Ἄρθρα σημειωμένα ὡς σχέσεις Ἐκκλησίας -Κράτους

ΙΣΤΟΡΙΚΗ «ΑΣΥΜΦΩΝΙΑ»: «Ἡ παραμονὴ τῶν κληρικῶν στὴν Ἑνιαία Ἀρχὴ Πληρωμῶν δὲν εἶναι στὶς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως»

Γαβρόγλου δειάζει ερώνυμο
γι
συνταγματικ κατοχύρωση μισθοδοσίας κλήρου

.             Τὴν δυσκολία νὰ ὑπάρξει συμφωνία μεταξὺ πολιτείας καὶ τῆς ἐπιτροπῆς ποὺ θὰ συγκροτήσει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ ὑπάρξει συμφωνία γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ὑπηρεσίας καὶ τῆς μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν, ἀπέδειξε ὁ ὑπουργὸς παιδείας Κώστας Γαβρόγλου, ἀδειάζοντας οὐσιαστικὰ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, λίγες ὧρες μετὰ τὴ συνάντησή του μὲ τὸν ΙΣΚΕ.
.             Ὁ κ. Γαβρόγλου ξεκαθάρισε πὼς ἡ πρόταση γιὰ συνταγματικὴ διασφάλιση τῆς συμφωνίας «δὲν εἶναι στὸ τραπέζι» σημειώνοντας πὼς «Κάτι τέτοιο θὰ ἐνισχύσει τοὺς φόβους καὶ τὴν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης ποὺ ἔχει ὁ κόσμος στὸ δημόσιο» ἀλλὰ καὶ πὼς «Δὲν μποροῦν ὅλα νὰ ἐξασφαλίζονται στὸ Σύνταγμα», ὑπεραμύνθηκε τῆς πρωτοβουλίας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐντάσσεται, ὅπως ὑποστήριξε, στὴν γενικότερη στρατηγικὴ τῆς ἐνισχύσεως τῶν διακριτῶν ρόλων.
.             Τὴν ἴδια στιγμὴ καὶ λίγες ὧρες νωρίτερα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος, στὴ συνάντησή του μὲ τοὺς κληρικούς, τοὺς μοίρασε δισέλιδο ὑπόμνημα, βάσει τοῦ ὁποίου προϋπόθεση, γιὰ νὰ συνεχιστεῖ ὁ διάλογος, εἶναι νὰ διασφαλιστεῖ συνταγματικῶς ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου, ὡς ὑποχρέωση τῆς πολιτείας. (βλ. σχετ.: ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν πρὸς ΙΣΚΕ) )
.           Ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν συνέντευξη τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας στὸ orthodoxia.info, ἡ παραμονὴ τῶν κληρικῶν στὴν Ἑνιαία Ἀρχὴ Πληρωμῶν, δν εναι στς προθέσεις τς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προτίθεται νὰ ἐξασφαλίσει πλήρως τὰ δικαιώματα τῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἐπιμένουν πὼς γι᾽ αὐτοὺς ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν Ἑνιαία Ἀρχὴ ἀποτελεῖ «κόκκινη γραμμή».
.             Στὴ συνέντευξή του ὁ ὑπουργὸς Παιδείας τόνισε πὼς ἡ ὅποια συμφωνία προκύψει μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας γιὰ τὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου καὶ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας θὰ κυρωθεῖ στὸ σύνολό της ἀπὸ τὴ Βουλὴ στὸ μοντέλο τῶν διακρατικῶν συμφωνίων

 

ΠΗΓΗ: skai.gr

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

«ΔΕΝ ΑΝΑΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΥΠΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ»: τὴν εὐεργετικὴ γιὰ τὸ Γένος προσφορὰ τῆς Ἐκκλησίας

«Μήνυμα» Παυλόπουλου:
Δ
ν δικαιολογεται συνταγματικ ναθεώρηση
τ
ν διατάξεων γι τν
κκλησία

30.11.2018

.               Ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, βρέθηκε στὴν Πάτρα μὲ ἀφορμὴ τὸν ἑορτασμοῦ τοῦ πολιούχου, Ἁγίου Ἀνδρέου – Ἡ Ἐκκλησία «ὑπῆρξε πάντοτε παροῦσα σὲ ὅλους τους μεγάλους ἐθνικοὺς ἀγῶνες», ὑπογράμμισε
.               «Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω καὶ ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητός μου, ὅτι ἡ ὀρθόδοξη χριστιανοσύνη καὶ ἰδίως ἡ Ἐκκλησία μας μένει πιστὴ καὶ στὸ κήρυγμα καὶ στὰ διδάγματα τοῦ πρωτοκλήτου Ἀποστόλου Ἀνδρέου. Καὶ ὀφείλω νὰ καταθέσω ἐδῶ καὶ τοῦτο, τὸ ὁποῖο νομίζω ἔχει μεγαλύτερη σημασία, ὅταν ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας: Ὅτι ὅλοι ὀφείλουμε νὰ ἀναγνωρίσουμε τὸ τί θετικὰ ἔχει συνεισφέρει γιὰ τὸ λαό μας καὶ τὸ ἔθνος μας ἡ ἀγαστὴ συμπόρευση Ἐκκλησίας-Πολιτείας καὶ λαοῦ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια».
.               Αὐτὰ τόνισε μεταξὺ ἄλλων ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἀντιφώνησής του στὸ γεῦμα ποὺ παρέθεσε σήμερα τὸ μεσημέρι στὴν Πάτρα ὁ μητροπολίτης Πατρῶν Χρυσόστομος, μὲ ἀφορμὴ τὸν ἑορτασμὸ τοῦ πολιούχου, Ἁγίου Ἀνδρέου.

Ἡ συμπόρευση Ἐκκλησίας-Πολιτείας ἀποτυπώνεται στὰ Συντάγματά μας

.               Στὴν συνέχεια, ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας εἶπε ὅτι «αὐτὴ ἡ συμπόρευση καὶ αὐτὴ ἡ κοινὴ δημιουργία σὲ κρίσιμες στιγμὲς καὶ ἰδίως σὲ χαλεποὺς καιροὺς ἀποτυπώνεται ἀπὸ τότε ποὺ ὑπῆρξαν τὰ πρῶτα ἑλληνικὰ Συντάγματα -μέσα στὰ Συντάγματά μας- ἕως σήμερα, καὶ ἀποτυπώνεται ὄχι ὡς κανόνας δικαίου ὄχι ὡς δέον γενέσθαι μὲ τὴν ἔννοια τῆς κανονιστικῆς ρύθμισης, ἀλλὰ ἀποτυπώνεται ὡς ἱστορικὴ ἀλήθεια».
.               «Αὐτὸ ἔχει μεγάλη σημασία, γιατί μπορεῖς νὰ ἀλλάζεις κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τοῦ Συντάγματος τὶς διατάξεις ἐκεῖνες, οἱ ὁποῖες ἔχουν κανονιστικὸ περιεχόμενο, ὅμως δν μπορες ν λλάζεις διατάξεις, ο ποες ποτυπώνουν μία στορικ λήθεια, ποία παραμένει πάντοτε χωρς ν χει τίποτε λλάξει. Καὶ κατὰ τοῦτο -καὶ ἀκριβῶς ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια ἰσχύει καὶ σήμερα- δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἀναθεώρησή τους» προσέθεσε. Καὶ ἐξήγησε: «Καὶ τὸ λέω αὐτό, γιατί ἡ ἀναγνώριση αὐτοῦ τοῦ ρόλου τῆς Ἐκκλησίας στὴν πορεία τοῦ λαοῦ μας καὶ τοῦ ἔθνους μας, δὲν ἀφορᾶ μόνο ἐκείνους ποὺ πιστεύουν, ἀλλὰ ἐπειδὴ συνιστᾶ ἱστορικὴ ἀλήθεια, ἀφορᾶ τοὺς πάντες, γιὰ αὐτὸ -τὸ τονίζω- σὲ ὅλες τὶς ἀναθεωρήσεις τῶν Συνταγμάτων, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ σὲ συντακτικὲς συνελεύσεις, τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει ὁμολογηθεῖ ἀπὸ ὅλους ἐκείνους ποὺ θέσπισαν ἀναθεωρήσεις, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ πίστευαν ἢ ὄχι».
.               Αὐτὴν τὴν παρακαταθήκη, συμπλήρωσε ὁ Προκόπης Παυλόπουλος, «ὀφείλουμε νὰ τὴ διατηρήσουμε καὶ χαίρομαι διότι ὡς πρὸς αὐτό, ὑπάρχει μία εὐρύτατη συναίνεση, κάτι τὸ ὁποῖο εἶναι ἀπόλυτα θετικὸ γιὰ τὴν πορεία τοῦ λαοῦ μας καὶ τοῦ ἔθνους μας, σὲ αὐτοὺς τοὺς καιροὺς ποὺ ἔχουμε νὰ διανύσουμε στὸ μέλλον».
.               Μάλιστα, ὅπως ὑπογράμμισε σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, «ἔχω χρέος νὰ ἀναδείξω τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο δὲν μπορεῖ μὲ βάση τὶς διατάξεις τῶν Συνταγμάτων καὶ τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος νὰ ἀμφισβητήσει κανεὶς σήμερα» καὶ ἐξήγησε: «Τὸ πρῶτο εἶναι γνωστό, ποιὸς ὑπῆρξε ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἰδίως ἐδῶ στὴν Ἀχαΐα, ἐδῶ δίπλα εἶναι τὰ Καλάβρυτα, εἶναι γνωστὸς ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ καὶ τὴν ἔκρηξη τῆς ἐθνεγερσίας καὶ τὴν περαιτέρω πορεία, γιατί ὁ ρόλος αὐτὸς ὑπῆρξε ἐνεργός, καθοριστικὸς καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀπὸ τὴν ἔκρηξη ἐθνεγερσίας καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐθνεγερσίας καὶ κατὰ τὴ δημιουργία καὶ τὴν πορεία τοῦ νεότερου ἑλληνικοῦ κράτους».

