Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Τουρκία

ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΟΠΛΗΞΙΕΣ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τουρκικὲς φαντασιοπληξίες καὶ ἰδεοληψίες

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .            Σὲ παροξυσμὸ  ἔχουν  φθάσει οἱ φαντασιοπληξίες καὶ οἱ ἰδεοληψίες  τῆς σημερινῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τῆς Τουρκίας. Πιθανὸν τὸ κάνει, γιατί βλέπει ὅτι οἱ Τοῦρκοι πολίτες τὴν βαρέθηκαν, βαρέθηκαν τὰ ψέματα, τὴ διάλυση τῆς οἰκονομίας, τὴ διαφθορά, τὶς σπατάλες τοῦΠροέδρου, τὴν οἰκογενειοκρατία, τὴν εὐνοιοκρατία, τὸν αὐταρχισμὸ σὲ  διαφωνοῦντες καὶ ἐπιδιώκει μὲ αὐτὲς νὰ κρατήσει τὴν ἐξουσία στὶς προσεχεῖς ἐκλογές. Ἴσως νομίζει ὅτι μπορεῖ νὰ ἀφιονίσει τὸ γειτονικὸ λαό, λέγοντάς του ἀπίθανα ψέματα καὶ ἱστορίες τύπου παραμυθιῶν τῆς Χαλιμᾶς.
.            Πρόσφατο κροῦσμα τῆς μυθομανίας τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τῆς Τουρκίας ἡπαρουσίαση γεωγραφικοῦ χάρτη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ Ἀμύνης Χουλουσὶ Ἀκάρ, στὸν ὁποῖο ἐμφανιζόταν ἡ ἐξέλιξη τῶν συνόρων της χώρας μας. Τὸ συμπέρασμά του εἶναι ὅτι ἀδικήθηκε ἡ χώρα του… Ὁ κ. Ἀκὰρ δὲν κατάλαβε ὅτι ἔτσι ἀποκάλυψε μίαν ἄρρωστη ἐπιθυμία του ὁ Ἑλληνισμὸς νὰ ἦταν ἀκόμη ραγιὰς καὶ αἰχμάλωτός του…
.            Ὁ κ. Ἀκὰρ δὲν κατάλαβε ἐπίσης ὅτι ἔτσι προσέβαλε τοὺς ἐπαναστάτες τῶν ΗΠΑ καὶὅλων τῶν ἄλλων λαῶν ποὺ ἀγωνίσθηκαν καὶ ἀπέκτησαν τὴν ἐλευθερία τους. Δὲν κατάλαβε ἀκόμη ὅτι ἡ ἀναφορά του  ὁδηγεῖ τὴ σκέψη στὸν Χίτλερ, στὸν Στάλιν καὶ στὴ θεωρία τοῦ «ζωτικοῦχώρου». Τὶς ἀντιλήψεις της γιὰ «ζωτικὸ χῶρο» ἡ Τουρκία, χάρη στὴν ἀνοχὴ τῶν μεγάλων δυνάμεων, ἐφαρμόζει στὴν Κύπρο, στὴ Συρία καὶ στὸ Ἰρὰκ καὶ ἐπιδιώκει νὰ τὶς ἐφαρμόσει στὰνησιὰ τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου καὶ στὴ δυτικὴ Θράκη…
.            Λογικὰ πράττουσα ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση μένει ψύχραιμη καὶ δὲν μπαίνει σὲσυζήτηση μὲ ὅσα ἐκστομίζουν ὁ κ. Ἐρντογᾶν καὶ οἱ συνεργάτες του. Ὅμως φέτος, μὲ τὰ ἑκατὸχρόνια ἀπὸ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφή, σκέφτομαι πόσο τὸ θράσος τους. Μὲ τὴν βοήθεια τῶν Μεγάλων Δυνάμεων ἡ Τουρκία διέπραξε Γενοκτονία σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ποὺ ἀναζήτησαν τὴν ἐλευθερία τους, μετὰ ἀπὸ αἰώνων ἀπάνθρωπη σκλαβιά, ἐλευθερία ποὺ προηγουμένως εἶχαν κερδίσει μὲ θυσίες καὶ αἷμα οἱ Πελοποννήσιοι, οἱ Ρουμελιῶτες, οἱ Θεσσαλοί, οἱ   Ἠπειρῶτες, οἱ Μακεδόνες, οἱ νησιῶτες τοῦ Αἰγαίου, οἱ Θράκες, οἱ Κρῆτες.
.            Οἱ Ἕλληνες εἴμαστε συνδεδεμένοι μὲ τὴν Μικρὰ Ἀσία, ὄχι μόνο γιατί ἐκεῖ δημιουργήσαμε σπουδαῖο πολιτισμό, ἀλλὰ γιατί, ὑπὸ τυραννικὲς συνθῆκες, οἱ πρόγονοί μας διατήρησαν τὴν ταυτότητά τους. Ὅ,τι κι ἂν ποῦν ὁ κ. Ἐρντογὰν καὶ οἱ συνεργάτες του ἡ Κωνσταντινούπολη καὶ ἡ Μικρὰ Ἀσία εὐωδιάζουν Ἑλληνισμό. Ὅσο κι ἂν καταστρέφουν τὰ μνημεῖα του, ὅσο καὶ ἂν καταπιέζουν τοὺς ἐναπομείναντες ἐλάχιστους Ἕλληνες, ὅσο καὶ ἄν, κάνοντας χρήση βαρβάρων συνηθειῶν,  μετατρέπουν σὲ τζαμιὰ τὴν Ἁγιὰ Σοφιά, τὴ Μονὴ τῆς Χώρας, τὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ τῆς Τραπεζούντας καὶ ἄλλους ναοὺς – σύμβολα, ὅσο καὶ ἂν βάζουν τουρκόπουλα νὰ κραυγάζουν, ὡς σὲ γήπεδο, στὴν Ἁγιὰ Σοφιά, ἡ ἀλήθεια παραμένει βαθιὰ ριζωμένη: αὐτὰ εἶναι τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια της Ἑλλάδας καὶ οἱ Τοῦρκοι κατακτητές τους. Ἂν οἱ γείτονες δὲν αἰσθάνονται εὐχάριστα γι’ αὐτὴν τὴν ἀλήθεια, δὲν θὰ διώξουν ΕΜΑΣ ἀπὸ τὰ μέρη ποὺ μᾶς ἀπέμειναν.- 

, ,

Σχολιάστε

Ο «ΜΠΕΝΙΤΟ ΤΗΣ AΓΚΥΡΑΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΛΑΒΟΜΑΡΕΣ ΤΟΥ (Δ. Νατσιός) «Ἡ μόνη γαλάζια πατρίδα, ποὺ θὰ δοῦν οἱ Τοῦρκοι, θὰ εἶναι ὁ πάτος τοῦ Αἰγαίου, ποὺ θὰ εἶναι καὶ ἡ τελευταία τους κατοικία».

