Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ψεῦδος

«ΑΤΟΜΙΚΗ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΨΕΜΑ» (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Σολζενίτσιν: πενήντα χρόνια ἀπὸ τὸ Νόμπελ
Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

. –––––– .Πρὶν ἀπὸ πενήντα χρόνια τέτοιες ἡμέρες ἡ Σουηδικὴ Ἀκαδημία ἀπένειμε τὸ βραβεῖο Νόμπελ Λογοτεχνίας στὸν Ρῶσο συγγραφέα Ἀλεξάντερ Σολζενίτσιν. Τὸ ταλέντο τοῦ Σολζενίτσιν σμιλεύτηκε σὲ ἀνακρίσεις στὰ κεντρικὰ κτίρια τῆς KGB, στὴν ὁδὸ – πλατεία Λουμπιάνκα, στὰ βασανιστήρια, στὸν ἐγκλεισμὸ σὲ στρατόπεδα συγκέντρωσης, σὲ ἐξορία. Τίποτε δὲν μπόρεσε νὰ τὸν κάμψει νὰ γράφει τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ μὴν ζεῖ στὸ ψέμα.
. –––––– .Ὁ Σολζενίτσιν ἔγραψε τὸ 1974 πὼς ὅταν ἡ βία εἰσβάλει στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, τὸ πρόσωπό της φλέγεται ἀπὸ αὐτοπεποίθηση καὶ κραυγάζει «Εἶμαι ἡ ΒΙΑ! Φύγετε, παραμερίστε, θὰ σᾶς ἀφανίσω». Καὶ προσθέτει πὼς ἡ βία ὅμως γερνάει γρήγορα καὶ γιὰ νὰ κρατηθεῖ στὴν ἐξουσία παίρνει ὡς σύμμαχό της τὸ ψέμα. Στὴν ἀντιμετώπισή της ὁ Σολζενίτσιν θεωρεῖ ὡς τὸ πιὸ ἁπλὸ καὶ τὸ πιὸ προσιτὸ κλειδὶ γιὰ τὴ λύτρωση τοῦ ἀνθρώπου τὴν ΑΤΟΜΙΚΗ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΨΕΜΑ!. Ἂς σκεπάσει τὰ πάντα τὸ ψέμα, ἂς κυριαρχεῖ παντοῦ, ὁ καθένας ἔντιμος ἄνθρωπος θὰ στηριχθεῖ σὲ τοῦτο τὸ ἐλάχιστο: Τὸ ψέμα θὰ κυριαρχεῖ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ!
. –––––– .Στὴν ὁμιλία ποὺ διαβάστηκε στὴν τελετὴ ἀπονομῆς τοῦ Νόμπελ, τὸ 1970, στὴν ὁποία δὲν παρέστη, λέγει ὅτι ὁ λογοτέχνης καὶ γενικὰ ὁ ἄνθρωπος τῆς Τέχνης ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ νικήσει τὸ ψέμα. Ἔγραψε συγκεκριμένα ὅτι ἡ ἁπλὴ πράξη θάρρους τοῦ ἁπλοῦ ἀνθρώπου εἶναι νὰ ἀρνηθεῖ τὸ ψέμα, τὴν ἀπάτη. Οἱ λογοτέχνες καὶ οἱ καλλιτέχνες ὅμως μποροῦν νὰ κάνουν κάτι περισσότερο. Μποροῦν νὰ νικήσουν τὸ ψέμα. Στὴ μάχη ἐνάντια στὸ ψέμα, ἡ τέχνη πάντα νικοῦσε καὶ πάντα θὰ νικάει. Τὸ ψέμα μπορεῖ νὰ ἀντισταθεῖ σὲ πολλὰ πράγματα. Ὄχι στὴν Τέχνη. Καὶ τελείωσε τὴν ὁμιλία του μὲ μία ρωσικὴ παροιμία: «Ἕνας λόγος ἀλήθειας ζυγίζει περισσότερο ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο».
. –––––– . Τὸ ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση δὲν ἐνοχλεῖτο ἀπὸ τὸν Σολζενίτσιν ὡς ἄνθρωπο καὶ συγγραφέα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια ποὺ ἐξέφραζε, ἀπὸ τὴν μάχη ποὺ ἔδιδε ἐνάντια στὸ ψέμα. Τὸ ἔγκυρο ἑβδομαδιαῖο γαλλικὸ περιοδικὸ L’ EXPRESS στὸ τεῦχος ὑπ’ ἀριθμ. 1104 (4-11 Σεπτεμβρίου 1972, σέλ. 66-73) δημοσίευσε ὁλόκληρη τὴν ὁμιλία, ποὺ ἔγραψε ὁ Σολζενίτσιν μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς βράβευσής του, μὲ ἕνα σχόλιο, ποὺ ἔγραφε μεταξὺ ἄλλων:
. –––––– . «Νὰ μιλήσει κανεὶς γιὰ ἐκεῖνον στὴ χώρα του εἶναι ἀπαγορευμένο καὶ τὸ ἔργο του ἀποκηρυγμένο. Ἡ ἰδιωτικὴ τελετή, ποὺ θὰ ἐλάμβανε χώρα τὸ προηγούμενο Πάσχα σὲ ἕνα διαμέρισμα τῆς Μόσχας κατὰ τὴν ὁποία θὰ τοῦ ἐδίδετο τὸ βραβεῖο Νόμπελ, ματαιώθηκε, διότι ὁ Γενικὸς Γραμματέας τῆς Σουηδικῆς Ἀκαδημίας δὲν μπόρεσε νὰ λάβει ἀπὸ τὶς σοβιετικὲς ἀρχὲς βίζα εἰσόδου. Ὁ Σολζενίτσιν ἀρνήθηκε νὰ μεταβεῖ στὴ Στοκχόλμη, γιὰ νὰ παραλάβει τὸ βραβεῖο, γιατί φοβήθηκε ὅτι ἂν ταξίδευε στὸ ἐξωτερικὸ δὲν θὰ τοῦ ἐπιτρεπόταν ἡ ἐπάνοδός του καὶ δὲν θὰ ξανάβλεπε τὴ χώρα του. Ἀλλὰ ὁ ἐπιζήσας τῆς «Πτέρυγας καρκινοπαθῶν» δὲν δέχθηκε νὰ σιωπήσει. Τὴν ὁμιλία ποὺ θὰ ἐκφωνοῦσε τὴν ἔγραψε καὶ παρουσιάζεται στὸ περιοδικὸ ὁλόκληρη».
. –––––– . Τελικὰ τὸν Σολζενίτσιν οἱ Σοβιετικοὶ τὸν ἐξόρισαν τὸ 1974. Ἐπέστρεψε στὴ Ρωσία μετὰ τὴν κατάρρευση τῆς ΕΣΣΔ, τὸ 1994. Ἀπεβίωσε στὴ Μόσχα τὸ 2008, σὲ ἡλικία 90 ἐτῶν.-

, ,

Σχολιάστε

«ΟΙ “ΚΑΚΟΙ” ΕΝΑ ΠΟΝΟ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ: ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΣΕΩΣ ΤΗΣ “ΑΜΑΡΤΩΛΟΤΗΤΑΣ” ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥΣ» –[Ε´]

 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Scott Peck,
 «People of the Lie. The Hope for Ηealing Human Evil»,
Α Touchstone Book Published by Simon & Schuster,
U.S.A. 1998
[ἑλλην. ἔκδ:  «ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ»,
σὲ μετάφρ. Νικ. Παπαδάκη, «Κέδρος», 1999
σελ. 85-86]

[E´]

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: «ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΥΤΑΡΕΣΚΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ» (Ἡ μεγαλύτερη ὀμορφιὰ τοῦ χριστιανικοῦ δόγματος εἶναι ἡ γεμάτη κατανόηση προσέγγιση τῆς ἁμαρτίας.)

