Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Χριστούγεννα

OI ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ τῆς Π. ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ τοῦ ΚΥΡΙΟΥ (Κων. Οἰκονόμου)

Οἱ Προφητεῖες τῆς Π. Διαθήκης σχετικὰ μὲ τὴν Γέννηση τοῦ Κυρίου

ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο Ἀθ. Οἰκονόμου, δάσκαλo

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Ἡ Γέννηση τοῦ Κυρίου προτυπώθηκε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη αἰῶνες πρὶν τὴν πραγματοποίησή της, φανερώνοντας ὅτι τὸμυστήριο τῆς Θείας Οἰκονομίας, δηλαδὴ ἡ ἐνανθρώπιση τοῦ Κυρίου, ἦταν ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κύρια στόχευση τῆς ἔμπνευσης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στοὺς ἱεροὺς συγγραφεῖς τῆς Βίβλου. Πολλὲς προφητικὲς ἀναφορὲς τῆς Π. Διαθήκης στὸσωτηριῶδες αὐτὸ γεγονὸς φαίνονται ὡς τύπος ἢ σκιά, ἄλλες ὅμως ἀπ᾽ αὐτὲς εἶναι ὁλοφάνερες καὶ εὐθεῖες. Ἂς δοῦμε ὁρισμένες ἐξ αὐτῶν.

Α΄ ΤΟ ΠΡΩΤΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Στὸ πρῶτο βιβλίο τῆς Βίβλου, στὴ Γένεση, ποὺ σημειωτέον ἔχει γραφεῖ μεταξύ τοῦ 1500 καὶ τοῦ 1350 π.Χ. ἀπὸτὸν Θεόπτη Μωυσῆ, βρίσκουμε τὴν πρώτη ἀναφορὰ στὴν γέννηση τοῦ Χριστοῦ καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ ἴδιου τοῦ Πατέρα Θεοῦ,καθὼς ὁμιλώντας στὸ φίδι ποὺ ὁδήγησε τοὺς Πρωτοπλάστους στὴν Πτώση τονίζει: «θὰ στήσω ἔχθρα ἀνάμεσα σὲ σένα καὶ στὴ γυναίκα, κι ἀνάμεσα στὸ σπέρμα σου καὶ στὸ σπέρμα της· αὐτὸ θὰ σοῦ συντρίψει τὸ κεφάλι, κι ἐσὺ θὰ τοῦ λογχίσεις τὴ φτέρνα του». Τὸσυγκεκριμένο ἐδάφιο ὀνομάζεται πρωτευαγγέλιο, ἀφοῦ ἀναφέρεται ταυτόχρονα στὴν γέννηση (σπέρμα γυναίκας!) τὸν προσωρινὸθάνατο (θὰ τοῦ λογχίσεις τὴν φτέρνα) καὶ τὴν ἀνάσταση (θὰ σοῦ συντρίψει τὸ κεφάλι) τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μάλιστα, μόνο σ’ αὐτὸ τὸχωρίο βρίσκουμε ἀναφορὰ στὸ σπέρμα τῆς γυναίκας, ἀφοῦ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπιστήμης, χρησιμοποιεῖ ἀποκλειστικὰ τὴν ἔκφραση αὐτὴ γιὰ τὸ ἀνδρικὸ φύλο. Διαφοροποιεῖται λοιπὸν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐδῶ γιὰ νὰ φανερώσει μέσω τῆς ἐκπληκτικῆς προφητείας ὅτι ἠ Θεοτόκος Μαρία θα συλλάβει ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο χωρὶς νὰ ἔχει σχέση μὲ ἄνδρα. Ἡ ἀρχαία αὐτὴ προφητεία πρὸς τοὺς πρωτόπλαστους βρίσκει τὴν ἐκπλήρωσή της στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ. Στὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιο διαβάζουμε σχετικά: “Καὶ ὁἄγγελος τῆς εἶπε: Μὴ φοβᾶσαι, Μαριάμ·[…] θὰ μείνεις ἔγκυος, καὶ θὰ γεννήσεις ἕναν γιό· καὶ θὰ ἀποκαλέσεις τὸ ὄνομά του Ἰησοῦ. Και ἡΜαριὰμ εἶπε στὸν ἄγγελο: Πῶς θὰ μοῦ συμβεῖ αὐτό, ἀφοῦ ἐγὼ δὲν ἔχω συζυγικὲς σχέσεις μὲ κανένα ἄντρα; Και ὁ ἄγγελος, ἀπαντώντας, τῆς εἶπε: Το Ἅγιο Πνεῦμα θὰ ἔρθει ἐπάνω σου, καὶ δύναμη τοῦ Ὑψίστου θὰ σὲ ἐπισκιάσει· γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἅγιο παιδὶ ποὺ θὰ γεννήσεις θὰὀνομαστεῖ Υἱὸς Θεού”. Πλήρης λοιπὸν ἐπαλήθευση τῆς φράσης “σπέρμα γυναικός”!

Β΄ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ: Στὸ βιβλίο τοῦ Ἡσαΐα [ζ΄14], ποὺ γράφηκε 7 αἰῶνες πρὶν τὴ Γέννηση τοῦΚυρίου, διαβάζουμε: “ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ σᾶς δώσει ἕνα σημάδι· Δεῖτε, ἡ παρθένος θὰ συλλάβει καὶ θὰ γεννήσει γιό, καὶ τὸ ὄνομά του θὰ ἀποκληθεῖ Ἐμμανουήλ”. Στὸ ἴδιο βιβλίο [θ΄6] διαβάζουμε: “Ἐπειδή, παιδὶ γεννήθηκε σέ μᾶς, γιὸς δόθηκε σέ μᾶς· καὶ ἡ ἐξουσία θὰεἶναι ἐπάνω στὸν ὦμο του· καὶ τὸ ὄνομά του: Θαυμαστός, Σύμβουλος, Ἰσχυρὸς Θεός, Πατέρας τοῦ Μέλλοντος Αἰῶνος, Ἄρχοντας Εἰρήνης”! Ἑπτὰ αἰῶνες μετὰ τὴν προφητεία τοῦ Ἠσαΐα διαβάζουμε στὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο τὴν ἐκπλήρωσή της. Συγκεκριμένα, ὅταν ὁ μνήστωρ Ἰωσὴφ μαθαίνει ὅτι ἡ Θεοτόκος ἦταν ἔγκυος καὶ θέλει νὰ τὴν διώξει κρυφά, γιὰ νὰ μὴν τὴν ἐκθέσει, γράφει ὁΕὐαγγελιστὴς ὅτι ὁ ἄγγελος Κυρίου σὲ ὄνειρο τοῦ μίλησε: “Ἰωσήφ, γιὲ τοῦ Δαβίδ, μὴ φοβηθεῖς νὰ παραλάβεις τὴ Μαριάμ, τὴ γυναίκα σου· ἐπειδή, αὐτὸ ποὺ γεννήθηκε μέσα της εἶναι ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα· καὶ θὰ γεννήσει ἕναν γιό, καὶ θὰ ἀποκαλέσεις τὸ ὄνομά του Ἰησοῦ· ἐπειδή, αὐτὸς θὰ σώσει τὸν λαό του ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες τους”. Και πιὸ κάτω: “ὅλο αὐτὸ ἔγινε γιὰ νὰ ἐκπληρωθεῖ ἐκεῖνο ποὺεἰπώθηκε ἀπὸ τὸν Κύριο διαμέσου τοῦ προφήτη, ποὺ ἔλεγε: Δεῖτε, ἡ παρθένος θὰ συλλάβει, καὶ θὰ γεννήσει ἕναν γιό, καὶ θὰἀποκαλέσουν τὸ ὄνομά του Ἐμμανουήλ, ποὺ μεθερμηνεύεται: Μαζί μας [εἶναι] ὁ Θεός”. [α´20-23]. Συνεπῶς ἡ Θεοτόκος, καθὼς προφητεύτηκε ἀπὸ τὸν Ἠσαΐα, ἐνῶ ἦταν παρθένος, μένει ἔγκυος και γεννάει γιὸ ποὺ τὸν ονομάζει Ἰησοῦ (Σωτήρα) καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ἡἐνσάρκωση τοῦ ζῶντος Θεοῦ. 

Γ΄ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ: Στὸ βιβλίο τοῦ προφήτη Μιχαια [7ος π.Χ.αἰ.] διαβάζουμε: “Κι ἐσύ, Βηθλεέμ Ἐφραθά, ἡ μικρή, ἂν καὶ εἶσαι ἀπὸτὶς πιὸ μικρὲς πόλεις τοῦ Ἰούδα, ἐγὼ θὰ κάνω νὰ προέλθει ἐκεῖνος ποὺ θὰ γίνει ἄρχοντας τοῦ Ἰσραήλ. Ἡ καταγωγή του εἶναι ἀπὸ παλιά, ξεπερνᾶ τὴν ἀρχὴ τῶν ἡμερῶν τῆς δημιουργίας”. [ε΄ 2]. Στὴν περικοπὴ ὁ προφητικὸς λόγος ἀναφέρεται στὴν τοποθεσία τῆς γέννησης τοῦ Ἰησοῦ, ἐνῶ ταυτόχρονα ἐπιβεβαιώνει ὅτι τὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννηθεῖ εἶναι ὁ προαιώνιος Θεός. Ἡ Βηθλεέμ, μία ἀπὸ τὶς μικρότερες πόλεις τοῦ Ἰσραήλ, θὰ εἶναι αὐτὴ στὴν ὁποία θὰ γεννηθεῖ ὁ Θεάνθρωπος. Εἶναι ἐκπληκτικὸ ποὺ ἡ προφητεία αὐτὴ εἶναι τόσο ξεκάθαρη, ἐφ᾽ ὅσον ὁρίζει ἀνάμεσα στὶς ἑκατὸ περίπου τότε πόλεις τοῦ Ἰσραὴλ τὴν ἀσήμαντη Βηθλεὲμ σὰν τὴν γενέτειρα τοῦ σωτήρα καὶταυτοχρόνως φροντίζει νὰ ξεκαθαρίσει ὅτι ἡ Βηθλεέμ, γιὰ τὴν ὁποία ἀναφέρεται ἡ προφητεία, εἶναι ἡ Ἐφραθά, δηλαδὴ αὐτὴ ποὺ εἶναι κοντὰ στὴν Ἰερουσαλὴμ καὶ ὄχι ἡ ὁμώνυμη πόλη στὸ βορρᾶ τῆς Ἰουδαίας [Γαλιλαία]!

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΚΥΡΙΟΥ: Στὸ βιβλίο τοῦ προφήτη Μαλαχίου, διαβάζουμε: “Ὁ Κύριος τοῦ σύμπαντος ἀπαντάει: θὰ ἀποστείλω τὸν ἀγγελιοφόρο μου γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸ δρόμο πρὶν ἀπὸ μένα” [γ΄ 1]. Ἀναλόγως καὶ στὸ βιβλίο τοῦ Ἠσαΐα εἶναι γραμμένο: “Ἀκοῦστε! Κάποιος φωνάζει: Ἑτοιμάστε στὴν ἔρημο ἕνα δρόμο γιὰ τὸν Κύριο, ἰσιῶστε ἐκεῖ τὸν δρόμο νὰ περάσει ὁ Θεός μας” [μ΄ 3]. Οἱ δύο αὐτὲς προφητεῖες δηλώνουν ὅτι, πρὶν τὴν δημόσια παρουσία τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ἕνας προφήτης θὰ προετοίμαζε καὶ θὰ προανήγγειλλε τὸν ἐρχομό του στὴν ἔρημο. Ἡ προφητεία ἐπιβεβαιώνεται, ὅταν λίγο μετὰ τὴν ἀναγγελία τῆς γέννησης τοῦ Χριστοῦ στὴ Θεοτόκο, ἕνας ἄγγελος Κυρίου φανερώνει στὸν ἱερέα Ζαχαρία τὸν Πρόδρομο (αὐτὸν ποὺ θὰ προετοιμάσει τὸν δρόμο) τοῦ Χριστοῦ: “Καὶ ὁ ἄγγελος τοῦ εἶπε: Μὴ φοβᾶσαι, Ζαχαρία· ἐπειδή, ἡ δέησή σου εἰσακούστηκε· καὶ ἡ γυναίκα σου ἡ Ἐλισάβετ θὰ γεννήσει σὲ σένα ἕναν γιό, καὶ θὰἀποκαλέσεις τὸ ὄνομά του Ἰωάννη. […] Κι αὐτὸς θάρθει πρὶν ἀπὸ τὸ πρόσωπό του [ἔνν. τοῦ Κυρίου] μὲ πνεῦμα καὶ δύναμη τοῦ Ἠλία, γιὰνὰ στρέψει τὶς καρδιὲς τῶν πατέρων στὰ παιδιά, καὶ τοὺς ἀπειθεῖς στὴ φρόνηση τῶν δικαίων, γιὰ νὰ ἑτοιμάσει ἕναν προδιατεθειμένο λαὸ στὸν Κύριο”. [Λουκ. α΄13-17]. Παράλληλα στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου [α΄1-2], διαβάζουμε τὴν ἐκπλήρωση αὐτῆς τῆς προφητείας στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ, ὅπως τὸ προεῖπε ὁ ἄγγελος καὶ τὸ ἀνέφεραν οἱ προφῆτες ἑκατοντάδες χρόνια πρὶν συμβεῖ: “κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ἔρχεται ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, κηρύττοντας στὴν ἔρημο τῆς Ἰουδαίας, καὶ λέγοντας: Μετανοεῖτε· ἐπειδή, πλησίασε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν”.

ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΓΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ: Ἡ φυγὴ στὴν Αἴγυπτο τοῦ Ἰωσήφ, τῆς Θεοτόκου καὶ τοῦ Ἰησοῦ ἀναφέρεται σὲ προφητεία ποὺ διαβάζουμε στὸ βιβλίο τοῦ Ὠσηέ: “ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου”. Τὴν προφητεία αὐτὴ δανείζεται γιὰτεκμηρίωση καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος [β΄ 15]. Ἀκόμη, τὴ σφαγὴ τῶν νηπίων, ὁ Ματθαῖος τὴν τεκμηριώνει σὲ σχετικὴ προφητεία τοῦἹερεμία: “φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς. Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὔκ εἰσιν” [Ματθ. β΄18 καὶ Ἱερ. λη΄ 15]. 

ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ: Στὸν Ἠσαΐα καὶ πάλι διαβάζουμε τὴν προφητεία γιὰ τὴν προσκύνηση τῶν τριῶν μάγων: “καὶ ἥξουσί σοι ἀγέλαι καμήλων, καὶ καλύψουσί σε κάμηλοι Μαδιὰμ καὶ Γαιφά· πάντες ἐκ Σαβὰ ἥξουσι φέροντες χρυσίον καὶ λίβανον οἴσουσι καὶ λίθον τίμιον καὶ τὸ σωτήριον Κυρίου εὐαγγελιοῦνται” [ξ΄6]. Γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τὴ γεννιὰ τοῦ Ἰακὼβ ἔχουμε ἀναφορὰ στὴ Γένεση [μθ΄10-12], ἀκόμη καὶ γιὰ τὸν ὑπολογισμὸ τῆς ἔλευσης τοῦ Σωτῆρος ἀπὸ τὴν ἀνοικοδόμηση τοῦ ναοῦ τὸ 455 π.Χ., στὸ βιβλίο τοῦπροφήτη Δανιὴλ [β΄24].

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Σ΄αὐτὸ τὸ ἄρθρο ἀναφερθήκαμε μόνο σὲ πέντε-ἔξι ἀπὸ τὶς 330(!) περίπου προφητεῖες ποὺ ἐκπληρώθηκαν στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ καθηγητὴς Peter Stoner, στὸ βιβλίο του “Ἡ ἐπιστήμη μαρτυρεῖ”, ἔκανε μαθηματικοὺς ὑπολογισμοὺς βάσει τοῦνόμου τῶν πιθανοτήτων, οἱ ὁποῖοι ἐξετάστηκαν προσεκτικὰ ἀπὸ τὸν Ἀμερικανικὸ Σύνδεσμο Ἐπιστημόνων (American Scientific Affiliation) καὶ βρέθηκαν βάσιμοι καὶ πειστικοί. Ἀναφέρουμε μόνο ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ ὁ ἴδιος ἀναφέρει στὶς μελέτες του, βάσει τοῦὁποίου, γιὰ νὰ ἐκπληρώσει ἕνα ἄτομο 8 μόνον ἀπὸ τὶς πιὸ γνωστὲς προφητεῖες, ποὺ ἀναφέρονται στὸ πρόσωπο τοῦ ἸησοῦΧριστοῦ, μέσα στὴν Βίβλο, ἡ πιθανότητα ὑπολογίζεται σὲ 1 στὰ 100.000.000.000.000.000 [δηλαδὴ μία πιθανότητα στὰ 100 τετράκις ἑκατομμ.!]. Νὰ τὸ δοῦμε πιὸ παραστατικά: σὰν νὰ στρώσουμε ὅλη τὴν Ἑλλάδα μὲ στοίβα χρυσῶν λιρῶν, ὕψους 1,5 μέτρων καὶ στὴν τύχη νὰ διαλέξω τὸ σωστὸ νόμισμα!! Ἀνάλογη πιθανότητα θὰ ἦταν ἀδύνατο νὰ τὴν ἐκπληρώσει κανεὶς παρὰ μόνο ὁ ἴδιος ὁ Θεός, πράγμα ποὺἔκανε στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς ἀδιαιρέτου καὶ ὁμοουσίου Ἁγίας Τριάδος. Ἂς νιώσουμε λοιπὸν τὴν Ἀλήθεια τῶν Χριστουγέννων κι ἂς ἀγγίξει τὴν καρδιά μας ἡ μοναδικὴ ἀλήθεια: ὅτι στὸ ὄνομα τοῦ ἐνσαρκωμένου Θεοῦ ὑπάρχει τὸνόημα καὶ ἡ οὐσία τῆς ζωῆς. Κι αὐτὸ γιατί Ἰησοῦς σημαίνει Σωτήρ, καὶ Ἐμμανουήλ, ὁ Θεὸς μαζί Μας. Χρόνια πολλὰ κι εὐλογημένα!

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΙΟΣ, Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΙΟΣ καὶ Ο ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ ΥΙΟΣ καὶ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ποὺ ἐνηνθρώπησε γιὰ νὰ γίνη γιὰ μᾶς φάρμακο καὶ ἐμβόλιο

Ποι­μα­ντορι­κή Ἐ­γκύ­κλιος
τοῦ Μητροπολ. Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου


Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
.                 Ἑορτή τῶν Χριστουγέννων ἡ σημερινή ἑορτή, πανή­γυ­ρη λαμπρά, ἀπό πλευρᾶς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως διασώζεται στίς ὁμιλίες τῶν ἁγίων Πατέρων καί στούς ὕμνους τῶν ἁγίων ὑμνογράφων. Τί καί ἄν ὅλα τά ἐξωτερικά εἶναι θλιβερά; Ἐμεῖς πανηγυρίζουμε «τά τῆς Θεοφανείας» καί τά τῆς δικῆς μας ἀνακλήσεως καί ἐπανόδου στόν Θεό. Ἐάν ἡ ἀνθρωπότητα ὁλόκληρη τρέμη μπροστά στόν θάνατο ἀπό τήν πανδημία τοῦ ἰοῦ, ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί πανη­γυ­ρίζουμε βλέποντας τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καί Λό­γου τοῦ Θεοῦ καί τίς συνέπειες πού ἔχει γιά τόν ἄνθρωπο.
.                Ἐπειδή ἡ σημερινή ἑορτή τῶν Χριστουγέννων εἶναι διαποτισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη θεολογία, γι’ αὐτό, συντονι­ζό­μενος μέ τήν ἱερά ὑμνογραφία τῆς ἑορτῆς, θά σᾶς προ­σφέρω ἕναν λόγο πνευματικῆς ἰάσεως ἀπό τόν μεγάλο θεολόγο τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, ὁ ὁποῖος σέ ὁμιλία του στά «Γενέθλια τοῦ Σωτῆρος» παρουσιάζει ὅλο τό θεολογικό νόημα τῆς ἑορτῆς τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό τόν λόγο αὐτόν θά ἀποσπάσω μερικά χωρία, τά ὁποῖα θά σᾶς τά παρουσιάσω ὡς ἕνα ἑόρτιο πανηγυρικό καί θεολογικό «γεῦμα», γιά νά ἀναθαρρήση ἡ ψυχή μας, ἀπό τίς θλίψεις ὅλων αὐτῶν τῶν ἡμερῶν.
.                    Κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, ἡ Εὔα στόν Παράδεισο «τῆς ἐντολῆς ἐπελάθετο τῆς δοθείσης καί ἡττή­θη τῆς μικρᾶς γεύσεως», δηλαδή ξέχασε τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ νά μή φάγουν ἀπό τό δένδρο τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ καί νικήθηκε ἀπό τήν μικρή γεύση. Ἔτσι ἐξορίσθηκε ἀπό τόν Παράδεισο «καί τούς δερματίνους ἀμ­φιέννυται χιτῶνας», «ἴσως τήν παχυτέραν σάρκαν καί θνη­τήν καί ἀντίτυπον», δηλαδή ἐνδύθηκε τούς δερμάτινους χιτῶνες, πού εἶναι ἡ πιό βαρειά σάρκα, ἡ φθαρτή καί ἀντί­θετη, καί ὁμολογεῖ: «φεῦ τῆς ἐμῆς ἀσθενείας». Ἀδυνάτησε, ἀσθένησε ἡ ἀνθρώπινη φύση καί μέσα σέ αὐ­τήν εἰσέρρευσε ὁ θάνατος ὡς μέγα θηρίον, γιά νά κατατρώγη τά πάντα.
.                    Ἀφοῦ ὁ ἄνθρωπος ἀπό τά πολλά ἁμαρτή­ματα παιδεύτηκε μέ τόν νόμο, τούς Προφῆτες, τίς εὐεργεσίες, τίς ἀπειλές, τίς τιμωρίες, τίς πλημμύρες, τίς πυρκαϊές, τούς πολέμους, τίς νίκες, τίς ἧττες, τά σημεῖα ἀπό τόν οὐρανό, ἀπό τόν ἀέρα, τήν γῆ, τήν θάλασσα, μέ τίς ἀνέλπιστες μεταβολές ἀν­θρώπων, πόλεων καί λαῶν, τά ὁποῖα ἀποσκοποῦσαν στό νά ἐξαφανισθῆ ἡ κακία, τελικά «ἰσχυροτέρου δεῖται φαρμά­κου ἐπί δεινο­τέροις τοῖς ἀρρωστήμασιν», δηλαδή ὁ ἄνθρω­πος εἶχε ἀνάγκη ἀπό κάποιο ἰσχυρότατο φάρμακο γιά νά θεραπευθῆ. Καί ἕνα τέτοιο ἰσχυρότατο φάρμακο, γράφει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ἦταν ἀπαραίτητο γιά τίς φοβερότερες ἀσθένειες, δηλαδή τίς ἀδελφοκτονίες, τίς μοι­χεῖες, τίς ἐπιορκίες, τίς ἀνώμαλες ἐπιθυμίες, καί τό χειρό­τερο καί μεγαλύτερο ἀπό ὅλα τά κακά, τήν εἰδωλολατρεία καί τήν μετατόπιση τῆς προσκυνήσεως ἀπό τόν Δημιουργό στά δημιουργήματα.
.                   Αὐτό τό ἰσχυρότατο φάρμακο γιά τίς μεγάλες ἀσθέ­νειες εἶναι ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἡ πρωταρχική μας εἰκόνα. Γι’ αὐτό ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Πατρός «ἐπί τήν ἰδίαν εἰκόνα χωρεῖ», δηλαδή εἰσέρχεται στήν δική του εἰ­κόνα, τόν ἄνθρωπο, ἐνδύεται σάρκα πρός χάρη τῆς σαρκός καί μέ ψυχή πνευματική πρός χάρη τῆς ψυχῆς μας, καθαρίζοντας ἔτσι τό ὅμοιο μέ τό ὅμοιό του, καί γίνεται τέλειος ἄνθρωπος, ὅμοιος μέ ἐμᾶς, χωρίς τήν ἁμαρτία.
.                    Ἔτσι, ὁ Χριστός μέ τήν ἐνανθρώπησή Του γίνεται ἰατρός γιά τήν πεπτωκυῖα φύση μας, καί συγχρόνως γίνεται πνευματικό φάρμακο καί πνευματικό ἐμβόλιο. Προσέλαβε τήν φύση μας γιά νά τήν θεραπεύση, εἰσέρχεται μέσα μας γιά νά μᾶς ἀναπλάση, νά δώση ὑγεία στήν ἄρρωστη θνητή φύση μας, ἀπό πλευρᾶς πνευματικῆς.
.               Ὁ Χριστός, ὡς ἰατρός, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, «συγκύπτει ἐπί τά πάθη, καί δυσωδίας ἀνέχεται, ἵνα δῷ τήν ὑγιείαν τοῖς κάμνουσι», δηλαδή σκύβει μέ κατανόηση ἐπάνω στίς πληγές μας καί ἀνέχεται τήν δυσωδία, γιά νά δώση τήν ὑγεία σέ ἐκείνους πού ἀσθενοῦν. Καί συνεχίζει ὁ ἅγιος Γρηγόριος γιά νά πῆ ὅτι ὁ Χριστός σκύβει ἐπάνω στόν βόθρο, γιά νά βγάλη τό ζῶο πού ἔχει πέσει μέσα σέ αὐτόν.
.                    Αὐτό εἶναι τό βαθύτερο νόημα τῆς ἑορτῆς τῶν Χρι­στου­γέννων. Ἑορτάζουμε τήν πνευματική μας ἀναγέν­νηση, τήν πνευματική μας ἀνάπλαση. Γι’ αὐτό συνιστᾶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος: «Ἑορτάσωμεν, μή πανηγυρι­κῶς, ἀλλά θεϊκῶς· μή κοσμικῶς, ἀλλ’ ὑπερκοσμίως· μή τά ἡμέτερα, ἀλλά τά τοῦ ἡμετέρου, μᾶλλον δέ τά τοῦ Δεσπό­του! μή τά τῆς ἀσθενείας, ἀλλά τά τῆς ἰατρείας· μή τά τῆς πλάσεως, ἀλλά τά τῆς ἀναπλάσεως». Δηλαδή νά ἑορτάσουμε ὄχι μέ δημόσιες πανηγύρεις, ἀλλά μέ τρόπο θεϊκό, ὄχι μέ τρόπο κοσμικό, ἀλλά μέ ὑπερκόσμιο, ὄχι τά δικά μας, ἀλλά τοῦ δικοῦ μας, τοῦ Δεσπότου μας, ὄχι τά σχετικά μέ τήν ἀσθένεια, ἀλλά τά σχετικά μέ τήν θεραπεία, ὄχι τά τῆς δημιουργίας μας, ἀλλά τά τῆς ἀναδημιουργίας μας.
Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
.                          Ὁ διάβολος στόν Παράδεισο πέταξε τόν δικό του δη­λη­τη­­ριώ­δη ἰό μέσα στήν ψυχή μας καί αὐτός ὁ ἰός ἀπό τότε κατατρώγει τήν ψυχή καί τό σῶμα μας. Ὅμως, δέν ὑπῆρχαν ἀποτε­λε­­σμα­τικά καί κατάλληλα πνευματικά φάρμακα καί πνευ­ματικά ἐμβόλια γιά νά ἀντιμετωπίσουν τό κατα­στρε­πτικό του ἔργο. Παντοῦ ἐπικρατοῦσαν οἱ συνέπειες τῆς ἀσθένειας αὐτῆς, πού εἶναι οἱ ἁμαρτίες, τά πάθη, ὁ θάνατος. Βασανι­ζόταν ὁλόκληρο τό ἀνθρώπινο γένος. Ὅταν ἔφθασε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἦλθε ὁ πραγματικός Ἰατρός, ὁ Χριστός, πού εἶναι τό ἰσχυρότατο φάρμακο καί τό ἰσχυρό­τατο πνευματικό ἐμβόλιο, τό ὁποῖο λαμβάνουμε μέ τά Μυστήρια, ἰδιαιτέρως τό λαμβάνουμε κατά δόσεις μέ τό Μυστήριο τῆς θείας Μεταλήψεως τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, γιά νά νικήσουμε τόν θάνατο, τόν πνευ­ματικό καί σωματικό.
.                              Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό Πνευματικό Νοσοκομεῖο, ὅπου δρᾶ Αὐτός ὁ μεγάλος Ἰατρός, ὁ Χριστός, μέσα στό ὁποῖο ὑπάρχουν οἱ πνευματικοί ἰατροί, τά πνευματικά φάρμακα καί τά πνευματικά ἐμβόλια γιά νά νικήσουμε τόν μεγα­λύτερο ἐχθρό μας πού εἶναι ὁ πνευματικός θάνατος. Εἶναι δέ πολύ ἐπικίνδυνο νά χωρίζη κανείς τήν Ἐκκλησία ὡς θεραπευτήριο καί ὡς κοινωνία θεώσεως, ἀπό τόν ἱερό θεσμό της. Ὅπως εἶναι δύσκολο καί ἐπικίνδυνο νά χωρίζη κανείς ἕνα Νοσοκομεῖο, πού ἀσχολεῖται μέ τήν θεραπεία τῶν σωματικῶν ἀσθενειῶν, ἀπό τήν διοικητική του λει­τουρ­γία. Μπορεῖ σέ ἕνα Νοσοκομεῖο τά διοικητικά του ὄργανα νά κάνουν κάποιο λάθος, ἀκόμη καί κάποιος ἰατρός νά μή θεραπεύη σωστά, ἀλλά δέν καταργοῦμε τό Νοσοκομεῖο, οὔτε ἀπομακρυνόμαστε ἀπό αὐτό, οὔτε ἀναζητᾶμε θεραπεία ἐκτός τοῦ Νοσοκομείου.
.                       Τήν περίοδο αὐτήν πού διερχόμαστε τούς περισ­σότερους ἀνθρώπους ἔχει καταλάβει θλίψη, ἀπελπι­σία, ἀπό­γνωση ἀπό τήν μεγάλη ὑγειονομική κρίση, καί ὅλοι ἀνα­μένουν κάποιο νέο φάρμακο καί κάποιο νέο ἐμβόλιο κατά τοῦ νέου ἰοῦ, καί εὐχόμαστε στόν Θεό καί γι’ αὐτό. Ἀλλά πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι ὑπάρχει καί ἕνας χειρότερος ἰός, πού εἶναι ἡ ἁμαρτία, ἡ ὁποία θεραπεύεται ἀπό τόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, πού ἐνηνθρώπησε γιά νά γίνη γιά μᾶς φάρμακο καί ἐμβόλιο, τά ὁποῖα χορηγοῦνται μέσα στήν Ἐκκλησία, γιά νά νικήσουμε καί ἐμεῖς ἐν Χριστῷ τόν διάβολο, τήν ἁμαρτία καί τόν θάνατο.
Αὐτά ἑορτάζουμε αὐτές τίς ἡμέρες καί πρέπει νά πανηγυρίζουμε θεϊκῶς. Καί νά μή στενοχωρούμαστε γιά «τά τῆς ἀσθενείας», ἀλλά νά χαιρόμαστε γιά «τά τῆς ἰατρείας» ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, τοῦ Ὁποίου τό ἄπειρο ἔλεος νά εἶναι μαζί σας.
Μέ πατρικές εὐχές
Ὁ Μητροπολίτης
Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

, , , ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ διῶκτες τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ Χριστούγεννα
Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                Ἀπὸ τότε ποὺ γεννήθηκε, ὁ Χριστὸς διώκεται. Πρῶτος ὁ Ἡρώδης. Φόνευσε τόσα μωρά, μήπως καὶ τοῦ πάρει τὸν θρόνο. Μετὰ οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι. Τρόμαξαν μήπως καὶ ἀποκαλυφθοῦν ἡ προσποίηση, τὰ ψέματα καὶ ἡ ὑποκρισία τους. Ὕστερα ὁ Πιλάτος. Ἀντελήφθη τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ προτίμησε νὰ φυλάξει τὸν «ἑαυτούλη» του καὶ Τὸν παρέδωσε «ἵνα σταυρωθῇ».
.                Ἀφοῦ σταυρώθηκε καὶ ἀναστήθηκε ὁ Χριστός, δὲν σταμάτησαν οἱ διωγμοί Του. ΟἱΡωμαῖοι αὐτοκράτορες ἐπιχείρησαν νὰ Τὸν ἐξαφανίσουν, μήπως καὶ ἀμφισβητοῦσε τὴν ἐξουσία τους. Κατόπιν ἦρθαν οἱ αἱρετικοὶ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία Του. Θέλησαν νὰ Τὸν βάλουν στὰ καλούπια τῆς λογικῆς τους καὶ νὰ Τὸν μικρύνουν…
. Οἱ αἰῶνες περνοῦν… Ὀνομαζόμενοι Χριστιανοὶ ἀποκτοῦν κρατικὴ ἐξουσία καὶ Τὸν πληγώνουν, ἀφοῦ οἱ περισσότεροι καταντοῦν ἕρμαια τῶν παθῶν τους καὶ ἀδικοῦν, βασανίζουν καὶσκοτώνουν, πολλὲς φορὲς ἐν ὀνόματί Του. Ἀκόμη χειρότερη πληγὴ Τοῦ ἐπιφέρει ὁ Πατριάρχης τῆς Δύσης, ὁ Πάπας. Ἀπὸ πνευματικὸς ταγὸς μεταβάλλεται σὲ κρατικὸ ἡγέτη καὶ κοιτάζει μὲ τὸν στρατό του νὰ ἐπεκτείνει τὸ κράτος του καὶ τὴν ἐπιρροή του. Φτάνει στὸ σημεῖο τῆς ὕβρεως ἔναντι τοῦ Θεοῦ, ὅταν «ἐν ὀνόματι τῆς Πίστεως» καίει ζωντανοὺς ἀνθρώπους. Ὅπως γράφει ὁ Ντοστογιέφσκι, ὁ ἱεροεξεταστὴς φυλακίζει τὸν Χριστό…
.                Ἔρχεται ὁ Λούθηρος. Βλέπει τὰ στραβὰ τοῦ παπισμοῦ καὶ θέλοντας νὰ τὰδιορθώσει πέφτει σὲ μία λογικοκρατία. Ὁ Γλυκὺς Ναζωραῖος, ποὺ δὲν εἶχε «ποῦ τὴν κεφαλὴκλίνῃ», εἶναι ξένος μὲ τὸν προτεσταντικὸ τρόπο καταξίωσης διὰ τοῦ πλούτου καὶ τῆς μετατροπῆς τῆς Ἐκκλησίας σὲ εὐαγὲς ἵδρυμα, μὲ αὐστηροὺς εὐσεβιστικοὺς κανόνες.
.                Σὲ ἀντίδραση πρὸς τὰ προνόμια τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν στὴ Γαλλία καὶ τὴ συνεργασία τους μὲ τὴν ἀπόλυτη μοναρχία οἱ ἄθεοι Ἐπαναστάτες διώκουν τὸν Χριστὸ καὶἐπιχειροῦν καὶ αὐτοὶ νὰ Τὸν ἐξοντώσουν. Παίρνουν βασικὲς ἀρχὲς τῆς διδασκαλίας Του καὶ τὶς μετατρέπουν σὲ συνθήματά τους: Ἐλευθερία, Ἀδελφοσύνη, Ἰσότητα. Ἡ ἐλευθερία «ἐφαρμόζεται» μὲ τὴν γενοκτονία τῆς Βανδέας, ἡ ἀδελφοσύνη μὲ τὴν γκιλοτίνα καὶ ἡ ἰσότητα μὲ τὴ συνέχιση τῆς δουλείας στὶς ἀποικίες τῆς Γαλλίας.
.                Γιὰ νὰ «διορθώσουν τὰ λάθη» τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, ποὺ δὲν πέτυχε νὰ ἐξοντώσει τὸν Χριστό, οἱ Μπολσεβίκοι ἐφαρμόζουν ριζοσπαστικότερα μέτρα. Οἱ συστηματικοὶδιωγμοὶ καὶ τὰ μαρτύρια ἑκατομμυρίων χριστιανῶν συνοδεύονται μὲ συστηματικὴ ἄθεη προπαγάνδα. Ἀλλὰ ἐξέλιπε ὁ μπολσεβικισμός, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ προηγούμενοι διῶκτες τοῦ Χριστοῦ, χωρὶς νὰ καταφέρει νὰ Τὸν ἐξαφανίσει.
.                Σήμερα ἐξακολουθεῖ νὰ διώκεται ὁ Χριστός. Ἡ ἐποχή μας εἶναι μία ἐπανάληψη τῆς belle epoque (1880 – 1914). Ἡδονισμός, ἀνεμελιά, μὲ παράλληλη ἔκρηξη τῆς τεχνολογίας καὶ μὲ αὔξηση τῆς ἀπόστασης στὸν τρόπο ζωῆς πλούσιων καὶ πτωχῶν. Ἰδανικὰ καὶ ἀρχές, ὅπως οἰκογένεια,ἀνθρώπινη ζωή, διάκριση τῶν φύλων δέχονται ἀμείλικτη ἐπίθεση, ἐνῶ οἱ χριστιανοὶ ἡγέτες δὲν μποροῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν στὴν ἀποστολή τους.
.              Ὅμως ὁ Χριστὸς ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι πάντα Παρών, πόλος ἀγάπης, ἐλπίδας καὶ σωτηρίας. Αὐτὸ μᾶς τὸ θυμίζει καὶ ἐφέτος, ὅπως κάθε χρόνο, ἡ ἐπέτειος τῆς Γέννησής Του. ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.-   

