Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Στυλιανὸς Λαγουρός

ΑΘΑΝΑΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ‘21 (Δ. Νατσιός) [Νὰ ἀνασάνουμε, «γιατὶ μᾶς ἔπνιξαν οἱ ἀναθυμιάσεις τῶν τωρινῶν δημοπιθήκων»]

Ἀθάνατα λόγια τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ᾽21

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Πῆραν φῶς ἀπ’ τὰ καντήλια κι ἄστραψαν τὰ καριοφίλια»

.                  «Πᾶμε νὰ ἰδοῦμεν τοὺς παλιοὺς Ἕλληνες», νὰ ἀκούσουμε τοὺς πολέμαρχους τοῦ ’21, μς πνιξαν ο ναθυμιάσεις τν τωρινν δημοπιθήκων. Διαβάζεις τὰ ἀπομνημονεύματα καὶ τὶς φυλλάδες γιὰ τὴν Ἐθνεγερσία καὶ νομίζεις ὅτι ἀνοίγεις ἕνα «μυρογιάλι», ἐκεῖνα τὰ μικρὰ φιαλίδια ποὺ περιέχουν ἀρώματα ἐξαίσια. Ὀσμὴ εὐωδίας πνευματικῆς ἀναδίδεται, παρ’ ὅλα τὰ πάθια καὶ τοὺς καημοὺς ἐκείνης τῆς περιόδου. Ἔχω τὸ συνήθειο, ὅταν συναντῶ στὰ ἀναγνώσματά μου, λόγια καὶ ἐπεισόδια, ποὺ στέκεσαι καὶ τὰ ξαναδιαβάζεις, ποὺ κρύβουν στὰ φυλλώματά τους πετράδια, νὰ τὰ καταγράφω, γιὰ νὰ μὴν λησμονηθοῦν. Σκοπός μου νὰ τὰ μοιραστῶ μὲ τοὺς μαθητές μου. Σ’ αὐτὲς τὶς ἐξοπλιστικὲς ἡλικίες, τὰ παιδιὰ δὲν θέλουν περισπούδαστες ἀναλύσεις καὶ κενόλογες φλυαρίες. Μαθαίνουν μὲ τὸ παράδειγμα, μὲ τὸ παραμύθι, μὲ τὴν ἀξία καὶ τὴν ἀρετὴ σαρκωμένες σὲ πρόσωπα. Παράδειγμα.  Μάχη τῆς Γράνας, 10 Αὐγούστου τοῦ 1821. Βγῆκαν οἱ πολιορκημένοι στὴν Τριπολιτσὰ Τοῦρκοι νὰ χτυπήσουν τοὺς Ἕλληνες. Ὁ Κολοκοτρώνης εἶχε διατάξει νὰ ἀνοιχθεῖ τάφρος (γράνα) 700 μέτρων, βάθους ἑνὸς καὶ πλάτους δύο μέτρων. Κάποια στιγμὴ οἱ Τοῦρκοι ἐπιτίθενται στὴ γράνα καὶ ἀπὸ τὶς δύο μεριές. Ἔπρεπε ὁ Γέρος τοῦ Μοριὰ νὰ διατάξει τὰ παλληκάρια του νὰ χωριστοῦν,  νὰ μοιραστοῦν τὰ καριοφίλια, νὰ «χτυποῦν» οἱ μισοὶ πρὸς τὴν μία πλευρὰ καὶ οἱ ἄλλοι μισοὶ πρὸς τὴν ἄλλη. Ἐρωτῶ τοὺς μαθητές μου πῶς τὸ ἔκανε πάνω στὴν ἀντάρα τῆς μάχης: Τοὺς βασάνισα κανένα πεντάλεπτο καὶ ἄκουσα ἀπίθανες ἀπαντήσεις. Τί εἶπε ὁ Κολοκοτρώνης καὶ ἀμέσως χωρίστηκαν τὰ ντουφέκια; «Κῶλο μὲ κῶλο ὠρὲ Ἕλληνες!». «Χαμὸς» στὴν τάξη, γέλια καὶ θαυμασμὸς γιὰ τὴν μεγαλοφυία τοῦ Γέρου.
.                 «Ὁ Μιαούλης ἦταν γνωστὸς γιὰ τὴν παλληκαριά του καὶ τὴν ἀφοβία του ἐμπρὸς στὸν θάνατο. Μία φορά, στὰ νεανικά του χρόνια, ὁ Ἄγγλος ναύαρχος Νέλσων τὸν ἔπιασε νὰ προσπαθεῖ νὰ σπάσει μὲ τὸ καράβι του ἕναν ἀποκλεισμό του. Ὅταν τὸν ἔφεραν μπροστά του τὸν ρώτησε: – Ἂν ἤσουν ἐσὺ στὴν θέση μου τί θὰ μ’ ἔκανες; Θὰ σὲ κρεμοῦσα στὸ πιὸ ψηλὸ κατάρτι! τοῦ ἀπάντησε ὁ Μιαούλης. Καὶ ὁ Νέλσων κατάπληκτος ἀπὸ τὸ θάρρος του τὸν ἄφησε ἐλεύθερο». (περ. «Γνώσεις», σελ. 66, 1958).
.            Πήγαινε στὴν κρεμάλα, τὸν ἀγωνιστὴ Θεόδωρο Γρίβα, ὁ Ἀλὴ πασάς. Ὁ Γρίβας, ὅταν πλησίασε ὁ δήμιος ,κάλυψε τὸ κεφάλι του μὲ τὸ ἔνδυμά του. Τὸν ρωτᾶ τὸ θηρίο τῶν Ἰωαννίνων: «Γιατί σκέπασες τὸ κεφάλι σου; Φοβήθηκες τὸν θάνατο; Δὲν ἤξερες ὅτι ἀφοῦ ἀκολούθησες τὴν δουλειὰ τοῦ πατέρα σου αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ τύχη σου; Δὲν φοβήθηκα τὸν θάνατο, ἀπεκρίθη ὁ Θεόδωρος, τὸν φόβο τὸν ἄφησα στὴν κοιλιὰ τῆς μάνας μου, οὔτε θὰ μείνω χωρὶς ἐκδίκηση. Καὶ πατέρα ἔχω καὶ τέσσερις ἀδελφούς, μὰ ντρέπομαι τὸν κόσμο ποὺ θὰ ἰδῆ νὰ πεθάνω ἔτσι καὶ ἀπὸ τὰ χέρια τέτοιων παλιανθρώπων (καὶ ἔδειξε τοὺς Γύφτους οἵτινες μετήρχοντο τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δημίου). Ἐζήτησα τὸ θάνατο ὅπου ἔπρεπε, ἀλλ’ αὐτὸς μὲ ἀρνήθηκε. Καὶ ὁ Ἀλὴς τοῦ χάρισε τὴν ζωή». (Δ. Καμπούρογλου «Θ. Γρίβας», ἔκδ. «Βεργίνα», σελ. 18).
.              Στὶς 14 Φεβρουαρίου ὁ Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος γράφει σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀναστάσιο Λόντο τοῦτα τὰ ἀθάνατα λόγια: «Τὸν περισσότερο καιρὸ τῆς ζωῆς μου ποῦ τὸν ἐπέρασα; Τὸν ἐπέρασα σκοτώνοντας Τούρκους. Τὸν ἐπέρασα εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰ βουνά, τὰ καρτέρια τῶν δρόμων οἱ λόγγοι καὶ τὰ ἄγρια θηρία εἶναι μάρτυρες ὅτι δυσκόλως ἔφευγε Τοῦρκος ἀπὸ τὰ χέρια μου ἂν ζύγωνε καμμιὰ πενηνταριὰ ὀργιές». (Κάρπου Παπαδόπουλου, «Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος καὶ Γ. Βαρνακιώτης», ἔκδ. «Πρωτοψάλτης», σελ. 65).
.             Τὸ 1859 μία Σουηδή, ἡ Φρεντρίκα Μπρέμερ, ἐπισκέπτεται τὸν Κανάρη στὸ σπίτι του γιὰ νὰ ἐκφράσει τὸν θαυμασμό της στὸν «γηραιὸ ἄνδρα τῆς ἐλευθερίας», ὅπως τὸν ὀνομάζει. Ὁ Κανάρης ἀπάντησε ὅτι «εὐχαριστεῖ τὸν Θεὸ ποὺ ἐπέτρεψε σ’ ἕνα μικρὸ ναυτικὸ ἑνὸς ἑλληνικοῦ νησιοῦ, ἀπὸ τὰ πιὸ μικρά, νὰ κάμη γιὰ τὴν πατρίδα του κάτι ποὺ ἔκαμε τὸν ἀπελευθερωτικό της ἀγώνα συμπαθῆ σὲ χῶρες τόσος μακρινές». Ἦταν ἀληθινὰ μία ὡραία ἀπάντηση, γράφει ἡ Φρεντρίκα. Καὶ ὅταν τὸν ρώτησε, ἂν αἰσθάνθηκε σὲ κάποια στιγμὴ τῆς ζωῆς του φόβο, ὁ Κανάρης ἀποκρίθηκε: «Ἕνα τέτοιο πράγμα δὲν μπαίνει ποτὲ στὸ νοῦ μας. Ὁ κίνδυνος μᾶς διεγείρει. Τὸ ντουφεκίδι καὶ ἡ μάχη μοιάζουν μὲ μουσική». («Τὸ Εἰκοσιένα, πανηγυρικοὶ λόγοι ἀκαδημαϊκῶν», λόγος Παν. Κανελλόπουλου, 1963, σελ. 658).
.            Ὁ Ἠλίας Φλέσσας καὶ ὁ Παναγιώτης Κεφάλας προτείνουν στὸν «μπουρλοτιέρη τῶν ψυχῶν» Παπαφλέσσα, νὰ ἀφήσει τοὺς λόφους στὸ Μανιάκι καὶ νὰ ταμπουρωθεῖ ψηλότερα, στὸ βουνό, γιὰ νὰ ὑπάρχει ὁδὸς διαφυγῆς. Ἀπαντᾶ: «Ἐγὼ δὲν ἦρθα ἐδῶ νὰ μετρήσω τὸ στρατὸ τοῦ Μπραΐμη, πόσος εἶναι, ἀπὸ τὰ ψηλώματα. Ἦρθα νὰ πολεμήσω. Οὔτε τρελλάθηκε ὁ Μπραΐμης νὰ χασομεράει ἐκεῖ ποὺ ἐλπίζει νὰ κερδίσει νίκη, μὰ θὰ τραβήξει ἴσα κατὰ τὴν Τριπολιτσά, κι ἐγὼ τότε θὰ μείνω νὰ μαζεύω ἀπὸ πίσω τὰ καρφοπέταλά του. Ἂν ὅμως τὸν κρατήσω ἐδῶ στὸ Μανιάκι, γλιτώνω τὸν Μωριά, γιατί θὰ τὸν κάμω νὰ πισωγυρίσει ὅπως ὁ Δράμαλης, εἰτεμὴ θὰ πληρώσει ἀκριβὰ τὸ αἷμα μου καὶ θὰ συλλογιστῆ καλὰ ὕστερα νὰ μπῆ στὴν καρδιὰ τοῦ Μωριά. Καθίστε ἐδῶ νὰ πεθάνουμε σὰν ἀρχαῖοι Ἕλληνες». (Κ. Παπαδημητρίου, «Τελευταῖες ὧρες, τελευταῖα λόγια τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ ᾽21», σελ. 159).
.            Πρὶν ὁδηγήσουν τὸ νεκρὸ σῶμα τοῦ Μάρκου Μπότσαρη στὸ Μεσολόγγι στάθηκαν οἱ Σουλιῶτες γιὰ λίγο στὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Προυσιώτισσας. Ἐκεῖ γιατροπορευόταν ὁ Καραϊσκάκης. Ὅταν τὸ ἔμαθε, σύρθηκε στὴν ἐκκλησιά, φίλησε τὸν νεκρὸ κλαίγοντας καὶ εἶπε: «-Ἄμποτες, ἀδελφέ μου, Μάρκο, ἀπὸ τέτοιο θάνατο νὰ πάω κι ἐγώ». Καὶ ὅταν ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸ λείψανο, πρόσθεσε: «Μάνα δὲν γέννησε στὴν Ἑλλάδα δεύτερο Μάρκο… Οὔτε εἶδα οὔτε θὰ ἰδῶ τέτοιον πολεμάρχη». («Τελευταῖες ὧρες», σελ. 132).
.            «Ὅταν ἀποφυλακίστηκε ὁ Νικηταρᾶς ὁ Τουρκοφάγος (Καταγόταν ἡ οἰκογένειά του ἀπὸ τὸ Τουρκολέκα τῆς Μεγαλόπολης γι’ αὐτὸ τὸν ἀποκαλοῦσαν καὶ Τουρκοπελέκα),  τὸ 1841, ἦταν τόσο φτωχὸς ποὺ κατάντησε ζητιάνος στὰ σοκάκια τοῦ Πειραιᾶ. Ἡ ἁρμόδια ἀρχή, ἡ ὁποία χορηγοῦσε θέσεις ἐπαιτείας, τὸν ἐπέτρεπε νὰ ἐπαιτεῖ, κοντὰ στὴν ἐκκλησία τῆς Εὐαγγελίστριας, κάθε Παρασκευή! Ὅταν αὐτὰ ἔφτασαν στὰ αὐτιὰ τοῦ πρέσβη τῆς Γαλλίας, αὐτὸς ἀπεστάλη ἀπὸ τὴν κυβέρνησή του, στὸ σημεῖο ὅπου ζητιάνευε ὁ μεγάλος ὁπλαρχηγός. Μόλις ὁ Νικηταρᾶς ἀντελήφθη τὸν ξένο, μάζεψε ἀμέσως τὸ ἁπλωμένο χέρι του.
-Τί κάνετε στρατηγέ μου; ρώτησε ὁ ξένος.
-Ἀπολαμβάνω ἐλεύθερη πατρίδα, ἀπάντησε ὑπερήφανα ὁ ἥρωας.
-Μὰ ἐδῶ τὴν ἀπολαμβάνετε, καθισμένος στὸν δρόμο; Ἐπέμενε ὁ ξένος.
-Ἡ πατρίδα μοῦ ἔχει χορηγήσει σύνταξη γιὰ νὰ ζῶ καλά, ἀλλὰ ἔρχομαι ἐδῶ γιὰ νὰ παίρνω μία ἰδέα πῶς περνάει ὁ κόσμος, ἀπάντησε περήφανα ὁ Νικηταρᾶς.
Ὁ ξένος κατάλαβε καὶ διακριτικά, φεύγοντας, ἄφησε νὰ τοῦ πέσει ἕνα πουγκὶ μὲ χρυσὲς λίρες. Ὁ σχεδὸν τυφλὸς Νικηταρᾶς ἄκουσε τὸν ἦχο, ἔπιασε τὸ πουγκὶ καὶ φώναξε στὸν ξένο: «Σοῦ ἔπεσε τὸ πουγκί σου. Πάρε τὸ μὴν τὸ βρεῖ κανένας καὶ τὸ χάσεις!». Στὶς 25 Σεπτεμβρίου τοῦ 1849, ὁ γενναῖος καὶ ἔντιμος  ἥρωας, πεθαίνει πάμφτωχος».