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/11/09/τὸ-κακὸ-σὲ-αὐτὸν-τὸν-κόσμο-διαπράττ/

Β´ Μέρος: «ΟΙ ΑΥΤΑΡΕΣΚΟΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ (τῶν ἡμερῶν μας), ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΙ».https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/02/23/οἱ-αὐτάρεσκοι-τοῦ-πνεύματος-οἱ-φαρι/

Γ´ Μέρος: «ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΑΝΤΑ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΤΑΙ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ… “ΣΩΣΤΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ”» (δημοσιονομικῆς, κοινωνικῆς, οἰκογενειακῆς, “ἐκκλησιαστικῆς” κ.λπ.) [Γ´]https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/14/τὸ-κακὸ-ἐν-ὀνόματι-τῆς-σωστῆς-πειθ/

 

Δ´ Mέρος : «ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΥΧΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟ ΚΑΚΟ!» –[Δ´]

.             Φτάνουμε ἔτσι σὲ κάτι παράδοξο. Ἔχω ἀναφέρει ὅτι οἱ κακοὶ ἄνθρωποι θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς τους τέλειους. Ταυτόχρονα ὅμως, νομίζω ὅτι ἔχουν μιὰ ἀνομολόγητη αἴσθηση τῆς κακῆς φύσης τους. Εἶναι, πράγματι, ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἐπίγνωση ἀπὸ τὴν ὁποία προσπαθοῦν μανιωδῶς νὰ ἀπομακρυνθοῦν. Τὸ βασικὸ συστατικὸ τοῦ Κακοῦ δὲν εἶναι ἡ ἀπουσία ἐπίγνωσης τῆς ἁμαρτίας ἢ τῆς ἀτέλειάς μας, ἀλλὰ ἡ ἀπροθυμία νὰ ἀνεχτοῦμε αὐτὴ τὴν αἴσθηση. Τὴν ἴδια ἀκριβῶς στιγμή, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἐπίγνωση τοῦ Κακοῦ μέσα τους καὶ προσπαθοῦν ἀπεγνωσμένα νὰ τὴν ἀποφύγουν. Ἀφοῦ δὲν ἔχουν τὴν εὐτυχία νὰ τοὺς λείπει ἡ αἴσθηση ἠθικῆς, ὅπως στοὺς ψυχοπαθεῖς, προσπαθοῦν συνεχῶς νὰ ἐξαφανίσουν τὰ στοιχεῖα τῆς κακῆς φύσης τους σκουπίζοντάς τα κάτω ἀπὸ τὸ χαλὶ τῆς συνείδησής τους. Οἱ γονεῖς τοῦ Μπόμπι εἶχαν μιὰ λογικὴ αἰτιολόγηση γιὰ ὅ,τι ἔκαναν – ἕνα ἀθωωτικὸ στρῶμα βερνικιοῦ ποὺ ἀκόμη καὶ ἂν ἐμένα δὲν μοῦ ἀρκοῦσε, ἦταν ἀρκετὰ καλό, γιὰ τοὺς ἴδιους. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μιὰ ἔλλειψη συνείδησης, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια ἀποφυγῆς της. Γινόμαστε κακοί, ὅταν προσπαθοῦμε νὰ κρυφτοῦμε ἀπὸ τοὺς ἑαυτούς μας. Τὸ Κακὸ δὲν διαπράττεται εὐθέως ἀλλὰ πλαγίως, ὡς μέρος αὐτῆς τῆς διαδικασίας ἀπόκρυψης. Τὸ Κακὸ δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀπουσία ἐνοχῆς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν προσπάθεια νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν ἐνοχή.
.         Συμβαίνει, λοιπόν, συχνὰ οἱ κακοὶ ἄνθρωποι νὰ προδίδονται ἀπὸ τὸ ἴδιο τους τὸ προσωπεῖο. Μποροῦμε νὰ ἀναγνωρίσουμε τὸ ψέμα ποὺ στέκεται μπροστὰ ἀπὸ τὴν κακὴ πράξη καὶ προσπαθεῖ νὰ τὴν κρύψει –τὸ στρατήγημα τῆς παραπλάνησης μπροστὰ ἀπὸ τὸ γεγονός. Βλέπουμε τὸ χαμόγελο ποὺ κρύβει τὸ μίσος, τοὺς μειλίχιους καὶ γλυκανάλατους τρόπους ποὺ εἶναι τὸ προσωπεῖο τῆς ὀργῆς, τὸ βελούδινο γάντι ποὺ καλύπτει τὴ γροθιά. Ἐπειδὴ εἶναι τόσο εἰδικοὶ στὶς μεταμφιέσεις, σπάνια μποροῦμε νὰ ἐντοπίσουμε μὲ ἀκρίβεια τὴ μοχθηρία τῶν κακῶν ἀνθρώπων. Τὸ προσωπεῖο εἶναι, συνήθως, ἀδιαπέραστο. Αὐτό, ὅμως, ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμε εἶναι νὰ ρίχνουμε κλεφτὲς ματιὲς στὸ «ἀπόκοσμο κρυφτούλι τῶν σκοτεινῶν περιοχῶν τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, μέσα στὶς ὁποῖες ἡ ψυχὴ τοῦ ἀτόμου κρύβεται ἀπὸ τὸν ἑαυτό της, τὸν ἀποφεύγει μὲ ἐπιδεξιότητα, ἀποδρᾶ ἀπὸ τὸν ἑαυτό της».
.           Στὸ βιβλίο μου Ὁ Δρόμος ὁ λιγότερο ταξιδεμένος ἐξέφρασα τὴν ἰδέα ὅτι ἡ νωχέλεια καὶ ἡ ἐπιθυμία νὰ ἀποφύγει κανεὶς τὴν ἀνθρώπινη δυστυχία βρίσκεται στὴ ρίζα κάθε ψυχασθένειας. Ἐδῶ μιλᾶμε, ἐπίσης, γιὰ ἀποφυγὴ καὶ ὑπεκφυγὴ τοῦ πόνου. Αὐτό, ὅμως, ποὺ ξεχωρίζει τοὺς κακοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ μᾶς τοὺς ὑπόλοιπους ψυχοπαθεῖς καὶ ἁμαρτωλούς, εἶναι τὸ συγκεκριμένο εἶδος πόνου ποὺ ἀποφεύγουν. Γενικά, δὲν ἀποφεύγουν τὸν πόνο καὶ δὲν εἶναι νωχελικοὶ ἄνθρωποι. Ἀντίθετα, μποροῦν νὰ καταβάλλουν μεγαλύτερες προσπάθειες ἀπὸ τοὺς περισσότερους ἀνθρώπους στὴ συνεχῆ προσπάθειά τους νὰ ἀποκτήσουν μιὰ εἰκόνα ὑψηλοῦ καθωσπρεπισμοῦ[…]. Μόνο ἕνα εἶδος πόνου δὲν μποροῦν νὰ ἀντέξουν: τὸν πόνο τῆς ἴδιας τους τῆς συνείδησης, τὸν πόνο τῆς αἴσθησης τῆς «ἁμαρτωλότητας» καὶ τῆς ἀτέλειάς τους.

