Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι

«ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ σὲ ἕνα ΜΕΤΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ»

Πς ν παραμείνεις Χριστιανς σ ναν μετα-χριστιανικ κόσμο
Rod Dreher

.                 Ὁ Ἀμερικάνος Rod Dreher, εἶναι πατέρας τριῶν παιδιῶν, ἀφοσιωμένος Χριστιανὸς καὶ γνωστὸς συγγραφέας καὶ δημοσιογράφος (The American Conservative). Γεννήθηκε στὸ Baton Rouge τῆς Λουισιάνα, μέσα σὲ οἰκογένεια Μεθοδιστῶν, μεταστράφηκε στὸν καθολικισμὸ τὸ 1992, καὶ ἀπὸ τὸ 2006 ἔχει γίνει Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος.
.                 Οἱ ἐκδόσεις Artège μόλις δημοσίευσαν στὴν γαλλικὴ γλῶσσα τὸ τελευταῖο του δοκίμιο μὲ τίτλο “Le Pari Benedictin – Comment être chretien dans un monde qui ne l’est plus” (ἀγγλικὸς τίτλος: «The Benedict Option: A Strategy for Christians in a Post-Christian Nation», ἑλληνικά: “Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ Βενέδικτου: Μία στρατηγικὴ γιὰ τοὺς χριστιανοὺς σὲ ἕνα μεταχριστιανικὸ ἔθνος”), ὅπου δείχνει πῶς οἱ Χριστιανοὶ ὅλων τῶν πεποιθήσεων θὰ πρέπει νὰ ἀντέξουν στὶς δοκιμασίες τῆς νεωτερικότητας, πῶς νὰ ζοῦν τὴν πίστη τους σὲ ἕναν ἐκκοσμικευμένο κόσμο ποὺ γίνεται ὅλο καὶ πιὸ ἐχθρικὸς πρὸς τὸ Εὐαγγέλιο.
.                 Κάνοντας ἀναφορὰ στὶς ρίζες τῆς κρίσης τῶν δυτικῶν κοινωνιῶν μας: νομιναλισμός, Ἀναγέννηση, Μεταρρύθμιση, ἐπαναστάσεις (γαλλική, βιομηχανικὴ καὶ σεξουαλική), ὁ συγγραφέας σημειώνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀναμένουμε κάποιο θεόσταλτο πρόσωπο ποὺ θὰ μᾶς σώσει ἀπὸ αὐτὴ τὴν πολιτιστικὴ παρακμή. Ἀπὸ τὴν ἀρχή, οἱ Χριστιανοὶ ἀντιμετωπίζουν μία πραγματικότητα ποὺ πολλοὶ ἀρνοῦνται νὰ δοῦν: «Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὑποσχέθηκε ὅτι οἱ πύλες τοῦ Ἅδη δὲν μποροῦν νὰ ἰσχύσουν κατὰ τῆς  Ἐκκλησίας Του, ἀλλὰ δὲν ὑποσχέθηκε ὅτι δὲν θὰ ἰσχύσουν κατὰ τῆς Δύσης».
.                 Ἡ αὐτοκτονία τοῦ πολιτισμοῦ μας διεξάγεται μπροστὰ στὰ μάτια μας καὶ ἡ λογική μας ὑπαγορεύει ὅτι αὐτὸ ποὺ γίνεται εἶναι ὅ,τι ἔγινε στὴ Βόρεια Ἀφρικὴ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς μουσουλμανικῆς κατάκτησης, ὅπου ἑκατοντάδες ἐπισκοπὲς καταστράφηκαν, οἱ Χριστιανοὶ κατήντησαν ὑποτελεῖς (dhimmis) στοὺς μουσουλμάνους.
.                 Μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴν ἀναπόφευκτη καταστροφή, ὁ Rod Dreher ὑπενθυμίζει τὸ παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Βενεδίκτου τῆς Nursia, πατέρα τῆς Δύσης, (ὁ Ὅσιος Βενέδικτος ἐκ Νουρσίας, τιμᾶται καὶ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὶς 14 Μαρτίου), ὁ ὁποῖος (ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὸ κοινοβιακὸ πρότυπο τοῦ Ὁσίου Παχωμίου) ἵδρυσε τὸ τάγμα τῶν Βενδικτίνων μοναχῶν καὶ γενικότερα τὴ δυτικὴ μοναστικὴ παράδοση μετὰ τὴν ἀναχώρησή του ἀπὸ μία ξεπεσμένη Ρώμη τοῦ 6ου αἰώνα, μία ἐξέλιξη ποὺ ἐπέτρεψε στὴν Ἐκκλησία νὰ ἐπιβιώσει ἀπὸ τὴν βάρβαρη καὶ ἡ σκοτεινὴ ἐποχὴ ποὺ ἀκολούθησε τὴν πτώση τῆς Ρώμης. Ἀντιμέτωποι μὲ τὸν κατακλυσμὸ τῆς νεωτερικότητας οἱ Χριστιανοὶ καλοῦνται, λέει ὁ Dreher, νὰ ἀφήσουν τοὺς ἀντικατοπτρισμοὺς τῆς πολιτικῆς καὶ νὰ ξεκινήσουν αὐτὴ τὴν «Βενεδίκτειο ἐναλλακτική», οἰκοδομώντας ἐπάνω στὶς ἀξίες τῆς κοινότητας, τῆς σταθερότητας καὶ τῆς συντροφικότητας, ἔχοντας παράλληλα μία στοχαστικὴ στάση γιὰ τὰ δρώμενα τῶν ἡμερῶν.
.                 Ὡς ἕνα ἀσφαλὲς νησὶ μέσα στὸν ἀνήσυχο ὠκεανὸ τῆς νεωτερικότητας, ὅπου θὰ ὑπάρχει ἱερότητα καὶ σταθερότητα. Δὲν θέλουμε νὰ δημιουργήσουμε ἕναν ἐπίγειο παράδεισο, ἀλλὰ νὰ βροῦμε ἕναν τρόπο γιὰ νὰ παραμείνουμε ἰσχυροὶ στὴν πίστη μας σὲ μία ἐποχὴ ποὺ αὐτὴ δοκιμάζεται».
.                 Καθὼς οἱ χριστιανοὶ στὴν Δύση βιώνουν μία μεγάλη πνευματικὴ ἀνομβρία, ὁ Dreher ὑποστηρίζει ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι σοβαροὶ μὲ τὴν πίστη τους θὰ πρέπει νὰ προχωρήσουν σὲ μία εἴδους «ἐξορία μένοντας στὴ θέση τους» (κάτι σὰν ἀναχωρητὲς μέσα στὶς πόλεις) καὶ νὰ δεσμευτοῦν ὅτι θὰ ἐνισχύσουν τὶς οἰκογένειές τους, τὶς ἐκκλησίες καὶ τὰ χριστιανικὰ σχολεῖα, σχηματίζοντας μία ζωντανὴ ἀντι-κουλτούρα ποὺ θὰ διατηρήσει τὸν Χριστιανισμὸ παρὰ τὴν αὐξανόμενη παλίρροια τῆς ἐκκοσμίκευσης.

The Drehers — Lucas (from left), Rod, Matthew, Julie and Nora — sit on the side stoop at their new home in St. Francisville,

