Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Σωτήρ

ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΤΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ

ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΤΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2188, 01.12.2018 
Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιανικὴ Βιβλιογραφία»

.                   Θρῆνος βαθὺς μακρόσυρτος. Ὑπόκωφο βογκητὸ νὰ διαπερνᾶ τοὺς αἰῶνες. Τραγικὴ ἠχὼ νὰ δονεῖ τὰ αἰώνια ὄρη.  Ἡ ἠχὼ τοῦ ἀδαμιαίου θρήνου…
.               Ἀπό τότε ποὺ ὁ γενάρχης τῶν ἀνθρώπων ἁμάρτησε, ἐξέπεσε τῆς θείας μακαριότητος καὶ ἐξορίσθηκε ἀπὸ τὸν παράδεισο τῆς τρυφῆς, ὅπου τὸν εἶχε θέσει βασιλέα καὶ κορωνίδα τῆς ὅλης δημιουργίας ὁ ἀγαθὸς Θεός, θρῆνος καὶ οἰμωγὴ καὶ “οὐαὶ” κάλυψαν τὴν γῆ.  Ὁ βαθὺς στεναγμὸς τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἔμενε νὰ βογκᾶ κάτω ἀπὸ τὰ συντρίμμια τῆς θρυμματισμένης του ὕπαρξης. Δεινά, στενοχώριες, βάσανα, ἀσθένειες, θάνατος τὸν εἶχαν κυριολεκτικὰ τσακίσει. Ἡ ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος ὅλη μία φρικτὴ διαδοχὴ αἵματος· ἐγκλήματος καὶ τιμωρίας.
.               Καὶ ὁ λυτρωτής; Ποῦ; Ἀκόμη νὰ φανεῖ…
.               Περίμενε ὁ συντετριμμένος ἀπὸ τὸν διάβολο ἄνθρωπος. Δεμένος μὲ τὰ σφιχτὰ δεσμὰ καὶ τὶς βαριὲς ἁλυσίδες τῶν παθῶν, ὅλος ἕνα τραῦμα, μία ἀνοιχτὴ πληγὴ ἀπὸ μώλωπες τῆς ἁμαρτίας, ἀπάντεχε μὲ ἀποσταμένη ἐλπίδα, σήκωνε βαρὺ τὸ βλέμμα του, κουρασμένο, μὴν καὶ «θωρήσει» τὸν ἐλευθερωτή του.  Τό ᾽ξερε ὅτι θὰ ᾽ρχόταν. Τό ᾽χε λάβει ὑπόσχεση ὁ γενάρχης τοῦ Ἀδὰμ ἤδη ἀπὸ τὸν κῆπο τῆς Ἐδέμ, λίγο προτοῦ ἐξοριστεῖ, ὅτι θὰ ἐρχόταν Ἐκεῖνος, ποὺ θὰ συνέτριβε τὸ κεφάλι τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως. Καὶ ἡ εἴδηση ἡ χαρμόσυνη, τὸ πρῶτο αὐτὸ Εὐαγγέλιο τῆς ἀνθρωπότητος, ἀπὸ ᾽κεῖ καὶ ὕστερα ἔμελλε νὰ διασπαρεῖ παντοῦ σὲ ὅλα τὰ ἔθνη.
.               Γι᾽ αὐτὸ ὅλοι οἱ λαοὶ τό ᾽ξεραν καὶ ἀνέμεναν τὸν Λυτρωτή.
.               Κάποτε ὁ Θεὸς ἔδινε καὶ ἀνθρώπους ὁδηγημένος ἀπὸ τὸ Πνεῦμα Του, γιὰ νὰ ὑπενθυμίζουν στοὺς γύρω τους τὴ θεία ὑπόσχεση καὶ ὅτι νά… ὅπου νά ᾽ναι ἔρχεται ὁ μέγας Ἀναμενόμενος.
.                Ὄχι μόνο στὸ ἰουδαϊκὸ ἔθνος. Καὶ στὰ ἄλλα· τὰ εἰδωλολατρικά. Καὶ στὸ ἑλληνικό! Μὲ τὸν σπερματικὸ λόγο. Τὸν λόγο δηλαδὴ ἐκεῖνον ποὺ περιεῖχε σπέρματα ἀληθείας καὶ προφητείας γιὰ ὅσα ἔμελλε νὰ συμβοῦν στὸ μέλλον.

