Ἄρθρα σημειωμένα ὡς συνοδικότης

ΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Συνοδικὸ σύστημα
ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου Β´ (Λιάπη)

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, εἶχε ἀναλάβει τὸν ρόλο τοῦ διαπρυσίου κήρυκα τοῦ Συνοδικοῦ Συστήματος διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας. Ὡς μανιφέστο του μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ἡ ὁμιλία του τὴν 1η Δεκεμβρίου 2001 στὸ πνευματικὸ κέντρο τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἀναλήψεως Βόλου. Τὴν ὁμιλία του, λόγῳ ἀπουσίας του, ἀνέγνωσε ὁ ἐκ τῶν στενῶν συνεργατῶν του καὶ σήμερα Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς π. Ἀδαμάντιος Αὐγουστίδης καὶ δημοσίευσε τὸ περιοδικὸ «Σύναξη» (Τεῦχος 82, Ἀπριλίου – Ἰουνίου 2002, σελ. 12-18).
.         Τὸ πρῶτο σημεῖο, ποὺ τονίζει ὁ κ. Ἱερώνυμος εἶναι πὼς «ὅταν λέμε συνοδικὸ σύστημα δὲν ἐννοοῦμε ἀσφαλῶς ἐκεῖνο τὸ ἐπίπλαστο, ποὺ ἀσκεῖται στὶς μέρες μας στὸ ἐπίπεδο τῆς Ἱεραρχίας ἢ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ ἐκεῖ, προχωρεῖ στὴν Ἐπισκοπή, κατεβαίνει στὴν ἐνορία καὶ στὴν κοινότητα καὶ ἐμπνέει τὸ Μοναστήρι». Τὸ σύστημα ποὺ ὁραματίσθηκε τότε ὁ κ. Ἱερώνυμος δὲν ἔχει σχέση μὲ τὰ δέκα χρόνια Ἀρχιεπισκοπίας του. Καμία ἐφαρμογή του εἰς ἱερεῖς, ἐνορίες καὶ πιστούς.
.         Τὸ δεύτερο σημεῖο τοῦ μανιφέστου τοῦ κ. Ἱερωνύμου εἶναι ὁ τρόπος σύγκλησης τῆς Ἱεραρχίας καὶ ἐκλογῆς Ἀρχιερέων. Μὲ ἀπόλυτο ὕφος ἐπισημαίνει: «Σήμερα δν πρέπει ν εμαστε περήφανοι γι τν τρόπο κλογς τν ρχιερέων. Εναι διαβλητς κα ναξιόπιστος. Εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνει κάτι τὸ ταχύτερο δυνατὸ πρὸς τὸ καλύτερο». (Σημ. Ὁ τονισμὸς τοῦ ὑπογράφοντος). Καὶ ἐξηγεῖ ὅτι ὁ τρόπος τῆς ἐκλογῆς εἶναι τέτοιος ποὺ «νικάει ὁ φόβος καὶ πνίγεται ἡ ἐλευθερία τῶν ψηφοφόρων Ἀρχιερέων». Γράφει:
.         «Καὶ ἐδῶ δυστυχῶς νικάει ὁ φόβος καὶ πνίγεται ἡ ἐλευθερία. Ποῦ; Στὴν κρισιμότερη δομὴ τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ στὴ σύναξη ὅλου τοῦ σώματος τῆς Ἱεραρχίας. Οἱ ὑπερήλικες δὲν θὰ ψηφίσουν ἐλεύθερα, γιατί φοβοῦνται ὅριο ἡλικίας. Οἱ ἐπιθυμοῦντες μετάθεση δὲν θὰ ψηφίσουν ἐλεύθερα, γιατί φοβοῦνται ὅτι θὰ παραμείνουν μακριὰ ἀπὸ τὸ κέντρο στὴν ἐπαρχία, ποὺ ἤδη κουράστηκαν νὰ ποιμαίνουν. Οἱ “πάτρωνες” δὲν θὰ ψηφίσουν ἐλεύθερα, γιατί πρέπει νὰ κάνουν τὶς συναλλαγές τους γιὰ τὴν ἐξασφάλιση ψήφων γιὰ τοὺς ἡμετέρους. Ἀλλὰ καὶ ἡ κεντρικὴ διοίκηση ἔχει καὶ αὐτὴ τὸν τρόπο ἐξασφαλισμένο, ὥστε νὰ πνιγεῖ ἡ ἐλευθερία καὶ νὰ ἐπιβληθεῖ ὁ φόβος. Ἔτσι γίνονται κατ’ ἰδίαν συναντήσεις, συζητήσεις, συναλλαγές. Ἔπειτα οἱ ἐκλέκτορες Ἀρχιερεῖς δὲν ψηφίζουν μὲ σταυρό, ἀλλὰ γράφοντας στὸ δελτίο τὰ στοιχεῖα τοῦ ὑποψηφίου μὲ τὸ χέρι τους. Ἔτσι ὁ γραφικὸς χαρακτήρας εἶναι ἀψευδὴς μάρτυρας στὰ χέρια τῆς γραμματείας. Ἀγαπητοί μου, καθὼς ἀκούγονται αὐτὲς οἱ παρατηρήσεις καὶ περιγραφὲς ἀλλοιώσεως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ γεγονότος ὅλοι μας εἴχαμε τὴν αἴσθηση ὅτι συμφωνοῦμε πὼς ατ δν ταιριάζουν στν ρθόδοξη κκλησία, λλ σ μία “κκλησία” πο χει καταστε δεολογία». (Σημ. Οἱ ὑπογραμμίσεις τοῦ ὑπογρ.).
.           Στὰ δέκα χρόνια της Ἀρχιεπισκοπίας τοῦ κ. Ἱερωνύμου ἔχουν γίνει ἐκλογὲς εἴκοσι ἐννέα (29) ἐπαρχιούχων Μητροπολιτῶν. Ὅλες ἔγιναν μὲ τὸ σύστημα ἐκλογῆς γιὰ τὸ ὁποῖο «δὲν πρέπει νὰ εἴμαστε ὑπερήφανοι», καὶ τὸ ὁποῖο, ἀπὸ τὸ 2001, «ἦταν ἀναγκαῖο νὰ γίνει τὸ ταχύτερο κάτι πρὸς τὸ καλύτερο». Στὶς ἐκλογὲς καὶ οἱ συζητήσεις γίνονται, καὶ ζυμώσεις διεξάγονται καὶ ἡ θέληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου προωθεῖται καὶ ἐπιχειρεῖται νὰ ἐπιβληθεῖ στοὺς Ἀρχιερεῖς καὶ τὰ ψηφοδέλτια πάντοτε γράφονται. Ὁ κ. Ἱερώνυμος ἔφτασε στὸ σημεῖο δημόσια νὰ ἐξαγγείλει τοὺς «ἐκλεκτούς» του σὲ δύο Μητροπόλεις, παραβιάζοντας ἀκόμη καὶ τὸ ἰσχῦον Συνοδικὸ σύστημα ἐκλογῆς Ἀρχιερέων.
.       Γιὰ τὸ Συνοδικὸ σύστημα, ὅπως τὸ ἐξήγγειλε τὸ 2001 ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, ἀπαιτεῖται «ἐλευθερία πνεύματος καὶ ἤθους», ποὺ δὲν ὑπάρχει ὅταν «ὁ κόσμος, ποὺ ἄλλα φρονεῖ, καὶ ἄλλα ἐπιβάλλει, γιατί εἶναι μέσα στὰ ὅρια καὶ στὰ τείχη μας». Μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἀρχῶν τοῦ κόσμου ὁ, τότε, Μητροπολίτης Θηβῶν γράφει ὅτι εἶναι «ἡ ἐπικοινωνία καὶ ὁ σύνδεσμός μας μὲ οἰκονομικὰ ἰσχυρούς, ληστὲς τοῦ ἱδρώτα τῶν πτωχῶν, ποὺ γίνονται ὁμοτράπεζοι καὶ σύμβουλοί μας στὰ πράγματα καὶ τὶς ὑποθέσεις τῆς Ἐκκλησίας». (Σήμ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.). Στὶς 6 Μαρτίου 2018 ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος ἀνακοίνωσε τὴ δημιουργία «Συμβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς», ἡ ὁποία, ὅπως ἀνέφερε, «θὰ συνεδριάζει ὑπὸ τὴν Προεδρία του καὶ θὰ ἔχει ὡς σκοπὸ τὴν ὀραματική, προγραμματική, τεχνοκρατικὴ καὶ στρατηγικὴ ὑποστήριξη καὶ ὑποβοήθηση τοῦ ἔργου τῆς “Ἀποστολής”. Μιλώντας πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ὁ κ. Ἱερώνυμος τὰ εὐχαρίστησε γιατί παρὰ τὶς πολλὲς ἐπαγγελματικές τους ὑποχρεώσεις θὰ συμβάλουν στὸ ἔργο τῆς “Ἀποστολής” καὶ τῆς Ἐκκλησίας γενικότερα». (Σήμ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.). Τὰ μέλη τῆς ὑπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο «Συμβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς» εἶναι, οἱ: Σπυρίδων Θεοδωρόπουλος – Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου Ἑλληνικῶν Βιομηχανιῶν καὶ Πρόεδρος καὶ Διευθύνων Σύμβουλος τῆς Chipita Α.Ε., Νικόλαος Καραμούζης – Πρόεδρος τοῦ Δ.Σ. τῆς Eurobank, Ἀχιλλέας Κωνσταντακόπουλος – Πρόεδρος τῆς ΤΕ.ΝΕΣ. Α.Ε. (Κόστα Ναβαρίνο) καὶ μὲ πολλὲς ἄλλες ἐπιχειρηματικὲς δραστηριότητες, Χρῆστος Μεγάλου – Διευθύνων Σύμβουλος τῆς Τραπέζης Πειραιῶς, Ἀλεξάνδρα Παπαλεξοπούλου – τῆς ΤΙΤΑΝ Α.Ε., καὶ Μιχαὴλ Τσαμὰζ – Πρόεδρος καὶ Διευθύνων Σύμβουλος τῆς Ο.Τ.Ε. Α.Ε. Καθόλου κακὸ ἡ συνεργασία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ ἐγνωσμένης ἀξίας ἐπιχειρηματίες, ἀλλὰ μία χαώδης ἀπόσταση ὑπάρχει ἀπὸ τὸ 2001 καὶ τὸν χαρακτηρισμὸ τῶν οἰκονομικὰ ἰσχυρῶν ὡς «ληστῶν τοῦ ἱδρώτα τῶν πτωχῶν».
