Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Χριστιανισμός

Η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ [Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία-8] (†π. Γ. Μεταλληνός) «Συντηρητικό καί γι᾽ αὐτό ὄχι παραδοσιακό ρεῦμα…»

Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Ἀπόσπασμα Η´ ἀπὸ τὸ βιβλίο
† Πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ
«ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ καὶ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»
σελ. 34-39

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´ : « Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ [Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία-1] (π. Γ. Μεταλληνός)
Μέρος Β´ : Η EΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ [Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία-2] (π. Γ. Μεταλληνός) »
Μέρος Γ´: « Η EΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ – Η ΕΝ ΧΡΙΣΤῼ ΚΑΤΑΞΙΩΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ [Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία-3] (π. Γ. Μεταλληνός)
Μέρος Δ´: « Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ [Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία-4] (π. Γ. Μεταλληνός)
Μέρος Ε´: « Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΩΣ ΕΝΣΑΡΚΗ ΠΑΝΑΛΗΘΕΙΑ [Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία-5] (π. Γ. Μεταλληνός)
Μέρος Ϛ´: « ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ καὶ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ [Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία-6] (π. Γ. Μεταλληνός)Μέρος Ζ´: «

.                   Ἔτσι, δόθηκε ἡ τελική στό πρόβλημα λύση ἀπό τήν ἑλληνορθόδοξη πατερική συνείδηση, ὥστε κάθε προσπάθεια ἀνατοποθετήσεως τοῦ προβλήματος νά προδίδει νόθευση καί ἀλλοίωση τῶν συνειδησιακῶν κριτηρίων. Ὁ Ἑλληνισμός ὡς παιδεία καί διανόηση δέν ἀπορρίπτεται. Ἀποκρούεται μόνο ἡ ἐκφιλοσόφηση τῆς πίστεως καί ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως, ἡ ἀπολυτοποίηση τῆς ἀνθρωπίνης γνώσεως, ἡ τάση τῆς φιλοσοφικῆς (δῆθεν) κατοχυρώσεως τῆς πίστεως μέ τίς διανοητικές δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου καί διακηρύσσεται ἡ ἀδυναμία τῆς ἀνθρωπίνης γνώσεως νά ὁδηγήσει στή θεογνωσία, μέ παράλληλη ἀπόκρουση τῆς διανοητικῆς-στοχαστικῆς θεολογήσεως, δηλ. τῆς μεταφυσικῆς.
.                   Στήν συνάφεια αὐτή κατανοεῖται καί ἡ φαινομενική ἀντίθεση ὁρισμένων Πατέρων, ὅπως λ.χ. ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Nέος Θεολόγος ἤ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἀπέναντι στήν πεμπτουσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τήν Παιδεία. Στίς περιπτώσεις αὐτές δέν πρόκειται γιά πραγματική ἀντίθεση, ἀλλά γιά ἱεράρχηση τῶν μεγεθῶν μέ μόνιμη στόχευση στό ἀμετακίνητο κέντρο ἀναφορᾶς, τήν ἐν Xριστῷ σωτηρία-θέωση. Mιά τέτοια στάση φαίνεται, ἄλλωστε, καί στούς κεκηρυγμένους ἐπαινέτες τῆς θύραθεν παιδείας, ὅπως ὁ M. Bασίλειος καί ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Στό ἴδιο ὅμως προϋποθεσιακό πλαίσιο κινεῖται καί ὁ M. Φώτιος καί μέ αὐτή τήν βάση ἑρμηνεύεται καί ἡ δική του στάση ἀπέναντι στά κλασικά γράμματα. Ὁ Mέγας Πατριάρχης εἶναι ἀπό τίς μορφές ἐκεῖνες, πού ἀνέδειξαν τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σέ θεματοφύλακα καί τῆς κλασικῆς μας φιλολογίας. Xαρακτηρίσθηκε «ὁ ἐμβριθέστερος καί διορατικότερος κλασικός φιλόλογος στόν Mεσαίωνα σ᾽ Ἀνατολή καί Δύση» καί «συντελεστής τῆς ἀναβιώσεως τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων». Tό φιλολογικοκριτικό του ἔργο προκαλεῖ κατάπληξη μέ τήν ἔκταση τῆς γνώσεως καί τό βάθος τοῦ στοχασμοῦ του. «Ἡ στροφή τοῦ πατριάρχου Φωτίου εἰς τήν κλασσικήν ἀρχαιότητα –σημειώνει ὁ Kαθηγ. Bλ. Φειδᾶς– ἐπηρέασε τήν γραμματειακήν κίνησιν τοῦ I΄αἰ. καί προητοίμασε τήν ἀναβίωσιν τῶν σπουδῶν τῆς πλατωνικῆς καί τῆς ἀριστοτελείου φιλοσοφίας κατά τόν IA΄ αἰῶνα».