* * *

.               Αἰσχύλος! Ὁ μεγάλος ποιητής. Μὲ τὰ ἔργα του νὰ τὰ διαπνέει βαθιὰ αἴσθηση τοῦ θείου, σεβάσμια ἱεροπρέπεια. Ὁ «θεολογικότερος» τῶν τριῶν κορυφαίων τραγικῶν. Ἡ κοινὴ ἔννοια ποὺ διατρέχει τὶς τραγωδίες του εἶναι αὐτὴ τῆς δικαιοσύνης, ὅπως συμπλέκεται μεταξὺ τῶν ἠθικῶν στάσεων καὶ ἐπιλογῶν τοῦ ἀνθρώπου ἀφ᾽ ἑνός, καὶ τῆς θείας βουλήσεως ἀφ᾽ ἑτέρου.
.               Στὸ μοτίβο αὐτὸ ἀναπτύσσει καὶ τὸ θέμα του στὴ μεγαλοφυῆ τραγωδία «Προμηθεὺς Δεσμώτης». Ὁ Προμηθέας ἀρχέγονος Τιτάνας κλέβει τὴ φωτιὰ ἀπὸ τοὺς θεοὺς γιὰ νὰ τὴ φέρει στοὺς ἀνθρώπους. Μὲ τὴν πράξη του αὐτὴ τολμᾶ νὰ ἀντιταχθεῖ στὴν ἀπόλυτη ἐξουσία τοῦ Δία καὶ νὰ ἐπαναστατήσει ἐναντίον τοῦ κράτους του. Γιὰ αὐτὸ καὶ τιμωρεῖται ἀπὸ τὸν πατέρα τῶν θεῶν μὲ τὸ ἁλυσοδεθεῖ στὸ βουνὸ τοῦ Καυκάσου. Τὴν ἐντολὴ ἐκτελεῖ ὁ Ἥφαιστος μὲ δορυφόρους του τοὺς δαίμονες (κατώτερες θεότητες) «Κράτος» (=Δύναμη) καὶ «Βία» (=Ἐξαναγκασμός). Ὁ Προμηθέας τραγικὸς ἐκπρόσωπος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, πασσαλώνεται στὸν βράχο, καὶ ἐκεῖ κάθε μέρα ἔρχεται ἕνας γύπας καὶ τοῦ κατατρώγει τὸ συκώτι, τὸ ὁποῖο ἀναπλάθεται κατὰ τὴ νύχτα. Αἰώνιος φρικτὸς βασανισμός!…
.               Στὴν κατάσταση αὐτὴ ἀνοίγονται μέσα στὸ ἔργο ὁρισμένοι διάλογοι μεταξύ τοῦ Προμηθέα καὶ τοῦ χοροῦ, τῆς παρθένου Ἰοῦς καὶ τοῦ θεοῦ Ἑρμῆ. Ἐδῶ εἶναι τώρα ποὺ ὁ Αἰσχύλος, χωρὶς προφανῶς καὶ ὁ ἴδιος νὰ τὸ γνωρίζει, προφητεύει.
.               Ἀρχικὰ ὁ χορός, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Προμηθέα, τοῦ λέει:
– Ἔχω ἐλπίδες πὼς θὰ λυτρωθεῖς ἀπὸ τὰ δεσμὰ μὲ δύναμη Ὄχι λιγότερη ἀπὸ τοῦ Δία (στίχ.  509 – 510).
.               Ὁ Προμηθέας, μὲ συνεσκιασμένη ἀρχικὰ προφητεία, τοποθετεῖ τὴν λύτρωσή του ἀπὸ τὰ δεσμὰ σὲ βάθος χρόνου:
–Τέλος τῶν δεινῶν μου τώρα ἀκόμα δὲν ὑπάρχει, προτοῦ πέσει ὁ Δίας ἀπ᾽ τὸν θρόνο του (στίχ.  755 – 756).
.                Ἡ Παρθένος Ἰὼ μὲ ἀγωνία τὸν ρωτᾶ καὶ κεῖνος ἀπαντᾶ:
–Ποιός λοιπὸν εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ σὲ λύσει ἀπὸ τὰ δεσμά, χωρὶς νὰ τὸ θέλει ὁ Δίας;
– Κάποιος ἀπόγονος δικός σου πρέπει νά ᾽ναι.
– Τί εἶπες; Παιδὶ δικό μου ἀπὸ τὰ πάθη σου θὰ σ᾽ ἀπαλλάξει;
– Ναί, ἀφοῦ περάσουν δεκατρεῖς γενιὲς (στίχ. 771-774). (Ἂς σημειωθεῖ ὅτι ὁ Αἰσχύλος ἔζησε στὴ δεκάτη τετάρτη γενιὰ πρὶν ἀπὸ τὸν Χριστό. Πέθανε τὸ 455 π.Χ.).
.               Ἡ προφητεία κορυφώνεται πρὸς τὸ τέλος τοῦ δράματος. Ἐμφανίζεται ὁ Ἑρμῆς καὶ μεταξὺ τῶν ἄλλων λέει στὸν Προμηθέα καὶ τὰ ἑξῆς:
.              «Τοιοῦδε μόχθου τέρμα μή τι προσδόκα, / πρὶν ἂν θεῶν τις διάδοχος τῶν σῶν πόνων/ φανῇ,  θελήσῃ τ᾽ εἰς ἀναύγητον μολεῖν / ᾍδην κνεφαῖά τ᾽ ἀμφὶ Ταρτάρου βάθη» (στίχ.1026-1029).
.               Τέλος αὐτοῦ τοῦ μαρτυρίου σου μὴν περιμένεις, /προτοῦ κάποιος θεὸς θελήσει νὰ πάρει ἐπάνω του / τὰ πάθη τὰ δικά σου ἀντὶ γιὰ σένα. Καὶ στὸν σκοτεινὸ νὰ πάει / Ἅδη καὶ στ᾽ ἀνήλιαγα βάθη τοῦ Ταρτάρου.