.            Καὶ μιὰ καὶ σήμερα τὸ ἔνδοξο τοῦτο ἁλωνάκι, ἡ κατασυκοφαντημένη πατρίδα μας, εἶναι ζωσμένη ἀπὸ «τὶς ἀλώπεκες τοῦ σκότους» (Ε. Βούλγαρης) τοὺς Φράγκους καὶ τὸ ἐξ ἀνατολῶν θηρίο, πάλιν μαίνεται, νὰ κλείσω μὲ τὸ ἠρωικότερο ἐπεισόδιο τοῦ Ἀγώνα, τὴν Ἔξοδο τοῦ Μεσσολογγίου, ποὺ μᾶς διδάσκει πῶς σώζονται τὰ ἔθνη. (Τὸ κείμενο δημοσιεύτηκε πέρυσι στὸ θαυμάσιο περιοδικὸ «Χριστιανικὴ Βιβλιογραφία», τοῦ πολυσέβαστου Στέλιου Λαγουροῦ. Εἶναι ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ν. Βούλγαρη «Τὸ Μεσολόγγι τῶν Ἰδεῶν, ἑρμηνεία τῆς ἀπόφασης τῆς ἐξόδου»).
.            «Ἦταν πρωί, Σάββατο τοῦ Λαζάρου, 10 Ἀπριλίου τοῦ 1826, ὅταν συγκροτήθηκε τὸ νεκροδόξαστο ἐκεῖνο συμβούλιο ἀποφάσεως. Ἦταν ἕνα συμβούλιο θανάτου. Οἱ καπεταναῖοι εἶχαν ἀναλάβει νὰ διερευνήσουν, μὲ ἀνιχνευτὲς τὴν ὕπαρξη μυστικοῦ δρόμου-διόδων γιὰ ἀκίνδυνο πέρασμα τῶν Ἐλεύθερων Πολιορκημένων στὴν ἐλευθερία. Κανένας ὅμως δὲν ἔφερε ἐλπιδοφόρα πληροφορία. Οἱ λόγχες καὶ οἱ στενωποὶ φυλάγονταν ἄγρυπνα ἀπὸ τοὺς πολιορκητὲς σὲ βάθος χώρου καὶ τόπου. Γενικὴ ἦταν ἡ κατήφεια καὶ ἡ σιωπηλὴ θλίψη. Τὴν σιωπὴ τῆς στιγμῆς ἔσπασε ἡ βροντώδης καὶ σταθερὴ ἔκρηξη τοῦ τρανοδύναμου ἀρχηγοῦ τῆς Φρουρᾶς, τοῦ Θανάση Ραζη-Κότσικα.
-Ὑπάρχει δρόμος ὠρέ!
-Ποιός εἶναι, στρατηγέ, καὶ δὲν τὸν λὲς τόση ὥρα; Διαμαρτυρήθηκαν ὅλοι οἱ παριστάμενοι.
-Εἶναι ὁ δρόμος τοῦ Θεοῦ, φωνάζει».
Μόνο ἂν βαδίσουμε τὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ, θὰ ἀναστηθοῦμε ὡς λαὸς καὶ ὡς κράτος…

, , ,

Σχολιάστε

Ο ”ΘΕΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ” ΔΙΑΛΟΓΟΣ καὶ Η …ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ «Ὁ ἀληθινός Θεός τῶν χριστιανῶν δέν ἐπαρκεῖ πλέον “στό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον” γι’ αὐτό καί ἐξορίζεται στά ἀζήτητα καί θεοποιεῖται ὁ… Διάλογος ὡς νέος… σωτήρας τοῦ κόσμου».

