Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ρωσία

«ΣΑΡΩΝΕΙ» ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ Ο ΑΓ. ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

«ΣΑΡΩΝΟΥΝ» ΣΕ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ
Ὁ πιὸ δημοφιλὴς Ἅγιος στὴ Ρωσία εἶναι ὁ Παΐσιος

ἐφημ. «ΕΘΝΟΣ»

.           «Στὰρ» στὴ Ρωσία ἔχει μετατραπεῖ ὁ Ἅγιος Παΐσιος. Τὰ βιβλία μὲ τοὺς λόγους του καὶ τὴν ἀσκητική του ζωή, «σαρώνουν» ἐκδοτικά. Μέχρι τώρα ἔχουν πουληθεῖ περισσότερα ἀπὸ τρία ἑκατομμύρια ἀντίτυπα, ἐνῶ ἔχουν γυριστεῖ …ἑφτὰ κινηματογραφικὲς ταινίες καὶ ἑτοιμάζεται καὶ μία ὄγδοη.
.           «Στὸν γιό μας δώσαμε τὸ ὄνομα Ἀρσένιος, στὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου Παΐσιου, ποὺ τὸν ἀγαπᾶμε πολύ. Διάβασα ὅλα τὰ βιβλία μὲ τὸ λόγο του!», λέει ἡ Νάντια Τουσινάιτε, πρόεδρος τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Βοήθειας τοῦ Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, στὸ χωριὸ Μπάρκοβο τῆς περιοχῆς Πούσκιν, ποὺ βρίσκεται σὲ ἀπόσταση 50 χλμ ἀπὸ τὴ Μόσχα.
.           Ὁ γιὸς τῆς Νάντιας γεννήθηκε μὲ προβλήματα στὴν ἀκοὴ καὶ τὴν ὁμιλία. «Σοκαριστήκαμε, ὅταν μάθαμε ὅτι ὁ Ἀρσένιός μας εἶναι κωφάλαλος, μετά μοῦ ἦρθε ἡ ἰδέα νὰ ἱδρύσω στὴν ἐνορία τῆς ἐκκλησίας μας, τοῦ Προφήτη Ἠλία, ἕνα Κέντρο στὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου γιὰ τὰ παιδιὰ μὲ εἰδικὲς ἀνάγκες ποὺ θὰ ἔχει ὡς ὕμνο τοῦ τὸ ἑλληνικὸ τραγούδι “Ἑλένη”, τῆς Ἄννας Βίσση!», λέει.
.             Ἡ Νάντια, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι γονεῖς μὲ ἀνάλογες περιπτώσεις στὴ Ρωσία, πιστεύουν, ὅτι μέσῳ τῶν προσευχῶν στὸν ἅγιο Παΐσιο, ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ θεραπεύσει τὸν Ἀρσένιο καὶ ὅλα τὰ παιδιὰ ποὺ πάσχουν ἀπὸ σοβαρὲς ἀσθένειες. Συναντήσαμε τὴ Νάντια στὸ Κέντρο, στὸ πλαίσιο μία ἡμερίδας στὴ μνήμη τοῦ ἁγίου Παϊσίου ποὺ πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στὸ κέντρο τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδοξίας, τὴ Λαύρα τοῦ Ὁσίου Σεργίου στὸ Σέργκιεφ Ποσάντ.  Σὲ αὐτὴ τὴ “Μέκκα” τῆς ρωσικῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ πρῶτο ποὺ ἀντικρίζει ὁ ἐπισκέπτης εἶναι τὸ ἄγαλμα τοῦ Ὁσίου Σεργίου Ροντονέζκι, ἑνὸς ἀπὸ τοὺς πρώτους Ρώσους ποὺ ἁγιοποιήθηκαν, στὴν πλατεία ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Λαύρας.

   Τὸ μοναστήρι τῆς Ἁγίας Λαύρας

.             Σὲ ἀπόσταση λίγων μέτρων μακριά, μπροστὰ στὸ ξενοδοχεῖο “Παλιὰ Λαύρα”, πίσω ἀπὸ δέντρα καὶ μέσα ἀπὸ φυλλωσιὲς “κρυφοκοιτάζει” τοὺς προσκυνητὲς ὁ …Λένιν. Στὴ δίμετρη βάση τῆς προτομῆς τοῦ Βλαντιμὶρ Ἴλιτς Οὐλιάνοφ ὑπάρχει ἐπιγραφὴ μὲ μεγάλα κεφάλαια γράμματα: “ΛΕΝΙΝ”. Ὡσὰν ὁ γλύπτης του νὰ εἶχε προβλέψει, ὅτι θὰ ἔρθουν καιροὶ ποὺ οἱ Ρῶσοι, μὲ πρώτους τους νέους, δὲν θὰ ἀναγνωρίζουν φυσιογνωμικὰ τὸν ἡγέτη ποὺ ἄλλαξε τὸν κόσμο. μπολσεβίκος γέτης, θεος διος, λλ “θες” γι κατοντάδες κατομμύρια “πιστούς” τοῦ διαλεκτικο λισμο στ Σοβιετικ νωση καὶ στὸν ὑπόλοιπο πλανήτη, “βλέπει” τώρα τοὺς Ρώσους νὰ διαβαίνουν κατὰ χιλιάδες εὐλαβικὰ γιὰ προσκύνημα τὴν πύλη τῆς Μονῆς Λαύρας.

   Παΐσιος ἐναντίον …Λένιν.

.           Ἦταν ὁ λενινισμὸς ἡ ἐπίσημη “θρησκεία” τῶν Ρώσων, ἐπιβεβλημένη ἄνωθεν, ἐπὶ ἑβδομήντα καὶ κάτι χρόνια, εἶναι τώρα ὁ χριστιανισμὸς στὴν ὀρθόδοξή του ἐκδοχή, μηδέποτε ξεριζωμένος πάντως ἀπὸ τὴ συνείδηση τοῦ Ρώσου πιστοῦ, ποὺ “πυρπολεῖ”, μέςῳ τῆς ραγδαίας διάδοσης τῶν μηνυμάτων τοῦ Παϊσίου, τὴν ψυχή του.

Τὸ ἄγαλμα τοῦ Λένιν

.             Τώρα “στὰρ” εἶναι στὴ Ρωσία ἕνας ἁγιορείτης μοναχός, ὁ Ἕλληνας Ἅγιος (πλέον) Παΐσιος. Τὰ βιβλία μὲ τοὺς λόγους του καὶ τὴν ἀσκητικὴ ζωή του σαρώνουν ἐκδοτικά. Μέχρι τώρα ἔχουν πουληθεῖ περισσότερα ἀπὸ τρία ἑκατομμύρια ἀντίτυπα, ἐνῶ ἔχουν γυριστεῖ …ἑφτὰ κινηματογραφικὲς ταινίες καὶ ἑτοιμάζεται καὶ μία ὄγδοη. Οἱ Ρῶσοι, ὅμως, δὲν θέλουν – κάποιοι ἐξακολουθοῦν καὶ νὰ τὸν νοσταλγοῦν – νὰ ξεχάσουν καὶ τὸν Λένιν. Τὸν διατηροῦν (οἱ παλαιότεροι) στὴ μνήμη τους, τὸν “προσκυνοῦν” ὅσοι τὸ ἐπιθυμοῦν, μουμιοποιημένο στὴν Κόκκινη Πλατεία, ἀλλὰ καὶ σὲ …μπρούτζινη μορφὴ ἀγαλμάτων στὴν ἀχανῆ ἐπικράτεια. «Ἡ προτομὴ δὲν μεταφέρθηκε, δὲν καταστράφηκε, γιατί ἀνήκει πλέον στὴν ἱστορία», μᾶς ἐξηγεῖ ἕνας περαστικὸς μοναχός, κάνοντας τὸν σταυρό του ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς τοῦ Λένιν: «Ὁ Θεὸς νὰ τὸν ἀναπαύσει!», λέει. Ἕνας μοναχὸς προσεύχεται γιὰ τὸν …Λένιν.
.             Ἀλλὰ ὁ Παΐσιος εἶναι μακρὰν ὁ πιὸ δημοφιλὴς Ἅγιος. Κατὰ χιλιάδες συρρέουν οἱ Ρῶσοι πιστοὶ γιὰ προσκύνημα ἔξω ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη, ὅπου εἶναι ἐνταφιασμένος ὁ Παΐσιος, κυκλοφοροῦν ἀναρίθμητες ἱστορίες καὶ μαρτυρίες γύρω ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ τὶς προφητεῖες του. «Κάποτε, ἕνας Ρῶσος προσκυνητὴς ρώτησε τὸν γέροντα Παϊσίο πῶς βλέπει τὴ Ρωσία καὶ ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε: “Βλέπω πολὺ φῶς! Τοῦ ἄρεσε ὁ ρωσικὸς λαός, γιατί -ἔλεγε- ἔχει μέσα του τὴν ταπεινότητα», λέει ὁ πατὴρ Μεθόδιος γιὰ τὸν Παΐσιο, τὸν ὁποῖο γνώριζε προσωπικά.
.             Οἱ Ρῶσοι δείχνουν νὰ ἐμπνέονται ἀπὸ τὸν ἁγιορείτη Ἅγιο, αἰσθάνονται νὰ τοὺς δίνει ἐλπίδα, πιστεύουν ὅτι κάνει θαύματα. «Ὅταν ἦρθα ἀπὸ τὴ Ἀθήνα στὴ Μόσχα, δὲν περίμενα τόση εὐλάβεια», λέει ὁ 26χρονος σπουδαστὴς τῆς Ἀκαδημίας τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, Κωνσταντῖνος Μπαϊρακτάροβ. «Ὁ Παΐσιος εἶναι ἕνας σύγχρονος ἅγιος, ποὺ πρόλαβε καὶ τὸ κινητὸ τηλέφωνο, ἀλλὰ ἔχει πολλὰ κοινὰ μὲ τὸν Ὅσιο Σέργιο Ροντονέζκι ποὺ ζοῦσε τὸν 15ο αἰώνα. Μὲ τόση ἀγάπη ὁ Παΐσιος εἶναι ὁ προστάτης τῆς φιλίας τῶν δύο λαῶν μας», τονίζει ὁ Κωνσταντῖνος, παιδὶ παλιννοστούντων ὁμογενῶν Ποντίων ἀπὸ τὸ Καζακστάν, ποὺ μεγάλωσε στὴν Ἀθήνα καὶ ἀπὸ μικρὸς πήγαινε στὴν ἐκκλησιὰ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ Ἀχαρνῶν. «Φοιτῶ ἐδῶ, στὴν Ἀκαδημία. Βοηθῶ τοὺς συμφοιτητές μου στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα, ἀλλὰ σκοπεύω νὰ γυρίσω Ἑλλάδα», λέει.
.             Ὁ “ἀπόστολος” τοῦ Παϊσίου στὴ Ρωσία, ὁ Ἡγούμενος Κυπριανός, πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος Διάσωσης τοῦ Πνευματικοῦ καὶ Ἠθικοῦ Πολιτισμοῦ “Ἁγία Σκέπη” (Ποκρόφ), ἔκανε γνωστὸ ὅτι, μαζὶ μὲ τὸν Δῆμο Κόνιτσας, φέτος τὸ καλοκαίρι προγραμματίζει τὴ διοργάνωση τῆς ἑβδομαδιαίας συνάντησης νέων, μὲ σκοπὸ τὴ δημιουργικὴ περιγραφὴ τοῦ βίου τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, σὲ κείμενα, φίλμ, ἀλλὰ καὶ ζωγραφική”, λέει.
.             «Αὐτὲς τὶς ἡμέρες τῆς Σαρακοστῆς, μὲ τὴ συμμετοχὴ Ἑλλήνων καὶ Ρώσων, ὁμόφωνα ψηφίσαμε τὸ πενταετῆ διεθνὲς πρόγραμμα, μὲ τίτλο ‘Μοναχός Παΐσιος Ἁγιορείτης. Δοξολογία καὶ Ἐκπαίδευση’. Εἶναι χαρὰ ἰδιαίτερη ὅτι στὴν Κόνιτσα, τὴν πατρίδα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, γιὰ τρίτη φορὰ θὰ διοργανώσουμε ἐκδηλώσεις γιὰ τὸ ἔργο καὶ τὴ ζωή του», τονίζει.

