Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Χαιρετισμοὶ Παναγίας

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

τοῦ Μητροπολ. Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμία

.                1. Ἄνθρωπέ μου, φίλε μου καί ἀδελφέ μου, νά προσεύχεσαι. «Προσευχή» σημαίνει νά μιλᾶς μέ τόν Θεό. Καί εἶναι αὐτό ἡ ἀνώτερη ἔκφραση τοῦ ἀνθρώπου, τό νά μιλάει μέ τόν Θεό του, τόν πλάστη του καί δημιουργό του! Ἐπειδή ἡ προσευχή εἶναι καί μία ὁμολογία τῆς πίστης μας στό Θεό, πρέπει νά τήν ἀρχίζουμε μέ τήν Ἁγία Τριάδα. Αὐτός εἶναι ὁ Θεός μας. Νά τήν ἀρχίζουμε, δηλαδή, μέ τό, «Εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, Ἀμήν». Ἐπίσης ἀπό τήν προσευχή μας δέν πρέπει νά ἀπουσιάζει ἡ Παναγία. Γιατί, ὅπως ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστός μας, πέρασε ἀπό τήν Παναγία γιά νά ἔρθει ἀνάμεσά μας, ἔτσι καί ἡ προσευχή μας πρέπει νά περνάει ἀπό τήν Παναγία, γιά νά φθάσει στόν Θεό.
.                2. Νά προσεύχεσαι, ἀγαπητέ μου, παντοῦ καί πάντοτε. «Ἐν παντί καιρῷ καί τόπῳ». Καί περπατῶντας στό δρόμο καί ξαπλωμένος στό κρεβάτι μπορεῖς νά προσεύχεσαι. Ὁ Ἰώβ ἦταν πεταμένος στήν κοπριά γιά τήν ἀρρώστια του, ἀλλά ἐκεῖ ἔλεγε τήν ὡραία δοξαστική προσευχή του: «Εἴη τό Ὄνομα Κυρίου, εὐλογημένον ἀπό τοῦ νῦν καί ἕως τοῦ αἰῶνος»! Στήν προσευχή σου, ἄνθρωπέ μου, νά λές στό Θεό ὅ,τι θέλεις. Σάν τό μικρό παιδάκι, πού λέει στόν μπαμπᾶ του ὅτι θέλει καραμέλλες! Ὅλα τά προβλήματά σου καί τίς ἀγωνίες σου, ὅλα νά τά λές στόν Θεό. Μήν ξεχνᾶς ὅμως νά παρακαλεῖς τόν Θεό νά σοῦ συγχωρέσει τά ἁμαρτήματά σου. Ἐπίσης στήν πρωϊνή σου καί βραδυνή προσευχή, νά λές καί τό «Πάτερ ἡμῶν», γιατί μᾶς τό εἶπε ὁ Κύριος νά λέμε τήν προσευχή αὐτή, γι᾽ αὐτό καί τήν λέμε «Κυριακή προσευχή». Ἄν ἡ ψυχή σου θέλει περισσότερα, πές τούς Χαιρετισμούς στήν Παναγία, ἔστω μία Στάση τήν ἡμέρα. Ἔχουν μεγάλη δύναμη οἱ Χαιρετισμοί στήν Παναγία. Ἀλλά μήν παραλείπεις νά λές στήν προσευχή σου καί τά ἀτομικά σου αἰτήματα, βγαλμένα ἀπό τήν καρδιά σου. Καί μέ τήν προσευχή σου, ἀγαπητέ, νά ἀγκαλιάζεις ὅλο τόν κόσμο παρακαλῶντας τόν Θεό γιά χῆρες, γιά ὀρφανά, γιά ἀρρώστους, γιά χρεωμένους, γιά ἀστέγους, γιά τούς πρόσφυγες ἀδελφούς καί γιά ὅλο γενικά τόν κόσμο.
.                3. Τέλος, σοῦ συνιστῶ νά λές κάθε μέρα αὐτή τήν σύντομη καί πεντάλογη προσευχή: «ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΕΛΕΗΣΕ ΜΕ». Καί νά λές καί τήν ἄλλη σύντομη προσευχή τῆς Ἐκκλησίας μας στήν Παναγία: «Θεοτόκε Παρθένε, Χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετά Σοῦ. Εὐλογημένη Σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς Κοιλίας Σου» ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

Μέ πολλές εὐχές,

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

, , , , ,

Σχολιάστε

ΠΑΣΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ…! (ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ)

ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

«καὶ συντήρησον, πάσης ἐχθρῶν ἁλώσεως,
τὴν σὴν Πόλιν, Θεοτόκε».

