Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Φανάρι

ΕΡΝΤΟΓΑΝ καὶ ΣΧΙΣΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) (Μόνον ἡ Ἁγιά-Σοφιά μὲ τὸ Φετιχιέ τζαμί!)

ρντογν κα σχίσμα προβληματίζουν τ Φανάρι

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

   Μέρος 1ο

.         Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο προβληματίζεται μὲ τὶς δυσκολίες ποὺ προκαλεῖ στὴ λειτουργία του καὶ στὴ ζωὴ τῆς ἐναπομένουσας στὴν Τουρκία ρωμαίικης κοινότητας ἡ κυβέρνηση Ἐρντογάν, καθὼς ἐπίσης καὶ μὲ τὸ ἐξελισσόμενο σχίσμα ἐντὸς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος στὶς 24 Μαρτίου καὶ ἀπευθυνόμενος σὲ προσκυνητὲς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα μίλησε γιὰ τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετωπίζει ὁ Ἑλληνισμὸς στὴ γείτονα χώρα. «Ζοῦμε μὲ δυσκολίες καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὸ παρόν. Οἱ δυσκολίες αὐτὲς εἰς τὸ πρόσφατον ἀκόμη παρελθὸν ἦσαν πολὺ μεγάλες, ἦσαν ἀνυπέρβλητες», τοὺς εἶπε καὶ προσέθεσε: «Αὐτὲς οἱ δυσκολίες κατά τινα τρόπον ὑπάρχουν καὶ σήμερα ὅταν καὶ ἐμεῖς, οἱ Ρωμιοί, καὶ οἱ ἄλλες μειονότητες ποὺ ζοῦν ἐδῶ, γιὰ ἕξι χρόνια τώρα στερούμεθα τοῦ αὐτονοήτου δημοκρατικοῦ δικαιώματός μας νὰ διεξαγάγουμε ἐκλογὲς γιὰ νὰ ἀνανεώσουμε τὰ διοικητικὰ σώματα τῶν ἐκκλησιῶν μας καὶ τῶν λοιπῶν εὐαγῶν ἱδρυμάτων μας. Αὐτὸ δὲν εἶναι μία κατάφωρος ἀδικία γιὰ τοὺς μὴ μουσουλμάνους κατοίκους αὐτῆς τῆς Πόλεως, αὐτῆς τῆς χώρας; Γιατί νὰ ὑφιστάμεθα αὐτὴ τὴν διάκρισι;».
.            Ἐνδεικτικὸ τῆς καταπίεσης ποὺ ὑφίσταται τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀπὸ τὴν τουρκικὴ κυβέρνηση εἶναι τὸ ἄρθρο, ποὺ δημοσιεύθηκε σὲ ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα στὶς 16 Μαρτίου, τοῦ Νίκ. Μαγγίνα, προσωπικοῦ φωτορεπόρτερ τοῦ κ. Βαρθολομαίου καὶ στελέχους τοῦ Πατριαρχείου τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης του. Τὸ ἄρθρο εἶναι προσεκτικὰ γραμμένο, ὅπως ὅλα τὰ Φαναριώτικα κείμενα. Ἀναφέρεται στὸ παζάρι Ἐρντογάν, τὸν ὁποῖο ἀναφέρει σκέτα «πρόεδρο», νὰ ἀνταλλάξει τὸ ἄνοιγμα τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης μὲ τὴν λειτουργία στὴν Ἀθήνα τοῦ κτισμένου ἐπὶ βυζαντινῆς χριστιανικῆς ἐκκλησίας «τεμένους τῆς κατάκτησης» (Φετιχιὲ τζαμί).
.         Στὴν ἀρχὴ τοῦ ἄρθρου του ὁ κ. Μαγγίνας σημειώνει, προφανῶς μὲ σαφῆ ἐξουσιοδότηση, ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο «δὲν θὰ ἤθελε γιὰ τὴν ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς νὰ τεθεῖ ὁποιοδήποτε θέμα ἀνταλλάγματος». Ὅμως στὴ συνέχεια γράφει: «Στὴν περίπτωση ποὺ παραχωρεῖτο τὸ Φετιχιὲ τῆς Ἀθήνας σὲ μουσουλμανικὴ χρήση, τότε ἡ Μονὴ Παμμακαρίστου, μετέπειτα τέμενος τοῦ Φετιχιὲ καὶ σήμερα μουσεῖο, θὰ μποροῦσε νὰ δοθεῖ, σὲ ἀντιστάθμισμα τοῦ Φετιχιὲ τζαμιοῦ τῆς Ἀθήνας, στὴν ὀρθόδοξη λατρεία στὴν Κωνσταντινούπολη»… Διερωτᾶται κανείς: Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀνταλλαγή; Δὲν εἶναι συναλλαγή;…
.         Σημειώνεται ὅτι ἐνῶ ὁ Ἐρντογὰν ἀπειλεῖ ὅτι θὰ μετατρέψει σὲ τζαμὶ τὴν Ἁγία Σοφία, ὁ κ. Μαγγίνας κάνει καὶ δεύτερη πρόταση ἀνταλλαγῆς: «Ἐὰν δὲν εὐοδοῦται αὐτὸ (Σημ. γρ. Ἡ Μονὴ τῆς Παμμακαρίστου) νὰ ἀνοίξει ὡς ὀρθόδοξος ναός, μία ἄλλη σκέψη θὰ ἦταν νὰ δοθεῖ στὴν ὀρθόδοξη λατρεία (Σήμ. γρ. Σὲ ἀνταλλαγὴ πρὸς τὸ Φετιχιὲ τζαμὶ τῆς Ἀθήνας) ὁ δίπλα στὴν Ἁγία Σοφία Ναὸς τῆς Ἁγίας Εἰρήνης, μὲ αὐτὸν νὰ ἀποτελεῖ, κατὰ καιρούς, ἀντικείμενο μεγάλης συζήτησης, ἐνῶ θὰ μποροῦσε νὰ δοθεῖ στὴν ὀρθόδοξη λατρεία γιὰ ὁρισμένες ἔστω ἑορτές». Τὸ ἄρθρο του ὁ κ. Μαγγίνας τὸ τελειώνει γράφοντας πὼς οἱ σκέψεις του αὐτὲς περὶ ἀνταλλαγῆς «ἴσως δώσουν στοὺς ἁρμοδίους τῶν δύο χωρῶν τὴν ἀφορμὴ μίας διαφορετικῆς προσέγγισης τῆς πρότασης γιὰ τὸ Φετιχιὲ τζαμὶ τῆς Ἀθήνας». Ἐπειδὴ ἀπὸ τὸ Πατριαρχικὸ Μέγαρο οὐδὲν δημοσιοποιεῖται χωρὶς τὴν ἔγκριση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Μαγγίνας εἶναι τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης καὶ ἀφοσίωσης πρόσωπο, τὸ ἄρθρο ἔχει τὴ σημασία του.
.         Νομίζω ὅτι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία, μετὰ τὸν Ἀγώνα τοῦ 1821, ποὺ τὸ Φανάρι παρεμβαίνει στὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ στὴν ἐξωτερική της πολιτικὴ καὶ ζητεῖ, ἔστω ἐμμέσως, ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση νὰ παζαρέψει τὸ ἄνοιγμα τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης ἢ ναοῦ στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τὴ λειτουργία στὴν Ἑλληνικὴ πρωτεύουσα τοῦ τζαμιοῦ – συμβόλου τῆς ἅλωσης τῆς Βασιλεύουσας καὶ τῆς ὑποδούλωσης τῶν Ἑλλήνων στοὺς Ὀθωμανούς.
.         Ἡ πρόταση ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι τυχαία. Ὁ κ. Μαγγίνας οὔτε μόνος του ἐνήργησε, οὔτε ξαφνικὰ τοῦ ἦρθε ἡ ἔμπνευση νὰ προτείνει «στοὺς ἁρμοδίους τῶν δύο χωρῶν» τὸ ἄνοιγμα τοῦ Φετιχιὲ τζαμιοῦ στὴν Ἀθήνα, μὲ ἀπολύτως ἀνισοβαρὲς ἀντάλλαγμα. Ἂν γινόταν παζάρι –σημειώνεται ὅτι πάγια ο λληνικς κυβερνήσεις ποστηρίζουν πς δν χωρε παζάρι γι τ νοιγμα τς Σχολς τς Χάλκης, γιατί ατ εναι θέμα νθρωπίνων δικαιωμάτωνμόνο τ νοιγμα στν ρθόδοξη λατρεία τς γίας Σοφίας στν Κωνσταντινούπολη θ μποροσε ν συζητηθε γι τ νοιγμα το Φετιχι τζαμιο στν θήνα.