   Ὥρα περισυλλογῆς γιὰ τὸν ρωσικὸ λαὸ

.             «Εἶναι ἡ ὥρα περισυλλογῆς γιὰ τὸν ρωσικὸ λαό. Ἐμεῖς οἱ πιστοὶ δὲν καλούμαστε νὰ μάθουμε γιὰ τὸν Θεό, ἀλλὰ νὰ εἴμαστε μαζί του, ἔτσι καὶ μὲ τὸν Ἅγιο Παϊσίο. Ὁ σκοπὸς δὲν εἶναι μόνο νὰ μάθουμε περισσότερα γιὰ τὴ ζωή του, ἀλλὰ νὰ εἴμαστε μαζί του, νὰ πατήσουμε στὸ μονοπάτι τοῦ Ἕλληνα ἁγιορείτη, τοῦ ἁγίου Παϊσίου, ποὺ ἄνοιξε στὸν χριστιανικὸ κόσμο ἕνα νέο παράθυρο στὸν Θεό», εἶπε στὸ ΑΠΕ-ΜΠΕ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Βερεΐσκι καὶ πρύτανης ἐπὶ 20ετία τῆς Πνευματικῆς Ἀκαδημίας Μόσχας, Εὐγένιος (κατὰ κόσμο Βαλέριος Ρεσέτνικοβ). .             «Ὁ νέος Ἅγιος Ἕλληνας ἔδωσε στὸ σύγχρονο ἄνθρωπο μία ἐλπίδα σωτηρίας. Δὲν εἶναι τυχαῖο πὼς ἀγαπιέται πολὺ στὴ Ρωσία», ἐπαναλαμβάνει ὁ ἡγούμενος Κυπριανὸς (κατὰ κόσμο Βλαντίμιρ Γιάτσενκο), πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος διαφύλαξης τῶν πνευματικῶν καὶ ἠθικῶν ἀξιῶν τῆς Ρωσίας “Πακρὸφ” (Ἁγία Σκέπη), ποὺ διοργάνωσε τὴν Ἡμέρα μνήμης τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, στὰ ἕδρανα τῆς Πνευματικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Πατριαρχεῖο Μόσχα καὶ πάσης Ρωσίας.

   Ὁ Ρῶσος ἁγιορείτης Τίχων – πνευματικός τοῦ Ἁγίου Παϊσίου

.             Τὴν ἐκδήλωση μνήμης τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, τίμησε ὁ ὑπουργὸς Δικαιοσύνης τῆς Ρωσίας, Ἀλέξανδρος Κονοβάλοβ, ποὺ παρουσίασε τὸ βιβλίο, στὴ ρωσικὴ γλώσσα, γιὰ τὸν Ρῶσο γέροντας ἁγιορείτη Τίχωνα, τὸν πνευματικό τοῦ Ἁγίου Παϊσίου. «Ἡ σημερινὴ ἀναγέννηση τῆς Ρωσίας μπορεῖ νὰ γίνει μόνο μὲ τὴν ἐπιστροφὴ στὶς αἰώνιες πνευματικὲς πηγές, στὶς ὁποῖες τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὁ γέροντας ἁγιορείτης Τύχων καὶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος κατέχουν μία ἀπὸ τὶς πιὸ σημαντικὲς θέσεις», τόνισε ὁ Ρῶσος ὑπουργός.
.             Οἱ πνευματικοὶ δεσμοὶ Ρώσων καὶ Ἑλλήνων εἶναι βαθιὰ ριζωμένοι στὴν ἱστορία τῶν δύο χωρῶν, ἀλλὰ οἱ δεσμοὶ εἶναι καὶ ἀνθρώπινοι, πνευματικοί. Ἡ νέα ἔκδοση τοῦ βιβλίου γιὰ τὸν παπα -Τύχωνα, κατὰ κόσμον Τιμόθεο Γκολεγκώφ, τοῦ πνευματικοῦ τοῦ γέροντα Παϊσίου, ἔρχεται νὰ ἀναδείξει, ἀκόμα μία φορά, τοὺς δυνατοὺς αὐτοὺς δεσμούς. Ὁ γέροντας Τύχων γεννήθηκε τὸ 1884 στὴ Ρωσία. Ἀπὸ μικρὸς αἰσθάνθηκε τὴ μοναχικὴ κλίση, πῆγε, προσκύνησε τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ ἐν συνέχεια ἦρθε στὸ Ἅγιον Ὄρος. Κλείνοντας τὴν παρουσίαση τοῦ βιβλίου, ὁ πρύτανης τῆς Πνευματικῆς Ἀκαδημίας Μόσχας, Εὐγένιος, παρατήρησε: «Πρὶν χρόνια σὲ καμιὰ περίπτωση δὲν θὰ βλέπαμε κυβερνητικὰ στελέχη σὲ θρησκευτικὲς ἐκδηλώσεις, ἐκτὸς ἂν ἦταν γιὰ τὴν εἰρήνη στὸν κόσμο. Σήμερα ἄλλαξαν οἱ ἐποχές, καὶ διαπιστώνω πὼς ὁ ρόλος τῆς θρησκείας καὶ τῆς πίστης βρῆκε τὴν πρέπουσα ἀναγνώριση τῆς κυβέρνησής μας».

