Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Προφ. Μωυσῆς

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –3 «Δὲν ἦταν ἡ μυστικὴ κίνηση τῶν χειλέων ἀλλὰ ὁ σχηματισμὸς τοῦ σταυροῦ, αὐτὸς ποὺ δεχόταν τὴν δόξα τῆς νίκης».

Μέρος Β´: Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –2 «Δὲν ἀρκεῖ ἡ προσευχὴ τοῦ Μωυσῆ, ὅσο δυνατὴ κι ἂν εἶναι. Χρειάζεται νὰ κρέμεται ἀπὸ τὴν ράβδο, τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, ἢ νὰ σχηματίζει σταυρό, κρατώντας ἀνοιχτὰ τὰ χέρια του».

Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ 3

, , , , , ,

Σχολιάστε

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –2 «Δὲν ἀρκεῖ ἡ προσευχὴ τοῦ Μωυσῆ, ὅσο δυνατὴ κι ἂν εἶναι. Χρειάζεται νὰ κρέμεται ἀπὸ τὴν ράβδο, τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, ἢ νὰ σχηματίζει σταυρό, κρατώντας ἀνοιχτὰ τὰ χέρια του».

Μέρος Α´: Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –1

Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ 2

Μέρος Γ´: Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –3 «Δὲν ἦταν ἡ μυστικὴ κίνηση τῶν χειλέων ἀλλὰ ὁ σχηματισμὸς τοῦ σταυροῦ, αὐτὸς ποὺ δεχόταν τὴν δόξα τῆς νίκης».

, , , , , ,

Σχολιάστε

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –1

Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ
(Ἐξ. ΙΖ´ 8-16)

Στ. Ν. Σάκκου
Καθηγ. Παν/μίου
ἀπὸ τὸ βιβλίο «ὁ Σταυρὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη»,
ἐκδ. «Χριστιανικὴ Ἐλπίς», Θεσσαλονίκη 2005, σελ. 103-118

Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ» 

βλ. σχετ.: 1. « ΤΟ «ΞΥΛΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ»: Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο θὰ παίρναµε ἀπὸ τὸ ξύλο τῆς ζωῆς, καὶ τὸ στερηθήκαµε μὲ τὴν ἁµαρτία, τὸ λάβαμε ἀπὸ τὸν σταυρὸ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ.

 2. Ο ΣΤΑΥΡΟΣ τὸ σύμβολο δύο ἐντελῶς ἀντίθετων κόσμων καὶ συγχρόνως τὸ σύμβολο τῆς μεγαλύτερης ἀλλαγῆς, ἡ ὁποία συντελέσθηκε στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος.