1. «Πάσης»: Κάθε εἴδους, ποὺ ἐπιτυγχάνεται μὲ κάθε τρόπο.

2. «Ἐχθρῶν»: Ἄρα οἰ ἐχθροὶ συνιστοῦν ὑπαρκτὴ πραγματικότητα

3. «Ἁλώσεως»: Ἐκπόρθηση καὶ ἀλλοτρίωση καὶ εἰσβολὴ καὶ καταστροφή ἑνὸς ὑλικοῦ ἢ πνευματικοῦ συγκροτήματος.

4. «Πόλιν»: Ἡ Κωνσταντινούπολη. Καὶ εὐρύτερα ἡ Πατρίδα.

Σύγχρονη Κερκόπορτα: Τὸ συναίσθημα τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖο ἐκμεταλλεύεται καταλλήλως καὶ λίαν ἐπιτυχῶς ἡ πολιτικὴ προπαγάνδα.

 

Σχολιάστε

«ΞΕΝΟΝ ΤΟΚΟΝ ΙΔΟΝΤΕΣ ΞΕΝΩΘΩΜΕΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

«Ξένον τόκον ἰδόντες ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου»

   .            Μιὰ ἐξαίσια ποιητικὴ ὑμνωδία εἶναι ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος. Μιὰ χρυσὴ ἁλυσίδα μὲ ὑπέροχους καὶ ἀπαστράπτοντες κρίκους. Ἕνας Ὕμνος πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τὸν «πάντων ἁγίων ἁγιώτατον» Υἱό της.
.            Σ’ ἕναν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς στίχους ποὺ συναπαρτίζουν τοὺς Χαιρετισμοὺς στὸ σεπτὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας μας, ὁ ἱε­ρὸς Ὑμνωδὸς μᾶς προτρέπει νὰ ἀτενίσουμε, νὰ σπουδάσουμε καὶ νὰ μελετήσουμε τὸν παράδοξο, ὑπερφυὴ καὶ θαυμαστὸ τόκο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Νὰ τὸν ἀντικρίσουμε ὄχι μὲ φιλοπερίεργη καὶ διερευνητικὴ δυσπιστία ἀλλὰ μὲ θαυμασμὸ καὶ εὐχαριστιακὴ ἔξαρση. Ἔτσι ὥστε ἡ παραδοξότητά του καὶ τὸ θαυμαστό του μεγαλεῖο νὰ γίνει ἀφορμὴ καὶ δύναμη γιὰ νὰ μπορέσουμε κι ἐμεῖς νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴ μάταιη καὶ ἁμαρτωλὴ τύρβη καὶ μέριμνα αὐτοῦ τοῦ κόσμου.
.            Ὁ τόκος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ ἕνα παράδοξο καὶ ὑπερφυὲς μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο. Ὅλος! Ἀπὸ τὴ σύλληψη ἕως τὴ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, ἀπὸ τὴ Ναζαρὲτ ἕως τὴ Βηθλεέμ, ἀπὸ τὸν πρῶτο ἀγγελικὸ ὕμνο «χαῖρε κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ» (Λουκ. α´ 28) ἕως τὴν οὐρανομήκη ἀγγελικὴ ὑμνωδία «δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη» (Λουκ. β´ 14).
.            Παράδοξος πράγματι ὁ τόκος τῆς Παν­αγίας μας, μὲ μιὰ ὑπερφυσικότητα ποὺ δὲν ἔγκειται μόνο στὸ ποῦ τίκτει οὔτε καὶ στὸ πῶς τίκτει. Σ’ ἕνα δυσῶδες ὑγρὸ σπήλαιο καὶ «ἄνευ σπορᾶς», καὶ ἀνωδίνως δηλαδή. Ἀλλὰ κυρίως στὸ τί τίκτει: τὸν προαιώνιο καὶ ἄπειρο Υἱὸ καὶ Λόγο τοῦ Θεοῦ.