Ὁ «θεοποιημένος» Διάλογος

Γράφει ὁ ΣΤΥΛ. ΛΑΓΟΥΡΟΣ
Θεολόγος

περιοδ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»,
ἀρ. φ. 59, Ἀπρ.-Ἰούν. 2013

 • ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ Κοινοβούλιο, ἐπέλεξε αὐτή τή φορά νά ὁμιλήσει ὁ Σεβ. ἐπίσκοπος Μεσσηνίας κ. Χρυσ. Σαββάτος. Καί πρoσέθεσε ἄλλη μιά ἐπιτυχία στό πλούσιο ἐνεργητικό τῶν διαλέξεών του. Βεβαίως τήν ὁμιλία αὐτή κάλλιστα θά μποροῦσε νά τήν ἐκφωνήσει κι ἕνας ὁποιοσδήποτε ἄλλος ἐκπρόσωπος ὁμογενοποιημένου θρησκεύματος.

• Η «ΛΑΜΠΡΗ» αὐτή ὁμιλία τοῦ Σεβ. κ. Χρυσ. Σαββάτου σημαίνει ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐκπροσωποῦσε τήν Ὀρθόδοξη Ἑλλαδική Ἐκκλησία, ἡ Ἐκκλησία αὐτή νοσεῖ βαθύτατα καί ἔχει ἀνάγκη νά εἰσαχθεῖ στήν ἐντατική γιά θεραπεία ἀπό τήν… μεσσηνιακή ἀναιμία!

• Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Μεσσηνίας ὑποστήριξε στό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο ὅτι «μόνο μέ τόν διάλογο θά πετύχουμε τήν εἰρηνική συμβίωση», ὁ ὁποῖος «…εἶναι ὁ μόνος παράγοντας πού θεμελιώνει τήν συνεργασία μεταξύ τῶν διαφορετικῶν Θρησκειῶν καί Θρησκευτικῶν Πολιτισμῶν».

 • ΤΟ ΟΤΙ ὁ Σεβ. ἐπίσκοπος κ. Χρυσ. Σαββάτος μίλησε στό παρδαλό Εὐρωκοινοβούλιο ἔχοντας μιά μικρή δικαιολογία νά τούς συγχύσει περισσότερο ἀπό ὅσο εἶναι συγχυσμένοι, αὐτό δέν τόν ἀμνηστεύει. Ὁ ἐπίσκοπος κ. Χρυσ. Σαββάτος, ἀφοῦ ἐπέλεξε νά ὁμιλήσει στόν χῶρο αὐτό, ἔπρεπε νά ὁμιλήσει ὡς ὀρθόδοξος χριστιανός ἐπίσκοπος καί ὄχι ὡς μεταπράτης τῆς Νέας Ἐποχῆς ἤ ὁ,τιδήποτε ἄλλο..

 • ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ τῆς ὁμιλίας του προσφέρεται εὐχερῶς γιά νά ἀπορεῖ κάποιος, ποῖος ὁ σκοπός αὐτῆς τῆς ὁμιλίας; Κρῖμα, πού ὁ Σεβ. ἐπίσκοπος κ. Χρυσ. Σαββάτος, ἔχασε μιά μοναδική εὐκαιρία νά ὁμολογήσει Χριστόν, τήν πηγή τῆς Μόνης Ἀλήθειας καί ὄχι τήν «πανθρησκεία» τῆς παγκοσμιοποιημένης Βαβυλωνίας.

• ΤΟ ΒΑΡΥΓΔΟΥΠΟ θέμα τῆς ὁμιλίας του ἦταν «Οἱ θρησκεῖες καί οἱ Ἐκκλησίες, παράγοντες εἰρήνης, καταλλαγῆς καί ἀλληλεγγύης» καί ἀπ’ αὐτή τήν βάση, θεώρησε ὡς πρωταρχικό παράγοντα «εἰρήνης καί καταλλαγῆς» τόν «διάλογο μεταξύ τῶν θρησκειῶν καί κοινωνιῶν». (!)

• ΚΑΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ: «Μέσα ἀπό αὐτήν λοιπόν τήν διαλεκτική διαδικασία τό ἀξιολογικό ἐρώτημα πλέον δέν εἶναι ποιός Πολιτισμός, ποιά Ἐκκλησία, ἤ ποιά Θρησκεία εἶναι ὀρθή στό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, ἀλλά πῶς, καί ποιές λύσεις μποροῦν νά προτείνουν ἔμπρακτα στό ἀδιέξοδό των σημερινῶν σχέσεων μεταξύ τῶν ἀνθρώπων ἀλλά καί μεταξύ τους σέ μία διαλεκτική μέ τήν κοινωνία»(!!)

• ΔΗΛΑΔΗ ἄν καταλάβαμε καλά, τό «Ἐγώ εἰμι ἡ Ἀλήθεια καί ἡ ζωή» ἔστω καί ἄν εἶναι ὀρθό, δέν βαρύνει στόν Παγκόσμιο Διάλογο ἀλλά μόνον ὁ τελευταῖος θά ὁδηγήσει στήν… εἰρήνη καί στήν καταλλαγή τοῦ κόσμου…; Ὁ ἀληθινός Θεός τῶν χριστιανῶν δέν ἐπαρκεῖ πλέον «στό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον» γι’ αὐτό καί ἐξορίζεται στά ἀζήτητα καί θεοποιεῖται ὁ… Διάλογος ὡς νέος… σωτήρας τοῦ κόσμου(!!)

•Η ΜΟΝΗ ἀναφορά στόν «ἐξορισμένο» Θεό, ἀπό τήν πεντασέλιδη ὁμιλία τοῦ Σεβ. κ. Χρυσ. Σαββάτου, ἀναφέρεται στό τέλος, ὅταν χαρακτηρίζει τόν θεοποιημένο «Διάλογό» του ὡς «δῶρον Θεοῦ». Πάλι καλά. Ἀλλά τίνος «Θεοῦ»; τίνος «Δῶρον»; Τοῦ «θεοῦ» Διαλόγου μέ τούς «θεούς» τῆς Πανθρησκείας;

ΤΟΥ «ΓΙΑΧΒΕ» τῶν Σιωνιστῶν, ὑπονο­μευτῶν τῆς παγκόσμιας τάξης καί θανάσιμων ἐχθρῶν τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν;

ΤΟΥ «ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΟΣ» τῆς Στοᾶς τῶν τεκτόνων, πού ὅπως λέγεται καί «ἐπίσκοποι» εἶναι μέλη της;

ΤΟΥ «ΑΛΛΑΧ» τῶν ἰσλαμιστῶν, τῆς Ἄλ Κάιντα, τῶν ταλιμπάν, τῶν σιϊτῶν, τῶν σουνιτῶν, πού προσφέρουν σάν λύση τήν ἐπικράτηση τῆς Τζιχάντ καί θάνατος στούς ἀπίστους χριστιανούς;

ΤΟΥ «ΒΟΥΔΑ», τῆς νιρβάνα καί τῆς ἀπραξίας καί τοῦ μίσους γιά τή ζωή;

ΤΟΥ «ΘΕΟΥ» τῶν ὀλυμπίων θεῶν τῆς δωδεκαθεΐτισσας θρησκείας τῶν «Ἑλλήνων» νεοπαγανιστῶν;

ΤΟΥ «ΠΡΩΤΕΥΟΝΤΟΣ» θεοποιημένου πάπα ἐπικυρίαρχου πασῶν τῶν… θρησκειῶν καί αὐτοκρατοριῶν;

ΤΟΥ «ΘΕΟΥ» τῆς Παγκόσμιας Διακυβέρνησης τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τοῦ ἑωσφόρου τοῦ σκότους;