.                 Μετὰ τὴν ἔξοδο τοῦ Ἰσραὴλ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ κατὰ τὴν πορεία του πρὸς τὴν γῆ τῆς ἐπαγγελίας, ὁ προτυπούμενος σταυρὸς ἔσωσε τὸν περιούσιο λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ διαφόρους κινδύνους καὶ ἀνάγκες. Τὸν πέρασε μέσα ἀπὸ τὴν Ἐρυθρὰ θάλασσα, γλύκανε τὰ νερὰ τῆς Μερρᾶς, ἔβγαλε νερὸ ἀπὸ τὴν πέτρα. Σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς περιπτώσεις ἡ δύναμη τοῦ σταυροῦ ἐκδηλωνόταν ἐπάνω στὴν ἄψυχη φύση. Στὴν προτύπωση ποὺ θὰ μελετήσουμε στὴ συνέχεια ἐκδηλώνεται ἐπάνω σὲ ἀνθρώπους καὶ μάλιστα ἐχθρικοὺς πρὸς τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ.
.                 Στὸν δρόµο τοῦ Ἰσραὴλ ἐµφανίζεται τὸ πρῶτο ἐχθρικὸ ἔθνος, ὁ Ἀµαλήκ. Κατάγεται ἀπὸ τὸν ἐγγονὸ τοῦ Ἠσαῦ, τὸν Ἀµαλήκ, καὶ ἀπὸ αὐτὸν παίρνει τὸ ὄνοµά του, ὅπως ὁ Ἰσραὴλ πῆρε τὸ ὄνοµα ἀπὸ τὸν δικό του πατριάρχη, τὸν Ἰσραὴλ ἢ Ἰακώβ. Οἱ δύο λαοὶ εἶναι σπέρµατα τῶν διδύµων ἀδελφῶν, ποὺ ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς µητέρας τους ἀκόµη µάχονταν. Γι᾽ αὐτὸ ὁ Θεὸς εἶπε στὴ Ρεβέκκα «Δύο ἔθνη ἐν γαστρί σου εἰσί…» (Γεν. ΚΕ´ 23). Ὅπως οἱ δύο ἀδελφοὶ ἦταν ἐχθροί, ἔτσι καὶ τὰ σπέρµατά τους, οἱ ἀπόγονοί τους, ἦταν ἐχθροὶ κατ᾽ ἐξοχὴν ἄσπονδοι. Ἡ ἁγία Γραφὴ ὀνοµάζει τὸν Ἀµαλήκ «ἀρχὴ ἐθνῶν» (Ἀρ. ΚΔ´ 20). Ὅλα τὰ ἔθνη βέβαια ἦταν ξένα ἢ καὶ ἐχθρικὰ πρὸς τὸν Ἰσραήλ. Ὁ ἀντιπροσωπευτικότερος ὅµως ἐχθρός του ἀποδείχτηκε ὁ Ἀµαλήκ. Μάλιστα, ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Ἰσραὴλ ὑπάρχει ὡς ἀνεξάρτητος λαὸς καὶ προχωρεῖ γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς γῆς τῆς ἐπαγγελίας, οἱ Ἁµαληκίτες πρῶτοι τοῦ ἀντιστέκονται σθεναρά.
.                Μετὰ τὸ θαῦµα στὸ Χωρήβ, ὅπου ἀνέβλυσε νερὸ ἀπὸ τὸν βράχο, ἐνῶ ὁ Ἰσραὴλ πορεύεται µέσα στὴν ἔρηµο Ραφιδείν, ὁ Ἀµαλήκ ἐπιχειρεῖ ἀλλεπάλληλες ἐπιθέσεις ἐναντίον του (Ἐξ ΙΖ´ 8). Ἀπὸ τὴ µιὰ τὸν ἐµποδίζει νὰ προχωρήσει πρὸς τὴν γῆ τῆς ἐπαγγελίας, ἀπὸ τὴν ἄλλη συλλαµβάνει καὶ κατασφάζει «τὴν οὐραγίαν» του, δηλαδὴ ἐκείνους ποὺ ἀποκαµωµένοι ἀπὸ τὴν κούραση περπατοῦν ἀργὰ καὶ µένουν πίσω (Δευτ. ΚΕ´ 17-19). Ὁ Μωυσῆς παραγγέλλει στὸν Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ νὰ ἐπιλέξει λίγους ἄνδρες δυνατοὺς καὶ νὰ πολεμήσει μαζί τους τὸν Ἀµαλήκ.
.             Ἐδῶ γιὰ πρώτη φορὰ ἐμφανίζεται ὁ Ἰησοῦς ὡς στρατηλάτης κατὰ τοῦ Ἀµαλήκ. Ὁ ἴδιος ὁ Μωυσῆς ἀνεβαίνει στὸ κοντινὸ βουνὸ μαζὶ μὲ τὸν Ἀαρὼν καὶ τὸν Ὤρ. Κρατώντας τὴν «ράβδον τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ χειρὶ» (Ἐξ. ΙΖ´ 9) ὑψώνει τὰ χέρια του στὸν οὐρανὸ καὶ προσεύχεται γιὰ τοὺς μαχητὲς τοῦ Ἰσραήλ. Πάλι ἡ γνώριμη ράβδος ἐγγυᾶται θαυματουργία. Καὶ τὸ θαῦμα ἐπιτελεῖται. Ἀλλὰ πῶς; Ὅση ὥρα κρατᾶ ὁ Μωυσῆς τὰ χέρια ὑψωμένα, νικᾶ ὁ Ἰσραήλ. Μόλις κουράζεται καὶ τὰ κατεβάζει, νικᾶ ὁ Ἀµαλήκ. Τὸ ἀντιλαμβάνονται οἱ δυὸ συνοδοὶ τοῦ Μωυσῆ κι ἔρχονται νὰ βοηθήσουν. Τοποθετοῦν κατάλληλα μία πέτρα, γιὰ νὰ καθίσει ὁ Μωυσῆς, πού ᾽ναι ἑκατὸν εἴκοσι ἐτῶν (Δευτ. ΛΑ´ 2). Ὁ ἕνας ἀπὸ τὰ δεξιά, ὁ ἄλλος ἀπὸ τὰ ἀριστερὰ ὑποβαστάζουν ὑψωμένα τὰ χέρια του, γιὰ νὰ μὴν κουράζονται.
.             Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο νίκησε ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαχητές του κατατρόπωσαν τὸν Ἀµαλήκ. Ἡ ἧττα καὶ ἡ σφαγὴ τῶν Ἀμαληκιτῶν ἦταν τόσο μεγάλη, ὥστε τὸ ἔθνος ἐκεῖνο παρὰ λίγο θὰ ἐξαφανιζόταν τότε ἀπὸ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς, ἀλλὰ ὁ Θεὸς ὑποσχέθηκε στὸν Μωυσῆ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἐξαφάνιση τοῦ Ἀμαλὴκ στὸ μέλλον «Ἀλοιφῇ ἐξαλείψω τὸ μνημόσυνον Ἀµαλήκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν» (Ἐξ. ΙΖ´14). Ἐπανέλαβε δὲ τὴν ὑπόσχεση μὲ τὸ στόμα τοῦ ἐθνικοῦ μάντη Βαλαάμ, ὁ ὁποῖος προφήτευσε: «Ἀρχὴ ἐθνῶν Ἀμαλήκ, καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν ἀπολεῖται» (Ἀρ. ΚΔ´ 20).
.               Μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια, μόλις ὁ Ἰσραὴλ ἀπέκτησε τὸν πρῶτο βασιλιὰ του Σαούλ, ὁ Θεὸς τὸν διέταξε νὰ ἀφανίσει τὸν Ἀµαλήκ, τὶς γυναῖκες, τὰ νήπια καὶ τὰ κτήνη του. Ὁ Σαοὺλ ὅμως ἔδειξε ἀνυπακοή. Ἂν καὶ κατατρόπωσε τὸν Ἀµαλήκ, δὲν ἔσφαξε τὸν αἰχμάλωτο βασιλιά του Ἀγάγ (Α´Βασ. ΙΕ´ 1-33). Γιὰ τὴν πράξη του αὐτὴ ξέπεσε ἀπὸ τὴν εὔνοια τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ τὸν Ἀγὰγ τὸν σκότωσε ὁ γέροντας Σαμουήλ. Ἀργότερα, κατὰ τὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ ὁ εὐσεβὴς Δαβὶδ ἐξολόθρευσε τὸ ἔθνος Ἀµαλήκ. Ξέφυγαν ὅμως ἀπὸ τὸ μαχαίρι του «τετρακόσια παιδάρια» (Α´ Βασ. Λ´ 1-18). Τέλος, ἄλλος εὐσεβὴς βασιλιάς, ὁ Ἐζεκίας, ἐξαφάνισε κάθε κατάλοιπο τοῦ Ἀµαλήκ (Α´Παρ. Δ´ 43) καὶ ἡ ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ ἐκπληρώθηκε.
.               Πολλὲς καὶ ὁπωσδήποτε εὔλογες ἀπορίες γεννᾶ τὸ γεγονὸς τῆς ἐρήμου Ραφιδεὶν καὶ ἡ ἱστορία τοῦ Ἀμαλήκ. Ὁ Θεὸς ξεχώρισε τὸν περιούσιο λαό του ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη καὶ καθόρισε τὴν στάση τοῦ Ἰσραὴλ ἀπέναντί τους: ἀπὸ ἄλλα ἔθνη δὲν ἐπέτρεψε νὰ παίρνουν συζύγους οἱ Ἰσραηλίτες, μὲ ἄλλα ἀπαγόρευσε νὰ ἔχουν ὁποιαδήποτε σχέση ἐνῶ μὲ ἄλλα συνέστησε φιλία ἢ συμπάθεια. Ὁ Ἀµαλήκ ὅμως εἶναι τὸ ἔθνος, τὸ ὁποῖο ὁ Θεὸς ἀπείλησε ὅτι θὰ τὸ ἐξαφανίσει παντελῶς. Ἔδωσε ἐντολὴ στοὺς Ἰσραηλίτες νὰ τὸ μισοῦν πάντοτε (Δευτ. ΚΕ´17-19). Σὲ ὅσους ὑπηρέτησαν τὸ σχέδιο αὐτὸ ἔδειξε τὴν εὐαρέσκειά του καὶ τιμώρησε ὅσους συμπάθησαν Ἀμαληκίτη.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –2 «Δὲν ἀρκεῖ ἡ προσευχὴ τοῦ Μωυσῆ, ὅσο δυνατὴ κι ἂν εἶναι. Χρειάζεται νὰ κρέμεται ἀπὸ τὴν ράβδο, τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, ἢ νὰ σχηματίζει σταυρό, κρατώντας ἀνοιχτὰ τὰ χέρια του».