.         Σημειώνεται ὅτι μὲ Δελτίο Τύπου, ἐνημερώθηκε ὁ πιστὸς λαὸς ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τίμησε μὲ τὸ παράσημο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς τὸν Διευθύνοντα Σύμβουλο τῆς Ἑταιρείας Ἠλεκτρονικῶν Στοιχηματισμοῦ καὶ Παιγνίων (B2B Gaming Services) κ. Γαβριὴλ Χαλεπλῆ. Ὁ λόγος τῆς παρασημοφορίας τοῦ ἐν λόγῳ ἐπιχειρηματία εἶναι ὅτι ἡ ἑταιρεία του «προσφέρει σημαντικὴ στήριξη στὸ Ἵδρυμα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς “Μαρία Κόκκορη”, τὸ ὁποῖο φιλοξενεῖ κορίτσια μὲ νοητικὴ ὑστέρηση καὶ σύνδρομο ντάουν». Ἡ δραστηριότητα τῆς ἑταιρείας τοῦ κ. Χαλεπλῆ εἶναι στὸν ἠλεκτρονικὸ στοιχηματισμὸ ποδοσφαιρικῶν καὶ ἄλλων ἀγώνων, καθὼς καὶ σὲ παιχνίδια καζίνο καὶ χαρτοπαιγνίου. Ὅταν ἑταιρεῖες στοιχημάτων διαφημίζονται στὰ ΜΜΕ, ὑπάρχει ἡ κατὰ νόμον προσθήκη ὅτι, γιὰ ὅποιον στοιχηματίζει, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ἐθισμοῦ καὶ ἀπώλειας τῆς περιουσίας του… Κατὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ποὺ ἀπαγορεύουν τὰ τυχερὰ παιχνίδια, καὶ τὴ λογική τοῦ τότε Μητροπολίτη Θηβῶν κ. Ἱερωνύμου εἶναι ἀπορριπτέα ἡ προσφορὰ καὶ ἡ βράβευση τοῦ ἐν λόγῳ ἐπιχειρηματία, ἀφοῦ τὰ κέρδη του εἶναι προϊὸν τζόγου καὶ «τοῦ ἱδρώτα τῶν φτωχῶν»…
.       Τὸ 2000 καὶ σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ὁ τότε Μητροπολίτης Θηβῶν (Σημ. Ἡ ἐπιστολὴ φέρει ἡμερομηνία 7/1/2000) τονίζει σὲ γενικὲς γραμμὲς αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται καὶ στὸ μανιφέστο του, περὶ τοῦ τρόπου ἐκλογῆς τῶν Μητροπολιτῶν. Ἐπικεντρώνεται κυρίως στὸν τρόπο τῆς ψηφοφορίας καὶ τὴν κατάργηση τῆς ἀναγραφῆς τῶν ὀνομάτων τῶν ὑποψηφίων στὸ ψηφοδέλτιο, διότι, ὅπως γράφει, «Τοιουτοτρόπως θὰ ἀποφευχθοῦν φοβίαι, πιέσεις, συναλλαγαί. βούλησις το κλέκτορος δν θ χειραγωγεται κα πρ πάντων να ερ καθκον θ πάψη ν γίνεται φορμ διασυρμο τς κκλησίας». (Σημ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.). Σύμφωνα μὲ τὰ ὅσα διακήρυξε ὁ τότε Μητροπολίτης Θηβῶν κ. Ἱερώνυμος ὁ διασυρμὸς τῆς Ἐκκλησίας συνεχίζεται, δέκα χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος.
.         Σὲ ἄλλο σημεῖο τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἰανουαρίου 2000 ὁ τότε Μητροπολίτης Θηβῶν κατέκρινε τὴ σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν πλήρωση κενῶν Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν. Στὰ δέκα χρόνια της Ἀρχιεπισκοπίας του οἱ ἔκτακτες συγκλήσεις τῆς Ἱεραρχίας συνεχίζονται, συνήθως μὲ ἀκαδημαϊκὰ καὶ ἄνευ σημασίας θέματα, ποὺ συμπληρώνουν τὴν πραγματοποίηση ἀρχιερατικῶν ἐκλογῶν.
.         Ζητήματα λειτουργίας τοῦ Συνοδικοῦ Συστήματος προέκυψαν καὶ προκύπτουν στὴ διαδικασία διεξαγωγῆς τῶν συνεδριάσεων τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τῆς Ἱεραρχίας. Ἕνα παράδειγμα. Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2009 ἦρθε τὸ ζήτημα τῶν σχέσεων τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν Πολιτεία καὶ ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Χρυσόστομος παραπονέθηκε στὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Τοῦ εἶπε: «Μᾶς καλέσατε ἀργὰ Μακαριώτατε, ἔχετε ἤδη ἀποφασίσει καὶ γιὰ τὴν ΕΤΑΚ καὶ γιὰ τὸν ΑΣΕΠ. Ἐμεῖς τώρα τί νὰ ποῦμε; Ὅτι κακῶς ἔτσι ἀποφασίσατε; Μᾶς φέρνετε σὲ δύσκολη θέση». Σημειώνεται ὅτι μετὰ ἀπὸ λίγες ἡμέρες, ἀπὸ τότε ποὺ ἔφερε τὰ τετελεσμένα στὴν Ἱεραρχία, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ συγκεκριμένα στὶς 3 Ἰανουαρίου τοῦ 2010, παρέστη στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο, προσκεκλημένος τοῦ πρωθυπουργοῦ Γ.Α. Παπανδρέου. Ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ πρωθυπουργοῦ Ἁλ. Τσίπρα καὶ λόγῳ τῶν πολλῶν θεμάτων ποὺ ἀνεφύησαν καὶ ὑπάρχουν, ὑπῆρξαν ἀρκετὲς συναντήσεις τῶν δύο ἀνδρῶν. Σὲ ὁρισμένες ἀπὸ αὐτὲς ὁ κ. Ἱερώνυμος συνοδευόταν ἀπὸ Μητροπολίτες.
.         Οἱ συνεδριάσεις τῆς Ἱεραρχίας εἶναι ὅπως πάντα, ἑνὸς ζωντανοῦ ὀργανισμοῦ. Πάντα ὑπάρχουν οἱ «ζωηροὶ» Μητροπολίτες, ποὺ συγκροτοῦν «κλάκα» καὶ ἀναλόγως μὲ τὴν ὁμιλία ποὺ ἀκοῦνε, ἐπιδοκιμάζουν, ἀποδοκιμάζουν, ἢ φωναχτὰ εἰρωνεύονται. Ἐπίσης ὑπάρχουν πάντα οἱ καλοθελητές, ποὺ δροῦν   πρὸς τοὺς ὑπόλοιπους Ἱεράρχες ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ ἐπιχειροῦν νὰ δημιουργοῦν κλίμα ὑπὲρ τῶν ἐπιλογῶν καὶ ἀποφάσεών του. Γενικά, παρὰ τὰ μανιφέστα καὶ τὶς ἐξαγγελίες τοῦ κ. Ἱερωνύμου, ὡς Μητροπολίτου Θηβῶν, στὰ δέκα χρόνια ποὺ εἶναι Ἀρχιεπίσκοπος οὐδεμία ἀλλαγὴ ἔχει πραγματοποιηθεῖ στὸ Συνοδικὸ σύστημα.-