ΤΟΥ «ΘΕΟΥ» τῶν νεοναζί γερμανοαμερικανῶν τοκογλύφων ἀπανθρώπων, τῶν λαῶν γενοκτόνων;

ΤΟΥ «ΘΕΟΥ» τῶν διαβολικῶν σατανιστῶν καί τῆς μαύρης μαγείας τῶν πυρομανῶν;

ΤΟΥ «ΘΕΟΥ» τῶν μορμόνων καί τῶν σύν αὐτοῖς 2000 καί πλέον ὁμάδων-σεκτῶν, τῆς ἀμερικανικῆς παραφροσύνης;

ΤΟΥ «ΘΕΟΥ» τῆς σκοτεινῆς Λέσχης Μπίντελμπεργκ;

ΤΙΝΟΣ «ΘΕΟΥ» ἀπό ὅλους αὐτούς τούς «θεούς» καί ἄλλους τόσους δῶρον εἶναι, ἐπιτέλους, ὁ «Διάλογος τῆς καταλλαγῆς»;

• ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ὁ ἴδιος μίαν ἀπάντηση στά πολλαπλά ἐρωτήματα πού ἀνακύπτουν ἀπό τήν ὁμιλία του στό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ὁ ἐπίσκοπος Μεσσηνίας κ. Χρυσ. Σαββάτος, τόν παραπέμπουμε στό βιβλίο τοῦ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς «Ἀργά βαδίζει ὁ Χριστός» (Ἐκδ. «Ἐν Πλῷ», Ἀθήνα 2012) γιά νά διαπιστώσει πόσο ὑπομονητικός εἶναι Αὐτός πού δέν βιάζεται νά ἀνεβεῖ καί νά ξεπεράσει βουνά καί χαράδρες ἀποστασίας, ἀπέραντες ἐρήμους καυτῆς ἄμμου ἀπιστίας, ἀποκλίσεων καί ντροπῆς, σάν αὐτές πού «ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι» καί λοιποί «ἐκκλησιαστικοί», ὁμογενοποιημένοι πανθρησκειακοί, οἰκουμενιστές, δέν διστάζουν, ὡς «λύκοι βαρεῖς», νά συγχύζουν κατασπαράζοντας τό ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ!

• Ο ΣΕΒ. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Μεσσηνίας κ. Χρυσ. Σαββάτος, ἀτύχησε στό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ἐκθέτοντας τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, καί ὡς ἐκ τούτου ἡ Ἱ. Σύνοδος ἔχει ὑποχρέωση νά τοῦ ζητήσει ἐξηγήσεις καί νά ἀφήσει κατά μέρος τό «φιλάδελφον»(!!)

,

1 Σχόλιο

«ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΑΠΛΩΣ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ»

Ἡ Δύση τῶν σταυροφόρων τῆς λεηλασίας καί τῆς τοκογλυφίας

Γράφει ὁ ΣΤΥΛ. ΛΑΓΟΥΡΟΣ

περιοδ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»,
ἀρ. τ. 58 , ΙAN. – ΜΑΡΤ. 2013

«Εἴ τις ἔχει οὖς ἀκουσάτω· εἴ τις εἰς αἰχμαλωσίαν ἀπάγει, εἰς αἰχμαλωσίαν ὑπάγει· εἴ τις ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτενεῖ, δεῖ αὐτόν ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτανθῆναι…» (Ἀποκάλυψις ΙΓ´, 9, 10)

ΔΥΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ἐπικλήσεις ἀπό δύο ὑψηλούς ἀξιωματούχους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τοκογλυφίας πρό ἡμερῶν εἶναι τό παρόν σημείωμα. Ἡ πρώτη ἔγινε στίς 15.3.13 ἀπό τόν Μπιλάλ Χαβές, ἐπικεφαλής Συναλλαγματικῶν Ἰσοτιμιῶν τῆς Deutsche Bank πού εἶπε μέ ἀφορμή τήν κυπριακή κρίση ὅτι «μόνο ὁ Χριστός μπο­ρεῖ νά σώσει τήν εὐρωζώνη»!  Καί ἡ δεύτερη ἔγινε ἀπό τόν γνωστό πρωθυπουργό τοῦ Λουξεμβούργου Ζάν Κλόντ Γιοῦνκερ, ὁ ὁποῖος μέ πικρή ὠμότητα εἶπε: «Ὅποιος πιστεύει ὅτι δέν τίθεται πλέον τό αἰώνιο ἐρώτημα περί εἰρήνης καί πολέμου στήν Εὐρώπη μπορεῖ νά πλα­νᾶ­ται οἰκτρά. Οἱ δαίμονες δέν ἔχουν φύγει, ἁπλῶς κοιμοῦνται»! (βλέπε «Κ», 17.3.2013)

ΟΙ ΔΥΟ ΑΥΤΕΣ ἐπικλήσεις (ἀπό ἀδιάφορους καί στυγνούς τεχνοκράτες), τοῦ ΧΡΙΣΤΟΥ καί τοῦ ΔΑΙΜΟΝΑ, ἔχουν πολλαπλῆ σημασία, προφητική ἴσως, γιά ὅ,τι θά ἐπακολουθήσει ἀργά ἤ γρήγορα. Ὁ ἕνας ἐπικαλεῖται τόν Χριστό ὡς τήν τελευταία εὐκαιρία γιά τή σωτηρία τῆς Εὐρώπης καί ὁ ἕτερος ἀναγνωρίζει καί προειδοποιεῖ ὅτι ὁ Δαίμονας καιροφυλακτεῖ μαζί μέ ἄλλους γιά τό ὁλοκαύτωμα τοῦ Δ΄ Ράϊχ.

ΓΙΑΤΙ ΠΟΙΟΙ ἄλλοι ἐκτός ἀπό τούς Γερμανούς «δαίμονες» ἐπιβουλεύονται τόσο ἀπροκάλυπτα τήν εἰρήνη στήν περιοχή, μέ τόν οἰκονομικό πόλεμο πού ἔχουν κηρύξει στούς λαούς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ νότου; (Δέν παραβλέπουμε καί τόν ἄθλιο δάκτυλο τοῦ ἀμερικάνικου παράγοντα πού πάντα κινεῖ στό σκότος τά ἐγκληματικά σχέδια του. Ὑπενθυμίζουμε τήν «Συμμαχική Διάσκεψη Εἰρήνης τῶν Παρισίων» (τό 1946)  ἡ ὁποία ἐπιδίκασε τότε στήν Γερμανία νά ἀποδώσει ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ στήν Ἑλλάδα, γιά τίς ἀνυπολόγιστες καταστροφές ἀπό τούς χιτλερικούς της Κατοχῆς, πλήν οἱ δόλιοι ἀμερικάνοι, οἱ χασάπηδες τῶν λαῶν, μέ ἐντολή στούς προδότες Ἕλληνες πολιτικούς, δέν ἀπαίτησαν τίς ὀφειλόμενες ἀποζημιώσεις. Τό ἴδιο κάνουν καί τώρα, μᾶς ἐγκατέλειψαν στά νύχια… τῶν χιτλερικῶν).

ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ εἶναι πράγματι ἐδῶ. Ὁ Γιοῦνκερ χαρακτήρισε τούς εὐρωπαίους πολιτικούς: Δαίμονες(!!) Τό δαιμονικό δίδυ­μο Μέρκελ-Σόϊμπλε κυριαρχεῖ παντοῦ. Κινεῖ ἐπιθετικά τό δάχτυλο καί ἐκβιάζει ἀπό θέσεως οἰκονομικῆς ἰσχύος ὁλόκληρη τήν Εὐρώπη, μέ ἤπιο ἤ μέ βίαιο τρόπο. Οἱ δύο ἀπεχθεῖς νεοναζί πολιτικοί, ἔχουν γίνει οἱ βου­λιμικοί «νεκρόφιλοι» τῶν πτωματικῶν λαῶν τοῦ εὐ­ρω­παϊ­κοῦ νότου. Ἡ μορφή καί μό­νον ὡς θέαση τοῦ αἱ­μοβόρου κ. Σόϊ­μπλε προκαλεῖ τρόμο καί ἀποτροπιασμό ἡ κυνι­κότητα του. Ἕνας τε­χνο­κράτης ἀδίσταχτος τοκογλύφος, ζωντανό φάν­τασμα πού ἀναστήθηκε μέσα ἀπό τά ἐρείπια τῶν γρα­φείων τῶν S.S. καί τῶν φούρνων τοῦ Ἄουσβιτς.