.                   Ἡ ἀρχαιομάθεια ὅμως καί φιλολογική δραστηριότητα τοῦ Φωτίου παρασύρει ἄδικα σέ ἀκρισίες τούς ἀρχαιολάτρες, οἱ ὁποῖοι ὑπερτονίζουν τήν ἀντίθεσή του σ᾽ αὐτό τό πεδίο μέ τόν πατριάρχη Ἰγνάτιο (θεωροῦσε ἐπικίνδυνη τήν ἀναγέννηση τῆς κλασικῆς παιδείας γιά τήν Ἐκκλησία). Ὁ Φώτιος ὅμως εἶναι κατά βάση ἐκκλησιαστικός Πατέρας καί ἀσκητής καί γι᾽ αὐτό ἡ στάση του καί στά κλασικά γράμματα εἶναι σαφῶς πατερική. Ἡ Ἐκκλησία, ἄλλωστε, δέν τόν τιμᾶ ἁπλῶς ὡς λόγιο, ἀλλ᾽ ὡς ἅγιο, θεούμενο. Ὡς οἰκουμενικό διδάσκαλο τῆς «ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰουδ. 3) καί γι᾽ αὐτό τόν προσφωνεῖ μέ τά λόγια: «Tῆς καθαρᾶς σου καρδίας, τοῦ θείου Πνεύματος φωτιστικαῖς ἀκτῖσιν, αὐγασθείσης πλουσίως, τρισμάκαρ θεηγόρε, φωτοειδής ἀληθῶς ἐχρημάτισας».
.                   Ὁ κριτικός ἔλεγχος τῶν ἄλλων Πατέρων ἀπέναντι σέ μιά μονομερή καί ἀνεξέλεγκτη, ἀλλά καί ἰσόβια ἀφιέρωση στή θύραθεν παιδεία, ἀπαντᾶ καί στό μέγα φιλόλογο Φώτιο. Kαταδικάζει καί αὐτός τίς ὀντολογικές καί κοσμολογικές ἀντιλήψεις τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, ἀπορρίπτοντας «τό τῆς πολυθεΐας ἄθεον». Ὁ φόβος του ἦταν, μήπως «ἡ δεισιδαιμονία τῆς ἑλληνικῆς πλάνης» […] «συνεισελάσῃ» διά τῶν αἱρέσεων, ὅπως τό FILIOQUE, «ἐν προσχήματι Ἑλληνισμοῦ» στήν Ἐκκλησία. Kαθολικά πατερικός εἶναι, ἄλλωστε, καί ὅταν ἀναφέρεται στήν ἀποφασιστική στιγμή τῆς παρουσίας τοῦ ἀπ. Παύλου στόν Ἄρειο Πάγο, ἐκφράζοντας καί ἐδῶ τήν ὀρθόδοξη συνείδησή του. Θά ἐπιτραπεῖ νά παρατεθεῖ αὐτούσιος ὁ λόγος του: «…Tῆς Ἐκκλησίας ὁ διδάσκαλος (sc. ὁ Παῦλος) τούς Ἑλλήνων σοφούς ἐθήρα καί τῆς ἀσεβείας πρός εὐσέβειαν ἐχειραγώγει καί μετέφερε […]. Ἐπειδή γάρ ἐκ τῶν προφητικῶν χρησμῶν καί τῶν Δεσποτικῶν λογίων ὁ περιδέξιος ἐκεῖνος καί οὐράνιος ἄνθρωπος μή πειθόμενον ἑώρα τό Ἑλληνικόν, ἐξ αὐτῶν αὐτούς τῶν θεοστυγῶν σεβασμάτων εἰς τό τοῦ Δημιουργοῦ μετακαλεῖται σέβας· ἐξ αὐτῶν τῶν τοῦ διαβόλου προγραμμάτων τῆς αὐτοῦ καταψηφίζεται τυραννίδος· ἐκ τῶν ὀχυρωμάτων καταστρέφει τό κράτος αὐτοῦ τῆς ἐξουσίας· ἀπό τῆς πλάνης γεωργεῖ τήν εὐσέβειαν· ἐκ τῆς ἀπωλείας βλαστούς ἡμῖν προβάλλεται σωτηρίας· ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος εἰς τόν δρόμον ἐνισχύει τοῦ Eὐαγγελίου· βαλβίδα ποιεῖται τήν κορυφήν τῆς ἀποστασίας τῆς εἰσόδου, δι᾽ ἧς ἦν αὐτοῖς εἰς τόν νυμφῶνα Xριστοῦ καί τήν ἄχραντον αὐτοῦ παστάδα εἰσελθεῖν, τήν Ἐκκλησίαν». Ἡ ἐκκλησιοποίηση δηλαδή τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅπως περιγράφθηκε παραπάνω, εἶναι γιά τόν M. Φώτιο ἡ σωτηρία τῆς ἑλληνικότητας.
.                    Ἀναφερόμενος δέ σέ πρό αὐτοῦ Πατέρες ὁ M. Φώτιος στήν παραπάνω κριτική του, θέλει νά δείξει τή δική του παραδοσιακότητα καί συνέχεια, ἀλλά καί τή δική του συγχρόνως ἑλληνορθόδοξη αὐτοσυνειδησία. Ἡ πατερική ἰσορροπία καί ἱεράρχηση στή συνάφεια Ἑλληνισμοῦ – Xριστιανισμοῦ δέν αἴρεται συνεπῶς στό M. Φώτιο, οὔτε καί στούς μεταγενεστέρους του Πατέρες. Ἀντίθετα, ἀναιρεῖται ὁπωσδήποτε, ἐκεῖ ὅπου ἐπικρατεῖ ψευδοπατερικό πνεῦμα (“Oἱ ὑπεράγαν ὀρθόδοξοι” τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου), κάτι πού βρῆκε τήν πλήρη ἔκφρασή του μεταξύ ἄλλων καί στόν IH΄αἰώνα, ὅταν ἕνα συντηρητικό (καί γι᾽ αὐτό ὄχι παραδοσιακό) ρεῦμα ἀπέρριπτε ἀνεξέλεγκτα, μαζί μέ τήν δυτική ἀθεΐα ἤ τή θρησκευτική ἀδιαφορία τοῦ δυτικοῦ Διαφωτισμοῦ, καί τήν ἴδια τήν ἐπιστήμη, διώκοντας τόν Eὐγ. Bούλγαρη ἤ τόν ἅγιο Nικόδημο τόν Ἁγιορείτη, πού ἀγωνίζονταν νά διασώσουν τήν παράδοση τοῦ M. Φωτίου. Kαί τό “ρεῦμα” αὐτό δέν μπορεῖ νά ταυτισθεῖ, φυσικά, μέ τό Oἰκουμενικό Πατριαρχεῖο στήν καθολική ἐκπροσώπησή του.
.                   Ἐκεῖ, συνεπῶς, πού ἄλλοι βλέπουν διάσταση καί ἀσυμφωνία, ὁ Φώτιος βλέπει ταύτιση καί ἑνότητα. Δέν εἶναι ἄρα περίεργο, πού τό ἐκκλησιαστικό πλήρωμα δέν εἶδε καί αὐτό καμιάν ἀντίθεση μεταξύ Φωτίου καί Ἰγνατίου καί τιμᾶ καί τούς δύο ὡς Ἁγίους, μάρτυρες δηλαδή τοῦ γεγονότος τῆς θεώσεως. Tό “Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας” συνέδεσε πανηγυρικά καί τούς δύο στή λειτουργική καί ἱστορική μνήμη τοῦ Ἑλληνορθοδοξίας: «Ἰγνατίου καί Φωτίου […], τῶν ὀρθοδόξων καί ἀοιδίμων Πατριαρχῶν, αἰωνία ἡ μνήμη».

, , , , , , ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΑΓΙΑ τῶν ΠΑΡΙΣΙΩΝ: Η ΑΛΛΗ ΘΕΩΡΗΣΗ (Μητροπ. Μάνης Χρυσόστομος Γ´) «Δέν μπορεῖ ἀπό μόνος του ὁ τεχνικός πολιτισμός νά στηρίξει τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη. Χρειάζεται καί τόν πνευματικό πολιτισμό τοῦ χριστιανισμοῦ»

Τοῦ Μητροπολίτου Μάνης Χρυσοστόμου Γ´

     .            Πρό δύο περίπου μηνῶν ἀκούσαμε καί εἴδαμε μέ πολλή θλίψη τήν μεγάλη καταστροφή ἀπό τήν πυρκαϊά πού ὑπέστη ἡ Παναγία τῶν Παρισίων, αὐτό τό μοναδικό μνημεῖο ὄχι μόνο τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀλλά καί τῆς παγκόσμιας κληρονομιᾶς. Ἕνα ἐξαίρετο μνημεῖο τέχνης πού ἄντεξε ἐννέα αἰῶνες καί τό ἔχουν ἐπισκεφθεῖ ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ἀπ’ ὅλο τόν κόσμο.
.         Ὡστόσο, γιά τό ἀριστούργημα αὐτό τῆς γοτθικῆς ἀρχιτεκτονικῆς, πού ἐνέπνευσε ἕνα Βίκτωρα Οὐγκώ καί πολλές ἄλλες προσωπικότητες τῶν γραμμάτων καί τῶν τεχνῶν, ὑπάρχει καί μία ἄλλη θεώρηση. Ἡ θεώρηση αὐτή ἐκτείνεται πέρα ἀπό μία ὀρθολογιστική παραπληξία ἤ καί παραθεώρηση σεβασμάτων. Ἐν προκειμένῳ, ἡ Παναγία τῶν Παρισίων δέν εἶναι μόνο ἕνα τουριστικό θέαμα. Εἶναι ὁ καθεδρικός ἱερός Ναός τῶν Παρισίων, ἐκεῖ ὅπου ὡς χῶρος λατρείας τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν 12ο αἰῶνα τελοῦνται Θεῖες Λειτουργίες, ἀκούγονται θεῖα κηρύγματα, ψάλλουν ὑπέροχες χορωδίες καί συντελεῖται μία σημαντική ποιμαντική δράση.
.         Ὅταν, ὅπως γράφθηκε, μέ τήν καταστροφή, «ράγισε ἡ καρδιά τῆς Γαλλίας» καί αὐθόρμητα οἱ ἄνθρωποι ἔψελναν τό Ave Maria καί οἱ καμπάνες ὅλων τῶν ἐκκλησιῶν καί αὐτές ἀκόμη τοῦ Ἀββαείου τοῦ Οὐεστμίνστερ ἤχησαν πένθιμα, τοῦτο τό συμβάν κάτι βαθύτερο θέλει νά πεῖ. Ἡ οὐσία, ὄπισθεν τῆς καταστροφῆς σηματοδοτεῖ, πράγματι, τήν ἄλλη θεώρηση. Ἡ ἐκπαιδευτικός Μάρω Πρεβελάκη, εἰδική ἐπιστήμων τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Σορβόνης τό δήλωσε πολύ χαρακτηριστικά: «Ἡ Παναγία τῶν Παρισίων ἀπελευθέρωσε ἕνα ἔντονο θρησκευτικό συναίσθημα καταπιεσμένο ἀπό τό κῦρος τῆς laïcité καί ἔφερε στό προσκήνιο ἄλλες ἀνάγκες, ἄλλες ἀξίες». Ὁ δέ Εὐ. Ἀνδριανός, Ἀρεοπαγίτης ἐ.τ. ἔγραψε σχετικά: «Ἡ παρουσία τοῦ Λαοῦ πού προσεύχεται, ψέλνει, κλαίει καί δίνει τόν ὀβολό του μπροστά στήν πληγωμένη Παναγία του, ἀποδεικνύει πόσο μακρυά εἶναι ἀπό τό Λαό καί τήν πραγματικότητα ἡ “ὑψηλή διανόηση” τῆς Εὐρώπης πού διέγραψε ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Σύνταγμα τόν Χριστιανισμό ὡς παράγοντα καί στυλοβάτη τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ.»
.         Κατά συνέπειαν, τό τραγικό αὐτό γεγονός φέρνει στήν ἐπιφάνεια τό θέμα τοῦ χριστιανισμοῦ στό εὐρωπαϊκό γίγνεσθαι. Εἶναι παγκοίνως γνωστόν ὅτι ὁ πολιτισμός τῆς Εὐρώπης θεμελιώθηκε στόν κλασικό ἑλληνικό πολιτισμό, στό ρωμαϊκό δίκαιο καί στόν χριστιανισμό. Ὡστόσο τά θεμέλια τοῦ χριστιανισμοῦ στή σύγχρονη πραγματικότητα κλονίζονται. Ἔχουν βέβαια ὑπάρξει παρεκκλίσεις καί διεστρεβλώσεις τοῦ χριστιανικοῦ ἰδεώδους καί τῆς διδασκαλίας τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά οἱ ἀποδοκιμαστέες αὐτές θέσεις δέν μποροῦν νά φθάσουν στό σημεῖο νά ἀκυρώνουν τό ὕψιστο μέγεθος τοῦ Χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ.
.         Εἶναι ἀνάγκη νά καταλάβουμε τούς καιρούς πού ζοῦμε, νά τούς ἐντάξουμε στήν ἀλληλουχία τῶν αἰώνων πού πέρασαν καί νά δοῦμε τίς κατευθύνσεις ἀλλά καί τίς διδαχές πού  δίνουν γιά τό εὐρωπαϊκό μέλλον. Φθάνει πιά ἡ ἐκκοσμίκευση μέ συνέπεια τήν ἀποϊεροποίηση. Ἡ ἐκκοσμίκευση (secularisation) μέ τίς ποικίλες μορφές της δέν συντελεῖ τελικά στήν ἀνόρθωση τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ εὐρωπαίου πολίτη. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ἐξακολουθεῖ νά εἶναι πονεμένος. Ζεῖ μέ τήν ἀνασφάλεια, τήν ἀβεβαιότητα, τήν διαρκῆ ἄρνηση καί τόν μηδενισμό καί παραμένει ἀνικανοποίητος, ἀνήσυχος μέ πολλά συμπλέγματα μέσα του. Καί τοῦτο γιατί δέν μπορεῖ ἀπό μόνος του ὁ τεχνικός πολιτισμός νά στηρίξει τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη. Χρειάζεται καί τόν πνευματικό πολιτισμό τοῦ χριστιανισμοῦ.
.         Εἶναι καιρός πλέον γιά ἕνα οὐσιώδη ἐπανεκχριστιανισμό τῆς Εὐρώπης, βάσει τῶν βιβλικῶν, λειτουργικῶν καί πατερικῶν πηγῶν. Οἱ ἀνθρώπινες ἀξίες εἶναι ἐπιτακτική ἀνάγκη νά ὁδηγηθοῦν καί πάλιν πρός τόν ζῶντα Θεό, ὄχι μέ μία ἐξωτερική ὑποταγή, ὅπως συνέβαινε κατά τόν μεσαίωνα, ἀλλά μέ ἦθος ἐλευθερίας καί τιμῆς στό ἀνθρώπινο πρόσωπο.
.         Θά ᾽λεγα ὅτι ἡ Παναγία τῶν Παρισίων τώρα μιλᾶ καί σ’ ὅλους τούς νέους εὐρωβουλευτές καί τό μήνυμά της εἶναι: Ἡ Εὐρώπη γιά νά ἐπιζήσει πρέπει νά βρεῖ ξανά τήν λησμονημένη χριστιανική ταυτότητά της. Αὐτή εἶναι ἡ ἄλλη θεώρηση.