«Μπενίτο τς γκυρας» κα ο παλαβομάρες του

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                  Ἀναφέρει ὁ Πλούταρχος, στοὺς «Παράλληλους Βίους» του καὶ εἰδικότερα στὸν «Θεμιστοκλῆ» πώς, ὅταν ὁ Ξερξης ἀπέστειλε ἀντιπροσωπεία, γιὰ νὰ ζητήσει «γῆ καὶ ὕδωρ» (χῶμα καὶ νερό, σημεῖα ὑποταγῆς), ἀπὸ τοὺς Ἀθηναίους, ὁ Θεμιστοκλῆς, παρὰ τὰ καθιερωμένα, διέταξε νὰ συλληφθεῖ ὁ διερμηνέας καὶ μὲ ψήφισμα τὸν θανάτωσε μὲ τὴν αἰτιολογία ὅτι «φωνὴν ἑλληνίδα, βαρβάροις προστάγμασιν ἐτόλμησε χρῆσαι», δηλαδή, τόλμησε νὰ χρησιμοποιήσει τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα σὲ βαρβαρικὰ προστάγματα. (κεφ. 6,4,2). Τὸ θυμήθηκα διαβάζοντας τὶς βάρβαρες προσταγὲς καὶ ἀπειλὲς τοῦ ἀνισόρροπου Τούρκου, ποὺτόλμησε νὰ τὶς ἀπευθύνει χρησιμοποιώντας «φωνὴν ἑλληνίδα». Ἔχει ἀποτρελαθεῖ πλήρως ὁ «Μπενίτο» τῆς Ἄγκυρας. Τὸ μόνο ποὺ τοῦ ἀπομένει εἶναι νὰ στείλει τὸν «Γκράτσι» του, τὸν πρεσβευτή του στὴν Ἑλλάδα καὶνὰ ζητήσει νὰ τοῦ παραχωρήσουμε γῆ καὶ ὕδωρ, τὴν Θράκη καὶ τὰ νησιά μας. Καὶ τὸ ζητούμενο εἶναι ἂν θὰἔχει ἀπέναντί του τὸν «Μεταξᾶ» ἢ κάποιον δοσίλογο τύπου Λογοθετόπουλο. Τὸ ΟΧΙ ἢ τὸ ΝΑΙ. Μὲ τὸ πρῶτο δοξαστήκαμε καὶ «ἰδοὺ ζῶμεν». Μὲ τὸ δεύτερο, τύπου προδοσία τῶν Πρεσπῶν, μᾶς βγάζουν τὴ γλῶσσα ἀκόμη καὶ τὰ μηδενικὰ τῶν Βαλκανίων… Κανεὶς δὲν τὸ ἀναφέρει, ἀλλὰ ἀπὸ τὶς Πρέσπες καὶ ἐντεῦθεν ἀποθρασύνθηκαν οἱ Τοῦρκοι. Τὸ μήνυμα, ποὺ ἐστάλη, ἦταν πώς, ἀφοῦ παραδίδουν ὅσια καὶ ἱερά, ὅπως τὸἱστορικὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας εἶναι ἱκανοί, οἱ ἡμέτεροι πολιτικοὶ «νάνοι καὶ ἀρλεκίνοι», γιὰ κάθε ἀτιμία καὶἐθνικὴ μειοδοσία.
.                    Ὁ ἀείμνηστος Νεοκλῆς Σαρρῆς, ὁ θαυμάσιος αὐτὸς ἄνθρωπος, εἶχε πεῖ τὴν ἀνεπανάληπτη καὶ πάντοτε ἐπίκαιρη φράση πὼς «ἡ Τουρκία δὲν ἔχει ἱστορία, ἀλλὰ ποινικὸ μητρῶο». Δὲν περνᾶ μέρα ποὺ δὲν λερώνει, μὲ νέες παλιανθρωπιές, τὸ μητρῶο της. Κράτος-συμμορία, ἀγέλη ὑαινῶν, ποὺ ἀναζητᾶ μὲ πρόδηλη παράνοια ἀφορμὴ γιὰ πόλεμο. Δὲν ὑπάρχουν πιὰ λογικὰ ἐπιχειρήματα γιὰ νὰ ἀντικρούσεις τὴν κρανιοκενῆ στάση τους.  Παραπέμπω στὸν γνωστὸ μύθο τοῦ Αἰσώπου, «λύκος καὶ ἀρνί», ὁ ὁποῖος διαδραματίζεται μάλιστα σὲ ὑδάτινο περιβάλλον.
.                     «Ἕνας λύκος βλέποντας ἕνα ἀρνὶ νὰ πίνει νερὸ σὲ ποτάμι, ζητοῦσε νὰ βρεῖ εὔλογη αἰτία νὰ τὸφάει. Γι’ αὐτὸ στάθηκε λίγο παραπάνω στὸ ποτάμι καὶ κατηγόρησε τὸ ἀρνὶ ὅτι θόλωνε τὸ νερὸ καὶ δὲν τὸν ἄφηνε νὰ πιεῖ καθαρὸ νερό. Τὸ ἀρνὶ ἀπάντησε ὅτι πίνει μὲ τὴν ἄκρη τῶν χειλέων του καὶ πὼς ἐξ ἄλλου δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ θολώνει τὸ νερό, ἀφοῦ στεκόταν πιὸ χαμηλὰ . (Ἐπίκληση τῆς διεθνοῦς νομιμότητας καὶτῶν κειμένων συνθηκῶν). Μετὰ ἀπὸ τὴν «ἀποστομωτικὴ» ἀπάντηση, ὁ λύκος καταφεύγει σὲ παλαιές… συμβάσεις, ἑρμηνεύοντάς τες αὐθαίρετα καὶ κατὰ τὸ δοκοῦν. Πέρυσι ἔβρισες τὸν πατέρα μου… καταπατεῖς, γιὰ παράδειγμα τὴν συνθήκη τῆς Λωζάνης, (τὴν ὁποία ὑπέγραψε ὁ πατέρας τους, ὁ γενοκτόνος μας, ἐγκληματίας, Μουσταφὰ Κεμάλ), πρέπει νὰ ἀπογυμνώσεις τὰ νησιὰ ἀπὸ τὴν ἄμυνά τους, γιὰ νὰ  ὀρμήξω κατόπιν χωρὶς ἀντίσταση, ὅπως στὴν Κύπρο, ποὺ οἱ ἐθνοσωτῆρες χουντικοὶ ἀπέσυραν τὴν μεραρχία, ἀφήνοντας τὸ νησὶ ἀνυπεράσπιστο στοὺς αἱμοβόρους λύκους, στὴν μάστιγα  τῆς Ἀσίας. Μὰ ἐγὼ δὲν εἶχα γεννηθεῖ ἀκόμη, ἀπάντησε τὸ εἰρηνόφιλο καὶ ἄκακον ἀρνίον. Καὶ ἀποκαλύπτοντας τὴν ἐπαίσχυντα ἁρπακτική του φύση καὶ τὶς ἔμβοθρες διαθέσεις του, καταλήγει ὁ λύκος: Ἐπειδὴ ἐσὺ ἔχεις καλὲς δικαιολογίες, ἐγὼ δὲν πρέπει νὰ σὲ φάω; Καὶ στὸ ἐπιμύθιο θὰ γράψει ὁ Αἴσωπος αὐτὸ ποὺ βιώνουμε «ἂν θέλει κάποιος νὰ σὲἀδικήσει, τίποτε, οὔτε τὸ δίκαιο τὸν συγκρατεῖ». Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει κατανοητὸ ἀπὸ ὅλους μας. Νὰ περιφράξουμε τ μυαλό μας μ μία κρούστα τρέλας, γι ν μπορέσουμε ν ρμηνεύσουμε κα νὰ ντέξουμε τν παλαβομάρα τν μεμέτηδων τῆς Ἄγκυρας. Γι᾽αὐτὸ καὶ ὁ Κολοκοτρώνης ἔλεγε πὼς «ὁκόσμος μᾶς ἔλεγε τρελούς, ἡμεῖς ἂν δὲν εἴμεθα τρελοί, δὲν ἐκάναμεν τὴν ἐπανάστασιν». Ἤξερε πὼς ἀπέναντί τους ὑπάρχει ἕνας λαὸς «ποὺ γέμισε πληγὲς τὸ χῶμα… Ἕνας λαὸς ποὺ χαλᾶ, γιατί δὲν μπορεῖ νὰχτίσει. Ποὺ ἱεροσυλεῖ (Ἁγιὰ Σοφιά), γιατί δὲν μπορεῖ νὰ σεβαστεῖ. Καὶ καταστρέφει, γιατί δὲν μπορεῖ νὰδημιουργήσει». Ἕνας λαὸς βαμπίρ, νυχτερίδα ποὺ πίνει αἷμα. (Ἄνθος Λυκαύγης, «Ἀπ’ ἐδῶ πέρασαν ἐκεῖνοι», «Κυπριακὸ ἀνθολόγιο γιὰ παιδιὰ τοῦ δημοτικοῦ», Λευκωσία 1994).
.             Καὶ ἡ Ἑλλάδα, ναὶ τὴν πατρίδα μας, τὴν μάνα μας τὴν ἀγαπᾶμε, ἀκόμη καὶ πεσμένη, μὰ ποτὲξεπεσμένη. «Ἀκόμα καὶ στὸ γέρμα σου/στὸ κατρακύλισμά σου/ τῆς Ἱστορίας εἶσαι τὸ Φῶς», θὰ γράψει ὁΠαλαμᾶς. Ἂς μὴν τοὺς φοβόμαστε τοὺς νέους Μπραΐμηδες καὶ Κιουταχῆδες. Οὐδέποτε πολέμησαν μὲὀργανωμένο κράτος, μὲ ἰσχυρὸ στρατό. Πάντοτε ἐπήλυδες, λεηλάτες καὶ πρόστυχοι βιαστὲς καὶ σφαγεῖς στάθηκαν στὴν μισοφέγγαρη, σκοτεινὴ ἱστορία τους. Καὶ ὁ παλιὸς Μπενίτο τὰ ἴδια ἔκανε καὶ ἔλεγε. Περιστοιχισμένος ἀπὸ γλοιώδεις αὐλοκόλακες, βαυκαλιζόταν μὲ μεγαλεῖα καὶ ἀναβιώσεις τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Ὀνειροφανταζόταν ὅτι εἶναι ὁ νέος Καίσαρας Αὔγουστος. Μεταφέρω κάτι.
.                 Ἡ ἰταλικὴ ἐφημερίδα « Il Tempo» στὶς 13 Ἰουλίου 1944, δημοσίευσε τὰ πρακτικὰ τῆς περίφημης σύσκεψης τοῦ Ἀνωτάτου Φασιστικοῦ Συμβουλίου ποὺ ἔγινε στὶς 15 Ὀκτωβρίου 1940, στὸ Παλάτσο Βενέτσια καὶ στὸὁποῖο καθορίστηκαν οἱ γενικὲς γραμμὲς τῆς εἰσβολῆς στὴν Ἑλλάδα. Μετέχουν: ὁ Μουσολίνι, ὁ Τσιάνο, γαμπρός του καὶ ΥΠΕΞ, ὁ Πράσκα, ὁ Σοντού, ὁ Μπαντόλιο, ὁ Ροάτα (ὅλοι στρατηγοὶ) καὶ ὁ Τζακομόνι, τοποτηρητὴς τοῦ καθεστῶτος στὴν Ἀλβανία. Ἀπὸ τὶς συζητήσεις διαφαίνεται ἡ κουφότητα, ἡ ἀλαζονεία, ἡἀσυνειδησία αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Μεταφέρω κάποιους διαλόγους:

«Μουσολίνι: Ποιά εἶναι ἡ κατάσταση τοῦ ἠθικοῦ τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ;

Τζακομόνι: Φαίνεται ὅτι εἶναι σὲ πολὺ χαμηλὸ ἐπίπεδο.

Τσιάνο: Παρουσιάζεται μία σαφής, διαίρεση μεταξύ τοῦ πληθυσμοῦ καὶ μίας ἡγετικῆς τάξεως πολιτικῶν καὶπλουτοκρατῶν. Ἡ τελευταία διατηρεῖ ζωντανὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἀντιστάσεως καὶ τὴν ἀγγλοφιλία στὴ χώρα. Αὐτὴ εἶναι μία ἐλάχιστη τάξη ἀνθρώπων πολὺ πλουσίων, ἐνῶ ἡ ἄλλη (ὁ λαὸς) εἶναι ἀδιάφορη γιὰ ὅλα τὰσυμβαίνοντα, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς εἰσβολῆς μας….

Μουσολίνι: Ποιό εἶναι τὸ ἠθικὸ τῶν Ἑλλήνων στρατιωτῶν;

Πράσκα: Δὲν εἶναι ἄνθρωποι, ποὺ θὰ τοὺς ἄρεσε νὰ πολεμήσουν.

Μουσολίνι: Θὰ πρέπει νὰ δοῦμε πῶς θὰ παρουσιάσουμε τὰ προσχήματα γι’ αὐτὴν τὴν ἐπιχείρηση… νὰσκηνοθετήσουμε ἕνα ἐπεισόδιο.

Τζακομόνι: Ἐγὼ μπορῶ νὰ κάνω κάτι στὰ σύνορα, ὅπως ἐπεισόδια μεταξὺ κατοίκων τῆς Τσαμουριᾶς καὶ τῶν ἑλληνικῶν ἀρχῶν. (Ἐμφανέστατος ὁ ἀείδουλος καὶ προδοτικὸς ρόλων τῶν Τσάμηδων. Αὐτὸ πρέπει νὰπροβληθεῖ, γιὰ νὰ κατανοήσουν ὅλοι τὴν  ἀθλιότητα τῶν Ἀλβανῶν, ὅταν μιλοῦν γιὰ Τσαμουριές).

.              Ἔχω τὴ ἐντύπωση πὼς ὁ «Μπενίτο τῆς Ἄγκυρας» καὶ ὅλο αὐτὸ τὸ πολεμοχαρὲς σκουπιδαριὸ ποὺτὸν λιβανίζει παρόμοια συζητοῦν.
.               Τὴν συνέχεια τὴν γνωρίζουμε. Εἶμαι σίγουρος ὅτι τν μόνη γαλάζια πατρίδα πο θ δον οΤορκοι, θ εναι πάτος το Αγαίου, πο θ εναι κα τελευταία τους κατοικία. Ὁ δὲ νέος Μπενίτο, θὰἔχει μᾶλλον τὴν τύχη τοῦ αὐθεντικοῦ. Κρεμασμένος νάποδα π τος ταλούς, μ τν γλῶσσα νκρέμεται σν ψόφιο σκυλί…