, , , , , ,

Σχολιάστε

ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦ. ΜΩΥΣΕΩΣ

Μήνυμα ἐλπίδας καὶ εἰρήνης ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Προφήτη Μωυσῆ

  Kerdos.gr (ἀπὸ romfea.gr)

.              Μήνυμα ἐλπίδας καὶ εἰρήνης ἀποτέλεσαν τὰ σημερινὰ θυρανοίξια (σημ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: ὀρθόν ΕΓΚΑΙΝΙΑ) Ναοῦ τοῦ προφήτη Μωυσῆ καὶ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, στὴν Τραγάνα Φθιώτιδας, ἑνὸς ναοῦ ποὺ συνδέει ἄρρηκτα τὴν Μονὴ τοῦ Σινᾶ μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀνήκει στὸ Εὐρωσιναϊτικὸ Κέντρο Μελετῶν, Ἐπικοινωνίας καὶ Ἐκθέσεων (ΕΚΜΕΕ) τοῦ Ἱδρύματος Ὄρους Σινᾶ.

.tragana15                  Πρόκειται γιὰ ἕνα μεγαλόπνοο σχέδιο, τὸ ΕΚΜΕΕ, ὅραμα ἐδῶ καὶ μία εἰκοσαετία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ Δαμιανοῦ, ποὺ ἔχει σχεδιαστεῖ γιὰ νὰ λειτουργήσει ὡς alter ego τῆς Μονῆς τοῦ Σινᾶ σὲ εὐρωπαϊκὸ ἔδαφος, ἀφ᾽ ἑνὸς γιὰ νὰ ἀνταποκριθεῖ στὰ αἰτήματα τὶς παγκόσμιας ἐπιστημονικῆς κοινότητας γιὰ τὴν μελέτη τῶν σιναϊτικῶν κειμηλίων, τὰ ὁποῖα θὰ παρέχονται σὲ ψηφιακὴ μορφὴ ὑψηλῆς εὐκρίνειας, καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου γιὰ νὰ λειτουργήσει ὡς πολυδύναμο πολιτιστικὸ κέντρο.

.                     Τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ σηματοδότησαν σήμερα ἕνα πρῶτο βῆμα στὴ δύσκολη πορεία τῆς ἀποπεράτωσης τοῦ Κέντρου καὶ ἐμπεριεῖχαν ἕνα βαθύτερο συμβολισμὸ τόσο ὑπὸ τὴν ἔννοια τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, ποὺ βιώνει ἡ Ἑλλάδα, ὅσο καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰ τῶν δραματικῶν γεγονότων στὴν Αἴγυπτο: Δύο χῶρες καὶ δύο πολιτισμοί, πού, ὅπως τόνισε ὁ ἀρχιεπίσκοπος Δαμιανός, διατήρησαν σταθερὲς σχέσεις φιλίας, μὲ προπύργιο τὴν Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ, ὡς περίτρανη ἀπόδειξη ἁρμονικῆς συμβίωσης διαφορετικῶν λαῶν καὶ θρησκειῶν.

.               Τελέστηκε πανηγυρικὴ Θεία λειτουργία, τὴν ὁποία ἀκολούθησε τιμητικὴ τράπεζα, παρουσίᾳ ἐκπροσώπων τῆς κυβέρνησης καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τῶν τοπικῶν καὶ θρησκευτικῶν ἀρχῶν, καθὼς ἐπίσης καὶ τῆς αἰγυπτιακῆς πρεσβείας, μαζὶ μὲ ἑκατοντάδες πιστούς.

.                Κατὰ τοὺς δύσκολους καιροὺς ποὺ διέρχεται ἡ Μέση Ἀνατολή, ὅπως ἐπισήμανε ὁ κ. Δαμιανός, ἡ Μονὴ Σινᾶ ἐκπέμπει μήνυμα ἀγάπης καὶ εἰρήνης ὑπενθυμίζοντας τὴ δική της αἰωνόβια ἐμπειρία διαλόγου καὶ εἰρηνικῆς συνύπαρξης λαῶν καὶ διαφορετικῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων.  Τόνισε ὅτι στὴ δύσκολη καμπὴ ποὺ βρίσκεται ἡ Ἑλλάδα σήμερα, ἕνα ἀναπτυξιακὸ ἔργο μεγάλου βεληνεκοῦς, ὅπως τὸ Εὐρωσιναϊτικὸ κέντρο, ὑπογραμμίζει τὴν ἀνάγκη γιὰ αἰσιόδοξη ἀντιμετώπιση καὶ γιὰ ἀγώνα μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι τὰ πνευματικά, πολιτιστικὰ καὶ ἀνθρωπιστικὰ ἔργα δὲν εἶναι διακοσμητικὰ στοιχεῖα καὶ πολυτέλεια, ἀλλὰ ἀναγκαιότητα καὶ προτεραιότητα.

[…]

, ,

Σχολιάστε

ΑΡΧΙΕΠ. ΣΙΝΑ ΔΑΜΙΑΝΟΣ: «ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ “ΕΡΗΜΟ”· ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΜΩΥΣΗΣ»

Ἐπίτιμος Διδάκτωρ  ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σινᾶ Δαμιανὸς

.     Ἀπὸ τὴν εἰδησεογραφία μαθαίνουμε ὅτι:
.  «Στὴν μεγάλη αἴθουσα τελετῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἔγινε χθὲς (23.05.11) τὸ ἀπόγευμα ἡ ἀναγόρευση ἀπὸ τὴν Σύγκλητο τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, σὲ ἐπίτιμο διδάκτορα Θεολογίας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ, Φαρὰν καὶ Ραϊθῶ Δαμιανοῦ, προτάσει τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν τοῦ Τμήματος Θεολογίας.
.   Μετὰ ἀπὸ τὴν σύντομη προσφώνηση τοῦ Πρυτάνεως τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Θεοδοσίου Πελεγρίνη, ἔγινε ἡ παρουσίαση τοῦ τιμωμένου ὑπὸ τοῦ Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Τμήματος Θεολογίας Πρωτ. κ. Δημητρίου Τζέρπου καὶ ἀμέσως ἀκολούθησε ἡ ἀνάγνωση τῶν κειμένων τοῦ ψηφίσματος τοῦ Τμήματος, τῆς Ἀναγορεύσεως ὡς καὶ τοῦ Διδακτορικοῦ Διπλώματος ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Καθηγητοῦ Νικολάου Ὀλυμπίου.
. Ἡ ἐκδήλωση ἔκλεισε μὲ τὴν ὁμιλία τοῦ τιμωμένου μὲ θέμα: «Προφήτης Μωυσῆς, ὁ ἐκλεκτός του Θεοῦ» καθὼς καὶ μὲ ὕμνους ὑπὸ Ψαλτικοῦ χοροῦ ὑπὸ τὴν διεύθυνση τοῦ Ἐπίκουρου Καθηγητοῦ κ. Δημητρίου Μπαλαγεώργου.» (romfea.gr)