 

, , , , , , , , ,

Σχολιάστε

«ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΥΧΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟ ΚΑΚΟ!» –[Δ´]

 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Scott Peck,
 «People of the Lie. The Hope for Ηealing Human Evil»,
Α Touchstone Book Published by Simon & Schuster,
U.S.A. 1998
[ἑλλην. ἔκδ:  «ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ»,
σὲ μετάφρ. Νικ. Παπαδάκη, «Κέδρος», 1999
σελ. 83-84]

[Δ´]

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

 

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.: Τὸ κατωτέρω ἀπόσπασμα μπορεῖ ἐναλλακτικῶς νὰ διαβαστεῖ ΚΑΙ μέσα ἀπὸ τὴν τρέχουσα ἐπικαιρότητα.

 

Α´ Μέρος: «ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΥΤΑΡΕΣΚΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ» (Ἡ μεγαλύτερη ὀμορφιὰ τοῦ χριστιανικοῦ δόγματος εἶναι ἡ γεμάτη κατανόηση προσέγγιση τῆς ἁμαρτίας.)

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/11/09/τὸ-κακὸ-σὲ-αὐτὸν-τὸν-κόσμο-διαπράττ/

Β´ Μέρος: «ΟΙ ΑΥΤΑΡΕΣΚΟΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ (τῶν ἡμερῶν μας), ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΙ». https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/02/23/οἱ-αὐτάρεσκοι-τοῦ-πνεύματος-οἱ-φαρι/

Γ´ Μέρος: «ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΑΝΤΑ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΤΑΙ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ… “ΣΩΣΤΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ”» (δημοσιονομικῆς, κοινωνικῆς, οἰκογενειακῆς, “ἐκκλησιαστικῆς” κ.λπ.) [Γ´] https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/14/τὸ-κακὸ-ἐν-ὀνόματι-τῆς-σωστῆς-πειθ/

.           Εἶναι ἀρκετὰ παράδοξο τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ κακοὶ ἄνθρωποι συχνὰ εἶναι καταστροφικοί, ἐπειδὴ προσπαθοῦν νὰ καταστρέψουν τὸ Κακό. Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι δὲν μποροῦν νὰ ἐντοπίσουν τὸ Κακό. Ἀντὶ νὰ καταστρέφουν ἄλλους, θὰ ἔπρεπε νὰ καταστρέφουν τὴν ἀρρώστια ποὺ βρίσκεται μέσα τους. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ ζωὴ ἀπειλεῖ τὴν τέλεια εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ τους, συχνὰ ἐπιδίδονται μὲ ζῆλο στὸ μίσος καὶ στὴν καταστροφὴ ἐκείνης τῆς ζωῆς – συνήθως στὸ ὄνομα τῆς δικαιοσύνης. Τὸ σφάλμα, παρ’ ὅλα αὐτά, δὲν εἶναι τόσο ὅτι μισοῦν τὴ ζωή, ὅσο στὸ ὅτι δὲν μισοῦν καθόλου τὸ ἁμαρτωλὸ μέρος τῶν ἑαυτῶν τους. […] εἶχα ἀνακαλύψει ὅτι ἡ δολοφονικὴ συμπεριφορὰ ὑπαγορευόταν ἀποκλειστικὰ ἀπὸ μιὰ ἀκραία μορφὴ αὐτοπροστασίας ποὺ τοὺς ἔλεγε μονίμως νὰ θυσιάζουν ἄλλους, παρὰ τοὺς ἑαυτούς τους.
.           Ποιά εἶναι ἡ αἰτία αὐτῆς τῆς ἀποτυχίας τῶν κακῶν ἀνθρώπων νὰ εἶναι δυσαρεστημένοι καὶ ἐπικριτικοὶ μὲ τὸν ἑαυτό τους, αὐτὴ τῆς, προφανῶς βασικῆς, ἁμαρτίας στὴ ρίζα τῆς συμπεριφορᾶς τους νὰ ἐπιρρίπτουν εὐθύνες σὲ ἄλλους; Ἡ αἰτία πιστεύω δὲν εἶναι μιὰ ἀπουσία συνείδησης. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὶς φυλακὲς ποὺ φαίνεται νὰ μὴν ἔχουν καθόλου συνείδηση καὶ ὑπερεγώ. Οἱ ψυχίατροι τοὺς ὀνομάζουν «ψυχοπαθεῖς» ἢ «κοινωνιοπαθεῖς». Δὲν ἔχουν καμία αἴσθηση ἐνοχῆς καὶ ὄχι ἁπλῶς διαπράττουν ἐγκλήματα, ἀλλὰ τὸ κάνουν καὶ μὲ ἕνα εἶδος ἀπερίσκεπτου αὐθορμητισμοῦ. Δὲν ὑπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο ἢ κάποια σημασία  στὴν ἐγκληματικότητα τους˙ δὲν μεταθέτουν ἰδιαίτερα τὶς εὐθύνες τους σὲ ἄλλους. Ἀφοῦ δὲν ἔχουν συνείδηση, οἱ «ψυχοπαθεῖς» δὲν σκοτίζονται παρὰ γιὰ ἐλάχιστα πράγματα – οὔτε γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἐγκληματικότητά τους. Φαίνεται νὰ «τοὺς κάνει τὸ ἴδιο μέσα στὴ φυλακή, ὅσο καὶ ἔξω ἀπὸ αὐτήν». Προσπαθοῦν βέβαια νὰ κρύψουν τὰ ἐγκλήματά τους, ἀλλὰ οἱ προσπάθειές τους εἶναι ἀδύναμες καὶ πρόχειρα σχεδιασμένες. Μερικὲς φορές, τοὺς ἔχει ἀποδοθεῖ ἡ ὀνομασία «ἀνόητοι τῆς ἠθικῆς», καὶ ὑπάρχει σχεδὸν μιὰ ἀθωότητα στὴ δική τους ἔλλειψη στενοχώριας καὶ ἀνησυχίας.
.           Οἱ λέξεις «εἰκόνα», «ἐντύπωση» καὶ «ἐξωτερικὰ» εἶναι κρίσιμες γιὰ τὴν κατανόηση τῆς ἠθικῆς τοῦ Κακοῦ. Ἐνῶ, προφανῶς, δὲν ἔχουν καμία πρόθεση νὰ εἶναι καλοί, θέλουν πολὺ νὰ φαίνονται καλοί. Ἡ «καλοσύνη» τους εἶναι, ὅλη κι ὅλη, μιὰ ὑποκρισία. Εἶναι, οὐσιαστικά, ἕνα ψέμα. Γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι οἱ «ἄνθρωποι τοῦ Ψεύδους».
.                Στὴν πραγματικότητα, τὸ ψέμα εἶναι σχεδιασμένο ὄχι τόσο γιὰ νὰ παραπλανεῖ τοὺς ἄλλους, ὅσο γιὰ νὰ ξεγελᾶ τοὺς ἑαυτούς τους. Δὲν μποροῦν ἢ δὲν θέλουν νὰ ἀντέξουν τὸν πόνο τῆς αὐτο-αποδοκιμασίας. Ἡ εὐπρέπεια μὲ τὴν ὁποία ζοῦν τὴ ζωή τους εἶναι σὰν ἕνας καθρέφτης μέσα στὸν ὁποῖο μποροῦν νὰ βλέπουν μιὰ ἐνάρετη ἀντανάκλαση τοῦ ἑαυτοῦ τους. Καὶ ὅμως, ἡ αὐταπάτη θὰ ἦταν περιττὴ ἂν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶχαν καμία αἴσθηση τοῦ σωστοῦ καὶ τοῦ λανθασμένου. Λέμε ψέματα, μόνον ὅταν προσπαθοῦμε νὰ καλύψουμε κάτι ποὺ ξέρουμε ὅτι εἶναι παράνομο. Κάποια στοιχειώδη μορφὴ συνείδησης πρέπει νὰ προηγεῖται τοῦ ψέματος. Δὲν ἔχουμε λόγο νὰ θέλουμε νὰ κρυφτοῦμε, ἐκτὸς καὶ ἂν ἔχουμε νιώσει ὅτι ὑπάρχει κάτι ποὺ πρέπει νὰ κρύψουμε.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ:  «ΟΙ “ΚΑΚΟΙ” ΕΝΑ ΠΟΝΟ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ: ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΣΕΩΣ ΤΗΣ “ΑΜΑΡΤΩΛΟΤΗΤΑΣ” ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥΣ» –[Ε´]

, , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΨΕΥΔΟΥΣ: «ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΛΥΘΕΙ»!

 Νόμος ἠσθένησεν, ἀργεῖ τὸ Εὐαγγέλιον, Γραφὴ δὲ πᾶσα, ἐν σοὶ παρημέληται, Προφῆται ἠτόνησαν, καὶ πᾶς δικαίου λόγος, αἱ τραυματίαι σου ὦ ψυχή, ἐπληθύνθησαν, οὐκ ὄντος, ἰατροῦ τοῦ ὑγιοῦντός σε. (ἐκ τοῦ Μεγάλου Κανόνος).

Κάνει καλὸ πάντως ἡ διαπίστωση τοῦ κατακλυσμιαίου ΨΕΥΔΟΥΣ. Μόνον ἔτσι ὑπάρχει κάποια πιθανότης νὰ ἀναζητηθεῖ ἡ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Σχολιάστε

ΕΠΙΤΡΕΨΑΜΕ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΘΥΜΑΤΑ ΚΑΤΑΦΩΡΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΩΣ

πιτρέποντας στος αυτούς µας ν πέσουν τόσο εκολα θύµατα κατάφωρης ξαπάτησης,
ς λας συµµετείχαµε λοι στ Κακό:
https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/06/26/ὁ-λήθαργός-µας-ἦταν-πολὺ-βαρύς-γιὰ-ν/

,

Σχολιάστε

Η ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΑ ΩΦΕΛΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ (Πιὸ ὑγιεινὴ ἡ ζωὴ χωρὶς ψέματα)

ρευνα: Πιὸ γιεινὴ ἡ ζω χωρς ψέματα

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μιὰ παράπλευρη ἐπιβεβαίωση τῆς χριστιανικῆς πνευματικότητος. Ἡ ζωντανὴ σχέση μὲ τὸν Θεὸ κάνει καλὸ καὶ στὴν ψυχοσωματικὴ ὑγεία.
.                  Ἐξ ἄλλου ἐνδιαφέρον θὰ εἶχε νὰ ὑποβληθοῦν σὲ μιὰ τέτοια ἐπιστημονικὴ ἔρευνα οἱ Ἕλληνες πολιτικοί καὶ νὰ μελετηθοῦν τὰ ἀποτελέσματα…!

.        Οἱ ἄνθρωποι ποὺ λένε λιγότερα ψέματα ἔχουν καλύτερη ὑγεία σὲ σχέση μὲ μία ζωὴ ἐθισμένη σὲ μικρότερα ἢ μεγαλύτερα ψεματάκια, ὑποστηρίζει μία νέα ἀμερικανικὴ ἔρευνα.
.        Οἱ Ἀμερικανοὶ ἐρευνητὲς ἔκαναν ἐπὶ δέκα ἑβδομάδες πειράματα μὲ 110 ἄτομα, ἡλικίας 18 ἕως 71 ἐτῶν, στὸ πλαίσιο μιᾶς ἔρευνας γιὰ τὴν λεγομένη «ἐπιστήμη τῆς τιμιότητας», ἡ ὁποία χρηματοδοτήθηκε ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα Τέμπλετον, ποὺ προωθεῖ γενικότερα τὴν σχέση ἐπιστήμης καὶ πνευματικότητας.
.        Σύμφωνα μὲ τὴ μελέτη τοῦ καθολικοῦ πανεπιστημίου Νοτρ Ντὰμ στὴν Ἰντιάνα, ὅσοι ἐθελοντὲς ἔλεγαν τρία ψέματα λιγότερα σὲ σχέση μὲ τὴν προηγούμενη ἑβδομάδα, ἀνέφεραν τὴν ἴδια ἑβδομάδα -κατὰ μέσον ὄρο- τέσσερα λιγότερα ψυχολογικὰ παράπονα (ἔνταση, μελαγχολία κ.ἄ.), ἀλλὰ καὶ τρία λιγότερα σωματικὰ παράπονα (πονόλαιμος, πονοκέφαλος κ.ἄ.).
.        Ὅσοι συστηματικὰ ἔλεγαν λιγότερα ψέματα, ἕως τὴν πέμπτη ἑβδομάδα τοῦ πειράματος, εἶχαν φθάσει πλέον στὸ σημεῖο νὰ νιώθουν πιὸ τίμιοι ἄνθρωποι καί, παράλληλα, νὰ δηλώνουν πὼς εἶχαν καλύτερη ὑγεία καὶ μεγαλύτερη ψυχικὴ εὐεξία. Παράλληλα, οἱ σχέσεις μὲ τοὺς γύρω τους κυλοῦσαν πολὺ πιὸ ὁμαλά.
.        Ἂν καὶ ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται μᾶλλον δύσκολο νὰ σταματήσει κανεὶς νὰ λέει τὰ συνήθη ψεματάκια, ὅπως εἶπαν οἱ ἐρευνητές, ἡ ἐμπειρία τοῦ πειράματος ἔδειξε ὅτι εἶναι ἐφικτὸ τελικά. Μερικὲς ἀπὸ τὶς πιὸ κλασικὲς κατηγορίες καθημερινῶν ψεμάτων περιλαμβάνουν τὸ νὰ «φουσκώνει» κανεὶς τὰ τωρινὰ καὶ τὰ παλιὰ ἐπιτεύγματα, καθὼς ἐπίσης νὰ λέει διάφορες δικαιολογίες (τοῦ τύπου «ἄργησα στὴ δουλειά, γιατί ἦταν ἄρρωστο τὸ παιδί μου» κλπ).
.            Οἱ ἐπιστήμονες θεωροῦν ὅτι τὸ στρὲς ποὺ ἐμφανίζει κάποιος, ὅταν ψεύδεται, ἔχει ἀρνητικὲς συνέπειες στὸν ἀνθρώπινο ψυχισμό, οἱ ὁποῖες δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔχουν ἐν συνεχείᾳ ἀντίκτυπο στὴν σωματικὴ ὑγεία.