 

 

Advertisements

, ,

Σχολιάστε

Η ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Συνοδικότητα ἐπιβίωσε στὴν Ἱεραρχία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ Συνοδικότητα ἐπιβίωσε στὴν Ἱεραρχία τῆς περασμένης ἑβδομάδος, ἔστω καὶ μὲ δυσκολία. Ἂν ἡ Ἱεραρχία ἀκολουθοῦσε στὶς ἐκλογὲς τὴν δημοσίως ἐκδηλωθεῖσα προτίμηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου σὲ συγκεκριμένους ὑποψηφίους, θὰ ἔκαμε ἕνα ἀκόμη βῆμα πρὸς τὴν μετατροπὴ τοῦ Συνοδικοῦ συστήματος σὲ Ἀρχιεπισκοπικό, στὰ πρότυπα τοῦ λατινίζοντος Πατριαρχικοῦ… Ἡ πλειονοψηφία τῆς Ἱεραρχίας ὅμως δὲν ἀκολούθησε τὴν προτίμηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὴν ἐκλογὴ τοῦ Μητροπολίτου Φιλίππων (Καβάλας). Ἐξέλεξε τὸν Ἀρχιμανδρίτη Στέφανο Τόλιο, πρωτοσύγκελλο τῆς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.
.           Μὲ βάση τὴν ἔρευνά μας, στὴν κρίση τῆς πλειονοψηφίας τῶν μελῶν τῆς Ἱεραρχίας, γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Μητροπολίτου Φιλίππων, βάρυναν τὰ ἀκόλουθα:

– Ἡ προσωπικότητα καὶ τὸ ἔργο του. Ἔχει νὰ ἐπιδείξει ἀξιόλογο πνευματικό, κηρυκτικό, διοικητικὸ καὶ ποιμαντικὸ ἔργο.
– Ἡ δήλωση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Αὐτὴ ἔδρασε ἀρνητικά, ὡς πρὸς τὸν ὑποψήφιο ποὺ ὑποστήριξε. «Δὲν θὰ πᾶμε στὴν Ἱεραρχία νὰ ἐπικυρώσουμε τὴν ἐπιλογὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου», εἶπαν ἀρκετοὶ Ἀρχιερεῖς.
– Ἡ προβολὴ τοῦ Πρωτοσυγκέλλου τῆς Μητρ. Δημητριάδος π. Δαμασκηνοῦ Κιαμέτη ἀπὸ τὰ ΜΜΕ, στὸν Βόλο καὶ στὴν Ἀθήνα, ὡς «φαβορὶ» γιὰ τὴν ἐκλογή, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν ὑπέρ του δημόσια δήλωση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ἐνόχλησε Ἱεράρχες. Ἐπίσης ἐνόχλησε τὸ προβληθὲν ἐπιχείρημα, ὅτι τὸ νεαρό τῆς ἡλικίας του ἦταν προσὸν γιὰ τὴν ἐκλογή του, ἐπειδὴ καὶ ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Φιλίππων Προκόπιος εἶχε ἐκλεγεῖ 35 ἐτῶν. Τέλος, δὲν ἀπέδωσε τὰ ἀναμενόμενα ἡ ὑποστήριξη πρὸς τὸν π. Δαμασκηνὸ τοῦ Μητρ. Δημητριάδος.