, , ,

Σχολιάστε

«ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΝΝΟΟΥΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΣΑΝ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ» (Μητροπολ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

Συνέντευξη γιὰ θέματα τῆς πανδημίας

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

.                     Σήμερα, Κυριακὴ 13 Δεκεμβρίου 2020, δημοσιεύεται στὴν Ἐφημερίδα «Ἐλεύθερος Τύπος» συνέντευξη τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου, ὁ ὁποῖος ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τῆς Δημοσιογράφου Βάλιας Νικολάου γιὰ τὰ ὑγειονομικὰ μέτρα σὲ σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία, γιὰ τὸ ἐμβόλιο, τὰ σενάρια συνωμοσίας, γιὰ τὴν θεία Μετάληψη, γιὰ τὴν πίστη καὶ τὴν ἐπιστήμη, γιὰ τὴν κοινωνικὴ ἀποστασιοποίηση, γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τῶν Χριστουγέννων.

Τὴν συνέντευξη αὐτὴ παραθέτουμε κατωτέρω:

Ἐρώτηση: Σεβασμιώτατε, βιώνουμε μία πρωτοφανῆ κρίση ἐξ αἰτίας τῆς πανδημίας. Ὑπάρχουν πιστοὶ ποὺ τηροῦν μὲ εὐλάβεια τὰ μέτρα τῶν ἁρμόδιων ὑγειονομικῶν ἀρχῶν γιὰ τὴν προστασία τους ἀπὸ τὸν covid-19. Ὑπάρχουν, ὅμως καὶ πιστοὶ ποὺ ἀρνοῦνται τὴν ὕπαρξή του καὶ πιστεύουν σὲ σενάρια συνωμοσιολογίας. Τί θὰ λέγατε στοὺς ἀρνητὲς τῆς πανδημίας;

Ἀπάντηση: Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕνας χῶρος εὐρύχωρος. Ἂν σκεφθῆ κανεὶς ὅτι μὲ τὰ μυστήρια τοῦ Βαπτίσματος καὶ τοῦ Χρίσματος γίνεται κάποιος μέλος τῆς Ἐκκλησίας, τότε καταλαβαίνει ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Ὅμως, ἐπειδὴ στὸν κάθε ἄνθρωπο δόθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ αὐτεξούσιον, γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ καθένας ἔχει ἕνα δικό του τρόπο νὰ ἀντιμετωπίζη τὰ θέματα τῆς ζωῆς του. Μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ πρίσμα, ὅπως σωστὰ παρατηρεῖτε, ὑπάρχουν Χριστιανοὶ ποὺ ἀποδέχονται τὴν ὕπαρξη τῆς πανδημίας καὶ τηροῦν τὰ ὑγιειονομικὰ μέτρα καὶ ἄλλοι ποὺ τὰ ἀρνοῦνται ἢ ἐπιφυλάσσονται γι᾽ αὐτὰ ποὺ τὰ θεωροῦν ὑπερβολικά.
.               Θεωρῶ ὅτι ὑπάρχει σοβαρὸς κίνδυνος ἀπὸ τὴν πανδημία τοῦ ἰοῦ καὶ πρέπει νὰ τηροῦμε ὅλα ὅσα μᾶς συμβουλεύουν οἱ εἰδικοί. Σὲ ὅλα τὰ θέματα τῆς ὑγείας μας συμβουλευόμαστε τοὺς γιατρούς, ἐπισκεπτόμαστε τὰ Νοσοκομεῖα καὶ ὑπακούουμε στὶς ὑποδείξεις τους. Γιατί νὰ μὴ τὸ κάνουμε αὐτὸ καὶ στὴν παροῦσα ὑγιειονομικὴ κρίση;

Ἐρώτηση: Ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ὑπῆρξαν ἀντιδράσεις γιὰ τὸ κλείσιμο τῶν Ναῶν. Μάλιστα, ὁρισμένοι Ἱεράρχες ἀλλὰ καὶ πιστοὶ ἀκόμη καὶ σήμερα κάνουν λόγο γιὰ διωγμὸ τῆς Ἐκκλησίας. Ποιά ἡ δική σας ἄποψη;

Ἀπάντηση: Πράγματι, δημιουργήθηκαν πολλὰ προβλήματα ἀπὸ τὸ κλείσιμο τῶν Ναῶν, καὶ μάλιστα σὲ κρίσιμες καὶ σημαντικὲς ἐκκλησιαστικὲς περιόδους, ὅπως τὴν Μεγάλη Σαρακοστή, τὸ Πάσχα καὶ τώρα τὴν περίοδο τῆς προετοιμασίας γιὰ τὰ Χριστούγεννα. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ διωγμοῦ τὸ ἔχω ἀκούσει καὶ δὲν μπορῶ νὰ τὸ ἑρμηνεύσω πλήρως. Ὅταν κλείνουν ὅλα τὰ καταστήματα, τὰ Σχολεῖα, τὰ Πανεπιστήμια, τὰ ἀεροδρόμια κλπ., δὲν μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ὅλα αὐτὰ ἔγιναν ὡς ἄλλοθι γιὰ νὰ κάνουν διωγμὸ στὴν Ἐκκλησία. ταν μως βλέπω διάφορες μμονς ς πρς τν κκλησία, ταν παρατηρ τι δίνονται εκολα δειες γι λλες ξόδους π τ σπίτια κατ τν διάρκεια τς πομόνωσης, πως γι βάδισμα, ξοδο κατοικιδίων ζώων, κα δν πιτρέπουν δεια γι ν πνε στν Να ν προσευχηθον, τότε προβληματίζομαι σοβαρότατα.
.               Νομίζω ὅτι γίνονται λάθη κατέρωθεν. Μερικο Κληρικο κα Χριστιανο δν τηρον πακριβς τ μέτρα, γιατί χουν μία μονοφυσιτικ ντίληψη ς πρς τν Ναό, κα λλοι πο λαμβάνουν πολ αστηρ μέτρα γι τος Ναούς, γιατί φαίνεται τι χουν πρόβλημα μ τν θεία Μετάληψη.

Ἐρώτηση: Κάποιοι λένε ὅτι ἡ Ἱεραρχία ἄργησε νὰ κατανοήσει τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος. Τί ἀπαντᾶτε;

Ἀπάντηση: Ἡ Ἱεραρχία ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα δὲν ἔχει συγκληθῆ, οὔτε ἡ τακτικὴ Ἱεραρχία τοῦ Ὀκτωβρίου, γιὰ λόγους ἀνωτέρας βίας. Ὅμως τὸ θέμα τὸ ἀντιμετώπισε ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος καὶ νομίζω τὸ ἔκανε μὲ ψυχραιμία, νηφαλιότητα καὶ σοβαρότητα. Κινήθηκε στ μέσον μεταξ τν δύο κρων, δηλαδ τς περβολς κα τς λλείψεως, γιὰ νὰ θυμηθῶ τὴν ἀριστοτελικὴ ἀρχὴ τῆς ἀρετῆς. Ἔτσι, ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἀπὸ τὴν ἀρχὴ κατενόησε τὸ πρόβλημα καὶ ἔπραξε τὰ δέοντα.
.               Νομίζω ὅτι στὴν παροῦσα φάση θὰ πρέπει νὰ δραστηριοποιηθῆ ἀκόμη περισσότερο, γιατί πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῆ ἡ ὑπερβολὴ καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές, δηλαδὴ καὶ ἀπὸ πλευρᾶς μερικῶν ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀπὸ πλευρᾶς μερικῶν τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας.
.              Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ὕστερα ἀπὸ πρότασή μου, μοῦ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ συντάξω ἕναν Κανονισμὸ Λειτουργίας τῶν Ἱερῶν Ναῶν, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν πανδημιῶν, τὸν ὁποῖο ἑτοίμασα καὶ κατέθεσα στὴν Σύνοδο. Μακάρι νὰ γίνη κάτι πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή.

Ἐρώτηση: Ἡ Ἱεραρχία ἔχει εὐθύνη γιὰ τὰ κρούσματα κορονοϊοῦ ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας;

Ἀπάντηση: Ὁ covid-19 ἔχει ἀποδείξει ὅτι κινεῖται μὲ «δημοκρατικὸ» τρόπο, δηλαδὴ προσβάλλει ὅλους, δὲν ἐξαιρεῖ κανέναν καὶ μάλιστα τὸ κάνει κυρίως σὲ ὅσους συμπεριφέρονται μὲ ἀδιαφορία, ἀπερισκεψία. Κάποιοι, ὅμως, δὲν ἐνεργοῦν δημοκρατικά, ἀφοῦ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐνοχοποιήσουν μέλη τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἔχουν προσβληθῆ ἀπὸ τὸν ἰὸ καὶ ἀμνηστεύουν ἄλλους. Νομίζω αὐτὸ εἶναι νας διότυπος ρατσισμός, πο εναι πι πικίνδυνος π τν κορωνοϊό.
.               Δὲν εὐθύνεται ἡ Ἱερὰ Σύνοδος γιὰ τὰ κρούσματα κορωνοϊοῦ, ποὺ παρατηρήθηκαν καὶ στὴν Ἐκκλησία, διότι ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἀποδέχθηκε τὰ μέτρα, ἀκόμη καὶ τὰ ὑπερβολικά. Εὐθύνονται ὅμως ὅσοι δὲν τηροῦν τὰ μέτρα ποὺ προτείνονται ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς οὔτε ὑπακούουν στὴν Ἱερὰ Σύνοδο λόγ λανθασμένων «θεολογικν» πόψεων.