.                 «Θ πρέπει (ο χριστιανο) ν ναγνωρίσουν τν λήθεια τι πολιτικ δν θ τος σώσει. Ἀντὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ μπαλώσουν τὴν καθεστηκυία τάξη, νὰ ἀναγνωρίσουν ὅτι ἡ ἡ δική τους βασιλεία δὲν εἶναι αὐτοῦ τοῦ κόσμου».
.                 Παίρνοντας ἕνα συγκεκριμένο παράδειγμα ἀντιφρονοῦντος σοβιετικοῦ τυραννικοῦ καθεστώτως, ὅπως αὐτὸ τοῦ Vaclav Havel (πρώην προέδρου τῆς Τσεχικῆς Δημοκρατίας μὲ ἐνεργὸ ρόλο στὴν Ἄνοιξη τῆς Πράγας τὸ 1968), ὁ ἴδιος ἀποκαλεῖ τὴν προσπάθεια αὐτὴ ὡς μία «ἀντι-πολιτικὴ πολιτική».
.                 «Ἡ καλύτερη ἀντίσταση στὸν ὁλοκληρωτισμὸ εἶναι ἁπλὰ αὐτὴ ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν ψυχή μας, ἀπὸ τὴν κατάσταση ποὺ ζοῦμε, ἀπὸ τὴν γῆ μας, ἀπὸ τὴν τὴν ἀνθρωπότητα σήμερα», εἶχε πεῖ ὁ Βάτσλαβ Χάβελ.
.                 Καὶ πῶς μποροῦν νὰ συμμετάσχουν οἱ χριστιανοὶ σὲ μία ἀντὶ-πολιτικὴ πολιτική; Ο Rod Dreher συστήνει: Κόψτε κάθε δεσμὸ μὲ τὴν κυρίαρχη κουλτούρα. Ἀπενεργοποιῆστε τὴν τηλεόρασή σας. Ἀπαλλαγεῖτε ἀπὸ τὸ smartphone σας. Διαβάστε βιβλία. Παῖξτε. Ἀσχοληθεῖτε μὲ τὴ μουσική. Δειπνῆστε μὲ τοὺς γείτονές σας. Δημιουργῆστε μία ὁμάδα στὴν ἐνορία σας. Ἀνοῖξτε χριστιανικὰ σχολεῖα ἢ βοηθῆστε τὰ ἤδη ὑπάρχοντα. Ἀσχοληθεῖτε μὲ τὴν κηπουρική, φυτέψτε ἕναν λαχανόκηπο καὶ πάρτε μέρος στὶς τοπικὲς ἀγορές. Διδάξτε μουσικὴ στὰ παιδιὰ καὶ βοηθῆστε τα νὰ φτιάξουν μία μπάντα. Λάβετε μέρος σὲ ὁμάδες ἐθελοντῶν πυροσβεστῶν.
.                 Δὲν λέω νὰ σταματήσετε νὰ ψηφίζετε ἢ νὰ συμμετάσχετε στὴν πολιτική, ἀλλὰ νὰ καταλάβετε ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀρκετό. Ἐδῶ καὶ εἴκοσι χρόνια, τὸ κίνημα ὑπὲρ τῆς ζωῆς (κατὰ τῶν ἀμβλώσεων) εἶχε κατανοήσει ὅτι σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα θὰ ἦταν ἀδύνατο νὰ καταστείλει τὸ “δικαίωμα στὴν ἄμβλωση”. Ἐπέλεξε μία μεγαλύτερη στρατηγική. Ἐνῶ συνεχίζει τὸν ἀκτιβισμό του γιὰ τοὺς φορεῖς χάραξης πολιτικῆς, δημιούργησε τοπικὰ κέντρα – καταφύγια γιὰ ἔγκυες γυναῖκες ποὺ προβληματίζονται γιὰ τὸ ἂν θὰ κάνουν ἄμβλωση. Αὐτὰ τὰ κέντρα γίνονται γρήγορα ἀπαραίτητα γιὰ τὴν πρόοδο τοῦ σκοποῦ καὶ ἔχουν σώσει ἀμέτρητες ζωές. Πρόκειται γιὰ ἕνα μοντέλο ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουμε».
.                 Γράφει ὁ Rod Dreher σὲ ἄρθρο του στὸ American Conservative : Ὅταν μιλάω γιὰ τὸ The Benedict Option, οἱ ἄνθρωποι συχνά μοῦ ζητοῦν νὰ τοὺς ἐξηγήσω γιατί βλέπω τόσο σκοτεινὸ τὸ μέλλον τῶν πιστῶν ὀρθόδοξων (δηλαδὴ παραδοσιακῶν) χριστιανῶν στὴ Δύση. Ἡ ἰδέα τοῦ διωγμοῦ τοὺς φαίνεται ὑπερβολικὴ καὶ παρανοϊκή. Τοὺς λέω ὅτι καὶ ἐγὼ θεωρῶ ὅτι οἱ διώξεις εἶναι κάπως δύσκολο νὰ γίνουν, τουλάχιστον, στὸ ἄμεσο μέλλον, ἀλλὰ ὅπως παραθέτω στὸ βιβλίο μου τὰ λόγια τοῦ τότε ἡγούμενου τῆς μονῆς Norcia, οἱ ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ ποὺ δὲν κάνουν κάτι σὰν τὸ Benedict Option δὲν πρόκειται νὰ τὰ βγάλουν πέρα μὲ αὐτὰ ποὺ ἔρχονται. Ἴσως ἐννοοῦσε διώξεις, ἴσως μιλοῦσε γιὰ μία κατάσταση παρόμοια μὲ τὸ καθεστώς, στὸ ὁποῖο ἀναγκάστηκαν νὰ ζήσουν οἱ χριστιανοὶ (οἱ λεγόμενοι Dhimmi) στὶς ὑπὸ μουσουλμανικὴ κατάκτηση χῶρες, μὲ καταστολὴ τῶν δικαιωμάτων τους καὶ περιορισμὸ τῆς πίστης τους ἀποκλειστικὰ σὲ «ἐσωτερικὴ ὑπόθεση» (μπορεῖς νὰ εἶσαι χριστιανός, ἀλλὰ «νὰ τὸ κρατᾶς μέσα σου»). Ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι τὸ ἴδιο: ἡ εὐρεία ἀπώλεια τῆς χριστιανικῆς πίστης. Ἕνας ἀναγνώστης μου ἔγραψε ὅτι «διατηρεῖ τὴν χριστιανική του ταυτότητα ἀθόρυβη μεταξὺ τῶν συνομηλίκων του, ἀκριβῶς γιὰ λόγους τῆς κοινωνικῆς ντροπῆς καὶ τῆς ‘αἵρεσης’ ποὺ αὐτὴ ὑποδηλώνει».
.                 Ἐὰν ἐσεῖς, ἡ οἰκογένειά σας καὶ ἡ ἐκκλησία σας δὲν προετοιμάζεστε γιὰ νὰ ἀντισταθεῖτε σὲ αὐτό, θὰ σᾶς πατήσει ὁ ὁδοστρωτήρας τοῦ μετα-χριστιανικοῦ μέλλοντος. Δὲν ἔχετε πολὺ καιρὸ γιὰ νὰ ἀποφασίσετε.

ΠΗΓΗ: theomitoros.blogspot.com

 

,

Σχολιάστε

ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ καὶ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ; ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ!

Εσαι λληνας κα Χριστιανς ρθόδοξος; Ντροπή σου!