.           Κατὰ τὴν ἐκτίμησή μας, δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἄποψη ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, μὲ τὴ δημόσια δήλωσή του ὑπὲρ τοῦ π. Δαμασκηνοῦ Κιαμέτη, θέλησε «νὰ ἐξοφλήσει» τὴν πρὸς τὸν Μητρ. Δημητριάδος ὑποχρέωση ποὺ εἶχε, ἀλλά, ταυτόχρονα, μὲ τὸν τρόπο αὐτό, νὰ ὑπονομεύσει τὴν ὑποψηφιότητά του πρωτοσυγκέλλου του. Δὲν εὐσταθεῖ, γιατί πρῶτον στὴν περίπτωση τῆς Μητροπόλεως Σταγῶν ἡ δημόσια δήλωση τοῦ κ. Ἱερωνύμου ὑπὲρ τῆς ὑποψηφιότητας τοῦ Ἀρχιμ. Θεοκλήτου Λαμπρινάκου δὲν ἔβλαψε τὴν ἐκλογή του. Δεύτερον ἡ μὴ ἐκλογὴ τοῦ π. Δαμασκηνοῦ εἶχε ἐπίπτωση στὸν ἴδιο τὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Βεβαίως ὁ παίκτης τοῦ ζατρικίου γνωρίζει ὅτι γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ ὁ ἀπώτερος στόχος θυσιάζεται ἕνα πιόνι, ἀκόμη καὶ ἰσχυρό…
.           Οἱ Ἀρχιερεῖς στὴν περίπτωση τῆς ἐκλογῆς τοῦ Μητροπολίτου Φιλίππων ψήφισαν κατὰ συνείδηση καὶ δὲν ὁμαδοποιήθηκαν, γιὰ νὰ ἐκδηλωθοῦν ὡς ἀντιπολίτευση πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ὅπως συνέβαινε παλαιότερα. Ἀπόδειξη ὅτι τὸν π. Δαμασκηνὸ Κιαμέτη ψήφισαν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ «ἱερωνυμικοί»*, ἀλλὰ καὶ «χριστοδουλικοὶ»* Ἀρχιερεῖς. Τὸν ἐκλεγέντα π. Στέφανο Τόλιο ψήφισε παρόμοιο μίγμα Ἀρχιερέων, ποὺ ἦταν μεγαλύτερο (42 ψῆφοι ἔναντι 34).
.           Γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Μητροπολίτου Σταγῶν καὶ Μετεώρων συνέπεσε ἡ δημόσια προτροπὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ τὴ βούληση τῆς πλειονοψηφίας τῶν μελῶν τῆς Ἱεραρχίας. Ὁ ἐκλεγεὶς π. Θεόκλητος Λαμπρινάκος εἶναι χειροτονία τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνῆκε στὸ κλίμα τῶν περὶ τὸν σημερινὸ Ἀρχιεπίσκοπο Ἀρχιερέων, καὶ εἶχε τὴν διακριτικὴ ἀλλὰ θερμὴ ὑποστήριξη τοῦ Μητροπολίτου Σπάρτης κ. Εὐσταθίου, ἀνθυποψηφίου γιὰ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ τοῦ κ. Ἱερωνύμου. Διετέλεσε πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεως Μεσσηνίας καὶ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Βουλκάνου Μεσσηνίας, στὴν ὁποία ἐκάρη μοναχὸς ὁ Σεβ. Σπάρτης. Τὴν ὑποψηφιότητά του ὑποστήριξαν «ἱερωνυμικοὶ» καὶ «χριστοδουλικοὶ» Ἀρχιερεῖς. Σημειώνεται ὅτι τὴν ὑποψηφιότητα τοῦ ἐλθόντος δευτέρου σὲ ψήφους, Ἀρχιμ. π. Νήφωνος Καψάλη, ἡγουμένου τῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως Μετεώρων, ὑποστήριξαν ὁ «ἱερωνυμικὸς» Μητροπολίτης Ἰωαννίνων καὶ ἄλλοι, λιγότεροι, «ἱερωνυμικοὶ» καὶ «χριστοδουλικοὶ» Ἀρχιερεῖς.-

*«Ἱερωνυμικοὶ» καὶ «Χριστοδουλικοὶ» εἶναι σχηματικὴ ὀνομασία τῶν Μητροπολιτῶν ἀναλόγως τοῦ χρόνου χειροτονίας τους καὶ τῆς τυχὸν ἀνοικτῆς προτίμησής τους πρὸς ἕναν τῶν δύο Ἀρχιεπισκόπων. Φυσικὰ πολλοὶ Ἀρχιερεῖς, ἀνεξαρτήτως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ποὺ τοὺς χειροτόνησε καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν εὐγνωμοσύνης καὶ τοῦ πνευματικοῦ δεσμοῦ ποὺ συναισθάνονται, διατηροῦν ἀνεξαρτησία ἄποψης.

, ,

Σχολιάστε

Ο ΣΥΝΟΔΙΚΟΣ ΘΕΣΜΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΖΩΝΤΑΝΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Συνοδικὸς θεσμὸς δείκτης ζωντάνιας τῆς Ἐκκλησίας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Δείκτης ζωντάνιας τῆς Ἐκκλησίας εἶναι οἱ ποικίλες (πολυ)ἀρχιερατικὲς [ἢ καὶ ἱερατικὲς] «φιέστες», τὰ οἰκουμενιστικὰ «θέατρα» καὶ ἡ διασπορὰ τῶν ἑκατοντάδων φωτογραφιῶν αὐτῶν στὸ Διαδίκτυο.