Ἐρώτηση: Θὰ μποροῦσε ποτὲ ἡ Ἐκκλησία νὰ δεχτεῖ ἀλλαγὴ τοῦ τρόπου μετάδοσης τῆς Θείας Μετάληψης;

Ἀπάντηση: Σὲ αὐτὸ ἔχει ἀποφασίσει ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ὅτι ὁ τρόπος μεταδόσεως τῆς θείας Κοινωνίας εἶναι δοκιμασμένος τουλάχιστον γιὰ χίλια χρόνια καὶ δὲν δημιουργεῖ κανένα πρόβλημα, σὲ Νοσοκομεῖα, σὲ Θεραπευτήρια λοιμωδῶν νόσων, σὲ ὅλους τοὺς χώρους. Βεβαίως, ἡ Μετάληψη τοῦ Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ προσφέρεται σὲ αὐτοὺς ποὺ τὸ θέλουν καὶ ἔχουν προετοιμασθῆ κατάλληλα.
Παρατηρῶ ὅμως ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τὸ συζητοῦν ἀρνητικὰ ἄνθρωποι ποὺ οὔτε κοινωνοῦν οὔτε ἐκκλησιάζονται τακτικά, καὶ ὄχι ὅσοι κοινωνοῦν καὶ ἐκκλησιάζονται. Ὑποψιάζομαι ὅτι αστηρότητα τν μέτρων πο χουν ληφθ π τν Πολιτεία ς πρς τος ερος Ναος γινε πειδ μερικο χουν μμονς ς πρς τν θεία Μετάληψη. Ὅμως στὸ θέμα τῆς θείας Μεταλήψεως νομίζω δὲν ὑπάρχει ἀπόφαση τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς, γιατί εἶναι θέμα πίστεως. Ἂν ὑπάρχη τέτοια ἀπόφαση, παρακαλῶ νὰ δημοσιοποιηθῆ.

Ἐρώτηση: Σεβασμιώτατε, ὁρισμένοι ἐν ὀνόματι τῆς Πίστεως ἀρνοῦνται τὴν Ἐπιστήμη καὶ τὸ ἀντίθετο. Θὰ ἤθελα τὴ δική σας τοποθέτηση σὲ αὐτό;

Ἀπάντηση: Ἡ σύγκρουση μεταξὺ Πίστεως καὶ Ἐπιστήμης ἔγινε στὴν Δύση, μεταξὺ τῶν ἀπόψεων τοῦ σχολαστικισμοῦ καὶ τοῦ διαφωτισμοῦ μὲ τὴν ἀνάπτυξη τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν. Ἐμεῖς στὸν χῶρο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας δὲν εἴχαμε ποτὲ τέτοια σύγκρουση, διότι ξέρουμε ὅτι τόσο ἡ Πίστη ὅσο καὶ ἡ Ἐπιστήμη κινοῦνται σὲ διαφορετικὰ ἐπίπεδα. Ὅσοι βλέπουν τέτοιες συγκρούσεις καὶ στὸν δικό μας χῶρο, διαπνέονται ἀπὸ ξένες ἰδεολογίες.
.             Ἐγὼ δέχομαι τὴν Ἐπιστήμη καὶ τὴν Ὀρθόδοξη θεολογία. Ὅταν ἕνας ἐπιστήμονας ἀρνεῖται τὴν ὀρθόδοξη πίστη γιὰ λόγους ἐπιστημονικούς, δείχνει ὅτι δὲν εἶναι ἀληθινὸς ἐπιστήμονας, καὶ ὅταν ἕνας ὀρθόδοξος πιστὸς ἀρνεῖται τὴν ἐπιστήμη γιὰ λόγους πίστεως, δείχνει ὅτι δὲν εἶναι καλὸς πιστός, γιατί στὸ θέμα αὐτὸ ἰσχύει τὸ συναμφότερο. Ἡ Πίστη εἶναι ἡ ἐπιστήμη-γνώση τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ Ἐπιστήμη εἶναι ἡ γνώση τοῦ κτιστοῦ κόσμου. Αὐτὸ ἔχει ξεκαθαρισθῆ στὴν ἐποχή μας καὶ ἀπορῶ γιατί ἐπανερχόμαστε συχνὰ σὲ αὐτό.

Ἐρώτηση: Σεβασμιώτατε, θέλω νὰ σᾶς ρωτήσω εὐθέως. Θὰ κάνατε τὸ ἐμβόλιο κατὰ τοῦ κορονοϊοῦ;

Ἀπάντηση: Θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ εὐθέως. Σὲ ὅλα τὰ παιδιὰ μέχρι τὴν ἡλικία τῶν δέκα ἐτῶν γίνονται ἐμβολιασμοὶ ὑποχρεωτικὰ γιὰ 13 νόσους καὶ προαιρετικὰ γιὰ ἄλλες 3 νόσους, δηλαδὴ συνολικὰ γίνονται 16 ἐμβόλια, καὶ πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἐπαναλαμβανόμενα. Ἐπίσης, στὶς ἑπόμενες ἡλικίες γίνονται ἄλλα ἐμβόλια καὶ σὲ αὐτὰ ὀφείλεται ἡ αὔξηση τοῦ προσδόκιμου ὁρίου ζωῆς. Τὰ ἐμβόλια ἐνισχύουν τὸ ἀνοσιοποιητικὸ σύστημα τοῦ ὀργανισμοῦ γιὰ νὰ ἀντιμετωπίση τοὺς ἰούς. Καὶ ἐγὼ ἔχω κάνει ἐμβόλια, διότι διαφορετικὰ πιθανὸν δὲν θὰ ζοῦσα καὶ κάθε χρόνο κάνω τὸ ἐμβόλιο γιὰ τὴν γρίπη. Θὰ κάνω ὅμως καὶ τὸ νέο ἐμβόλιο ὕστερα ἀπὸ τὶς ἐγκρίσεις τῶν ἁρμοδίων Ὀργανισμῶν καὶ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τὶς ὑποδείξεις τῶν θεραπόντων ἰατρῶν μου.
.                   Βεβαίως, δὲν δίνω συνωμοσιολογικὲς καὶ ἰδεολογικὲς ἑρμηνεῖες στὰ ἐμβόλια. Θεωρῶ ὅτι μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ μπορῶ νὰ παρατείνω τὴν βιολογικὴ ζωή, χωρὶς αὐτὸ νὰ εἶναι αὐτοσκοπός μου, ὥστε νὰ βοηθήσω ὅσο μπορῶ ὅσους μὲ ἔχουν ἀνάγκη καὶ νὰ προετοιμασθῶ κατάλληλα γιὰ τὸν θάνατό μου καὶ τὴν συνάντησή μου μὲ τὸν Χριστό. Μὲ ἐνδιαφέρει περισσότερο τὸ πνευματικὸ ἐμβόλιο ποὺ εἶναι ἡ προσευχὴ καὶ ἡ θεία Κοινωνία τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ καὶ στενοχωροῦμαι, ὅταν τὸ ἀρνοῦνται στοὺς Χριστιανούς.

Ἐρώτηση: Πολλοὶ συνάνθρωποί μας δοκιμάζονται ὅσο ποτὲ λόγῳ τῆς κοινωνικῆς ἀποστασιοποίησης. Ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ἡ Ἐκκλησία πῶς μπορεῖ νὰ τοὺς βοηθήσει;

Ἀπάντηση: Αὐτὸ εἶναι ὄντως μεγάλο θέμα. Στενοχωροῦμαι ἀπὸ τὴν λεγόμενη «κοινωνικὴ ἀποστασιοποίηση», τὸ νὰ μὴ συναντῶνται οἱ ἄνθρωποι μεταξύ τους, ἀφοῦ ὁ ἄνθρωπος εἶναι «κοινωνικὸ ὄν». Λυπᾶμαι γιὰ τὰ οἰκονομικὰ καὶ ψυχολογικὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῆς τῆς περιόδου. Περισσότερο θλίβομαι γι κείνους ο ποοι δν ναγνωρίζουν τν ρόλο τς κκλησίας στν προσφορ νοήματος ζως στος νθρώπους μ κέντρο τν ερ Να κα τν θεία Λειτουργία. Τελικά, ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι μόνο σῶμα, δὲν εἶναι μία «ἔμψυχη μηχανὴ» οὔτε ἕνα «ζῶο ποὺ κατασκευάζει μηχανές».

Ἐρώτηση: Αὐτὰ τὰ Χριστούγεννα καλούμαστε νὰ τὰ γιορτάσουμε διαφορετικά. Τί μήνυμα θὰ στέλνατε στὸν κόσμο;

Ἀπάντηση: Δὲν καταλαβαίνω πλήρως αὐτὸ ποὺ ἀκούω ἀπὸ πολλοὺς νὰ λένε ὅτι φέτος «καλούμαστε νὰ γιορτάσουμε τὰ Χριστούγεννα διαφορετικά». Τί θὰ πῆ «διαφορετικά»; Ἂν νοεῖται νὰ μὴ γίνονται μετακινήσεις, συγχρωτισμοί, καλῶς. Πῶς, ὅμως, θὰ γιορτάσουμε τὰ Χριστούγεννα μὲ φωταγωγημένες πλατεῖες, μὲ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων γιὰ ψώνια, ἀλλὰ μὲ κλειστοὺς Ναούς; Τί νόημα δίνουμε στν Γέννηση το Χριστο; Μήπως Χριστς γεννήθηκε ς νθρωπος γι ν μς δίνη τ δικαίωμα ν γιορτάζουμε μ ρεβεγιν κα μ λαμπιόνια; Εμαστε Χριστιανο εδωλολάτρες μ χριστιανικ πίχρισμα;

.                 Τελικά, μερικο ννοον ορτασμ τν Χριστουγέννων σν ν ζομε πρ Χριστο. Μήπως αὐτὸ δικαιώνει αὐτοὺς ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ σύγχρονος κόσμος, ἀκόμη καὶ στὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἕνας κόσμος «μεταχριστιανικός», δηλαδὴ «ἕνα μεῖγμα ἀπὸ Χριστιανούς, πρώην Χριστιανοὺς καὶ μὴ Χριστιανούς»; Ὅταν δὲν ἀνοίγονται οἱ Ναοὶ αὐτὲς τὶς ἡμέρες, μὲ τὴν τήρηση ὅλων τῶν μέτρων, μᾶλλον δικαιώνεται ἡ «μεταχριστιανικὴ» νοοτροπία τῆς ἐποχῆς μας.
.           Ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων ἑορτάζεται κατ᾽ ἐξοχὴν θεολογικά, ἐκκλησιαστικὰ καὶ εὐχαριστιακά, ἀλλιῶς εἶναι μία ἁπλὴ ἀνθρώπινη ἱστορία.

 

Δημοσιεύθηκε στὸν Ἐλεύθερο Τύπο, 13 Δεκεμβρίου 2020

, ,

Σχολιάστε

«ΒΙΟΣ ΑΝΕΟΡΤΑΣΤΟΣ» -«Ἔτσι θὰ πᾶμε καὶ στὰ Χριστούγεννα;»

1.«Βίος νεόρταστος»

Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἰερόθεος

.               Πολλοὶ μὲ ἐρωτοῦν γιὰ τὸ τί θὰ πρέπει νὰ γίνει μὲ τοὺς ἱεροὺς ναούς, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν μεγάλων ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων, τῆς Πρωτοχρονιᾶς καὶ τῶν Θεοφανείων, ποὺ περιμένουμε. Ἐπειδὴ δὲν μπορῶ νὰ γράφω συνθηματολογικὰ σὲ τέτοια σοβαρὰ θέματα, θέλω νὰ θέσω τρία δεδομένα.

Πρῶτον, ὅτι ὄντως ὑπάρχει μεγάλο πρόβλημα μὲ τὴν πανδημία, τὸ ὁποῖο δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἀφήσει ἀσυγκίνητους. Δὲν εἶναι προϊὸν φαντασίας καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀδιαφοροῦμε, ὅταν καθημερινὰ πεθαίνουν ἄνθρωποι.

Δεύτερον, οἱ ἑορτὲς ποὺ περιμένουμε εἶναι παγκόσμιες, δίνουν νόημα ζωῆς στοὺς ἀνθρώπους καὶ ἑορτάζονται κυρίως στοὺς ἱεροὺς ναοὺς καὶ μάλιστα μὲ τὴ Θεία Λειτουργία. Δὲν μπορῶ νὰ αἰσθανθῶ Χριστούγεννα μὲ φωταγωγημένους δρόμους, πλατεῖες, δένδρα, ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶναι νεκρὸς πνευματικά, χωρὶς Χριστό, γιατί αὐτὸ συνιστᾶ ὑποκρισία.