Δημήτρης Νατσιὸς

δάσκαλος-Κιλκὶς

, , ,

Σχολιάστε

Η ΚΥΠΡΟΣ, ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ καὶ Η ΤΟΥΡΚΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Κύπρος, οἱ σύμμαχοι καὶ ἡ Τουρκία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                 Τὸ Κυπριακὸ εἶναι πάντα στὴν ἐπικαιρότητα, ὅπως διαπιστώνεται καὶ ἀπὸ τὰ τρέχοντα γεγονότα. Σαφεῖς οἱ ἐπιδιώξεις τῆς Τουρκίας. Θέλει νὰ πνίξει τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία καὶ νὰ τουρκοποιήσει τὴ Μεγαλόνησο. Θέλει νὰ νομιμοποιήσει τὸ καταδικασμένο διεθνῶς ἔγκλημα τοῦ Ἀττίλα. Γιὰ νὰ τὸ ἐπιτύχει, κινεῖται μεθοδικὰ καὶ συστηματικά. Χρησιμοποιεῖ τὸν πληθυσμιακὸ ὄγκο της, τὴν στρατιωτική της ἰσχύ, τὸ θράσος της, τὸν παραδοσιακὸ ὀθωμανικὸ τρόπο  τοῦ παζαριοῦ καὶ τῆς πειθοῦς τῶν ἰσχυρῶν τῆς Γῆς μὲ τὴν ἱκανοποίηση συμφερόντων τους, μὲ τὴ λογικὴ «θὰ σοῦ δώσω, ἀλλὰ θὰ μοῦ δώσεις». Χρησιμοποιεῖ ἐπίσης τὴ Ρωσία ὡς φόβητρο γιὰ τὴ Δύση, ὅτι μπορεῖνὰ τὴν χάσει ἀπὸ σύμμαχό της…
.                Λόγῳ τοῦ σοβινισμοῦ καὶ τοῦ ἰσλαμικοῦ φανατισμοῦ τοῦ Προέδρου Ἐρντογὰν ἡΤουρκία ἀπὸ τὸ 2020 ἔχει ἐντείνει τὶς προκλήσεις ὄχι μόνο σὲ βάρος τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ σὲ βάρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καὶ τῶν χωρῶν μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ, τοῦ ὁποίου εἶναι μέλος… Ἡ ἀγορὰ τῶν ρωσικῶν πυραύλων  S – 400, οἱ ἐπεμβάσεις της στὴ Λιβύη, στὴ Συρία, στὸ Ναγκόρνο Καραμπὰχ στὸ πλευρὸ τοῦ Ἀζερμπαϊτζὰν καὶ σὲ βάρος τῆς Ἀρμενίας, ὁ συστηματικὸς πόλεμος σὲ βάρος τῶν Κούρδων, οἱ αὐθαίρετες ἔρευνες στὶς ΑΟΖ τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἑλλάδος εἶναι αἰτίες, ποὺ προκάλεσαν εὔλογες ἀντιδράσεις. Ὅμως Ὀθωμανικὴ συνήθεια εἶναι καὶ οἱ χωρὶς ἀναστολὲς φαινομενικὴ ἀλλαγὴ πολιτικῆς καὶ τὸ φόρεμα προσωπείου μίας εἰρηνόφιλης χώρας, ποὺ θέλει  τὴν εἰρηνικὴ συμβίωση μὲ τοὺς γείτονές της καὶ εἶναι πιστὴ σύμμαχος τῆς Δύσης…
.                Τὸ βέβαιο εἶναι ὅτι, ὅπως ἤδη γράψαμε,  ἡ Τουρκία ἀπειλεῖ τὴν ὕπαρξη τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ἀπειλεῖ ἐπίσης μὲ πόλεμο τὴν Ἑλλάδα, ὅταν κάνει χρήση τῶν δικαιωμάτων της γιὰ τὰ ὅρια τῶν χωρικῶν της ὑδάτων, ἀμφισβητεῖ τὴν κυριαρχία της σὲ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου καὶ ὑποσκάπτει τὴν ἑνότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους στὴ Θράκη. Ἡ Τουρκία ἐννοεῖ ὅτι θὰ ἠρεμήσει καὶ θὰ ἔχει εἰρήνη μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Κύπρο, ὅταν γονατίσουν καὶ ἀποδεχθοῦν τὶς ἀξιώσεις της…Πάντα κυριαρχεῖ μέσα της ἡ νοοτροπία τοῦ ἀγὰ καὶ τοῦ ραγιᾶ… Δὲν θέλει νὰ ἀντιληφθεῖ ὅτι ἐδῶ καὶ 200 χρόνια ἄλλαξαν τὰ πράγματα.
.                Ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία εἶναι κράτος, κυρίαρχο καὶ ἀνεξάρτητο, μέλος τοῦ ΟΗΕ καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Πρῶτα λοιπὸν ἡ Τουρκία πρέπει νὰ ἀναγνωρίσει τὴν ὀντότητα τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὅπως ὅλα τὰ κράτη μέλη τοῦ ΟΗΕ. Πρέπει νὰ δεχθεῖ οἱ Τουρκοκύπριοι νὰ ἐνταχθοῦν στὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία, κατὰ τὸ πρότυπο τῆς ἐντάξεως τῆς κομμουνιστικῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας στὴν Ὁμοσπονδιακὴ Γερμανία. Οἱ περιπτώσεις ὅμοιες. Ἡ ἀνατολικὴ Γερμανία δημιουργήθηκε μὲ τὴ βία τῶν σοβιετικῶν τάνκς καὶ τὰ κατεχόμενα μὲ τὰ τάνκς τῆς Τουρκίας. Εἶναι ἀδιανόητο νὰ καταργηθεῖ μία ὑπάρχουσα κρατικὴ ὀντότητα, ὅπως εἶναι ἀδιανόητο νὰ μὴν εἶναι ἑνιαῖο κράτος στὸ ὁποῖο νὰ εἶναι κατοχυρωμένα τὰ δικαιώματα ὅλων τῶν πολιτῶν, κατὰ τὸ πρότυπο  τῶν χωρῶν μελῶν τῆς ΕΕ. Ἂς τὰ ἔχουν ὑπόψη τους αὐτὰ ὅσοι ἀπεργάζονται ἄδικες λύσεις στὸ Κυπριακό.-

, ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ διωγμοὶ τῶν Χριστιανῶν στὴν Τουρκία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                     Ἡ Τουρκία εἶναι μεταξὺ τῶν τεσσάρων χωρῶν στὸν κόσμο, στὶς ὁποῖες κατὰ τὸ 2020 χειροτέρεψε περισσότερο ἡ θέση τῶν Χριστιανῶν. Αὐτὸ ἀναφέρει στὴν Ἔκθεσή της τοῦ 2021 ἡΔιεθνὴς Ὀργάνωση «Portes Ouvertes». Οἱ ἄλλες τρεῖς χῶρες εἶναι ἡ Κολομβία, τὸ Ἰρὰκ καὶ ἡΝιγηρία. Ἔτσι ἡ Τουρκία ἀπὸ τὴν 36η θέση ποὺ ἦταν τὸ 2020 ἔπεσε στὴν 25η τὸ 2021 (Σημ. Ὅσο ψηλότερα στὸν κατάλογο, τόσο περισσότεροι οἱ διωγμοὶ τῶν χριστιανῶν). Στὴν πρώτη θέση εἶναι ἡκομμουνιστικὴ Βόρεια Κορέα. Τὸ 2021 καλύτερα ἀπὸ τὴν Τουρκία συμπεριφέρθηκαν ἔναντι τῶν Χριστιανῶν τὸ Κατάρ, ἡ Ἰορδανία, ἡ Ἰνδονησία καὶ τὸ Κουβέϊτ…
.                     Σύμφωνα μὲ τὴν ἀνακοίνωση τῆς διεθνοῦς ὀργάνωσης, ποὺ ἔχει σκοπὸ νὰπροβάλλει τὴν καταπίεση καὶ τοὺς διωγμούς, ποὺ ὑφίστανται 340 ἑκατομμύρια  χριστιανῶν σὲδιάφορες χῶρες τοῦ κόσμου, στὴν Τουρκία ἡ θέση τῶν χριστιανῶν ἐπιδεινώθηκε τὸ 2021, μὲ τὴδολοφονία δύο ἀπὸ αὐτούς, μὲ τὸ κλείσιμο ναῶν καὶ κυρίως μὲ τὴ μετατροπὴ τῶν Ναῶν τῆς Ἁγίας Σοφίας καὶ τῆς Μονῆς τῆς Χώρας σὲ τζαμιά. Σημειώνεται πὼς ὁ πρόεδρος Ἐρντογὰν στὸ πλαίσιο τῆς σουλτανικῆς νοοτροπίας του, ὅτι  ἀποτελεῖ συνέχεια τῶν Ὀσμανιδῶν κατακτητῶν τοῦ 15ου αἰώνα καὶ ὅτι ἑπομένως μπορεῖ νὰ αὐθαιρετεῖ καὶ νὰ βεβηλώνει ἱεροὺς χριστιανικοὺς χώρους, πηγαίνει τὶς Παρασκευὲς στὴν Ἁγία Σοφία καὶ προσεύχεται…
.                     Ἡ μετατροπὴ τῶν χριστιανικῶν ναῶν – συμβόλων τοῦ Βυζαντινοῦ πολιτισμοῦ καὶμνημείων τῆς παγκόσμιας πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς, ὅπως εἶναι οἱ ναοὶ τῆς Ἁγίας Σοφίας  καὶ τῆς Μονῆς τῆς Χώρας, ἔχει προκαλέσει παγκόσμια συγκίνηση καὶ ἐπέφερε τὴν ὀξεία ἀντίδραση τῆς UNESCO. Τὶς προσεχεῖς ἡμέρες, ὡς εἰδικὸς ἀπεσταλμένος τοῦ παγκόσμιου αὐτοῦ ὀργανισμοῦ, ὁἈλγερινὸς ἀρχαιολόγος Μουνὶρ Μπουσενάκι θὰ μεταβεῖ  στὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ νὰ ἐξετάσει τὴν κατάσταση τῶν προαναφερθέντων ἱερῶν ναῶν – μνημείων  καὶ τὶς τυχὸν ζημίες ποὺ ἔχουνὑποστεῖ κατὰ τὴ μετατροπή τους σὲ τζαμιά. Ὁ κ. Μπουσενάκι θὰ πρέπει ἕως τὸ τέλος τοῦπροσεχοῦς Φεβρουαρίου νὰ καταθέσει τὴν ἔκθεσή του γιὰ τὴν κατάσταση τῶν δύο ναῶν   στὴν Γενικὴ Διευθύντρια τῆς UNESCO Audrey Azoulay, Γαλλίδα πολιτικό, ἐβραιομαροκινὴς καταγωγῆς.
.                     Ἡ κυβέρνηση τοῦ Προέδρου Ταγὶπ Ἐρντογὰν θὰ προσέλθει σὲ διερευνητικὲς συζητήσεις μὲ ἐκπροσώπους τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης. Ἐπιχειρεῖ ἔτσι νὰ ἱκανοποιήσει, νὰπαραπλανήσει μᾶλλον, τὴ διεθνῆ κοινὴ γνώμη ὅτι εἶναι διαλλακτικὸς καὶ πρόθυμος σὲ διάλογο μὲτὴν Ἑλλάδα. Ὅμως τὰ ὅσα προκλητικὰ καὶ ἐπικίνδυνα γιὰ τὴ διεθνῆ εἰρήνη ἔπραξε κατὰ τὸ 2020, ἡσυμπεριφορά του ἔναντι τῶν ἑλληνικῶν χριστιανικῶν μνημείων καὶ ἡ καταπίεση ποὺ ἀσκεῖ στοὺςἝλληνες τῆς Κωνσταντινούπολης, τῆς Ἴμβρου καὶ τῆς Τενέδου, οἱ διωγμοὶ ποὺ ὑφίστανται  οἱδιαφόρων δογμάτων χριστιανοὶ στὴν Τουρκία,  ἐθνικὲς μουσουλμανικὲς μειονότητες, ὅπως ἡκουρδική, θρησκευτικὲς κοινότητες, ὅπως ἡ ἑβραϊκή, μουσουλμανικὲς πολιτιστικὲς καὶθρησκευτικὲς κοινότητες, ὅπως οἱ ἀλεβῆδες (ἢ ἀλεβίτες), πολιτικοί του ἀντίπαλοι καὶδημοσιογράφοι, ποὺ ἐκφράστηκαν κατὰ συνείδηση, δείχνουν ὅτι δὲν πιστεύει στὸν διάλογο, οὔτε στὴν κατὰ τὸ διεθνὲς δίκαιο ἐπίλυση τῶν διαφορῶν τῆς Τουρκίας μὲ τὴν Ἑλλάδα.-

 

 

, ,

Σχολιάστε

OI ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ καὶ Η ΕΥΡΩΠΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ φαντασιώσεις τοῦ Ἐρντογὰν καὶ ἡ Εὐρώπη