.             Ἡ λειτουργία τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ ἀποτελεῖ ἀψευδῆ δείκτη τῆς ζωντάνιας τῆς Ἐκκλησίας καὶ καθρέφτη τῆς πνευματικότητας τῶν μελῶν Της – Ἐπισκόπων, ἱερέων, λαϊκῶν. Στοιχεῖο ἀναφορᾶς γιὰ τὸ πῶς λειτουργεῖ ὁ Συνοδικὸς θεσμὸς εἶναι οἱ Ἱεροὶ Κανόνες καὶ ἡ διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας κεφαλὴ καὶ σωτήρας τοῦ σώματός Της εἶναι ὁ Χριστὸς (Ἐφ. ε΄ 23). Ἂν ἕνα ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Σώματος ὑπολειτουργεῖ ἢ πάσχει, τότε ὅλο ὑποφέρει. Καὶ ναὶ μὲν ὁ Κύριος δὲν ἀφήνει τὴν Ἐκκλησία Του νὰ βυθιστεῖ, ὅμως μεγάλη εἶναι ἔναντί Του ἡ εὐθύνη ἐκείνων ποὺ Τὴν πληγώνουν.
.             Καθοριστικὸς γιὰ τὴ λειτουργία τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ εἶναι ὁ ρόλος τῶν Ἐπισκόπων. Ὅλοι οἱ ἐπαρχιοῦχοι ἐπίσκοποι ἔχουν βασικὸ καθῆκον ὄχι μόνο νὰ φροντίζουν ποιμαντικὰ τὸ ποίμνιο τῆς ἐπισκοπῆς τους, ἀλλὰ νὰ συμμετέχουν ἐνεργὰ στὴ ζωὴ τῆς Τοπικῆς τους Ἐκκλησίας καὶ νὰ λαμβάνουν μέρος στὶς Συνοδικὲς συνεδρίες. Ἡ ἀδικαιολόγητη ἀπουσία, ἢ ἡ ἄρνηση συμμετοχῆς τους στὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου ἀποτελεῖ σοβαρότατο κανονικὸ ἀδίκημα. Πολλοὶ Κανόνες τὸ ἐπισημαίνουν. Μεταξὺ αὐτῶν ὁ 40ός Κανόνας τῆς Συνόδου τῆς Λαοδικείας: «Οἱ ἐπίσκοποι δὲν πρέπει νὰ περιφρονοῦν τὴ σύνοδο, ἀλλὰ νὰ πηγαίνουν καὶ νὰ διδάσκουν ἢ νὰ διδάσκονται γιὰ τὴν προκοπὴ τῶν πιστῶν καὶ τῶν ἄλλων. Ἂν κάποιος (ἐπίσκοπος) περιφρονήσει (τὴ σύνοδο) θὰ προκαλέσει κατηγορία ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ του…».
.             Ἡ συμμετοχὴ τοῦ κάθε ἐπισκόπου στὴ ζωὴ τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας εἶναι καθῆκον καὶ δικαίωμά του καὶ δὲν φαλκιδεύεται ἀπὸ τὶς διάφορες μορφὲς ποὺ λαμβάνει κατὰ καιροὺς ὁ τύπος τῆς συνόδου (διαρκής, ἐνδημοῦσα, ἐπαρχιακή). Ἑπομένως εἶναι λανθασμένη ἡ ἀντίληψη ὅτι τὸν καιρὸ ποὺ δὲν συμμετέχει στὴ Διαρκῆ Σύνοδο λ.χ. ὁ ἐπίσκοπος δὲν ἔχει εὐθύνη καὶ δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὰ κοινὰ ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας. Λανθασμένη εἶναι καὶ ἡ ἀντίληψη ὅτι ὅταν συμμετέχει στὴ ΔΙΣ ἀσχολεῖται μὲ τὰ θέματα τῆς Ἐκκλησίας, μόνο ὅταν αὐτὴ συνεδριάζει. Στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος φερ’ εἰπεῖν ἡ ΔΙΣ συνεδριάζει, κατὰ μέσον ὅρο, τρεῖς ἡμέρες τὸ μήνα. Εἶναι λοιπὸν λάθος ὁ Συνοδικὸς ἀρχιερέας τὶς ὑπόλοιπες 27 ἢ 28 ἡμέρες νὰ ἀφήνει τὴν εὐθύνη τῶν ἀποφάσεων στὸν Πρόεδρο τῆς ΔΙΣ, ἢ –τὸ χειρότερο– στὸν Ἀρχιγραμματέα Της, ποὺ τυπικὰ παίρνει τὴν ἔγκριση τοῦ Προέδρου, καὶ νὰ καλεῖται ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ἐγκρίνει τὶς πράξεις τους, ποὺ ἤδη ἔχουν συντελεσθεῖ… Ἡ εὐθύνη του δὲν μεταβιβάζεται, οὔτε ἐκχωρεῖται. Οἱ παλαιοὶ Μητροπολίτες – Θεσσαλονίκης, Φιλίππων, Σπάρτης καὶ ἄλλοι – ἔχουν πικρὴ ἐμπειρία τῆς τακτικῆς αὐτῆς καὶ βεβαίως ὅλοι οἱ νεότεροι, ποὺ ἔχουν περάσει ἀπὸ τὴ ΔΙΣ. Τὸ ἔλλειμμα στὴν πληροφόρηση τῶν Μητροπολιτῶν τὸ εἶχε ἐπισημάνει ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, χωρὶς πάντως τίποτε νὰ ἀλλάξει, ὅταν ὁ ἴδιος κατέστη Πρόεδρος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου…
.             Στὴν ἐποχή μας δὲν δικαιολογεῖται ἀπὸ τοὺς Μητροπολίτες – μέλη τῆς Ἱεραρχίας καμία ἄγνοια τῶν θεμάτων ποὺ ἔρχονται στὴν Ἱερὰ Σύνοδο. Σὲ ὅλα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πλήρως ἐνημερωμένοι καὶ σὲ ὅλα νὰ ἔχουν ἄποψη. Ὑπάρχει κάτι ἀκόμη. Λαμβάνονται ἀποφάσεις ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία, οἱ ἀποφάσεις πηγαίνουν στὴν ΔΙΣ, αὐτὴ τὶς παραπέμπει στὶς Συνοδικὲς Ἐπιτροπὲς καὶ ἐκεῖ ξεχνιοῦνται…. Ἂν κάποιος Μητροπολίτης ζητήσει νὰ πληροφορηθεῖ τὸ ποῦ βρίσκεται ἡ ὑλοποίηση κάποιας ἀπόφασης τῆς Ἱεραρχίας ἐνημερώνεται ὅτι δὲν ἔχει ὁλοκληρωθεῖ ἡ διαδικασία στὴν Ἐπιτροπή… Ἔτσι οἱ ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας μένουν νὰ ὑλοποιηθοῦν στὶς ἑλληνικὲς καλένδες. (Σημ. Ὅπως εἶναι γνωστὸ «ἑλληνικὲς καλένδες» δὲν ὑπάρχουν). Ἡ σκέψη ὅτι ὅποια ἀπόφαση κι ἂν παρθεῖ στὴν Ἱεραρχία πρακτικὰ δὲν προχωρεῖ, εἶναι φυσικό, νὰ προκαλεῖ σὲ Μητροπολίτες ἀπογοήτευση καὶ νὰ τοὺς ὠθεῖ σὲ παθητικὴ στάση, ἂν καὶ θά ᾽πρεπε μέχρι τέλους νὰ ἐπιμένουν, μέσα στὶς γνωστές τους δυσκολίες καὶ ἀντιξοότητες, νὰ ὑλοποιοῦνται τὰ ὅσα ἀποφασίστηκαν στὴν Ἱεραρχία. Μία ἄλλη τακτικὴ στὴ Σύνοδο εἶναι πὼς ὅταν κάποιος Μητροπολίτης θέτει σ’ αὐτὴν ἕνα θέμα, νὰ τὸν διαβεβαιώνουν μὲν ὅτι «ὀρθῶς ὁμιλεῖ», ἀλλὰ νὰ λαμβάνει μίαν ἀόριστη ὑπόσχεση ὅτι στὸ μέλλον (στὶς ἑλληνικὲς καλένδες δηλαδὴ) ὁ ἴδιος θὰ ἀναλάβει νὰ εἰσηγηθεῖ τὸ θέμα ποὺ ἔθεσε στὴν Ἱεραρχία…
.             Οἱ εἰσηγήσεις θεμάτων στὴν Ἱεραρχία καὶ στὴν ΔΙΣ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Συνήθως συζητοῦνται θέματα ποὺ δὲν θὰ προκαλέσουν διχοστασία στὴν Ἱεραρχία. Δὲν ἔρχονται ζητήματα, ὅπως, μεταξὺ ἄλλων:

– Τὰ ὅσα κατὰ καιροὺς ἔχουν λεχθεῖ ἀπὸ Μητροπολίτες γιὰ τὴ στάση τοῦ Φαναρίου ἔναντι τοῦ Πάπα,
– Ἡ πορεία τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ τὴν σ’ αὐτὰ τὰ προτεσταντικὰ κατασκευάσματα θέση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,
– Τὰ καυτὰ ζητήματα τῆς ἐπικαιρότητας, ὅπως ἡ ταυτόχρονη τέλεση τῶν μυστηρίων γάμου καὶ βάπτισης καὶ ἡ μείωση τῶν θρησκευτικῶν γάμων.
– Τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στὴ δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση,
– Τὸ πόθεν ἔσχες τῶν ἀρχιερέων, τῶν συγγενῶν τους καθὼς καὶ τῶν κληρικῶν καὶ λαϊκῶν ποὺ εἶναι στελέχη σὲ ΜΚΟ τῆς Ἐκκλησίας καὶ σὲ ὀργανισμούς, ἱδρύματα, ὑπηρεσίες ποὺ διαχειρίζονται τὸ ἱερὸ χρῆμα.
– Ἡ ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη, ποὺ εἶναι ἀπαρχαιωμένη.