.            Μυστήριο ὄντως «ξένον» καὶ κυριολεκτικὰ παράδοξο, Θεὸς ποὺ «ἐχωρήθη ἐν γαστρὶ» καὶ μάλιστα «ἐν γαστρὶ» τῆς ὑ­περευλογημένης Θεοτόκου. Τόκος καὶ γέννα τοῦ Δημιουργοῦ, τοῦ Ἀχωρήτου. Τόκος καὶ γέννα τοῦ Πλαστουργοῦ. Ἀρχὴ τοῦ Ἀνάρχου. Σμίκρυνση τοῦ ἀπείρου Θεοῦ, ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ!
.            «Ξένον τόκον ἰδόντες»! Καὶ ὁ ἱερὸς Ὑ­μνωδὸς δὲν μᾶς προτρέπει ἁπλῶς νὰ σπουδάσουμε τὸν παράδοξο τόκο τῆς Θεοτόκου, ἀλλὰ μᾶς χαράζει καὶ τὸν δρόμο γιὰ τὴν ἐνατένιση τῆς μυστηριακῆς παραδοξότητάς του.
.            Ἂν πραγματικὰ ποθοῦμε νὰ ἀτενίσουμε τὸ παράδοξο θαῦμα τῆς συγκαταβάσεως τοῦ Θεοῦ· ἂν πραγματικὰ ἐπιθυμοῦμε νὰ προσκυνήσουμε εὐλαβικὰ τὸν ὑπερφυσικὸ τόκο τῆς Θεοτόκου, τότε μόνο ἕνας δρόμος ὑπάρχει: Ἡ ἀποξένωση ἀπὸ τὴ μάταιη καὶ ἁμαρτωλὴ ἐνασχόληση τοῦ κόσμου ποὺ μᾶς περιβάλλει. Ἡ στροφὴ τοῦ νοῦ μας, τῶν πόθων μας καὶ τῶν ἐπιδιώξεών μας ἀπὸ τὴν ἐγκόσμια φθοροποιὸ πραγματικότητα στὴν ἐξωκόσμια μακαριότητα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἡ φυγή μας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο τῶν παθῶν καὶ ἡ κοπιαστικὴ πορεία μας πρὸς τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ τῆς Χάριτος.
.            Ὑπάρχει δυστυχῶς ἔντονος ὁ κόσμος μέσα μας. Ὁ κόσμος μὲ τὰ ἀπατηλά, δελεαστικὰ καὶ ἁμαρτωλὰ θέλγητρά του. «Ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου» (Α´ Ἰω. β´ 16).
.            Ὅμως πάντοτε, καὶ τότε καὶ σήμερα, τὸ θαῦμα τῶν θαυμάτων τὸ ἀτενίζουν ψυχὲς ποὺ ἐθελούσια ἀποξενώθηκαν ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτό. Οἱ ποιμένες τῆς Βηθλεέμ. Οἱ Μάγοι ἐξ ἀνατολῶν…
.            Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἡ πνευματικὴ περίοδος ποὺ χαράζει μιὰ πνευματικὴ πορεία. Μιὰ πορεία ἀπὸ τὰ ἐπίγεια στὰ ἐπουράνια. Ἀπὸ τὰ φθαρτὰ στὰ ἄφθαρτα. Ἀπὸ τὰ κοσμικὰ στὰ ὑπερκόσμια. Χαράζει πορεία ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τὸ κοσμικὸ πνεῦμα, τὸ πνεῦμα τῆς ὕλης καὶ τῆς ἁμαρτίας, γιὰ ὅσους ἀγάπησαν καὶ ἀγαποῦν τὸν Θεό, τὸν οὐρανό, τὴ ζωὴ τοῦ Πνεύματος καὶ τὴν ἁγιότητα.
 .            Αὐτὴ ἡ φυγή μας ἀπὸ τὸν κόσμο θὰ μᾶς χαρίσει τελικὰ ὅλο τὸν κόσμο!
.            Μόνοι μας δὲν θὰ τὰ καταφέρουμε. Ἂς παρακαλέσουμε ὅμως θερμὰ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τὴ Μητέρα ὅλων μας, ποὺ ἀκατάπαυστα μεσιτεύει ὑπὲρ ἡμῶν, νὰ ἱκετεύσει τὸν Υἱὸ καὶ Θεό Της, ὥστε νὰ σβήσει μέσα μας ὁ κόσμος τῆς ἀπάτης, τῆς φθορᾶς καὶ τῆς ἁμαρτίας, γιὰ νὰ ἀτενίζουμε εὐδιάκριτα καὶ νὰ ζοῦμε ἐντονότερα τὰ θαυμάσια τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας, τὰ ὁποῖα ἐργάσθηκε ὁ Θεὸς δι’ Αὐτῆς.