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.      Πρόβλημα γιὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση δὲν εἶναι τόσο οἱ ἐκφρασμένες φαντασιώσεις τοῦ Προέδρου τῆς Τουρκίας Ρ. Τ. Ἐρντογάν, ὅσο ἡ ἀνοχὴ ποὺ αὐτὴ ἔδειξε ἔναντί του, μὲ τὴν ἀπόφαση ποὺ ἔλαβε στὸ πρόσφατο Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο. Ἡ ἀπόφαση ἐλήφθη γιὰ λόγους καθαρὰ συμφεροντολογικοὺς καὶ δείχνει τὸν πολιτικὸ ἀβδηριτισμὸ ἡγετῶν χωρῶν-μελῶν της. Βεβαίως ἀποθρασύνει τὸν πρόεδρο Ἐρντογὰν καὶ αὐξάνει τὶς πιθανότητες περαιτέρω ἔντασης στὰ σύνορα τῆς ΕΕ.
.      Οἱ φαντασιώσεις τοῦ ἡγέτη τῆς Τουρκίας εἶναι προφανεῖς καὶ δὲν εἶναι σημερινές. Ἀπὸ καιρὸ φαντασιώνεται ὅτι εἶναι σουλτάνος, ὅτι μεταφέρει στὸ σήμερα τοὺς 15ο καὶ 16ο αἰῶνες. Κτίζει παλάτι, βάζει κατάλληλα ντυμένους φρουρούς, γιὰ νὰ τοῦ θυμίζουν τὴν ἐποχή, πηγαίνει ὡς κατακτητὴς στὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας καὶ διαβάζει τὸ Κοράνι, πλάθει στὴ φαντασία του τὰ ὅρια τῆς ἡγεμονίας του, ποὺ ἐκτείνονται ἀπὸ τὸν Καύκασο καὶ τὴ Νοτιοανατολικὴ Εὐρώπη ἕως τὴ Μέση Ἀνατολή, τὴν Κύπρο καὶ τὴν Βόρεια Ἀφρική.
.      Ἀντιλαμβανόμαστε τὸ πόσο ἐπικίνδυνες εἶναι οἱ φαντασιώσεις τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν, ἂν σκεφθοῦμε τί θὰ συνέβαινε στὴν Εὐρώπη καὶ στὴ Μεσόγειο, ἂν φαντασιώσεις καὶ ἐπιδιώξεις σὰν τοῦ Τ. Ἐρντογὰν εἶχαν ἡ Ἄγγελα Μέρκελ γιὰ τὴν Γερμανία, ὁ Σεμπάστιαν Σοὺλτς γιὰ τὴν Αὐστρία, ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν γιὰ τὴ Γαλλία, ὁ Τζουζέπε Κόντε γιὰ τὴν Ἰταλία, ἡ Ἴνγκριντα Σιμονίτε γιὰ τὴν Λιθουανία, ὁ Ματέους Μοραβιέτσκι γιὰ τὴν Πολωνία, ὁ Στέφαν Λέβεν γιὰ τὴ Σουηδία, ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης γιὰ τὴν Ἑλλάδα… Ἂν ὅλοι τους δὲν θεωροῦσαν δεδομένα τὰ σύνορα τῶν χωρῶν τους καὶ ἔδειχναν μὲ ποικίλους τρόπους ὅτι ἐπιδίωκαν νὰ τὰ ἐπεκτείνουν ἐκεῖ ποὺ ἦσαν κάποτε…
.      Οἱ ἡγέτες τῶν χωρῶν μελῶν τῆς ΕΕ –μεταξὺ αὐτῶν τῆς Γερμανίας, τῆς Ἱσπανίας, τῆς Ἰταλίας, τῆς Οὐγγαρίας, τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς Μάλτας– ὑπονόμευσαν τὴν ἀπόφαση γιὰ κυρώσεις σὲ βάρος τῆς Τουρκίας, ἀφοῦ συνεχίζονται –παρὰ τὴν προειδοποίηση τοῦ περασμένου Συμβουλίου– οἱ προκλητικές της ἐνέργειες σὲ βάρος τῶν ἑταίρων τους Ἑλλάδος καὶ Κύπρου. Ἐγράφη ὅτι τὴν μετέθεσαν στὶς καλένδες τοῦ Μαρτίου… Ἔχουν εὐθύνη γιὰ τὴν πράξη τους, νὰ ἀνεχθοῦν τὴ συμπεριφορὰ τοῦ προέδρου Ἐρντογὰν καὶ ἐλπίζεται νὰ μὴν ὑπάρξουν ἐπιπτώσεις στὴν εἰρήνη τῆς περιοχῆς μας.
.      Εἶναι παράλογο καὶ ἄδικο ἡ ἡγεσία τῆς ΕΕ νὰ ἐπιδιώκει νὰ αὐξήσει τὴν ἐπιρροή της ἔναντι τῆς Ρωσίας στὴν Οὐκρανία καὶ στὴ Λευκορωσία καὶ νὰ δέχεται νὰ μειωθεῖ ἡ ἐπιρροή της ἔναντι τῆς Τουρκίας στὴ Νοτιοανατολικὴ Εὐρώπη καὶ στὴν παρακαυκάσια περιοχή. Εἶναι παράλογο καὶ ἄδικο νὰ ἐπιβάλλει κυρώσεις στὴ Ρωσία γιὰ τὴν εἰσβολὴ καὶ προσάρτηση τῆς Οὐκρανικῆς Κριμαίας καὶ νὰ συμπεριφέρεται ὡς νὰ μὴν συμβαίνει τίποτε μὲ τὴν ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας εἰσβολὴ καὶ κατάληψη τοῦ 34% τοῦ ἐδάφους τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ἡ λογικὴ καὶ τὸ δίκαιο θυσιάζονται στὸν βωμὸ τῆς Τουρκίας, τοῦ «σημαντικοῦ συμμάχου ποὺ ἔχει ρόλο κλειδὶ στὴ συμμαχία», ὅπως δήλωσε πρόσφατα ὁ Γ.Γ. τοῦ ΝΑΤΟ Γιενς Στόλτενμπεργκ… Καὶ ἂς ἔχει ἀγοράσει τοὺς ρωσικοὺς πυραύλους S – 400…-

,

Σχολιάστε

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ Ο «ΖΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ» (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ἐρντογὰν καὶ ὁ «ζωτικὸς χῶρος»

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                  Οἱ συνεχεῖς παραληρηματικὲς ἀπειλὲς τοῦ Τούρκου προέδρου Ἐρντογὰν καὶ τῶν παρατρεχάμενών του κατὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κύπρου, οἱ ἀδιάκοπες ἀναφορές του στὴν «γαλάζια πατρίδα», οἱ στρατιωτικές του προκλήσεις ἐναντίον συμμαχικῶν πρὸς τὴν Τουρκία χωρῶν, καὶ οἱ ἐπεκτατικές του βλέψεις καὶ ἐνέργειες σὲ βάρος τῶν γειτονικῶν πρὸς τὴν Τουρκία χωρῶν, ἔντονα θυμίζουν τὴν τακτικὴ τοῦ «ζωτικοῦ χώρου» τοῦ Ἀδόλφου Χίτλερ.
.                  Ὁ Χίτλερ, γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἐπεκτατική του παράνοια, προσδιόρισε αὐθαιρέτως τὰ «δίκαια» τῆς χώρας του, χωρὶς φυσικὰ καμία συζήτηση καὶ πολὺ περισσότερο συγκατάθεση, μὲ τὶς χῶρες «στόχους» του. Αὐτὲς ἐπιδίωξε καὶ πέτυχε προσωρινὰ –εὐτυχῶς γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα– εἴτε νὰ τὶς προσαρτήσει, ὅπως τὴν Αὐστρία, τὸ 1938, εἴτε νὰ τὶς ὑποδουλώσει, ὅπως τὸ 1939 τὴν Τσεχοσλοβακία καὶ τὴν Πολωνία, καὶ ἔτσι ἄρχισε ὁ Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ὁ Χίτλερ ἐξεβίασε τὴν αὐστριακὴ κυβέρνηση νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν προπαγάνδα του, ὅτι οἱ αὐστριακοὶ εἶναι ἕνας λαὸς μὲ τοὺς Γερμανούς, ἀλλιῶς θὰ ἐπιβάλει μὲ τὰ ὅπλα τὴν θέλησή του. Ἔτσι ἐπεβλήθη τὸ «ἄνσλους» (προσάρτηση).
.                  Στὴν περίπτωση τῆς Τσεχοσλοβακίας οἱ χιτλερικοί, πρὸ τῆς εἰσβολῆς, προπαγάνδισαν ὅτι οἱ Σουδῆτες εἶναι γερμανικὸ φύλο, ποὺ «καταπιέζεται» ἀπὸ τοὺς Τσεχοσλοβάκους. Ἡ εἰσβολὴ τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας στὴν Πολωνία προέκυψε πρῶτον μὲ τὴν κατάργηση στὴν πράξη τῆς Συνθήκης τῶν Βερσαλιῶν, δεύτερον μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ «ζωτικοῦ χώρου» ποὺ ἤθελε ὁ Χίτλερ στὴν περιοχὴ – διάδρομο τοῦ Ντάντσιχ (Γκντὰνσκ στὰ Πολωνικά), ποὺ ἕνωνε τὴν Γερμανία μὲ τὴν Ἀνατολικὴ Πρωσία, καὶ τρίτον μὲ τὴν ἐξασφάλιση τῆς μὴ ἐπίθεσης τῆς ΕΣΣΔ, μὲ τὸ σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ.
.                 Ἡ Τουρκία, κατὰ τὸ χιτλερικὸ πρότυπο, αὐθαιρέτως δημιουργεῖ ἕνα δικό της «δίκαιο» γιὰ τὴ Μεσόγειο, θεωρεῖ ὅτι τῆς ἀνήκει ἡ ΑΟΖ καὶ ἡ ὑφαλοκρηπίδα τοῦ μεγαλύτερου μέρους τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου καὶ θέλει νὰ ὑποκύψουν στὶς ὀρέξεις της ὅλες οἱ χῶρες. Ὁ ἡγεμόνας τῆς γείτονος θεωρεῖ ἀφελεῖς ὅλους στοὺς ὁποίους ἀπευθύνεται, ἀφοῦ εἶναι λογικὰ ἀπαράδεκτο νὰ ὑποστηρίζει ὅτι ἀκολουθεῖ «τὸ διεθνὲς δίκαιο γιὰ τὴν θάλασσα», χωρὶς νὰ ἔχει ὑπογράψει καὶ χωρὶς νὰ ἀποδέχεται τὴ Συνθήκη τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὸ Δίκαιο τῆς θάλασσας, ποὺ ψηφίστηκε στὸ Μοντέγκο Μπέι τῆς Τζαμάικα (τὸ 1982) καὶ τὴν ὁποία ἔχουν ὑπογράψει 168 χῶρες καὶ οἱ περισσότερες ἀπὸ τὶς χῶρες τῆς Μεσογείου. Ἀπὸ τὰ 21 κράτη – μέλη τοῦ ΟΗΕ, ποὺ βρέχονται ἀπὸ τὴ Μεσόγειο θάλασσα, τὰ 18 τὴν ἔχουν ὑπογράψει. Μόνο τρία δὲν τὴν ὑπέγραψαν: ἡ Τουρκία, τὸ Ἰσραὴλ καὶ ἡ Συρία.
.                   Εἶναι ἐπίσης λογικὰ ἀπαράδεκτο νὰ ὑποστηρίζει ὁ κ. Ἐρντογὰν ὅτι τὰ νησιὰ δὲν ἔχουν ΑΟΖ καὶ ὑφαλοκρηπίδα, ὅταν ἀκόμη καὶ ἡ μικροσκοπικὴ Μάλτα ἔχει ὁριοθετήσει μὲ τὴν Λιβύη τὶς θαλάσσιες ζῶνες καὶ ὅταν στὴν Ἑλλάδα τὸ World Factbook τῆς CIA ἀναγνωρίζει πλήρη ἀκτογραμμὴ σὲ ὅλα τὰ ἑλληνικὰ νησιά, κατατάσσοντάς την 9η στὸν κόσμο σὲ μῆκος ἀκτογραμμῆς, μὲ 15.147 χιλιόμετρα, μετὰ τὶς 8ες ΗΠΑ, μὲ 19.924 χιλιόμετρα.