Ἡ Ἐκκλησία πάντα παροῦσα στοὺς μεγάλους ἀγῶνες

.               Ἡ Ἐκκλησία, συνέχισε, «ὑπῆρξε πάντοτε παροῦσα σὲ ὅλους τους μεγάλους ἐθνικοὺς ἀγῶνες, ὑπὸ τὴν εὐρεία ἔννοια τοῦ ρόλου, καὶ δεύτερο ποὺ ἐξηγεῖ γιατί μένω στὴν ἔννοια τῶν ἐθνικῶν ἀγώνων, ὑπὸ τὴν εὐρεία τοῦ ὄρου ἔννοια, ποὺ δὲν περιλαμβάνουν μόνο τὴν ὑπεράσπιση πατρίδας, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑπεράσπιση τῆς κοινωνίας μας».
.               Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο, ὁ κ. Παυλόπουλος ἀναφέρθηκε στὸν ρόλο τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὴν κρίση καὶ εἶπε: «Ἔχουμε ὅλη τὴν ἐμπειρία σὲ ὅλη αὐτὴ τὴ δίνη τὴν ὁποία βιώσαμε καὶ ἐν μέρει βιώνουμε ἀκόμα, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν οἰκονομικὴ καὶ τὴν κοινωνικὴ κρίση τοῦ τόπου μας. Κρίση κοινωνικὴ καὶ οἰκονομική, ἡ ὁποία ἔφτασε ὡς τὰ θεμέλια αὐτοῦ τούτου τοῦ κοινωνικοῦ μας ἱστοῦ καὶ ἀπείλησε καὶ μὲ τὴν ἔκρηξη τῆς κοινωνίας μας καὶ μὲ τὴν ρήξη τοῦ κοινωνικοῦ μας ἱστοῦ. Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν κρίση ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας, ἰδίως σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴ στήριξη τοῦ κοινωνικοῦ κράτους καὶ τὴν ἀπόδοση τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ὑπῆρξε κορυφαῖος. Ὅλοι γνωρίζουμε ποιὸς ὑπῆρξε ὁ ρόλος αὐτός, ποιὰ ὑπῆρξε ἡ συμπαράσταση τῆς Ἐκκλησίας στὸ χειμαζόμενο λαό, ἰδίως στοὺς οἰκονομικὰ ἀσθενέστερους. Ἦταν τόσο δὲ περισσότερο οὐσιαστικὸς ρόλος αὐτός, ὅσο ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, λόγω ἀκριβῶς τῶν δεδομένων τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, τὸ κράτος δὲν θὰ μποροῦσε ἀπὸ μόνο τοῦ νὰ στηρίξει τὸ κοινωνικὸ κράτος, τὸ ὁποῖο κατέρρεε. Ἄρα ἐδῶ πρέπει νὰ ἀποδεχθοῦμε ὅλοι, πιστεύοντες καὶ μή, γιατί δὲν εἶναι ζήτημα ὁμολογίας πίστεως, ἀλλὰ ὁμολογίας ἱστορικῆς ἀλήθειας, ὅτι ἡ Ἐκκλησία συνέβαλε οὐσιωδῶς στὸ νὰ μποροῦμε σήμερα νὰ βλέπουμε μὲ μεγαλύτερη αἰσιοδοξία τὸ μέλλον τοῦ τόπου μας καὶ τοῦ λαοῦ μας. Καὶ αὐτὴ ἡ συμπόρευση πρέπει νὰ συνεχιστεῖ. Ἄξια λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία, γιατί ἐδῶ τήρησε δύο σημαντικὲς ἀρχὲς ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ διδασκαλία, καὶ εἶναι θὰ ἔλεγα ἡ πεμπτουσία τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας, ἰδίως τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς διδασκαλίας. Ἡ Ἐκκλησία ἔμεινε πιστὴ στὸ “ἀγαπᾶτε ἀλλήλους” στὴν ὕψιστη ἀρχὴ τῆς ἀλληλεγγύης καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ μέσα ἀπὸ τὴν ὑπέρβαση φτάνει, ἔφτασε εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ καταλήξει νὰ φτάσει ὁριστικὰ στὴν ἐμπέδωση τῆς δεύτερης μεγάλης ἀλήθειας τοῦ “Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν”, ποὺ εἶναι ἡ ὑπέρτατη ἀρχὴ τῆς οἰκειώσεως».
.               Ἀκόμη, ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας τόνισε ὅτι «ὀφείλω νὰ ἐξάρω ἕναν ἄλλον ρόλο τῆς ὀρθόδοξης χριστιανοσύνης καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν τήρηση τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας καὶ τὴν ὑπηρέτηση τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας» καὶ προσέθεσε: «Τὸ λέω αὐτό, γιατί αὐτὸ δὲν ἀφορᾶ μόνο τὴν Ἑλλάδα μας, τὸ λαό μας τὸ ἔθνος μας. Ἀφορᾶ τὴν εὐρωπαϊκὴ οἰκογένεια, τῆς ὁποίας εἴμαστε καὶ θὰ εἴμαστε ἀναπόσπαστο μέλος ὄχι μόνο αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ τοῦ σκληροῦ πυρήνα τῆς εὐρωζώνης. Εἶναι γνωστὸ ποιοὶ εἶναι οἱ τρεῖς πυλῶνες τοῦ πολιτισμοῦ πάνω στοὺς ὁποίους στηρίζεται ὅλο τὸ εὐρωπαϊκὸ ἐπίπεδο. Ὁ πρῶτος πυλώνας εἶναι ὁ πυλώνας τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας τοῦ πνεύματος, ὁ δεύτερος πυλώνας εἶναι ὁ πυλώνας τῶν θεσμῶν τῆς ἀρχαίας Ρώμης καὶ ὁ τρίτος πυλώνας εἶναι ὁ πυλώνας τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας τῶν μεγάλων ἀρχῶν τῆς χριστιανοσύνης, ἰδίως τῶν ἀρχῶν τῆς καταλλαγῆς, τῆς εἰρήνης, τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς δικαιοσύνης, κατεξοχὴν δὲ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, κατὰ τὸ “δικαιοσύνην μάθετε οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς”».
.               Ἐπίσης, ὁ κ. Παυλόπουλος εἶπε ὅτι «οἱ ἀρχὲς αὐτὲς ἀποτελοῦν βασικὲς ἀρχὲς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, ἀρχές, οἱ ὁποῖες ἀποκτοῦν πολὺ μεγαλύτερη σημασία σήμερα, ὅταν τὸ εὐρωπαϊκὸ οἰκοδόμημα ἀπειλεῖται ἀπὸ μορφώματα, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκουν τὴν ἀποδόμησή του, μορφώματα ποὺ ἀγγίζουν τὰ ὅρια τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ ναζισμοῦ καὶ τὰ ὁποία βρίσκουν ἔδαφος γιὰ νὰ βλαστήσουν μέσα στὶς μεγάλες ἀνισότητες καὶ τὶς κοινωνικὲς ἀδικίες, στὶς ὁποῖες δυστυχῶς ἔχουν ὁδηγήσει ἐσφαλμένες πολιτικές».
.               Μάλιστα, ὅπως σημείωσε, «ὅταν οἱ ἀρχὲς τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας ποὺ ἀνέφερα προηγουμένως γίνουν ἡ βάση πάνω στὴν ὁποία μποροῦμε νὰ στηριχθοῦμε, εἶναι ἐκεῖνες οἱ ὁποῖες θὰ συμβάλλουν ὥστε νὰ ἐκλείψουν αὐτὰ τὰ μορφώματα καὶ τὸ εὐρωπαϊκὸ οἰκοδόμημα νὰ σταθεῖ ξανὰ ὄρθιο πάνω στὶς πραγματικές του ἀντηρίδες καὶ νὰ ὁδηγηθεῖ στὴν ὁλοκλήρωσή του». Ἀκόμη ἀνέφερε ὅτι εἶναι αὐτὲς οἱ ἀρχὲς «ποὺ ἀποδεικνύουν ὅτι γιὰ τὸν εὐρωπαϊκό μας πολιτισμό, μὲ τὶς ἑλληνικές του ρίζες, ἐπίκεντρο εἶναι ὁ ἄνθρωπος, γιατί τὸν ἄνθρωπο πρέπει νὰ ὑπηρετεῖ ἡ οἰκονομία, ὄχι τὸ ἀντίστροφο». Ὁ ἄνθρωπος προσέθεσε «εἶναι ἡ θεμελιώδης ἀντηρίδα, πάνω στὴν ὁποία μπορεῖ νὰ στηριχθεῖ τὸ εὐρωπαϊκὸ οἰκοδόμημα, γιὰ νὰ ὁδηγηθεῖ περαιτέρω ὡς τὴν τελική του ὁλοκλήρωση».
.               Αὐτὲς τὶς ἀρχὲς συνέχισε ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας «ἡ Ἐκκλησία μας τὶς τηρεῖ ἀπαρέγκλιτα καὶ κατὰ τοῦτο ὡς φορέας καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν θεμελιωδῶν ἀρχῶν τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας εἶναι ὑπερασπιστὴς καὶ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἰδέας καὶ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ οἰκοδομήματος». «Καὶ τὸ λέω ἐδῶ στὴν Πάτρα», συνέχισε, «ὅταν ξέρουμε ἀπὸ ποῦ ἦρθε ἡ κάρα τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ πὼς αὐτὸ τὸ ταξίδι τῆς κάρας καὶ τοῦ σταυροῦ ἀποδεικνύει πόσο ὅλα αὐτὰ γίνονται στὸ πλαίσιο ἑνὸς ἑνιαίου χώρου ποὺ σέβεται τὶς ἴδιες ἀρχὲς καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ εὐρωπαϊκὸς χῶρος».
.               «Ἄρα ἀκόμα καὶ ἡ κάρα ὁ σταυρὸς τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου», προσέθεσε, «μᾶς καλοῦν νὰ ἀναλογιστοῦμε ὅτι ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὀφείλουμε νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ τὰ ἴδια ἰδανικὰ γιὰ τὰ ὁποία ἀγωνίζεται καὶ ἡ δική μας ἐκκλησία».
.               Καταλήγοντας, ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας εὐχήθηκε, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν μητροπολίτη Πατρῶν, «καὶ τοῦ χρόνου νὰ εἴμαστε ὅλοι ἐδῶ καὶ νὰ βλέπουμε μὲ μεγαλύτερη αἰσιοδοξία τὸ μέλλον ποὺ ἀναλογεῖ στὸν τόπο μας καὶ στὸ λαό μας καὶ ἰδίως στὴ νέα γενιά, αὐτὴ ποὺ χειμάστηκε περισσότερο καὶ πλήρωσε περισσότερο ἀπὸ αὐτὴ τὴν κρίση, χωρὶς νὰ εὐθύνεται γιὰ αὐτό», προσθέτοντας ὅτι «ἡ ἑνότητα τοῦ λαοῦ μας θὰ εἶναι ἀκόμη περισσότερο ἀρραγής».