.             Τέτοια ζητήματα δὲν θέλουν ἐπισταμένη μελέτη, ἀποφάσεις περὶ τοῦ πρακτέου καὶ ὑλοποίηση, μαζὶ μὲ ἐνημέρωση τοῦ πιστοῦ λαοῦ; Ἂν λ.χ. ἡ μόδα τῶν ταυτόχρονων γάμων καὶ βαπτίσεων πλέον κυριαρχεῖ καὶ ἡ Ἐκκλησία τὴν ἀποδέχεται «ἐφαρμόζοντας τὴν οἰκονομία, γιὰ νὰ μὴν ἀπομακρύνει ἀπὸ Αὐτὴν τὰ νέα ζευγάρια», τότε δὲν πρέπει νὰ ληφθεῖ μία ἀπόφαση ἀλλαγῆς τῶν ὅσων λέγονται στὸ Μέγα Μυστήριο τοῦ Γάμου;… Γιὰ νὰ μὴν κοροϊδεύονται ὅλοι καὶ νὰ παύσουν τὰ εἰρωνικὰ χαμόγελα, ὅταν ἀκούγονται οἱ εὐχές…
.            Τὸ καθῆκον τοῦ ἐπισκόπου εἶναι νὰ ἔχει ἰδία ἀντίληψη καὶ ὑπεύθυνη προσωπικὴ ἄποψη ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων, ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν Ἐκκλησία. Ἰδιαίτερα πρέπει νὰ ἔχει ἄποψη στὶς ἐκλογὲς Μητροπολιτῶν, ἀπὸ τὶς ὁποῖες καὶ ἐξαρτᾶται ἡ πνευματικὴ πορεία μίας Μητρόπολης γιὰ πολλὰ χρόνια. Αὐτὸ ποὺ ἀκούστηκε ἀπὸ νεοχειροτονηθέντα Μητροπολίτη, ὅτι δίδει «ἐν λευκῷ τὸ σύμψηφο στὸν Ἀρχιεπίσκοπο γιὰ ὅποια ἀπόφαση καὶ ἂν λάβει» ἦταν αὐτοκατάργησή του, τὴν ὥρα μάλιστα τῆς χειροτονίας του… Φυσικὰ καθόλου ὑπεύθυνη δὲν εἶναι ἡ στάση ὅσων Μητροπολιτῶν ἀκολουθοῦν χωρὶς βάσανο, τὴ θέληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὶς ἐκλογὲς καὶ στὶς ἄλλες ἐπιλογές του, ὅταν μάλιστα τοῦ τὸ δηλώνουν, προσφέροντάς του ἔτσι ἐκδούλευση… Παράδειγμα τῆς ζημίας ποὺ προκαλεῖ ἡ μὴ γνώση τῶν θεμάτων καὶ ἡ χωρὶς βάσανο ἀποδοχὴ τῶν προτάσεων ποὺ τίθενται στὴν Ἱεραρχία εἶναι ἡ μὲ συντριπτικὴ πλειονοψηφία ἀπόφασή της νὰ συμμετάσχει ἡ Ἐκκλησία στὴν αὔξηση τοῦ κεφαλαίου τῆς Ἐθνικῆς Τράπεζας, ποὺ Τῆς προκάλεσε οἰκονομικὴ καθίζηση!…
.             Εὐθύνη γιὰ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν καὶ οἱ ἱερεῖς. Δυστυχῶς καὶ παρὰ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας σὺν τῷ χρόνῳ ἔχει μεγαλώσει ἡ ἀπόσταση τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἐπισκόπου ἀπὸ αὐτὸν τοῦ ἱερέως, γι’ αὐτὸ καὶ ἀρκετοὶ ἄγαμοι πρεσβύτεροι μετὰ μανίας ἐπιδιώκουν τὴν προαγωγή τους… Ὅμως οἱ ἱερεῖς ἔχουν τὸν τρόπο νὰ παρεμβαίνουν θετικὰ στὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ τὸ ἐπιτυγχάνουν πολλοὶ μὲ τὸ ἔργο ποὺ ἐπιτελοῦν στὴν ἐνορία τους καὶ ἀποτελεῖ παράδειγμα καὶ ἔλεγχο γιὰ τοὺς ἀδρανεῖς ἐπισκόπους καὶ μὲ τὴν παρρησία τους στὰ ὅσα τεκταίνονται στὴν Ἐκκλησία, ἔστω κι ἂν αὐτὸ τοὺς στοιχίζει. Τὸν Χριστὸ κοιτάζουν καὶ ὄχι τὰ γήινα. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ δυσάρεστη ἐντύπωση προκαλεῖ καὶ ἡ τὰ τελευταῖα χρόνια ἀφωνία τῶν Ἁγιορειτῶν πατέρων, κληρικῶν καὶ μοναχῶν, πού, κατὰ τὴ μοναστικὴ παράδοση, οὐδὲν ἔχουν νὰ χάσουν κηρύσσοντες τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη τους. Ἢ μήπως ἔχουν νὰ χάσουν;…
.             Τέλος καὶ οἱ λαϊκοὶ ἔχουν θέση καὶ θά ᾽πρεπε νὰ ἔχουν λόγο στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ ἂν ἡ ἀπόσταση μεταξὺ Ἐπισκόπου καὶ ἱερέα εἶναι μεγάλη, αὐτὴ μεταξὺ Ἐπισκόπου καὶ λαϊκοῦ στοιχείου εἶναι ἰλιγγιώδης. Ὑπάρχουν δυστυχῶς Ἐπίσκοποι καὶ ἱερεῖς ποὺ νομίζει κανεὶς ὅτι διακατέχονται ἀπὸ «ἀγοραφοβία» (φόβο τῆς ἀγορᾶς, φόβο τῶν πιστῶν). Εἶναι ἀπρόσιτοι, δὲν συμμετέχουν παρὰ ἀφ’ ὑψηλοῦ σὲ ἐκδηλώσεις, δὲν μιλᾶνε στοὺς πιστούς, δὲν τοὺς γνωρίζουν. Μένουν στοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ποὺ τοὺς περιβάλλουν καὶ συνήθως τοὺς κολακεύουν.
.             Οἱ λαϊκοὶ πιστοὶ εἶχαν ἀποφασιστικὸ ρόλο στὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας καὶ στὴ διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο «συμπαρῆσαν ἄνδρες διαλέξεων ἔμπειροι ἐκείνοις (τοῖς ἐπισκόποις) βοηθεῖν λόγοις σπουδάζοντες». Μετὰ τὴν ψευδοσύνοδο Φεράρας – Φλωρεντίας οἱ πιστοί, μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ἐπίσκοπο Μάρκο τὸν Εὐγενικὸ καὶ μερικοὺς ἀκόμα κληρικοὺς καὶ μοναχοὺς διατήρησαν τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη ἔναντι τῆς ἑνωτικῆς ἐξουσίας. Ὅταν οἱ ἰταλικὲς ἀρχὲς ἐπιδίωξαν νὰ αὐτονομηθοῦν οἱ Μητροπόλεις τῆς Δωδεκανήσου ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, αὐτὸ ζήτησε νὰ διεξαχθεῖ δημοψήφισμα γιὰ νὰ ἐκφραστοῦν οἱ Δωδεκανήσιοι, ἂν δέχονται τὴν ἀπόφασή τους.
.           Ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, στὴν ἐρώτηση: «Κάποιοι χαρακτηρίζουν μεσαιωνικὸ τὸ νὰ συνεχίζει νὰ συνεδριάζει ἡ Ἱερὰ Σύνοδος κεκλεισμένων τῶν θυρῶν. Μήπως θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξει διαφάνεια; Νὰ ἀνοίξουν οἱ πόρτες τῶν συνεδριάσεων στὸν κόσμο;» εἶχε ἀπαντήσει: «Ὑπάρχει σχετικὴ πρόταση καί, κατὰ τὴν ἄποψή μου, ἂν ὄχι ὅλες, πολλὲς συνεδριάσεις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀνοικτές. Θὰ μποροῦσαν ἀπὸ τὸ ὑπερῶο τῆς αἴθουσας νὰ παρίστανται καὶ παρατηρητές»… Σήμερα οἱ πιστοὶ πληροφοροῦνται μόνον ὅ, τι ἐλάχιστο δημοσιεύει ἢ διοχετεύει ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἔχουν ἕνα παθητικὸ ρόλο στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.-