Νίκος Συρίγος

.             Εἴμαστε σὲ πόλεμο. Κανονικό. Ἡ μόνη διαφορὰ μὲ τοὺς ἄλλους πολέμους εἶναι ὅτι αὐτὸς δὲν γίνεται μὲ ὄπλα. Ἂν γινόταν, θὰ εἴχαμε περισσότερες πιθανότητες νὰ βγοῦμε νικητές. Βλέπεις, οἱ ἄνθρωποι ποὺ ζοῦνε σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, στὴ χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα, ὅταν πιάνουν τὰ τουφέκια εἶναι ἀνίκητοι. Νικοῦν δυνατότερους καὶ περισσότερους. Αἰῶνες τώρα. Ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς μέχρι τοὺς Ναζί, ὅποιος κι ἂν τὰ ἔβαλε μὲ τοὺς Ἕλληνες ἔχασε. Κι ἔχασε πανηγυρικά. Κι ἂς τὸ πληρώσαμε μὲ θάνατο πολὺ καὶ αἷμα.
.             Αὐτὸς ὁ πόλεμος ὅμως δὲν εἶναι τῶν τουφεκιῶν. Εἶναι τῆς προπαγάνδας. Καὶ γίνεται στὸ ὄνομα τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου! Τῆς ἐλευθερίας. Ἔτσι βάφτισαν τὴν ἐλευθεριότητα. Καὶ τῆς Δημοκρατίας. Ἔτσι βάφτισαν τὸ φασισμό. Τὸν μεγαλύτερο φασισμὸ ποὺ ἔχει γνωρίσει ποτὲ ἡ ἀνθρωπότητα.
.             Ὁ πόλεμος ποὺ δέχεται ἡ Ἑλλάδα καὶ ὁ Ἕλληνας, εἶναι πιὰ λυσσαλέος. Ξεκίνησαν κομψά. Σὰν τὸν βάτραχο στὸ καζάνι.
Μᾶς ἀνεβάζουν σιγὰ-σιγὰ τὴ θερμοκρασία μέχρι νὰ μᾶς βράσουν. Καὶ τὰ καταφέρνουν περίφημα. Ἔκαναν τὸν Ἕλληνα «νερόβραστο». Σκυλὶ τοῦ σαλονιοῦ. Πεκινουά. Ἀνήμπορο νὰ ἀντισταθεῖ. Κι ἂς ἔχει τὸ «ΟΧΙ» καὶ τὴν ἀντίσταση, στὸ DNA του.
.             Πέρασε στὰ ψιλά. Δὲν τὸ γράφουν οἱ πολλοί. Οἱ politically correct. Κι ἂν θὰ τὸ γράψουν, θὰ τοῦ βάλουν αὐτὸ τὸ μανδύα τῆς προόδου γιὰ νὰ χαρεῖς. Νὰ πεῖς: Μπράβο τους! Νὰ νιώσεις βρὲ ἀδερφὲ κι ἐσὺ «προοδευτικός». Μὴν μείνεις πίσω.
.             Εἶναι ἡ ἴδια πρόοδος ποὺ θέλει τὴν οἰκογένεια μὲ δύο μπαμπάδες ἢ δύο μαμάδες, τὸν μπαμπὰ νὰ γίνεται μαμὰ σὲ ἕνα βράδυ καὶ ἡ μαμά… θεῖος. Ποὺ ἀρνεῖται τὴ φύση ἢ τὴ βαφτίζει «ντεμοντὲ» καὶ ξεμπερδεύει. Ποὺ διοργανώνει παρελάσεις περηφάνειας, ἐπειδὴ εἶσαι ὁμοφυλόφιλος. Λὲς καὶ ἂν εἶσαι ἀρσενικὸς καὶ σοῦ ἀρέσουν τὰ θηλυκὰ ἢ ἂν εἶσαι θηλυκὸ καὶ σοῦ ἀρέσουν τὰ ἀρσενικά, δὲν πρέπει νὰ περηφανεύεσαι. Μὴν σοῦ πῶ πρέπει νὰ ντρέπεσαι κιόλας… Αὐτὸ δὲν τὸ πέρασαν ἀκόμη μὲ Νόμο. Κοντοζυγώνει.
.             Ἔκαναν τὴν ἀρχὴ μὲ τὸ Ἕλληνας καὶ Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος. Τὸ κατάργησαν μὲ Νόμο. Μὲ τὴ βούλα ποὺ λένε. Τὸ ἀπαίτησε ἡ Ἑλληνικὴ Ἕνωση γιὰ τὰ Δικαιώματα τοῦ Ἀνθρώπου καὶ ἡ Ἕνωση Ἀθέων! Καὶ ἡ περίφημη πιὰ Ἀρχὴ Προστασίας Δεδομένων Προσωπικοῦ Χαρακτήρα, ἐν μιᾷ νυκτί, ἀποφάσισε καὶ διέταξε νὰ μὴν ἀναγράφεται τὸ θρήσκευμα καὶ ἡ ἰθαγένεια στοὺς τίτλους καὶ στὰ πιστοποιητικὰ σπουδῶν τῆς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης. Πουθενά.
.             Εἶναι μᾶλλον ντροπὴ γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς «φωστῆρες» νὰ λέει τὸ ἀπολυτήριό σου ὅτι εἶσαι Ἕλληνας καὶ Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος. Εἶναι… ὀπισθοδρομικό, ρατσιστικὸ καὶ ἀντιδημοκρατικό! Εἶναι «φτοὺ κακά»…
.             Τὴν ὥρα ποὺ ἡ Ἑλλάδα, ἡ Εὐρώπη, δέχεται τὴ μεγαλύτερη πίεση στὴ σύγχρονη Ἱστορία της, ἀπὸ τὸν μουσουλμανισμό, τὴν ὥρα ποὺ τὸ βαθὺ σκοτάδι πλησιάζει, ἡ χώρα, ποὺ γιὰ αἰῶνες ἔδινε τὸ «φῶς», ἀρνεῖται τὶς ρίζες της. Γκρεμίζει τοὺς πυλῶνες ποὺ τὴν κράτησαν ὄρθια στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Καὶ τὸ κάνει, μὲ τρόπο… ἐπιστημονικό.
.             Ἐκπαιδεύοντας τὰ παιδιὰ νά… ντρέπονται ποὺ εἶναι Ἕλληνες καὶ Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι!
.             Ἀπέναντι στὴ μαντίλα, τά… αὐτομαστιγώματα καὶ τὰ «Ὁ Ἀλὰχ εἶναι μεγάλος», ἐμεῖς ἀπαγορεύεται νὰ δηλώνουμε Ἕλληνες νὰ κάνουμε τὸν Σταυρό μας καὶ νὰ λέμε τὸ «Πάτερ Ἡμῶν».
.             Ἀπαγορεύεται νὰ τραγουδᾶμε τὸν Ἐθνικό μας ὕμνο καὶ νὰ ὑψώνουμε τὴ Σημαία… Ἀπαγορεύεται νὰ εἶσαι Ἕλληνας, νὰ σκέφτεσαι καὶ νὰ πράττεις ὡς Ἕλληνας. Στὸ πνεῦμα τῶν καιρῶν, στὸ ὄνομα τῆς προόδου…
.             Πατριώτη, ἂν νιώθεις ἔστω καὶ στὸ ἐλάχιστο πιὰ ἔτσι, ὀφείλεις νὰ ἀντισταθεῖς… Κι ἂν ὄχι γιὰ σένα, γιὰ τὰ παιδιά σου. Αὐτὰ ποὺ εἶναι πιὰ ὁ μεγάλος (τους) στόχος.
.             Φώναξέ το, ἀπαίτησε νὰ τὸ γράψεις παντοῦ, ὅτι εἶσαι Ἕλληνας, πιστεύεις στὸν Χριστὸ καὶ εἶσαι περήφανος γιὰ αὐτό… Ἀντιστάσου! Εἶναι ἕνας ἀκόμη πόλεμος ποὺ πρέπει νὰ νικήσουμε. Ποὺ θὰ νικήσουμε… Σὰν Ἕλληνες.
.             Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας. Μὲ ὅσα μάθαμε ἀπὸ τοὺς παπποῦδες καὶ τὶς γιαγιάδες μας. Ἀπὸ τὶς μανάδες καὶ τοὺς πατεράδες μας. Ἡ οἰκογένεια, ἡ θρησκεία καὶ ἡ πατρίδα μας. Τὰ Ἱερὰ καὶ Ὅσιά μας… Ἀπάνω τους!

 

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

,

Σχολιάστε

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΣΤΑΥΡΟ ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ» (Ὁμιλία Εἰς τὴν Κυριακὴν μετὰ τὴν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ)

Ες τν Κυριακν μετ τν ψωσιν το Τιμίου Σταυρο

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
Ἀρχιμ. Γεωργίου
Καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους
«ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΕΣ ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ
ΚΑΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ»

(τῶν ἐτῶν 1981-1991) – Α´
Ἔκδοσις Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου, 2015
σελ. 44-49