Τρίτον, στὴν Ἐκκλησία δὲν εἴμαστε ἕνα ἀσύντακτο Σῶμα, ἀλλὰ ἔχουμε συνοδικὰ  ὄργανα ποὺ ἀποφασίζουν γιὰ ὅλα τὰ θέματα, ἀφοῦ προσμετρήσουν ὅλα τὰ δεδομένα. Παρατηρῶ ὅτι μόνον στὴν Ἑλλάδα ὁ κάθε κληρικὸς κάνει ὅ,τι θέλει καὶ λέει ὅ,τι θέλει. Ἔτσι, ἐκτιμῶ ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου θὰ προβεῖ στὶς δέουσες ἀποφάσεις, ἀφοῦ λάβει ὑπ’ ὄψιν ὅλα τὰ δεδομένα.

Τ πιθυμητ θ ταν ν λειτουργήσουν ατς τς μέρες λοι ο ναοί, ρκε ν τηρηθον λα τ προβλεπόμενα γειονομικ μέτρα. Μέχρι τώρα ἐπαναλαμβάναμε τὸ ἀρχαῖο ρητό, «βίος ἀνεόρταστος, μακρὰ ὁδὸς ἀπανδόκευτος», δηλαδὴ βίος χωρὶς ἑορτὲς εἶναι δρόμος χωρὶς πανδοχεῖα. Τώρα πιὰ δὲν μποροῦμε νὰ καταλάβουμε αὐτὴ τὴ σοφία, γιατί γιορτάζουμε ἑορτὲς χωρὶς «πανδοχεῖα». Ἔτσι, χρειαζόμαστε «πνευματικὰ πανδοχεῖα», καὶ ἑορταστικὸς βίος δὲν γίνεται χωρὶς ἐκκλησιασμό, γιατί θὰ ἦταν «βίος ἀβίωτος».

 

2.τσι θ πμε κα στ Χριστούγεννα;

Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος

.               Ἡ ἀπόφασή μας νὰ διαμαρτυρηθοῦμε εἰρηνικὰ γιὰ τὴν ἀπαγόρευση προσκύνησης τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος ἀπὸ τοὺς πιστοὺς ἔρχεται σὲ μία στιγμὴ στὴν ὁποία τὸ κατὰ πόσον θὰ ἀνοίξουν, μὲ μέτρα φυσικά, οἱ ἐκκλησίες τὰ Χριστούγεννα ἐλάχιστα ἔχει συζητηθεῖ.
Δὲν ζητήσαμε νὰ συμμετέχουν οἱ πιστοὶ στὶς ἐκκλησιαστικὲς ἀκολουθίες ποὺ θὰ τελεστοῦν κεκλεισμένων τῶν θυρῶν. Ζητήσαμε τὸ αὐτονόητο: τρεῖς ἡμέρες εἶναι ἡ παράδοση τῆς Κέρκυρας νὰ γιορτάζεται ὁ ἅγιος, ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἀποφεύγεται ὁ συνωστισμός. Μὲ μέτρα ποὺ ἤδη τηρήθηκαν τὸ καλοκαίρι στὶς 11 Αὐγούστου καὶ τὸ Πρωτοκύριακο τοῦ Νοεμβρίου, γιὰ τὰ ὁποία ἡ τοπικὴ Ἀστυνομικὴ Διεύθυνση μᾶς ἐπαίνεσε, θὰ μποροῦσαν οἱ πιστοὶ νὰ μὴ συνεχίσουν νὰ νιώθουν αὐτὸν τὸν ἀποκλεισμό.
.                   Δὲν ἔχουμε σκοπὸ νὰ ἐπαναστατήσουμε. κφράσαμε κα θ κφράσουμε τ παράπονό μας, τν κόπωση λων, τ θλίψη μας γι τν διαφορία τς πολιτείας γι τς πνευματικς νάγκες τν νθρώπων μας, ο ποοι συνεχς διαμαρτύρονται τι παραμένουμε πραγοι. Εἰρηνικὰ θὰ χτυπήσουν πένθιμα οἱ καμπάνες τὸ τριήμερο αὐτό, στὸ ὁποῖο ὁ Ἅγιος Σπυρίδων θὰ βρίσκεται στὴ θύρα (ὄρθιος ἐντός τοῦ ναοῦ μπροστὰ στὴν κλειστὴ λάρνακα), ὅπως ἡ παράδοση ἐπιβάλλει, γιὰ νὰ ἀτενίζει τὸν ἄδειο ναό. Εἰρηνικὰ διαμαρτυρόμαστε γιὰ τὴν ἀπουσία ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν λαὸ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς πολιτείας.
Διαμαρτυρόμαστε διότι εἶναι κάκιστη εἰκόνα γιὰ τὸ κράτος νὰ ἔχει τοὺς ναοὺς περικυκλωμένους ἀπὸ τὴν ἀστυνομία σὰν νὰ πρόκειται γιὰ χώρους τέλεσης ἀξιόποινων πράξεων. Καὶ λα ατ ν κόσμος μπορε ν πάει στ σοπερ μάρκετ κα στ λλα καταστήματα τηρώντας τ μέτρα, νὰ μείνει γιὰ λίγο, ἐνῶ στὸν ναὸ θὰ μείνει ἀκόμη λιγότερο καὶ θὰ πάρει κουράγιο. Ἔτσι θὰ πᾶμε καὶ στὰ Χριστούγεννα;

 

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

 

 

, , ,

Σχολιάστε

«ΘΕΟΣ ΕΠΙ ΓΗΣ…»

«Θεὸς ἐπὶ γῆς…»

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.             Χριστούγεννα! Ἡ κατὰ σάρκα Γέννησις τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ἑορτὴ χαρμόσυνη καὶ κοσμοσωτήρια. Ἑορτὴ ποὺ συνεγείρει ὅλο τὸν χριστιανικὸ κόσμο. Ἑορτάζουμε καὶ πανηγυρίζουμε τὴ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ. «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο»· ἔγινε μέσα στὸν χρόνο ἄνθρωπος. Καὶ ἔχοντας ὡς σκηνὴ καὶ ὡς ναὸ ἅγιο τὴν ἀνθρώπινη φύση παρέμεινε μὲ πολλὴ οἰκειότητα μεταξύ μας σὰν ἕνας ἀπὸ μᾶς (Ἰω. α´ 14). Μοναδικὸ καὶ ἀνεπανάληπτο γεγονὸς ἡ θεία ἐνανθρώπηση. Ἐκπληρώνεται πλέον ὁ πανανθρώπινος πόθος τοῦ λυτρωμοῦ.
.             Ὁ Χριστός, ὁ μοναδικὸς ἀληθινὸς Σωτήρας καὶ Λυτρωτής μας, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴ θεία ἐνανθρώπησή Του μᾶς ἀναδημιούργησε καὶ μᾶς ἔδωσε τὴ δυνατότητα τώρα νὰ ζήσουμε νέα ζωή, θεοφιλῆ καὶ θεάρεστη, οὐράνια. Ὁ ἄνθρωπος, ὄντας δοῦλος τῆς ἁμαρτίας, ἐνθαρρύνεται καὶ ἐμψυχώνεται, ὅταν βλέπει ὅτι ὁ ἐνανθρωπήσας Θεὸς συγ­καταβαίνει καὶ συναναστρέφεται μὲ τοὺς ἁμαρτωλούς. Καὶ ὄχι μόνο τοὺς συναναστρέφεται, ἀλλὰ καὶ τοὺς χαρίζει ἄπειρες δωρεές.
.             Χάρη στὴ θεία Του ἐνανθρώπηση βρισκόμαστε μέσα στὴν Κιβωτὸ τῆς σωτηρίας, τὴν Ἐκκλησία μας. Στὴν Ἐκκλησία διὰ τῆς πίστεώς μας στὸν Χριστὸ καὶ διὰ τοῦ Βαπτίσματός μας καθιστάμεθα ἀδελφοὶ ἑνωμένοι σὲ ἕνα σῶμα. Μὲ τὸ ἀπολυτρωτικὸ καὶ σωτηριῶδες ἔργο Του ὁ Κύριος μᾶς ἐξασφάλισε ὅλες τὶς προϋποθέσεις γιὰ τὴ σωτηρία καὶ τὸν ἁγιασμό μας: Μᾶς ἀποκάλυψε τὸν θεῖο Του λόγο, τὴ μοναδικὴ θεία ἀλήθεια, τὸν ἀλάνθαστο καὶ ἀπλανὴ ὁδηγὸ στὴ ζωή μας, μᾶς χάρισε τὸ ἅγιο καὶ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Ταυτόχρονα μᾶς χαρίζει καὶ τὸν ἴδιο τὸν Ἑαυτό του. Μὲ τὴ συμμετοχή μας στὸ ἱερὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας κυκλοφορεῖ μέσα μας τὸ πανάχραντο αἷμα Του. Μέσα στὴν Ἐκκλησία μετέχουμε στὴ θεία ζωή Του. Αὐτὸς εἶναι «Θεὸς σαρκοφόρος καὶ ἡμεῖς ἄνθρωποι πνευματοφόροι… Αὐτὸς ὁ ἀληθινὸς καὶ φύσει Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοὺς πάντας ἡμᾶς φορεῖ, ἵνα οἱ πάντες τὸν ἕνα φορέσωμεν Θεόν»· Ἐκεῖνος μᾶς φοράει ὅλους, ὥστε ὅλοι ἐμεῖς νὰ φορέσουμε Ἐκεῖνον, τὸν ἕνα καὶ ἀληθινὸ Θεό (Μέγας Ἀθανάσιος, ΒΕΠΕΣ 33, 226).
.             Χριστούγεννα. «Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον. Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί» (Α´ Τιμ. γ´ 16). Πῶς ἐφανερώθη; Εὐδόκησε ὁ Θεὸς Πατήρ, συνήργησε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον καὶ ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος μέσα ἀπὸ τὰ πανάγια σπλάχνα τῆς Ὑπεραγίας Θεο­τόκου. «Ὁ Πατὴρ ηὐδόκησεν, ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο· καὶ ἡ Παρθένος ἔτεκε Θεὸν ἐνανθρωπήσαντα». Καὶ πραγματοποιήθηκε ἔτσι ὁ ἀπώτατος, ὁ ὕψιστος καὶ τελικὸς σκοπὸς τῆς Δημιουργίας: νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος κατὰ Χάριν θεός. Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα μυστήριο. Διότι ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ σ᾿ αὐτὸ ἀποσκοποῦσε, στὴ θέωση τοῦ ἀνθρώπου. Ἂς εὐγνωμονοῦμε λοιπὸν τὸν Δημιουργό μας, διότι μᾶς ἀγάπησε τόσο πολύ, ὥστε ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ χάρη μας. Μᾶς ἀγάπησε! Ἄφησε τὴ δόξα Του καὶ ἦρθε ἁπλὰ καὶ ταπεινὰ στὴ γῆ μας. Ἦρθε! «Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους ὁ Σωτὴρ ἡμῶν…»

 

Σχολιάστε

«ΕΝΗΝΘΡΩΠΗΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΜΕΘΥΣΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ»

ΠΟIΜΑΝΤΟΡIΚΗ ΕΓΚΥΚΛIΟΣ
Χριστουγέννων 2019
τοῦ Μητροπ. Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου  Ἱεροθέου
ΠΗΓΗ: parembasis.gr
ἠλ. στοιχ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»