   Ἡ ἑλληνομάθεια – πηγὴ ἔμπνευσης στὸ Μοναστήρι τῆς Λαύρας

.             «Τὰ ἑλληνικὰ τὰ λατρεύω, εἰδικὰ τὴν ἀρχαιοελληνικὴ γλώσσα!», λέει μὲ ἐνθουσιασμὸ στὸ ΑΠΕ-ΜΠΕ ὁ ἡγούμενος Διονύσιος καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὴ μυθικὴ βιβλιοθήκη τῆς Λαύρας. «Ἐδῶ μεταφράζω πρὸς τὴ ρωσικὴ τὰ θρησκευτικὰ θεολογικὰ ἑλληνικὰ βιβλία. Χωρὶς τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν γίνεται νὰ ὑπάρχουμε! Εἶναι πηγὴ βαθιᾶς γνώσης τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ πνεύματος», τονίζει στὴ συνέντευξη ὁ πατὴρ Διονύσιος καὶ συμπληρώνει: «Ἄλλοτε ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα ξεκίνησε ἡ Ἀκαδημία».
.             Οἱ ἀδελφοὶ Ἰωαννίκιος (κατὰ κόσμον Ἰωάννης) καὶ Σωφρόνιος (κατὰ κόσμον Σπυρίδων) Λειχούδης ἔχουν συνδεθεῖ ἄρρηκτα μὲ τὴν πνευματικὴ ἀναγέννηση τῆς Ρωσίας, καθὼς ὑπῆρξαν οἱ ἱδρυτὲς καὶ οἱ πρῶτοι δάσκαλοι τῆς Σλαβο- γραικὸ- λατινικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας (1685μΧ), τοῦ πρώτου ἀνώτατου ἐκπαιδευτικοῦ ἱδρύματος τῆς Ρωσίας. Δίδαξαν ἀρχαία ἑλληνικὰ καὶ λατινικά, ἀλλὰ καὶ νέα ἑλληνικὰ καὶ ἰταλικά, θεμελίωσαν τὶς ἀνθρωπιστικὲς σπουδὲς καὶ συνέγραψαν τὰ πρῶτα ἐγχειρίδια. Οὐσιαστικὰ μετέφεραν στὴ Ρωσία τὸ ἰδεῶδες της εὐρωπαϊκῆς Ἀναγέννησης, ἐνῶ ὑπερασπίστηκαν μὲ ἐπιμονὴ τὴν ὀρθόδοξη πίστη ἀπέναντι στοὺς καθολικοὺς καὶ προτεστάντες.
.             Ἀλλά, πολὺ νωρίτερα, ὁ Θεοφάνης, ἀποκαλούμενος ὁ Γραικὸς ἢ ὁ Ἕλληνας, σὲ αὐτὰ τὰ μέρη, ἔγινε δάσκαλος τοῦ μεγάλου Ρώσου ἁγιογράφου Ἀντρέι Ρουμπλιώφ, δημιουργώντας στὴ Ρωσία δική του σχολὴ ἁγιογραφίας. Τὸ πιὸ σημαντικὸ τέμπλο τῆς Λαύρας φιλοτεχνήθηκε ἀπὸ τοὺς διάσημους Ἀντρέι Ρουμπλιὼφ καὶ Δανιὴλ Τσέρνιγι. Εἰδικὰ γιὰ αὐτὸ τὸ τέμπλο ὁ Ρουμπλιὼφ ζωγράφισε τὴν περίφημη εἰκόνα “Ἡ Ἁγία Τριάδα”.

   Ἡ Ρωσία ἐπιστρέφει στὴ βυζαντινὴ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ

.             «Τὰ ἑλληνικὰ δὲν εἶναι μόνο ἡ γλῶσσα τῆς Θείας Λειτουργίας, τελευταῖα χρόνια στὴ Μονή μας ἀναπτύσσουμε τὴ βυζαντινὴ ψαλμωδία. Αὐτὸ γίνεται καὶ σὲ ἄλλες Μονὲς τῆς Ρωσίας. Ἔτσι, μετὰ ἀπὸ τριακόσια περίπου χρόνια, ἡ ρωσικὴ ὀρθόδοξη ἐκκλησία ἐπιτέλους ἐπιστρέφει στὴ βυζαντινὴ ψαλμωδία. Ἡ πολὺ ὄμορφη ρωσικὴ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ ἦταν γραμμένη -μὲ ἐντολὴ τοῦ Μεγάλου Πέτρου- ἀπὸ συνθέτες κοσμικοὺς σὲ στὶλ ὄπερας, μπαρόκ…», λέει ὁ ἡγούμενος Διονύσιος.
.             Τὴν ἀνάγκη τῆς ἐπιστροφῆς στὴ βυζαντινὴ μουσικὴ εἶχε ἐκφράσει τὸ 1996 ὁ παγκοσμίως γνωστὸς τσελίστας, Μστισλὰβ Ροστροπόβιτς (1927-2007), ποὺ βρέθηκε στὴ Θεσσαλονίκη γιὰ μία συναυλία μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ὀρχήστρα Νέων. Σὲ ἀποκλειστικὴ συνέντευξη (τότε) στὸ Μακεδονικὸ Πρακτορεῖο Εἰδήσεων ἔχει πεῖ: «Ἡ ρωσικὴ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ μπορεῖ νὰ εἶναι πολὺ ὄμορφη καὶ οἱ πολυφωνικὲς χορωδίες νὰ μᾶς ταξιδεύουν, ἀλλὰ εἶναι ἀνθρώπινη μουσικὴ γιὰ ἀνθρώπους. Ἡ μουσικὴ ποὺ ‘ἀκούει’ ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ἡ θεϊκὴ μουσικὴ εἶναι μόνο ἡ βυζαντινή!».

   Ὁ βίος τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ στὴ ρωσικὴ γλῶσσα

.             Στὴ Λαύρα ἦρθε καλεσμένος γιὰ τὴν Ἡμέρα μνήμης τοῦ Ἁγίου Παϊσίου καὶ ὁ πανοσιολογιότατος ἀρχιμανδρίτης, προϊστάμενος τῆς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, Μεθόδιος Ἀλεξίου, ποὺ γνώριζε προσωπικὰ τὸν γέροντα Παΐσιο. Ἔφερε μαζί του δύο γράμματα, ποὺ εἶχε λάβει ἀπὸ τὸν Παΐσιο τὸ 1970 καὶ τὸ 1971, τὸ σκουφάκι τοῦ γέροντα, καὶ τὸ ξύλινο εἰκόνισμα μὲ σταυρὸ ποὺ εἶχε κατασκευάσει γιὰ τὴν μητέρα του, Σοφία.
.             «Δὲν περίμενα νὰ συναντήσω στὴ Ρωσία τόση δίψα γιὰ τὸν Ἅγιο Παίσιο. Εἶδα πὼς ἤθελαν νὰ τὸν πλησιάσουν, νὰ ἔρθουν πιὸ κοντά, νὰ νιώθουν ἀμεσότητα μέσω τὸν ἀντικειμένων ποὺ ἔφερα», λέει στὸ ΑΠΕ-ΜΠΕ ὁ πατὴρ Μεθόδιος. «Ὁ ρωσικὸς λαὸς ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ διαπρέπει στὸ ἔργο θεϊκό, τότε θὰ ἔχει μεγάλη εὐλογία ἀπὸ αὐτόν», συμπληρώνει. Ὁ ἴδιος ἔχει συντάξει καὶ ἐπιμεληθεῖ τὸ βιβλίο γιὰ τὸν βίο τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ, ποὺ μεταφράστηκε στὴ ρωσικὴ γλώσσα, ἀπὸ τὸν Ρῶσο ἱερομόναχο Παντελεήμονα.
.             «Οἱ πιστοί μας θέλουν νὰ γνωρίζουν περισσότερους ἁγίους ἁγιορεῖτες”, λέει ὁ Παντελεήμονας. Ὁ ἐκδότης ἑνὸς ρωσικοῦ οἴκου, Ἴγκορ Κβάρταλοβ, μιλώντας στὸ ΑΠΕ-ΜΠΕ, ὑπογράμμισε πὼς τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὰ βιβλία μὲ βίο τῶν ἁγίων κάθε χρόνο αὐξάνεται αἰσθητά. «Τρία ἑκατομμύρια τεύχη βιβλίων μὲ τὸ λόγο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου πουλήθηκαν πολὺ γρήγορα, ἐνῶ τὰ βιβλία γιὰ τὸν βίο ἄλλων Ἑλλήνων Ἁγίων ἐκδόθηκαν σὲ 150.000 τεύχη καὶ εἶναι ἀνάρπαστα».

[…]

 

,

Σχολιάστε

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΝ ΙΣΧΥΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟ!

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΝ ΙΣΧΥΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟ!

Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης

.             Ἡ Ρωσία προχωρεῖ σὲ μεγάλη ἐνίσχυση τῶν δυνάμεών της στὴν ἀνατολικὴ Μεσόγειο σύμφωνα μὲ ἀποκαλυπτικὰ δημοσιεύματα τῶν τουρκικῶν ἐφημερίδων, Cumhurriyet καὶ Hurriyet, ἐν ὄψει ὅπως φαίνεται καταιγιστικῶν ἐξελίξεων στὴν περιοχὴ καὶ ἐνῶ ὁ συριακὸς ἐμφύλιος εἰσῆλθε στὴν κρισιμότερη ἴσως φάση του ἀπὸ τὴν ἔναρξή του.
.             Ὅπως ἀναφέρεται, τὸ μεγάλο ρωσικὸ ἀεροπλανοφόρο Kuznetsov ἤδη βρίσκεται καθ’ ὁδὸ πρὸς τὴν ἀνατολικὴ Μεσόγειο. Σύμφωνα μὲ τὸν Τοῦρκο δημοσιογράφο Nerdun Hacioglu ποὺ ἐπικαλεῖται τὸ Γενικὸ Ἐπιτελεῖο Ναυτικοῦ της Ρωσίας, τὸ ρωσικὸ ἀεροπλανοφόρο ποὺ ἀναχώρησε ἀπὸ τὴν ρωσικὴ ναυτικὴ βάση τοῦ Murmansk εἶναι ἐξοπλισμένο μὲ τὰ τελειότερα συστήματα ραντὰρ καὶ ἠλεκτρονικοῦ πολέμου. Παράλληλα εἶναι ἐξοπλισμένο μὲ τελευταίου τύπου ρωσικὰ ὁπλικὰ συστήματα γιὰ τὰ ὁποῖα ἐλάχιστα εἶναι γνωστὰ στὴν Δύση  ἐνῶ φέρει στὴν πίστα του τὰ τελευταίου τύπου ρωσικὰ ἀεροσκάφη, MI-29K.
.                 Σημειώνεται ὅτι ἀπὸ τὸν περασμένο Ὀκτώβριο ἔχει αὐξηθεῖ κατακόρυφα ἡ δύναμη τοῦ ρωσικοῦ στόλου στὴν ἀνατολικὴ Μεσόγειο. Ἤδη κοντὰ στὶς συριακὲς ἀκτὲς ἐκτὸς τῶν ἄλλων βρίσκονται καὶ περιπολοῦν περὶ τὰ 13 ρωσικὰ πολεμικὰ πλοῖα κυριαρχώντας ἀπόλυτα στὴν θαλάσσια περιοχή.
.             Ὅλη αὐτὴ ἡ ἔντονη ρωσικὴ παρουσία δημιουργεῖ μεγάλο ἄγχος στὴν Ἄγκυρα καὶ αὐτὸ φαίνεται ξεκάθαρα ἀπὸ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο τὰ τουρκικὰ ΜΜΕ παρουσιάζουν τὴν κατάσταση, ἐνῶ τὸ θερμόμετρο τῶν τουρκορωσικῶν σχέσεων ἀνεβαίνει συνεχῶς.
.            Ἡ Ἀρκούδα δὲν ἀστειεύεται καί… δείχνει τὰ δόντια της!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

http://www.nikosxeiladakis.gr

, , ,

Σχολιάστε

«Η ΡΩΣΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ!»