* * *

.               Χριστούγεννα! Ὁ ὕψιστος Θεός, δεκατρεῖς γενιὲς ἔπειτα ἀπὸ τὴ γενιὰ τοῦ Αἰσχύλου, γεννᾶται στὴ γῆ ὡς ταπεινὸς ἄνθρωπος, προκειμένου νὰ ἀναλάβει ἐπάνω Του τὰ πάθη τοῦ «Προμηθέα» – ἀνθρώπου, νὰ πεθάνει, νὰ ταφεῖ καὶ νὰ ὁδηγηθεῖ στὰ σκοτεινὰ βασίλεια τοῦ Ἅδη. Καὶ ὅλα αὐτὰ γιὰ τὴ δική του σωτηρία. Τὴ λύτρωσή του ἀπὸ τὰ αἰώνια δεσμά…

 

 

, , ,

Σχολιάστε

ΙΔΕ ΑΜΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΠΟΥ ΑΙΡΕΙ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (Δὲν χωρᾶ διαπραγμάτευση γιὰ ἄλλες …ἐναλλακτικὲς ἢ παράλληλες λυτρωτικὲς λύσεις)

«ΙΔΕ Ο ΑΜΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ο ΑΙΡΩΝ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
(Ἰω. α´ 29)

ΙΔΕ Ο ΑΜΝΟΣ.              Εἶναι μιὰ μεγάλη στιγμή: Ἡ στιγμὴ τῆς πρώτης διακηρύξεως τῆς μεσσιανικότητος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τὸν μείζονα ἐν γεννητοῖς γυναικῶν, τὸν Τίμιο Πρόδρομο, ἡ πρώτη δημόσια ἐξαγγελία ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀναμενόμενος Σωτὴρ καὶ Λυτρωτής τοῦ κόσμου. Ἴδε, νὰ Αὐτὸς τὸν Ὁποῖον γενεὲς ἐπὶ γενεῶν περιμέναμε νὰ μᾶς σώσει. Ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἄμωμος, τὸν Ὁποῖον προφητεύει ὁ προφήτης Ἠσαΐας, ποὺ ἄφωνος, χωρὶς νὰ ἀνοίγει τὸ στόμα του, ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν (Ἡσ. νγ´) ὁδηγεῖται στὴν ὑπερτάτη Θυσία, ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας.
.            Εἶναι ἡ τεράστια στιγμὴ τῆς μεταβάσεως ἀπὸ τὴν γνώση στὴν ἐπίγνωση, ἀπὸ τὴν προφητεία στὴν ἐκπλήρωση. Νά τος ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ. Ὅπου ἀμνὸς ἐκεῖ καὶ θυσία. Τὸ ὄνομα “ἀμνὸς” εἶναι σημαντικὸ τῆς θυσίας, τῆς αὐτοθυσίας τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς. Τῆς ἀγάπης τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ, ποὺ ἦρθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ ἄρη τὴν ἁμαρτία τοῦ κόσμου καὶ λυτρώσει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν δυναστεία της. Νὰ θεραπεύσει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ἀσθένειά του, νὰ “ἐπισκευάσει” τὴν δραματικὴ βλάβη τῆς ὑπάρξεώς του καὶ νὰ τὸν ἀποκαταστήσει ἀκέραιο γιὰ τὴν αἰώνια ζωή.
.         Ἰατρὸς ἦρθε ὁ Χριστός, αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. Γράφει σχετικῶς ὁ ἅγιος Συμεὼν ὁ Ν. Θεολόγος: « Διὰ τοῦτο ἀνάγκη εἶναι νὰ ἰατρευθῆ ἡ ἀσθένειά μας ἀπὸ τὸν Χριστόν, ὅπου ἦλθεν εἰς τὴν γῆν μόνος ἰατρὸς ἀληθινός, διὰ νὰ ἰατρεύση τὰς ἀσθενείας μας, διὰ τὰς ὁποίας ἁμαρτάνομεν. Ὅτι οὗτος ἐστὶν ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. Ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀσθένεια τῆς φθαρτῆς φύσεως ἡμῶν. Διατί, ἀφ᾽ οὗ παρέβη ὁ Ἀδὰμ τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐξωρίσθη ἀπὸ τὸν παράδεισον, κάθε ἄνθρωπος ἔγινεν ἄρρωστος, καὶ ἀσθενής.… Λοιπὸν αὐταὶ αἱ ἀσθένειαι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἰατρευθοῦν, καὶ πλέον ἀναγκαιότερον εἶναι νὰ ζητηθῆ ὁ ἰατρὸς ὅπου μέλλει νὰ ταῖς ἰατρεύση. Καὶ διὰ τοῦτο παρέδωκαν οἱ θεῖοι Πατέρες εἰς ἡμᾶς τοὺς χριστιανοὺς δέησιν πρὸς τὸν Θεόν, διὰ νὰ λέγωμεν πάντοτε μὲ συντετριμμένων καρδίαν, «ἅγιε ἐπίσκεψαι, καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου… Λοιπὸν ἐκεῖνος ὅπου ἰατρευθῆ ἀπὸ τὰς ἀσθενείας του, ἔγινε καὶ χριστιανός. Εἰ δὲ καὶ ἔχει ἀκόμη ἀσθενείας ἀπ᾽ αὐτὰς ὅπου εἴπαμεν, εἶναι φανερόν, πὼς δὲν ἰατρεύθη ἀκόμη. …Μία ἰατρεία εἶναι τούτων ὅλων κοινῶς τῶν ἀσθενειῶν, ἡ κοινωνία θείας φύσεως, ἤγουν τὸ νὰ λάβη τινὰς τὴν θείαν χάριν.
.           …Διότι κάθε ἄνθρωπος, ἢ σοφός, ἢ ἄσοφος, ἢ γνωστικός, ἢ ἀνόητος, ἢ στοχαστικός, ἤ ἀστόχαστος, ἢ παιδευμένος, ἢ ἀπαίδευτος, ἢ πλούσιος, ἢ πτωχός, ὅσα καλὰ καὶ ἂν κάμνη εἰς τὴν παροῦσαν ζωήν, ὅσα καὶ ἂν ἀγωνίζεται, καὶ κοπιάζη, ἀνίσως δὲν συμβάλλουν, εἰς τὸ νὰ ὑγιάνη ἡ ψυχή του ἀπὸ τὰς ἀσθενείας της, ὅλα εἶναι μάταια, καὶ ἀνωφελῆ, καὶ κάμνουν τὴν ψυχὴν νὰ μείνη ἔξω ἀπὸ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Διατὶ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέχεται μόνον τὰς ψυχὰς ἐκείνας ὅπου εἶναι ὑγιεῖς, καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀσθένειαν».