Η ΚΥΡΙΑ ΠΑΛΙ μέ τά ταγιεράκια, πού θυμίζουν παραλλαγή ἀπό τίς στολές τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Γκεστάπο, μέ τό παγερό ὅσο καί εἰρωνικό χαμόγελο «ψυχοπονετική-δακρύζει» γιά τούς πονεμένους… Ἕλ­ληνες. Ἡ σέχτα τῆς λουθηρανικής ἠθι­κῆς (τό «ναζιστικό» κόμμα τῆς κυρίας, ἔχει λογότυπο χριστιανοδημοκρατικό) ὑβρίζει τόν χριστιανισμό τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀλληλεγγύης ἀντικαθιστώντας τον μέ τήν πίστη στόν μαμωνᾶ τῆς τοκογλυφίας καί τῶν ἀντίχριστων τραπεζιτῶν.

Η ΛΥΣΗ εἶναι μία: γιά νά μήν χρεωκοπήσει ὁλοσχερῶς ὁ νότος καί οἱ λαοί του ἐξαθλιωθοῦν περισσότερο, τό δίδυμο πρέπει νά ξεδοντιαστεῖ καί οἱ «δαίμονες» νά ἐξορισθοῦν ἐδῶ καί τώρα εἰς χώραν μακρινήν καί ἀγρίαν, γιά νά πληρώσουν σταλαγματιά-σταλαγματικά τά αἱμοβόρα ἔνστικτά τους. Ἄν περιμένουμε νά… αὐτοκτονήσουν (γιατί κάπως ἔτσι θά καταλήξουν) ὅπως ὁ Χίτλερ…, ἡ αὐτοκτονία ἴσως ἀργήσει καί τά ἐρείπια τῶν λαῶν θά σκεπάζουν τήν Εὐρώπη(!!) Ἐδῶ καί τώρα νά μᾶς ἀδειάσουν τή γωνιά τῆς φρίκης… «εἴ τις ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτενεῖ δεῖ αὐτόν ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτανθῆναι…» Καί τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ δέν διαψεύδεται!!

ΟΙ ΧΙΤΛΕΡΙΚΟΙ μᾶς δίδαξαν ὅτι γιά ἕνα Γερμανό σκοτωμένο ἀναλογοῦν πενήντα (50) Ἕλληνες γαζωμένοι μέ πολυβόλα, ὅπως στά Καλάβρυτα καί στό Δίστομο. Μήπως τώρα πρέπει νά βρεθοῦν «τυραννοκτόνοι» ἀποφασισμένοι ἀπό τόν Νότο καί νά στείλουν Γερμανούς σέ μακρινό προορισμό σέ ἀνάλογα ἀντίποινα γιά ὅλους ἐκείνους τούς δύστυχους, πού σήμερα αὐτοκτονοῦν ἤ πεθαίνουν ἀπό τήν πείνα στήν… Εὐρωζώνη;

,

Σχολιάστε

ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΑΝΤΙΦΑΣΗ Η (ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ) “ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΗ” ΤΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥ CORPUS CHRISTI. Μιὰ «γενετικὰ τροποποιημένη συγκυριακή θεολογία»

 Μιά κραυγαλέα ἀντίφαση τοῦ ἐπισκόπου Σύρου

τοῦ Στυλιανοῦ Λαγουροῦ

ἐφημ. «Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ»
ἀρ. τ. 89, Ὀκτ.- Δεκ. 2012

.         Ὁ ἐπίσκοπος Σύρου πρό ἔτους «ἔστειλε» Δημοσιογράφο στή φυλακή γιά συκοφαντική δυσφήμιση, ἐπιφυλάσσοντας στόν ἑαυτό του τό νόμιμο καί «ἱερό» δικαίωμα νά ὑπερασπίζεται τήν τιμή του. Συγχρόνως ὅμως σέ πρόσφατο ἄρθρο του ἀρνεῖται τό ἴδιο δικαίωμα στούς πιστούς, νά ὑπερασπίζωνται δηλ. τό Πανάγιο Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἀπό τίς συκοφαντικές ἀθλιότητες τοῦ Corpus Christi, συμβουλεύοντάς τους νά μή διαμαρτύρονται, ἀλλά νά «ὑπερβοῦν τά πάθη τους… γιά νά ἔρθει ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν»(!!) Μιά κραυγαλέα ἀντίφαση πού συνοψίζει τήν σύγχυση καί ἀνισορροπία τῶν πνευματικῶν κριτηρίων στήν ἐκφορά δημοσίου ἐκκλησιαστικοῦ λόγου. Μιά κραυγαλέα ἀντίφαση πού συγκεφαλαιώνει τήν θεολογική παρακμή.

 .         Τί σχέση μπορεῖ νά ἔχει ὁ «ὁμοφυλόφιλος» Χριστός (συγχώρα μας Χριστέ μου) τοῦ Corpus Christi μέ ἐμᾶς τούς πιστούς καί τόν ἐπίσκοπο Σύρου; Πρίν πάρουμε κάποια ἀπάντηση καί γιά νά μήν θέσουμε σέ ἠθική βάσανο τούς ἀναγνῶστες μας, εἶναι ἀνάγκη νά ἐνημερωθοῦν γιά ὅ,τι ἔχει προηγηθεῖ. Πρό ἐτῶν ἔκαμε τήν ἐμφάνισή του ἕνα ἔντυπο μέ τόν τίτλο: «TIMES IN KOLONAKI» πού κυκλοφοροῦσε στά περίπτερα τοῦ Κολωνακίου, τῶν Κυκλάδων καί ἀλλαχοῦ. Τό περιεχόμενό του εἶναι ἄκρως ἀκατάλληλο πρός ἀνάγνωσιν διά πᾶσαν ἡλικίαν καί ὁ ἔντυπος λόγος του ὀχετός δυσφημήσεως πολιτικῶν, δικαστικῶν καί ἐκκλησιαστικῶν προσώπων, ἰδιαιτέρως δέ στοχοποιεῖ τόν ἐπίσκοπο Σύρου καί κάποιους συνεργάτες του.
.         Οἱ ἀκατανόμαστες πράξεις πού καταλογίζει σέ ὅλους αὐτούς (συκοφαντία ἀκραία καί ἀξιόποινη) εἶναι ἀκριβῶς τό ἴδιο πάθος τῆς ἀτιμίας καί ἡ ἴδια ὕβρις μέ τό ὁποῖο τό βλάσφημο Corpus Christi δυσφημεῖ ἀναισχύντως τό θεανδρικό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ καί τά ἅγια πρόσωπα τῶν μαθητῶν Του.
.         Στίς 29 Μαΐου 2012 ἡ Ἱ. Μητρόπολις Σύρου δημοσιοποίησε (ἐπιλεκτικά σέ Τηνίους πολίτες), Δελτίο Τύπου μέ περιεχόμενο ὑποστηρικτικό τῆς ἀκεραιότητας τοῦ ἤθους τοῦ ἐπισκόπου Σύρου ἀπό τίς προσβολές καί ὕβρεις ἐναντίον του στό ἔντυπο TIMES IN COLONAKI.
.         Σύμφωνα μέ αὐτό τό ἐπίσημο Δελτίο Τύπου, ἡ Μητρόπολις μᾶς ἐνημερώνει ὅτι μετά ἀπό μήνυση τοῦ Ἐπισκόπου Σύρου στήν Δικαιοσύνη, ὁ δυσφημιστής δημοσιογράφος «ὁδηγήθηκε ἐκ νέου στίς φυλακές (τῆς Χίου) γιά νά ἐκτίσει ποινή 22 μηνῶν γιά τά ὅσα συκοφαντικά καί ἀνυπόστατα δημοσίευσε καί συνεχίζει νά δημοσιεύει…»
.         Πλήν ὅμως, ἐδῶ συμβαίνει τό περίεργο: Στό ἐπίμαχο δυσφημιστικό δημοσίευμα τοῦ ὑβριστικοῦ ἐντύπου, ἐκτός τῶν ἄλλων ὕβρεων, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία χαρακτηρίζεται ὡς «Ἑλληνική Σατανική Ἐκκλησία». Μέ ἀφορμή αὐτόν τόν ὑβριστικό χαρακτηρισμό ἡ τοπική Ἐφ. «Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ» (ἀρ. φ. 88, Σεπτ. 2012) παρατηρεῖ: «Ὁ ἐπίσκοπος Σύρου, ἔπρεπε βεβαίως, ὅπως ὁ ἴδιος μᾶς πληροφορεῖ, νά προστατέψει τήν προσωπική του τιμή ἀπό τίς συκοφαντίες τῆς “φυλλάδας”, στέλνοντας στή φυλακή τόν ἐκδότη της, ἀλλά ταυτόχρονα ἔπρεπε αὐτονόητα νά προστατέψει καί τήν τιμή τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας εἶναι μέλος ἀρχιερατικό. Τό καθῆκον του αὐτό ὁ ἐπίσκοπος Σύρου τό παρέκαμψε, ἀφήνοντας νά σέρνεται μιά τέτοια βλασφημία… Ἡ τιμή τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι ὑπερτέρα τῆς τιμῆς τοῦ ἐπισκόπου Σύρου;»