ΟΜΙΛΙΕΣ.             Ἀκούσαμε καὶ πάλι σήμερα, ἀδελφοί μου, στὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο τὸν λόγο τοῦ Κυρίου· «εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. ιϛ´ 24). Αὐτὴ εἶναι ἡ Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Προχθὲς εἴχαμε τὴν ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Καὶ γι’ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία σήμερα πάλι γιὰ τὸν Σταυρὸ μιλάει. Τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου, ποὺ πρέπει νὰ γίνη καὶ δικός μας σταυρός. Διότι ἂν καὶ ἐμεῖς δὲν σηκώσουμε τὸν σταυρὸ τὸν δικό μας, ἂν δὲν συμμετέχουμε στὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ, τί Χριστιανοὶ εἴμαστε; Διότι Χριστιανὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μιμεῖται τὸν Χριστό, ἐξ οὗ καὶ Χριστιανός. Καὶ μιμεῖται τὸν Χριστὸ σὲ ὅλη του τὴν ζωή, ἀκόμα καὶ στὸν σταυρικό Του θάνατο. Καὶ συσταυροῦται μὲ τὸν Χριστό, γιὰ νὰ συναναστηθῆ μαζί Του καὶ νὰ περιπατήση «ἐν καινότητι ζωῆς» (Ρωμ. ϛ´ 4), καθὼς λέγει ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος.
.             Χριστιανς χωρς σταυρ κα γώνα δν νοεται. Χριστιανὸς ποὺ ἀκολουθεῖ ἕνα εὔκολο δρόμο δὲν νοεῖται. Ἐνόμισαν καὶ νομίζουν μερικοί, ὅτι Χριστιανὸς εἶναι νὰ τηρῆ κανεὶς μερικὲς ἠθικὲς ἐντολὲς καὶ νὰ καλοπερνάει στὴν ζωή του, νὰ ἔχη ἀνέσεις, νὰ ἔχη μία εὐημερία ἀνθρώπινη καὶ νὰ ἔχη μία ζωὴ ἀνθρωπίνως ἐξασφαλισμένη. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ Χριστιανός. Χριστιανὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κάθε ἡμέρα ἀγωνίζεται. γωνίζεται γι ν γαπήση τν Θεό. γωνίζεται γι ν γαπήση τν δελφό του. Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἐγωϊσμὸς εἶναι ποὺ ἐμποδίζει τὸν ἄνθρωπο νὰ ἀγαπήση τὸν Θεὸ καὶ νὰ ἀγαπήση τὸν ἀδελφό του, ἀγωνίζεται γιὰ νὰ ξερριζώση ἀπὸ μέσα του τὸν ἐγωισμό. Ἀγωνίζεται γιὰ νὰ ξερριζώση τὰ πάθη, τὰ ὁποῖα σκοτίζουν τὸν νοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ αἰχμαλωτίζουν τὴν καρδιά του. Ἀγωνίζεται νὰ εὐαρεστήση τὸν Θεό. Γνωρίζει τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ θέλει αὐτὲς τὶς ἐντολὲς νὰ τὶς τηρήση στὴν ζωή του μὲ ἀκρίβεια. Ὄχι γιὰ νὰ δικαιωθῆ ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ ἐγωϊστικά, ἀλλὰ γιὰ νὰ εὐαρεστήση τὸν Κύριο ἀπὸ ἀγάπη. Καὶ ὁ ἀγώνας, ποὺ κάνει ὁ Χριστιανός, γι’ αὐτὸ γίνεται. Ὄχι γιὰ νὰ πῆ στὸν Θεό: “ἐγὼ εἶμαι ἐντάξει· δικαιοῦμαι τὴν σωτηρία” –γιατί τότε θὰ ἦταν ἕνας Φαρισαῖος– ἀλλὰ γιὰ νὰ πῆ στὸν Θεό: “Κύριε, παρ’ ὅλη τὴν ἀδυναμία μου καὶ τὴν ἁμαρτωλότητά μου, ἐγὼ σὲ ἀγαπῶ. Καὶ σὰν ἔκφρασι τῆς ἀγάπης μου, προσπαθῶ νὰ κάνω τὶς ἐντολές Σου καὶ τὸ ἅγιό Σου θέλημα. Καὶ ἀπὸ Ἐσένα ἐξαρτᾶται, ἂν θὰ μοῦ δώσης τὴν σωτηρία καὶ ἂν θὰ μοῦ δώσης τὴν Χάρι Σου”.
.             Θὰ ἤθελα, ἀδελφοί μου, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ προσέξουμε τὸ θέμα αὐτό, τὸ θέμα τοῦ ἀγῶνος τοῦ πνευματικοῦ. Διότι εἶναι μέσα στὴν παράδοσι τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ μας, ὅτι δὲν νοεῖται Χριστιανὸς ποὺ νὰ μὴ ἀγωνίζεται. Καὶ γι’ αὐτὸ ἡ Ὀρθοδοξία μας, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἔχει ὅλη αὐτὴ τὴν εὐλογημένη ἀσκητικὴ ὁδό, τὴν ἄσκησι, ἡ ὁποία δὲν εἶναι μόνον γιὰ τοὺς Μοναχοὺς ἄλλα εἶναι καὶ γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς στὸν κόσμο. Μὲ τὴν ἄσκησι τὴν καθημερινὴ ὁ Χριστιανὸς ἀγωνίζεται νὰ κόψη τὰ πάθη του, νὰ περιστείλη τὰ πάθη του καὶ νὰ εὐαρεστήση τὸν Θεό.