 .          Αὐτὸς ὁ Ἰατρὸς καὶ Σωτὴρ εἶναι Μοναδικός. Μόνον Αὐτὸς εἶναι ὁ Λυτρωτὴς τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ συνεπῶς δὲν χωρᾶ διαπραγμάτευση γιὰ ἄλλες …ἐναλλακτικὲς ἢ παράλληλες λυτρωτικὲς λύσεις, ποὺ εἰσηγεῖται ἡ πολυπολιτισμικὴ ἐποχή μας καὶ μαζί της ἕνας ὁρισμένος “θεολογικὸς” προσανατολισμός…!
.         Συνεχίζει ὁ Ἅγ. Συμεὼν Ν. Θεολόγος, πὼς ἀλλιῶς θὰ ἦταν ἄσκοπη ἡ θυσία τοῦ Ἀμνοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ Χριστοῦ, θὰ πήγαινε «τζάμπα» ἂν ὑπῆρχαν καὶ ἄλλες ὁδοὶ …σωτηρίας: «…Διότι ἀνίσως ἡμποροῦσαν αἱ ψυχαὶ τῶν ἀνθρώπων, ὄχι τῶν ἐθνικῶν, καὶ ἄθεων, ἀμὴ καὶ αὐτῶν τῶν ἑβραίων ὅπου ἐπίστευαν εἰς τὸν Θεόν, νὰ μισήσουν μὲ εὐκολίαν τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας, καὶ τὰς σαρκικὰς ὀρέξεις, καὶ τοιουτωτρόπως νὰ φύγουν ἀπὸ τὸν κοσμοκράτορα διάβολον, (ὅτι διὰ μέσου αὐτῶν τῶν παθῶν ἀπέκτησεν ὁ διάβολος τὴν ἐξουσίαν τοῦ θανάτου) δὲν εἶχε καμμίαν ἀνάγκην ὁ ἀγαθός, καὶ εὔσπλαγχνος, καὶ φιλάνθρωπος Θεός, νὰ γενῆ ἄνθρωπος, καὶ νὰ σταυρωθῆ, καὶ νὰ καταβῆ διὰ μέσου του θανάτου εἰς τὰ κατώτατα μέρη τῆς γῆς, ἤγουν εἰς τὸν ἄδην. Διατὶ τὸ νὰ μισήση τινὰς τὸν κόσμον, καὶ τὰ ἐγκόσμια, καὶ τὰ σαρκικά, δὲν δύναται νὰ τὸ κατορθώση ἐὰν δὲν μετέχη ἀπὸ τὴν θείαν χάριν, καὶ δύναμιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ».

, , , , ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΑΥΛΟΣ: «ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

ΕΟΡΤΙΟΝ  ΜΗΝΥΜΑ   ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2011
Μητροπολίτου Γλυφάδας Παύλου