Μέρος Β´: ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ τοῦ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ στὶς ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΛΛΑΔΟΣ καὶ ΑΛΒΑΝΙΑΣ–2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Διαφημίσεις

, , , ,

Σχολιάστε

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ὁ “γκρίζος λύκος” Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος»

Ἡ Ὀρθοδοξία, τὸ Φανάρι καὶ ὁ Καζαντζάκης

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .           Ἀπὸ τὶς 8 ἕως τὶς 12 Μαΐου 2016 διεξήχθη στὰ κτίρια τῆς Ὀρθόδοξης Ἀκαδημίας Κρήτης (ΟΑΚ), ὅπου θὰ λάβει χώρα καὶ ἡ πολυσυζητημένη Πανορθόδοξη Σύνοδος, Συνέδριο, μὲ θέμα «Ὀρθοδοξία καὶ λογοτεχνία». Τὸ συνδιοργάνωσαν ἡ ΟΑΚ καὶ ἡ Τοπικὴ Ἐπιτροπὴ Χανίων τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη. Ἡ δεύτερη συνεδρία ἦταν ἀφιερωμένη στὸν Νίκο Καζαντζάκη. Γιὰ τὸ συνέδριο καὶ τὸν Νίκο Καζαντζάκη μίλησε στὴν «Πεμπτουσία» καὶ στὴν Κατερίνα Χουζούρη ὁ Διευθυντὴς τῆς ΟΑΚ κ. Κων. Ζορμπᾶς.
.             Ὁ κ. Ζορμπᾶς εἶναι θερμὸς ὑποστηρικτὴς τοῦ Νίκ. Καζαντζάκη. Τὸν θεωρεῖ «ἔνθεο συγγραφέα», δηλαδή, κατὰ τὸ λεξικὸ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, «θεόπνευστο συγγραφέα». Ἀντίθετα, εἶναι ὑβριστικὸς κατὰ ὅσων δὲν ἔχουν τὴν ἴδια ἄποψη μὲ αὐτόν. Εἶπε: «Ἡ λάθος θεώρηση τοῦ Καζαντζάκη ὀφείλεται σὲ ὅλους ἐκείνους ποὺ χαρακτηρίζονται ἀπὸ ἄγνοια τῆς Ὀρθόδοξης παράδοσης καὶ κυρίως κινοῦνται ἀπὸ κακοπροαίρετα κίνητρα». Ὁ διευθυντὴς τῆς ΟΑΚ ὑποστηρίζει ὅτι ὁ Καζαντζάκης «ξεπέρασε κάθε εἴδους μανιχαϊστικὴ προσέγγιση, γιὰ νὰ φτάσει στὸ τέλειο τῆς σύνθεσης “ἀτρέπτως, ἀχωρίστως, ἀσυγχύτως, ἀδιαιρέτως”», ποὺ εἶναι τὰ τέσσερα ἀρνητικὰ ἐπιρρήματα, τὰ χρησιμοποιούμενα ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Χαλκηδόνος κατὰ τοῦ μονοφυσιτισμοῦ καὶ τοῦ νεστοριανισμοῦ. «Πατερικὸς» ὁ Καζαντζάκης καὶ ἂς μὴν τὸ ὑποστήριξε ποτὲ ὁ ἴδιος…
.           Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἀκολουθεῖ τὴ σκέψη τῆς συνεργάτιδας τῆς ΟΑΚ καὶ εἰσηγήτριας στὸ Συνέδριο γιὰ τὸν Καζαντζάκη Μαρίας Χατζηαποστόλου, ἡ ὁποία στὸ βιβλίο της «Τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ στὸ Νίκο Καζαντζάκη» γράφει: «Ὁ Καζαντζάκης στὸ πνεῦμα καὶ στὴ σκέψη ἐκφράζεται ὡς χαλκηδόνιος, ὡς ἕνας κατ᾽ ἐξοχὴν ἔνθερμος ἐκφραστὴς τοῦ δόγματος τῆς Χαλκηδόνας, ἕνας ἀνθρωπιστής, ποὺ κυοφορεῖ μέσα του τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας, καθὼς τὸ μήνυμά της, ἡ ἀλήθεια τῆς ζωῆς, διακηρύσσεται μὲ πάθος ἀπὸ ἐκεῖνον μέσα ἀπὸ τὴν καταξίωση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, καταξίωση ποὺ συναντοῦμε μονάχα μέσα στὴν καρδιὰ τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας, ἡ ὁποία μάχεται κατὰ τοῦ ἀπάνθρωπου μονοφυσιτισμοῦ» (σ. 167). Ἡ κα Χατζηαποστόλου στὸν ἐπίλογο τοῦ βιβλίου της σημειώνει: «Ὁ Νίκος Καζαντζάκης, τοῦτος ὁ ἔνθεος συγγραφέας, εἶναι ἀληθινὸς χριστιανός, ἐπειδὴ εἶναι ποιητὴς μὲ λεπτὴ καὶ εὐαίσθητη ψυχή, κατὰ τὸν γέροντα Πορφύριο…». Στὴν παραπομπή, ποὺ τεχνηέντως ἐπικαλεῖται ἡ συγγραφέας, ὁ Ἅγιος Πορφύριος σημειώνει: «Γιὰ νὰ γίνει κανεὶς χριστιανὸς πρέπει νὰ ἔχει ποιητικὴ ψυχή, πρέπει νὰ γίνει ποιητής…». Ἡ ἀναφορὰ εἶναι τυμβωρυχία στὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου. Οὐδέποτε ὁ Ἅγιος γέροντας μίλησε θετικὰ γιὰ τὸν Καζαντζάκη.
.           Στὸ διαδίκτυο παρουσιάζεται ἐπίσης ἀνακοίνωση τοῦ Μητροπολίτου Ἀρκαλοχωρίου Κρήτης κ. Ἀνδρέα Νανάκη, ποὺ ἔχει τίτλο «Ἡ Ἐκκλησία καὶ ὁ Νίκος Καζαντζάκης – Ὁ μύθος γιὰ τὸν ἀφορισμὸ καὶ τὴν κηδεία του». Στὴν ἀνακοίνωσή του ὁ Σεβ. χαρακτηρίζει «σημαντικότατο καὶ ἀναμφίβολα ὑποτιμητικὸ γεγονὸς γιὰ ἕνα διανοούμενο καὶ στοχαστὴ ποὺ σ’ ὅλη του τὴ ζωὴ ἀναζητοῦσε τὸ Θεὸ» τὴν ἄρνηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Θεοκλήτου «νὰ εἰσέλθει ἡ σορὸς τοῦ Καζαντζάκη σὲ ναὸ τῶν Ἀθηνῶν» καὶ σημειώνει ὅτι αὐτὸ «ἔρχεται νὰ προστεθεῖ στὴν ἀπαγόρευση τῆς κυκλοφορίας τῶν βιβλίων του, σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἔνθεν καὶ ἔνθεν οἱ φορεῖς τῆς ἐξουσίας στὸ Δυτικὸ κόσμο καὶ στὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη ἀπαγορεύουν τὴν κυκλοφορία πολλῶν στοχαστῶν καὶ διανοουμένων».
.           Σημειώνεται ὅτι οὐδέποτε καὶ πουθενὰ δὲν ἀπαγορεύθηκε ἡ κυκλοφορία τῶν βιβλίων τοῦ Καζαντζάκη. Γράφεται ὅτι στὴν Ἑλλάδα ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, τὸ 1955, ζήτησε ἀπὸ τὴν κυβέρνηση νὰ μὴν κυκλοφορηθοῦν στὴν Ἑλλάδα τὰ βιβλία «Ὁ Χριστὸς ξανασταυρώνεται» καὶ «Ὁ τελευταῖος πειρασμός», ἀλλὰ ποτὲ δὲν ἀπαγορεύθηκε ἡ κυκλοφορία τους. Τὸ Βατικανὸ περιέλαβε στὸν κατάλογο τῶν ἀπαγορευμένων βιβλίων τὸν «Τελευταῖο πειρασμό», ἀλλὰ οὐδεμία κυβέρνηση στὸν Δυτικὸ κόσμο ἀπαγόρευσε τὴν κυκλοφορία του. Γενικὰ στὴ Δύση κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ψυχροῦ πολέμου ποτὲ δὲν ἀπαγορεύθηκε κυκλοφορία βιβλίων. Ἀντίθετα στὰ ὁλοκληρωτικὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα ὅσοι διαφωνοῦσαν μὲ τὸ σύστημα διανοούμενοι, λογοτέχνες καὶ καλλιτέχνες, ὄχι μόνο δὲν ἐπιτρεπόταν νὰ κυκλοφορηθοῦν τὰ βιβλία τους, ἀλλὰ διώκονταν ἀπηνῶς, μὲ ἀνακρίσεις, βασανιστήρια, ἐξορίες, ἕως καὶ φυσικὴ ἐξόντωση καὶ ἑκατομμύρια εἶναι οἱ μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Εναι ντυπωσιακ τι Μητρ. ρκαλοχωρίου ξισώνει τν λοκληρωτισμ μ τ δημοκρατικ καθεσττα.
.           Ὁ κ. Ἀνδρέας παρατηρεῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος παρέπεμψε τὸν φάκελο τοῦ Νίκου Καζαντζάκη στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο «φαινομενικῶς μὲν ἐπειδὴ αὐτὸς καταγόταν ἀπὸ τὴν Κρήτη», ποὺ ἀνήκει στὸ κλίμα τοῦ Πατριαρχείου, στὴν οὐσία ὅμως ἐπειδὴ «ἐπειδὴ δὲν ἦταν ὁμονοοῦσα». Καὶ προσθέτει: «Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐλεύθερο ἀπὸ τὶς σκοπιμότητες καὶ τὶς πιέσεις μίας ἐθνοκρατικῆς Ἐκκλησίας δὲν ἀσχολήθηκε μὲ τὸν Καζαντζάκη». Μάλιστα σημειώνει ὅτι ἐνῶ ἡ «ἐθνοκρατικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος» εἶχε ἀρνητικὴ ἄποψη γιὰ τὸν Καζαντζάκη ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Ἀθηναγόρας κατὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὴν Κρήτη «ὅταν ρωτήθηκε γιὰ τὸν Καζαντζάκη, ἀπήντησε ὅτι τὰ βιβλία του κοσμοῦν τὴν Πατριαρχικὴ βιβλιοθήκη»… Ἀπὸ τὴ μία δηλαδὴ εἶναι ἡ συντηρητικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ «προοδευτικὸ Φανάρι»… Σημειώνεται ὅτι τὰ ἔργα «Ὁ Χριστὸς ξανασταυρώνεται» καὶ «Ἀλέξης Ζορμπᾶς» ἐκτυλίσσονται σὲ ἐδάφη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ σὲ βάρος του εἶναι οἱ ἐπικρίσεις γιὰ «καταπιεστικοὺς καὶ σταυρωτὲς τοῦ λαοῦ παπάδες»….
.           Ἂν ὁ Κρητικὸς Μητροπολίτης ἐννοεῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὑποταγμένη στὸ Κράτος, τότε στὸ ἴδιο «κρίμα» εἶναι καὶ ἡ ἡμιαυτόνομη Ἐκκλησία τῆς Κρήτης… Ἐπὶ πλέον τὸ Ἑλληνικὸ Κράτος ὑποστήριξε τὸν Καζαντζάκη… Σημειώνεται ὅτι σὲ ἰδιαίτερα καταθλιπτικὴ κατάσταση ὑπὸ τὴν ἑκάστοτε κρατικὴ ἐξουσία τῆς Τουρκίας εἶναι τὸ Φανάρι. Καὶ βεβαίως στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, κατὰ τὸ ὀθωμανικὸ σύστημα, δὲν ὑπάρχουν δικαιώματα, δὲν ὑπάρχουν κανόνες, δὲν ὑπάρχει καταστατικὸς χάρτης, ἀλλὰ μόνο «προνόμια», ποὺ ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ ἀποσύρονται… Στ Φανάρι πάρχει μόνο Πατριάρχης κα αλή του. Ὅλοι οἱ Μητροπολίτες καὶ οἱ ὑπόλοιποι κληρικοὶ εἶναι ἀπολύτως ἐλεύθεροι νὰ τὸν ὑμνοῦν καὶ νὰ τὸν κολακεύουν. Ἡ ὁποιαδήποτε κριτική τους σημαίνει τὴν ἐγγραφή τους στὸν μαυροπίνακα, τὴν ἀπόλυτη ἀπομόνωσή τους, ἕως καὶ τὴ δίωξή τους… Ἂν τέλος ἐννοεῖ ὅτι ἡ Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία αἰσθάνεται εὐθύνη ἔναντι τοῦ ποιμνίου της, πράγματι αὐτὸ εἶναι σημαντικὸ καὶ παίζει ρόλο στὶς ἀποφάσεις της, ἔναντι αὐτῶν μίας Ἐκκλησίας, δυστυχέστατα, χωρὶς ποίμνιο.