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ ἔλλειμμα τῆς Συνοδικότητας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΒΙΒΛ.»: Ὅπως σημειώνει εὔστοχα, σὲ ἄλλη συνάφεια, ὁ ἀρθρογράφος τοῦ παρόντος, ἔχει περάσει ἀνεπιστρεπτὶ ἡ ἐποχή, ποὺ τὰ λεγόμενα «ἐκκλησιαστικὰ θέματα» προσείλκυαν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἀνθρώπων.  Ὅσο μάλιστα γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση κοντῶν ἐπιδιώξεων καὶ ὑπολογισμῶν θὰ ὑποβαθμίζονται ἐκ τῶν ἔσω οἱ ἐκκλησιαστικοὶ θεσμοί (ὡς ἡ Συνοδικότης), τόσο ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας θὰ «χάνει» τὴν ἀξιοπιστία του.
Καὶ κάτι ἄλλο: καλὴ ἡ τήρηση τῆς Πράξεως τοῦ 1928, ἀλλὰ ἐξ ἴσου καλὴ καὶ  ἡ τήρηση τῆς Πατερικῆς Πράξεως ἔναντι τῶν δυτικῶν κακοδιδασκαλιῶν καὶ πονηρευμάτων…!

.       Ἡ ὅλη διαδικασία ἐκλογῆς καὶ χειροτονίας τῶν νέων Μητροπολιτῶν ἔλαβε τέλος. Παραμένει ἡ πικρὴ γεύση ἀπὸ τὴν παρέμβαση τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὰ ἐσωτερικὰ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιβεβαίωση τοῦ ἐλλείμματος ποὺ ὑπάρχει στὸ Συνοδικὸ σύστημα.
.       Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος θέλησε ἄτυπα νὰ παρέμβει στὰ ἐσωτερικὰ τῆς διοίκησης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑποδεικνύοντας στὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο ἔμπιστό του πρόσωπο γιὰ Μητροπολίτη Ἰωαννίνων. Ὅταν ἡ παρέμβαση διέρρευσε (Σημ. Ὁ κ. Βαρθολομαῖος καλὸν εἶναι νὰ ἐξετάσει τὸ πῶς πρὸς τὰ ἔξω διέρρευσε μὲ τόση ἀκρίβεια ἡ παρέμβασή του σὲ ἕνα, ἀπὸ ἄποψη πληροφόρησης, ἀπόλυτα στεγανοποιημένο σύστημα στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν καὶ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος) ὁ Πατριάρχης ἐπιχείρησε νὰ δικαιολογήσει τὴ στάση του, ἀλλὰ ἐξετέθη περισσότερο. Στὶς 23 Ἰουνίου ἐξέδωσε Ἀνακοινωθέν, στὸ ὁποῖο ἐπιβεβαιώνει «τὴν ἐπιθυμία καὶ εὐχή του ὅπως εἰς τὸν ἱστορικὸν Θρόνον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰωαννίνων ἐκλεγῆ συγκεκριμένος κληρικὸς ἐγνωσμένης προσφορᾶς πρὸς τὴν Μητέρα Ἐκκλησία, τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἁγιωτάτην Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὸν Μακαριώτατον προσωπικῶς».
.       Κατὰ τὴν ἄποψη τοῦ Παναγιωτάτου ἡ ἐνέργειά του δὲν ἀποτελεῖ παρέμβαση… Ἀλλὰ τότε τί εἶναι;… Τὸ δεύτερο σφάλμα του εἶναι πὼς ἐξομοιώνει τὸν Οἰκουμενικὸ Θρόνο, στὴν ἐκκλησιολογική του συμπεριφορά, μὲ ὁποιοδήποτε μέλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὶς τοπικὲς ἀρχές…. Τὸ τρίτο σφάλμα του εἶναι πὼς ταυτίζει ἐννοιολογικὰ ὅρο τῆς Πράξης τοῦ 1928, γιὰ τὸ τυπικὸ δικαίωμα τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου νὰ ὑποδεικνύει ὑποψηφίους, μὲ τὴν «ἄτυπη εὐχὴ» καὶ παρέμβασή του στὸν κ. Ἱερώνυμο. Τὸ τέταρτο σφάλμα εἶναι ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐπικαλεῖται τὸ δικαίωμα τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου νὰ ὑποδεικνύει γιὰ ἐγγραφὴ στὸν κατάλογο τῶν ὑποψηφίων πρόσωπα, ὅταν ὁ συγκεκριμένος ποὺ πρότεινε ἦταν ἤδη ἐγγεγραμμένος!…. Καὶ τὸ πέμπτο σφάλμα ἦταν ὅτι διὰ τοῦ ἐπισήμου Ἀνακοινωθέντος ὅλος ὁ πιστὸς λαὸς πληροφορήθηκε ἀπὸ ὑπεύθυνα χείλη τὶς φῆμες ποὺ κυκλοφορήθηκαν σὲ βάρος συγκεκριμένων προσώπων ποὺ ζοῦν στὴν Ἀθήνα καὶ εἶναι στελέχη τοῦ Πατριαρχείου ἢ στενά συνδεδεμένα μαζί του, ἂν καὶ ὁρισμένα μισθοδοτοῦνται, ἢ μισθοδοτοῦντο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος!…
.       Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἀλλεπάλληλων σφαλμάτων τοῦ κ. Βαρθολομαίου ἦταν νὰ ἐκτεθεῖ ὁ ἴδιος καὶ νὰ ἀποδοκιμασθεῖ ὁ ἐκλεκτὸς καὶ ἔμπιστός του. Στὸ τριπρόσωπο παρὰ λίγο νὰ μὴν εἰσέλθει καὶ στὴν τελικὴ ψηφοφορία νὰ λάβει ἑπτὰ (7) μόνο ψήφους, κάτι λιγότερο ἀπὸ τὸ 10% τῶν ψηφισάντων Μητροπολιτῶν. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὸ θετικὸ γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο καὶ τὸν ἔμπιστό του, ποὺ ἐξελέγη Μητροπολίτης Ἰωαννίνων, ἦταν πὼς ἡ παρέμβαση τοῦ Πατριάρχου συσπείρωσε τοὺς Ἀρχιερεῖς καὶ ψήφισαν ὄχι τόσο ὑπὲρ τοῦ ἐκλεγέντος ὑποψηφίου, ὅσο ἐναντίον τοῦ πατριαρχικοῦ ὑποψηφίου…
.       Παρεμπιπτόντως ἡ Ἱεραρχία ἀπέρριψε τὴν ἐκ μέρους τοῦ Μητροπολίτου Δωδώνης κ. Χρυσοστόμου προσπάθεια προώθησης τοῦ τιτουλάριου Μητροπολίτου Μαραθῶνος κ. Μελίτωνος στὴ Μητρόπολη Φωκίδος. Ὁ κ. Μελίτων ἔλαβε ἐλάχιστες ψήφους…. Ὁ κ. Χρυσόστομος πρέπει νὰ ἔχει καταλάβει ὅτι ἀνεπιστρεπτὶ ἔχει περάσει ἡ ἐποχή, ποὺ ὁ λόγος του περνοῦσε στὸν κ. Ἱερώνυμο, πὼς ὁἈρχιεπίσκοπος τὸν γνωρίζει ἄριστα καὶ τὸν ἀντιμετωπίζει ἀποτελεσματικὰ καὶ πὼς οἱ ὑπηρεσίες ποὺ τοῦ ἔχει προσφέρει δὲν ἔχουν πλέον ἀντίκρυσμα.