ΠΗΓΗ: osotir.org

,

Σχολιάστε

ΝΙΩΘΕΙΣ ΚΑΚΟΚΕΦΙΑ;

Νιώθεις κακοκεφιά;

.        Μιά ἀμερικανίδα συγγραφέας, ἡ Janet Graham, ἔγραφε πρό καιροῦ: «Ὅταν πήγαινα στό σχολεῖο, κατέφευγα καμιά φορά στήν ἀπελπισία μου –μέ τά δάκρυα στά μάτια καί μέ τό συναίσθημα πώς πάνω μου βάραινε ὁλόκληρος ὁ κόσμος– σ’ ἕναν καθηγητή μου πολύ σοφό ἄνθρωπο. Ἦταν χαρούμενος καί καλόκαρδος, ἄν καί ἀνάπηρος· εἶχε πάθει πολιομυελίτιδα, ὅταν ἦταν μικρός. Ὅταν μέ ἔβλεπε, ἔβγαζε ἕνα φύλλο χαρτί ἀπό τό συρτάρι του καί μέ ρωτοῦσε:
.        — Γιά πές μου, λοιπόν, τί ἀκριβῶς σοῦ συμβαίνει;
.        — Προχθές ἔγραψα χάλια στό διαγώνισμα τῆς ἱστορίας.
.        Σημείωνε αὐτή τήν πληροφορία.
.        — Τσακώθηκα μέ τήν καλύτερη φίλη μου.
.        Προσέθετε κι αὐτό τό γεγονός.
.        — Προαισθάνομαι ὅτι αὔριο θά ἔχω ἕνα τρομερό συνάχι!
.        Προσέθετε μέ ἠρεμία τίς λεπτομέρειες αὐτές στόν κατάλογο πού ἔμοιαζε πολύ μικρός πάνω στό τεράστιο φύλλο χαρτί. Δέν ἤξερα τί ἄλλο νά πῶ καί τότε ἐκεῖνος σήκωνε ἐπάνω μου μέ ἀπορία τό βλέμμα του.
.        — Τί ἄλλο;
.        Ὅσο κι ἄν σκάλιζα τό μυαλό μου, ἀδύνατον νά βρῶ τίποτε ἄλλο. Ἀπό τήν ἔκφραση τοῦ προσώπου του ἦταν φανερό ὅτι, παρ’ ὅλη του τήν καλωσύνη, δέν ἔβρισκε κανένα λόγο σ’ αὐτόν τόν ἀξιοθρήνητο κατάλογο ἀπό ἐγωιστικά παράπονα, κανένα λόγο στεναχώριας. Χαμογελοῦσε καί μοῦ ἔτεινε τόν κατάλογο μέ τίς δυστυχίες μου. Ὅταν γύριζα νά φύγω μέ τήν καρδιά ξαλαφρωμένη, ἀντίκριζα τίς πατερίτσες του ἀκουμπισμένες σέ μιά γωνιά καί θυμόμουν πώς ὑπάρχουν καί δυστυχίες χειρότερες ἀπό τά συνάχια καί τά διαγωνίσματα ἱστορίας».