     Ἀδελφοί μου καὶ τέκνα ἐν Κυρίω ἀγαπητά,

.          «Σήμερον  ὁ Χριστὸς ἐν Βηθλεὲμ γεννᾶται ἐκ Παρθένου».
.          «Σήμερον». Αὐτὸν τὸν λιτὸ καὶ ταπεινὸ χρονικὸ προσδιορισμό, ἐπέλεξαν οἱ Θεοφόροι Ὑμνωδοὶ τῆς σημερινῆς ἑορτῆς, προκειμένου νὰ εἰσέλθουν στὸ μυστήριο καὶ στὸ πανηγύρι Της. Ὁ πολίτης ὅμως αὐτοῦ τοῦ τόπου, καὶ ἐν πολλοῖς ὁ κάτοικος αὐτοῦ τοῦ μικροῦ  ἄστρου, ποὺ λέγεται «πλανήτης γῆ», εἶναι κουρασμένος, ἀπὸ τὸ ἐξοντωτικὸ «σήμερα» ποὺ ζεῖ.
.          Ἡ οἰκονομικὴ κρίση, ἡ ἐκμετάλλευση τῶν ἀδυνάτων, ἡ κατευθυνόμενη κατάρρευση τῶν ἀγορῶν, λόγῳ τῶν κερδοσκοπικῶν παιχνιδιῶν τῶν μαέστρων τοῦ καπιταλισμοῦ, ἡ φθορὰ καὶ ἡ ὑποταγὴ τοῦ ἐλεύθερου δημοκρατικοῦ λόγου, σὲ συστήματα ἀπροσώπων «Μνημονίων», ἡ ὑπαρκτὴ καὶ ἐπαπειλούμενη ἀνεργία, κάνουν τὸ σήμερα τραγικὸ καὶ ὀδυνηρό. Πολλοὶ θὰ ἤθελαν νὰ ξεφύγουν ἀπὸ αὐτὸ τὸ σκοτεινὸ παρόν.
.          Καὶ ἀκριβῶς τώρα, σ’ αὐτὴν τὴν καίρια στιγμή, ποὺ ἡ κρίση κορυφώνεται, ἔρχεται νὰ ἀναπαύσει τὶς καρδιές μας, μιὰ μελωδία, ποὺ ἀλλιῶς προσδιορίζει τὸν τρέχοντα χρόνο: «Σήμερον ὁ ἄναρχος ἄρχεται».
.          Τὴν καίρια αὐτὴ στιγμὴ τῆς παγκόσμιας ἀναταραχῆς, δὲν χρειάζονται οἱ λαοὶ τῆς γῆς νὰ ψάχνουν κάποιο «σωτήρα», ἀφοῦ « ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους ὁ Σωτὴρ ἡμῶν», καὶ Αὐτὸς ὁ Σωτὴρ εἶναι ἄναρχος, εἶναι δηλαδὴ τοῦ χθές, τοῦ σήμερα καὶ τοῦ αὔριο. «Τῆς γὰρ αἰωνίου Σου Βασιλείας, τὸ ἄναρχον ἐκαινουργήθη», τονίζει ὁ ποιητὴς τοῦ Δοξαστικοῦ Τροπαρίου τοῦ Ὄρθρου, καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπεξηγεῖ: «Βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες ἔχωμεν χάριν» (Ἑβρ.ιβ´ 28), ἡ Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀσάλευτη, ἀκλόνητη, σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ τὶς ταραγμένες καὶ ρευστὲς κυβερνήσεις τοῦ κόσμου. Ὁ δὲ ὑμνωδὸς τῶν ἑορταστικῶν Τροπαρίων θεολογεῖ μελωδικῶς: «Ἡ Βασιλεία Σου Χριστὲ ὁ Θεός, Βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων».
.          Μετέχοντες στὴν πανήγυρι  αὐτῆς τῆς αἰώνιας γιορτῆς, τὴν ἴδια ἱστορικὴ στιγμή, ποὺ ὁ τόπος μας καὶ οἱ λαοὶ τῆς γῆς, διέρχονται κοινωνικὲς καὶ οἰκονομικὲς ἀναταραχές, ἀναδύεται μέσα ἀπὸ τὶς καρδιές μας, ἡ ἀνάγκη νὰ σταθοῦμε παρακλητικὰ καὶ πρακτικὰ μέσα στὸν πόνο τῶν ἀδελφῶν μας. Τονίζει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος: «Ἔχεις ἰατρείας κανόνα. Χριστοῦ μαθητὴς εἶ, τοῦ πράου καὶ φιλανθρώπου καὶ τὰς ἀσθενείας ἡμῶν βαστάσαντος» (ΕΠΕ 2,80). Ἔχεις τρόπο θεραπείας, εἶσαι μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, τοῦ πράου καὶ φιλανθρώπου, ὁ Ὁποῖος ἐβάστασε τὶς ἀσθένειές μας. Ὅπως Ἐκεῖνος στάθηκε θεραπευτικὰ μέσα στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου, ὁμοίως καὶ ἐμεῖς, οἱ μαθητές Του, ἕναν καὶ μόνο δρόμο ἔχουμε: Νὰ σταθοῦμε θεραπευτικά, μέσα στὴν κρίση αὐτῆς τῆς ἱστορικῆς στιγμῆς καὶ νὰ ἀναδείξουμε τὸ «σήμερα», ὡς ἡμέρα παρουσίας Χριστοῦ.