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΤΕΡΝΙΧ ΣΗΜΕΡΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ σύνδρομο τοῦ Μέττερνιχ σήμερα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Μοιραῖο λάθος γιὰ τὴν ὕπαρξη τῆς Δύσης ἀποτελεῖ ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Τουρκίας ἀπὸ πολιτικοὺς ἡγέτες Της, ποὺ εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον Της, καθὼς καὶ ἀπὸ τοὺς ὅμοια μὲ αὐτοὺς σκεπτόμενους Ἕλληνες. Τὴν ἀντιμετωπίζουν ὡς ἕνα πολιτισμένο δυτικοῦ τύπου κράτος καὶ ὄχι ὡς ἕνα φανατικὸ βάρβαρο ἰσλαμιστικό, τοῦ ὁποίου ἡ πολιτικὴ στηρίζεται στὸ Κοράνι, στὴ δύναμη τῆς στρατιωτικῆς ἰσχύος καὶ στὸν ὄγκο τοῦ πληθυσμοῦ του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ βάζουν τὰ συμφέροντά τους πάνω ἀπὸ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς τουρκικῆς ἐπιθετικότητας καὶ ἀπὸ τὴν σωτηρία τοῦ Δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Μὲ αὐτὴ τὴν νοοτροπία ἡ Δύση θὰ τὸ πληρώσει πολὺ ἀκριβά.
.             Ἡ στάση τῆς Δύσης ἔναντι τῆς Τουρκίας δὲν εἶναι σημερινὸ φαινόμενο. Ὁ Γερμανοαυστριακὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Αὐστρίας Κλέμενς φὸν Μέττερνιχ (1773-1859) μὲ φανατισμὸ πολέμησε τὴν δημιουργία τοῦ χριστιανικοῦ Ἐλεύθερου Ἑλληνικοῦ κράτους καὶ ὑποστήριξε μὲ πάθος τὴν ἀκεραιότητα τῆς ἰσλαμικῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Θεωροῦσε τοὺς μουσουλμάνους ὀθωμανοὺς κάτι παρόμοιο μὲ τοὺς Ρώσους Ὀρθόδοξους χριστιανούς, συμμάχους τῆς Αὐστροουγγαρίας. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ἀντίληψη τοῦ καθηγητῆ Σάμουελ Χάντινγκτον. Στὸ βιβλίο του «Ἡ σύγκρουση τῶν πολιτισμῶν» ταυτίζει τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς μὲ τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς ἄλλους μουσουλμάνους…
.             Τὰ παραδείγματα στὴν Ἱστορία, ποὺ ἡ χριστιανικὴ Δύση βοήθησε τὴν ἰσλαμικὴ Τουρκία κατὰ τῶν χριστιανῶν Ἑλλήνων εἶναι πολλά. Προχθὲς ὁ πρόεδρος Ἐρντογὰν «ἑόρτασε τὴ νίκη» τῶν Τούρκων ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων, τὸ 1922. Λησμόνησε νὰ πεῖ ὅτι ὁ Γερμανὸς στρατηγὸς Ὄτο Λίμαν φὸν Σάντερς (1855-1929), μετὰ ἀπὸ ἀπόφαση τῆς Γερμανικῆς κυβερνήσεως, ἀνέλαβε Ἀνώτατος στρατιωτικὸς διοικητὴς τῶν Τουρκικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ συντόνισε τοὺς διωγμοὺς καὶ τὴ γενοκτονία Ἑλλήνων, Ἀρμενίων καὶ Ἀσσυρίων χριστιανῶν στὴ Μικρὰ Ἀσία καὶ στὸν Πόντο. Ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς προχωροῦσε πρὸς ἀπελευθέρωση τῶν διωκομένων Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, Γαλλία καὶ Ἀγγλία –μαζὶ καὶ ἡ Ἰταλία– συμφώνησαν νὰ ἐνισχύσουν τοὺς ἡττώμενους καὶ καταπτοημένους Τούρκους…
.             Στὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, τὴν ὥρα ποὺ ἡ Ἑλλάδα ἀντιστεκόταν στὸν Ἄξονα, ἡ Τουρκία ὑπέγραψε σύμφωνο μὴ ἐπίθεσης μὲ τὴ ναζιστικὴ Γερμανία. Κήρυξε τὸν πόλεμο στὴ Γερμανία στὶς 23 Φεβρουαρίου 1945, ὅταν εἶχε ἀπελευθερωθεῖ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς Εὐρώπης – καὶ ἡ Ἑλλάδα – καὶ λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν 9η Μαΐου 1945 καὶ τὴ συνθηκολόγηση τῶν ἡττημένων Γερμανῶν…
.             Μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο δὲν ἑνώνεται ἡ Κύπρος μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ μόνον ἡ Δωδεκάνησος. Ἡ Ἀγγλία εὐνοεῖ τὴν ἀνάμιξη τῆς Τουρκίας ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου καὶ συνεργάζεται μαζί της στὴν κατάπνιξη τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ τους ἀγώνα, γιὰ τὴν Ἕνωσή τους μὲ τὴν Ἑλλάδα. Τὸ 1974 οἱ ΗΠΑ ἐπιτρέπουν, ἂν δὲν παροτρύνουν καὶ ὀργανώνουν, τὸ προδοτικὸ πραξικόπημα τῆς χούντας, ποὺ ἔδωσε τὴν πρόφαση στὴν Τουρκία νὰ εἰσβάλει καὶ νὰ κατέχει παρανόμως τὸ 35% τοῦ κυπριακοῦ ἐδάφους… Τελικὰ ἡ Δύση θὰ νιώσει τὸν κίνδυνο τῆς ἰσλαμικῆς Τουρκίας, ὅταν ἀπειληθεῖ ἡ ἴδια, ὅπως συνέβη στὴ Ναύπακτο, τὸ 1571, καὶ δύο φορὲς στὴ Βιέννη (1529 καὶ 1683).-

 

 

,

Σχολιάστε

KΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ Ο ΤΑΡΑΜΑΣ, ΚΑΙ Ο ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΚΑΙ Ο ΚΙΜΑΣ, ΟΛΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ… (Δ. Νατσιός)