ΠΡΟΣ ΤΟΥΡΚΙΑ:
«Η ΡΩΣΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ!»

Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης

.               Σὰν βόμβα ἔπεσε στὴν Ἄγκυρα ἡ εἴδηση ὅτι ὁ ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσίας, Sergey Ryabkov, ἀπείλησε πὼς ἂν ἡ Τουρκία ἡ ὁποιοδήποτε ἄλλη δύναμη προχωρήσει σὲ πολεμικὴ ἐνέργεια μέσα στὴν Συρία τότε ἡ ρωσικὴ ἀπάντηση θὰ εἶναι… «θανατηφόρα»!
.           Σύμφωνα μὲ τὸ ρωσικὸ πρακτορεῖο εἰδήσεων, Rossiya Segodnya, ( Ἡ Ρωσία Σήμερα), ὁ Ρῶσος ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν σχολιάζοντας τοὺς τελευταίους βομβαρδισμοὺς ἐξ ἀποστάσεως τῆς Τουρκίας σὲ περιοχὲς ποὺ ἐπιχειρεῖ ὁ συριακὸς στρατός, δήλωσε χαρακτηριστικὰ πὼς ἡ ἂν συνεχιστεῖ αὐτό, ἡ ἀπάντηση τῆς Ρωσίας θὰ εἶναι θανατηφόρα καὶ αὐτοὶ ποὺ θὰ τὴν δεχτοῦν θὰ μετανιώσουν πικρά.
.           Ἡ δήλωση αὐτὴ στρέφεται ἄμεσα κατὰ τῆς Τουρκίας καὶ ἔχει προκαλέσει μεγάλη αἴσθηση στὰ τουρκικὰ ΜΜΕ, καθὼς διαφαίνεται πὼς ἡ Ἀρκούδα ἔχει ἀρχίσει καὶ χάνει τὴν ὑπομονή της μὲ τὰ τουρκικὰ κόλπα καὶ τὶς προσπάθειες τῆς Ἄγκυρας νὰ ἐνισχύσει μὲ κάθε μέσο τοὺς ἰσλαμιστὲς ποὺ καταδιώκονται ἀπὸ τοὺς Σύριους καὶ τοὺς Ρώσους.
.           Τὸ θερμόμετρο ἀνεβαίνει συνεχῶς στὴν εὐρύτερη περιοχὴ καὶ οἱ ἐξελίξεις τρέχουν, ἐνῶ ἐμεῖς παρασυρόμαστε στὴν τρομερὴ δίνη τοῦ προσφυγικοῦ προβλήματος.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

ΠΗΓΗ: nikosxeiladakis.gr

 

 

, , ,

Σχολιάστε

ΡΩΣΙΑ καὶ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Ρωσία καί Ὀρθοδοξία

τοῦ Σαρ. Καργάκου

.             Ἄπειρες φορές τό ἔχουμε γράψει καί κάποιοι μᾶς ἔχουν περιγελάσει. Τό ξαναγράφουμε: Ὁ 20ος αἰώνας ἔφερε τή διάλυση τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ὁ 21ος θά φέρει τή διάλυση τῆς Τουρκίας. Πού θά εἶχε διαλυθεῖ καί κατά τόν 20ο αἰώνα, ἄν δέν εἶχε στήριγμα ἀρχικά τους Μπολσεβίκους καί μετά τούς Δυτικούς δικούς μας «συμμάχους». Τώρα ὅμως ὁ Πούτιν ἐπανέρχεται στήν πολιτική τοῦ Πέτρου Α΄ καί τῆς Μεγάλης Αἰκατερίνης. Καί τήν μετά ἀπό αὐτούς τσάρων. Καί ἰσχυρός βραχίων τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῶν Ρώσων θά εἶναι πάλι ἡ Ὀρθόδοξη ἐκκλησία πού ἀποπτύσαμε πολιτικά ἐμεῖς. Ὄχι μόνο ἀπό ἀθεϊστική ἰδεολογία ἀλλά ἀπό πλήρη ἄγνοια ἀσκήσεως ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Διερωτῶμαι: Ὑπάρχει στό ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν διπλωμάτης πρώτης γραμμῆς ἁρμόδιος γιά ἐκκλησιαστικά ζητήματα τοῦ ἐξωτερικοῦ; Ἀμφιβάλλω πολύ. Στό μεταξύ ἡ Ρωσία θά ξαναπροβληθεῖ ὡς προστάτης τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας καί τῶν χριστιανῶν τῆς Συρίας. Ἀκολούθως καί τῶν λοιπῶν Πατριαρχείων, καθώς καί τῆς παλαιφάτου Μονῆς Σινᾶ. Κι ἐμεῖς; Ἐμεῖς θά βγάλουμε τά Θρησκευτικά ἀπό τά σχολεῖα, γιά νά μήν προσβάλλουμε τήν εὐαισθησία τῶν Μουσουλμάνων.

 

ΠΗΓΗ: sarantoskargakos.gr

 

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΚΚ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Τ ΚΚ Ρωσίας καλε τν Τουρκία
ν
πιστρέψει τν γία Σοφία στν ρθόδοξη κκλησία

Ρῶσοι κομμουνιστὲς ζητοῦν νὰ ἐπιστρέψει ἡ Ἁγία Σοφία στὸ Πατριαρχεῖο.
Κλιμακώνεται ἡ διπλωματικὴ πίεση πρὸς τὴν Τουρκία,
τὴν ὥρα ποὺ ὁ Μεντβέντεφ κηρύσσει τὸν οἰκονομικὸ πόλεμο

Χρῆστος Δεμέτης

.          Τὴν ἐπιστροφὴ τῆς Ἁγίας Σοφίας στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὸ Πατριαρχεῖο ζήτησαν τὴν Τετάρτη ὡς ἔνδειξη καλῆς θέλησης τῆς Ἄγκυρας καὶ τοῦ Ἰσλάμ, Ρῶσοι βουλευτὲς τοῦ “Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Ρωσικῆς Ὁμοσπονδίας” στὴ Ρωσικὴ Δούμα.
.          “Ἡ κίνηση αὐτὴ θὰ βοηθήσει τὴν Τουρκία καὶ τὸ Ἰσλὰμ νὰ ἀποδείξει ὅτι ὑπάρχει καλὴ θέληση, ἡ ὁποία εἶναι ὑπεράνω τῆς πολιτικῆς, καθιστώντας ἀναγκαία τὴν ἐπιστροφὴ τῆς Ἁγίας Σοφίας στὴν χριστιανοσύνη. Ἡ Ρωσία εἶναι ἕτοιμη νὰ χρηματοδοτήσει ἀπὸ τὴν πλευρά της τὴν ἀποκατάσταση τοῦ ναοῦ, γιὰ τὴν ὁποία θὰ ἐργαστοῦν οἱ καλύτεροι Ρῶσοι ἐπιστήμονες καὶ συντηρητές, προκειμένου νὰ ἀποκατασταθεῖ ἕνα μνημεῖο γιὰ τὴν παγκόσμια Χριστιανοσύνη” δήλωσε ὁ Sergey Gavrilov τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς χώρας, ὅπως μεταδίδει τὸ πρακτορεῖο εἰδήσεων RIA “Novosti”.
.           Ὁ Sergei Gavrilov εἶναι συντονιστὴς τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν προστασία τῶν χριστιανικῶν ἀξιῶν τῆς ρωσικῆς Δούμας.
.         Ὁ βουλευτὴς τοῦ ΚΚ Ρωσίας ὑπενθύμισε ὅτι στὶς 23 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στὴ Μόσχα τελετὴ ἐγκαινίων τοῦ Καθεδρικοῦ Τεμένους, παρουσίᾳ μουσουλμανικῶν ἀντιπροσωπειῶν ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο καὶ ἡγετῶν κρατῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ Ρῶσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, ὁ Πρόεδρος τῆς Τουρκίας Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογὰν καὶ ὁ Παλαιστίνιος Πρόεδρος Μαχμοὺντ Ἀμπάς.
.          Σύμφωνα μὲ τὸν Gavrilov ἡ ἐπιστροφὴ τῆς Ἁγίας Σοφίας στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία θὰ ἦταν ἕνα “φιλικὸ βῆμα” τὴ δεδομένη χρονικὴ στιγμὴ μετὰ τὴν κατάρριψη τοῦ ρωσικοῦ ἀεροσκάφους ἀπὸ τουρκικὲς δυνάμεις στὰ σύνορα Τουρκίας-Ρωσίας. Παράλληλα, ἡ Δούμα καλεῖ τὴν Τουρκία νὰ ἀναγνωρίσει τὴν γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων.
.          Ὁ Καθεδρικὸς ναὸς τῆς Ἁγίας Σοφίας, ὁ ὁποῖος βρίσκεται στὴν Κωνσταντινούπολη, μετὰ τὴν κατάληψη τῆς πόλης ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς τὸ 1453 μετατράπηκε σὲ τζαμί.
.          Τὸ 1935, ἡ Ἁγία Σοφία μὲ νέο καθεστὼς μετατράπηκε σὲ μουσεῖο. Ὁ ναὸς ἔχει συμπεριληφθεῖ στὴν παγκόσμια κληρονομιὰ τῆς UNESCO, ἀνάμεσα σὲ ἄλλα μνημεῖα τοῦ ἱστορικοῦ κέντρου τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπὸ τὸ 1985.
.          Θεωρεῖται πάντως ἐξαιρετικὰ ἀπίθανο ἀπὸ πλευρᾶς Τουρκίας νὰ ὑπάρξει θετικὴ ἀπάντηση σὲ ἕνα αἴτημα ποὺ ἀκόμα δὲν ἔχει υἱοθετηθεῖ ἐπισήμως ἀπὸ τὴ ρωσικὴ κυβέρνηση.