.             Παλαιότερα ἐπειδὴ οἱ Χριστιανοί μας ἦσαν πιὸ κοντὰ στὴν Ἐκκλησία καὶ ζοῦσαν περισσότερο ἐκκλησιαστικὴ ζωή, ἀγαποῦσαν τὴν ἄσκησι, ἀγαποῦσαν τὶς νηστεῖες, τὶς ὀρθοστασίες στὴν Ἐκκλησία, τὶς μακρὲς ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας, τὶς προσευχές, τὶς ἀγρυπνίες. Σήμερα ὅμως ποὺ μᾶς ἔχει ἐπηρεάσει καὶ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς τὸ κοσμικὸ πνεῦμα, ποὺ εἶναι ἕνα πνεῦμα νὰ καλοπερνοῦμε, νὰ θεραπεύουμε τὰ πάθη μας καὶ τὴν σάρκα μας καὶ τὴν φιλαυτία μας, καὶ ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ ἔχουμε ἀρχίσει καὶ χάνουμε αὐτὸ τὸ ἀσκητικὸ πνεῦμα. Δὲν μᾶς ἀρέσουν πιὰ αὐτὲς οἱ ὡραῖες νηστεῖες, οἱ σαρακοστές, οἱ ἀγρυπνίες, οἱ προσευχές, ἡ ἐγκράτεια. Ἀλλὰ βλέπετε σήμερα –μὲ πολὺ πόνο βέβαια τὸ βλέπουμε– καὶ τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀκόμα ἄνθρωποι Χριστιανοὶ νὰ καταλύουν καὶ νὰ μὴ τοὺς πειράζη ὁ λογισμός, ὅτι θὰ ἔπρεπε τέτοιες μεγάλες καὶ πάνσεπτες ἑορτὲς τοῦ Πάθους τοῦ Κυρίου καὶ αὐτοὶ νὰ συμμετέχουν στὸ Πάθος τοῦ Κυρίου καὶ νὰ κάνουν μία νηστεία καὶ μία ἐγκράτεια.
.             Τώρα λοιπόν, ἐσεῖς ποὺ ἤρθατε στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ εἴδατε ὅτι μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ γίνεται ἀγώνας πνευματικὸς ἐδῶ –βέβαια καὶ ἐσεῖς εἶσθε καλοὶ Χριστιανοὶ καὶ ἀγωνίζεσθε– ἀλλὰ τώρα ἀκόμα περισσότερο καὶ ἐσεῖς νὰ φιλοτιμηθῆτε κάθε ἡμέρα νὰ κάνετε ἕνα ἀγώνα γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν σας. Νὰ ἀφιερώνετε λίγο περισσότερο χρόνο στὴν προσευχή. Γιατί μπορε κανες ν εναι Χριστιανός, μα δν ξεκινήση τν μέρα του μ προσευχή; Ἂς θυσιάσουμε λίγο ἀπὸ τὸν ὕπνο· νὰ σηκωθοῦμε λίγο νωρίτερα νὰ κάνουμε τὴν προσευχή μας, δέκα λεπτὰ – ἕνα τέταρτο – μισὴ ὥρα, καὶ μετὰ νὰ ξεκινήσουμε γιὰ τὴν ἐργασία μας. Ὄχι μὲ ἕνα σταυρό. Κάνουμε τὸν σταυρό μας καὶ ξεκινᾶμε. Αὐτὸ δὲν εἶναι θυσία γιὰ τὸν Θεό. Βέβαια καλὸ εἶναι νὰ κάνης καὶ τὸν σταυρό σου καὶ νὰ ξεκινήσης, παρὰ νὰ μὴ κάνης τίποτα, ἀλλὰ ὁ Θεὸς θέλει κάτι περισσότερο ἀπὸ ἐμᾶς. Θέλει νὰ προσευχηθοῦμε, θέλει νὰ κοπιάσουμε λίγο στὴν προσευχή. Τὸ βραδάκι ποὺ γυρίζουμε ἀπὸ τὴν ἐργασία μας λίγο κουρασμένοι, πάλι νὰ ἀφιερώσουμε λίγη ὥρα στὴν προσευχή, ἔστω καὶ ἂν νυστάζουμε, ἔστω καὶ ἂν εἴμαστε κουρασμένοι. Ν κοπιάσουμε λίγο γι τν γάπη το Θεο, κα μ τν κόπο ν δείξουμε τν γάπη μας πρς τν Θεό. Νὰ νηστεύουμε Τετάρτες καὶ Παρασκευές. Δὲν εἶναι τίποτα δύσκολο πράγμα νὰ τρῶμε λαδερὸ φαγητὸ –εἶναι καὶ ὑγιεινὸ πράγμα. Ἀλλὰ ἐμεῖς νὰ μὴ τὸ κάνουμε, ἐπειδὴ εἶναι ὑγιεινό· ν τ κάνουμε γι τν γάπη το Χριστο. Ν θυσιάσουμε κάτι π τν καλοπέρασι τς κοιλις χάριν τς γάπης το Χριστο. Καὶ μακάρι νὰ νηστεύαμε καὶ νὰ τρώγαμε καὶ νερόβραστα, ὅπως εἶναι καὶ λένε οἱ κανόνες τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ ἐσεῖς βέβαια, ἐπειδὴ εἶσθε μέσα στὸν κόσμο καὶ ἀναπνέετε καὶ τὰ καυσαέρια καὶ τόσα μικρόβια, ἅμα ἔχετε ἐξάντλησι, ἂς τρῶτε καὶ λίγο λάδι Τετάρτη καὶ Παρασκευή. Οἱ δυνάμενοι ἂς τρῶνε καὶ ἀλάδωτο. Εὐλογία θὰ ἔχουν ἀπὸ τὸν Θεό.
.             Καὶ νὰ διδάσκουμε καὶ τὰ παιδιά μας ἔτσι, διότι ἐπειδὴ ἐμεῖς οἱ μεγαλύτεροι δὲν ἐγκρατευόμεθα καὶ δὲν νηστεύουμε καὶ δὲν κοπιάζουμε γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, δὲν διδάσκουμε καὶ τὰ παιδιά μας σωστά. Κα τ παιδιά μας γίνονται νθρωποι φίλαυτοι, γίνονται γωϊσταί, κα δν θέλουν τν Θεό, λλ τν κοιλιά τους θέλουν κα τς πολαύσεις τς σαρκικές. Καὶ μετά, ἀφοῦ περιφρονοῦν τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν ἴδιο τὸν Θεό, δὲν θὰ περιφρονήσουν μετὰ καὶ τοὺς γονεῖς τους στὴν ζωή τους; Ὅταν ὅμως τὸ παιδὶ μάθη ἀπὸ μικρό, βλέποντας τὸν πατέρα του καὶ τὴν μητέρα του νὰ ἀγωνίζεται καὶ νὰ ἐγκρατεύεται καὶ νὰ προσεύχεται, δὲν θὰ μάθη καὶ αὐτὸ νὰ ἀγωνίζεται καὶ νὰ ἐγκρατεύεται καὶ νὰ προσεύχεται γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ; Δὲν θὰ μάθη νὰ δοξάζη τὸν Θεὸ μὲ τὴν ζωή του, ἀλλὰ νὰ τιμᾶ καὶ τοὺς γονεῖς του, ὅπως εἶναι καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ;
.             Εὔχομαι ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ Κύριος νὰ βοηθήση ὅλους μας νὰ κάνουμε αὐτὸν τὸν ἀγώνα, καὶ ἡ Χάρις τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ νὰ εἶναι πάντοτε βοηθὸς στὴν ζωή μας.