ΠΗΓΗ: im-manis.gr

, , , ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ

Χριστιανισμς εημερε στν σία,
παρότι
πιδεινώνονται ο ναντίον του διώξεις

Κυριακὴ 10 Φεβρουαρίου 2019

Τοῦ Ἰωάννη Λεοντακιανάκου

.           Στὴν παροῦσα περίοδο, 245 ἑκατομμύρια Χριστιανῶν παγκοσμίως ὑπόκεινται σὲ καταπίεση, σὲ δίωξη, σὲ φυλάκιση καὶ σὲ κάθε εἴδους κακομεταχείριση λόγω τῆς πίστης του, σύμφωνα μὲ τὴν ἐτήσια ἔκθεση τῆς διεθνοῦς, μὴ κερδοσκοπικῆς Ὀργάνωσης “Open Doors”. Ἀπὸ αὐτούς, τὰ 140 ἑκατομμύρια πιστῶν βρίσκονται στὴν Ἀσία.
.            Ἡ ἔκθεση ὑπογραμμίζει ἰδιαίτερα τὴν αὔξηση τῆς καταπίεσης τῶν γυναικῶν στὶς χῶρες, ποὺ καταλαμβάνουν τὶς πρῶτες δέκα θέσεις στὸν κατάλογο τῶν κρατῶν-διωκτῶν καὶ χαρακτηρίζονται ἀπὸ “ἀκραῖα” ἐπίπεδα δίωξης καὶ καταπίεσης. Στὰ κράτη αὐτά, οἱ γυναῖκες , πέραν τῶν ἄλλων, ἀποτελοῦν τὰ θύματα σεξουαλικῆς βίας, βιασμοῦ καὶ ἐξαναγκασμοῦ σὲ γάμο χωρὶς τὴν συγκατάθεσή τους καὶ πρὶν τὴν ἐνηλικίωση.
.           Ἡ Κίνα εἶναι μία ἀπὸ τὶς χῶρες, στὶς ὁποῖες ἡ δίωξη τῶν Χριστιανῶν βαίνει αὐξανόμενη τὰ τελευταῖα χρόνια. Περισσότερα ἀπὸ 50 ἑκατομμύρια πιστῶν ἀναμένεται νὰ ὑποστοῦν κάποιας μορφῆς καταπίεση φέτος, καθὼς ἡ κινεζικὴ κυβέρνηση ἐνισχύει τοὺς ἐλέγχους καὶ τὰ μέτρα καταστολῆς τῆς θρησκευτικῆς λατρείας, γεγονὸς ποὺ ἀνεβάζει τὴν χώρα στὴν εἰκοστὴ ἕβδομη ἀπὸ τὴν τεσσαρακοστὴ τρίτη θέση στὸν πίνακα τῆς Ὀργάνωσης “Open Doors” τῶν πενήντα “χωρῶν-διωκτῶν” τῶν Χριστιανῶν. Ἡ δίωξη διαφαίνεται ὅτι καθοδηγεῖται ἀπὸ τρεῖς παράγοντες: 1/τὴν ἰσχυρὴ ἰδεολογικὴ ἡγεσία τοῦ προέδρου τῆς Κίνας, Ξί Τζίνπινγκ, 2/τὴν ἀνησυχία τῆς κυβέρνησης γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ 3/τὴν ἀξιοποίηση τῆς τεχνολογίας ὡς κατασταλτικοῦ ἐργαλείου.
.           Ἡ Βόρεια Κορέα καταλαμβάνει τὴν πρώτη θέση στὸν πίνακα παρακολούθησης γιὰ 18η συνεχῆ χρονιά.
.           Οἱ ἐκτιμώμενοι 300.000 χριστιανοὶ τῆς χώρας ὑφίστανται ἕνα “στραγγαλσμό”, ποὺ τοὺς ἀναγκάζει νὰ ἀσκοῦν τὴν θρησκευτική τους λατρεία μὲ μυστικότητα, διαφορετικὰ κινδυνεύουν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν βάναυση ἀντίδραση τοῦ μισαλλόδοξου καθεστῶτος.
.           Ἡ Ἰνδία, ἡ πολυπληθέστερη “δημοκρατία”, ἡ ὁποία διδάσκει στὸν κόσμο τὸν τρόπο τῆς “μὴ-βίας”, σκαρφάλωσε στὴν δέκατη θέση ἔναντι τῆς εἰκοστῆς ὄγδοης ποὺ βρισκόταν πρὸ πενταετίας καὶ βρίσκεται πλέον δίπλα σὲ χῶρες ὅπως τὸ Ἰράν.
.           Χῶρες ποὺ ἔχουν μετακινηθεῖ πάνω ἀπὸ δέκα θέσεις στὸν ἐν λόγῳ κατάλογο, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, περιλαμβάνουν τὴν Κίνα, τὴν Ἀλγερία, τὴν Κεντροαφρικανικὴ Δημοκρατία, τὸ Μάλι καὶ τὴν Μαυριτανία.
.           Ἡ ἄνοδος τοῦ μαχητικοῦ ἀθεϊσμοῦ, τοῦ ριζοσπαστικοῦ Ἰσλὰμ καὶ τοῦ ἐθνικισμοῦ ἀποτελοῦν βασικὲς αἰτίες δίωξης τῶν χριστιανικῶν κοινοτήτων.
.           Στὴν Ἰνδονησία, μία χώρα ὅπου ἡ πλειοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι μουσουλμάνοι, ὁ θρησκευτικὸς ζηλωτισμὸς ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελεῖ σοβαρότατο πρόβλημα καὶ πολλοὶ μὴ-μουσουλμάνοι πολίτες παραπονοῦνται γιὰ μία συνεχιζόμενη ἰσλαμοποίηση τῆς πολιτικῆς ζωῆς, μὲ τοὺς πολιτικοὺς νὰ προσπαθοῦν νὰ κινητοποιήσουν / ἐνεργοποιήσουν τὶς ὑπερσυντηρητικὲς καὶ σκληροπυρηνικὲς μουσουλανικὲς ὁμάδες, μὲ στόχο τὴν προώθηση δικῶν τους συμφερόντων. Πέρυσι, μία οἰκογένεια βομβιστῶν αὐτοκτονίας, ποὺ συνδέονταν μὲ τὸ ἰσλαμικὸ κράτος, ἐπιτέθηκε σὲ τρεῖς ἐκκλησίες στὴ Σουραμπάγια, σκοτώνοντας 28 ἄτομα.
.           Στὴν Μιανμάρ, οἱ ἐπιθέσεις σὲ χριστιανοὺς τείνει νὰ γίνει ἕνα συνηθισμένο φαινόμενο. Ἐνδεικτικὸ τῆς ἐπικρατούσας κατάστασης εἶναι ἡ ἐπίθεση ὁμάδας 50 Βουδιστῶν ἐναντίον μίας ὁμάδας Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι, ἁπλά, γιορτάζουν τὰ Χριστούγεννα.
.           Ὡστόσο, ὁ Χριστιανισμὸς στὴν Ἀσία, παρ᾽ ὅτι βιώνει σήμερα μεγαλύτερη ἀπειλὴ ἀπ’ ὅ,τι στὸ παρελθόν, ἀποδεικνύει ὅτι παρουσιάζει μία ἰδιαίτερη ἀνθεκτικότητα σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς διώξεις καὶ καταπιέσεις ποὺ ὑφίσταται. Ἡ χριστιανικὴ κοινότητα ἀπὸ τὰ 62 ἑκατομμύρια πιστῶν ποὺ ἀριθμοῦσε στὴν Ἀνατολικὴ καὶ Νοτιοανατολικὴ Ἀσία τὸ 1970, τὸ 2015 παρουσιάζει μία αὔξηση ποὺ ξεπερνᾶ τὰ 262 ἑκατομμύρια πιστῶν καὶ ἀναμένεται νὰ προσεγγίσει τὰ 431 ἑκατομμύρια τὸ 2050.
.           Ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται ἐπαληθεύεται ἀκόμη μία φορὰ ἱστορικὰ ὅτι ἡ δίωξη μίας θρησκείας μπορεῖ νὰ λειτουργήσει ὡς παράγοντας ἀνάπτυξης καὶ ἐξάπλωσής της, ἀντὶ νὰ τὴν περιορίσει καὶ τελικὰ νὰ τὴν ἐξαλείψει. Οἱ διωγμοί, μερικὲς φορές, θεωροῦνται ἀπὸ τοὺς πιστοὺς ὡς ἐπιβεβαίωση τῆς δύναμης τῆς θρησκευτικῆς τους πίστης καὶ αὐτὸ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν μεγαλύτερη προθυμία τους νὰ μοιραστοῦν τὴν πίστη τους προσηλυτίζοντας καὶ νέους πιστούς.

 

ΠΗΓΗ: liberal.gr

 

 

, , ,

Σχολιάστε

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ–3 («Ἄτυπος» συνασπισμὸς πολεμίων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ Ἐκκλησίας)

Φιλόλαος Δ. Δημητρίου

«Σύγχρονοι πολέμιοι τοῦ Χριστιανισμοῦ»

Ἐκδόσεις “Τῆνος”,
Ἀθῆναι 2018, σελ. 400

βλ. σχετ.: «ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ» [Νέα ἔκδοση]

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ (Β´) «Στὸ δεύτερο ἥμισυ τοῦ 20οῦ αἰῶνος ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ παίρνει ἄλλες διαστάσεις.Θὰ μείνουμε ἄναυδοι βλέποντας ἀφύσικες, ἀλλοπρόσαλλες καὶ “δαιμονικὲς” συμμαχίες, κατὰ τῆς Πίστεως»

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν Εἰσαγωγή
(στοιχειοθ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»)