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr (ἀπὸ ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ τοῦ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ θέατρο τοῦ παραλόγου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Τὸ Πανελλήνιο παρακολούθησε τὶς ἐκ μέρους τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου δηλώσεις ἀπὸ τὸ Μέγαρο Μαξίμου, τὴν 6η Νοεμβρίου. Ἡ ὅλη παράσταση καὶ ὁ πανηγυρικὸς τόνος της ἔδωσαν τὴν ἐντύπωση ὅτι κάτι πολὺ σπουδαῖο ἀποφάσισαν γιὰ τὸ μέλλον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν κληρικῶν της. Ἀπὸ τὰ ὅσα ὅμως ἀκολούθησαν ἐκείνη τὴν παράσταση φάνηκε ὅτι ἦταν ἕνα πολιτικοεκκλησιαστικὸ θέατρο τοῦ παραλόγου.
.           Ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὶς σκοπιμότητες, ποὺ μπορεῖ νὰ κρύβονται πίσω ἀπὸ τὴν κοινὴ ἀνακοίνωση τῶν δύο ἀνδρῶν, τὸ βέβαιο εἶναι ὅτι αὐτὴ διακρίνεται γιὰ τὴν ἀσάφειά της καὶ κρύβει πολλά. Θὰ φανοῦν σύντομα. Ἡ ἀνακοίνωση τῆς 6ης Νοεμβρίου καὶ μὲ τὰ ὅσα τεκταίνονται ἐπιδιώκεται νὰ πείσουν τοὺς Ἕλληνες ὅτι τὸ ἄσπρο εἶναι μαῦρο. Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς μερικὰ παραδείγματα.
.           Ὑπῆρξε συμφωνία Τσίπρα – Ἱερώνυμου; Ὄχι διαβεβαιώνει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος: «Πρόθεση συμφωνίας ὑπῆρξε. Ὄχι συμφωνία». Ἐδῶ κανεὶς τρελαίνεται, γιατί ὑπῆρξε ΣΥΜΦΩΝΙΑ του μὲ τὸν πρωθυπουργὸ νὰ προωθήσουν τὴ συμφωνία. Αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιῶδες. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ στὰ δεκαπέντε σημεῖα, ποὺ ἀνέγνωσε στὸ Πανελλήνιο ὁ Ἀλ. Τσίπρας καὶ τὰ χειροκρότησε. Μεταξὺ αὐτῶν ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ νὰ ἀπολυθοῦν οἱ 10.000 ἱερεῖς ἀπὸ τὸ Δημόσιο καὶ νὰ τοὺς δίδεται ὁ μισθὸς μέσα ἀπὸ κρατικὴ ἐπιδότηση. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐξύμνησε τὴ συμφωνία τους καὶ χαρακτήρισε τὴν ἡμέρα τῆς ἀνακοίνωσής της «ἱστορικὴ στιγμὴ» καὶ ἕνα «τόσο μεγάλο γεγονός»….
.           Ὁ Ἀλ. Τσίπρας στὴ δήλωσή του τῆς 6ης Νοεμβρίου τόνισε: «Μὲ τὴ σημερινὴ συμφωνία δίνουμε μίαν ὤθηση πρὸς τὰ ἐμπρός». Καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος σημείωσε: «Στὸ συγκεκριμένο θέμα, γιὰ τὸ ὁποῖο συναντηθήκαμε, συζητήσαμε, ἀποφασίσαμε καὶ προτείνουμε θὰ μᾶς βρεῖτε στενοὺς συνεργάτες». Καὶ πρόσθεσε: «Αὔριο θὰ ἐνημερώσουμε τὴν Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο καὶ στὴ συνέχεια θὰ κληθεῖ ὅλη ἡ Ἱεραρχία νὰ ἐγκρίνει ὅλο τὸ ὑλικό. Πιθανὸν νὰ τὸ διορθώσει, πιθανὸν νὰ τὸ ἀπορρίψει, ἐμεῖς ὅμως ἔχουμε τὴν πεποίθηση ὅτι θὰ προχωρήσει καὶ θὰ τὸ υἱοθετήσει ἡ Ἱεραρχία». Σημειώνεται ὅτι ὑλικὸ δὲν ὑπάρχει, καὶ φυσικὰ δὲν παρουσιάστηκε στὴν Ἱεραρχία…
.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δέχθηκε εὐχαρίστως τὰ δεκαπέντε σημεῖα τῆς Συμφωνίας, ἀλλὰ ἦταν ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ νὰ τὰ φέρει στὴν Ἱεραρχία. Ἤδη τὸ ὅτι συμφώνησε μὲ τὸν Ἀλ. Τσίπρα ἐρήμην τῆς Ἱεραρχίας εἶναι πλῆγμα στὸ Συνοδικὸ σύστημα. Ἂν δὲν πήγαινε καθόλου στὴν Ἱεραρχία τὴ Συμφωνία, θὰ ἦταν ἐκκλησιαστικὸ πραξικόπημα.
.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, μὲ τὸ γνωστὸ ὕφος του, εἶπε, ὡς προειδοποίηση, πὼς γιὰ τὴ συμφωνία «θὰ μιλήσει τελευταῖος». Μὰ ἤδη μίλησε πρῶτος. Γι᾽ αὐτὸ κατηγορεῖται ἀπὸ τοὺς Ἱεράρχες. Μίλησε μὲ τὸν Πρωθυπουργὸ χωρὶς ἐξουσιοδότηση ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία καὶ συμφώνησε χωρὶς τὴν ἔγκρισή Της.
.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος διερωτήθηκε «εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχει σύμπτωση ἀπόψεων, σύμπνοια σὲ ἕνα τόσο μεγάλο Σῶμα, ὅπως ἡ Ἱεραρχία;» Μὰ ὑπῆρξε σύμπνοια. Ἡ ἀρνητικὴ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας κατὰ τῆς συμφωνίας μὲ τὸν Ἀλ. Τσίπρα ἦταν ΟΜΟΦΩΝΗ καὶ ὁ ἴδιος ψήφισε ΚΑΤΑ τῆς συμφωνίας… Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἡττήθηκε στὴν Ἱεραρχία, ἐξετέθη στοὺς ἱερεῖς καὶ στὸ λαὸ καὶ τώρα προσπαθεῖ νὰ ἀποσείσει τὶς ἱστορικὲς εὐθύνες του. Δύσκολο.-

, ,

Σχολιάστε

ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ καὶ ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ ΚΛΙΜΑΤΑ!

Συμφωνία Τσίπρα-ερώνυμου:
Α
σιόδοξος δηλώνει Γαβρόγλου
πιμένει στς «κόκκινες γραμμές» του τ
Φανάρι

Ἰσμήνη Χαραλαμποπούλου
28.11.2018

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: «Προθέσεις» συμφωνιῶν, κόκκινες γραμμές, αἰσιόδοξα κλίματα, γόνιμοι διάλογοι, ἀποπομπές ἱεραρχῶν. Μπακαλιάρος σκορδαλιά! Εὖγε στὸ μάγειρα.

Γι «γόνιμη συζήτηση» κανε λόγο πουργς Θρησκευμάτων, ποος νημέρωσε χθς τν εραρχία γι τ συμφωνία – Συνεχίζεται κα σήμερα κρίσιμη συνεδρίαση στ Φανάρι – Παραμένει μέχρι νεωτέρας ρχιεπίσκοπος μερικς Δημήτριος.

.                 Συνεχίζεται καὶ σήμερα ἡ συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας στὸ Φανάρι, τὴν ὁποία χθὲς ὁ ὑπουργὸς Παιδείας ἐνημέρωσε γιὰ τὴ συμφωνία Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος–Πολιτείας καὶ οἱ 12 Ἱεράρχες ἔβαλαν στὸν ὑπουργὸ τὶς «κόκκινες γραμμὲς» γιὰ τὴν συνταγματικὴ ἀναθεώρηση καὶ γιὰ τὶς προτεινόμενες ἀλλαγὲς στὴν μισθοδοσία τῶν κληρικῶν. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης πάντως ἔχει ἐνημερώσει τὸν κ. Τσίπρα ἀπὸ τὶς ἀρχὲς Αὐγούστου τοῦ 2017 ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τάσσεται κατὰ τῆς ὅποιας ἀλλαγῆς στὸ ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος. (ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ὅσο καὶ νὰ τάσσεται κατὰ τῶν ἀλλαγῶν, σημασία ἔχει ποιός κρατάει τὸ μαχαίρι γιὰ νὰ κόψει τὸ πεπόνι!)
.                 Σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὸ θέμα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Δημήτριου ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης φαίνεται νὰ θέλει νὰ χρησιμοποιήσει τὸ στοιχεῖο τοῦ αἰφνιδιασμοῦ καὶ ἔδωσε παράταση στὴν θητεία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου γιὰ συζήτηση στὴν ἑπόμενη συνεδρίαση. Ἐπίσης, στὴ Σύνοδο ἀναμένεται νὰ συζητηθεῖ ἡ πιθανὴ ἡμερομηνία ποὺ θὰ διεξαχθεῖ ἡ συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας (Sobor) στὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας προκειμένου νὰ ἐκλεγεῖ ὁ Προκαθήμενος τῆς νέας Αὐτοκέφαλης Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας.

Γιὰ δεύτερη φορὰ χθὲς ὁ ὑπουργὸς Παιδείας Κ. Γαβρόγλου πῆγε στὸ Φανάρι

.                 Ὁ κ. Κώστας Γαβρόγλου πῆγε στὸ Φανάρι γιὰ νὰ ἐνημερώσει τοὺς ἱεράρχες γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ Πολιτείας. Στὴ συνάντηση ποὺ εἶχε ὁ ὑπουργὸς Παιδείας μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, συμμετεῖχαν καὶ μέλη τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου, Ἱεράρχες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο εἶναι κάθετα ἀρνητικὸ στὸ περιεχόμενο τῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ Πολιτείας καὶ ἔχει διαμηνύσει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ «ὄχι» σὲ ὅλα. Ἡ ὀλιγόωρη παρουσία τοῦ κ. Γαβρόγλου στὸ Φανάρι εἶχε ὡς στόχο τὴν σηματοδότηση ἔναρξης διαλόγου καὶ προσπάθεια ἀναστροφῆς τοῦ κλίματος, ποὺ σηματοδοτήθηκε καὶ ἀπὸ τὴ συνάντηση μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ὅπου «συμφώνησαν ὅτι διαφωνοῦν».
.                 Ἡ κρίσιμη συνεδρίαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου συνεχίζεται καὶ σήμερα, ἐνῶ ἂν χρειαστεῖ θὰ συνεδριάζει ἕως τὸ πρωὶ τῆς Πέμπτης. Σὲ ἀνακοίνωση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τονίζεται: «Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς συναντήσεως ὁ Ὑπουργὸς ἐνημέρωσε τὸν Παναγιώτατο καὶ τοὺς Ἀρχιερεῖς πιὸ ἀναλυτικὰ γιὰ τὴ δέσμη προτάσεων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, στὸ πλαίσιο τῆς προωθούμενης Συνταγματικῆς ἀναθεώρησης ἀλλὰ καὶ τοῦ διαλόγου ποὺ ξεκίνησε πρόσφατα γιὰ τὶς σχέσεις Πολιτείας-Ἐκκλησίας στὴν Ἑλλάδα. Ἰδιαιτέρως ἀναφέρθηκε στὴν πρόταση γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, τὴ μεταρρύθμιση τοῦ μισθολογικοῦ καθεστῶτος τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου, ἀλλὰ καὶ στὴ διευθέτηση τοῦ ζητήματος τῶν ἀποσπασμένων κληρικῶν ποὺ διακονοῦν στὶς ἀνὰ τὸν κόσμο ἐπαρχίες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Πολλοὶ συνοδικοὶ Ἱεράρχες ἀπηύθυναν ἐρωτήσεις στὸν κ.Ὑπουργό, ζητοῦντες περισσότερες πληροφορίες, ὅλοι δὲ μὲ ἐπικεφαλῆς τονΟικουμενικὸ Πατριάρχη ἐξέφρασαν τὸ ζωηρὸ ἐνδιαφέρον τους γιὰ τὰ προβλήματα τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου. Στὴ συνάντηση παρέστη καὶ ὁ Μητροπολίτης Ἀδριανουπόλεως Ἀμφιλόχιος, Διευθυντὴς τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τὶς προτάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὕστερα καὶ ἀπὸ τὴν νεώτερη ἐνημέρωση ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας, θὰ τὶς μελετήσει προσεκτικὰ ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος καὶ θὰ ἐκφράσει τὴν θέση της καταλλήλως».
.                 Σὲ δηλώσεις του ὁ κ. Γαβρόγλου τόνισε ὅτι «γιὰ τὰ μισθολογικά τοῦ κλήρου, ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖο θὰ διασφαλιστοῦν, εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖο θὰ συζητήσουμε μὲ ὅλους τὶς ἑπόμενες ἡμέρες καὶ εἶναι προφανὲς ὅτι ἐμεῖς δὲν πρόκειται νὰ πᾶμε πίσω ἀπὸ τὴ σημερινὴ κατάσταση. Ἄρα ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον συζητήσαμε ἦταν νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν εἰλικρίνεια τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης ὅτι θὰ λύσει τὸ θέμα καὶ θὰ διασφαλίσει αὐτὰ τὰ δικαιώματα. Τὸ πῶς ἀκριβῶς εἶναι θέμα νομοτεχνικό».