Ὕβρεις κατὰ Καντιώτη

.           Ὁ Μητρ. Ἀρκαλοχωρίου παραθέτει στὴν ἀνακοίνωσή του κείμενο τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου (Καντιώτη), ποὺ ὡς ἀρχιμανδρίτης καταφέρθηκε σφοδρὰ ἐναντίον τοῦ Νίκου Καζαντζάκη καὶ τοῦ ἔργου του, καὶ σημειώνει: «Βέβαια γκρίζοι λύκοι, φανατικοὶ καὶ διχαστικοί, ὑπάρχουν παντοῦ καὶ πάντοτε». Πρόκειται γιὰ βαρύτατους χαρακτηρισμοὺς σὲ βάρος κληρικοῦ, ὁ ὁποῖος προσέφερε πολλὰ στὴν Ἐκκλησία καὶ στὸ Ἔθνος. Ἀρνητικὰ γιὰ τὸν Καζαντζάκη δὲν μίλησε μόνον ὁ π. Αὐγουστίνος, ἀλλὰ οἱ πλεῖστοι τῶν κληρικῶν ποὺ ζοῦσαν στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ μακαριστὸς γέροντας, ἀρχιμανδρίτης Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος. Στὸ φύλλο τοῦ Ἀπριλίου 1955 τοῦ περιοδικοῦ «Οἱ τρεῖς Ἱεράρχαι» χαρακτηρίζει τὸν Νίκο Καζαντζάκη «μιαρὸ καὶ ἀνόσιο ὑβριστὴ τοῦ Κυρίου»… Κατὰ τὸν κ. Ἀνδρέα καὶ μακαριστς γέροντας «γκρίζος λύκος»; Καὶ ὑπόδειγμα Ὀρθοδόξου ἤθους καὶ πρότυπο Πατερικῆς Θεολογίας ὁ Καζαντζάκης;….
.           Ὁ π. Εὐάγγελος Κ. Πριγκιπάκης, διδάκτορας Θεολογίας, σὲ ὁμιλία του στὴν Πάτρα τὴν 1η Φεβρουαρίου 2016, μὲ θέμα «Νίκος Καζαντζάκης καὶ ἡ σχέση του μὲ τὴν Ἐκκλησία», γράφει ὅτι στὴν «Ἀσκητική» του, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ θεωρητικὸ ἐγχειρίδιο τῆς θρησκευτικῆς του κοσμοθεωρίας, καταδεικνύει τὴν ἀποστασιοποίηση καὶ τὴν προϊοῦσα ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ διδασκαλία, καθὼς «ἐμπεριέχει καὶ ἀναπτύσσει στοχαστικὰ τὶς μεταφυσικὲς θέσεις κυρίως τοῦ δασκάλου του Ἀνρὶ Μπερκσὸν καὶ τοῦ ἐμπνευστοῦ του Φρειδερίκου Νίτσε» καὶ δίνει τὴν ἐντύπωση θεολογικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ λόγου, μιλώντας καθαρὰ γιὰ σωτηρία ἀλλὰ μὲ ἀντίστροφο τρόπο, δηλαδὴ «σωτηρία τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους».
.           Σὲ ἄλλο σημεῖο ὁ π. Εὐάγγελος σημειώνει ὅτι ὁ Καζαντζάκης διαμόρφωσε τὸ ὅραμα «μίας νέας παγκόσμιας φυσικῆς θρησκείας, κάτι ποὺ προϋπέθετε περιθωριοποίηση καὶ ἀντικατάσταση ὅλων τῶν ὑφισταμένων θρησκειῶν, στὸ κέντρο τῆς ὁποίας δὲν θὰ εἶναι πλέον ὁ Θεὸς ἀλλὰ ὁ ἀγωνιζόμενος ἄνθρωπος ποὺ θέλει νὰ γίνει θεός». Καὶ προσθέτει: «Εἶναι σχεδὸν βέβαιο ὅτι ἐκείνη ἀπὸ τὶς θρησκευτικὲς προσωπικότητες ποὺ τὸν ἐνέπνεε περισσότερο καὶ ἦταν τὸ ἰδανικό του πρότυπο ἦταν πρωτίστως ὁ Σιντάρτα Γκαουντάμα ὡς “Βούδας”, δηλαδὴ ὡς ὁ φωτισμένος καὶ ἀπράγμων ἄνθρωπος ποὺ δὲν εἶναι Θεός, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀποθεώνεται μέσῳ ἑνὸς φωτισμοῦ…». Θεωρεῖ ἀκόμη ἀδιαμφισβήτητο γεγονὸς ὅτι «στὸν καθολικῆς ἀποδοχῆς θεὸ καὶ στὴ νέα θρησκεία, ποὺ ὁραματίζεται, οἱ χριστιανικὲς ἰδέες ἔχουν κυρίαρχο ρόλο καὶ ἰδιαίτερη θέση, ὅμως ἔχει ριζικὰ διαφορετικὸ περιεχόμενο καὶ σημασία ἀπὸ αὐτὴν ποὺ τὶς ἑρμηνεύει καὶ τὶς κατανοεῖ ἡ Ἐκκλησία».