.      Παρέλειψε ὅμως ἡ εἰδησεογραφία νὰ μᾶς πληροφορήσει ὅτι τὸ πραγματικὸ «ζουμί» τῆς χθεσινῆς ἐπίσημης καὶ τιμητικῆς γιὰ τὸ ἴδιο τὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν -ἀφοῦ ἡ ἀναγνώριση τιμῆς στὸν Ἀρχιεπ. Σινᾶ, δηλ. στὴν ἴδια τὴν Μονή, ἀντανακλᾶ τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴν ἀκτινοβολία της στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν- «τὸ ζουμί» λοιπὸν κρυβόταν στὶς τελευταῖες λέξεις τῆς ὁμιλίας τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ Δαμιανοῦ: «Ὁ Μωυσῆς ὑπῆρξε μιὰ μεγαλειώδης μορφὴ ἡγέτου, πολιτικοῦ καὶ θρησκευτικοῦ. Ὁ Μωυσῆς δὲν ἄφησε κανένα πρόβλημα, στὸ ὁποῖο νὰ μὴν ἀπαντήσει.» Καὶ κατέληξε: «Καὶ σὲ μᾶς ποὺ βρισκόμαστε στὴν “ἔρημο” χρειάζεται ἕνα Μωυσῆς, ἕνας μικρὸς Μωυσῆς, γιὰ νὰ μᾶς βγάλει στὴν γῆ τῆς Ἐπαγγελίας, ποὺ ρέει μέλι καὶ γάλα».

 .     Αὐτὸ εἶναι μιὰ καθαρὴ φωνή, ἕνας προφητικὸς ἀντίλαλος ἀπὸ τὴν σιναϊτικὴ ἔρημο καὶ τὸ θεοβάδιστο Ὄρος.

. Βλ. σχετ. σχόλιο «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»: «Ζητεῖται ΜΩΥΣΗΣ»! https://christianvivliografia.wordpress.com/2010/12/19/ὁ-«τρελλὸς»-γόρτυνος-τσάκισε-τὴν-ἡτ/)

, , ,

Σχολιάστε

Ο «ΤΡΕΛΛΟΣ» ΜΗΤΡ. ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΤΣΑΚΙΣΕ ΤΗΝ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ

Σήμερα, Κυριακὴ 19 Δεκεμβρίου στὸ Συνεδριακὸ Κέντρο τῆς Δημητσάνας, κατάμεστο ἀπὸ τὸν λαὸ καὶ τοὺς ἄρχοντες, ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως κ. Ἱερεμίας μὲ ἀρκετοὺς ἱερεῖς καὶ μοναχοὺς ἔκανε τὴν ὁρκομωσία τοῦ νέου Δημάρχου Γορτυνίας κ. Ἰωάννου Γιαννοπούλου. Μετὰ τὴν ὀλιγόλεπτη προσφώνηση τοῦ Μητροπολίτου στὸν νέο Δήμαρχο, ἡ ὁποία χειροκροτήθηκε ἀπὸ τὸ πλῆθος, ἕνα σημαῖνον μέλος, περιφρονώντας τὴν παρουσία τοῦ ἱεροῦ κλήρου, ὁμίλησε καὶ εἶπε ὅτι δὲν χρειαζόμασταν τοὺς ἱερεῖς, γιατί κατὰ τὸν κανονισμὸ δὲν προβλέπεται ἡ παρουσία τοῦ ἀρχιερέως καὶ τῶν ἱερέων σὲ ὁρκομωσία.
Τὰ περιφρονητικὰ γιὰ τὸν ἱερὸ κλῆρο αὐτὰ λόγια, λεχθέντα μάλιστα σὲ ἐπίσημη στιγμὴ καὶ ἐνώπιον τόσου πλήθους, ἐξόργισαν τὸν Μητροπολίτη κ. Ἱερεμία, ὁ ὁποῖος μὲ ὀξύτητα πράγματι καὶ μὲ θυμὸ ἐπιτέθηκε στὸν ὑβριστὴ καὶ μὲ ἰσχυρὰ τὴν φωνὴ τοῦ εἶπε: «Αὐτὸ σὲ πείραξε, κύριε, ἐσένα, ἡ παρουσία τῶν ἱερέων; Ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἀγωνιστήκαμε γιὰ νὰ ὑπάρχει ἐλεύθερη πατρίδα καὶ νὰ κινεῖσαι ἐσὺ ἐλεύθερος. Καὶ λέγονται αὐτὰ τὰ λόγια, χριστιανοί, ἐδῶ στὴν Δημητσάνα, τὸν τόπο γέννησης τοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου, ποὺ κρεμάστηκε γιὰ τὴν πίστη καὶ τὴν πατρίδα; Ντροπὴ σὲ μερικοὺς καὶ πάλι ντροπή τους, ποὺ βάλθηκαν νὰ κάνουν τὴν Ἑλλάδα μας ἄθεη. Δὲν θὰ τοὺς ἀφήσουμε. Ἐγώ, ἐδῶ ποὺ ἦλθα, ἐμπνέομαι ἀπὸ τὸ σχοινὶ τοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου καὶ θέλω νὰ γίνω ἀγωνιστής, θέλω νὰ γίνω τρελλὸς γιὰ τὴν πίστη τὴν ἁγία. Ν ξέρετε κα ν μάθετε τι δ στν Δημητσάνα χετε να τρελλ Δεσπότη, πο δν θ μείνει παθς σ νθρωπάκια κα σ νάνους, πο θέλουν ν τ βάλουν μ τν για πίστη μας κα ν ξεριζώσουν τν γάπη μας στν Χριστ κα τν Παναγία, ποὺ μᾶς ἄφησαν ὡς προίκα οἱ πατέρες μας. Ἐγὼ εἶμαι τέκνον ἥρωος ἀλβανικῶν ὀρέων καὶ δὲν σκοτώθηκε παλλικάρι 25 ἐτῶν στὰ ἀλβανικὰ βουνὰ ὁ πατέρας μου, γιὰ νά ᾽ρχεται αὐτὸς ὁ κύριος νὰ περιφρονεῖ ἐδῶ δημόσια τὸν ἱερὸ κλῆρο. Ἀφοῦ λοιπόν, κατὰ τὰ λόγια τοῦ κυρίου αὐτοῦ, γιὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἄκουσα κανένα ἀπὸ σᾶς νὰ διαμαρτυρηθεῖ, ἀφοῦ δὲν χρειάζονται οἱ ἱερεῖς στὴν ὁρκομωσία, διαμαρτύρομαι καὶ ἐξέρχομαι ἀπὸ τὴν αἴθουσα καὶ δίνω ἐντολὴ σὲ ὅλους τους ἱερεῖς καὶ τοὺς μοναχοὺς νὰ φύγουν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὴν αἴθουσα». Καὶ ἀπευθυνόμενος στοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς μοναχοὺς εἶπε: «Ἐμπρός, ἐμπρός! Πατέρες ὅλοι νὰ φύγουμε, ἀφοῦ μᾶς περιφρονοῦν». Τότε ὅλο τὸ πλῆθος ἠλεκτρίστηκε ἀπὸ τὴν σκηνὴ καὶ ἀπὸ τοὺς πονετικοὺς καὶ ἔντονους λόγους τοῦ Δεσπότη καὶ διαμαρτυρήθηκε λέγοντας νὰ βγεῖ ἔξω ἀπὸ τὴν αἴθουσα αὐτὸς ποὺ εἶπε αὐτὰ τὰ λόγια καὶ ὄχι ὁ Δεσπότης μας.