Κα τ Αγαο κα ταραμς
κα
γαμέμνων κα κιμάς, λα τουρκικά…

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                 «Μύθος ἐστὶ λόγος ψευδὴς εἰκονίζων τὴν ἀλήθειαν”,  πρεσβεύει ἡ ἀρχαία σοφία. Οἱ μύθοι, οἱ παραβολὲς ἐξηγοῦν ἀριστοτεχνικὰ καὶ ἑρμηνεύουν μὲ σαφήνεια δυσπερίγραπτα γεγονότα.
.                 Παραπέμπω σὲ ἕναν μύθο τοῦ Αἰσώπου, ὁ ὁποῖος ἐξεικονίζει τὴν ἑλληνοτουρκικὴ διένεξη. Τίτλος: «Λύκος καὶ ἀρνί». Μάλιστα ἡ ὑπόθεση τοῦ μύθου «λαμβάνει χώρα» σὲ ποτάμι, σὲ ὕδατα.
.                 «Ἕνας λύκος βλέποντας ἕνα ἀρνὶ  νὰ πίνει νερὸ σὲ ποτάμι, ζητοῦσε νὰ βρεῖ εὔλογη αἰτία γιὰ νὰ τὸ φάει. Γι᾽ αὐτὸ στάθηκε λίγο παραπάνω στὸ ποτάμι καὶ κατηγόρησε τὸ ἀρνὶ ὅτι θόλωνε τὸ νερὸ καὶ δὲν τὸ ἄφηνε νὰ πιεῖ. Τὸ ἀρνὶ ἀπάντησε ὅτι πίνει μὲ τὴν ἄκρη τῶν χειλέων του καὶ πὼς ἐξ ἄλλου δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ θολώνει τὸ νερό, ἀφοῦ στεκόταν πιὸ χαμηλά. Μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀποτυχία, εἶπε ὁ λύκος: πέρυσι ὅμως ἔβρισες τὸν πατέρα μου. Ὅταν ἀπάντησε ἐκεῖνο ὅτι δὲν εἶχε γεννηθεῖ ἀκόμη, ὁ λύκος τοῦ εἶπε: ἐπειδὴ ἐσὺ ἔχεις καλὲς δικαιολογίες, ἐγὼ δὲν πρέπει νὰ σὲ φάω;».
Καὶ σημειώνει ὁ Αἴσωπος στὸ ἐπιμύθιον: «Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἷς ἡ πρόθεσις ἐστὶν ἀδικεῖν, παρ᾽ αὐτοῖς οὐδὲ δικαία ἀπολογία ἰσχύει». Δηλαδή, ἂν θέλει κάποιος νὰ σὲ ἀδικήσει, τίποτε, οὔτε τὸ δίκαιο, τὸν συγκρατεῖ.
.               Ἂς προσπαθήσουμε τώρα νά… ἀπομυθοποιήσουμε τὸν μύθο.
.               Πρόβατα εἶναι ὁ πολιτικὸς καὶ παραπολιτικὸς κόσμος, τῆς μικρᾶς καὶ ἐντίμου Ἑλλάδος. Λύκος, «γκρίζος» καὶ αἱμοβόρος, εἶναι ἡ Τουρκιά, ποὺ θέλει πάσῃ θυσίᾳ νὰ τὴν  καταπιεῖ, νὰ τὴν κατασπαράξει. Καὶ σὰν τὸν αἰσώπειο λύκο ἐπικαλεῖται, ὄχι εὐλόγους αἰτίες, ἀλλὰ πράγματα παρανοϊκὰ καὶ ψεύδη πρωτοφανῆ καὶ ἀσύστολα. Τὸ ἄκακον ἀρνίον, τὸ εἰρηνόφιλο, τὸ εὐγενικὸ καὶ ἐκλεπτυσμένο, ἀντιτείνει λογικά, ἀκαταμάχητα ἐπιχειρήματα. Πίνει «ἄκροις χείλεσι» τὸ νερό, δὲν τὸ θολώνει. Τηρεῖ εὐλαβικῶς τὶς διεθνεῖς, θὰ λέγαμε, συνθῆκες – διεθνὲς δίκαιο, συμβάσεις, διακηρύξεις, κεκτημένα καὶ συμπεφωνημένα «ὧν οὐκ ἐστι ἀριθμός». Πλὴν εἰς μάτην. Ὁ λύκος πεινασμένος καὶ λυσσασμένος, τὸ ὀρέγεται καὶ θὰ τὸ φάει.
Ὁ λύκος καταφεύγει στὸ παρελθόν. Ἐλοιδόρησες, κορόιδεψες, πέρυσι,  τὸν πατέρα μου. Ποιὸς εἶναι ὁ πατέρας τῶν λύκων, γκρίζων καὶ μαύρων: Μὰ ὁ  «Ἀτατούρκ», (=πατέρας τῶν Τούρκων), ὁ γενοκτόνος μας Μουσταφὰ Κεμάλ. Τί λέει ὁ θεοπάλαβος Ἐρτογάν; Νὰ ἀναθεωρηθεῖ ἡ συνθήκη τῆς Λωζάννης. «Ὑπάρχουν ἐκκρεμότητες καὶ θέματα ποὺ δὲν κατανοοῦνται σωστὰ στὴν συνθήκη τῆς Λωζάννης». (Δήλωση τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2017, λίγο πρὶν ἔλθει στὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἀντὶ νὰ τοῦ κλείσουμε τὴν πόρτα κατάμουτρα, ἦρθε. Ποῦ νὰ προβάλλει ἀντίσταση τὸ πρόβατο!!). Πρόσφατα μάλιστα ἀμφισβήτησε τὸν ἴδιο τὸν Κεμάλ, χρεώνοντάς του τὴν ἀπώλεια τῶν νησιῶν μας. (Τὸν Κεμάλ, ὁ Ἐρτογὰν τὸν προσπερνᾶ. Τοῦ καταλογίζει μετριοπάθεια. Προφανῶς θὰ τὸν χαρακτηρίζει καὶ ἄπιστο καὶ ἐπιρρεπῆ σὲ ἀκολασίες, πράγματα ἀνάρμοστα γιὰ τὸν φανατικὸ ἰσλαμιστὴ Τοῦρκο πρόεδρο. Ὁ Μεχμὲτ ὁ Πορθητὴς καὶ ὁ Ἂρπ-Ἀσλὰν εἶναι πολὺ πιὸ κοντὰ στὴν ἰδιοσυγκρασία του. Κατακτήσεις, δηώσεις καὶ σφαγὲς τῶν «γκιαούρηδων», μὲ τὸ σπαθὶ τοῦ Ἰσλὰμ καὶ στὸ ὄνομα τοῦ Ἀλλάχ, ἕλκουν καὶ συγκινοῦν τὸν θεοπάλαβο καὶ τοῦ ἐξασφαλίζουν παντοτινὸ ὄνομα καὶ περίοπτη θέση στὸν μωαμεθανικὸ παράδεισο).
.               Ἐπανέρχομαι στὸν μύθο. Ἂς προσεχθεῖ τὸ ἀνισόρροπο ἐπιχείρημα τοῦ λύκου περὶ θολώματος τοῦ νεροῦ, ἂν καὶ στέκεται πιὸ κάτω στὴν κοίτη τοῦ ποταμοῦ τὸ ἀρνί. Δὲν περνάει μέρα ποὺ κάποιος σφουγγοκωλάριος καὶ ζητωκραυγαστὴς τοῦ Ἐρντογάν, ἂν ὄχι ὁ ἴδιος, ποὺ δὲν θὰ ἐκστομίσει ψεύδη οὐρανομήκη, ἀνυπόστατες θέσεις καὶ βλέψεις, οἱ ὁποῖες προκαλοῦν τὴν νοημοσύνη μας καὶ δοκιμάζουν τὰ νεῦρα μας. «Καταπιέζεται ἡ μειονότητα στὴν Θράκη, πάντοτε μόνον τουρκική». Στὸν Ἕβρο, ὅταν οἱ ἔνοπλες δυνάμεις τῆς πατρίδας μας ἀντιμετώπιζαν μὲ ἐπιτυχία τοὺς λαθροεισβολεῖς, ἀνακάλυπταν πτώματα δολοφονημένων ἀπὸ τὸν στρατό μας. Πόσες φορὲς μιλοῦν γιὰ κακομεταχείριση παράνομων μεταναστῶν, ὅταν ἀκόμη τὸ «ἐξπρές τοῦ μεσονυκτίου», σφυρίζει καὶ ταξιδεύει στὴν χώρα τους. Ἑκατοντάδες οἱ φυλακισμένοι, μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες, μὲ τὸ πρόσχημα τῆς συμμετοχῆς στὸ κίνημα(;) τοῦ Γκιουλέν. Ἰδίως ἐκεῖνος ὁ κρετίνος Μπαχτσελὶ -ὑποτίθεται ὅτι συμπράττει μὲ τὴν συμμορία του στὴν κυβέρνηση τοῦ Ἐρντογάν- ὅπου σταθεῖ καὶ ὅπου βρεθεῖ ὀνειροφαντάζεται «Σμύρνη» καὶ γενοκτονίες καὶ καταστροφὲς τῶν Ἑλλήνων. Ἕνα ἐρεβῶδες ὑποκείμενο, ποὺ συναγωνίζεται «τὸν πρόεδρό του» στὴν παλαβομάρα καὶ στὴν κακοποιὸ εὑρεσιτεχνία.
.               Τὶς προάλλες κάποιος ἀπόστρατος στρατηγὸς ὀνόματι Καρακούς ἰσχυρίστηκε, σοβαρότατα, ὅτι οἱ λέξεις Αἰγαῖο καὶ Ἀγαμέμνων, δὲν εἶναι ἑλληνικές, ἀλλὰ τουρκικές. Μάλιστα. Ἐδῶ ταιριάζει νομίζω ἡ παροιμία. «Ὁ καθεὶς τὴν μύξα του γιὰ βούτυρο τὴν ἔχει». Καὶ τί κρανιοκενῆ ἀράδιασε; «Πρὶν ἀπὸ τοὺς Δωριεῖς ὑπῆρχαν οἱ Τοῦρκοι, Ἀκά. Ἀπὸ αὐτοὺς ὀνομάστηκε ἔτσι τὸ Αἰγαῖο. (Μὲ ἕνα κάππα στὴν ἀρχὴ τῆς λέξεως, θὰ μποροῦσε νὰ μᾶς πείσει. Αὐτὸ τὸ «-άκα», ταιριάζει καὶ σὲ ἄλλες ἑλληνικὲς λέξεις, μὲ ἀρνητικὴ σημασία. Τέλος πάντων, σέβομαι τοὺς ἀναγνῶστες καὶ δὲν προχωρῶ). Γιὰ δὲ τὸν δύσμοιρο βασιλέα τῶν Μυκηνῶν, Ἀγαμέμνονα, τὸ ἀπέδωσε στὸ γνωστὸ «Ἀκὰ» καὶ «μέμνουμ», ποὺ σημαίνει «χαίρομαι» στὴν μεγαλειώδη καὶ ἀξιοζήλευτη καὶ μητέρα ὅλων τῶν γλωσσῶν τοῦ κόσμου, γλώσσας τους. Κατὰ τὴν ἴδια τουρκική… ἀλογία ὁ Σωκράτης παράγεται ἀπὸ τό Σου(=νερὸ) καὶ «κράτ». (Τὸ «κρὰτ» τὸ ἀγνοῶ).
.               Εἶναι γνωστὸ πὼς ἡ τουρκικὴ γλῶσσα, ἐμπλούτισε τὴν ἑλληνικὴ μὲ λέξεις ποὺ ἔχουν σχέση κυρίως μὲ τὴν γαστέρα, τὸ παχὺ ἔντερο καὶ τά…κατάλοιπά τους. Γιαρμάς, γιαούρτι, ζαρζαβατικά, καρπούζι, μπακλαβάς, κότσι, μουσακάς, χαλές, ταραμάς, ἰμὰμ-μπαϊλντί, γιουβαρλάκια, κεφτές, μπαχαρικά, μπουνταλάς, παντζάρι, πιλάφι, ταχίνι, τουλούμπα, τσογλάνι, κανταΐφι, κιμάς, ντουβάρι καὶ ντουμάνι, λέξεις δηλαδὴ ποὺ παραπέμπουν σὲ ἕναν πολὺ ὑψηλὸ πολιτισμό, ποὺ καὶ σήμερα συνεχίζει νὰ εὐεργετεῖ τὴν λιμώττουσσα ἀνθρωπότητα ἢ καλύτερα νὰ προσφέρει «τὰ χαΐρια του στὸν φουκαρὰ ντουνιά», ὅπως θὰ τὸ διατυπώναμε χρησιμοποιώντας τὰ μυρίπνοα ἄνθη τοῦ τουρκικοῦ λεξιλογίου.
.               Τί δάνεισε ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα στὴν τουρκική; Λέξεις ποὺ ἀφήνουν τὸ κοιλιὰ καὶ τὰ δορυφοροῦντα αὐτὴν ὑποσυστήματα καὶ ἀνεβαίνουν ψηλά,  στὴν καρδιὰ καὶ στὸ νοῦ. Ἀκαδημία, ἀκρόπολη, ἀκτινολογικός, ἀνατολή, ἀριθμητική, βιβλιόφιλος, δημαγωγία, δημιουργός, δίλημμα, ἐξωτικός, οἰκολόγος, ἔρως, φιλόσοφος, φῶς, (foto, τουρκικά), γαλαξίας, ὑδρόφιλος, ἰδέα, εἴδωλο, γεωλόγος, καλλιγραφία, κλίμα, χορωδία, μαθηματικὰ καὶ μύριες ἄλλες, ὅλες λέξεις ποὺ κρύβουν στὰ φυλλώματά τους πολιτισμό, εὐγένεια, ἐπιστήμη καὶ ἀρχοντιά.
.               Νὰ κλείσω μὲ τὸν μύθο τοῦ Αἰσώπου. Δὲν ξέρουμε, ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ἀρνίον φαγώθηκε ἀπὸ τὸν λύκο. Καμμιὰ δικαιολογία, λογικὴ θέση δὲν κατευνάζει τὸ ἄπληστο καὶ ἀνόητο θηρίο. Τί μπορεῖ νὰ κάνει; πῶς μπορεῖ νὰ γλιτώσει; Νὰ καλέσει, νὰ βελάξει καὶ νὰ ἔρθουν τὰ τσομπανόσκυλα, τὰ ὁποῖα ὁ λύκος φοβᾶται. Ποιά εἶναι αὐτά; Οἱ ἀτρόμητοι πιλότοι μας, οἱ θαλασσόλυκοι πλοίαρχοι τῶν κανονιοφόρων καὶ τῶν ἀντιτορπιλικῶν μας, τὰ Ἑλληνόπουλα ποὺ ὑπηρετοῦν στὰ ἅρματα καὶ στὶς πυροβολαρχίες μας. Μόνο αὐτὴν τὴν γλώσσα, τρέμει τὸ θρασύδειλο θηρίο…

 

Δημήτρης Νατσιὸς

δάσκαλος-Κιλκὶς

,

Σχολιάστε

EΛΛΗΝΕΣ: ΟΙ ΧΤIΣΤΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜEΝΗΣ, ΤΟYΡΚΟΙ: Η ΜAΣΤΙΓΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜEΝΗΣ (Δ. Νατσιός)