ΠΗΓΗ: news247.gr

 

, ,

Σχολιάστε

ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

λικ παναφορ τς Ρωσίας

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ

.                   Πρὶν ἀπὸ ἕναν χρόνο ἡ Ρωσία πρόβαλλε πολιορκημένη ἀπὸ τὸ κόστος τῶν κυρώσεων νὰ πληρώνει πολὺ ἀκριβὰ τὴν προσάρτηση τῆς Κριμαίας καὶ τὴν ὑποδαύλιση τῆς ἐξέγερσης στὴν Ἀνατολικὴ Οὐκρανία. Ἡ Δύση μὲ τὴν ΕΕ δηλαδὴ νὰ σύρεται ἀπὸ τὶς ΗΠΑ τῆς διαμήνυαν ὅτι ὄχι μόνον δὲν εἶναι πιὰ μεγάλη δύναμη ἀλλὰ δὲν ἔχει λόγο γιὰ τὸ μέλλον τῶν χωρῶν τῆς πρώην ΕΣΣΔ.
.                   Σήμερα ἡ εἰκόνα δείχνει νὰ ἀπέχει ἔτη φωτός. Τὸ Κρεμλίνο δὲν ἐπεμβαίνει μόνον καταλυτικὰ στὴ σύγκρουση τῆς Συρίας ἀλλὰ εἶναι ἀποδεκτὸς συνομιλητὴς καὶ μεσολαβητὴς ἀπὸ ὅλες τὶς δυνάμεις τῆς εὐρύτερης Μέσης Ἀνατολῆς, μὲ κοινὸ ἀντίπαλὸ τοὺς τζιχαντιστές, μὲ μόνη ἐξαίρεση τὴν Τουρκία τοῦ Ἐρντογάν. Προχθὲς Παρασκευὴ ὁ Πούτιν δήλωσε ὅτι ἡ Μόσχα εἶναι σὲ συνεχεῖς διαβουλεύσεις γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς τρομοκρατίας μὲ τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία, τὰ Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα, τὴν Αἴγυπτο, τὴν Ἰορδανία καὶ τὸ Ἰσραήλ, μία προσπάθεια διεύρυνσης μίας ἐπιρροῆς ποὺ μέχρι τώρα περιοριζόταν στὴ στενὴ συνεργασία μὲ τὴν Τεχεράνη, τὴ Βαγδάτη καὶ τὴ Δαμασκό.
.                   Λίγες ὧρες μετὰ ὁ πρόεδρος Πούτιν καὶ οἱ ἡγέτες τῆς Κεντρικῆς Ἀσίας, ποὺ συναντήθηκαν στὸ Καζακστάν, ἀποφασίζουν τὴ συγκρότηση Κοινῆς Στρατιωτικῆς Δύναμης Ἄμεσης Ἐπέμβασης γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν ἐξωτερικῶν συνόρων της πρώην ΕΣΣΔ στὴν περιοχή, μὲ τὴ συνεχιζόμενη ἀποσταθεροποίηση στὸ Ἀφγανιστὰν νὰ νομιμοποιεῖ τὴν κίνηση. Μὲ τὰ παραπάνω δεδομένα εἶναι προφανὲς ὅτι εἶναι θέμα χρόνου, ἢ καλύτερα ἐπιλογῆς τῆς πιὸ πρόσφορης συγκυρίας, ἡ δυναμικὴ ἐπιστροφὴ τῆς παρουσίας τῆς Ρωσίας στὰ Βαλκάνια.
.                   Πρῶτον, στὰ Βαλκάνια μετὰ τὴ διάλυση τῆς ΕΣΣΔ τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1991 ἡ ταπεινωμένη Ρωσία τοῦ Γέλτσιν θύμισε δύο φορὲς ὅτι εἶναι ἀκόμη μεγάλη δύναμη. Τὴν πρώτη τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1994, ὅταν ὁ τότε ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Βιτάλι Τσούρκιν, ἔπεισε τοὺς Σερβοβόσνιους νὰ ἀποσύρουν τὰ βαρέα Ὅπλα τοὺς γύρω ἀπὸ τὸ Σεράγεβο, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ματαιωθοῦν οἱ βομβαρδισμοὶ τοῦ ΝΑΤΟ ποὺ εἶχε ἀποστείλει σχετικὸ τελεσίγραφο. Δεύτερον, μὲ τὴν κατάληψη τῆς Πρίστινα στὶς ἀρχὲς Μαΐου τοῦ 1999 αἰφνιδιαστικὰ ἀπὸ μονάδες τῆς ρωσικῆς δύναμης στὴ Βοσνία, μία κίνηση ποὺ ἔφερε τὸν τότε ἀνώτατο διοικητὴ συμμαχικῶν δυνάμεων στὴν Εὐρώπη, στρατηγὸ Κλάρκ, στὰ ὅρια τῆς νευρικῆς κρίσης.
.                   Μαύρη τρύπα στὴν εὐρωπαϊκὴ ὁλοκλήρωση τὰ Δυτικὰ Βαλκάνια εἶναι ἕνα θέατρο ἢ μᾶλλον πολλὰ ταυτόχρονα θέατρα κρίσεων σὲ ἀναμονή, ὅπου ἡ ἔλλειψη προοπτικῆς οἰκονομικῆς ἀνάπτυξης ἀνακυκλώνει καὶ ἀναζωπυρώνει παλαιοὺς καὶ νέους ἐθνικισμούς. Ἄλλωστε ἂν ρίξουμε μία ματιὰ στὴν ἱστορία τῆς Ρωσίας ἀπὸ τὸν 18ο αἰώνα καὶ μετὰ διαπιστώνουμε τὴν ὕπαρξη μίας γεωπολιτικῆς σταθερᾶς: Ὅποτε ἡ Ἁγία Πετρούπολη αἰσθανόταν ὅτι περιθωριοποιεῖται ἤ, ἀκόμη χειρότερο, ὅτι ἀποκλείεται ἀπὸ τὴ διαμόρφωση τῆς ἰσορροπίας δυνάμεων στὴν ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη, προωθοῦσε τὶς θέσεις της στὴν Ἀνατολὴ σὲ δύο μέτωπα, μὲ διαρκῆ ἐπέκταση σὲ βάρος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ἀλλὰ καὶ μὲ ἀγώνα δρόμου στὴν Κεντρικὴ Ἀσία γιὰ νὰ προλάβει τὴ Βρετανία ποὺ ἐποφθαλμιοῦσε τὴν ἴδια περιοχὴ μὲ ὁρμητήριο τὴν Ἰνδία.
.                   Ὑπάρχει ἕνας ἄκρως ἐνδιαφέρων γιὰ τὴν Ἀθήνα κοινὸς παρονομαστὴς τῆς σημερινῆς ἐν ἐξελίξει προώθησης τῶν θέσεων τῆς Μόσχας στὴν εὐρύτερη Μέση Ἀνατολὴ καὶ στὴν Κεντρικὴ Ἀσία καὶ μιᾶς αὐριανῆς ἐνδεχόμενης ἐπιστροφῆς της στὰ Βαλκάνια: Καὶ στὰ τρία αὐτὰ μέτωπα ἡ Τουρκία προβάλλει σὰν βαρύνουσα παρενόχληση γιὰ τὴ Μόσχα, τὴν ὥρα ποὺ παραμένει ἀγεφύρωτη ἡ κρίση ἐμπιστοσύνης στὶς σχέσεις της μὲ τὶς ΗΠΑ καὶ τὸ Ἰσραήλ, καὶ ἡ ὅποια στήριξη τῆς ΕΕ ἐξαντλεῖται σὲ ἐπικοινωνιακὸ ἐπίπεδο.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

,

Σχολιάστε

ΥΠΟ ΔΙΑΛΥΣΗ Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Γιατί τόσο μίσος τῶν Δυτικῶν εἰς βάρος τῶν Ρώσων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων;»