.             Λήγοντος τοῦ 20οῦ αἰῶνος ἕνας «ἄτυπος» συνασπισμὸς πολεμίων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ Ἐκκλησίας μεθοδεύει μιὰ ἐπίθεση ἀνήκουστη, ποὺ τείνει εὐθέως εἰς τὸν ἐντελῆ ἀποχριστιανισμὸν καὶ ἀφελληνισμὸν τοῦ Ἑλλαδικοῦ χώρου. Λέμε «ἄτυπος» συνασπισμὸς πολεμίων, γιὰ νὰ τὸν διακρίνουμε ἀπὸ τὴν νομικῶς ὠργανωμένη καὶ τυπικῶς κατωχυρωμένη «Ἕνωση Ἀθέων Ἀγωνιστῶν», πού, ὅπως θὰ δοῦμε κατωτέρω, ἱδρύθηκε καὶ ἔδρασε τὶς δεκαετίες τῆς κομμουνιστικῆς δικτατορίας. Ἀκόμη νὰ τὸν διακρίνουμε ἀπὸ σειρὰν ὅλην… «Ἑνώσεων», ποὺ ἔχουν λάβει «νομικὴ προσωπικότητα» μὲ ἐγγραφὴ στὸ Πρωτοδικεῖο (μερικὲς «φτιαγμένες» ἀπὸ τὰ ἴδια πρόσωπα). Χαρακτηριστικό τους κοινὸ εἶναι ὅτι ὅλες ἐνδιαφέρονται γιὰ τὰ «Δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτη» καὶ καμιὰ γιὰ τίς… «Ὑποχρεώσεις» τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτη αὐτῆς τῆς Χώρας, ὅπως θὰ δοῦμε στὴν συνέχεια.
.              Ὁ ἄτυπος αὐτὸς συνασπισμὸς πολεμίων τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπαρτίζεται ἀπὸ δυνάμεις ἑτερόκλητες διανοουμένων καὶ κουλτουριάρηδων, ποὺ δὲν τοὺς συνδέει κανένας ἰδεολογικὸς ἢ ἐπιστημονικὸς ἢ κοινωνικοπολιτικὸς ἢ πολιτιστικὸς δεσμός. Ἀντιθέτως, σὲ ὡρισμένες περιπτώσεις, ὅπως ἐλέχθη πιὸ πάνω, καὶ θὰ δοῦμε στὴν συνέχεια καὶ στὸ οἰκεῖο μέρος, τοὺς χωρίζει χάσμα μέγα ἀλλὰ καί… μίσος! Συναντῶνται ὅμως, παραμερίζουν προσωρινῶς τίς… διαφορές τους, συνεργάζονται ἀκόμη καὶ στὴν… «συρραφὴ βιβλίων», γιὰ νὰ ἐξαντλήσουν τὸ μένος τους κατὰ τῆς Πίστεως τῆς Χριστιανικῆς καὶ τῆς Ἐκκλησίας.
.             Θέλουμε ἐκ προοιμίου νὰ ὑπογραμμίσουμε ὅτι οἱ «συμμαχοῦσες» ὁμάδες κρούσεως κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ δὲν εἶναι ὅλες «συντονισμένες» ὑπὸ ἕνα ἄνθρωπο-ἀρχηγό. Ὁ στόχος τους ὅμως εἶναι ἕνας καὶ αὐτός. Ἐπίσης, ὁ διαφορισμὸς μεταξὺ τῶν ὁμάδων αὐτῶν εἶναι τόσον στὸ πεδίο τῆς μορφώσεως, ὅσον καὶ στὸ πεδίο τῆς ἐπιλογῆς καὶ χρησιμοποιήσεως τῶν ἐπιθετικῶν μέσων. Εἶναι δηλαδὴ καὶ σοβαροὶ ἀντίπαλοι τῆς Πίστεως, ποὺ χρησιμοποιοῦν ἐπιχειρήματα, λογικὰ καὶ ἱστορικά, ἄσχετα ἂν εἶναι ἀληθινὰ καὶ πειστικὰ ἢ ὄχι. Εἶναι ὅμως καὶ ἐχθροὶ ἀγράμματοι, ἐλεεινοὶ καὶ γελοῖοι, ποὺ ἔχουν βουτήξει τὸν νοῦν καὶ τὴν γλῶσσαν καὶ τὴν γραφίδα τους στὸν βοῦρκο καὶ τὴν ἀσχήμια…, καθυβρίζοντας σκαιότατα κάθε ἱερὸ καὶ ὅσιο!
.             Μία ἄλλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀντιπάλων ὁμάδων εἶναι ὅτι, ἐνῶ οἱ πιὸ ἀπαίδευτοι καὶ ἀνιστόρητοι ὁμολογοῦν εὐθέως τὴν ἀθεΐαν των καὶ τὸ μίσος των κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τῶν Χριστιανῶν, ἀντιθέτως, ὑπάρχουν ἄλλοι κυρίως διανοούμενοι καὶ γραμματισμένοι, πού, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους οἱ ἴδιοι γνωρίζουν, δὲν διακηρύσσουν μὲ εὐθύτητα καὶ παρρησίαν τὴν ἀθεΐαν καὶ ἀντιχριστιανικὴν τοποθέτησή τους, ἀλλὰ καμουφλάρονται μὲ τὴν ἐπίκληση τῶν… “δικαιωμάτων τῶν μειονοτήτων”! Προτάσσουν τὸν «καϋμόν» τους… γιὰ τὴν προστασία τῶν μειονοτικῶν ὁμάδων, ποὺ στὴν Ἑλληνικὴ Κοινωνία ἔχουν ποσοστὸν πληθυσμοῦ 3% περίπου καὶ εἰς τὸν βωμὸν τῆς προστασίας τῶν δικαιωμάτων τούτων θυσιάζουν ἀνενδοιάστως τὰ δικαιώματα τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, στὸ ὄνομα μάλιστα τοῦ Συντάγματος! Πρόκειται γιὰ ἐκείνους τοὺς «διανοουμένους», ποὺ προτείνουν καὶ ἐφαρμόζουν ἀντισυνταγματικοὺς νόμους, γιὰ τοὺς ὁποίους, διακεκριμένος ἐπιστήμων-Ἀρεοπαγίτης διετύπωσε γραπτῶς καὶ εὐθαρσῶς τὴν γνώμην λέγοντας: «Οὐδέποτε ἐπερίμενα ὅτι θὰ ὑπάρχει νόμος, πολὺ δὲ περισσότερο Σύνταγμα, ποὺ νὰ ἀπαγορεύει στοὺς πολλούς, αὐτὸ ποὺ προστατεύει στοὺς ὀλίγους».
.             Ὅμως, «οὐδὲν κρυπτὸν ὃ οὐ μὴ φανερὸν γενήσεται». Κάποτε τὰ «καμουφλὰζ» πέφτουν, τὰ προσωπεῖα ἀποβάλλονται καὶ «γυμνὰ τὰ πρόσωπα… φανερώνονται»!
.             Ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸ τῶν πολεμίων τοῦ Χριστιανισμοῦ εἶναι ἡ μεγάλη «ἀντίφαση», τὴν ὁποία βιώνουν μερικοὶ τέτοιοι «Ἕλληνες», ποὺ σεμνύνονται γιὰ τὸν ἀντὶ-ἀμερικανισμό τους… Ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἐχθροί τῆς παγκοσμιοποιήσεως καὶ τῆς νέας “Pax Americana”… Πολεμοῦν κάθε «συνεργασία» μὲ τὴν ὑπερδύναμη, στὰ πλαίσια τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῆς ΕΕ, καὶ οἱ ἴδιοι ταυτοχρόνως «χορεύουν» στὸν ρυθμὸ ποὺ ὑπαγορεύουν διάφοροι ἀμερικανοεβραῖοι ἀνθέλληνες καὶ μισέλληνες «τύπου» Kίσινγκερ, γιὰ τὴν ἀποδόμηση κάθε ὑγιοῦς στοιχείου τοῦ Ἑλληνοχριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ γενικά τῆς ὑποστάσεώς μας ὡς Ἔθνους καὶ Ἱστορικῆς Ὀντότητος.
.              Ὕστερα ἀπὸ τὴν εἰσαγωγή μας αὐτή, μὲ τὴν ὁποία σηματοδοτοῦνται οἱ γενικὲς συνιστῶσες τοῦ ἀνὰ χείρας ἔργου, ἀκολουθεῖ ἡ ἀνάπτυξη τῶν ἐπὶ μέρους Κεφαλαίων ποὺ ἀντιστοιχοῦν σὲ ἰσάριθμες Ὁμάδες Πολεμίων τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως καὶ Ἐκκλησίας, μὲ τὰ ξεχωριστὰ χαρακτηριστικά τῆς κάθε μιᾶς ἀπὸ αὐτές.

, ,

Σχολιάστε

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ (Β´) «Στὸ δεύτερο ἥμισυ τοῦ 20οῦ αἰῶνος ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ παίρνει ἄλλες διαστάσεις.Θὰ μείνουμε ἄναυδοι βλέποντας ἀφύσικες, ἀλλοπρόσαλλες καὶ “δαιμονικὲς” συμμαχίες, κατὰ τῆς Πίστεως»

Φιλόλαος Δ. Δημητρίου

«Σύγχρονοι πολέμιοι τοῦ Χριστιανισμοῦ»

Ἐκδόσεις “Τῆνος”,
Ἀθῆναι 2018, σελ. 400

βλ. σχετ.: «ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ» [Νέα ἔκδοση]

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν Εἰσαγωγή
(στοιχειοθ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»)

[…] Ὁ πόλεμος κατὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του εἶναι ἀσταμάτητος!