.        Ἡ ἀπογοήτευση συχνά κυριεύει νέους καί μεγάλους χωρίς βασικούς λόγους. Εὔκολα νιώθουμε παγιδευμένοι ἀπό τίς περιστάσεις, πού δέν μποροῦμε νά ἐλέγξουμε. Εὔκολα μικρά ἐπεισόδια τῆς καθημερινῆς ζωῆς μᾶς δημιουργοῦν μιά συνεχῆ κακοκεφιά.
.        Τά ἀντίδοτα γιά τήν στενοχώρια εἶναι τόσα πολλά, ὅσα καί τά θύματά της. Ὅποιος νιώθει κακοκεφιά, μελαγχολία ἄς κινηθῆ, ἄς ἐνεργήση, ἄς καταπιασθῆ μέ κάποιο ἔργο. Ἀκόμα ἄς κάνη ἕνα μακρινό περίπατο, ἄς ἐπιδοθῆ σέ κάποια ἄθληση. Ὁ Μέγας Βασίλειος παρεπονεῖτο, διότι στήν ἐποχή του ἔμεναν κλειστά τά γυμναστήρια, διότι οἱ νέοι δέν εἶχαν ὄρεξη νά ἐπιδοθοῦν σέ διάφορες σωματικές ἀσκήσεις. Καί στήν ἐποχή μας ἡ ἄσκηση μπορεῖ νά βοηθήση τόν ἄνθρωπο. Μή μένετε μόνοι. Ἡ καλή παρέα εἶναι θαυμάσιο γιατρικό γιά τέτοιες ψυχικές καταστάσεις.
.        Ὑπάρχουν ὅμως καί πιό βασικά καί πιό πνευματικά ἀντίδοτα:

.        Τό πρῶτο εἶναι αὐτό πού εἴδαμε στήν ἀρχή: ἡ μέθοδος τῶν συγκρίσεων. Ὅταν γιά καθημερινά μικροπράγματα, γιά καθημερινές μικρές θλίψεις στενοχωριέσαι, μελαγχολεῖς, πές: «Τουλάχιστον τό παιδί μου δέν βρίσκεται στό νοσοκομεῖο, δέν μᾶς ἔχουν θυροκολλήσει ἀγωγή ἐξώσεως» καί τόσα ἄλλα πού θά μποροῦσαν νά μᾶς ἔχουν συμβῆ. Οἱ ἰδέες αὐτές δέν δίνουν μεγάλη χαρά, ἀλλά ἡ μέθοδος ἀποδίδει λαμπρά ἀποτελέσματα. Γιατί βοηθάει τόν ἄνθρωπο νά δῆ ὅτι ὑπάρχουν καί πιό δύσκολες καταστάσεις καί νά εὐχαριστήση τόν Θεό, πού δέν βρίσκεται σ’ αὐτές.

.        Τό δεύτερο ἀντίδοτο ὑπάρχει στήν προσφορά ὑπηρεσίας σέ ἕνα ἄλλο ἄτομο. Ἡ ἀπόφαση νά δώσης χαρά σ’ ἕναν ἄλλον, εἶναι ἕνας ἀπό τούς πιό ἀποτελεσματικούς τρόπους γιά τήν καταπολέμηση τῆς κακοκεφιᾶς. Μήν σκέπτεσαι τά μικροθέματά σου. Στρέψε τόν προβολέα τῆς ἀγάπης σου στόν ἀδελφό σου. Πήγαινε στό κρεβάτι τοῦ πόνου, στόν φτωχό τῆς γειτονιᾶς καί ἐκεῖ προσφέροντας στοργή θά νιώσης ἡ κακοκεφιά σου νά φεύγη. Κι ὅταν δέν μπορῆς νά βγῆς ἀπό τό σπίτι σου, τηλεφώνησε σέ κάποιο ἀπομονωμένο πρόσωπο, στεῖλε ἕνα βιβλίο σ’ ἕναν ἄρρωστο, κάλεσε κοντά σου κάποιον γνωστό σου.

.        Τό πιό βασικόμως, ἀπό τά φάρμακα γιά τήν ἀκαθόριστη καί ἀδικαιολόγητη συχνά θλίψη, πού μᾶς κυριεύει εἶναι ἡ προσευχή. Ἄνοιξε τήν καρδιά σου στόν Θεό καί Πατέρα μας. Ζήτησέ του παρηγοριά καί ἐνίσχυση. Παρακάλεσέ Τον νά σοῦ δίνη θάρρος καί ὑπομονή καί θά δῆς πόσο θά γαληνέψη ἡ ψυχή σου. Χαμόγελο καί λάμψη χαρᾶς θά λάμψουν στά μάτια σου.

ΠΗΓΗ: περιοδ. «ΖΩΗ», ἀρ. τ. 4241/2011

ΣΗΜ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἡ Παράκληση καὶ οἱ Χαιρετισμοὶ τῆς Παναγίας εἶναι ἕνα ἀποδεδειγμένα ἀποτελεσματικό,
θαυμάσιο καὶ πνευματικὸ φάρμακο. 


, , ,

Σχολιάστε