.          Κατὰ τὴν ὥρα τῆς Γεννήσεώς Του, ὁλόκληρη ἡ κτίση κάτι προσέφερε: «Οἱ ἄγγελοι (προσέφεραν) τὸν ὕμνον, οἱ οὐρανοὶ (προσέφεραν) τὸν ἀστέρα, οἱ μάγοι (προσέφεραν) τὰ δῶρα, οἱ ποιμένες (προσέφεραν) τὸ θαῦμα, ἡ γῆ (προσέφερε) τὸ Σπήλαιον, ἡ ἔρημος (προσέφερε) τὴν Φάτνην, ἡμεῖς δὲ (προσφέραμε) Μητέρα Παρθένον». Ἐμεῖς δὲ οἱ ἄνθρωποι προσφέραμε τὴν Μητέρα Παρθένο, δηλαδή,  μὲ τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας καταθέσαμε τὰ τιμιώτερα, τὰ ἐνδοξότερα καὶ τὰ ὑψηλότερα, ποὺ ἔχει ὅλος ὁ κτιστὸς κόσμος, τὴν ἀνθρώπινη ἀγάπη, τὴν συγκατάβαση  καὶ τὸ συμπάσχειν.
.          Γράφει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ἔλα λοιπὸν κι ἐσύ, φέροντας δῶρα» (ΕΠΕ 35, 206), αὐτὰ τὰ ἴδια δῶρα, τὴν ἀνθρώπινη ἀγάπη, τὴν συγκατάβαση  καὶ τὸ συμπάσχειν. Ἂν θέλουμε ἡ γιορτὴ αὐτὴ νὰ λειτουργήσει «σήμερα», ὡς πράξη ἐφαρμοσμένης πανηγύρεως, δὲν μποροῦμε νὰ περιμένουμε, ἢ νὰ προσδοκοῦμε ἀφελῶς, τὴν λύση τοῦ δράματος τῆς σημερινῆς κρίσεως, νὰ τὴν βροῦν καὶ νὰ τὴν προσφέρουν κυβερνήσεις, πολιτικὲς παρατάξεις, διεθνεῖς δομές, τριμερεῖς ἐπιτροπὲς καὶ παγκόσμια χρηματοπιστωτικὰ συστήματα. Οἱ ἐγκληματίες συνήθως δὲν θεραπεύουν τὰ θύματά τους. Τὴν κατάσταση πρέπει νὰ τὴν πάρει στὰ χέρια του ὁ Χριστοφόρος λαὸς τοῦ Θεοῦ. «Δεῦτε πιστοὶ ἐπαρθῶμεν ἐνθέως … καὶ νοῦν καθαρθέντες, τῷ βίῳ προσενέγκωμεν ἀρετάς», τονίζει τὸ ἐόρτιο Τροπάριο.
.          Τὴν κρίση  τοῦ «σήμερα», μπορεῖ νὰ τὴν λύσει ἡ φιλάνθρωπη στάση τῶν χριστιανῶν τοῦ «σήμερα». Ὁ Μέγας Βασίλειος διατυπώνοντας τὸν βασικὸ ὅρο τοῦ Χριστιανισμοῦ λέγει: «Οὗτος ὅρος Χριστιανισμοῦ, μίμησις Χριστοῦ, ἐν τῷ μέτρῳ τῆς ἐνανθρωπήσεως» (ΕΠΕ 8,370). Ἐρωτᾶ δὲ ὁ ἴδιος Θεοφόρος Πατήρ, γιὰ τὸ τί εἶναι τὸ ἰδιαίτερο τοῦ πιστοῦ: «Τί ἴδιον Χριστιανοῦ;», δίνοντας ταυτόχρονα καὶ τὴν ἀπάντηση: «Τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς» (P.G. 31,869).
.          Τν κατάσταση ατ πρέπει ν τν πάρει στ χέρια του, Χριστοφόρος λας το Θεο. Ὁ Ὕμνος τῶν Ἀγγέλων, «ἐπὶ γῆς εἰρήνη», μπορεῖ νὰ γίνει πράξη σήμερα, ἂν ἐμεῖς, ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, θελήσουμε, νὰ πάρουμε τὴν «κρίση» τοῦ σήμερα καὶ νὰ τὴν μεταμορφώσουμε, σὲ πρακτικὴ φιλάνθρωπη συγκατάβαση, λέγοντας στοὺς ἄρχοντες καὶ στοὺς Ἡρῶδες τοῦ κόσμου τούτου: Ἡ κρίση τοῦ ἀπάνθρωπου κερδοσκοπικοῦ συστήματος, εἶναι δικό σας δημιούργημα, ἡ λύση ὅμως ποὺ προσφέρει, ὁ φιλανθρώπως ἐνανθρωπήσας Σωτὴρ καὶ Λυτρωτής, Ἰησοῦς Χριστός,  εἶναι δική μας ὑπόθεση.