.               Ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν ἐνανθρώπησή Του προκάλεσε μεγάλη ἐντύπωση στοὺς ἀνθρώπους σὲ ὅλους τους αἰώνας, ἄλλαξε τὸν ροῦ τῆς ἀνθρωπότητος, ἑκατομμύρια ἄνθρωποι Τὸν ἀγάπησαν καὶ θυσιάσθηκαν γι᾽ Αὐτόν. Ἐπίσης, ὑμνωδοί, ποιητές, ἁγιογράφοι, θεολόγοι, διδάσκαλοι, μουσικοὶ ἐμπνεύσθηκαν ἀπὸ τὸ μεγαλεῖο τοῦ Χριστοῦ καὶ συνέθεσαν διάφορα ἔργα, καὶ ἀκόμη συνθέτουν. Ἐκπλήσσεται κανεὶς ἀπὸ τοὺς ὕμνους καὶ τὶς διδασκαλίες τῶν ἁγίων, ποὺ προέρχονται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ Τὸν ἀγάπησαν πολύ.
.               Αὐτὴν τὴν ἁγιασμένη ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρουσιάσω μιὰ θαυμαστὴ εἰκόνα, τὴν ὁποία χρησιμοποιεῖ καὶ ἀναπτύσσει ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, ἀδελφὸς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ἕνας μεγάλος Πατέρας τοῦ 4ου αἰῶνος μ.Χ.
.              Ἑρμηνεύει ἕνα στίχο ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης «Ἆσμα Ἀσμάτων», στὸ ὁποῖο φαίνεται ἡ νύμφη νὰ λέγη στὸν νυμφίο της: «Βότρυς τῆς κύπρου ἀδελφιδός μου ἐμοί, ἐν ἀμπελῶσιν Ἐγγαδδὶ» (Ἆσμα Ἀσμάτων, α´ 14), ποὺ σημαίνει «ὁ ἀγαπημένος μου εἶναι σταφύλι ποὺ ἀνθίζει στὸν ἀμπελώνα στὸ Ἐγγαδδί», δηλαδὴ στὸ εὔφορο χωράφι.
.                  Στὸ χωρίο αὐτὸ γίνεται λόγος γιὰ ἀμπελώνα καὶ γιὰ τσαμπὶ σταφυλῆς. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης ἑρμηνεύοντας τὸ χωρίο αὐτὸ ἀναφέρεται σὲ ἄνθος, σὲ σταφύλι καὶ σὲ οἶνο-κρασί, τὰ ὁποῖα προσφέρονται ἀπὸ τὸν Χριστὸ ποὺ εἶναι ὁ Νυμφίος σὲ κάθε ἄνθρωπο, ποὺ εἶναι νύμφη Του.
.                Ἑρμηνεύει ὅτι διπλὴ εἶναι ἡ εὐχαρίστηση ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸ σταφύλι. Ἡ μιὰ εὐχαρίστηση εἶναι αὐτὴ ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸ ἄνθος, τὸ ὁποῖο χαροποιεῖ τὴν ὄσφρηση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὴν εὐωδία, καὶ ἡ ἄλλη εἶναι ὁ ὥριμος καρπός, ποὺ εὐχαριστεῖ τὸν ἄνθρωπο εἴτε μὲ τὴν βρώση τοῦ σταφυλιοῦ εἴτε μὲ τὴν χαρὰ τοῦ οἴνου στὰ γεύματα.
.                    Ἡ εἰκόνα αὐτὴ τῆς προσφορᾶς τοῦ σταφυλιοῦ, ὡς ἄνθους, ὡς καρποῦ καὶ ὡς οἴνου προσαρμόζεται ἄριστα στὸν Χριστό. Ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, ὅπως ὁ Ἴδιος τὸ εἶπε: «Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα» (Ἰω. ιε´ 5). Μὲ τὴν ἐνανθρώπησή Του δὲν ἐμφανίζεται τὸ ἴδιο σὲ ὅλους τοὺς ἄνθρωπους, ἀφοῦ ὁ καθένας Τὸν δέχεται μὲ διαφορετικὸ τρόπο, ἀφοῦ ὁ Ἴδιος ἀποκαλύπτει στὸν καθένα μὲ διαφορετικὸ τρόπο τὴν σοφία, τὴν ἡλικία καὶ τὴν Χάρη Του, ἀνάλογα μὲ τὴν διάθεσή του.
.               Ἔτσι, ὁ Χριστὸς φαίνεται στοὺς ἄνθρωπους «ἢ νηπιάζων ἢ προκόπτων ἢ τελειούμενος», δηλαδὴ ἀποκαλύπτεται ὡς νήπιος, ὡς ὥριμος καὶ ὡς τέλειος. Ὁ Χριστός, ὅταν εὐωδιάζη ὡς ἄνθος μὲ τὴν Γέννησή Του, δίνει τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἀπολαύση ὁ ἄνθρωπος τὸ σταφύλι καὶ ὅταν τρώγεται ὡς σταφύλι μὲ τὸ Πάθος Του, ὑπόσχεται τὴν μελλοντικὴ ἀπόλαυση τοῦ οἴνου. Ἡ νύμφη, δηλαδὴ ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Χριστό, τοποθετεῖ στὴν καρδιά του τὸ ἄρωμα, ποὺ θὰ φέρη καρπό, καὶ κατὰ τὸ πάθος, ὅταν θὰ ἀγωνισθῆ μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, θὰ ἀναβλύση τὸν οἶνο.
.                   Τὸ Γαδὶ (Ἐγγαδδί), δηλαδὴ τὸ εὔφορο χωράφι ποὺ ἀναπτύσσεται ἡ ἄμπελος, εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ εὔφορο χωράφι εἶναι καὶ ἐκεῖνος στὸν ὁποῖο τὸ θέλημά του συμφωνεῖ μὲ τὸν νόμο τοῦ Κυρίου καὶ τὸν μελετᾶ ἡμέρα καὶ νύκτα. Σὲ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο ὁ σπόρος γίνεται δένδρο ἀειθαλὲς καὶ δίνει καρπὸ στὸν κατάλληλο καιρό. Καὶ αὐτὸ τὸ κλῆμα, ὁ Χριστός, φυτεύεται στὸ βάθος τοῦ νοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸν κάνει νὰ ὀσφραίνεται τὴν εὐωδία Του, νὰ γεύεται τὴν βρώση Του καὶ νὰ μεθᾶ ἀπὸ τὸν οἶνο.
.              Ἀπὸ ὅσα εἴπαμε καταλαβαίνουμε ὅ,τι, ὅπως στὴν ἀνθρώπινη γνώση ὑπάρχουν διάφοροι βαθμοί, ἔτσι καὶ στὴν θεία γνώση ὑπάρχουν διαδοχικοὶ βαθμοί. Πρῶτα ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται τὸν Χριστὸ ὡς εὐῶδες ἄνθος, ἔπειτα ὡς δυνατὴ καὶ εὐχάριστη βρώση, ποὺ τὸν τρέφει καὶ ἔπειτα ὡς οἶνον ποὺ τὸν μεθᾶ πνευματικά. Ἑπομένως, ὡς Χριστιανοὶ πρέπει νὰ ἀναπτυσσόμαστε πνευματικά, νὰ αἰσθανόμαστε ποικιλοτρόπως τὸν Χριστό. Νὰ μὴ μένουμε στὴν γνώση τῆς νηπιακῆς καὶ παιδικῆς ἡλικίας, δηλαδὴ νὰ μὴν εἴμαστε νήπιοι πνευματικὰ ποὺ θὰ χαιρόμαστε μόνον μὲ τὴν εὐωδία τοῦ ἄνθους, ἀλλὰ νὰ προοδεύουμε μέχρι νὰ αἰσθανθοῦμε τὸν Χριστὸ ὡς εὐχάριστο σταφύλι καὶ δυνατὸν οἶνο, κατὰ τὸν λόγο τοῦ Προφητάνακτος Δαυὶδ «καὶ οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου» (Ψαλμ. 103, 15).
.          Μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν προοπτικὴ πρέπει νὰ βλέπουμε τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τὴν Γέννησή Του ὡς ἀνθρώπου, καὶ ἔτσι νὰ ἑορτάζουμε τὴν ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων. Ὁ Χριστὸς δὲν προσφέρεται γιὰ νὰ μᾶς κάνη χαρούμενους γιὰ μιὰ ἢ λίγες ἡμέρες, οὔτε ἐνηνθρώπησε γιὰ νὰ θεσπίση μιὰ κοσμικὴ ἑορτή, ἀλλὰ προσφέρεται σὲ ὅλους μας, γιὰ νὰ γίνη διαδοχικὰ εὐωδία τοῦ ἄνθους, εὔχυμο σταφύλι καὶ δυνατὸς οἶνος, γιὰ νὰ μᾶς μεθύση πνευματικά. Ἡ Ἐκκλησία θέλει Χριστιανοὺς ποὺ νὰ φθάσουν μέχρι τὴν πνευματικὴ μέθη, δηλαδὴ τὴν μεγάλη ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό.
.              Ἂν ζοῦμε ἔτσι, τότε ἡ ψυχή μας ὡς νύμφη τοῦ Οὐρανίου Νυμφίου θὰ τοῦ λέη: «Βότρυς τῆς κύπρου ἀδελφιδός μου ἐμοί, ἐν ἀμπελῶσιν Ἐγγαδδί».

, ,

Σχολιάστε

ΣΚΟΠΟΣ τῆς ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ἡ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Ὁ σκοπὸς τῆς δημιουργίας εἶναι ἡ Ἐνσάρκωση, κατὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες. Ὁ ἄνθρωπος πλάσθηκε ἐξ ἀρχῆς γιὰ τὴν θέωση. Καὶ ἡ Ἐνσάρκωση εἶναι ἡ πραγματοποίηση τῆς θεώσεως στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ.

 

«Τὸ τί ἀκριβῶς εἶναι τὸ κατ’ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀναφέρεται στὴν Ἁγία Γραφὴ ὅτι ἐπλάσθη ὁ ἄνθρωπος, ἀπεκαλύφθη πλήρως μόνον στὴν Ἐνσάρκωση. Διότι ὁ προορισμὸς τοῦ ἀνθρώπου ἦταν ἀπ’ ἀρχῆς νὰ γίνη σὰν τὸν Χριστό, δηλαδὴ ἔπρεπε νὰ γίνη κατὰ Χάριν Θεός. Νὰ φθάση στὸ καθ’ ὁμοίωσιν. Ἐνεργείᾳ τὸ κατ’ εἰκόνα σημαίνει ὁμοίωση μὲ τὸν Χριστὸ κατὰ τὴν εὐσπλαγχνία. Ὁπότε, ὁ ἄνθρωπος ὡς μιμητὴς πλέον τοῦ Χριστοῦ γίνεται καὶ ἐκεῖνος εἰκόνα τοῦ Πατρὸς κατὰ Χάριν μετέχων τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι, ὅταν κάποιος φθάση στὴν θέωση (δηλαδὴ στὸ καθ’ ὁμοίωση), τότε γίνεται κατὰ Χάριν Χριστός, δηλαδὴ κατὰ Χάριν Θεός».

Μητρ. Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου Ἱεροθέου, «Ἐμπειρικὴ Δογματικὴ τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὶς προφορικὲς παραδόσεις τοῦ π. Ι. Ρωμανίδη», τόμ. Β΄. σελ. 149.

 

, ,

Σχολιάστε

XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2019 «Γεννήθηκε γιά νά ἑνώσει στό Πρόσωπό Του μαζί μέ τήν θεία φύση καί τήν ἀνθρώπινη φύση».

XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2019

τοῦ Μητροπ. Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίου

1. Σήμερα, ἀδελφοί μου χριστιανοί τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, ἑορτάζουμε τήν πιό μεγάλη ἑορτή τῆς πίστης μας. Σήμερα ἑορτάζουμε τά Χριστούγεννα. Ὅταν γεννιέται ἕνα παιδάκι, αὐτό δέν ὑπῆρχε πρωτοῦ νά γεννηθεῖ. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός ὅμως, πού σήμερα ἑορτάζουμε τήν γέννησή Του, ὑπῆρχε πρό πάντων τῶν αἰώνων. Πρίν νά γεννηθεῖ ἀπό τήν Παναγία Μητέρα Του, γεννήθηκε προαιώνια ἀπό τόν ἄναρχο Πατέρα Του. Καί γιατί γεννήθηκε καί ἀπό τήν Παναγία; Γεννήθηκε γιά νά ἑνώσει στό Πρόσωπό Του μαζί μέ τήν θεία φύση, πού εἶχε σάν Θεός, νά ἑνώσει καί τήν ἀνθρώπινη φύση, πού ἔλαβε ἀπό τήν Παναγία. Καί ἔπρεπε νά γίνει αὐτό, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, γιατί ὁ Θεός ἔπλασε ἀπό τήν ἀρχή τόν ἄνθρωπο, γιά νά ἑνωθεῖ μαζί Του. Θέωση τήν λέγουμε τήν ἕνωση αὐτή. Καί οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, τούς ὁποίους ἐπικαλούμαστε, ἔγιναν θεούμενοι.

2. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀδελφοί μου, πού σήμερα ἑορτάζουμε τήν γέννησή Του ἀπό τήν Παναγία, ἦρθε ἀνάμεσά μας καί μᾶς ἔδειξε τόν τρόπο, πῶς πρέπει νά ζοῦμε γιά νά γίνουμε θεούμενοι. Ὁ σαρκωθείς Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀγαπητοί μου, ἔζησε ἀνάμεσά μας μέ ΑΓΑΠΗ. Παρηγοροῦσε τούς πονεμένους καί θλιμμένους, ἔτρεφε τούς πεινασμένους, πλησίαζε τούς ἁμαρτωλούς ὄχι γιά νά τούς καταδικάσει, ἀλλά γιά νά τούς σώσει. Καί ἡ ἐντολή πού ἄφησε στούς ἰδικούς Του ἦταν ἡ ἐντολή τῆς ΑΓΑΠΗΣ. «Ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους», τούς εἶπε (βλ. Ἰω. 15,17). Ἄν λοιπόν εἴμαστε τοῦ Χριστοῦ, ἄν εἴμαστε χριστιανοί, ὅπως λεγόμαστε, ἄν γιορτάζουμε πραγματικά Χριστούγεννα, πρέπει, ἀδελφοί μου, νά ζοῦμε μέ ἀγάπη πρός τούς ἄλλους. Ἀγάπη σημαίνει νά χαιρόμαστε στήν χαρά τοῦ ἄλλου καί νά συλλυπούμαστε στόν πόνο του. Ἀγάπη σημαίνει αὐτό πού περισσεύει νά τό δίνουμε στήν χήρα καί στό ὀρφανό, στόν πτωχό καί τόν πεινασμένο. Καί ἀγάπη σημαίνει νά μήν κατηγοροῦμε κανένα, ἔστω καί ἄν τόν βλέπουμε καί νά ἁμαρτάνει ἀκόμη. Πάντα πρέπει νά ἔχουμε ἕνα λόγο συμπάθειας γιά τόν ἄλλο καί γιά τόν ἁμαρτωλό, γιά νά ἔχει καί ὁ Θεός συμπάθεια καί σέ μᾶς, γιατί ὅλοι μας εἴμαστε ἁμαρτωλοί καί ἔνοχοι ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ.

3. Ἡ ἄλλη ἐντολή πού μᾶς ἔδωσε ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀδελφοί, μέ τήν ὁποία ζοῦμε πραγματικά Χριστούγεννα, εἶναι τό νά τελοῦμε τήν θεία Λειτουργία. «Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν», μᾶς εἶπε (βλ. Α´ Κορ. 11,24). Καί ἡ θεία Λειτουργία γίνεται γιά νά βγεῖ ὁ ἱερεύς ἔξω κρατῶντας τό ἅγιο Ποτήριο καί νά πεῖ στούς πιστούς: Ἐλᾶτε νά κοινωνήσετε! «Μετά φόβου Θεοῦ πίστεως καί ἀγάπης προσέλθετε»! Πρέπει νά κοινωνοῦμε, ἀδελφοί χριστιανοί! Καί νά κοινωνοῦμε συχνά. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός μᾶς τό εἶπε καθαρά: «Ἐάν μή φάγετε τήν Σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί πίετε αὐτοῦ τό Αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωήν ἐν ἑαυτοῖς» (βλ. Ἰω. 6,53). Ὅταν δέ κοινωνοῦμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, τότε πετυχαίνουμε αὐτό πού εἶπα στήν ἀρχή, ὅτι ὁ Χριστός σαρκώθηκε καί ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά ἑνώσει τήν θεία φύση μέ τήν ἀνθρώπινη φύση. Ναί, παίρνοντες μέσα μας τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μέ τήν θεία Κοινωνία, γινόμαστε –ἀνάλογα μέ τήν καθαρότητά μας –γινόμαστε «θεοφόροι» , γιατί παίρνουμε μέσα μας τόν Θεό. Γινόμαστε «χριστοφόροι», γιατί παίρνουμε μέσα μας τόν Χριστό.

4. Χριστιανοί μου! Ἐγώ ὁ Ἀρχιερεύς τοῦ Χριστοῦ, μαζί μέ τούς ἄλλους συμπρεσβυτέρους συλλειτουργούς μου Ἱερεῖς Σᾶς εὐχόμαστε καλά Χριστούγεννα. Καλά Χριστούγεννα ὅμως δέν σημαίνει ἕνα καλό φαγητό – καί αὐτό βέβαια θά τό ἀπολαύσετε –, ἀλλά καλά Χριστούγεννα, σημαίνει νά νοήσουμε τόν σκοπό, γιά τόν ὁποῖο γεννήθηκε ὁ Χριστός. Καί τόν σκοπό αὐτό τόν πετυχαίνουμε ἐφαρμόζοντας στήν ζωή μας αὐτά τά δύο πού σᾶς εἶπα παραπάνω. Νά ζοῦμε μέ ἀγάπη ὁ ἕνας πρός τόν ἄλλο καί νά πηγαίνουμε κάθε Κυριακή στήν θεία Λειτουργία, κοινωνώντας συχνά τά ἄχραντα Μυστήρια, τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ σαρκωθέντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Χρόνια σας πολλά!

Μέ πολλές εὐχές,
† Ὁ Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

, , ,

Σχολιάστε

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Κάτι σὰν προκαρναβαλικὲς ἐκδηλώσεις…»

Καλὰ Χριστούγεννα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἡ 2019η ἐπέτειος τῆς Γέννησης τοῦ Χριστοῦ ἑορτάζεται ἀπὸ κάποιους συμπατριῶτες μας ὡς νὰ ζοῦν κατ’ ἐκείνη τὴ νύχτα τῆς Βηθλεὲμ παρέα μὲ τὸν Ἡρώδη. Ἀγνοοῦν τὸ κοσμοϊστορικὸ γεγονὸς καὶ τὸ ἀντιμετωπίζουν προκλητικῶς ἀδιάφορα ἕως ἐχθρικά. Εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ παρουσία Του χαλάει τὴν ὑποτιθέμενη ἰσχύ τους, τὴ βολή τους, τὸ ἰδεολογικὸ καὶ κοινωνικὸ κατεστημένο, στὸ ὁποῖο ἀνήκουν.
.             Τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς ἀποδεικνύουν οἱ εὐχετήριες κάρτες ποὺ στέλνουν, πολιτικοί, ἑταιρεῖες, σωματεῖα, φίλοι καὶ φίλες. Οἱ περισσότερες δὲν εὔχονται γιὰ τὰ Χριστούγεννα, ἀλλὰ ἀορίστως «Καλὲς γιορτές», κατὰ τὸ «Season greetings». Πολλὲς ἔχουν ὡς θέμα ἀντὶ τοῦ Χριστοῦ ἕναν εὐτραφῆ χαμογελαστὸ γέροντα, προϊὸν προωθήσεως προϊόντων πολυεθνικῆς ἑταιρείας. Ἡ ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων κατάντησε ἕνα κοσμικὸ φολκλορικὸ γεγονός: Ρεβεγιόν, φῶτα, τουαλέτες, ξενύχτι, χαρτοπαίγνιο. Κάτι σὰν προκαρναβαλικὲς ἐκδηλώσεις.
.             Ἡ κατάργηση τῶν εὐχῶν γιὰ τὰ Χριστούγεννα ἐντάσσεται σὲ δύο ρεύματα
.           Τὸ πρῶτο εἶναι αὐτὸ τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τῆς νέας ἐποχῆς. Ὅσοι τὸ ὑποστηρίζουν ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ 25η Δεκεμβρίου εἶναι μία παγκόσμια ἡμέρα, ὅπως οἱ ἄλλες παγκόσμιες ἡμέρες, ποὺ ὁ ΟΗΕ ἔχει καθιερώσει καὶ ποὺ τὴν γιορτάζουν χριστιανοὶ καὶ μουσουλμάνοι, ἄθεοι καὶ βουδιστές, ἰνδουιστὲς καὶ σιντοϊστές… Οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτὴ ἦταν παγανιστικὴ ἑορτὴ ποὺ τὴν υἱοθέτησαν οἱ Χριστιανοὶ καὶ τώρα εἶναι ὁ καιρός, ποὺ οἱ νεοπαγανιστὲς παίρνουν τὴ ρεβάνς… Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές, στὸ τρέχον τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ «Le monde des Religions» ὑπάρχει ἀφιέρωμα μὲ τίτλο: «Χριστούγεννα – Πῶς μία παγανιστικὴ ἑορτὴ ἔγινε χριστιανική. Καὶ ἀντιστρόφως»…
.             Τὸ δεύτερο ρεῦμα εἶναι τῶν ὀπαδῶν τοῦ καταναλωτικοῦ ὑλισμοῦ. Αὐτῶν, ποὺ δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὴν καλοπέραση, κατὰ τὴν ἀντίληψη τοῦ ἄφρονος πλουσίου τῆς παραβολῆς.
.             Στὶς μέρες μας ἐπιζοῦν κάποια δυτικῆς προέλευσης χριστιανικὰ σύμβολα, ποὺ ἀντιμετωπίζονται ὡς μουσειακὰ ἀντικείμενα, ἀποστεωμένα ἀπὸ κάθε πνευματικότητα. Συνεχίζουν νὰ ὑπάρχουν λόγῳ τῆς δύναμης τῆς Παράδοσης, ποὺ πάντως καὶ αὐτή, μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, ἐξασθενεῖ καὶ ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὴν τυποποιημένη συνήθεια. Θυμίζουμε μερικά: Τὸ ἔλατο, οἱ μπάλες πάνω σὲ αὐτό, τὸ γκί, οἱ γιρλάντες, ὁ φωτισμός. Συνεχίζονται καὶ οἱ ἀνταλλαγὲς δώρων, ποὺ παλιότερα στὴν Ἑλλάδα γίνονταν τὴν Πρωτοχρονιά.
.             Ὅμως ὑπάρχουν καὶ οἱ Ἕλληνες ποὺ γιορτάζουν συνειδητὰ τὰ Χριστούγεννα, ἀκολουθώντας τοὺς Μάγους καὶ τοὺς ποιμένες, ποὺ ἀντιλαμβάνονται τὴ σημασία τοῦ γεγονότος, ποὺ ἐκτιμοῦν τὸ θαῦμα τῆς Ἱστορίας: Αὐτὸ τὸ Βρέφος δημιούργησε τὸν Χριστιανικὸ Πολιτισμὸ στὴ λογοτεχνία, στὴ ζωγραφική, στὴν ἀρχιτεκτονική, στὴ μουσική, στὴν πνευματική, πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ζωή. Ὅ,τι κφράζει σήμερα τς χριστιανικς κοινωνίες τ φείλουμε στν γεννημένο σν αριο Θεάνθρωπο. Ἀκόμα καὶ ἡ ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀθεΐα ἐκφράζονται ὡς ἄρνηση τῆς χριστιανικῆς κουλτούρας. Γιατί Ἐκεῖνος δίδαξε τὴν πραγματικὴ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ καὶ τὴν ἀντίστοιχη εὐθύνη. Πλὴν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὐδεὶς ἄλλος ἔδωσε αὐτὴν τὴν ἐλευθερία στὸν ἄνθρωπο. Ἐμεῖς, ἀναγνωρίζοντας τὴν προσφορά Του στὴ ζωή μας, εὐχόμαστε σὲ ὅλες καὶ σὲ ὅλους ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.-

 

 

,

Σχολιάστε