Ὑπὸ διάλυση ἡ Οὐκρανία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Πολλοὶ ἀναλυτὲς διαπιστώνουν ὅτι τὸ ἀγεφύρωτο πολιτισμικὸ χάσμα, τὸ ἀμοιβαῖο βαθὺ μίσος καὶ ἡ ἑκατέρωθεν καχυποψία μεταξὺ τῆς φιλοδυτικῆς καὶ τῆς ρωσόψυχης Οὐκρανίας ὁδηγοῦν στὴ διάλυση καὶ στὸ τέλος τῆς χώρας, μὲ τὴ σημερινή της μορφή. Ὁ διχασμὸς εἶναι προφανὴς σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, στὸ Στρατό, στὰ Σώματα Ἀσφαλείας, στὸ Κοινοβούλιο, στὴν Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία, στὶς Δημόσιες Ὑπηρεσίες, στὴν Κουλτούρα, στὴ Θρησκεία. Στὸ Στρατό, στὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ στὶς Μυστικὲς Ὑπηρεσίες ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ καὶ ἄνδρες τόσο ἀπὸ τὴ Δυτικὴ ὅσο καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Οὐκρανία, ποὺ εἶναι ἀδύνατο νὰ συνεργασθοῦν καὶ ὁ ἕνας ὑποβλέπει καὶ ὑποπτεύεται τὸν ἄλλον. Ὁ Sergio Romano, δημοσιογράφος τῆς ἔγκυρης ἰταλικῆς ἐφημερίδας   Corriere della Sera, στὶς 9 παρελθόντος Ἀπριλίου, ἔγραψε τὴν περίπτωση ἡ Οὐκρανία νὰ ἀποκτήσει τὸ καθεστὼς τοῦ Βελγίου, ὅπου δύο διαφορετικὲς ἐθνικὲς καὶ πολιτιστικὲς ὀντότητες (Βαλόνοι καὶ Φλαμανδοὶ) τὸ 1830 κατέστησαν ὁμόσπονδο κράτος, μὲ ἀπόφαση τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Τὸ πείραμα στὸ Βέλγιο ἔχει ἐν μέρει ἐπιτύχει, ἀλλὰ πάντοτε ὑπάρχουν φυγόκεντρες τάσεις καὶ βεβαίως δὲν ὑπάρχει ὁ ἀπὸ αἰώνων ἀβυσσαλέος διχασμὸς τῆς Οὐκρανίας. (Σημ. Δὲς προηγούμενο ἄρθρο μου «Ἡ διχασμένη Οὐκρανία»).
.           Τὰ ὅσα τραγικὰ συμβαίνουν στὴν Οὐκρανία δὲν ὀφείλονται μόνο στὸν γεωστρατηγικὸ ἀνταγωνισμὸ μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Ρωσίας, δὲν εἶναι δηλαδὴ ἡ περίπτωση γιὰ τὴ Ρωσία τῶν παρακαυκασίων χωρῶν Γεωργίας, Ἀρμενίας καὶ Ἀζερμπαϊτζάν, ἤ, παλαιότερα, γιὰ τὶς ΗΠΑ, τῆς Κούβας. Οἱ Ρῶσοι τῆς Οὐκρανίας, μετὰ τὴν ἐξέγερση τῶν δυτικόφιλων στὴν πλατεία Μεϊντὰν καὶ τὸ πραξικόπημα σὲ βάρος τοῦ ρωσόψυχου νομίμου Προέδρου της Β. Γιανουκόβιτς, αἰσθάνονται ὅτι βρίσκεται σὲ κίνδυνο ἡ ἐθνική τους ταυτότητα ἀπὸ τὴν ἐπιθετικότητα τῆς Δύσης καὶ τῶν Οὐκρανῶν ὀπαδῶν της.
.           Ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ νομίμου καὶ μὲ δημοκρατικὲς διαδικασίες ἐκλεγεμένου Προέδρου Γιανουκόβιτς ἀποτελεῖ πραξικόπημα. Ἂν τὸ ἴδιο συνέβαινε σὲ χώρα μὴ φιλικὴ στὴ Δύση, θὰ εἶχε ξεσηκωθεῖ τὸ Σύμπαν, πιθανὸν θὰ εἶχε ἐπέμβει τὸ ΝΑΤΟ καὶ οὐδεὶς θὰ ἀναγνώριζε τὸ νέο καθεστώς. Ἀντίθετα τὸν χωρὶς καμία νομιμοποίηση πρωθυπουργὸ τῆς Οὐκρανίας Ἀρσένι Γιατσένιουκ ὅλοι τὸν ἀναγνωρίζουν, τὸν δέχονται καὶ τὸν βοηθᾶνε… Ἕως καὶ ὁ Πάπας τὸν δέχθηκε, ποὺ βεβαίως στηρίζει μὲ κάθε τρόπο τὸ ἐπιβληθὲν παράνομο καθεστώς.
.           Ἡ ἀντίδραση τῆς Δύσης σὲ βάρος τῆς Ρωσίας ἐντάθηκε μὲ τὴν σ’ αὐτὴν ἔνταξη τῆς Κριμαίας μετὰ ἀπὸ Δημοψήφισμα, στὸ ὁποῖο τὸ 96% τῶν κατοίκων της τάχθηκε ὑπὲρ τῆς ἐντάξεώς της στὴ Ρωσία. Στὴν Κριμαία κατοικοῦν Ρῶσοι, σὲ ποσοστὸ 96%, πολὺ μεγαλύτερο ἀπὸ αὐτὸ τῶν Κοσοβάρων στὸ Κοσσυφοπέδιο. Ὅταν οἱ Σέρβοι, μὲ τὰ χίλια δίκια τους, ἀφοῦ τὸ Κοσσυφοπέδιο εἶναι ἡ μήτρα τοῦ Ἔθνους τους, ὅπως τὸ Κίεβο γιὰ τοὺς Ρώσους, ζήτησαν νὰ μὴν ἀναγνωριστεῖ τὸ Δημοψήφισμα ποὺ διενήργησαν οἱ Μουσουλμάνοι Κοσοβάροι γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία τῆς περιοχῆς τους, ἡ Δύση ἀπάντησε ὅτι ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης καὶ ἀμέσως τὸ ἀναγνώρισε… Ὅταν τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ἔκαμαν οἱ Ρῶσοι τῆς Κριμαίας δὲν τὸ ἀναγνώρισε καὶ μίλησε γιὰ παράνομη ἐνέργεια… Πολὺ σωστὰ τὸ ἐπισήμανε σὲ ἄρθρο του ὁ εἰδικὸς σὲ θέματα γεωστρατηγικῆς Ὀλιβιὲ Ζαλὲκ στὸν «Le Monde Diplomatique» τοῦ Ἀπριλίου 2014.
.           Στὸ Οὐκρανικὸ πρόβλημα ἀναμίχθηκαν οἱ ΗΠΑ καὶ οὐδεὶς ἔντιμος καὶ λογικὸς ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ἀντιληφθεῖ τὸ γιατί, πέραν τῆς στρατηγικῆς τους νὰ περιορίσουν τὴν ἐπιρροὴ τῆς Ρωσίας. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἔχει μία ἔστω καὶ ἰσχνή, δικαιολογία, πὼς θέλει νὰ προωθήσει τὴ συνεργασία μὲ τὴν Οὐκρανία καὶ κάποτε νὰ τὴν ἐντάξει στοὺς κόλπους της, ὅπως ἔχει ἤδη κάνει μὲ τὶς ἄλλες πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες. Ὁ Μίκαελ Χάλτζελ, τοῦ Πανεπιστημίου Τζὸν Χόπκινς διερωτᾶται σχετικά: «Γιατί οἱ Ἀμερικανοὶ θά ᾽πρεπε νὰ ἀνησυχοῦν γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς Εὐρώπης περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Εὐρωπαίους;». Ὁ ρόλος τοῦ πλανητικοῦ χωροφύλακα, τοῦ ἐνεργοῦντος ἀνάλογα μὲ τὰ συμφέροντά του καὶ ὄχι μὲ τὸ Δίκαιο δὲν ταιριάζει στὴ Δημοκρατία τῶν ΗΠΑ.
.           Οἱ ἐπιθέσεις ποὺ δέχεται ἡ Ρωσία γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ εἶναι οἱ περισσότερες κάτω ἀπὸ τὴ μέση. Λόγου χάρη, εἶναι προϊὸν προπαγάνδας ἡ ταύτιση τῆς Ρωσίας μὲ τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ τοῦ Πούτιν μὲ τὸν Στάλιν, ἢ τὸν Μιλόσεβιτς… Στοὺς διαφόρους λιβέλους, ποὺ γράφονται σὲ βάρος τῆς Ρωσίας, ἀποσιωπᾶται τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πούτιν προστατεύει ὄχι μόνο τὰ συμφέροντα τῆς Ρωσίας, ἀλλὰ καὶ τὴν ὕπαρξη τῶν συμπατριωτῶν του ποὺ ζοῦνε στὴν Οὐκρανία. Ἐπίσης δὲν ἀναφέρεται ὅτι ἐπὶ Στάλιν δὲν ὑπέφεραν μόνο οἱ Οὐκρανοί, ἀλλὰ ὅλη ἡ ΕΣΣΔ καὶ κυρίως οἱ Ρῶσοι. Ἑκατομμύρια Ρώσων ὁδηγήθηκαν στὰ ψυχιατρεῖα, στὰ γκουλάγκ, στὰ βασανιστήρια καὶ στὸν θάνατο καὶ χιλιάδες εἶναι οἱ Μάρτυρες ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ τὴν Πίστη τους στὴν Ὀρθοδοξία. Εἶναι ἐπίσης προϊὸν προπαγάνδας ἡ ταύτιση τῶν κομμουνιστῶν διανοουμένων (Ἀραγκόν, Σάρτρ, Ζίντ, Ρίτσου) ποὺ εἶχαν γοητευθεῖ ἀπὸ τὸν Στάλιν μὲ τοὺς σημερινοὺς ἀκέραιους καὶ ἐλεύθερους στὸ φρόνημα πνευματικοὺς ἀνθρώπους, ποὺ καταγγέλλουν τὶς ἀκρότητες τῶν φασιστῶν τοῦ Κιέβου, τὶς αὐθαιρεσίες τοῦ ἐκεῖ σημερινοῦ παράνομου καθεστῶτος καὶ τὶς ἐπιδιώξεις του σὲ βάρος τοῦ ρωσικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Οὐκρανίας. Ὁ Πούτιν οὔτε ἅγιος εἶναι οὔτε ὁ πιὸ ἔντιμος τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἐξ ἄλλου οἱ περισσότεροι ποὺ κατέχουν ἐξουσία, σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση. Ἀλλὰ αὐτὴ τὴ στιγμὴ ἐξετάζεται ἡ πολιτική του στὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας καὶ ὄχι στὰ ἐσωτερικά τῆς χώρας του.
.           Ἡ ΕΕ ὀρθῶς δὲν θέλει νὰ εἰσέλθει σὲ ἕνα νέο ψυχρὸ πόλεμο μὲ τὴ Ρωσία, γιατί καὶ ὠφελιμιστικὰ νὰ τὸ δεῖ, ἐκείνη θὰ χάσει. Οἱ περισσότερες χῶρες – μέλη της ἐξαρτῶνται ἐνεργειακὰ ἀπὸ τὴ Ρωσία. Ὀρθῶς λοιπὸν ἡ Γερμανία καὶ οἱ ἄλλες χῶρες τῆς ΕΕ ἐπιδιώκουν νὰ ὑπάρξει μία εἰρηνικὴ λύση, ἡ ὁποία νὰ ἱκανοποιεῖ ὅλους, ἔστω κι ἂν αὐτὸ σήμερα φαίνεται καὶ εἶναι ἀνέφικτο. Ὁ Ζαλὲκ στὸ ἄρθρο του, ποὺ ἀναφέραμε προηγουμένως, σημειώνει πὼς τρεῖς εἶναι οἱ προτεραιότητες γιὰ τοὺς Οὐκρανούς, ἂν θέλουν νὰ μὴν διαλυθεῖ τὸ κράτος τους: Πρώτη ἡ ἀνεύρεση γεωπολιτικῆς ἰσορροπίας μεταξὺ Ρωσίας καὶ Εὐρώπης, θέμα ποὺ ὅπως ἔχουμε γράψει ἔχει βάθος αἰώνων. Δεύτερη ἡ πολιτισμικὴ καὶ γλωσσικὴ ἰσότητα μεταξὺ τῶν πολιτῶν τῆς Ἀνατολικῆς καὶ τῆς Δυτικῆς Οὐκρανίας. Καὶ τρίτη ἡ καταπολέμηση τῆς διαφθορᾶς τῆς μετακομμουνιστικῆς ἐπιχειρηματικῆς καὶ κρατικῆς ἐλίτ. Ὅμως φαίνεται πὼς κάποιοι θερμοκέφαλοι στὶς ΗΠΑ ἐπιθυμοῦν τὸν Ψυχρὸ Πόλεμο, μὲ τὴ βεβαιότητα ὅτι ἔτσι ἡ χώρα τους θὰ ἐνισχύσει τὴν πλανητικὴ κυριαρχία της…