Ὁ Χρ. Γιανναρᾶς γιὰ τὸν Καζαντζάκη

.         Γιὰ τὸν Καζαντζάκη στὸ μηνιαῖο περιοδικὸ «Σκαπάνη» καὶ σὲ δύο συνέχειες (Νοέμβριος καὶ Δεκέμβριος τοῦ 1961) ἔγραψε ὁ Χρ. Γιανναρᾶς. Στὴν ἀρχὴ παίρνει ἀπόσταση ἀπὸ «τοὺς ἀπόλυτους θαυμαστὲς καὶ τοὺς ἀπόλυτους ἐπικριτές του» καὶ σημειώνει ὅτι κάθε ἀπροκατάληπτος ἄνθρωπος θὰ ἀναγνωρίσει στὸν Καζαντζάκη ὅτι ἦταν μεγάλος συγγραφέας καὶ μεγάλος σὰν ἄνθρωπος. Ὅμως προσθέτει: «Νομίζω πὼς ἀπὸ αὐτὸν τὸν μεγάλο ἄνθρωπο, τὸν Καζαντζάκη, πρέπει νὰ ἔχουμε ὅλοι μας ἕνα παράπονο τραγικό: Ἀδίκησε τὸν ἄνθρωπο πολύ. Τοῦ ψαλλίδισε τὰ φτερὰ τῆς μεταφυσικῆς, ποὺ εἶναι ἡ ἴδια ἡ οὐσία τοῦ ἀνθρώπου, τὸν κάρφωσε πάνω στὸ χῶμα τῆς γῆς, τὸν κατάντησε δεσμώτη μίας ἀλύτρωτης ἐγκοσμιότητας». Σὲ ἄλλο σημεῖο ὁ Χρ. Γιανναρᾶς γράφει ὅτι μέσα ἀπὸ τὴ σκέψη τοῦ Καζαντζάκη «φτάνουμε στὸ γνήσιο μηδενισμό, ὕστερα ἀπὸ μία πορεία ποὺ περνάει πολὺ φανερὰ μεσ’ ἀπὸ τὶς περιοχὲς τοῦ Πανθεϊσμοῦ καὶ τοῦ Ὑλισμοῦ. “Δὲν ὑπάρχει τίποτα!”. Αὐτὸ θὰ πῆ ὁ Καζαντζάκης καὶ μὲ τὸ στόμα τοῦ Ζορμπᾶ καὶ μὲ τὸ στόμα τοῦ Καπετὰν Κατσιρμᾶ στὸν “Καπετὰν Μιχάλη”…Ὑπάρχει βέβαια μία κάποια παλληκαριὰ σ’ αὐτὰ τὰ λόγια, μὰ δὲν μπορεῖ νὰ κρύψη τὴν σκοτεινὴ ἀπελπισία τοῦ ἀδιέξοδου».
.         Ἐπισημαίνεται ὅτι ἡ πρώτη σύζυγος τοῦ Καζαντζάκη Γαλάτεια στὸ βιβλίο της «Ἄνθρωποι καὶ ὑπεράνθρωποι», ποὺ κυκλοφορήθηκε τὸ 1953, εἶναι ἔναντί του αὐστηρότερη τῶν ἐκκλησιαστικῶν τῆς ἐποχῆς. Τὸν χαρακτηρίζει μικροπρεπῆ, ὑπερφίαλο, καὶ στοχαστὴ ποὺ περιφρονεῖ τὸ λαὸ καὶ πάσχει ἀπὸ μεταφυσικὲς συγχύσεις…
.         Ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖ ξένο πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία τὸν Καζαντζάκη καὶ ὑβριστικὸ πρὸς τὸν Χριστὸ τὸ ἔργον του. Γενικὴ εἶναι ἡ πεποίθηση ὅτι εἶχε τὴ φιλοδοξία νὰ ἀντικαταστήσει τὴν Ἐκκλησία μὲ ἕνα δικό του συγκρητιστικὸ ἰδεολογικὸ κατασκεύασμα, ποὺ εἶναι ἐπηρεασμένο ἀπὸ τὸν τεκτονισμό, τὸν πανθεϊσμό, τὸν βουδισμὸ καὶ τὸν ὑλισμὸ καὶ ποὺ ἀποτελεῖ πρόγευση τῆς μετανεωτερικῆς παγκοσμιοποίησης. Τὰ στελέχη τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου τὸν θεωροῦν «πατερικὸ καὶ παραδοσιακὸ ὀρθόδοξο συγγραφέα» καὶ φιλοδοξοῦν νὰ τὸν ἐπιβάλουν στὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ ἔργο του νὰ ἀποτελέσει τὴ βάση τῆς σύγχρονης Ὀρθόδοξης σκέψης καὶ πορείας. Ἐπειδὴ στὸ κλίμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου οὐδὲν τελεῖται, γράφεται ἢ λέγεται χωρὶς τὴν εὐλογία τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, εἶναι τεράστια ἡ προσωπική του ἱστορικὴ εὐθύνη γιὰ τὴν προώθηση τῆς «καζαντζάκιας Ὀρθοδοξίας». Ἂν ἐπιχειρήσει νὰ τὴν προωθήσει νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ θὰ παραμείνουν πιστοὶ φύλακες ὅσων ἔμαθαν καὶ πιστώθηκαν.-

 

, , ,

2 Σχόλια

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΞΗ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Παραλειπόμενα ἀπὸ τὴν Σύναξη στὸ Φανάρι

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο συγκέντρωσε, ἀπὸ τὶς 29 παρελθόντος Αὐγούστου ἕως καὶ τὶς 2 τρέχοντος μηνὸς Σεπτεμβρίου, στὴν Κωνσταντινούπολη τοὺς Μητροπολίτες, ποὺ ἀνήκουν στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία Του. Ἡ ἐν λόγῳ σύναξη πραγματοποιεῖται στὴ Βασιλεύουσα κάθε χρόνο, μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Πρωτοφανὴς στὰ χρονικὰ τῆς ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἦταν ἡ πρόσκληση καὶ ἡ παρουσία στὴν ἐν λόγῶ σύναξη τῶν Μητροπολιτῶν Της, ποὺ διαποιμαίνουν τὶς Μητροπόλεις τῆς Ἠπείρου, τῆς Μακεδονίας, τῆς Θράκης καὶ τῶν νησιῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Σημειώνεται ὅτι ἡ ὀνομασία τῶν περιοχῶν αὐτῶν τῆς Ἑλλάδος ὡς «Νέων Χωρῶν» εἶναι ἀνακριβής, ἀφοῦ πρόκειται γιὰ πανάρχαιες ἑλληνικὲς περιοχές. Εἶναι καὶ ἀτυχής, ἀφοῦ συμβάλλει στὴν ψευδῆ, ἀλυτρωτικὴ καὶ σοβινιστικὴ προπαγάνδα ὁμόρων κρατῶν.
.         Ἡ πρόσκληση γιὰ τὴ συμμετοχὴ στὴ σύναξη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος προκάλεσε τὴν ἀντίδρασή Της. Τὸ θέμα συζητήθηκε στὴν Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο, ἡ ὁποία ἀποφάσισε καὶ ἀπέστειλε ἐπιστολὴ στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη. Μὲ αὐτὴν ἐξέφρασε τὴν πικρία Της γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι Τὴν κατέστησε ἁπλὸ διεκπεραιωτή της πρὸς τοὺς ἐν λόγῳ Μητροπολίτες ἐπιστολῆς – πρόσκλησης. Ἕως τώρα οἱ ἐπιστολὲς τοῦ Φαναρίου πρὸς τοὺς Μητροπολίτες τῶν προαναφερθεισῶν περιοχῶν διαβιβάζονταν στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος «πρὸς γνώση Της» καὶ ἐκείνη ἀποφάσιζε περὶ τοῦ πρακτέου. Αὐτὴ τὴ φορὰ οἱ Πατριαρχικὲς προσκλήσεις στὴν οὐσία ἀπευθύνονταν στοὺς Μητροπολίτες καὶ ἁπλῶς τηρήθηκε ὁ τύπος νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο.
.         Τὶς προηγούμενες χρονιὲς ἀπεστέλλετο στὸ Φανάρι μία ἀντιπροσωπεία Μητροπολιτῶν, φέτος μετέβησαν οἱ περισσότεροι. Δὲν μετέβησαν ἑπτὰ Μητροπολίτες, οἱ Θεσσαλονίκης, Λήμνου, Ζιχνῶν, Κιλκισίου, Μυτιλήνης, Παραμυθίας καὶ Δρυινουπόλεως. Ἀπὸ αὐτοὺς οἱ πρῶτοι ἔξι δήλωσαν ἀσθένεια. Γιὰ τὸν Θεσσαλονίκης ἦταν δικαιολογία, ἀφοῦ τὶς ἡμέρες τῆς συνάξεως δὲν σταμάτησε τὸ ποιμαντικὸ καὶ ἐκκλησιαστικό του ἔργο. Μόνον ὁ Μητροπολίτης Δρυινουπόλεως καὶ Κονίτσης κ. Ἀνδρέας στὴν ἀπαντητική του ἐπιστολὴ καὶ στὴν ἄρνησή του νὰ συμμετάσχει ἐξέφρασε τὴν ἄποψη, ὅτι τέτοιες ἐνέργειες τοῦ Φαναρίου διχάζουν τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
.         Ἀπὸ πλευρᾶς Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποὺ συμμετέσχον στὴ σύναξη ἐξεφράσθη τὸ παράπονο ὅτι ἡ Σύνοδος δὲν κάλυψε ὅσους δὲν θὰ ἤθελαν νὰ συμμετάσχουν, ἀφοῦ δὲν πῆρε μίαν ἀπόφαση, ὅπως παλαιότερα, νὰ ἀποστείλει στὴν Κωνσταντινούπολη μόνο ὀλιγάριθμη ἀντιπροσωπεία. «Ἀφοῦ δὲν πῆρε τὸ βάρος τῆς εὐθύνης ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, κατὰ μείζονα λόγο, δὲν μπορούσαμε ἐμεῖς νὰ πάρουμε τὴν εὐθύνη τῆς ἀρνήσεως» μᾶς εἶπε Ἱεράρχης ποὺ μετέβη στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἄλλος ποὺ ἐπίσης συμμετέσχε στὴ σύναξη μᾶς εἶπε μὲ παράπονο: «Ἐμεῖς ἔχουμε ποίμνιο καὶ λείψαμε ἀπὸ αὐτὸ τὴν ἡμέρα τῆς μνήμης τῆς Ἀποτομῆς της Κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου, κάτι ποὺ μὲ ἔκανε νὰ αἰσθανθῶ πολὺ ἄσχημα». Βεβαίως ἡ στάση τοῦ Μητροπολίτου Κονίτσης ἐλέγχει ὅσους δὲν ἔδειξαν τὸ ἴδιο μὲ αὐτὸν σθένος. Ἄλλη δικαιολογία ποὺ ἐλέχθη ἦταν ὅτι πάντως σὲ κρίσιμες ἐκκλησιαστικὲς ἀποφάσεις, ὅπως ἦταν ἡ ἐκλογὴ τοῦ Μητροπολίτη Ἰωαννίνων, στὸ μεγάλο τους ποσοστό, τάσσονται στὸ πλευρὸ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
.         Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος στὴν ὁμιλία του στὴ Σύναξη καὶ ἐκτὸς κειμένου ἀνέφερε τὸ γεγονὸς ὅτι παρέλαβε τὴν ἐπιστολὴ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς νὰ τὴν ἀναγνώσει. Τὴν χαρακτήρισε πάντως μὴ δικαιολογημένη, διότι, ὅπως εἶπε, δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν ἔλαβε γνώση τῆς ἐπιστολῆς του, ἀφοῦ ἦταν ἀνοικτὴ καὶ ἑπομένως εὔκολο ἦταν νὰ ἔχει καταστεῖ γνωστὸ τὸ περιεχόμενό της πρὶν διαβιβαστεῖ στοὺς Μητροπολίτες. Ὡς πρὸς τὴν οὐσία τῆς προσκλήσεως στὴν ὁμιλία του ὁ Πατριάρχης δικαιολόγησε τὴν πράξη τοῦ σημειώνοντας: «Ἡ παροῦσα σύναξις μὴ ἔχουσα διοικητικὸν χαρακτήρα ἀποτελεῖ τὸν φυσικὸν χῶρον πάντων τῶν ἐπισκόπων τοῦ Θρόνου, τοὺς ὁποίους καὶ ὑποδεχόμεθα μετὰ πλείστης χαρᾶς». Καὶ ὡς πρὸς τοὺς προσκληθέντες Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος σημείωσε ὅτι «ὑπάρχει ἐπίσημος ἀναγνώρισις τῆς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ἀποτελοῦν μέλη τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ὡς διαποιμαίνοντες ἐπαρχίας τοῦ Θρόνου αὐτοῦ».
.         Μητροπολίτης τῆς Μακεδονίας σχολιάζοντας τὴν ἐν λόγῳ ἄποψη τοῦ κ. Βαρθολομαίου σημείωσε ὅτι ἡ πρόσκληση εἶχε διοικητικὸ χαρακτήρα καὶ ὅτι τὸ ἴδιο τὸ Φανάρι ἔχει ἀναγνωρίσει ὅτι σύμφωνα μὲ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες κάθε Μητροπολίτης δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἀνήκει σὲ δύο Ἱεραρχίες καὶ συγκεκριμένα στῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ στοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
.         Ὡς πρὸς τὰ θέματα ποὺ ἐτέθησαν στὴ Σύναξη, ὁ Μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως τόνισε ὅτι γιὰ πρώτη φορὰ οἱ Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποὺ παρέστησαν σὲ αὐτὴν ἐνημερώθηκαν γιὰ τὴ Μεγάλη Σύνοδο καὶ γιὰ τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους. Σημειώνεται ὅτι πέρυσι στὴν τακτικὴ σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας Ἑλλάδος ὑπῆρξε ἐνημέρωση γιὰ τὰ δύο αὐτὰ θέματα καὶ μάλιστα αὐτὴ χαρακτηρίστηκε «πλήρης». Στὶς ὁμιλίες τῶν Μητροπολιτῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου παρατηρήθηκε ὅτι ἀπὸ τὸν ὅρο «πρεσβεῖα τιμῆς» ἔναντι τῶν ἄλλων Πατριαρχείων καὶ Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν πέρασαν στὸν ὄρο «πρωτεῖο διακονίας».
.         Στὴν ὁμιλία του ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐνημέρωσε γιὰ τὰ σοβαρὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία. Αὐτὰ εἶναι:

– Ἡ διαμάχη καὶ ἡ μὴ κοινωνία τῶν Πατριαρχείων Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων. Αὐτὴ εἶναι ἕνα ἀκόμη ἐμπόδιο στὴν διεξαγωγὴ τῆς Συνόδου.
– Ἡ ἐκκρεμότητα στὴν ἀναγνώριση τοῦ προκαθημένου τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Τσεχίας καὶ Σλοβακίας.
–   Ἡ διαίρεση τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν στὴν Οὐκρανία.
–   Ἡ ὑπονόμευση τῆς Συνόδου ἀπὸ Ἐκκλησίες, «οἱ ὁποῖες διακατέχονται ἀπὸ πνεῦμα ἐθνικισμοῦ, ἐνίοτε καὶ ἐθνοφυλετισμοῦ». Χωρὶς νὰ τὴν κατονομάσει, μὲ τὴν καταγγελία του φωτογράφισε τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης ὑποστήριξε ὅτι εἶναι ὑπερεθνικό. Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἀπαντᾶ ὅτι εἶναι δῆθεν ὑπερεθνικό, ἀφοῦ οἱ Ἀρχιεπισκοπὲς καὶ οἱ Μητροπόλεις Του ὀνομάζονται «Ἑλληνικὲς Ὀρθόδοξες» καὶ ὁ ἐπικεφαλῆς τους ἀνήκει πάντα στὸ ἔθνος τῶν Ἑλλήνων.

.         Ὁ κ. Βαρθολομαῖος στὴν ὁμιλία του ἔθεσε καὶ ἕνα ἄλλο σοβαρὸ θέμα, αὐτὸ τῶν σχέσεων μὲ τοὺς ἑτεροδόξους. Ὅπως εἶπε ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μικτῶν γάμων «ὑποχρεώνει τὴν Ἐκκλησίαν νὰ ἀποδεχθῆ τὴν μετὰ τῶν ἑτεροδόξων κοινὴν προσευχὴν καὶ λατρείαν, ὅπερ καὶ ἐφαρμόζεται ἤδη εἰς πάσας τὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας». Ἂν καὶ σημειώνει ὅτι δὲν ὑπάρχει μαζί τους κοινωνία στὴ Θεία Εὐχαριστία, ἐν τούτοις προκύπτουν εὔλογα ἐρωτήματα. Ὅταν ὑπογραμμίζει ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὑποχρεώθηκε νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν κοινὴ προσευχὴ καὶ λατρεία ὑπονοεῖ Αὐτὴν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἢ γενικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία; Καὶ ἂν εἶναι τὸ δεύτερο πότε αὐτὸ ἀποφασίστηκε καὶ ἀπὸ ποιάν Σύνοδο; Ἐπίσης ὅταν σημειώνει ὅτι ἡ κοινὴ λατρεία καὶ προσευχὴ ἐφαρμόζεται ἤδη εἰς πάσας τὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας προφανῶς ἔχει λάθος πληροφορίες. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος π.χ. οὐδέποτε ἔλαβε τέτοια ἀπόφαση.–