 Ἀδελφοί μου,

.          «Σήμερον  ὁ Χριστὸς ἐν Βηθλεὲμ γεννᾶται ἐκ Παρθένου». Εὔχομαι, σὲ ὅλους σας, εὐφρόσυνον  καὶ λαμπροφόρον τὴν ἑορτήν, «ἐν ἀληθείᾳ καὶ καθαρότητι καρδίας».

 Ὁ  Ἐπίσκοπός Σας  καὶ  Ποιμενάρχης  Σας.

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ 
†  Ο    ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ,  ΒΟΥΛΑΣ,
ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ  καὶ  ΒΑΡΗΣ

ΠΑΥΛΟΣ  ὁ   Α΄

ΠΗΓΗ: «ANABΑΣΕΙΣ»

, , , ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡΟΠ. ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ: «ΑΠΟΤΥΧΑΜΕ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ»

Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος Χριστουγέννων 
Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Κοσμᾶ

«Ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ…» (Λουκ. β´11)

Τέκνα τοῦ Γεννηθέντος Σωτῆρος Χριστοῦ, ἀγαπητὰ καὶ περιπόθητα!

.          Χαρμόσυνο καὶ ἀφυπνιστικὸ ἀκούσθηκε τὴν νύχτα τῆς Γεννήσεως τὸ λυτρωτικὸ μήνυμα ἀπὸ τὰ χείλη τῶν ἀγγέλων. «Ἰδοὺ γὰρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαρὰν μεγάλην ἥτις ἔσται παντὶ τῷ λαῶ, ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ…» (Λουκ. β´ 10-11).
.          Οἱ ἅγιοι ἄγγελοι ἀνήγγειλαν στοὺς ποιμένες καὶ σὲ ὅλο τὸν κόσμο βέβαια, ὅτι ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, γιὰ νὰ ἐκπληρωθοῦν οἱ λόγοι τῶν προφητῶν τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλὰ καὶ οἱ χρησμοὶ ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι περίμεναν μὲ ἀγωνία τὸν Λυτρωτὴ καὶ Σωτήρα ὅλου τοῦ κόσμου. Κυριαρχοῦσε ὁ πόθος γιὰ μία ἀλλαγὴ καὶ λύτρωσι.
.          Ἀπὸ παντοῦ ἐκφραζόταν ἡ ἐλπίδα ὅτι θὰ ἔλθη ὁ δυνατός, ὁ σοφός, ὁ ἅγιος ὁ ὁποῖος θὰ συντρίψη τὸ κακό, θὰ φωτίση τὸν κόσμο καὶ θὰ ἀπαλλάξη τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὰ δεινὰ ποὺ τὴν μάστιζαν, θὰ τὴν ἐλευθερώση ἀπὸ τὴν ἄβυσσο, στὴν ὁποία τὴν κατεκρήμνισε ἡ ἀποστασία.
.          Πολλοὶ θέλησαν εἴτε μὲ τὴν φιλοσοφία τους, εἴτε μὲ τὴν ἐπιστήμη τους, εἴτε μὲ τὴν ψευτοθεότητά τους καὶ τόσα ἄλλα, νὰ σώσουν τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴν κατάπτωσι καὶ τὴν φθορὰ ἀλλὰ δὲν τὸ κατόρθωσαν.
.          «Ἦλθε ὅμως τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου… καὶ ὁ Θεὸς Πατὴρ ἐξαπέστειλε τὸν Υἱὸν Αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός..» (Γαλ. δ´ 4).
.          Ὁ ἄπειρος Θεός, ὁ Δημιουργὸς τῶν πάντων, ὁ Ἕνας τῆς Ἁγίας Τριάδος, μέσα ἀπὸ τὰ πανάγια σπλάχνα τῆς Παναγίας κόρης τῆς Ναζαρέτ, Μαριάμ, γεννήθηκε ὡς βρέφος ἀδύναμο στὴν μικρὴ πόλι τῆς Ἰουδαίας, τὴν Βηθλεέμ.
.          Ἐκείνη τὴ νύχτα τῆς Γεννήσεως ἔληξε τὸ δράμα τῆς ἀνθρωπότητος, οἱ χιλιετίες τῆς ἀναμονῆς ἔφθασαν στὸ τέλος τους. Αὐτὴ ἡ φανέρωσι τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο μας καὶ στὴν ζωή μας, ἡ ἀληθινὴ καὶ πραγματικὴ εἰσαγωγή του ὡς ἀνθρώπου στὴν οἰκουμένη (Ἑβρ. ι, 6), ἔφερε τὴν σωτηρία καὶ τὴν λύτρωσι τοῦ κόσμου.
.          Καὶ τί δὲν μᾶς προσέφερε ὁ Κύριος μὲ τὴν ἐνανθρώπησί Του! Μᾶς ἀπεκάλυψε τὴν ἀληθινὴ πίστι. Μᾶς ἀπεκάλυψε τὸν Τριαδικὸ Θεό μας. «Οἱ ἐν σκότει καὶ σκιᾷ… εὔρομεν τὴν ἀλήθειαν» (δηλ. τὴν ἀληθινὴ πίστι).
.          Ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα ἦταν βυθισμένη στὴν εἰδωλολατρία. Τὰ πάντα λατρεύονταν ὡς θεοί, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ Θεό. Μᾶς χάρισε τὸ ἀληθινὸ φῶς καὶ μᾶς ἔκανε Χριστιανούς. Μᾶς ἐλύτρωσε ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ διαβόλου, ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ τὸν αἰώνιο θάνατο. Μόνον ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε στὸν ἄνθρωπο: «Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» (Μάρκ. ζ´ 47).
.          Ἦλθε ἀνάμεσά μας καὶ μᾶς ἔφερε τὴν ἀληθινή, τὴν μόνιμη εἰρήνη. Ὄχι τὴν ἐπιφανειακή, τοῦ κόσμου τὴν εἰρήνη. Μᾶς ἔφερε τὴν δική Του, τὴν θεία, τὴν ἐσωτερικὴ εἰρήνη, ἀφοῦ μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὴν ρίζα τῆς ταραχῆς καὶ τὴν πικρία τῆς ἁμαρτίας, συμφιλίωσε τὸν Θεὸ μὲ τὸν ἄνθρωπο, ἕνωσε τὸν οὐρανὸ μὲ τὴν γῆ.
.          Μᾶς δίδαξε τὴν γνησία, τὴν καθαρή, τὴν ἀνόθευτη ἀγάπη. Ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο τὴν πραγματική του ἀξία, ἐξύψωσε τὴν γυναίκα, ἐτίμησε τὸ παιδὶ ὡς ἀγγελικὴ ὕπαρξι, ἐλευθέρωσε τὸ δοῦλο καὶ τὸν τίμησε ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἔδωσε στὴν ἕνωσι ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς μέσα στὴν οἰκογένεια, ἱερὸ καὶ μυστηριακὸ χαρακτήρα.
.          Κυρίως μως, Θες κατέβηκε μέχρι τν νθρωπο, στε νθρωπος ν ψωθ μέχρι τν Θεό, Θες μετέσχε τς δικς μας νθρωπίνης φύσεως γι ν μετάσχη νθρωπος τς θείας. 

 «Ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ…»! 