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: «Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ»

 

 

, , , , ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΦΑΓΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΚΑΙ Η ΔΥΣΗ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΑΚΙ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ

χει κτοπισθε τ 90% τν ρθοδόξων Χριστιανν το ρκ

Δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα «As-Safir» τοῦ Λιβάνου (18.10.14)
Ἀναδημοσίευση στὰ ἀγγλικὰ στὸ «al-monitor», 21.10.14,
Ἀπόδοση στὰ ἑλληνικά: Σωτήρης Δημοπουλος
ΠΗΓΗ: infognomonpolitics.blogspot.gr (ἀπὸ DEFENCEPOINT )

.               Ὁ νέος Μητροπολίτης Βαγδάτης καὶ Κουβέιτ, κ. Ghattas Hazim, συνειδητοποιεῖ ὅτι ἡ θέση ποὺ τοῦ ἀνετέθη ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας, στὴν ὁποία προεξάρχει ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης Ι´ Yazigi, δὲν εἶναι εὔκολη. Ὁ κ. Χαζὶμ ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ ἀποστολή του θὰ μποροῦσε νὰ λάβει θρυλικὲς διαστάσεις, καὶ ὅτι ἀπαιτεῖται μεγάλη προσπάθεια γιὰ νὰ ἐπουλωθοῦν οἱ πληγὲς τῶν Χριστιανῶν στὴν ἀραβικὴ περιφέρεια, ἰδιαίτερα στὴ Βαγδάτη καὶ στὸ ὑπόλοιπο Ἰράκ. Ἡ ἀποστολὴ αὐτὴ ξεκινᾶ ἤδη ἀπὸ τὸ 1991, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς εἰσβολῆς τοῦ Σαντὰμ Χουσεΐν στὸ Κουβέιτ, καὶ συνεχίζεται ἕως σήμερα μὲ διάφορες μορφές. Ἡ ἀποστολὴ συνίσταται στὴν παροχὴ καταλλήλων συνθηκῶν γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῶν Χριστιανῶν στὸν τόπο τους καὶ τὴ συνέχιση τῆς παρουσίας τους, ἰδιαίτερα τῆς Ὀρθόδοξης παρουσίας στὴ Μεσοποταμία.
.               Ὁ κ. Χαζὶμ κατάγεται ἀπὸ τὴν πόλη Mhardeh στὴν ἐπαρχία τῆς Χάμα τῆς Συρίας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ πατρίδα ἄνω τῶν 20 χιλιάδων Χριστιανῶν. Εἶναι ὁ ἀνιψιὸς τοῦ ἀείμνηστου Πατριάρχου Ἀντιοχείας Ἰγνατίου Δ´ καὶ κανονικὰ ἐπρόκειτο νὰ ἐγκατασταθεῖ στὴν ἐπισκοπή του πρὶν ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ ἔτους, ἀπὸ τὸν Πατριάρχη ποὺ τὸν διόρισε στὴ θέση αὐτή, μὲ τὴ δικαιοδοσία καὶ τῆς ὀρθόδοξης ἐπισκοπῆς τοῦ Κουβέιτ.
.               Ὁ κ. Χαζὶμ τόνισε τὴν ἀνάγκη νὰ μὴν ἀφεθοῦν ὁ Χριστιανοὶ τοῦ Ἰρὰκ νὰ αἰσθάνονται μόνοι. Περιέγραψε τοὺς ἱερεῖς τῶν ἐκεῖ ἐνοριῶν ὡς ἥρωες καὶ ἀληθινοὺς μαχητές, μιᾶς καὶ οὐδέποτε ἐγκατέλειψαν τοὺς Ὀρθόδοξους κατοίκους, ἀλλὰ νοιάζονταν γι’ αὐτοὺς καὶ ἐπεδίωκαν νὰ ἀνταποκριθοῦν στὶς ἀνάγκες τους, παρὰ τὶς ἀντίξοες συνθῆκες.
.               Ὁ κ. Χαζὶμ ἀποκάλυψε στὴν «Ἂσ-Σαφὶρ» συγκλονιστικὰ στοιχεῖα γιὰ τὴν ὀρθόδοξη παρουσία στὸ Ἰράκ. Μόνον 30 ἀπὸ τὶς 600 οἰκογένειες ἔχουν παραμείνει στὴν Βαγδάτη, ἐνῶ οἱ ὑπόλοιποι ἐκτοπίστηκαν μετὰ τὴν εἰσβολὴ στὸ Κουβέιτ, καὶ στὴ Μοσούλη ὑπάρχουν λιγότερες ἀπὸ 10 οἰκογένειες. Στὴ Βασόρα ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες οἰκογένειες ἔχουν ἐκτοπιστεῖ, ἔπειτα ἀπὸ τὶς σφαγὲς ποὺ ἔγιναν στὰ μέλη τους καὶ τὶς ἀπειλὲς ποὺ δέχθηκαν. Στὴν πραγματικότητα, τὸ 90% τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τοῦ Ἰρὰκ ἔχουν φύγει ἐξ αἰτίας τοῦ χάους καὶ τῆς ἔλλειψης ἀσφάλειας ποὺ ἐπικρατεῖ στὴ χώρα, σὲ ὅλο τὸ χρονικὸ διάστημα τῆς τελευταίας γενιᾶς.
.               Ὁ κ. Χαζὶμ ἐλπίζει ὅτι ἡ Ἐρμπίλ, στὴν κουρδικὴ περιφέρεια τοῦ Ἰράκ, θὰ μποροῦσε νὰ γίνει ἕνα καταφύγιο γιὰ τοὺς Χριστιανούς, καθὼς φαίνεται ὡς μία πολλὰ ὑποσχόμενη περιφέρεια λόγῳ τοῦ μεγέθους τῶν οἰκονομικῶν καὶ ἐμπορικῶν ἐπενδύσεων ποὺ πραγματοποιοῦνται ἐκεῖ. Ἀλλὰ καὶ τὸ ὅτι «καλωσορίζει ὅλους τοὺς γιούς μας ποὺ μετακινοῦνται σ’ αὐτὴν ἀπὸ τὸ Ἰράκ, τὴ Συρία καὶ τὸ Λίβανο», ὅπως δηλώνει ὁ Χαζίμ.
.               Ὁ κ. Χαζὶμ λέει πὼς «τὸ Ὀρθόδοξο δόγμα ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὴν ἰρακινὴ νομοθεσία καὶ τὸ σύνταγμα. Ἡ κατάστασή μας εἶναι ἴδια μὲ αὐτὴ στὸ Λίβανο καὶ στὴ Συρία. Ἔχουμε δύο Ἐκκλησίες, ἕνα Σχολεῖο, ποὺ θεωρεῖται ἀπὸ τὰ ἐξέχοντα σχολεῖα τῆς Βαγδάτης, Οἶκο Εὐγηρίας, Ὀρφανοτροφεῖο, καὶ ἕνα κέντρο γιὰ ἀθλητικές, πολιτιστικὲς καὶ μορφωτικὲς δραστηριότητες». Καὶ συνέχισε: «εἶναι δύσκολο νὰ μιλήσω ἐκ τοῦ μακρόθεν γιὰ τὴν ἐπικρατοῦσα κατάσταση. Μόλις φθάσω ἐκεῖ καὶ ἐξετάσω τὴν πραγματικὴ κατάσταση θὰ εἶμαι σὲ θέση νὰ θέσω τὶς στρατηγικές μας καὶ νὰ προσδιορίσω τὶς προτεραιότητες ποὺ θὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὶς ἐνορίες μας, γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσω νὰ παραμείνουν στὴν πατρίδα τους. Ἡ ἐπιστροφὴ ὅσων ἔχουν ἐκτοπιστεῖ στὶς οἰκίες τους ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν πολιτικὴ κατάσταση καὶ τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας. Δὲν μποροῦμε νὰ παροτρύνουμε κάποιον νὰ ἐπιστρέψει σὲ συνθῆκες ἐξελισσομένου πολέμου σὲ διάφορες περιοχὲς τοῦ Ἰράκ».
.               Σχετικὰ μὲ τὸ ἐρώτημα ἐὰν ἡ Δύση συμβάλλει στὴν ἐκκένωση τοῦ Ἰρὰκ ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς λόγῳ τῶν διευκολύνσεων ποὺ τοὺς παρέχει, ὁ κ. Χαζὶμ εἶπε: «Δὲν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ Δύση διευκολύνει τὴν μετανάστευση τῶν Χριστιανῶν. Γνωρίζω πολλοὺς Χριστιανούς, καὶ Ὀρθοδόξους ἰδιαίτερα, ποὺ πῆγαν σὲ πρεσβεῖες καὶ δὲν πῆραν βίζα. Ἄλλοι κατέφυγαν στὰ Ἡνωμένα Ἔθνη καὶ ἄλλους διεθνεῖς ὀργανισμοὺς μὲ σκοπὸ νὰ μεταναστεύσουν καὶ οὔτε αὐτὸ προχώρησε».
.               Ὁ κ. Χαζὶμ πιστεύει τι ο Χριστιανο σφαγιάζονται στ ρκ κα Δύση δν σηκώνει τ δακτυλάκι της γι ν τος προστατεύσει. Ὅ,τι ἔκανε ἡ Γαλλία ἦταν ἁπλὰ «ἀπὸ ὑποχρέωση». Ὁ ἀνησυχίες τοῦ κ. Χαζὶμ δὲν περιορίζονται στὴν πιθανότητα ἀρνητικῶν ἐξελίξεων στὴν παρουσία τῶν Χριστιανῶν στὸ Ἰράκ. Ὁ φόβος του ἐπεκτείνεται γιὰ ἀνάλογες ἐξελίξεις σὲ ὅλη τὴν ἀραβικὴ περιφέρεια. Μᾶς εἶπε πὼς ἀνησυχεῖ γιὰ τὸν πολιτισμὸ τῆς Μεσοποταμίας καὶ τοῦ Εὐφράτη: «Ἐμεῖς ἔχουμε μία ἰσχυρὴ κληρονομιά, πρὶν καὶ ἀπὸ τὸν Χριστιανισμὸ καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τοῦ Ἰσλάμ. Αὐτὴ ἡ κληρονομιὰ εἶναι σὲ κίνδυνο καὶ ἐμεῖς τὸ βλέπουμε μέσα καὶ ἀπὸ τὶς παραβιάσεις ποὺ γίνονται στοὺς Ναοὺς καὶ σὲ ἄλλους χώρους λατρείας. Φοβόμαστε γιὰ τὴν κουλτούρα τῆς ἀποδοχῆς καὶ τῆς συνύπαρξης, ἐπειδὴ εἶναι ἐπίσης σὲ κίνδυνο.
»Δὲν πιστεύω ὅτι ἡ διαίρεση εἶναι ἡ ὀρθὴ ὁδὸς τῆς σκέψης, καθὼς καὶ τὸ Ἰσλὰμ βρίσκεται σὲ κίνδυνο. Δὲν πιστεύω ὅτι ἡ σημερινὴ ἐκστρατεία εἶναι μόνον ἐνάντια στοὺς Χριστιανούς. Τὸ Ἰσλὰμ εἶναι μία ἀποκλίνουσα θρησκεία ποὺ ἐπίσης ἀπειλεῖται».
.               Ὁ κ. Χαζὶμ παρ’ ὅλους τοὺς κινδύνους προτρέπει νὰ μὴν ἐπικρατήσει πανικός. «Εἴμαστε βασικὸ συστατικό του πολιτισμοῦ τῆς περιοχῆς. Ἀπειλοῦνται Χριστιανοὶ καὶ Μουσουλμάνοι, ὅλων τῶν κλάδων. Θὰ μεταφέρω τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ στὸ ποίμνιό μου στὴ Βαγδάτη καὶ στὸ Κουβέιτ: Μὴ φοβοῦ τὸ μικρὸν ποίμνιον, μετά σοῦ γάρ εἰμι. εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν. Δὲν θὰ φοβηθοῦμε, ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία ποὺ συμβαίνει κάτι τέτοιο. Θὰ μείνουμε, ὅσο ἡ πίστη παραμένει καὶ ὅσο ὁ Θεός μας ὑπάρχει θὰ ἐξακολουθοῦμε νὰ εἴμαστε παρόντες».

ΠΗΓΗ: infognomonpolitics.blogspot.gr (ἀπὸ DEFENCEPOINT )

,

Σχολιάστε

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΒΡΩΜΕΡΟΙ ΚΑΙ ΤΡΙΣΑΘΛΙΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΝΕΡΟΥ». (Στὴν ἴδια σχολὴ δηλαδὴ θὰ διδάσκεται ἡ εἰρήνη καὶ ὁ πόλεμος, θὰ ὁμολογεῖται καὶ διακηρύσσεται ἡ θεότητα τοῦ Κυρίου καὶ ὁ ἀκραῖος ἀρειανισμὸς τῆς ἄρνησης καὶ τῆς προδοσίας τοῦ Χριστοῦ.)

“ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΩ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΘΕΟ,
ΘΑ ΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΗΣΩ ΟΛΟΥΣ…
ΘΑ ΤΟΥ ΤΑ ΠΩ ΟΛΑ…”

τῆς «Χριστιανικῆς Ἑστίας Λαμίας»

.              Ἐδῶ καὶ ἀρκετὸ καιρὸ βλέπουμε ἀπὸ τὰ μέσα τῆς κοινωνικῆς δικτύωσης ὀλιγόλεπτα βίντεο – ντοκουμέντα ἀναμφισβήτητα καὶ ἀπόλυτα ἀληθινὰ σφαγῆς χριστιανῶν στὴν Συρία καὶ παλιότερα στὴ Β. Ἀφρική. Σφάζουν δηλ. φανατικοὶ μουσουλμάνοι ἀντιπάλους τους χριστιανούς, ὄχι μόνο ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ μικρὰ παιδιά. Θύτες οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ἰσλάμ. Θύματα οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Ὅπως παλιὰ ἔτσι καὶ τώρα ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται.
.              Οἱ ἐχθροὶ τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου, οἱ ἐσκοτισμένοι καὶ δαιμονισμένοι ἀπὸ τὴν ἡμισέληνο, δηλ. οἱ περιοδικὰ σεληνιαζόμενοι καὶ ὑπὸ πνευμάτων φονικῶν καὶ ἀκαθάρτων ἐλαυνόμενοι, σφάζουν ὑμνώντας οἱ δυστυχεῖς, τὸν Ἀλλάχ. Νομίζουν ὅτι προσφέρουν στὸ θεὸ τους θεάρεστο ἔργο καὶ σφάζοντας θὰ ἐξασφαλίσουν μία θέση στὸν ψεύτικο παράδεισό τους. Οἱ μουσουλμάνοι σφάζουν καὶ οἱ χριστιανοὶ σφαδάζουν.
.              Ἀλήθεια, ὑπάρχει πουθενὰ ἕνα βίντεο σφαγῆς μουσουλμάνου ἀπὸ χριστιανούς; Πουθενά. Οὔτε ἕνα. Τὸ κακὸ ὅμως πιὸ εἶναι καὶ τὸ ἄκρως ἐξοργιστικό: ὅτι ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν θεολόγοι καθηγητὲς τῆς παρεκκλίνουσας θεολογικῆς σχολῆς Θεσσαλονίκης ἐψήφισαν οἱ ἀνόητοι καὶ ἐλλειπτικοί, οἱ συμπλεγματικοὶ καὶ ψοφοδεεῖς, οἱ ἀνθρωπάρεσκοι καὶ εὐρωαλλοιθωρίζοντες, οἱ ἐκκοσμικευμένοι καὶ χαλαροὶ στὸ νοῦ, τὴν ἵδρυση ἕδρας μουσουλμανικῶν σπουδῶν ἀνάμεσα στὶς ἄλλες ἕδρες τῆς ὀρθοδόξου Θεολογίας. Ἔβαλαν οἱ εὐλαβεῖς βλαμμένοι “τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἐν τόπῳ ἁγίῳ”. Τὴν ἄρνηση μὲ τὴν καταλλαγή, τὴν ἁγιότητα μὲ τὴν ἀγριότητα, τὸν φανατισμὸ μὲ τὴν ἀνεκτικότητα, τὸν πόλεμο κατὰ τῶν ἀπίστων μὲ τὸν σεβασμὸ στὴν διαφορετικότητα. Καλὰ ἔλεγαν παλιὰ ὅτι “τὸ κακὸ θὰ ᾽ρθεῖ ἀπὸ τοὺς μορφωμένους”.
.              Ὢ τῆς ἠλιθιότητος καὶ τῆς προκλητικῆς ἀνοησίας τῶν ψηφισάντων τὴν ἵδρυση αὐτοῦ τοῦ μακαβρίου τμήματος ὀθωμανικῶν καὶ κορανικῶν σπουδῶν! Δὲν τήρησαν οὔτε τὴν δογματικὴ ἀκρίβεια οὔτε τὴν ἀρχὴ τῆς ἀμοιβαιότητας. Ποῦ ἀλλοῦ, σὲ ποιά θεολογικὴ σχολὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπάρχει κάτι ἀνάλογο; Σὲ ποιά μουσουλμανικὴ χώρα ὑπάρχει κάτι ἀντίστοιχο; Στν δια σχολ δηλαδ θ διδάσκεται ερήνη κα πόλεμος, θ μολογεται κα διακηρύσσεται θεότητα το Κυρίου κα κραος ρειανισμς τς ρνησης κα τς προδοσίας το Χριστο.
.              Θεέ μου, γιατί χάθηκε τὸ μέτρο καὶ ἡ σύνεση στοὺς νόες τῶν Ἑλλήνων καὶ δὴ τῶν Ὀρθοδόξων; Τί ἔχουμε πάθει; Μὰ δὲν ὑπάρχει μία φωνὴ νὰ σταματήσει τὸν κατήφορο; Μία ἀρχιερατικὴ συνείδηση, μία συνοδικὴ διαγνώμη, ἕνας ἀφορισμός, ἕνα ἀνάθεμα γιὰ τὴν βλακεία τῶν δῆθεν θεολόγων καὶ τῶν δῆθεν εὐσεβῶν; Δηλαδὴ φέραμε ἐδῶ μὲ τὴν ἀνικανότητα καὶ τὴν ζόφωση τῶν πολιτικῶν δύο ἑκατομμύρια μουσουλμάνων, ἀνακατασκευάζουμε τζαμιά, ἀφήνουμε νὰ ἁλωνίζουν ἰμάμηδες καὶ περιτετμημένοι τοῦρκοι ὑπουργοὶ στὴ Θράκη, σκεφτόμαστε νὰ ἀνεγείρουμε καὶ τέμενος στὴν Ἀττικὴ καὶ σὰν νὰ μὴ ἔφταναν ὅλα αὐτά, φτειάχνουμε καὶ ὀργανώνουμε καὶ τὴ θεωρητικὴ ὑποδομὴ γιὰ νὰ μᾶς σφάξουν καλύτερα καὶ μία ὥρα ἀρχύτερα. “Ποιά εἶναι ἡ κοινωνία τοῦ ψεύδους μὲ τὴν ἀλήθεια λέγει ὁ Παῦλος. Ποιά σχέση χει τ μισαλλόδοξο σκοτάδι μ τ νέσπερο, ερηνικ κα λεύθερο φς το Χριστο;
.              “Πρόσθες αὐτοῖς κακὰ Κύριε, προσθες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδοξοις τῆς γῆς… ἐκλίποιεν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τῆς γῆς, ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς”, λέγει ὁ ψαλμωδὸς εὐχόμενος πρὸς τὸν δίκαιο Θεό. Ἀντὶ νὰ ἔχει ξεσηκωθεῖ ὅλος ὁ πλανήτης, τὰ χριστιανικὰ κράτη, οἱ Ἐκκλησίες, οἱ θεολογικὲς σχολές, οἱ ἱερωμένοι, οἱ ὅπου γῆς χριστιανοί, οἱ στρατοὶ τῶν ὀρθοδόξων καὶ νὰ καυτηριάσουν καὶ σταματήσουν τὴν αἱματοχυσία τῶν ἀμνῶν τοῦ Χριστοῦ, κάνουν οἱ ἀπαίσιοι τὰ στραβὰ μάτια. Βλέπετε δὲν τοὺς ἀφήνει τοὺς χριστιανοὺς τῆς δύσεως ὁ μαμμωνὰς καὶ ἡ ὁμοφυλοφιλία ψυχῆς καὶ σώματος. Ὁ ἀνθρωποκτόνος πατέρας τους ἐλέγχει τὶς συναγωγὲς τοῦ σατανᾶ, τὶς ἐκκλησίες τῆς δύσεως.
.              Δυστυχῶς κι ἐμεῖς, οἱ ἑλληνορθόδοξοι, ποὺ ἔχουμε τόσα περάσει καὶ βιώσει πάνω στὸ δέρμα μας ὅλους τοὺς αἰῶνες ποὺ εἴμαστε γείτονες μὲ τὴν κατάρα τῆς Ἀνατολῆς, τοῦ μουσουλμάνους τούρκους. Ὁ Παῦλος ὅμως λέγει: “εἴτε πάσχει ἕνα μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη. Πρέπει νὰ χαίρουμε μετὰ χαιρόντων καὶ νὰ κλαῖμε μετὰ κλαιόντων”. Τίποτε δυστυχῶς δὲν κάνουμε. Εμαστε βρωμερο κα τρισάθλιοι χριστιανο το γλυκο νερο. Ζομε στν κόσμο το καλο παγωτο.
.              Γιὰ μαρτύριο καὶ μαρτυρία ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἂς ἀκούσουμε τὸ πικρὸ παράπονο καὶ τὴν ματωμένη προειδοποίηση πρὸς τοὺς σφαγεῖς τοῦ ἑνὸς ἐσφαγμένου μικροῦ σύρου μαθητῆ λίγο προτοῦ τὸ ἅγιο κεφαλάκι του πέσει κομμένο ἀπὸ τὰ ἀνθρωπόμορφα κτήνη, τὰ χασισοποτισμένα τέρατα τοῦ ἀραβικοῦ καὶ μουσουλμανικοῦ τζιχάντ, τοὺς μισθοφόρους τοῦ Κατὰρ καὶ τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας: “Ὅταν θὰ πάω ἐπάνω στὸν Θεὸ θὰ σᾶς μαρτυρήσω ὅλους, θὰ τοῦ τὰ πῶ ὅλα”!
.              Ἂν δὲν ἀντιδράσουμε λοιπὸν καὶ δὲν φωνάξουμε στὸν Θεὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους, αὔριο θὰ εἶναι τὸ δικό μας σπλάγχνο ἀποκεφαλισμένο καὶ μὲ πικρὸ παράπονο στὰ χείλη. Μάρτυρας ἅγιος βεβαίως ἀπὸ τὴν δεδομένη σατανικὴ μανία τῶν ἐξτρεμιστῶν μουσουλμάνων ἀλλὰ καὶ τὴν ἀδράνεια τῶν μελῶν τῶν εὐρωπαϊκῶν χριστιανικῶν λεγομένων κοινοβουλίων.