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

,

Σχολιάστε

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΜΑ (Ἀποστ. ἀνάγν. Κυρ. 15.01.2012)

«ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΜΑ»

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΘ΄ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012) 

«Μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους»
(Κολ. γ´ 4-11)

τοῦ περιοδ. «O ΣΩΤΗΡ»
(ἀρ. τ. 2036, 01.01.2012)


Ἀδελφοί, ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ. Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, δι᾽ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας, ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὐτοῖς· νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν· μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ᾽ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός.

Ἀπόδοση στὴν Νέα Ἑλληνική:
Ἀδελφοί, ὅταν ὁ Χριστός, ποὺ εἶναι ἡ ζωή μας, φανερωθῇ, τότε καὶ σεῖς θὰ φανερωθῆτε μαζί του δοξασμένοι. Νεκρώσατε λοιπὸν ὅ,τι γήϊνον εἶναι μέσα σας, δηλαδὴ τὴν πορνείαν, τὴν ἀκαθαρσίαν, τὸ πάθος, τὴν κακὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἡ ὁποία εἶναι εἰδωλολατρεία, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπάνω εἰς τοὺς ἀπειθεὶς ἀνθρώπους. Αὐτὰ ἀκολουθούσατε καὶ σεῖς κάποτε, ὅταν ἐζούσατε αὐτὴν τὴν ζωήν. Ἀλλὰ τώρα ἀποβάλατε καὶ σεῖς ὅλα αὐτά, τὴν ὀργήν, τὸν θυμόν, τὴν κακίαν, τὴν δυσφήμησιν, τὴν αἰσχρολογίαν τοῦ στόματος. Μὴ λέτε ψέμματα ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον, ἀφοῦ ἔχετε ἀποβάλει τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον μὲ τὰς πράξεις του, καὶ ἔχετε ἐνδυθῆ τὸν νέον, ὁ ὁποῖος ἀνανεοῦται εἰς ἐπίγνωσιν κατὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Δημιουργοῦ του. Τώρα δὲν ὑπάρχει πλέον Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτμημένος καὶ ἀπερίτμητος, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ ὁ Χριστὸς εἶναι τὰ πάντα καὶ εἰς πάντας.

Σχολιάστε

«Ο ΛΗΘΑΡΓΟΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΒΑΡΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ»

ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Οἱαδήποτε ὁμοιότης ἢ ἀντιστοιχία ἢ ἀναλογία μὲ τρέχουσες καταστάσεις θεωρεῖται ὁλωσδιόλου συμπτωματική.

.       Τὸ ψέµα εἶναι, συγχρόνως, αἰτία καὶ ἐκδήλωση τοῦ Κακοῦ. Ἀναγνωρίζουµε τοὺς κακοὺς ἀνθρώπους ἐν µέρει ἀπὸ τὰ ψέµατά τους. (…) Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ πρόεδρος Τζόνσον  ἐξαπάτησε τὸ ἐκλογικὸ σῶµα δὲν ἦταν ἁπλῶς, ἀπὸ µόνο του, Κακό, ἀλλὰ ἦταν καὶ ἔνδειξη τῆς συνείδησής του ὅτι οἱ πράξεις του ἦταν κακές.
.     Θὰ ἦταν, ὅµως, λάθος, καὶ µία, ἐνδεχοµένως κακή, λογικὴ ἐξήγηση, νὰ ρίξουµε ὅλη τὴν εὐθύνη γιὰ τὸ Κακὸ ἐκείνων τῶν ἡµερῶν ἀποκλειστικὰ στὴν κυβέρνηση Τζόνσον. Πρέπει νὰ ἀναρωτηθοῦµε γιατί ὁ Τζόνσον κατόρθωσε νὰ µᾶς ἐξαπατήσει. Γιατί φεθήκαµε νὰ ξαπατηθοῦµε γι τόσον καιρό; Δν ξαπατήθηκαν λοι. Μία πολ µικρ µειοψηφία ναγνώρισε γρήγορα τι µς δέναν τ µάτια (…). Γιατί, στόσο, ο περισσότεροι π µς δν ξεσηκωθήκαµε πὸ ργὴ ἢ ποψίες , στω, π κάποιες σοβαρς νησυχίες (…);
.    κόµη µία φορὰ ρχόµαστε ντιµέτωποι µ τν νθρώπινη νωθρότητα κα τὸν ναρκισσισµό µας. Βασικά, δν θέλαµε ν µπλέξουµε σ τόσο µεγάλες φασαρίες. Εχαµε λοι τς ζωές µας ν ζήσουµε – ν κάνουµε τς καθηµερινς δουλειές µας, νὰ γοράζουµε καινούργια ατοκίνητα, ν βάφουµε τ σπίτια µας, ν στέλνουµε τ παιδιά µας στ πανεπιστήµιο. Ὅπως στὴν πλειοψηφία τῶν µελῶν ὁποιασδήποτε ὀµάδας, µᾶς ἦταν ἀρκετὸ νὰ ἀφήνουµε τὴν ἡγεσία στὰ χέρια τῶν λίγων ποὺ «ξέρουν νὰ κάνουν τὴν δουλειά τους». Ἦταν ἡ δουλειὰ τοῦ Τζόνσον νὰ κυβερνᾶ, ἡ δική µας νὰ ἀκολουθοῦµε. λήθαργός µας ταν πολ βαρύς, γι ν ξυπνήσουµε. Ἐξ ἄλλου, µοιραζόµαστε µἐ τὸν Τζόνσον τὸν «τεράστιο σὰν τὸ Τέξας» ναρκισσισµό του. Ἀσφαλῶς, οἱ στάσεις καὶ οἱ πολιτικὲς γραµµὲς τοῦ ἔθνους µας δὲν θὰ µποροῦσαν νὰ εἶναι λανθασµένες! Ἀσφαλῶς, ἡ κυβέρνησή µας ἔπρεπε νὰ ξέρει τί κάνει· ξ ἄλλου, µες οδιοι τν εχαµε ψηφίσει, τσι δν εναι; Καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ καλοὺς καὶ τίµιους ἄνθρωπους, µιὰ καὶ ἦταν προϊόντα τοῦ ὑπέροχου δηµοκρατικοῦ µας συστήµατος, τὸ ὁποῖο, σίγουρα, δὲν θὰ µποροῦσε νὰ κάνει σοβαρά λάθη (…)
.    Ἐπιτρέποντας στος αυτος µας ν πέσουν τόσο εκολα θύµατα κατάφωρης ξαπάτησης, ς λας συµµετείχαµε λοι στ Κακό τῆς κυβερνήσεως Τζόνσον. Τὸ Κακὸ ἐκεῖνο – ὅλα τὰ χρόνια τῶν ψεµάτων καὶ τῆς ἰδιοτελοῦς µεταχείρισης τῆς κοινῆς γνώµης ἀπὸ τὴν κυβέρνηση Τζόνσον – συνέβαλε ἄµεσα στὴν ἀτµόσφαιρα τῶν ψεµάτων, τῆς παραπλάνησης καὶ τοῦ Κακοῦ (…)