.         Τά περίεργα ὅμως τῆς παλινωδίας τοῦ ἐν λόγῳ ἐπισκόπου συνεχίζουν νά μή ἀντέχουν τό αὐτονόητο τῆς κοινῆς λογικῆς. Πρό μηνός θέλοντας ὁ ἴδιος νά τοποθετηθεῖ ἔναντι τοῦ αἰσχροῦ καί βλασφήμου θεατρικοῦ ἔργου Corpus Christi, δημοσίευσε ἄρθρο (καί στήν ἱστοσελίδα τῆς Μητροπόλεώς του) ὅπου συμβουλεύει ἐκ καθέδρας, ἀνακαλώντας εἰς τήν τάξιν, ὅσους ἀπό τούς πιστούς ἀντέδρασαν κατά τοῦ ἔργου καί τῶν δημιουργῶν του. Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, κατά τόν ἀρθρογράφο ἐπίσκοπο: «Ἡ ἀμφιλεγόμενη παράσταση μπορεῖ νά ὑβρίζει καί νά βλασφημεῖ τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἀλλά δέν εἶναι ἡ πρώτη καί σίγουρα δέν θά εἶναι ἡ τελευταία», γι’ αὐτό προτείνει ὡς τήν «καλύτερη καί χριστιανοπρεπέστερη, ἐκκωφαντικότερη καί ἀποτελεσματικότερη ἀντίδραση… τόν ἀγώνα τῶν πιστῶν γιά τήν ὑπέρβαση τῶν παθῶν τους, τήν κατάκτηση τῶν ἀρετῶν καί τήν ἐπί γῆς ἔλευση τῆς Οὐράνιας Βασιλείας» (!)
.         Ἄς προσέξουμε τήν ἀκατανόητη ἀντίφαση: Ὁ ἐπίσκοπος Σύρου ἐπιφυλάσσει στόν ἑαυτό του τό δικαίωμα νά καταφεύγει στή Δικαιοσύνη γιά νά προστατεύσει τό κύρος τῆς τιμῆς του, ἀπό «ἀνυπόστατα δημοσιεύματα» ἀλλά ἀρνεῖται τό δικαίωμα στούς Χριστιανούς (ἐμᾶς) νά ὁμολογοῦν, καί νά ὑπερασπίζουν τό Πανάγιον Πρόσωπο τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Πίστεώς Τους ἀπό ἀνήκουστες ὕβρεις καί προσβολές. Προβάλλει δέ ὡς ἐπιχείρημα τήν σοφιστεία ὅτι, ἐμεῖς ὀφείλουμε σέ κάθε «προσπάθεια προσβολῆς τοῦ Χριστοῦ νά παραμένουμε ἀπαθεῖς “γιά τήν ὑπέρβαση τῶν παθῶν μας καί τήν κατάκτηση τῶν ἀρετῶν”» (!) Καί γιατί τότε ὁ ἴδιος δέν παραμένει ἀπαθής σέ ὅσα τόν ὑβρίζουν καί συκοφαντοῦν ἀλλά προσφεύγει στήν Δικαιοσύνη γιά νά ὑπερασπισθεῖ τό κύρος του;
.            Κατ’ ἀρχάς ἄς εὐχαριστήσουμε τόν ἐπίσκοπο Σύρου γιά τίς συμβουλές του πρός τούς πιστούς, τίς ὁποῖες πρωτίστως θά ἔπρεπε οἱ ἐπίσκοποι νά τίς ὑποδείξουν στόν ἑαυτό τους καί πρός ἀπαλλαγήν καί «ὑπέρβαση» ἀπό τά «κουσούρια» τους (ὅπου αὐτά ὑπάρχουν), ὅπως τά περιέγραψε εἰς στιγμήν γενναίας αὐτοκριτικῆς ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, τά ὁποῖα σκανδαλίζουν καί «ἀποτειχίζουν» τό ποίμνιον ἀπό τήν Ἐκκλησία… Ἐμεῖς ἀντί γιά τίς… συμβουλές τοῦ ἐπισκόπου Σύρου θά προτιμήσουμε αὐτές τῶν Ἁγίων Πατέρων!
.             Μᾶς τίς θυμίζει σέ ἐλεγκτικό ἄρθρο του – ἀπάντηση καταπέλτη, στόν ἐπίσκοπο Σύρου, ὁ κ. Χρ. Κων. Λιβανός. Γράφει μεταξύ ἄλλων: «Πρόκειται γιά ἕνα ἄρθρο ἀντιευαγγελικό, ἀντιπατερικό καί σφόδρα ἀντιχριστιανικό, ἄκρως δέ ἐπικίνδυνο γιά τήν πνευματική ἀκεραιότητα τῶν μελῶν τοῦ πληρώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας…» Καί συνεχίζει: «Τό πόσο ἀντίθετη εἶναι ἡ προτροπή τοῦ ἀρχιερέως (ἐννοεῖ τοῦ ἐπισκόπου Σύρου) ἀπό τήν διδασκαλία τῶν Πατέρων, ἀποδεικνύει ὁ πιό κάτω προτρεπτικός του ἱεροῦ Χρυσοστόμου: “Κἄν ἀκούῃς τινός ἐν ἀμφόδῳ ἤ ἐν ἀγορᾷ μέσῃ βλασφημοῦντα τόν Θεόν, πρόσελθε, ἐπιτίμησον, κἄν πληγάς ἐπιθεῖναι δέῃ μή παραιτήσῃ. Ράπισον αὐτοῦ τήν ὄψιν, σύντριψον τό στόμα, ἁγίασόν σου τήν χεῖρα διά τῆς πληγῆς… Μέγα τι τέξεται τῇ πόλει κακόν τά τοιαῦτα παρορᾶν …” (ΕΠΕ 31, 622). Ἐπίσης ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός συνιστᾶ ἀντίδρασι καί ὄχι ἀδιαφορία, ὅταν ὑβρίζεται ὁ Χριστός, κηρύττοντας στεντορείᾳ τῇ φωνῇ: “Ἕνας ἄνθρωπος νά μέ ὑβρίση, νά φονεύση τόν πατέρα μου, τήν μητέρα μου, τόν ἀδελφό μου, καί ὕστερα τό μάτι νά μοῦ βγάλη, ἔχω χρέος ὡσάν χριστιανός νά τόν συγχωρήσω. Τό δέ νά ὑβρίση τόν Χριστόν μου καί τήν Παναγίαν μου, δέν θέλω νά τόν βλέπω”! Ἀλλά καί ὁ μακαριστός Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης καταδικάζει μέ ἱερή ἀγανάκτηση τήν ἀδιαφορία ὅταν ὑβρίζεται ἡ Πίστις μας καί ὁ Χριστός. Ὁ ἴδιος δέ ὁ Γέροντας, ἄν καί ἀσθενής, συμμετεῖχε τό 1988 σέ συλλαλητήριο ἐνάντια στήν βλάσφημη ταινία “Ὁ τελευταῖος πειρασμός”, παρακινώντας καί ἄλλους Ἁγιορεῖτες Πατέρας νά τόν μιμηθοῦν…»

.         Βεβαίως γιά νά προλάβουμε τούς «θερμοκέφαλους», δέν ὑπονοοῦμε ὡς ἀντίδραση τήν βία. Ἐκεῖνο πού ἐνδιαφέρει δέν εἶναι ἕνα «χριστιανικό συνταγολόγιο» ἤ ἕνα «ἐγχειρίδιο μέ ὁδηγίες χρήσεως» γιά τούς «δικηγόρους τοῦ Χριστοῦ» ἀλλά ἡ ἀνάπτυξη μιᾶς γρηγορούσας χριστιανικῆς συνειδήσεως μέ ὁμολογιακό φρόνημα. Ἐδῶ λοιπόν καταγράφεται ἡ ἀποτυχία. Καί ἀντί τήν προτεραιότητα νά τήν ἔχει τό Εὐαγγέλιο καί τό φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας, τελικῶς τήν ἔχουν οἱ «δημόσιες σχέσεις» μακρᾶς πνοῆς…! καί ἡ φεστιβαλική δημοσιότητα, χάριν τῶν ὁποίων τσαλαπατιοῦνται τά ἱερά καί τά ὅσια τῆς Πίστεως, χάριν τῶν ὁποίων θυσιάζεται ὁ πατερικός λόγος καί τό πατερικό ἦθος καί ἀντ᾽ αὐτοῦ υἱοθετεῖται μιά γενετικά τροποποιημένη συγκυριακή θεολογία καί μιά ἀναλώσιμη ἀπό τό εὐρύ κοινό ἀρθρογραφία.