Σὲ κάθε ἐποχὴ εἶναι διαφορετικοὶ οἱ πολέμιοι καὶ τὰ μέσα καὶ τὰ ὄπλα τῆς ἐπιθέσεως τῶν. Ἀρχηγὸς ὅμως εἶναι ὁ ἴδιος… Εἶναι ὁ ἄρχων «τοῦ κόσμου τούτου, ποὺ κεῖται ἐν τῷ πονηρῷ» ! Σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ κοινωνικο-ἠθικὴ συγκυρία ἐπιλέγει τοὺς καταλλήλους ἀνθρώπους-ὄργανά του καὶ χρησιμοποιεῖ τὰ πιὸ πρόσφορα, γιὰ τὸν σκοπό του, μέσα καὶ μεθόδους. Στὸ δεύτερο ἥμισυ τοῦ 20οῦ αἰῶνος ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ παίρνει ἄλλες διαστάσεις. Γιατί καὶ οἱ ἐχθροὶ εἶναι πολλοὶ καὶ τὰ μέσα ἐπιθέσεως πολλὰ καὶ τελειότερα, ἑτερόκλητες δὲ δυνάμεις συνασπίζονται, κατὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, παρόλον ὅτι τὶς χωρίζουν ἀγεφύρωτες διαφορὲς ἰδεολογικές, μεταφυσικές, κοινωνικοπολιτικὲς κ.ἄ.
.           Πρόθυμα ξεχνοῦν τὰ ὅσα τοὺς χωρίζουν, ἀφοῦ θέλουν συμμάχους κατὰ τοῦ «κοινοῦ ἐχθροῦ»: Τῆς Πίστεως! Ὅπως θὰ ἰδοῦμε κατωτέρω εἰς τὸ κείμενο, θὰ μείνουμε ἄναυδοι, βλέποντας (π.χ. στὸ ἴδιο «βιβλίο» ποὺ γράφτηκε γιὰ νὰ «κτυπήση» τὴν Χριστιανικὴ Πίστη καὶ Ἐκκλησία) νὰ συνεργάζωνται ἕνας ἄθεος-ὑλιστὴς μὲ ἕνα «πιστὸ» καὶ «λάτρη» τοῦ δωδεκαθέου! Θὰ θαυμάσουμε ἕνα γνήσιο μαρξιστὴ νὰ «συμπολεμάει» κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ ἕνα …«προσευχόμενο ἀρχαιόθρησκο»! Αὐτὲς τὶς ἀφύσικες, ἀλλοπρόσαλλες καὶ αὐτόχρημα «δαιμονικὲς» συμμαχίες, κατὰ τῆς Πίστεως, ποὺ γίνονται ἀκόμη μέσα ἀπὸ «…ἐντάσεις… προσωπικὲς ἀντιπάθειες καὶ ἰδεολογικὲς συγκρούσεις», ὅπως οἱ ἴδιοι ὁμολογοῦν καί… γράφουν, θὰ τὶς ἐξετάσουμε στὸ κατάλληλο κεφάλαιο τοῦ ἀνὰ χεῖρας ἔργου, γιατί ἔχουν πολλὰ νὰ μᾶς διδάξουν! Μπορεῖ νὰ γίνουν γιὰ μᾶς ἡ «καύσιμη ὕλη», ποὺ θὰ ὑπεκκαύση τὸν ὑποτονικὸ ζῆλον μας, ποὺ θὰ μᾶς κάνουν νὰ «ἐντρεπώμεθα», ὅταν βλέπουμε συν-Ἕλληνες, βαπτισμένους χριστιανοὺς νὰ γίνονται «ἐξωμότες» καὶ μὲ τέτοιο «ζῆλο καὶ πάθος» νὰ ἀγωνίζωνται γιὰ μιὰ χίμαιρα, γιὰ μιὰ οὐτοπία, γιὰ τὴν… καταστροφή τους! Ἡ προφητεία τοῦ δικαίου Συμεῶνος: «Οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν», ἐπαληθεύεται πλήρως. Τὸ ἄξιον ὑπογραμμίσεως καὶ λυπηρὸν συνάμα εἶναι ὅτι, ὅπως εἶπε ὁ Κύριος: «Οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτὸς εἰς τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῶν εἰσί».
.             Πράγματι, ἄλλοι, ὑπηρέται τῆς Ἀρνήσεως, «διανοούμενοι» καὶ συνηθισμένοι κουλτουριάρηδες, «ἔκλεψαν» τὴν πνευματικὴ πανοπλία ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτες τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Πίστεως, καὶ τὴν ἐχρησιμοποίησαν καὶ τὴν χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ κτυπήσουν τὸ Πνεῦμα καὶ τὴν Ἀλήθεια: Μὲ τὰ «ἐκλαϊκευτικά» τους ἔργα ἐσκύλευσαν τὴν ἀληθινὴ Ἐπιστήμη, παρεποίησαν τὰ ἀληθινὰ συμπεράσματά της, ἐπρόβαλαν ἐσκεμμένως φανταστικὰ καὶ ἀναπόδεικτα «κατασκευάσματα», δῆθεν ἐπιστημονικά, σὰν δῆθεν «Πορίσματα τῆς Ἐπιστήμης»!
.              Στὰ ἀχνάρια τους καὶ οἱ ἀντάξιοι συνεχιστές τους καὶ σημερινοὶ «μαθητές» τους: Καταργοῦν τὸν… Θεό! Βλασφημοῦν τὸν Χριστό!! Πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησίαν! Θεοποιοῦν τὴν ὕλην! Εἰρωνεύονται ἀξίες αἰώνιες καὶ ἤθη ἀτίμητης προγονικῆς κληρονομίας. Ἀγωνίζονται συντονισμένα γιὰ νὰ ἀνατρέψουν, συνταγματικῶς κατωχυρωμένους καὶ δοκιμασμένους θεσμούς, ὅσους ἔχουν ἀπομείνει, ἐνῶ μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, δὲν διστάζουν, παρότι εἶναι ἀγράμματοι καὶ πυγμαῖοι, νὰ «ἀκυρώνουν» καὶ γελοιοποιοῦν τὸ αἰωνόβιον τρίπτυχον: «Πατρὶς-Οἰκογένεια-Θρησκεία»! Καταλαμβάνουν τὰ βήματα τῆς διανοήσεως: Βιβλία καὶ ἐκδοτικοὺς Οἴκους, περιοδικὰ ἐπιστημονικὰ καὶ «ἐπιστημονικά», τὸν καθημερινὸ καὶ περιοδικὸ τύπο καὶ τὶς τελευταῖες δεκαετίες προώθησαν ἀνθρώπους «τους», ἐν πολλοῖς ἀμφιβόλου ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως, σέ… πανεπιστημιακὲς ἕδρες! Καὶ τὸ ἐπίσης σημαντικό: ἔθεσαν ὑπὸ τὸν ἔλεγχό τους τηλεόραση καὶ διαδίκτυο!
.             Ὅπως θὰ δοῦμε καὶ στὴν Χώρα μας ἡ σύγχρονη τεχνολογία καὶ τὰ ΜΜΕ εἶναι, κατὰ τὸ πλεῖστον, στὰ χέρια δεδηλωμένων ἐχθρῶν της Ἐκκλησίας μας.
.             Μὲ τὰ τηλεσκουπίδια τους ἔχουν βρωμίσει τὴν Ἑλληνικὴ Κοινωνία, μολύνουν ἀδιάντροπα τὴν Ἑλληνικὴ Οἰκογένεια, θανατώνουν τὴν παιδικὴ ἁγνὴ ψυχή, ἐκπορνεύουν τὴν νεανικὴ ἡλικία. Καὶ τὸ Σχολεῖο, ἀπὸ ἱερὸ ἐργαστήριο κατεργασίας ἠθικῶν προσωπικοτήτων καὶ ἐναρέτων πολιτῶν μὲ χριστιανικὸ ἦθος καὶ Ἑλληνικὸ φιλότιμο, τὸ μεταβάλλουν σιγὰ-σιγὰ σὲ καταγώγιο αἰσχρῶν βιασμῶν καὶ ἀνηθικοτήτων. Ἐνῶ στοὺς φυσικοὺς λειτουργοὺς καὶ ἐργάτες τῆς καλλιέργιας καὶ μορφώσεως στὶς ψυχὲς τῶν Ἑλληνοπαίδων τοῦ τύπου τοῦ «Καλοῦ καγαθοῦ» ἀνδρός, δηλαδὴ στοὺς ἐκπαιδευτικοὺς κατάφεραν καὶ «ἐμφύσησαν»… «συντεχνιακὸ πνεῦμα», ἔτσι ὥστε ὁ ρόλος τους ἔχει περιορισθῆ στὴν διαδικασία «ὑλικῆς δοσοληψίας» καὶ στὴν μετάδοση «μερικῶν» ξερῶν γνώσεων! Βέβαια καὶ αὐτὲς εἶναι ἐλλιπεῖς, ἀφοῦ ἡ Ἑλληνικὴ Οἰκογένεια πρέπει νὰ ἐξοδεύση ἀπὸ τὸ φτωχὸ βαλάντιό της ἀρκετά, γιά… φροντιστήρια καὶ παραπαιδεία!