Γιατί τόσο μίσος σὲ βάρος τῶν Ρώσων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων;  

.               Ἀπὸ ἕνα μεγάλο μέρος τῆς δυτικῆς ἰντελιγκέντσιας ἐκφράζεται ἕνας ἱεροεξεταστικὸς φανατισμὸς κι ἕνα μίσος σὲ βάρος τῶν Ρώσων καὶ γενικὰ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Λὲς καὶ πρέπει νὰ ἐξοντωθοῦν, ὅπως οἱ Ἰνδιάνοι στὴν Ἀμερική, γιὰ νὰ ἡσυχάσουν καὶ νὰ μὴν ὑπάρχει γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ἐναλλακτικὴ πρόταση ζωῆς, ἔξω ἀπὸ τὴ μετανεωτερικὴ δυτική. Ὁ Μάρτιν Κέτλ ἔγραψε στὴν ἀγγλικὴ ἐφημερίδα «Γκάρντιαν» ὅτι διαβάζοντας τὰ κείμενα τοῦ Ἀμερικανοῦ διπλωμάτη Τζὸρτζ Κέναν, ποὺ διαμόρφωσε τὴν ἀμερικανικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ στρατηγική τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου, καταλήγει ὅτι «οἱ παραλληλισμοὶ ἀνάμεσα στὴ Ρωσία τοῦ Πούτιν καὶ τὴ Ρωσία τοῦ Στάλιν εἶναι ξεκάθαροι. Ἀνάμεσα σὲ ἄλλους ὁ ρωσικὸς ἐθνικισμός, ἡ ἀναξιοπιστία, ἡ θεμελιώδης ἀπουσία κοινῶν ἀξιῶν μὲ τὴ Δύση, ἡ σημασία τοῦ πυρηνικοῦ ἀδιεξόδου…». Φυσικὰ γιὰ τὸν ἐθνικισμὸ καὶ τὴν ἀναξιοπιστία τῶν ΗΠΑ οὐδὲν ἀναφέρεται.
.           Ἐκφραστὴς τοῦ ἀντορθοδόξου φανατισμοῦ εἶναι ὁ γνωστὸς Ἀμερικανὸς καθηγητὴς Σάμιουελ Χάντιγκτον (1927-2008). Στὸ βιβλίο του «Ἡ σύγκρουση τῶν Πολιτισμῶν καὶ ὁ ἀνασχηματισμὸς τῆς παγκόσμιας τάξης», ποὺ προκάλεσε πολλὲς συζητήσεις, γράφει ὅτι «ἡ Εὐρώπη τελειώνει ἐκεῖ ποὺ τελειώνει ἡ δυτικὴ Χριστιανοσύνη καὶ ἐκεῖ ποὺ ἀρχίζει τὸ Ἰσλὰμ καὶ ἡ Ὀρθοδοξία». (Σημ.!!!)… Καὶ συνεχίζει: «Ὁ πρῶτος στόχος ποὺ πρέπει νὰ θέσει ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη εἶναι “νὰ ἀπορροφηθοῦν ξανὰ οἱ λαοὶ τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης στὴ δική μας πολιτιστικὴ καὶ οἰκονομικὴ κοινότητα, ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ ἀνήκουν: νὰ συσφίγξουμε τοὺς δεσμοὺς μεταξὺ Λονδίνου, Παρισιοῦ, Ρώμης, Μονάχου, καὶ Λειψίας, Βαρσοβίας, Πράγας καὶ Βουδαπέστης”….Ὁ Πρόεδρος τῆς Λιθουανίας εἶχε πεῖ ὅτι οἱ Λιθουανοὶ εἶχαν νὰ διαλέξουν μεταξὺ “δύο πολιτισμῶν” καὶ ἐπέλεξαν τὸν λατινικὸ κόσμο, προσηλυτίστηκαν στὸν ρωμαιοκαθολικισμὸ καὶ ἐπέλεξαν μία μορφὴ κρατικῆς ὀργάνωσης, ποὺ στηρίζεται στὸ νόμο. Μὲ παρόμοιο τρόπο οἱ Πολωνοὶ λένε ὅτι ἀνήκουν στὴ Δύση ἀπὸ τὸν 10ο αἰώνα, ὅταν ἐπέλεξαν τὸ δυτικὸ Χριστιανισμὸ ἔναντι τοῦ Βυζαντίου…»
.            «…Ἡ Ἑλλάδα δὲν ἀποτελεῖ μέρος τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ, ἀλλὰ ὑπῆρξε ἡ πατρίδα τοῦ κλασσικοῦ πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε, μὲ τὴ σειρά του, σημαντικὴ πηγὴ τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Στὴν ἀντιπαράθεσή τους μὲ τὴν Τουρκία οἱ Ἕλληνες θεωροῦν τοὺς ἑαυτοὺς τοὺς ἱστορικὰ ὑπερασπιστὲς τοῦ Χριστιανισμοῦ… Παρόλα αὐτὰ ἡ Ἑλλάδα ἀποτελεῖ ἐξαίρεση ὡς ὀρθόδοξος ξένος στοὺς δυτικοὺς ὀργανισμούς. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἕνα εὔκολο μέλος οὔτε γιὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἀλλὰ οὔτε καὶ γιὰ τὸ ΝΑΤΟ καὶ δυσκολεύεται νὰ προσαρμοστεῖ στὶς ἀρχὲς καὶ στὰ ἤθη καὶ τῶν δύο… Ἡ συμπεριφορὰ τῆς Ἑλλάδος ὡς προεδρεύουσας τοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΕ τὸ 1994 ἐξόργισε τὰ ἄλλα μέλη καὶ οἱ ἀξιωματοῦχοι τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης χαρακτήρισαν λάθος τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι μέλος….».
.           Γιὰ τὴν Οὐκρανία ὁ Χάντινγκτον βλέπει ὡς πιθανὴ ἐκδοχὴ νὰ διασπαστεῖ σὲ δύο ξεχωριστὲς ὀντότητες κατὰ μῆκος τῆς πολιτισμικῆς συνοριακῆς γραμμῆς καὶ ἡ ἀνατολικὴ πλευρὰ νὰ συγχωνευθεῖ μὲ τὴ Ρωσία. Ἐπίσης ἀναφέρει τὴν περίπτωση τῆς Κριμαίας, ὅπου τὸ 1992 ἡ ἐκεῖ Βουλὴ ἀνακήρυξε τὴν ἀνεξαρτησία τῆς περιοχῆς, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ πιέσεις ἀνακάλεσε τὴν ἀπόφασή της. Ὁ Χάντινγκτον ἀπὸ τότε (Σημ.: Σὲ πρώτη ἔκδοση στὰ ἀγγλικὰ τὸ βιβλίο του ἐκδόθηκε τὸ 1996) προέβλεψε πὼς μία δυτικὰ προσανατολισμένη Οὐκρανία θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι βιώσιμη «μόνο ἂν εἶχε ἰσχυρὴ καὶ ἀποτελεσματικὴ δυτικὴ ὑποστήριξη. Καὶ μία τέτοια ὑποστήριξη εἶναι, μὲ τὴ σειρά της, πιθανὸ νὰ ὑπάρξει μόνο ἂν οἱ σχέσεις μεταξὺ Δύσης καὶ Ρωσίας ὑποχωρήσουν σημαντικὰ καὶ καταλήξουν νὰ μοιάζουν μὲ αὐτὲς ποὺ ὑπῆρχαν κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου». Εἶναι σαφὲς ὅτι οἱ γεωστρατηγικοὶ ἀναλυτές, ὅπως ὁ Χάντιγκτον, ἀπὸ τότε πρόβλεπαν καί, οὐσιαστικά, πρότειναν τὶς σημερινὲς ἐξελίξεις καὶ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου…
.           Ὁ Ντοστογιέφσκι στὸ Ἡμερολόγιό του περιγράφει αὐτὸ τὸ μίσος τῶν Δυτικῶν ἔναντι τῆς ἰσχυρῆς Ρωσίας καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας. Νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ἡ Δύση δὲν θέλησε ποτὲ καὶ μία ἰσχυρὴ Ἑλλάδα… Στὰ 1876 ἔγραψε: «Ἡ Εὐρώπη ποτὲ δὲν μᾶς ἔδειξε ἐμπιστοσύνη. Δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς δεῖ παρὰ μόνο μὲ ἐχθρότητα». Καὶ πάρα κάτω σημειώνει τὴ γοητεία ποὺ ἀσκεῖ σὲ ὁρισμένους Ρώσους ἡ ἡδονιστικὴ ζωὴ τῆς Δύσης, ποὺ παρουσιάζεται ὡς «σύγχρονη» καὶ «ἀπελευθερωμένη». Γράφει ὁ μέγας Ρῶσος συγγραφέας: «Ὁρισμένοι ἀπὸ τοὺς Ρώσους ἄλλαξαν θρησκεία καὶ πέρασαν στὸν Καθολικισμό… Οἱ συντηρητικοὶ στὴν Εὐρώπη εἶναι ριζικὰ ἀρνητικοὶ ἀπέναντι στὴ Ρωσία. Ἀποτελοῦν τοὺς καταστροφεῖς, τοὺς ἐχθρούς της Ρωσίας! Ἡ ἔχθρα τους πρὸς τὴ Ρωσία καὶ τὴν Ὀρθοδοξία σημαίνει γι’ αὐτοὺς τὸν ἀληθινὸ Εὐρωπαῖο, τὸ αὐθεντικὸ παιδὶ τοῦ πολιτισμοῦ…».-