 .          Ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν ὅλα αὐτά, μπορεῖ κάποιος νὰ ἀκούση τὸν ἀκατάστατο λογισμό του καὶ νὰ ρωτήση: Ἀφοῦ ὁ Χριστὸς ἔσωσε τὸν κόσμο καὶ τοῦ χάρισε ὅλα αὐτὰ τὰ δῶρα, γιατί σήμερα ἡ κοινωνία μας δὲν ζῆ τὴν χαρά, τὴν εἰρήνη, τὴν εὐτυχία; Γιατί, ἰδιαιτέρως στὴν ἐποχή μας τόσο ἔντονα δοκιμάζεται ὁ κόσμος, ἡ πατρίδα μας;
.          Ἀγαπητοί, ὁ Χριστός μας ἔγινε ἄνθρωπος, μᾶς προσέφερε καὶ μᾶς προσφέρει τὴν σωτηρία. Ἐμεῖς ὅμως δὲν Τὸν πιστέψαμε, δὲν Τὸν ἀγαπήσαμε, δὲν Τὸν δεχθήκαμε.
.          Ἀναζητήσαμε φιλοσοφικὰ συστήματα, θεωρίες, ἰδεολογίες, ἐπιστημονικὲς ἀνακαλύψεις, γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε καὶ νὰ ἑδραιώσουμε τὴν εἰρήνη, τὴν χαρά, τὴν εὐημερία, τὴν εὐτυχία. Μόνον μ’ αὐτὰ ὅμως – καὶ ἂς τὸ δεχθοῦμε – ἀποτύχαμε χωρὶς Χριστό.
.          πιλήσμονες κα γνώμονες, περιφρονομε κα σήμερα τν Νηπιάσαντα Κύριο, πορευόμαστε μ δηγ μόνο τ θέλημά μας, ν κα λεγόμαστε ρθόδοξοι Χριστιανοί. Νοθεύσαμε τ δόγμα, κκοσμικεύσαμε τ χριστοκεντρικό μας θος, προδίδουμε τν γία κκλησιαστική μας παράδοσι, λλοιώνουμε τν διδαχ τν Πατέρων μας, δν πιτρέπουμε στν Σωτήρα Χριστ ν δηγήση τὴν ζωή μας.
.          νεοπλουτισμός, γωκεντρισμός, ξαρσι το συμφέροντος, ποδούλωσι στς δονς τς σαρκς μέχρι τς κτηνώδους διαστροφς, μς ποξένωσαν π τ χάρι κα τν ελογία το Θεο μας.
.          Τί κρίμα ἀλήθεια! Αὐτὸς ὁ κόσμος μας, ὁ πολιτισμένος καὶ τάχα ἔξυπνος, ἀρνεῖται καὶ ὑποφέρει, σφαδάζει, συντρίβεται, χάνεται. Καὶ ζητάει λυτρωτή, σωτήρα, ὅπως ἡ πρὸ Χριστοῦ ἀνθρωπότητα.
.          Ὑπάρχει ἀλήθεια ἐλπίδα σωτηρίας; Δόξα τῷ Θεῶ, ὑπάρχει!
.          Σήμερα Χριστούγεννα, ἂς θελήσουμε νὰ δεχθοῦμε τὴν ἀλήθεια. «Ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον, Σωτήρ».
.         Ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιμένουμε νὰ ἀπομακρύνουμε τὸν Γεννηθέντα Σωτήρα ἀπὸ τὴν καρδιά μας, ἀπὸ τὴν οἰκογένειά μας, ἀπὸ τὴν παιδεία μας, ἀπὸ τὴν πατρίδα μας, ρακένδυτοι, ἐξαθλιωμένοι, δοῦλοι τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, θὰ εἴμαστε καὶ ὑποτελεῖς στὰ φοβερὰ πάθη μας, θὰ φιλοξενοῦμε πάντοτε μέσα μας τὴν ἀγωνία, τὴν δυστυχία καὶ τὸ σπουδαιότερο, θὰ πορευόμαστε μὲ τὴν ἁμαρτωλότητά μας στὴν αἰώνια ἀπώλεια.
.          Γι’ αὐτό, ὅσο κι ἂν ἡ ζόφωσι τῶν ἡμερῶν μας καὶ τῶν σκοτισμένων ὑπευθύνων καὶ ἀνευθύνων θέλει νὰ ἀποκρύψη τὸ θεῖο Βρέφος ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, θέλει νὰ σκοτώση τὴν πίστι μας, τὴν ἀγάπη μας γιὰ τὸν Σωτήρα μας Χριστό, ἐμεῖς ἂς ἀνοίξωμε τὴν καρδιά μας σήμερα, γιὰ νὰ γεννηθῆ καὶ νὰ μείνη μόνιμα μέσα μας.
.          Ἕνα εἶναι τὸ σωτήριο φάρμακο: Ἡ προσωπική μας μετάνοια, ἡ συνειδητὴ μετάνοια ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ἡ ἐπιστροφή μας στὴν Βηθλεέμ. Ὅπως ἔφερε μὲ τὴν ἐνανθρώπησί Του ὁ Κύριος τὴν σωτηρία, ἔτσι καὶ σήμερα θὰ φέρη καὶ στὴν πατρίδα μας, στὴν οἰκογένειά μας, στὸν καθένα μας τὴν λύτρωσι.
.          Εὔχομαι πατρικά, αὐτὰ τὰ Χριστούγεννα νὰ εἶναι ἀληθινὰ καὶ σωτήρια γιὰ ὅλους μας.

 Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

ΠΗΓΗ: kosmasaitolos.blogspot.com

, , , ,

Σχολιάστε