, , ,

Σχολιάστε

ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ ΝΕΑ ΣΟΒΑΡΗ ΚΡΙΣΗ ΦΑΝΑΡΙΟΥ – ΑΘΗΝΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Σὲ ἐξέλιξη νέα σοβαρὴ κρίση Φαναρίου – Ἀθήνας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Νέα σοβαρὴ κρίση ἐξελίσσεται στὶς σχέσεις τοῦ Φαναρίου μὲ τὴν Ἀθήνα, ποὺ ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου ξεκίνησαν μὲ ἄριστες προοπτικές. Στὴν ἀρχὴ ἐπλήγησαν μὲ τὶς ἀλλεπάλληλες ἐπισκέψεις τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου στὶς Μητροπόλεις τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης καὶ τὶς δηλώσεις του περὶ τῶν ἐπ’ αὐτῶν δικαιωμάτων του. Οἱ δηλώσεις αὐτὲς στὴν Ἀθήνα θεωρήθηκαν ὅτι ἦσαν προκλητικὲς σὲ βάρος τῶν δικαίων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τὸ θέμα ἐνόχλησε πολὺ τὴ Μονὴ Πετράκη, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξε δημόσια ἀντίδραση. Ἁπλῶς ὁ Ἀρχιεπίσκοπος σταμάτησε νὰ συνοδεύει τὸν Πατριάρχη στὶς περιοδεῖες του…
.         Τὸ δεύτερο πλῆγμα στὶς σχέσεις Φαναρίου – Ἀθήνας ἦταν ἡ παρέμβαση τοῦ κ. Βαρθολομαίου στὴν ἐκλογὴ τοῦ Μητροπολίτου Ἰωαννίνων καὶ ἡ πρότασή του νὰ ψηφισθεῖ ἀρχιμανδρίτης, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε τὶς καλύτερες σχέσεις μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἀντὶ τοῦ προταθέντος ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο συνεργάτου του, πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς. Ἡ παρέμβαση τοῦ Πατριάρχου διέρρευσε ἀπὸ τὴν ὁδὸ Ἁγίας Φιλοθέης στὸν Τύπο καὶ ἀπὸ τὸ Φανάρι θεωρήθηκε ὅτι ἔγινε γιὰ νὰ ἐκτεθεῖ ὁ κ. Βαρθολομαῖος καὶ νὰ περιέλθει σὲ δύσκολη θέση. Ἀκολούθησε σχετικὴ δική του δήλωση, μὲ τὴν ὁποία ἐπιχείρησε νὰ δικαιολογήσει τὴν παρέμβασή του. Ἡ πρόταση τοῦ Πατριάρχου στὴν ἐκλογὴ τοῦ Μητροπολίτου Ἰωαννίνων ἐλάχιστη ὑποστήριξη βρῆκε στὴν Ἱεραρχία, ἀκόμη καὶ μεταξὺ τῶν Μητροπολιτῶν τῶν «Νέων Χωρῶν».
.         Σὲ ἀπάντηση πρὸς τὴν Ἀθήνα γιὰ τὴ στάση της στὴν ἐκλογὴ τοῦ Μητροπολίτου Ἰωαννίνων τὸ Φανάρι προκάλεσε καὶ πάλι ἔνταση καὶ νέο πλῆγμα, τὸ τρίτο, στὶς σχέσεις του μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὸν τελευταῖο καιρό. Τὸν προταθέντα ἀπὸ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο καὶ ἀποτυχόντα νὰ ἐκλεγεῖ στὴ Μητρόπολη Ἰωαννίνων ἀρχιμανδρίτη ὄχι μόνο τὸν προήγαγε σὲ Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως, ἀλλὰ τὸν τοποθέτησε καὶ διευθυντὴ στὸ Γραφεῖο τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα, στὴ θέση τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου! Ἡ ἀπάντηση τῆς Ἀθήνας ἦταν ἄμεση: Ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἀπομόνωσή του. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀρνεῖται νὰ τὸν δεχθεῖ καὶ δὲν ὑπάρχει μαζί του ὁποιαδήποτε συνεργασία τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς καὶ τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων. Γιὰ τὰ γεγονότα, ποὺ ἀφοροῦν στὸν νέο διευθυντὴ τοῦ Γραφείου τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα, ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ ἐνημέρωσε τὶς ἑλληνικὲς πολιτικὲς ἀρχές, οἱ ὁποῖες ἔναντί του τηροῦν στάση ἀνάλογη μὲ ἐκείνη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
.         Τὸ νέο πλῆγμα, τὸ τέταρτο, στὶς σχέσεις Φαναρίου – Ἀθήνας καὶ τὸ βάθεμα τῆς μεταξύ τους κρίσης προῆλθε ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο. Ἡ παρουσία ἐκπροσώπου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα τοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία. Ἦταν μία ἀκόμη ἀπάντησή του στὴν πρόκληση τοῦ Πατριάρχου, νὰ ὁρίσει διευθυντὴ τοῦ Γραφείου τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα, χωρὶς ἐνημέρωσή του καί, ἑπομένως, χωρὶς τὴν ἔγκρισή του. Ἰδοὺ τὸ περιστατικό:
.         Ἀπὸ τὸ 2014 ξεκίνησε μία πρωτοβουλία τῶν ἕξι Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ποὺ διαθέτουν στὶς Βρυξέλλες γραφεῖο ἐκπροσώπησής τους στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση (Πατριαρχεῖα Κωνσταντινουπόλεως, Μόσχας, Ρουμανίας καὶ Βουλγαρίας καὶ οἱ Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες Ἑλλάδος καὶ Κύπρου) νὰ συναντῶνται μία φορὰ τὸν χρόνο σὲ μία ἀπὸ αὐτὲς καὶ νὰ ἀνταλλάσσουν ἀπόψεις ἐπὶ ἐπικαίρων ζητημάτων. Πέρυσι ἡ συνάντηση ἔγινε στὴ Ρουμανία καὶ ἐφέτος ἔγινε στὴν Ἑλλάδα μὲ θέμα «Ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας σὲ καιρὸ κρίσης». Κορύφωση τῆς συνάντησης ἦταν ἡ Θεία Λειτουργία στὸν Ἱερὸ Ναὸ Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἡλιουπόλεως, ὅπου προϊστάμενος εἶναι ὁ γραμματέας τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Εὐρωπαϊκῶν Θεμάτων, Ἀρχιμανδρίτης π. Σπυρίδων Κατραμάδος.
.         Οἱ ἐπικεφαλῆς τῶν ἀντιπροσωπειῶν ἦσαν ἐκ μέρους τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὁ Μητροπολίτης Βελγίου κ. Ἀθηναγόρας, ἐκ μέρους τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὁ Ἀρχιμανδρίτης Φιλάρετος Μπουλέκοφ, ἐκ μέρους τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρουμανίας ὁ Μητροπολίτης Ἀργοβιστίου κ. Νήφων, ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ὁ Ἐπίσκοπος Νεαπόλεως κ. Πορφύριος καὶ ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὁ Μητροπολίτης Ἀχαΐας κ. Ἀθανάσιος. Ἀπουσίασε ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου τῆς Βουλγαρίας, Μητροπολίτης Κεντρικῆς Εὐρώπης κ. Ἀντώνιος. Κατὰ τὸ ἔθιμο στὴ Θεία Λειτουργία θὰ συμμετεῖχαν ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι καὶ θὰ προΐστατο Αὐτῆς ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Φαναρίου, Μητροπολίτης Βελγίου. Ὅμως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὅρισε στὴ Θεία Λειτουργία ἐκπρόσωπό του, τὸν Μητροπολίτη Βελεστίνου κ. Δαμασκηνό, καὶ ἑπομένως αὐτὸς προέστη Αὐτῆς. Σὲ ἀπάντηση πρὸς τὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Ἱερωνύμου ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Φαναρίου, Μητροπολίτης Βελγίου, γιὰ νὰ μὴν εἶναι ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη ἐκπρόσωπο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, δὲν ἔλαβε μέρος. Ἁπλῶς συμπροσευχήθηκε καὶ ὑπηρεσιακῶς ἀνέφερε τὸ γεγονὸς στὸ Φανάρι. Στὴ στάση του τὸν ἀκολούθησε καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας. Τὸ Φανάρι θεώρησε ὅτι ἡ ἐνέργεια τοῦ κ. Ἱερωνύμου ἦταν προσβλητικὴ πρὸς αὐτὸ καὶ ἀναμένεται ἡ ἀντίδρασή του, ποὺ θὰ εἶναι ἕνα ἀκόμη βῆμα στὸ βάθεμα τῆς ἐξελισσόμενης μεταξύ τους κρίσης.
.         Σημειώνεται ὅτι ἡ σχέση τοῦ κ. Ἱερωνύμου μὲ τὸν κ. Βαρθολομαῖο ἦταν ἀρίστη, ἰδιαίτερα κατὰ τὴν περίοδο, ποὺ εἶχαν κοινὴ ἀντιπαλότητα πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ὅμως σήμερα εἶναι στὸ χειρότερο σημεῖο καὶ ἡ κρίση εἶναι σὲ ἐξέλιξη. Ἕως τώρα ἡ ἀντιπαράθεση ἔχει διαφορετικὸ χαρακτήρα ἀπὸ αὐτὸν ποὺ εἶχε ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Ἕως τώρα μένει ἐκτός τῆς εὐρείας δημοσιότητας. Κυρίως ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, οἱ ἐνέργειές της γίνονται μὲ ἐπιτηδειότητα. Τὴν ὥρα ποὺ οἱ δικές της ἀρνητικὲς γιὰ τὸ Φανάρι ἐνέργειες γίνονται ἀφανῶς, μὲ τὸν τρόπο της δημοσιοποιεῖ τὶς σὲ βάρος της δράσεις τοῦ Φαναρίου καὶ ἐνημερώνει σχετικὰ τὴν ἑλληνικὴ πολιτικὴ ἡγεσία. Ἀντιθέτως δημόσια – στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ στὶς σχέσεις μὲ τὸ Βατικανὸ λ.χ. – ἡ Ἀθήνα συμπλέει μὲ τὸ Φανάρι…-

,

Σχολιάστε

ΤO ΣΒΗΣΜEΝΟ «ΦΑΝAΡΙ» ΤHΣ OΡΘΟΔΟΞIΑΣ «Ἕ­­νωση στὴν πράξη, χωρὶς νὰ ἔχει ἐ­­πιτευχθεῖ συμφωνία στὴν πίστη»