.       Κατὰ τὰ ἄλλα, τὸ ἔλλειμμα τῆς συνοδικότητας βαθαίνει, ὄχι μόνο μὲ εὐθύνη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Στὶς κενὲς Μητροπόλεις ἐξελέγησαν τὰ πρόσωπα, ποὺἦσαν ἐπιλογὲς τοῦἈρχιεπισκόπου καὶ ἦσαν γνωστὰ ἀπὸ μηνῶν. Πρέπει πάντως νὰ σημειωθεῖ ἡ διαφορὰ τῶν ψήφων, ποὺ ὑπῆρξε μεταξὺ αὐτῶν ποὺ εἶχαν τὴν σχεδὸν πλήρη ἀποδοχὴ καὶ αὐτῶν ποὺ φάνηκε ὅτι ἕνα μέρος τῆς Ἱεραρχίας δὲν ἐπιδοκίμαζε τὴν ἐκλογή τους. Ἴσχυσε πάντως ἐκεῖνο ποὺ εἶχε πεῖ ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, ὅτι «δημιουργεῖται στρατὸς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου». Ἀκούστηκε σὲ μία χειροτονία καὶ ἡ νέα ἐκδοχὴ τῆς διὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου παρεμβάσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: «Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προτείνει καὶ θέτει ὑπὸ τὴν κρίση τῆς Ἱεραρχίας τὴν ἐπιλογή του…».
.       Ὁ Μητροπολίτης Θηβῶν κ. Ἱερώνυμος εἶχε ψέξει τὸ ἀρχιεπισκοποκεντρικὸ σύστημα καὶ τὴν ἐκ τῶν προτέρων, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἔτσι «τὰ μέλη τοῦ σώματος μεταβάλλονται σὲ θεατές, μὲἔλλειψη ἐνδιαφέροντος, ποὺ μπροστὰ στὸν πρόεδρο ὑποκλίνονται, προσέχουν τοὺς κανόνες ἁβροφροσύνης καί, μόλις ἀπομακρύνονται, μὲ ἄλλη γλώσσα πλέον, κατακρίνουν καὶ καταφέρονται κατὰ πάντων. Ἔτσι ἑρμηνεύεται καὶἡ “ἀφασία” τῶν ἱεραρχῶν, γιὰ τὴν ὁποία πολλὲς φορὲς μίλησε καὶ ἔγραψε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος». (Σημ.: Συν/ξη σημερινοῦ Ἀρχ/που εἰς «Βραδυνή» καὶ εἰς κ. Κ. Δήμτσα στὶς 26/1/2003). Στὰ πλαίσια τῆς ἁβροφροσύνης στὶς πρόσφατες χειροτονίες παρατηρήθηκαν ἐκ μέρους Ἱεραρχῶν πολλὰ χειροφιλήματα στὸν Ἀρχιεπίσκοπο, τὰ ὁποῖα ἐκεῖνος παλαιότερα εἶχε κατακρίνει. Ἐπίσης ἀπόδειξη τοῦ ὅτι οἱ Ἀρχιερεῖς εἶναι θεατὲς τῶν δρωμένων στὴν Ἐκκλησία εἶναι ὅτι ἄλλοι ψηφίζουν χωρὶς καμία σκέψη τὴν πρόταση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ ἄλλοι θέλοντας νὰ ἔχουν μίαν αἴσθηση αὐτονομίας, δέχονται μὲν ὅτι ψηφίζουν τὸν ἐκλεκτό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ἀλλὰ ὑποστηρίζουν ὅτι διατηροῦν τὸ δικαίωμα ἰδιαιτέρως νὰ τοῦ λέγουν τὴν ἄποψή τους γι’ αὐτόν!…
.       Ἄλλα ζητήματα ἐλλείμματος συνοδικότητας, ποὺ εἶχε θέσει ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, εἶναι ὅτι «οἱ ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἑνὸς ἀνδρὸς ἀρχὴ ἢ δικτατορία». Ἐπίσης θεωροῦσε ὅτι ὑπάρχει ἔλλειμμα συνοδικότητας ὅταν «τὰ συνοδικὰ μέλη δὲν λαμβάνουν ποτὲ γνώση τῶν ὑπαρχόντων θεμάτων καὶ ἡ Ἡμερησία Διάταξη συντάσσεται σὲ συνεργασία μόνο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τοῦ Ἀρχιγραμματέα». Ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν σήμερα…
.       Δὲν ξέρω τί ἔχει νὰ πεῖ γιὰ ὅλα αὐτὰ ὁ καθηγητὴς κ. Ι. Κονιδάρης, ὁ ὁποῖος εἶχε γράψει στὸ ΒΗΜΑ, στὶς 30 Μαρτίου 2008:
.       «Κοινὴ διαπίστωση ἀποτελεῖ ὅτι τὶς τελευταῖες δεκαετίες ἔχει ἐπέλθει στρέβλωση τοῦ ἐπισκοποσυνοδικοῦ πολιτεύματος τῆς Ἐκκλησίας, μὲ τὴ μεταβολή του σὲ ἀρχιεπισκοποκεντρικό. Τοῦτο ἐκδηλώνεται κυρίως μὲ τὴν ἐκλογὴ στοὺς μητροπολιτικοὺς θώκους τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ ἑκάστοτε Ἀρχιεπισκόπου, μὲ παντελῆ παραγνώριση, ἂν ὄχι περιφρόνηση, τοῦ αἰσθήματος καὶ τοῦ φρονήματος τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν κλονίζονται τὰ θεμέλια της Ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας καὶ τοῦ συνοδικοῦ συστήματος καὶ ἡ ἐκλογὴ τῶν Ἀρχιερέων καταντᾶ τελικῶς ἐμπαιγμὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
.       Εὐθύνη γιὰ τὴν ἔλλειψη συνοδικότητας ἔχουν καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς, μέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Γι’ αὐτὸ τὸ θέμα ἐκτενέστερα θὰ γράψω προσεχῶς. Ἐκεῖνο ποὺ σήμερα σημειώνω εἶναι πὼς ὁ Κανόνας ἐπὶ τοῦ ὁποίου βασίζεται τὸ συνοδικὸ σύστημα εἶναι ὁ 34ος τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Οἱ ἐπίσκοποι κάθε ἔθνους δὲν κάνουν τίποτε παραπάνω χωρὶς τὴ γνώμη τοῦ Πρώτου ἀνάμεσά τους, ἀλλὰ οὔτε ὁ Πρῶτος κάνει ὁ,τιδήποτε χωρὶς τὴ γνώμη ὅλων. Ὅταν λοιπὸν ἀδρανοποιεῖται ἢ ἐκχωρεῖται τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν Ἀρχιερέων καὶ δὲν συμμετέχουν ἐνεργὰ στὴ λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας, πάσχει ἡ συνοδικότητά Της.-

, ,

Σχολιάστε