Γαβρόγλου: «Φεύγω πολὺ αἰσιόδοξος, ὑπῆρξε πολὺ γόνιμη συζήτηση»

.                 «Φεύγω πολὺ αἰσιόδοξος, ὑπῆρξε πολὺ γόνιμη συζήτηση» δήλωσε ὁ ὑπουργὸς Παιδείας, Ἔρευνας & Θρησκευμάτων, Κώστας Γαβρόγλου ἀποχωρώντας χθὲς τὸ μεσημέρι ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὅπου ἐνημέρωσε τὴν Ἱερὰ Σύνοδο καὶ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο.
.                 Σύμφωνα μὲ τὸ Ἀθηναϊκὸ Πρακτορεῖο, ὁ κ. Γαβρόγλου δήλωσε τὰ ἑξῆς: «Ἀρχίζουμε νὰ συζητᾶμε πιὰ ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ὅπως πάντα, ἔθεσε τὰ ζητήματα ποὺ πρέπει νὰ δοῦμε καὶ ἐμεῖς, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῶν ἱερέων στὶς μητροπόλεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου στὸν ὑπόλοιπο κόσμο. Εἶναι κάτι ποὺ ξέρουμε ὅτι θὰ τὸ λύσουμε καὶ δεσμευόμαστε ὅτι θὰ τὸ λύσουμε. Ὅπως καὶ ἄλλα. Εἶναι σίγουρο ὅτι θὰ συνεχίσουμε τὴν συζήτηση, γιατί τὸ κλίμα ποὺ ὑπῆρξε ἦταν πραγματικά, ὄχι μόνο δημιουργικό, ἀλλὰ ἕνα κλίμα πολὺ αἰσιόδοξο».
.                 Ὁ κ. Γαβρόγλου ἔφτασε στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο χθὲς Τρίτη, στὶς ἐννέα τὸ πρωί, χωρὶς νὰ κάνει σὲ δηλώσεις, ἐνῶ στὶς ἐννέα καὶ μισά, καὶ γιὰ σχεδὸν μιάμιση ὥρα ἐνημέρωσε τὴν Ἱερὰ Σύνοδο ἀναφορικὰ μὲ τὸ καυτὸ θέμα τῆς συμφωνίας μεταξὺ Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἀκολούθως, ὁ ὑπουργὸς Παιδείας εἶχε κατ’ ἰδίαν συνάντηση μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, κατὰ τὴν ὁποία ἔδωσε στὸν κ. Βαρθολομαῖο ὅλες τὶς ἀπαιτούμενες ἀπαντήσεις ἀναφορικὰ μὲ τὴν προωθούμενη συμφωνία.

Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς

.                 Παράταση πῆρε -σύμφωνα μὲ πληροφορίες- ἡ παραμονὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Δημήτριου στὸ θρόνο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος δὲν ἔβαλε τὴν ὑπόθεση ἀποπομπῆς τοῦ Δημήτριου Ἀμερικῆς σὲ ψηφοφορία στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
.                 Σύμφωνα μὲ τὶς ἴδιες πηγὲς σημαντικὸ ρόλο στὴν ἀπόφαση τοῦ Πατριάρχη ἔπαιξε ἡ παρέμβαση στελεχῶν τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς καὶ ὁμογενειακῶν κύκλων οἱ ὁποῖοι πιέζουν, ὥστε ὁ ἀντικαταστάτης τοῦ Δημήτριου νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς. Μάλιστα σύμφωνα μὲ πληροφορίες τὰ στελέχη τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς ἐξέφρασαν τὴν ἔντονη ἀντίδρασή τους γιὰ τὸ ἐνδεχόμενο τὴν θέση τοῦ Δημητρίου νὰ πάρει γιὰ ἕνα χρονικὸ διάστημα ἕως τὴν ἐπιλογὴ τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου τοποτηρητὴς – ὁ Μητροπολίτης Τορόντο Σωτήριος.
.         Ὑπενθυμίζεται ὅτι ὁ Πατριάρχης ἔχει καλέσει δύο φορὲς ἐν Συνόδῳ τὸν 90χρονο Δημήτριο νὰ ὑποβάλει τὴν παραίτησή του ἀλλὰ καὶ τὶς δύο ὁ Ἀμερικῆς ἀρνήθηκε προβάλλοντας ὡς ἐπιχείρημα ὅτι ἔχει ἀκόμη πολλὰ προσφέρει ἀπὸ τὴν θέση του.

Τί λέει ὁ Πάνος Καμμένος

.                 Σὲ ἀνάρτηση τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων στὰ social media, ὁ κ. Καμμένος δήλωσε ὅτι ἡ συζήτηση γιὰ τὴ συμφωνία Τσίπρα-Ἱερώνυμου πρέπει νὰ γίνει σεβόμενη ἀπολύτως τὴν ἄποψη τῆς Ἐκκλησίας ἀλλὰ καὶ τὴν πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.
«Ἡ πάγια θέση μου ὡς ἀρχηγοῦ τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων εἶναι ὅτι θὰ ἀκούσουμε μὲ προσοχὴ καὶ θὰ συμφωνήσουμε, μόνο ἐὰν συμφωνήσει στὸ σύνολό της ἡ ἱεραρχία. Καὶ ἡ ἱεραρχία συμπεριλαμβάνει καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης. Συζητήσαμε καὶ γιὰ τὸ ἄρθρο 21 ποὺ ἀναφέρεται στὴν οἰκογένεια, ποὺ εἶναι ὁ θεσμὸς καὶ τὸ κύτταρο τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας καὶ πιστεύουμε ὅτι δὲν θὰ πρέπει μὲ κανέναν τρόπο νὰ ἀλλαχθεῖ τὸ συγκεκριμένο ἄρθρο». Ὁ ὑπουργὸς ἀναφέρθηκε ξεχωριστὰ στὸ θέμα τῆς μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν, λέγοντας ὅτι πρέπει «συνταγματικὰ νὰ κατοχυρωθεῖ ἡ μονιμότητα τῶν ἱερέων καὶ ἡ ἐξασφάλιση τοῦ μισθοῦ ἀπὸ τὸ Κράτος». «Αὐτὲς εἶναι δύο προϋποθέσεις, οἱ ὁποῖες θὰ δώσουν τὴ δυνατότητα νὰ γίνει ὁποιαδήποτε συζήτηση γιὰ τὴν ἐκμετάλλευση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, γιὰ τὴν ὁποία κανεὶς δὲν ἔχει ἀντίρρηση, ἀφοῦ θὰ ἀποφέρει ἔσοδα καὶ στὴν Ἐκκλησία καὶ στὸ Κράτος», κατέληξε ὁ κ. Καμμένος.

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

 

 

,

Σχολιάστε

ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ Η «ΠΡΟΘΕΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ» (Τὸ ζήτημα τέθηκε μὲ ὅρους ἐπιθέσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας)

Ἀπόσπασμα ἄρθρου ὑπὸ τὸν τίτλο:

«Μετρον τς ζημις
π τ φιάσκο μ τν κκλησία»

Σταῦρος Λυγερὸς
protothema.gr, 27.11.2018

.                 Τὴν ἡμέρα ποὺ ὁ πρωθυπουργὸς καὶ ὁ ἀρχιεπίσκοπος ἀνακοίνωσαν τὸ σχέδιο συμφωνίας γιὰ τὶς σχέσεις Κράτους-Ἐκκλησίας, στὸ Μαξίμου πανηγύριζαν.  Σύμφωνα μὲ πληροφορίες, θεωροῦσαν πὼς εἶχαν ἐπιτύχει μὲ ἕναν σμπάρο τρία τρυγόνια: Πρῶτον ἱκανοποιοῦσαν τὴν ἀπαίτηση τοῦ “μικροῦ ΣΥΡΙΖΑ”, ἀλλὰ καὶ ἄλλων δυνάμεων τῆς Ἀριστερᾶς, γιὰ κάποιου εἴδους διαχωρισμὸ Κράτους-Ἐκκλησίας καὶ μάλιστα μὲ τὴν συναίνεση τοῦ ἀρχιεπισκόπου. Δεύτερον, μὲ τὴ ρύθμιση γιὰ τοὺς ἱερεῖς ἀπελευθέρωναν περίπου 10.000 θέσεις στὸ δημόσιο, τὶς ὁποῖες θὰ κάλυπταν μὲ διορισμοὺς κυρίως στὸν τομέα τῆς Ὑγείας καὶ τῆς ἐκπαίδευσης, ὅπως εἶχε σπεύσει νὰ δηλώσει ὁ κυβερνητικὸς ἐκπρόσωπος. Τρίτον, μὲ τὴν ἑταιρεία εἰδικοῦ σκοποῦ γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῆς παγωμένης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἡ κυβέρνηση θὰ μποροῦσε νὰ τὴν χρησιμοποιήσει γιὰ τὴν παροχὴ ἐγγυήσεων στὴ διαδικασία πώλησης τῶν κόκκινων δανείων τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος.
.                 Ὅπως εἶναι γνωστό, τὰ πράγματα δὲν ἐξελίχθηκαν, ὅπως περίμενε τὸ Μαξίμου. Οἱ ἔντονες ἀντιδράσεις τῶν ἱερέων, ἀλλὰ καὶ πολλῶν μητροπολιτῶν, ὑποχρέωσαν τὸν ἀρχιεπίσκοπο νὰ ἀνακρούσει πρύμναν. Τὸ σχέδιο συμφωνίας βρίσκεται πλέον στὸν ἀέρα καὶ ἡ δήλωση τῆς κυβέρνησης ὅτι θὰ προχωρήσει μονομερῶς σὲ νομοθετικὴ ρύθμιση εἶναι ἀμφίβολο ἐὰν τελικῶς θὰ πραγματοποιηθεῖ. Ὄχι ὅτι ὁ Τσίπρας καὶ οἱ ἐπιτελεῖς του ἔχουν μετανιώσει γιὰ τὸ περιεχόμενο τοῦ σχεδίου συμφωνίας. Ὁ λόγος ποὺ κάνουν δεύτερες σκέψεις εἶναι ὅτι ἀρχίζουν νὰ μετροῦν τὸ ἐκλογικὸ κόστος.
.                 Λόγῳ κεκτημένης ταχύτητας, τὸ Μαξίμου θεωροῦσε ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειονότητα τῶν ἱερέων δὲν ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν θὰ εἶχαν ἐκλογικὲς ἀπώλειες ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἱερεῖς θὰ ἔχαναν τὴν ἰδιότητα τοῦ sui generis δημοσίου ὑπαλλήλου. Αὐτὸ πράγματι ἴσχυε, ὅταν ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἔπαιρνε 3-4%. Ὅταν γιὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους τὸ ἐκλογικὸ ποσοστό του ἐκτοξεύθηκε στὸ 36%, εἶναι σαφὲς ὅτι ψηφίσθηκε καὶ ἀπὸ πολίτες, οἱ ὁποῖοι δὲν συμμερίζονται τὶς ἰδεολογικὲς ἀντιλήψεις τῆς Κουμουνδούρου. Μεταξὺ αὐτῶν ἦταν καὶ ἱερεῖς.
.                 Δὲν εἶναι αὐτό, ὡστόσο, τὸ σημαντικό. Χρειάσθηκε νὰ λάβουν μηνύματα γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουν τὸ προφανές: Ναὶ μὲν ἡ μεγάλη πλειονότητα τῶν ἱερέων εἶναι συντηρητικοί, ἀλλὰ κατὰ κανόνα κρατοῦσε ἀποστάσεις ἀπὸ τὴν πολιτικὴ-ἐκλογικὴ ἀντιπαράθεση. Ἔτσι, ὅπως ἐξελίχθηκαν, ὅμως, τὰ πράγματα, ὅλοι σχεδὸν οἱ ἱερεῖς ἔχουν ζωτικὸ συμφέρον νὰ στραφοῦν μαχητικὰ ἐναντίον τοῦ κυβερνῶντος κόμματος.
.                 Αὐτὸ πρακτικὰ σημαίνει ὅτι κατὰ πᾶσα πιθανότητα θὰ προσπαθήσουν νὰ ἐπηρεάσουν τοὺς ἐνορίτες, ἢ τουλάχιστον τὸν κύκλο ποὺ διατηρεῖ στενὴ σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία. Εἶναι κοινὸς τόπος πὼς ὁ ἱερέας ἀσκεῖ συχνὰ καθοριστικὴ ἐπιρροὴ εἰδικὰ σὲ ἡλικιωμένους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὰ ψηφοφόροι τῆς ΝΔ. Πολὺ περισσότερο, ὅταν τὸ ζήτημα θὰ τεθεῖ μὲ ὅρους ἐπίθεσης τῆς κυβέρνησης Τσίπρα ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας.