Τὸ σβησμένο «Φανάρι» τῆς Ὀρθοδοξίας

 Tοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.           Στὸ ἐπίπεδο τῶν ἐπιπόλαιων κοσμικῶν ἐντυπώσεων ὁ Οἰκουμενι­κὸς Πατριάρχης βγῆκε κερδισμένος. Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ πάπα στὶς 29 καὶ 30 τοῦ περασμένου Νοεμβρίου τὸν προέβαλε ὡς πρωτόθρονο στὸ χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως παρουσίασαν τὴ συνάντηση ὡς γεγονὸς μεγάλο, ποὺ γεφυρώνει διχασμὸ χιλίων χρόνων. Στὸν χῶρο τῆς Ὀρθόδοξης ἀλή­θει­ας ὅμως ἡ ζημία ὑπῆρξε ἀνυπο­λόγιστη. Ὄχι διότι τυχὸν ἔγινε κά­ποια φανερὴ ὑποχώρηση στὴν Ὀρ­θόδοξη πίστη. Ἀλλὰ διότι μὲ ἕνα ἀ­­­κόμη βῆμα ἀνάμεσα στὰ πολλὰ ἄλλα προωθήθηκε αὐτό, γιὰ τὸ ὁποῖο ἐ­­πανειλημμένως ἔχουμε γράψει: ἕ­­νωση στὴν πράξη, χωρὶς νὰ ἔχει ἐ­­πιτευχθεῖ συμφωνία στὴν πίστη. Ὁ δὲ διεξαγόμενος θεολογικὸς Διάλογος χρησιμοποιεῖται ὡς προπέτασμα γιὰ νὰ ἐξαπατᾶ τοὺς ἀφελεῖς. Κανένας σήμερα δὲν πιστεύει ὅτι θὰ ἐπιτευχθεῖ συμφωνία μὲ τὸν θεολογικὸ Διάλογο.
.                 Ὁ πάπας σ᾿ αὐτὸ τὸ σημεῖο ὑπῆρ­ξε εἰλικρινής. Δήλωσε στὸν δημοσιογράφο Andrea Tornielli κατὰ τὴ διάρ­κεια τῆς πτήσεως ­ἐπιστροφῆς του στὶς 30 Νοεμβρίου ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη στὴ Ρώμη: ­«Πι­στεύ­ω ὅτι κινούμαστε πρὸς τὰ ἐμπρὸς στὶς σχέσεις μας μὲ τὴν Ὀρθοδοξία, αὐ­τοὶ ἔχουν τὰ μυστήρια καὶ τὴν ἀποστο­λικὴ ­διαδοχή, κινούμαστε πρὸς τὰ ἐ­­­μ­πρός. Ἐὰν περιμένουμε ἀπὸ τοὺς θεολόγους νὰ καταλήξουν σὲ ­συμφωνία, αὐτὴ ἡ μέρα δὲν θὰ ἔρθει ποτέ!». ­Ὑ­­­πενθυμίζοντας ­μάλιστα καὶ πάλι, ὅπως εἶχε κάνει καὶ μετὰ τὴ συνάντηση τῶν ­Ἱεροσολύμων στὶς 25 τοῦ περασμένου Μαΐου, τὰ λόγια τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ­προσέθεσε: «Εἶμαι ἐπιφυλακτικός: οἱ θεολόγοι ἐργάζονται καλά, ἀλλὰ ὁ Ἀθηναγόρας δήλωσε: “ Ἂς βάλουμε τοὺς θεολόγους σὲ ἕνα νησὶ γιὰ νὰ συζητοῦν μεταξύ τους καὶ ἐμεῖς νὰ προχωρήσουμε μαζὶ μπροστά”. Ἡ ἑνότητα εἶναι ἕνα ταξίδι ποὺ πρέπει νὰ συνεχίσουμε μαζί, εἶναι πνευματικὸς οἰκουμενισμός, νὰ προσευχόμαστε μαζί, νὰ ἐργαζόμαστε ἀπὸ κοινοῦ» (vaticaninsider.lastampa.it/en/the-vatican/detail/articolo/francesco-turchia-37828/).
.           Τὸ ζήτημα λοιπὸν εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ σαφές: Ὁ θεολογικὸς Διάλογος γίνεται γιὰ τὰ μάτια τῶν πολλῶν, ἐνῶ ταυτόχρονα μέσῳ τῶν ἑορταστικῶν καὶ ἄλλων ἐκδηλώσεων προωθεῖται ἡ ἕνωση στὴν πράξη. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὠμὴ ἀλήθεια.
.           Καὶ διερωτᾶται πλέον κάθε ­Ὀρθόδο­ξη συνείδηση: Πῶς μπορεῖ ὁ παναγιώ­τατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης νὰ βαδίζει σ᾿ αὐτὸν τὸν ὀλισθηρότατο δρόμο;
.           Ὁ Ὀρθόδοξος λαὸς προσέβλεπε πάν­τοτε μὲ ἐμπιστοσύνη στὸ σταυ­ρωμένο θρόνο τῆς Κωνσταντινου­πόλεως· στὸ ἔνδοξο Φανάρι. Ὄχι γιὰ νὰ ­ὑποδέχεται μὲ ἀσπασμοὺς τὸν ἀρχιαιρεσιάρχη πά­πα, ἀλλὰ γιὰ νὰ κρατάει ἀναμμένη τὴ φλόγα τῆς Ὀρθοδοξίας. Δὲν θέλει σβησμένο τὸ «Φανάρι». Τὸ θέλει ἀναμμένο νὰ ἀκτινοβολεῖ τὴν Ὀρθόδοξη ἀλήθεια σὲ ὅλο τὸν κόσμο!

, , , , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΡΩΜΙΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ «Θὰ γκρεμιστεῖ ὅ,τι θυμίζει Ἑλλάδα, θὰ καταστραφεῖ κάθε ἑλληνικὸ στοιχεῖο».

ΘΑ ΛΕΗΛΑΤΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ
Χαριστικ
βολ στ Φανάρι

Λιάνα Μυστακίδου

.           Δημοσιεύθηκε στὴν Ἐφημερίδα τῆς (Τουρκικῆς) Κυβερνήσεως ἡ ἀπόφαση τοῦ τουρκικοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου τῆς 09.09.2012, γιὰ τὴν  «ἐπείγουσα ἀπαλλοτρίωση» ποὺ θὰ πραγματοποιηθεῖ στὶς ἱστορικὲς συνοικίες τῆς Πόλης, Φανάρι-Μπαλατὰ Ἀϊβάνσαραϊ. Ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ ἐξωραϊσμοῦ καὶ τῆς ἀναβάθμισης τῶν περιοχῶν αὐτῶν,  θὰ «λεηλατηθοῦν» καὶ τὰ τελευταῖα κτίσματα τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινούπολης.  Ἡ  ἐπείγουσα ἀπαλλοτρίωση ἐφαρμόζεται μόνο σὲ περιπτώσεις  ἐκτάκτου ἀνάγκης, ἐπιστράτευσης, φυσικῶν καταστροφῶν, πολέμου…
.           Τί ἀπὸ ὅλα συμβαίνει καὶ  ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση προσφεύγει σὲ ἕνα τέτοιο μέτρο;
.           Μὲ τὴν ἀπόφαση αὐτὴ θὰ ἀπαλλοτριωθοῦν ὅλα τὰ ἀκίνητα χωρὶς τὴν ἔγκριση τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ στὸ τίμημα ποὺ θὰ ὁρίσει τὸ κράτος. Θὰ λεηλατηθοῦν δηλαδὴ τὰ ἀκίνητα τῆς περιοχῆς, τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἦταν ἑλληνικά.
.           Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς, ποὺ εἶναι οἰκονομικὰ ἀδύναμοι, ἀγωνίζονται νὰ σώσουν τὰ σπίτια στὰ ὁποῖα μένουν δωρεὰν ἢ ἔναντι ἐλάχιστου ἀντιτίμου, ἀφοῦ  οἱ ἰδιοκτῆτες τους δὲν μποροῦν νὰ τὰ ἀξιοποιήσουν.
.           Αὐτὸ εἶναι τὸ τελευταῖο χτύπημα στὴν ἱστορικὴ περιοχὴ τοῦ Φαναρίου. Θὰ γκρεμιστεῖ ὅ,τι θυμίζει Ἑλλάδα, θὰ καταστραφεῖ κάθε ἑλληνικὸ στοιχεῖο. Ἡ  προσπάθεια αὐτὴ εἶχε ξεκινήσει ἀπὸ τὸν Ὀζάλ, ὁ ὁποῖος, γιὰ νὰ ἐφαρμόσει τὸ νέο ρυμοτομικὸ σχέδιο τῆς Πόλης, γκρέμισε ὅλο τὸ Ταρλάμπασι καὶ τὴν συνοικία τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου ποὺ ἔσφυζε κάποτε ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο.
.           Ἔτσι, ἔφτασε τώρα ἡ σειρὰ στὸ Φανάρι. Μετὰ τὴν ἱερατικὴ Σχολὴ ποὺ λειτουργεῖ δίπλα ἀκριβῶς ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλοιώνεται ὁριστικὰ ἡ φυσιογνωμία τῆς περιοχῆς. Σβήνουν δηλαδὴ καὶ τὰ τελευταία ἴχνη τοῦ Ἑλληνισμοῦ…
.           Ἡ κ. Τσιγντὲμ Σαχὶν ποὺ εἶναι ἐκπρόσωπος Τύπου τοῦ Συνδέσμου τῶν κατοίκων Φαναρίου-Μπαλατᾶ Ἀϊβάνσαραϊ, δήλωσε ὅτι οἱ κάτοικοι εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ ἀγωνιστοῦν καὶ νὰ προσβάλουν μὲ κάθε ἔνδικο μέσο τὴν ἀπόφαση τῆς κυβέρνησης.
.           Ἡ ἀπόφαση αὐτὴ τονίζει θέτει σὲ κίνδυνο τὴ ζωὴ καὶ τὴν περιουσία τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Ἐπεσήμανε ὅτι ἡ ἀπόφαση εἶναι καθαρὰ πολιτική, γιατί δὲν συντρέχει καμία ἀπὸ τὶς προϋποθέσεις  ποὺ προβλέπει ἡ νομοθεσία γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς «ἐπείγουσας ἀπαλλοτρίωσης».
.           Φαντάζεστε τί θὰ εἶχε συμβεῖ ἂν τολμοῦσε ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση νὰ κάνει κάτι παρόμοιο στὴν Δ. Θράκη; Ἐμεῖς, ὅμως, εἴμαστε «εὐγενεῖς», ἀφήνουμε πάλι μόνο τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο νὰ σώσει τὰ ἀκίνητά του καὶ τὶς περιουσίες τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν…