(Scott Peck, «People of the Lie. The Hope for Ηealing Human Evil», Α Touchstone Book Published by Simon & Schuster, U.S.A. 1998, p. 242–243 [ἑλλην. ἔκδ. «Κέδρος», σὲ μετάφρ. Νικ. Παπαδάκη,1999])

, , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΑΥΤΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ «ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ»

ΕΙΣΑΓ. ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Εἶναι τότε ποὺ ἐξώφθαλμα ἀποδεικνύεται πὼς ἡ σύγχρονη  Ἑλληνικὴ Πολιτικὴ εἶναι online ὑποκατάστημα τῆς Πολυεθνικῆς, ποὺ διατηρεῖ ὁ Πατέρας τοῦ Ψεύδους. Πόση σοφία καὶ ἀνεξάντλητη δύναμη κρύβουν οἱ ἅγιοι στίχοι: «μὴ πεποίθατε ἐπ᾿ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία. (Ψαλμ. ΡΜΕ´ 3)

 Μὲ πληροφορίες ἀπὸ «taxalia»
«Ἡ φωτογραφία τῆς χρονιᾶς»

Αὐτὴ εἶναι ἡ περιλάλητη συναίνεση
ποὺ προσέφερε ὁ κύριος τῆς φωτογραφίας,
ὅταν ἦταν στὴν ἀντιπολίτευση,
καὶ γινόταν δειλὸς λόγος γιὰ ἰδιωτικοποιήσεις.
Αὐτόγραφο πολιτικῆς συνεπείας, ὡς συνέπεια τῆς ἐν γένει, τῆς καθολικῆς ΣΥΝΕΠΕΙΑΣ.

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΔΡΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΕΥΑΘ)
Τότε ποὺ κυβερνοῦσαν ἄλλοι…. “ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ” .
Τώρα ὅμως «ΠΩΛΕΙΤΑΙ»
.   Ὁ κύριος, ἀνάμεσα σὲ ἄλλους σοσιαλιστὲς συντρόφους καὶ συντρόφισσες,
ὁραματιστές καὶ ὁραματίστριες τοῦ Σοσιαλισμοῦ,
δείχνει ἀποφασισμένος ἀκόμη καὶ T-shirt νὰ φορέσει
μὲ τὸ σύνθημα “ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ”

Σχολιάστε

Η ΒΑΒΕΛ (ΤΩΝ ΚΡΥΠΤΩΝΥΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΕΝΔΕΔΥΜΕΝΩΝ ΛΕΞΕΩΝ)

ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν Βαβέλ ἐννοιῶν, λέξεων, ὀνομάτων κ.λπ, τὴν ὁποία εὐστοχότατα ἐπισημαίνει ὁ Στάθης στὸ κατωτέρω ἄρθρο του, ἐπιδιώκεται ἀπὸ ξενέρωτους θεολογικοὺς κύκλους ἡ προώθηση τῆς «μεταφράσεως» τῶν λειτουργικῶν κειμένων. Ἔτσι ὥστε μέσα στὴν ἀντάρα τοῦ ψεύδους καὶ τὴν γενικὴ ἀσυνεννοησία, τὴν ὑποκρισία τῶν προσεκτικὰ ἐπιλεγμένων διατυπώσεων καὶ τὴν ἀμφισημία ἄλλων ὅρων καὶ «παρενδεδυμένων» λέξεων (προϊόντων μὲ τὴν σειρά τους παρενδυτικῶν [transvestire!] ἀντιλήψεων) νὰ χάσουμε τ᾽ αὐγὰ καὶ τὰ πασχάλια καὶ στὴν ἐκκλησιαστικὴ -λειτουργικὴ γλῶσσα.

 ΒΑΒΕΛ
τοῦ ΣΤΑΘΗ Σ.

(19.V.2011)