  Ὁ Θρησκευτικὸς χωρισμὸς τῶν Σλαύων

.              Δώδεκα εἶναι οἱ Εὐρωπαϊκὲς χῶρες ποὺ κατοικοῦνται κυρίως ἀπὸ Σλαύους, ποὺ παλαιότερα ἦσαν ὅλοι Ὀρθόδοξοι. Στὸ διάβα τῶν αἰώνων ὁρισμένοι ἀποσπάσθηκαν ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἀσπάσθηκαν τὸν Καθολικισμό, τὸν Προτεσταντισμὸ ἢ τὸ Ἰσλάμ. Ὁ Χάντιγκτον ὑποστηρίζει πὼς ἡ Εὐρώπη ἔχει ἀφομοιώσει ὅσους ἀσπάστηκαν τὸν Πάπα καὶ αὐτοὶ εἶναι πλέον μέρος τῆς Δύσης, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ τοὺς κατατάσει μαζὶ μὲ τὸ Ἰσλάμ… Στὶς σλαυικὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης καὶ μὲ βάση τὰ ὅσα ἀναφέρει ὁ οἶκος Ντὲ Ἀγκοστίνι οἱ κάτοικοι θρησκευτικὰ κατανέμονται ὡς ἀκολούθως:

Στὴ Βοσνία Ἐρζεγοβίνη ὑπῆρξε βίαιος ἐξισλαμισμὸς καὶ ἐκκαθολικισμὸς τῶν Ὀρθοδόξων. Σήμερα στὴ, λόγῶ θρησκευτικῶν διαφορῶν, θνησιγενῆ αὐτὴ χώρα τὸ 43% εἶναι Μουσουλμάνοι, τὸ 39% Ὀρθόδοξοι, καὶ τὸ 18% Ρωμαιοκαθολικοί.

Στὴ Βουλγαρία τὸ 88,2% εἶναι Ὀρθόδοξοι καὶ τὸ 11,8% Μουσουλμάνοι, -τουρκογενεῖς, ἀθίγγανοι καὶ πομάκοι.

Στὴν Κροατία, ὑπὸ τὴν ἐπήρεια τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν ἡγεμόνων, ποὺ τὴν ὑπέταξαν, οἱ κάτοικοι ἀλλαξοπίστησαν καὶ μετέτρεψαν τὸ ἀλφάβητό τους ἀπὸ κυριλλικὸ σὲ λατινικό. Ἔτσι, κατὰ τὸν Χάντιγκτον, «ἐκσυγχρονίστηκαν». Σήμερα τὸ 88,4% εἶναι Ρωμαιοκαθολικοί, τὸ 5,6% Ὀρθόδοξοι, τὸ 2,3% Μουσουλμάνοι καὶ τὸ 0,6% Προτεστάντες.

Στὴ Λευκορωσία οἱ περισσότεροι Σλαῦοι κάτοικοί της ἀντέστησαν στοὺς κατὰ καιροὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς ἡγεμόνες ποὺ τοὺς ὑπέταξαν. Σήμερα τὸ 82% εἶναι Ὀρθόδοξοι καὶ τὸ 18% Ρωμαιοκαθολικοί. Τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Οὐκρανία τοὺς ἔχουν θορυβήσει. Φοβοῦνται μήπως ἔρθει ἡ σειρά τους…

Στὴν Οὐκρανία τὸ 85% εἶναι Ὀρθόδοξοι, διεσπασμένοι σὲ τρία κομμάτια, τὸ 8,2% Ρωμαιοκαθολικοί, κανονικοὶ καὶ Οὐνίτες, καὶ τὸ 3,6% Προτεστάντες.

Στὴν Πολωνία οἱ Σλαῦοι τῆς χώρας ἦσαν οἱ πρῶτοι ποὺ προσχώρησαν στὸν Πάπα καὶ στὸν ἐκδυτικισμό. Σήμερα τὸ 90,7% εἶναι Ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ τὸ 1,4% Ὀρθόδοξοι, κυρίως Λευκορῶσοι.

Στὴ Ρωσία τὸ 85% εἶναι Ὀρθόδοξοι, τὸ 8,4% Προτεστάντες – ἡ προσηλυτιστικὴ προπαγάνδα τους κάνει θραύση στὴν μετακομμουνιστικὴ ἐποχὴ – καὶ τὸ 7% Μουσουλμάνοι – Τάταροι, Τσετσένοι καὶ ἄλλοι.

Στὴ Σερβία καὶ στὸ Μαυροβούνιο -μία ἀκόμη περίπτωση ποὺ ὁ τοπικιστικὸς φανατισμὸς δρᾶ διχαστικὰ στὸν ἴδιο λαό- οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν ἀκολούθησαν τοὺς Κροάτες καὶ τοὺς Σλοβένους ἀδελφούς τους καὶ δὲν ὑπέκυψαν στὸν Πάπα. Ἀκολουθοῦν τὴν κυριλλικὴ γραφή, δηλαδὴ μιλᾶνε μὲ τοὺς Κροάτες καὶ τοὺς Σλοβένους τὴν ἴδια γλώσσα, ἀλλὰ τὴν γράφουν διαφορετικά… Τὸ 75,2% εἶναι Ὀρθόδοξοι, τὸ 19% Μουσουλμάνοι (Σημ.: Περιλαμβάνονται οἱ Κοσοβάροι) καὶ τὸ 5,8% Ρωμαιοκαθολικοί.

Στὰ Σκόπια τὸ 72% τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι Ὀρθόδοξοι, τὸ 28,3% Μουσουλμάνοι – κυρίως Ἀλβανοί–, καὶ τὸ 1% Ρωμαιοκαθολικοί.

Στὴ Σλοβακία οἱ Σλαῦοι κάτοικοι τῆς χώρας ἔχουν ὑποστεῖ σοβαρότατες ἐπιδράσεις ἀπὸ τοὺς κατακτητὲς τῆς χώρας τους. Ἀποτέλεσμα σήμερα τὸ 60,4% νὰ εἶναι Ρωμαιοκαθολικοί, τὸ 6,3% Προτεστάντες, τὸ 1% Ὀρθόδοξοι καὶ τὸ 30% δηλώνουν ἄθεοι.

Στὴ Σλοβενία οἱ Σλαῦοι κάτοικοί της ὑπέστησαν ὅσα καὶ οἱ γείτονές τους Κροάτες. Τὸ 82,9% εἶναι Ρωμαιοκαθοκοί, τὸ 2% Ὀρθόδοξοι καὶ τὸ 10% δηλώνουν ἄθεοι.

Στὴν Τσεχία ἰσχύουν τὰ ἴδια μὲ αὐτὰ τῆς Σλοβακίας. Σήμερα οἱ κάτοικοί της, σὲ ποσοστὸ 55% (!!!) δηλώνουν ἄθεοι, τὸ 39,2% Ρωμαιοκαθολικοί, τὸ 3,7% Προτεστάντες καὶ τὸ 0,5% Ὀρθόδοξοι. –

, , , ,

Σχολιάστε