 ΠΗΓΗ: infognomonpolitics.blogspot.gr

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ… ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

κκωφαντικ σιωπ το Φαναρίου

 Νικηφόρος Φωκᾶς

.        Ἐγράφησαν καὶ θὰ γραφοῦν πολλὰ ἐπικριτικὰ σχόλια γιὰ τὴν ἐκκωφαντικὴ σιωπὴ τοῦ Φαναρίου (καὶ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν) στὴν ὑπόθεση τῆς παράνομης σύλληψης τοῦ Γέροντα Ἐφραὶμ μετὰ ἀπὸ τὴν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, ποὺ κατ πᾶσα πιθανότητα λήφθη πειτα π κυβερνητικ παρέμβαση στν δικαιοσύνη κα πολιτικ πηρεασμ τν δικαστν. Ἐνῶ ἡ κριτικὴ φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως νὰ εἶναι δικαιολογημένη, ἀδικεῖ τὸ Φανάρι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία παραμένει ἐν αἰχμαλωσίᾳ. Τὸ θέμα εἶναι μεγάλο καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀναλυθεῖ σὲ ἕνα σύντομο ἄρθρο. Ὅμως, θὰ προσπαθήσω νὰ ἐξηγήσω καὶ νὰ δικαιολογήσω τὴν πράγματι ἐκκωφαντικὴ σιωπὴ τοῦ Φαναρίου (ἡ περίπτωση τῆς ἐξ ἴσου προκλητικῆς σιωπῆς τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ὅμως εἶναι διαφορετική).
.        Ἔχει ἐξηγηθεῖ ὅτι ἡ σύλληψη τοῦ Γέροντα Ἐφραιμ ἔγινε μὲ τρόπο ποὺ παραβιάζει τὸν Καταστατικὸ Χάρτη τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τὸ Σύνταγμα τῆς Χώρας καὶ διεθνεῖς συνθῆκες, καὶ ὅτι τὸ βούλευμα τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν Ἀθηνῶν εἶναι νόμῳ ἀβάσιμο καὶ ἀναιτιολόγητο, παραβιάζει δὲ ὄχι μόνο διεθνεῖς συνθῆκες ποὺ προστατεύουν τὸ ἀνθρώπινο δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας ἀλλὰ καὶ τὴν δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, ἀφοῦ ἐλέγχει τὸν Γέροντα Ἐφραὶμ γιὰ πνευματικὰ θέματα, ὅπως τὸ μοναχικὸ πολίτευμα καὶ ἡ πνευματικὴ ἀποστολή του.
.        Ὅμως δν χει γίνει παρκς κατανοητ τι τ Φανάρι ξαρτται οκονομικ κα πολιτικ π τν λληνικ κυβέρνηση. Μπορεῖ κανεὶς νὰ περιμένει ἀπὸ τὸ Φανάρι νὰ διακινδυνεύσει τὴν ὕπαρξή του γιὰ τὸν Γέροντα Ἐφραίμ, τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἐπικρίνοντας τὴν ἑλληνικὴ δικαιοσύνη ἢ ἐπικαλούμενο τὴν διεθνῆ εὐθύνη τοῦ ἑλληνικοῦ Κράτους ποὺ προκύπτει ἀπὸ τὴν παραβίαση διεθνῶν συνθηκῶν;
.        Ἐπίσης δν χει γίνει παρκς κατανοητ τι τ Φανάρι χει ξαρτήσει μιὰ σειρ π ζωτικ θέματά του (πως τν παναλειτουργία τς Σχολς τς Χάλκης) π τν πολιτικ τν Η.Π.Α. Εἶναι δὲ γνωστὴ ἡ θεωρία τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα γιὰ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ τῆς Ἀμερικῆς ὡς οἰκονομικῆς βακτηρίας τοῦ Φαναρίου. Ἔχει ἐπίσης γραφεῖ ὅτι τὸ Βατοπαίδι εἶναι μέρος σχεδίου Παπανδρέου-Ἀμερικανῶν γιὰ νὰ ἔλθει στὴν ἐξουσία ὁ Παπανδρέου («Ἀκρόπολη» καὶ «Romfea.gr», 24.06.2011). Μπορεῖ κανεὶς νὰ ἀπαιτήσει ἀπὸ τὸ Φανάρι νὰ τὰ βάλει μὲ τὴν Ἀμερικὴ καὶ νὰ διακινδυνεύσει ὅλα αὐτὰ τὰ ζωτικὰ θέματά του γιὰ τὸν Γέροντα Ἐφραίμ, τὴν Μονὴ Βατοπαιδίου καὶ τὸ Ἅγιον Ὅρος, μάλιστα καθ’ ὃν χρόνον ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ προσεγγίζει τὴν Ρωσία καὶ προκαλεῖ τὸ μένος τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τῶν φίλων τους (οἱ ὁποῖοι, ὅπως φαίνεται, μὲ τὸ σχέδιο «Πυθία» – βλ. «Ἐπίκαιρα», 16.06.2011-ξεφορτώθηκαν τὸν Καραμανλῆ);
.        Ἐξ ἄλλου, Μητροπολίτες τοῦ κλίματος τοῦ Φαναρίου, ὅπως ὁ Προικοννήσου Ἰωσήφ, ἔχουν ἤδη ἐκφράσει τὴν στήριξή τους στὸν Γέροντα, στὴν Μονὴ Βατοπαιδίου καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος. Καὶ πρέπει νὰ θεωρεῖται πλέον βέβαιο ὅτι τὸ Φανάρι θὰ προσφέρει, παρασκηνιακὰ ἐν ἀνάγκῃ, βοήθεια στὴν κατάλληλη στιγμή. Δὲν μπορεῖ βέβαια νὰ ἐμφανιστεῖ νὰ ἐπεμβαίνει στὸ ἔργο τῆς ἑλληνικῆς δικαιοσύνης. Καί, ἂν ὁ Εἰσαγγελέας τοῦ Ἀρείου Πάγου κάνει αὐτὸ ποὺ πρέπει, γιὰ νὰ διασώσει τὸ κύρος τῆς δικαιοσύνης, εἶναι πολὺ πιθανὸ ὁ Γέροντας νὰ ἐλευθερωθεῖ καὶ νὰ ἀναμένει τὴν δίκαιη κρίση τῶν δικαστῶν, ἐὰν καὶ ὅταν ἔλθει ἡ ὑπόθεση στὸ ἀκροατήριο τοῦ ἁρμοδίου δικαστηρίου.
.        Νομίζω ὅτι δὲν ἰσχύουν τὰ ἴδια γιὰ τὴν σιωπὴ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν. Ἂν καὶ βρίσκεται στὴν «μπούκα τοῦ κανονιοῦ» τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἐκκλησίας σὲ μερίδα τῆς κυβέρνησης καὶ τοῦ Λαοῦ, δὲν εἶναι ἐν αἰχμαλωσίᾳ (ἐκτὸς ἂν ἔχει αὐτο-αἰχμαλωτιστεῖ …). Ἀλλὰ δὲν νομιμοποιοῦμαι νὰ ὑποδείξω στὴν Ἱεραρχία τὸ καθῆκον της. Ἁπλὰ θὰ ὑπενθυμίσω ὅτι μετὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος, σειρὰ ἔχει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὅ,τι καὶ ἂν κάνει. Καὶ θὰ ἐκφράσω τὴν εὐχὴ ὅτι ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν Ἱερὰ Σύνοδος θὰ τὸ κατανοήσει αὐτὸ καὶ ὅτι τελικὰ ὁ πιστὸς λαὸς δὲν θὰ ἀκολουθήσει τὴν Ἱεραρχία ποὺ προτιμᾶ νὰ ἐπισκέπτεται τὸ Μαξίμου ἀντὶ τοῦ Κορυδαλλοῦ.

 ΠΗΓΗ: antibaro.gr

, , , , ,

Σχολιάστε