.         Δυστυχῶς οἱ «ἐπί πτερύγων ἀνέμων καί κυμάτων» καθημερινές μετακινήσεις τοῦ πολυπράγμονος ἐπισκόπου Σύρου μέ ἰδιωτικό ἑλικόπτερο καί ταχύπλοα τοῦ λιμενικοῦ (!) ἀνά τάς ἐσχατιάς τῆς χώρας, γιά νά προλαμβάνει τήν συμμετοχή του («ποιμαντικό» μάρκετινγκ) στίς πολυαρχιερατικές φιέστες καί τά ὀνοματήρια, ἐπάνω στίς ἱερές πασαρέλες, σέ θρόνους καί ἐπισκοπικά παλάτια, μήπως μετεωρίζουν τήν σκέψη του καί τήν εὐφυΐα του; Διότι πῶς ἀλλοιῶς νά ἐξηγήσουμε αὐτήν τήν ὑποκρυπτόμενη, στό ἄρθρο του, ἀκούσια καί ἔμμεσα «ὑπεράσπιση»-ἀμνήστευση, τοῦ βλάσφημου ἔργου Corpus Christi, μέ τήν ἀπό καθέδρας ταυτόχρονα αὐστηρή του συμβουλή σ’ ἐμᾶς τούς πιστούς, νά κοιτάξουμε… τά πάθη μας;

 ΣΤΥΛ. ΛΑΓΟΥΡΟΣ

,

Σχολιάστε

«ΝΑ ΑΠΩΘΗΘΟΥΝ ΣΤΙΣ ΧΩΜΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ»

Ἕλληνες, ποιούς ἐπιδοκιμάζετε καί χειροκροτεῖτε;

ΣΤΥΛ. ΛΑΓΟΥΡΟΣ

.        «ΕΠΕΒΑΛΑΝ στήν χώρα μας ἕνα πολύ μεγάλο ἐξωτερικό δημόσιο χρέος… πού οὔτε τούς τόκους νά μήν μποροῦμε νά ξεχρεώσουμε…», προβλέπει καί προειδοποιεῖ εἴκοσι καὶ πλέον χρόνια πρίν ὁ μακαριστός Γέρων Παΐσιος. Ποῖος ὅμως τόν ἄκουγε; Ὅλοι μας, σάν τυφλοί χορεύαμε στόν ξέφρενο ρυθμό τῆς κατανάλωσης καί τῆς χλιδῆς μέ… δανεικά…(!!)
.        Καί ἐσπεύδαμε πρόθυμοι καί φανατικοί ἐθελόδουλοι ψηφοφόροι, γιά νά χειροκροτήσουμε κάτω ἀπό τά μπαλκόνια καί νά ψηφίσουμε λίγο μετά στίς κάλπες, ὅλους αὐτούς τούς καταστροφεῖς. Ὅπως στρώσαμε κοιμηθήκαμε καί μᾶς ἔπιασαν οἱ προδότες καί οἱ κλέφτες στόν ὕπνο… γιά νά ξυπνήσουμε στόν ἀναπάντεχο ἐξευτελισμό νά μαζεύουμε σκουπίδια στούς κάδους ἀπορριμμάτων… καί νά δεχόμαστε ἀδιαμαρτύρητα τήν νέα κατοχή πού μᾶς ἐπέβαλαν, δίχως πόλεμο, οἱ αἱμοβόροι Γερμανοί καί οἱ ντόπιοι Τσολάκογλου ἀπό τήν Μινεσσότα…
.        ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ πού δέν ἔκλεψαν τόν δημόσιο κορβανά, δέν πρόδωσαν τήν πατρίδα τους, δέν ὑπέγραψαν τήν ἀπώλεια ἐθνικῆς κυριαρχίας, δέν λεηλάτησαν τόν πλοῦτο τῆς χώρας, δέν ἐσάρκασαν οὔτε διέστρεψαν τήν ἱστορία της, δέν ὑποθήκευσαν τά παιδιά τους διά βίου, δέν ἐμεθόδευσαν τήν διάλυση τῆς Παιδείας σέ οἶκο ἀνοχῆς, δέν ἐχλεύασαν τά ἱερά καί τά ὅσια τοῦ ἔθνους, δέν ὑπονόμευσαν τήν πατρίδα τους, δέν διαπόμπευσαν τήν οἰκογένεια καί τόν γάμο της, δέν ἐνομοθέτησαν νόμους ὕβρεως καί ντροπῆς τοῦ ἀνδρισμοῦ καί τῆς ἀξιοπρέπειας νά εἶσαι ὁμαλός, δέν ἐταπείνωσαν οὔτε περιθωριοποίησαν τήν Ἐκκλησία, δέν ἔστερξαν νά ἀφανίσουν τόν τόπο ἀπό προσώπου γῆς, δέν ἐλεηλάτησαν τέλος τήν ψυχή μας, αὐτοί, ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, θά τούς ξαναψηφίσουμε καί θά τούς ξαναστείλουμε στό κοινοβούλιο, γιά νά συνεχίσουν τήν καταστροφή σέ ὅποια ἔχει μείνει ἐλπίδα;
.         ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ἀπό κείνους πού φωνάζουν ὅτι πρέπει νά… «κρεμασθοῦν»! Ὄχι. Εἴμαστε ὅμως ἀπό κείνους πού ἀπαιτοῦμε νά ἐξαφανισθοῦν ἀπό τήν πολιτική ζωή τοῦ τόπουκαί νά ἀπωθηθοῦν στίς χωματερές τῆς Ἱστορίας. Ἄν αὐτό δέν γίνει τώρα, στίς ἐκλογές πού ἔρχονται, δέν τούς ἀφανίσουμε, δέν τούς κλείσουμε τήν πόρτα τοῦ κοινοβουλίου, καί παραμείνουν στά ἕδρανα, τότε ἡ Ἑλλάδα θά χαθεῖ γιά πάντα…
.          ΟΙ «ΑΝΘΡΩΠΟΙ» αὐτοί, πού μᾶς κυβέρνησαν τά τελευταῖα τριάντα χρόνια, δέν ἔχουν τό δικαίωμα νά ξεμυτίσουν πιά στήν δημόσια καί πολιτική ζωή τῆς χώρας. Πρέπει οἱ ἴδιοι, νά σκάψουν λαγούμια σέ βουνά καί σέ ὄρη καί νά ἐξαφανισθοῦν ἀπό προσώπου ἑλληνικῆς γῆς… Νά μποῦν οἱ ἴδιοι στό σκοτεινό τοῦνελ πού βίαια μᾶς ἔβαλαν.
.        Θά τούς ξαναψηφίσετε  Ἕλληνες;