Καὶ ὅλοι οἱ πρώην Δήμαρχοι καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ ὁ νέος Δήμαρχος καὶ ὁ λαὸς ἔπεσαν ἐπάνω στὸν Δεσπότη καὶ τοῦ ζητοῦσαν συγγνώμη γιὰ τὸ συμβὰν καὶ τὸν παρακαλοῦσαν νὰ μὴν ἐξέλθει ἀπὸ τὴν αἴθουσα αὐτὸς καὶ οἱ κληρικοί.

Ἡ σκηνὴ ἦταν πολὺ ταραχώδης καὶ ἐντυπωσιακὴ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφραστεῖ μὲ λόγια. Τελικὰ ὁ κ. Ἱερεμίας κάμφθηκε ἀπὸ τὸν γλυκὸ λόγο τοῦ πρώην Δημάρχου Δημητσάνης κ. Ἀναστασίου Βλάχου, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπε: «Σεβασμιώτατε, ἐπικαλοῦμαι τὰ τέσσερα χρόνια τῆς ἄριστης συνεργασίας μας καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ξεχάσετε τὸν προσβλητικὸ λόγο ἐναντίον τῶν ἱερέων, ποὺ εἰπώθηκε, καὶ νὰ μείνετε καὶ ἐσεῖς καὶ οἱ ἱερεῖς στὴν αἴθουσα».

Στὴν συνέχεια ὁμίλησαν ὁ κ. Δήμαρχος καὶ οἱ ἐπίσημοι. Ὅλοι τους στὸν πρόλογο τῆς προσλαλιᾶς τοὺς ζητοῦσαν συγγνώμη ἀπὸ τὸν Δεσπότη γιὰ τὸ συμβάν. Ὁ ἴδιος ὁ Δεσπότης, ὅπως ἀκούσαμε καὶ διαπιστώσαμε, ἦταν ἤρεμος ψυχικὰ καὶ χαρούμενος, γιατί ἀπὸ τὸ συμβὰν βεβαιώθηκε ὅτι στὴν Γορτυνία μὲ ἕδρα τὴν Δημητσάνα καταπνίγονται ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν λαὸ καὶ τοὺς ἄρχοντές του οἱ ἀκουόμενες ἀθεϊστικὲς ἰδέες.

ΠΗΓΗ: romfea.gr

ΣΧΟΛΙΟ «Χ.Β.»: Μὲ τὴν μαχητική του στάση ὁ Σεβ. Γόρτυνος τσάκισε τὴν κρούστα τῆς κατεστημένης ἠττοπαθείας καὶ τίμησε τὰ ἀντρειωμένα βουνὰ τῆς Γορτυνίας. Μιὰ ἡττοπάθεια κι ἕνας ἔνοχος ἐφησυχασμὸς ἔχουν φέρει τὴν πατρίδα μας στὸ σημερινὸ χάλι. Μιὰ μειοψηφία ἐπιτηδείων ἀσυνειδήτων καὶ θρασυδείλων καὶ μαχητικῶν ξυλοσχιστῶν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἔχουν μονοπωλήσει τὴν παραγωγὴ ἰδεῶν καὶ ἀντιλήψεων καὶ ἔχουν ἐγκαταστήσει «φάσμα» (φάντασμα) ἀδιεξόδου στοὺς πολλοὺς ἄβουλους βολεμένους. Νά ὅμως ποὺ μὲ ψυχωμένους ἐπὶ κεφαλῆς ἀνοίγουν μικρὲς χαραμάδες ἐλπίδας. Γιὰ τὸν Θεὸ ἀδιέξοδα δὲν ὑπάρχουν. Μήπως ὁ Θεὸς ἐμποδίστηκε νὰ ἀναδείξει ἀπὸ τὸ «πουθενὰ» τὸν Μωυσῆ καὶ νὰ σώσει τὸν λαό Του ἀπὸ τὴν πικρὴ δουλεία στὸν Φαραώ;

Καὶ παρεμπιπτόντως, ὅποιος ἔχει λίγο νοῦ μπορεῖ εὔκολα νὰ βρεῖ τὶς ἀναλογίες καὶ ὁμοιότητες τῶν φαραωνικῶν μεθοδεύσεων (σκληρή, ἀπάνθρωπη δουλειά [σημειωτέον ὅτι ἡ λέξη προέρχεται ἀπὸ τὴν “δουλεία”], ἀπαγόρευση γεννήσεων, ἐπιβολὴ ἀπελπισίας κ.λπ.) μὲ τὶς τροϊκανικές !!!

«Ζητεῖται ΜΩΥΣΗΣ»!


 

 

 

, , ,

Σχολιάστε

π. ΜΩΥΣΗΣ: ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ ΜΙΑ “ΜΑΤΙΑ”

ΑΙΓΥΠΤΟΣ-ΣΙΝΑ -ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ
Ἕνα ταξίδι καὶ μιὰ “ματιά”