, ,

Σχολιάστε

«ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ» [Νέα ἔκδοση]

[ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ]
Φιλόλαος Δ. Δημητρίου

«Σύγχρονοι πολέμιοι τοῦ Χριστιανισμοῦ»,

EKΔOΣEIΣ “THNOΣ”,
Ἀθῆναι 2018, σελ. 400

.             Ἕνας ἀπό τούς μεγαλυτέρους ἱστορικούς τῆς ἐποχῆς μας, ὁ Γάλλος καθηγητής Μπρωντέλ ἔκανε τήν ἑξῆς δήλωσι: «Ζοῦμε στόν αἰώνα τοῦ Διαβόλου»! Βέβαια, ὁ Μπρωντέλ εἶπε τήν ἀλήθεια αὐτή, ὡς ἐπιστή­μων μελετητής τῆς συγχρόνου πραγματικότητος, ἐπαναλαμβάνει ὅμως κατά τρόπον διαπιστωτικόν τήν διακήρυξιν τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου ὅτι: «Ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται»!
.              Ἀκόμη σαφέστερα, ὁ συγγραφέας David J. Stewart γράφει τά ἑξῆς: «Ὁ Σατανᾶς εἶναι ὁ θεός αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Ὁ Σατανᾶς ἐλέγχει τόν κόσμο διά μέσου δαιμονοκρατουμένων προσκυνητῶν τοῦ Ἑωσφόρου, τέτοιων ὅπως ἡ Μ. Blavatsky, Alice Bailey, Albert Pike καί Aleister Crowley. Τό Lucis Trust προπαγανδίζει καί προωθεῖ τό ἔργο τοῦ δαιμονοκρατουμένου αὐτοῦ ἀνδρός (τοῦ D.K.), ὁ ὁποῖος ἐργάζονταν ἐπί 30 ἔτη διά μέσου τῆς Α.Β». Καί ὅσο –προχωρώντας– διαβάζει κανείς τά ἑωσφορικά κείμενά τους, τόσο νοιώθει νά τόν ἐγ­γί­ζη τό πάγωμα τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ τους πάθους. Γράφουν: «Πρέπει νά καθιερωθῆ μιά παγκόσμια θρησκεία τῆς Νέας Ἐποχῆς, χωρίς τόν Ἰησοῦ Χριστό, ὡς Κύριο καί Σωτήρα. Ἡ χριστια­νική ἐκκλησία εἶναι νεκρή καί πρέπει νά ἀντικατασταθῆ. Ἡ ἐπερχόμενη παγκόσμια θρησκεία τῆς Νέας Ἐποχῆς θά δώση ἔμφαση στήν ἑνότητα ὅλων τῶν θρησκειῶν καί θά ἀπορρίπτη τήν προσκόλληση στόν λόγο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ: “Ἐγώ εἶμαι ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή”».
.                 Καί ἰδού πῶς τόν ἐννοοῦν: «Οἱ παρανοϊκές καί ἀνώριμες ἰδέες περί “ἁμαρτίας” καί “ἐνοχῆς” δέν θά πρέπει νά ἐμφυτεύονται στούς νέους ἀπό γονεῖς, διδασκάλους, ἱερεῖς καί ἄλλους ἐνήλικες. Τά παιδιά πρέπει νά διδαχθοῦν ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες –Χριστιανισμός, Ἰνδουϊσμός, Μαγεία, Βουδδισμός, Ἰσλαμισμός, Ἰουδαϊσμός, Εἰδωλολατρεία κλπ.,– ἔχουν τήν ἴδια ἀξία καί δέν ἔχει σημασία σέ «ποιόν θεό» πιστεύει κανείς… Οἱ χριστιανικές ἰδέες, ὅπως ὁ παράδεισος, ἡ κόλαση, καί ἡ κρίση πρέπει νά ἐξαφανισθοῦν καί ἡ Ἰδεολογία τῆς Π. Διαθήκης νά ἀπορριφθῆ.»!
.               Πλέον τούτου ἀκοῦστε τί εἶπεν ὁ ἔγκριτος δημοσιογράφος καί πρώην Πρόεδρος τοῦ Προσωπικοῦ τῆς ἐφημερίδος “New York Times”, Jan Swinton, ἐξ ἀφορμῆς ἐρωτήματος ἐάν ὑπάρχη ἀνεξάρτητος ΤΥΠΟΣ εἰς τήν Ἀμερικήν: «Δέν ὑπάρχει τέτοιο πράγμα, δηλαδή ἀνεξάρτητος Τύπος στήν Ἀμερική… Εἶναι δουλειά καί καθῆκον κάθε δημοσιογράφου νά καταστρέφη τήν ἀλήθεια, νά ὑπηρετῆ τό ψέμα, νά διαστρέφη τήν πραγματικότητα, νά κολακεύη γονυπετής τόν μαμωνᾶ, νά πουλάη τήν πατρίδα του καί τήν φυλή του, γιά τόν ἐπιούσιον ἄρτον του…. Ἐμεῖς (οἱ δημοσιογράφοι) εἴμαστε τά ἐργαλεῖα καί οἱ ὑποτελεῖς τῶν πλου­σίων ἀνδρῶν τοῦ παρασκηνίου. Τά ταλέντα μας, οἱ δυνατότητές μας καί αὐτές ἀκόμη οἱ ζωές μας εἶναι ὅλα περιουσία τῶν ἄλλων. Ἐμεῖς εἴμαστε πνευματικές πόρνες».*
* (Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο: «Σύγχρονοι πολέμιοι τοῦ Χριστιανισμοῦ»).

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ (Β´) «Στὸ δεύτερο ἥμισυ τοῦ 20οῦ αἰῶνος ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ παίρνει ἄλλες διαστάσεις.Θὰ μείνουμε ἄναυδοι βλέποντας ἀφύσικες, ἀλλοπρόσαλλες καὶ “δαιμονικὲς” συμμαχίες, κατὰ τῆς Πίστεως»

, ,

Σχολιάστε

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΑΝΘΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ

Χριστιανισμς νθίζει στν νατολικ Ερώπη
δεκαετίες μετ
τν πτώση το θεϊστικο κομμουνισμο, δείχνει ρευνα.

