοιο κατάντημα; Γιὰ τριάκοντα ἀργύρια;;!!
.             πὸ τότε, ἀπὸ τὴ νύχτα τῆς Μ. Πέμπτης, πολλὰ φιλήματα προδοσίας εἶδε ὁ κόσμος…Φιλήματα ἀνορθόδοξης σχέσης καὶ μὴ θεάρεστης ἀγάπης… Φιλήματα συμφέροντος, φόβου, διπλωματίας, παραπλάνησης, φιλήματα μ αρετικούς, μ χθρούς τῆς πατρίδας, πρόστυχα κα ασχρά, γεμάτα πίδειξη κα προσποίηση…
.         Κι ὅλα αὐτὰ γιατί; Νά! Κάτι νὰ κερδίσουμε, κάτι νὰ ἀποφύγουμε, κάτι νὰ δείξουμε, κάποιους νὰ προκαλέσουμε.
.         Αὐτὲς τὶς μέρες εἴδαμε κάποια σχετικὰ φαινόμενα… Ἔξω ἀπὸ τὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἀθηνῶν, μέσα στὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, στὰ θεωρεῖα, ἀλλὰ καὶ ἄλλες φορὲς ἀλλοῦ.
.           Ἀλήθεια ὅλα αὐτὰ τὰ φιλήματα ὑπηρετοῦν τὸν Θεό, τὴν ἀλήθεια, τὴν ἀγάπη, ὅπως μᾶς τὶς δίδαξε ὁ Κύριος. Προέρχονται ἀπὸ τὸν Εὐαγγελικὸ Νόμο; Ἐμπνέονται ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τιμοῦν τὴν Ἱερωσύνη ἄνθρωποι ντυμένοι μὲ ράσα; Μᾶς διδάσκουν καὶ μᾶς ὁδηγοῦν στὴ γνήσια καὶ ἁγνὴ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων, γιὰ τὴν ὁποία μαρτύρησε ὁ Χριστὸς πάνω στὸ Σταυρό;
.               Ἀλήθεια, θὰ ἄξιζε νὰ ἀφουγκραζόμασταν κάποτε ὄχι τόσο τὰ πρόστιμα τῶν Βρυξελλῶν, γιατί ἀργήσαμε τὸ Σύμφωνο Συμβίωσης, ἀλλὰ τὴ φωνὴ τοῦ Ἰησοῦ, τὸ κοινὸ αἴσθημα καὶ τὴ λαϊκὴ ἐτυμηγορία.

,

Σχολιάστε