τοῦ π. Μωυσέως Μοναχοῦ Ἁγιορείτου

Πρόσφατο ταξίδι μας στὴν Αἴγυπτο, πρὶν ἀπὸ τὰ προσκυνήματά μας στὸ Σινὰ καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα, μᾶς δημιούργησε πολλὲς σκέψεις καὶ μερικὲς σύντομα καταθέτουμε παρακάτω.
Ἡ Αἴγυπτος εἶναι μία χώρα 75.000.000 ἀνθρώπων μὲ ἀρκετοὺς ἀρκετὰ πλούσιους καὶ πολλοὺς φτωχούς, ποὺ φθάνουν νὰ κατοικοῦν μόνιμα καὶ στὰ μνήματα. Τὸ Κάϊρο ἔχει πληθυσμὸ 18.000.000. Εἶναι μία πόλη ὄχι τόσο καθαρή. Ἔχει ἱστορία μὲ πολιτισμὸ σπουδαῖο 4.500 χρόνων. Κάτι πού μοῦ ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση εἶναι πὼς ὁ πολιτισμὸς αὐτὸς ἔχει σχέση μὲ τὸν θάνατο καὶ τὴν αἰώνια ζωή. Οἱ γνωστὲς καὶ καταπληκτικὲς γιὰ τὴν ἱστορία, τὴν ἀρχιτεκτονική, τὴν τεχνική, τὸν ὄγκο καὶ τὴ γεωμετρία πυραμίδες ἦταν οἱ τάφοι τῶν θεοποιημένων φαραώ. Τὰ ἀνάκτορα τὰ ἔκτιζαν μὲ πλίνθους καὶ τὶς πυραμίδες μὲ ὀγκώδεις καὶ τετραγωνισμένες πέτρες. Ὁ θάνατος δὲν εἶναι τόσο φοβερός, γιατί πιστεύεται ὅτι ὁ ἄνθρωπος συναντᾶ τὸ θεῖο στὴν αἰωνιότητα.
Ὁ χριστιανισμὸς ἔχει ἐδῶ βαθιὰ ἱστορία, μὲ ἱδρυτὴ τὸν Εὐαγγελιστὴ Μάρκο, μεγάλους πατέρες τῆς ἐκκλησίας, Ἀθανάσιο, Κύριλλο, μάρτυρες, Γεώργιο, Μηνᾶ καὶ ὁσίους, Μ. Ἀντώνιο, Μακαρίους, Παΐσιο καὶ λοιπούς. Εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ ἀσπαστοῦμε τὸ χέρι τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου Β´ στὸ ἀνακαινισμένο Πατριαρχεῖο, ποὺ πολὺ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἱεραποστολὴ στὴν «μαύρη ἤπειρο», νὰ προσκυνήσουμε στὸν ναὸ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Σάββα. Ἡ Ἀλεξάνδρεια, ἱδρυμένη ἀπὸ τὸν Μ. Ἀλέξανδρο -δεσπόζει τὸ ὀρειχάλκινο ἄγαλμά του-, θυμίζει κάπως τὴ Θεσσαλονίκη καὶ λένε πὼς ἐκεῖ κάπου εἶναι θαμμένος ὁ μεγάλος στρατηλάτης Ἀλέξανδρος.
Ἐπισκεφθήκαμε δύο ἀρχαῖα κοπτικὰ μοναστήρια στὴν περιοχὴ τῆς Νιτρίας, τοῦ Μ. Παϊσίου καὶ τοῦ Μ. Μακαρίου. Ἐδῶ ξεκίνησε τὸν 4ο αἰώνα ὁ ὀρθόδοξος ἀνατολικὸς μοναχισμὸς καὶ ἐξαπλώθηκε σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη. Οἱ Κόπτες εἶναι μονοφυσίτες, παραδέχονται μόνο τὴν θεία φύση τοῦ Χριστοῦ καὶ ὄχι τὴν ἀνθρώπινη. Παραδέχονται μόνο τὶς τρεῖς πρῶτες οἰκουμενικὲς συνόδους, γιατί ἡ τετάρτη τοὺς καταδίκασε γιὰ τὸν μονοθελητισμό τους, στὴ Χαλκηδόνα, καὶ γι’ αὐτὸ ὀνομάζονται καὶ προχαλκηδόνιοι.
Ἡ Αἴγυπτος εἶναι ἡ χώρα τῶν ἀντιθέσεων. Ἀναπτύσσεται ἀργά. Τὸ ἰσλαμικὸ στοιχεῖο εἶναι κυρίαρχο. Μπορεῖ ὁ φερετζὲς νὰ μὴ φοριέται ἀπὸ ὅλες τὶς γυναῖκες καὶ τὸ μανδήλι νὰ ἔγινε τῆς μόδας, ἀλλὰ ὑπάρχει ἕνας σεβασμὸς στὴν παράδοση, μία ἐμμονὴ στὴ συντηρητικότητα, μία κυριαρχία τοῦ ἄνδρα. Τελευταῖα κτίζονται ἰδιαίτερα τζαμιὰ καὶ γιὰ τὶς γυναῖκες. Οἱ γυναῖκες μποροῦσαν νὰ προσεύχονται μόνο στὸ σπίτι τους. Μόνο οἱ ἄνδρες μποροῦν νὰ μοιχεύουν, οἱ γυναῖκες ποτέ. Οἱ νέοι εἶναι πιὸ ἀνοιχτοί. Δὲν τηροῦν τόσο τὸ ραμαζάνι, δὲν παντρεύονται ἀπὸ συνοικέσιο, σπουδάζουν καὶ διασκεδάζουν.
Ἡ κίνηση στοὺς δρόμους, ὁ τρόπος ὁδήγησης, δίχως σηματοδότες, οἱ δρόμοι, δίχως ὅμως πολλὰ τροχαῖα, κρύβουν ὄχι ἁπλὰ τὴν ἀνατολίτικη ραστώνη λόγῳ ζέστης, ὑγρασίας καὶ νέφους, ἀλλὰ καὶ μία στάση ἀνεκτικότητας, ἁπλότητας καὶ τρόπου ζωῆς. Δὲν γνωρίζω ποῦ τελειώνει ἡ ἀπάθεια καὶ ποῦ ἀρχίζει ἡ ἀδιαφορία. Δὲν τοὺς κυνηγᾶ ὁ χρόνος, δὲν ζητοῦν πολλά, ἔχουν ἀνάγκες, ὑπομένουν, ἀνέχονται. Ἐλπίζουν, συνεχῶς λένε ἐγκάρδια “ἔχει ὁ Θεός”. Δν γνωρίζω ν πολιτισμένος κα ξευγενισμένος δυτικς κόσμος χει κάτι π’ τν ξεγνοιασι τν πλν λλ κα φτωχν νθρώπων.