Σχολιάστε

ΤΟ ΑΝΔΡΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟ ΦΡΟΝΗΜΑ

Τό ἀνδρεῖο καί τό προσκυνημένο φρόνημα
Τοῦ Στυλ. Ζ. Λαγουροῦ

Ποῦ ξανακούστηκε νά συντρώγουν εἰς τήν ἰδίαν τράπεζαν οἱ «ποιμένες τῶν λογικῶν προβάτων» μετά τῶν κυβερνητικῶν εἰκονομάχων, δεδηλωμένων ἐχθρῶν τῶν ἱερῶν συμβόλων τῆς Ἐκκλησίας μας;
Ἄς ποῦμε ὅμως τά πράγματα μέ τό ὄνομά τους δίχως «διπλωματικές» ὑπεκφυγές. Τό ἐρώτημα εἶναι: Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς ποῖον ἐκ τῶν δύο κυρίων ὑπακούει; Εἰς τόν Χριστόν  ἤ εἰς τόν Καίσαρα; Καί μέ ποῖον δικαίωμα συνενωχεῖται μετά τῶν δεδηλωμένων διωκτῶν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ;
Ποίαν παρακαταθήκην ἀνδρείου φρονήματος ἄφησεν ὁ πρῶτος μετά τόν Ἕνα, ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ὅταν κατήγγειλε δημόσια τίς παρεκτροπές τοῦ Ἡρώδη; Ποῖοι ἐκ τῶν μαθητῶν καί ἀποστόλων τοῦ Χριστοῦ συνέφαγον μετά τῶν διωκτῶν τοῦ ποιμνίου τους; Ποῖοι πατέρες καί ἅγιοι συναυλίσθησαν μετά τῶν εἰκονομάχων καί ἀποκαθηλωτῶν;
Τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας εἴθισται ὁ πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας νά προσκαλεῖ εἰς γεῦμα τήν Ἱερά Σύνοδο καί θεσμικά ὄργανα τῆς Πολιτείας. Τιμητική καί καθιερωμένη συνήθεια τῆς πάλαι ποτέ Πολιτείας πού σεβόταν τήν Ἑλληνορθόδοξη παράδοση, τήν ὁποία τηρεῖ ἕως σήμερα μέ σεβασμό ὁ ἀποδεκτός ἀπό ὅλους τούς Ἕλληνες Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Ποῖοι ὅμως ἀπ’ αὐτούς τούς πολιτικούς σέβονται σήμερα τήν Ἐκκλησία καί τήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση; Ἐλάχιστοι καί αὐτοί χλιαρά…
Συνεπῶς, μήπως ἡ Ἱ. Σύνοδος δίνει ἐπίσημα διαπιστευτήρια στήν ὑποκρισία, γευματίζοντας μέ «ἐχθρούς» τῆς Ἐκκλησίας; Τί μήνυμα δίνει στό Λαό; Παντοῦ λοιπόν ἐπικρατεῖ ὁ συμβιβασμός καί ἡ ἰσοπέδωση; Μή μᾶς ποῦν ὅτι αὐτό εἶναι «διπλωματία»!
Δυστυχῶς ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία τῶν δεσποτάδων δέν εἶναι διατεθειμένη νά ἀναμετρηθεῖ Προδρομικά καί Χρυσοστομικά μέ τήν ἄθεη ἐξουσία… Ὅταν οἱ πολέμιοι πυροβολοῦν μέ καλάσνικοφ εἶναι δειλία καί φυγομαχία οἱ σφενδόνες.
Χάθηκε μιά θαυμάσια εὐκαιρία ἐφέτος στήν πρόσκληση τοῦ προέδρου τῆς Δημοκρατίας στό καθιερωμένο γεῦμα, εὐγενικά νά ἀπαντήσει ἡ Ἱερά Σύνοδος «ὄχι», ἐκθέτουσα τούς λόγους τῆς ἀρνήσεως. Ἐφ’ ὅσον ἡ Πολιτεία διάκειται ἐχθρική καί ἀγνώμων ἔναντι τοῦ ἱεροῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, ἀρνούμαστε νά καλύψουμε ἔστω ἔμμεσα τίς ταπεινωτικές συμπεριφορές τους!!! Τί θά γινόταν τότε; Θά γινόταν σεισμός!!
Καί ὁ Λαός θά ἀνασήκωνε ἐπιτέλους λίγο τό σκυμμένο κεφάλι του μετά ἀπ’ τίς ταπεινώσεις πού ἔχει δεχθεῖ κατά συρροήν τόν τελευταῖο χρόνο ἀπό τούς ἐκκλησιομάχους ἐχθρούς του. Θά ἔνοιωθε ὅτι ἡ Ἱεραρχία εἶναι κοντά του. Μητέρα Στρατηγός, ὅπως τότε στή δουλεία τοῦ Ὀθωμανοῦ καί σήμερα στήν λαιμητόμο τοῦ Μνημονίου τῶν ἀδίστακτων οἰκονομικῶν καί ἠθικῶν δολοφόνων του.
Ἡ Ἐκκλησία, Σεβασμιώτατοι ἐπίσκοποι, δέν εἶναι Ἱκέτης, ἀλλά Ἡγέτης, καί τοῦτο εἶναι γεγονός διαχρονικῶς ἀναντίρρητο, γιατί κεφαλή της εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Κύριος τῶν κυριευόντων καί ὁ βασιλεύς τῶν βασιλευόντων, εἴτε ἐσεῖς εἶστε ἄξιοι νά τό διεκδικήσετε εἴτε ὄχι. Αὐτήν τήν διαδοχή καί τήν εὐθύνη βαστάζει ὁ ὦμος σας καί ὀφείλετε νά κρατήσετε τό βάρος τῆς χωρίς συμβιβασμούς, ἀλλά μέ ἀνδρεῖο φρόνημα ἀντάξιο τῶν πατέρων καί τῶν μαρτύρων. Διαφορετικά αὐτομολήσετε ἐντίμως καί ἐπισήμως στήν ἀντίπερα ὄχθη τῶν «κυριευόντων»…!!!. Ἀλλά νά τό ξέρουμε…

ΣΤΥΛ. Z. ΛΑΓΟΥΡΟΣ

, ,

Σχολιάστε

ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΟ ΙΣΤΙΟΦΟΡΟ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Ζ. ΛΑΓΟΥΡΟΥ
«TA ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗΣ», τ. Α´
Ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ»

Ὁ Φλήκ ἔφθασε στήν Τῆνο μέ ἕνα ἀπό τά ἀγγλικά πολεμικά πού ἐκείνη τήν ἐποχή πολύ συχνά διέσχιζαν τήν Μεσόγειο. Κυβερνήτης τοῦ πλοίου ἦτο ὁ Ἄγγλος πλοίαρχος Φρέντερικ Τάξ. Τόσο ὁ πλοίαρχος, ὅσο καί ὁ ὑποπρόξενος Χένρυ Φλήκ ἦταν καθολικοί εἰς τό δόγμα.
Τήν ἑπομένη τῆς ἀγκυροβολήσεως τοῦ πλοίου, ὁ ἀπροφύλακτος λιμένας τῆς Τήνου δέχθηκε ἀπροσδόκητη καί τρομερή θαλασσοταραχή μέ πρωτοφανῆ καταιγίδα. Μικρά καί μεγάλα πλοιάρια, ἁρπαγμένα ἀπό τή μανία τῶν κυμάτων ἐσκόρπιζαν πάνω στούς βράχους.
Καί τότε γράφει τό χρονικό τῆς ἐποχῆς: «Τό Ἀγγλικό πλοῖο “As you like it” τοῦ Ἄγγλου πλοιάρχου Τάξ, ἠγκυροβολημένον ἐν τῷ μέσῳ τοῦ ὁρμίσκου, ἤρξατο κλυδωνιζόμενον δεινῶς καί κινδυνεῦον, αἱ ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐρριμμέναι ἄγκυραι αὐτοῦ ἐκόπτοντο ἡ μία κατόπιν τῆς ἄλλης, καί τό πλοῖον θά συνετρίβετο ἐπί τῶν βράχων. Ὁ Ἄγγλος πλοίαρχος εῑδε τόν μέγαν κίνδυνον, εἶδε τό πλοῖον αὐτοῦ ἐξαρτώμενον ἐξ ἑνός σχοινίου καί περιδινούμενον ἐν τῷ μέσῳ τῆς μανίας τῶν στοιχείων καί περίφοβος στρέψας τό βλέμμα ἀπό τοῦ πλοίου εἰς τήν ξηράν, εἶδεν ἐκεῖ ὑψηλά ἐπί τοῦ λόφου τόν ἐνεγειρόμενον Ναόν καί ἔνδακρυς ἐπεκαλέσθη τήν θείαν ἐπέμβασιν τῆς εἰκόνος τῆς Θεομήτορος ὑποσχεθείς ἑκατόν δίστηλα εἰς τήν Θεοτόκον, ἐάν τό πλοῖον αὐτοῦ ἐσώζετο.
Δέν ἐπέρασαν ὅμως παρά λίγα λεπτά καί οἱ εὑρισκόμενοι ἐκείνη τή στιγμή στήν παραλία μέ κομμένη τήν ἀνάσα, παρέστησαν μάρτυρες ἑνός καταπληκτικοῦ θέματος. Ἐνῶ ἡ θάλασσα ἐξακολουθοῦσε  νά μαίνεται, γύρω ἀπό τό ἀγγλικό πλοῖον νηνεμία μεγάλη βασίλευε.
Τήν ἄλλη μέρα οἱ δύο Ἄγγλοι ἐπίσημοι μ’ ὅλο τό πλήρωμα, γεμᾶτοι ἀπό θαυμασμό ἔσπευσαν νά προσκυνήσουν τήν θαυμαστή εἰκόνα τῆς Μεγαλόχαρης πού τούς ἔσωσε ἀπό βέβαιο ὄλεθρο. Καί μαζί ἔφεραν καί τό τάμα τους. Ἑκατό δίστηλα γιά τήν συνέχισι τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ!»

, , ,

Σχολιάστε

Η «ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ» ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ», τ. 47, AΠΡ. – ΙΟΥΝ. 2010

Mέσα στή θύελλα τοῦ παραλογισμοῦ καί τῆς προδοσίας πού παραδίδει τή Xώρα σταδιακά καί σταθερά στά νύχια τῶν ἐχθρῶν μας, τό ἴδιο «θυελλώδεις» εἶναι καί οἱ… προσπάθειες κάποιων «ἐκκλησιαστικῶν» θεατρίνων νά ἀλλοιώσουν μακραίωνες παραδόσεις, τέχνης, πολιτισμοῦ, συμβόλων καί διδαχῆς, εὐτελίζοντας καί λεηλατώντας βιώματα τῆς ὀρθοδόξου πίστεως.

Oἱ «ἀμφισβητήσεις», οἱ παραχαράξεις καί οἱ «ἀναστοχασμοί» γιά «τήν αὐθεντία ἱερῶν κανόνων», πατερικῆς σοφίας, ἀποφάσεων Συνόδων, διδαγμάτων ἁγίων, Tέχνης ἁγιογραφικῆς, συμβολισμῶν κ.ἄ. ἀπό… μοντέρνους δῆθεν ἐκσυγχρονιστάς μέσα στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας δημιουργοῦν σύγχυση καί σκανδαλισμό στίς ψυχές τῶν πιστῶν.

Γιά ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο πατῆστε έδῶ: ΧΡ.Β./47/σ.6-7

,

Σχολιάστε