.              Ὁ χριστιανισμὸς σὲ ὅλη τὴν Κεντρικὴ καὶ Ἀνατολικὴ Εὐρώπη συνεχίζει νὰ ἀναπτύσσεται καὶ νὰ ἀκμάζει ἕνα τέταρτό του αἰώνα μετὰ τὴν πτώση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης καὶ τῶν ἀθεϊστικῶν κομμουνιστικῶν καθεστώτων, σύμφωνα μὲ ἔρευνα τοῦ Pew Research Center.
.              Ἡ μεγάλη ἔρευνα, ποὺ δημοσιεύθηκε τὴν Τετάρτη, διαπίστωσε ὅτι παρὰ τὴ σκόπιμη καταστολὴ τῆς θρησκευτικῆς πίστης καὶ λατρείας καὶ τὴν προώθηση τοῦ ἀθεϊσμοῦ ἀπὸ τὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα, σήμερα, οἱ ἰσχυρὲς πλειοψηφίες σὲ μεγάλο μέρος τῆς περιοχῆς λένε ὅτι πιστεύουν στὸν Θεὸ καὶ προσδιορίζονται μὲ μία Χριστιανικὴ παράδοση, εἴτε ἀνήκοντες στὴν Ὀρθόδοξη εἴτε στὴν Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία.
.              “Σὲ πολλὲς χῶρες τῆς Κεντρικῆς καὶ Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ἡ θρησκεία καὶ ἡ ἐθνικὴ ταυτότητα εἶναι στενὰ συνδεδεμένες μεταξύ τους. Αὐτὸ ἰσχύει γιὰ τὰ πρώην κομμουνιστικὰ κράτη, ὅπως ἡ Ρωσικὴ Ὁμοσπονδία καὶ ἡ Πολωνία, ὅπου οἱ πλειοψηφίες λένε ὅτι εἶναι ὀρθόδοξοι ἢ καθολικοὶ ἢ «πραγματικὰ Πολωνοί»”, ἀναφέρει τὸ Pew. Καὶ προσθέτει ὅτι παρὰ τὸ ὑψηλὸ ποσοστὸ ἀνθρώπων ποὺ δηλώνουν χριστιανοὶ στὴν περιοχή, πολλοὶ ὡστόσο, δὲν ἐκκλησιάζονται συχνά, μὲ μέσο ὄρο μόνο ἕνα 10% τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν νὰ ἐκκλησιάζεται σὲ ἑβδομαδιαία βάση. “Ὡστόσο, ἡ ἐπιστροφὴ τῆς θρησκείας σὲ μία περιοχὴ ποὺ κυριάρχησαν τὰ ἀθεϊστικὰ καθεστῶτα εἶναι ἐντυπωσιακὴ – ἰδιαίτερα σὲ ὁρισμένες ἱστορικὰ ὀρθόδοξες χῶρες, ὅπου τὰ ἐπίπεδα θρησκευτικῆς συνείδησης ἔχουν αὐξηθεῖ σημαντικὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες”, ἀνέφερε ἡ ἔρευνα. Γιὰ παράδειγμα, ἡ μελέτη ἔδειξε ὅτι τὸ 1991, μόνο τὸ 37% τῶν Ρώσων, τὸ 39% τῶν Οὐκρανῶν καὶ τὸ 59% τῶν Βουλγάρων αὐτοπροσδιορίζονταν ὡς Ὀρθόδοξοι. Τὸ 2015, τὸ ποσοστὸ αὐτὸ αὐξήθηκε στὸ 71% τῶν Ρώσων, τὸ 78% τῶν Οὐκρανῶν καὶ τὸ 75% τῶν Βουλγάρων.
.              Οἱ καθολικὲς πλειοψηφίες παρέμειναν ἰσχυρὲς σὲ ὁρισμένα μέρη τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, ὅπως ἡ Πολωνία, ὅπου τὸ 87% τῶν ἀνθρώπων δήλωσε Καθολικοὶ τὸ 2015. Μία ἀξιοσημείωτη ἐξαίρεση ἀπὸ τὴν ἄνοδο τῆς θρησκείας ἦταν ἡ Τσεχικὴ Δημοκρατία, ὅπου μόνο τὸ 21% τοῦ πληθυσμοῦ δήλωσε ὅτι εἶναι καθολικοὶ καὶ τὸ 72% ὅτι δὲν θρησκεύεται.
.              Ταυτόχρονα, ὅμως, οἱ Καθολικοὶ βρέθηκε ὅτι παρακολουθοῦν συχνότερα τὴν ἐκκλησία, μὲ 25% τὸν μέσο ὄρο ὅσων παρακολουθοῦν ἑβδομαδιαῖες λειτουργίες, τὸ ὁποῖο εἶναι περισσότερο ἀπὸ τὸ διπλάσιο τοῦ 10% τοῦ μέσου ὅρου γιὰ τοὺς Ὀρθόδοξους πιστούς. “Παρόλο ποὺ οἱ Καθολικοὶ εἶναι γενικότερα πιὸ ἐπιμελεῖς στὸν ἐκκλησιασμὸ ἀπὸ τοὺς ὀρθόδοξους χριστιανοὺς στὴν περιοχή, ὡστόσο, ἡ σχέση μεταξὺ θρησκευτικῆς ταυτότητας καὶ ἐθνικῆς ταυτότητας εἶναι ἰσχυρότερη στὶς χῶρες τῆς Ὀρθόδοξης-πλειοψηφίας ἀπ’ ὅ,τι στὶς καθολικές», γράφει τὸ Pew.
.              Πάνω ἀπὸ τὸ 90% τῶν ἀνθρώπων στὴν Ἑλλάδα, τὴ Βοσνία, τὴ Ρουμανία, τὴ Μολδαβία, τὴν Ἀρμενία καὶ τὴ Γεωργία δήλωσαν ὅτι πιστεύουν στὸν Θεό, μὲ ἰσχυρὲς πλειοψηφίες ποὺ λένε τὸ ἴδιο σχεδὸν σὲ ὅλες τὶς χῶρες. Ἡ Τσεχία καὶ ἡ Ἐσθονία ἦταν οἱ μοναδικὲς ἐξαιρέσεις, ὅπου τὸ 29 καὶ τὸ 44 τοῖς ἑκατὸ ἀντίστοιχα ἐξέφρασαν τὴν πίστη στὸν Θεό.
.              Κάπως χαμηλὰ ποσοστὰ ἀνθρώπων δήλωσαν ὅτι προσεύχονται σὲ καθημερινὴ βάση, μὲ τοὺς Μολδαβοὺς νὰ βρίσκονται ψηλότερα στὸν κατάλογο μὲ ἕνα 48 τοῖς ἑκατό, καὶ τοὺς Ἐσθονοὺς καὶ τοὺς Τσέχους μὲ τὸ χαμηλότερο στὸ 9 τοῖς ἑκατὸ καὶ οἱ δύο.
.              Οἱ χριστιανοὶ στὴν περιοχὴ διατήρησαν σὲ μεγάλο βαθμὸ «συντηρητικὲς» ἀπόψεις γιὰ τὰ κοινωνικὰ ζητήματα, ἐνῶ τὸ 71% τῶν ἐρωτηθέντων σὲ ὅλες τὶς χῶρες ποὺ ἐρωτήθηκαν δήλωσαν ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλικὴ συμπεριφορὰ εἶναι ἠθικὰ λανθασμένη. Οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ ἔδειξαν νὰ ἔχουν ἰσχυρότερη αὐτὴ τὴν ἄποψη μὲ ἕνα 84%, ἐνῶ μόνο τὸ 21% τῶν ἀνθρώπων στὴν εὐρέως κοσμικὴ Τσεχικὴ Δημοκρατία συμφώνησε σὲ αὐτό.
.              Στὶς παραδοσιακὲς ἀπόψεις γιὰ τὰ πρότυπά του γάμου, τὸ 42% τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν συμφώνησε μὲ τὴ δήλωση ὅτι «μία γυναίκα πρέπει νὰ ὑπακούει πάντα στὸν σύζυγό της» σὲ σύγκριση μὲ τὸ 25% τῶν καθολικῶν, θρησκευτικὰ μικτῶν ἢ ἀνεξάρτητων θρησκευτικὰ χωρῶν.
.              Ἂν καὶ ὁ Χριστιανισμὸς ἔχει ἀνθίσει μετὰ τὴν πτώση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, σήμερα εἶναι χριστιανοὶ στὴν Κομμουνιστικὴ Κίνα, οἱ ὁποῖοι εἶναι πολὺ στοχευμένοι ἀπὸ τὸ ἀθεϊσικὸ καθεστώς.
.              Μία ἔκθεση τοῦ Freedom House ἀπὸ τὸν Μάρτιο διαπίστωσε ὅτι μία κυβερνητικὴ καταστολὴ τῶν θρησκευτικῶν μειονοτήτων στοχεύει σὲ 100 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους ἀπὸ διάφορες ὁμάδες πίστης, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ οἱ Καθολικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι θεωρήθηκαν ὅτι ἀντιμετωπίζουν «ὑψηλὰ» ἐπίπεδα δίωξης.

ΠΗΓΗ: «ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

 

 

Σχολιάστε