Τὸ ὅρος Σινᾶ εἶναι γνωστὸ γιὰ τὸ ἱστορικό, σπουδαῖο καὶ ἀρχαῖο μοναστήρι του, τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, τῆς ὁποίας φυλάγεται τὸ τίμιο λείψανό της.
Πρόκειται γιὰ ἕνα ἀπὸ τὰ ἀρχαιότερα μοναστήρια τῆς Ὀρθοδοξίας, μὲ ἀδιάκοπη ἱστορία, προσφορὰ καὶ λειτουργικὴ παράδοση 16 αἰώνων.
Βρίσκεται σὲ μία ἀγριωπὴ ρεματιά, μακριὰ ἀπὸ τὸν κόσμο, στὰ βάθη τῆς ἡσυχίας τῆς ἐρήμου. Ἐδῶ ὁ προφήτης Μωυσῆς παρέλαβε τὶς δέκα ἐντολὲς ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ συνομίλησε μαζί του. Γι’ αὐτὸ ὀνομάζεται θεόπτης. Εἶναι ἡ μεγαλύτερη θρησκευτικὴ μορφὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. πέροχος βίος του συγκινε μέχρι σήμερα κα εναι συναρπαστικς χι μόνο γι κινηματογραφικ ταινία λλ κα ς νάγνωση στ παιδι ντ γι παραμύθια κα κόμιξ. Ἡ ἀνάγνωση τοῦ ὡραίου ἔργου τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης “Θεωρία στὸν βίο τοῦ Μωυσῆ” χάρισε τὸ ὄνομα στὸν ὑπογραφόμενο. Ἔτσι τὸ Σινᾶ ὀνομάστηκε θεοβάδιστο ὄρος καὶ ὁ Ἄθωνας θεομητροβάδιστο Περιβόλι τῆς Παναγίας.
Τὸ σπουδαιότατο εἰκονοφυλάκιο τῆς μονῆς, μὲ καταπληκτικὲς βυζαντινὲς εἰκόνες τοῦ 6ου αἰῶνος, μὲ τὴν δύσκολη τέχνη τῆς ἐγκαυστικῆς, τὰ ἄλλα πολύτιμα κειμήλια, ἡ πλούσια βιβλιοθήκη, τὸ ὀστεοφυλάκιο, ὁ ναὸς μὲ περίφημα ψηφιδωτά, τὰ ἰουστινιάνεια τείχη, ἡ ἀκατάφλεκτη βάτος, τὰ τίμια λείψανα καθιστοῦν κάστρο ὀρθόδοξης πνευματικῆς ζωῆς, μὲ μοναδικὸ κειμηλιακὸ πλοῦτο καὶ μία ζωντανὴ μαρτυρία ἀνάμεσα στὶς ἄλλες δύο μεγάλες μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες τῶν Ἀράβων καὶ τῶν Ἑβραίων. Ὁ ἀρχιεπίσκοπος Σιναίου Δαμιανὸς ἀγωνίζεται ἀπὸ ἐτῶν γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἱστορίας καὶ τὴν ὑπεράσπιση τῶν δικαίων τῆς μονῆς. Εἴχαμε μαζί του μία ἐνδιαφέρουσα θεολογικὴ συζήτηση καὶ ἀσπασθήκαμε μὲ σεβασμὸ τὸ χέρι του.
Τὸ βράδυ πλῆθος προσκυνητῶν ἀνέβαινε πεζοπορώντας ὧρες ἀνοδικὴ ὁδὸ γιὰ τὴν ἁγία κορυφή. Ἀσθένεια δὲν μᾶς ἐπέτρεψε αὐτὴ τὴν τόσο ἐπιθυμητὴ ἄνοδο στὸν τόπο τῆς θεοπτίας τοῦ μεγάλου συνωνύμου μου προφήτη Μωυσῆ. Πήγαμε ὅμως ὣς τὸ πλησιόχωρο ἡσυχαστήριο ἑνὸς ἄλλου συνωνύμου ἀσκητοῦ. Μοῦ ἔκανε ἐντύπωση ὅτι μᾶς εἶπε πὼς προσπαθεῖ ἐπὶ δυόμισι δεκαετίες νὰ γίνει πρῶτα ἄνθρωπος καὶ μετὰ καλὸς χριστιανὸς καὶ μοναχός. Οἱ μοναχοί τῆς μονῆς εἶναι 25. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως νὰ αὐξηθοῦν. Οἱ ἀνάγκες εἶναι μεγάλες καὶ τὸ πλῆθος τῶν προσκυνητῶν ἰδιαίτερα πολύ.
Λίγο πιὸ πάνω ἀπὸ τὸ μοναστήρι εἶναι τὸ σπήλαιο τῶν ἀγωνισμάτων τοῦ ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου. Ἔμεινε γνωστὸς γιὰ τὴν συγγραφὴ ἑνὸς μόνο βιβλίου, τῆς οὐρανόδρομης Κλίμακος, ὅπου ἀναφέρει μὲ γνώση, μεστότητα, εὐστοχία καὶ ἀκρίβεια πῶς θὰ νικήσουμε τὰ πάθη καὶ θὰ κερδίσουμε τὶς ἀρετές. Σὲ ξένα πανεπιστήμια ἀναφέρεται ὡς σταθμὸς τῆς ψυχολογίας. Ἦταν ἕνας μεγάλος ψυχοανατόμος. Ἀξίζει ἡ μελέτη αὐτοῦ τοῦ βιβλίου.
Τὸ Σινᾶ εἶναι τόπος μὲ ἱστορία ἀγώνων ἀσκητικῶν, ὑποταγῆς τῆς ὕλης στὸ πνεῦμα καὶ ἀγαπήσεως τοῦ Θεοῦ. Τὸ Σινᾶ ἔχει κοκκινωπὰ βράχια, γκαμῆλες, βεδουίνους, προσκυνητὲς καὶ τουρίστες. Οἱ μουσουλμάνοι εὐλαβοῦνται τὴν Ἁγία Αἰκατερίνη, ὅπως τὸν Ἅγιο Γεώργιο καὶ τὴν Παναγία, ποὺ τοὺς ἐπικαλοῦνται, γιατί τοὺς ἔχουν κάνει πολλὰ θαύματα. Τοὺς βλέπεις στὶς αὐλὲς νὰ προσεύχονται μὲ τάματα. Στὸν πόλεμο τῶν Ἕξι Ἡμερῶν οἱ Ἑβραῖοι ἤθελαν νὰ κτίσουν ἕναν ναὸ ἐκεῖ, ὅπου θὰ συναντιόνταν εἰρηνικὰ οἱ πιστοὶ τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν. Μὲ τὸ χάσιμο στὸν πόλεμο ἔσβησε αὐτὸ τὸ ὄνειρό τους. Τὰ βεδουινάκια πάντως σήμερα δὲν ζητοῦν, ὅπως παλιότερα, μία καραμέλα, ἀλλὰ ἕνα εὐρώ, ἕνα εὐρώ…