.           […]

ΠΗΓΗ: protothema.gr

,

Σχολιάστε

ΠΟΙΑ Η ΑΛHΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ καὶ ΤΗΝ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ

Ποιὰ εἶναι ἡ ἀλήθεια γιὰ τὴν ἱερὴ περιουσία
καὶ τοὺς μισθοὺς τοῦ κλήρου

Ὁ καθηγητὴς στὸ Τμῆμα Θεολογίας τοῦ ΑΠΘ π. Βασίλειος Καλλιακμάνης ἐξηγεῖ ἀναλυτικὰ τί ἰσχύει καὶ τί ὄχι σὲ σχέση μὲ τὸ ἐπίμαχο αὐτὸ θέμα, ποὺ ἀπασχολεῖ καὶ πάλι τὴν ἐπικαιρότητα

Ἀπὸ τὸν
Γιάννη Ζάννη
ἐφημ. «Δημοκρατία», 26. 11.18

.             Τὸ ζήτημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καὶ τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου βρίσκεται ξανὰ στὴν ἐπικαιρότητα. Ἡ «Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια» προσπαθεῖ νὰ ἐνημερώσει γιὰ τὸ θέμα αὐτό, ζητώντας τὴν πολύτιμη βοήθεια τοῦ π. Βασιλείου Καλλιακμάνη, καθηγητῆ τοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ ΑΠΘ.
.             «Τό ζήτημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας δέν ἀπασχόλησε τήν ἀκαδημαϊκή θεολογική σκέψη γενικότερα οὔτε ἦταν καί ἐντός των δικῶν μου ἐρευνητικῶν ἐνδιαφερόντων. Ἤθελα νά βλέπω τήν Ἐκκλησία πέρα καί πάνω ἀπό τά ὅρια μιᾶς μή κυβερνητικῆς ὀργάνωσης ἤ μιᾶς ἐπιχείρησης. Ἐξ ἄλλου οἱ κληρικοί, σύμφωνα μέ τούς ἱερούς κανόνες, δέν ἐπιτρέπεται νά ἀσχολοῦνται μέ τό ἐμπόριο. Πράγματι, ἐάν ἡ Ἐκκλησία χάσει τόν ἐσχατολογικό προσανατολισμό της, κινδυνεύει ἀπό χῶρος φανερώσεως χάριτος καί ἁγιασμοῦ τῶν ἀνθρώπων νά μεταβληθεῖ μόνο σέ χῶρο ἐξυπηρέτησης θρησκευτικῶν ἀλλά καί πάσης φύσεως ἀνθρώπινων ἀναγκῶν. Ἀπό εἰκόνα καί σημάδι τοῦ Παραδείσου καί χῶρος δράσεως τοῦ Παρακλήτου, ποὺ συγκροτεῖ τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας, νά μετατραπεῖ σέ συμβατική δημόσια ὑπηρεσία» σημειώνει ο π. Βασίλειος.

Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

.                  Καί προσθέτει: «Αὐτή ἡ θεώρηση ἐνδέχεται νά εἶναι μονομερής, ἀφοῦ μπορεῖ νά ὑποκρύπτει καί μανιχαϊστικά στοιχεῖα. Διότι ἡ Ἐκκλησία, καί ὡς ἀνθρώπινος ὀργανισμός πού δραστηριοποιεῖται ἐντός του κόσμου, προσλαμβάνει, ἐκκλησιοποιεῖ καί μεταμορφώνει τή ζωή τῶν ἀνθρώπων καί τά πράγματα τοῦ κόσμου. Ἔτσι, πρέπει νά οἰκοδομήσει, νά συντηρήσει καί νά ἀνακαινίσει ἱερούς ναούς, ὅπου συνάγεται ὁ λαός τοῦ Θεοῦ. Καί οἱ ναοί αὐτοί ἀποτελοῦν κατεξοχήν πνευματικά καί πολιτιστικά κέντρα. Χρειάζεται, ἐπίσης, νά ἀπασχολήσει προσωπικό, νά τό ἀσφαλίσει καί παράλληλα νά φανερώσει ἔστω ἀμυδρά ἀλλά ἐμπειρικά τό πρόσωπο τῆς ἔμπονης ἀγάπης, πού ἀποτελεῖ κεντρικό εὐαγγελικό μήνυμα. Ὁπότε τό ζήτημα εἶναι πιό σύνθετο ἀπό ὅ,τι φαίνεται. Ἐξ ἄλλου, ὅπως σέ ὅλα τά σύγχρονα θέματα, συχνά στή δημόσια σφαῖρα χάνεται κι ἐδῶ τό μέτρο μέ τήν ἀριστοτελική ἐκδοχή του».
.                 Ποιά εἶναι ὅμως ἡ θεολογική διάσταση τοῦ θέματος; «Ὁρισμένοι σύγχρονοι θεολόγοι», λέει ο π. Βασίλειος, «ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ Ἐκκλησία σώζει τόν κόσμο μέ αὐτό πού εἶναι κι ὄχι μέ αὐτό πού κάνει. Ἡ θέση αὐτή εἶναι καταρχήν ὀρθή, ἀρκεῖ νά μήν αὐτονομεῖται. Διότι ἔχει μεγάλη σημασία καί “αὐτό πού κάνει”. Ἀπό τό ἄλλο μέρος, δημοσιογράφοι καί σχολιαστές τῆς σύγχρονης κοινωνικῆς πραγματικότητας βλέπουν τήν Ἐκκλησία ὡς κοσμική κοινωνική ὀργάνωση, ἀναζητώντας καί ἀναγνωρίζοντας σέ αὐτή μόνο τό κοινωνικό ἔργο, παραβλέποντας προφανῶς ὅτι τό πνευματικό καί τό μυστηριακό ἔργο της ἔχει κοινωνικές διαστάσεις».
.                 Ὁ π. Βασίλειος Καλλιακμάνης ὑπογραμμίζει: «Στά πρῶτα χριστιανικά χρόνια ὑπῆρξε προβληματισμός σχετικά μέ τήν προτεραιότητα ἤ μή τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος, πού συνοψίζεται στήν ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπο ἔναντι τῆς ἀνάπτυξης κοινωνικοῦ ἔργου, στό πλαίσιο τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας τῶν Ἱεροσολύμων. Τελικά ἐξελέγησαν οἱ ἑπτά διάκονοι γιά τό ἔργο αὐτό, ἀφήνοντας ἀπερίσπαστους τούς Δώδεκα Ἀποστόλους στήν προσευχή καί τή διακονία τοῦ λόγου. Ἐδῶ δίδεται προτεραιότητα στή διδαχή, ἐνῶ ἡ ἐνασχόληση μέ τήν κοινωνική προσφορά ἀκολουθεῖ. Ὅμως οἱ ἐκλεγμένοι διάκονοι δέν εἶναι τυχαῖοι ἄνθρωποι ἀλλά “πλήρεις Ἁγίου Πνεύματος καί σοφίας”. Κι αὐτή ἡ προϋπόθεση τούς καθιστά ἱκανούς νά διαχειρίζονται δίκαια τά οἰκονομικά καί κοινωνικά ζητήματα τῆς κοινότητας. Ἀντίστοιχα, ἡ διακονία πού τούς ἀνατίθεται δέν θεωρεῖται ὑποδεέστερη καί δευτερεύουσα, ἀλλά λογίζεται ὡς μιά σημαντική καί βασική λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας.
.                 Μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου καί μέ τήν ἀναγνώριση στίς χριστιανικές κοινότητες ἀκόμη καί ἀπό Ρωμαίους αὐτοκράτορες, ὅπως ὁ Σεβῆρος, νά διαθέτουν συλλογική ἰδιοκτησία γιά τίς ἀνάγκες τους, θεμελιώθηκε ἡ ἀντίληψη περί ἱερῶν κτημάτων καί πραγμάτων. Κύριος ὑπεύθυνος γιά τή διαχείρισή τους ἔγινε ὁ Ἐπίσκοπος, ὁ ὁποῖος εἶχε ὡς βοηθό τόν “οἰκονόμο”, “ὥστε μή ἀμάρτυρον εἶναι τήν οἰκονομίαν τῆς ἐκκλησίας, καί ἐκ τούτου σκορπίζεσθαι τά τῆς ἐκκλησίας πράγματα, καί λοιδορίαν τή ἱερωσύνη προστρίβεσθαι”. Ἀκόμη, στήν πατερική παράδοση γίνεται ἔντονη κριτική τοῦ ἔντοκου δανεισμοῦ, καταγγέλλονται ὡς αἰτίες οἰκονομικῆς ἐξαθλίωσης ἡ βαριά φορολογία καί ἡ τοκογλυφία, καί ἀπαγορεύεται στούς κληρικούς νά ἀποδέχονται χορηγίες γιά τίς ἀνάγκες τῆς ἐκκλησίας οἱ ὁποῖες προέρχονται ἀπό ἐκμετάλλευση καί ἀδικία».

ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ

.                 Πῶς ὅμως ἀποκτήθηκε ἡ ἐκκλησιαστική περιουσία; Ὁ π. Βασίλειος ἀπαντᾶ: «Ἡ χρησικτησία, ποὺ ἀφορᾶ τήν καλλιέργεια καί τή χρήση κτημάτων πάνω ἀπό 40 χρόνια, ἀποτελεῖ πάγια πρακτική ἀναγνώρισης κυριότητας. Γιά τούς ἰδιῶτες τό διάστημα ἦταν μικρότερο. Τά μοναστήρια ἀπέκτησαν περιουσία καί ἀπό τήν ἐργασία τῶν μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐκτός ἀπό τήν καλλιέργεια τῆς γῆς, κατασκεύαζαν πλῆθος ἐργοχείρων καί τά πωλοῦσαν γιά τή συντήρησή τους. Σημαντικό μέρος τῆς μοναστηριακῆς περιουσίας ὀφείλεται καί σέ δωρεές ἀκινήτων καί χρημάτων, ἀφοῦ μέ τήν εὐθύνη τῶν μοναστηριῶν συντηροῦνταν σχολεῖα, συγκροτοῦνταν βιβλιοθῆκες καί φυλάσσονταν κειμήλια μεγάλης ἀξίας. Οἱ δωρητές προέρχονταν ἀπό ὅλες τίς τάξεις τῆς κοινωνικῆς ζωής. Βυζαντινοί αὐτοκράτορες καί μέλη τῶν οἰκογενειῶν τους, ἡγεμόνες, κληρικοί ὅλων των βαθμῶν ἀλλά καί ἁπλοί χριστιανοί προσέφεραν διάφορες δωρεές».

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΩΡΗΤΕΣ

.                 Ὅπως τονίζει ὁ π. Βασίλειος, «ἄλλη πηγή ἀπόκτησης τῆς μοναστηριακῆς περιουσίας εἶναι ἡ προσωπική ἰδιοκτησία τῶν μοναχῶν, τήν ὁποία μετά τήν κουρά τους συνήθως διαθέτουν στό μοναστήρι. Μέ τόν ἴδιο τρόπο τά μοναστήρια κληρονομοῦν τήν περιουσία πλήθους μοναχῶν πού ἐγκαταβιώνουν σέ αὐτά. Μαρτυροῦνται ἀκόμη ἀγοραπωλησίες γιά ἀπόκτηση καλλιεργήσιμης γῆς, ἐργαστηρίων, μύλων κ.λπ. Καί ἀκόμη, πολλοί ὑπόδουλοι κατά τήν Τουρκοκρατία ἀφιέρωναν ἐθελουσίως τίς περιουσίες τους σέ ἐκκλησιαστικές κοινότητες, ναούς καί μοναστήρια καί οἱ ὀθωμανικές Ἀρχές τά ἀναγνώριζαν ὡς βακούφια, δηλαδή ὡς κοινωφελῆ ἱδρύματα. Ἄραγε αὐτό ἀποτελεῖ λόγο ἀφαίρεσής τους ἀπό τήν Ἐκκλησία κατά τήν Ἀπελευθέρωση; Ποιός θά μποροῦσε νά διερμηνεύσει τήν ἐπιθυμία τῶν δωρητῶν; Ἀλλά καί ἡ Ἐκκλησία γιά ποιόν ἀξιοποιεῖ τήν περιουσία, γιά τόν ἑαυτό της ἤ γιά τό κοινωνικό σύνολο, τόν λαό τοῦ Θεοῦ;»

Πῶς τό σπάταλο κράτος «ἔγδυνε» σταδιακά τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος

.                 Καί πῶς ἀντιμετώπισε τό θέμα ἡ ἑλληνική Πολιτεία; «Ὑπάρχουν πολλοί σταθμοί στήν πορεία τοῦ νέου ἑλληνικοῦ κράτους» ἀπαντᾶ ὁ π. Βασίλειος «κατά τούς ὁποίους μέ τόν ἕναν ἤ τόν ἄλλο τρόπο ἡ ἑλληνική Πολιτεία ἀπαλλοτρίωσε, οἰκειοποιήθηκε, δήμευσε, δέσμευσε, φορολόγησε ἤ “ἀξιοποίησε” τήν ἐκκλησιαστική περιουσία. Θά ἀναφερθοῦν τρεῖς ἀπό αὐτούς. Ἀπό τό 1917 μέχρι τό 1930 ἀπαλλοτριώθηκαν ἐκκλησιαστικές ἐκτάσεις ἀξίας ἄνω του 1.000.000.000 προπολεμικῶν δραχμῶν γιά τήν ἀποκατάσταση τῶν προσφύγων τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς. Τό κράτος κατέβαλε στό τότε Γενικό Ἐκκλησιαστικό Ταμεῖο, πού εἶχε ἱδρυθεῖ ἀπό τό ἴδιο γιά τή συντήρηση τοῦ κλήρου, μόνο 40.000.000. Τά ὑπόλοιπα 960.000.000 ὀφείλονται ἀκόμη. Τό 1952 τό κράτος, μέ τήν ἀπειλή τῆς διακοπῆς μισθοδοσίας τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου καί ὕστερα ἀπό ἀφόρητες πιέσεις, ὑπέγραψε μέ τήν Ἐκκλησία “Σύμβασιν περί ἐξαγορᾶς ὑπό τοῦ Δημοσίου κτημάτων […] τῆς Ἐκκλησίας […] πρός ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καί ἀκτημόνων κτηνοτρόφων”. Ἔτσι παραχωρήθηκαν στό κράτος τά 4/5 τῆς καλλιεργούμενης ἤ καλλιεργήσιμης ἀγροτικῆς περιουσίας καί τά 2/3 τῶν βοσκοτόπων, μέ ἀντάλλαγμα νά λάβει ἡ Ἐκκλησία τό 1/3 τῆς πραγματικῆς ἀξίας, κάποια ἀστικά ἀκίνητα ἀμφίβολης ἀξίας καί 45.000.000 προπολεμικές δραχμές».
.                 Ὅπως σημειώνει, «στή σύμβαση αὐτή (1952) ἀναφέρεται ρητά, πρῶτον, ὅτι “ἡ ἀπαλλοτρίωση αὐτή εἶναι ἡ τελευταία, δέν πρόκειται νά ὑπάρξει νεότερη στό μέλλον” καί, δεύτερον, τό κράτος δεσμεύεται νά παρέχει κάθε ἀναγκαία ὑποστήριξη (ὑλική καί τεχνική), ὥστε ἡ Ἐκκλησία νά ἀξιοποιήσει τήν ἐναπομείνασα περιουσία της. Καί οἱ δύο ὅροι τῆς σύμβασης δέν τηρήθηκαν ποτέ. Ἀντίθετα, οἱ ὑπηρεσίες τοῦ κράτους, ἄλλοτε ἀμφισβητώντας τήν κυριότητα, ἄλλοτε χαρακτηρίζοντας δασικές ἤ “διακατεχόμενες” τίς μοναστηριακές ἐκτάσεις, ἄλλοτε κωλυσιεργώντας τήν ἔκδοση σχετικῶν ἀποφάσεων, ἐμπόδισαν τήν ἀξιοποίησή της σέ βάρος τοῦ λαοῦ».

ΝΟΜΟΣ ΤΡΙΤΣΗ

.                 Ὁ π. Βασίλειος συνεχίζει: «Ὁ τρίτος σταθμός τῆς πορείας αὐτῆς ἦταν τό 1987, μέ τόν νόμο 1700, τόν γνωστό ὡς νόμο Τρίτση. Μέ τίς διατάξεις του ἔγινε ἀπόπειρα ἀλλαγῆς τῶν κανόνων διαχείρισης καί διοίκησης τοῦ ΟΔΕΠ. Στόν ΟΔΕΠ, ποὺ τά μέλη του θά διορίζονταν ἀπό τό κράτος, “περιέρχεται αὐτοδικαίως ἡ ἀποκλειστική διοίκηση, διαχείριση καί ἐκπροσώπηση ὁλόκληρης της ἀκίνητης περιουσίας τῶν Ἱερῶν Μονῶν”. Στόν νόμο αὐτό προβλέπονταν ὅτι “μέσα σέ ἀποκλειστική προθεσμία ἕξι μηνῶν ὁ ΟΔΕΠ καί οἱ ΟΔΜΠ (Κρήτης) μποροῦν νά μεταβιβάσουν πρός τό ἑλληνικό Δημόσιο […] τήν κυριότητα τῆς ἐν λόγω περιουσίας”».
.                 Καί προσθέτει: «Τό 1988 ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας ὑποχώρησε καί, παρά τούς ἱερούς κανόνες, δέχθηκε νά ὑπογραφεῖ σύμβαση παραχώρησης στό Δημόσιο τῆς δασικῆς καί ἀγροτολιβαδικής περιουσίας τῶν Ἱερῶν Μονῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τή σύμβαση ὑποχρεώθηκαν καί ὑπέγραψαν 149 μονές, ἐνῶ ἄλλες ἀρνήθηκαν νά τήν ὑπογράψουν. Ἐννέα ἀπό αὐτές προσέφυγαν στό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης καί δικαιώθηκαν. Ἡ ἱστορία δείχνει ὅτι τό κράτος μέχρι τώρα δέν τήρησε τίς δεσμεύσεις του. Ἁπλῶς ἀπογύμνωνε σταδιακά τήν Ἐκκλησία ἀπό τά περιουσιακά της στοιχεῖα, τά ὁποῖα “χάνονταν” μέσα στή γενικότερη σπατάλη. Τό μέλλον θά δείξει ἐάν θά σεβασθεῖ τούς ὅρους τῆς συμφωνίας πού ἀνακοινώθηκε στις 6/11/2018».

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ

.                 Ἐν τέλει εἶναι ἀμύθητη ἡ ἐκκλησιαστική περιουσία ἢ πρόκειται γιὰ ἀκόμη ἕνα μύθευμα; «Γιά νά ὑπάρχει σαφέστερη εἰκόνα γιά τό μέγεθος τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἡ ὁποία ἀνήκει σέ πολλά ΝΠΔΔ (πού δημοσιογραφικές πληροφορίες τά ἀνεβάζουν σέ 10.000, ἐννοεῖται προφανῶς ὅτι κάθε ἐνορία ἔχει καί μιά αὐλή στήν ὁποία παίζουν τά παιδιά καί πρέπει νά φορολογηθεῖ!), θά ἤθελα νά ἀναφέρω κάποια στοιχεῖα ἀπό μελέτη τῆς Ἀγροτικῆς Τράπεζας τοῦ 1983 πού δημοσιεύτηκε τό 1986» λέει ο π. Βασίλειος και συνεχίζει: «Ἡ Ἑλλάδα ἔχει συνολική ἔκταση 131.957.4004 στρέμματα. Ἀπό αὐτά ἀγροτική γῆ γεωργοκτηνοτροφικοῦ ἐνδιαφέροντος εἶναι 29.500.000 στρέμματα δάση (22%), 52.500.000 στρέμματα βοσκότοποι (40%), 39.500.000 στρέμματα γεωργική γῆ (30%). Ἀπό τίς παραπάνω ἐκτάσεις τά 61.441.900 στρέμματα ἀνήκουν κατά κυριότητα 43.598.000 στό Δημόσιο, 15.553.200 στήν Τοπική Αὐτοδιοίκηση, 1.098.400 στίς συνεταιριστικές ὀργανώσεις, 1.292.300 στήν Ἐκκλησία. Δηλαδή στήν Ἐκκλησία ποσοστιαία ἀνήκει τό 1,4% τῶν δασικῶν ἐκτάσεων, τό 2,3% τῶν βοσκοτόπων καί τό 2,19% τῆς γεωργικῆς γῆς (ὅπου ὅμως τό Δημόσιο κατέχει τό 45,6% καί ἡ Τοπική Αὐτοδιοίκηση τό 30,8%). Ἀπό τίς ἐκτάσεις πού ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία (δηλαδή ἀπό τό 1.292.300), 367.000 στρέμματα εἶναι δάση, 735.300 βοσκότοποι καί 189.900 γεωργική γῆ. Τά δάση καί οἱ βοσκότοποι εἶναι σχεδόν ἀνεκμετάλλευτα καί τό 53% τῆς καλλιεργήσιμης γῆς βρίσκεται σέ ὀρεινές ἤ ἡμιορεινές περιοχές. Σημαντικό στοιχεῖο τῆς ἐν λόγω ἔρευνας εἶναι ὅτι κατά τή δεκαετία 1974-1983 “ἐγκαταλείπονται κάθε χρόνο καί κατά μέσο ὅρο 162.400 στρέμματα ἀγροτικῆς γῆς, πού περιλαμβάνουν 117.500 στρέμματα βοσκοτόπους, 32.800 στρέμματα δάση, 9.300 στρέμματα γεωργικῆ γῆ». Κατά τίς τελευταῖες δεκαετίες οἱ ρυθμοί καί τά ποσοστά τῆς ἐγκαταλελειμμένης ἀγροτικῆς γῆς ἔχουν αὐξηθεῖ ἀκόμη περισσότερο λόγω τῆς γήρανσης τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καί ἄλλων παραγόντων. Ὅταν μελετοῦσα τά στοιχεῖα αὐτά, ἄκουσα τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος νά ἀνακοινώνει τήν πρόθεσή του νά δοθοῦν γιά καλλιέργεια ἐκτάσεις πού ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία, καί ἀναρωτήθηκα: Ποιός θά ἐπιστρέψει στήν ἐπαρχία νά καλλιεργήσει τή γῆ πού ἀνήκει στήν Ἐκκλησία; Ἐδῶ οἱ Νεοέλληνες ἔχουν ἐγκαταλείψει τίς δικές τους καλλιεργήσιμες ἐκτάσεις…»