Ἕλληνες: οἱ χτίστες τῆς οἰκουμένης
Τοῦρκοι: ἡ μάστιγα τῆς οἰκουμένης

 Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                       Κάποιος Ἰμπραχὶμ (ἀπὸ τὸ βιβλικὸ Ἀβραὰμ βεβαίως), τὸ φερέφωνο τοῦ Ἐρντογάν, δήλωσε, μεταξὺ ἄλλων ἀθλίων,  πρόσφατα ὅτι  «Οἱ Ἕλληνες δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες καὶ τοὺς βυζαντινούς».
.                       Τὸ πρῶτο ποὺ ἔχουμε νὰ ποῦμε εἶναι ὅτι οἱ Τούρκοι  σίγουρα εἶναι γνήσιοι ἀπόγονοι τῶν προγόνων τους, τῶν αἱμοσταγῶν, μογγολικῶν στιφῶν ποὺ ἔσπερναν -καὶ σπέρνουν- τὸν θάνατο καὶ τὴν καταστροφή, ἀπὸ ὅπου περνοῦσαν. Ἴδιοι καὶ ἀπαράλλακτοι αἰῶνες τώρα.
.                       Τὸ δεύτερο εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅλοι οἱ ὅμοροί μας λαοί, Ἀλβανοί, Βούλγαροι, Τοῦρκοι, Σέρβοι, καυχῶνται γιὰ τὴν ἀπευθείας καταγωγή τους ἀπὸ τοὺς “ἀρχαίους” προγόνους τους καὶ οὐδεὶς ποτὲ τὸ ἀμφισβήτησε. Οἱ μόνοι ποὺ δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ὑπερηφανεύονται γιὰ τὴν ἄμεση καταγωγή τους ἀπὸ τοὺς προγόνους τους, ἀρχαίους… μεσαίους καὶ νεότερους, εἴμαστε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες. Γιατί; Διότι ἔχουμε ζηλευτὴ ἱστορία, ἡ λέξη Ἕλληνας εἶναι ταυτόσημό του πολιτισμοῦ, τῆς ὀμορφιᾶς, τῆς ἀρχοντιᾶς, τῆς ἀνδρείας καὶ τῆς λεβεντιᾶς. Καὶ δὲν χρειάζεται νὰ παραθέσω τὰ ὅσα ἔχουν γράψει ὅλα τὰ μεγάλα πνεύματα τῆς ἀνθρωπότητας, ἀνὰ τοὺς αἰῶνες, γιὰ τοὺς Ἕλληνες.( “Δὲν ὑπάρχει ἰδιότης τιμιωτέρα” ἀπὸ τὸ νὰ εἶσαι Ἕλληνας, ἔλεγε ὁ Καβάφης).
.                       Στὴν παράθεση τῶν γειτονικῶν λαῶν δὲν ἀνέφερα τοὺς σκοπιανούς. Δὲν εἶναι λαός, εἶναι τεχνητὸ κατασκεύασμα. Ποιά ἱστορία ἔκλεψαν; Τῆς Μακεδονίας, τὴν ἑλληνικὴ καὶ βρέθηκαν οἱ προδότες, πρώην καὶ νῦν, ποὺ νομιμοποίησαν καὶ ἀποδέχονται  τὸ ἀνοσιούργημα. Τὸ περίεργο εἶναι πὼς ὅλοι οἱ γείτονες, κατὰ καιροὺς ὀρέγονται μία ἑλληνικὴ περιοχή, ἕνα περίοπτο καὶ τρανὸ ὄνομά μας. Οἱ Ἀλβανοὶ ἐποφθαλμιοῦν τὴν Ἤπειρο, οἱ Βούλγαροι τὴν Θράκη, οἱ Τοῦρκοι ὀνομάζουν τὸν Ὅμηρο, Ὀμὲρ καὶ αὐτοανακηρύσσονται συνεχιστὲς τοῦ Βυζαντίου, ἐνῶ ταΐζουν τὰ κοπάδια τους μὲ ὀνειροφαντασιώσεις τοῦ τύπου πὼς “εἴμαστε οἱ γεννήτορες τῆς ἀνθρωπότητας” καὶ εἶναι “εὐτυχία νὰ εἶσαι Τοῦρκος”. Καὶ ἐμεῖς; “Οἱ νοσοῦντες ἐξ ἐλαφρότητος” (Παπαδιαμάντης), οἱ τῆς ἀψόγου στάσεως ὑποστηρικτές; Ἐμεῖς ἔχουμε τὰ γνωστὰ σκύβαλα καὶ περιτρίμματα τῆς ἱστοριογραφικῆς τσαρλατανιᾶς, ποὺ παρεισέφρησαν στὰ πανεπιστήμια καὶ δηλητηριάζουν χρόνια καὶ χρόνια τὸν λαὸ μὲ ἰδεοληψίες πὼς πρῶτα γίναμε κράτος- κάποια ἀπολειφάδια Σλάβων, Τούρκων καὶ Ἀλβανῶν ἐπαναστάτησαν τὸ Εἰκοσιένα- καὶ μετὰ ἔθνος. Ὅλοι ἐπιβίωσαν στὶς ἐθνικές τους περιπέτειες, μόνο οἱ Ἕλληνες ἐξαφανίστηκαν. Ατς βέβαια ο “βλαμμένες” δέες δν εναι καινούργιες. Εἶναι ἡ γνωστὴ θεωρία τοῦ ἀπατεώνα Φαλμεράυρερ, ποὺ τοῦ ὀφείλουμε χάριτες, γιατί ἐνεργοποίησε σπουδαίους ἱστορικοὺς (Παπαρρηγόπουλος, Ζαμπέλιος), λαογράφους (Ν. Πολίτης), γλωσσολόγους (Βερναρδάκης, Χατζηδάκις), ποιητὲς καὶ πολλοὺς ἄλλους εἰδήμονες, ἐπιστήμονες καὶ λογοτέχνες ποὺ ἀνέδειξαν τὴν συνέχεια τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους.
.                    Τέλος πάντων γιὰ ὅλα αὐτὰ τὴν ἀπάντηση τὴν βρίσκουμε στὸν Μακρυγιάννη, μὲ τὴν ἁπλοϊκὰ μεγαλοπρεπῆ του φράση: “Ὅτι ἀρχὴ καὶ τέλος, ὅλα τὰ θερία πολεμοῦν νὰ μᾶς φᾶνε καὶ δὲν μποροῦνε. Τρῶνε ἀπό μας καὶ μένει καὶ μαγιά”. (Ἂν καὶ ὁ Σεφέρης, ἀηδιασμένος ἀπὸ τὴν βλακεία, τὴν μωρία, τὴν ἐγωπάθεια καὶ τὴν γενικὴ ἀναπηρία τῆς ἡγετικῆς τάξης, θὰ γράψει παραφράζοντας τὸν Μακρυγιάννη: “Ὣς τώρα ὅλοι βαλθήκαμε νὰ καταβροχθίσουμε τὴν Ἑλλάδα. Ἡ στάθμη αὐτῆς τῆς τροφοδοσίας ὁλοένα κατεβαίνει. Σὲ λίγο θὰ ἀρχίσει νὰ μᾶς τρώει ἐκείνη”).
.                     Ὅσο γιὰ τὶς τουρκικὲς ἀνοησίες τὴν καλύτερη ἀπάντηση γιὰ τὸ ποιὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ τὸ μέγα χάσμα ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὴν βαρβαρότητα τῶν μεμέτηδων, παραπέμπω σὲ ἕνα παλιὸ κείμενο. Τὸ ἐντόπισα στὰ ἅπαντα τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητῆ Ἀριστοτέλη Βαλαωρίτη, (ἔκδ. “Μέρμηγκας”, σελ.155, τόμ. 3ος), τοῦ «φυλάκτορα τοῦ Γένους», ὅπως τὸν ὀνομάζει ὁ Παλαμᾶς σ᾽ ἕνα ποίημά του. Εἶναι γράμμα ποὺ ἔστειλε στὶς 31 Μαρτίου τοῦ 1860 στὸν Ἀνδρέα Λασκαράτο. Τὸ γεγονὸς τὸ χαρακτηρίζει «ἀνέγδοτο».
.                    Τὸ 1822 ὁ ἀθάνατος Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος, τὸ λιοντάρι τῆς Ρούμελης, πολιορκεῖ τὴν Ἀκρόπολη τῶν Ἀθηνῶν “ὅπου εὑρίσκοντο κλεισμένοι οἱ Τοῦρκοι”. Διαβάζω καὶ ἀγαλλιῶ:
.                    «Ἐξύπνησαν κάποια παλληκάρια τοῦ Ὀδυσσέως, πρωὶ πρωὶ καὶ ἀπὸ τὸ πρῶτο γλυκοχάραμα ἔμειναν ἐκστατικά, βλέποντας τοὺς Τούρκους ἀνεβασμένους ἐπάνω εἰς τὸν Παρθενώνα καὶ ἐργαζόμενους μὲ μεγάλη βία νὰ χαλοῦν τὰ ὡραῖα ἐκεῖνα μνημεῖα. Τόσο παράξενη καὶ ἀκατανόητη τοὺς ἐφάνη τέτοια ἀνωφελὴς βαρβαρότης, ὁπού ἔτρεξαν ἀμέσως νὰ εἰδοποιήσουν τὸν Ὀδυσσέα. Ἀφοῦ ὁ στρατηγὸς ἐβεβαιώθηκε μὲ τὰ μάτια του ἀπόλυσε τρία τέσσερα ἀπὸ τὰ παλληκάρια του νὰ πλησιάσουν εἰς τὴν Ἀκρόπολη καὶ νὰ ἐρωτήσουν τοὺς Τούρκους, διατὶ ἔδειχναν τέτοια ἀγριότητα μὲ μάρμαρα, τὰ ὁποῖα δὲν τοὺς ἐπροξενοῦσαν καμμία βλάβη. Ἐπέταξαν μὲ μιᾶς οἱ γενναῖοι καὶ ὕστερα ἀπὸ λίγη ὥρα ἔφεραν εἰς τὸν στρατηγὸ τὴν ἀπόκριση ὅτι οἱ Τοῦρκοι μὴν ἔχοντας ἄλλο μολύβι διὰ νὰ χύσουν βόλια καὶ ξανοίξαντες ὅτι μέσα εἰς ἐκεῖνα τὰ μάρμαρα εὑρίσκεται τοῦτο τὸ μέταλλο, χυμένο ἐπίτηδες διὰ νὰ δίδη δύναμη καὶ σταθερότητα, εἶχαν ἀποφασίσει νὰ προστρέξουνε εἰς ἐκεῖνο τὸ χαλασμὸ διὰ νὰ δυνηθοῦνε νὰ ἐξακολουθήσουνε τὸν πόλεμο.
Τέτοια ἀπόκρισι ἐπροξένησε μεγάλη ἀπελπισία εἰς τοὺς Ἕλληνες καὶ ἀφοῦ ἐστοχάστηκαν τί νὰ πράξουν διὰ νὰ σώσουν ἀπὸ τὸν ὄλεθρο τὰ μνημεῖα τοῦ μεγαλείου των, ὅλοι μὲ μία φωνὴ ἀποφάσισαν νὰ μηνύσουν εἰς τοὺς ἀποκλεισμένους νὰ παύσουν τὴν καταστροφὴ καὶ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ τοὺς προμηθεύσουν ὅσο μολύβι τοὺς ἐχρειάζετο γιὰ τὴν ὑπεράσπισή τους. Οὕτω καὶ ἐγένετο. Ἔστερξαν οἱ Τοῦρκοι, καὶ οἱ Ἕλληνες ἐξαγόρασαν μὲ τὸ αἷμα τους -δίδοντες εἰς τοὺς ἐχθροὺς βόλια διὰ νὰ τοὺς σκοτώσουν- τὰ πολύτιμα ἐκεῖνα μάρμαρα, τὰ ὁποῖα ἦσαν προωρισμένα νὰ ζήσουν διὰ νὰ ἴδουν πάλιν ἀναστημένο ὁλόγυρά τους ἐκεῖνο τὸ ἔθνος, τὸ ὁποῖο ἀπὸ τόσους αἰῶνας ἐφαίνετο βυθισμένο εἰς λήθαργο. Ἀξιοθαύμαστο παράδειγμα ἀρετῆς, γενναιότητος καὶ ζήλου πρὸς τὴν πατρίδα!». (Ἐκπληκτικό γεγονός!!).
.                    Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας μὲ τοὺς γενοκτόνους μας Τούρκους.  Ἐμεῖς εἴμαστε (ἤμασταν; τί νὰ πῶ;) ἕνας λαὸς “ποὺ ἄφησε τὰ βήματα καὶ τὰ χνάρια του πάνω στὴ γῆ. Γιὰ νὰ τὰ κοιτάζει ἡ ἱστορία καὶ νὰ βρίσκει τὸν ἑαυτό της, ἕνας λαὸς ποὺ ἔμαθε νὰ χτίζει καὶ νὰ χαμογελᾶ”. Ἕνας λαὸς χτίστης τῆς οἰκουμένης. Καὶ αὐτοί, ἕνας λαὸς “ποὺ γέμισε πληγὲς τὸ χῶμα…Ἕνας λαὸς ποὺ χαλᾶ, γιατί δὲν μπορεῖ νὰ χτίσει. Ποὺ ἱεροσυλεῖ (Ἁγιὰ Σοφιά), γιατί δὲν μπορεῖ νὰ σεβαστεῖ. Καὶ καταστρέφει, γιατί δὲν μπορεῖ νὰ δημιουργήσει”. Ἕνας λαὸς μάστιγα τῆς οἰκουμένης. (Ἄνθος Λυκαύγης, “Ἀπ᾽ ἐδῶ πέρασαν ἐκεῖνοι”, “Κυπριακὸ ἀνθολόγιο γιὰ παιδιὰ τοῦ δημοτικοῦ”, Λευκωσία 1994).