.    Ὁμιλοῦμε αὐτὲς τὶς ἡμέρες περὶ «συναίνεσης». Ὁμιλεῖ γιὰ «συναίνεση» ὁ Παπανδρέου, ὁμιλεῖ γιὰ «συναίνεση» ἡ Τρόικα, ὁμιλεῖ γιὰ «συναίνεση» κι ἕνα μέρος τοῦ Τύπου, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα ἐννοεῖται ἀλλὰ καὶ ὑποδεικνύεται, ἂν δὲν ὑπαγορεύεται, ἡ ὑποταγὴ ἑνὸς μέρους σὲ ἕνα ἄλλο. Ὅταν ἄλλο διακηρύσσεται καὶ ἄλλο ἐπιδιώκεται, δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ κάποιο εἶδος διαστροφῆς τῶν λέξεων, ἀλλὰ μὲ ἁπλὴ κυβερνητικὴ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων. Δὲν εἶναι λοξίες οἱ λέξεις, λαοπλάνα εἶναι ἡ ἐξουσία.
.   Τὸ φαινόμενο εἶναι εὐρύτερο. Αἴφνης ὁ Καντάφι, λόγου χάριν, κατηγορεῖται γιὰ «ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος», ἤτοι δολοφονίες ἀμάχων, δηλαδὴ γιὰ τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ποὺ κάνουν καὶ οἱ «σύμμαχοι» ποὺ ἔχουν ἐπέμβει στὴ χώρα του. Ατ χρήση τν ννοιν κα τν λέξεων σν ν χουν δύο πρόσωπα πως ανς – μως μον-ζυγ δικά μας κα τ δύο, χει κάνει τ ψέμα εκολο καὶ τὸν ἔλεγχο τῆς πολιτικῆς σχεδὸν ἀδύνατον…
.   Ζοῦμε σὲ μία κοινωνία στὴν ὁποίαν ὁ δημόσιος λόγος (καὶ διάλογος) εἶναι ἀπὸ χέρι ὑπονομευμένος. Διότι ρολογία του συντίθεται κυρίως π κατ συνθήκη ψεύδη, π ψευδεπίγραφες ννοιες κι π παρενδεδυμένες λέξεις.
.    Ἡ κυρίαρχη ἰδεολογία ἔχει ἐπιβάλει στερεότυπα ποὺ λλα λένε κι λλα ννοον, εὐφημισμοὺς ἀλλὰ καὶ δυσωνυμίες, μ ποτέλεσμα μία βαβλ συνεννοησίας κα κατ συνέπειαν ποκολοκύνθωσης σ μαζικ κλίμακα– μωραίνει τὸ σύστημα οὓς βούλεται ἀπολέσαι.
.  Ἐπὶ παραδείγματι: λέμε «προσωπικὰ δεδομένα». Δὲν ὑπάρχουν «προσωπικὰ δεδομένα», ὑπάρχει γενικὸ φακέλλωμα, στὸ ὁποῖον ἔχουν πρόσβαση οἱ πάντες: ἀστυνομία, μυστικὲς ὑπηρεσίες, τράπεζες, διαφημιστικὲς ἑταιρεῖες, ἀσφαλιστικὲς τοιαῦτες καὶ πᾶς τὶς ὅστις τυγχάνει ἐνδιαφερόμενος.
.    Λέμε, «ἀνθρώπινα δικαιώματα». Δὲν ὑπάρχουν παρὰ ὡς πρόσχημα προπαγάνδας καὶ «ἀνθρωπιστικῶν ἐπεμβάσεων» – ἄλλος ἕνας ὅρος κι αὐτὸς λούφας καὶ παραλλαγῆς κάτω ἀπ᾽ τὸν ὁποῖον κρύβονται ὁ ἰμπεριαλισμὸς καὶ ἡ ἀποικιοκρατία.
.   Τὰ «ἀνθρώπινα δικαιώματα» στὴν ἐργασία δὲν ὑπάρχουν· στὴν ὑγεία, ἀργοπεθαίνουν· στὴν ἀσφάλιση, ἔχουν πάρει σύνταξη – μειωμένη κι ἀτιμωτική. Στὴν ἐκπαίδευση, σβήνουν καὶ στὴν ἐλευθερία τοῦ λόγου, τυλίγονται σὲ μία κόλλα χαρτὶ ἀπὸ τὸ πλεῖστον τῶν ΜΜΕ καὶ βεβαίως ἀπὸ τὸ ὑπερόπλο τῆς τηλεόρασης.
.   Λέμε: «ἐλεύθερη ἀγορὰ» καὶ (θὰ ἔπρεπε νὰ) ἐννοοῦμε τὸ σκλάβωμα τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλὰ οὔτε ἡ ἴδια ἡ ἀγορὰ εἶναι «ἐλεύθερη», αἰχμάλωτη εἶναι τῆς μὴ πραγματικῆς οἰκονομίας, τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος καὶ τῶν ὑπερεθνικῶν μεγάλων ἑταιρειῶν. Τῶν μονοπωλίων καὶ τῶν τράστ.
.     Λέμε: «ἀπελευθέρωση τῆς ἐργασίας» καὶ συμβαίνει ἀποθηρίωση τοῦ κεφαλαίου. Πρόκειται γιὰ τὴν προοδευτικὴ κι ἐν τέλει ὁριστικὴ κατάργηση τῶν ἐργατικῶν κατακτήσεων ἑνὸς αἰώνα – τοῦ τρομεροῦ 20οῦ Αἰώνα. Πρόκειται γιὰ τὴν κατάλυση τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἐργασίας, τῆς τέχνης ποὺ αὐτὸς ὁ πολιτισμὸς παρήγαγε καθὼς καὶ τῶν ἐλπίδων ποὺ γέννησε γιὰ μία ἀνθρωπότητα ἀνθρωπιστική. Διαδικασία πού μὲ τὴν σειρά της συνοδεύεται ἀπὸ πλῆθος ἀντίστοιχων τραβεστὶ νεολογισμῶν, ὅπως ἡ «εὐέλικτη ἐργασία», οἱ «ἀπασχολήσιμοι», ἡ «διαχείριση ἀνθρώπινου δυναμικοῦ» κι ἄλλα πονηρὰ παρόμοια.
.    ρολογίες τς πλάκας κα τς ποκρισίας, ἡ σημειολογία μίας ἐξουσίας ποὺ μεταλλάσσει τὶς (ἀστικὲς ἔστω) δημοκρατίες σὲ τυραννίδες. Κλισὲ ποὺ ἔχουν ἀναχθεῖ σὲ φετὶχ τῆς μαζικῆς μας ἀποβλάκωσης. Μὲ τὰ ὁποῖα οἱ ἄνθρωποι σκέφτονται χωρὶς κὰν νὰ τὸ συνειδητοποιοῦν, ἔτσι μὲ τὴν δύναμη τῆς ἀδράνειας. «Ἀνταγωνισμός». Λένε «ἀνταγωνισμὸς» ὡς νὰ ἐπρόκειτο γιὰ τὸ πλαίσιο τοῦ ὑγιῶς ἐπιχειρεῖν, ἐνῶ πρόκειται γιὰ τὸν νόμο τῆς ζούγκλας, ὅπου ὁ ἰσχυρότερος τρώει τὸν ἀσθενέστερο, ὥσπου ὁ κάθε κλάδος τῆς οἰκονομίας (ἐθνικῆς καὶ διεθνικῆς) νὰ μονοπωληθεῖ.
.    Λένε ὅτι ὁ ἀνταγωνισμὸς ρίχνει τὶς τιμὲς – βεβαίως! μέχρι νὰ ὁδηγήσει στὸ μονοπώλιο, ὅποτε θὰ τὶς αὐξάνει μόνο του πλέον τὸ τέρας τράστ κατὰ τὸ δοκοῦν.
.  Λένε «κρατισμὸς» καὶ μέμφονται τὸ κράτος αὐτοὶ ποὺ τὸ ἔχουν στὰ χέρια τους, πλουτίζουν ἀπ᾽ αὐτό, κρατικοδίαιτοι καὶ διαπλεκόμενοι, ἐνῶ ταυτοχρόνως τὸ ξεχαρβαλώνουν καὶ τὸ κάνουν σὰν τὰ μοῦτρα τους: δυσλειτουργικὸ γιὰ τὸν λαό, ἀντιπαραγωγικὸ γιὰ τὸ ἐπιχειρεῖν καὶ ἐχθρικὸ γιὰ ὅσους δὲν εἶναι πελάτες τῆς κομματοκρατίας.