Πῶς δικαιολογοῦνται οἱ μισθοί τῶν ἱερέων, τί ισχύει στήν Ε.Ε. καί τό τεράστιο κοινωνικό ἔργο

.                  Στό ἐρώτημα πῶς αἰτιολογεῖται ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου ἀπό τό κράτος ὁ π. Βασίλειος ξεκαθαρίζει: «Ὡς ἀντιστάθμισμα τῶν ἀπαλλοτριώσεων χωρίς οὐσιαστική ἐξόφληση ἀλλά καί τῶν παραχωρήσεων μέ συμβάσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ἦταν ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου ἀπό τό κράτος. Παράλληλα, εἶχε ὁρισθεῖ ἀρχικά φορολόγηση κατά 25% καί ἀργότερα 35% τῶν εἰσπράξεων τῶν ναῶν γιά τήν ἐνίσχυση τοῦ σχετικοῦ ταμείου. Ἡ φορολόγηση αὐτή καταργήθηκε τό 2004. Ἰσχύουν ὅμως ἄλλες φορολογήσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, οἱ ὁποῖες ἔφτασαν τό 2011 τό ποσό τῶν 12.584.139,92 ευρώ.
.                 Ἐπειδή ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου εἶναι ἀποτέλεσμα συμβάσεων, σημαίνει ὅτι ὁποιαδήποτε διακοπή της θά ἔχει ἀποτέλεσμα τή λύση τῶν συμβάσεων καί τήν ἐπιστροφή τῶν παραχωρηθέντων στήν Ἐκκλησία. Ὁπότε θά προκύψει τεράστιο πρόβλημα».

9.500 ΚΛΗΡΙΚΟΙ

.                 Συνεχίζοντας, προσθέτει: «Ἀλλά πόσοι εἶναι οἱ κληρικοί ποὺ μισθοδοτοῦνται ἀπό τό κράτος; Σήμερα ὑπολογίζονται σέ 8.500 στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καί περίπου 1.000 στήν Κρήτη καί στά Δωδεκάνησα, ἐνῶ ὑπάρχει ἱκανός ἀριθμός ἀποσπασμένων πού ὑπηρετοῦν τούς Ἕλληνες τοῦ ἐξωτερικοῦ. Σέ ὁρισμένες χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης οἱ θρησκευτικοί λειτουργοί ἀμείβονται ἀπό τό κράτος, ὅπως στό Βέλγιο, στήν Τσεχία, ὅπου ἔχουν μάλιστα ἀνταποδοτικό χαρακτήρα καί ἀφοροῦν τίς κατασχέσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ἀπό τό πρώην κομμουνιστικό καθεστώς. Στή Γαλλία, στίς περιφέρειες τῆς Ἀλσατίας καί της Μοζέλ, μέ 3.500.000 πληθυσμό, οἱ κληρικοί τῶν ρωμαιοκαθολικῶν, τῶν προτεσταντῶν καθώς καί οἱ ραβίνοι πληρώνονται ἀπό τό δημόσιο ταμεῖο τοῦ κράτους. Στό Λουξεμβοῦργο οἱ κληρικοί καί οἱ ραβίνοι πληρώνονται ἀπό τό κράτος. Στή Ρουμανία οἱ λειτουργοί τῶν ἀναγνωρισμένων θρησκειῶν πληρώνονται ἀπό τό κράτος. Στή Σλοβακία τό κράτος ἐπιδοτεῖ τούς μισθούς τῶν κληρικῶν.
.                  Στήν Ἑλβετία, στά περισσότερα ἀπό τά 26 καντόνια, οἱ ἰδιωτικές ἑταιρεῖες πληρώνουν ὑποχρεωτικά φόρο ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας. Στήν Ἑλλάδα οἱ ἐφημέριοι, ἄν καί μισθοδοτοῦνται ἀπό τό Δημόσιο, δέν ἀποκτοῦν τή δημοσιοϋπαλληλική ἰδιότητα οὔτε καί τήν ἰδιότητα ὑπαλλήλου ΝΠΔΔ, παρότι ἡ Ἐκκλησία καί τά νομικά της πρόσωπα εἶναι δημοσίου δικαίου, ἀφοῦ οἱ ἐφημέριοι εἶναι κυρίως θρησκευτικοί καί πνευματικοί λειτουργοί καί ὄχι συνήθεις διοικητικοί ὑπάλληλοι. Καί ἡ μισθοδοσία τῶν κληρικῶν ἀπό τό Δημόσιο δέν τούς προσδίδει τήν ἰδιότητα δημοσίου ὑπαλλήλου. Καταβάλλεται ἀπό τήν Πολιτεία γιά χάρη τῆς Ἐκκλησίας, δέν ἀποτελεῖ ὅμως ἀντιπαροχή γιά τήν ἐπιτέλεση τῶν ἱερατικῶν τους καθηκόντων, ἀλλά κάλυψη ἀπό τήν Ἐκκλησία τῶν βιοτικῶν τους ἀναγκῶν».
.                 Ἀποδίδουν στήν κοινωνία οἱ κληρικοί ὅσα εἰσπράττουν; Ἐδῶ ὁ π. Βασίλειος ἐπισημαίνει καί ἕνα ἄλλο γεγονός, πού δέν ἔχει προσεχθεῖ: «Οἱ κληρικοί εἶναι οἱ μόνοι στόν δημόσιο χῶρο πού μέ πρωτοβουλία τους χτίζουν, διακοσμοῦν, συντηροῦν, ἀνακαινίζουν καί γενικά φροντίζουν τό χῶρο στόν ὁποῖο ἐργάζονται. Σέ κάθε Μητρόπολη ὑπάρχουν ἀνοιχτά πολλά ἐργοτάξια γιά δεκαετίες, ὅπου ἀπασχολοῦνται οἰκοδόμοι ὅλων των εἰδικοτήτων, τεχνίτες ἀλλά καί μαραγκοί, ξυλογλύπτες, ἁγιογράφοι, ἀργυροχόοι καί ἄλλοι. Τά χρήματα γιά ὅλα αὐτά τά ἔργα δέν προέρχονται ἀπό ἐπιχορηγήσεις τοῦ κράτους, ἀλλά κατά κανόνα ἀπό τόν λαό τοῦ Θεοῦ καί μικρούς δωρητές, πού βλέπουν τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας νά προάγεται. Οἱ Ἐπίσκοποι καί ἐφημέριοι πού ἀναλαμβάνουν τό ἔργο αὐτό γίνονται συχνά “ζητιάνοι”, γιά νά τό ὁλοκληρώσουν. Νά σημειωθεῖ ὅτι τά τελευταῖα χρόνια πολλοί ναοί, λόγω τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, ἔχουν ἀναστείλει τίς οἰκοδομικές ἐργασίες τους, δίνοντας προτεραιότητα στό κοινωνικό ἔργο. Ἀκόμη, σέ κάθε ναό ἀπασχολοῦνται μέ ἔμμισθη σχέση καί ἀσφάλιση ψάλτες, νεωκόροι, καθαριστές κ.λπ. Δέν εἶναι εὔκολο νά ὑπολογίσει κάποιος πόσες χιλιάδες οἰκογένειες ζοῦν σήμερα ἀπό τά “ἐργοτάξια τῆς Ἐκκλησίας”, χωρίς τήν παραμικρή ἐπιβάρυνση γιά τό κράτος».
.                 Ὁ π. Βασίλειος σημειώνει ἐπίσης: «Ἀνάλογο ἔργο γίνεται στά μοναστήρια ἀπό τούς μοναχούς, ποὺ ὄχι μόνο ἀνακαινίζουν καί συντηροῦν τίς κτιριακές ἐγκαταστάσεις καί διαφυλάσσουν τό φυσικό περιβάλλον, ἀλλά γίνονται ταυτόχρονα καί ἄμισθοι φύλακες τῶν μνημείων καί τῶν κειμηλίων μεγάλης ἀξίας πού θησαυρίζονται ἐκεῖ».
.               Παράλληλα, επισημαίνει: «Ἁφοῦ τόσα λέγονται ἔνθεν κἀκεῖθεν, ἄς ἀναφερθεῖ καί μιά ὑπόθεση ἐργασίας γιά τό μέλλον, πού εὔχομαι νά διαψευσθεῖ: Οἱ ἱεροί ναοί καί τά μοναστήρια πού χτίζονται σήμερα θά ἀποτελοῦν μετά ἀπό 150 καί πλέον χρόνια μέρος τῆς πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς τοῦ τόπου. Τότε πιθανὸν νά ἐρίζουν οἱ ὑπεύθυνοι τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Πολιτείας (ἀρχαιολόγοι, συντηρητές, ἀρχιτέκτονες, τοπικοί παράγοντες καί φορεῖς μέ ἀρκετή πονηρία) μέ τούς ἐφημερίους καί τούς μοναχούς γιά την προστασία τῶν πολιτισμικῶν αὐτῶν θησαυρῶν, γιά τό “πῶς καί τό γιατί τῶν μνημείων”! Τότε θά “τρέχουν” οἱ “πολιτιστικά εὐαίσθητοι ὑπάλληλοι” πού ζοῦν ἀπό τόν πολιτισμό τῆς Ἐκκλησίας νά ἐπιτιμήσουν τούς κληρικούς, διότι “καταστρέφουν τά μνημεῖα πού ἀνήκουν στόν λαό”. Βέβαια, αὐτό συμβαίνει καί σήμερα, διότι ὑπάρχει διαφορετική θεώρηση: Οἱ μέν κρατικοί ὑπάλληλοι τά βλέπουν ὡς ἀπολιθώματα καί μνημεῖα τοῦ παρελθόντος, οἱ δέ κληρικοί καί ὁ πιστός λαός, ὡς χώρους ζωντανῆς ἔκφρασης τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί ἀνάπτυξης ὑψηλοῦ πολιτισμοῦ».

Ο ΑΔΑΠΑΝΗΤΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

.                 Ὁλοκληρώνοντας, τονίζει τὰ ἑξῆς: «Σε κάθε περίπτωση, ἡ μεγαλύτερη περιουσία τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι τά κτήματα καί τά χρήματα, ἀλλά τό Εὐαγγέλιο τῆς ἀγάπης καί τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ της. Σέ ἕναν κόσμο πού μετά τόν “θάνατο τοῦ Θεοῦ” ἀκολούθησε δυστυχῶς καί ὁ “θάνατος τοῦ πλησίον”, ἡ πίστη στόν Τριαδικό Θεό ἀποτελεῖ ἀδαπάνητο θησαυρό. Κι ἀκόμη περιουσία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ στενή σύνδεσή της μέ τόν λαό καί τό συλλογικό του ὑποσυνείδητο. Οἱ πρωτογενεῖς σχέσεις τῶν κληρικῶν μέ τούς ἁåπλούς ἀνθρώπους σέ ἐπίπεδο ἐνορίας καί γειτονιᾶς, καί κυρίως ἡ παντοειδής στήριξη στά ἀδύναμα καί ἀπροστάτευτα μέλη τῆς κοινωνίας εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐπένδυσή της. Περιουσία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τό κεφάλαιο τῆς πίστης, τῆς ἀγάπης καί τῆς ἐλπίδας. Τῆς ἐλπίδας πού χάνεται. Καί χωρίς ἐλπίδα, ἡ κοινωνία μας δέν μπορεῖ νά προαχθεῖ καί δέν μπορεῖ νά προοδεύσει καί νά ἀναπτυχθεῖ. Τήν ἐλπίδα αὐτή καλεῖται νά ἀναστήσει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μέ τόν προφητικό της λόγο, τήν ἐνοποιό κοινωνική της πρακτική καί τή διαυγῆ διδασκαλία της εἴτε τήν ἐμποδίζει εἴτε τή διευκολύνει τό κράτος».

Ἀπό τήν Ἐφημερίδα Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια

 

 

, , ,

Σχολιάστε

«Η ΟΦΕΙΛΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΗ»

Πλανᾶσθε, κ. Τσίπρα,
Πρωθυπουργέ τῆς Ἑλλάδος!

Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ!

Θέμα: Η ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ
ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΑΚΟΥ ΚΛΗΡΟΥ

* * * * * * *
ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ 1η
19.11.1018

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

.               Ἡ πατρική μας ἀγάπη πρός τόν Ἐφημεριακό ἱερό Κλῆρο τῆς φιλτάτης ἡμῶν Πατρίδος μᾶς ὑποχρεώνει νά προβοῦμε στήν παροῦσα ἔκτακτον Ἔκδοσιν, προκειμένου νά ὑπερασπισθοῦμε τά δικαιώματα τῆς μισθοδοσίας τῶν ἱερέων μας. Ἡ κατά τήν 16ην Νοεμβρίου λήγ. ἔτους συνελθοῦσα ἐκτάκτως Ἱερά Σύνοδος τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κυρίως δέ τά ἐπακολουθήσαντα γεγονότα, ἤτοι τό Ἀνακοινωθέν τῆς Ι.Σ.Ι., οἱ Δηλώσεις τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Τσίπρα καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μας κ. Ἱερωνύμου καί ὅσα μετά ταῦτα ἠκολούθησαν, ἐπλημμύρισαν τήν ψυχήν μας ἀπό ἀγωνία!
.               Διά τοῦ παρόντος φυλλαδίου ἐπιχειροῦμεν νά δώσωμεν μιά ἀποστομωτική ἀπάντηση εἰς ὅσα ψευδῶς καί ἀνερυθριάστως ἐπεκαλέσθη ὁ ὑπερηφανευόμενος διά τήν ἀθεΐαν του Πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος κ. Ἀλεξ. Τσίπρας! Ὁ κ. Τσίπρας, ὁ ὁποῖος ἔχει στρατολογηθῆ ἐκ μέρους ξένων Δυνάμεων καί Διεθνῶν οἰκονομικῶν Παραγόντων, προκειμένου νά καταστρέψῃ τήν Ἑλλάδα μας, νά ἀλλοιώσῃ τόν Ὀρθόδοξον χαρακτῆρα καί προσανατολισμό της, τελικά δέ νά καταστήσῃ τήν Ἑλλάδα μιά «οὐδετερόθρησκη» Χώρα!
.               Μέ ἄλλα λόγια ὁ Πρωθυπουργός ἔχει κηρύξει σέ διωγμό τήν Ὀρθοδοξία μας, τήν Ἐκκλησία μας, τούς Ναούς μας καί τούς Κληρικούς μας καί, δυστυχῶς, ἐμεῖς οἱ Ταγοί τῆς Ἐκκλησίας δέν τό ἔχουμε ἀντιληφθῆ! Δυστυχῶς ἀνάμεσα στούς κόλπους τῆς Ἱεραρχίας ὑπῆρξαν Μητροπολῖτες, οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτήρισαν τήν «Συμφωνίαν» ἤ καί «Προ-Συμφωνίαν» Ἀρχιεπισκόπου καί Πρωθυπουργοῦ ὡς γεγονός «ὑψίστης πολιτικῆς σπουδαιότητος καί σημασίας»!!!
.               Ἡμεῖς, λοιπόν, ὑψώνοντας τήν ἰσχνή φωνή μας, ἀποφασίσαμε νά ποῦμε πρός τόν κ. Πρωθυπουργό, εὐθέως καί μεγαλοφώνως, τήν ταπεινή μας γνώμη, ὅτι δηλ. ἡ Ἑλλάδα ὀφείλει στήν Ἐκκλησία τήν ὕπαρξη καί τήν ὑπόστασή της! Ἀντιθέτως, ἡ Ἐκκλησία οὐδέν ὀφείλει στήν Πολιτεία, ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ, τ.ἔ. οἱ ἐχθροί καί τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος!
.               Ἄρα τό πρόβλημα τῆς μισθοδοσίας τοῦ ἱεροῦ Κλήρου δέν εἶναι ζήτημα, τό ὁποῖον ἐντάσσεται στίς ἁρμοδιότητες τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως, ἀσυστόλως καί ἀνερυθριάστως, ψευδόμενος εἶπεν ὁ Πρωθυπουργός. Ἡ Πολιτεία, ἀνιστόρητε καί ἄθεε κ. Τσίπρα, ὅσα χρήματα καί ἐάν καταβάλῃ στήν Ἐκκλησία, ΔΕΝ ἠμπορεῖ νά ξεχρεώσῃ τό χρέος της πρός τήν Μητέρα καί Τροφό τοῦ Γένους, ἐν ταὐτῷ δέ καί Σώτειρα τοῦ Ἔθνους! Ἡ ὀφειλή τῆς Πολιτείας πρός τήν Ἐκκλησία θά παραμένῃ πάντοτε ΕΝΑ ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΟΝ ΧΡΕΟΣ, καθ’ ὅσον οἱ ποταμοί αἵματος τῶν Κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, παντός βαθμοῦ, τῶν θυσιασθέντων «ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος», δέν ἐξοφλοῦνται μέ χρῆμα!
.               Μέ κανένα τρόπο δέν ἠμποροῦμε νά δεχθοῦμε τήν ἄποψη τοῦ ἱστορικῶς ἀνίδεου καί, ὡς πρός τήν Ὀρθοδοξία ἐχθροῦ της, τέως Ὑπουργοῦ κ. Νικ. Φίλη, ὅτι «Ἡ Πολιτεία δέν ὀφείλει δεκάρα στήν Ἐκκλησία». «Χωρίς ἔγκυρα στοιχεῖα, εἶπεν, ἐπικυρωμένα ἀπό τά ἁρμόδια κρατικά ὄργανα, δέν μποροῦμε νά πάρουμε καμία πολιτική ἀπόφαση, οὔτε βέβαια νά ἀλλάξουμε ἀβασάνιστα τήν πάγια θέση τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, ὅτι δέν ὀφείλει δεκάρα τσακιστή στήν Ἐκκλησία»! ([1]).
.               Αὐτή καί μόνον ἡ θέση ἑνός θρασύτατου πολιτικοῦ ἀνδρός, ἐχθρικῶς διακειμένου πρός τήν Μητέρα και Τροφό τοῦ Ἔθνους, τήν Ἐκκλησία μας, ὁ ὁποῖος καυχᾶται, διότι κατήργησε τό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ([2]) ἀπό τήν Δημόσια Ἐκπαίδευση, μᾶς ὠθεῖ νά χαράξουμε αὐτές τίς γραμμές, χρησιμοποιῶντας τήν σκληρή γλῶσσα τῆς ἀληθείας!
.                 Δέν θά ἀναφερθοῦμε στίς ἀθλιότητες καί τά ἐγκλήματα τῶν Κομμουνιστῶν κατά τήν διάρκειαν τοῦ Συμμοριτοπολέμου (1946-1949), μόνον καί μόνον διά νά μή προσβάλουμε τήν «φιλοτιμία» τῶν ἀριστερῶν ἀδελφῶν μας, οἱ ὁποῖοι κρατοῦν σήμερα τό πηδάλιο τῆς πολυβασανισμένης Πατρίδος μας. Πλήν ὅμως, διά νά ἐκτιμήσουν τό μέγεθος τῆς πατρικῆς μας συγκαταβάσεως, μόνον ὡς χαρακτηριστικόν δεῖγμα τῆς μοχθηρότητος τῶν Κομμουνιστῶν κατά τῶν Ὀρθοδόξων Κληρικῶν, θά δημοσιοποιήσουμε, στό τελευταῖο μέρος τοῦ παρόντος, τήν βαρβαρική φονική συμπεριφορά τους στήν περίπτωση τοῦ Ἥρωος ἱερέως καί Νεομάρτυρος Παπα-Σκρέκα ἀπό τήν περιοχήν τῶν Τρικάλων Θεσσαλίας, ἕνα ἔγκλημα τό ὁποῖον διέπραξαν κατά τήν πανίερη ἡμέρα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς τοῦ ἔτους 1947 (4 Ἀπριλίου).
.           Βλέπετε, «πάσσαλος πασσάλῳ ἐκρούεται»!

+ Ο Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιος

Αἴγιον, 19 Νοεμβρίου 2018
40ή Ἐπέτειος τῆς εἰς τό Αἴγιον ἐνθρονίσεως (19.11.1978)

—————————

[1] Βλ. ΤΟ ΒΗΜΑ, 18.11.2018 σελ. Α15

[2]  ἐνθ.  ἀνωτ. «Θυμίζω, πάντως, ὅτι τότε ἡ σύγκρουση μέ τήν Ἐκκλησία ἀφοροῦσε τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καί ἔχω βέβαια τήν ἱκανοποίηση, ὅτι ναί μέν ἐγώ ἔφυγα ἀπό τό Ὑπουργεῖο, ἀλλά ἡ μεγάλη ἀλλαγή στά Θρησκευτικά  ἔμεινε καί ρίζωσε».

 

ΠΗΓΗ: mkka.blogspot.com

, ,

Σχολιάστε