,

Σχολιάστε

Η ΟΞΥΔΕΡΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΓΛΙΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΚΑΒΡΙΑ ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

παιδευσία μας μοιραία

Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ,
ἐφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 26.07.2020

.                         Πόσο ἀστεῖοι γινόμαστε οἱ σημερινοὶ Ἑλληνώνυμοι, ὅταν «πρέπει» νὰ ὑπερασπίσουμε τὴν ἑλληνικότητα τοῦ παρελθόντος ποὺ ἀδιάντροπα ἀγνοοῦμε (τὴν ἀρχαιοκλασικὴ) ἢ ποὺ βαθειὰ περιφρονοῦμε καὶ αὐθόρμητα ἀπεχθανόμαστε (τὴ λεγόμενη «βυζαντινή»)! Εἶναι νὰ γελάει κάθε ἀπροκατάληπτος, κάποιας παιδείας συνάνθρωπος (ἢ νὰ θλίβεται, ἀνάλογα μὲ τὸ εἶδος τοῦ «φιλελληνισμοῦ» του) ἀκούγοντας τοὺς πολιτικούς μας ἄρχοντες καὶ τοὺς κομματικοὺς ἀρχηγούς μας νὰ διαμαρτύρονται ποὺ ὁ Ἐρντογὰν ξανακάνει τὴν Ἁγιά-Σοφιὰ τζαμί.
.                         Ἡ μαχητικὰ μηδενιστική, λάτρις τοῦ Διαφωτισμοῦ, παγκυρίαρχη στὴ σημερινὴ Ἑλλάδα διανόηση, ὑπαγορεύει στὰ κόμματα (τῆς τάχα Ἀριστερᾶς καὶ τῆς «προοδευτικῆς» Δεξιᾶς) νὰ ἀπαιτοῦν ἀπὸ διεθνεῖς ὀργανισμοὺς προστασία τοῦ «μνημείου» καὶ τῶν «ἔργων Τέχνης» ποὺ συγκεφαλαιώνονται στὴν ὀνομασία «Ἁγια-Σοφιά». Ἀγνοοῦν οἱ θλιβεροὶ αὐτὸ ποὺ ἤξερε καλὰ ὁ Πορθητὴς καὶ τὸ ἔχει συνειδητοποιήσει εὐστοχότατα ὁ Ἐρντογάν: Ὅτι ἡ Ἁγιά-Σοφιά δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνας «θρησκευτικὸς ναός», ἔστω ἔκτακτου κάλλους καὶ μὲ τεράστιας καλλιτεχνικῆς ἀξίας θησαυρίσματα. Εναι τ σύμβολο (ταυτότητα) τς «ατοκρατορίας», δηλαδ μίας διεθνικς «τάξης πραγμάτων», πο συγκεφαλαιώνει τρόπο βίου πολιτισμό. Γιὰ πολλοὺς αἰῶνες σάρκωνε ἡ Ἁγιά-Σοφιά τὸ «πάντρεμα» Ρώμης – Ἀθήνας, ἐκκλησίας τοῦ δήμου καὶ λατινικῆς εὐταξίας (ordo rerum), Ἡράκλειτου – Ἀριστοτέλη καὶ «ἐκκλησιάζουσας βασιλείας». Μὲ τὸν Πορθητὴ ἡ στόχευση μεταφέρθηκε στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἁπλοϊκοῦ πόθου «κοσμοκρατορίας» καὶ μὲ τὸν Ἐρντογὰν μοιάζει νὰ γοητεύει τὸ ὅραμα: μήπως ἀντιπαλέψει ἡ παιδαριώδης «μεταφυσική» τοῦ Ἰσλάμ, σὲ διεθνῆ κλίμακα, τὴ λοιμικὴ τοῦ ἱστορικὸ-ὑλιστικοῦ κρετινισμοῦ, «ἀριστερῶν» ἢ «δεξιῶν» προσχημάτων, κερδίζοντας μίαν εὔκολη ὑπεροχή.
.                         Τὴν παραπάνω τηλεγραφικὰ συμπυκνωμένη ὀπτικὴ οἱ πολιτικοί μας ἄρχοντες καὶ οἱ κομματικοὶ ἀρχηγοί μας οὔτε τὴν ὑποψιάζονται οὔτε καὶ τοὺς ἐνδιαφέρει – ἡ διαπίστωση δὲν εἶναι ὑπεροπτικὴ μομφή, εἶναι πίκρα καὶ ὀδύνη. Ἂς βρισκόταν ἕνας ἔγκυρος δημοσιογράφος, νὰ θέσει στοὺς πρώην Ἀρχηγοὺς τοῦ Κράτους (ἐπιλογὲς ὅλοι τοῦ πρωθυπουργοκεντρικοῦ μας ὁλοκληρωτισμοῦ), στοὺς πρώην πρωθυπουργούς, πρώην ἀρχηγοὺς ΓΕΕΘΑ, ἕνα καὶ μόνο ἐρώτημα: «Γιατί ὁ Παρθενώνας εἶναι σημαντικότερος ἀπὸ τὸν Πύργο τοῦ Ἀϊφελ καὶ ἡ Ἁγιά-Σοφιά σημαντικότερη ἀπὸ τὴ γέφυρα τοῦ Μπρούκλιν;». Θὰ προέκυπταν διατυπώσεις κονσερβαρισμένης κενολογίας, ποὺ ἴσως ἀφύπνιζαν κάποια συνείδηση συλλογικῆς ντροπῆς. Σίγουρη πρόβλεψη.
.                     Δυστυχῶς ἔχει χαθεῖ πιὰ καὶ ἡ δυνατότητα δημόσιου διαλόγου – ἡ σύνθεση τῆς Ἐπιτροπῆς Ἑορτασμοῦ τῶν Διακοσίων χρόνων ἀπὸ τὸ ’21, τὸ βεβαιώνει. Θὰ ἦταν μία καλὴ ἀφορμή, πέρα ἀπὸ τὰ βλακώδη πανηγυριώτικα καὶ τὶς συναισθηματικὲς παιδαριωδίες, νὰ δοῦμε κατάματα καὶ νὰ συγκρίνουμε τὴν περίπτωσή μας μὲ αὐτὴ τῶν Τούρκων.
.                         Καὶ οἱ δύο λαοὶ φιλοδοξήσαμε νὰ μετάσχουμε στὴ Δυτικὴ Νεωτερικότητα. Ἐμεῖς, ἀπόγονοι καὶ συντελεστὲς – συνεχιστὲς τῆς Ἑλληνο-ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, καὶ μετὰ σκλάβοι τῶν Τούρκων, ἀλλὰ μὲ ἐναργέστατη συνείδηση τῆς αὐτοκρατορικῆς ἀρχοντιᾶς καὶ τοῦ ἀρχαίου κλέους. Οἱ Τοῦρκοι, λαὸς τῆς στέπας καὶ τοῦ πολέμου, τῆς σφαγῆς καὶ τῆς κυριαρχίας, μπῆκαν στὸν «πολιτισμὸ» μέσῳ μίας θρησκείας θεμελιωμένης στὴ βία καὶ στὸν καταναγκασμό. Διακρίθηκαν σὲ Τέχνες λεπτουργημένης διακοσμητικῆς, πάντοτε μειονεκτικοὶ ἀπέναντι στοὺς Ἕλληνες, ποὺ γεννοῦσε τὶς Τέχνες τους πάντοτε ἡ προτεραιότητα τῶν μεταφυσικῶν τους ἀναζητήσεων.
.                         Ὕστερα ἀπὸ τετρακόσια χρόνια ὀθωμανικῆς ἀπομίμησης τῆς αὐτοκρατορίας καὶ δυναμικῆς παρουσίας τῶν Ἑλλήνων στὶς Ἀγορὲς τῆς Εὐρώπης, τῆς Αἰγύπτου, τῆς ναυσιπλοΐας στὴ Μεσόγειο κι ὣς τὴ Μαύρη Θάλασσα, ἀναγκάζονται, οἱ Ἕλληνες πρῶτοι, μὲ τὴ στυγνὴ Βαυαροκρατία, καὶ μετὰ οἱ Τοῦρκοι, μὲ τὸν δυνάστη Κεμάλ, νὰ ὑποταχθοῦν στὸ σχῆμα ὀργανωμένης συλλογικότητας ποὺ εἶχε γεννήσει ἡ Εὐρώπη: τ θνος-κράτος. καταστατικ λογικ το «θνικο κράτους» ταν φιλοσοφία το «Διαφωτισμο», δηλαδ παλλαγ τν κοινωνιν π τν τυραννία το ρωμαιοκαθολικο αταρχισμο κα το προτεσταντικο νομικισμο.
.                         Ὁ Κεμὰλ προσπάθησε νὰ μετασκευάσει τὴν Τουρκία σὲ ἄθρησκο (laique) κράτος. Πέτυχε ἔτσι νὰ τὴν καταστήσει «κλειδὶ» γιὰ τὶς διεθνεῖς «ἰσορροπίες τρόμου». ρντογάν, ξυδερκέστερος, διέγνωσε τι κεμαλικ πιλογ δηγοσε νομοτελειακ τν Τουρκία ν ποστε τ μακάβρια μοίρα τν λλήνων: Ἀπὸ «αὐτοκρατορία» ποὺ σάρκωνε τὸν ἰλιγγιώδη πολιτισμὸ τοῦ Παρθενώνα καὶ (σὲ ὀργανικὴ συνέχεια) τῆς Ἁγια-Σοφιᾶς, νὰ μετασχηματιστεῖ σὲ γελοιῶδες κρατίδιο, μετὰ-ἀποικιακῆς ὁλοκληρωτικῆς ἐξάρτησης ἀπὸ τὴ Δύση, μονίμως ὑπόδουλο οἰκονομικά, θεσμικὰ καὶ πολιτισμικά. Ὁ μιμητισμὸς καὶ ἡ ὑποτέλεια ἐγγυῶνται ἐξωνημένους «ἄρχοντες», σάπια διοίκηση, ἐξαθλιωμένη, ἀνάπηρη παιδεία, πρωτογονισμὸ διχασμῶν καὶ πολλή, μὰ πολλὴ γελοιότητα.

.                Ψάξ’ τὸ τὸ θέμα, φίλε ἀναγνώστη.

 

 

, ,

Σχολιάστε