, ,

Σχολιάστε

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ (Κ. Χολέβας)

Οἱ βουλευτὲς καὶ ἡ ὀρθόδοξη πίστη

Κωνσταντῖνος Χολέβας

ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 26.01.2014

.               Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψη ὅτι οἱ θρησκευτικὲς πεποιθήσεις τῶν πολιτικῶν προσώπων ἀποτελοῦν ἰδιωτική τους ὑπόθεση. Ἰδιαιτέρως γιὰ μία χώρα ὅπως ἡ Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἀπελευθερώθηκε καὶ ἱδρύθηκε ἀπὸ ἀγωνιστὲς ποὺ προέβαλλαν καὶ τιμοῦσαν τὴν ὀρθόδοξη χριστιανική τους πίστη καὶ παράδοση. Καὶ γιὰ ἕναν λαὸ ὅπως ὁ ἑλληνικός, ὁ ὁποῖος ἀναγνωρίζει μὲ πολλοὺς τρόπους τὴν Ὀρθοδοξία ὡς συστατικὸ στοιχεῖο τῆς ἐθνικῆς ταυτότητάς του.
.               Πρέπει ὁ ψηφοφόρος νὰ γνωρίζει «σὲ τί Θεὸ πιστεύει» καὶ ἂν πιστεύει ὁ “α” ἢ ὁ “β” πολιτικὸς ἡγέτης, διότι αὐτὲς οἱ πεποιθήσεις ἐπηρεάζουν μία σειρὰ πολιτικῶν ἀποφάσεων. Νομοθετήματα σχετικὰ μὲ τὴν παιδεία, τὴν οἰκογένεια, τὴ μισθοδοσία τοῦ κλήρου, τὴν πολιτιστικὴ συνέχειά μας καὶ ἄλλα θέματα ψηφίζονται ἢ καταψηφίζονται μὲ κριτήριο -σὺν τοῖς ἄλλοις- τὴ στάση τῶν πολιτικῶν ἀπέναντι στὸν Θεὸ καὶ στὴν Ἐκκλησία.
.               Ἀνέκαθεν ὁ Ἑλληνισμὸς θεωροῦσε βασικὸ κριτήριο ἐπιλογῆς ἀρχόντων τὸν σεβασμὸ στὴν πατροπαράδοτη θρησκεία. Ὁ Ἀριστοτέλης στὸ ἔργο του «Ἀθηναίων Πολιτεία» (Κεφ. LV) γράφει ὅτι στὴν ἀθηναϊκὴ δημοκρατία, τὴν ὁποία σήμερα ὅλοι θαυμάζουμε, ἡ Βουλὴ καὶ τὸ δικαστήριο ἐπέλεγαν τοὺς ἐννέα ἄρχοντες (ὑπουργοὶ) μὲ τὶς ἑξῆς ἐρωτήσεις: Ἂν οἱ γονεῖς τους κατάγονται ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, ἂν οἱ ἴδιοι λατρεύουν τοὺς πατρώους θεοὺς καὶ σὲ ποιοὺς ναούς, ἂν ὑπηρέτησαν τὴν πατρίδα ὡς στρατιῶτες, ἂν σέβονται τοὺς γονεῖς τους καὶ ἂν πληρώνουν τοὺς φόρους. Μάλιστα οἱ ὑποψήφιοι καλοῦνταν νὰ προσκομίσουν μάρτυρες ὅτι ἀσκοῦν τὰ θρησκευτικά τους καθήκοντα.
.               Στὴ δημοκρατικὴ Γαλλία, παρὰ τὸν πλήρη χωρισμὸ θρησκευτικοῦ καὶ δημόσιου τομέα, οἱ ὑποψήφιοι γιὰ τὴν προεδρία δηλώνουν συχνὰ τὰ θρησκευτικὰ πιστεύω τους καὶ τὶς ἀπόψεις τους γιὰ τὴ θρησκευτικὴ ἀγωγὴ τῶν νέων. Κατὰ τὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς τοῦ 2007 ὁ δεξιὸς Σαρκοζί, ὁ κεντρῶος Μπαϊρού, ἡ σοσιαλίστρια Σεγκολὲν Ρουαγιὰλ καὶ ἡ κομμουνίστρια Μαρὶ Ζὸρζ Μπιφὲ ἐξήγησαν στὴν ἐφημερίδα «Le Figaro» τὶς ἀπόψεις τους. Μὲ ἔκπληξη μάθαμε ὅτι ὅλοι τους εἶχαν ἀποφοιτήσει ἀπὸ ἰδιωτικὰ σχολεῖα ρωμαιοκαθολικῶν ἀδελφοτήτων. Μάλιστα ὅλοι τόνισαν ὅτι τοὺς ἔκανε καλὸ ἡ διδασκαλία τοῦ χριστιανικοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος.
.               Ἀλλὰ καὶ σὲ ἐπίπεδο Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως θυμοῦμαι τὸν πρόεδρο τῆς Κομισιὸν Ζὰκ Ντελὸρ νὰ δηλώνει ὅτι ἀσκεῖ κάθε Κυριακὴ τὰ καθήκοντά του ὡς πιστὸς καθολικός.
.               Σέβομαι τὸν ἄθεο, ἀλλὰ δὲν τὸν ψηφίζω.

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ»: Ἰδοὺ ὅμως τὸ ἐρώτημα: Ποιός εἶναι, δηλ. πῶς ἀναγνωρίζεται, ὁ «ὀρθόδοξος χριστιανὸς» ποὺ «ψηφίζω»; Πάντως ὄχι ἐκεῖνος ποὺ καταφθάνει στὶς «Δοξολογίες»…!

, ,

Σχολιάστε

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Ἡ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»
λαμβάνει τὴν τιμὴ νὰ εὐχηθεῖ στοὺς καλοὺς ἀναγνῶστες της
αὐτὸ ποὺ κάπως τυποποιήθηκε, ὡς εὐχή: «Καλὴ Χρονιά»
καὶ τὸ ὁποῖο γιὰ φέτος προσλαμβάνει ἰδιαίτερη ἀπόχρωση.
Γιὰ τοὺς χριστεπωνύμους
«καλὴ χρονιά» εἶναι κάθε χρόνος, κάθε μήνας,
κάθε μέρα, κάθε ὥρα καὶ κάθε στιγμή,
ποὺ κατορθώνουν Χάριτι νὰ ἐπιβεβαιώνουν τὴν οὐράνια κλήση τους,
νὰ καθίστανται ὄνομα καὶ πράγμα χριστιανοί,
ἔχοντες τὸν Χριστὸν κατοικοῦντα ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.
(Εὐχὴ τῆς Θ. Λειτουργίας Μ. Βασιλείου).

Ἡ φετινὴ χρονιά 2012 ἀπὸ Χριστοῦ Γεννήσεως
θὰ δώσει ξεχωριστὲς εὐκαιρίες πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση.
Μακάρι νὰ ἀνταποκριθοῦμε!

, , , ,

Σχολιάστε