Εἰσερχόμενος κανεὶς ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο στὸ Ἰσραήλ, βλέπει ἀμέσως τὴν διαφορά. Πλοῦτος, καθαριότητα, μεγάλα ξενοδοχεῖα καὶ καλύτεροι δρόμοι. Ἐδῶ δὲν ἔχει μπαξίσι. Γίνεται ἐκμετάλλευση καὶ τῶν ἀπέραντων ἐκτάσεων τῆς ἐρήμου. Νωπὰ τὰ τραύματα ἀπὸ τὶς διαμάχες μὲ τοὺς Παλαιστίνιους. Οἱ Ἰσραηλινοὶ τοὺς πῆραν τὶς περιοχές τους, τὸ σπίτι τους, καὶ τώρα τοὺς δίνουν, ἂν τοὺς δίνουν, ἕνα δωμάτιο γιὰ νὰ μείνουν ἢ μήπως καὶ κάπου στὴν αὐλή.
Κάθε χριστιανὸς ὅμως ἔρχεται ὡς προσκυνητὴς τῶν πανιέρων προσκυνημάτων, ποὺ φυλάγονται μὲ κόπους, μόχθους καὶ κινδύνους πολλούς. Κέντρο τοῦ προσκυνήματος ὁ λαμπρὸς ναὸς τῆς Ἀναστάσεως, κτίσμα πρὶν ἀπὸ 1.700 χρόνια, ὅπου ὁ πανάγιος τάφος τοῦ Κυρίου, ἡ πλάκα τῆς Ἀποκαθηλώσεως, ὁ φρικτὸς Γολγοθὰς καὶ πολλὰ ἄλλα προσκυνήματα. Τόποι ἱστορικοί, ἱεροί, πολυσέβαστοι καὶ συγκινητικοί.
Ἡ ἑκατονταμελὴς Ἁγιοταφικὴ Ἀδελφότητα, ὑπὸ τὸν πατριάρχη κ. Θεόφιλο, τὸν σεμνό, συνετὸ καὶ ἤπιο, ἀγωνίζεται σθεναρὰ γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν δικαιωμάτων τῶν προσκυνημάτων τοῦ ἑλληνορθόδοξου Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων. Καθημερινὸς ὁ ἀγώνας γιὰ τὴν διατήρηση τῶν κεκτημένων. Ὑπάρχει βέβαια λειψανδρία, ἀλλὰ μήπως θὰ μποροῦσαν νὰ ἀλλάξουν κάπως οἱ συνθῆκες διαβιώσεως, ὥστε νὰ ἑλκυστοῦν νέοι ἄνθρωποι. Πάντως, εἶναι συγκινητικὸς ὁ ἤδη ὑπάρχων ἀγώνας στὸ νὰ διατηρηθοῦν ἄσβεστα τὰ καντήλια ὅλων τῶν προσκυνημάτων. Ἐντύπωση δημιουργεῖ, στὸν τόπο τῆς εἰρήνης καὶ τῆς καθόδου τοῦ Θεανθρώπου, νὰ ὑπάρχουν διεκδικήσεις, ἀντιδικίες, προβλήματα, πολεμικὴ καὶ ὕπουλη ναρκοθέτηση μεταξὺ τῶν διαφόρων χριστιανικῶν ὁμολογιῶν.
Ἰδιαίτερα ἐντυπωσιασμένοι ἀναχωρήσαμε ἀπὸ τὴν ἀρχαία ἁγιοτρόφο, ἡσυχαστικὴ καὶ ἱστορικὴ μονὴ τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἠγιασμένου ἀπὸ τὸν 6ο αἰώνα. Τὸ λείψανο τοῦ ἁγίου ἐπεστράφη ἀπὸ τὴν Δύση τὸ 1965 καὶ παραμένει ἄφθορο, εὐωδιάζον καὶ θαυματουργόν. Ἡ ἀδελφότητα τῶν εἴκοσι φιλοθέων καὶ φιλαρέτων πατέρων ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ διακριτικοῦ καὶ ἔμπειρου ἡγουμένου Εὐδοκίμου ἀγωνίζεται εὔορκα καὶ διακρίνεται γιὰ τὴν ἀσκητικότητα καὶ τὴ σεμνότητά της.
Συγκίνηση μᾶς ἔδωσε καὶ ἡ προσκύνηση τοῦ φρέατος τοῦ Ἰακώβ, ὅπου πρὶν ἀπὸ λίγες δεκαετίες μαρτύρησε κατὰ φρικτὸ τρόπο ὁ φύλακας τοῦ προσκυνήματος ἱερομόναχος Φιλούμενος ὁ Κύπριος, ποὺ πρόσφατα ἀναγνωρίστηκε ἅγιος. Τὸ ἔργο του συνεχίζει ὁ ἱερομόναχος Ἰουστίνος, ὁ ὁποῖος κι αὐτὸς δέχθηκε ἐπιθέσεις ἀπὸ φανατικοὺς μουσουλμάνους καὶ ἑβραίους, ὅμως συνεχίζει ἀπτόητα καὶ γενναῖα τὴν ἐκεῖ παραμονή του. Ἔκτισε ἕναν ὡραιότατο ναό, ἀρχαιοπρεπῆ, πρὸς τιμὴν τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδος καὶ ἑτοιμάζει ἄλλον ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Ὁ πρόεδρος Ἀραφὰτ τὸν τίμησε γιὰ τὸ πλούσιο φιλανθρωπικό του ἔργο, ὀνομάζοντάς τὸν “πατέρα τῶν φτωχῶν”.
Τὸ θρησκευτικὸ στοιχεῖο εἶναι ἔντονο στὸ Ἰσραήλ. Οἱ τρεῖς μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες συνυπάρχουν, χριστιανικοὶ ναοί, ἑβραϊκὲς συναγωγὲς καὶ μουσουλμανικὰ τζαμιά. Οἱ Καθολικοὶ μὲ μία ἄκαμπτη στάση, οἱ Κόπτες κάπως μυστικοπαθεῖς, οἱ Ἀρμένιοι ἴσως καχύποπτοι, οἱ Ὀρθόδοξοι ὑπομένουν καὶ ἐλπίζουν, οἱ Ἑβραῖοι κάπως πονηροὶ καὶ ἀρκετὰ σκληροί, οἱ Μουσουλμάνοι ἀργοὶ καὶ καρτερικοί.
Τὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, ὁ Ἰορδάνης ποταμός, ὁ κῆπος τῆς Γεθσημανῆ, ὁ φρικτὸς Γολγοθάς, ἡ πλάκα τῆς Ἀποκαθηλώσεως, ὁ Πανάγιος Τάφος, τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν θυμίζουν τὸν Ζωοδότη,Φωτοδότη καὶ Εἰρηνοδότη Θεὸ σὲ ἕναν κόσμο ποὺ πάσχει ἀπὸ σκοτεινιά, μοναξιά, ἐρημιὰ καὶ ἀνειρήνευτη ζωή…

ΠΗΓΗ: ἐφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

 

, , , , , , , , , ,

Σχολιάστε