.     «Λαϊκισμὸς» – ἡ αἴσχιστη μομφὴ κατὰ τοῦ ἴδιου τοῦ λαοῦ ἀπὸ τοὺς ποπουλιστὲς καὶ τοὺς δημαγωγοὺς ποὺ τὸν λεηλατοῦν καὶ τὸν καταδυναστεύουν -τὸ «κάτσε καλὰ» ἐναντίον ὅσων δὲν ἔχουν γίνει ἀκόμα φυτά, θύματα τῆς προπαγάνδας τους.
.     Μὲ κορυφαῖον τὸν «ἐκσυγχρονισμὸ» ποὺ σημαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο: τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ἐργαζομένων, αὐτῶν ποὺ παράγουν τὸν πλοῦτο, στὴν ἐποχὴ τοῦ Ντίκενς, στὸ μεροδούλι-μεροφάι, στὸ μὰμ-κακὰ-καὶ νάνι.
.     Χέρι-χέρι, διαφήμιση καὶ προπαγάνδα στὴ σύγχρονη Βαβὲλ ἄλλα λένε καὶ ἄλλα ἐννοοῦν.
.     Λένε «πολυπολιτισμὸς» κι ἐννοοῦν τὴ δημιουργία χρήσιμων καὶ προσοδοφόρων γκέτο μέσα στὶς πόλεις. Λένε «αὐτοπροσδιορισμὸς» κι ἀνοίγουν τὴν πόρτα γιὰ τὸν διαμελισμὸ χωρῶν καὶ τὸν διχασμὸ λαῶν. Μιλᾶμε γιὰ Μὴ-Κυβερνητικὲς Ὀργανώσεις ποὺ ὅμως λαμβάνουν κυβερνητικὲς χρηματοδοτήσεις.
.   Λένε «πολιτικὴ ὀρθότης» καὶ στὸ ὄνομά της ἔχουν ἐξαπολύσει τὴν πιὸ ἰταμὴ ἀλλὰ καὶ ἀποτελεσματικὴ ἰδεολογικὴ τρομοκρατία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης. Ὁ καθένας, ἂν εἶναι ἀντιιμπεριαλιστὴς μπορεῖ νὰ κατηγορηθεῖ γιὰ ἀντιαμερικανισμό. Ἂν εἶναι πατριώτης γιὰ ἐθνικισμό. Ἂν εἶναι ἀντισιωνιστής, γιὰ ἀντισημιτισμό. Ἂν ξέρει πέντε γράμματα, γιὰ ἀρχαιολαγνεία καὶ προγονοπληξία.
.    Μία ὀργουελιανὴ βαβέλ, μία διαρκὴς καφκικὴ δίκη προθέσεων καὶ ἰδεῶν -οἱ ἄνθρωποι ἔχουν καθιερώσει τὰ «ἐγκλήματα γνώμης» – τὰ ὀνομάζουν «ἐγκλήματα μίσους» κι ὅποιον πάρει ὁ χάρος (λὲς κι εἶναι, λόγου χάριν, κακὸ νὰ μισεῖς τὸν ναζισμό). Ἐπ᾽ αὐτοῦ μάλιστα ἐξομοιώνουν τὸν κομμουνισμὸ μὲ τὸν φασισμὸ καὶ τρέχα γύρευε νὰ βρεῖς ὀκτάωρο, Πικάσο καὶ Ἰησοῦ Χριστό.
.    Ὅμως τὸ μεγάλο τους ἐπίτευγμα εἶναι τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε», ἤγουν ξιοποίηση τν παθολογιν.
.    Κάθε τάξη, κλάδος, κατάσταση ἔχει τὴν παθολογία της, οἱ γιατροί, οἱ γεωργοί, οἱ δημοσιογράφοι, ὁ δημόσιος τομέας. Ἡ ἀνάδειξη ἀπὸ τοὺς κρατοῦντες Δυνατοὺς αὐτῶν τῶν παθολογιῶν σὲ γενικὸ χαρακτηριστικὸ τῆς κάθε τάξης (π.χ. «οἱ γιατροὶ τὰ παίρνουν», «οἱ γεωργοὶ τεμπελιάζουν» καὶ τὰ λοιπὰ) τὶς ἀπονομιμοποιεῖ στὴ συνείδηση τῶν ἄλλων, τὶς ξεφτιλίζει καὶ τὶς καθιστᾶ εὐάλωτες στὶς ὀρέξεις τῶν… «ἐλίτ». Ὁπού «ἐλὶτ» εἶναι μία ἀκόμη κρυπτωνυμία τῆς ἀστικῆς τάξης, τῶν ἐξ αὐτῆς λαμόγιων καὶ «νταβατζήδων».
.    Τέλος, τὸ πιὸ ὀχληρὸ ἀλλὰ καὶ πιὸ ἐπικίνδυνο μὲ ὅλο αὐτὸ τὸ ἔπος τῆς ἀμερικανιᾶς στὴ σημειολογία ποὺ ἐλέγχει τὴν κοινωνία εἶναι ὅτι υἱοθετήθηκε (μάλιστα μὲ τὴν εὐήθεια καὶ τὸν ζῆλο τοῦ νεοφώτιστου) ἀπὸ ἕνα μεγάλο μέρος τῆς μὴ κομμουνιστικῆς ἀριστερᾶς· ποὺ κατέστησε ἔτσι ἑαυτὴν παρακολούθημα τῶν νεοφιλελεύθερων ἐπιλογῶν, εἴτε αὐτὲς ἐκφράζονταν ὑπὸ τὴ δορὰ μιᾶς τάχα σοσιαλιστικῆς ρητορικῆς, εἴτε ἀπὸ τὶς ὑπαγορεύσεις τῶν λύκων αὐτοπροσώπως καὶ φόρα παρτίδα.
.     Δῶστε σὲ ὁρισμένους ἀριστεροὺς ὅρους ὅπως «φαντασιακό», «ἡ ἀλήθεια τοῦ ἄλλου», «ἀφήγηση» (ἀντὶ γιὰ ἱστορία), «ναστοχασμς» [ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Αὐτὴ ἡ λεξούλα εἶναι περιπόθητη καὶ μεταξὺ ἐπιλέκτων ἐκπροσώπων τοῦ θεολογικοῦ στερεώματος! Πάνω της στήνουν μιὰ ὁλόκληρη ἐργολαβία κατεδαφίσεως τῶν πατροπαραδότων καὶ εἰσαγωγῆς καινοτομιῶν πάσης φύσεως καὶ α-φύσεως…!]   καὶ πάρτε τους τὴν ψυχή! Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκαναν – τοὺς πῆραν τὴν ψυχή!
.   Ὅπως καὶ νά ᾽χει, ἕνα τέταρτο τοῦ αἰώνα ἀβάσταχτης ἐλαφρότητας περὶ τὸ «τίς βούλεται ἀγορεύειν» στὴν ἀγορὰ καὶ στὸν δημόσιο βίο, ἴσως ἡ βλάβη νά ᾽ναι πλέον ἀνήκεστος…
.    Ἂν ὄχι, θὰ τὸ δοῦμε στοὺς δρόμους.
.     Ἂν ἀνθίσει ξανὰ ἡ ποίηση τῶν ἀνθρώπων, θὰ ἀνθίσει στοὺς δρόμους -στὰ σαλόνια πλέον τελεῖται μόνον ἡ νεκρώσιμος ἀκολουθία ὅσων ζωγραφίσαν κάποτε στὴ ζωὴ μας μία «Κυριακή», μία «σχόλη». Διότι, ταν νας πρωθυπουργς βαφτίζει τ ξεπούλημα «κμηδενισμ τς συμμετοχς το Δημοσίου», τότε ο λέξεις πο βγαίνουν π᾽ τ στόμα του χουν φορέσει μαρες κουκολες κα σκοτώνουν – τ λογική, τς λπίδες, λλ κα τς ποιες πιθανότητες γι μία στρατηγικ συνεννόησης…

ΠΗΓΗ: ἐφημ. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» (enet.gr)

, , , , ,

Σχολιάστε